Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.144.2017.1.JKu
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-06
Teza: pomimo więc, że Wnioskodawca wskazał, że w żadnym momencie nie staje się dysponentem środków pieniężnych przekazywanych przez Użytkowników, to z treści wniosku wynika jednak wprost, iż ww. środki będą przez Wnioskodawcę lokowane na lokatach bankowych a ponadto odsetki z tytułu tych lokat stanowić będą przychód Wnioskodawcy. Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż tytuł prawny do lokowania środków Użytkowników zgromadzonych na rachunku bankowym nie stanowi żadnej z czynności wymienionej w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Uznać bowiem należy, że ww. planowana czynność w istocie stanowić będzie umowę depozytu nieprawidłowego.
Słowa kluczowe: depozyt-depozyt nieprawidłowy; lokaty; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 26 maja 2017 r. (data wpływu – 26 maja 2017 r.), uzupełnionym 2 oraz 7 czerwca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych dysponowania środkami pieniężnymi poprzez ich lokowanie na lokatach bankowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych dysponowania środkami pieniężnymi poprzez ich lokowanie na lokatach bankowych.

Wniosek został uzupełniony 2 oraz 7 czerwca 2017 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na prowadzeniu serwisu internetowego (dalej: „Serwis”). Działalność serwisu określa regulamin (dalej: „Regulamin”).

Serwis umożliwia użytkownikom Serwisu (dalej: „Użytkownicy”) organizowanie tzw. „zrzutek” (dalej: „Zrzutka”). Zrzutka oznacza możliwość pozyskiwania/gromadzenia środków przez danego Użytkownika portalu (dalej: „Organizator”) w celu realizacji określonego projektu.

Zgodnie z Regulaminem, projektem jest każdy przejaw działalności biznesowej, kulturalnej, naukowej lub społecznej, a także prywatnej i sprzedażowej, na którego realizację Organizator gromadzi środki finansowe za pomocą Serwisu. Pozostali Użytkownicy mogą dokonywać wpłat na daną Zrzutkę.

Użytkownikiem Serwisu może być osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, której ustawa przyznaje zdolność prawną. Użytkownik po rejestracji otrzymuje indywidualne konto w Serwisie. Każdy użytkownik może mieć tylko jedno konto. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę za pośrednictwem Serwisu polegają na udostępnieniu Użytkownikom przestrzeni do organizowania Zrzutek oraz pośredniczeniu w przekazywaniu środków pieniężnych między Użytkownikami.

Użytkownicy pragnący wesprzeć Zrzutkę danego Organizatora określają kwotę środków pieniężnych, którą chcą przekazać Organizatorowi, a następnie wpłacają środki przy użyciu jednego ze sposobów płatności oferowanych w ramach Serwisu przez zewnętrznych dostawców współpracujących z Wnioskodawcą. Środki pieniężne wpłacane przez wszystkich Użytkowników na wszystkie Zrzutki są gromadzone przez Wnioskodawcę na jednym rachunku bankowym prowadzonym dla Wnioskodawcy. Tym niemniej, Wnioskodawca wykorzystuje tzw. wirtualne subkonta dla każdej Zrzutki w celu przypisania wpłat otrzymywanych od Użytkowników Serwisu konkretnym Organizatorom.

Gromadzenie środków pieniężnych odbywa się od dnia wystawienia danej Zrzutki w Serwisie do ostatniego dnia okresu wskazanego przez jej Organizatora, tj. do zakończenia trwania danej Zrzutki. Organizator może wypłacić zgromadzone na daną Zrzutkę środki pieniężne do wysokości ich wartości nominalnej w każdym czasie (tj. zarówno w trakcie trwania Zrzutki, jak i po jej zakończeniu) na prowadzony w Polsce rachunek bankowy przypisany do jego konta w Serwisie.

