Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-53/13/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-04-29
Teza: W zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę nabycia złomu 23% stawką podatku VAT.
Słowa kluczowe: nabycie; opodatkowanie; pojazdy-pojazd mechaniczny; pojazdy-pojazd samochodowy; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 stycznia 2013r. (data wpływu 22 stycznia 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 kwietnia 2013r. (data wpływu 22 kwietnia 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę nabycia złomu 23% stawką podatku VAT - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 stycznia 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę nabycia złomu 23% stawką podatku VAT.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 16 kwietnia 2013r. (data wpływu 22 kwietnia 2013r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 11 kwietnia 2013r. Nr IBPP1/443-53/13/AL.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu z dnia 16 kwietnia 2013r.):

Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi stacje demontażu pojazdów oraz skup złomu metali żelaznych i nieżelaznych. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004r. (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - dalej ustawa o VAT, dla potrzeb podatku dochodowego prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Klasyfikacja działalności wg PKWiU - symbol 38.11.49.0.

W celu pozyskania złomu firma Wnioskodawcy nabywa odpłatnie pojazdy mechaniczne (głównie samochody) oraz inne odpady metalowe od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz od podatników (przedsiębiorców), o których mowa w art. 15 ustawy o VAT. Brak definicji ustawowej złomu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT powoduje trudności w prawidłowym rozliczeniu podatku VAT od nabycia samochodów przeznaczonych do kasacji i dostawy pochodzących z tych pojazdów części samochodowych, w sytuacji gdy dostawcą lub nabywcą tych towarów są podatnicy, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT. Przyjmując samochód do kasacji wnioskodawca wystawia zgodnie z obowiązującymi przepisami odpowiednie zaświadczenie, na podstawie którego można wyrejestrować przekazany do stacji demontażu pojazd. Zaświadczenie wystawiane na byłego właściciela stwierdza, że przekazany samochód będzie podlegać demontażowi.

Transakcje te potwierdzone są fakturami VAT wystawionymi przez sprzedawcę, podatnika o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT. Dostawy takich samochodów nie korzystają ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, a podmioty dokonujące dostaw nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust.1 i 9 ustawy o VAT. Następnie z pojazdów są wymontowane części samochodowe, elementy karoserii, akcesoria sam. itp, które kupują osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Dostawy tych towarów potwierdzone fakturami VAT lub paragonami z kasy rejestrującej podlegają opodatkowaniu 23% stawką VAT. Natomiast to co pozostaje po demontażu z samochodów oraz pozostałe odpady metalowe, po odpowiednim przygotowaniu (pocięciu, zgnieceniu prasą) jako złom, podlega dalej odpłatnej dostawie, również potwierdzonej fakturą VAT, do podmiotów gospodarczych zajmujących się handlem złomem (od 1 kwietnia 2011r. zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT taką dostawę towarów opodatkowuje nabywca).

Nabywane samochody osobowe i ciężarowe są typowymi samochodami, są więc metalowe i zawierają stopy metali.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 16 kwietnia 2013r.) :

Czy pojęcie złomu, o którym mowa w art. 17 ust.1 pkt 7 ustawy o VAT obejmuje samochody osobowe i ciężarowe nabyte odpłatnie od podatników, o których mowa w art. 15, w okolicznościach przedstawionych powyżej i w związku z tym należy je opodatkować u nabywcy przy zastosowaniu 23% stawki podatku VAT - wg stanu prawnego obowiązującego od dnia 1 lipca 2011r. do nadal?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku z dnia 16 kwietnia 2013r.) złom stanowią niepotrzebne, zużyte przedmioty, metalowe, pojazdy maszyny lub odpady produkcyjne zbierane jako surowce wtórne. Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 20 stycznia 2005r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji (Dz. U. z 2005 Nr 25, poz.202 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o: pojeździe wycofanym z eksploatacji - rozumie się przez to pojazd stanowiący odpad w rozumieniu przepisów o odpadach. W rozp. Ministra Środowiska z dnia 27 kwietnia 2001r. w sprawie katalogu odpadów (Dz. U. z 2001 Nr 112, poz. 1208), wydanym na podst. art. 4 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. o odpadach, w katalogu odpadów wraz z listą odpadów niebezpiecznych umieszczono podgrupę: „zużyte lub nienadające się do użytkowania pojazdy”- kod 16 01 04. Na podstawie powołanych przepisów samochód lub inne urządzenie czy maszyna przekazane odpłatnie do stacji demontażu w celu kasacji stanowi odpad. Przekazanie samochodów w celu kasacji potwierdzają wydane przez stację demontażu zaświadczenia o demontażu pojazdów, umożliwiające wyrejestrowanie tych pojazdów, a ponieważ odpady te składają się głównie z elementów i części metalowych, to samochody przekazane w celu kasacji (co potwierdza zaświadczenie o demontażu pojazdu), w momencie nabycia przez stację demontażu, stanowią złom, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT i podlegają opodatkowaniu przez nabywcę, jeżeli dokonującym jego dostawy jest podatnik niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust.1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust.1 pkt 2 ustawy o VAT. Samochody osobowe lub ciężarowe nabyte odpłatnie przez stację demontażu pojazdów w celu kasacji (co potwierdza zaświadczenie o demontażu pojazdu), w momencie nabycia przez stację demontażu tych samochodów, stanowią złom, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT i podlegają opodatkowaniu przez nabywcę stawką podatku 23%, jeżeli dokonującym jego dostawy jest podatnik niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT od 1 stycznia 2011r. do 31 grudnia 2013r. z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku wynosi 23%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Na podstawie art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy o VAT, obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r., towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stosownie do § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. (Dz. U. z 2008r. nr 207, poz. 1293 ze zm.), w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, do dnia 31 grudnia 2010r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. nr 42, poz. 264 ze. zm.).

