Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.268.2025.3.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Opodatkowanie zniesienia współwłasności i sprzedaży 1/2
udziału w mieszkaniu w zamian za zwolnienie z długu i spłatę.
Słowa kluczowe: dług-zwolnienie z długu
mieszkanie
nieruchomości
opodatkowanie
spłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
1

Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 22 maja 2025 r. (wpływ 22 maja 2025 r.) oraz z
    4 czerwca 2025 r. (wpływ 4 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2021 r. kupił Pan wraz z partnerką nieruchomość w (...). Był Pan z partnerką
    współwłaścicielami po 1/2 części – akt notarialny nr (...). Nieruchomość zakupił Pan
    wspólnie z partnerką za kwotę (...) zł. Zaciągnął Pan z partnerką kredyt hipoteczny w
    wysokości (...) zł – umowa o kredyt nr (...) z (...) 2021 r. Do (...) 2023 r. kredyt spłacał Pan z
    partnerką wspólnie. W (...) 2023 r. rozstał się Pan z partnerką i ustalił, że mieszkanie i
    zaciągnięty kredyt w całości przejmuje Pana była partnerka. W (...) 2024 r. spisał Pan z byłą
    partnerką umowę odpłatnego zniesienia współwłasności i sprzedaży – akt notarialny nr
    (...). Wspólnie oszacował Pan z byłą partnerką, że wartość rynkowa nieruchomości na
    dzień sprzedaży wynosi (...) zł (zawarł Pan z byłą partnerką tą informację w akcie
    notarialnym). W (...) 2024 r. Pana była partnerka z tytułu zniesienia współwłasności i
    sprzedaży przelała na Pana konto zapłatę w wysokości (...) zł, w następujący sposób:
    a) kwota (...) zł stanowiąca wkład własny umowy,
    b) kwota w wysokości (...) zł tytułem części spłaty.
    W (...) 2024 r. kupił Pan odrębną nieruchomość – lokal mieszkaniowy, akt notarialny nr (...)
    umowa ustanowienia odrębnej własności lokalu i sprzedaży oraz ustanowienie hipoteki.
    Nieruchomość kupił Pan za kwotę (...) zł, zaciągnął Pan kredyt w wysokości (...) zł,
    natomiast kwotę (...) zł zapłacił Pan przelewem na konto sprzedającego – były to środki,
    które otrzymał Pan od byłej partnerki. Pozostałe środki na zakup materiałów
    wykończeniowych (faktury zakupu).
    W piśmie z 22 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?

    Odpowiedź: Zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    2. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie obrotu
      nieruchomościami?
      W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż 1/2 udziału w
      mieszkaniu w (...) nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: W rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    3. W jakim celu zakupił Pan mieszkanie w (...) we współwłasności z partnerką?
    Odpowiedź: Mieszkanie w (...) wraz z byłą partnerką kupił Pan w celu stworzenia rodziny
    i zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych.
    4. W jaki dokładnie sposób mieszkanie w (...) było wykorzystywane od momentu zakupu
      do momentu zniesienia współwłasności i sprzedaży Pana udziału byłej partnerce?
    Odpowiedź: Mieszkanie w (...) kupił Pan z byłą partnerką w stanie dewoloperskim. Po
    wykończeniu mieszkania zamieszkał Pan wspólnie z byłą partnerką. Prowadził Pan z
    byłą partnerką wspólne gospodarstwo domowe, wspólnie spłacaliście kredyt
    hipoteczny oraz wszystkie koszty utrzymania mieszkania i wspólnego życia.
    5. W odniesieniu do kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2021 r. proszę wskazać:
      a) czy był on przeznaczony wyłącznie na nabycie w 2021 r. mieszkania w (...)?
      Odpowiedź: Kredyt hipoteczny zaciągnięty w 2021 r. przeznaczył Pan z byłą
      partnerką wyłącznie na zakup mieszkania w (...).
      b) czy z umowy kredytowej wynikało, że Pan z byłą partnerką odpowiadaliście
        solidarnie za wynikające z niej zadłużenie?
      Odpowiedź: W umowie kredytowej nr (...) brak jednoznacznego zapisu o
      odpowiedzialności solidarnej wynikającego z niej zadłużenia, natomiast umowę
      kredytową podpisał Pan wspólnie z byłą partnerką i oboje byliście kredytobiorcami.
