Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.338.2016.1.RK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-06-23
Teza: Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca postępuje prawidłowo dokumentując wydatki na zakup towarów (owoców) kupowanych od osób wytwarzających je w ramach gospodarstwa rolnego, za pomocą dowodów wewnętrznych, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz czy wydatki udokumentowane dowodami wewnętrznymi stanowią koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: dowód-dowody wewnętrzne; koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi przychodów i rozchodów; produkty-produkty rolne; rolnik; towar-zakup towarów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 kwietnia 2016 r. (data wpływu 14 kwietnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup towarów handlowych udokumentowanych dowodami wewnętrznymi **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od towarów i usług.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż hurtowa owoców - PKD 46.31.Z. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej organizuje skupy owoców, na których kupuje owoce od krajowych producentów. Dochody z działalności gospodarczej opodatkowane są według skali, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca kupuje owoce od osób wytwarzających je w ramach gospodarstwa rolnego, gospodarstwa domowego oraz w przydomowych ogrodach. Podmioty, od których nabywa owoce nie prowadzą działalności gospodarczej oraz nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wnioskodawca na zakupione owoce wystawia fakturę VAT RR, zgodnie z art. 116 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.). Zdarza się również, że osoby dostarczające owoce nie chcą podać swoich danych osobowych dla celów wystawienia faktury VAT RR, wobec czego Wnioskodawca nie posiada wtedy danych do prawidłowego wystawienia faktury VAT RR. Od sprzedawców nie otrzymuje innych dokumentów potwierdzających zakup owoców, w związku z tym zakupione towary handlowe Wnioskodawca ewidencjonuje za pomocą dowodów wewnętrznych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W związku z powyższym opisem we wniosku zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca postępuje prawidłowo dokumentując wydatki na zakup towarów (owoców) kupowanych od osób wytwarzających je w ramach gospodarstwa rolnego, za pomocą dowodów wewnętrznych, zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz czy wydatki udokumentowane dowodami wewnętrznymi stanowią koszt uzyskania przychodów?

Przedmiotem interpretacji jest pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, a w zakresie podatku od towarów i usług zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługuje Mu prawo do dokumentowania i ewidencjonowania wydatków związanych z zakupem towarów handlowych (owoców od osób wytwarzających je w ramach gospodarstwa rolnego, gospodarstwa domowego oraz w przydomowych ogrodach), w celu dalszej ich odsprzedaży, w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, za pomocą dowodów wewnętrznych.

Zgodnie z § 14 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, na udokumentowanie zapisów w księdze dotyczących niektórych kosztów (wydatków) mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające:

1.  nazwę towaru oraz ilość,
2.  cenę jednostkową i wartość,
3.  a w innych przypadkach przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku).

W myśl § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie:

1.  zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;
2.  zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
3.  wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika;

(\`(...)\`) oraz innych szczegółowo wymienionych przypadków w dalszej części rozporządzenia.

Zakup bezpośrednio od krajowego producenta nieprzetworzonych owoców, wytworzonych w ramach gospodarstwa rolnego, gospodarstwa domowego oraz w przydomowych ogrodach, spełnia kryteria ujęcia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów za pomocą dowodów wewnętrznych w kolumnie 10 - „zakup towarów handlowych”. Dowody wewnętrzne sporządzane są zgodnie z obowiązującymi wymogami rozporządzenia, tj. są opatrzone w datę i podpisy osób dokonujących wydatku, zawierają nazwę towaru oraz ilość, a także cenę jednostkową i wartość. Ponadto osoby, od których nabywa owoce i warzywa nie prowadzą działalności gospodarczej oraz nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług.

Dowody wewnętrzne służą dokumentowaniu zakupu towarów handlowych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, stanowią zatem podstawę do określenia kosztów uzyskania przychodów. W ocenie Wnioskodawcy zaewidencjonowane za pomocą dowodów wewnętrznych przedmiotowe towary handlowe stanowią koszty uzyskana przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów winien spełniać łącznie następujące warunki:

1.  musi być poniesiony przez podatnika w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania, albo zabezpieczenia źródła przychodu,
2.  nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy wśród kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów,
3.  musi być należycie udokumentowany.

