Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-440/13/15-S/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-04-14
Teza: 1. Czy kwoty dopłat do odsetek od Kredytu przekazywane przez Fundusz do Banku stanowią dla Spółki przychody z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych? 2. Czy w przypadku uznania, że dopłaty do odsetek od Kredytu stanowią przychody z tytułu nieodpłatnego świadczenia, to czy przychody te korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: dopłata-dopłata do oprocentowania kredytu bankowego; fundusz-fundusz ochrony środowiska; kredyt; oprocentowanie; przychód; rozliczanie (rozliczenia); umowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów, po uwzględnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 30 października 2014 r. sygn. akt I SA/Po 485/14 stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej, reprezentowanej przez pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2013 r. (data wpływu 8 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania dopłat do oprocentowania kredytu:

*   **jest nieprawidłowe** – w części dotyczącej powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
*   **jest prawidłowe** – w części dotyczącej zwolnienia przedmiotowego.

UZASADNIENIE

W dniu 8 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania dopłat do oprocentowania kredytu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenia przyszłe.

Spółka jest podmiotem świadczącym usługi wodociągowo-kanalizacyjne na terytorium A i okolicznych gmin, działającym na podstawie przepisów ustawy z 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Strukturę własnościową Spółki tworzy aktualnie 10 Miast i Gmin oraz 11 osób fizycznych.

1.

W lipcu 2010 r. Spółka zawarła z Bankiem S.A. (dalej: Bank) „Umowę preferencyjnego kredytu inwestycyjnego, w walucie polskiej, długoterminowego, z dopłatami do odsetek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” (dalej: Umowa Kredytowa), zgodnie z którą:

*   Bank udzielił Spółce kredytu w walucie polskiej (dalej: Kredyt), a Spółka oświadczyła, że środki uzyskane z kredytu przeznaczy na finansowanie wkładu własnego oraz przekroczeń finansowych w ramach przedsięwzięcia pod nazwą „Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta A” (dalej: Inwestycja);
*   Bank ustalił, że przyznanie Kredytu jest uzależnione od podpisania przez Bank, Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej (dalej: Fundusz) oraz Spółkę trójstronnej umowy dotyczącej dofinansowania;
*   oprocentowanie Kredytu zostało ustalone w oparciu o wskaźnik WIBOR 3M powiększony o marżę Banku, przy czym przez okres pierwszych 10 lat od podpisania Umowy Kredytowej:
    
    *   część odsetek, w wysokości nie większej niż 500 punktów procentowych jest płatna do Banku przez Fundusz, tzn. Fundusz przelewa ustaloną kwotę odsetek ze swojego rachunku bankowego bezpośrednio na rachunek Banku oraz
    *   część odsetek jest płatna do Banku przez Spółkę, tzn. Spółka przelewa pozostałą kwotę odsetek ze swojego rachunku bankowego bezpośrednio na rachunek Banku,
*   przewidziano różne terminy zapłaty odsetek, w zależności od tego, kto jest zobowiązanym do ich zapłaty i tak:
    
    *   odsetki w tej części, w której do zapłaty zobowiązana jest Spółka, płatne są w ostatnim dniu kalendarzowym każdego kwartału;
    *   odsetki w tej części, w której do zapłaty zobowiązany jest Fundusz, są płatne w terminie do 7 dni od otrzymania sporządzonego przez Bank zestawienia dopłat przypadających za dany kwartał.

2.

Jednocześnie, we wrześniu 2010 r., Spółka przystąpiła do trójstronnego porozumienia zawartego pomiędzy Funduszem, Bankiem oraz Spółką określanego jako „Umowa o dopłaty do oprocentowania preferencyjnego kredytu bankowego na realizację przedsięwzięcia »Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta A«, współfinansowanego ze środków Funduszu Spójności celem przekształcenia pożyczki inwestycyjnej oraz zbilansowania finansowego przedsięwzięcia” (dalej: Umowa o Dopłaty), zawartego na podstawie ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, uchwały Zarządu Funduszu oraz w związku z Umową Kredytową.

Zgodnie z Umową o Dopłaty:

