Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-1.4012.283.2019.9.S.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Brak uznania równowartości odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do Zakładu przez Wnioskodawcę za przychody wykonane Zakładu oraz brak uznania stanu środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego za przychody wykonane Zakładu w rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia.
Słowa kluczowe: amortyzacja; budżet-zakład budżetowy; gmina; miasto; przychód; współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 2-pkt 11; [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 kwietnia 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 23 kwietnia 2019 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku uznania równowartości odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do Zakładu
    przez Państwa za przychody wykonane Zakładu oraz braku uznania stanu środków
    obrotowych na początek okresu sprawozdawczego za przychody wykonane Zakładu w
    rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 maja 2019 r. (wpływ
    28 maja 2019 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (dalej: „Miasto” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r. poz.
    994 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Miasto jest wyposażone w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Miasto wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządnie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane jednostki organizacyjne.
    W ramach struktury organizacyjnej Miasta funkcjonuje samorządowy zakład budżetowy -
    Ośrodek (...) w (...) (dalej: „O” lub „Zakład”). Zakład działa w szczególności na podstawie
    ustawy o samorządzie gminnym, ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm.; dalej: „ustawa o finansach publicznych”),
    oraz w oparciu o statut Zakładu (dalej: „Statut”), określający m.in. szczegółowy zakres
    działania, organizację oraz gospodarkę finansową Zakładu.

    Zakład, jako samorządowy zakład budżetowy, nie posiada odrębnej od Miasta osobowości
    prawnej.
    Miasto, za pośrednictwem Zakładu, świadczy/będzie świadczyć czynności z zakresu kultury
    fizycznej, sportu i rekreacji na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji z terenu
    Miasta (dalej: „podmioty zewnętrzne”) oraz jednostek budżetowych Miasta, a także na
    potrzeby własne Urzędu Miasta.
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Miasto, a zarządzana przez Zakład
    infrastruktura sportowo-rekreacyjna (dalej łącznie: „Infrastruktura”), w skład której
    wchodzą miedzy innymi:
        obiekty sportowo-rekreacyjne (boiska, hale sportowe, korty tenisowe, place zabaw),
        pojazdy wykorzystywane na potrzeby Zakładu,
        wyposażenie budynków np.: sprzęt komputerowy, meble.
    Miasto ponosi/będzie ponosić wydatki inwestycyjne związane z budową/modernizacją
    infrastruktury sportowo-rekreacyjnej znajdującej się na terenie Miasta. Inwestycje te są
    /będą finansowane zarówno ze środków własnych Miasta, jak i ze środków pozyskanych
    ze źródeł zewnętrznych. Miasto samodzielnie lub za pośrednictwem Zakładu, ponosi
    /będzie ponosić również bieżące wydatki związane z infrastrukturą sportowo-rekreacyjną
    oraz z budynkami, którymi administruje Zakład.
    W przypadku realizacji przez Miasto inwestycji związanych z Infrastrukturą, po ich
    zakończeniu inwestycje te są/będą nieodpłatnie przekazywane do wykorzystywania przez
    Zakład. W takich sytuacjach na koncie „pozostałe przychody operacyjne” wykazywana jest
    /będzie przez Zakład równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych
    /wartości niematerialnych i prawnych przekazanych do Zakładu przez Miasto.
    Jednocześnie wartość tych odpisów ujmowana/prezentowana jest/będzie w analogicznej
    wartości także w kosztach zakładu budżetowego.
    Ponadto, w sprawozdaniu z wykonania planu finansowego Zakładu wykazywany jest
    /będzie również stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego, który
    kalkulowany jest na podstawie danych za poprzedni rok finansowy i stanowi różnicę
    między sumą stanu środków obrotowych na początek roku i przychodów należnych
    związanych z prowadzoną działalnością a sumą opłaconych kosztów, zobowiązań i
    nieponiesionych wydatków na inwestycje finansowane ze środków własnych.
    Miasto nadmienia, że wykazywana przez Zakład równowartość odpisów amortyzacyjnych
    oraz stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego nie stanowi/nie
    będzie stanowić przychodów uzyskiwanych przez Zakład z tytułu wykonywanej
    działalności, do której został powołany Zakład.
    W związku z powyższym Miasto ma wątpliwości odnośnie tego, jak w przypadku Zakładu
    dokonać kalkulacji proporcji, o której mowa w § 3 ust. 4 Rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników (dalej: „rozporządzenie w sprawie pre-współczynnika”).
    Kluczowym jest tu ustalenie, czy równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do Zakładu przez
    Miasto oraz stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego stanowią
    przychody wykonane zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach
    publicznych, a tym samym w rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie
    pre#współczynnika.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na wstępie Miasto zaznacza, że przedmiotowe pytanie jest działaniem contra legem, z
    uwagi na fakt, że rzeczone zagadnienie stanowi przedmiot pytania nr 1 Wniosku. W