Zatem z dniem 1 stycznia 2011r. dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2008r., wprowadzoną ww. rozporządzeniem.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2011r.), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013r.), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9,
2.  nabywcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15,
3.  dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

Załącznik nr 11 określający wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, obejmuje:

1.  ex 24.10.14.0 - granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykle ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
2.  ex 24.45.30.0 - pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali - wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
3.  38.11.51.0 - odpady szklane,
4.  38.11.54.0 - pozostałe odpady gumowe,
5.  38.11.55.0 - odpady z tworzyw sztucznych,
6.  38.11.58.0 - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
7.  38.12.27 - odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
8.  ex 38.32.29.0 - surowce wtórne z pozostałych metali - wyłącznie odpady i złom.

Zgodnie natomiast z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15 (art. 17 ust. 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 marca 2013r.).

Powyższe regulacje wprowadzają wykaz towarów, których nabycie ma obowiązek opodatkować nabywca. Jest to mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia podatku należnego na podatnika, na rzecz którego dokonywana jest dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy. W związku z tym w przypadku dostawy towarów, które nie zostały wymienione w tym załączniku podatnikiem pozostaje sprzedawca.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, (w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013r.), działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy o VAT podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W przypadkach, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku (art. 106 ust. 1a ustawy o VAT).

Jak wynika z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne są wystawiane także dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Zgodnie z art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, (w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2013r.), w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz świadczenia usług, dla którego podatnikiem jest ich usługobiorca, mogą być wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie. Faktury wewnętrzne mogą być również wystawiane dla udokumentowania zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze.

Przepisy powyższe wprowadzają mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towaru wymienionego w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

1.  nabywcą towaru wymienionego w zał. nr 11 do ustawy o VAT - jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
2.  dostawcą towaru wymienionego w zał. nr 11 do ustawy o VAT - jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy,
3.  dostawca towaru wymienionego w zał. nr 11 do ustawy o VAT - nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy,
4.  dostawa towaru wymienionego w zał. nr 11 do ustawy o VAT - nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Jeżeli choćby jeden z wymienionych warunków nie jest spełniony, nabywcy towaru wymienionego w zał. nr 11 nie mogą rozliczać VAT należnego z tytułu dostaw tych towarów.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Z opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) wynika, że Wnioskodawca, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej prowadzi stację demontażu pojazdów oraz skup złomu metali żelaznych i nieżelaznych. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W odpowiedzi na pytanie tut. organu o wskazanie klasyfikacji PKWiU dla podanych we wniosku samochodów Wnioskodawca podał - klasyfikacja działalności wg PKWiU - symbol 38.11.49.0.

W celu pozyskania złomu firma Wnioskodawcy nabywa odpłatnie pojazdy mechaniczne (głównie samochody) oraz inne odpady metalowe od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz od podatników (przedsiębiorców), o których mowa w art. 15 ustawy o VAT.

Transakcje sprzedaży samochodów Wnioskodawcy potwierdzone są fakturami VAT wystawionymi przez sprzedawcę, podatnika o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT. Dostawy takich samochodów nie korzystają ze zwolnienia z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, a podmioty dokonujące dostaw nie korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust.1 i 9 ustawy o VAT.

Nabywane samochody osobowe i ciężarowe są typowymi samochodami, są więc metalowe i zawierają stopy metali.

Zgodnie natomiast z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług, wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. wskazany przez Wnioskodawcę symbol PKWiU 38.11.49.0 obejmuje „Wraki przeznaczone do złomowania inne niż statki i pozostałe konstrukcje pływające”.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy wskazać należy, iż nabywane przez Wnioskodawcę samochody ciężarowe i osobowe sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 38.11.49.0 nie zostały wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, zawierającym katalog towarów, do których stosuje się mechanizm odwrotnego obciążenia.

W związku z tym w przypadku dostawy towarów, które nie zostały wymienione w tym załączniku podatnikiem pozostaje sprzedawca.

Zatem skoro nabywane przez Wnioskodawcę samochody zostały sklasyfikowane do grupowania PKWiU 38.11.49.0. i nie zostały wymienione w załączniku nr 11 do ustawy stwierdzić trzeba, iż norma przewidziana w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy nie znajdzie zastosowania dla nabycia ww. towarów.

Tym samym podmiotem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego z tytułu dostawy ww. towarów jest sprzedawca tych towarów jako niewymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. A zatem nabycie ww. towarów – samochodów osobowych i ciężarowych - przez Wnioskodawcę odbywa się na zasadach ogólnych i nie powoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku rozliczenia podatku należnego z tytułu tej transakcji.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż nabycie przez Stację Demontażu ww. samochodów ciężarowych i osobowych sklasyfikowanych wg PKWiU 38.11.49.0 podlega opodatkowaniu przez Wnioskodawcę 23% stawką podatku od towarów i usług, uznać należy za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.