Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.511.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Ważność certyfikatu rezydencji.
Słowa kluczowe: Austria
Niemcy
formularze
obowiązek-obowiązek płatnika
pobór-pobór podatku u źródła
podatek-podatek pobierany u źródła
płatnik
rezydencja-certyfikat rezydencji
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 21
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 29 -ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 41-ust. 9a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...)
    Wnioskodawca dokonuje transakcji z osobami fizycznymi z zagranicy, tj. niemającymi
    miejsca zamieszkania do celów podatkowych na terytorium Polski, z tytułów objętych
    dyspozycją art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe transakcje nakładają na Wnioskodawcę wynikające z art. 41 ust. 4 ww. ustawy
    obowiązki płatnika podatku dochodowego w zakresie poboru zryczałtowanego podatku, o
    którym mowa w art. 29 ust. 1 ww. ustawy.
    Co do zasady, w przypadku zawierania umowy z osobą niemającą w Polsce miejsca
    zamieszkania Wnioskodawca żąda przedłożenia certyfikatu rezydencji podatkowej w celu
    poboru zryczałtowanego podatku z zastosowaniem stawki wynikającej z właściwej umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustalenia braku opodatkowania w Polsce
    zgodnie z taką umową.
    Szeroki zakres współpracy z osobami będącymi nierezydentami sprawia, że
    Wnioskodawca otrzymuje certyfikaty rezydencji wystawiane przez administracje
    podatkowe wielu różnych państw. Certyfikaty te wystawiane są w sposób oraz na wzorach
    przyjętych przez te administracje. Co do zasady Wnioskodawca weryfikuje prawidłowość
    otrzymywanych certyfikatów w oparciu o art. 5a ust. 21 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, tj. sprawdza, czy certyfikat został wystawiony przez właściwy organ
    administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika oraz czy zawiera treść
    stanowiącą zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych.
    Ponadto, w oparciu o art. 41 ust. 9a i 9b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, (...) weryfikuje okres ważności certyfikatu.
    Certyfikaty rezydencji wystawiane przez niektóre administracje podatkowe budzą
    następujące wątpliwości co do ich treści lub okresu ważności:
    1) Certyfikaty rezydencji wystawiane na wzorach stosowanych przez austriacką
      administrację podatkową. Certyfikaty te składają się z:
        a) części wypełnianej wyłącznie przez podmiot ubiegający się o otrzymanie
        certyfikatu rezydencji, w której w szczególności podmiot ten wskazuje, zgodnie z
        opisem poszczególnych rubryk formularza:
          – swoje dane, w szczególności: nazwisko i imię /nazwę, adres;
          – informacje o rodzaju i kwocie przychodu, który ma być preferencyjnie
            opodatkowany;
          – kwotę, datę lub okres otrzymania przychodu, tj. okres, w którym otrzymał lub
            będzie otrzymywał powyższe przychody oraz ich przewidywaną kwotę;

          – dane podmiotu wypłacającego wskazane wcześniej przychody, tj. płatnika
            należności;
          – informacje, czy podatnik posiada silniejsze interesy osobiste i gospodarcze
            (ośrodek interesów życiowych) z Austrią;
          – oświadczenie, że wskazane dane są prawidłowe i kompletne;
          – datę i podpis.
        Powyższa część często wypełniana jest przez wnioskującego w indywidualny
        sposób, według jego wiedzy i rozumienia opisu rubryk. Według wiedzy
        Wnioskodawcy, opartej na analizie otrzymywanych austriackich certyfikatów
        rezydencji podatkowej, organ podatkowy nie dysponuje zasadniczo na moment
        wydania certyfikatu danymi dokumentującymi prawidłowość i zgodność ze
        stanem faktycznym informacji wpisanych przez wnioskującego.
        W praktyce zdarza się, że kontrahent zagraniczny przedstawia Wnioskodawcy
        certyfikat pobrany/wystawiony ze wskazaniem innego niż Wnioskodawca
        podmiotu wypłacającego należność lub inny rodzaj przychodu, niż podlegający
        zapłacie przez Wnioskodawcę.
        b) części wypełnianej przez austriacki organ podatkowy, w której organ ten
        potwierdza, że wnoszący o certyfikat jest rezydentem Austrii oraz że informacje
        dotyczące podatnika, zawarte w części wniosku wypełnianej przez podatnika, są
        prawidłowe. Część ta kończy się wskazaniem daty, pieczątką oraz podpisem
        urzędnika organu.