    przypadku uznania niniejszej odpowiedzi Miasta za element stanu faktycznego, Organ
    byłby tym wskazaniem związany, co w zasadzie przekreślałoby sens występowania z
    wnioskiem o wydanie interpretacji, bowiem Organ musiałby zaaprobować stanowisko
    Wnioskodawcy, nie dokonując w tym zakresie stosownej wykładni przepisów prawa
    podatkowego, o co Miasto wnioskuje i czemu ma służyć instytucja interpretacji przepisów
    prawa podatkowego.
    Mając na uwadze powyższe, Miasto wskazuje, iż równowartość odpisów amortyzacyjnych
    wynika ze sprawozdania z wykonania planu finansowego Ośrodka. Natomiast w zakresie
    określenia, czy równowartość odpisów amortyzacyjnych stanowi przychody Zakładu,
    Miasto nie może wskazać odpowiedzi na to pytanie poprzez uzupełnienie opisu stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego, gdyż odpowiedź na to pytanie stanowi ocenę prawną i
    zostało zawarte we Wniosku w uzasadnieniu stanowiska Miasta.
    Miasto wskazuje również, że zgodnie z § 2 pkt 11 Rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika przez przychody wykonane zakładu budżetowego rozumie się
    przychody zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym
    dotacje przekazane temu zakładowi z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
    pomniejszone o kwoty dotacji, które zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z
    wykonania planu finansowego, z których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności
    wykonując przypisane mu zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem
    odsetek od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego
    zakładu budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż
    odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (t. j. Dz. U z 2019 r. poz. 869 ze zm., dalej: „ustawa o finansach publicznych”)
    podstawą gospodarki finansowej samorządowego zakładu budżetowego jest roczny plan
    finansowy obejmujący:
        przychody, w tym dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, koszty i
        inne obciążenia,
        stan środków obrotowych,
        stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz
        rozliczenia z budżetem jednostki samorządu terytorialnego.
    Miasto wskazuje, że równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych,
    wartości niematerialnych i prawnych oraz stan środków obrotowych na początek okresu
    sprawozdawczego wynikają ze sprawozdania z wykonania planu finansowego Ośrodka.
    Miasto zaznacza, że także w tym przypadku pytanie Organu jest działaniem contra legem,
    z uwagi na fakt, że rzeczone zagadnienie stanowi przedmiot pytania nr 2 Wniosku. W
    przypadku uznania niniejszej odpowiedzi Miasta za element stanu faktycznego, Organ
    byłby tym wskazaniem związany. Tym samym przekreślałoby to sens występowania z
    wnioskiem o wydanie interpretacji, bowiem Organ musiałby zaaprobować stanowisko
    Wnioskodawcy, nie dokonując w tym zakresie stosownej wykładni przepisów prawa
    podatkowego, o co Miasto wnioskuje i czemu ma służyć instytucja interpretacji przepisów
    prawa podatkowego.
    Mając na uwadze powyższe, Miasto wskazuje, że stan środków obrotowych na początek
    okresu sprawozdawczego wynika ze sprawozdania z wykonania planu finansowego
    Ośrodka. Natomiast w zakresie określenia, czy stan środków obrotowych na początek
    okresu sprawozdawczego stanowi przychody Zakładu, Miasto nie może wskazać
    odpowiedzi na to pytanie poprzez uzupełnienie opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, gdyż odpowiedź na to pytanie stanowi ocenę prawną i zostało zawarte we
    Wniosku w uzasadnieniu stanowiska Miasta.

    Miasto ponownie wskazuje, iż zgodnie z § 2 pkt 11 Rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika przez przychody wykonane zakładu budżetowego rozumie się
    przychody zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym
    dotacje przekazane temu zakładowi z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
    pomniejszone o kwoty dotacji, które zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z
    wykonania planu finansowego, z których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności
    wykonując przypisane mu zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem
    odsetek od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego
    zakładu budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż
    odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o finansach publicznych podstawą gospodarki
    finansowej samorządowego zakładu budżetowego jest roczny plan finansowy obejmujący:
        przychody, w tym dotacje z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
        koszty i inne obciążenia,
        stan środków obrotowych,
        stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz
        rozliczenia z budżetem jednostki samorządu terytorialnego.
    Mając na uwadze powyższe (a także informacje zawarte we Wniosku), w ocenie Miasta,
    wyjaśniło ono wszystkie wątpliwości Organu i odpowiedziało na wszystkie pytania Organu
    w sprawie opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego oraz oceny prawnej w tym
    zakresie, a także odnośnie sformułowanych we Wniosku pytań, a w konsekwencji
    przedstawione we Wniosku stanowisko Miasta jest kompletne i spełnia przesłanki o
    których mowa w art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.
    Pytania
    1. Czy równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych przekazywanych do Zakładu przez Miasto stanowi
      /będzie stanowić przychody wykonane Zakładu w rozumieniu § 2 pkt 11
      rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika?
    2. Czy stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego stanowi/będzie
      stanowić przychody wykonane Zakładu w rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia w
      sprawie pre#współczynnika?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Miasta, równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do Zakładu przez Miasto nie
      stanowi/nie będzie stanowić przychodów wykonanych Zakładu w rozumieniu § 2 pkt
      11 rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika.
    2. Zdaniem Miasta, stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego
      nie stanowi/nie będzie stanowić przychodów wykonanych Zakładu w rozumieniu § 2
      pkt 11 rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1 i 2
    1. Indywidualna sprawa Miasta
    Na wstępie Miasto wskazuje, iż ustalenie czy odpisy amortyzacyjne od środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do Zakładu przez
    Miasto oraz stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego stanowią
    przychody wykonane zakładu budżetowego, a tym samym potwierdzenie sposobu
    kalkulacji dla Zakładu pre#współczynnika, o którym mowa w § 3 ust. 4 rozporządzenia

