Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.9.2025.2.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Zobowiązanie do uiszczenia opłaty od Napojów alkoholowych
w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej Napoju
nieprzekraczającej 300 ml w przypadku sprzedaży Napojów
zakupionych od Dostawców, które ci Dostawcy nabyli w
drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia
towarów oraz od podmiotów krajowych.
Słowa kluczowe: napoje-napoje alkoholowe-małpki
opłata-opłata od małpek
sprzedaż-sprzedaż detaliczna
zaopatrzenie-zaopatrzenie w napoje alkoholowe
Zagadnienia: Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi-Opłata od sprzedaży napojów
alkoholowych w opakowaniach jednostkowych do 300 ml
Przepisy: [MAŁPKI] Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i
przeciwdziałaniu alkoholizmowi -Rozdział 1-art. 9²-ust. 11
[MAŁPKI] Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i
przeciwdziałaniu alkoholizmowi -Rozdział 1-art. 9²-ust. 12
[MAŁPKI] Ustawa o wychowaniu w trzeźwości i
przeciwdziałaniu alkoholizmowi -Rozdział 1-art. 9²-ust. 13

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 16 kwietnia 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy z 26 października 1982 r. o
    wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2023 r. poz. 2151
    ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie opłaty od napojów alkoholowych w
    opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismami z 27 maja 2025 r. (data
    wpływu 27 oraz 29 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również: „Spółka”) należy do (...) zajmującej się innowacjami,
    optymalizacją i zarządzaniem łańcuchami dostaw różnego rodzaju produktów, w tym
    produktów spożywczych.
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT prowadzącym
    działalność w zakresie handlu hurtowego, w tym napojami alkoholowymi (dalej: „Napoje
    alkoholowe”), których sprzedaż do punktów sprzedaży detalicznej objęta jest obowiązkiem
    zapłaty tzw. opłaty alkoholowej, czyli opłaty od napojów alkoholowych w opakowaniach
    jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml, przeznaczonych do
                                    2spożycia poza miejscem sprzedaży, o której mowa w art. 9 ust. 11 ustawy o wychowaniu
    w trzeźwości.
    Wnioskodawca posiada zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o
    zawartości powyżej 18% alkoholu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 Ustawy o wychowaniu w
    trzeźwości. Wnioskodawca posiada również zezwolenie na obrót w kraju napojami
    alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu, o którym mowa w art. 9 ust. 2 Ustawy o
    wychowaniu w trzeźwości.
    Spółka nie posiada zezwolenia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 Ustawy o wychowaniu w
    trzeźwości, na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu
    lub poza miejscem sprzedaży.
    Spółka zaopatruje w Napoje alkoholowe sprzedawców detalicznych, którzy nie posiadają
    zezwoleń na obrót hurtowy w kraju Napojami alkoholowymi.
    Wnioskodawca zamierza nabywać Napoje alkoholowe m. in. od dostawcy (dalej:
    „Dostawca 1”), który w sprzedawane Spółce Napoje alkoholowe zaopatruje się zarówno u
    dostawców krajowych, jak i zagranicznych. Dostawca 1 przekazał Spółce oświadczenie, w
    którym wskazał, które ze sprzedawanych Spółce Napojów alkoholowych nabył od
    dostawcy krajowego, a które nabył w drodze importu/wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów.
    Dodatkowo, Wnioskodawca zamierza nabywać Napoje alkoholowe od innego dostawcy
    (dalej: „Dostawca 2”). Niektóre z nabywanych od Dostawcy 2 Napoje alkoholowe są
    produkowane w Polsce, inne zagranicą. Ponieważ Wnioskodawca nie otrzymał od
    Dostawcy 2 stosownej informacji, nie ma możliwości ustalić, czy Dostawca 2 zakupił
    Napoje alkoholowe od podmiotu krajowego, czy też nabył je w drodze WNT lub importu.
    Szczególnie, że możliwe są przypadki, w których takie same Napoje alkoholowe Dostawca

    nabywa zarówno od podmiotu krajowego jak i w drodze importu, zaś poza Spółką
    Dostawca zaopatruje w Napoje alkoholowe szereg innych nabywców
    Zarówno Dostawca 1 jak i Dostawca 2 dostarczyli Wnioskodawcy dokumenty
    potwierdzające, że posiadają oni zarówno zezwolenie na obrót hurtowy, jak i zezwolenie
    na sprzedaż detaliczną sprzedawanych Spółce Napojów alkoholowych.