      Kredyt spłacaliście ze wspólnego rachunku bankowego.
      c) czy zawarł Pan z bankiem, który udzielił kredytu, umowę zwalniającą Pana z
        długu wobec niego? Jeśli tak, to proszę wskazać, kiedy umowa ta została przez
        Pana zawarta i jakie były jej postanowienia?
        Jeżeli nie, to w wyniku jakiej innej czynności cywilnoprawnej nastąpiło
        zwolnienie Pana z obowiązku świadczenia w postaci spłaty zadłużenia wobec
        banku, który udzielił kredytu? Proszę wskazać podstawę prawną tej czynności,
        strony oraz datę tej czynności oraz ustalenia w niej wskazane.
      Odpowiedź: Zwolnienie Pana z obowiązku świadczenia w postaci spłaty zadłużenia
      wobec banku, który udzielił kredytu nastąpiło na podstawie aktu notarialnego nr
      (...) – Zniesienie współwłasności i sprzedaży oraz oświadczenie o ustanowieniu
      hipoteki łącznej.
      d) czy warunkiem zwolnienia Pana z zobowiązania kredytowego wobec banku
        poprzez jego przejęcie w całości przez Pana byłą partnerkę było przekazanie na
        jej rzecz Pana 1/2 udziału w prawie własności mieszkania w (...), poprzez
        zawarcie umowy zniesienia współwłasności i sprzedaży?
      Odpowiedź: Warunkiem zwolnienia Pana z obowiązku kredytowego wobec banku
      było przekazanie 1/2 udziału w prawie własności mieszkania w (...) poprzez
      zawarcie umowy zniesienia współwłasności i sprzedaży na rzecz Pana byłej
      partnerki.

    W piśmie z 4 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Jednoznaczne wskazanie, czy z umowy kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2021 r.
      na zakup mieszkania w (...) wynikało, że Pan z byłą partnerką odpowiadaliście
      solidarnie za wynikające z niej zadłużenie, a więc do pełnej wysokości?
    Odpowiedź: Z umowy kredytu budowlano-mieszkaniowego hipotecznego nr (...)
    zaciągniętego w 2021 r. na zakup mieszkania w (...) wynikało, że zarówno Pan, jak i była
    partnerka odpowiadaliście solidarnie za wynikające z niej zadłużenie do pełnej
    wysokości.
    2. Jednoznaczne wskazanie:
      a) jakie dokładnie postanowienia (ustalenia) zawiera akt notarialny nr (...) w zakresie
        zwolnienia Pana z obowiązku świadczenia w postaci spłaty zadłużenia wobec
        banku?
      b) co dokładnie zawiera oświadczenie o ustanowieniu hipoteki łącznej?
    Odpowiedź: Bank, który udzielił kredytu Panu i byłej partnerce zgodnie z umową nr (...)
    wydał zaświadczenie, które brzmi: „Zezwolenie na wykreślenie hipoteki” Bank
    oświadcza co następuje: W związku ze spłatą zadłużenia Bank zezwala na wykreślenie
    hipoteki na łączną kwotę (...) zł wraz ze wszystkimi odnoszącymi się do niej wpisami.
    Oświadczenie banku ma moc prawną dokumentu urzędowego na podstawie art. 95
    ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe. Na podstawie powyższego oświadczenia
    wydanego przez bank, który udzielił kredytu został Pan zwolniony ze zobowiązania
    kredytowego wobec banku. Zobowiązanie kredytowe wobec banku w całości przejęła
    Pana była partnerka. Postanowienie aktu notarialnego nr (...) zawiera oświadczenie
    Pana i byłej partnerki, że wierzytelność wobec banku zgodnie z umową kredytową nr
    (...) w kwocie (...) zł zostanie w całości spłacone przez Pana byłą partnerkę, która
    oświadcza, że został jej udzielony kredyt nr (...) z (...) 2024 r. zmieniony aneksem z (...)
    2024 r., na który została ustanowiona hipoteka łączna. Oświadczenie o ustanowieniu
    hipoteki łącznej nie dotyczy Pana, ale wyłącznie Pana byłej partnerki.
    3. Jednoznaczne wskazanie, czy przeniesienie własności 1/2 udziału w mieszkaniu na
      rzecz Pana byłej partnerki nastąpiło w zamian za przejęcie przez Pana byłą
      partnerkę w całości kredytu hipotecznego zaciągniętego na zakup mieszkania w (...)?
