Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-594/09-7/AO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-27
Teza: Czy ponoszone przez Spółkę dodatkowe wydatki (hotele, przeloty, taksówki) związane z wykonywaniem pracy stanowią koszt uzyskania przychodu dla Spółki?
Słowa kluczowe: cel-cel wydatku; koszt-koszty uzyskania przychodów; umowa-umowa zlecenia; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29 lipca 2009 r. (data wpływu 3 sierpnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

1.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej,
2.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację posiedzeń Rady Nadzorczej,
3.  określenia momentu zaliczenia wydatków na rzecz pracowników do kosztów uzyskania przychodów,
4.  możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka podpisuje umowy z osobami fizycznymi oraz firmami z zagranicy, wykonującymi usługi doradcze lub konsultingowe na terytorium RP, w siedzibie Spółki. Oprócz wynagrodzenia za wykonywaną pracę, w umowie zawarte są postanowienia o pokrywaniu przez Spółkę wydatków związanych z podróżą (przeloty, hotele) oraz innych wydatków (np. przejazdy taksówkami) związanych z pracą wykonywaną na rzecz Spółki.

Za wykonaną pracę zleceniobiorcy wystawiają na Spółkę faktury lub rachunki do zawartej umowy, w zależności od rodzaju podmiotu przyjmującego zlecenie, a za dodatkowe wydatki płacone przez zleceniobiorców Spółka zwraca koszty ich poniesienia lub sama je ponosi (w przypadku rezerwacji lotów lub hoteli) na podstawie dokumentów wystawionych na Spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na rzecz zleceniobiorców.

Czy ponoszone przez Spółkę dodatkowe wydatki (hotele, przeloty, taksówki) związane z wykonywaniem pracy stanowią koszt uzyskania przychodu dla Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione wydatki stanowią koszt uzyskania przychodu, ponieważ są integralną częścią umowy zawieranej ze zleceniobiorcami, są związane z wykonywaną przez nich pracą i ponoszone w celu osiągnięcia przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Z przepisu tego wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co istotne również, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód podlegający opodatkowaniu.

Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 15 ust. 1 ustawy.

Z powyższego przepisu wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest poprawienie wyniku finansowego oraz osiągnięcie przychodu – z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę wynika, że postanowienia o pokrywaniu przez Spółkę, oprócz wynagrodzenia za wykonywaną pracę, dodatkowych wydatków wynikają z zawartej umowy.

W odniesieniu do ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków związanych z podróżą (przeloty, hotele) oraz innych wydatków (np. przejazdy taksówkami) związanych z pracą wykonywaną na rzecz Spółki przez zleceniobiorców, należy podkreślić, że w katalogu przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawarto zakazu, ani jakiegokolwiek ograniczenia co do możliwości zaliczenia tego rodzaju wydatków do kosztów uzyskania przychodów. W konsekwencji, wydatki takie mogą stanowić koszty uzyskania przychodów.

Reasumując, stwierdzić należy, że ponoszone przez Wnioskodawcę dodatkowe wydatki (hotele, przeloty, taksówki) na rzecz zleceniobiorców, związane z wykonywaniem pracy, należy kwalifikować do kosztów uzyskania przychodów w oparciu o treść art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie dodaje się, że wniosek Spółki w zakresie pozostałych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób prawnych został rozpatrzony odrębnymi rozstrzygnięciami, i tak:

*   w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej - interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB3/423-594/09-4/AO,
*   w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na organizację posiedzeń Rady Nadzorczej - interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB3/423-594/09-5/AO,
*   w części dotyczącej określenia momentu zaliczenia wydatków na rzecz pracowników do kosztów uzyskania przychodów - interpretacja indywidualna z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB3/423-594/09-6/AO.

Natomiast w zakresie stanów faktycznych dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych wniosek został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami indywidualnymi z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB1/415-834/09-4/TW i nr ILPB1/415-834/09-5/TW oraz postanowieniem o odmowie wszczęcia postępowania z dnia 27 października 2009 r. nr ILPB1/415-834/09-6/TW.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.