Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.529.2020.10.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Zaliczenie do koszów podatkowych wydatków na rzecz
Podwykonawców.
Słowa kluczowe: inwestycje
odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna
podwykonawstwo
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 grudnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 grudnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie
    możliwości:
      - zaliczenia do kosztów podatkowych, wskazanych we wniosku wydatków na rzecz
        Podwykonawców – Generalnego Wykonawcy,
      - uznania ww. wydatków, za „koszty kwalifikowane” inwestycji w specjalnej strefie
        ekonomicznej w sytuacji, w której Generalny Wykonawca nie wystawił na rzecz
        Spółki faktury.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) Sp. z o.o. (dalej również jako: „Spółka”, „...” lub „Wnioskodawca”) jest członkiem (...).
    Przedmiotem działalności Spółki jest (...)
    (...) Sp. z o.o. (dalej „...” albo „Spółka”) dysponuje zezwoleniem nr (...) z (...) na prowadzenie
    działalności w (...) Specjalnej Strefie Ekonomicznej (dalej „Zezwolenie”).
    Spółka kończy aktualnie inwestycję polegającą na zwiększeniu zdolności produkcyjnych
    istniejącego zakładu poprzez (...)
    Wnioskodawca zawarł ze spółką (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Sp. k., NIP
    (...) kontrakt budowlany („Generalny Wykonawca”). Aktualnie Generalny Wykonawca
    objęty jest procesem restrukturyzacji w trybie przepisów ustawy z dnia 15 maja 2015 r.
    Prawo restrukturyzacyjne.
    W kontrakcie budowlanym, (...) wyraziła generalną (blankietową) zgodę na korzystanie z
    usług podwykonawców („Podwykonawcy”) w ramach prac przeprowadzonych przez
    Generalnego Wykonawcę. Zgodnie z przepisem art. 647 (1) § 5 Kodeksu cywilnego,
    zawierający umowę z podwykonawcą oraz inwestor i wykonawca ponoszą solidarną
    odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez
    podwykonawcę.
    Zgodnie natomiast z art. 647 (1) § 1, 2 i 4 Kodeksu cywilnego, przesłanką solidarnej
    odpowiedzialności inwestora, o której mowa powyżej, jest dokonanie przez
    podwykonawcę lub generalnego wykonawcę pisemnego zgłoszenia szczegółowego
    zakresu robót powierzonych konkretnemu podwykonawcy, co powinno nastąpić jeszcze
    przed rozpoczęciem robót przez tego podwykonawcę, albo określenie w umowie
    pomiędzy inwestorem a generalnym wykonawcą szczegółowego przedmiotu robót
    budowlanych wykonywanych przez oznaczonego podwykonawcę. Kontrakt budowlany
    pomiędzy (...) a Generalnym Wykonawcą nie określał Podwykonawców, ani nie wskazywał
    zakresu powierzonych im prac. Jeżeli zaś chodzi o zgłoszenia Podwykonawców w trybie
    art. 647 (1) § 1 Kodeksu cywilnego to zostały one skutecznie dokonane tylko w odniesieniu
    do kilku Podwykonawców.
    Rozliczenia z Generalnym Wykonawcą dokonywane są na podstawie protokołów odbioru
    po zakończeniu określonych etapów prac. Po zaakceptowaniu protokołu przez (...),
    Generalny Wykonawca zobowiązany jest wystawić stosowną fakturę VAT.
    Na dzień składania wniosku Generalny Wykonawca wykonał około 80% prac związanych z
    pracami budowlanymi hali produkcyjnej, jednak nie wszystkie prace zostały rozliczone, to
    znaczy nie zostały wystawione faktury VAT. W kilku przypadkach jest to spowodowane
    brakiem odbioru prac przez (...) jako inwestora.

    Z uwagi na to, że Generalny Wykonawca zalega z wypłatami wynagrodzenia za wykonane
    roboty budowlane Podwykonawcom, Podwykonawcy zwracają się do (...) o zapłatę, jako
    podstawę roszczeń wskazując przepis art. 647 (1) § 5 Kodeksu cywilnego. (...) działając na
    podstawie tego przepisu dokonuje zapłaty Podwykonawcom.