    Dodatkowo, Dostawca 2 dostarczył Wnioskodawcy oświadczenie, zgodnie z którym
                          2 dodatkowa opłata, o której mowa w art. 9ust. 11 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości
    (dalej: „Opłata od napojów alkoholowych”), od wszystkich sprzedanych Spółce Napojów
    alkoholowych, została uregulowana na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw.
    Wniosek uzupełnili Państwo o następujące informacje:
    Wnioskodawca zaopatruje w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości
    nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml przedsiębiorców posiadających zezwolenie
    na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza
    miejscem sprzedaży.
    Z informacji przekazanych Spółce przez Dostawcę 1 wynika, że Dostawca 1 odprowadza
    opłatę od napojów alkoholowych w opakowaniach jednostkowych o nominalnej objętości
    nieprzekraczającej 300 ml, zarówno od napojów nabywanych od podmiotów krajowych,
    jak i zagranicznych. Niemniej jednak, Spółka nie ma możliwości weryfikacji prawdziwości
    oświadczenia złożonego przez Dostawcę 1.
    Pytania
      1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku
        sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od Dostawcy 1, które ten dostawca
        nabył w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
        Wnioskodawca zobowiązany jest do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych,
        zaś w przypadku sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od Dostawcy 1,
        które ten dostawca nabył od dostawców krajowych, Wnioskodawca nie jest
        zobowiązany do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych.
      2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w przypadku
        sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od Dostawcy 2, Wnioskodawca nie
        jest zobowiązany do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od
    Dostawcy 1, które ten dostawca nabył w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów, Wnioskodawca zobowiązany jest do uiszczenia Opłaty od napojów
    alkoholowych, zaś w przypadku sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od
    Dostawcy 1, które ten dostawca nabył od dostawców krajowych, Wnioskodawca nie jest
    zobowiązany do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od
    Dostawcy 2, Wnioskodawca nie jest zobowiązany do uiszczenia Opłaty od napojów
    alkoholowych.
            2Zgodnie z art. 9 ust. 11 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, opłata za zezwolenie, o
    którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, oraz za zezwolenie na wyprzedaż, o którym mowa w
      5art. 9 ust. 4, dla przedsiębiorcy zaopatrującego przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie
    na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza
    miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości
    nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml wynosi dodatkowo 25 zł za każdy pełny litr
    100% alkoholu w tych opakowaniach.

          2W myśl art. 9 ust. 12 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, w przypadku gdy
    przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, albo
                                5zezwolenie na wyprzedaż, o którym mowa w art. 9 ust. 4, zaopatruje przedsiębiorcę
    posiadającego jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy i zezwolenie na sprzedaż
    detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży,
    odprowadza opłatę od wszystkich napojów objętych opłatą, ustaloną na podstawie ust.
    11, w które zaopatrzył tego przedsiębiorcę.
                    2Natomiast, stosownie do art. 9 ust. 13 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości,
    przedsiębiorca dokonujący zaopatrzenia w napoje alkoholowe, od których zapłacono
    opłatę, o której mowa w ust. 12, nie jest obowiązany do zapłaty opłaty ustalonej na
    podstawie ust. 11.
    Przepisy Ustawy o wychowaniu w trzeźwości nie zawierają regulacji szczególnej dotyczącej
    obowiązku uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych w przypadku ich nabycia w drodze
    WNT lub importu.
    W sytuacji zatem, gdy Dostawca 1 zaopatrujący Wnioskodawcę w Napoje alkoholowe
    posiada jednocześnie zezwolenie na sprzedaż hurtową jak i detaliczną Napojów
    alkoholowych, podmiotem zobowiązanym do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych
    jest podmiot krajowy zaopatrujący Dostawcę 1. Podmiot ten, w celu dokonywania
    sprzedaży hurtowej Napojów alkoholowych, musi bowiem posiadać stosowne zezwolenie.
    W konsekwencji, w przypadku sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od
    Dostawcy 1, a pochodzących zgodnie z oświadczeniem tego dostawcy od podmiotów
                              2krajowych, Wnioskodawca - stosownie do art. 9 ust. 13 Ustawy o wychowaniu w
    trzeźwości - nie jest zobowiązany do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych.
