Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.867.2025.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-26
Teza: Ustalenie momentu powstania obowiązku podatkowego z
tytułu importu usług (nabywanych licencji).
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ciągłe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych zaistniałego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług
    (nabywanych licencji). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka A (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską spółka kapitałową i
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie nadawania filmów i
    programów telewizyjnych, w tym: seriali, telenoweli, animacji. W związku z prowadzoną
    działalnością Spółka nabywa licencje uprawniające ją do emisji filmów i programów
    telewizyjnych przez okres trwania licencji. Spółka nabywa przedmiotowe licencje na
    podstawie umów licencyjnych zawieranych m.in. z zagranicznymi podmiotami (studiami
    telewizyjnymi, filmowymi itd.) na emisję filmów i programów telewizyjnych (import usług).
    Umowa zawierana z danym podmiotem dotyczy zazwyczaj szeregu filmów lub programów
    telewizyjnych, tj. pakietu licencji lub inaczej pakietu licencjonowanych tytułów.
    Umowy licencyjne zawierane przez Wnioskodawcę standardowo zawierają tytuły
    nabywanych licencji, ich ceny, okresy licencji oraz tzw. datę startu poszczególnych licencji
    objętych pakietem, tj. datę, z którą Spółka uzyskuje uprawnienie do wykorzystywania
    danego tytułu lub pakietu tytułów spośród całości licencyjnych tytułów. Data startu licencji
    niekiedy może następować po terminach płatności określonych w umowach.
    Umowy licencyjne nie zawierają przypisania poszczególnych płatności (rat) do określonych
    okresów rozliczeniowych. Umowy licencyjne wskazują natomiast, ile razy może być
    wyemitowany dany film/program telewizyjny przez Spółkę w okresie trwania licencji (np. 3
    razy w ciągu 2 lat obowiązywania umowy licencyjnej).
    W konsekwencji, Spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy z tytułu importu usług
    (nabywanych licencji):
    1. w dacie startu poszczególnych licencji, tj. nabycia uprawnienia do wykorzystania
      poszczególnych tytułów, jeśli wraz z datą startu Wnioskodawca dysponuje
      materiałami, faktycznie umożliwiającymi jej skorzystanie z tego prawa lub
    2. w dacie dokonania zapłaty, jeśli płatność następuje w terminie poprzedzającym datę
      startu licencji.
    Spółka rozpoznaje zatem obowiązek podatkowy zgodnie z przepisami art. 19a ust. 1 i 8
    ustawy o VAT, przyjmując przy tym, że o momencie wykonania usługi decyduje data
    udzielenia jej prawa do wykorzystywania danego tytułu lub pakietu tytułów spośród
    całości licencyjnych tytułów (start licencji), o ile w tej dacie dysponuje materiałami
    umożliwiającymi jej rzeczywiste skorzystanie z tego uprawnienia.
    Na moment powstania obowiązku podatkowego w zdecydowanej większości przypadków
    Spółka dysponuje fakturami dokumentującymi transakcje. Jedynie w nielicznych
    przypadkach, Spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy w VAT przed otrzymaniem faktury
    od licencjodawców.

## Pytanie

Czy moment rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu importu usług opisany w
    stanie faktycznym jest prawidłowy na gruncie art. 19a ust. 1 i 8 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy, moment rozpoznania obowiązku podatkowego z tytułu importu
    usług opisany w stanie faktycznym jest prawidłowy na gruncie art. 19a ust. 1 i 8 ustawy o
    VAT.
    Przepisy podatkowe nie przewidują szczególnych zasad powstawania obowiązku
    podatkowego dla importu usług. Tym samym, obowiązek ten postawie na zasadach
    ogólnych.
    W myśl zasady ogólnej wyrażonej w art. 19a ust. 1 ustawy - obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust.
    1a, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Podkreślić jednak należy, że decydujący dla powstania obowiązku podatkowego moment
    wykonania usługi, w zależności od rodzaju świadczenia doprecyzowany został w
    przepisach art. 19a ust. 2 i 3 ustawy o VAT, zgodnie z którymi:
    1) usługę przyjmowaną częściowo uznaje się za wykonaną, w przypadku wykonania
      części usługi, dla której to części określono zapłatę (usługa częściowa; art. 19a ust. 2
      ustawy);
    2) usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu, do
      którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, aż do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi (usługa rozliczana okresowo; art. 19a ust. 3 ustawy);
    3) usługę, świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z
      jej świadczeniem nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
      z upływem każdego roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej
      usługi (usługa ciągła; art. 19a ust. 3 ustawy).
    Zaznaczenia wymaga, że wyżej przytoczone regulacje art. 19a ust. 2 i 3 ustawy o VAT nie
    stanowią odrębnych zasad powstania obowiązku podatkowego. Postanowienia te należy
    traktować jako uściślenie sformułowania użytego w art. 19a ust. 1 - „z chwilą wykonania
    usługi”. W efekcie powoływane normy nie stoją w opozycji do podstawowej zasady
    powstania obowiązku podatkowego, ale należy je rozpatrywać łącznie.
