Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-153/16/ASz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-05-23
Teza: -czy czynność przekazania udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, -brak obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 24 lutego 2016 r. (data wpływu 7 marca 2016 r.), uzupełnionym pismem z4 maja 2016 r. (data wpływu 9 maja 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług:

*   w zakresie oceny, że czynność przekazania udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT – **jest nieprawidłowe,**
*   w zakresie braku obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 marca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   oceny, że czynność przekazania udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT oraz
*   braku obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Wniosek został uzupełniony pismem z 4 maja 2016 r. (data wpływu 9 maja 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 26 kwietnia 2016 r.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (uzupełnione pismem z 4 maja 2016 r.):

S. S.A. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest spółką prawa handlowego z siedzibą w Polsce. Spółka jest zarejestrowanym w Polsce podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT), zarejestrowanym jako podatnik VAT czynny.

Działalność gospodarcza prowadzona przez Spółkę obejmuje m.in. sprzedaż oprogramowania i narzędzi do budowy infrastruktury sieciowej i serwerowej, sprzedaż hurtową sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego, sprzedaż hurtową i detaliczną komputerów oraz urządzeń peryferyjnych, zarządzanie stronami internetowymi.

Działalność Spółki obejmuje działania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem VAT.

Ponadto Wnioskodawca w ramach planowanych działań restrukturyzacyjnych ma zamiar dokonać nabycia akcji własnych celem ich umorzenia, a jako wynagrodzenie za nabyte akcje ma zamiar przekazać udziały/akcje/prawa i obowiązki posiadane w spółkach zagranicznych i krajowych.

W zakres profesjonalnej działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę nie wchodzi obrót udziałami/akcjami. Wnioskodawca nie prowadzi działalności maklerskiej ani brokerskiej.

Zbycie akcji/udziałów/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych jest wyłącznie efektem prowadzonych działań restrukturyzacyjnych i nie stanowi stałego i koniecznego dopełnienia działalności gospodarczej Spółki.

W ocenie Wnioskodawcy nie brał on i nie bierze udziału w zarządzaniu spółkami, w których posiadał akcje/udziały/prawa i obowiązki. Niemniej, celem wyczerpującego przedstawienia okoliczności stanu faktycznego Wnioskodawca pragnie wskazać co następuje. W okresie przed dokonaniem restrukturyzacji Spółka świadczyła na rzecz przedmiotowych spółek usługi o charakterze administracyjnym, teleinformatyczne, finansowo-księgowe, najmu powierzchni, magazynowe oraz zarządzania płynnością finansową. Usługi te nie miały jednak związku z zarządzaniem spółkami, a miały jedynie na celu wsparcie administracyjne. Ponadto prezes Spółki jest również członkiem zarządu większości wskazanych spółek. W ocenie Wnioskodawcy nie zmienia to jednak faktu, że Spółka nie brała i nie bierze udziału w zarządzaniu spółkami. Prezes Spółki jest członkiem zarządu w innych spółkach na podstawie odrębnego stosunku prawnego. Sama tożsamość podmiotowa członków zarządu spółek, w ocenie Spółki nie zmienia faktu, że Wnioskodawca nie bierze i nie brał udziału w zarządzaniu wskazanymi spółkami.

W ocenie Spółki działania restrukturyzacyjne mogą przyczynić się do zwiększenia sprzedaży generującej podatek VAT należny. Za jeden z celów restrukturyzacji można bowiem uznać poprawę efektywności Spółki. Na skutek restrukturyzacji Spółka przestała świadczyć usługi wsparcia administracyjnego na rzecz spółek, w których dotychczas posiadała udziały/akcje/prawa i obowiązki. W konsekwencji, po restrukturyzacji, działalność Spółki może w większej mierze skupić się na sprzedaży oprogramowania i narzędzi do budowy infrastruktury sieciowej i serwerowej, co może mieć przełożenie na zwiększenie sprzedaży opodatkowanej, generującej podatek VAT należny. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Spółki wskazana restrukturyzacja mieści się w celach związanych z działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy planowane przez Spółkę przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki jest zdarzeniem pozostającym poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT?
2.  Czy w związku z planowanym przekazaniem udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki Wnioskodawca ma obowiązek od 1 stycznia 2016 r. stosować proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Wnioskodawcy planowane przez Spółkę przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki jest zdarzeniem pozostającym poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.
2.  Spółka nie ma obowiązku od 1 stycznia 2016 r. stosować proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w związku z planowanym, przekazaniem udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki.