    2) Certyfikaty rezydencji wystawiane na wzorach stosowanych przez niemiecką
      administrację podatkową. Certyfikaty te również składają się z:
        a) części wypełnianej wyłącznie przez podmiot ubiegający się o otrzymanie
        certyfikatu rezydencji, w której w szczególności podmiot ten wskazuje, zgodnie z
        opisem poszczególnych rubryk formularza:
          – swoje dane, w szczególności: nazwisko i imię /nazwę, adres;
          – informację o posiadaniu centrum interesów osobistych i ekonomicznych na
            terenie Niemiec;
          – informacje o rodzaju i kwocie przychodu, który ma być preferencyjnie
            opodatkowany;
          – okres naliczenia przychodu, tj. okres, w którym przychody będą należne;
          – dane podmiotu wypłacającego wskazane wcześniej przychody, tj. płatnika
            należności;
          – datę i podpis.
        Powyższa część często wypełniana jest przez wnioskującego w indywidualny
        sposób, według jego wiedzy i rozumienia opisu rubryk. Według wiedzy
        Wnioskodawcy, opartej na analizie otrzymywanych niemieckich certyfikatów
        rezydencji podatkowej, organ podatkowy nie dysponuje zasadniczo na moment
        wydania certyfikatu danymi dokumentującymi prawidłowość i zgodność ze
        stanem faktycznym informacji wpisanych przez wnioskującego.
        W praktyce zdarza się, że kontrahent zagraniczny przedstawia Wnioskodawcy
        certyfikat pobrany/wystawiony ze wskazaniem innego niż Wnioskodawca
        podmiotu wypłacającego należność lub inny rodzaj przychodu, niż podlegający
        zapłacie przez Wnioskodawcę.
        b) części wypełnianej przez niemiecki organ podatkowy, w której potwierdza on, że
        wnoszący o certyfikat jest rezydentem Niemiec oraz że informacje dotyczące
        podatnika, zawarte w części wniosku wypełnianej przez podatnika, są

        prawidłowe. Część ta kończy się wskazaniem daty, pieczątką oraz podpisem
        urzędnika.
    3) Certyfikaty rezydencji wystawiane na wzorach stosowanych przykładowo przez
      amerykańską lub włoską administrację podatkową. W certyfikatach tych wskazywany
      jest rok podatkowy określony z użyciem określenia używanego dla roku
      kalendarzowego. Certyfikat taki zawiera następującą treść:
          – dane organu podatkowego wydającego certyfikat;
          – datę wydania certyfikatu;
          – imię i nazwisko/nazwę podatnika, którego certyfikat dotyczy;
          – identyfikator podatkowy tego podatnika;
          – rok podatkowy (ang. „Tax Year”) tego podatnika;
          – stwierdzenie, że podatnik ten jest rezydentem państwa wydającego certyfikat;
          – imię, nazwisko i stanowisko urzędnika, który podpisał certyfikat.
    Pytania
    1. W odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego w pkt 1 i 2 powyżej, czy
      wskazanie przez podatnika w formularzu wniosku o wydanie certyfikatu określonego
      rodzaju przychodu wyklucza możliwość zastosowania go przez Wnioskodawcę do
      innego rodzaju przychodu objętego normą art. 29 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych wypłacanego temu kontrahentowi?
    2. W odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego w pkt 1 i 2 powyżej, czy
      wskazanie przez podatnika w formularzu wniosku o wydanie certyfikatu okresu
      powstania przychodu (wypłaty lub naliczenia) ma wpływ na termin ważności
      otrzymanego przez Wnioskodawcę certyfikatu?
    3. W odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego w pkt 1 i 2 powyżej, czy
      wskazanie przez podatnika w formularzu wniosku o wydanie certyfikatu innego
      podmiotu wypłacającego należność wyklucza możliwość uwzględnienia go przez
      Wnioskodawcę w rozliczeniach z tym podatnikiem?