    Odpowiedź: Postanowienie aktu notarialnego nr (...) zawiera również oświadczenie, że
    Pana była partnerka pozostaje wyłączną właścicielką nieruchomości w (...), ponieważ Pan
    przekazał na jej rzecz 1/2 swojego udziału w prawie własności mieszkania w (...) poprzez
    zawarcie umowy zniesienia współwłasności i sprzedaży co było warunkiem zwolnienia
    Pana z obowiązku kredytowego wobec banku.
    Pytania
    1. Czy prawidłowym jest, że za przychód uznaje Pan połowę wartości mieszkania na dzień
      sprzedaży, tj. kwotę (...) zł?
    2. Czy prawidłowym jest, że za koszty uzyskania przychodu uznaje Pan połowę wartości
      mieszkania na dzień zakupu, tj. (...) zł?
    3. Czy prawidłowym jest, że nie ujął Pan po stronie przychodu kwoty (...) zł (otrzymane od
      byłej partnerki)?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, za przychód uznaje Pan kwotę stanowiącą 1/2 wartości mieszkania na
    dzień sprzedaży, czyli kwotę (...) zł.
    Pana zdaniem, kosztem uzyskania przychodu jest 1/2 wartości mieszkania na dzień
    zakupu, tj. (...) zł.

    Pana zdaniem, kwota (...) zł, którą otrzymał Pan od byłej partnerki na rachunek bankowy
    nie stanowi ani przychodu ani nie jest kosztem, ponieważ jest to wkład własny i Pana
    zdaniem jest to kwota ujęta zarówno w cenie zakupu mieszkania, jak również jest
    elementem wartości mieszkania w momencie jego zbycia.
    Pana zdaniem, kwota (...) zł, którą otrzymał Pan od byłej partnerki na rachunek bankowy
    nie ujął Pan po stronie przychodu ponieważ, jest ona ujęta w wartości mieszkania na dzień
    sprzedaży, czyli w kwocie (...) zł.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przytoczony przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą nienastępujące w
    wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu. Zatem, jeżeli
    odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze
    sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2021 r. kupił Pan wraz z partnerką we współwłasności po 1
    /2 części nieruchomość w (...) w celu stworzenia rodziny i zaspokojenia potrzeb
    mieszkaniowych. Na zakup tej nieruchomości zaciągnął Pan z partnerką kredyt
    hipoteczny – umowa o kredyt nr (...) z (...) 2021 r., z której wynikało, że zarówno Pan, jak
    i partnerka, odpowiadaliście solidarnie za wynikające z niej zadłużenie do pełnej
    wysokości. Mieszkanie w (...) kupił Pan z partnerką w stanie deweloperskim. Po

    wykończeniu mieszkania zamieszkał Pan wspólnie z partnerką. Prowadził Pan z
    partnerką wspólne gospodarstwo domowe, wspólnie spłacaliście kredyt hipoteczny
    oraz wszystkie koszty utrzymania mieszkania i wspólnego życia. Do (...) 2023 r. kredyt
    spłacał Pan wspólnie z partnerką. W (...) 2023 r. rozstał się Pan z partnerką i ustalił, że
    mieszkanie i zaciągnięty kredyt w całości przejmuje Pana była partnerka. W (...) 2024 r.
