Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.443.2020.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-10-30
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupu dotyczących wymiany pomp ciepła zgodnie z zawartym porozumieniem
Słowa kluczowe: kaucja-kaucja gwarancyjna; odliczenia; odliczenia-odliczenie podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2020 r. (data wpływu 31 sierpnia 2020 r.), uzupełnionym pismem Strony z dnia 27 października 2020 r. (data wpływu 27 października 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 23 października 2020 r. znak sprawy 0114-KDIP4-1.4012.443.2020.1.AM (skutecznie doręczone w dniu 26 października 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupu dotyczących wymiany pomp ciepła zgodnie z zawartym porozumieniem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur zakupu dotyczących wymiany pomp ciepła zgodnie z zawartym porozumieniem.

Wniosek został uzupełniony pismem Strony z dnia 27 października 2020 r. (data wpływu 27 października 2020 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 23 października 2020 r. znak sprawy 0114-KDIP4-1.4012.443.2020.1.AM (skutecznie doręczone w dniu 26 października 2020 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Kontrahent, firma A. S.A. z siedzibą w (…) wygrała przetarg nieograniczony na zadanie pn. „(…)” dla Inwestora (szpitala). W celu spełnienia warunków udziału w postępowaniu przetargowym A. S.A. zwana dalej - „A.” wskazała doświadczenie zawodowe Wnioskodawcy – B. spółka jawna z siedzibą w (…) zwanego dalej - „Podwykonawcą”.

W toku realizacji inwestycji Podwykonawca realizował zakres technologii źródła ciepła i chłodu OZE dla potrzeb szpitala. W ramach swojej części zadania Podwykonawca zakupił główne urządzenia do produkcji energii ciepła i chłodu (10 szt. pomp ciepła) zgodne z dokumentacją przetargową typu „C” od producenta C. Sp. z o. o.

Opisane powyżej urządzenia ulegały awarii, a producent przestał reagować na wezwania Zamawiającego, A. i Podwykonawcy do usunięcia usterek.

Strony postępowania (Zamawiający, A. i Podwykonawca) wspólnie wystąpiły do Sądu Rejonowego (…), Wydziału Gospodarczego o zabezpieczenie dowodu obejmującego ustalenie, czy pompy ciepła „C” są wyprodukowane wadliwie i czy wada tkwi w rzeczy. W dniu 15 stycznia 2020 r. w sprawie Sąd wydał postanowienie. Na jego podstawie w dniu 5 marca 2020 r. dokonano oględzin pomp ciepła typu C. z udziałem biegłego sądowego, sprawie nadano numer (…).

W celu rozwiązania problemu w okresie gwarancji trzy strony postępowania (Zamawiający, A. i Podwykonawca) zawarły porozumienie, na podstawie którego Strony porozumienia zdecydowały, że w ramach jego realizacji zostanie dokonana wymiana pięciu pomp ciepła na nowe typu „D”, wraz z demontażem starych pomp i niezbędnymi do uruchomienia pomp dostarczonych pracami budowlano-instalacyjnymi w zakresie instalacji hydraulicznych i elektrycznych oraz wpięciem nowych pomp ciepła do automatyki (systemu (…)) Zamawiającego. Zgodnie z zawartym porozumieniem zakupu pięciu pomp ciepła „D” dokona A., a każda ze stron porozumienia ponosi 33,33% kosztów związanych z zakupem pięciu pomp ciepła na podstawie faktur wystawionych przez A. pozostałym stronom. W ramach porozumienia wymiana zakupionych pięciu pomp ciepła została zlecona przez strony postępowania podmiotowi trzeciemu, a kosztami tej wymiany podmiot ten obciąży strony porozumienia po 33,33% wartości wymiany poprzez wystawienie faktury za roboty każdej ze stron.

Uprzednio Podwykonawca pismem z dnia 25 czerwca 2019 r. wezwał C. Sp. z o. o. do usunięcia wad pomp ciepła u Zamawiającego, w nieprzekraczalnym terminie do 24 lipca 2019 r. Producent nie zareagował na wezwanie.

Czynności wymiany zostały wykonane jako wykonanie zastępcze na podstawie art. 480 § 2 Kodeksu Cywilnego, strony porozumienia będą wspólnie dochodziły zadośćuczynienia to jest pokrycia wszelkich kosztów wymiany od producenta C. Sp. z o. o. jak i od Prezesa Zarządu producenta.