    W przypadku sprzedaży Napojów alkoholowych zakupionych od Dostawcy 1, które
    zgodnie z oświadczeniem tego dostawcy zostały przez niego nabyte w drodze importu lub
    WNT, podmiotem zobowiązanym do uiszczenia Opłaty od napojów alkoholowych jest
    Wnioskodawca. Na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw nie występuje bowiem
                    2podmiot, który zgodnie z art. 9 ust. 12 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości byłby
    zobowiązany do rozliczenia Opłaty od napojów alkoholowych.
    Jednocześnie Wnioskodawca zwraca uwagę, że nie ma możliwości samodzielnie ustalić,
    które z zakupionych od Dostawcy 1 Napojów alkoholowych dostawca ten będzie nabywał
    od podmiotów krajowych, a które w drodze importu/WNT, jedynym źródłem informacji
    będzie w tym przypadku oświadczenie otrzymane od Dostawcy 1.
    Spółka stoi na stanowisku, że w sytuacji, gdy Dostawca 2 posiada jednocześnie zezwolenie
    na obrót hurtowy oraz sprzedaż detaliczną Napojów alkoholowych, a z przekazanego
    Spółce oświadczenia wynika, że od wszystkich Napojów alkoholowych sprzedanych na
    rzecz Spółki, Opłata od napojów alkoholowych została uiszczona na wcześniejszym etapie
    łańcucha dostaw, Spółka nie ma obowiązku uiszczenia tej opłaty. Spółka może w tym
    przypadku założyć, że na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw wystąpił podmiot
                    2 zobowiązany, zgodnie z art. 9ust. 12 Ustawy o wychowaniu w trzeźwości, do uiszczenia
    Opłaty od napojów alkoholowych.
    Powyższe zdaniem Spółki wynika z faktu, że przyjęcie odmiennego stanowiska, zgodnie z
    którym Wnioskodawca byłby zobowiązany rozliczyć Opłatę od napojów alkoholowych,
    które Dostawca 2 nabył w drodze WNT lub importu skutkowałoby nałożeniem na Spółkę
    obowiązków niemożliwych do wykonania. Nałożenie na Spółkę zobowiązania do zapłaty
    Opłaty od napojów alkoholowych w ww. okolicznościach stanowiłoby jej odpowiedzialność
    na zasadzie ryzyka, ponieważ zależałoby od okoliczności, o których Spółka nie może mieć
    wiedzy ani nie ma możliwości ich weryfikacji.

    Uzyskanie od Dostawcy 2 informacji umożliwiających jednoznaczne ustalenie, które
    Napoje alkoholowe zostały przez niego nabyte od producentów krajowych (posiadających
    zezwolenie na obrót hurtowy), a które w ramach WNT lub importu, jest w praktyce
    niemożliwe. Wynika to z faktu, że tego rodzaju informacje stanowią tajemnicę
    przedsiębiorstwa Dostawcy 2.
    Wnioskodawca nie ma również możliwości samodzielnie ustalić, które z zakupionych od
    Dostawcy 2 Napojów alkoholowych pochodzą od dostawców krajowych, a które zostały
    nabyte w drodze WNT lub importu. Zdarza się bowiem, że Dostawca 2 zaopatruje się w
    takie same Napoje alkoholowe zarówno u dostawców krajowych, jak i w ramach WNT lub
    importu.
    Próba ustalenia wysokości należnej Opłaty od napojów alkoholowych mogłaby polegać na
    wyselekcjonowaniu z asortymentu nabywanego od Dostawcy tych Napojów alkoholowych,
    których produkcja odbywa się poza Polską. Kalkulacja ta nie byłaby jednak rzetelna biorąc
    pod uwagę wskazane powyżej okoliczności.
    Napoje alkoholowe, jako rzeczy oznaczone co do gatunku, nie podlegają jednoznacznej
    identyfikacji co do ich tożsamości. W konsekwencji, ustalenie jaka liczba opakowań
    Napojów alkoholowych pochodzi z poszczególnych źródeł jest w praktyce niemożliwe.
    Spółka nie wie zatem, które z zakupionych od Dostawcy 2 Napojów alkoholowych
    pochodzą z jakiego źródła. Realizacja obowiązku uiszczania opłaty w sposób wymagający
    różnicowania Napojów alkoholowych nabywanych od Dostawcy 2 pod kątem źródła ich
    pochodzenia, jest obiektywnie niewykonalna.
