Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1355b/11/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-12
Teza: stawka podatku/zwolnienie od podatku obowiązującej do usług stołówkowych świadczonych przez Zespół Szkół
Słowa kluczowe: posiłki; stawka-preferencyjna stawka amortyzacji; stołówka-stołówka szkolna; szkoły; usługi-usługi stołówkowe; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2011 r. (data wpływu 26 września 2011 r.), uzupełnionym w dniu 17 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   w zakresie zwolnienia od podatku usług stołówkowych świadczonych na rzecz wychowanków internatu, którzy są uczniami Zespołu Szkół, oraz pozostałych uczniów Zespołu Szkół - **jest nieprawidłowe,**
*   zwolnienia od podatku usług stołówkowych świadczonych na rzecz uczniów innych szkół, studentów szkół policealnych i uczelni wyższych - **jest nieprawidłowe,**
*   w zakresie stawki podatku obowiązującej do usług stołówkowych świadczonych na rzecz pracowników pedagogicznych - **jest nieprawidłowe,**
*   w zakresie stawki podatku obowiązującej do usług stołówkowych świadczonych na rzecz pracowników niepedagogicznych szkoły, rodzin pracowników, emerytów i byłych pracowników oraz „osób z zewnątrz” i grup zorganizowanych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 17 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej do usług stołówkowych świadczonych na rzecz uczniów Zespołu Szkół, uczniów innych szkół, studentów szkół policealnych i uczelni wyższych, pracowników niepedagogicznych szkoły, rodzin pracowników, emerytów i byłych pracowników oraz „osób z zewnątrz” i grup zorganizowanych.

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu, został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zespół Szkół, jako jednostka budżetowa, prowadzi działalność edukacyjną, jest czynnym „płatnikiem podatku VAT”. Dla uczniów uczących się poza miejscem stałego zamieszkania prowadzi internat, w którym mieści się stołówka szkolna. Internat i stołówka są integralną częścią Zespołu Szkół. Szkoła i internat posiadają ten sam NIP. Stołówka prowadzona jest przez personel szkoły. Zespół Szkół w swojej ofercie edukacyjnej i opiekuńczo-wychowawczej proponuje uczniom zakwaterowanie w internacie wraz z całodziennym wyżywieniem w stołówce. Zakwaterowani w internacie w pierwszej kolejności są uczniowie Zespołu Szkół, w przypadku wolnych miejsc – uczniowie innych szkół, uczelni (bez podpisywania umów, porozumień z ich szkołami). W ramach wolnych miejsc (np. w weekendy, wakacje) z noclegów, z wyżywieniem lub bez, korzystają osoby z zewnątrz, np. grupy sportowców, trenerzy, osoby indywidualne. Ze stołówki korzystają również pracownicy administracji i obsługi, nauczyciele, byli pracownicy, ich rodziny oraz uczniowie szkoły. Wychowankowie internatu dokonują comiesięcznych opłat za całodzienne wyżywienie. Koszty wyżywienia uczniów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej pokrywają ośrodki pomocy społecznej (obiady lub całodzienne wyżywienie).

Opłaty za wyżywienie w internacie można pogrupować następująco:

1.  wyżywienie wychowanków internatu (uczniów Zespołu Szkół i innych szkół), studentów szkół policealnych, uczelni wyższych;
2.  wyżywienie osób z zewnątrz, grup zorganizowanych;
3.  obiady dla uczniów Zespołu Szkół i wychowanków:

1.  opłacane przez ośrodki pomocy społecznej (jednostki budżetowe) – na podstawie faktur VAT,
2.  opłacane przez uczniów,

5.  obiady dla pracowników Zespołu Szkół (nauczycieli oraz pracowników administracji i obsługi), ich rodzin oraz emerytów i byłych pracowników.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w ww. przypadkach należy naliczać podatek od towarów usług, a jeżeli tak – jaką stawkę podatku należy stosować?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do przedstawionych przypadków należy stosować następujące stawki podatku:

1.  wyżywienie wychowanków internatu oraz studentów jest zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 30 ustawy o podatku od towarów i usług;
2.  wyżywienie osób z zewnątrz oraz grup zorganizowanych (stosowane PKWiU 56.29.20.0) opodatkowane jest 8% stawką podatku;
3.  obiady dla uczniów Zespołu Szkół i wychowanków:

1.  opłacane przez ośrodki pomocy społecznej (jednostki budżetowe) zwolnione są od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r.,
2.  opłacane przez uczniów zwolnione są z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług;

5.  obiady dla pracowników Zespołu Szkół (nauczycieli oraz pracowników administracji i obsługi), ich rodzin oraz emerytów i byłych pracowników opodatkowane są 8% stawką podatku (PKWiU 56.29.20.0)

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe** w zakresie zwolnienia od podatku usług stołówkowych świadczonych na rzecz wychowanków internatu, którzy są uczniami Zespołu Szkół, oraz pozostałych uczniów Zespołu Szkoły,
*   **nieprawidłowe** w zakresie zwolnienia od podatku usług stołówkowych świadczonych na rzecz uczniów innych szkół, studentów szkół policealnych i uczelni wyższych,
*   **nieprawidłowe** w zakresie stawki podatku obowiązującej do usług stołówkowych świadczonych na rzecz pracowników pedagogicznych,
*   **prawidłowe** w zakresie stawki podatku obowiązującej do usług stołówkowych świadczonych na rzecz pracowników niepedagogicznych szkoły, rodzin pracowników, emerytów i byłych pracowników oraz „osób z zewnątrz” i grup zorganizowanych

Stosownie do dyspozycji art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W świetle zapisów art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do przepisu art. 29 ust. 1 ustawy, w wersji obowiązującej do dnia 31 marca 2011 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Natomiast od dnia 1 kwietnia 2011 r., zgodnie z art. 29 ust. 1 podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się

o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W ust. 2 powołanego artykułu podano, iż dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%.

Jednakże przepis art. 146a pkt 1) ustawy określa, iż w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

W myśl regulacji zawartych w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą oraz dostawę towarów ściśle z tymi usługami związaną, wykonywane:

1.  w formach i na zasadach określonych w przepisach o pomocy społecznej oraz w przepisach o systemie oświaty,
2.  przez podmioty sprawujące opiekę nad dziećmi w wieku do 3 lat.

Jednocześnie art. 43 ust. 17 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., stanowi, iż zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Od dnia 1 kwietnia 2011 r. cyt. wyżej przepis zyskał brzmienie: zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Według zapisów § 13 ust. 1 pkt 26 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011 r., nadanym rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 136, poz. 798) – zwalnia się od podatku usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy.

Stosownie do postanowień § 2 ww. rozporządzenia z dnia 29 czerwca 2011 r. – zwolnienie to może być stosowane również do usług wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r.

Ponadto zgodnie z brzmieniem § 13 ust. 8 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W ust. 9 powołanego paragrafu wskazano, że zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 19, 20, 24, 25 i 26, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, pod warunkiem, że:

1.  są one niezbędne do wykonywania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 19, 20, 24 i 25 oraz art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy, lub
2.  ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia

Należy również wskazać, iż jak wynika z § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649, ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia. W poz. 7 tego załącznika wskazano na usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych, w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
3.  kawy i herbaty (wraz z dodatkami),
4.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
5.  wód mineralnych,
6.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy.

Obowiązujące od dnia 6 kwietnia 2011 r. ww. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. zawiera w § 7 ust. 1 pkt 1, łącznie z poz. 7 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia, regulację dotyczącą usług związanych z wyżywieniem w identycznym brzmieniu.

Na podstawie art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), system oświaty zapewnia w szczególności realizację prawa każdego obywatela Rzeczypospolitej Polskiej do kształcenia się oraz prawa dzieci i młodzieży do wychowania i opieki, odpowiednich do wieku i osiągniętego rozwoju.

Przepis art. 67a ust. 1 ww. ustawy określa, że w celu zapewnienia prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych, w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, szkoła może zorganizować stołówkę.

Korzystanie z posiłków w stołówce szkolnej jest odpłatne (ust. 2 ww. artykułu).