    w sprawie pre-współczynnika, pozwoli na rzetelne i prawidłowe ustalenie zakresu
    prawa do odliczenia VAT od wydatków związanych jednocześnie z czynnościami
    opodatkowanymi VAT oraz niepodlegającymi ustawie o VAT. Rozstrzygnięcie omawianej
    kwestii ma zatem bezpośredni i istotny wpływ na prawa i obowiązki Miasta w zakresie
    stosowania przez nią przepisów prawa podatkowego w konkretnym stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym. W przypadku braku takiego rozstrzygnięcia Miasto mogłoby
    nieprawidłowo obliczyć wartość pre-współczynnika, a tym samym zawyżyć bądź zaniżyć
    kwoty VAT naliczonego podlegające odliczeniu w tym przypadku. W konsekwencji nie
    ma żadnych wątpliwości, że zadane przez Miasto pytania dotyczą jego indywidualnej
    sprawy w rozumieniu art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa
    (Dz. U. 2018 r. poz. 800 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”).
    2. Interpretacja przepisów prawa podatkowego
    Zgodnie z art. 14b Ordynacji podatkowej interpretacja indywidualna może dotyczyć
    wyłącznie przepisów prawa podatkowego.
    Art. 3 pkt 2 Ordynacji podatkowej stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o przepisach
    prawa podatkowego - rozumie się przez to przepisy ustaw podatkowych (...), a także
    przepisy aktów wykonawczych wydanych na podstawie ustaw podatkowych.
    Natomiast przez ustawy podatkowe - zgodnie z art. 3 pkt 1 Ordynacji podatkowej -
    rozumie się ustawy dotyczące podatków, opłat oraz niepodatkowych należności
    budżetowych określające podmiot, przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązku
    podatkowego, podstawę opodatkowania, stawki podatkowe oraz regulujące prawa i
    obowiązki organów podatkowych, podatników, płatników i inkasentów, a także ich
    następców prawnych oraz osób trzecich.
    W tym kontekście Miasto wskazuje, iż rozporządzenie w sprawie pre-współczynnika
    zostało wydane jako akt wykonawczy na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, a więc
    niewątpliwie na podstawie ustawy podatkowej. Tym samym przepisy przedmiotowego
    rozporządzenia są przepisami prawa podatkowego zgodnie z art. 3 pkt 2 Ordynacji
    podatkowej, a w konsekwencji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej ma obowiązek
    dokonać ich interpretacji na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej.
    Wyjaśnić tu należy, że Miasto zwraca się z wnioskiem o wydanie interpretacji
    indywidualnej w celu potwierdzenia, jak należy rozumieć postanowienia § 2 pkt 11
    rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika oraz czy ma on zastosowanie do
    omawianego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w jego indywidualnej sprawie.
    Innymi słowy Miasto chce potwierdzić, czy w świetle definicji przedstawionej w § 2 pkt
    11 rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika powinna uznać równowartość
    odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych przekazanych do Zakładu przez Miasto
    oraz stan środków obrotowych na początku okresu rozliczeniowego za przychody
    wykonane Zakładu. Ustalenie tej kwestii jest niezbędne do dokonania rzetelnej
    kalkulacji pre#współczynnika zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie pre-
    współczynnika.
    Celem Miasta jest zatem wyłącznie ustalenie zakresu jego obowiązków i uprawnień na
    gruncie przepisów podatkowych - tj. ustalenie, ile VAT może odliczyć od realizowanych
    przez siebie zakupów w sytuacjach, do których stosuje się art. 86 ust. 2a ustawy o VAT,
    a w konsekwencji także art. 86 ust. 22 tej ustawy i § 3 ust. 4 oraz § 2 pkt 11
    rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika oraz ustawy o finansach publicznych.
    Jakkolwiek definicja przedstawiona w § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie pre-
    współczynnika odwołuje się do zapisów ustawy o finansach publicznych, należy
    podkreślić, że takie odwołanie jest elementem podatkowej normy prawnej i podlega
    interpretacji przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w trybie art. 14b Ordynacji
    podatkowej. Element podatkowej normy prawnej podlegający interpretacji przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej to nie tylko przepisy podatkowe, ale również
    przepisy innych ustaw, do których ustawy podatkowe się odwołują. Potwierdza to

    wprost wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 listopada 2017 r. (sygn. akt I FSK
    179/16) odwołujący się do klasyfikacji statystycznych uregulowanych w przepisach
    innych niż podatkowe a mających wpływ na ich interpretację, w którym czytamy: „(...)
    wskazane w przepisach podatkowych klasyfikacje statystyczne są elementem normy
    prawnej określającej sposób opodatkowania i w procesie stosowania prawa przez
    organy podatkowe podlegają także procesowi wykładni dokonywanej przez te organy,
    inaczej bowiem, zdaniem NSA, gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu
    faktycznego, to organ interpretacyjny, tym symbolem byłby związany, co w zasadzie
    przekreślałoby w niektórych przypadkach, gdzie tak jak w niniejszej sprawie od
    odpowiedniego grupowania zależy stawka podatku VAT, sens interpretacji, bowiem
    organ nie mogąc zmienić klasyfikacji statystycznej produktu, musiałby podzielić
    stanowisko wnioskodawcy, w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku”.
    Analogiczne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 kwietnia
    2018 r. o sygn. I FSK 938/16.
    3. Argumentacja merytoryczna
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie
    tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe,
    kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem
    określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych
    podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz
    wskazać dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
    wykorzystaniem tego sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę
    prowadzonej działalności przez niektórych podatników i uwarunkowania obrotu
    gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został, w rozporządzeniu
    w sprawie pre-współczynnika. Rozporządzenie to określa w przypadku niektórych
    podatników sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz
    wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
    wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W świetle § 3 ust. 4 rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika w przypadku
    zakładów budżetowych pre-współczynnik ma być określany metodą przychodową, tj.
    według poniższego wzoru:
        Roczny obrót z działalności gospodarczej samorządowego zakładu budżetowego
    PRE = ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- x 100
    Przychody wykonane samorządowego zakładu budżetowego
    Wątpliwości Miasta budzi zakres pojęcia określającego mianownik powyższego ułamka.
    Przychody wykonane samorządowego zakładu budżetowego zgodnie z § 2 pkt 11
    rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika to przychody zakładu budżetowego w
    rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi
    z budżetu JST, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu finansowego, z których

    zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując przypisane mu zadania JST,
    pomniejszone o określone kategorie, które nie mają znaczenia w niniejszej sprawie.
    W świetle ww. definicji przychodów wykonanych zgodnie z § 2 pkt 11 rozporządzenia w
    sprawie pre-współczynnika dla udzielenia odpowiedzi na pytania postawione w
    niniejszym wniosku o interpretację kluczowe jest zatem rozstrzygnięcie zagadnienia, co
    należy rozumieć przez przychody wykonane zakładu budżetowego w rozumieniu
    ustawy o finansach publicznych, a ściślej - czy w zakres tego pojęcia wchodzą również
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    przekazywanych do zakładu budżetowego przez jednostki samorządu terytorialnego
    oraz stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego.
    3.2
    Przede wszystkim należy wskazać, że równowartość odpisów amortyzacyjnych od
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do
    zakładu budżetowego przez jednostki samorządu terytorialnego oraz stan środków
    obrotowych na początek okresu sprawozdawczego w ogóle nie zostały wymienione w
    ustawie o finansach publicznych jako przychód zakładu budżetowego. Co więcej, art. 15
    ust. 2 tej ustawy wyraźnie wymienia stan środków obrotowych jako kategorię odrębną
    od przychodów: „Podstawą gospodarki finansowej samorządowego zakładu
    budżetowego jest roczny plan finansowy obejmujący przychody, w tym dotacje z
    budżetu jednostki samorządu terytorialnego, koszty i inne obciążenia, stan środków
    obrotowych, stan należności i zobowiązań na początek i koniec okresu oraz rozliczenia
    z budżetem jednostki samorządu terytorialnego”.
    Już z tego względu należy uznać, że powyższe kategorie nie stanowią przychodów
    wykonanych zakładu budżetowego w rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie
    pre-współczynnika.
    Zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy o finansach publicznych: „Dochody publiczne, wydatki
    publiczne i przychody (...) klasyfikuje się, z zastrzeżeniem ust. 2, według:
    1) działów i rozdziałów - określających rodzaj działalności;
    2) paragrafów - określających rodzaj dochodu, przychodu lub wydatku (...)”.
    Oznacza to, że pozycje, które klasyfikuje się w inny sposób nie będą stanowić
    dochodów, wydatków lub przychodów w rozumieniu ustawy o finansach publicznych.
    Taka właśnie sytuacja dotyczy odpisów amortyzacyjnych oraz stanu środków
    obrotowych, które stanowią wyłącznie elementy sprawozdawczości budżetowej danej
    jednostki organizacyjnej i nie wiążą się z jakimkolwiek realnym przychodem, czy
    dochodem po stronie tej jednostki. Kategorie te nie powodują zwiększenia stanu
    środków zakładu budżetowego, a jedynie bilansują przychód w ujęciu księgowym
    (wyłącznie rachunkowo).
    Na mocy delegacji ustawowej zawartej w ustawie o finansach publicznych wydano
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 stycznia 2018 r. w sprawie
    sprawozdawczości budżetowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 109 ze zm., dalej: „rozporządzenie
    ws. sprawozdawczości budżetowej”), które określa rodzaje, formy, terminy i sposoby
    sporządzania sprawozdań m.in. z wykonania budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego i z wykonania planów finansowych jednostek budżetowych. Szczegóły
    sporządzania sprawozdań oraz ich wzory określają załączniki do ww. rozporządzenia
    ws. sprawozdawczości budżetowej. Instrukcja sporządzania sprawozdań budżetowych
    w zakresie budżetów jednostek samorządu terytorialnego została określona w
    załączniku nr 36 do ww. rozporządzenia, gdzie w rozdziale 7 uregulowano kwestie
    dotyczące sprawozdania Rb-30S z wykonania planów finansowych samorządowych
    zakładów budżetowych.
    Zgodnie z § 18 ust. 1 załącznika nr 36 do rozporządzenia ws. sprawozdawczości
    budżetowej (ww. rozdział 7), sprawozdanie jednostkowe sporządza się w

    szczegółowości: dział, rozdział, paragraf. Natomiast zgodnie z § 18 ust. 2 w dziale A.
    „Przychody”: w kolumnach: „Plan”, „Wykonanie” wykazuje się:
    1. według paragrafów:
      a. przychody,
      b. dotacje (bez dotacji celowych na finansowanie lub dofinansowanie kosztów
        realizacji inwestycji);
    2. w wydzielonych wierszach:
      a. „I 110” - równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych nieodpłatnie przez
        samorządowy zakład budżetowy, a także od środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych, na sfinansowanie których samorządowy zakład
        budżetowy otrzymał środki pieniężne,
      b. „K 100” - pozostałe przychody nieokreślone w paragrafach klasyfikacji budżetowej
        oraz inne zwiększenia środków obrotowych (w szczególności: zyski nadzwyczajne,
        zmiana stanu produktów, środki obrotowe otrzymane nieodpłatnie),
      c. „K 110” - stan środków obrotowych netto na początek okresu sprawozdawczego.
    Zważywszy na powyższą systematykę i cytowaną wyżej treść art. 39 ustawy o finansach
    publicznych należy uznać, że wykazywane w wydzielonych wierszach (a nie według
    paragrafów) amortyzacja i stan środków obrotowych na początek okresu
    sprawozdawczego stanowią wyłącznie zapisy rachunkowe/księgowe i nie stanowią
    przychodów w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, a tym samym nie są
    przychodami wykonanymi w rozumieniu rozporządzenia ws. pre-współczynnika.
    3.3
    Jak już wcześniej wskazano, przez przychody wykonane zakładu budżetowego według
    rozporządzenia ws. pre-współczynnika rozumie się przychody zakładu budżetowego w
    rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi
    z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od środków na
    rachunkach bankowych oraz odszkodowań należnych temu zakładowi.
    Analizując kategorie wymienione w § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie pre-
    współczynnika z uwzględnieniem art. 39 ustawy o finansach publicznych i klasyfikacji
    wprowadzonej rozporządzeniem ws. sprawozdawczości budżetowej, nie budzi
    wątpliwości, że każda z powołanych w § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie pre-
    współczynnika kategorii to grupa przychodów określana według paragrafów: dotacje,
    odsetki oraz odszkodowania. W układzie sprawozdania Rb-30S wszystkie te pozycje
    zostały zaprezentowane według paragrafów, a wynika to z faktu, iż wiążą się one z
    realnymi wpływami po stronie zakładu - w odróżnieniu od pozycji czysto księgowych
    takich jak amortyzacja czy stan środków obrotowych na początek okresu.
    Potwierdza to stanowisko Miasta, zgodnie z którym pozycje niewiążące się z realnym
    wpływem po stronie zakładu budżetowego takie jak odpisy amortyzacyjne i stan
    środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego nie mieszczą się w definicji
    przedstawionej w § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika.
    3.4
    Również sam układ sprawozdania Rb-30S przemawia za powyższym stanowiskiem -
    Miasto przedstawia poglądowo wyciąg poniżej.
    W ramach tego sprawozdania pozycja I 110 z części „Przychody” (równowartość odpisów
    amortyzacyjnych) oraz pozycja I 100 z części „Koszty” (odpisy amortyzacyjne) znoszą się

