Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-408/10-2/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-07-22
Teza: Dotyczy prawa odliczenia podatku VAT od zakupu lokali niemieszkalnych i wystąpienia do Urzędu Skarbowego o zwrot nadwyżki VAT naliczonego, od ich zakupu poprzez dokonanie korekt deklaracji podatkowych za okresy w których wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; najem; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 8 czerwca 2010r. (data wpływu 17.06.2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z zakupu lokali niemieszkalnych przeznaczonych na wynajem - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2010r. wpłynął do Izby Skarbowej w Warszawie, Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT wynikającego z zakupu lokali niemieszkalnych przeznaczonych na wynajem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, od grudnia 2006 roku zarejestrował się jako czynny podatnik VAT. Uzyskiwał przychód z najmu lokalu na cele użytkowe (faktury VAT - stawka 22%) i rozliczał się z tego tytułu w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

W latach 2006-2008 zakupił (otrzymywał faktury VAT) kolejne lokale niemieszkalne przeznaczone na wynajem, w całości związane ze sprzedażą opodatkowaną. Lokale te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych z chwilą rozpoczęcia najmu. Nadal rozliczał się w formie ryczałtu. W czerwcu 2009 roku Wnioskodawca postanowił wynajmować ww. lokale w ramach działalności gospodarczej i zmienił formę opodatkowania na księgę przychodów i rozchodów. Natomiast w deklaracji VAT nigdy nie uwzględnił VAT naliczonego od zakupu lokali użytkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy Wnioskodawca miał prawo skorzystać z możliwości odliczenia VAT od zakupu lokali niemieszkalnych i wystąpić do Urzędu Skarbowego o zwrot nadwyżki VAT naliczonego, od ich zakupu mimo, że nie miał zarejestrowanej działalności gospodarczej tylko rozliczał się w formie ryczałtu? Jeśli tak - czy może dokonać takiego obniżenia poprzez dokonanie korekt deklaracji podatkowych za okresy w których wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w terminach przewidzianych prawem tj. art. 86 ust. 10 oraz ust. 19 i zwrot na rachunek bankowy w terminie 60 dni, zgodnie z art. 87 ust. 1 i 2. W związku z powyższym, Wnioskodawca uważa, że może dokonać korekt deklaracji VAT, zgodnie z art. 86 ust. 13.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 cyt. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz. Najem jest więc umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Zgodnie z powyższym, najem wypełnia definicję, określoną w art. 8 cyt. ustawy. Stanowi więc, czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, pod poz. 4 wymienione zostały usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe – symbol PKWiU ex 70.20.11. Użycie przez ustawodawcę „ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danej usługi, z danego grupowania.

Zgodnie z treścią art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

\- z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 86 ust. 13 cyt. ustawy, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 11, 12, 16 i 18, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego.

Natomiast, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy (art. 86 ust. 19 ustawy o VAT).

Na podstawie art. 87 ust. 1 cyt. ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Podstawową zasadą płynącą ze wskazanych uregulowań, istotną dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, jest istnienie związku tego podatku z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika tego podatku. Aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku wykorzystywania ich do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Stosownie do art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy art. 15 ust. 2 cyt. ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, iż status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Ustawodawca stworzył podatnikom podatku od towarów i usług prawo obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub prawo zwrotu podatku naliczonego, w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, istnienia związku zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 cyt. ustawy.

Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku (art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT).

Zgodnie z art. 88 ust. 4 ww. ustawy obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca od grudnia 2006 roku zarejestrował się jako czynny podatnik VAT. Uzyskiwał przychód z najmu lokalu na cele użytkowe (faktury VAT - stawka 22%). W latach 2006-2008 zakupił (otrzymywał faktury VAT) kolejne lokale niemieszkalne przeznaczone na wynajem, w całości związane ze sprzedażą opodatkowaną.

W świetle powołanych wyżej przepisów oraz w oparciu o przedstawiony stan faktyczny tut. Organ podatkowy stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe. Kluczową rolę w rozwiązaniu wskazanego, we wniosku, problemu odgrywa art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w związku z art. 15 ust. 2 tej ustawy. Wnioskodawca od grudnia 2006r. jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Prowadzi działalność gospodarczą (w świetle ustawy o podatku od towarów i usług) w zakresie świadczenia usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT tj. wynajem lokali niemieszkalnych. Do celów prowadzonej działalności Wnioskodawca zakupił kolejne lokale niemieszkalne, przeznaczone również na wynajem. Wobec powyższego, Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu przedmiotowych lokali niemieszkalnych i może wystąpić do Urzędu Skarbowego o zwrot nadwyżki podatku VAT naliczonego od ich zakupu, poprzez dokonanie korekt deklaracji podatkowych za okresy, w których wystąpiło prawo do obniżenia podatku należnego, z uwzględnieniem ograniczeń zawartych w art. 88 ustawy o podatku od towarów i usług. Z uwagi na fakt, iż wynajem nieruchomości na własny rachunek wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej i nie podlega zwolnieniu z tegoż podatku. W myśl art. 81 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty. Ponadto możliwość obniżenia kwoty podatku należnego, poprzez dokonanie korekty deklaracji podatkowej wynika również z treści art. 86 ust. 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu — do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi — Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach — art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.