Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1473/08-4/GD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-31
Teza: stronie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych na jej rzecz i otrzymanych przed dokonaniem rejestracji dla celów VAT
Słowa kluczowe: faktura-otrzymanie faktury; obrót; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Dx Xxxl Sp. z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 30.07.2008r. (data wpływu 04.08.2008r.), uzupełnionym w dniu 27.10.2008r. na wezwanie z dnia 17.10.2008r., znak IPPP1/443-1473/08-2/GD o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.08.2008r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 27.10.2008r. na wezwanie z dnia 17.10.2008r., znak IPPP1/443-1473/08-2/GD

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dx Xxxx Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie obsługi i wynajmu nieruchomości. Umowa Spółki została zawarta 29 maja 2007r., a w dniu 5 lipca 2007r. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. W dniu 29 maja 2007 r. Spółka dokonała zakupu nieruchomości położonej w Poznaniu. Zakup ten związany był z działalnością prowadzoną przez Spółkę. Fakturę z tego tytułu, wystawioną 1 czerwca 2007 r. Spółka otrzymała 29 sierpnia 2007r. W wyniku dokonanego w dniu 8 sierpnia 2007r. zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku od towarów i usług (dalej: VAT) z dniem 17 sierpnia 2007r. Spółka otrzymała potwierdzenie zarejestrowania jako podatnik VAT czynny.

Przedmiotowe nabycie ma związek z opodatkowaną działalnością Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z faktury wystawionej 1 czerwca 2007r., którą otrzymała 29 sierpnia 2007r. w sytuacji, gdy dokonała ona zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w dniu 8 sierpnia 2007r.?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W opinii Spółki podatek VAT naliczony wynikający z faktury wystawionej w dniu 1 czerwca 2007r., którą Spółka otrzymała w 29 sierpnia 2007 r., może zostać odliczony od kwoty VAT należnego w rozliczeniu za miesiąc sierpień lub wrzesień 2007r.

Aby rozstrzygnąć czy w powyższym stanie faktycznym (otrzymanie po dokonaniu zgłoszenia rejestracyjnego dla celów podatku VAT faktury wystawionej przed dokonaniem tego zgłoszenia) Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, należy w pierwszej kolejności sięgnąć do ogólnych zasad odnoszących się do kwestii odliczania podatku naliczonego z punktu widzenia prawa wspólnotowego oraz prawa polskiego.

1\. Odliczenie VAT naliczonego w świetle prawa wspólnotowego

Przepisy wspólnotowe w zakresie prawa do odliczenia VAT

Zasady opodatkowania VAT pierwotnie były zawarte zasadniczo w dwóch aktach prawnych: Pierwszej Dyrektywie Rady 67/227/EWG w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych (dalej: I Dyrektywa) oraz Szóstej Dyrektywie - Rady 77/388/EWG w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich w zakresie podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (dalej: VI Dyrektywa).

Z dniem 1 stycznia 2007r. natomiast powyższe dyrektywy zostały zastąpione przez Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa VAT). Należy zauważyć, iż Dyrektywa VAT przejęła z I i VI Dyrektywy wszystkie regulacje, które istotne są w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku.

