Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4015.198.2025.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Brak zastosowania do otrzymywania świadczeń z Trustu
uregulowań zawartych w ustawie o podatku od spadków i
darowizn wynika z tego, że nie będzie ono dokonywane na
podstawie tytułów wskazanych w ustawie, w tym w
szczególności nie jest/nie będzie to nabycie tytułem darowizny
ani polecenia darczyńcy.
Słowa kluczowe: beneficjent
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
trust
świadczenie-świadczenie pieniężne
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych przekazania praw z polisy w związku z likwidacją Trustu. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    JZ (dalej: Pani) posiada obywatelstwo polskie i ma miejsce zamieszkania w Polsce. Ponadto
    w Polsce znajduje się Pani ośrodek interesów życiowych i jest Pani polskim rezydentem
    podatkowym. Posiada Pani na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony
    obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Siostra Pani matki – LJ (dalej także: Pani ciotka), zmarła (...) r.; była obywatelką i rezydentką
    podatkową Stanów Zjednoczonych, w chwili śmierci była wdową, nie posiadała dzieci
    małżeńskich oraz pozamałżeńskich.
    W celu odpowiedniego zarządzenia swoim majątkiem i zapewnienia możliwości sukcesji w
    ramach rodziny oraz przekazania go zstępnym, Pani ciotka wraz z mężem – GJ na
    podstawie umowy – Deklaracja ustanowienia powiernictwa G i L J utworzyła (...) r. Trust
    pod prawem Stanów Zjednoczonych (jej ważność i wykładania podlega prawu Stanu
    Kalifornia) pod nazwą (...), której postanowienia zmieniono dokumentem z (...) r. – (...)
    (dalej: Trust).
    Trust stanowi formę zbliżona do funduszu powierniczego i nie posiada osobowości
    prawnej. Zawarta umowa posiada status trustu uznaniowego (ang. discretionary trust), co
    oznacza, że otrzymanie jakiejkolwiek płatności przez beneficjentów Trustu zależy od
    dyskrecjonalnej decyzji powiernika. Dyskrecjonalność Trustu oznacza także, że jego
    beneficjenci, do czasu podjęcia decyzji o wypłacie przez powierników na ich rzecz, nie
    mają prawa do jakiejkolwiek płatności z Trustu.
    Założycielami Trustu byli G i L J, a majątek Trustu pochodzi z ich majątku wspólnego, na
    który składa się: cały majątek osobisty, w tym między innymi odzież i artykuły
    gospodarstwa domowego, wszelka biżuteria, przedmioty sztuki, odzież, meble domowe i
    wyposażenie domu oraz wszelkie inne rzeczy osobiste, posiadane nieruchomości i
    ruchomości, wszelkie środki pieniężne, rachunki bankowe, akcje, obligacje, udziały w
    spółkach jawnych i komandytowych, weksle własne i umowy powiernicze płatne na rzecz
    obojga lub któregokolwiek z założycieli Trustu (lub takie udziały w takich
    nieruchomościach) wraz z wszelkimi ubezpieczeniami takich nieruchomości. Ich intencją
    było, aby w przyszłości ich zstępni oraz przedstawiciele Polonii mogli otrzymać majątek
    Trustu tytułem darmym. Dla Trustu zostali wyznaczeni powiernicy (dalej: Powiernicy),
    którzy pełnili funkcję zarządcy majątku Trustu oraz, zgodnie z zasadami i warunkami
    funkcjonowania Trustu, mogli podjąć decyzję o wypłacie świadczeń na Pani rzecz. Jako
    Powierników wskazano w następującej kolejności: NW, MS oraz AB, pełniących funkcje
    Współpowierników.
    Zarządzanie tym majątkiem po wniesieniu do Trustu było obowiązkiem Powiernika. Do
    momentu uzyskania świadczeń z Trustu, nie jest Pani właścicielem lub udziałowcem
    Trustu bądź majątku w nim zgromadzonego. Powiernik pełni funkcję zarządcy Trustu. W
    szczególności, jest on uprawniony do zawierania transakcji i dokonywania czynności w
    imieniu Trustu, w tym wyłącznie Powiernik podejmuje decyzję o likwidacji i wypłacie
    świadczeń do beneficjenta. Opisane powyżej świadczenia, jakie może otrzymać
    beneficjent w związku z likwidacją Trustu, nie wiążą się z obowiązkiem jakiegokolwiek
    świadczenia ze strony beneficjenta.

