Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-859/14/RSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-27
Teza: możliwość zastosowania 8% stawki podatku dla usług korzystania z sauny parowej i suchej sklasyfikowanych przez Wnioskodawcę pod PKWiU 96.04.10.0
Słowa kluczowe: sport; usługi-usługi związane ze sportem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 22 sierpnia 2014 r. (data wpływu 1 września 2014 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 8% stawki podatku dla usług korzystania z sauny parowej i suchej sklasyfikowanych przez Wnioskodawcę pod PKWiU 96.04.10.0 - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 września 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania 8% stawki podatku stawki podatku dla usług korzystania z sauny parowej i suchej sklasyfikowanych przez Wnioskodawcę pod PKWiU 96.04.10.0.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Wnioskodawca (Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w N.) jest samorządową jednostką budżetową, która świadczy między innymi usługi komercyjne sklasyfikowane pod symbolem PKWIU 93.11.10.0, tj. usługi związane z działalnością obiektów sportowych opodatkowane 8% stawką VAT. Usługi te wymienione zostały pod poz.179 załącznika nr 3 do Ustawy o VAT i obejmują u Wnioskodawcy sprzedaż biletów jednorazowych i karnetów wstępu na basen, wynajmowanie za opłatą torów w basenie sportowym, udostępnianie hal i stadionów sportowych, sprzedaż biletów na lodowisko, korty tenisowe a także usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych (zawodów) z wykorzystaniem własnych zamkniętych i otwartych obiektów. Oprócz wymienionych powyżej usług związanych z działalnością obiektów sportowych oraz rekreacją w zakresie biletów wstępu, Wnioskodawca świadczy usługi związane z poprawą kondycji fizycznej sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 96.04.10.0 sprzedając klientom bilety i karnety do sauny suchej i mokrej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Pytanie Wnioskodawcy dotyczy możliwości preferencyjnego opodatkowania (8%) biletów i karnetów wstępu do sauny parowej (mokrej) i suchej, która funkcjonuje w budynku pływalni.

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż biletów, karnetów oraz opłata za zbiorowe (rezerwacja) korzystanie z sauny parowej i suchej sklasyfikowana pod PKWiU 96.04.10.0 może być opodatkowane preferencyjną, tj. 8% stawką podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Świadczeniem usług, w myśl art. 8 ust. 1 wskazanej ustawy, jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jak stanowi przepis art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Podkreślić należy, że prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja towarów i usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania podatkiem VAT, jeśli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne – zgodnie z cyt. art. 5a ustawy. Zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach.

Klasyfikacją towarów i usług, która ma aktualnie zastosowanie do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – (Dz.U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do zapisu art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki podatku.

I tak, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy wymienione zostały „Pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu” – bez względu na symbol PKWiU.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że stawką podatku obniżoną do wysokości 8% objęte zostały usługi związane z rekreacją, bez względu na symbol PKWiU jednakże wyłącznie w zakresie wstępu. Natomiast, w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku VAT.

Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r., wprowadza się do stosowania w statystyce, ewidencji i dokumentacji oraz rachunkowości, a także w urzędowych rejestrach i systemach informacyjnych administracji publicznej Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), stanowiącą załącznik do rozporządzenia.

Z przepisów ww. rozporządzenia wynika, że w sekcji R mieszczą się „Usługi kulturalne, rozrywkowe, sportowe i rekreacyjne”.

W dziale 96 „pozostałe usługi indywidualne”, mieszczącym się w sekcji S, wymienione zostały – 96.0 Pozostałe usługi indywidualne obejmujące m.in. grupę 96.04 – usługi związane z poprawą kondycji fizycznej.