    wzajemnie, jako że są one powiązane z przekazanymi nieodpłatnie składnikami majątku
    do zakładu budżetowego, w przypadku których ich amortyzacja nie generuje dla zakładu
    rzeczywistych kosztów, ale także przede wszystkim rzeczywistych przychodów.
    Podobnie pozycja K 110 z części „Przychody z bieżącego sprawozdania” (stan śr. obrot.
    netto na początku okresu sprawozdawczego) znosi się z pozycją P 130 z części „Koszty z
    poprzedniego sprawozdania” (stan śr. obrot. netto na koniec okresu
    sprawozdawczego). Jest to więc wyłącznie zapis księgowy zapewniający swego rodzaju
    ciągłość sprawozdawczości.
                              Przychodykod pozycji  Paragraf
                          plan  wykonanie
          1  2
    G
    G
    G
            110 (równowartość odpisów I  amortyzacyjnych)
    K  100 (Inne zwiększenia)
    H  RAZEM
            110 (Stan śr. obrot. netto na K  początku okresu sprawozdawczego)
    L  190 Ogółem (H+K110)
                        Koszty i inne obciążeniakod pozycji  Paragraf  plan  wykonanie
          1  2  3  4
    M
    M
    M
            100 (środki własne J  zarezerwowane na inwestycje)
    I  100 (odpisy amortyzacyjne)
    P  100 (Inne zmniejszenia)

    N  RAZEM
            110 (Podatek dochodowy od P  osób prawnych)
            120 (Wpłata do budżetu P  nadwyżki środków obrotowych)
            130 (Stan śr. obrot. netto na P  koniec okresu sprawozdawczego)
            190 Ogółem S  (N+P110+P120+P130)
    T  140 (odpisy amortyzacyjne)
    Podsumowując - rozporządzenie w sprawie pre-współczynnika przez przychody
    wykonane odnosi się do przychodów, które zgodnie z ustawą o finansach publicznych
    oraz rozporządzeniem ws. Klasyfikacji budżetowej należy rozumieć jako przychody
    określane według paragrafów.
    Odpisy amortyzacyjne oraz stan środków obrotowych netto na początku okresu
    sprawozdawczego są tylko zapisami rachunkowymi/księgowymi i nie powinny być
    ujmowane jako przychody wykonane zakładu budżetowego, przez co nie powinny być
    brane pod uwagę przy kalkulacji pre#współczynnika VAT. Nie są to bowiem faktyczne
    (wykonane) przychody – ani w potocznym rozumieniu ani też w rozumieniu ustawy o
    finansach publicznych, bowiem nie powodują fizycznego wpływu środków pieniężnych.
    3.5
    Nieuznawanie za przychody wykonane zakładu budżetowego odpisów amortyzacyjnych
    potwierdza również samo rozporządzenie w sprawie pre-współczynnika w § 3 ust. 5,
    zgodnie z którym przychody wykonane samorządowego zakładu budżetowego nie
    obejmują m.in. przychodów uzyskanych z tytułu dostawy towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym (tu: na podstawie ustawy o
    rachunkowości) są zaliczane przez JST lub zakład budżetowy do środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
    wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych JST lub
    zakładu budżetowego - używanych na potrzeby prowadzonej przez ten zakład
    budżetowy działalności.
    Analiza tego przepisu wyraźnie wskazuje, że intencją ustawodawcy było
    wyeliminowanie w mianowniku kalkulacji pre-współczynnika przychodów na majątku,
    który stanowi środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne używane na potrzeby
    prowadzonej przez zakład budżetowy działalności. Taki właśnie charakter mają opisy
    amortyzacyjne.
    3.6
    Z kolei stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego jest to
    rachunkowa pozycja wykazywana w sprawozdaniu z wykonania planu finansowego
    Zakładu, która kalkulowana jest na podstawie danych za poprzedni rok finansowy i
    stanowi różnicę między sumą stanu środków obrotowych na początek roku i
    przychodów należnych związanych z prowadzoną działalnością a sumą opłaconych
    kosztów, zobowiązań i nieponiesionych wydatków na inwestycje finansowane ze
    środków własnych. Nie jest to realny przychód. Nie jest to także przychód wykonany,
    ale wyłącznie zapis księgowy.

