Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.182.2025.3.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-07
Teza: W zakresie skutków podatkowych przelewu środków
pieniężnych od Pana żony z jej rachunku bankowego w
Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce.
Słowa kluczowe: Białoruś
darowizna
pobyt-pobyt czasowy
podatek-podatek od spadków i darowizn
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków

    podatkowych przelewu środków pieniężnych od Pana żony z jej rachunku bankowego w
    Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 7 grudnia 2025 r. (wpływ 7 grudnia 2025 r.). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan obywatelem Białorusi i od kilku lat mieszka Pan w Polsce na podstawie
    zezwolenia na pobyt czasowy (karta pobytu czasowego). Centrum Pana interesów
    życiowych jest Polska - tutaj Pan mieszka, pracuje i rozlicza podatki, dlatego jest Pan
    polskim rezydentem podatkowym.
    Pana żona, również obywatelka Białorusi, posiada kartę pobytu czasowego i mieszka z
    Panem w Polsce. Między Państwem obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa
    małżeńska. Co roku składają Państwo wspólne zeznanie podatkowe PIT.
    W 2025 r. Pana żona sprzedała mieszkanie położone w Białorusi. Środki ze sprzedaży
    zostały
    przelane z jej rachunku bankowego w Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce.
    W tytule przelewu znalazła się informacja „prezent” („darowizna”). Posiadają Państwo
    również wspólne rachunki bankowe w Polsce, lecz środki zostały przelane akurat na
    rachunek należący wyłącznie do Pana. Obie strony są rezydentami podatkowymi Polski i
    prowadzą wspólne gospodarstwo domowe.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Mieszkanie położone na terytorium Białorusi, które zostało sprzedane przez Pana żonę,
    należało do majątku wspólnego małżonków.
    Zostało ono nabyte w trakcie trwania małżeństwa, w okresie obowiązywania ustawowej
    wspólności majątkowej.
    Nie była zawierana żadna umowa majątkowa małżeńska (intercyza), która wyłączałaby
    wspólność ustawową, w związku z czym nieruchomość stanowiła składnik majątku
    wspólnego, a nie majątku osobistego Pana żony.
    Intencją Pana żony nie było dokonanie przysporzenia majątkowego w Pana majątku
    kosztem jej majątku.
    Środki pieniężne, których dotyczył przelew zatytułowany „prezent”, pochodziły ze
    sprzedaży mieszkania nabytego wspólnie w trakcie trwania małżeństwa, a więc stanowiły
    element Państwa majątku wspólnego.
    Przelew został wykonany jedynie w celu przemieszczenia środków w ramach tego majątku
    wspólnego - z rachunku, którego właścicielem jest żona, na rachunek, którego
    właścicielem jest Pan - bez zamiaru dokonania darowizny.
    Celem przelewu nie było wzbogacenie Pana kosztem majątku żony, lecz wyłącznie
    techniczne rozdysponowanie wspólnych środków pieniężnych małżonków.
    Pytania
    1) Czy opisany przelew od małżonki - rezydentki Polski - z rachunku bankowego w
      Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce, w sytuacji obowiązywania
      wspólności majątkowej i wspólnego rozliczania PIT, należy traktować jako darowiznę
      zwolnioną z podatku od spadków i darowizn zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku
      od spadków i darowizn?
    2) Czy fakt, że środki znajdowały się w chwili przekazania za granicą (Białoruś), powoduje,
      że ustawa o podatku od spadków i darowizn nie ma zastosowania, mimo że oboje
      małżonkowie mają miejsce zamieszkania w Polsce?

