Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.151.2025.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-25
Teza: Przeniesienie własności lokalu mieszkalnego w zamian za
rentę i dożywotnie w nim zamieszkiwanie.
Słowa kluczowe: darowizna
dożywocie
lokal-lokal mieszkalny
renta-renta dożywotnia
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6e
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6f
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 listopada 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 6 listopada 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 16 października 2023 r. „Umową darowizny” sporządzoną w formie aktu
    notarialnego przez (...) – notariusza, nabył Pan prawo własności do lokalu mieszkalnego
    numer X stanowiącego odrębną nieruchomość, usytuowanego w budynku położonym w
    (...). Wartość nabytego ww. lokalu została określona na kwotę 300.000,00 zł (trzysta tysięcy
    złotych).
    Jest Pan osobą starszą, schorowaną. Ponieważ potrzebuje Pan dodatkowych środków
    pieniężnych na codzienne życie chce Pan zawrzeć umowę renty odpłatnej. W ramach tej
    umowy przeniesie Pan na nabywcę ww. prawo własności do lokalu mieszkalnego w
    zamian za co nabywca ten będzie wypłacał Panu co miesiąc określoną kwotę pieniężną.
    Nowy właściciel wypłaci Panu ponadto jednorazowo kwotę 80.000,00 zł. Nabywca
    ustanowi także na Pana rzecz na zbywanym lokalu służebność osobistą mieszkania.
    Umożliwi ona Panu nieodpłatne korzystanie z tego lokalu, z wyłączeniem osób trzecich, aż
    do Pana śmierci.
    Sam termin „wynagrodzenie” nie przesądza o ekwiwalentności świadczeń stron, stąd też
    jeżeli umowa renty ma charakter odpłatny, bez względu na to, czy świadczenia stron są
    ekwiwalentne, należy do niej odpowiednio stosować przepisy o sprzedaży. Przepisy o
    sprzedaży należy stosować do renty odpowiednio, co oznacza, że konieczne jest przede
    wszystkim uwzględnienie szczególnego charakteru tej ostatniej. Ustawodawca w przepisie
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych posłużył się
    pojęciem „odpłatne zbycie”, nie zawężając katalogu odpłatnych czynności prawnych, w
    wyniku których dochodzi do przeniesienia własności nieruchomości (udziału w
    nieruchomości) bądź prawa jedynie do umowy sprzedaży czy zamiany. Pod pojęciem
    odpłatnego zbycia rozumie się każdą czynność, w wyniku której dochodzi do przeniesienia

    prawa własności z dotychczasowego właściciela na nowy podmiot i przeniesienie tego
    prawa ma charakter odpłatny. Oznacza to, że na podstawie umowy o rentę w zamian za
    przeniesienie własności udziału w nieruchomości również dochodzi do odpłatnego zbycia
    udziału w nieruchomości.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym wypłacana renta, na mocy odpłatnej umowy renty w
    zamian za przeniesienie własności nieruchomości przez Wnioskodawcę na nabywcę,
    stanowi formę odpłatności za zbycie nieruchomości. Zatem, skutki podatkowe
    otrzymywania dożywotniej renty w zamian za zbycie nieruchomości w drodze zawarcia
    umowy odpłatnej renty należy rozpatrywać w oparciu o przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przytoczony wyżej przepis ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje
    generalną zasadę, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw w nim wymienionych
    miało miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności
    gospodarczej, stanowi źródło przychodu i w efekcie skutkuje powstaniem obowiązku
    podatkowego. Tym samym, a contrario, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości jej części lub
    udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu i przychód tak
    uzyskany w ogóle nie podlega opodatkowaniu. (...)