    Co więcej, stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego wykazany
    w sprawozdaniu Zakładu przykładowo w 2016 r. dotyczy tak naprawdę rozliczeń
    dokonanych w 2015 r., zatem, zdaniem Miasta, tym bardziej wartości te nie powinny
    być uwzględniane przy kalkulacji przychodów wykonanych Zakładu za 2016 r. dla
    potrzeb obliczenia pre#współczynnika Zakładu, bowiem ich ujęcie zniekształcałoby
    wartość tego pre-współczynnika.
    3.7
    Zgodnie z art. 14 ustawy o finansach publicznych, zadania własne Miasta m.in. w
    zakresie kultury fizycznej i sportu, w tym utrzymywania terenów rekreacyjnych i
    urządzeń sportowych, mogą być wykonywane przez samorządowe zakłady budżetowe.
    Jest jednocześnie oczywiste, że zadania te mogą być wykonywane również przez inne
    jednostki organizacyjne Miasta, co niejednokrotnie dzieje się w wielu jednostkach
    samorządu terytorialnego. Tymczasem równowartość odpisów amortyzacyjnych to
    przychód występujący tylko w zakładach budżetowych, który księguje się równolegle z
    odpisem amortyzacyjnym (kosztem) od środków trwałych otrzymanych nieodpłatnie od
    jednostki nadrzędnej. Uznanie, iż odpisy amortyzacyjne powinny być uwzględniane w
    kalkulacji pre-współczynnika dla Zakładu, godziłoby zatem w podstawową zasadę
    niedyskryminacji. Forma organizacyjna, w jakiej prowadzona jest określona działalność
    nie powinna mieć bowiem wpływu na zakres prawa do odliczenia VAT od ponoszonych
    wydatków, przykładowo w przypadku, gdy zakres ten jest analogiczny w różnych
    jednostkach (np. w jednostce budżetowej i zakładzie budżetowym).
    3.8
    Stanowisko, zgodnie z którym równowartość odpisów amortyzacyjnych nie powinna
    być uwzględniana w kalkulacji pre-współczynnika dla zakładu budżetowego, zostało
    potwierdzone przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w
    Katowicach z 22 grudnia 2016 r., sygn. 2461-IBPP3.4512.620.2016.2.ASz w której organ
    podkreślił, że: „(...) pokrycie amortyzacji, które jak wynika z opisu sprawy nie stanowi
    przychodu w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w świetle powołanych wyżej
    przepisów, nie powinno być uwzględnione w mianowniku proporcji”oraz w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z dnia 5 lipca
    2018 r. sygn. 0114-KDIP4.4012.165.2018.4.AS w której organ stwierdził, że: „Z
    przedstawionego opisu sprawy wynika, że w przypadku realizacji zadania związanego z
    infrastrukturą przez Gminę po jej zakończeniu inwestycje są nieodpłatnie przekazywane
    do wykorzystywania przez Zakład. W takich sytuacjach w przychodach wykonywanych
    Zakładu na koncie „pozostałe przychody operacyjne” pojawia się amortyzacja od
    środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych przekazanych do Zakładu przez
    Gminę. Jednocześnie w wartość tych odpisów ujmowana jest także w kosztach zakładu
    budżetowego. Tym samym wartość odpisów amortyzacyjnych od przekazanych przez
    Gminę do Zakładu inwestycji staje się dla Zakładu neutralna z rachunkowego
    /finansowego punktu widzenia. Wartość ta jak wskazała Gmina, nie jest przychodem
    wykonanym zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych. Skoro
    - jak jednoznacznie podano w opisie w opisie sprawy - równowartość odpisów
    amortyzacyjnych od środków trwałych/wartości niematerialnych i prawnych nie jest
    przychodem wykonanym zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach
    publicznych, to tym samym nie należy ich uwzględniać w mianowniku przy określaniu
    proporcji według wzoru mającego zastosowanie do zakładów budżetowych (§ 3 ust. 4
    rozporządzenia), który w swej treści odnosi się do przychodów zakładu budżetowego w
    rozumieniu ustawy o finansach publicznych”(analogicznie DKIS stwierdził w interpretacji
    z dnia 21 grudnia 2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.782.2018.2.EG).
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Miasta, równowartość odpisów amortyzacyjnych
    od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych do
    Zakładu i stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego nie stanowią
    /nie będą stanowić przychodów wykonanych w rozumieniu rozporządzenia w sprawie

    pre-współczynnika i tym samym w konsekwencji nie będą uwzględniane w kalkulacji
    pre-współczynnika skalkulowanego dla Zakładu.
    Postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia
    Po analizie Państwa wniosku z 23 kwietnia 2019 r. wydałem 27 czerwca 2019 r.
    postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia znak (...). Postanowienie
    doręczono Państwu 2 lipca 2019 r.
    Zażalenie
    10 lipca 2019 r. wpłynęło zażalenie z 8 lipca 2019 r. na ww. postanowienie.
    Postanowienie utrzymujące w mocy
    20 sierpnia 2019 r. wydałem postanowienie znak (...) utrzymujące w mocy
    postanowienie z 27 czerwca 2019 r. znak (...) o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia.
    Postanowienie doręczono Państwu 20 sierpnia 2019 r.
    Skarga na postanowienie
    19 września 2019 r. wnieśli Państwo skargę na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku.
    Wnieśli Państwo o:
      1) uwzględnienie skargi i uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia,
      2) względnie uchylenie także w całości postanowienia z dnia 27 czerwca 2019 r., sygn.
        (...),
      3) zasądzenie na rzecz Skarżącej od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym
        kosztów zastępstwa procesowego, według norm prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone postanowienie z 20
    sierpnia 2019 r. znak (...) – wyrokiem z 29 kwietnia 2020 r. sygn. akt I SA/Gd 1962/19.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 2 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1452/20 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił postanowienie stał się prawomocny 2 lipca 2024 r. Odpis
    prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy wpłynął do mnie 6 listopada 2024 r.
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej pismem z 5 lutego 2025 r. znak (...) uchylił
    postanowienie I instancji z 27 czerwca 2019 r. znak (...) o pozostawieniu wniosku bez
    rozpatrzenia.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny i Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe
        .

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2018 r. poz. 2174 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych.
    Należy również zaznaczyć, że wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w ust. 2a-
    2h tego artykułu.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,

      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2e ustawy:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia
      kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu
      skarbowego w formie protokołu.
    Art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:

      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się
      odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Zauważyć należy, że powołany art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę
    podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno
    do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Zgodnie z tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do
    celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem od towarów i usług. „Towarzyszą”
    one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności
    podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to
    fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    sytuacjach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia podatku.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2019 r. poz. 506 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym
      terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika VAT.
    Jednocześnie jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami jedynie w zakresie
    wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na
    podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te
    jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności
    sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa
    cywilnego (nazwanych i nienazwanych).
    Przechodząc zatem do prawa do odliczenia podatku VAT, podkreślenia wymaga to, że
    obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą
    opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i usług
    wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.