*   Fundusz i Spółka oświadczyli, że Umowa o Dopłaty została zawarta w celu przekształcenia zawartej uprzednio pomiędzy nimi umowy pożyczki inwestycyjnej w umowę o dopłaty do oprocentowania kredytu bankowego;
*   Fundusz będzie uruchamiał środki finansowe na podstawie przekazywanego przez Bank zestawienia za dany okres rozliczeniowy, a Bank zobowiązuje się, że przekazywane zestawienia będą zgodne z jego księgami rachunkowymi;
*   Fundusz zachowuje przy tym prawo do kontroli prawidłowości i zasadności zestawień przesyłanych przez Bank oraz ma prawo – w przypadku nieprawidłowości powstałych po stronie Banku – zawiesić dokonywanie płatności na rzecz Banku;
*   jeżeli Spółka będzie opóźniała się w spłacie Kredytu na rzecz Banku, Fundusz pomimo to będzie dokonywał płatności na rzecz Banku;
*   dokonywanie dopłat do Kredytu ma na celu realizację przez Spółkę Inwestycji, która jest zobowiązana zrealizować ją w pełnym zakresie, z należytą starannością, zgodnie z przepisami prawa krajowego i wspólnotowego oraz osiągnąć Efekt Rzeczowy i Efekt Ekologiczny Inwestycji (co powinno zostać dodatkowo udokumentowane przez Spółkę po zakończeniu Inwestycji);
*   w przypadku wypowiedzenia lub rozwiązania Umowy Kredytowej, Spółka jest zobowiązana do zwrotu na rzecz Funduszu równowartości dopłat otrzymanych na podstawie Umowy o Dopłaty;
*   Fundusz może wypowiedzieć Umowę o Dopłaty w przypadku m.in.:
    1.  stwierdzenia przeszkód uniemożliwiających realizację Inwestycji,
    2.  naruszenia przez Spółkę warunków Umowy o Dopłaty istotnych do realizacji Inwestycji lub też nieosiągnięcia Efektu Rzeczowego i Efektu Ekologicznego Inwestycji,
    3.  przeznaczenia Kredytu na cele inne niż realizacja Inwestycji lub wykorzystania dopłat do odsetek od Kredytu niezgodnie z przeznaczeniem,
    4.  niezakończenia realizacji Inwestycji w terminie,
    5.  nieosiągnięcia Efektu Rzeczowego i Efektu Ekologicznego Inwestycji w terminie,
    6.  stwierdzenia pogorszenia lub utraty trwałości Inwestycji,
    7.  decyzji Spółki o likwidacji;
*   w określonych powyżej przypadkach Spółka jest zobowiązana do zwrotu na rzecz Funduszu kwoty dopłat do odsetek od Kredytu; jednocześnie Spółka może w każdym momencie rozwiązać Umowę o Dopłaty, pod warunkiem że zwróci na rzecz Funduszu kwotę dopłat do odsetek od Kredytu;
*   Fundusz ma prawo do udostępnienia osobom trzecim oraz podawania do publicznej wiadomości informacji o dofinansowaniu Inwestycji, a Spółka jest zobowiązana do podawania informacji o dofinansowaniu we wszystkich materiałach informacyjnych i promocyjnych dotyczących Inwestycji;
*   Spółka nie może przenieść praw i obowiązków wynikających z Umowy o Dopłaty na rzecz innego podmiotu bez pisemnej zgody Funduszu;
*   jako zabezpieczenie dofinansowania Spółka m.in. wystawiła weksel własny „in blanco” z klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową;
*   Kredytem mogą zostać objęte wyłącznie koszty wskazane w programie priorytetowym (I programy dofinansowania przedsięwzięć ochrony wód, ziemi i powietrza, które uzyskały dofinansowanie ze środków „Funduszu ISPA”/„Funduszu Spójności” w okresie programowania 2000-2006. 1. Program pożyczek inwestycyjnych i dopłat do kredytów – część 1) dopłaty do oprocentowania preferencyjnych kredytów bankowych).

3.

Spółka pragnie wskazać, że Inwestycja, której dotyczy dofinansowanie Kredytu przekłada się na bardziej wydajną, ekologiczną zgodną z wymogami polskiego i unijnego prawodawstwa eksploatację obiektów wodociągowo-kanalizacyjnych.

Inwestycja dotyczy bowiem, w przeważającej mierze, modernizacji oczyszczalni w aspekcie gospodarki osadowej i gazowej, co umożliwia pełne wykorzystanie mocy przerobowych oczyszczalni na poziomie zgodnym z wymaganiami unijnymi i normami krajowymi oraz umożliwia prawie całkowite wykorzystanie osadów jako paliwa biologicznego do produkcji energii. Natomiast hermetyzacja obiektów oczyszczalni ogranicza emisję do atmosfery składników o przykrym zapachu. Inwestycja eliminuje również niekontrolowane zrzuty nieczyszczonych ścieków ogólnospławnych do odbiorników oraz umożliwia kierowanie do oczyszczalni całości ścieków powstających w poznańskim systemie kanalizacyjnym. Jednocześnie, przeprowadzona Inwestycja poprawiła jakość wody do picia.

Należy przy tym podkreślić, że zawarcie Umowy o Dopłaty uzależnione było od spełnienia przez Spółkę odpowiednich standardów/wymogów i wykonania innych czynności zmierzających do ochrony środowiska. Gdyby nie zobowiązanie podjęte w tym zakresie, nie doszłoby do współpracy z Funduszem.

Ponadto Spółka pragnie wskazać, że rozpoczęcie współpracy z Funduszem było jedną z alternatyw dla finansowania Inwestycji. Spółka rozważała bowiem przeprowadzenie Inwestycji, z zachowaniem mniej restrykcyjnych wymogów dbałości o środowisko, w następstwie czego mogłoby nastąpić znaczne obniżenie kosztów z tym związanych.

Ostatecznie, decyzja Spółki o rozpoczęciu współpracy z Funduszem wynikła z analizy przewidywanej ekonomicznej opłacalności takiego rozwiązania.

4.