    Ponadto, w świetle art. 19a ust. 8 ustawy, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.
    Powyższe przepisy oznaczają więc, że w przypadku świadczenia usług licencyjnych, dla
    prawidłowego ich wykazania w rozliczeniach VAT niezbędne jest określenie momentu ich
    wykonania, oraz sprawdzenie, czy przed ustalonym momentem ich wykonania nie
    otrzymano całości lub części zapłaty za nie.
    Co ważne, ustawa o VAT poza regulacjami określonymi w przepisach art. 19a ust. 2 i 3 nie
    definiuje momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać
    się dla określenia momentem wykonania usługi. Należy jednak wskazać, że o faktycznym
    wykonaniu usługi decyduje jej charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi
    decydują strony umowy cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez
    obowiązujący przepis prawa regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.
                    1Ponadto, stosownie do art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U.
    z 2025 r., poz. 1071), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według
    swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze)
    stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Z powyższej zasady wynika, że
    strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez
    obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

    Odnośnie usług określonych w art. 19a ust. 3 ustawy o VAT zaznaczyć należy, że polski
    prawodawca nie zdefiniował pojęcia usługi ciągłej. Jak natomiast wskazuje Naczelny Sąd
    Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 15 grudnia 2017 r., sygn. I FSK 173/16: „(...)
    o usługach ciągłych można mówić tylko wtedy, gdy poszczególnych czynności
    usługodawcy nie sposób wyodrębnić. Innymi słowy nie można określić, kiedy kończą się
    pewne świadczenia, a kiedy następne się rozpoczyna".
    Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać każdą usługę
    odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy. Pod pojęciem usługi „ciągłej” należy więc
    rozumieć wynikające zobowiązania o charakterze ciągłym, świadczenie polegające na
    stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się strony zobowiązanej do świadczenia.
    Wskazać należy, że istota licencji uregulowana jest w przepisach ustawy z 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 24 ze zm.).
    Przedmiotem umowy licencyjnej jest umożliwienie korzystania z utworu przez
    licencjobiorcę na wskazanych w niej polach eksploatacji.
    Tym samym nabycie licencji (prawa do korzystania z utworów) stanowi nabycie prawa do
    wartości niematerialnych i prawnych, a więc przeniesienie tego prawa przez ich dostawcę,
    polegające na oddaniu utworów do dyspozycji odbiorcy z prawem jego wykorzystywania,
    co w konsekwencji stanowi świadczenie usług. Nabywca licencji zyskuje z chwilą
    przeniesienia tego prawa możliwość ich wykorzystywania w granicach przedmiotowych
    określonych umową. Co istotne, przeniesienie tych praw jest czynnością jednorazową.
    Zgodnie zatem z powyższymi regulacjami i orzecznictwem Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, dla usługi udzielenia licencji decydującym momentem i istotą
    realizowanego świadczenia jest okoliczność przyznania (przekazania) prawa do
    korzystania z licencji i faktyczna możliwość skorzystania z tego prawa.
    Kluczową i tym samym determinującą moment wykonania usługi jest zatem data
    udzielenia licencjobiorcy prawa do wykorzystywania danej licencji (czyli tzw. start licencji),
    które poprzedzone jest czynnościami umożliwiającymi licencjobiorcy skorzystanie z danej
    licencji (np. data dostarczenia dokumentów, specyfikacji, nośników danych, konfiguracji
    systemu, czy aktywacji plików licencyjnych).
    Powyższe wynika z założenia, że licencji jako usługi udzielanej jednorazowo, nie można
    automatycznie postrzegać jako usługi ciągłej polegającej np. na stałym tolerowaniu przez
    licencjodawcę stanu, w którym licencja jest wykorzystywana przez licencjobiorcę.
    Założenie to prowadziłoby do wniosku, że nabywca licencji każdego dnia nabywa osobne
    prawo do wykorzystywania licencji, podczas gdy okresu, przez jaki uprawnienie do
    korzystania z licencji ma trwać (tj. okresu ważności licencji), nie można utożsamiać z
    momentem przeniesienia prawa do wykorzystywania licencji.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 września 2017 r.
    sygn. akt I FSK 2319/15, dotyczącym momentu powstania obowiązku podatkowego dla
    licencji. W wyroku tym Sąd wyraźnie wskazał, że „(...) stan faktyczny wskazany we wniosku
    o interpretację, z którego wynika, że usługa polega na udzieleniu i wdrożeniu licencji, a po
    wykonaniu prac konfiguracyjnych skarżący nie dokonuje już dodatkowych czynności
    związanych z licencją, wskazuje, że była to usługa jednorazowa. Nie można w tym
    przypadku wskazać żadnych czynności powtarzających się. Jeżeli zatem ze świadczeniem
    usługi nie wiążą się dodatkowe czynności cykliczne a jedynie dostarczenie i wdrożenie
    licencji to obowiązek podatkowy z tytułu takiej usługi powstanie na zasadach ogólnych".