    spisał Pan z byłą partnerką umowę odpłatnego zniesienia współwłasności i sprzedaży –
    akt notarialny nr (...). W (...) 2024 r. Pana była partnerka z tytułu zniesienia
    współwłasności i sprzedaży przelała na Pana konto zapłatę w wysokości (...) zł w
    następujący sposób: kwota (...) zł stanowiąca wkład własny umowy, kwota w wysokości
    (...) zł tytułem części spłaty. Zwolnienie Pana z obowiązku świadczenia w postaci spłaty
    zadłużenia wobec banku, który udzielił kredytu, nastąpiło na podstawie aktu
    notarialnego nr (...) – Zniesienia współwłasności i sprzedaży oraz oświadczenie o
    ustanowieniu hipoteki łącznej. Bank, który udzielił kredytu Panu i byłej partnerce wydał
    zaświadczenie, które brzmi: „Zezwolenie na wykreślenie hipoteki” Bank oświadcza co
    następuje: „W związku ze spłatą zadłużenia Bank zezwala na wykreślenie hipoteki na
    łączną kwotę (...) zł wraz ze wszystkimi odnoszącymi się do niej wpisami. Oświadczenie
    banku ma moc prawną dokumentu urzędowego na podstawie art. 95 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe”. Na podstawie powyższego oświadczenia wydanego
    przez bank, który udzielił kredytu został Pan zwolniony ze zobowiązania kredytowego
    wobec banku. Zobowiązanie kredytowe wobec banku w całości przejęła Pana była
    partnerka. Postanowienie aktu notarialnego nr (...) zawiera oświadczenie Pana i byłej
    partnerki, że wierzytelność wobec banku zgodnie z umową kredytową nr (...) w kwocie
    (...) zł zostanie w całości spłacone przez Pana byłą partnerkę, która oświadcza, że został
    jej udzielony kredyt nr (...) z (...) 2024 r. zmieniony aneksem z (...) 2024 r., na który
    została ustanowiona hipoteka łączna. Postanowienie aktu notarialnego nr (...) zawiera
    również oświadczenie, że Pana była partnerka pozostaje wyłączną właścicielką
    nieruchomości w (...), ponieważ Pan przekazał na jej rzecz 1/2 swojego udziału w prawie
    własności mieszkania w (...) poprzez zawarcie umowy zniesienia współwłasności i
    sprzedaży co było warunkiem zwolnienia Pana z obowiązku kredytowego wobec banku.
    Zauważyć należy, że charakterystyczną cechą odpłatnego zbycia jest ekwiwalentność
    świadczeń stron, przy czym świadczenia stron względem siebie nie muszą mieć tego
    samego wymiaru ekonomicznego, ustalanego według kryteriów obiektywnych. Wskazać
    należy, że odpłatne czynności prawne charakteryzują się tym, że każda ze stron
    uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej). Cechą umów
    odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój odpowiednik w
    świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy uzyskuje
    ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim
    przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego
    świadczenia, a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego
    majątku.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że użyty w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych termin „odpłatne zbycie”, oznacza każde
    przeniesienie prawa własności nieruchomości lub praw majątkowych w zamian za
    korzyść majątkową. Termin odpłatne zbycie obejmuje zatem szeroki zakres umów.
    Zgodnie z treścią art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Tym samym określenie „zbycie” odnosi się do wszystkich przypadków przeniesienia
    własności, nie ogranicza się wyłącznie do sprzedaży, czy zamiany, lecz ma zastosowanie
    do wszystkich czynności prawnych, których skutkiem jest przeniesienie prawa własności

    do całej rzeczy lub udziału. Pod pojęciem „odpłatnego zbycia” należy rozumieć każde
    zdarzenie i każdą czynność prawną, w wyniku których dochodzi do przeniesienia prawa
    własności nieruchomości (lub udziału w niej) za wynagrodzeniem. Przy czym
    wynagrodzenie można określić nie tylko w pieniądzu, ale także poprzez inne określenie
    jego wartości, np. zwolnienie z długu, czy potrącenie wzajemnych wymagalnych
    wierzytelności. Zatem pod pojęciem „odpłatne zbycie” należy rozumieć nie tylko sprzedaż,
    ale każdą czynność prawną, w wyniku której dochodzi do przeniesienia prawa własności
    nieruchomości, jej części lub udziału w niej za odpłatnością (niekoniecznie w formie
    gotówkowej), a więc co do zasady również odpłatne zniesienie współwłasności, w
    następstwie którego współwłaściciel nieruchomości w zamian za nabycie udziału w tej
    nieruchomości przejmuje dług czy dokonuje spłaty.
    W myśl art. 453 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli dłużnik w celu zwolnienia się z zobowiązania spełnia za zgodą wierzyciela inne
      świadczenie, zobowiązanie wygasa. Jednakże gdy przedmiot świadczenia ma wady,
      dłużnik obowiązany jest do rękojmi według przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
    Świadczenie w miejsce wykonania (datio in solutum) jest umową, na mocy której obie
    strony (dłużnik i wierzyciel) wyrażają zgodę na umorzenie istniejącego dotąd
    zobowiązania, jeśli dłużnik zamiast pierwotnie ustalonego, spełni inne świadczenie.
    Przyjmuje się, że umowa, o której mowa w ww. przepisie ma charakter odpłatnej umowy
    rozporządzającej, gdyż wierzyciel w miejsce dotychczasowego roszczenia uzyskuje inne.