    Wymaga podkreślenia, że Powiernik będzie tylko formalnym, prawnym właścicielem
    przekazanego mu majątku. Faktyczne władztwo ekonomiczne (beneficial ownership)
    przysługiwało Założycielom Trustu, a po ich śmierci, po likwidacji majątku Trustu będzie
    przysługiwało beneficjentom Trustu, którzy mogą czerpać ekonomiczną korzyść z majątku,
    którym on zarządza.
    Żaden beneficjent w żadnym momencie nie posiadał żadnych praw, tytułów ani udziałów
    w jakiejkolwiek części tytułu prawnego do nieruchomości lub tytułu wynikającego z prawa
    słuszności. Śmierć któregokolwiek z beneficjentów nie powodowała wygaśnięcia Trustu
    ani nie wpływała na prawa lub uprawnienia powiernika lub beneficjentów, z wyjątkiem
    przypadków określonych w przepisach prawa.
    Pani ciotka, testamentem z (...) r. przekazała część swojego majątku spadkowego ww.
    Powiernikom, pełniącym funkcje w Powiernictwie G i L J w dniu jej śmierci, w celu
    przechowywania i zarządzania nią zgodnie z warunkami Trustu.
    (...) r. Powiernicy – NW oraz AB dokonały likwidacji części majątku Trustu, a część kwoty ze
    sprzedaży nieruchomości położonej (...), wchodzącej w jej skład, została wypłacona dwom
    beneficjentom – w tym Pani, w części, tj. pierwsza transza (...) r. po (...) dolarów
    amerykańskich (USD) oraz druga transza (...) r. po (...) dolarów amerykańskich (USD) na
    rzecz obojga beneficjentów, w tym na Pani rachunek bankowy. Pozostała do wypłaty
    kwota będzie zrealizowana zgodnie z warunkami Trustu w sposób określony przez
    Powierników.
    Pytania (częściowo przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym świadczenia pieniężne otrzymane przez Panią, jako
      beneficjenta Trustu, w związku z częściową likwidacją Trustu, podlegają
      opodatkowaniu na zasadach określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn?
    2. Czy w opisanym stanie faktycznym świadczenia pieniężne otrzymane przez Panią, jako
      beneficjenta Trustu, w związku z częściową likwidacją Trustu, które po śmierci
      założycieli Trustu, zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu pochodziły
      od Powierników, w przypadku uznania ich za darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1
      ustawy Kodeks cywilny lub polecenia darczyńcy w rozumieniu art. 893 § 1 Kodeksu
      cywilnego, podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
      od spadków i darowizn?
    3. Czy świadczenia pienienie, które Pani otrzyma jako beneficjent Trustu w związku z
      częściową likwidacją Trustu będą podlegały opodatkowaniu na zasadach określonych
      w ustawie o podatku od spadków i darowizn?
    4. Czy świadczenia pieniężne, które Pani otrzyma, jako beneficjent Trustu, w związku z
      częściową likwidacją Trustu, które po śmierci założycieli Trustu, zgodnie z zasadami i
      warunkami funkcjonowania Trustu pochodziły od Powierników, w przypadku uznania
      ich za darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego lub polecenia darczyńcy
      w rozumieniu art. 893 § 1 Kodeksu cywilnego, podlegają opodatkowaniu na podstawie
      art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie (częściowo przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:

    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej podatkiem, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
      testamentowego;
    2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    3) zasiedzenia;
    4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
    5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę
      darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
    6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do art. 1 ust. 2 ww. ustawy, podatkowi podlega również nabycie praw do
    wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz
    nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu
    inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na
    wypadek jego śmierci.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn zawiera zamknięty katalog zdarzeń objętych
    tym podatkiem. Oznacza to, że opodatkowaniu tym podatkiem nie podlegają nabycia na
    podstawie tych tytułów prawnych, które nie są wymienione w przytoczonym wyżej
    przepisie art. 1 ust. 1 i 2 ww. ustawy.