Spółka traktuje wartość zapłaconych przez Fundusz do Banku odsetek jako przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Obecnie Spółka powzięła wątpliwości czy jej postępowanie w tym zakresie jest poprawne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy kwoty dopłat do odsetek od Kredytu przekazywane przez Fundusz do Banku stanowią dla Spółki przychody z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych?
2.  Czy w przypadku uznania, że dopłaty do odsetek od Kredytu stanowią przychody z tytułu nieodpłatnego świadczenia, to czy przychody te korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy kwoty dopłat do odsetek od Kredytu przekazywane przez Fundusz do Banku nie stanowią dla Spółki przychodów z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które mogłyby podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie, gdyby uznać, że wspomniane powyżej dopłaty stanowią przychody Spółki z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to przychody te są zwolnione z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Poniżej Spółka przedstawia szczegółowe uzasadnienie swojego stanowiska.

Uwagi ogólne.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji przychodu, przy czym w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych określono, że przychodem jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń – z pewnymi wyjątkami.

Pojęcie nieodpłatnego świadczenia nie zostało zdefiniowane w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych, niemniej dość jednolite rozumienie tego pojęcia wykształciło się w orzecznictwie sądów administracyjnych oraz praktyce organów podatkowych. Przykładowo NSA w wyroku z 16 czerwca 2011 r. (sygn. II FSK 788/10) wskazał, że: „(\`(...)\`) podstawową cechą nieodpłatnego świadczenia jest to, że otrzymujący przysporzenie nie jest zobowiązany do jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego (\`(...)\`). Pojęcie nieodpłatnego świadczenia obejmuje te spośród nich, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub też których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar majątkowy czy finansowy. Kluczową cechą świadczenia nieodpłatnego jest więc to, że otrzymujący takie świadczenie nie jest zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Aby zatem dane świadczenie mogło być uznane za świadczenie nieodpłatne konieczne jest by polegało ono wyłącznie na jednostronnym przysporzeniu po stronie podmiotu, który świadczenie to uzyskał”.

Podobne stanowisko zaprezentował również WSA w Poznaniu w wyroku z 26 maja 2011 r. (sygn. I SA/Po 312/11) oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z 1 sierpnia 2013 r. (sygn. ITPB3/423-208a/13/DK).

Tym samym, aby w omawianym stanie faktycznym uznać, że Spółka uzyskuje przychody z nieodpłatnego świadczenia podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, zdaniem Spółki:

1.  nieodpłatne świadczenie musi mieć charakter jednostronny, tj. przysporzenie musi być nieekwiwalentne;
2.  nieodpłatne świadczenie musi zostać rzeczywiście otrzymane przez Spółkę;
3.  przysporzenie musi mieć trwały charakter, tj. nie może podlegać zwrotowi w żadnej sytuacji.

W opinii Spółki, żaden z powyższych warunków nie jest spełniony w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku. Poniżej Spółka przedstawia swoją argumentację w tym zakresie.

Ad. 1. Dopłaty do odsetek od Kredytu są świadczeniem ekwiwalentnym.

Zdaniem Spółki w związku z przystąpieniem do Umowy Kredytowej i Umowy o Dopłaty Spółka zobowiązała się do podejmowania określonych czynności oraz ponoszenia określonych wydatków – a w konsekwencji – dopłaty do odsetek od Kredytu nie mogą zostać uznane za świadczenie pod tytułem darmym, tj. za świadczenie o charakterze nieekwiwalentnym.

Następstwem nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu albo niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu przysporzenie majątku. Tym samym, podmiot, który otrzyma takie przysporzenie, nie może być zobowiązany do wykonania jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego.

W stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku uzyskanie dopłat do odsetek od Kredytu było: (i) związane z koniecznością wykonania przez Spółkę określonych działań oraz (ii) wiązało się z poniesieniem przez Spółkę określonych wydatków.

W szczególności należy zwrócić uwagę, że:

*   przystąpienie do Umowy Kredytowej i Umowy o Dopłaty wymogło na Spółce poniesienie wydatków, które gdyby nie współpraca z Funduszem mogłyby nie zostać w ogóle poniesione – przede wszystkim dotyczyło to wydatków związanych z wykonaniem Inwestycji w taki sposób, aby spełniała ona określone wymogi w zakresie ochrony środowiska;
*   podpisując Umowę o Dopłaty Spółka zgodziła się na poniesienie nakładów na kampanię informacyjną związaną z informowaniem podmiotów trzecich o dopłatach dokonywanych przez Fundusz w odniesieniu do Inwestycji.

Ponadto zgodnie z Umową o Dopłaty Spółka została zobowiązana do dokonywania szeregu czynności na rzecz Funduszu – a w szerszym aspekcie na rzecz ochrony środowiska. Przede wszystkim dotyczyło to zobowiązania się Spółki do osiągnięcia Efektu Rzeczowego i Efektu Ekologicznego Inwestycji w określonym terminie.

Dodatkowo, zobowiązania Spółki wobec Funduszu obejmowały obowiązek:

*   przeznaczenia Kredytu wyłącznie na cele związane z Inwestycją;
*   przedstawienia Funduszowi dokumentacji, potwierdzającej osiągnięcie Efektu Rzeczowego i Efektu Ekologicznego Inwestycji oraz udowodnienie wypełnienia innych zobowiązań poczynionych na rzecz Funduszu;
*   podawania informacji o dofinansowaniu udzielonym przez Fundusz we wszystkich materiałach informacyjnych i promocyjnych dotyczących Inwestycji;
*   złożenia zabezpieczenia dofinansowania m.in. poprzez wystawienie weksla własnego z klauzulą „bez protestu” wraz z deklaracją wekslową.