    W konsekwencji, odmienna od przyjętej przez Spółkę, interpretacja przywołanych powyżej
    przepisów Ustawy o wychowaniu w trzeźwości prowadziłaby do nałożenia na
    Wnioskodawcę obowiązków niemożliwych do wykonania w postaci zapłaty Opłaty od
    napojów alkoholowych, w sytuacji, gdy Spółka nie ma możliwości uzyskania informacji, czy
    Dostawca 2 nabył sprzedawane Spółce, poszczególne Napoje alkoholowe od podmiotu
    krajowego czy też w drodze WNT lub importu.
    Ponadto, prowadziłaby ona do możliwości podwójnego uiszczenia tej samej opłaty od tych
    samych Napojów alkoholowych.
    Dodatkowo, wymagałaby od Wnioskodawcy pozyskania od jej Dostawcy 2 informacji,
    które mogą stanowić tajemnicę przedsiębiorstwa, a tym samym ich pozyskanie przez
    Spółkę mogłoby stanowić czyn nieuczciwej konkurencji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy,
      obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu
      może być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez ministra
      właściwego do spraw gospodarki.
    Stosownie natomiast do art. 9 ust. 2 ustawy,

      obrót hurtowy w kraju napojami alkoholowymi o zawartości do 18% alkoholu może
      być prowadzony tylko na podstawie zezwolenia wydanego przez marszałka
      województwa. Wydawanie zezwoleń, decyzji wprowadzających zmiany w tych
      zezwoleniach oraz duplikatów tych zezwoleń należy do zadań własnych województw.
          1W myśl art. 2 ust. 1 pkt 7 ustawy,
      obrotem hurtowym napojami alkoholowymi jest zakup napojów alkoholowych w
      celu dalszej ich odsprzedaży przedsiębiorcom posiadającym właściwe zezwolenia.
    Jak stanowi art. 18 ust. 1 ustawy,
      sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza
      miejscem sprzedaży może być prowadzona tylko na podstawie zezwolenia
      wydanego przez wójta (burmistrza, prezydenta miasta), właściwego ze względu na
      lokalizację punktu sprzedaży, zwanego dalej „organem zezwalającym”.
            2Zgodnie z art. 9 ust. 11 ustawy,
      opłata za zezwolenie, o którym mowa w art. 9 ust. 1 lub 2, oraz za zezwolenie na
                          5wyprzedaż, o którym mowa w art. 9 ust. 4, dla przedsiębiorcy zaopatrującego
      przedsiębiorcę posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów
      alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje
      alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju
      nieprzekraczającej 300 ml wynosi dodatkowo 25 zł za każdy pełny litr 100% alkoholu
      w tych opakowaniach.
                    2Dodatkowo, jak wskazuje art. 9 ust. 12 ustawy,
      w przypadku gdy przedsiębiorca posiadający zezwolenie, o którym mowa w art. 9
                                            5ust. 1 lub 2, albo zezwolenie na wyprzedaż, o którym mowa w art. 9 ust. 4,
      zaopatruje przedsiębiorcę posiadającego jednocześnie zezwolenie na obrót hurtowy
      i zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do
      spożycia poza miejscem sprzedaży, odprowadza opłatę od wszystkich napojów
      objętych opłatą, ustaloną na podstawie ust. 11, w które zaopatrzył tego
      przedsiębiorcę.
          2W myśl art. 9 ust. 13 ustawy,
      przedsiębiorca dokonujący zaopatrzenia w napoje alkoholowe, od których zapłacono
      opłatę, o której mowa w ust. 12, nie jest obowiązany do zapłaty opłaty ustalonej na
      podstawie ust. 11.
    Z przedstawionego we wniosku oraz uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego wynika,
    że prowadzicie Państwo działalność w zakresie handlu hurtowego m.in. napojów
    alkoholowych (dalej „Napoje”) w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej
    Napoju nieprzekraczającej 300ml, przeznaczonych do spożycia poza miejscem
    sprzedaży. Posiadają Państwo zezwolenie na obrót hurtowy w kraju napojami
    alkoholowymi o zawartości powyżej 18% alkoholu oraz o zawartości do 18% alkoholu.
    Nie posiadają natomiast Państwo zezwolenia, o którym mowa w art. 18 ust. 1 ustawy,
    na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia na miejscu lub poza
    miejscem sprzedaży. Zaopatrują Państwo w Napoje przedsiębiorców posiadających
    zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia
    poza miejscem sprzedaży.