    Mając na względzie, że najbardziej zbliżoną do świadczeń pieniężnych przekazanych Pani
    instytucją na gruncie prawa polskiego jest darowizna, która została wymieniona w art. 1
    ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, a przepisy ww. ustawy nie definiują pojęcia darowizny, a zatem
    należy odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy – Kodeks cywilny.
    Z treści art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że przez umowę darowizny darczyńca
    zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego
    majątku.
    Stosownie do treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego, oświadczenie darczyńcy powinno być
    złożone w formie aktu notarialnego.
    Jednakże, umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
    przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Darowizna należy do czynności, których
    celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu i polega
    najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Korzyść
    osiągana przez jedną stronę umowy nie znajduje odpowiednika po drugiej stronie; istotną
    cechą darowizny jest zatem nieekwiwalentność świadczenia darczyńcy (por. wyrok NSA z
    11 października 2024 r., sygn. akt III FSK 1463/22). Umowa darowizny jest czynnością
    prawną dwustronną i z zasady konsensualną. Podmiotami tej umowy są darczyńca oraz
    obdarowany.
    W Pani ocenie, nie można przy tym pomijać i tego, że w art. 889 pkt 1 Kodeksu cywilnego
    przewidziano, iż nie stanowią darowizny bezpłatne przysporzenia, gdy zobowiązanie do
    bezpłatnego świadczenia wynika z umowy uregulowanej innymi przepisami Kodeksu.
    Zwrot normatywny „umowy uregulowane innymi przepisami kodeksu” należy rozumieć
    szeroko, a więc nie tylko umowy i nie tylko uregulowane w przepisach Kodeksu cywilnego
    (por. wyrok NSA z 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II FSK 257/09). Odnosi się on zatem nie
    tylko do umów uregulowanych w Kodeksie cywilnym, lecz do wszelkich zawieranych
    umów, które stypizowane zostały w innych aktach prawnych, bądź stanowią umowy

    nienazwane, jak również do wszelkich czynności i zdarzeń prawnych wynikających z
    odrębnych regulacji. Powyższe poglądy prowadzą do jednoznacznego wniosku, że
    odkodowując pojęcie darowizny, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn, należy w pierwszej kolejności zbadać, czy jest to umowa, o której
    mowa w art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, czy też umowa do niej podobna, której
    przedmiotem jest bezpłatne przysporzenie, jednak z uwagi na brzmienie art. 889 pkt 1
    Kodeksu cywilnego, za umowę darowizny nie może być uznana.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 1.
    W Pani ocenie, świadczenie pieniężne otrzymane przez Panią, jako beneficjenta Trustu, w
    związku z częściową likwidacją Trustu nie podlegają opodatkowaniu na zasadach
    określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. Należy wskazać, że skoro
    dokonanie przez Powierników 12 czerwca 2024 r. likwidacji części majątku Trustu oraz
    przekazanie Pani (oraz drugiemu beneficjentowi) części środków pieniężnych ze sprzedaży
    nieruchomości, wchodzącej w jej skład, nie przybiera formy darowizny, ani innych tytułów
    nabycia wymienionych w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, to
    wskazane we wniosku świadczenia pieniężne z majątku Trustu nie będą podlegały
    regulacjom zawartym w ww. ustawie.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 2.
    W Pani ocenie, w opisanym stanie faktycznym świadczenie pieniężne otrzymane przez
    Panią, jako beneficjenta Trustu, w związku z częściową likwidacją Trustu, które po śmierci
    założycieli Trustu, zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu pochodziły od
    Powierników, nie mogą zostać uznane za darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu
    cywilnego lub polecenie darczyńcy w rozumieniu art. 893 § 1 Kodeksu cywilnego, co
    implikuje brak obowiązku podatkowego na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn.
    Należy wskazać, że prawo do majątku wniesionego do Trustu nie jest dziedziczne, a
    pomimo że założyciele Trustu zmarli, to do momentu uzyskania świadczeń z Trustu, nie
    jest Pani właścicielem lub udziałowcem majątku w nim zgromadzonego. Natomiast
    decyzję o likwidacji majątku Trustu (lub jego części) i wypłacie świadczeń na Pani rzecz
    podejmuje wyłącznie Powiernik. Powiernik pełni funkcję zarządcy majątku Trustu oraz,
    zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu, wypłaca świadczenia na rzecz
    beneficjenta. Prawo do świadczeń z likwidowanego majątku Trustu wynika z tego, że
    została Pani wskazana przez Powiernika jako beneficjent Trustu. Nie przysługuje Pani
    żaden tytuł prawny do majątku zgromadzonego w Truście przed podjęciem decyzji przez
    Powierników o dokonaniu wypłaty.