Uzasadnienie.

Ad. l

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu tym podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Jednocześnie należy zauważyć, że nie wszystkie zdarzenia/czynności wykonywane przy okazji prowadzenia działalności gospodarczej przez danego podatnika, będą stanowiły czynności skutkujące opodatkowaniem podatkiem VAT. Warunkiem wystąpienia czynności opodatkowanych jest bowiem również m.in. istnienie świadczenia i występowanie beneficjenta tego świadczenia, wykonywanie danych czynności w ramach profesjonalnej działalności podatnika, związek otrzymanego wynagrodzenia z wykonaniem konkretnej usługi/dostawy.

W ocenie Spółki planowane przez nią przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki jest zdarzeniem pozostającym poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT. Działania restrukturyzacyjne polegające na nabyciu akcji w celu ich umorzenia oraz wypłata wynagrodzenia za umorzone akcje są bowiem czynnościami wykonywanymi na podstawie przepisów kodeksu spółek handlowych (t. j. Dz.U.2013.1030), w ramach strategii rozwoju Spółki. Czynność ta jest czynnością o charakterze organizacyjno-ustrojowym, a nie czynnością wchodzącą w zakres opodatkowanej podatkiem VAT działalności Spółki.

Prawidłowość powyższego podejścia została w pełni potwierdzona w wyroku NSA z dnia 10 maja 2012 r. o sygn. I FSK 1010/11, w uzasadnieniu, którego sąd, argumentując, że czynność umorzenia udziałów pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT dodatkowo wskazał, że: „Jednocześnie wskazać trzeba, że wpływu na taką ocenę, mających zaistnieć zdarzeń gospodarczych nie będzie mieć w żadnej mierze forma wynagrodzenia (pieniężna i/lub rzeczowa), przekazana przez Spółkę za nabyte w celu umorzenia udziały. Płatność bowiem mimo, iż stanowi świadczenie nie jest sama w sobie czynnością opodatkowaną i nie stanowi elementu definicji ani dostawy towarów ani świadczenia usług. Jeżeli wiec spółka przekazuje wynagrodzenie – w formie nieruchomości czy też w formie gotówkowej – jako świadczenie wzajemne związane z niepodlegającą opodatkowaniu czynnością umorzenia udziałów świadczenie to też nie podlega podatkowi VAT. Należy bowiem zwrócić uwagę, że przedmiotem transakcji, ocenianej pod kątem możliwości zakwalifikowania jej jako czynności opodatkowanej, jest przekazanie udziałów w celu umorzenia, będące przyczyną wypłaty wynagrodzenia, a nie samo wynagrodzenie oderwane od zaistnienia określonego zdarzenia.”