## Pytanie

Czy zbycie prawa własności do lokalu mieszkalnego numer X stanowiącego odrębną
    nieruchomość, (...) nabytego ww. umową darowizny na podstawie umowy renty odpłatnej
    w ramach, której nabywca będzie wypłacał Panu comiesięczne świadczenia w pieniądzu,
    wypłaci Panu jednorazowo kwotę 80.000,00 zł oraz zagwarantuje Panu możliwość
    dożywotniego bezpłatnego korzystania ze zbywanego lokalu, przed upływem 5 lat licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie przez Pana ww. prawa
    własności, spowoduje zobowiązanie do zapłaty podatku dochodowego w wysokości 19%
    po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu podatkowym na podstawie art. 10, 19 i 30e
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 roku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, przeniesienie prawa własności w opisanym powyżej lokalu mieszkalnym
    nabytego w drodze darowizny, na podstawie umowy renty odpłatnej, w której nabywca
    zobowiąże się do wypłaty co miesiąc na Pana rzecz określonej sumy pieniężnej, wypłaci
    Panu jednorazowo kwotę 80.000,00 zł oraz zapewni Panu możliwość dożywotniego,
    nieodpłatnego zamieszkiwania w zbywanym lokalu, przed upływem 5 lat od daty nabycia
    ww. nieruchomości nie spowoduje zobowiązania do zapłaty podatku dochodowego w
    wysokości 19% po zakończeniu roku podatkowego.
    Niemożliwe jest bowiem ustalenie wysokości przychodu, od której byłby liczony podatek
    (pomimo, iż ww. prawo własności do lokalu mieszkalnego zostanie zbyte umową o
    charakterze odpłatnym). Stanowisko to potwierdza uchwała Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 17 listopada 2014 r., II FPS 4/14.
    A także kolejne interpretacje wydawane przez odpowiednie organy.
    W interpretacji z dnia 10 października 2017 r., 0114-KDIP3-3.4011.335.2017.3.JK3,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zauważył, iż „Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z
    późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów ustawy Ordynacja podatkowa zaniechano poboru
    podatku.
    Stosownie do przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy – podlegającym opodatkowaniu
    źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich

    części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
    mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów – jeżeli odpłatne zbycie nie
    następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie.
    Umowa renty została zdefiniowana w art. 903 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459). Zgodnie z jego treścią, przez umowę renty, jedna ze
    stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych świadczeń okresowych w
    pieniądzu lub w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku.
    W umowie renty nie można skutecznie zamieścić ani skutecznego zobowiązania się do
    innych (tj. innych niż pieniężne lub oznaczone co do gatunku) świadczeń, nawet o
    charakterze okresowym, ani też zobowiązania się do nieczynienia. Jednakże osoba
    zobowiązująca się do świadczenia renty może zobowiązać się, w sposób wskazany
    powyżej, w zamian za nabycie prawa niemogącego być przedmiotem świadczenia renty,
    np. w zamian za przeniesienie własności nieruchomości. Renta może być ustanowiona w
    umowie zarówno na czas określony, jak i nieokreślony, w tym na czas życia osoby
    uprawnionej.
    Jak wskazuje się w doktrynie, umowę o rentę zalicza się do kategorii umów nazwanych,
    stanowiących samoistne źródło zobowiązania (tytuł prawny do spełniania świadczeń).
    Ponadto omawiana umowa jest umową konsensualną, o charakterze losowym (korzyści
    stron nie są równe ani pewne), która może być ukształtowana jako umowa terminowa lub
    bezterminowa, odpłatna lub pod tytułem darmym. Zgodnie z art. 906 Kodeksu cywilnego –
    do renty ustanowionej za wynagrodzeniem stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży
    a do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o darowiźnie.
    Odpowiednie stosowanie przepisów o sprzedaży lub darowiźnie nie oznacza, że renta jest
    tego rodzaju umową. Zachowuje ona swoją pełną odrębność prawną. Reguły stosowania
    renty są ustalane jedynie przy odpowiednim zastosowaniu przepisów dotyczących
    sprzedaży lub darowizny.
    Cechą umów odpłatnych jest to, że świadczenie jednej strony umowy znajduje swój
    odpowiednik w świadczeniu drugiej strony. Jest to sytuacja, gdy każda ze stron umowy
    uzyskuje ekwiwalent (równoważnik) dla świadczenia własnego. Nie dochodzi więc w takim
    przypadku do sytuacji, gdy tylko jedna ze stron odnosi korzyść z dokonanego świadczenia,
    a świadczenie zbywcy nie odbywa się kosztem uszczuplenia własnego majątku; każda ze
    stron uzyskuje jakąś korzyść majątkową (niekoniecznie w postaci pieniężnej).