W przedstawionym stanie faktycznym przedmiotowe dowody wewnętrzne są sporządzane na okoliczność zakupu towarów handlowych, w celu dalszej odsprzedaży, od osób nieprowadzących działalności gospodarczej oraz niebędących czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Wydatki poniesione przez Wnioskodawcę są bezsprzecznie związane z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz nie znajdują się w katalogu kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów. W ocenie Wnioskodawcy, wystawiane przez Niego dowody wewnętrzne na zakup towarów handlowych są prawidłowo udokumentowane oraz stanowią podstawę ujęcia w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jako koszty uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem kosztem uzyskania przychodów są wszystkie wydatki, których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów i nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy. Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,

*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,

*   być właściwie udokumentowany.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz szczegółowe warunki jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę do dokonania wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2014 r., poz. 1037).

Zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 1 i 2 ww. rozporządzenia, podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są:

1.  faktury, faktury VAT RR, rachunki oraz dokumenty celne, zwane dalej „fakturami”, wystawione zgodnie z odrębnymi przepisami, lub
2.  inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
    1.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
    2.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
    3.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
    4.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych

\- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Zgodnie z przepisem § 14 ust. 1 wyżej wymienionego rozporządzenia, na udokumentowanie zapisów w księdze, dotyczących niektórych kosztów (wydatków), mogą być sporządzone dokumenty zaopatrzone w datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków (dowody wewnętrzne), określające: przy zakupie - nazwę towaru oraz ilość, cenę jednostkową i wartość, a w innych przypadkach - przedmiot operacji gospodarczych i wysokość kosztu (wydatku).

Według § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, dowody, o których mowa w ust. 1, mogą dotyczyć wyłącznie:

1.  zakupu, bezpośrednio od krajowego producenta lub hodowcy, produktów roślinnych i zwierzęcych, nieprzerobionych sposobem przemysłowym lub przerobionych sposobem przemysłowym, jeżeli przerób polega na kiszeniu produktów roślinnych lub przetwórstwie mleka albo na uboju zwierząt rzeźnych i obróbce poubojowej tych zwierząt;
2.  zakupu od ludności, sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), surowców roślin zielarskich i ziół dziko rosnących leśnych, jagód, owoców leśnych i grzybów leśnych (PKWiU ex 02.30.40.0);
3.  wartości produktów roślinnych i zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy lub hodowli prowadzonej przez podatnika;
4.  zakupu w jednostkach handlu detalicznego materiałów pomocniczych;
5.  kosztów diet i innych należności za czas podróży służbowej pracowników oraz wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących;
6.  zakupu od ludności odpadów poużytkowych, stanowiących surowce wtórne, z wyłączeniem zakupu (skupu) metali nieżelaznych oraz przeznaczonych na złom samochodów i ich części składowych;
7.  wydatków związanych z opłatami za czynsz, energię elektryczną, telefon, wodę, gaz i centralne ogrzewanie, w części przypadającej na działalność gospodarczą; podstawą do sporządzenia tego dowodu jest dokument obejmujący całość opłat na te cele;
8.  opłat sądowych i notarialnych;

8a) opłaty skarbowej uiszczanej znakami tej opłaty do dnia 31 grudnia 2008 r.;

1.  wydatków związanych z parkowaniem samochodu w sytuacji, gdy są one poparte dokumentami niezawierającymi danych, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2; podstawą wystawienia dowodu wewnętrznego jest bilet z parkometru, kupon, bilet jednorazowy załączony do sporządzonego dowodu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przedmiotem jest sprzedaż hurtowa owoców. W związku z prowadzoną działalnością Wnioskodawca organizuje skupy owoców, na których kupuje owoce od krajowych producentów. Zakupu owoców dokonuje od osób wytwarzających je w ramach gospodarstwa rolnego, domowego oraz w przydomowych ogrodach. Podmioty, od których Wnioskodawca nabywa owoce nie prowadzą działalności gospodarczej oraz nie są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Zdarza się również, że osoby dostarczające owoce nie chcą podać swoich danych osobowych dla celów wystawienia faktury VAT RR, wówczas zakupione towary handlowe Wnioskodawca ewidencjonuje za pomocą dowodów wewnętrznych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że jeżeli wystawiane przez Wnioskodawcę dowody wewnętrzne potwierdzające dokonanie transakcji zakupu owoców spełniają ww. wymagania określone przepisami rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, to dopuszczalnym jest dokumentowanie wydatków związanych z zakupem ww. towarów dowodami wewnętrznymi, stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Jednak dowód wewnętrzny musi zawierać dane wskazane w § 14 ust. 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, tj. datę i podpisy osób, które bezpośrednio dokonały wydatków oraz przy zakupie: nazwę towaru, a także jego ilość, cenę jednostkową i wartość, by możliwe było ujęcie takiego wydatku w kosztach uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.