Ponadto należy również zauważyć, że w zakres profesjonalnej działalności prowadzonej przez Spółkę nie wchodzi obrót udziałami/akcjami. Spółka nie prowadzi bowiem działalności maklerskiej czy brokerskiej. Zbycie akcji/udziałów/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych jest jedynie efektem prowadzonych działań restrukturyzacyjnych, a nie stałym czy koniecznym dopełnieniem działalności gospodarczej Spółki. Wnioskodawca nie bierze również udziału w zarządzaniu przedmiotowymi spółkami, które wykraczałoby poza zwykłe sprawowanie prawa własności. W konsekwencji czynność zbycia, w przypadku Spółki, będzie pozostawać poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Takie stanowisko jest jednolicie potwierdzane w orzecznictwie Ministra Finansów. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 10 listopada 2015 r. o sygn. IBPP2/4512-724/15/WN Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach wskazał, że: „udziały, co do zasady, nie stanowią towaru, a ich przekazanie – świadczenia usług, niemniej jednak obrót udziałami rozumiany jako sprzedaż praw i obowiązków – może być uznany za usługę w rozumieniu ustawy. Jednakże, aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez podatnika (w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy) w ramach jego profesjonalnej aktywności. (\`(...)\`)Tym samym, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym transakcja wniesienia udziałów Spółki P do Spółki I w zamian za udziały Spółki I, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (pozostanie poza zakresem opodatkowania tym podatkiem).”

Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 4 marca 2014 r., sygn. IPPP2/443-1336/13-2/KBr oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia l6 maja 2013r., sygn. ITPP1/443-173/13/KM.

Podsumowując, planowane przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki jest zdarzeniem pozostającym poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Ad.2.

Uwagi ogólne.

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w. przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.

W przypadku gdy podatnik wykonuje zarówno działalność gospodarczą, jak i działalność inną niż gospodarcza, jest on zasadniczo obowiązany do wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami wykorzystywanymi: (i) do celów działalności gospodarczej oraz (ii) do innych celów. W sytuacji natomiast, gdy bezpośrednie przyporządkowanie podatku naliczonego do obu rodzajów działalności nie jest możliwe (tj. poszczególne wydatki dotyczą zarówno działalności gospodarczej, jak i pozostałej), podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego przy zastosowaniu odpowiedniej proporcji (zwaną dalej: preproporcją w odróżnieniu od proporcji z art. 90 ustawy o VAT).

Jak wskazuje uzasadnienie do nowelizacji wprowadzającej powołany powyżej art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, „cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej przepisami art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Mieścić będą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujace opodatkowania podatkiem VAT, przykładowo otrzymanie odszkodowań umownych czy odsetek za nieterminowe dokonywanie płatności od kontrahentów, sprzedaż wierzytelności „trudnych” itp. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), (\`(...)\`)”.

Należy zatem zauważyć, iż – zgodnie ze wskazanymi powyżej uwagami – definicja działalności gospodarczej dla celów zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT powinna być rozumiana możliwie szeroko – jako wszelka działalność pozostająca w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą (w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT).

Sytuacja Spółki

Zdaniem Spółki opisane w stanie faktycznym działania tj. przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki, pomimo tego, iż w ocenie Wnioskodawcy nie generują opodatkowania podatkiem VAT, nie będą skutkowały koniecznością stosowania przez Wnioskodawcę preproporcji.

Należy bowiem podkreślić, że celem wprowadzenia przepisu art. 86 ust. 2a ustaw o VAT było ograniczenie prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku podatników, których istotną częścią działalności jest działalność inna niż działalność gospodarcza, w szczególności działalność o charakterze publicznym prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego czy inne jednostki publiczne. Celem wprowadzonych przepisów nie jest natomiast ograniczenie prawa do odliczenia podatku VAT podatników, którzy prowadzą wyłącznie działalność gospodarczą, a dodatkowo, czasami dokonują czynności, które pozostają poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT.

Jeżeli zatem przykładowo gmina oprócz prowadzonej działalności gospodarczej, w przeważającej mierze prowadzi działalność publiczną pozostającą w całości poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, polegającą przykładowo na poborze podatków lokalnych, wydawaniu dokumentów, pozwoleń, budowie infrastruktury publicznej itp., to należy odróżnić jej sytuację od sytuacji podmiotów takich jak Wnioskodawca, który z założenia prowadzi wyłącznie działalność gospodarczą.