    Zamierzają Państwo nabywać Napoje od Dostawcy 1 oraz Dostawcy 2 (zwani wspólnie
    Dostawcami). Dostawcy posiadają zezwolenie na obrót hurtowy, jak i zezwolenie na
    sprzedaż detaliczną Napojów. Obaj nabywają także Napoje od podmiotów krajowych,
    jak i zagranicznych. Ponadto wskazali Państwo, że otrzymali zarówno od Dostawcy 1
    oraz Dostawcy 2 oświadczenie, zgodnie z którym dodatkowa opłata, o której mowa w
      2art. 9 ust. 11 ustawy (zwana dalej opłatą lub opłatą od napojów alkoholowych), od
    wszystkich sprzedanych Państwu Napojów została uregulowana na wcześniejszym
    etapie łańcucha dostaw. Niemniej jednak nie mają Państwo możliwości weryfikacji
    prawdziwości złożonych przez Dostawców oświadczeń.
    Dodatkowo Dostawca 1 przekazał Państwu oświadczenie, w którym wskazał, które ze
    sprzedawanych Państwu Napojów zostały nabyte przez Niego od dostawcy krajowego,
    a które nabył w drodze importu/wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
    Państwa wątpliwość budzi to, czy w przypadku zaopatrywania nabywców w Napoje
    zakupione od Dostawcy 1 oraz Dostawcy 2, ciąży na Państwu obowiązek
                                                  2odprowadzenia dodatkowej opłaty od napojów alkoholowych, o której mowa w art. 9
    ust. 11 ustawy.
    Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, w pierwszej kolejności należy wskazać, że
    zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawy, przedsiębiorca dokonujący
                        2zaopatrzenia, o którym mowa w art. 9 ust. 11 albo ust. 12 ustawy zobowiązany jest do
    uiszczenia dodatkowej opłaty od napojów alkoholowych, o której mowa powyżej.
                                            2Jedynie w sytuacji, jeśli opłata została odprowadzona na podstawie art. 9 ust. 13
    ustawy, przedsiębiorca taki nie jest obowiązany do zapłaty opłaty ustalonej na
    podstawie ust. 11.
    Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że zarówno Dostawca 1, jak i Dostawca
    2, są podmiotami, których zaopatrzenie w Napoje wiąże się z obowiązkiem zapłaty
    opłaty od napojów alkoholowych. Obowiązek opłaty powstaje więc w momencie
    zaopatrzenia przez przedsiębiorcę krajowego w Napoje Dostawcy 1 oraz Dostawcy 2.
    Natomiast w przypadku nabycia Napojów przez Dostawców od podmiotów
    zagranicznych, w ramach importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów nie
    dochodzi do „zaopatrzenia” w myśl przepisów ustawy, co nie rodzi obowiązku zapłaty
    opłaty.
    W związku z tym, że Państwo również dokonujecie zaopatrzenia przedsiębiorców
    posiadających pozwolenie na sprzedaż detaliczną Napojów przeznaczonych do spożycia
                                              2poza miejscem sprzedaży, na Państwu także spoczywa, stosownie do art. 9 ust. 11
    ustawy obowiązek zapłaty opłaty od napojów alkoholowych. Jedyny wyjątek, jak
    wskazano powyżej, stanowi sytuacja, gdy opłata ta została odprowadzona przez innego
    przedsiębiorcę na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw.
    Reasumując, skoro Państwo na podstawie zezwolenia na obrót hurtowy będziecie
    zaopatrywali w napoje alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej
    napoju nieprzekraczającej 300 ml przedsiębiorców posiadających zezwolenie na
    sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem
    sprzedaży, od których wcześniej nie zapłacono opłaty, to obowiązek o którym mowa w
      2art. 9 ust. 11 ustawy będzie ciążył na Państwu.
    Natomiast w przypadku, gdy opłata została uiszczona przez podmiot zobowiązany na
                                    2wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, stosownie do art. 9 ust. 13 ustawy
    dokonywanie przez Państwa zaopatrzenia, o którym mowa w ust. 11 nie podlega
    opłacie.

    Zauważyć należy, że ustawa nie zawiera regulacji dotyczących sposobu weryfikacji innych
    przedsiębiorców od kątem posiadanych przez nich zezwoleń, jak i sposobu weryfikacji, czy
    opłata od napojów alkoholowych została uiszczona na wcześniejszym etapie łańcucha
    dostaw.
