Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/4511-1-1410/15-2/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-01-13
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie rozliczania przychodów uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; księgi-księgi rachunkowe; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 1 października 2015 r. (data wpływu 13 października 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczania przychodów uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie rozliczania przychodów uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej oraz dotyczącej obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Jest polskim rezydentem podatkowym. Zgodnie z art. 24a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) - dalej jako UPDOF - jest ona uprawniona do prowadzania Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów - dalej jako PKPiR - i prowadzi tę księgę dla celów rozliczeń podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wnioskodawca zamierza zostać jednym (z dwóch wspólników) spółki komandytowej - dalej jako SPÓŁKA - która zostanie utworzona w celu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Wnioskodawca w utworzonej spółce będzie posiadać status komandytariusza.

Komplementariuszem będzie natomiast spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której Wnioskodawca nie posiada żadnych udziałów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie rozliczania przychodów uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej.

Czy w przypadku uzyskania statusu komandytariusza w SPÓŁCE, Wnioskodawca może w dalszym ciągu prowadzić PKPiR dla rozliczeń podatku dochodowego od osób fizycznych od przychodów (dochodów) uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 24a ust. 1 UPDOF, osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o UPDOF.

W kolejnych przepisach ww. ustawy czytamy, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich jeżeli ich przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości (tam mowa jest o kwocie 1.200.000 euro).

Niemniej jednak nawet w przypadku nieosiągnięcia tego limitu przychodów, osoba fizyczna może prowadzić księgi rachunkowe od początku następnego roku podatkowego, jeśli przed rozpoczęciem roku podatkowego zawiadomi o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Na podstawie powyższego można stwierdzić, że osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą nieosiągające z tego tytułu przychodów na poziomie wskazanym powyżej, co do zasady prowadzą dla celów rozliczeń podatku dochodowego PKPiR. Niemniej jednak mają możliwość prowadzenia ksiąg rachunkowych, jeśli wyrażą taką wolę.

Przychody Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej nie przekroczyły w żadnym roku prowadzenia tej działalności wskazanego limitu przychodów, skutkujących obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych. W żadnym roku podatkowym nie podjęto również decyzji o prowadzeniu ksiąg handlowych, w związku z tym dla rozliczeń podatku dochodowego prowadzona jest PKPiR.

Z kolei spółka komandytowa, w której Wnioskodawca będzie komandytariuszem jest osobową spółką handlową zgodnie z art. 4 § 1 pkt 1 ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm.). Zasady jej funkcjonowania są regulowane z kolei m.in. w ramach art. 102-124 tego aktu prawnego.

Z art. 24a UPDOF wynika, że z rozliczeń PKPiR mogą korzystać osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą. Prawodawca nie wymienia w ramach tego katalogu spółek komandytowych. Potwierdzeniem tego jest brzmienie art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.), w myśl których przepisy tej ustawy, stosuje się do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2. W pkt 2 widnieje zapis, że przepisy ustawy o rachunkowości stosuje się do osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

Analiza wskazanych regulacji, prowadzi do wniosku, iż spółki komandytowe jako spółki osobowe, dla prowadzenia rozliczeń m.in. przychodów oraz kosztów ich uzyskania bezwzględnie zobowiązane są - bez żadnej alternatywy - do prowadzenia ksiąg handlowych. A contrario nie są uprawnione do prowadzenia PKPiR.

Jednocześnie spółki osobowe są transparentne dla celów podatku dochodowego i nie są podatnikami tego podatku. Opodatkowanie osiąganego przez spółki osobowe przychodu (dochodu) ma miejsce dopiero na poziomie jej wspólników, którymi mogą być zarówno osoby fizyczne (Wnioskodawca, jako komandytariusz), jak i prawne (sp. z o.o., jako komplementariusz). Dochód osiągnięty przez spółkę osobową opodatkowany jest na poziomie jej wspólników (proporcjonalnie do posiadanego przez nich prawa do udziału w zyskach spółki), nie zaś na poziomie samej spółki.