    Płatność za świadczenie (wynagrodzenie) nie musi mieć bowiem charakteru pieniężnego,
    może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze
    (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych odpłatnego zniesienia współwłasności
    zauważyć należy, że celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu
    przepisów ustawy Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która
    stanowi przedmiot współwłasności.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Według art. 210 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Stosownie zaś do art. 211 Kodeksu cywilnego:

      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zatem, przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Podkreślenia wymaga zatem, że przeniesienie na rzecz jednego ze współwłaścicieli udziału
    w nieruchomości w zamian za przejęcie całkowitej spłaty kredytu wskazuje bezsprzecznie,
    że czynność taka ma charakter odpłatny. W zamian za przeniesienie na rzecz drugiego
    współkredytobiorcy (Pana byłej partnerki) 1/2 udziału w mieszkaniu otrzymał Pan
    świadczenie wzajemne polegające na zwolnieniu z ciążącego na Panu długu. Innymi słowy,
    dokonał Pan zbycia 1/2 udziału w ww. lokalu w zamian za przejęcie przez Pana byłą
    partnerkę (drugiego współkredytobiorcę) kredytu (zwolnienie z długu), w wyniku czego
    przestał Pan być zobowiązany wobec swojego wierzyciela (banku) do zapłaty określonej
    kwoty pieniężnej.
    Zatem przeniesienie w (...) 2024 r. przez Pana 1/2 udziału w mieszkaniu – nabytego w 2021
    r. – w drodze zniesienia współwłasności i sprzedaży na rzecz drugiego współwłaściciela
    (Pana byłej partnerki) jest dla Pana odpłatnym zbyciem tego udziału (odpłatnym
    zniesieniem współwłasności i sprzedażą), które wyczerpuje dyspozycję przepisu art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż dokonane zostało
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie tego udziału.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    W przedmiotowej sprawie, przychód stanowi wartość kredytu jaki pozostał do spłaty na
    dzień dokonania zniesienia współwłasności i sprzedaży ½ udziału w mieszkaniu w (...).
    Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Przywołany powyżej przepis art. 22 ust. 6c ustawy posługuje się pojęciem kosztu nabycia.
    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której

    podatnik staje się właścicielem (współwłaścicielem) nieruchomości lub prawa. Kosztem
    nabycia bez wątpienia będzie zatem cena jaką zapłaci nabywca zbywcy za nieruchomość
    (prawo) będącą przedmiotem sprzedaży, niezależnie od tego czy zakup nieruchomości
    (prawa) jest sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z
    oszczędności nabywcy. Zatem w Pana przypadku, kosztem uzyskania przychodu z tytułu
    zbycia ½ udziału w mieszkaniu (przeniesienia jego własności na Pana byłą partnerkę) jest
    koszt nabycia przez Pana tego lokalu w wysokości odpowiadającej temu udziałowi.
    Jednocześnie za nakłady poniesione na nieruchomość rozumie się wydatki ulepszające,
    modernizujące daną nieruchomość, czy też nawet wydatki remontowe, które zwiększają
    wartość rynkową nieruchomości poczynione w czasie jej posiadania.
    Niewątpliwie, w rozpatrywanej sprawie mamy do czynienia z przykładem ekwiwalentności
    świadczeń. Istotą odpłatnego zbycia jest bowiem to, że zbywca (Pan) dokonując
    przysporzenia, nie czyni tego kosztem własnego majątku, albowiem uzyskuje Pan
    świadczenie posiadające określony wymiar materialny, przejawiający się w zwolnieniu
    Pana ze spłacania kolejnych rat kredytu (zwolnieniu z zobowiązania kredytowego wobec
    banku), a także w wyniku zniesienia współwłasności i sprzedaży otrzymał Pan również
    ustaloną kwotę (spłatę) w wysokości (...) zł.
    Konsekwencją zbycia przez Pana ½ udziału w mieszkaniu w drodze zniesienia
    współwłasności i sprzedaży jest przejęcie przez Pana byłą partnerkę (drugiego
    współkredytobiorcę) w całości kredytu hipotecznego zaciągniętego pierwotnie przez oboje
    współwłaścicieli (przez Pana i Pana byłą partnerkę) i zwolnienie Pana z długu wobec
    banku. Przejęcie kredytu przez drugiego współwłaściciela, jak również dokonanie spłaty na
    Pana rzecz stanowi formę odpłatności za przeniesienie własności ½ udziału w
    nieruchomości.