    Podobne kwestie, dotyczące braku uregulowań w ustawach, rozstrzygały Sądy
    Administracyjne np. w zakresie opłaty od środków spożywczych, o której mowa w art.
    12a-12n ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1670
    ze zm.)
    Tak przykładowo w wyroku z 1 marca 2023 r., sygn. akt III FSK 1278/22, Naczelny Sąd
    Administracyjny, odniósł się do zagadnienia związanego z obowiązkiem posiadania
    wiedzy nt. dokładnego składu surowcowego napojów sprzedanych przez podmioty
    niebędące producentem wyrobu: Nie zasługuje na aprobatę argumentacja, że nie jest
    możliwe rozróżnienie źródła pochodzenia cukrów występujących w napoju oraz cukrów
    dodanych w trakcie procesu produkcji. (...) Nie jest w sprawie sporne, że producent
    napoju ma możliwość na podstawie posiadanych danych ustalić zawartość w napoju
    cukrów naturalnych i cukrów dodanych. (...) To, że pozostałe podmioty zobowiązane do
    zapłaty opłaty nie mają takich możliwości, dysponując jedynie wyrobem gotowym, nie
    oznacza, że informacje pochodzące od producenta nie są im znane, a tym bardziej nie
    powinny być im znane. (...) Informacje zawarte na etykiecie produktu powinny zawierać
    zatem dane rzeczywiste o ilości substancji występujących w napoju naturalnie.
    Wówczas podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty (inny niż producent) nabywający
    napoje będzie dysponował informacją o składzie napoju, niezbędną do prawidłowego
    ustalenia opłaty i nie może zasłaniać się brakiem wiedzy na ten temat. Innymi słowy na
    żądanie właściwego organu musi wykazać jaki jest rzeczywisty skład napoju, którego
    wprowadzenie na rynek podlega opłacie.
    Natomiast w odniesieniu do weryfikacji kontrahentów, wypowiedział się np. Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z 7 czerwca 2023 r., sygn. akt III FSK 29/23, w którym
    wskazał: Aspekt rzeczywistej aktywności gospodarczej podatnika winien zostać
    uwzględniony, lecz tylko w ramach postępowania wymiarowego. O okoliczności, jaki
    rodzaj działalności gospodarczej podatnik rzeczywiście realizuje, nie przesądza
    natomiast sam wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, który w tym zakresie ma
    charakter deklaratoryjny, na co zasadnie zwraca uwagę strona skarżąca.
    Natomiast w zakresie opłaty od napojów alkoholowych szeroko swoje stanowisko
    przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 30 marca 2022 r.
    sygn. akt III SA/Po 1311/21: W ocenie Sądu na gruncie powołanych przepisów organ
    prawidłowo przyjął, że na każdym przedsiębiorcy posiadającym zezwolenie na obrót
    hurtowy napojami alkoholowymi, dokonującym zaopatrzenia w napoje alkoholowe
    przedsiębiorcy posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów
    alkoholowych przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży, spoczywa
    obowiązek uiszczenia opłaty alkoholowej za zezwolenie na obrót hurtowy. Wyjątkiem, o
                2którym mowa w art. 9 ust. 13 u.w.t.p.a. jest sytuacja, gdy zaopatrzenie obejmuje
    napoje alkoholowe, od których zapłacono już opłatę alkoholową. Powyższe wynika z
                  2  2literalnego brzmienia art. 9 ust. 11-13 u.w.t.p.a. Z przepisu art. 9 ust. 13 u.w.t.p.a.
    wynika, że wnioskodawca - jako przedsiębiorca działający na kolejnym etapie obrotu
    napojami alkoholowymi – nie jest zobowiązany do zapłaty opłaty alkoholowej od
    dostarczonych mu napojów alkoholowych, ale jedynie od tych, od których opłata
    alkoholowa została zapłacona. Ustawodawca rozróżnił bowiem sytuację prawną
    wnioskodawcy nie w zależności od tego, czy jego dostawca był zobowiązany do zapłaty
    opłaty alkoholowej czy nie, lecz od tego czy ją faktycznie uiścił (por. wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 listopada 2021 r., sygn. akt I SA

                                          2/Łd 644/21, (...)). Tym samym wbrew twierdzeniom skarżącej z art. 9 ust. 13 u.w.t.p.a.
    nie wynika, że wnioskodawca jest zwolniony z opłaty, gdy jego dostawca jest do niej
    jedynie obowiązany. Z przepisu tego wprost wynika, że wnioskodawca nie ma
    obowiązku regulować przedmiotowej opłaty jedynie wówczas, gdy została ona
    uiszczona przez dostawcę. Skoro bowiem skarżąca zaopatruje przedsiębiorców
    posiadających zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych
    przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży w napoje alkoholowe to jest
                                              2przedsiębiorcą zobowiązanym do uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 9 ust. 11 u.w.
