Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-52/10/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-29
Teza: czy wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w ramach przedsiębiorstwa osoby fizycznej w związku z nabyciem towarów handlowych i środków trwałych
Słowa kluczowe: aport; czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; przedsiębiorca
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 31 grudnia 2009r. (data wpływu 19 stycznia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w ramach przedsiębiorstwa osoby fizycznej w związku z nabyciem towarów handlowych i środków trwałych **- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2010r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w ramach przedsiębiorstwa osoby fizycznej w związku z nabyciem towarów handlowych i środków trwałych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w zakresie handlu - sklep meblowy. Jest czynnym podatnikiem VAT. Planuje wnieść przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 1 Kodeksu Cywilnego - do spółki cywilnej, w której wspólnikami na dzisiaj jest małżonek Wnioskodawcy i jej syn. Tym samym Wnioskodawca zostanie wspólnikiem spółki cywilnej z datą wniesienia aportu. Na przedsiębiorstwo, które prowadzi Wnioskodawca składają się między innymi:

*   nieruchomość, tj. grunt z zabudowaniami (sklep detaliczny) – nieruchomość zakupiona w 2009r. z odliczeniem VAT,
*   towary handlowe, zakupione z odliczeniem VAT,
*   inne środki trwałe, wyposażenie - zakupione z odliczeniem VAT.

Przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż opodatkowaną, przekraczającą 98% łącznego obrotu.

W związku z wniesieniem aportem przedsiębiorstwa do spółki cywilnej, która aktualnie funkcjonuje, będąc czynnym podatnikiem VAT i prowadząc własną sprzedaż towarów - wątpliwość budzi rozliczenie miesiąca, w którym zostanie wniesiony aport oraz prawo do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy towary wraz z przedsiębiorstwem przejmuje inny podatnik, a u Wnioskodawcy z tych towarów sprzedaży opodatkowanej już nie będzie.

Pierwsza wątpliwość dotyczy rozliczenia miesiąca, w którym Wnioskodawca dokona aportu. W deklaracji bowiem za ten miesiąc Wnioskodawca wykaże zakupy towarów związane ze sprzedażą opodatkowaną, następnie towary te przeniesie aportem przedsiębiorstwa, nie wykazując sprzedaży opodatkowanej.

Druga wątpliwość dotyczy towarów zakupionych we wcześniejszych okresach rozliczeniowych, a przeniesionych aportem przedsiębiorstwa, bez wykazania sprzedaży opodatkowanej.

W obu przypadkach Wnioskodawca prosi o jednoznaczne potwierdzenie, że przeniesienie aportem przedsiębiorstwa daje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu i nie rodzi skutku zwrotu podatku naliczonego w miesiącu dokonania aportu przedsiębiorstwa, ani w żadnym innym okresie np. w miesiącu zakupu.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w ramach przedsiębiorstwa osoby fizycznej w związku z nabyciem towarów handlowych i brakiem obrotu opodatkowanego w stosunku do tych towarów u tej osoby fizycznej?
2.  Czy wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w związku z nabyciem środków trwałych przez osobę fizyczną - w jakiejkolwiek części?
3.  W sytuacji obowiązku zwrotu podatku naliczonego - w jakim okresie ma nastąpić zwrot?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki nie skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w ramach przedsiębiorstwa osoby fizycznej w związku z nabyciem towarów handlowych i brakiem obrotu opodatkowanego w stosunku do tych towarów u tej osoby fizycznej. Wnosząc aportem przedsiębiorstwo do spółki, spółka nabywa wszelkie prawa nabywanego przedsiębiorstwa, w tym prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów handlowych dokonanego w okresie prowadzenia przedsiębiorstwa przez osobę fizyczną. Stąd też osoba fizyczna -podatnik wnosi prawo do odliczenia podatku naliczonego do spółki i nie musi się z niego rozliczać czyli dokonywać zwrotu, tym bardziej, że spółka będzie dokonywać sprzedaży towarów, a więc wypełni warunek sprzedaży opodatkowanej w związku z którą dokonano odliczenia jeszcze w przedsiębiorstwie osoby fizycznej.

Ad 2.