    W stosunku do Podwykonawców prawidłowo zgłoszonych (...), wobec których nie ma
    wątpliwości co do ziszczenia się przesłanek solidarnej odpowiedzialności inwestora,
    zapłatę poprzedza zawarcie z Podwykonawcą przez (...) pisemnego porozumienia.
    W związku z powyższym występują lub mogą wystąpić następujące sytuacje:
    1) Generalny Wykonawca wystawił na rzecz (...) fakturę i otrzymał zapłatę ale nie zapłacił
      podwykonawcom wobec czego zgłosili się oni do Spółki. (...) zawarła z
      podwykonawcami pisemne porozumienia i na ich podstawie wypłaciła wynagrodzenie
      należne za wykonane prace. Podwykonawcy potwierdzili pisemnym oświadczeniem, że
      otrzymali należności od (...). Kwoty wypłacone przez (...) Podwykonawcom zostaną
      potrącone z kolejnymi zobowiązaniami (...) względem Generalnego Wykonawcy;
    2) Generalny Wykonawca nie wystawił na rzecz (...) faktury za roboty, z tytułu których
      Podwykonawcy zażądali zapłaty od (...). (...) wypłaciła wynagrodzenie należne
      Podwykonawcom na podstawie pisemnych porozumień. Podwykonawcy potwierdzili
      pisemnym oświadczeniem, że otrzymali zapłatę od (...). Spółka wszelkie należności
      wypłacone Podwykonawcom potrąci w przyszłości z wynagrodzenia Generalnego
      Wykonawcy należnego z tytułu zawartego kontraktu budowlanego. Nie jest przy tym
      pewnym czy Generalny Wykonawca wystawi faktury.
    W tym miejscu warto jeszcze zaznaczyć, iż podwykonawcy, którzy zwracają się z
    roszczeniami do Spółki i otrzymują płatności odmawiają wystawienia na rzecz Spółki
    faktur VAT argumentując to słusznie, iż faktury VAT za wykonane roboty w ramach pod
    wykonawstwa wystawili prawidłowo na (...) a wystawienie kolejnych faktur
    spowodowałoby powstanie po raz drugi zobowiązań podatkowych.
    Pytania
    1. Czy (...) uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot
      wypłaconych na rzecz Podwykonawców, potrąconych z wynagrodzenia Generalnego
      Wykonawcy oraz czy koszty te należy zaliczyć do kosztów innych niż koszty
      bezpośrednio związane z przychodami?
    2. Czy porozumienia zawarte przez (...) z Podwykonawcami, wraz z oświadczeniami
      Podwykonawców o otrzymaniu płatności od (...) i potwierdzeniami dokonania płatności
      mogą stanowić podstawę do zaliczenia niniejszych należności do kosztów uzyskania
      przychodów?
    3. Czy (...) uprawniona jest do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwot
      zapłaconych Podwykonawcom w sytuacji, w której Generalny Wykonawca nie wystawił
      na rzecz (...) faktury usługi budowlane?
    4. Czy wydatki poniesione przez (...) na wypłat na rzecz Podwykonawców mogą zostać
      zaliczone przez Spółkę do „kosztów kwalifikowanych” inwestycji w specjalnej strefie
      ekonomicznej w sytuacji, w której Generalny Wykonawca nie wystawił na rzecz Spółki
      faktury?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania

    przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
    wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Na podstawie niniejszego przepisu, w orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się, że aby
    dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, muszą zostać
    spełnione łącznie następujące warunki:
      - wydatek musi zostać poniesiony z zasobów majątkowych podatnika (nie może być
        poniesiony przez podmiot trzeci),
      - wydatek musi być definitywny (rzeczywisty),
      - wydatek pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością, tj. został
        poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może
        mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      - został właściwie udokumentowany,
      - wydatek nie został wymieniony w przepisie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, jako jeden z
        wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Zgodnie z powyższym, kosztami uzyskania przychodów będą wszelkie racjonalnie i
    gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, jeżeli
    nie zostały one wyłączone z kategorii kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16
    ust. 1 Ustawy CIT.
    (...) dokonuje wypłat na rzecz Podwykonawców z uwagi na obowiązek prawny, jaki wynika
    z przepisu art. 647(1) § 5 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2020 r. poz. 1740 ze zm.)