                      2t.p.a. Zgodnie zaś z treścią art. 9 ust. 13 u.w.t.p.a. jedynie w przypadku, gdy podmiot
    będący dostawcą napojów alkoholowych dla skarżącej opłatę alkoholową uiści, na
    skarżącej nie będzie ciążył ten obowiązek.
                                            2Z powyższych względów nie są zasadne zarzuty skargi naruszenia art. 9 ust. 11, 12 i 13
    u.w.t.p.a., przy formułowaniu których skarżąca jako relewantną prawnie okoliczność
    uznaje brak jej wiedzy o tym, czy przedmiotowa opłata alkoholowa została zapłacona
    przez dostawcę na wcześniejszym etapie obrotu. Dokonana przez skarżącą wykładnia
    omawianych przepisów, która prowadzi do stwierdzenia, że to na dostawcy napojów
    alkoholowych ciąży obowiązek odprowadzenia opłaty alkoholowej od wszystkich
    napojów alkoholowych, gdyż w u.w.t.p.a. brak jest przepisów, które nakładałyby wprost
    w takim przypadku obowiązek uiszczenia opłaty alkoholowej na inny podmiot, jest
                          2  2sprzeczna z literalnym brzmieniem art. 9 ust. 13 w zw. z art. 9 ust. 11 i 12 u.w.t.p.a. W
          2świetle art. 9 ust. 13 u.w.t.p.a. nie budzi wątpliwości Sądu, że przedsiębiorca działający
    na kolejnym etapie obrotu napojami alkoholowymi nie jest zobowiązany do zapłaty
    opłaty alkoholowej od dostarczonych mu napojów alkoholowych, ale jedynie od tych,
    od których opłata ta została opłacona. Skoro zaś w momencie zaopatrzenia spółkę w
    napoje alkoholowe opłata ta nie została uiszczona, to obowiązek ten będzie ciążył na
    spółce, jako przedsiębiorcy dokonującego zaopatrzenia (por. wyrok WSA w Poznaniu z 1
    marca 2022 r., sygn. III SA/Po 1359/21).
    Stanowisko skarżącej odnoszące się do niemożności ustalenia, czy dostawca uiścił
    opłatę alkoholową, a tym samym, czy skarżącą jest zobowiązana ją uiścić należy
    traktować w kategorii ewentualnego postulatu de lege ferenda. Jednocześnie należy
                2zważyć, że przepis art. 9 ust. 15 u.w.t.p.a. wskazuje, że obowiązek zapłaty opłaty
    ustalonej na podstawie ust. 11 powstaje w momencie zaopatrzenia w napoje
    alkoholowe w opakowaniach jednostkowych o ilości nominalnej napoju
                                                2nieprzekraczającej 300 ml. Z przepisu tego czytanego łącznie z przepisami art. 9 ust.
    11-13 u.w.t.p.a. wynika, że opłata alkoholowa ma charakter jednofazowy, obciąża jeden
    podmiot.
                                        2W kontekście powołanego zarzutu należy dodać, że przepis art. 9 ust. 17 u.w.t.p.a.
    nakazuje dostawcy odrębnie w odniesieniu do każdego zezwolenia składać w postaci
    elektronicznej informacje oraz obliczenia i wniesienia na rachunek bankowy właściwego
    urzędu skarbowego opłaty w wysokości, o której mowa w ust. 11 - do końca miesiąca
                                            2następującego po zakończeniu półrocza. Informacja taka, zgodnie z art. 9 ust. 18 u.w.t.
    p.a. zawiera m.in. numery faktur lub innych dokumentów potwierdzających
    zaopatrzenie w napoje alkoholowe, daty ich wystawienia, łączną liczbę litrów 100%
    alkoholu zawartego w tych napojach, czy łączną liczbę opakowań tychże napojów.