Zasada neutralności w przepisach wspólnotowych

Jedną z fundamentalnych zasad podatku od wartości dodanej, jaką wprowadziły powyższe regulacje wspólnotowe jest zasada neutralności. „Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających taki stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku są traktowane w doktrynie prawa wspólnotowego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej”. (Dyrektywa VAT. Komentarz pod red. K. Sachsa i Romana Namysłowskiego, Warszawa 2008, s. 736). Zgodnie zatem z powyższą zasadą podatnik nie powinien ponosić ciężaru ekonomicznego podatku od wartości dodanej — podatek ten powinien obciążać konsumenta końcowego. Zasada neutralności realizowana jest poprzez umożliwienie podatnikowi dokonania odliczenia podatku naliczonego zawartego w dokonanych przez niego zakupach związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Szczegółowe ramy prawne odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego ustanawiają przepisy art. 167-169 Dyrektywy VAT. Należy w tym miejscu z całą mocą podkreślić, iż jedynym ograniczeniem prawa do odliczenia, jakie wprowadzają powyższe przepisy jest wymóg by towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, były wykorzystywane do czynności opodatkowanych (art. 168 — „Jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia (\`(...)\`)”). Istotny przy tym jest fakt, że w świetle art. 9 Dyrektywy VAT „Podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności”. Natomiast pojęcie działalności gospodarczej jest zdefiniowane w tym artykule jako obejmujące „wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.” W świetle powyższego należy zauważyć, iż przepisy Dyrektywy nie wiążą kwestii uzyskania statusu podatnika VAT, ze spełnieniem jakichkolwiek wymogów formalnych, w tym dokonania rejestracji. Na gruncie Dyrektywy VAT, prowadzenie działalności jest bowiem jedynym warunkiem dla uzyskania statusu podatnika VAT. Tym samym, również prawo do odliczenia VAT z tytuły nabycia towarów lub usług będzie odnosiło się do każdego podmiotu, który wykorzystuje te towary i usługi do czynności opodatkowanych, w ramach swojej działalności gospodarczej.

Zasada neutralności w orzecznictwie ETS.

Na straży uznawania i przestrzegania zasady neutralności podatku VAT stoi Europejski Trybunał Sprawiedliwości (dalej: ETS), który w swoich orzeczeniach wielokrotnie podkreślał, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego zostało wprowadzone w celu całkowitego uwolnienia

przedsiębiorcy od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku prowadzonej działalności. W odniesieniu do obowiązującej poprzednio VI Dyrektywy, stanowisko takie zostało wyrażone m. in. w orzeczeniu ETS w sprawie 268/83 pomiędzy D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen a Minister van Financiën oraz sprawie C-400/98 pomiędzy Finanzant Goslae a Brigitte Breitsohl.

Podobnie w sprawie 50/87 Komisja przeciwko Republice Francuskiej ETS wskazał, że ustanawiając i stosując wbrew VI Dyrektywie zasady podatkowe, które ograniczają prawo przedsiębiorcy do odliczeń podatku VAT zapłaconego w związku z zakupami, w przypadku których VI Dyrektywa nie przewiduje ograniczenia prawa odliczenia Republika Francuska nie dopełniła zobowiązań wynikających z Traktatu Rzymskiego. Z orzeczenia tego można wyprowadzić ogólną zasadę zgodnie, z którą jeśli w prawie wspólnotowym nie ma regulacji, która pozwalałaby na ograniczenie prawa podatników do odliczenia, to prawo do odliczenia powinno być w pełni respektowane. Powyższa zasada została potwierdzona w orzeczeniu ETS w sprawie 37/95 pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV. W orzeczeniu tym ETS podkreślił, iż „Trybunał wielokrotnie stwierdzał, iż prawo do odliczeniu zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, ze sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”. Biorąc pod uwagę przytoczone powyżej orzeczenia ETS należy stwierdzić, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest żadnym szczególnym dobrodziejstwem czy ulgą przyznaną podatnikom, ale podstawowym uprawnieniem wynikającym z konstrukcji i zasad rządzących opodatkowaniem obrotu podatkiem od wartości dodanej. Uprawnienie powyższe rozumiane i pojmowane jest w systemie porządku prawnego Wspólnoty wyjątkowo szeroko, o czym świadczą także orzeczenia ETS, stwierdzające, iż nawet w przypadku transakcji zawartych na podstawie umów bezwzględnie nieważnych (sprzecznych z zasadami porządku publicznego) nabywca, w pewnych okolicznościach jest uprawniony do odliczenia zapłaconego podatku (orzeczenia w sprawach Axel Kittel oraz Recolta Recycling SPRL C-439/04 i C-440-04).