Ponadto, mając na uwadze dotychczasowe rozważania, w tym w szczególności uzasadnienie nowelizacji ustawy o VAT, fakt, iż w toku działalności gospodarczej podatnika dochodzi do zdarzeń gospodarczych pozostających poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, nie oznacza, że podatnik winien mieć ograniczone prawo do odliczenia podatku VAT, z uwagi na konieczność stosowania preproporcji.

Stanowisko takie zostało w pełni potwierdzone m.in. w interpretacji indywidualnej Ministra Finansów z dnia 28 października 2015 roku (sygn. IPPP1/4512-881/15-3/MP), w której organ wskazał, że: „Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika. (\`(...)\`) Wydatki ponoszone przez Spółkę nie służą sferze wykraczającej poza działalność gospodarczą Fundacji. Zatem należy uznać, że art. 86 ust. 2d ustawy o VAT nie będzie mieć wpływu na sposób rozliczania przez Fundację podatku naliczonego.”

Jak również zostało wyjaśnione w odpowiedzi na interpelację poselską nr 30157 autorstwa podsekretarza stanu w Ministerstwie Finansów (odpowiedź z upoważnienia Ministra Finansów): „Obowiązek wydzielenia podatku naliczonego przy zastosowaniu ww. prewspółczynnika dotyczy bowiem tylko wąskiej grupy podatników, którzy poza działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT wykonują również działalność nieobjętą systemem VAT (np. jako organ władzy publicznej), i nie jest możliwe bezpośrednie przyporządkowanie podatku naliczonego do każdego z tych typów działalności. Powyższe zapewni realizację zasady neutralności podatku VAT, która uniemożliwia odliczanie podatku w związku z działalnością nieobjętą systemem VAT”.

Obowiązek zastosowania preproporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług będzie ciążył zatem wyłącznie na tych podmiotach, które nie będąc podatnikami w całej swojej aktywności, wykonują również inne czynności, nie stanowiące działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy, w związku z czym dokonują również zakupów, dla celów innych niż działalność gospodarcza.

Przykładami takich podatników są gminy, stowarzyszenia, spółki komunalne czy muzea. Działalność tych podmiotów, przynajmniej w części, nie ma żadnego związku z działalnością gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Taka działalność nie ma również żadnego związku z prowadzeniem działalności gospodarczej, nie jest rozwinięciem czy konsekwencją takiej działalności.

Biorąc pod uwagę fakt, iż działalność Spółki to z założenia w całości działalność gospodarcza, jak również czynności z nią związane bądź będące jej konsekwencją, planowane działania (przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki) nie będą skutkowały, w ocenie Wnioskodawcy, obowiązkiem stosowania przez Spółkę preproporcji.

Spółka pragnie wskazać, że za prawidłowością jej stanowiska przemawia jednolite orzecznictwo Ministra Finansów. Można tu wskazać przykładowo na:

*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 28 października 2015 roku (sygn. IPPP1/4512-881/15-3/MP), w której organ wskazał; że: „Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. (…) W analizowanej sprawie nabywane towary i usługi nie mają związku z innymi czynnościami niż działalność gospodarcza Wnioskodawcy. Wydatki ponoszone przez Spółkę nie służą sferze wykraczającej poza działalność gospodarczą Fundacji. Zatem należy uznać, że art. 86 ust. 2a ustawy o VAT nie będzie mieć wpływu na sposób rozliczania przez Fundację podatku naliczonego.”
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 23 października 2015 (sygn. IPPP1/4512-765/15-2/BS), w której organ wskazał, że: „Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o VAT (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika.”
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 września 2015 roku (sygn. IBPP3/4512-521/15/AZ), w której organ wskazał, że: „Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a jest wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT). Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia czy działalność lub transakcje stanowią „cele inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w przedmiocie działalności danej jednostki. (\`(...)\`) W konsekwencji, skoro czynności skutkujące otrzymaniem określonego rodzaju świadczeń opisane powyżej stanowią przedmiot gospodarczej działalności Banku, to mieszczą się one w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą banku”, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy. Zatem należy uznać, że art. 86 ust. 2a ustawy o VAT nie będzie mieć wpływu na sposób rozliczania podatku naliczonego VAT Spółki.”
*   interpretacje indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 26 listopada 2015 roku (sygn. IPPP1/4512-1028/15-2/EK), w której organ wskazał, że: „Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca wykonuje działalność z zakresie leasingu środków transportu, maszyn i urządzeń. Z tytułu tej działalności gospodarczej u Wnioskodawcy pojawiają się przychody takie jak: odsetki od nieterminowych płatności, kary umowne, odszkodowania, dywidendy, sprzedaż wierzytelności windykacyjnych. Należy zauważyć, że wszystkie opisane przez Wnioskodawcę przychody związane są z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. W konsekwencji, skoro czynności skutkujące otrzymaniem określonego rodzaju świadczeń opisane powyżej związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawcy, to mieszczą się one w pojęciu „celów związanych z działalnością, gospodarczą”, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy. (\`(...)\`)Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego nie będzie na nim ciążył obowiązek stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o podatku od towarów i usług, jest prawidłowe.
*   interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 26 listopada 2015 r. (sygn. IPTPP1/4512-488/15-4/RG), w której organ wskazał, że: „Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika.”

Reasumując, Spółka stoi na stanowisku, iż nie będzie zobowiązana do stosowania preproporcji w związku z planowanym przekazaniem udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego:

*   w zakresie uznania, że czynność przekazania udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT – **jest nieprawidłowe**,

*   w zakresie braku obowiązku stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT – **jest prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Towarami zaś, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług ma zatem charakter dopełniający definicję dostawy towarów i jest wyrazem realizacji powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatnika w ramach działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Nadmienić wypada, że nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika będzie podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Zatem, za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2 pkt 22 ustawy).

Zauważyć tutaj jednakże należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy dla uznania, iż dane świadczenie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność.

Odpłatność czynności (dostawy towarów czy też świadczenia usług) oznacza wykonanie tej czynności za wynagrodzeniem. Aby uznać daną czynność za odpłatną konieczny jest bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem. Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia za dokonanie tych czynności. Wynagrodzenie musi być konkretną wielkością wyrażalną w pieniądzu.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Zasady dotyczące umorzenia akcji w spółce akcyjnej zostały zawarte w art. 359 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. z 2013r., poz. 1030 ze zm.). I tak, w myśl art. 359 § 1 ww. ustawy, akcje mogą być umorzone w przypadku, gdy statut tak stanowi. Akcja może być umorzona albo za zgodą akcjonariusza w drodze jej nabycia przez spółkę (umorzenie dobrowolne), albo bez zgody akcjonariusza (umorzenie przymusowe). Umorzenie dobrowolne nie może być dokonane częściej niż raz w roku obrotowym. Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa statut.

Umorzenie akcji jest zatem czynnością zmierzającą do unicestwienia pewnej partii lub wszystkich akcji i sprowadza się do pozbawienia praw akcjonariusza ucieleśnionych w tych akcjach.

W świetle powyższych uwag należy wskazać, że sama czynność nabycia przez spółkę akcyjną akcji własnych w celu ich umorzenia nie jest objęta podatkiem od towarów i usług. Z odmienną sytuacją mamy do czynienia w przypadku gdy w zamian za umorzone akcje zostaje przekazane wynagrodzenie. Podkreślić przy tym trzeba, że zapłaty (wynagrodzenia) nie można utożsamiać jedynie ze świadczeniem pieniężnym. Także świadczenie o charakterze rzeczowym jest wynagrodzeniem. Przykładowo więc zamiana towarów, zamiana towaru na usługę i odwrotnie, wydanie towarów (świadczenie usług) w zamian za wierzytelności itp. będzie uznane odpowiednio za odpłatną dostawę towarów czy też odpłatne świadczenie usług. Mamy tu do czynienia z konkretną korzyścią, która należna jest za dokonywane świadczenie.

Przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy jest kwestia oceny, że czynność przekazania udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki pozostaje poza zakresem podatkiem VAT.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że działalność gospodarcza prowadzona przez Spółkę obejmuje m.in. sprzedaż oprogramowania i narzędzi do budowy infrastruktury sieciowej i serwerowej, sprzedaż hurtową sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego, sprzedaż hurtową i detaliczną komputerów oraz urządzeń peryferyjnych, zarządzanie stronami internetowymi. Ponadto Wnioskodawca w ramach planowanych działań restrukturyzacyjnych ma zamiar dokonać nabycia akcji własnych celem ich umorzenia, a jako wynagrodzenie za nabyte akcje ma zamiar przekazać udziały/akcje/prawa i obowiązki posiadane w spółkach zagranicznych krajowych.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych.

Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec tego, działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI Dyrektywy.

W orzeczeniu TSUE z dnia 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Trybunał podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych.

W związku z powyższym, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika.

Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady, powyższe czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem. Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania i zbywania papierów wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:

*   posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada,
*   sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,
*   posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów, jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką – WSA w Opolu w wyroku z 25 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 176/10, stwierdził, że taka możliwość ograniczona jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki.

Spółka wskazała, że w zakres prowadzonej przez nią profesjonalnej działalności nie wchodzi obrót udziałami/akcjami. Wnioskodawca nie prowadzi działalności maklerskiej ani brokerskiej. Zbycie akcji/udziałów/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych jest wyłącznie efektem prowadzonych działań restrukturyzacyjnych i nie stanowi stałego i koniecznego dopełnienia działalności gospodarczej Spółki.

Spółka podała również, że w jej ocenie nie brała ona i nie bierze udziału w zarządzaniu spółkami, w których posiadała akcje/udziały/prawa i obowiązki. Niemniej celem wyczerpującego przedstawienia okoliczności stanu faktycznego Spółka pragnie wskazać, że w okresie przed dokonaniem restrukturyzacji Spółka świadczyła na rzecz przedmiotowych spółek usługi o charakterze administracyjnym, teleinformatyczne, finansowo-księgowe, najmu powierzchni, magazynowe oraz zarządzania płynnością finansową. Usługi te miały na celu wsparcie administracyjne. Ponadto prezes Spółki na podstawie odrębnego stosunku prawnego jest również członkiem zarządu większości wskazanych spółek.

Odnosząc się do ww. wskazań Wnioskodawcy, należy przytoczyć wyrok z 29 października 2009 r., sygn. C-29/08. Trybunał stwierdził, że czynności samego nabywania, posiadania i sprzedaży akcji nie stanowią działalności gospodarczej w rozumieniu szóstej dyrektywy VAT. TSUE rozróżnił jednak sytuację, w której udziałowi finansowemu w innym przedsiębiorstwie towarzyszy pośrednia lub bezpośrednia ingerencja w zarządzanie spółką, w której udział został nabyty, bez uszczerbku dla praw właściciela udziału jako akcjonariusza lub wspólnika, jeżeli taka ingerencja skutkuje dokonywaniem transakcji podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT takich jak świadczenie usług administracyjnych, księgowych i informatycznych. Ponadto według Trybunału transakcje dotyczące akcji lub udziałów w spółce objęte są zakresem opodatkowania podatkiem VAT, gdy są one dokonywane w ramach działalności handlowej polegającej na obrocie papierami wartościowymi w celu pośredniej lub bezpośredniej ingerencji w zarządzanie spółkami, w których udział został nabyty albo, gdy transakcje te stanowią bezpośrednią, stałą i niezbędną kontynuację działalności podlegającej opodatkowaniu.

