Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-451/15-4/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-12
Teza: Sprzedaż nieruchomości nabytej w drodze działu spadku.
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek-dział spadku; zbycie-odpłatne zbycie; zniesienie-zniesienie współwłasności
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 29 kwietnia 2015 r. (data wpływu 4 maja 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 sierpnia 2015 r. (data wpływu 6 sierpnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest:**

*   **prawidłowe** – w odniesieniu do pytania nr 1;
*   **nieprawidłowe** – w pozostałym zakresie.

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz w art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 28 lipca 2015 r. nr ILPB2/4511-1-451/15-2/TR wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Zainteresowaną, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Ponadto, pouczono Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Zainteresowaną nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłane w dniu 28 lipca 2015 r. zostało skutecznie doręczone w dniu 30 lipca 2015 r. Natomiast w dniu 6 sierpnia 2015 r. (data nadania 5 sierpnia 2015 r.) wpłynęło pismo stanowiące uzupełnienie wniosku.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na mocy ugody sądowej z dnia 10 grudnia 2012 r. Wnioskodawczyni przyznano na wyłączną własność 4/5 udziału we współwłasności nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr 1219/2 o pow. 1.393 m2. Wartość nieruchomości 253.280,00 zł.

Zgodnie z pkt 3 ugody zobowiązano Zainteresowaną do spłaty pozostałych spadkobierczyń, tj. po 84.426,66 zł – 168.853,32 zł (84.426,66 zł x 2). Aktem notarialnym z dnia 22 sierpnia 2014 r. Wnioskodawczyni zbyła działkę 1219/4 o pow. 458 m2 wraz z posadowionym na niej budynkiem mieszkalnym swojej córce oraz zięciowi za kwotę 240.000,00 zł.

Po stronie Zainteresowanej powstał obowiązek podatkowy w związku z tym złoży PIT-39.

Z uzyskanych w urzędzie skarbowym informacji wynika, że urząd odmawia uznania ugody sądowej jako tytułu prawnego nabycia nieruchomości i w związku z tym nie uzna kosztów uzyskania przychodów w kwocie 168.853,32 zł, będących spłatą spadkobierców.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowana wskazała, że spadkodawca zmarł w dniu 21 września 2009 r., a 1/5 udziału w nieruchomości będącej przedmiotem wniosku została nabyta na podstawie umowy darowizny z dnia 22 grudnia 1983 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy organ podatkowy podziela stanowisko Wnioskodawczyni, że ugoda stanowi tytuł prawny nabycia nieruchomości?
2.  Czy organ podatkowy przychyla się do twierdzenia, że Wnioskodawczyni spłacając pozostałych współwłaścicieli poniosła faktyczne koszty nabycia 168.853,32 zł?
3.  Czy wobec zaistniałego stanu faktycznego zastosowanie znajduje art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ugoda sądowa jest tytułem prawnym nabycia nieruchomości, bowiem na podstawie przywołanej ugody Wnioskodawczyni została wpisana jako właściciel w księdze wieczystej.

Zainteresowana poniosła faktyczne koszty nabycia udziałów w nieruchomości 1219/2, która została podzielona na działki nr 1219/3 i 4.

Artykuł 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - podstawą obliczenia jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonych zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi wg art. 22 ust. 6c i 6d (…).

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, tj. 240.000,00 zł pomniejszona o koszty odpłatnego nabycia, czyli 168.853,32 zł. Cena nie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości, a nabywcy zaciągnęli kredyt na zakup działki. Wnioskodawczyni podnosi, że koszty o których mowa w art. 30e ust. 2 należy ustalić zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zbyta nieruchomość została nabyta w części odpłatnie (w drodze działu spadku) i w części nieodpłatnie (przez spadek). Druk SD został złożony w terminie. Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawczyni powołuje interpretację indywidualną z dnia 17 czerwca 2014 r. nr IBPBII/2/415-284/14/MM wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest:

*   **prawidłowe** – w odniesieniu do pytania nr 1;
*   **nieprawidłowe** – w pozostałym zakresie.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment i sposób ich nabycia.

