Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-503/15-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-21
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu zwrotu całości środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego.
Słowa kluczowe: emerytura; fundusz-otwarty fundusz emerytalny; konto-konto indywidualne; przychód-źródła przychodu; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; wypłata; zwolnienie; świadczenie-zwrot świadczeń
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 21 maja 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu zwrotu środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu zwrotu środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jako pracownik firmy ubezpieczeniowej od 2004 r. gromadziła środki na emeryturę w Pracowniczym Programie Emerytalnym. Środki te były refundowane przez zakład pracy max. do wys. 7% zwiększając w ten sposób miesięczne wynagrodzenie Zainteresowanej od którego odprowadzany był podatek dochodowy. Następnie składki Wnioskodawczyni zostały przekazane transferem na indywidualne konto emerytalne IKE.

Od 1 stycznia 2012 r. ustawodawca umożliwił nową formę oszczędzania środków na emeryturę.

Tą formą obok indywidualnego konta emerytalnego (IKE), są indywidualne konta zabezpieczenia emerytalnego (IKZE).

Ustawa o IKE i IKZE przewidują przeniesienie transferem środków zgromadzonych przez oszczędzającego na IKE, do IKZE, z czego Zainteresowana skorzystała i w 2012 r. zawarłam umowę z IKZE i środki zgromadzone na IKE w kwocie 35822,55 zł zostały przeniesione transferem na IKZE.

Takie przeniesienie środków z IKE na IKZE traktowane jest na równi z wpływami do IKZE i zgodnie z art. 26. ust.1 pkt 2b ustawy o podatku od osób fizycznych podlega odliczeniu od dochodu do wysokości limitów określonych w ustawie o IKE i IKZE.

Nadwyżka z nie odliczonej kwoty podlega odliczeniu w latach następnych.

Za rok 2012 w zeznaniu podatkowym Wnioskodawczyni skorzystała z odliczenia od dochodu w wys. 4% rocznej podstawy do naliczania składki emerytalnej w 2011 r., tj. 4142,92 zł.

Pozostała kwota do której Zainteresowana nabyła prawo do ulgi miała być odliczona w latach następnych.

W 2013 r. Wnioskodawczyni zmuszona była do wycofania zgromadzonych środków w IKZE w kwocie 28481,17 zł, a pozostała część środków zgodnie z zawartą umową w IKZE została przekazana do ZUS-u .

Zatem w zeznaniu podatkowym za rok 2013 doliczono tylko kwotę, która wcześniej była odliczona od przychodu tj. 4 142,92 zł. Pozostała kwota zwrotu środków z IKZE nie może stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nigdy wcześniej nie była odliczeniem od przychodu.

Środki wnoszone do IKE, a następnie do IKZE następują już po opodatkowaniu podatkiem od osób fizycznych.

W przypadku wycofania środków z IKZE instytucja finansowa zwraca tylko wkłady oszczędzającego bez dodatkowych przysporzeń. Oszczędzający wypłacone kwoty dodaje do przychodów i opodatkowuje według skali podatkowej, jeżeli oczywiście we wcześniejszych latach korzystał z ulgi podatkowej, gdyż w innym przypadku doszłoby do podwójnego opodatkowania tego samego dochodu.

Gdyby jednak podatnik musiał najpierw zapłacić podatek od wycofanych wkładów, to w latach następnych dokonywałby odliczeń od dochodu nabytego prawa do ulgi, gdyż żaden przepis ustawy podatkowej nie zabrania korzystania z ulgi.

W takim przypadku skutki wprowadzania ulg podatkowych przerzucone byłyby na obywatela i to obywatel kredytowałby Skarb Państwa.

W państwie prawa taka sytuacja nie może mieć miejsca. Gdyż to Skarb Państwa ponosi wszelkie skutki wprowadzania nowej formy oszczędzania na emeryturę, a nie podatnik.