    4. W odniesieniu do stanu faktycznego przedstawionego w pkt 3 powyżej, czy w
      przypadku gdy płatnik zryczałtowanego PIT nie posiada wiedzy o roku podatkowym
      danego kontrahenta, który może nie pokrywać się z rokiem kalendarzowym, zasadne
      jest stanowisko, że dany certyfikat nie zawiera okresu ważności, co oznacza że będzie
      ważny przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W odniesieniu do pytania przedstawionego w pkt 1, w ocenie Wnioskodawcy, jak
    wskazano powyżej, certyfikat rezydencji stanowi wyłącznie zaświadczenie o miejscu
    zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
    administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika, zatem ma
    zastosowanie do wszelkich przychodów, do których odnosi się właściwa umowa o
    unikaniu podwójnego opodatkowania. Zawężenie jego stosowania do określonego w
    certyfikacie źródła przychodów nie znajduje uzasadnienia.
    W odniesieniu do pytania przedstawionego w pkt 2, w ocenie Wnioskodawcy certyfikat
    rezydencji stanowi wyłącznie zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów
    podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca
    zamieszkania podatnika, zatem inne

## Dodatkowe informacje

podane we wniosku o
    wydanie certyfikatu rezydencji – przykładowo okresu lub daty powstania przychodu – nie
    stanowią przesłanki do kwestionowania skuteczności poświadczenia miejsca zamieszania,
    o ile poświadczenie w tym zakresie nie budzi wątpliwości.

    W odniesieniu do pytania przedstawionego w pkt 3, w ocenie Wnioskodawcy certyfikat
    rezydencji stanowi wyłącznie zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów
    podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca
    zamieszkania podatnika, zatem inne dodatkowe informacje podane w certyfikacie
    rezydencji – przykładowo nazwa podmiotu wypłacającego wynagrodzenie – nie stanowią
    przesłanki do kwestionowania skuteczności poświadczenia miejsca zamieszania, o ile
    poświadczenie w tym zakresie nie budzi wątpliwości.
    W odniesieniu do pytania przedstawionego w pkt 4, w ocenie Wnioskodawcy w każdym
    przypadku, w którym istnieją uzasadnione wątpliwości odnośnie okresu ważności
    certyfikatu rezydencji, w szczególności gdy certyfikat zawiera informację określoną jako
    „rok podatkowy” nazwany numerem roku kalendarzowego, płatnik zryczałtowanego
    podatku dochodowego powinien przyjąć zasadę, według której termin ważności
    certyfikatu rezydencji liczony jest przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego
    wydania.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Zgodnie z art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek
    dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których
    mowa w art. 3 ust. 2a, wskazanych w ust. 1 przychodów, pobiera się w formie ryczałtu.
    Wysokość podatku dochodowego lub brak obowiązku poboru podatku dochodowego
    stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Jednakże zastosowanie stawki podatku dochodowego wynikającej z właściwej umowy o
    unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku
    dochodowego zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla
    celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem
    rezydencji.
    Na podstawie art. 41 ust. 4 ww. ustawy, do poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego, o którym mowa w art. 29, obowiązani są płatnicy dokonujący wypłat
    (świadczeń). Na Wnioskodawcy ciążą zatem obowiązki płatnika podatku dochodowego na
    podstawie powyższych przepisów, w tym również w zakresie pozyskiwania certyfikatów
    rezydencji, oceny ich treści w oparciu o obowiązujące przepisy oraz przestrzeganie
    terminu ich ważności.
    Definicja certyfikatu rezydencji zawarta jest w art. 5a pkt 21 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest mowa o certyfikacie rezydencji oznacza to zaświadczenie o miejscu
    zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ
    administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Definicja nie wskazuje jakie warunki formalne powinien spełniać certyfikat rezydencji.
    Należy zatem przyjąć, że może on mieć dowolną formę pisemną/elektroniczną, co
    częściowo potwierdza również m.in. art. 41 ust. 9e ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (dopuszczalność stosowania kopii certyfikatów rezydencji podatkowej), o
    ile będzie wystawiony przez właściwy organ podatkowy obcego państwa oraz będzie
    zawierał w swej treści stwierdzenie o posiadaniu przez dany podmiot miejsca
    zamieszkania w tym państwie dla celów podatkowych. Miejsce zamieszkania dla celów
    podatkowych (rezydencja) definiowane jest w poszczególnych umowach o zapobieganiu
    podwójnemu opodatkowaniu. Z powyższej definicji nie wynika, by jakiekolwiek
    dodatkowe, inne informacje zawarte w takim dokumencie były konieczne lub
    dyskwalifikowały jego zastosowanie jako certyfikatu rezydencji, o ile informacje te nie są
    sprzeczne z istotą definiowanej wyżej treści.
