Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL4.4012.296.2019.1.EB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-14
Teza: Udzielone poręczenie stanowi świadczenie usług w rozumieniu art.8 ustawy, korzystające ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39.
Słowa kluczowe: poręczenie; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia brak daty (data wpływu 14 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania usług udzielania poręczeń – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania usług udzielania poręczeń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT działającym w branży informatycznej. Rozlicza się z Urzędem Skarbowym z tytułu podatku od towarów i usług miesięcznie. Przedmiotem działalności podmiotu jest między innymi realizacja projektów programistycznych związanych z tworzeniem programów oraz wynajem nieruchomości. W ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej sprzedaje także podmiotom gospodarczym oprogramowanie oraz wynajmuje lokale niemieszkalne.

Spółka A zwróciła się do podmiotu o udzielenie poręczenia zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązań przez Spółkę A poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości należącej do podmiotu.

Spółka A zawarła z Ministerstwem Edukacji Narodowej (dalej MEN) umowę projektową o dofinansowanie w celu realizacji Projektu, finansowanego ze środków Unii Europejskiej. Zgodnie z zapisami umowy projektowej Spółka A mogła otrzymać zaliczkę na realizację projektu pod warunkiem wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy. Jedną z dopuszczalnych form zabezpieczenia jest ustanowienie na rzecz MEN hipoteki na nieruchomościach. Ponieważ Spółka A nie posiada nieruchomości o odpowiedniej wartości zwróciła się do podmiotu o zawarcie umowy o udzielenie zabezpieczenie należytego wykonania umowy i ustanowienie hipoteki umownej łącznej na nieruchomościach podmiotu, czyli podpisania umowy poręczenia.

W ramach umowy poręczenia, podmiot miał na nieruchomościach, których jest właścicielem ustanowić hipotekę umowną łączną na rzecz MEN. Natomiast Spółka A z tytuły udzielonego poręczenia miała zobowiązać się do wypłaty na rzecz podmiotu prowizji za udzielenie poręczenia, oraz prowizji za koszty miesięczne utrzymania poręczenia. Poręczenie miało być ustanowione do zakończenia realizacji projektu lub wygaśnięcia hipoteki.

Zgodnie z zapisami umowy poręczenia podmiot, po wygaśnięciu hipoteki lub po zakończeniu Projektu miał wystawić na Spółkę A fakturę tytułem świadczenia usług finansowych – poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy, w której zastosuje zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) stawkę podatku zwolnioną.

Podmiot uważa, że udzielone przez Spółkę poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy ma charakter incydentalny poboczny w stosunku do podstawowej działalności. Podmiot nie planuje w przyszłości udzielania tego typu poręczeń, chociaż całkowicie tego nie wyklucza (w sytuacji kryzysu finansowego w kraju bądź za granicą).

Podmiot nie angażuje i nie będzie angażował swoich aktywów celem wywiązania się przez Spółkę z umowy poręczenia, gdyż Projekt realizowany przez Spółkę A jest projektem rentownym i bezpiecznym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy udzielone Spółce A poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT i zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 39 poręczenie to udzielone na podstawie zawartej umowy poręczenia korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, stosownie do tego przepisu zwalnia się z podatku usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, poręczenie jakiego podmiot udzielił na podstawie zawartej ze Spółką A umowy poręczenia ma charakter incydentalnym i stanowi usługę w zakresie udzielania poręczeń, która w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 39 jest usługą zwolnioną od podatku od towarów i usług (dalej: VAT).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, natomiast art. 8 ust. 1 tej samej ustawy, mówi, że przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej nie mającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

W świetle obowiązujących regulacji, jeśli dane świadczenie nie może być zakwalifikowane jako dostawa towarów, stanowi ono świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT.

Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, aby czynności takie jak odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju podlegały opodatkowaniu VAT, muszą one być wykonywane przez podmiot działający w charakterze podatnika czyli podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W ocenie Wnioskodawcy usługa w zakresie udzielenie poręczenia pozwala występować mu w charakterze podatnika, mimo iż ma ona charakter incydentalny, gdyż z okoliczności wynika potencjalna możliwość wykonywania czynności powtórnie. O występowaniu w charakterze podatnika nie decyduje ilość dokonanych transakcji, lecz fakt, czy transakcje są dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oraz z wykorzystaniem zasobów mających źródło w tej działalności. Dla opodatkowania podatkiem VAT danej czynności istotne jest czy dana czynność została wykonana w ramach zawodowej płaszczyzny podmiotu charakteryzującej się zorganizowaniem oraz ciągłością.

Zdaniem Wnioskodawcy udzielone Spółce A poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT. Świadczenie tych usług będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT jak każde świadczenie odpłatne, które powoduje powstanie przysporzenia po stronie odbiorcy na wskutek działania wykonawcy świadczenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności sformułowany został odpowiednio w art. 7 oraz w art. 8 ustawy.

I tak, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

*   w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
*   świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby zatem uznać dane świadczenie za świadczenie odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a beneficjentem, i w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów lub odpłatności świadczenia usług należy rozumieć prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego). Tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie usługą podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23% (art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy).

W tym miejscu podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 powołanej ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie udzielania poręczeń, gwarancji i wszelkich innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług, a także zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę lub pożyczkodawcę.

Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi funkcjonowanie rynku finansowego.

Powyższe zwolnienie uregulowane zostało w ustawie o podatku od towarów i usług wskutek implementacji odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, poz. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady.

W myśl art. 135 ust. 1 lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, państwa członkowskie zwalniają pośrednictwo lub wszelkie działania w zakresie gwarancji kredytowych, poręczeń i wszelkich innych zabezpieczeń i gwarancji oraz zarządzanie gwarancjami kredytowymi przez kredytodawcę.

Przytoczony powyżej przepis Dyrektywy 2006/112/WE Rady dotyczy tylko ściśle wymienionych rodzajów czynności.

Ponadto, w świetle art. 43 ust. 15 ww. ustawy, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:

1.  czynności ściągania długów, w tym factoringu;
2.  usług doradztwa;
3.  usług w zakresie leasingu.

Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43 ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT działającym w branży informatycznej. Przedmiotem działalności podmiotu jest między innymi realizacja projektów programistycznych związanych z tworzeniem programów oraz wynajem nieruchomości.

Spółka A zwróciła się do podmiotu o udzielenie poręczenia zabezpieczenia należytego wykonania zobowiązań przez Spółkę A poprzez ustanowienie hipoteki na nieruchomości należącej do podmiotu.

Spółka A zawarła z Ministerstwem Edukacji Narodowej (dalej MEN) umowę projektową o dofinansowanie w celu realizacji Projektu, finansowanego ze środków Unii Europejskiej. Zgodnie z zapisami umowy projektowej Spółka A mogła otrzymać zaliczkę na realizację projektu pod warunkiem wniesienia zabezpieczenia należytego wykonania umowy. Jedną z dopuszczalnych form zabezpieczenia jest ustanowienie na rzecz MEN hipoteki na nieruchomościach. Ponieważ Spółka A nie posiada nieruchomości o odpowiedniej wartości zwróciła się do podmiotu o zawarcie umowy o udzielenie zabezpieczenie należytego wykonania umowy i ustanowienie hipoteki umownej łącznej na nieruchomościach podmiotu, czyli podpisania umowy poręczenia.

W ramach umowy poręczenia, podmiot miał na nieruchomościach, których jest właścicielem ustanowić hipotekę umowną łączną na rzecz MEN. Natomiast Spółka A z tytuły udzielonego poręczenia miała zobowiązać się do wypłaty na rzecz podmiotu prowizji za udzielenie poręczenia, oraz prowizji za koszty miesięczne utrzymania poręczenia. Poręczenie miało być ustanowione do zakończenia realizacji projektu lub wygaśnięcia hipoteki.

