Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-297/12-4/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-15
Teza: Wnioskodawca w wyniku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż tej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działki; grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; odszkodowania; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; sprzedaż-sprzedaż działek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 marca 2012r. (data wpływu 21 marca 2012r.) uzupełnione pismem z dnia 17 kwietnia 2012r. (data wpływu 19 kwietnia 2012r.) w odpowiedzi na wezwanie nr IPPP2/443-297/12-2/MM z dnia 4 kwietnia 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2012r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT przeniesienia prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie. Przedmiotowy wniosek zawierał braki w przedstawionym we wniosku zdarzeniu przyszłym. W związku z czym tut. Organ podatkowy pismem z dnia 4 kwietnia 2012r. znak IPPP2/443-297/12-2/MM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o powyższe braki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W maju 1998 roku została zakupiona przez Wnioskodawcę nieruchomość gruntowa niezabudowana od podmiotu będącego Spółką z o.o. Nabycie nieruchomości miało miejsce w okresie prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę (działalność PKD 46.90.Z — sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana, była prowadzona od października 1990 roku), ale zostało sfinansowane w całości ze środków pieniężnych stanowiących majątek prywatny nie związany z wykonywaną działalnością gospodarczą. Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie była ujęta w ewidencji środków trwałych oraz nie była uwzględniania w rozliczeniach podatku VAT. Nabycie nieruchomości miało na celu jedynie ulokowanie posiadanych środków pieniężnych, aby nie doszło do utraty ich wartości. Nieruchomość ta nie była przez Wnioskodawcę oferowana do sprzedaży, nie było wszczynane i prowadzone jakiekolwiek postępowanie podziałowe, nie były prowadzone roboty budowlane (w tym w zakresie uzbrojenia terenu), ani nie były podejmowane jakiekolwiek inne działania o charakterze gospodarczym. Wnioskodawca nie występował o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (dla tego obszaru nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).

Pod koniec 2011 roku, w związku z wniesieniem przez Wnioskodawcę całości przedsiębiorstwa aportem do spółki z o.o., zostało zakończone prowadzenie działalności gospodarczej, czego przejawem było złożenie w listopadzie 2011 roku zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z). W marcu 2012 roku został złożony wniosek o wykreślenie działalności gospodarczej z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Przedmiotowa nieruchomość, jako nieobjęta ewidencją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie była przedmiotem aportu i pozostała własnością Wnioskodawcy.

Ponadto obecnie posiadana przez Wnioskodawcę nieruchomość gruntowa jest przedmiotem toczącego się postępowania wywłaszczeniowego, gdyż znajduje się w miejscu, w którym ma przebiegać droga ekspresowa. Postępowanie wywłaszczeniowe zostało podjęte przez Wojewodę na wniosek Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad. Prowadzone postępowanie wywłaszczeniowe ma się zakończyć w 2012 roku, a co za tym idzie dojdzie do przeniesienia prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie, którego wysokość nie jest jeszcze znana. Przeniesienie własności będzie przymusowe, nie będzie miało zatem charakteru transakcji rynkowej.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, co następuje:

1.  Przedmiotowa nieruchomość położona jest w W. i ma powierzchnię 10.011 m², nie była nigdy, ani odpłatnie, ani nieodpłatnie, udostępniana na podstawie umowy najmu, dzierżawy łub innej o podobnym charakterze, zarówno osobie fizycznej, jak i osobie prawnej. Nieruchomość Zainteresowany nabył jako osoba fizyczna w trakcie trwania związku małżeńskiego (stanowiła grunt rolny) do majątku odrębnego Zainteresowanego, co potwierdziła jego żona w akcie notarialnym nabycia nieruchomości. Nieruchomość ta - jak opisano we wniosku o interpretację - nigdy nie weszła do składników majątkowych firmy „R.” Roman G.
2.  Zainteresowany w przeszłości nigdy nie dokonywał sprzedaży gruntów niezabudowanych. Natomiast w 2000 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedał zabudowaną nieruchomość o charakterze mieszkalno - usługowym położoną w W. (własność tej nieruchomości Zainteresowany odzyskał w tzw. postępowaniu dekretowym). Zainteresowany także dokonywał dwukrotnie sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, w których zamieszkiwał wraz z rodziną (nieruchomości te zostały nabyte i sprzedane w ramach ustawowej małżeńskiej wspólnoty majątkowej), pierwsza taka transakcja miała miejsce w 1998r. i dotyczyła nieruchomości położonej w W., druga miała miejsce w 2002 r. i dotyczyła nieruchomości położonej w K. W obu tych transakcjach Zainteresowany nie występował w charakterze podatnika podatku od towarów usług. W 2011 roku całe przedsiębiorstwo Zainteresowany wniósł aportem do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością i nie prowadzi już od tamtego momentu działalności gospodarczej.
3.  Zainteresowany posiada inne grunty, które otrzymał w darowiźnie od rodziców przed ich śmiercią. Są to następujące nieruchomości: grunt rolny w Z., siedlisko w B. oraz działka rekreacyjna w S., wszystkie położone na terenie powiatu b. Zainteresowany nie zamierza sprzedawać powyższych nieruchomości, wykorzystywane są bowiem na cele osobiste Podatnika i jego rodziny (czworo dzieci).
4.  Zainteresowany przez wiele lat prowadził działalność gospodarczą pod firmą „R.” Roman G. W przedmiocie działalności zgłoszonym do ewidencji działalności gospodarczej wskazano handel, gastronomię i usługi w zakresie m.in. obsługi nieruchomości. W ramach prowadzonej wówczas działalności gospodarczej Podatnik nabył nieruchomości położone w mieście i gminie B. w województwie m. o charakterze przemysłowym (hale produkcyjne i magazynowe) oraz rolnym, część z nich była wydzierżawiana. Wcześniej Zainteresowany czerpał pożytki z nieruchomości opisanej w pkt 2, położonej w W. Przez cały okres prowadzenia działalności gospodarczej Podatnik nie nabywał w ramach tej działalności gruntów w celu ich odsprzedaży, modelem biznesowym Zainteresowanego było posiadanie udziałów w różnych firmach oraz czerpanie pożytków z nieruchomości będących własnością firmy „R.” Roman G. w postaci czynszów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przeniesienie prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie w przedstawionym przypadku będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

W świetle przepisów ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem podlegają przede wszystkim czynności które stanowią odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT). Przez odpłatną dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy najeży rozumieć także przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa - prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.

Jednak, aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT powinna być wykonana przez osobę, która występuje w takiej transakcji w charakterze podatnika tj. podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Zatem, aby dana transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT powinna być wykonana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Jak wynika z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Za działalność gospodarczą uznaje się przede wszystkim wszelką działalność producentów, handlowców, usługodawców nawet gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy.

Z powyższego wynika, że definicja działalności gospodarczej ma szeroki zakres, co skutkuje tym, iż niezależnie od zgłoszenia rejestracyjnego można zostać podatnikiem podatku od towarów i usług, gdy wykonuje się czynności stanowiące odpłatną dostawę towarów czy też świadczenie usług za wynagrodzeniem przy założeniu, iż dana osoba działa w takiej transakcji jako podatnik podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym czynność polegająca na wywłaszczeniu za odszkodowaniem będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jedynie w przypadku, gdy osoba dokonująca przeniesienia prawa własności w zamian za odszkodowanie działa w charakterze podatnika tj. podmiotu wykonującego działalność gospodarczą.

W sytuacji, gdy dochodzi do odpłatnej dostawy towarów przez podmiot, który nie występuje w transakcji jako podatnik VAT nie dojdzie do zdarzenia, które podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Takie sytuacje mogą wystąpić, gdy dana osoba w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym dokonuje jego dostawy.

W związku z tym, istotnym w przedstawionym przypadku elementem, decydującym o tym, iż dana czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT jest fakt, iż dostawa nie będzie wykonywana przez osobę działająca w charakterze podatnika. Nieruchomość została zakupiona w okresie, gdy była prowadzona przez Wnioskodawcę jako osobę fizyczną działalność gospodarcza, ale nieruchomość ta nie była zakupiona na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej oraz nie była w niej wykorzystywana. Nabycie nieruchomości miało na celu ulokowanie posiadanych środków pieniężnych, zatem nieruchomość stanowiła majątek prywatny, niezwiązany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Od momentu jej zakupu do momentu, w którym dojdzie do dostawy nieruchomości stanowiła ona majątek prywatny. Ponadto do wywłaszczenia dojdzie dopiero po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej, co oznacza, że gdy dojdzie do dostawy nieruchomości będzie to czynność wykonywana przez osobę, która nie jest w ogóle podatnikiem tj. osobą wykonującą działalność gospodarczą. Jednocześnie nie były i nie będą podjęte żadne aktywne działania wskazujące, iż jest to tzw. obrót nieruchomościami, gdyż toczy się postępowanie wywłaszczeniowe, a nie proces, w którym właściciel nieruchomości aktywnie poszukuje nabywców nieruchomości, czy też prowadzi działania reklamowe mające na celu znalezienie nabywców posiadanej nieruchomości.