Zatem Wnioskodawca, jako osoba fizyczna jest zobowiązany opodatkować podatkiem dochodowym przypadający (proporcjonalnie do posiadanego prawa w udziale do zysku spółki) przychód (dochód). Wynika to z art. 5b ust. 2 UPDOF, zgodnie z którym, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej (w tym wypadku spółka komandytowa) przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1 tej ustawy, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 UPDOF (tj. z działalności gospodarczej).

Z kolei w art. 8 ust. 1 UPDOF czytamy, że przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz co do zasady łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 UPDOF. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że obowiązek wiążący się z prowadzeniem dokumentacji do celów podatkowych - m.in. PKPiR albo księgi handlowe - przypisywany jest bezpośrednio do osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą (Wnioskodawcy), oraz do spółek osobowych (też spółka komandytowa). Jednocześnie obowiązki te występują niezależnie w odniesieniu do każdego podmiotu prowadzącego we własnym imieniu pozarolniczą działalność gospodarczą - tu Wnioskodawca i SPÓŁKA. Nie ma przy tym również znaczenia, że faktycznie przychody (dochody) Wnioskodawcy uzyskiwane na podstawie posiadanego prawa w udziale do zysku wypracowanego przez spółkę komandytową, będą opodatkowane przez Wnioskodawcę.

Podsumowując, uzyskując status wspólnika (komandytariusza) w spółce komandytowej (gdzie drugim ze wspólników będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), Wnioskodawca z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej, w dalszym ciągu będzie uprawniony do prowadzenia PKPiR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Stosownie do zapisu art. 24a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości.

W myśl art. 24a ust. 5 ww. ustawy, osoba fizyczna, spółka cywilna osób fizycznych, spółka jawna osób fizycznych lub spółka partnerska może prowadzić księgi rachunkowe również od początku następnego roku podatkowego, jeżeli przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy są niższe niż równowartość w walucie polskiej kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości. W tym przypadku osoba ta lub wspólnicy spółki przed rozpoczęciem roku podatkowego są obowiązani do zawiadomienia o tym naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania podatkiem dochodowym.

Z kolei z treści art. 24 ust. 6 powołanej ustawy wynika, że wyrażone w euro wielkości, o których mowa w ust. 4 i 5, przelicza się na walutę polską według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października roku poprzedzającego rok podatkowy.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i dla celów rozliczeń podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przychody z tej działalności gospodarczej nie przekroczyły i nie przekroczą kwoty 1.200.000 euro. Ponadto Wnioskodawca zamierza zostać jednym z dwóch wspólników spółki komandytowej.

W świetle opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że z treści art. 24a ust. 1 i ust. 6 jasno wynika, że osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy. W związku z powyższym dla ustalenia dochodu (straty) z działalności gospodarczej prowadzonej indywidualnie należy wziąć pod uwagę przychody i koszty ich uzyskania związane z tą właśnie działalnością.

Osoba fizyczna, prowadząca jednoosobowo pozarolniczą działalność gospodarczą, jak i spółka niebędąca osobą prawną, są odrębnymi podmiotami gospodarczymi, zobowiązanymi do prowadzenia własnych, odrębnych ksiąg podatkowych. Stąd zatem obowiązek prowadzenia właściwych ksiąg należy rozpatrywać oddzielnie dla firmy jednoosobowej, jak i spółki.

Zatem w odniesieniu do przychodów uzyskiwanych z jednoosobowej działalności gospodarczej należy wyjaśnić, że jeśli z tytułu prowadzenia tej działalności nie wystąpią przesłanki do prowadzenia ksiąg rachunkowych, a Wnioskodawca jednocześnie uzyska status komandytariusza w spółce, to w dalszym ciągu może z tytułu jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie tut. Organ wskazuje, że w dniu 13 stycznia 2016 r. wniosek w części dotyczącej obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych został rozstrzygnięty postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania nr ILPB1/4511-1-1410/15-3/AA.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.