    W stanie faktycznym sprawy, nie można uznać, że sytuacja beneficjenta odpowiada w
    swoich skutkach sytuacji obdarowanego – zwłaszcza jeśli za stronę darującą w tej sprawie
    mieliby zostać uznani założyciele Trustu, którzy przekazując swój majątek na rzecz Trustu
    – od chwili jego wniesienia majątku do Trustu nie są już właścicielami, jak również
    dysponentami tego majątku, pomimo posiadania przez cały okres ich życia statusu
    beneficjenta Trustu, wszelkie części tego majątku, jak i pożytki z niego pochodzące, nie są
    już elementem ich majątku – nie mogą więc być przez nich darowane. Ponadto za stronę
    darującą nie mogą zostać uznani także Powiernicy, pełniący funkcję zarządcy majątku
    Trustu oraz, zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu, wypłacający
    świadczenia na rzecz beneficjenta. Z tego względu nie sposób uznać, że świadczenie
    wypłacane w związku z częściową likwidacją majątku Trustu otrzymała Pani tytułem
    darowizny, a w konsekwencji płatności na Pani rzecz jako polecenia darczyńcy.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 3.
    W Pani ocenie, świadczenie pieniężne, które Pani otrzyma, jako beneficjent Trustu, w
    związku z częściową likwidacją Trustu nie będą podlegały opodatkowaniu na zasadach
    określonych w ustawie o podatku od spadków i darowizn.

    Należy wskazać, że skoro dokonanie przez Powierników likwidacji części majątku Trustu
    oraz przekazanie Pani (oraz drugiemu beneficjentowi) części środków pieniężnych ze
    sprzedaży nieruchomości wchodzącej w jej skład, nie przybiera formy darowizny, ani
    innych tytułów nabycia wymienionych w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i
    darowizn, to wskazane we wniosku świadczenia pieniężne z majątku Trustu, które w
    postaci kolejnej transzy lub kolejnych transz mogą zostać przekazane Pani przez
    Powierników w przyszłości, nie będą podlegały regulacjom zawartym w ww. ustawie.
    Stanowisko w zakresie pytania nr 4.
    W Pani ocenie, świadczenie pieniężne, które Pani otrzyma, jako beneficjent Trustu, w
    związku z częściową likwidacją Trustu, które po śmierci założycieli Trustu, zgodnie z
    zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu pochodziły od Powierników, nie mogą
    zostać uznane za darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego lub polecenie
    darczyńcy w rozumieniu art. 893 § 1 Kodeksu cywilnego, co implikuje brak obowiązku
    podatkowego na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Należy wskazać, że prawo do majątku wniesionego do Trustu nie jest dziedziczne, a
    pomimo że założyciele Trustu zmarli, to do momentu uzyskania świadczeń z Trustu, nie
    jest Pani właścicielem lub udziałowcem majątku w nim zgromadzonego. Natomiast
    decyzję o likwidacji majątku Trustu (lub jego części) i wypłacie świadczeń na Pani rzecz
    podejmuje wyłącznie Powiernik. Powiernik pełni funkcję zarządcy majątku Trustu oraz,
    zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu, wypłaca świadczenia na rzecz
    beneficjenta. Prawo do świadczeń z likwidowanego majątku Trustu wynika z tego, że
    została Pani wskazana przez Powiernika jako beneficjent Trustu. Nie przysługuje Pani
    żaden tytuł prawny do majątku zgromadzonego w Truście przed podjęciem decyzji przez
    Powierników o dokonaniu wypłaty.
    Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja przekazania Pani przez Powierników w postaci
    kolejnej transzy lub kolejnych transz majątku Trustu nie może zostać uznana za
    ekwiwalentną w skutkach dla beneficjenta Trustu z sytuacją obdarowanego. Należy
    wskazać, że za stronę darującą w tej sprawie mieliby zostać uznani założyciele Trustu,
    którzy przekazując swój majątek na rzecz Trustu – od chwili jego wniesienia majątku do
    Trustu nie są już właścicielami, jak również dysponentami tego majątku, pomimo
    posiadania przez cały okres ich życia statusu beneficjenta Trustu, wszelkie części tego
    majątku, jak i pożytki z niego pochodzące, nie są już elementem ich majątku – nie mogą
    więc być przez nich darowane. Ponadto za stronę darującą nie mogą zostać uznani także
    Powiernicy, pełniący funkcję zarządcy majątku Trustu oraz, zgodnie z zasadami i
    warunkami funkcjonowania Trustu, wypłacający świadczenia na rzecz beneficjenta. Z tego
    względu nie sposób uznać, że świadczenie, które może zostać wypłacane w związku z
    częściową likwidacją majątku Trustu, otrzyma Pani tytułem darowizny, a w konsekwencji
    płatności na Pani rzecz jako polecenia darczyńcy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn
    (t. j Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):

      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej ,,podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Stosownie do treści art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
      wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
      zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
      stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn ściśle określa granice przedmiotu
    opodatkowania, tj. nabycie według określonych tytułów, wyczerpująco wymieniając tytuły,
    na podstawie których nabycie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    Powyższy katalog czynności ujęty w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn ma
    charakter zamknięty. Zatem, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega
    tylko takie nabycie, które zostało w nim wymienione w sposób wyraźny.
    Jako że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie definiują pojęć darowizny,
    polecenia darczyńcy, zapisu ani spadku, należy odwołać się do odpowiednich przepisów
    uregulowanych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    W myśl art. 893 cyt. Kodeksu:
      Darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub
      zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie).
    Jak wynika z art. 922 § 1 tego Kodeksu:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Art. 968 § 1 omawianego Kodeksu stanowi natomiast, że:
      Spadkodawca może przez rozrządzenie testamentowe zobowiązać spadkobiercę
      ustawowego lub testamentowego do spełnienia określonego świadczenia
      majątkowego na rzecz oznaczonej osoby (zapis zwykły).

                  1Stosownie do treści art. 981 § 1 ww. Kodeksu:
      W testamencie sporządzonym w formie aktu notarialnego spadkodawca może
      postanowić, że oznaczona osoba nabywa przedmiot zapisu z chwilą otwarcia spadku
      (zapis windykacyjny).
    Jak wynika z opisu zdarzenia, posiada Pani obywatelstwo polskie i ma miejsce
    zamieszkania w Polsce. Siostra Pani matki – Pani ciotka, zmarła (...) r., była obywatelką i
    rezydentką podatkową Stanów Zjednoczonych; w chwili śmierci była wdową, nie posiadała
    dzieci małżeńskich oraz pozamałżeńskich. Pani ciotka wraz z mężem utworzyła (...) r. Trust
    pod prawem Stanów Zjednoczonych (jej ważność i wykładania podlega prawu Stanu
    Kalifornia). Trust stanowi formę zbliżona do funduszu powierniczego i nie posiada
    osobowości prawnej. Zawarta umowa posiada status trustu uznaniowego (ang.
    discretionary trust), co oznacza, że otrzymanie jakiejkolwiek płatności przez beneficjentów
    Trustu zależy od dyskrecjonalnej decyzji powiernika. Dyskrecjonalność Trustu oznacza
    także, że jego beneficjenci, do czasu podjęcia decyzji o wypłacie przez powierników na ich
    rzecz, nie mają prawa do jakiejkolwiek płatności z Trustu. Dla Trustu zostali wyznaczeni
    powiernicy, którzy pełnili funkcję zarządcy majątku Trustu oraz, zgodnie z zasadami i
    warunkami funkcjonowania Trustu, mogli podjąć decyzję o wypłacie świadczeń na Pani
    rzecz. Zarządzanie majątkiem po wniesieniu do Trustu było obowiązkiem Powiernika. Do
    momentu uzyskania świadczeń z Trustu nie jest Pani właścicielem lub udziałowcem Trustu
    bądź majątku w nim zgromadzonego. Powiernik pełni funkcję zarządcy Trustu. W
    szczególności jest on uprawniony do zawierania transakcji i dokonywania czynności w
    imieniu Trustu, w tym wyłącznie Powiernik podejmuje decyzję o likwidacji i wypłacie
    świadczeń do beneficjenta. Opisane powyżej świadczenia, jakie może otrzymać
    beneficjent w związku z likwidacją Trustu, nie wiążą się z obowiązkiem jakiegokolwiek
    świadczenia ze strony beneficjenta. Powiernik będzie tylko formalnym, prawnym
    właścicielem przekazanego mu majątku. Faktyczne władztwo ekonomiczne (beneficial
    ownership) przysługiwało Założycielom Trustu, a po ich śmierci po likwidacji majątku
    Trustu będzie przysługiwało beneficjentom Trustu, którzy mogą czerpać ekonomiczną
    korzyść z majątku, którym on zarządza.