Reasumując, w zapadłym na gruncie VI Dyrektywy orzecznictwie utrwalił się pogląd, iż art. 17 tej dyrektywy, którego odpowiednikiem aktualnie jest art. 168 Dyrektywy VAT, określa precyzyjnie warunki powstania i zakres prawa do odliczenia nie pozostawiając państwom członkowskim żadnego marginesu dowolności w zakresie jego wprowadzania w życie (wyrok ETS w sprawie 33/03 Komisja przeciwko Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej). Z treści cytowanego przepisu bezsprzecznie wynika, iż koniecznym do realizacji prawa do odliczenia jest jedynie związek zakupów z działalnością gospodarczą.

2\. Odliczenie VAT naliczonego w ustawie o VAT.

Na gruncie prawa polskiego, implementacją fundamentalnej zasady neutralności jest art. 86 ust 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje zatem wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.

*   odliczenia tego dokonuje podatnik podatku VAT oraz

*   gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tj. istnieje bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Odnosząc się do pojęcia „podatnika podatku VAT” należy zauważyć, iż status podatnika jest na gruncie ustawy o VAT kategorią obiektywną i jest niezależny od faktu dokonania rejestracji. Taki pogląd, zgodny z brzmieniem przepisów Dyrektywy VAT, był wielokrotnie potwierdzany w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych jak i podkreślany przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości. Prawo do odliczenia będzie więc zasadniczo uzależnione od wykorzystania nabytych towarów lub usług do czynności opodatkowanych wykonywanych przez podatnika. Natomiast kwestia terminu, w którym odliczenie podatku VAT może zostać dokonane, została uregulowana w art. 86 ust. 11 ustawy o VAT. Zgodnie z powyższym artykułem, podatnik może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę (art. 86 ust. 10 ww. ustawy), natomiast, jeśli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w tym terminie, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy (art. 86 ust. 11 cyt ustawy). Ponadto nierozliczony w powyższych okresach podatek naliczony może także zostać odliczony w okresie 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy, przewidującym możliwość obniżenia podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego w formie korekty deklaracji za okres, w którym wystąpiło prawo do odliczenia podatku. Istotnym w niniejszej sprawie jest art. 88 ust. 4 ustawy o VAT, który stanowi, iż „obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się \`(\`(...)\`)\` do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96 (… )”. Art. 96 ust. 1 ustawy o VAT stwierdza natomiast, iż „podmioty, o których mowa w art. 15 \[tj. podatnicy w rozumieniu ustawy o VAT\], są obowiązani przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 \[tj. czynności podlegającej opodatkowaniu VAT\] złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne(\`(...)\`)”. Z powyższych przepisów wynika, że tylko podatnik zarejestrowany na potrzeby VAT ma prawo dokonać odliczenia podatku naliczonego. Skoro zaś, zgodnie z przytoczonym art. 86 ust. 11 ustawy o VAT podatnik może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę, wobec tego, w opisywanym stanie faktycznym faktura otrzymana przez Spółkę po dokonaniu przez nią rejestracji jako podatnik VAT stanowi podstawę do odliczenia podatku VAT naliczonego, wynikającego z tej faktury w rozliczeniu za miesiąc jej otrzymania, a więc w tym przypadku w sierpniu 2007r. Nie ma przy tym znaczenia fakt, ze faktura została wystawiona z datą 1 czerwca 2007r., bowiem prawo do odliczenia VAT powstaje z momentem otrzymania faktury, a w tym momencie Spółka była już zarejestrowanym podatnikiem VAT. Należy przy tym podkreślić, iż wykładnia art. 88 ust. 4 ustawy o VAT nie wskazuje na możliwość przyjęcia przeciwnego, a więc uznania, iż prawo do odliczenia VAT wymaga dopełnienia wymogu rejestracyjnego przed momentem wystawienia faktury zakupowej, od której VAT ma zostać odliczony. Taki wymóg nie wynika także z brzmienia art. 86, który jednoznacznie wiąże moment powstania prawa do odliczenia z momentem otrzymania faktury, niezależnie od faktu dokonania zgłoszenia rejestracyjnego.

