Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.628.2024.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług odpłatnego
udostępnienia Sali (...) oraz częściowe prawa do odliczenia
podatku naliczonego od wydatków dotyczących realizacji
inwestycji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
infrastruktura
odliczenia-odliczenie częściowe
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania podatkiem od towarów i usług odpłatnego udostępnienia Sali (...)
    oraz częściowego prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących
    realizacji inwestycji pn. „(...)”.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 609 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych.
    Stosownie do treści art. 7 ust. 1 pkt 10 i 15 ustawy o samorządzie gminnym
    zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, w
    szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym
    terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
    Mając na uwadze wskazane powyżej zadania własne, Gmina w latach 2022-2024
    zrealizowała inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”). Inwestycja została oddana do
    użytkowania w maju 2024 r.
    Powstała w ramach realizacji Inwestycji sala (...) (dalej: „Sala (...)”) stanowi własność
    Gminy, a jednostką organizacyjną odpowiedzialną za zarządzanie przedmiotowym
    majątkiem jest właściwy referat Urzędu Gminy (...).
    W związku z realizacją Inwestycji Gmina poniosła liczne wydatki inwestycyjne (dalej:
    „Wydatki inwestycyjne”).
    Wydatki inwestycyjne zostały każdorazowo udokumentowane wystawionymi przez
    dostawców/wykonawców na Gminę fakturami VAT, na których Gmina oznaczona
    została jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Inwestycja sfinansowana została zarówno ze środków własnych Gminy, jak i ze środków
    pozyskanych ze źródeł zewnętrznych, tj. Gmina na jej realizację pozyskała
    dofinansowanie przyznawane w ramach Rządowego Funduszu Polski Ład: Program
    Inwestycji Strategicznych.
    W tym miejscu Gmina wskazała, iż zgodnie z Uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z dnia (...)
    2024 r. w sprawie ustalenia Regulaminu korzystania z sali (...) w miejscowości (...) (dalej:
    „Uchwała”), będąca przedmiotem Inwestycji Sala (...) udostępniana jest/będzie:
    A. nieodpłatnie na rzecz uczniów (np. podczas zajęć rekreacyjno-sportowych, w tym
      także lekcji wychowania fizycznego);
    B. odpłatnie na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych, w godzinach
      wolnych od zajęć dydaktycznych (np. w celu organizacji odpłatnych zajęć
      prowadzonych przez trenerów bądź instruktorów).
    Pobierane opłaty Gmina wykaże w składanych plikach JPK_V7M i odprowadzi z tego
    tytułu VAT należny.

    Jednocześnie Gmina doprecyzowała, iż do momentu wydania ww. Uchwały i objęcia
    przedmiotowego majątku regulaminem, zgodnie z którym jest on udostępniany
    zarówno nieodpłatnie jak i odpłatnie, Sala (...) nie była wykorzystywana przez Gminę do
    wykonywania jakichkolwiek czynności.
    Końcowo, Gmina wskazała, iż zasadniczo nie jest w stanie dokonać bezpośredniej
    alokacji ponoszonych Wydatków inwestycyjnych do poszczególnych rodzajów
    działalności, tj. czynności odpłatnych lub nieodpłatnych.
    Pytania
    1. Czy odpłatne udostępnianie przez Gminę Sali (...) na rzecz zainteresowanych
      podmiotów zewnętrznych na podstawie umowy stanowi/będzie stanowić
      działalność gospodarczą oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT,
      niekorzystającą ze zwolnienia z opodatkowania VAT?
    2. Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych przez
      nią wydatków związanych z Inwestycją przy zastosowaniu proporcji, o której mowa
      w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT skalkulowanej w oparciu o dane urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego zgodnie z Rozporządzeniem?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Odpłatne udostępnianie przez Gminę Sali (...) na rzecz zainteresowanych podmiotów
      zewnętrznych na podstawie umowy stanowi/będzie stanowić działalność gospodarczą
      oraz czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, niekorzystającą ze zwolnienia z
      opodatkowania VAT.
    2. Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od poniesionych wydatków
      związanych z Inwestycją przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a
      ustawy o VAT skalkulowanej w oparciu o dane urzędu obsługującego jednostkę
      samorządu terytorialnego zgodnie z Rozporządzeniem.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uważa się za podatnika
    organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie
    realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których
    zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami ustawy o VAT, w niektórych sytuacjach
    gminy mogą być podatnikami VAT z tytułu wykonywanych czynności. Gminy wyposażone
    są w osobowość prawną oraz w określonym zakresie wykonują samodzielnie działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym należy uznać, iż
    spełniają zawartą w ww. przepisie definicję podatnika VAT, o ile działania gmin są
    realizowane na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

