Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-530/15-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-05
Teza: Czy wynagrodzenie otrzymane przez Inwestora od Funduszu w związku z umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych będzie stanowiło zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 5 UPO i jako takie nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.
Słowa kluczowe: certyfikaty-certyfikat inwestycyjny; fundusz-fundusz inwestycyjny; Luksemburg; umorzenie; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2015 r. (data wpływu 8 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wynagrodzenie otrzymane przez Inwestora od Funduszu w związku z umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych będzie stanowiło zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 5 UPO i jako takie nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy wynagrodzenie otrzymane przez Inwestora od Funduszu w związku z umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych będzie stanowiło zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 5 UPO i jako takie nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą prawną (posiadającą osobowość prawną odrębną od inwestora oraz posiadającą zarządcę w postaci towarzystwa funduszy inwestycyjnych), utworzoną na podstawie przepisów ustawy o funduszach inwestycyjnych z dnia 27 maja 2004 r. (t.j. Dz. U. 2014, poz. 157; dalej: „UFI”).

Fundusz został utworzony jako fundusz inwestycyjny zamknięty i jest formą wspólnego inwestowania polegającą na zbiorowym lokowaniu środków pieniężnych/aktywów wpłaconych/wniesionych przez uczestników tego funduszu, a jego wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie zebranych środków/aktywów w określone w UFI aktywa, w tym papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego lub inne prawa majątkowe. W opisywanym przypadku, Fundusz dokonuje inwestycji w szczególności w portfele wierzytelności z sektora bankowego.

Spółka X (dalej: „Inwestor”) jest spółką kapitałową z siedzibą w Wielkim Księstwie Luksemburga, utworzoną i działającą na podstawie prawa luksemburskiego, będącą luksemburskim rezydentem podatkowym. Działalność Inwestora w Polsce nie jest prowadzona za pośrednictwem zakładu w rozumieniu ustawy o CIT i UPO.

Inwestor posiada 100% certyfikatów inwestycyjnych wyemitowanych przez Fundusz. Zgodnie ze statutem Funduszu, w ramach swojej działalności, Fundusz może wykupować certyfikaty inwestycyjne posiadane przez Inwestora, co skutkować będzie umorzeniem tych certyfikatów oraz otrzymaniem przez Inwestora wynagrodzenia z tego tytułu, zgodnie ze statutem Funduszu oraz przepisami UFI.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wynagrodzenie otrzymane przez Inwestora od Funduszu w związku z umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych będzie stanowiło zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 5 UPO i jako takie nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce ?

Zdaniem Wnioskodawcy, wynagrodzenie otrzymane przez Inwestora od Funduszu w związku z umorzeniem certyfikatów inwestycyjnych będzie stanowiło zyski ze sprzedaży majątku w rozumieniu art. 13 ust. 5 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Wielkim Księstwem Luksemburga w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 14 czerwca 1995 r. (Dz. U. z 1996, nr 110, poz. 527, dalej: UPO) i jako takie nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1\. Klasyfikacja dystrybucji dochodów Funduszu, jako przychodów podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 UFI, fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest inwestowanie środków pieniężnych pozyskanych poprzez publiczne oferowanie jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych lub, w przypadkach określonych w UFI, poprzez emisję niepubliczną certyfikatów inwestycyjnych.

Zebrane przez Fundusz środki mogą być inwestowane w papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego oraz inne prawa majątkowe określone w UFI.

Na podstawie art. 139 UFI, fundusz inwestycyjny zamknięty może wykupować certyfikaty inwestycyjne, które wyemitował, jeżeli statut funduszu tak stanowi. Cena wykupu certyfikatu inwestycyjnego jest równa wartości aktywów netto funduszu inwestycyjnego, przypadającej na certyfikat inwestycyjny, według wyceny aktywów z dnia wykupu. Z chwilą wykupienia certyfikaty inwestycyjne umarzane są z mocy prawa.

2\. Klasyfikacja wynagrodzenia Inwestora z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych w ramach ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. 2014 poz. 851 ze zm.: dalej: „Ustawa o CIT”).

W celu oceny skutków podatkowych dla Inwestora wynikających z uzyskania wynagrodzenia za wykupienie certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz, należy najpierw ustalić, czy przychody te powinny być klasyfikowane na podstawie ustawy o CIT do przychodów podlegających ogólnym zasadom opodatkowania, czy jako dochody (przychody) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych podlegające opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „podatek u źródła”).

Zgodnie z polskimi przepisami, certyfikaty inwestycyjne są to papiery wartościowe emitowane przez fundusze inwestycyjne, czyli osoby prawne, których działalność obejmuje inwestowanie środków – pozyskanych od uczestników funduszu w drodze publicznego lub niepublicznego oferowania – w papiery wartościowe i inne prawa majątkowe.

Certyfikaty inwestycyjne nie są udziałami/akcjami w spółkach – ich rola sprowadza się do reprezentowania określonych praw własnościowych inwestora, w granicach przewidzianych w UFI i statucie funduszu inwestycyjnego. Certyfikaty inwestycyjne, ze względu na swoje przeznaczenie ekonomicznie reprezentują inne prawa niż te wynikające typowo z udziałów/akcji w spółkach kapitałowych.