Dodatkowo z uwagi na trudną sytuację finansową Podwykonawcy zostało zawarte dodatkowe porozumienie pomiędzy A. a Podwykonawcą z treści, którego wynika, że koszty 33,33% wartości zakupionych pięciu pomp ciepła zostaną rozliczone pomiędzy stronami z części wartości kaucji gwarancyjnej, która w gotówce pozostaje w dyspozycji A., a zwrot tej kaucji zgodnie z umową o roboty budowlane zawartą pomiędzy A. a Podwykonawcą ma nastąpić w Grudniu 2022 roku.

Ponadto, w piśmie z dnia 27 października 2020 r. Wnioskodawca uzupełnił informacje zawarte we wniosku wskazując, że:

1.  wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym,
2.  na fakturach będących przedmiotem pytania, z których Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku VAT, jako nabywca wskazany został Wnioskodawca,
3.  towary/usługi, od których Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Podwykonawcy z tytułu otrzymanych faktur zakupu dotyczących wymiany pomp ciepła zgodnie z zawartym porozumieniem, tj. m.in. nabycia pomp, demontażu starych pomp i niezbędnymi do uruchomienia pomp dostarczonych pracami budowlano-instalacyjnymi w zakresie instalacji hydraulicznych i elektrycznych oraz wpięciem nowych pomp ciepła do automatyki (systemu (…)) Zamawiającego przypadających na Podwykonawcę przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy zapłata zostanie dokonana w formie potrącenia z wpłaconej kaucji gwarancyjnej przez Podwykonawcę na rzecz A.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z ustawą z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106 z późn. zm.; dalej: VATU) podatnik VAT czynny ma prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od zakupów towarów lub usług, które są związane z prowadzoną przez niego działalnością opodatkowaną.

W myśl art. 86 ust. 1 VATU w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast kwota podatku naliczonego stanowi sumę kwot podatku, wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabytych towarów lub usług. Warunkiem koniecznym do spełnienia, aby skorzystać z prawa do odliczenia jest status nabywcy - musi być zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, a zakupy muszą mieć związek z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi VAT.

W myśl powyższego warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku, czy też niepodlegających temu podatkowi.

Mając na uwadze, że zarówno zakup pomp, jak i ich wymiana służyć mają czynnościom opodatkowanym polegającym na realizacji projektu „(…)”, Podwykonawcy przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku naliczonego z dokumentów potwierdzających dokonanie ich zakupu. Nie wystąpią czynności wykluczające prawo do odliczenia wymienione w art. 88 VATU. Natomiast źródło sfinansowania zakupu, tj. dokonanie potrącenia zgodnie z zawartym porozumieniem z kaucji gwarancyjnej wpłaconej zgodnie z zawartą umową o roboty budowlane pomiędzy A. a Podwykonawcą pozostaje bez wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Analogiczne stanowisko prezentowane jest w judykaturze. Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 września 2014 r. o sygn. I FSK 1430/14 wskazał, że:

1.  „Prawo do odliczenia powstaje jako konsekwencja dokonania przez podatnika określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Należy jeszcze dodać, że z czynnością opodatkowaną mamy do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 u.p.t.u. oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Chodzi przy tym o czynności opodatkowane sensu stricto, tzn. takie, które generują podatek należny, a nie takie które należąc do czynności opodatkowanych, korzystają ze zwolnienia w podatku od towarów i usług.
2.  Co do zasady, niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Zakupy te powinny stanowić część składową kosztów świadczenia uwzględnioną w cenie. Pewnym odstępstwem od tej zasady będzie możliwość skorzystania z prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z wydatków poniesionych na tzw. koszty ogólne. Wtedy chociaż nie istnieje bezpośredni związek tych wydatków z transakcją opodatkowaną, to wydatki te, jako związane bezpośrednio z działalnością gospodarczą podatnika, stanowią element cenotwórczy świadczenia. Dlatego w związku z poniesieniem tych wydatków, w pewnych sytuacjach, podatnikowi może przysługiwać prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.”

Co do zasady, kaucja nie jest zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi po wykonaniu umowy. W tym wypadku pobrana kaucja nie stanowi obrotu w rozumieniu art. 29a ustawy o podatku od towarów i usług, a tym samym nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Nie jest to bowiem otrzymanie części należności, nie można uznać jej ani za zaliczkę, ani za zadatek, ani tym bardziej za przedpłatę lub ratę.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145) strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. Oznacza to, że strony są wolne w kształtowaniu treści umowy.