    Oznacza to, że choć napoje alkoholowe, od których należy opłatę alkoholową
    oznaczone są co do gatunku, to ich identyfikacja na podstawie numerów faktur lub
    innych dokumentów potwierdzających zaopatrzenie skarżącej, daty ich wystawienia, czy
    określoną łączną liczbę ich opakowań, nie powinna przysparzać trudności. Brak jest
    więc ryzyka dwukrotnego uiszczenia opłaty alkoholowej od tych samych napojów
    alkoholowych - przez dostawcę, a następnie przez skarżącą. Z przepisów u.w.t.p.a.

    wynika, że każdy przedsiębiorca posiadający zezwolenie na obrót hurtowy napojami
    alkoholowymi, dokonujący zaopatrzenia w napoje alkoholowe w opakowaniach
    jednostkowych o ilości nominalnej napoju nieprzekraczającej 300 ml przedsiębiorcę
    posiadającego zezwolenie na sprzedaż detaliczną napojów alkoholowych
    przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży jest zobowiązany do uiszczenia
                      2opłaty ustalonej na podst. art. 9 ust. 11 u.w.t.p.a. To bowiem czynność zaopatrzenia,
    czyli faktycznego wydania towaru rodzi obowiązek zapłaty, a przedsiębiorca będzie z
    niej zwolniony wyłącznie wówczas, gdy uiszczono już od niej opłatę ustaloną na podst.
      2  2art. 9 ust. 11 (art. 9 ust. 13 i 15 u.w.t.p.a.).
    Końcowo podkreślić należy, że to na Państwu ciąży obowiązek dołożenia wszelkiej
    staranności w uzyskaniu informacji, które stanowić będą podstawę uznania Państwa
                                      2braku zobowiązania do uiszczenia opłaty na podstawie art. 9 ust. 13 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie obowiązku uiszczenia opłaty od sprzedaży
    Napojów, zakupionych od Dostawcy 1, które ten dostawca nabył w drodze importu lub
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest prawidłowe.
    Pomimo bowiem wskazania, że opłata została uiszczona od wszystkich sprzedawanych
    przez Dostawcę 1 Napojów, wskazują Państwo, że nie mają możliwości weryfikacji
    oświadczenia złożonego przez tego Dostawcę. Niezależnie jednak od tego, nabycie
    Napojów przez tego Dostawcę w drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia
    towarów nie wypełnia definicji zaopatrzenia, więc na wcześniejszym etapie łańcucha
                          2dostaw nie występuje, na podstawie art. 9 ust. 15 ustawy, obowiązek zapłaty opłaty
    ustalonej na podstawie ust. 11. Moment powstania obowiązku zapłaty opłaty powstanie
    dopiero w momencie zaopatrzenia przez Państwa w Napoje przedsiębiorców
    posiadających zezwolenie na sprzedaż detaliczną Napojów przeznaczonych do spożycia
    poza miejscem sprzedaży.
    Powyższe znajduje również odzwierciedlenie w zakresie Państwa obowiązku uiszczenia
    opłaty od sprzedaży Napojów, zakupionych od Dostawcy 2, które ten dostawca nabył w
    drodze importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. W przypadku, gdy nie
                      2zostały spełnione przesłanki art. 9 ust. 11 ustawy, nie doszło do momentu powstania
    obowiązku zapłaty opłaty.
    Ponadto Państwa stanowisko w zakresie braku obowiązku uiszczenia opłaty od
    sprzedaży Napojów, zakupionych od Dostawców, które ci Dostawcy nabyli od
    dostawców krajowych również należało uznać za nieprawidłowe.
    Ustawa nie wiąże zobowiązania dot. opłaty w zależności od tego, czy na wcześniejszym
    etapie łańcucha dostaw pojawił się przedsiębiorca zobowiązany do zapłaty opłaty
    alkoholowej czy nie, lecz od tego czy ją faktycznie uiścił.
    Tym samym, jak podkreślono powyżej, są Państwo podmiotem zobowiązanym do
    zapłaty opłaty w związku z zaopatrzeniem przedsiębiorców posiadających zezwolenie
    na sprzedaż detaliczną Napojów przeznaczonych do spożycia poza miejscem sprzedaży.
    Natomiast wyłącznie w przypadku faktycznego uiszczenia opłaty przez podmiot
    zobowiązany, występujący na wcześniejszym etapie łańcucha dostaw, nie będą
                    2Państwo, na podstawie art. 9 ust. 13 ustawy zobowiązani do uiszczenia opłaty.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
    zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja
    będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej
      lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia
    2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz.
    935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.