Pojęcie podatnika, czy też występowania w charakterze podatnika było niejednokrotnie wyjaśniane przez ETS w wydawanych orzeczeniach na podstawie przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Jednym z takich orzeczeń jest wyrok Trybunału z dnia 15.09.2011 r. w sprawach: C-180/10 Jakub Słaby przeciwko Ministrowi Finansów oraz C-181/10 Emilian Kuć, Halina Jeziorska Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie. W wydanym wyroku ETS podkreślił następujące kwestie:

1.  Czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej (wyrok z dnia 20 czerwca 1996 r. w sprawie C-155/94 Wellcome Trust, Rec. s. l 3013, pkt 32),
2.  Podobnie okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego,
3.  W wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy VAT, i jeżeli takie aktywne działania polegają na przykład na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych, to wówczas działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, w związku z czym w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W związku z powyższym ETS orzekł iż:

„Dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej na podstawie prawa krajowego państwa członkowskiego, jeżeli państwo to skorzystało z możliwości przewidzianej w art. 12 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą Rady 2006/138/WE z dnia 19 grudnia 2006 r., niezależnie od częstotliwości takich transakcji oraz od kwestii, czy sprzedawca prowadzi działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, pod warunkiem że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności”.

Natomiast jeżeli osoba ta w celu dokonania wspomnianej sprzedaży podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112, zmienionej dyrektywą 200611 38, należy uznać ją za podmiot prowadzący „działalność gospodarcza.” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej”.

Na podstawie powyższego orzeczenia ETS zostały wydane 2 wyroki NSA z dnia 15.12.2011r. sygn. I FSK 1695/11 oraz I FSK 1732/11, gdyż to one były objęte tym zapytaniem prejudycjalnym. Z wydanego orzeczenia I FSK 1695/11 wynika że:

„(\`(...)\`.) istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Strona w celu dokonania spornej sprzedaży gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej, czy też sprzedaż ta nastąpiła w ramach zarządu jej majątkiem prywatnym, Fakt podjęcia np. takich czynności jak uzbrojenie terenu, wydzielenie dróg wewnętrznych oraz działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, stanowią o takiej aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, które mogą wskazywać, że czynności sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalna), a w konsekwencji zorganizowaną. Na taki rodzaj działalności wskazywać mogą także takie działania jak uzyskanie przed sprzedażą decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, zwłaszcza w sytuacji, gdy sprzedawca jest już podatnikiem w zakresie usług budowlanych, developerskich czy innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.”

Reasumując w przedstawionym przypadku nie dojdzie do dostawy nieruchomości, która będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż będzie to czynność związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności na majątku prywatnym oraz nie zostały podjęte aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomością tak jak w przypadku podmiotów, które zajmują się tego typu działalnością profesjonalnie. Zatem nie będzie to dostawa dokonana przez podmiot działający w charakterze podatnika tj. osoby prowadzącej działalność gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 2 pkt 6 ustawy o VAT stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ze wskazanych regulacji wynika, iż w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Podkreślić przy tym należy, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywany w sposób zorganizowany zakup towarów w celu ich odsprzedaży. Jeżeli zatem dana czynność została wykonana poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika, czy wykonującego wolny zawód to w świetle cytowanego powyżej art. 15 ust. 2 ustawy o VAT nie można podmiotu dokonującego dostawy uznać za podatnika VAT z tytułu wykonania takiej czynności i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania jej w sposób częstotliwy.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż działek była sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowić miała sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia z dnia 15 września 2011 r. TSUE w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.