Zgodnie z zapisami umowy poręczenia podmiot, po wygaśnięciu hipoteki lub po zakończeniu Projektu miał wystawić na Spółkę A fakturę tytułem świadczenia usług finansowych – poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy, w której zastosuje zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT) stawkę podatku zwolnioną. Podmiot uważa, że udzielone przez Spółkę poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy ma charakter incydentalny poboczny w stosunku do podstawowej działalności. Podmiot nie planuje w przyszłości udzielania tego typu poręczeń, chociaż całkowicie tego nie wyklucza (w sytuacji kryzysu finansowego w kraju bądź za granicą).

Podmiot nie angażuje i nie będzie angażował swoich aktywów celem wywiązania się przez Spółkę z umowy poręczenia, gdyż Projekt realizowany przez Spółkę A jest projektem rentownym i bezpiecznym.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia czy udzielone Spółce A poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy o VAT i zgodnie art. 43 ust. 1 pkt 39 korzysta ze zwolnienia od podatku

Jak wynika z cyt. wcześniej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, dla uznania, że dostawa towaru lub świadczenie usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność. Pod pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego dostawy towarów lub świadczącego usługę, do żądania od nabywcy towaru, czy odbiorcy usługi zapłaty. W konsekwencji, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegała tylko ta dostawa lub świadczenie usług, w przypadku których istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść.

W świetle powyższego, czynność udzielenia pożyczki lub poręczenia spełnia definicję usługi zawartą w art. 8 ust. 1 ustawy, można bowiem zidentyfikować beneficjenta świadczenia, którym będzie bezpośredni odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść.

Poręczenie zostało zdefiniowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145) w art. 876-887.

Stosownie do art. 876 § 1 ustawy Kodeks cywilny przez umowę poręczenia poręczyciel zobowiązuje się względem wierzyciela wykonać zobowiązanie na wypadek, gdyby dłużnik zobowiązania nie wykonał. W myśl art. 879 § 1 Kodeksu cywilnego o zakresie zobowiązania poręczyciela rozstrzyga każdoczesny zakres zobowiązania dłużnika.

W efekcie, poręczenie stanowi świadczenie na rzecz innego podmiotu polegające na udostępnieniu kapitału na wskazany w umowie okres. Czynności udzielenia poręczenia w zamian za wynagrodzenie w postaci odsetek lub prowizji za korzystanie z cudzego kapitału traktowane są jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, korzystające ze zwolnienia na podstawie ww. art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy.

Okoliczności sprawy wskazują, że Wnioskodawca świadczy usługę polegającą na udzielaniu poręczeń, zabezpieczenia należytego wykonania umowy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy obejmuje zwolnieniem od podatku od towarów i usług czynności udzielania poręczeń, gwarancji i innych zabezpieczeń transakcji finansowych i ubezpieczeniowych, rozumianych jako zgoda poręczyciela, gwaranta lub udzielającego zabezpieczenia do spłacenia długu lub każdego innego zobowiązania finansowego w imieniu dłużnika, w przypadku niewywiązywania się przez niego ze spłaty długu. Zaznaczyć należy ponadto, iż warunkiem objęcia zwolnieniem gwarancji, poręczeń i zabezpieczeń jest ich finansowy (pieniężny) charakter.

W rozpatrywanej sprawie, za świadczone usługi udzielenia przez Wnioskodawcę poręczenia zabezpieczenia należytego wykonania umowy przysługuje Wnioskodawcy odpłatność w postaci prowizji. Tym samym warunek finansowego (pieniężnego) charakteru ww. transakcji zostanie zachowany.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że czynności, które będą wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy, w wyniku których Spółka będzie udzielać poręczenia zabezpieczenia należytego wykonania umowy, będą stanowić usługę w zakresie udzielania zabezpieczeń transakcji finansowej.

W świetle powyższego należy stwierdzić, że w opisanej sytuacji będzie miało miejsce świadczenie przez Wnioskodawcę usługi w zakresie poręczenia zabezpieczenia wykonania umowy, a więc ww. usługa świadczona przez Wnioskodawcę na podstawie Umowy będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 39 ustawy.

Reasumując, udzielone Spółce A poręczenie zabezpieczenia należytego wykonania umowy stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 39 korzysta ze zwolnienia od podatku VAT.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (oraz z opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.