    Przepis art. 647(1) § 5 Kodeksu cywilnego dotyczy solidarnej odpowiedzialności inwestora i
    wykonawcy za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez
    podwykonawcę. W myśl przepisu art. 366 Kodeksu cywilnego, z istoty zobowiązań
    solidarnych wynika, że wierzyciel może żądać całości lub części świadczenia od wszystkich
    dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela
    przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych.
    Z uwagi na to, że jest to przypadek solidarności typu gwarancyjnego objęty normą prawną
    bezwzględnie obowiązującą, Spółka nie może zwolnić się z tej odpowiedzialności, dopóki
    nie zaspokoi wysuwanych do niej roszczeń uprawnionych podmiotów. Z brzmienia
    przepisu art. 647(1) § 5 Kodeksu cywilnego wynika, że inwestor zobowiązany jest zapłacić
    podwykonawcom, niezależnie od tego, czy zapłacił całe należne wynagrodzenie
    wykonawcy, czy też nie. W oparciu o niniejszy przepis, inwestor może de facto być
    zobowiązany do dwukrotnej zapłaty wynagrodzenia za te same roboty budowlane.
    Z powyższych względów, wydatki poniesione z tytułu solidarnej odpowiedzialności na
    realizację roszczeń podwykonawców powinny stanowić po stronie (...) koszt uzyskania
    przychodów.
    Przede wszystkim należy zwrócić uwagę na fakt, że wydatki te związane są z prowadzoną
    przez Spółkę inwestycją, mającą na celu zwiększenie zdolności produkcyjnych zakładu (...).
    Wydatki takie spełniają więc przesłanki do uznania ich za związane z przychodami i jako
    takie stanowią koszt uzyskania przychodów. Wydatki na zadośćuczynienie roszczeniom
    Podwykonawców nie różnią się od innych kosztów związanych z prowadzoną przez (...)
    działalnością gospodarczą, mających na celu uzyskanie, zabezpieczenie lub zachowanie
    źródła przychodów podatkowych.
    Takie stanowisko zostało zaprezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, m.in. w wyroku z 14 czerwca 2017 r., sygn. akt II FSK 1382/15.

    Dodatkowo należy wskazać, że Spółka nie dokonuje w tym przypadku podwójnego
    zaliczenia wydatków na roboty budowlane do kosztów uzyskania przychodów. Jak zostało
    wskazane, Spółka dokonuje potrącenia z wynagrodzenia Generalnego Wykonawcy kwot
    wypłaconych na rzecz Podwykonawców. Natomiast do kosztów uzyskania przychodów
    zalicza faktycznie poniesiony wydatek, to jest kwotę równą kwocie, na jaką wystawiona
    została faktura przez Generalnego Wykonawcę.
    Jak stanowi art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. W myśl
    natomiast art. 15 ust. 4e ustawy o CIT za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów,
    z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach
    rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień,
    na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku),
    z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów.
    W ustawie o CIT nie zostały zawarte reguły, na podstawie których podatnicy mogą ustalić,
    że dany koszt jest kosztem bezpośrednio związanym z przychodem lub nie jest
    bezpośrednio związany z przychodem (tj. stanowi koszt pośredni). Przyjmuje się, że
    kosztami bezpośrednimi są koszty, które są ściśle związane z uzyskiwanymi przychodami,
    jakie dany podmiot osiąga w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wiąże się
    to z możliwością ustalenia, jakie konkretne przychody zostały uzyskane w wyniku
    poniesienia konkretnych kosztów. Z kolei kosztami pośrednimi są wydatki, których nie
    można wprost przypisać do określonych przychodów, ale które jednocześnie warunkują
    uzyskanie tych przychodów. W przypadku kosztów pośrednich nie ma możliwości
    ustalenia, kiedy i w jakiej wysokości powstał związany z tymi kosztami przychód.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Spółkę na zapłatę wynagrodzeń
    Podwykonawców nie mogą zostać uznane za koszty bezpośrednie. Pomimo, że wydatki te
    niewątpliwie związane są z osiąganymi przez Wnioskodawcę przychodami (przychody z
    produkcji wykonywanej na nowej linii montażowej powstałej w wyniku prowadzonej
    inwestycji), to nie będzie możliwe bezpośrednie przypisanie tego wydatku do konkretnych
    przychodów w momencie jego ponoszenia. Wydatki te związane są z działalnością (...). Z
    tego też względu, wydatki poniesione na wypłatę kwot na rzecz Podwykonawców powinny
    zostać zaliczone do kosztów innych niż bezpośrednio związane przychodami, a co za tym
    idzie, koszty te powinny być potrącalne w dacie ich poniesienia, w tym przypadku
    zaliczone do wartości początkowej środków trwałych jakie powstają w trakcie realizacji
    inwestycji.
