Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.763.2024.2.HW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Ustalenie proporcji w celu rozliczenia w pliku JPK_ VAT faktur dokumentujących zakupy i sprzedaż, w związku z postępowaniem restrukturyzacyjnym, i ustalonym dniem układowym.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja kwartalna; podatek-rozliczenie podatkowe; postępowanie-postępowanie układowe; restrukturyzacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje  -Deklaracje podatkowe-Deklaracje elektroniczne; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X. Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące. Zapłata podatku -Rozdział 2. Deklaracje  -Deklaracje podatkowe-Deklaracje kwartalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99-ust. 11c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia proporcji w celu rozliczenia w pliku JPK_ VAT faktur
    dokumentujących zakupy i sprzedaż, w związku z postępowaniem restrukturyzacyjnym, i
    ustalonym dniem układowym. Uzupełnił go Pan pismem z 20 grudnia 2024 r. (wpływ do
    Krajowej Informacji Skarbowej 31 grudnia 2024 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i obecnie Pana firma jest w
    restrukturyzacji.
    Dzień układowy to 19 września 2024 r. Rozlicza Pan VAT w kwartalnych okresach
    rozliczeniowych i złożył Pan plik JPK za trzeci kwartał 2024 r., przy czym Urząd Skarbowy
    poprosił Pana o skorygowanie złożonego pliku JPK_VAT i złożenie dwóch plików JPK_VAT za
    okres do dnia 19 września oraz po dniu 19 września.
    Zakłada Pan, że Urząd Skarbowy prosząc firmę o dokonanie korekty pliku JPK_VAT za 3
    kwartał 2024 r. opiera się na art. 77 Prawa restrukturyzacyjnego.
    Przepis art. 77 ust. 1 Prawa restrukturyzacyjnego wskazuje, że Wierzytelność za okres
    rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne, w
    szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków lub składek na
    ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy prawa proporcjonalnemu podziałowi na część
    traktowaną jak wierzytelność powstała przed dniem otwarcia postępowania oraz część
    traktowaną jak wierzytelność powstająca po dniu otwarcia postępowania. Jednocześnie,
    zgodnie z art. 77 ust. 3 Prawa restrukturyzacyjnego, jeżeli rozliczenie należności
    publicznoprawnych wymaga sporządzenia deklaracji lub innego tego typu dokumentu
    obejmujących rozliczenie, obie części wierzytelności, o której mowa w ust. 1, ujmuje się w
    odrębnych deklaracjach lub innych tego typu dokumentach.

## Pytanie

Czy w ramach podziału deklaracji VAT za III kwartał 2024 r. na okres do 19 września i po 19
    września możemy rozłożyć kwoty faktur sprzedażowych i kosztowych, które wystawione
    są za usługi całomiesięczne (np: czynsz za lokal, leasing operacyjny, sprzedaż naszych
    usług miesięcznych) według proporcji 19 dni: 11 dni i w ten sposób przypisać te proporcje
    odpowiednio do części do 19 września i do części po 19 września?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stoimy na stanowisku, że należy w ramach podziału deklaracji VAT za III kwartał 2024 r. na
    okres do 19 września i po 19 września rozłożyć kwoty faktur sprzedażowych i kosztowych,
    które wystawione są za usługi całomiesięczne (np: czynsz za lokal, leasing operacyjny,
    sprzedaż naszych usług miesięcznych) według proporcji 19 dni: 11 dni i w ten sposób
    przypisać te proporcje odpowiednio do części do 19 września i do części po 19 września.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W oparciu o art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza tym samym możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Podkreślić należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego
    w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek

    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub
      importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Według art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a – powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Jak stanowi art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w
      deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w
      przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za
      jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Jak wynika z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Na mocy art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    Zgodnie z art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za
      pomocą środków komunikacji elektronicznej.
    W myśl art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który
      obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument
      elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób
      określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i
      zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.
    Na mocy art. 99 ust. 13b ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w

      ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Zgodnie z art. 109 ust. 3 ustawy:
      Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie
      art. 113 ust. 1 lub 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane
      pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji
      podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:
      1) rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku
        należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;
      2) kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym
        korekty podatku naliczonego;
      3) kontrahentów;
      4) dowodów sprzedaży i zakupów.
    Jak stanowi natomiast art. 109 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1, są obowiązani przesyłać, na zasadach
      określonych w art. 99 ust. 11c, za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z
      deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.
    Stosownie do treści art. 109 ust. 14 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania
      danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność
      zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków
      podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują
      nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-
      organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.
    Na podstawie art. 99 ust. 13b oraz art. 109 ust. 14 ustawy, 15 października 2019 r.
    Minister Finansów, Inwestycji i Rozwoju wydał rozporządzenie w sprawie szczegółowego
    zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku
    od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r., poz. 1988 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem,
    którego przepisy weszły w życie 1 października 2020 r.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Deklaracje zawierają dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego.
    Stosownie do § 5 rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego, o których mowa w § 2
      pkt 9, obejmują:
      1) wysokość nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniej deklaracji;
      2) wartość bez podatku (netto) oraz wysokość podatku naliczonego z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych,
      b) nabycia pozostałych towarów i usług;
      3) wysokość podatku naliczonego z tytułu korekty podatku naliczonego:
      a) od nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych,
      b) od nabycia pozostałych towarów i usług,

      c) której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy,
      d) której mowa w art. 89b ust. 4 ustawy;
      4) łączną wysokość podatku naliczonego do odliczenia stanowiącą sumę wysokości
        nadwyżki podatku naliczonego nad należnym z poprzedniej deklaracji i wysokości
        podatku naliczonego, o których mowa w pkt 2 i 3.
    Od 1 października 2020 r. dotychczasowe deklaracje VAT-7 i VAT-7K i informacja o
    ewidencji zostały zastąpione przez przesyłany łącznie jeden dokument elektroniczny
    JPK_VAT, w formie JPK_V7M lub JPK_V7K. Oznacza to, że za okresy od 1 października 2020
    r. nie ma możliwości składania deklaracji VAT-7 i VAT-7K oraz ewidencji w inny sposób niż
    w formie nowego JPK_VAT. Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie oraz
    opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i
    JPK_V7K.
    Jakie informacje powinna zawierać deklaracja, określa § 2 ww. rozporządzenia. I tak, w
    myśl § 2 pkt 8, 9 i 10 rozporządzenia:
      Deklaracje zawierają:
      8) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku należnego;
      9) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego;
      10) dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku lub zwrotu podatku wraz z
      oznaczeniem sposobu dokonania tego zwrotu (...).
    Na podstawie § 5 pkt 3 rozporządzenia:
      Dane niezbędne do obliczenia wysokości podatku naliczonego, o których mowa w § 2
      pkt 9, obejmują wysokość podatku naliczonego z tytułu korekty podatku naliczonego:
      a) od nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych,
      b) od nabycia pozostałych towarów i usług,
      c) której mowa w art. 89b ust. 1 ustawy,
      d) której mowa w art. 89b ust. 4 ustawy.
    Według § 11 ust. 1 rozporządzenia:
      Ewidencja zawiera następujące dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku
      naliczonego:
      1) wartość netto oraz wysokość podatku naliczonego przysługującego do odliczenia z
        podstaw określonych w art. 86 ust. 2 ustawy, na warunkach określonych w
        ustawie, w podziale na nabycie towarów i usług zaliczanych u podatnika do
        środków trwałych oraz nabycie pozostałych towarów i usług;
      2) wysokość podatku naliczonego wynikającą z korekt podatku naliczonego, o
        których mowa w art. 90a-90c oraz art. 91 ustawy, w podziale na korektę podatku
        naliczonego od:
      a) nabycia towarów i usług zaliczanych u podatnika do środków trwałych,
      b) nabycia pozostałych towarów i usług;
      3) wysokość podatku naliczonego wynikającą z korekt podatku naliczonego, o
        których mowa w art. 89b ust. 1 i 4 ustawy;
      4) kwoty nabycia:
      a) towarów i usług nabytych od innych podatników dla bezpośredniej korzyści turysty,