Z tezy powyższego orzeczenia wynika m.in. że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 112, zmienionej dyrektywą 2006/138/WE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeśli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Trybunał zwrócił również uwagę, iż inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunty działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w maju 1998 roku zakupił nieruchomość gruntową niezabudowaną. Nabycie nieruchomości miało miejsce w okresie prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę w zakresie handlu, gastronomii i usług związanych z obsługą, ale zostało sfinansowane w całości ze środków pieniężnych stanowiących majątek prywatny nie związany z wykonywaną działalnością gospodarczą. Przedmiotowa nieruchomość nie była wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a co za tym idzie nie była ujęta w ewidencji środków trwałych oraz nie była uwzględniania w rozliczeniach podatku VAT. Nabycie nieruchomości miało na celu jedynie ulokowanie posiadanych środków pieniężnych, aby nie doszło do utraty ich wartości. Nieruchomość ta nie była przez Wnioskodawcę oferowana do sprzedaży, nie było wszczynane i prowadzone jakiekolwiek postępowanie podziałowe, nie były prowadzone roboty budowlane (w tym w zakresie uzbrojenia terenu), ani nie były podejmowane jakiekolwiek inne działania o charakterze gospodarczym. Wnioskodawca nie występował o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (dla tego obszaru nie ma miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego).

Pod koniec 2011 roku, w związku z wniesieniem przez Wnioskodawcę całości przedsiębiorstwa aportem do spółki z o.o., zostało zakończone prowadzenie działalności gospodarczej, czego przejawem było złożenie w listopadzie 2011 roku zgłoszenia o zaprzestaniu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT-Z). Przedmiotowa nieruchomość, jako nieobjęta ewidencją środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie była przedmiotem aportu i pozostała własnością Wnioskodawcy.

Ponadto obecnie posiadana przez Wnioskodawcę nieruchomość gruntowa jest przedmiotem toczącego się postępowania wywłaszczeniowego, które ma się zakończyć w 2012 roku, a co za tym idzie dojdzie do przeniesienia prawa własności nieruchomości w zamian za odszkodowanie, którego wysokość nie jest jeszcze znana.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedmiotowa nieruchomość nie była ani odpłatnie, ani nieodpłatnie, udostępniana na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej o podobnym charakterze, zarówno osobie fizycznej, jak i osobie prawnej. Nieruchomość Zainteresowany nabył jako osoba fizyczna w trakcie trwania związku małżeńskiego (stanowiła grunt rolny) do majątku odrębnego Zainteresowanego. Wnioskodawca w przeszłości nigdy nie dokonywał sprzedaży gruntów niezabudowanych. Natomiast w 2000 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej sprzedał zabudowaną nieruchomość o charakterze mieszkalno - usługowym. Zainteresowany także dokonywał dwukrotnie sprzedaży nieruchomości zabudowanych budynkami, w których zamieszkiwał wraz z rodziną (nieruchomości te zostały nabyte i sprzedane w ramach ustawowej małżeńskiej wspólnoty majątkowej), pierwsza taka transakcja miała miejsce w 1998r. i dotyczyła nieruchomości położonej w W., druga miała miejsce w 2002 r. i dotyczyła nieruchomości położonej w K. W obu tych transakcjach Zainteresowany nie występował w charakterze podatnika podatku od towarów usług. Zainteresowany posiada inne grunty, które otrzymał w darowiźnie od rodziców przed ich śmiercią, jednakże nie zamierza ich sprzedawać, bowiem wykorzystywane są na jego cele osobiste i jego rodziny.

Mając na uwadze powyższe oraz treść powołanych regulacji stwierdzić należy, że pomimo, iż grunty spełniają definicję towarów wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, z okoliczności niniejszej sprawy nie wynika, aby dokonując sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, Wnioskodawca działał w charakterze handlowca. Z przedstawionych okoliczności sprawy nie wynika, by Zainteresowany podejmował jakiekolwiek aktywne działania odnoszące się do sprzedaży, które można uznać za charakterystyczne do profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Wskazać w miejscu należy, że Wnioskodawca nie dokonywał w stosunku do nieruchomości jakichkolwiek działań o charakterze gospodarczym (m.in. marketingowych), nie były prowadzone prace budowlane (w tym w zakresie uzbrojenia terenu), nie było wszczęte i prowadzone postępowanie podziałowe. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku nie była wykorzystywana w prowadzonej przez Zainteresowanego działalności gospodarczej, w tym nie była udostępniana odpłatnie czy nieodpłatnie innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze.

W konsekwencji stwierdzić należy, że w przypadku, gdy brak jest przesłanek świadczących o aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia gruntu, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem – zbycie nieruchomości w wyniku przeprowadzonego postępowania wywłaszczeniowego nie stanowi działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, lecz mieści się w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Reasumując należy uznać, iż Wnioskodawca w wyniku sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż tej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.