Należy przy tym wskazać, że podjęcie współpracy z Funduszem nie było motywowane samą możliwością uzyskania świadczenia o nieekwiwalentnym charakterze przez Spółkę. Decyzja taka została bowiem podjęta przez Spółkę na podstawie przeprowadzonej analizy ekonomicznej opłacalności poszczególnych alternatyw w zakresie finansowania Inwestycji.

W szczególności, Spółka mogła zdecydować się na:

*   zrealizowanie Inwestycji we współpracy z Funduszem, co mogło się wiązać z większymi nakładami poniesionymi na Inwestycję oraz koniecznością spełnienia określonych wymogów w zakresie ochrony środowiska, co częściowo zostało jednak rekompensowane korzystniejszymi warunkami finansowania Inwestycji;
*   zrealizowanie Inwestycji bez współpracy z Funduszem, co mogło skutkować mniejszymi nakładami poniesionymi na Inwestycję oraz koniecznością spełnienia mniej restrykcyjnych wymogów w zakresie ochrony środowiska, przy jednoczesnych mniej korzystnych warunkach finansowania zewnętrznego.

Ad. 2. Dopłaty do odsetek od Kredytu nie są otrzymywane przez Spółkę.

W opinii Spółki, dopłaty do odsetek od Kredytu przelewane przez Fundusz do Banku nie mogą zostać uznane za „otrzymane” przez Spółkę, co w konsekwencji powoduje, że nie jest spełniony warunek niezbędny do wystąpienia po stronie Spółki przychodu z nieodpłatnego świadczenia na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.

Użyty w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zwrot „otrzymane” oznacza, że do powstania przychodu w przypadku przysporzenia o charakterze pieniężnym niezbędny jest wpływ środków pieniężnych do majątku podatnika, względnie otrzymanie tych środków pieniężnych na jego rachunek. Następstwem otrzymania tych środków musi być możliwość swobodnego nimi dysponowania.

Zatem o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów nieodpłatnych decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika, bowiem otrzymane świadczenie pieniężne to takie przysporzenie, którym obdarowany podmiot może swobodnie rozporządzać jak właściciel.

W omawianym stanie faktycznym Spółka nigdy nie dysponowała oraz nie będzie dysponowała w przyszłości – w jakimkolwiek zakresie czy stopniu – środkami przekazywanymi przez Fundusz na konto Banku. Zdaniem Spółki, należy w szczególności zwrócić uwagę, że:

*   zapisy Umowy Kredytowej oraz Umowy o Dopłaty określają, iż dopłaty do odsetek od Kredytu są dokonywane przez Fundusz na konto Banku, z całkowitym pominięciem Spółki i jej konta. Tym samym, Spółka nigdy nie będzie miała możliwości podjęcia jakiejkolwiek decyzji co do terminu wpłaty/wypłaty oraz przeznaczeniu dopłat do odsetek od Kredytu otrzymywanych przez Bank od Funduszu;
*   Umowa Kredytowa wyraźnie rozdziela płatności dokonywane przez Spółkę do Banku oraz dokonywane przez Fundusz do Banku (m.in. Umowa Kredytowa wskazuje różny termin oraz odmienną formę zapłaty tych dwóch rodzajów płatności oraz określa, iż w przypadku opóźnienia Spółki w spłacie Kredytu na rzecz Banku, Fundusz w dalszym ciągu będzie dokonywał płatności na rzecz Banku);
*   Fundusz uruchamia środki finansowe na podstawie przekazywanego przez Bank zestawienia płatności za dany okres rozliczeniowy, a Bank jest zobowiązany do zapewnienia, że przekazywane zestawienia będą zgodne z jego księgami rachunkowymi. Tym samym, Spółka nie ma żadnej możliwości wpływania na wartość oraz fakt dokonania płatności przez Fundusz na rzecz Banku;
*   zgodnie z Umową o Dopłaty, Fundusz zachowuje prawo do kontroli prawidłowości i zasadności zestawień przesyłanych przez Bank oraz jest uprawniony, w przypadku nieprawidłowości powstałych po stronie Banku, zawiesić dokonywanie płatności na jego rzecz.

Zdaniem Spółki, przytoczone powyżej zasady współpracy z Bankiem i Funduszem wskazują jednoznacznie, że Spółka nie „otrzymuje” dopłat do odsetek od Kredytu w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Nieracjonalnym byłoby zatem uznanie, że Spółka uzyskuje jakiekolwiek przysporzenie, skoro: (i) Spółka nie ma żadnego prawa do dysponowania środkami przekazywanymi przez Fundusz na rzecz Banku oraz nie może decydować o ich przeznaczeniu, (ii) Spółka może nie wywiązywać się z Umowy Kredytowej, lecz mimo to Fundusz będzie wpłacał środki pieniężne na rzecz Banku, (iii) od działań Spółki nie zależy to czy oraz w jakiej wysokości płatności zostaną w ogóle zrealizowane przez Fundusz na rzecz Banku oraz (iv) Umowa Kredytowa wyraźnie rozdziela środki otrzymywane przez Bank na te otrzymywane od Spółki oraz od Funduszu.