    Ad 2.
    Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. j.
    Dz. U. z 2019 r. poz. 351 ze zm.), dowód księgowy powinien zawierać co najmniej:
      1) określenie rodzaju dowodu i jego numeru identyfikacyjnego;
      2) określenie stron (nazwy, adresy) dokonujących operacji gospodarczej;
      3) opis operacji oraz jej wartość, jeżeli to możliwe, określoną także w jednostkach
        naturalnych;
      4) datę dokonania operacji, a gdy dowód został sporządzony pod inną datą - także datę
        sporządzenia dowodu;
      5) podpis wystawcy dowodu oraz osoby, której wydano lub od której przyjęto składniki
        aktywów;
      6) stwierdzenie sprawdzenia i zakwalifikowania dowodu do ujęcia w księgach
        rachunkowych przez wskazanie miesiąca oraz sposobu ujęcia dowodu w księgach
        rachunkowych (dekretacja), podpis osoby odpowiedzialnej za te wskazania.

    Natomiast na podstawie przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że aby dany wydatek
    mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jego poniesienie musi zostać
    właściwie udokumentowane.
    Ustawa o CIT nie zawiera zamkniętego katalogu dowodów, którymi można dowodzić
    poniesienia kosztu. Zatem, dopuszczalny powinien być każdy dowód.
    Zdaniem (...), dokumenty takie jak:
      - zawarte porozumienie,
      - oświadczenie Podwykonawcy o otrzymaniu należności od (...),
      - potwierdzenie dokonania płatności (wyciąg z rachunku bankowego)
    są wystarczające dla udokumentowania, iż Spółka poniosła wydatki na wynagrodzenie
    Podwykonawców, z tytułu solidarnej odpowiedzialności Spółki z Generalnym Wykonawcą.
    Dokumenty te, zawierają bowiem wszystkie informacje, jakie wymagane są przepisem art.
    21 ust. 1 ustawy o rachunkowości, dla uznania ich za dowody księgowe.
    W konsekwencji, (...) na ich podstawie uprawniona jest do zaliczenia wydatków
    poniesionych na rzecz Podwykonawców do kosztów uzyskania przychodów - zaliczenia ich
    odpowiednio do wartości początkowej środków trwałych.
    Ad 3.
    Mając na względzie uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 1, w ocenie (...),
    Spółka jest uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów (zaliczenia
    odpowiednio do wartości początkowej środków trwałych) kwot zapłaconych
    Podwykonawcom także w sytuacji, w której Generalny Wykonawca nie wystawił na rzecz
    (...) faktury usługi budowlane.
    Jak zostało wskazane, wypłata należności na rzecz Podwykonawców jest związana
    bezpośrednio z prowadzoną przez Spółkę inwestycją. (...) nie może zwolnić się z
    odpowiedzialności za wypłatę wynagrodzenia na rzecz Podwykonawców, bowiem takie
    obowiązki Spółki wynikają wprost z przepisów prawa. W celu prowadzenia inwestycji bez
    zakłóceń, Spółka nie może odkładać płatności na rzecz Podwykonawców oczekując na
    wystawienie faktury przez Generalnego Wykonawcę
    Ponadto, faktura Generalnego Wykonawcy może obejmować różnego rodzaju prace
    budowlane, niekoniecznie wykonywane przez tylko jednego z Podwykonawców. Spółka
    może także zgłaszać zastrzeżenie co do wykonanych prac, co także opóźni rozliczenie z
    Generalnym Wykonawcą. Natomiast, z uwagi na to, że należności wypłacane na rzecz
    Podwykonawców powinny zostać zaliczone do kosztów innych niż koszty bezpośrednie,
    powinny być potrącalne w dacie ich poniesienia, tj. w dacie dokonania wypłaty środków na
    rzecz Podwykonawców wydatki te powinny zwiększać wartość początkową środków
    trwałych.
    Ad 4.
