Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-160/13-4/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-07-02
Teza: 1. Czy likwidacja środków trwałych (tj. maszyn - piły do metalu oraz prasy hydraulicznej), których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem pięciu lat od daty wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, będzie skutkowała koniecznością pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, a w konsekwencji wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli urządzenia te wskutek trwałej awarii zostaną fizycznie zlikwidowane? 2. Czy przeniesienie własności złomu powstałego w wyniku przeprowadzenia fizycznej likwidacji środka trwałego, będzie skutkowało koniecznością pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, a w konsekwencji wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: inwestycje-wydatki inwestycyjne; likwidacja; składnik-składnik majątkowy; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie; zwolnienie-utrata prawa do zwolnienia; zwolnienie-warunki zwolnienia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środek trwały-likwidacja środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, reprezentowanej przez Pełnomocników, przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2013 r. (data wpływu 03 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z likwidacją środków trwałych zaliczonych uprzednio do wydatków inwestycyjnych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek - uzupełniony pismem z dnia 17 czerwca 2013 r. (data wpływu 20 czerwca 2013 r.) - o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych związanych z likwidacją środków trwałych zaliczonych uprzednio do wydatków inwestycyjnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego ostatecznie sformułowany w piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. (data wpływu 20 czerwca 2013 r.).

Spółka X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „Wnioskodawca”) jest komplementariuszem w spółce Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością & Co. spółka komandytowa (dalej jako: „Spółka”). Natomiast wspólnikiem o statusie komandytariusza jest niemiecka spółka XY.

Na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600 ze zm.), Spółka uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie (\`(...)\`) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (zezwolenie Nr x z dnia 13 września 2006 r.).

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (\`(...)\`) Specjalnej Strefy Ekonomicznej zostało udzielone do dnia 27 maja 2017 r. Obejmowało ono prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (\`(...)\`) SSE, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa - w zakresie wyrobów i usług wytworzonych na terenie Strefy w zakresie:

*   metalowe cysterny, zbiorniki i pojemniki, grzejniki i kotły centralnego ogrzewania (sekcja D podsekcja DJ, dział 28, grupa 28.2 Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług Głównego Urzędu Statystycznego),
*   usługi kucia, prasowania, wytłaczania i walcowania metali, usługi w zakresie metalurgii proszków (sekcja D podsekcja DJ, dział 28, grupa 28.4 PKWiU GUS),
*   usługi obróbki metali i nakładania powłok na metale, usługi w zakresie obróbki mechanicznej elementów metalowych (sekcja D podsekcja DJ, dział 28, grupa 28.5 PKWiU GUS),
*   wyroby nożownicze, narzędzia i drobne wyroby metalowe ogólnego przeznaczenia (sekcja D podsekcja DJ, dział 28, grupa 28.6 PKWiU GUS),
*   wyroby metalowe gotowe pozostałe (sekcja D podsekcja DJ, dział 28, grupa 28.7 PKWiU GUS),
*   pojazdy samochodowe (sekcja D podsekcja DM, dział 34, grupa 34.1 PKWiU GUS),
*   nadwozia do pojazdów samochodowych przyczepy i naczepy (sekcja D podsekcja DM, dział 34, grupa 34.2 PKWiU GUS),
*   części i akcesoria do pojazdów samochodowych i ich silników (sekcja D podsekcja DM, dział 34, grupa 34.3 PKWiU GUS),
*   usługi badawczo - rozwojowe w dziedzinie nauk przyrodniczych i technicznych (sekcja K dział 73, grupa 73.1 PKWiU GUS).

Warunkiem prowadzenia działalności gospodarczej było poniesienie na terenie Strefy wydatków inwestycyjnych nie później niż w terminie do 31 grudnia 2011 r. w wysokości co najmniej 15.048.000 zł (piętnastu milionów czterdziestu ośmiu tysięcy złotych) oraz zatrudnienie na terenie Strefy co najmniej 31 pracowników nie później niż do dnia 31 grudnia 2010 r. i utrzymanie zatrudnienia na tym poziomie do 31 grudnia 2015 r.

W 2008 r. przedmiot działalności Spółki objęty zezwoleniem został rozszerzony o „odpady produkcyjne i złom powstały w wyniku objętej nim działalności”.