    Powyższe potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z
    dnia 28 listopada 2024 r., nr 0114-KDIP1-1.4012.771.2024.1.AWY, wskazując, że „(...) dla
    usług udzielenia licencji na czas określony, płatnych jednorazowo po zawarciu umowy
    licencji (np. 14 lub 30 dnia od dnia udzielenia licencji), w sytuacji gdy wpływ opłaty nie
    warunkuje udzielenia licencji rozumianej jako wydanie klucza sprzętowego (nośnika) z
    kodem aktywacyjnym, obowiązek podatkowy powstaje na podstawie art. 19a ust. 1
    ustawy, tj. z chwilą wykonania usługi. W opisanym przypadku nr 2 pkt a za moment

    wykonania usługi należy przyjąć datę udzielenia licencji. (...). W opisanym przypadku
    udzielenie licencji terminowej następuje po przekazaniu prawa do korzystania na rzecz
    licencjobiorcy, poprzez przekazanie nośnika z kluczem aktywacyjnym, zatem obowiązek
    podatkowy powstaje w dniu przekazania klientowi ww. nośnika z kluczem aktywacyjnym”.
    W konsekwencji należy przyjąć, że usługa udzielenia licencji jest na zasadach ogólnych,
    określonych w art. 19 ust. 1 ustawy, tj. z chwilą wykonania usługi. W konsekwencji,
    obowiązek podatkowy powstaje:
    1. w dacie startu poszczególnych licencji z pakietu, tj. nabycia uprawnienia do
      wykorzystania poszczególnych tytułów, jeśli wraz z datą startu Spółka dysponuje
      materiałami, faktycznie umożliwiającymi jej skorzystanie z tego prawa,
    2. w dacie zapłaty - jeśli płatność następuje w terminie poprzedzającym datę startu
      licencji.
    W przedmiotowym stanie faktycznym zastosowania nie znajdzie zatem w szczególności
    regulacja dotycząca momentu wykonania usługi w przypadku świadczeń okresowych.
    Przedmiotowe usługi świadczone są w sposób jednorazowy oraz nie zostały ustalone
    okresy rozliczeniowe, za które należne jest wynagrodzenie. Na powyższe wnioski nie mają
    wpływu ustalone warunki płatności przewidujące, że płatności za poszczególne pakiety
    licencji będą dokonywane w ratach.
    Wskazać bowiem należy, że umowy licencyjne nie zawierają przypisania poszczególnych
    płatności (rat) do określonych okresów rozliczeniowych. Zapłata wynagrodzenia w formie
    ratalnej nie tworzy okresów rozliczeniowych, lecz jedynie odzwierciedla formę dokonania
    płatności, a w konsekwencji płatności rat nie powinny wpływać na powstanie obowiązku
    podatkowego.
    W interpretacji indywidualnej z 16 grudnia 2024 r., nr 0114-KDIP4-2.4012.592.2024.4.MC,
    Dyrektor KIS - w odniesieniu do udzielanych licencji na projekcję filmów - stwierdził, że:
    „(...) w analizowanej sprawie nie występuję tzw. usługa ciągła. Dla realizowanej przez
    Państwa na rzecz Wyświetlającego usługi nie zostały ustalone następujące po sobie
    terminy płatności lub rozliczeń i nie można uznać, że zostaje ona wykonana z upływem
    każdego okresu, do którego odnoszą się płatności lub rozliczenia.
    Zatem w tym przypadku momentu powstania obowiązku podatkowego dla usługi objętej
    Umowami nie należy ustalać zgodnie z regułą wynikającą z art. 19a ust. 3 ustawy. W
    konsekwencji, w rozpatrywanej sprawie obowiązek podatkowy z tytułu świadczenia usługi
    objętej Umowami powstaje zgodnie ogólną zasadą wynikająca z art. 19a ust. 1 ustawy, tj. z
    chwilą wykonania usługi.
    W konsekwencji, w przedmiotowym stanie faktycznym moment powstania obowiązku
    podatkowego z tytułu nabycia usług licencji powinien zostać rozpoznany na zasadach
    ogólnych, zgodnie z przepisami art. 19a ust. 1 i 8 ustawy o VAT, jako że o momencie
    wykonania usługi decyduje data udzielenia jej prawa do wykorzystywania danego tytułu
    lub pakietu tytułów spośród całości licencyjnych tytułów, o ile w tej dacie dysponuje
    materiałami umożliwiającymi jej rzeczywiste skorzystanie z tego uprawnienia.
    Podsumowując - w ocenie Wnioskodawcy - postępuje on prawidłowo, rozpoznając
    obowiązek podatkowy na gruncie VAT:
    1. w dacie startu poszczególnych licencji z pakietu, tj. nabycia uprawnienia do
      wykorzystania poszczególnych tytułów, jeśli wraz z datą startu Spółka dysponuje
      materiałami, faktycznie umożliwiającymi jej skorzystanie z tego prawa,
    2. w dacie zapłaty - jeśli płatność następuje w terminie poprzedzającym datę startu
      licencji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywało się będzie ze zdarzeniem przyszłym opisanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.