    Natomiast, gdy przypisanie towarów i usług w całości do działalności gospodarczej
    podatnika nie jest możliwe, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a ustawy.
    Na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (Dz. U. z 2015 r. poz. 2193) zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 2 pkt 7 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o zakładzie budżetowym - rozumie się przez to
      utworzony przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządowy zakład
      budżetowy.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji
    dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Ww. rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są sposoby
    określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć. Metody te mają charakter
    „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu działalności gospodarczej w
    całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej
    poza sferą podatku od towarów i usług.
    § 3 ust. 4 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku zakładu budżetowego
      sposób ustalony według wzoru:
      x=Ax100P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X- proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,

      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      P - przychody wykonane zakładu budżetowego.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót należy rozumieć podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a,
      art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
          odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          eksportu towarów,
          wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    § 2 pkt 11 rozporządzenia:
      Przez przychody wykonane zakładu budżetowego rozumie się przychody zakładu
      budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje
      przekazane temu zakładowi z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
      pomniejszone o kwoty dotacji, które zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z
      wykonania planu finansowego, z których zakład ten pokrywał koszty swojej
      działalności wykonując przypisane mu zadania jednostki samorządu terytorialnego, z
      wyjątkiem odsetek od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do
      przychodów z mienia tego zakładu budżetowego oraz odszkodowań należnych temu
      zakładowi innych niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a
      ust. 1 ustawy.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Należy zauważyć, że wyłączenie powyższych transakcji z przychodów wykonanych zakładu
    budżetowego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z

    obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty
    przychodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić
    proporcję.
    § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    Zgodnie z przedstawionym w § 3 ust. 4 cyt. rozporządzenia sposobem określenia proporcji
    ustalonym dla zakładu budżetowego, w mianowniku wzoru ujmuje się przychody
    wykonane zakładu budżetowego.
    Zauważyć trzeba, że z zawartej w § 2 pkt 11 rozporządzenia definicji przychodów
    wykonanych zakładu budżetowego wynika, że są to przychody w rozumieniu ustawy o
    finansach publicznych (...).
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług. W ramach Państwa struktury organizacyjnej funkcjonuje samorządowy zakład
    budżetowy - Ośrodek (Zakład), który nie posiada odrębnej osobowości prawnej.
    Za pośrednictwem Zakładu, świadczą/będą Państwo świadczyć czynności z zakresu
    kultury fizycznej, sportu i rekreacji na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców i instytucji z
    terenu Miasta (podmioty zewnętrzne) oraz Państwa jednostek budżetowych, a także na
    potrzeby własne (Urzędu).
    Do realizacji powyższych zadań służy posiadana przez Państwa, a zarządzana przez Zakład
    infrastruktura sportowo-rekreacyjna (dalej łącznie: „Infrastruktura”), w skład której
    wchodzą miedzy innymi:
        obiekty sportowo-rekreacyjne (boiska, hale sportowe, korty tenisowe, place zabaw),
        pojazdy wykorzystywane na potrzeby Zakładu,
        wyposażenie budynków np.: sprzęt komputerowy, meble.
    Ponoszą/będą Państwo ponosić wydatki inwestycyjne związane z budową/modernizacją
    infrastruktury sportowo-rekreacyjnej znajdującej się na terenie Miasta. Inwestycje te są
    /będą finansowane zarówno z Państwa środków własnych, jak i ze środków pozyskanych
    ze źródeł zewnętrznych. Samodzielnie lub za pośrednictwem Zakładu, ponoszą/będą
    Państwo ponosić również bieżące wydatki związane z infrastrukturą sportowo-rekreacyjną
    oraz z budynkami, którymi administruje Zakład.
    W przypadku realizacji przez Państwa inwestycji związanych z Infrastrukturą, po ich
    zakończeniu inwestycje te są/będą nieodpłatnie przekazywane do wykorzystywania przez
    Zakład. W takich sytuacjach na koncie „pozostałe przychody operacyjne” wykazywana jest
    /będzie przez Zakład równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych
    /wartości niematerialnych i prawnych przekazanych do Zakładu przez Państwa.
    Jednocześnie wartość tych odpisów ujmowana/prezentowana jest/będzie w analogicznej
    wartości także w kosztach zakładu budżetowego.
    Ponadto, w sprawozdaniu z wykonania planu finansowego Zakładu wykazywany jest
    /będzie również stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego, który
    kalkulowany jest na podstawie danych za poprzedni rok finansowy i stanowi różnicę
    między sumą stanu środków obrotowych na początek roku i przychodów należnych
    związanych z prowadzoną działalnością a sumą opłaconych kosztów, zobowiązań i
    nieponiesionych wydatków na inwestycje finansowane ze środków własnych.

    Ponadto wskazują Państwo, że wykazywana przez Zakład równowartość odpisów
    amortyzacyjnych oraz stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego
    nie stanowi/nie będzie stanowić przychodów uzyskiwanych przez Zakład z tytułu
    wykonywanej działalności, do której został powołany Zakład.
    Mają Państwo wątpliwości, czy równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przekazywanych przez Państwa do
    Zakładu stanowi/będzie stanowić przychody wykonane Zakładu w rozumieniu § 2 pkt 11
    rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika oraz stan środków obrotowych na
    początek okresu sprawozdawczego stanowi/będzie stanowić przychody wykonane
    Zakładu w rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia w sprawie pre-współczynnika.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. określa co powinno zostać ujęte w
    mianowniku proporcji obliczanej dla zakładu budżetowego. Z powyższego wzoru wynika,
    że mianownik proporcji stanowią przychody wykonane zakładu budżetowego. Ze
    słowniczka znajdującego się w § 2 ww. rozporządzenia jednoznacznie wynika co należy
    rozumieć pod pojęciem przychodów wykonanych zakładu budżetowego. Jak wyżej
    wskazano, zgodnie z pkt 11 § 2 rozporządzenia ww. przychody to przychody zakładu
    budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane
    temu zakładowi z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty
    dotacji, które zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu
    finansowego, z których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując
    przypisane mu zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od
    środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego zakładu
    budżetowego, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    § 1 pkt 1 lit. a)-d) rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z 9 stycznia 2018 r. w
    sprawie sprawozdawczości budżetowej (Dz. U. z 2018 r. poz. 109 ze zm.):
      Rozporządzenie określa m.in: rodzaje, formy, terminy i sposoby sporządzania
      sprawozdań m.in.:
      a) z wykonania budżetów jednostek samorządu terytorialnego,
      b) z wykonania planów finansowych jednostek budżetowych,
      c) z dochodów i wydatków na rachunkach, o których mowa w art. 163 i art. 223
        ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. finansach publicznych, zwanej dalej „ustawą o
        finansach publicznych”,
      d) z wykonania planów finansowych samorządowych zakładów budżetowych.
    Szczegóły sporządzania sprawozdań oraz ich wzory określają załączniki do ww.
    rozporządzenia w sprawie sprawozdawczości budżetowej.
    Wzór sprawozdania z wykonania planów finansowych samorządowych zakładów
    budżetowych (Rb30S) został określony w załączniku nr 22 do ww. rozporządzenia.
    W rozdziale 7 uregulowano kwestie dotyczące sprawozdania Rb-30S z wykonania planów
    finansowych samorządowych zakładów budżetowych.
    § 18 ust. 1 rozporządzenia w sprawie sprawozdawczości budżetowej:
      Sprawozdanie jednostkowe sporządza się w szczegółowości: dział, rozdział, paragraf.
    § 18 ust. 2 rozporządzenia w sprawie sprawozdawczości budżetowej:
      W dziale A. „Przychody”: w kolumnach: „Plan”, „Wykonanie” wykazuje się:
      1) według paragrafów:
      a) przychody,
      b) dotacje (bez dotacji celowych na finansowanie lub dofinansowanie kosztów
        realizacji inwestycji);

