Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-278/10/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-09-06
Teza: Czy Wnioskodawca prawidłowo przyjął tzw. zasadę kontynuacji amortyzacji środków trwałych nabytych w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa? Czy w odniesieniu do środków trwałych nieprawidłowo przypisanych do grup Klasyfikacji Środków Trwałych w ewidencji podmiotu wnoszącego aport, Wnioskodawca postąpił prawidłowo przypisując je do właściwych grup Klasyfikacji Środków Trwałych i stosując właściwe dla nich stawki amortyzacyjne?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-metody amortyzacji; aport; klasyfikacja-Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT); przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wartość-wartość początkowa; środek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 2 czerwca 2010 r. (data wpływu 11 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji środków trwałych nabytych w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 czerwca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie amortyzacji środków trwałych nabytych w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 14 stycznia 2010 r. Prezydent Miasta podjął uchwałę Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Przedsiębiorstwa Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, podwyższającą kapitał zakładowy Wnioskodawcy z kwoty 2 518 500 zł do kwoty 18 918 600 zł, poprzez utworzenie 164 001 nowych udziałów o wartości nominalnej po 100 zł każdy. Nowe udziały zostały objęte i pokryte w całości przez jedynego wspólnika - Gminę Miasto w następujący sposób: 4 000 udziałów po 100 zł każdy wkładem pieniężnym i 160 001 udziałów po 100 zł wkładem niepieniężnym (aportem) stanowiącym zorganizowaną część przedsiębiorstwa - Zakład, będącym własnością Gminy Miasto, w skład którego wchodzi 25 działek o łącznej powierzchni 24 4961 ha oraz składnikami majątkowymi - budynkami, budowlami, maszynami, oraz urządzeniami, a także składnikami niematerialnymi, w tym zobowiązaniami przeznaczonymi do realizacji określonych zadań gospodarczych, które są organizacyjnie i finansowo wyodrębnione, stanowiąc zarazem niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny.

Wycena wkładu niepieniężnego (aportu) wnoszonego na pokrycie udziałów w Spółce została dokonana według aktualnych - na dzień 10 grudnia 2009 r. - cen rynkowych, różnych od wartości netto, tj. wartości wykazanych w księgach podmiotu wnoszącego aport. Ponadto wartość rynkowa wynikająca z wyceny jest równa wartości nominalnej udziałów obejmowanych za ten wkład.

Dla celów bilansowych wartość początkowa poszczególnych składników majątkowych, stanowiących składniki przedsiębiorstwa wniesionego aportem do Spółki, ustalona została według wartości rynkowej, wynikającej z wyceny dokonanej na dzień 10 grudnia 2009 r. Odpisy amortyzacyjne od wspomnianych składników majątku dokonywane są od tejże, ustalonej w wycenie, wartości rynkowej, bez uwzględnienia dotychczasowej wysokości odpisów oraz bez kontynuacji metody amortyzacji przyjętej przez podmiot wnoszący niepieniężny wkład.

Dla celów podatkowych wartość początkowa środków trwałych ustalona została w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny. Również dla celów podatkowych, w przypadku środków trwałych prawidłowo - według Wnioskodawcy - przypisanych do odpowiednich grup Klasyfikacji Środków Trwałych, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów (jeśli stosowane stawki amortyzacji były prawidłowe) oraz kontynuuje się metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący wkład. Natomiast w przypadku środków trwałych, nieprawidłowo przypisanych do odpowiednich grup Klasyfikacji Środków Trwałych i w stosunku do których stosowano nieprawidłowe stawki amortyzacji, przyjęto następujący sposób postępowania:

*   wartości początkowe środków trwałych ustalone zostały w wysokości określonej w ewidencji środków trwałych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny;

*   określone zostały prawidłowe podatkowo stawki amortyzacji;

*   kontynuuje się metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący wkład;

*   odpisów amortyzacyjnych dokonuje się z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów przy zastosowaniu prawidłowej podatkowo stawki amortyzacji.