W tym miejscu należy podkreślić, iż grupowanie 96.04.10.0 (usługi związane z poprawą kondycji fizycznej), mieszczące się w grupie 96.04 obejmuje usługi świadczone przez łaźnie tureckie, sauny i łaźnie parowe, solaria, salony odchudzające, salony masażu (z wyłączeniem masażu leczniczego) i podobne usługi mające na celu poprawę samopoczucia.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest samorządową jednostką budżetową, która świadczy między innymi usługi komercyjne sklasyfikowane pod symbolem PKWIU 93.11.10.0, tj. usługi związane z działalnością obiektów sportowych opodatkowane 8% stawką VAT. Usługi te wymienione zostały pod poz.179 załącznika nr 3 do Ustawy o VAT i obejmują u Wnioskodawcy sprzedaż biletów jednorazowych i karnetów wstępu na basen, wynajmowanie za opłatą torów w basenie sportowym, udostępnianie hal i stadionów sportowych, sprzedaż biletów na lodowisko, korty tenisowe a także usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych (zawodów) z wykorzystaniem własnych zamkniętych i otwartych obiektów. Oprócz wymienionych powyżej usług związanych z działalnością obiektów sportowych oraz rekreacją w zakresie biletów wstępu, Wnioskodawca świadczy usługi związane z poprawą kondycji fizycznej sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 96.04.10.0 sprzedając klientom bilety i karnety do sauny suchej i mokrej.

W niniejszej sprawie kwestią do rozstrzygnięcia jest ustalenie, czy Wnioskodawca ma możliwość preferencyjnego opodatkowania (8% stawką VAT) biletów i karnetów wstępu do sauny parowej (mokrej) i suchej, która funkcjonuje w budynku pływalni.

W tym miejscu należy wskazać, że pod pojęciem „wstępu” określonym w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa – www.sjp.pwn.pl) rozumieć należy możliwość wejścia "gdzieś, prawo uczestnictwa w czymś.

A zatem, wstęp należy rozumieć jako możliwość wejścia „gdzieś”, co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń. Opłata za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica co do zasady za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (uczestnictwo bierne).

Zgodnie z art. 32 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia

15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE

w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2011 r.

Nr 77/1) obowiązującego od dnia 1 lipca 2011 r., usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa

w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.

Natomiast zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:

1.  prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
2.  prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
3.  prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.

Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę (art. 32 ust. 3 ww. rozporządzenia wykonawczego).

Rozporządzenie Rady Nr 282/2011 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2011 r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady Nr 282/2011 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Zatem z ww. przepisów Rozporządzenia Rady wynika, że świadczenie usług wstępu, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę obejmuje prawo wstępu na spektakle, występy cyrkowe, koncerty, wystawy, mecze, zawody, konferencje, seminaria.

Wskazać także należy, że art. 32 ww. rozporządzenia jest co prawda zawarty w Rozdziale V „Miejsce transakcji podlegających opodatkowaniu” w podsekcji 7 „Świadczenie usług w ramach działalności kulturalnej, artystycznej, sportowej, naukowej, edukacyjnej, rozrywkowej lub podobnej”, nie można utożsamiać go tylko i wyłącznie co do kwestii miejsca świadczenia usług. Zauważyć należy, że Rada Unii Europejskiej we wstępie do niniejszego Rozporządzenia, uwzględniając Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11.12.2006, s. 1), w szczególności jej art. 397 oraz uwzględniając wniosek Komisji Europejskiej, w pkt 27 wskazała, iż „Aby zapewnić jednolite opodatkowanie świadczenia usług kulturalnych, artystycznych, sportowych, naukowych, edukacyjnych, rozrywkowych i podobnych, należy zdefiniować pojęcie wstępu na tego rodzaju wydarzenia i usługi pomocnicze związane z takim wstępem”.

Jak wynika z powyższego, określenie „wstęp” należy rozumieć jako możliwość wejścia „gdzieś”, co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń czy czynnego uczestniczenia z organizowanych tam zajęć. Opłata za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica, co do zasady, za uczestniczenie w imprezie poprzez oglądanie (uczestnictwo bierne).

Zatem pojęcia usług w zakresie wstępu (o którym mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług) nie można utożsamiać z pojęciem „karnetu” czy „biletu wstępu”, uprawniającym do uczestniczenia w zajęciach grupowych na terenie obiektu bądź korzystania z dostępnych urządzeń infrastruktury technicznej, które prowadzone są na zasadzie czynnego uczestnictwa. Wstęp przykładowo do sauny parowej (mokrej) i suchej nie uprawnia korzystającego (klienta) do wstępu jedynie w sensie wejścia gdzieś, jak to ma miejsce np. w przypadku nabycia biletu do kina, lecz obejmują również czynne korzystanie z usługi – w niniejszej sprawie skorzystania z sauny parowej (mokrej) i suchej.