Jak wskazano juz powyżej, również przepisy Dyrektywy VAT wprowadzają tylko jeden wymóg odnośnie prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Żaden natomiast z przepisów Dyrektywy VAT nie uzależnia prawa do odliczenia od wymogu formalnego, jakim jest rejestracja w charakterze podatnika. Ponadto z przywołanych powyżej orzeczeń ETS jednoznacznie wynika, że prawo do odliczenia winno być rozumiane możliwie najszerzej, a jeżeli w prawie wspólnotowym nie ma regulacji, która pozwalałaby na ograniczenie prawa podatników do odliczenia, to prawo do odliczenia powinno być w pełni respektowane. Prowspólnotowa wykładnia art. 88 ust. 4 ustawy o VAT powinna zatem prowadzić do takich rezultatów, które będą realizować powyższe zasady. Należy zatem uznać, że prawo do obniżenia podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z bieżącą lub przyszłą działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Realizacja prawa do odliczenia podatku naliczonego następuje natomiast poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego będącego przedmiotem niniejszego wniosku należy stwierdzić, że jeżeli podatnik jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym w dniu otrzymania faktury oraz składania deklaracji podatkowej (realizacji prawa do odliczenia) to może on w deklaracji składanej za miesiąc sierpień 2007 (miesiąc otrzymania faktury) dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego.

Dotychczasowe stanowisko organów podatkowych i sądów administracyjnych.

Spółka pragnie podkreślić, iż prawo do odliczenia podatku VAT może również zostać zrealizowane w odniesieniu do VAT naliczonego z faktur otrzymanych przed dokonaniem zgłoszenia rejestracyjnego przez podatnika. Takie stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe w imieniu Ministra Finansów (przykładowo: interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28.04.2008r., nr IBPP1/443-73/08/EA/KAN-338/01/08/KAN-4018/04/08/KAN-4257/04/KAN-4332/04/08, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17.04.2008 r., nr ITPP2/443-41/08/AW, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26.02.2008r., nr IPPP1-443-28/08-2/JB).

Stanowisko takie jest także przedmiotem już utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych. Należy w szczególności zwrócić uwagę na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 grudnia 2006 r., sygn. I FSK 378/06. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny, powołując się na prawo wspólnotowe oraz orzecznictwo ETS, stwierdził iż „prawo do obniżeniu podatku należnego powstaje u wszystkich podatników, o ile wykażą, że zakupy były związane z działalnością opodatkowaną, a warunek rejestracji jest niezbędny wyłącznie do skorzystania przez podatnika z prawa do obniżenia podatku należnego. Trzeba rozróżnić moment powstania prawa do odliczenia od momentu skorzystania z tego prawa. Prawo do obniżenia podatku należnego powstaje (\`(...)\`) zasadniczo w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny. Jego realizacja następuje poprzez złożenie deklaracji podatkowej, wyrażającej wolę skorzystania przez podatnika z prawa do odliczenia, i aby skutecznie zrealizować już powstałe uprawnienie podatnik musi usunąć - najpóźniej przed skorzystaniem z prawa - wszelkie przesłanki negatywne, w tym brak rejestracji, która umożliwia identyfikowanie go jako podatnika.”

Powyższe stanowisko znajduje także potwierdzenie w orzeczeniach Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Przykładowo w wyroku WSA w Olsztynie z dnia 13 września 2007 r., sygn. I SA/Ol 271/07 czy w wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 2 października 2007r., sygn. I SA/Bd 435/07.