    W przypadku renty za wynagrodzeniem wartość świadczenia tytułem wynagrodzenia za
    ustanowienie renty nie musi odpowiadać wartości świadczeń z renty (brak elementu
    ekwiwalentności renty). Zgodnie z art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego – umowę wzajemną
    cechuje ekwiwalentność świadczeń stron, natomiast w umowie renty nie każde
    wynagrodzenie będzie jej nadawało cechy umowy wzajemnej; umowa renty może być
    umową odpłatną, lecz nie wzajemną. Każda ze stron odpłatnej umowy renty musi liczyć
    się z tym, że ogólna wartość świadczeń drugiej strony nie będzie obiektywnie odpowiadała
    wartości jej świadczenia. Nawet w razie uzgodnienia, że renta będzie zobowiązaniem w
    zamian za ustanowienie albo przeniesienie innego prawa, umowa renty nie może być
    traktowana jako wzajemna. (...)
    Podkreślić należy, że w przypadku umowy renty dożywotniej, ustawodawca w żadnym
    razie nie mówi, że uprawnienia osoby uprawnionej do otrzymywania renty, będące
    świadczeniami otrzymywanymi od zobowiązanego z tej umowy, są ceną za przeniesienie
    własności nieruchomości lub innej rzeczy. Ponadto czas trwania takiej umowy, a przez to i
    wysokość świadczeń, do których zobowiązany jest podmiot nabywający nieruchomość lub
    inną rzecz nie są możliwe do określenia w chwili jej zawierania. W takim przypadku nie jest
    możliwe więc ustalenie wysokości przychodu uzyskiwanego przez osobę zbywającą
    nieruchomość lub inną rzecz. Z uwagi natomiast na brak stosownej regulacji w tym

    zakresie w takiej sytuacji nie mogą znaleźć zastosowania zasady ustalania przychodu, o
    których mowa w art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Powyższe prowadzi do wniosku, że jakkolwiek zbycie nieruchomości lub innej rzeczy na
    podstawie umowy renty dożywotniej stanowi odpłatne zbycie, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to niemniej jednak nie
    jest możliwe ustalenie wysokości przychodu uzyskiwanego przez zbywcę.”
    Analogiczne stanowisko zajął także Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji
    indywidualnej z dnia 13 listopada 2015 r., ITPB2/4511-825/15/TJ, podkreślając, iż w
    przypadku umowy renty dożywotniej nie jest możliwe ustalenie wysokości przychodu
    uzyskiwanego przez zbywcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    W myśl powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Rozpatrując powyższe należy najpierw odwołać się do ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), w szczególności art. 155, według którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Umowa renty natomiast została zdefiniowana w art. 903 Kodeksu cywilnego, wedle
    którego:
      Przez umowę renty jedna ze stron zobowiązuje się względem drugiej do określonych
      świadczeń okresowych w pieniądzu lub w rzeczach oznaczonych tylko co do gatunku.

    Jak wskazuje się w doktrynie, umowę o rentę zalicza się do kategorii umów nazwanych,
    stanowiących samoistne źródło zobowiązania (tytuł prawny do spełniania świadczeń).
    Ponadto omawiana umowa jest umową konsensualną, o charakterze losowym (korzyści
    stron nie są równe ani pewne), która może być ukształtowana jako umowa terminowa lub
    bezterminowa, odpłatna lub pod tytułem darmym.
    Art. 906 Kodeksu cywilnego stanowi zaś, że:
      § 1 Do renty ustanowionej za wynagrodzeniem stosuje się odpowiednio przepisy o
      sprzedaży.
      § 2 Do renty ustanowionej bez wynagrodzenia stosuje się przepisy o darowiźnie.
    Odpowiednie stosowanie przepisów o sprzedaży lub darowiźnie nie oznacza, że renta jest
    tego rodzaju umową. Zachowuje ona swoją pełną odrębność prawną. Reguły stosowania
    renty są ustalane jedynie przy odpowiednim zastosowaniu przepisów dotyczących
    sprzedaży lub darowizny.