Spółka wpłaca zaliczki na podatek dochodowy w formie uproszczonej, w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego za 2008 rok.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w związku z nabyciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa jako wkładu niepieniężnego Spółka postąpiła prawidłowo ustalając dla celów podatkowych, wartość początkową środków trwałych wchodzących w skład wkładu niepieniężnego w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny, dokonując odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów i kontynuując metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący wkład oraz czy postąpiła prawidłowo dokonując korekty przypisania niektórych środków trwałych do grup Klasyfikacji Środków Trwałych i związanych z powyższym stawek amortyzacji stosowanych dla celów podatkowych?

Wnioskodawca uważa swoje stanowisko za prawidłowe. Zgodnie bowiem z art. 16g ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, zastosowanie znajdują postanowienia ust. 9 - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podmiotu wnoszącego wkład niepieniężny. Ponadto, zgodnie z art. 16h ust. 3a tej ustawy, w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego wkład, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuuje się metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący wkład. W przypadku natomiast nieprawidłowo przyjętych przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny stawek amortyzacji istnieje – zdaniem Spółki – konieczność dokonania korekty, a sposób w jaki jej dokonano jest prawidłowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca nabył środki trwałe w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ww. składniki majątku były ujęte w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport, przy czym niektóre spośród nich nieprawidłowo przypisano do grup Klasyfikacji Środków Trwałych. Wątpliwości Spółki dotyczą prawidłowości przyjętych przez nią zasad amortyzacji przedmiotowych składników majątku.

W myśl art. 16a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), środkami trwałymi podlegającymi amortyzacji są, z zastrzeżeniem art. 16c:

1.  stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu oraz inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1;
2.  niezależnie od przewidywanego okresu używania:
    1.  przyjęte do używania inwestycje w obcych środkach trwałych,
    2.  budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie,
    3.  składniki majątku, wymienione w ust. 1, niestanowiące własności lub współwłasności podatnika, wykorzystywane przez niego na potrzeby związane z prowadzoną działalnością na podstawie umowy określonej w art. 17a pkt 1, zawartej z właścicielem lub współwłaścicielami tych składników - jeżeli zgodnie z przepisami rozdziału 4a odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający.

Na mocy art. 16d ust. 2 ww. ustawy, środki trwałe, o których mowa w powołanych przepisach, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej (art. 16f ust. 1 omawianej ustawy).

Sposoby ustalania przez podatników wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych reguluje art. 16g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zgodnie z zasadą wyrażoną w ust. 1 pkt 4 tego artykułu, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych w postaci wkładu niepieniężnego (aportu) wniesionego do spółki kapitałowej uważa się, z uwzględnieniem ust. 2 - 14, ustaloną przez podatnika na dzień wniesienia wkładu wartość poszczególnych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, nie wyższą jednak od ich wartości rynkowej.

Jednocześnie, na mocy art. 16g ust. 10a powołanej ustawy, w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego stosuje się odpowiednio ust. 9, a jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny - stosuje się odpowiednio ust. 10. Zgodnie natomiast z art. 16g ust. 9, w razie przekształcenia formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów, z zastrzeżeniem ust. 19, dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o której mowa w art. 9 ust. 1, podmiotu przekształconego, połączonego albo podzielonego.

A zatem, na mocy stosowanego odpowiednio - zgodnie z art. 14g ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - przepisu art. 16g ust. 9 tej ustawy, wartość początkową nabytych w ramach aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które wprowadzone były do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport ustala się w wysokości ich wartości początkowej określonej w ewidencji podmiotu wnoszącego aport.

Jednocześnie, na mocy art. 16h ust. 3a omawianej ustawy, w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego, jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego taki wkład stosuje się odpowiednio ust. 3. Zgodnie z tym przepisem, podmioty, o których mowa w art. 16g ust. 9, powstałe z przekształcenia, podziału, z zastrzeżeniem ust. 5, albo połączenia podmiotów oraz podmioty, które przejęły całość lub część innego podmiotu na skutek tych zdarzeń, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot przekształcony, podzielony, połączony, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7.