    Pogląd taki w odniesieniu do czynności wykonywanych przez jednostki samorządu
    terytorialnego na podstawie umów cywilnoprawnych wyraził wielokrotnie Naczelny Sąd
    Administracyjny (dalej jako: „NSA”), m.in. w wyroku z dnia 26 sierpnia 2010 r. I FSK 1303
    /09, w którym wskazano, iż „w efekcie unormowania zawartego w art. 15 ust. 6 ustawy o
    VAT gmina jest podatnikiem podatku VAT w zakresie, w jakim dokonuje czynności na
    podstawie umów cywilnoprawnych”. Podobnie także w orzeczeniu z dnia 23 marca 2010 r.
    sygn. I FSK 273/09 NSA uznał, iż „podatnikiem VAT w zakresie czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 ustawy) jest z racji
    posiadanych cech podatnika (art. 15 ust. 1 ustawy) – gmina”.
    Oznacza to, że w zakresie czynności cywilnoprawnych dokonywanych przez jednostki
    samorządu terytorialnego, nawet gdy dotyczą one ich zadań własnych, podmioty te
    powinny być uznawane za podatników VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Jednocześnie, w myśl
    art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez
    świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów.
    Mając na uwadze, iż umowa najmu niewątpliwie jest umową cywilnoprawną uregulowaną
    w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. 2024 poz. 1061), nie ma
    wątpliwości, że w ramach wykonywania przedmiotowych czynności, tj. odpłatnego
    udostępnienia na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych Sali (...) na podstawie
    zawartych między stronami umów, Gmina działać będzie w roli podatnika VAT.
    Konsekwentnie, mając na uwadze, iż Gmina działa/działać będzie w tym zakresie w roli
    podatnika VAT oraz wykonuje/wykonywać będzie usługi najmu na rzecz zainteresowanych
    podmiotów zewnętrznych za wynagrodzeniem (zainteresowany podmiot zobowiązany jest
    do zapłaty wynagrodzenia na rzecz Gminy), przedmiotowa transakcja podlega/podlegać
    będzie opodatkowaniu VAT (odpłatne świadczenie usług).
    W opinii Wnioskodawcy świadczone przez niego usługi najmu na rzecz zainteresowanych
    podmiotów zewnętrznych nie korzystają przy tym ze zwolnienia z VAT, gdyż ani ustawa o
    VAT, ani też rozporządzenia wykonawcze nie przewidują zwolnienia z opodatkowania,
    które znalazłoby zastosowanie w przedstawionym przez Gminę stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym.
    Reasumując, świadczone przez Gminę usługi najmu Sali (...) na rzecz zainteresowanych
    podmiotów zewnętrznych na podstawie odpłatnych umów, stanowią/będą stanowić
    czynności podlegające opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8
    ust. 1 oraz art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, w stosunku do których ani w ustawie o VAT, ani też
    w rozporządzeniach wykonawczych, nie zostało przewidziane zwolnienie z opodatkowania.
    Ad 2.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, iż prawo do odliczenia VAT
    naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:
        nabywcą towarów / usług jest podatnik VAT oraz
        nabywane towary / usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania
        czynności opodatkowanych VAT.

    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, kwestia ta została
    uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są
    osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
    fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie
    uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W świetle powyższego uznać należy, iż z tytułu świadczenia usług odpłatnego wynajmu
    Sali (...) Gmina jest/będzie podatnikiem VAT, gdyż przedmiotowe świadczenia wykonywane
    są/będą odpłatnie na podstawie umów cywilnoprawnych zawieranych przez Gminę z
    podmiotami trzecimi. W konsekwencji uznać należy, iż Gmina dokonuje/będzie
    dokonywała w takim przypadku odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, o
    którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    Drugim warunkiem niezbędnym do zastosowania prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek ponoszonych wydatków z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych VAT.
    Gmina wskazuje, iż w jej opinii, za bezsporny należy uznać fakt, iż poniesione przez Gminę
    wydatki związane z Inwestycją są bezpośrednio związane z czynnościami
    opodatkowanymi. Wybudowana w ramach Inwestycji Sala (...) jest/będzie bowiem
    przedmiotem odpłatnego udostępniania na rzecz zainteresowanych podmiotów.
    Tym niemniej Sala (...) jest/będzie również udostępniania nieodpłatnie dla uczniów
    podczas zajęć rekreacyjno-sportowych, w tym także lekcji wychowania fizycznego w
    ramach realizacji przez Gminę zadań własnych wynikających z odrębnych ustaw.
    Mając na uwadze powyższe, Sala (...) jest/będzie wykorzystywana zarówno do działalności
    opodatkowanej w postaci odpłatnego wynajmu obiektu jak również do działalności
    pozostającej poza zakresem ustawy o VAT tj. bezpłatnego udostępniania Sali (...) dla
    uczniów w celu realizacji zadań publicznoprawnych.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 22 ustawy o VAT minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić dla niektórych podatników sposób
    kalkulacji takiej proporcji uwzględniając specyfikę prowadzonej przez nich działalności
    (dalej: „pre-współczynnik”). W stosunku do jednostek samorządu terytorialnego sposób
    kalkulacji pre-współczynnika został określony w Rozporządzeniu Ministra Finansów dnia
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (dalej: „Rozporządzenie”) i jego podstawą są dane wynikające z rocznych sprawozdań
    finansowych.
    Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 Rozporządzenia w przypadku jednostki samorządu
    terytorialnego sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek

    organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego. Stosownie do ust. 2 ww. par. sposób
    określenia proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego ustala się wg wzoru:
    X = A x 100 / DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.ujst
    W konsekwencji Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
    związanych z Inwestycją w oparciu o pre-współczynnik skalkulowany w oparciu o dane
    jednostki organizacyjnej, która administruje obiektem tj. urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego.
    Analogiczne stanowisko zostało potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 lipca 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.440.2022.1.JSZ, w której organ wskazał, że: „Jak wynika z treści wniosku, jako
    zarejestrowany czynny podatnik podatku VAT zamierzają Państwo zrealizować projekt pn.
    „(...)”. Faktury związku z realizacją projektu będą wystawiane na Państwo. Zakupione
    wyposażenie będzie służyło zarówno czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu
    (udostępnianie nieodpłatne), jak również czynnościom opodatkowanym (udostępnianie
    odpłatne). Efekty zrealizowanego projektu będą wykorzystywane przez Państwa do
    działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy od podatków od towarów i
    usług, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww.
    ustawy o podatku od towarów i usług. Nie będzie istniała możliwość przyporządkowania
    wydatków w całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji w przedstawionych we wniosku
    okolicznościach sprawy w odniesieniu do wydatków, które wykorzystywane będą zarówno
    do celów prowadzonej przez Państwo działalności gospodarczej (czynności opodatkowane
    podatkiem VAT) oraz do celów innych niż działalność gospodarcza (czynności
    niepodlegające opodatkowaniu), w sytuacji gdy nie będą Państwo w stanie ich powiązać z
    konkretnymi kategoriami działalności, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników”.
    Tożsame stanowisko wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z dnia 9 września 2022 r. sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.475.2022.2.WL, w której
    wskazał, że: „Zatem, w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją Zadania pn.:
    „(...)”, będzie przysługiwało Państwa Gminie na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86
    ust. 2a ustawy prawo do odliczenia części podatku naliczonego z zastosowaniem proporcji
    określonej w § 3 ust. 2 rozporządzenia właściwej dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego”.
    Konkludując, zdaniem Wnioskodawcy, Gminie przysługuje prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków poniesionych w związku z Inwestycją w oparciu o pre-
    współczynnik skalkulowany na podstawie danych jednostki, która administruje Salą (...) tj.
    urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, z uwagi na wykorzystywanie
    majątku, który powstał w ramach Inwestycji zarówno do działalności opodatkowanej w
    postaci odpłatnych usług najmu Sali (...) jak i do działalności pozostającej poza zakresem
    ustawy o VAT w postaci bezpłatnego udostępniania Sali na rzecz uczniów w celu realizacji
    zadań publicznoprawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Przez świadczenie usług należy przede wszystkim rozumieć określone zachowanie
    podatnika na rzecz odrębnego podmiotu, które zasadniczo wynika z dwustronnego
    stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą
    (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę.
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006
    r. str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy
    towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie
    czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w rozumieniu
    art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi
    być wykonana przez podatnika.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:

      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w
    dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności:
        inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz
        mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. (...)
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie
    podmiotowo-przedmiotowy. W celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia z
    podatku konieczne jest spełnienie dwóch warunków:
        czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane
        przez ściśle określone podmioty,
        ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te
        podmioty władztwa publicznego.
    Tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje możliwość legalnego wyłączenia z kategorii
    podatników podatku od towarów i usług na mocy art. 15 ust. 6 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że w latach 2022-2024 zrealizowali Państwo inwestycję pn. „(...)”.
    Jednostką organizacyjną odpowiedzialną za zarządzanie przedmiotowym majątkiem jest
    właściwy referat Urzędu Gminy (...).
    Sala (...) udostępniana jest/będzie:
    A. nieodpłatnie na rzecz uczniów (np. podczas zajęć rekreacyjno-sportowych, w tym także
      lekcji wychowania fizycznego);
    B. odpłatnie na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych, w godzinach wolnych
      od zajęć dydaktycznych (np. w celu organizacji odpłatnych zajęć prowadzonych przez
      trenerów bądź instruktorów).
    W pierwszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą tego, czy odpłatne udostępnianie Sali
    (...) na rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych na podstawie umowy stanowi
    /będzie stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu
    VAT, niekorzystające ze zwolnienia z tego podatku.
    Najem został zdefiniowany w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Zgodnie z art. 659 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
      używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      § 2. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.

    Najem jest umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną. Umowa najmu jest
    cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno wynajmującego, jak i najemcę –
    określone obowiązki. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na
    oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy – płacenie umówionego czynszu.
    Umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z
    cudzej rzeczy. Czynsz stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie przedmiotu
    najmu przez najemcę.
    Najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatne usługi udostępnienia Sali (...) na rzecz podmiotów zewnętrznych stanowi
    /stanowić będzie czynności cywilnoprawne, które wykonują/będą Państwo wykonywać
    jako podatnik w myśl art. 15 ust. 1 ustawy w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy. W ramach świadczenia odpłatnych
    usług udostępniania Sali (...) nie korzystają/nie będą Państwo korzystać z wyłączenia z
    opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.
    Czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może być
    opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego
    podatku.
    Przepisy ustawy, ani rozporządzeń wykonawczych do ustawy nie przewidują zwolnienia od
    podatku dla usługi polegającej na udostępnianiu pomieszczeń użytkowych, za którą
    będzie pobierane wynagrodzenie. Zatem czynność odpłatnego udostępnienia Sali (...) na
    rzecz zewnętrznych podmiotów jest/będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z Inwestycją przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT skalkulowanej w oparciu o dane urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego zgodnie z rozporządzeniem.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
        odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, oraz
        towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
        wykonywania czynności opodatkowanych (tzn. takich, których następstwem jest
        określenie podatku należnego – powstanie zobowiązania podatkowego).

    Warunkiem, który daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli będzie wykorzystywał do czynności
    zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi).
    Art. 88 ustawy zawiera listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z
    którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej

      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie wskazanej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:

                          X = A x 100/DUJST
        gdzie poszczególne symbole oznaczają:
        X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
        całkowitej,
        A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
        jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
        samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
          odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          eksportu towarów,
          wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego – rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b–d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z

        wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
        zadań jednostki samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
        ustawy.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    W celu odliczenia podatku naliczonego podatnik powinien w pierwszej kolejności
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych
    niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w
    art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Sala (...) udostępniana jest/będzie nieodpłatnie na rzecz uczniów (np. podczas zajęć
    rekreacyjno-sportowych, w tym także lekcji wychowania fizycznego) oraz odpłatnie na
    rzecz zainteresowanych podmiotów zewnętrznych, w godzinach wolnych od zajęć
    dydaktycznych (np. w celu organizacji odpłatnych zajęć prowadzonych przez trenerów
    bądź instruktorów). Nie są Państwo w stanie dokonać bezpośredniej alokacji ponoszonych
    Wydatków inwestycyjnych do poszczególnych rodzajów działalności, tj. czynności
    odpłatnych lub nieodpłatnych.

    W tej sytuacji, gdy towary i usługi zakupione w ramach realizacji Inwestycji
    wykorzystywane są przez Państwa do działalności gospodarczej opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług oraz do działalności innej niż działalność gospodarcza,
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, do wyliczenia podatku naliczonego
    znajdzie zastosowanie art. 86 ust. 2a i nast. ustawy, z uwzględnieniem zasad określonych
    w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. (§ 3 ust. 2 rozporządzenia).
    Zatem przysługuje Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych przez
    Państwa Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu proporcji, o której mowa w art. 86
    ust. 2a ustawy o VAT, skalkulowanej w oparciu o dane urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego zgodnie z rozporządzeniem. Przy czym prawo do odliczenia
    podatku VAT przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
    określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz zdarzenia przyszłego, które
    Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym i zdarzeniem
    przyszłym. Państwo ponosicie ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym jego przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację
    oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.