W tym miejscu należy zauważyć, że zgodnie z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r., poz. 121), spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

Oznacza to, że dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy.

Natomiast z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. W postanowieniu o stwierdzeniu praw do nabycia spadku, sąd nie określa bowiem składników masy spadkowej i nie dokonuje podziału tych składników pomiędzy poszczególnych spadkobierców. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych, stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Zgodnie z art. 1035 ustawy Kodeks cywilny, jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego stosuje się przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku, spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.

Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku spadkobiercom. Dochodzi wówczas do powstania wspólności majątku spadkowego. Wspólność ta nie jest tożsama ze wspólnością w częściach ułamkowych w rozumieniu art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, gdyż jej przedmiotem jest spadek, a nie rzecz. Wspólnością objęte są wszystkie prawa majątkowe podlegające dziedziczeniu i istniejące w chwili otwarcia spadku, a więc także prawa z istoty swej podzielne.

W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem, przyznane poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich; ustaje więc wspólność majątku spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom. Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym spadkobiercom.

Z chwilą działu spadku jedni spadkobiercy tracą więc własność udziałów nabytych przez siebie w spadku, a własność tę dopiero z tą chwilą nabywają inni spadkobiercy. Dział spadku może nastąpić za odpłatnością w formie spłaty na rzecz pozostałych współwłaścicieli (współwłaściciela) lub nieodpłatnie bez żadnych spłat.

W myśl natomiast art. 211 i art. 212 Kodeksu cywilnego, zniesienie współwłasności może nastąpić przez podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych, bądź przez podział cywilny, polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości udziałów współwłaścicieli. W rezultacie w wyniku zniesienia współwłasności dochodzi więc jedynie do nowego ukształtowania prawa własności poprzez odebranie temu prawu cechy wspólności.

W tym miejscu wskazać należy, że dział spadku i zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.

Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły danej osobie w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności, należy zatem przyjąć datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu spadku mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku zostało dokonane bez spłat i dopłat.

Gdy w wyniku działu spadku i zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego.

Tak więc co do zasady, dział spadku i zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tych instytucji prawnych podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.

Z taką sytuacją mamy właśnie do czynienia w przedmiotowej sprawie. Jak bowiem wynika z informacji zawartych we wniosku, w wyniku działu spadku przeprowadzonego w formie ugody sądowej na rzecz Wnioskodawczyni przyznano 4/5 udziału w działce o nr 1219/2. Zainteresowaną zobowiązano do spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców w wysokości 168.853,32 zł.

Tak więc rzeczoną nieruchomość (działkę nr 1219/2) Wnioskodawczyni nabyła w trzech datach:

*   w 1983 r. w drodze darowizny,
*   w 2009 r. w drodze spadku,
*   w 2012 r. w drodze działu spadku (ugoda).

Następnie Wnioskodawczyni dokonała podziału działki nr 1219/2 na działki o nr 1219/3 i 1219/4. W 2014 roku działka nr 1219/4 została sprzedana.

W tym miejscu wskazać należy, że dokonanie podziału działki na mniejsze nie stanowiło ich nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stąd też czynność ta, jako czynność czysto techniczna, nie ma wpływu na określenie początku biegu terminu, o którym mowa w tym przepisie. W konsekwencji odpłatne zbycie działki nr 1219/4 proporcjonalnie do udziału, który Wnioskodawczyni nabyła w 1983 r. nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) cytowanej ustawy, a co za tym idzie nie skutkuje obowiązkiem uiszczenia podatku dochodowego.

Powyższe oznacza, że jedynie przychód przypadający na udział w działce nabyty w 2009 r. i 2012 r. stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu według zasad obowiązujących w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r.

I tak w myśl art. 30e ust. 1 i 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ww. brzmieniu, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku i jest płatny w terminie złożenia zeznania za rok podatkowy, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy – podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw. Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wątpliwości Wnioskodawczyni budzi kwestia, czy kwota spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców może zostać uznana za koszt nabycia działki, a w konsekwencji czy w przypadku zbycia działki kwota ta stanowić będzie koszt uzyskania przychodu.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością), np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego w związku ze sprzedażą, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości.