Zauważyć należy, że w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca sprzedaje bilety i karnety wstępu oraz pobiera opłaty za zbiorowe (rezerwacja) korzystanie z sauny parowej (mokrej) i suchej, która funkcjonuje w budynku pływalni, umożliwiające osobie będącej w ich posiadaniu czynne korzystanie z pomieszczeń sauny parowej (mokrej) i suchej znajdujących się w obiekcie. Karta wstępu upoważnia do wejścia na teren obiektu w celu korzystania z infrastruktury technicznej znajdującej się tam, oznaczać zatem będzie dla klientów możliwość korzystania z pomieszczeń sauny parowej (mokrej) i suchej znajdujących się w obiekcie, w ramach nabytej wejściówki lub karnetu. A zatem pobierana od klienta opłata uprawniać będzie do korzystania z szerszego zakresu usług niż sam wstęp.

Powyższe okoliczności niewątpliwie potwierdzają, że nabyte bilety i karnety wstępu oraz opłaty za zbiorowe (rezerwacja) korzystanie z sauny nie mają charakteru opłat jedynie za wstęp, lecz stanowią wynagrodzenie za prawo do korzystania z dostępnych na terenie obiektu pomieszczeń sauny parowej (mokrej) i suchej.

Z tych też względów pobierane przez Wnioskodawcę opłaty stanowiące w istocie wynagrodzenie za świadczone usługi, uprawniające do korzystania z pomieszczeń sauny parowej (mokrej) i suchej dostępnych w prowadzonym przez Wnioskodawcę obiekcie, służących poprawie kondycji fizycznej, nie mogą być uznane za opłaty za wstęp, lecz przede wszystkim za możliwość korzystania z dostępnych pomieszczeń sauny parowej (mokrej) i suchej. Klienci decydujący się skorzystać z karty wstępu (biletu wstępu), oczekiwać będą wyświadczenia usługi w ramach działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę.

W konsekwencji, usługa korzystania z sauny parowej (mokrej) i suchej, która funkcjonuje w budynku pływalni nie może korzystać ze stawki obniżonej, o której mowa w art. 41 ust. 2 oraz art. 146a pkt 2 w zw. z poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy.

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że opłaty pobierane przy sprzedaży biletów i karnetów oraz opłaty za zbiorowe korzystanie z sauny parowej (mokrej) i suchej, która funkcjonuje w budynku pływalni, uprawniające do korzystania z udostępnionej klientom infrastruktury technicznej znajdującej się w tym obiekcie nie będą uznane za opłaty za wstęp. Wobec tego, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę związane z poprawą kondycji fizycznej, polegające na odpłatnym udostępnianiu pomieszczeń sauny parowej (mokrej) i suchej, która funkcjonuje w budynku pływalni, sklasyfikowane przez niego w grupowaniu PKWiU 96.04.10.0, przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa, jako że nie zostały wymienione w przepisach dotyczących podatku od towarów i usług, jako korzystające z obniżonych stawek podatku VAT, podlegają opodatkowaniu 23% stawką podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. organ pragnie zauważyć, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji usług do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z czym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowania wskazane w złożonym wniosku.

Interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie pytania i przedstawionego stanowiska, a zatem nie rozstrzyga w kwestii stawki podatku VAT dla usług komercyjnych sklasyfikowanych pod symbolem PKWIU 93.11.10.0, tj. usług związanych z działalnością obiektów sportowych, wymienionych – jak wskazał Wnioskodawca - pod poz. 179 załącznika nr 3 do Ustawy o VAT i obejmujących u Wnioskodawcy sprzedaż biletów jednorazowych i karnetów wstępu na basen, wynajmowanie za opłatą torów w basenie sportowym, udostępnianie hal i stadionów sportowych, sprzedaż biletów na lodowisko, korty tenisowe a także usługi związane z organizowaniem i przeprowadzaniem imprez sportowych (zawodów) z wykorzystaniem własnych zamkniętych i otwartych obiektów, gdyż w tym zakresie nie sformułowano pytania oraz nie przedstawiono własnego stanowiska.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.