W praktyce obrotu gospodarczego zdarza się, że wpłacona kaucja zostaje zaliczona, zgodnie z postanowieniami stron umowy, na poczet należności za dostawę towarów lub wykonanie usługi. W takiej sytuacji stanowi ona zapłatę.

Stanowisko takie potwierdził również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 21 kwietnia 2017 r., 2461-IBPP3.4512.147.2017.2.SR, w której możemy przeczytać:

„Analizując okoliczności przedstawione we wniosku, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie zostaną spełnione przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, warunkujące prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, a wszystkie towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Bez znaczenia w tej sytuacji jest to skąd pochodzą środki pozyskane w celu sfinansowania tych zakupów”.

Mając powyższe na względzie, zauważyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie uzależniają prawa podatnika do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia przez niego usług i towarów - jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie - od okoliczności uregulowania ciążącego na tym podatniku (nabywcy) zobowiązania z tytułu zakupionej usługi.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. A zatem, stwierdzić należy, że Podwykonawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o całą kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących nabycia opisane we wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z treści cytowanych powyżej przepisów ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Ponadto, ustawa ustanawia zasadę tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”, która wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył zatem podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Na mocy art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ww. ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że firma A. S.A. z siedzibą w (…) wygrała przetarg nieograniczony na zadanie pn. „(…)” dla Inwestora. W celu spełnienia warunków udziału w postępowaniu przetargowym A. S.A. (A.) wskazała doświadczenie zawodowe Wnioskodawcy - Podwykonawcy.

W toku realizacji inwestycji Podwykonawca realizował zakres technologii źródła ciepła i chłodu OZE dla potrzeb Inwestora. W ramach swojej części zadania Podwykonawca zakupił główne urządzenia do produkcji energii ciepła i chłodu (10 szt. pomp ciepła) zgodne z dokumentacją przetargową typu „C” od producenta C. Sp. z o. o.

Opisane powyżej urządzenia ulegały awarii, a producent przestał reagować na wezwania Zamawiającego, A. i Podwykonawcy do usunięcia usterek.

Strony postępowania (Zamawiający, A. i Podwykonawca) wspólnie wystąpiły do Sądu Rejonowego o zabezpieczenie dowodu obejmującego ustalenie, czy pompy ciepła są wyprodukowane wadliwie i czy wada tkwi w rzeczy. W dniu 15 stycznia 2020 r. w sprawie Sąd wydał postanowienie. Na jego podstawie w dniu 5 marca 2020 r. dokonano oględzin pomp ciepła z udziałem biegłego sądowego.

W celu rozwiązania problemu w okresie gwarancji trzy strony postępowania (Zamawiający, A. i Podwykonawca) zawarły porozumienie, na podstawie którego Strony porozumienia zdecydowały, że w ramach jego realizacji zostanie dokonana wymiana pięciu pomp ciepła na nowe typu „D”, wraz z demontażem starych pomp i niezbędnymi do uruchomienia pomp dostarczonych pracami budowlano-instalacyjnymi w zakresie instalacji hydraulicznych i elektrycznych oraz wpięciem nowych pomp ciepła do automatyki (systemu) Zamawiającego. Zgodnie z zawartym porozumieniem zakupu pięciu pomp ciepła „D” dokona A., a każda ze stron porozumienia ponosi 33,33% kosztów związanych z zakupem pięciu pomp ciepła na podstawie faktur wystawionych przez A. pozostałym stronom. W ramach porozumienia wymiana zakupionych pięciu pomp ciepła została zlecona przez strony postępowania podmiotowi trzeciemu, a kosztami tej wymiany podmiot ten obciąży strony porozumienia po 33,33% wartości wymiany poprzez wystawienie faktury za roboty każdej ze stron.

Czynności wymiany zostały wykonane jako wykonanie zastępcze na podstawie art. 480 § 2 Kodeksu Cywilnego. Strony porozumienia będą wspólnie dochodziły zadośćuczynienia to jest pokrycia wszelkich kosztów wymiany od producenta i od Prezesa Zarządu producenta poprzednio nabytych pomp, które uległy awarii.