Decyzją Nr y z dnia 17 stycznia 2012 r. w sprawie zmiany zezwolenia Nr x z dnia 13 września 2006 r. na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (\`(...)\`) SSE, Minister Gospodarki zmienił wielkość wydatków inwestycyjnych przypadających do poniesienia z 15.048.000 zł do kwoty 13.500.000 zł (trzynastu milionów pięciuset tysięcy złotych), określając termin ich poniesienia na dzień 31 grudnia 2013 r. Tą samą decyzją Minister Gospodarki zmienił pkt II ppkt 2 zezwolenia, dotyczący zatrudnienia wskazując nową liczbę 55 pracowników.

W toku swojej działalności, opartej o treść udzielonego jej zezwolenia, Spółka wprowadziła do ewidencji środków trwałych m.in. piłę do metalu oraz prasę hydrauliczną. Wskutek intensywnego ich wykorzystywania do działalności produkcyjnej oba urządzenia uległy obecnie awarii w takim stopniu, że ich naprawa jest dla Spółki zupełnie nieopłacalna z gospodarczego punktu widzenia. Oba te urządzenia znajdują się obecnie fizycznie w hali produkcyjnej, należącej do Spółki. Spółka dokona zastąpienia ich nowoczesnymi analogicznymi urządzeniami o lepszych parametrach wynikających m.in. z postępu technologicznego.

W piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. (data wpływu 20 czerwca 2013 r.) stanowiącym odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia wniosku, odnosząc się do wymagania organu interpretującego co do wskazania skutków jakie Wnioskodawca chciałby wywieść z faktu otrzymania interpretacji, a właściwie wykazania, iż przedstawiony we wniosku problem dotyczy bezpośrednio sfery opodatkowania podmiotu występującego o udzielenie interpretacji - Spółka wyjaśniła, co następuje.

Wobec faktu, że Spółka, w której Wnioskodawca jest udziałowcem, stanowi spółkę komandytową, która:

*   nie posiada osobowości prawnej oraz
*   nie jest podatnikiem podatku dochodowego,

wszelkie przychody i koszty Spółki rozdzielane są odpowiednio na podstawie regulacji wewnętrznych do rozliczeń podatkowych poszczególnych wspólników, jako podatników podatku dochodowego od osób prawnych lub fizycznych.

Zgodnie bowiem z przepisem art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. Nr 21, poz. 86) oraz analogicznie art. 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 80, poz. 350), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, z zastrzeżeniem art. 1 ust. 3, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego prawa do udziału w zysku (udziału). W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Powyższe zasady stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

W konsekwencji, na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w związku z art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. Nr 123, poz. 600) Wnioskodawca kwalifikuje dochody z działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę komandytową, w której jest komplementariuszem, a objętej zezwoleniem na działalność w (\`(...)\`)SSE, jako wolne od podatku dochodowego od osób prawnych. Z tego też powodu, likwidacja środka trwałego, ujętego w księgach rachunkowych spółki Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością & Co. spółka komandytowa jako wydatek inwestycyjny wpływający na wysokość udzielonej pomocy publicznej w postaci zwolnienia z podatku dochodowego, w zakresie skutków podatkowych planowanego działania, tj. jego likwidacji, odnosi się jak najbardziej do Wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z powoływanymi powyżej przepisami, odpisy amortyzacyjne od przedmiotowego środka trwałego, w części odpowiadającej udziałowi Wnioskodawcy w zyskach i stratach Spółki komandytowej (zgodnie z umową jest to 1%) stanowią dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

Jednocześnie, jako że Spółka komandytowa prowadzi działalność objętą zwolnieniem strefowym nie będąc podatnikiem podatku dochodowego, przychody i koszty uzyskiwane z tej działalności, po przypisaniu poszczególnym wspólnikom (w myśl art. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), są kwalifikowane jako korzystające ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na poziomie poszczególnych wspólników.

Reasumując zatem powyższe, z uwagi na transparentność podatkową spółki komandytowej, skutki podatkowe (w podatku dochodowym) likwidacji środka trwałego Spółki, stanowiącego wydatek inwestycyjny kwalifikujący do objęcia pomocą publiczną w postaci zwolnienia z podatku dochodowego, winny być rozpatrywane w odniesieniu do każdego ze wspólników spółki osobowej odrębnie. Dlatego też wystąpienie z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej prawa podatkowego przez komplementariusza (tj. X Sp. z o.o.) spółki komandytowej jest zasadne, gdyż Wnioskodawca spełnia przesłanki zawarte w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, tzn. posiada przymiot „zainteresowanego”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy likwidacja środków trwałych (tj. maszyn - piły do metalu oraz prasy hydraulicznej), których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem pięciu lat od daty wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, będzie skutkowała koniecznością pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, a w konsekwencji wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli urządzenia te wskutek trwałej awarii zostaną fizycznie zlikwidowane?
2.  Czy przeniesienie własności złomu powstałego w wyniku przeprowadzenia fizycznej likwidacji środka trwałego, będzie skutkowało koniecznością pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, a w konsekwencji wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. (data wpływu 20 czerwca 2013 r.):