      b) towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków
        związanych ze sprzedażą opodatkowaną na zasadach marży zgodnie z art. 120
        ustawy.
    Natomiast § 11 ust. 8 rozporządzenia wskazuje, że:
      Ewidencja, o której mowa w ust. 1, zawiera następujące oznaczenia dowodów
      nabycia:
      1) „VAT RR” - faktura VAT RR, o której mowa w art. 116 ustawy;
      2) ,,WEW'' - dowód wewnętrzny;
      3) „MK” - faktura wystawiona przez podatnika będącego dostawcą lub usługodawcą,
        który wybrał metodę kasową rozliczeń określoną w art. 21 ustawy.
    Podatek od towarów i usług należy do grupy podatków powstających z mocy prawa, który
    pobierany jest w trybie tzw. samoobliczenia. Dlatego też szczególnie istotną rolę w tym
    podatku odgrywają deklaracje podatkowe. Przy ich pomocy podatnik określa i zgłasza
    organowi podatkowemu (deklaruje) wysokość zobowiązania podatkowego. Przepisy
    dotyczące deklaracji podatkowych mają zatem duże znaczenie w procesie poboru podatku.
    Zauważyć należy, że z cytowanych wyżej przepisów wynika, że każda deklaracja odnosi się
    do konkretnego, zamkniętego już okresu rozliczeniowego. W związku z powyższym
    deklaracja musi uwzględniać stan prawny istniejący w momencie zamknięcia okresu
    rozliczeniowego.
    Deklaracja podatkowa stanowi zatem opis zdarzeń, zaistniałych w określonym przedziale
    czasowym, oceniany z punktu widzenia przepisów podatkowych w tym przedziale
    czasowym obowiązujących, a który w efekcie ma doprowadzić do wykonania przez
    podatnika obowiązku zapłaty podatku lub zrealizowania przez niego swego uprawnienia
    do uzyskania od organu podatkowego zwrotu podatku.
    Na mocy art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 111), zwanej dalej ustawą Ordynacja podatkowa:
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Przy czym, stosownie do art. 3 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach – rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia oraz informacje, do których składania obowiązani są, na
      podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    W myśl art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.
    Jak stanowi art. 81b § 1 Ordynacji podatkowej
      Uprawnienie do skorygowania deklaracji:
      1) ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli
        podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
      2) przysługuje nadal po zakończeniu:
      a) kontroli podatkowej,
      b) postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość
        zobowiązania podatkowego.
    Zgodnie z art. 81b § 2 Ordynacji podatkowej:

      Korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków
      prawnych. Organ podatkowy zawiadamia pisemnie składającego korektę o jej
      bezskuteczności.
    Korekta deklaracji ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jej
    sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego,
    wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści deklaracji.
    Skorygowanie deklaracji polega na ponownym, poprawnym już wypełnieniu deklaracji.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i obecnie
    Pana firma jest w restrukturyzacji. Dzień układowy to 19 września 2024 r. Rozlicza Pan VAT
    w kwartalnych okresach rozliczeniowych, i złożył Pan plik JPK za trzeci kwartał 2024 r., przy
    czym Urząd Skarbowy poprosił Pana o skorygowanie złożonego pliku JPK_VAT i złożenie
    dwóch plików JPK_VAT za okres do dnia 19 września oraz po dniu 19 września. Zakłada
    Pan, że Urząd Skarbowy prosząc firmę o dokonanie korekty pliku JPK_VAT za 3 kwartał
    2024 r. opiera się na art. 77 Prawa restrukturyzacyjnego.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w ramach
    podziału deklaracji VAT za III kwartał 2024 r. na okres do 19 września i po 19 września
    może Pan rozłożyć kwoty faktur sprzedażowych i kosztowych, które wystawione są za
    usługi całomiesięczne (np: czynsz za lokal, leasing operacyjny, sprzedaż Pana usług
    miesięcznych) według proporcji 19 dni : 11 dni, i w ten sposób przypisać te proporcje
    odpowiednio do części do 19 września i do części po 19 września 2024 r.
    Stosownie do art. 77 ust. 1 ustawy z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1428 ze zm.), zwanej dalej ustawą Prawo restrukturyzacyjne:
      Wierzytelność za okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte
      postępowanie restrukturyzacyjne, w szczególności z tytułu czynszu najmu lub
      dzierżawy, podatków lub składek na ubezpieczenia społeczne, ulega z mocy prawa
      proporcjonalnemu podziałowi na część traktowaną jak wierzytelność powstała przed
      dniem otwarcia postępowania oraz część traktowaną jak wierzytelność powstająca
      po dniu otwarcia postępowania.
    Zgodnie z art. 77 ust. 2 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
      Jeżeli przedmiot leasingu nie stanowi u korzystającego dłużnika środka trwałego w
      rozumieniu ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (Dz.U. z 2024 r. poz. 226, 232, 854, 858, 859 i 863) oraz ustawy z dnia 15
      lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2023 r. poz. 2805
      oraz z 2024 r. poz. 232, 854 i 1222) do umowy leasingu przepis ust. 1 stosuje się.
    Z kolei w myśl art. 77 ust. 3 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
      Jeżeli rozliczenie należności publicznoprawnych wymaga sporządzenia deklaracji lub
      innego tego typu dokumentu obejmujących rozliczenie, obie części wierzytelności, o
      której mowa w ust. 1, ujmuje się w odrębnych deklaracjach lub innych tego typu
      dokumentach.
    Zatem stosownie do ww. przepisu w sytuacji, gdy rozliczenie należności
    publicznoprawnych jest powiązane z koniecznością sporządzenia deklaracji lub innego
    typu dokumentu, wówczas obie części wierzytelności ujmuje się w odrębnych deklaracjach
    lub innych tego typu dokumentach.
    W konsekwencji podatnik za dany okres rozliczeniowy w terminie wskazanym w
    regulacjach prawa podatkowego składa dwie deklaracje podatkowe albo inne dokumenty,
    obejmujące dwa okresy – przed dniem otwarcia postepowania i po tym dniu.
    Należy podkreślić, że złożenie dwóch deklaracji za jeden okres rozliczeniowy nie może
    wpływać na wysokość zobowiązania podatkowego.