Reasumując, opodatkowanie wycofanych wkładów jest ściśle powiązane z ulgą podatkową. Dodanie do przychodu wycofanych wkładów jest zwrotem wcześniejszego skorzystania z ulgi. Zatem w pierwszej kolejności Skarb Państwa finansuje ulgę w postaci odliczenia od dochodu, a dopiero w dalszym terminie (bliżej nieokreślonym) odzyskuje podatek od wypłat z IKZE.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy z powodu nieprzewidzenia w katalogu zwolnień od podatku dochodowego zwrotów środków zgromadzonych w IKZE już wcześniej opodatkowanych podatkiem od przychodu do wysokości wpłat z tytułu których skorzystano z ulgi podatkowej, podatnik musi ponosić konsekwencje podwójnego opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wycofane wkłady zgromadzone na IKZE nie mogą być przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym, gdyż zgromadzone środki na IKZE powstały ze składek już opodatkowanych i ponowne ich opodatkowanie doprowadziłoby do podwójnego opodatkowania tych samych środków.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1147) – w myśl jej art. 1 – określa zasady gromadzenia oszczędności na indywidualnych kontach emerytalnych, zwanych dalej „IKE”, oraz na indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, zwanych dalej „IKZE”, oraz dokonywania wpłat, wypłat transferowych, wypłat, częściowego zwrotu i zwrotu środków zgromadzonych na tych kontach.

Zgodnie z treścią art. 2 pkt 15 ww. ustawy, użyte w tej ustawie określenie zwrot oznacza wycofanie całości środków zgromadzonych na IKE lub IKZE, jeżeli nie zachodzą przesłanki wypłaty bądź wypłaty transferowej.

W myśl art. 4 ust. 2 oszczędzający na IKZE ma prawo do odliczenia od dochodu wpłat na IKZE na zasadach i w trybie określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli na podstawie umowy o prowadzenie IKZE gromadzi oszczędności tylko na jednym IKZE, z zastrzeżeniem art. 14 i 23.

Na podstawie art. art. 34a ust. 1 ww. ustawy, wypłata środków zgromadzonych na IKZE następuje wyłącznie:

1.  na wniosek oszczędzającego, po osiągnięciu przez niego wieku 65 lat oraz pod warunkiem dokonywania wpłat na IKZE co najmniej w 5 latach kalendarzowych;
2.  w przypadku śmierci oszczędzającego - na wniosek osoby uprawnionej.

Wypłata może być, w zależności od wniosku oszczędzającego albo osoby uprawnionej, dokonywana jednorazowo albo w ratach (art. 34a ust. 2 ww. ustawy).

Wybór sposobu wypłaty należy do oszczędzającego lub osoby uprawnionej i ma istotne znaczenie dla obowiązków instytucji finansowej, jako płatnika.

Uzyskanie przez oszczędzającego środków z IKZE bez spełnienia powyższych warunków stanowi zwrot z IKZE, o którym mowa w art. 37 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym zwrot środków zgromadzonych na IKE lub IKZE następuje w razie wypowiedzenia umowy o prowadzenie IKE lub IKZE przez którąkolwiek ze stron, jeżeli nie zachodzą przesłanki do wypłaty lub wypłaty transferowej.

W przypadku gdy na IKE oszczędzającego przyjęto wypłatę transferową z programu emerytalnego, instytucja finansowa przed dokonaniem zwrotu, w ciągu 7 dni, licząc od dnia złożenia przez oszczędzającego wypowiedzenia, przekazuje na rachunek bankowy wskazany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych kwotę w wysokości 30 % sumy składek podstawowych wpłaconych do programu emerytalnego ( art. 37 ust. 3 ww. ustawy).

Natomiast ust. 7 ww. art. 37 ustawy stanowi, że instytucja finansowa, w przypadku wypowiedzenia umowy o prowadzenie IKE przez którąkolwiek ze stron, jest obowiązana pouczyć oszczędzającego, że zwrotowi podlegają środki zgromadzone na IKE pomniejszone o należny podatek, a w przypadku, o którym mowa w ust. 3, również o kwotę stanowiącą 30% sumy składek podstawowych wpłaconych do programu emerytalnego. Ponadto instytucja finansowa dokonując wypowiedzenia umowy, informuje oszczędzającego o możliwości dokonania wypłaty transferowej.

Przechodząc na grunt przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), skutki podatkowe zwrotu i wypłaty z IKZE po stronie podatnika sprowadzają się do opodatkowania uzyskanych środków jako przychodów z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust.1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 tejże ustawy.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 przywołanej ustawy podatkowej, źródłem przychodów są: inne źródła.