    W przypadku renty za wynagrodzeniem wartość świadczenia tytułem wynagrodzenia za
    ustanowienie renty nie musi odpowiadać wartości świadczeń z renty (brak elementu
    ekwiwalentności renty). Ponadto należy mieć na uwadze, że umowę wzajemną cechuje
    ekwiwalentność świadczeń stron, natomiast w umowie renty nie każde wynagrodzenie
    będzie jej nadawało cechy umowy wzajemnej; umowa renty może być umową odpłatną,
    lecz nie wzajemną. Każda ze stron odpłatnej umowy renty musi liczyć się z tym, że ogólna
    wartość świadczeń drugiej strony nie będzie obiektywnie odpowiadała wartości jej
    świadczenia. Nawet w razie uzgodnienia, że renta będzie zobowiązaniem w zamian za
    ustanowienie albo przeniesienie innego prawa, umowa renty nie może być traktowana
    jako wzajemna. Sam termin „wynagrodzenie” nie przesądza o ekwiwalentności świadczeń
    stron, stąd też jeżeli umowa renty ma charakter odpłatny, bez względu na to, czy
    świadczenia stron są ekwiwalentne, należy do niej odpowiednio stosować przepisy o
    sprzedaży. Przepisy o sprzedaży należy stosować do renty odpowiednio, co oznacza, że
    konieczne jest przede wszystkim uwzględnienie szczególnego charakteru tej ostatniej.
    Ustawodawca w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych posłużył się pojęciem „odpłatne zbycie”, nie zawężając katalogu odpłatnych
    czynności prawnych, w wyniku których dochodzi do przeniesienia własności
    nieruchomości (udziału w nieruchomości) bądź prawa jedynie do umowy sprzedaży, czy
    zamiany.
    Pod pojęciem „odpłatnego zbycia” należy rozumieć każde zdarzenie i każdą czynność
    prawną, w wyniku których dochodzi do przeniesienia prawa własności nieruchomości (lub
    udziału w niej) za wynagrodzeniem. Oznacza to, że na podstawie umowy o rentę w zamian
    za przeniesienie własności nieruchomości również dochodzi do odpłatnego zbycia
    nieruchomości.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że przeniesienie prawa własności lokalu
    mieszkalnego, umową renty odpłatnej, w ramach której przeniesie Pan na nabywcę ww.
    prawo własności do lokalu mieszkalnego w zamian za co nabywca ten będzie wypłacał
    Panu co miesiąc określoną kwotę pieniężną. Nowy właściciel wypłaci Panu ponadto
    jednorazowo kwotę 80.000,00 zł. Nabywca ustanowi także na Pana rzecz na zbywanym
    lokalu służebność osobistą mieszkania. Umożliwi ona Panu nieodpłatne korzystanie z tego
    lokalu, z wyłączeniem osób trzecich, aż do Pana śmierci – przed upływem pięciu lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tego lokalu, będzie stanowić
    źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Na mocy art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W świetle art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi natomiast, że:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło
      nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku
      poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu
      odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w
      okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego
      okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu
      Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz obowiązujące przepisy prawne
    należy stwierdzić, że skoro zamierza Pan zbyć prawo własności lokalu mieszkalnego (przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie
    tego lokalu) zawierając umowę renty odpłatnej, uzyska Pan przychód kwalifikowany do
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, którego wysokość należy określić zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy.
    W związku z tym w sytuacji gdy będziemy mieli do czynienia z umową renty dożywotniej, w
    której nie występuje świadczenie dające się określić w kategorii „ceny”, przeniesienie
    własności lokalu mieszkalnego w ramach takiej umowy przed upływem okresu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy, będzie skutkowało powstaniem u Pana
    przychodu w wysokości wartości rynkowej tego lokalu.
    Różnica pomiędzy ww. przychodem, określonym stosownie do art. 19 powołanej ustawy, a
    kosztami uzyskania przychodu, ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c tej ustawy, będzie
    stanowiła dochód – podstawę obliczenia podatku, podlegający opodatkowaniu 19%
    podatkiem dochodowym na zasadach określonych w art. 30e ww. ustawy.
    Tym samym, w związku z planowanym ww. zbyciem, zobowiązany będzie Pan do jego
    rozliczenia w zeznaniu podatkowym składanym po zakończeniu roku podatkowego, w
    którym ono nastąpi.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu o przywołanych przez Pana interpretacji wskazać należy, że wydane zostały
    one w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących do
    żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii nie może wpłynąć powołane przez
    Wnioskodawcę orzecznictwo, ponieważ zapadło ono w odniesieniu do indywidualnego i
    właściwego tylko temu orzecznictwu opisu sprawy. W związku z powyższym, nie negując
    takiego orzecznictwa, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni
    norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że moc obowiązująca zaprezentowanego
    przez Pana wyroku zamyka się w obrębie sprawy, dla której zostało wydane.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.