    Ad 1

    Biorąc powyższe pod uwagę, milcząca akceptacja przez organ podatkowy rodzaju
    przychodu wskazanego przez podatnika w formularzu wniosku o wystawienie certyfikatu
    rezydencji jest informacją dodatkową, nieobjętą definicją ustawową. Jednak zamieszczenie
    tej informacji nie przekreśla istoty certyfikatu, jaką jest potwierdzenie przez organ
    podatkowy miejsca zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji) w państwie organu
    administracji podatkowej wydającego dany certyfikat. Miejsce to definiowane jest przy
    pomocy reguł zawartych we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania z
    zastosowaniem zasad wskazanych w Modelowej Konwencji OECD.
    Miejsce zamieszkania dla celów podatkowych jest pojęciem autonomicznym odnoszącym
    się do konkretnego podmiotu oraz umowy wiążącej państwo jego zamieszkania i państwo,
    w którym przedkłada on certyfikat w celu uniknięcia podwójnego opodatkowania. Biorąc
    powyższe pod uwagę, wskazanie przez podatnika rodzaju źródła przychodów, w związku z
    którym ubiega się o otrzymanie certyfikatu rezydencji, jest informacją nadmiarową, nie
    objętą przytoczoną definicją prawną. Zastosowanie właściwej stawki wynikającej z umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania, lub niepobranie podatku dochodowego zgodnie
    z taką umową, wynika wyłącznie z zapisów danej umowy, a nie z oświadczenia podatnika
    zawartego we wniosku o wydanie certyfikatu rezydencji. Potwierdzenie przez organ
    podatkowy w certyfikacie rezydencji miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w
    danym państwie wraz ze wskazaniem konkretnej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania jest wystarczające do zastosowania właściwych zapisów umowy w
    odniesieniu do źródła przychodów wypłacanego przez kontrahenta/płatnika w państwie
    źródła, w tym przypadku przez Wnioskodawcę w Polsce. Ograniczając się ściśle do
    informacji podanej w certyfikacie rezydencji wystawionym przez administrację podatkową
    państwa stosującego wzór zawierający wskazanie określonego źródła przychodów
    Wnioskodawca wypłacając różnego rodzaju przychody temu samemu kontrahentowi
    żądałby kolejnych certyfikatów rezydencji o tej samej, co do swej istoty, treści.
    W ocenie Wnioskodawcy, pełniącego obowiązki płatnika podatku dochodowego, biorąc
    pod uwagę wskazane wyżej przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może on uwzględnić w odniesieniu do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego
    przedłożony przez podatnika certyfikat rezydencji, zawierający wskazanie danego źródła
    przychodów, również w przypadku wypłaty przychodów mieszczących się w innym źródle
    zdefiniowanym we właściwej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania łączącej
    Polskę z państwem organu podatkowego wystawiającego certyfikat rezydencji podatkowej.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 41 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli miejsce
    zamieszkania podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane certyfikatem
    rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze podatku
    dochodowego uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia
    jego wydania.
    Certyfikat rezydencji jest zaświadczeniem wydanym przez organ administracji podatkowej.
    W tym kontekście, jeśli chodzi o zakres czasowy ważności certyfikatu, organ ten podpisany
    jest tylko pod częścią, która nie wskazuje takiego zakresu czasowego, czyli pod częściami
    certyfikatów austriackiego i niemieckiego, które są wypełniane przez organ podatkowy.
    Zatem Wnioskodawca obowiązany jest ustalić okres ważności takiego certyfikatu w
    oparciu o cytowany wyżej art. 41 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, tj. przez okres kolejnych dwunastu miesięcy od dnia jego wydania – daty
    złożenia podpisu przez urzędnika organu podatkowego.
    Zastosowanie powyższej zasady określonej w polskich przepisach podatkowych nie jest
    zależne od obowiązujących w innych krajach procedur dotyczących formy i treści
    składania wniosków o wydanie certyfikatu.