Zgodnie z przepisem art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni – będąc pracownikiem – korzystała z opłacania przez pracodawcę od 2004 r. składki na Pracowniczy Program Emerytalny PPE. Pracodawca pobierał i odprowadzał zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty składki przypadającej na pracownika. W tym miejscu wskazać należy, że zaliczka ta dotyczyła opodatkowania przychodów ze stosunku pracy (Wnioskodawczyni uzyskiwała przysporzenie w postaci opłacania przez pracodawcę składki na PPE), a nie opodatkowania przychodów związanych z oszczędzaniem na przyszłą emeryturę. Następnie zgromadzone środki na PPE zostały przetransferowane na fundusz IKE, a następnie na Indywidualne Konto Zabezpieczenia Emerytalnego IKZE. Wnioskodawczyni skorzystała z przysługującej jej ulgi, o której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W 2013 r. Wnioskodawczyni zmuszona była do wycofania zgromadzonych środków w IKZE w kwocie 28481.17 zł, a pozostała część środków zgodnie z zawartą umową w IKZE została przekazana do ZUS-u . W zeznaniu podatkowym za rok 2013 Wnioskodawczyni doliczyła tylko kwotę, która wcześniej była odliczona od przychodu, tj. 4 142,92 zł (kwota ulgi).

Wnioskodawczyni twierdzi, że pozostała kwota zwrotu środków z IKZE nie może stanowić przychodu podlegającego opodatkowaniu, gdyż nigdy wcześniej nie była odliczeniem od przychodu.

W tym miejscu wskazać należy, że Wnioskodawczyni oszczędzając środki na przyszłą emeryturę na IKZE nabyła prawo do omawianej ulgi wyrażonej w art. 26 ust. 1 pkt 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot wpłat na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego dokonanych przez podatnika w roku podatkowym, do wysokości określonej w przepisach o indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego.

Przychodem podatkowym są zwrócone środki zgromadzone na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego, na które to konto wcześniej przyjęto wypłatę transferową z pracowniczego programu emerytalnego poprzez indywidualne konto emerytalne.

Aby zobrazować powyższe należy zanalizować sytuację Zainteresowanej od momentu oszczędzania środków w ramach PPE.

Dochód osiągnięty z tytułu wypłaty transferowej środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego (PPE) na indywidualne konto emerytalne rozumiany jest jako różnica między wartością środków zgromadzonych w PPE a sumą wpłat do PPE. W momencie dokonania wypłaty transferowej do IKE dochód ten – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na mocy bowiem tegoż przepisu, wolne od podatku są wypłaty transferowe środków zgromadzonych w ramach pracowniczego programu emerytalnego do innego pracowniczego programu emerytalnego lub na indywidualne konto emerytalne w rozumieniu przepisów o indywidualnych kontach emerytalnych.

Rzeczony dochód podlega jednak opodatkowaniu w momencie zwrotu środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego.

Dodać należy, że dokonanie wypłaty transferowej z PPE do IKE nie zmienia w istocie faktu, że jest to dochód osiągnięty przez uczestnika PPE i podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w momencie zwrotu środków zgromadzonych w ramach programu.

Zatem, jest on zwolniony przy przekazaniu z pracowniczego programu emerytalnego na IKE, a opodatkowany dopiero w momencie zwrotu środków z IKE, w przeciwnym bowiem wypadku dochód osiągnięty przez uczestnika PPE dokonującego transferu środków do IKE byłby podwójnie opodatkowany.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę na brzmienie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o pracowniczych programach emerytalnych (Dz. U. Nr 116, poz. 1207 ze zm.), który stanowi, że składkę podstawową finansuje pracodawca, natomiast w myśl art. 25 ust. 1 i 5 tej ustawy, uczestnik może zadeklarować składkę dodatkową, jeżeli umowa zakładowa tego nie zakazuje, która potrącana jest z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że składka dodatkowa finansowana jest przez samego uczestnika programu, natomiast składkę podstawową finansuje pracodawca, który wydatki poniesione na jej sfinansowanie zalicza do kosztów uzyskania przychodów. W myśl bowiem art. 22 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak również analogicznego przepisu art. 15 ust. 1d ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są również wydatki poniesione przez pracodawcę na zapewnienie prawidłowej realizacji pracowniczego programu emerytalnego w rozumieniu przepisów o pracowniczych programach emerytalnych.

W dalszej kolejności Wnioskodawczyni dokonała transferu środków z IKE na IKZE.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 25 marca 2011 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z funkcjonowaniem systemu ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 75, poz. 398 ze zm.) w okresie od dnia 1 stycznia 2012 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. oszczędzający może przenieść środki zgromadzone na indywidualnym koncie emerytalnym na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego. Wartość przeniesionych środków stanowi wpłatę na indywidualne konto zabezpieczenia emerytalnego.

Dokonanie transferu środków z IKE na IKZE, nie zmienia faktu że jest to dochód osiągnięty przez oszczędzającego i podlega opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w momencie wypłaty środków z IKE.