    (...) r. Powiernicy dokonali likwidacji części majątku Trustu, a część kwoty ze sprzedaży
    nieruchomości wchodzącej w jej skład została wypłacona dwom beneficjentom – w tym
    Pani, na Pani rachunek bankowy. Pozostała do wypłaty kwota będzie zrealizowana
    zgodnie z warunkami Trustu w sposób określony przez Powierników.
    W opisanej przez Panią sytuacji ustawa o podatku od spadków i darowizn nie będzie miała
    zastosowania. Nabycie świadczeń jako beneficjent Trustu nie nastąpi bowiem na
    podstawie żadnego z tytułów wymienionych w ustawie o podatku od spadków i darowizn.
    Otrzymywanie środków pieniężnych od powiernika Trustu – nie może być ocenianie przez
    pryzmat darowizny ani polecenia darczyńcy.
    W Polsce trust nie został w żaden sposób uregulowany jako instytucja prawna ani w
    prawie cywilnym, ani w prawie podatkowym. Jak wynika z literatury, instytucja trustu jest
    jedną z form powiernictwa. Trusty prawie zawsze działają w oparciu o pisemną umowę i
    przepisy miejscowego prawa powierniczego (w przedmiotowej sprawie w oparciu o prawo
    obowiązujące w stanie Kalifornia w USA). Z tego też względu nie ma możliwości, aby
    przepisy, którymi uregulowane jest działanie opisanego przez Panią Trustu można było
    wprost przełożyć do polskiego porządku prawnego i tak też zastosować.
    Jedyną możliwością, jaką pojawia się w opisywanej sytuacji jest porównanie działania
    Trustu do najbardziej zbliżonych mu instytucji w prawie polskim.
    Powiernictwo może być oparte na różnego rodzaju stosunkach powiernictwa, najczęściej
    jednak wiąże się z przeniesieniem na Trust własności aktywów będących przedmiotem
    zarządzania. Skoro majątek został przeniesiony do dyspozycji Powiernika, który pełni
    funkcję zarządcy majątku Trustu oraz, zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania

    Trustu i to Powiernik podejmuje decyzję – jako formalny właściciel majątku – o wypłacie
    świadczeń na Pani rzecz, to tym samym przekazanie świadczeń beneficjentom nie może
    nastąpić w wyniku wykonania umowy mortis causa (zapisu na wypadek śmierci).
    Wskazała Pani, że beneficjenci, do czasu podjęcia decyzji o wypłacie przez powierników na
    ich rzecz, nie mają prawa do jakiejkolwiek płatności z Trustu. Wskazała Pani także, że
    powiernicy, którzy pełnili funkcję zarządcy majątku Trustu dysponują jego majątkiem
    zgodnie z zasadami i warunkami funkcjonowania Trustu.
    Zatem to wola założyciela Trustu i zawarte w tym zakresie wskazania w dokumentach
    założycielskich powodują, że stanie się Pani beneficjentem świadczeń z Trustu. Powiernik
    podejmuje decyzję o przekazaniu na Pani rzecz określonych składników majątkowych
    Trustu, mając na uwadze zasady i warunki funkcjonowania Trustu.
    Taki sposób otrzymywania świadczeń nie ma więc cech darowizny ani polecenia
    darczyńcy, określonych w art. 888 i art. 893 Kodeksu cywilnego.
    Brak zastosowania do otrzymywania tych świadczeń uregulowań zawartych w ustawie o
    podatku od spadków i darowizn wynika z tego, że nie będzie ono dokonywane na
    podstawie tytułów wskazanych w ustawie, w tym w szczególności nie jest/nie będzie to
    nabycie tytułem darowizny ani polecenia darczyńcy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.