W ust. 3 cyt. artykułu podano, iż warunki korzystania ze stołówki szkolnej, w tym wysokość opłat za posiłki, ustala dyrektor szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę.

Do opłat wnoszonych za korzystanie przez uczniów z posiłku w stołówce szkolnej, o których mowa w ust. 3, nie wlicza się wynagrodzeń pracowników i składek naliczanych od tych wynagrodzeń oraz kosztów utrzymania stołówki - art. 67a ust. 4 ustawy.

Powołane przepisy o systemie oświaty wyraźnie wskazują na możliwość prowadzenia przez szkoły publiczne stołówek. Celem ich prowadzenia nie jest świadczenie usług gastronomicznych jako takich, ale wyłącznie pełnienie funkcji socjalno-bytowych, polegających na zapewnieniu żywienia w ramach realizacji przez szkoły funkcji opiekuńczej. Ponieważ szkoła nie prowadzi działalności dla zysku, opłaty za korzystanie ze stołówki powinny być kalkulowane na poziomie zapewniającym wyłącznie pokrycie faktycznych kosztów wytworzenia posiłków. Niedopuszczalne jest ustalanie jakichkolwiek narzutów zapewniających szkole zysk lub refundację kosztów, których zgodnie z ustawą nie może ona przerzucać na korzystających z usług stołówki.

Zatem funkcjonowanie stołówek szkolnych służy zapewnieniu prawidłowej realizacji zadań opiekuńczych przez jednostki systemu oświaty, a w szczególności wspierania prawidłowego rozwoju uczniów, do których jednostki te są m.in. powołane.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że usługi wyżywienia, świadczone na zasadach określonych w ustawie o systemie oświaty, przez stołówki szkolne na rzecz dzieci i młodzieży, spełniają przesłanki do uznania tych czynności za zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług.

Natomiast usługi wyżywienia świadczone przez stołówki szkolne dla pracowników pedagogicznych szkoły należy uznać za usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą polegającymi na ich żywieniu, mają one bowiem charakter pomocniczy i są niezbędne w stosunku do prowadzonej działalności opiekuńczej szkoły w tym zakresie, która stanowi świadczenie główne, przy czym, jak już wskazano powyżej, ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez szkołę. W konsekwencji usługi te podlegają zwolnieniu od podatku do towarów i usług stosownie do § 13 ust. 1 pkt 26 w związku z § 13 ust. 8 i 9 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. Natomiast na podstawie § 2 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r. zwolnienie powyższe może być stosowane również do usług wykonanych w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r.

Świadczenie zaś usług stołówkowych przez stołówkę szkolną na rzecz pracowników niepedagogicznych szkoły nie może korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług i będzie podlegać opodatkowaniu 8% stawką podatku, zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia (a od 6 kwietnia 2011 r. na podstawie § 7 ust. 1 pkt 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia), pod warunkiem zakwalifikowania przedmiotowych usług do grupowania PKWiU 56. Usługi te nie są bowiem usługami ściśle związanymi z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Zespół Szkół, będący podatnikiem VAT czynnym, dla uczniów uczących się poza miejscem stałego zamieszkania prowadzi internat, w którym mieści się stołówka szkolna. Internat i stołówka są integralną częścią Zespołu Szkół. Stołówka prowadzona jest przez personel szkoły. Zespół Szkół oferuje uczniom zakwaterowanie w internacie wraz z całodziennym wyżywieniem. Zakwaterowani w internacie w pierwszej kolejności są uczniowie Zespołu Szkół, w przypadku wolnych miejsc – uczniowie innych szkół, uczelni (bez podpisywania umów, porozumień z ich szkołami). Ze stołówki korzystają również pracownicy administracji i obsługi, nauczyciele, byli pracownicy, ich rodziny oraz uczniowie szkoły. Wychowankowie internatu dokonują comiesięcznych opłat za całodzienne wyżywienie. Koszty wyżywienia uczniów znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej pokrywają ośrodki pomocy społecznej (obiady lub całodzienne wyżywienie).

