Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-292/14-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-06-26
Teza: brak prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę budynku biurowego
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek naliczony-odzyskanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2014 r. (data wpływu 14 kwietnia 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. (data wpływu 18 czerwca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę budynku biurowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę budynku biurowego.

Pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. wniosek został uzupełniony poprzez doprecyzowanie opisu sprawy i jednoznaczne wskazanie nazwy projektu.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku przedstawionego w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r.).

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zrealizował inwestycję w latach 2010-2011, polegającą na budowie budynku biurowego pn. „\`(...)\`”. Środki pozyskane na inwestycję pochodziły z wkładu własnego Powiatu w wysokości 15% i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 w ilości 85%. Po zakończeniu inwestycji wybudowany budynek został oddany w odpłatny zarząd do jednostki budżetowej Powiatu o nazwie \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości. Jednostka budżetowa realizuje zadania Powiatu w zakresie aktywizacji bezrobotnych, a także wynajmuje w imieniu własnym przekazane pomieszczenia biurowe w zrealizowanej inwestycji. Jednostka budżetowa nie jest czynnym podatnikiem VAT i do czynszu nie nalicza podatku należnego VAT.

Budynek biurowy po jego oddaniu będzie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Faktury dokumentujące wydatki poniesione na realizację przedmiotowej inwestycji wystawione są na Wnioskodawcę.

Jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości świadczy usługi najmu w imieniu własnym a dochody z tego tytułu zgodnie z zasadą funkcjonowania jednostek budżetowych odprowadza na rachunek Powiatu. Wnioskodawca w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług nie uwzględnia czynności dokonywanych przez jednostkę budżetową. W dokumentach sprzedaży usług wynajmu pomieszczeń biurowych będzie figurowała jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (z uwzględnieniem uzupełnienia wniosku przedstawionego w piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r.).

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Powiat, zgodnie z art. 86 ust. 1 w związku z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, słusznie postąpił i nie dokonał obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z poniesionych nakładów inwestycyjnych na budowę obiektu realizowanego w ramach projektu „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy, działając w oparciu o zapisy art. 86 ust. 1 i art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, w trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zakończeniu Podatnik nie mógł dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z poniesieniem nakładów inwestycyjnych z realizowanej inwestycji, ponieważ zrealizowany przedmiot (budynek) nie służył i nie służy nadal sprzedaży opodatkowanej. Budynek oddany jest w odpłatny trwały zarząd sprawowany przez jednostkę budżetową. Zgodnie z art. 15 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Oddanie w odpłatny zarząd nieruchomości nie następuje na podstawie umowy cywilnoprawnej lecz na podstawie decyzji organu jednostki samorządu terytorialnego. Stąd też wniosek, że czynność ta nie podlega podatkowi od towarów i usług.

Aby można było dokonać odliczenia podatku naliczonego od należnego (zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy) Podatnik musi spełnić łącznie dwa warunki: a) być zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, b) ponoszone i poniesione wydatki przez czynnego Podatnika podatku VAT muszą być dokonane w związku ze sprzedażą opodatkowaną. W omawianym przypadku jedna z przesłanek nie jest spełniona, ponieważ Podatnik nie poniósł wydatku w związku z czynnością opodatkowaną. Z tego wypływa wniosek, że Podatnik nie miał prawa do obniżenia podatku należnego o naliczony, w związku z realizacją inwestycji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do przepisu art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W myśl art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Na mocy art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zrealizował inwestycję w latach 2010-2011, polegającą na budowie budynku biurowego pn. „\`(...)\`”. Środki pozyskane na inwestycję pochodziły z wkładu własnego Powiatu w wysokości 15% i z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2007-2013 w ilości 85%. Po zakończeniu inwestycji wybudowany budynek został oddany w odpłatny zarząd do jednostki budżetowej Powiatu o nazwie \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości. Jednostka budżetowa realizuje zadania Powiatu w zakresie aktywizacji bezrobotnych, a także wynajmuje w imieniu własnym przekazane pomieszczenia biurowe w zrealizowanej inwestycji. Jednostka budżetowa nie jest czynnym podatnikiem VAT i do czynszu nie nalicza podatku należnego VAT. Budynek biurowy po jego oddaniu będzie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Faktury dokumentujące wydatki poniesione na realizację przedmiotowej inwestycji wystawione są na Wnioskodawcę.

Jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości świadczy usługi najmu w imieniu własnym a dochody z tego tytułu zgodnie z zasadą funkcjonowania jednostek budżetowych odprowadza na rachunek Powiatu. Wnioskodawca w swoich rozliczeniach z tytułu podatku od towarów i usług nie uwzględnia czynności dokonywanych przez jednostkę budżetową. W dokumentach sprzedaży usług wynajmu pomieszczeń biurowych będzie figurowała jednostka budżetowa – \`(...)\` Inkubator Przedsiębiorczości.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – budynek biurowy po jego oddaniu będzie wykorzystywany do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione z tytułu realizacji przedmiotowego projektu. Tym samym Zainteresowanemu z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od poniesionych na budowę budynku biurowego nakładów inwestycyjnych, ponieważ zakupione towary i usługi nie są wykorzystywane przez Powiat do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.