Wniesienie aportem przedsiębiorstwa osoby fizycznej do spółki nie skutkuje obowiązkiem zwrotu podatku naliczonego odliczonego w związku z nabyciem środków trwałych przez osobę fizyczną. Wnosząc aportem przedsiębiorstwo do spółki, spółka nabywa wszelkie prawa nabywanego przedsiębiorstwa w tym prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów inwestycyjnych (środki trwałe, wyposażenia), odliczenia dokonanego w okresie prowadzenia przedsiębiorstwa przez osobę fizyczną. Spółka nabywa też obowiązki w tym obowiązek dokonania korekty odliczenia w sytuacji, gdy środki trwałe lub wyposażenie nie będzie w całości służyło sprzedaży opodatkowanej. Stąd też osoba fizyczna - podatnik wnosi prawo do odliczenia podatku naliczonego do spółki oraz obowiązek korekty odliczenia w związku ze zmianą przeznaczenia środków trwałych i wyposażenia i nie musi się z niego rozliczać czyli dokonywać zwrotu. Tym bardziej, że spółka będzie dokonywać sprzedaży opodatkowanej, a więc wypełni warunek sprzedaży opodatkowanej w związku z którą dokonano odliczenia jeszcze w przedsiębiorstwie osoby fizycznej.

Ad 3.

W opinii Wnioskodawcy nie ma potrzeby zwrotu podatku naliczonego ani w stosunku do towarów handlowych, ani w stosunku do środków trwałych czy wyposażenia więc odpowiedź jest bezprzedmiotowa.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają między innymi odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany odpowiednio w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Towarami w rozumieniu ustawy o VAT są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT).

Pod pojęciem dostawy towarów zgodnie z ww. art. 7 ust. 1 tej ustawy należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) do spółek prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję dostawy towarów – następuje tutaj przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W dziale 13 „Przepisy przejściowe i końcowe”, obowiązującego od dnia 1 grudnia 2008r., rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), wprowadzono przepis § 38, zgodnie z którym w okresie do dnia 31 marca 2009r. w przypadku wnoszenia wkładów niepieniężnych (aportów) do spółek prawa handlowego i cywilnego może być stosowane zwolnienie od podatku.

Należy jednakże zauważyć, iż cyt. wyżej przepis § 38 rozporządzenia, obowiązujący od dnia 1 grudnia 2008r., wprowadził możliwość (nie obowiązek) stosowania zwolnienia od podatku w przypadku wnoszenia wkładów niepieniężnych (aportów) do spółek prawa handlowego i cywilnego do dnia 31 marca 2009r.

Natomiast po tej dacie, wnoszenie wkładów niepieniężnych do spółek prawa handlowego podlega opodatkowaniu na ogólnych zasadach, określonych w przepisach o podatku od towarów i usług, w zależności od przedmiotu aportu.

Obowiązujące obecnie rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799) również nie przewiduje zwolnienia z podatku VAT w przypadku wniesienia aportu.

Jednocześnie przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są tutaj wskazane te czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług. Z uwagi jednakże na stosowne wyłączenie, czynności te - chociaż można je zakwalifikować jako odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług - nie podlegają opodatkowaniu.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazując, iż jej przepisów nie stosuje się m.in. do transakcji zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn. zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których, następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).

Wyłączenie stosowania ustawy o podatku od towarów i usług przewidziane w przepisie art. 6 pkt 1 tej ustawy obejmuje jednakże tylko te czynności zrównane z pojęciem dostawy towarów, których przedmiotem jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa. Wyłączenie z opodatkowania podatkiem od towarów i usług ww. transakcji jest konsekwencją postanowień art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE, który stanowi, iż w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego \[akapit 1\]. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu \[akapit 2\]. Polskie przepisy VAT osiągają więc dozwolony przez dyrektywę skutek – tj. uznanie, że przeniesienie przedsiębiorstwa lub jego części na inny podmiot nie jest dostawą, poprzez regulację zawartą w art. 6 ustawy o VAT.

W niniejszej sprawie kwestią wymagającą interpretacji jest ustalenie istnienia lub nieistnienia podstaw do zastosowania przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług stanowiącego, iż przepisów tej ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa.

Odwołując się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) należy stwierdzić, że zgodnie z art. 551 tej ustawy, przedsiębiorstwo stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej, który obejmuje w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Powyższa definicja opisuje przedsiębiorstwo w ujęciu przedmiotowym jako zespół niematerialnych i materialnych składników stanowiący przedmiot prawa w szerokim znaczeniu.

Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, iż najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, iż zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 55² Kodeksu cywilnego, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą. Jest czynnym podatnikiem VAT. Planuje wnieść przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 1 Kodeksu Cywilnego - do spółki cywilnej, w której wspólnikami na dzisiaj jest małżonek Wnioskodawca i jej syn. Tym samym Wnioskodawca zostanie wspólnikiem spółki cywilnej z datą wniesienia aportu. Na przedsiębiorstwo, które prowadzi Wnioskodawca składają się między innymi:

*   nieruchomość, tj. grunt z zabudowaniami (sklep detaliczny) – nieruchomość zakupiona w 2009r. z odliczeniem VAT,
*   towary handlowe, zakupione z odliczeniem VAT,
*   inne środki trwałe, wyposażenie - zakupione z odliczeniem VAT.