    Zwolnienie z długu miało – w opisanym przypadku – określoną wartość majątkową, gdyż w
    jego wyniku przestał Pan być zobowiązany wobec wierzyciela (banku) do zapłaty
    określonej kwoty pieniężnej. Zatem wartość kredytu jaka pozostała do spłaty z dnia
    dokonania zniesienia współwłasności i sprzedaży, z którego został Pan zwolniony oraz
    dokonanie spłaty przez Pana byłą partnerkę na Pana rzecz stanowi dla Pana przychód.
    Podsumowując, przeniesienie 1/2 udziału w mieszkaniu – nabytego w 2021 r. – na rzecz
    drugiego współwłaściciela (Pana byłej partnerki) w zamian za zwolnienie z długu oraz
    spłatę w związku ze zniesieniem współwłasności i sprzedażą dokonaną w 2024 r. stanowi
    dla Pana źródło przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z którego dochód podlega opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ust. 1 ww. ustawy.
    Podstawą obliczenia podatku dochodowego jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy
    przychodem z odpłatnego zbycia, czyli ceną określoną w umowie o zniesienie
    współwłasności i sprzedaży (wartość długu, z którego został Pan zwolniony oraz kwota
    otrzymanej spłaty), z uwzględnieniem przepisu art. 19 ustawy, pomniejszonym o
    ewentualnie poniesione przez Pana koszty odpłatnego zbycia, a kosztami uzyskania
    przychodu, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, czyli poniesioną w 2021 r. przez
    Pana ceną nabycia przedmiotowego udziału w mieszkaniu wraz z kosztami zawarcia tejże
    umowy (np. taksa notarialna, opłata za wpis do księgi wieczystej itp.) – o ile wydatki te
    zostały przez Pana poniesione.
    Zatem nieprawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym za przychód należy uznać
    połowę wartości mieszkania na dzień jego sprzedaży oraz że w przychodzie tym nie należy
    uwzględnić otrzymanej spłaty od byłej partnerki.
    Podsumowując, biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy stwierdzam, że:
    1) przychodem z odpłatnego zbycia mieszkania jest kwota kredytu pozostająca do spłaty
      na dzień odpłatnego zniesienia współwłasności i sprzedaży 1/2 udziału w mieszkaniu
      oraz kwota spłaty, którą Pan otrzymał w ramach odpłatnego zniesienia współwłasności
      i sprzedaży udziału w mieszkaniu – w tej części Pana stanowisko jest nieprawidłowe;

    2) kosztem uzyskania przychodu jest cena, do zapłaty której na podstawie aktu
      notarialnego był Pan obowiązany, aby nabyć swój udział 1/2 w mieszkaniu, tj. połowa
      ceny mieszkania – w tej części Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Podkreślam, że przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b Ordynacji
    podatkowej jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest
    rozstrzygnięcie, czy zainteresowany prawidłowo postrzega, jakie skutki prawne na
    gruncie określonych przepisów prawa podatkowego wywołuje przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny albo zdarzenie przyszłe. Celem interpretacji indywidualnej nie
    jest natomiast przeprowadzanie postępowania podatkowego, czy sprawdzającego,
    zmierzającego do wskazywania konkretnej drogi postępowania w zakresie ustalenia
    konkretnej podstawy opodatkowania, rozliczenia przychodu uzyskanego przez
    podatnika i kosztów uzyskania tego przychodu, wyliczenia kwoty przychodu lub
    dochodu albo kwoty podatku. Wobec powyższego nie odniosłem się do
    przedstawionych we wniosku wyliczeń i kwot, ponieważ ewentualne obliczenie
    należnego podatku nie należy do moich kompetencji. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku
    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, gdyż
    prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez Organ podatkowy, w toku
    ewentualnego postępowania podatkowego. Wydając interpretację indywidualną
    przepisów prawa podatkowego nie dokonałem oceny stanowiska w odniesieniu do
    wyliczeń i kwot wskazanych we wniosku.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu wyjaśnienie
    wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego materialnego do
    określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem interpretacji
    wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie
    wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu
    faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje
    stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska)
    prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli zatem, przedstawiony we
    wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie przedstawionego stanu
    faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków prawnych dla Pana
    byłej partnerki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.