Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-175/10-2/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-29
Teza: Czy Spółka prawidłowo dokumentuje sprzedaż i stosuje stawkę 0% do usługi transportowej świadczonej w ramach realizacji umowy dostawy, zgodnie z którą Dostawca zobowiązuje się również do zapewnienia transportu zakupionego towaru?
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 31 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19.02.2010r r. (data wpływu 22.02.2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi transportu związanej z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.02.2010 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania usługi transportu związanej z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka z o.o. w L dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wykorzystując do tego transport obcy, który wykonywany jest przez podmiot krajowy. Na podstawie faktury za usługę transportową (opodatkowaną stawką 22% VAT) Spółka obciąża kontrahenta unijnego kwotą netto ze stawką VAT 0%, ujętą na fakturze sprzedaży jako oddzielna pozycja.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka prawidłowo dokumentuje sprzedaż i stosuje stawkę 0% do usługi transportowej świadczonej w ramach realizacji umowy dostawy, zgodnie z którą Dostawca zobowiązuje się również do zapewnienia transportu zakupionego towaru?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku, gdy sprzedawca w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów w ramach umowy dostawy zobowiązuje się także do zapewnienia transportu zakupionego towaru, cena transportu nie jest wliczana do ceny towaru, ale ujmowana jako oddzielna pozycja na fakturze sprzedaży towaru i opodatkowywana stawką 0%. W myśl art. 11(A) ust.2 VI Dyrektywy VAT Rady UE koszty transportu sprzedawanych wyrobów są traktowane jako element podstawowego świadczenia (transport zawsze jest związany z konkretną dostawą). Usługę tą traktujemy jako element świadczenia zasadniczego, z zastosowaniem stawki podatku właściwej dla danego towaru, spółka bowiem nie świadczy odrębnych usług transportowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54 poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, po spełnieniu warunków określonych w art. 42.

Ustawodawca nie określił szczególnych zasad ustalania podstawy opodatkowania dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Obowiązuje zatem w tym zakresie przepis art. 29 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zagadnienie to zostało uregulowane w art. 78 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Zgodnie z tym przepisem, do podstawy opodatkowania wlicza się następujące elementy:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności, z wyjątkiem samego VAT;
2.  koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Z drugiej strony art. 31 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, iż podstawą opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów jest kwota, jaką nabywający jest obowiązany zapłacić w tym również wydatki dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu oraz ubezpieczenia, pobierane przez dostawcę od podmiotu dokonującego wewnątrzwspólnotowego nabycia.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca opisał, iż Spółka dokonuje wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na rzecz kontrahenta unijnego. Transportu towaru dokonuje inny podmiot działający na rzecz Wnioskodawcy. Spółka wystawia fakturę na dostawę towarów umieszczając w odrębnej pozycji usługę transportu ze stawkę „0%”.

Odnosząc stan faktyczny do przytoczonych powyżej regulacji prawnych wskazać należy, że podstawą opodatkowania jest całość świadczenia pieniężnego pobieranego od nabywcy obejmującego należność za dostawę towarów jak również za usługi transportowe. Jeżeli zatem nabywca towaru jest zobowiązany zapłacić dostawcy za dostarczony towar wraz z jego transportem to wartość usługi transportu zwiększa podstawę opodatkowania transakcji dostawy towarów. W konsekwencji usługi te, jako niestanowiące odrębnego świadczenia od wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, podlegają opodatkowaniu według stawki właściwej dla dostawy towarów.

W kontekście powyższego bez znaczenia dla sposobu opodatkowania tego świadczenia będzie pozostawał fakt, czy usługa transportu jest ujmowana w jednej pozycji faktury czy też w dwóch pozycjach faktury: jako dostawa towaru i jako świadczenie usługi z nią związanej. W sytuacji wykazania tego świadczenia w dwóch pozycjach faktury stawka właściwa dla usługi transportowej będzie równa wysokości stawki dla dostawy towaru, tj. w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy - „0%” (po spełnieniu warunków określonych w art. 42 ustawy).

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawidłowości zastosowania stawki „0%” do usługi transportowej związanej z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów, w sytuacji wyodrębnienia tej usługi na fakturze, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.