Ad. 3. Przysporzenie nie ma charakteru ostatecznego.

Zdaniem Spółki nawet w przypadku uznania, iż w związku z dopłatami do odsetek od Kredytu Spółka otrzymuje przysporzenie to – z uwagi na to, że nie ma ono trwałego (definitywnego) charakteru – po stronie Spółki nie powstają przychody z tytułu nieodpłatnego świadczenia, które mogłyby podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Do wystąpienia nieodpłatnego świadczenia stanowiącego przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych niezbędne jest, aby świadczenie na rzecz podatnika miało ostateczny (trwały i definitywny) charakter. Innymi słowy, aby jakiekolwiek przysporzenie mogło zostać uznane za przychód na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych nie może mieć ono zwrotnego charakteru. Zdaniem Spółki, w omawianym stanie faktycznym nie można mówić o trwałości ewentualnego przysporzenia po stronie Spółki.

Należy bowiem zwrócić uwagę, że Fundusz może wypowiedzieć Umowę o Dopłaty, w następstwie czego Spółka będzie zobowiązana do zwrotu na rzecz Funduszu kwoty dopłat do odsetek od Kredytu. Dotyczy to m.in. przypadku:

1.  stwierdzenia przeszkód uniemożliwiających realizację Inwestycji,
2.  naruszenia przez Spółkę warunków Umowy o Dopłaty istotnych do realizacji Inwestycji lub też nieosiągnięcia Efektu Ekologicznego i Efektu Rzeczowego Inwestycji,
3.  przeznaczenia Kredytu na cele inne niż realizacja Inwestycji lub wykorzystania dopłat do Kredytu niezgodnie z przeznaczeniem,
4.  niezakończenia realizacji Inwestycji w terminie,
5.  nieosiągnięcia Efektu Ekologicznego i Efektu Rzeczowego Inwestycji w terminie,
6.  stwierdzenia pogorszenia lub utraty trwałości Inwestycji,
7.  decyzji Spółki o likwidacji.

Zawarcie takich zapisów wskazuje jednoznacznie, iż nawet w przypadku uznania, że dopłaty dokonywane przez Fundusz są przysporzeniem dla Spółki, to nie stanowią one przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, bowiem nie mają one ostatecznego charakteru. Przez cały okres trwania Umowy o Dopłaty, istnieje możliwość wystąpienia okoliczności – w tym niezależnych od działania Spółki – które będą skutkowały koniecznością zwrotu przez Spółkę dopłat do odsetek od Kredytu zapłaconych Bankowi przez Fundusz.

W świetle przedstawionej powyżej argumentacji – zdaniem Spółki – z uwagi na to, że w omawianym stanie faktycznym:

*   dopłaty do odsetek od Kredytu nie stanowią nieekwiwalentnego przysporzenia dla Spółki, bowiem Spółka w związku z ich otrzymywaniem jest zobowiązana do podejmowania określonych czynności oraz ponoszenia określonych wydatków,
*   dopłaty do odsetek od Kredytu nie są faktycznie „otrzymywane” przez Spółkę, a tym samym Spółka nie może swobodnie dysponować tymi środkami,

kwoty dopłat do odsetek od Kredytu nie stanowią dla Spółki przychodów z tytułu nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, które mogłyby podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Ponadto nawet w przypadku uznania, iż w związku z dopłatą do odsetek od Kredytu Spółka otrzymuje przysporzenie to – z uwagi na to, że nie ma ono trwałego (definitywnego) charakteru – po stronie Spółki nie powstają przychody z tytułu nieodpłatnego świadczenia.

Niezależnie od powyższego, Spółka pragnie podnieść, że jeżeli jej stanowisko zostałoby uznane za nieprawidłowe, a w konsekwencji organ wydający interpretację uznał, iż dopłaty do odsetek od Kredytu stanowią przychody na gruncie przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych, to w opinii Spółki, przychody te powinny korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Należy bowiem zwrócić uwagę, że stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są m.in. środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jednolity Dz.U. z 2013 r., poz. 885; dalej: ustawa o finansach).

Stosownie do art. 5 ust. 3 pkt 1 ustawy o finansach, do środków europejskich, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych zalicza się m.in. środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego.

Jednocześnie, jak wynika z Umowy o Dopłaty, dofinansowanie Kredytu w formie dopłat do odsetek od Kredytu realizowane jest jako uzupełnienie wkładu krajowego na realizację Inwestycji dofinansowanej z Funduszu Spójności. Ponadto, należy wskazać, że Fundusz prowadzi swoją działalność również z wykorzystaniem środków pochodzących z Funduszu Spójności.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, kwota dopłat do odsetek od Kredytu wypłacona przez Fundusz jako pochodząca ze środków Funduszu Spójności, powinna podlegać zwolnieniu z podatku dochodowego od osób prawnych (w sytuacji uznania jej za przychody z nieodpłatnego świadczenia).