    3) Czy w opisanej sytuacji powstaje jakikolwiek obowiązek podatkowy (zgłoszenie SD-Z2
      lub wykazanie w zeznaniu PIT), czy też brak takiego obowiązku z uwagi na wspólność
      majątkową i wspólne rozliczenie podatkowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, zgodnie z art. 31 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dochody
    każdego z małżonków, w tym środki pochodzące ze sprzedaży majątku osobistego,
    wchodzą do majątku wspólnego. W związku z tym przekazanie środków z rachunku żony
    na Pana rachunek indywidualny stanowi jedynie przesunięcie w ramach majątku
    wspólnego małżonków, a nie darowiznę w rozumieniu ustawy o podatku od spadków i
    darowizn.
    Nawet gdyby uznać taki transfer za darowiznę, spełnione są warunki pełnego zwolnienia
    na podstawie art. 4a ust. 1 u.p.s.d. (darowizna między małżonkami, drogą przelewu
    bankowego). W konsekwencji nie powstaje żaden obowiązek podatkowy w podatku od
    spadków i darowizn.
    Powyżej przywołano tylko tę część Pana stanowiska, która odnosi się do podatku od
    spadków i darowizn.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Stosownie do treści ust. 2 ww. przepisu:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków
    i darowizn wskazuje, że jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw
    majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku
    tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika
    na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.

    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie woli złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do
    skutku dopiero z chwilą złożenia oświadczenia woli przez obdarowanego o przyjęciu
    darowizny. Należy zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy
    oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Natomiast z treści art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, iż:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych małżeńskich reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. -
    Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
    § 1. Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
    wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
    nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
    wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
    osobistego każdego z małżonków.
    § 2. Do majątku wspólnego należą w szczególności:
      1) pobrane wynagrodzenie za pracę i dochody z innej działalności zarobkowej każdego
        z małżonków;
      2) dochody z majątku wspólnego, jak również z majątku osobistego każdego z
        małżonków;
      3) środki zgromadzone na rachunku otwartego lub pracowniczego funduszu
        emerytalnego każdego z małżonków;
      4) kwoty składek zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w art. 40a
        ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U.
        z 2023 r. poz. 1230, 1429, 1672 i 1941);
      5) środki zgromadzone na koncie OIPE w rozumieniu art. 2 pkt 5 rozporządzenia
        Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2019/1238 z dnia 20 czerwca 2019 r. w
        sprawie ogólnoeuropejskiego indywidualnego produktu emerytalnego (OIPE) (Dz.

        Urz. UE L 198 z 25.07.2019, str. 1) oraz na subkoncie OIPE w rozumieniu art. 2
        pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 2023 r. o ogólnoeuropejskim indywidualnym
        produkcie emerytalnym (Dz.U. poz. 1843) każdego z małżonków.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że jest Pan obywatelem Białorusi i od kilku lat mieszka
    Pan w Polsce na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy (karta pobytu czasowego). Pana
    żona, również obywatelka Białorusi, posiada kartę pobytu czasowego i mieszka z Panem w
    Polsce. Między Państwem obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa małżeńska. W
    2025 r. Pana żona sprzedała mieszkanie położone w Białorusi. Środki ze sprzedaży zostały
    przelane z jej rachunku bankowego w Białorusi na Pana rachunek indywidualny w Polsce.
    W tytule przelewu znalazła się informacja „prezent” („darowizna”). W uzupełnieniu
    wniosku wskazał Pan m.in., że intencją Pana żony nie było dokonanie przysporzenia
    majątkowego w Pana majątku kosztem jej majątku. Środki pieniężne, których dotyczył
    przelew zatytułowany „prezent”, pochodziły ze sprzedaży mieszkania nabytego wspólnie w
    trakcie trwania małżeństwa, a więc stanowiły element Państwa majątku wspólnego.
    Skoro - jak wskazał Pan w uzupełnieniu wniosku - przelew został wykonany jedynie w celu
    przemieszczenia środków w ramach majątku wspólnego - z rachunku, którego
    właścicielem jest żona, na rachunek, którego właścicielem jest Pan - bez zamiaru
    dokonania darowizny, a celem przelewu nie było wzbogacenie Pana kosztem majątku
    żony, lecz wyłącznie techniczne rozdysponowanie wspólnych środków pieniężnych
    małżonków, to czynność ta (przekazanie środków od Pana żony) nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, nie stanowi bowiem czynności
    wymienionej w art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Mając na uwadze powyższe, bezzasadne stało się rozstrzyganie kwestii dotyczącej
    możliwości zastosowania zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska wyłącznie w zakresie
    podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.