Dodatkowo z uwagi na trudną sytuację finansową Podwykonawcy zostało zawarte dodatkowe porozumienie pomiędzy A. a Podwykonawcą, z treści którego wynika, że koszty 33,33% wartości zakupionych pięciu pomp ciepła zostaną rozliczone pomiędzy stronami z części wartości kaucji gwarancyjnej, która w gotówce pozostaje w dyspozycji A., a zwrot tej kaucji zgodnie z umową o roboty budowlane zawartą pomiędzy A. a Podwykonawcą ma nastąpić w Grudniu 2022 roku.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy z tytułu otrzymanych faktur zakupu dotyczących wymiany pomp ciepła zgodnie z zawartym porozumieniem, tj. m.in. nabycia pomp, demontażu starych pomp i niezbędnymi do uruchomienia pomp dostarczonych pracami budowlano-instalacyjnymi w zakresie instalacji hydraulicznych i elektrycznych oraz wpięciem nowych pomp ciepła do automatyki (systemu) Zamawiającego przypadających na Wnioskodawcę nabędzie prawo do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy zapłata zostanie dokonana w formie potrącenia z wpłaconej kaucji gwarancyjnej przez Podwykonawcę na rzecz A..

Należy wskazać, że przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia kaucji (kaucji gwarancyjnej). Zgodnie ze słownikową definicją (według Internetowego Słownika Języka Polskiego - http://www.sjp.pl) - „kaucja” jest to: „suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania umowy; zastaw; zabezpieczenie; gwarancja”.

Stosownie do art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145 z późn. zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa podatkowego.

Ponadto, przepisy prawa cywilnego również nie zawierają regulacji prawnych w zakresie kaucji gwarancyjnych.

Kaucja gwarancyjna określona jest z reguły procentowo od kwoty należności wynikających z tytułu wykonanych robót, zatrzymana przez wykonawcę na określony okres do momentu ich zakończenia tytułem gwarancji.

Stanowi ona formę zabezpieczenia należytego wykonania robót przez wykonawcę bądź też służy do pokrycia roszczeń wynikających z ich niewykonania, czy też nienależytego wykonania. Co do zasady ma charakter zwrotny. Zakres gwarancji, jej okres oraz zasady rozliczania się z pobranych kaucji są ustalane pomiędzy inwestorem (zamawiającym) i wykonawcą (bądź pomiędzy wykonawcą i podwykonawcą) w zawartej umowie.

W przypadku, gdy kaucje gwarancyjne są potrącane przez inwestora przy wypłacaniu należności wykonawcom za wykonane usługi lub dostarczone towary, za zapłatę należy uznać również kwotę potrąconej kaucji. Kwoty objętej potrąceniem nie można więc uznać za kwotę nieuregulowaną.

Świadczy o tym fakt, że zgodnie z art. 498 ustawy Kodeks cywilny, gdy dwie strony są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

A zatem, potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami. Do wygaśnięcia zobowiązania przez potrącenie dochodzi w sytuacji, gdy jedna strona jest w stosunku do drugiej zarówno dłużnikiem, jak i wierzycielem. Potrącenie zatem stanowi formę wzajemnej zapłaty za istniejące pomiędzy stronami zobowiązania, co pozwala na traktowanie jej na równi z zapłatą.

Z okoliczności sprawy wynika, że w ramach swojej części zadania Podwykonawca (Wnioskodawca) realizował zakres technologii źródła ciepła i chłodu OZE dla potrzeb Inwestora. W zakres tego zadania wchodził zakup pomp ciepła zgodne z dokumentacją przetargową.

Dodatkowo z uwagi na trudną sytuację finansową Wnioskodawcy zostało zawarte dodatkowe porozumienie pomiędzy Wnioskodawcą a A., z treści którego wynika, że koszty 33,33% wartości zakupionych pięciu pomp ciepła zostaną rozliczone pomiędzy stronami z części wartości kaucji gwarancyjnej, która w gotówce pozostaje w dyspozycji A., a zwrot tej kaucji zgodnie z umową o roboty budowlane zawartą pomiędzy A. a Podwykonawcą ma nastąpić w Grudniu 2022 roku.

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym. Na fakturach będących przedmiotem pytania, z których Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku VAT, jako nabywca wskazany został Wnioskodawca. Towary/usługi, od których Wnioskodawca zamierza dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji, należy stwierdzić, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z prawidłowo wystawionych faktur dotyczących wymiany pomp ciepła zgodnie z zawartym porozumieniem. W przedmiotowej sprawie spełniona została podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia podatku naliczonego zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy, jaką jest związek nabywanych towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Natomiast sposób uregulowania należności wynikających z tych faktur zakupu nie ma wpływu na uzyskane przez Wnioskodawcę prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.