Certyfikaty inwestycyjne, wskutek ich umorzenia uprawniają inwestora do otrzymania określonej kwoty równej iloczynowi liczby umorzonych certyfikatów oraz wartości majątku funduszu (wartości aktywów netto) przypadającego na jeden certyfikat. Z punktu widzenia uczestnika, fundusz inwestycyjny jest formą zbiorowego inwestowania, a nie formą prowadzenia działalności gospodarczej. W rezultacie, certyfikaty inwestycyjne zasadniczo nie przyznają inwestorowi prawa do bezpośredniego udziału w zyskach osiąganych z działalności funduszu tak, jak w przypadku udziałów/akcji w spółkach kapitałowych. Z punktu widzenia posiadacza certyfikatów inwestycyjnych (np. Inwestora), decydująca jest bieżąca wartość aktywów netto funduszu inwestycyjnego, bowiem to ona decyduje o wartości posiadanych certyfikatów.

a. Dochód z dywidendy

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o CIT, dochód (przychód) z udziału w zyskach osób prawnych jest zdefiniowany, jako dochód (przychód) faktycznie uzyskany z takiego udziału, w tym między innymi przychód z umorzenia udziałów (akcji). Dochód ten, co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem u źródła, bez możliwości odliczenia kosztu uzyskania przychodu (z uwzględnieniem art. 12 ust. 4 pkt 3 ustawy o CIT).

Jak wskazano powyżej, certyfikaty inwestycyjne nie są udziałami, czy też akcjami. W konsekwencji, przychody osiągane przez inwestorów z tytułu wykupu certyfikatów inwestycyjnych przez fundusz nie należą do kategorii dochodu z udziału w zyskach osób prawnych, określonego w art. 10 ust. 1 ustawy o CIT.

b. Inny rodzaj dochodu

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT nie uważa się za koszt uzyskania przychodu wydatków na nabycie jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych, wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu w przypadku wykupu przez emitenta papierów wartościowych, jak i umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych. Zdaniem Funduszu, należy wskazać, że zgodnie z art. 16 ust. 7f ustawy o CIT fundusze kapitałowe obejmują fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w UFI.

W świetle powyższego, w przypadku wykupu certyfikatów inwestycyjnych przez zamknięty fundusz inwestycyjny (tj. Fundusz), Inwestor będzie uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodu wynikających z umorzenia.

Rozpoznanie kosztów uzyskania przychodu związanych z określonym przychodem jest typowym zabiegiem dla przychodów podlegających ogólnym zasadom opodatkowania. W takim przypadku nadwyżka przychodów do opodatkowania nad kosztami uzyskania przedmiotowych przychodów, wykazana w danym roku podatkowym, stanowi dochód do opodatkowania.

W związku z tym, biorąc pod uwagę przepisy art. 10 ust. 1, art. 12 ust. 4 pkt 3 oraz art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, na podstawie, których ustawa o CIT przewiduje rozpoznanie kosztów uzyskania przychodu w momencie wykupu i umorzenia certyfikatów inwestycyjnych funduszu inwestycyjnego, odpowiednie przychody uzyskane przez Inwestora podlegają opodatkowaniu na podstawie ogólnych zasad określonych w ustawie o CIT. W związku z tym, powyższe przychody nie mogą być klasyfikowane, jako dochód z udziału w zyskach osób podlegający podatkowi u źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 ustawy o CIT.

Wnioskodawca jest zdania, że powyższe argumenty przemawiają za kwalifikacją przychodu uzyskanego przez Inwestora z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych w Funduszu, jako przychodu podlegającego ogólnym zasadom opodatkowania (innym niż w przypadku dochodu z udziału w zyskach osób prawnych). Powyższy wniosek został również potwierdzony w interpretacjach indywidualnych, np. interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-1176/12-2/AJ, z dnia 14 lutego 2013 roku), w której organ podatkowy potwierdził, że wynagrodzenie uzyskane z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez zamknięty fundusz inwestycyjny nie jest traktowane, jako dywidenda, a zatem na zamkniętym funduszu inwestycyjnym nie ciąży w takim przypadku obowiązek rozliczenia podatku u źródła w stosunku do wypłaconego inwestorowi wynagrodzenia.

3\. Opodatkowanie wynagrodzenia Inwestora z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych na podstawie UPO.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy niemający siedziby lub zarządu na terytorium Polski, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągną na terytorium Polski. Jednakże na zakres dochodów podlegających opodatkowaniu w Polsce mają wpływ zawarte przez Polskę umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W konsekwencji, w celu określenia, czy polskim organom podatkowym przysługuje prawo do opodatkowania dochodów nierezydentów należy ocenić, jak dany dochód powinien być klasyfikowany w świetle odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W szczególności, należy rozważyć, czy wynagrodzenie wypłacane przez Fundusz w zamian za wykupienie od Inwestora i umorzenie certyfikatów inwestycyjnych będzie kwalifikowane, jako dywidenda w świetle postanowień UPO, czy też powinno być zakwalifikowane do innych kategorii dochodów wymienionych w tej umowie.