Powyższe oznacza, że jeśli Wnioskodawczyni poniosła ww. koszty przy sprzedaży działki to będą mogły one zmniejszyć cenę zbycia. Jednakże należy pamiętać, że poniesione koszty odpłatnego zbycia dotyczyć będą całej sprzedanej działki, czyli również części przychodu, który dotyczy udziału nabytego w 1983 r. niestanowiącego źródła przychodu. W związku z powyższym, przychód uzyskany ze sprzedaży działki przypadający na udział nabyty w 2009 i 2012 r. można pomniejszyć o poniesione koszty odpłatnego zbycia, lecz tylko w części proporcjonalnie przypadającej na ten udział. Nie można bowiem odliczać kosztów przypadających na udział nabyty w 1983 r. skoro przypadający na niego przychód nie podlega opodatkowaniu (a skoro tak, to nie generuje także kosztów).

Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się natomiast zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ww. ustawy w zależności od tego czy zbywaną nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.

W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Zgodnie natomiast z art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Udział nabyty przez Wnioskodawczynię w 2009 r. został nabyty w sposób nieodpłatny (spadkobranie). To oznacza, że przychód uzyskany ze sprzedaży działku odpowiadający temu udziałowi może zostać umniejszony o udokumentowane fakturami VAT nakłady, które zwiększyły wartość sprzedanej nieruchomości. Jeżeli Wnioskodawczyni zapłaciła podatek od spadków i darowizn z tytułu nabycia tego udziału w spadku, to on również może pomniejszać przychód ze sprzedaży.

Natomiast w odniesieniu do udziału w działce nabytego w wyniku odpłatnego działu spadku zastosowanie znajdzie art. 22 ust. 6c ww. ustawy.

Definicję kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych odpłatnie ustawodawca precyzuje poprzez bezpośrednie wskazanie, że koszty takie stanowią m.in. udokumentowane koszty nabycia tej nieruchomości.

W momencie przeprowadzenia działu spadku w formie ugody Wnioskodawczyni nabyła własność udziałów w działce, które to udziały należały do pozostałych współwłaścicieli. Pozostali współwłaściciele utracili prawo własności posiadanych udziałów za odpłatnością. Spłata przypadająca na sprzedaną działkę na rzecz pozostałych spadkobierców jest zatem dla Wnioskodawczyni niejako ceną nabycia udziału w nieruchomości.

Wobec powyższej okoliczności stwierdzić należy, że w przypadku odpłatnego zbycia działki 1219/4, kosztem uzyskania przychodu może być udokumentowana kwota faktycznej spłaty na rzecz wcześniejszych współwłaścicieli, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy jednakże mieć na uwadze, że w przedmiotowej sprawie kosztem tym nie będzie cała kwota uiszczona przez Zainteresowaną. Nie można albowiem tracić z pola widzenia faktu, że Wnioskodawczyni w 2014 r. dokonała zbycia działki nr 1219/4 (458 m2) wydzielonej z większej działki o nr 1219/2 (1.393 m2), w której udziały posiadała już w 1983 r. i 2009 r. za której uzyskanie pełnej własności dokonała spłaty pozostałych współwłaścicieli w wysokości 168.853,32 zł. W konsekwencji powyższego koszt, o którym mowa powyżej stanowić będzie kwota spłaty dokonanej przez Zainteresowaną na rzecz pozostałych spadkobierców w proporcji przypadającej na udział w działce nabyty w 2012 r. W odniesieniu natomiast przychodu uzyskanego ze sprzedaży działki w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2009 r. omawiany koszt zostanie ustalony w oparciu o art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast koszt nie będzie w ogóle ustalany do części kwoty uzyskanej ze sprzedaży działki w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 1983 r. gdyż sprzedaż ta nie generowała przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu informuje, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały weryfikacji i analizie w ramach postępowania o wydanie interpretacji indywidualnej.

W odniesieniu natomiast do interpretacji powołanej we wniosku stwierdzić należy, że wydana ona została w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.