    Jak stanowi przepis art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z
    zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
    specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1
    ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, przy czym wielkość pomocy publicznej
    udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej
    dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
    w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.
    Z kolei w myśl § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie
    zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref
    ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 121), za wydatki kwalifikujące się do objęcia

    pomocą uznaje się koszty inwestycji, pomniejszone o naliczony podatek od towarów i
    usług oraz o podatek akcyzowy, jeżeli możliwość ich odliczeń wynika z odrębnych
    przepisów, poniesione na terenie strefy w trakcie obowiązywania zezwolenia, będące:
      1) ceną nabycia gruntów lub prawa ich użytkowania wieczystego;
      2) ceną nabycia albo kosztem wytworzenia we własnym zakresie środków trwałych,
        pod warunkiem zaliczenia ich, zgodnie z odrębnymi przepisami, do składników
        majątku podatnika;
      3) kosztem rozbudowy lub modernizacji istniejących środków trwałych;
      4) ceną nabycia wartości niematerialnych i prawnych związanych z transferem
        technologii przez nabycie praw patentowych, licencji, know-how lub
        nieopatentowanej wiedzy technicznej, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3;
      5) kosztem związanym z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli - pod
        warunkiem że okres najmu lub dzierżawy trwa co najmniej 5 lat, a w przypadku
        małych i średnich przedsiębiorców - co najmniej 3 lata, licząc od przewidywanego
        terminu zakończenia nowej inwestycji;
      6) ceną nabycia aktywów innych niż grunty, budynki i budowle objęte najmem lub
        dzierżawą, w przypadku gdy najem lub dzierżawa ma postać leasingu finansowego
        oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z dniem upływu okresu najmu lub
        dzierżawy.
    Wydatki inwestycyjne, aby mogły zostać uznane za kwalifikujące się do objęcia pomocą w
    rozumieniu § 6 ww. Rozporządzenia powinny:
      - zostać faktycznie poniesione po uzyskaniu zezwolenia na prowadzenie działalności
        gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
      - pozostawać w związku z realizacją inwestycji na terenie specjalnej strefy
        ekonomicznej,
      - zostać przeznaczone na cele określone w § 6 ust. 1 Rozporządzenia, zostać zaliczone
        do wartości początkowej środków trwałych zgodnie z regulacjami ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych.
    Płatności dokonywane przez (...) na rzecz podwykonawców spełniają wszystkie powyższe
    warunki.
    Jak już wskazano, ich poniesienie jest nierozerwalnie związane z prowadzoną przez Spółkę
    inwestycją. Są udokumentowane - nawet w przypadku, gdy Generalny Wykonawca nie
    wystawi faktury, Spółka dysponuje innymi dokumentami potwierdzającymi uiszczenie
    należności. Umożliwia to ustalenie w jakiej wysokości wydatki te powinny zostać zaliczone
    do wartości początkowej środków trwałych powstałych na skutek prowadzonej inwestycji.
    Brak wystawienia faktury przez Generalnego Wykonawcę nie powinien mieć wpływu na
    możliwość zaliczenia przez (...) wydatków ponoszonych na rzecz Podwykonawców do
    kosztów kwalifikowanych inwestycji prowadzonej w specjalnej strefie ekonomicznej.
    Interpretacja indywidualna
    W wyniku analizy Państwa wniosku – 19 marca 2021 r. wydałem interpretację
    indywidualną Znak: 0111-KDIB2-1.4010.529.2020.1.BKD, w której uznałem Państwa
    stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretacja ta została skutecznie doręczona 24 marca 2021 r.
    Skarga na interpretację

    Pismem z 14 kwietnia 2021 r. wnieśli Państwo skargę na ww. interpretację indywidualną
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skarga wpłynęła do mnie 19
    kwietnia 2021 r.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie skarżonej interpretacji indywidualnej stosowanie do
    przepisu art. 146 § 1 PPSA.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację
    indywidualną z 19 marca 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.529.2020.1.BKD – wyrokiem z
    11 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Po 463/21.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 13 grudnia 2024 r. sygn. akt II FSK 339/22,
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretacje indywidualną, stał się prawomocny od 13
    grudnia 2024 r. Data wpływu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu do Organu – 9 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    1) uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
      ww. wyrokach;
    2) ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
      zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko, które
      przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego oceny Państwa stanowiska w sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.