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający z upoważnienia Ministra Finansów, wydał 7 lutego 2014 r. interpretację indywidualną nr ILPB4/423-440/13-2/MC, w której stanowisko Spółki uznał za nieprawidłowe.

W interpretacji indywidualnej Organ stwierdził co następuje:

Kwoty dopłat do odsetek od Kredytu przekazywane przez Fundusz do Banku stanowią dla Spółki – zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – przychody, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie przychody te nie korzystają ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ww. ustawy.

Pismem z 24 lutego 2014 r. (data wpływu 27 lutego 2014 r.) Spółka Akcyjna wezwała Organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa w ww. interpretacji indywidualnej. Jednakże – w wyniku ponownej analizy sprawy – Organ stwierdził brak podstaw do zmiany tej interpretacji (odpowiedź z 25 marca 2014 r. nr ILPB4/423W-13/14-2/HS).

W związku z tym Strona wystosowała 28 kwietnia 2014 r. (data nadania) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu za pośrednictwem Organu. Odpowiedź na skargę została udzielona pismem z 30 maja 2014 r. nr ILPB4/4240-26/14-2/HS. W piśmie tym Organ wniósł o jej oddalenie.

Sąd – po rozpoznaniu sprawy – wydał 30 października 2014 r. wyrok sygn. akt I SA/Po 485/14, uchylający zaskarżoną interpretację indywidualną.

W wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną interpretację.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że skarga jest zasadna, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty zasługują na uwzględnienie.

Ponadto stwierdził, że stanowisko Organu podatkowego jest prawidłowe w zakresie, w jakim uznaje przekazywane przez Fundusz dopłaty w związku z kredytem zaciągniętym przez Skarżącą za jej przychód w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

Zdaniem Sądu nie można się zgodzić z zarzutem dotyczącym naruszenia art. 14c § 1 i 2 oraz art. 121 § 1 w związku z art. 14h ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) przez nieodniesienie się przez Organ w zaskarżonej interpretacji do argumentacji Spółki oraz nieudzielenie odpowiedzi na przedstawione przez Skarżącą pytanie dotyczące wykładni art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (oznaczone we wniosku o wydanie interpretacji jako pytanie nr 1). Odnosząc się do tego zarzutu Sąd podkreślił, że istota interpretacji sprowadza się do dokonania oceny prawidłowości stanowiska wnioskodawcy, a nie do polemiki z tezami powołanych przez stronę orzeczeń sądów administracyjnych oraz argumentacją wnioskodawcy. Organ podatkowy nie ma zatem obowiązku ustosunkowania się do wszystkim tez i argumentów głoszonych przez Skarżącą. Rolą organu podatkowego wydającego interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego jest wykładnia przepisów w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego, a nie szczegółowa analiza trafności stanowiska wnioskodawcy.

Ponadto – w ocenie Sądu – nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut dotyczący nieudzielenia odpowiedzi na przedstawione przez Skarżącą pytanie dotyczące wykładni art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Sąd wskazał, że wprawdzie Organ podatkowy w treści zaskarżonej interpretacji nie odniósł się wprost do wywodu Skarżącej dotyczącego braku podstaw do zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, to jednak uznając stanowisko Skarżącej za nieprawidłowe Organ zmuszony był nie tylko do stwierdzenia, że powołany przez Skarżącą przepis, tj. art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie znajdzie w sprawie zastosowania (czym w istocie potwierdził stanowisko Skarżącej), ale także do wskazania na podstawie jakiego przepisu Skarżąca osiągnęła przychód w opisanym stanie faktycznym. Ograniczenie interpretacji wyłącznie do analizy prawidłowości zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, czyniłoby interpretację niepełną, a przede wszystkim taka interpretacja nie dawałaby Skarżącej możliwości zastosowania się do niej. Ponadto Organ zobowiązany był do wskazania podstawy prawnej przychodu Skarżącej w związku z drugim pytaniem zadanym we wniosku o wydanie interpretacji przez Skarżącą dotyczącym możliwości zastosowania zwolnienia. Jakkolwiek – w ocenie Sądu – Organ dokonał błędnej interpretacji art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to ustosunkowanie się do tej kwestii możliwe było dopiero po stwierdzeniu, że w opisanym stanie faktycznym po stronie Skarżącej występuje przychód i wskazania podstawy prawnej, na której Organ opiera swoje stanowisko. Ograniczenie interpretacji – jak żąda tego w skardze Skarżąca – wyłącznie do odpowiedzi na pytanie, czy przychód powstaje na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie dawałoby Skarżącej odpowiedzi na pytanie, czy przychód powstaje na jakiejkolwiek innej podstawie prawnej, a w konsekwencji nie byłoby podstaw do analizy zasadności zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53 tej ustawy.

Następnie Sąd podniósł, że zaskarżona interpretacja jest wadliwa w zakresie, w jakim Organ podatkowy stwierdził, że Skarżąca nie może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż nie spełnia warunków określonych w tym przepisie. W konsekwencji – jak wywiódł Organ podatkowy – sytuacja będąca przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie mieści się w dyspozycji tego przepisu, ponieważ Skarżąca otrzymując dopłaty do odsetek od Kredytu nie jest uczestnikiem projektu, lecz beneficjentem udzielonej pomocy.