    Ad 3

    Biorąc powyższą argumentację pod uwagę, milcząca akceptacja przez organ podatkowy
    treści wniosku o wydanie certyfikatu rezydencji, również w odniesieniu do konkretnego
    podmiotu wypłacającego należność, którego podatnik wskazał w formularzu, jest
    informacją dodatkową wpisywaną przy wypełnianiu formularza, nie objętą definicją
    ustawową. Jednak zamieszczenie tej informacji nie przekreśla istoty certyfikatu, jaką jest
    potwierdzenie przez organ podatkowy miejsca zamieszkania dla celów podatkowych
    (rezydencji) w państwie organu administracji podatkowej wydającego dany certyfikat.
    Wskazanie konkretnego podmiotu wypłacającego wynagrodzenie w państwie źródła jest
    zbędne, jednak jego wskazanie nie uniemożliwia, zdaniem Wnioskodawcy, zastosowania
    tego certyfikatu przez innego wypłacającego/płatnika podatku dochodowego z tego
    samego państwa źródła przychodów.
    Sytuacja powyższa może występować w obecnym stanie prawnym. Zgodnie bowiem z art.
    41 ust. 9e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych miejsce zamieszkania
    podatnika dla celów podatkowych może zostać potwierdzone kopią certyfikatu rezydencji,
    jeżeli informacje wynikające z przedłożonej kopii certyfikatu rezydencji nie budzą
    uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym. Zdarza się zatem, że
    podatnik mający wielu kontrahentów w danym państwie źródła pobiera certyfikat,
    wypełniając przygotowany przez władze podatkowe wzór wniosku, wskazuje jednego
    kontrahenta, któremu przedłoży np. oryginał wnioskowanego certyfikatu. W sytuacji gdy
    władze podatkowe danego państwa zamieszkania żądają wskazania we wniosku
    konkretnego kontrahenta, dla każdego innego kontrahenta z danego państwa źródła
    certyfikat rezydencji powinien być zatem wystawiany odrębnie, zawierając jednak tożsamą
    treść potwierdzaną przez organ podatkowy co do rezydencji wnioskodawcy. W ocenie
    Wnioskodawcy działanie takie, aczkolwiek zgodne z praktyką danego państwa
    wystawiającego certyfikat, nie musi oznaczać wadliwości kopii certyfikatu rezydencji
    przedkładanej kolejnemu kontrahentowi z danego państwa źródła, tj. w tym przypadku
    Wnioskodawcy w Polsce, o ile spełnione są wymogi wskazane w wyżej cytowanym art. 41
    ust. 9e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę wskazane wyżej przepisy ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, może on uwzględnić w odniesieniu do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego przedłożoną przez podatnika kopię certyfikatu
    rezydencji, zawierającą dane innego polskiego płatnika podatku dochodowego, o ile kopia
    ta nie budzi uzasadnionych wątpliwości co do zgodności ze stanem faktycznym, tj.
    potwierdzeniem rzeczywistego miejsca zamieszkania dla celów podatkowych w
    rozumieniu właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania łączącej Polskę z
    państwem administracji podatkowej wystawiającej ten certyfikat rezydencji.
    Ad 4
    Zgodnie z art. 41 ust. 9a ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, jeżeli
    miejsce zamieszkania podatnika dla celów podatkowych zostało udokumentowane
    certyfikatem rezydencji niezawierającym okresu jego ważności, płatnik przy poborze
    podatku dochodowego uwzględnia ten certyfikat przez okres kolejnych dwunastu
    miesięcy od dnia jego wydania.
    Wątpliwości Wnioskodawcy pojawiają się w odniesieniu do sytuacji, w której nie wskazano
    jednoznacznie okresu ważności, natomiast wpisana została informacja o roku
    podatkowym podatnika. Dotyczy to certyfikatów rezydencji, w których organ podatkowy
    wskazuje, że certyfikat dotyczy roku podatkowego określonego przy pomocy nazwy roku
    kalendarzowego, przykładowo – rok podatkowy 2023, 2024 itp. W takim przypadku nie jest
    możliwe jednoznaczne zidentyfikowanie okresu objętego rokiem podatkowym bez
    podjęcia dodatkowych czynności wyjaśniających.