      2) w wydzielonych wierszach:
      a) „I 110” - równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych otrzymanych nieodpłatnie przez
        samorządowy zakład budżetowy, a także od środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych, na sfinansowanie których samorządowy zakład
        budżetowy otrzymał środki pieniężne,
      b) „K 100” - pozostałe przychody nieokreślone w paragrafach klasyfikacji budżetowej
        oraz inne zwiększenia środków obrotowych (w szczególności: zyski nadzwyczajne,
        zmiana stanu produktów, środki obrotowe otrzymane nieodpłatnie),
      c) „K 110” - stan środków obrotowych netto na początek okresu sprawozdawczego.
    § 18 ust. 3 rozporządzenia w sprawie sprawozdawczości budżetowej:
      W dziale B. „Koszty i inne obciążenia” w kolumnach „Plan” i „Wykonanie” wykazuje się:
      1) według paragrafów – koszty i inne obciążenia:
      2) w wydzielonych wierszach w lit. b) i f):
          „I 100” – odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych otrzymanych nieodpłatnie przez samorządowy
          zakład budżetowy, a także od środków trwałych oraz wartości
          niematerialnych i prawnych, na sfinansowanie których samorządowy zakład
          budżetowy otrzymał środki pieniężne,
          „P 130” – stan środków obrotowych netto na koniec okresu sprawozdawczego.
    Zgodnie z § 42 rozporządzenia Ministra Finansów z 7 grudnia 2010 r. w sprawie sposobu
    prowadzenia gospodarki finansowej jednostek budżetowych i samorządowych zakładów
    budżetowych (Dz. U. z 2015 r. poz. 1542 ze zm.):
      Rozliczenia samorządowego zakładu budżetowego z budżetem jednostki samorządu
      terytorialnego są planowane w dziale i rozdziale właściwym dla przeważającego
      rodzaju działalności samorządowego zakładu budżetowego określonego w
      przepisach o klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz
      środków pochodzących ze źródeł zagranicznych niepodlegających zwrotowi.
    § 43 ust. 2 rozporządzenia w sprawie sposobu prowadzenia gospodarki finansowej
    jednostek budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych:
      Faktyczny stan środków obrotowych zakładu budżetowego na koniec roku ustala się
      jako różnicę między sumą stanu środków obrotowych na początek roku i
      przychodów należnych związanych z prowadzoną działalnością a sumą opłaconych
      kosztów, zobowiązań i nieponiesionych wydatków na inwestycje finansowane ze
      środków własnych, ujętych w zatwierdzonym planie finansowym samorządowego
      zakładu budżetowego, z zastrzeżeniem § 38 ust. 1.
    § 44 rozporządzenia w sprawie sposobu prowadzenia gospodarki finansowej jednostek
    budżetowych i samorządowych zakładów budżetowych:
      Samorządowy zakład budżetowy planuje jako wpłatę do budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego różnicę między sumą planowanych przychodów,
      powiększonych o planowany stan środków obrotowych na początek roku, a sumą
      planowanych kosztów powiększonych o planowany stan środków obrotowych na
      koniec roku.
    Odnosząc treść powołanych przepisów do okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    równowartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych przekazanych przez Państwa do Zakładu oraz stanu środków

    obrotowych na początek okresu sprawozdawczego nie stanowi/nie będzie stanowić
    przychodów wykonanych zakładu budżetowego w rozumieniu ustawy o finansach
    publicznych, a tym samym w rozumieniu § 2 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. Zatem nie należy ich uwzględniać w mianowniku proporcji (tzw.
    „prewspółczynnika”), o której mowa w § 3 ust. 4 powołanego rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. Równowartość odpisów amortyzacyjnych nie stanowi
    faktycznych (wykonanych) przychodów, gdyż nie powoduje fizycznego wpływu środków
    pieniężnych. Wykazywana jest ona w ww. sprawozdaniu zarówno po stronie przychodów
    jak i kosztów Zakładu. Stan środków obrotowych na początek okresu sprawozdawczego
    jest to rachunkowa pozycja wykazywana w sprawozdaniu z wykonania planu finansowego
    Zakładu, która kalkulowana jest na podstawie danych za poprzedni rok finansowy i
    stanowi różnicę między sumą stanu środków obrotowych na początek roku i przychodów
    należnych związanych z prowadzoną działalnością a sumą opłaconych kosztów,
    zobowiązań i nieponiesionych wydatków na inwestycje finansowane ze środków własnych.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, a także zdarzenia przyszłego i
    stanu prawnego, który obowiązywał w dniu wydania pierwotnego rozstrzygnięcia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.