Dochód osiągnięty z tytułu wypłaty transferowej środków zgromadzonych na indywidualnym koncie emerytalnym (IKE), na które to konto zostały uprzednio przekazane środki z pracowniczego programu emerytalnego (w ramach wypłaty transferowej z PPE na IKE) stanowi zarówno dochód osiągnięty w ramach oszczędzania na IKE, jak również dochód osiągnięty przed wypłatą transferową środków z PPE na IKE w ramach pracowniczego programu emerytalnego. Zatem, dochodem tym będzie różnica między bieżącą wartością całości środków zgromadzonych na IKE (w stanie faktycznym wniosku wpłaty na IKE, jak i środki transferowane z PPE) ustalona na dzień realizacji wypłaty, a sumą wpłat na IKE (na którą składają się wpłaty oszczędzającego na IKE oraz wpłaty w ramach pracowniczych programów emerytalnych, z których nastąpiły wypłaty transferowe).

Zatem, w momencie dokonania wypłaty transferowej z IKE na IKZE dochód ten na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 58a lit. c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Podlega on jednak opodatkowaniu w momencie wypłaty środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego.

W przypadku IKZE ustawodawca nie przewidział zwolnienia z podatku uzyskanych z inwestowania dochodów. Są one opodatkowane na zasadach ogólnych (według skali podatkowej) w momencie wypłaty albo zwrotu.

Ponadto, wskazać należy, na podstawie art. 35 ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku jednorazowej wypłaty środków zgromadzonych na indywidualnym koncie zabezpieczenia emerytalnego, na wniosek oszczędzającego, instytucja finansowa, o której mowa w art. 34a ust. 3 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o indywidualnych kontach emerytalnych oraz indywidualnych kontach zabezpieczenia emerytalnego, nie pobiera zaliczki na podatek dochodowy, lecz jest obowiązana, w terminie do końca lutego, po upływie roku podatkowego, sporządzić i przekazać podatnikowi oraz naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a - naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru (PIT-8C).

Na podstawie tej informacji, podatnik winien sam wykazać kwotę zwrotu z IKZE w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w którym tą wypłatę otrzymał, jako przychód z inny źródeł, o którym mowa w cyt. wyżej art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przepis ten ma bowiem zastosowanie w odniesieniu do kwot z tytułu zwrotu oraz wypłat z IKZE, uzyskanych zarówno przez podatnika, który uprzednio odliczał od podstawy opodatkowania lub od przychodu wpłaty na IKZE, jak i podatnika, który z prawa tego nie korzystał.

Ponadto wskazać należy, że podatnicy, którzy wpłaty na IKZE odliczali od podstawy opodatkowania lub od przychodu, a następnie uzyskali zwrot z IKZE, obowiązani są doliczyć uprzednio odliczone kwoty odpowiednio do podstawy opodatkowania lub do przychodu, w zeznaniu rocznym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymali ten zwrot.

Zgodnie bowiem z art. 45 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli podatnik, obliczając podatek należny, dokonał odliczeń od dochodu, podstawy obliczenia podatku lub podatku, a następnie otrzymał zwrot odliczonych kwot (w całości lub w części), w zeznaniu podatkowym składanym za rok podatkowy, w którym otrzymał ten zwrot, dolicza odpowiednio kwoty poprzednio odliczone.

Mając na uwadze powyższy wywód prawny oraz opis przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, stwierdzić należy, że w przypadku zwrotu środków zgromadzonych na IKZE (w oparciu art. 2 pkt 15 ustawy o IKE oraz IKZE), na które to konto zostały uprzednio przekazane również środki z pracowniczego programu emerytalnego (w ramach wypłaty transferowej z PPE na IKE) oraz środki przetransferowane z IKE na IKZE), przychód Wnioskodawczyni, stanowi wartość wszystkich środków zgromadzonych na IKZE, który winien zostać opodatkowany jako przychód z innych źródeł, zgodnie z dyspozycją przepisu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy powyższym nie zachodzi podwójne opodatkowanie, gdyż jedynym momentem opodatkowania tych środków jest moment ich zwrotu na rzecz oszczędzającego. Wnioskodawczyni korzystając z ulgi obniżyła dochód podlegający opodatkowaniu, natomiast zwracając kwotę ulgi Zainteresowana powiększyła ten dochód, a więc ekonomicznie opodatkowaniu podlega ta sama wartość dochodu. W konsekwencji powyższego stanowisko Zainteresowanej należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.