Świadczone usługi w zakresie wyżywienia można pogrupować następująco:

1.  wyżywienie wychowanków internatu (uczniów Zespołu Szkół i innych szkół), studentów szkół policealnych, uczelni wyższych;
2.  wyżywienie osób z zewnątrz, grup zorganizowanych;
3.  obiady dla uczniów Zespołu Szkół i wychowanków:

1.  opłacane przez ośrodki pomocy społecznej (jednostki budżetowe) – na podstawie faktur VAT,
2.  opłacane przez uczniów,

5.  obiady dla pracowników Zespołu Szkół (nauczycieli oraz pracowników administracji i obsługi), ich rodzin oraz emerytów i byłych pracowników (PKWiU 56.29.20.0).

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji prawnych należy stwierdzić, iż – o ile stołówka działa na podstawie ww. przepisów ustawy o systemie oświaty – usługi stołówkowe świadczone na rzecz uczniów Zespołu Szkół, w tym wychowanków internatu, jako usługi mieszczące się w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy o podatku od towarów i usług. Przy czym zwolnienie to znajduje zastosowanie zarówno w przypadku, gdy wynagrodzenie za ww. usługę świadczoną dla ucznia Zespołu Szkół, uiszczane jest przez ucznia, jak i w przypadku gdy należność ta uiszczana jest (w całości lub części) przez inny podmiot (w przedmiotowym stanie faktycznym ośrodki pomocy społecznej). Zatem słusznie wskazano we wniosku, że czynności te objęte są zwolnieniem od podatku, jednak ze względu na fakt, iż podstawą są inne przepisy niż wskazał Wnioskodawca, stanowisko to należało uznać za nieprawidłowe.

Zwolnienie określone ww. przepisem nie będzie mieć zastosowania do usług wyżywienia wykonywanych dla uczniów innych szkół, studentów szkół policealnych i uczelni wyższych, z uwagi na brak umów na świadczenie tego rodzaju usług w ramach realizowanych zadań wychowawczych i opiekuńczych ze szkołami i uczelniami, do których uczęszczają. Zatem w tym zakresie stanowisko Zespołu Szkół oceniono jako nieprawidłowe.

Ponadto za nieprawidłowe należało uznać stanowisko, że usługi wyżywienia świadczone na rzecz pracowników pedagogicznych szkoły (nauczycieli) podlegają opodatkowaniu stawką 8%, gdyż czynności te stanowią usługi ściśle związane z usługami w zakresie opieki nad dziećmi i młodzieżą, wobec czego korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie § 13 ust. 1 pkt 26 w związku z § 13 ust. 8 i 9 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., które stosownie do § 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 29 czerwca 2011 r., może być stosowane również do ww. usług wykonanych od dnia 1 stycznia 2011 r.

Natomiast świadczenie usług stołówkowych przez stołówkę szkolną - sklasyfikowanych wg PKWiU w grupowaniu 56 - na rzecz pracowników niepedagogicznych, rodzin pracowników, emerytów i byłych pracowników, „osób z zewnątrz” oraz grup zorganizowanych - jak słusznie wskazano we wniosku - podlega opodatkowaniu według stawki podatku 8%. Podstawą powyższego zwolnienia jest § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia (a od 6 kwietnia 2011 r. - § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w związku z poz. 7 załącznika nr 1 do tego rozporządzenia).

Należy wskazać, że w niniejszej interpretacji nie odniesiono się do kwestii związanej z wystawianiem przez Zespół Szkół faktur VAT na rzecz ośrodków pomocy społecznej, gdyż nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska i nie zadano pytania.

Ponadto informuje się, iż analiza prawidłowości dokonanej klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa. Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszą interpretację wydano wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane w złożonym wniosku. Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług.

Końcowo informuje się, że kwestia dotycząca stawki podatku obowiązującej do usług zakwaterowania świadczonych na rzecz uczniów Zespołu Szkół, uczniów innych szkół, studentów szkół policealnych i uczelni wyższych oraz „osób z zewnątrz” i grup zorganizowanych, została rozstrzygnięta w interpretacji indywidualnej nr ITPP2/443-1355a/11/AW.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.