Zgodnie z art. 10 ust. 3 UPO, za dywidendę uważa się dochód z akcji, akcji gratisowych lub prawa do pobierania korzyści, akcji w kopalnictwie, akcji członków założycieli lub innych praw, z wyjątkiem wierzytelności, do udziału w zyskach, jak również dochód z innych praw spółki, które według prawa podatkowego Państwa, w którym spółka wydzielająca dywidendy ma siedzibę, zrównane są z wpływami z akcji.

W opinii Wnioskodawcy, wynagrodzenia uzyskanego przez Inwestora z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie da się zakwalifikować do żadnej z kategorii dochodów z dywidend określonych w powyższym przepisie UPO. Certyfikaty inwestycyjne wyemitowane przez Fundusz nie są udziałami/akcjami. Co więcej, nie przyznają prawa do udziału w zysku (jak wspomniano powyżej, certyfikaty inwestycyjne zapewniają prawo do pewnej kwoty odpowiadającej części aktywów funduszu przypadającej na certyfikat). Ponadto, w świetle przepisów ustawy o CIT, przychody te nie są traktowane jako dochód z udziału w zyskach osób prawnych, tym samym nie stanowią one dochodu z innych praw spółki, które pod względem podatkowym byłyby tak samo traktowane jak dochody z udziałów/akcji według prawa polskiego. W konsekwencji, przychody osiągane przez Wnioskodawcę z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie stanowią dywidendy w świetle UPO.

Jak wspomniano powyżej, Inwestor jest rezydentem podatkowym w Wielkim Księstwie Luksemburga, a jego działalność w Polsce nie jest i nie będzie prowadzona przez zakład w rozumieniu UPO. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przychody uzyskane z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz powinny znajdować się w zakresie art. 13 (tj. „Zyski ze sprzedaży majątku”) UPO oraz, w zależności od jego klasyfikacji na podstawie niniejszego artykułu (pkt 1-5), powinny być opodatkowane w Polsce lub w Luksemburgu.

Jak Wnioskodawca wskazał powyżej, certyfikaty inwestycyjne nie są udziałami/akcjami w spółkach – ich rola sprowadza się do reprezentowania określonych praw własnościowych inwestora, w granicach przewidzianych w UFI i statucie funduszu inwestycyjnego. Certyfikaty inwestycyjne, ze względu na swoje przeznaczenie ekonomicznie reprezentują inne prawa niż te wynikające typowo z udziałów/akcji w spółkach kapitałowych. Biorąc zatem pod uwagę klasyfikację prawno-podatkową certyfikatów inwestycyjnych i ich odmienny charakter w stosunku do akcji i udziałów, w przypadku umorzenia certyfikatów inwestycyjnych nie znajdzie zastosowania przepis art. 13 ust. 4 UPO, który dotyczy przeniesienia własności akcji lub udziałów, których wartość w więcej niż 50 procentach pochodzi bezpośrednio lub pośrednio z majątku nieruchomego. W konsekwencji, w przedmiotowej sytuacji wynagrodzenie z tytułu umorzenia certyfikatów inwestycyjnych będzie podlegać pod art. 13 ust. 5 UPO, zgodnie z którym zyski z przeniesienia własności (innych niż te, o których mowa w art. 13 ust. 1-4 UPO) powinny zostać opodatkowane tylko w tym państwie, w którym przenoszący własność ma miejsce zamieszkania lub siedzibę.

W rezultacie, wynagrodzenie otrzymane przez Inwestora z umorzenia certyfikatów inwestycyjnych przez Fundusz stanowić będzie przychód z zysków ze sprzedaży majątku, o których mowa w art. 13 ust. 5 UPO i jako takie nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce. Wynagrodzenie to powinno być jedynie opodatkowane w Luksemburgu.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że stanowisko przedstawione powyżej jest zgodne z indywidualnymi interpretacjami podatkowymi wydanymi przez organy podatkowe w analogicznych przypadkach, np.: w indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 13 września 2010 r. (sygn. IPPB5/423-486/10-4/AJ) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie potwierdził, że w przypadku umorzenia przez zamknięty fundusz inwestycyjny certyfikatów inwestycyjnych posiadanych przez spółkę holenderską, dochód spółki nie będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce. Podobne wnioski można wyciągnąć z innych indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego np: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-124/12-3/AJ) z dnia 11 maja 2012 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-877/10-2/AJ) z dnia 7 lutego 2011 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-876/10-2 /AJ) z dnia 7 lutego 2011 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-761/10-2/AJ) z dnia 14 stycznia 2011 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-749/10-2/AJ) z dnia 4 stycznia 2011 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach (sygn. IBPBI/2/423-1130/10/BG) z dnia 2 grudnia 2010 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-564/10-2/AJ) z dnia 5 listopada 2010 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-482/10-2/AJ) z dnia 12 października 2010 r., interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB5/423-611/09-2/PS) z dnia 10 grudnia 2009 r.

Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości wskazanego powyżej stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.