    Z powołanego art. 77 ust. 1 ustawy Prawo restrukturyzacyjne wynika, że wierzytelność za
    okres rozliczeniowy, w trakcie którego zostało otwarte postępowanie restrukturyzacyjne
    (w szczególności z tytułu czynszu najmu lub dzierżawy, podatków lub składek na
    ubezpieczenia społeczne), ulega z mocy prawa proporcjonalnemu podziałowi na część
    traktowaną jak wierzytelność powstała przed dniem otwarcia postępowania oraz część
    traktowaną jak wierzytelność powstająca po dniu otwarcia postępowania.
    W myśl art. 211 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
      1. Niezwłocznie po rozpoczęciu przez nadzorcę układu pełnienia swojej funkcji
        dłużnik dokonuje ustalenia dnia układowego.
      2. Dzień układowy przypada nie wcześniej niż trzy miesiące i nie później niż dzień
        przed dniem złożenia wniosku o zatwierdzenie układu.
      3. Według stanu z dnia układowego określa się uprawnienia wierzycieli do
        głosowania nad układem oraz skutki przyjętego układu.
      4. Wierzytelności powstałe po dniu układowym nie są objęte układem.
    Należy wskazać, że stosownie do art. 189 ustawy Prawo restrukturyzacyjne:
      1. Dzień wydania postanowienia o otwarciu przyspieszonego postępowania
        układowego, postępowania układowego lub postępowania sanacyjnego jest
        dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego.
      2. W postępowaniu o zatwierdzenie układu uznaje się, że skutki otwarcia
        postępowania restrukturyzacyjnego powstają z dniem układowym, o którym
        mowa w art. 211.
    Wskazał Pan w opisie sprawy, że dzień układowy to 19 września 2024 r. Urząd Skarbowy
    poprosił Pana o skorygowanie złożonego pliku JPK_VAT i złożenie dwóch plików JPK_VAT za
    okres do dnia 19 września 2024 r. oraz po dniu 19 września 2024 r.
    Zatem mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy powinien Pan złożyć
    odrębnie plik JPK_VAT za III kwartał 2024 r. za okres do 19 września 2024 r. włącznie (okres
    przed dniem otwarcia postępowania restrukturyzacyjnego) oraz odrębnie plik JPK_VAT za
    okres od 20 września 2024 r. do 30 września 2024 r. (okres po dniu otwarcia
    postępowania restrukturyzacyjnego).
    W konsekwencji należy wskazać, że jest Pan zobowiązany do proporcjonalnego podziału –
    w odrębnych plikach JPK_VAT – kwot wynikających z faktur zakupu, które wystawione są za
    usługi całomiesięczne (np: czynsz za lokal, leasing operacyjny) oraz wystawianych przez
    Pana faktur dokumentujących świadczone przez Pana usługi w ramach danego miesiąca –
    które winny być ujęte w miesiącu wrześniu 2024 r. – według proporcji 19 : 11.
    Tym samym Pana stanowisko oceniłem jako prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zauważam, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W szczególności wydaną

    interpretację oparłem na stwierdzeniu, że: „Urząd Skarbowy poprosił Pana o
    skorygowanie złożonego pliku JPK_VAT i złożenie dwóch plików JPK_VAT za okres do dnia
    19 września 2024 r. oraz po dniu 19 września 2024 r.”. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Zaznaczam również, że nie analizowałem aspektów technicznych związanych z
    możliwością przesłania dwóch JPK_VAT za ten sam okres rozliczeniowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.