Zestawiając okoliczności sprawy z wnioskami płynącymi z powołanego wyroku TSUE oraz uwzględniając fakt, że Wnioskodawca posiadający akcje w spółkach, dokonując z nimi obrotu towarowego i świadcząc na ich rzecz usługi, ingeruje w zarządzanie tymi spółkami, a ingerencja ta polega na świadczeniu na rzecz tych spółek usług o charakterze administracyjnym, teleinformatycznych, finansowo-księgowych, najmu powierzchni, magazynowych oraz usług zarządzania płynnością finansową, należy wskazać, że planowane przez Spółkę przekazanie udziałów/akcji/prawa i obowiązków w zamian za nabycie akcji własnych Wnioskodawcy będzie mieściła się w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem należy wyraźnie podkreślić, że Wnioskodawca de facto bierze udział w zarządzaniu spółkami co czyni go z tego tytułu podatnikiem. W konsekwencji zbycie udziałów/akcji/prawa i obowiązków (a niewątpliwie ze zbyciem udziałów/akcji/prawa i obowiązków mamy do czynienia w sytuacji gdy wynagrodzenia przybiera formę rzeczową w postaci ich przekazania) w zamian za nabycie akcji własnych Wnioskodawcy celem ich umorzenia, nosi znamiona działalności gospodarczej.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego planowane przez Spółkę przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki jest zdarzeniem pozostającym poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, jest nieprawidłowe.

Kolejna kwestią będącą przedmiotem zainteresowania Wnioskodawcy jest obowiązek stosowania proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w związku z planowanym przekazaniem udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 1 pkt 4 lit. a oraz pkt 9 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z dnia 4 maja 2015 r.) dodano do ustawy art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90c, które obowiązują od 1 stycznia 2016 r.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Zgodnie z art. 86 ust. 2d, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Wyjaśniono już w niniejszej interpretacji, że działalność gospodarcza, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 3 ustawy – za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:

1.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307, z późn. zm.);
2.  (uchylony);
3.  z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.

Jak już wyżej wskazano art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej. Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie przepisu art. 86 ust. 2a jest wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).

W przedmiotowej sprawie działalność Spółki – jak wskazał Wnioskodawca – obejmuje m.in. sprzedaż oprogramowania i narzędzi do budowy infrastruktury sieciowej i serwerowej, sprzedaż hurtową sprzętu elektronicznego i telekomunikacyjnego oraz części do niego, sprzedaż hurtową i detaliczną komputerów oraz urządzeń peryferyjnych, zarządzanie stronami internetowymi tj. działania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem VAT,

Wprawdzie Spółka planuje dokonać zbycia udziałów/akcji/prawa i obowiązków w zamian za nabycie akcji własnych celem ich umorzenia, jednakże – jak zostało ocenione w niniejszej interpretacji – czynność ta nosi znamiona działalności gospodarczej i z tego tytułu Spółka będzie podatnikiem. Z powyższego wynika, że nie prowadzi ona działalności „innej niż działalność gospodarcza”.

W konsekwencji opisane powyżej zdarzenia gospodarcze – przekazanie udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki – związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą, zatem należy uznać, że Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do stosowania współczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ww. ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego Spółka nie ma obowiązku od 1 stycznia 2016 r. stosować proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy w związku z planowanym, przekazaniem udziałów/akcji/praw i obowiązków posiadanych w spółkach krajowych i zagranicznych stanowiących wynagrodzenie za nabyte w celu umorzenia akcje własne Spółki, jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), w którym wskazano, że działalność Spółki obejmuje działania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej opodatkowane podatkiem VAT. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, Organ jest zobowiązany do dokonania oceny własnego stanowiska Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast stanowisko w części zawierającej odniesienie do interpretacji wydanych dla innych wnioskodawców, chociażby w podobnych sprawach, nie może być przedmiotem oceny Organu upoważnionego do wydawania interpretacji. Powołane przez Wnioskodawcę interpretacje przepisów prawa podatkowego zostały wydane w indywidualnych sprawach, w konkretnych stanach faktycznych i w związku z tym nie mają mocy powszechnie obowiązującej.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.