Likwidacja środków trwałych, których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem pięciu lat od daty wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, nie będzie skutkowała koniecznością pomniejszenia wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, o ile nie dojdzie do przeniesienia ich własności pod tytułem darmym albo odpłatnym, a likwidacja wynika z konieczności wymiany na nowy sprzęt, który zużył się technologicznie, z awarii czy uszkodzenia sprzętu, którego poddanie naprawie byłoby technicznie niemożliwe lub ekonomicznie nieopłacalne, a w konsekwencji nie wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie.

Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.; dalej jako: „ustawa o SSE”). Podstawą do korzystania z pomocy publicznej (zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym) jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy, uprawniające do korzystania z tej pomocy (art. 16 ust. 1 ustawy o SSE).

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6 uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarcza na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych.

Zgodnie z § 8 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej.

Spółka uzyskała zezwolenie w 2006 roku, a więc przed dniem wejścia w życie ww. rozporządzenia z 2008 r. Oznacza to, że zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 kwietnia 1997 r. w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej, zmienionego rozporządzeniem RM z dnia 14 września 2004 r. w sprawie ustanowienia (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej, którego § 5 ust. 1 stanowi: „zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

1.  nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
2.  będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat”.

Przepis ten określa zatem przesłanki warunkujące uzyskanie prawa do zwolnienia. Katalog tych przesłanek ma charakter zamknięty.

Podobny charakter ma obowiązujący przepis art. 19 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o SSE, zawierający zamknięty katalog przesłanek warunkujących wygaśnięcie, cofnięcie lub ograniczenie zezwolenia. Zgodnie z powołanym przepisem, zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej wygasa, może zostać cofnięte lub przedmiot działalności ograniczony tylko w przypadku:

1.  upływu okresu, na jaki została ustanowiona strefa,
2.  zaprzestania prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej na terenie strefy,
3.  rażącego uchybienia warunkom określonym w zezwoleniu,
4.  nie usunięcia uchybień stwierdzonych w toku kontroli przeprowadzonej przez ministra właściwego ds. gospodarki w terminie wyznaczonym w wezwaniu ministra do ich usunięcia.

Spółka zamierza dokonać fizycznej likwidacji dwóch środków trwałych przed upływem okresu 5 lat licząc od momentu ich zakupu (zakwalifikowanego jako inwestycja w (\`(...)\`)SSE). Likwidacja ta uzasadniona jest ekonomiczną nieopłacalnością naprawy trwałego uszkodzenia takiego środka trwałego, skutkującą koniecznością jego wymiany. Własność składników majątku należących do Spółki nie zostanie przeniesiona na osoby trzecie ani pod tytułem darmym, ani pod tytułem odpłatnym. Jeżeli nawet później dojdzie do przekazania części zniszczonych środków trwałych na złom, to nie można w tym wypadku mówić o przeniesieniu własności pierwotnej rzeczy, z którą związane były wydatki inwestycyjne. Z likwidacji fizycznej zostanie sporządzony protokół. Z konieczności zastąpienia zużytych środków trwałych zostaną zakupione analogiczne nowe urządzenia o prawdopodobnie lepszych parametrach technicznych związanych m.in. z postępem technologicznym.

Wykładnia językowa powołanych wyżej przepisów wskazuje, że opisane działanie nie powinno mieć wpływu na prawo Wnioskodawcy do korzystania ze zwolnienia podatkowego. Fizyczna likwidacja środków trwałych nie została bowiem wymieniona w treści § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia RM, jako zdarzenie skutkujące brakiem prawa do zwolnienia od podatku dochodowego odnośnie wydatków inwestycyjnych, poniesionych w związku z nabyciem / wytworzeniem sprzedanego środka trwałego. Nie zostało ono wymienione również w treści art. 19 ustawy o SSE, jako zdarzenie powodujące wygaśnięcie albo cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Prawidłowość stanowiska podatnika potwierdzają liczne interpretacje przepisów prawa podatkowego, takie jak np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 maja 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-377/10/SD), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 17 maja 2010 r. (sygn. IBPBI/2/423-317/10/SD), czy interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 grudnia 2009 r. (sygn. ILPB3/423-838/09-5/ŁM).