W związku z powyższym, skoro w świetle przytoczonych powyżej pism organów skarbowych oraz wyroków sądów administracyjnych uprawnionym jest twierdzenie, że brak jest przeszkód dla odliczenia VAT z faktur zakupowych otrzymanych przed dokonaniem rejestracji jako podatnik podatku VAT, tym samym prawo do odliczenia może zostać zrealizowane w odniesieniu do faktur wystawionych z datą z przed dokonaniem rejestracji, lecz otrzymanych już po dokonaniu rejestracji jako podatnik VAT.

Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, iż podatek VAT naliczony wynikający z faktury, wystawionej w czerwcu 2007, którą Spółka otrzymała 29 sierpnia 2007 r. może zostać odliczony od kwoty VAT należnego — zgodnie z ogólnymi zasadami — w rozliczeniu za miesiąc sierpień, niezależnie od faktu, że Spółka dokonała zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w dniu 8 sierpnia 2007r., a więc po dacie wystawienia faktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 z późn zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego - zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 w/w ustawy powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny, z zastrzeżeniem pkt 2-4 oraz ust. 11,12, 16 i 18. Jeżeli podatnik nie dokona obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w powyższym terminie, może - w myśl art. 86 ust. 11 - obniżyć kwotę podatku w deklaracji podatkowej dla podatku od towarów i usług za następny okres rozliczeniowy.

Reasumując podatnik może obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę lub dokument celny, będący podstawą odliczenia lub w rozliczeniu za okres następny. Podatnikowi, który nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w wyżej określonych terminach przysługuje prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego przez złożenie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego (art. 86 ust. 13 przedmiotowej ustawy).

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest przejawem neutralności podatku od towarów i usług. Wszelkie ograniczenia prawa do odliczenia podatku naliczonego wpływają na zachwianie zasady neutralności podatku i dlatego mogą wynikać jedynie z wyraźnej regulacji ustawowej. W art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług, ustawodawca wprowadził ograniczenia podstawowego prawa podatnika, jakim jest prawo do odliczenia podatku. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług wskazują w art. 88 ust. 4, iż obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Spółki nie ma zastosowania). Zgodnie z art. 96 ust 1 ww. ustawy podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dotyczące rejestracji podatników, nie przewidują pozbawienia podmiotu prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony. W chwili nabycia prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, podatnik nie musi być zarejestrowany jako podatnik VAT. Jednak w chwili realizacji nabytego prawa ( w chwili złożenia deklaracji dla podatku od towarów i usług), podatnik musi mieć formalny status zarejestrowanego podatnika podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego przez Spółkę opisu stanu faktycznego wynika, że:

Umowa Spółki została zawarta 29 maja 2007r., a w dniu 5 lipca 2007r. Spółka została zarejestrowana w Krajowym Rejestrze Sądowym. W dniu 8 sierpnia 2007r. Wnioskodawca dokonał zgłoszenia rejestracyjnego dla potrzeb podatku od towarów i usług. W dniu 17 sierpnia 2007r. Spółka otrzymała potwierdzenie zarejestrowania jako podatnik VAT czynny. W dniu 29 maja 2007 r. Spółka dokonała zakupu nieruchomości. Fakturę dokumentującą ww. transakcję wystawioną w dniu 1 czerwca 2007r., Spółka otrzymała 29 sierpnia 2007r. Przedmiotowe nabycie ma związek z opodatkowaną działalnością Spółki.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy należy uznać, iż Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktury VAT wystawionej na jej rzecz przed datą dokonania rejestracji dla celów podatku od towarów i usług i otrzymanej po dacie potwierdzenia dokonanej rejestracji (związanych z działalnością opodatkowaną Spółki).

Wnioskodawca ma prawo wykazać podatek VAT naliczony wynikający z przedmiotowej faktury w deklaracji VAT-7 za miesiąc otrzymania faktury lub w deklaracji za miesiąc następny (zgodnie z art. 86 ust. 10 i 11 w/w ustawy), ewentualnie w korekcie deklaracji za te miesiące przy spełnieniu warunków określonych w art. 86 ust. 13 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.