Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/4512-152/15-2/JŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-04-16
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur
Słowa kluczowe: faktura; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 19 lutego 2015 r., (data wpływu 23 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lutego 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi salony fryzjerskie, w których świadczy usługi fryzjerskie. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa od swoich kontrahentów towary i usługi. Transakcje te dokumentowane są przez kontrahentów fakturami wystawianymi na rzecz Spółki. Spółka, w związku z rozpoczętym postępowaniem gwarancyjnym prowadzonym wobec jednego ze swoich kontrahentów stwierdziła, iż brak jest z nim kontaktu. Z informacji posiadanych przez Spółkę wynika, iż kontrahent zmienił udziałowca na osobę zagraniczną, w związku z czym Spółka nie ma kontaktu z kontrahentem (zarządem, udziałowcem itd.). Rozpoczynając współpracę z kontrahentem spółka dochowując należytej staranności podpisała z nim umowę oraz sprawdziła, iż kontrahent jest podmiotem zarejestrowanym w rejestrze przedsiębiorców, jak również jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Ponadto, spółka pragnie zauważyć, iż wszelkie transakcje zawarte w umowie z kontrahentem zostały przez kontrahenta faktycznie wykonane. Przedmiotowe faktury, dokumentujące powyższe transakcje zostały przez spółkę w pełni opłacone przy pomocy przelewu bankowego na rachunek bankowy kontrahenta wskazany na fakturze.

W związku z przedstawionym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Spółka posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, wystawionych na jej rzecz przez kontrahenta, z którym obecnie nie ma kontaktu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W ocenie Spółki, pomimo braku kontaktu z kontrahentem przysługuje jej prawo do odliczenia podatku naliczonego, o ile spełnione są do tego wymogi przewidziane w ustawie o VAT.

Na gruncie prawa do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, Spółce przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Spółce, jako zarejestrowanemu podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT.

W konsekwencji, należy stwierdzić, iż Spółce przysługuje, pomimo braku kontaktu z kontrahentem, prawo do odliczenia podatku naliczonego z posiadanych przez Spółkę faktur wystawionych przez tego kontrahenta, o ile spełnione są do tego wymogi przewidziane w ustawie o VAT.

Innymi słowy, brak kontaktu z kontrahentem nie skutkuje utratą prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur, posiadanych przez Spółkę, wystawionych przez tego samego kontrahenta, o ile spełnione są wszystkie pozostałe wymogi przewidziane w ustawie o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przy czym, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi wystawionymi przez podmiot nieistniejący.

Jednocześnie, w myśl art. 88 ust. 3a pkt 4 lit. a ustawy nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych czynności.

Ponadto, na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy odliczenia podatku dokonuje czynny podatnik, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przy czym, ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienie przesłenek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Zgodnie z art. 88 ustawy, podatnik nie ma możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, m.in. wówczas, gdy nabycie towarów i usług dokumentują faktury wystawione przez podmiot nieistniejący, czy też, gdy faktury dokumentują czynności, które nie zostały dokonane.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Spółka prowadzi salony fryzjerskie, w których świadczy usługi fryzjerskie. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka nabywa od swoich kontrahentów towary i usługi. Transakcje te dokumentowane są przez kontrahentów fakturami wystawianymi na rzecz Spółki. Spółka, w związku z rozpoczętym postępowaniem gwarancyjnym prowadzonym wobec jednego ze swoich kontrahentów stwierdziła, iż brak jest z nim kontaktu. Z informacji posiadanych przez Spółkę wynika, iż kontrahent zmienił udziałowca na osobę zagraniczną, w związku z czym Spółka nie ma kontaktu z kontrahentem (zarządem, udziałowcem itd.). Rozpoczynając współpracę z kontrahentem Spółka dochowując należytej staranności podpisała z nim umowę oraz sprawdziła, iż kontrahent jest podmiotem zarejestrowanym w rejestrze przedsiębiorców, jak również jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Ponadto, wszelkie transakcje zawarte w umowie z kontrahentem zostały przez kontrahenta faktycznie wykonane. Przedmiotowe faktury, dokumentujące powyższe transakcje zostały przez Spółkę w pełni opłacone przy pomocy przelewu bankowego na rachunek bankowy kontrahenta wskazany na fakturze.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Wnioskodawa posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, wystawionych przez kontrahenta, z którym obecnie Wnioskodawca nie ma kontaktu.

Jak wskazał Wnioskodawca, wszelkie transakcje wynikające z umowy zawartej z kontrahentem zostały przez kontrahenta faktycznie wykonane. Dodatkowo, Wnioskodawca rozpoczynając współpracę z kontrahentem, dochowując należytej staranności, podpisał umowę oraz sprawdził, że kontrahent jest podmiotem zarejestrowanym w rejestrze przedsiębiorców, jak również jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w analizowanej sytuacji nie zachodzą okoliczności określone w art. 88 ust. 3a pkt 1 lit. a, czy też pkt 4 lit. a ustawy, wykluczające prawo Wnioskodawcy do odliczenia podatku naliczonego. Przedmiotowe faktury odzwierciedlają bowiem dokonanie czynności dostawy pomiędzy stronami umowy.

Zatem, skoro Wnioskodawca nabyte towary i usługi wykorzystuje do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, Wnioskodawcy jako zarejestrowanemu podatnikowi VAT przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur, wystawionych na jego rzecz przez kontrahenta – zarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług, z którym obecnie nie ma kontaktu, na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ informuje, że nieniejsza interpretacja została wydana w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z poźn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.