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 17 czerwca 2013 r. (data wpływu 20 czerwca 2013 r.):

Przeniesienie własności złomu, powstałego w wyniku przeprowadzenia fizycznej likwidacji środka trwałego, nie będzie skutkowało koniecznością pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, a w konsekwencji nie wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Uzasadnienie.

W przypadku fizycznego zniszczenia składnika majątku, nie dojdzie do przeniesienia własności składnika majątku skutkującego brakiem prawa do zwolnienia od podatku dochodowego odnośnie wydatków inwestycyjnych, poniesionych w związku z nabyciem / wytworzeniem sprzedanego środka trwałego - w rozumieniu § 5 ust. 1 pkt 1 powołanego powyżej rozporządzenia RM. Jeżeli bowiem Wnioskodawca we własnym zakresie zniszczy całą linię produkcyjną albo część jej elementów, albo zleci takie zniszczenie innemu podmiotowi, wówczas dojdzie do unicestwienia dotychczasowego przedmiotu własności, a powstaną nowe rzeczy - przedmioty stanowiące złom.

Jeżeli nawet później doszłoby do przekazania nowopowstałych rzeczy na złom, to nie można w tym wypadku mówić o przeniesieniu własności rzeczy pierwotnej - tej, z którą związane były wydatki inwestycyjne.

Mając to na uwadze, wobec brzmienia § 5 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia z 2006 r., który odnosi się wyłącznie do przeniesienia własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne, należy stwierdzić, że w przypadku zniszczenia maszyn, linii produkcyjnej albo poszczególnych jej części, stanowiących wcześniej środki trwałe, przepis ten nie znajdzie zastosowania. W konsekwencji, takie zniszczenie składnika majątku nie będzie skutkowało utratą przez Wnioskodawcę zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ani nie wpłynie na jego zakres.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Specjalne strefy ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie, na której możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych warunkach, a w szczególności korzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym stanowi art. 12 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.). Podstawą do korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (art. 16 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono przedmiot i warunki prowadzenia działalności (art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych).

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4 - 6, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 42, poz. 274 ze zm.), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Równocześnie art. 17 ust. 4 ww. ustawy stanowi, że powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy.

Pomocą publiczną udzielaną przedsiębiorcy prowadzącemu działalność gospodarczą na terenie strefy jest niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od dochodu osiąganego wyłącznie z działalności prowadzonej na terenie strefy na podstawie właściwego zezwolenia. Wielkość tego zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków inwestycyjnych. Rodzaj tych wydatków został określony przez Radę Ministrów w rozporządzeniach ustanawiających poszczególne strefy ekonomiczne.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest komplementariuszem w spółce komandytowej (dalej jako: „Spółka”), która uzyskała zezwolenie na prowadzenie działalności na terenie (\`(...)\`) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (zezwolenie Nr x z dnia 13 września 2006 r.). W toku swojej działalności, opartej o treść udzielonego jej zezwolenia, Spółka wprowadziła do ewidencji środków trwałych m.in. piłę do metalu oraz prasę hydrauliczną. Wskutek intensywnego ich wykorzystywania do działalności produkcyjnej oba urządzenia uległy obecnie awarii w takim stopniu, że ich naprawa jest dla Spółki zupełnie nieopłacalna z gospodarczego punktu widzenia. Oba te urządzenia znajdują się obecnie fizycznie w hali produkcyjnej, należącej do Spółki. Spółka dokona zastąpienia ich nowoczesnymi analogicznymi urządzeniami o lepszych parametrach wynikających m.in. z postępu technologicznego.

W tym miejscu, wskazać należy na obowiązujące na dzień wydania zezwolenia, tj. od dnia 23 października 2004 r. przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 219, poz. 2217 ze zm.).

Przepisy te utraciły moc z dniem 04 listopada 2006 r. w związku z wejściem w życie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 października 2006 r. w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 191, poz. 1416 ze zm.). W myśl § 12 ww. rozporządzenia, traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 219, poz. 2217, z 2005 r. Nr 32, poz. 271 i Nr 86, poz. 735 oraz z 2006 r. Nr 59, poz. 410).

Na podstawie § 10 tego rozporządzenia, zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie strefy wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia zachowują ważność.

W tym miejscu należy wskazać, iż z dniem 30 grudnia 2008 r. weszło w życie:

*   rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 15 grudnia 2008 r. w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej (Dz. U. Nr 232, poz. 1553 ze zm.) oraz
*   rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz. U. Nr 232, poz. 1548 ze zm.).