Wobec powyższego, podatnik, który nabył w ramach aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części składniki majątku, które były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport, powinien dokonywać odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuować metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot wnoszący aport, z uwzględnieniem art. 16i ust. 2-7 (art. 16g ust. 3 w zw. z art. 16g ust. 3a analizowanej ustawy).

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych przewiduje przy tym następujące metody amortyzacji:

1.  amortyzację liniową – w ramach której odpisy amortyzacyjne od środków trwałych są co do zasady dokonywane przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych i zasad określonych w art. 16h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (art. 16i tej ustawy);
2.  amortyzację przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych ustalonych indywidualnie – stosowalną dla używanych lub ulepszonych środków trwałych, po raz pierwszy wprowadzonych do ewidencji podatnika, w ramach której stawki amortyzacyjne ustala są indywidualnie, przy zachowaniu wskazanego przez ustawodawcę minimalnego okresu amortyzacji (art. 16j omawianej ustawy);
3.  amortyzację degresywną – stosowalną dla maszyn i urządzeń zaliczonych do grupy 3 - 6 i 8 Klasyfikacji Środków Trwałych oraz środków transportu, z wyłączeniem samochodów osobowych. W ramach tej metody, odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych w pierwszym podatkowym roku ich używania dokonuje się przy zastosowaniu stawek podanych w Wykazie stawek amortyzacyjnych podwyższonych o współczynnik nie wyższy niż wskazany przez ustawodawcę, a w następnych latach podatkowych od ich wartości początkowej pomniejszonej o dotychczasowe odpisy amortyzacyjne, ustalonej na początek kolejnych lat ich używania. Począwszy od roku podatkowego, w którym tak określona roczna kwota amortyzacji miałaby być niższa od rocznej kwoty amortyzacji obliczonej przy zastosowaniu art. 16i ust. 1, podatnicy dokonują dalszych odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16i (art. 16k ust. 1 - 3 ww. ustawy);
4.  amortyzację obejmującą tzw. jednorazowy odpis amortyzacyjny – metoda dostępna dla małych podatników oraz co do zasady dla podatników w roku podatkowym, w którym rozpoczęli działalność, w odniesieniu do środków trwałych zaliczonych do grupy 3 - 8 Klasyfikacji Środków Trwałych, niebędących samochodami osobowymi. Podatnicy mogą dokonywać jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej ww. środków trwałych w roku podatkowym, w którym zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych (art. 16k ust. 7 - 13 ww. ustawy).

Należy ponadto podkreślić, że podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m (art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego, Wnioskodawca postąpił prawidłowo wprowadzając poszczególne z nabytych środków trwałych do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych w wartości początkowej odpowiadającej wartości początkowej tych składników majątku określonej w ewidencji podmiotu wnoszącego aport, kontynuując metodę amortyzacji przyjętą przez ten podmiot dla poszczególnych środków trwałych oraz amortyzując te środki trwałe z uwzględnieniem wartości odpisów amortyzacyjnych dokonanych przez podmiot wnoszący aport.

W odniesieniu do środków trwałych, które były nieprawidłowo przypisane do grup Klasyfikacji Środków Trwałych w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport, należy ponadto stwierdzić, że skoro ustawodawca nie nałożył na podatników nabywających w ramach aportu przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części środki trwałe, które wprowadzone były do ewidencji podmiotu wnoszącego aport, obowiązku kontynuacji przyjętej przez ten podmiot klasyfikacji tych środków i stawek amortyzacyjnych, a jednocześnie na podatnikach tych ciąży obowiązek, o którym mowa w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Wnioskodawca postąpił prawidłowo przypisując nabyte środki trwałe do prawidłowych grup Klasyfikacji Środków Trwałych i stosując właściwe dla nich stawki amortyzacyjne.

Należy ponadto wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), przedmiotem interpretacji indywidualnej są przepisy prawa podatkowego. Wobec tego, tutejszy organ nie dokonał oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w kontekście prawidłowości przyjętych przez Spółkę zasad amortyzacji przedmiotowych środków trwałych dla celów bilansowych. Kwestia ta jest bowiem regulowana przepisami o rachunkowości.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85 - 035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.