W ocenie Sądu – stanowisko Organu podatkowego, wynikające z zaskarżonej interpretacji, nie zasługuje na aprobatę w świetle przedstawionego we wniosku stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Sąd wskazał, że we wniosku o wydanie interpretacji Skarżąca przedstawiła, że we wrześniu 2010 r. przystąpiła do trójstronnego porozumienia zawartego między Funduszem, Bankiem oraz Spółką, określanego jako Umowa o dopłaty do oprocentowania preferencyjnego kredytu bankowego na realizację przedsięwzięcia „Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta A”, współfinansowanego ze środków Funduszu Spójności celem przekształcenia pożyczki inwestycyjnej oraz zbilansowania finansowego przedsięwzięcia, zawartego na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, uchwały Zarządu Funduszu oraz w związku z Umową Kredytową. Zdaniem Sądu – z przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji stanu faktycznego wynika – wbrew twierdzeniom Organu podatkowego – że Skarżąca jest nie tylko beneficjentem, ale i uczestnikiem projektu w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Fakt uczestnictwa Skarżącej w projekcie potwierdzony został zawartą trójstronną umową. Nie sposób w tej sytuacji podzielić argumentacji Organu podatkowego, że Spółka jest beneficjentem programu, lecz nie jego uczestnikiem. Stanowisko takie nie znajduje uzasadnienia w przedstawionym we wniosku o wydanie interpretacji stanie faktycznym.

Następnie Sąd podniósł, że ze stanu faktycznego wynika również wprost, że pomoc udzielona została w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r o finansach publicznych. Tym samym spełnione zostały warunki uzasadniające skorzystanie z powołanego powyżej zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W dniu 15 stycznia 2015 r. do Organu wpłynęło prawomocne – od 25 grudnia 2014 r. – orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 30 października 2014 r. wyrok sygn. akt I SA/Po 485/14.

Uwzględniając powyższy wyrok oraz jego uzasadnienie Organ stwierdza co następuje.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w zakresie skutków podatkowych otrzymania dopłat do oprocentowania kredytu:

*   **jest nieprawidłowe** – w części dotyczącej powstania przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
*   **jest prawidłowe** – w części dotyczącej zwolnienia przedmiotowego.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Spółka jest podmiotem świadczącym usługi wodociągowo-kanalizacyjne, działającym na podstawie stosownych przepisów. W lipcu 2010 r. Spółka zawarła z Bankiem „Umowę preferencyjnego kredytu inwestycyjnego, w walucie polskiej, długoterminowego, z dopłatami do odsetek Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej” (dalej: Umowa Kredytowa). Jednocześnie we wrześniu 2010 r. Spółka przystąpiła do trójstronnego porozumienia zawartego między Funduszem, Bankiem oraz Spółką określanego jako „Umowa o dopłaty do oprocentowania preferencyjnego kredytu bankowego na realizację przedsięwzięcia »Oczyszczanie ścieków i dostawa wody dla miasta A«, współfinansowanego ze środków Funduszu Spójności celem przekształcenia pożyczki inwestycyjnej oraz zbilansowania finansowego przedsięwzięcia” (dalej: Umowa o Dopłaty), zawartego na podstawie ustawy z 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska, uchwały Zarządu Funduszu oraz w związku z Umową Kredytową. Obie umowy zostały zawarte w związku z prowadzoną przez Spółkę Inwestycją, która dotyczy w przeważającej mierze modernizacji oczyszczalni w aspekcie gospodarki osadowej i gazowej. Spółka wskazała także, że kredytem mogą być objęte wyłącznie koszty wskazane w programie priorytetowym dot. przedsięwzięć ochrony wód, ziemi i powietrza, które uzyskały dofinansowanie ze środków m.in. Funduszu Spójności.

Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej działa na podstawie ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – Prawo Ochrony Środowiska (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1232 ze zm.). Stosownie do art. 400 ust. 1 tej ustawy: Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej jest państwową osoba prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885 i 938).

Zgodnie z art. 411 ust. 1 pkt 2 lit. a w związku z art. 400a ust. 1 ustawy – Prawo ochrony środowiska: finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej ze środków Narodowego Funduszu odbywa się przez udzielanie dotacji, w tym dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych.

Należy przy tym nadmienić, że stosownie do art. 411 ust. 10 ww. ustawy: Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze mogą udostępniać środki finansowe bankom z przeznaczeniem na udzielanie kredytów bankowych, pożyczek lub dotacji na wskazane przez siebie programy i przedsięwzięcia z zakresu zadań ochrony środowiska i gospodarki wodnej oraz potrzeb geologii, a także dopłaty do oprocentowania lub częściowe spłaty kapitału udzielanych na ten cel kredytów bankowych. Dopłaty do oprocentowania i częściowe spłaty kapitału kredytów bankowych, o których mowa w ust. 10, są realizowane przez Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze za pośrednictwem banków na podstawie zawartych z nimi umów (art. 411 ust. 10a tej ustawy). Stosownie natomiast do ust. 10e tego artykułu: umowy, o których mowa w ust. 10a, określają w szczególności tryb i terminy przekazywania bankom przez Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze środków na dopłaty do oprocentowania i częściowe spłaty kapitału kredytów bankowych, o których mowa w ust. 10.

Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.) nie zawiera definicji przychodu podatkowego. Ustawodawca ograniczył się w tym zakresie do wskazania w art. 12 ust. 1 przykładowych przysporzeń, zaliczanych do tej kategorii.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 i 2 tej ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności:

1.  otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe,
2.  wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Należy zaznaczyć, że o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej decyduje jego definitywny charakter w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa tej osoby prawnej.

Przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, bezzwrotnym, definitywnym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Innymi słowy przychód to taka zmiana stanu majątkowego, u której podstaw leży zamiar uzyskania przysporzenia (również w postaci zmniejszenia zobowiązań) i zmiana ta powinna cechować się definitywnością i być określona co do kwoty. Co do definitywności uzyskiwanych przysporzeń należy zwrócić uwagę, że tylko wpłaty pieniężne uzyskane przez podatnika tytułem kaucji, gwarancji, których otrzymanie ma charakter nieostateczny i warunkowy, nie stanowią przychodu dla podatnika, który je uzyskał.

Tym samym dopłaty do oprocentowania kredytu powodują, że kredytobiorca (tu: Spółka) płaci bankowi niższą kwotę odsetek, a zatem następuje po jego stronie bezzwrotne przysporzenie, które stanowi przychód na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Fakt przekazywania niniejszych dopłat bezpośrednio z Funduszu do Banku nie wpływa na zmianę charakteru udzielonej Spółce pomocy. Umową trójstronną zawartą między Spółką, Funduszem i Bankiem oraz przepisami ustawy – Prawo ochrony środowiska (tu: Umowa o Dopłaty) regulowany jest natomiast sposób wypłaty, czy okresowych rozliczeń środków pomocowych.

Należy wskazać, że otrzymywane przez Spółkę dopłaty do oprocentowania Kredytu stają się jej przychodem podatkowym – jako beneficjenta udzielonej pomocy – w momencie wpływu na rachunek bankowy poszczególnych transz.

Otrzymane środki w postaci dopłat do odsetek stanowią zatem przychód Spółki, który winien być rozpoznany – na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – w momencie naliczenia dopłaty przez Bank i dokonania zapłaty przez Fundusz.

Po stronie Spółki nie powstanie zatem przychód z nieodpłatnych świadczeń, o którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 tej ustawy.

Stosownie natomiast do art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych: wolne od podatku są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Z literalnego brzmienia tego przepisu wynika, że zwolnione z opodatkowania są wyłącznie środki otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich, o których mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Zgodnie z art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 885): do środków, o których mowa w ust. 1 pkt 2, zalicza się:

1.  środki pochodzące z funduszy strukturalnych, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Rybackiego, z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. a i b;
2.  niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA), z wyłączeniem środków, o których mowa w pkt 5 lit. c i d:
    1.  Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2009-2014,
    2.  Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014,
    3.  Szwajcarsko-Polskiego Programu Współpracy;
3.  środki przeznaczone na realizację programów przedakcesyjnych oraz Programu Środki Przejściowe;
4.  środki na realizację Wspólnej Polityki Rolnej:
    1.  Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej „Sekcja Gwarancji”,
    2.  Europejskiego Funduszu Rolniczego Gwarancji na wydatki, o których mowa w:
        *   art. 3 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej (Dz.Urz. UE L 209 z 11.08.2005, str. 1),
        *   art. 3 ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 1290/2005 z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej,
    3.  Europejskiego Funduszu Rolniczego Rozwoju Obszarów Wiejskich;
    4.  środki przeznaczone na realizację:
        1.  programów w ramach celu Europejska Współpraca Terytorialna, o których mowa w rozdziale III rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1080/2006 z dnia 5 lipca 2006 r. w sprawie Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego i uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1783/1999 (Dz.Urz. UE L 210 z 31.07.2006, str. 1),
        2.  programów, o których mowa w rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1638/2006 z dnia 24 października 2006 r. określającym przepisy ogólne w sprawie ustanowienia Europejskiego Instrumentu Sąsiedztwa i Partnerstwa (Dz.Urz. UE L 310 z 09.11.2006, str. 1),
        3.  Norweskiego Mechanizmu Finansowego 2004-2009,
        4.  Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2004-2009;
    5.  inne środki.

W niniejszej sprawie Spółka jest nie tylko beneficjentem, ale i uczestnikiem projektu w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Fakt uczestnictwa Spółki w projekcie został potwierdzony zawarciem opisanej na wstępie trójstronnej umowy (Umowa o Dopłaty). Ponadto pomoc udzielona została w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich pochodzących z Funduszu Spójności.

W związku z tym Spółka może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 53 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż spełnione zostały warunki określone w tym przepisie.

Reasumując – kwoty dopłat do odsetek od Kredytu przekazywane przez Fundusz do Banku stanowią dla Spółki – zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – przychody, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Jednocześnie przychody te korzystają ze zwolnienia od tego podatku na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 53 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy:

*   zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
*   zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji z 7 lutego 2014 r. nr ILPB4/423-440/13-2/MC.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.