Przedsiębiorstwo prowadzi sprzedaż opodatkowaną, przekraczającą 98% łącznego obrotu.

Tym samym należy stwierdzić, że jeśli przedmiotem zbycia (aportu) będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu przepisu art. 551 ustawy Kodeks cywilny, to w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o podatku VAT transakcja ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku należnego od wniesionych składników wchodzących w skład przedsiębiorstwa.

Natomiast w kwestii ewentualnych korekt podatku naliczonego od towarów i usług dotyczących nabycia poszczególnych składników przedsiębiorstwa wnoszonego aportem do Spółki, należy stwierdzić, że stosownie do art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (…).

W myśl art. 90 ust. 1 cyt. wyżej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które wykorzystywane są przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik obowiązany jest do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwoty podatku naliczonego, dającej podatnikowi prawo do odliczenia, podatnik może w celu ustalenia tej kwoty zastosować proporcję określoną zgodnie z ust. 2-10 powołanego artykułu.

Przepis art. 90 ust. 2 ustawy o VAT stanowi, że jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 ustawy o VAT proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję tę określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja i zaokrągla się ją w górę do najbliższej liczby całkowitej (art. 90 ust. 4 ustawy o VAT).

Natomiast zgodnie z brzmieniem art. 90 ust. 5 ustawy o VAT do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Również do obrotu, o którym mowa w ust. 3 nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z obliczoną proporcją, jest on obowiązany dokonać korekty, zgodnie z zasadami określonymi w art. 90 ust. 2-9 (…).

Stosownie do art. 91 ust. 4 powołanej ustawy, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Obowiązek skorygowania podatku naliczonego od wcześniej nabytych towarów, środków trwałych wykorzystywanych przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych, które są następnie przedmiotem zbycia w ramach zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, reguluje art. 91 ust. 9 ustawy o VAT.

Zgodnie z tym przepisem w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego.

Należy zaznaczyć, że przepis art. 90 ustawy o VAT znajduje zastosowanie wyłącznie do zakupów, których Wnioskodawca nie potrafi przyporządkować do konkretnego rodzaju sprzedaży (np. tylko do sprzedaży opodatkowanej lub tylko do zwolnionej).

Ponadto przepis ten stosuje się wyłącznie do tej części obrotów i zakupów, która związana jest z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w rozumieniu ustawy o VAT, a zatem nie dotyczy działalności niepodlegającej opodatkowaniu.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że u Wnioskodawcy, jako zbywcy przedsiębiorstwa nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego od towarów i usług dotyczących nabycia poszczególnych składników przedsiębiorstwa wniesionego następnie aportem do spółki. Do dokonania ewentualnej korekty, do której zobowiązany byłby podatnik, dokonuje nabywca przedsiębiorstwa zgodnie z przepisem art. 91 ust. 9 ustawy o VAT.

Reasumując należy więc stwierdzić, iż przekazanie przedsiębiorstwa do spółki wyłączone jest spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem oraz nie wiąże się dla zbywającego Wnioskodawcy z obowiązkiem skorygowania podatku naliczonego, odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych (towarów handlowych, środków trwałych czy wyposażenia) wchodzących w skład przekazywanego przedsiębiorstwa. Jednakże czynność ta nakłada na nabywcę obowiązek dokonywania ewentualnych, stosownych korekt w zakresie podatku naliczonego, co wynika z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zauważyć w tym miejscu należy, ponieważ tut. organ stwierdził, że u Wnioskodawcy, jako zbywcy przedsiębiorstwa nie powstanie obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego od towarów i usług dotyczących nabycia poszczególnych składników przedsiębiorstwa wniesionego następnie aportem do spółki – alternatywne pytanie Nr 3 (obowiązujące w sytuacji gdyby stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pyt. Nr 1 i 2 było nieprawidłowe) dotyczące ewentualnego zwrotu podatku naliczonego w stosunku do towarów handlowych, środków trwałych czy wyposażenia stało się bezprzedmiotowe.

Należy jednak zaznaczyć, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności gdyby przedmiotem aportu były wyłącznie składniki majątkowe a nie całe przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 k.c.) lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.