    Poszczególne państwa mogą definiować odmiennie lata podatkowe we własnym zakresie.
    Przykładowo w Polsce rokiem podatkowym, zgodnie z art. 11 Ordynacji podatkowej, jest
    rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej. W przypadku osób
    fizycznych ustawa podatkowa nie stanowi inaczej, zatem rok podatkowy dla tych

    podatników pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Odmiennie natomiast stanowi art. 8
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, rokiem podatkowym jest rok
    kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo
    w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników,
    wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.
    Z posiadanych przez Wnioskodawcę informacji wynika, że również w innych państwach
    rok podatkowy może być tożsamy lub różny od roku kalendarzowego. W przypadku
    otrzymania certyfikatu rezydencji zawierającego wskazanie w jego treści roku
    podatkowego Wnioskodawca nie jest w stanie precyzyjnie określić okresu, w którym dany
    certyfikat jest ważny. Przykładowo mogą zaistnieć co najmniej trzy warianty:
    – rok podatkowy pokrywa się z rokiem kalendarzowym;
    – rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym i zaczyna się w dowolnym lub
      określonym miesiącu wskazanego roku kalendarzowego;
    – rok podatkowy nie pokrywa się z rokiem kalendarzowym i kończy się w dowolnym lub
      określonym miesiącu wskazanego roku kalendarzowego.
    Ewentualne ustalenie faktycznego okresu ważności certyfikatu rezydencji wymagałoby w
    danym przypadku dodatkowych obowiązków płatnika, takich jak zapoznanie się z
    przepisami podatkowymi państwa wydającego certyfikat w zakresie wyznaczania i
    określania roku podatkowego oraz ewentualnie korespondencji z podatnikiem lub
    organem podatkowym podatnika w celu wyjaśnienia jaki rok podatkowy został przez
    niego przyjęty, o ile istnieje przewidziana w przepisach taka możliwość. Działania takie nie
    znajdują jednak oparcia w obowiązujących przepisach.
    Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy
    weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku dochodowego innej niż określona w
    art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 ww. ustawy, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku
    dochodowego, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie
    dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności
    prowadzonej przez płatnika oraz powiązania z podatnikiem.
    Należyta staranność nałożona na płatnika powyższym przepisem nie oznacza
    nieograniczonego obowiązku weryfikowania przez płatnika wszelkich informacji o
    podatniku. Co do zasady należyta staranność, jak wskazano w powyższym przepisie, ma
    na celu badanie charakteru transakcji, istnienia powiązań z podatnikiem i weryfikowanie
    jego statusu jako rzeczywistego odbiorcy należności.
    W ocenie Wnioskodawcy okres trwania roku podatkowego u odbiorcy należności nie
    zalicza się do okoliczności podlegających szczególnej weryfikacji w ramach należytej
    staranności. Reasumując, (...), jako płatnik podatku dochodowego w stanie faktycznym
    opisanym w zagadnieniu czwartym, w przypadkach niejednoznacznych nie ma obowiązku
    dochodzenia we własnym zakresie jaki rok podatkowy ma podatnik przedkładający
    certyfikat rezydencji.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przypadek taki należy zinterpretować jako przedłożenie
    certyfikatu rezydencji niezawierającego okresu jego ważności. W takiej sytuacji w celu
    stosowania postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania,
    zgodnie z 41 ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, Wnioskodawca
    przyjmuje okres ważności takiego certyfikatu obejmujący 12 miesięcy od dnia jego
    wydania.
    Potwierdzenie stanowiska Wnioskodawcy można znaleźć w przykładowych interpretacjach
    indywidualnych:
    W odniesieniu do stanowisk dotyczących pytań 1, 2 i 3:
    · interpretacja DKIS z 12 lipca 2019 r. sygn. 0114-KDIP2- 1.4010.154.2019.1.JC;

    · interpretacja DKIS z 31 października 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.783.2024.2.JK2;
    · interpretacja DKIS z dnia 13 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.90.2025.1.JF.
    W odniesieniu do pytania 4:
    · interpretacja DKIS z 4 czerwca 2018 r. sygn. 0114-KDIP2-1.4010.153.2018.1.PW.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Dodatkowe informacje
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.