Jednakże w myśl § 8 ww. rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych, do przedsiębiorcy, który posiada zezwolenie wydane przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, stosuje się dotychczasowe warunki udzielania pomocy regionalnej.

Uwzględniając powyższe, z uwagi na termin otrzymania przez spółkę, w której Wnioskodawca jest komplementariuszem zezwolenia, tj. 13 września 2006 r., w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 14 września 2004 r. w sprawie (\`(...)\`) specjalnej strefy ekonomicznej, tj. obowiązujące na dzień wydania zezwolenia.

Zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej, pod warunkiem że:

*   nie przeniesie w jakiejkolwiek formie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym;
*   będzie prowadził działalność gospodarczą przez okres nie krótszy niż 5 lat.

Ww. przepis jako warunku zachowania prawa do zwolnienia z podatku dochodowego, nie wskazuje zakazu likwidacji środków trwałych w określonym w nim terminie.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o tym jak długo będzie używany w działalności gospodarczej dany składnik majątku decyduje Podatnik. Również podjęcie decyzji dotyczącej likwidacji środka trwałego, który stał się technologicznie przestarzały należy do Podatnika.

Reasumując, fizyczna likwidacja środków trwałych na skutek trwałej ich awarii (tj. maszyn - piły do metalu oraz prasy hydraulicznej), jak również przeniesienie własności powstałego w wyniku tego procesu złomu, których wartość została zaliczona do wydatków inwestycyjnych, przed upływem pięciu lat od daty wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych, nie będzie skutkowała koniecznością pomniejszenia wielkości poniesionych wydatków inwestycyjnych o wartość zlikwidowanych maszyn, a w konsekwencji nie wpłynie na wielkość zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednocześnie należy wskazać, że w niniejszej interpretacji indywidualnej ocenie nie podlegały kwestie tego, czy likwidacja przedmiotowych środków trwałych jest zdarzeniem powodującym wygaśnięcie albo cofnięcie zezwolenia na prowadzenie działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, gdyż w myśl art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Stosownie do art. 14b § 2 tej ustawy, wniosek o interpretację indywidualną może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych.

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych, postanowienia ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz ratyfikowanych przez Rzeczpospolitą Polską innych umów międzynarodowych dotyczących problematyki podatkowej, a także przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.

Poprzez ustawy podatkowe zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa, należy rozumieć ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich następców prawnych oraz osób trzecich.

Jak wynika z treści powołanych przepisów, przedmiotem wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego może być ocena prawna danego stanu faktycznego, bądź zdarzenia przyszłego, dotyczącego wnioskodawcy, dokonywana na gruncie przepisów prawa podatkowego. Organ wydający interpretację rozstrzyga, czy zainteresowany prawidłowo ocenia kwestię wpływu zaistnienia opisanej sytuacji faktycznej / zdarzenia przyszłego na obowiązki i uprawnienia wynikające z unormowań prawa podatkowego.

Wobec powyższego, przepisy Ordynacji podatkowej nie zawierają żadnych podstaw do dokonania przez Ministra Finansów interpretacji decyzji administracyjnych wydanych na podstawie ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r., poz. 267), do których należy również zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Zezwolenie jest decyzją o charakterze indywidualnym, szczegółowo określającą warunki realizacji inwestycji na terenie specjalnej strefy ekonomicznej. Zgodnie z art. 16 ust. 3 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, zezwolenie może być udzielone, jeżeli podjęcie działalności na terenie strefy przyczyni się do osiągnięcia celów określonych w planie rozwoju strefy, o którym mowa w art. 9. Minister właściwy do spraw gospodarki udziela, cofa i zmienia zezwolenie. Cofnięcie i zmiana zezwolenia następuje na warunkach określonych w art. 19 ust. 3 - 4 (art. 16 ust. 4 cyt. ustawy). W myśl natomiast art. 16 ust. 6 ustawy o specjalnych strefach ekonomicznych, do postępowania w sprawie udzielania, cofania i zmiany zezwolenia stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Ponadto, jak wynika z treści art. 113 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości co do treści decyzji.

Wobec powyższego należy wskazać, iż organem właściwym do oceny tego, czy zachodzą przesłanki do cofnięcia czy też wygaśnięcia zezwolenia oraz do rozstrzygnięcia wątpliwości związanych z treścią decyzji w sprawie wygaśnięcia zezwolenia jest minister właściwy do spraw gospodarki.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, tut. Organ informuje, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.