Przekazywane pomiędzy Użytkownikami Serwisu środki pieniężne w żadnym momencie nie stają się własnością Wnioskodawcy – mamy do czynienia jedynie z wierzytelnościami Organizatorów względem Wnioskodawcy, a także Wnioskodawcy względem banku prowadzącego rachunek bankowy, na którym są przechowywane środki. Stronami umów w zakresie gromadzenia środków na Zrzutkach, na podstawie których dokonywany jest transfer środków pieniężnych, są wyłącznie Użytkownicy Serwisu oraz Organizator. W ramach podstawowego wariantu świadczonych usług Wnioskodawca nie pobiera jakichkolwiek opłat z tytułu umożliwienia organizacji Zrzutek, ani nie pobiera jakichkolwiek prowizji od środków pieniężnych przekazywanych pomiędzy Użytkownikami.

Obecnie Wnioskodawca uzyskuje przychody umożliwiając Użytkownikom korzystanie z dodatkowych odpłatnych funkcji Serwisu, np. pozycjonowania Zrzutek (pozwalających m.in. na lepsze ich wypromowanie poprzez zwiększenie ich widoczności w Serwisie) czy umożliwienia dokonywania płatności za pośrednictwem narzędzi zapewniających szybszą realizację transakcji, m.in. platformy PayPal. Wnioskodawca przyjmuje również od Użytkowników dobrowolne wpłaty wspierające działanie Serwisu.

W przyszłości Wnioskodawca rozważa lokowanie środków zgromadzonych na tym rachunku bankowym (w całości lub w części), w okresie trwania Zrzutek na lokatach bankowych. Odsetki z tytułu takich lokat stanowiłyby przychód Wnioskodawcy (tj. nie byłyby przekazywane Organizatorom). Organizator w dalszym ciągu miałby jednak prawo do wypłaty zgromadzonych w ramach Zrzutki środków w dowolnym momencie, w okresie trwania Zrzutki. W takim przypadku, jeśli Wnioskodawca nie dysponowałby wystarczającą kwotą wolnych środków, lokata bankowa byłaby zrywana, a Wnioskodawca traciłby prawo do odsetek (chyba że warunki lokaty przewidywałyby, że jej zerwanie nie oznacza utraty naliczonych odsetek). Przekazywane pomiędzy Użytkownikami Serwisu środki pieniężne w dalszym ciągu, w żadnym momencie, nie stają się własnością Wnioskodawcy – mamy do czynienia jedynie z wierzytelnościami Organizatorów względem Wnioskodawcy, a także Wnioskodawcy względem banku prowadzącego rachunek bankowy, na którym są przechowywane środki.

Na mocy Regulaminu, Wnioskodawca nie miałby również prawa dysponowania tymi środkami (w szczególności, nie mógłby z nich korzystać w dowolny sposób, np. regulować swoich zobowiązań, inwestować w instrumenty finansowe), z wyjątkiem prawa do ulokowania tych środków na lokacie/lokatach bankowych. Takie uprawnienie przysługiwałoby Wnioskodawcy na podstawie Regulaminu. Z uwagi na prowadzenie jednego zbiorczego rachunku bankowego nie jest i nie będzie możliwe określenie, czyje środki pieniężne zostały wpłacone na lokatę, a tym samym nie będzie możliwe określenie, z jakiej konkretnie Zrzutki i jaki przychód odsetkowy został uzyskany przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dysponowanie przez Wnioskodawcę środkami pieniężnymi wpłaconymi przez Użytkowników, poprzez lokowanie ich na lokatach bankowych, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, dysponowanie przez niego środkami pieniężnymi wpłaconymi przez Użytkowników na rachunek bankowy, którego posiadaczem będzie Wnioskodawca, poprzez lokowanie ich na lokatach bankowych nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.

Wnioskodawca wskazał, że zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

*   umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
*   umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
*   umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
*   umowy dożywocia,
*   umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
*   ustanowienie hipoteki,
*   ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
*   umowy depozytu nieprawidłowego,
*   umowy spółki.

Powyższy katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest zamknięty. Oznacza to, że opodatkowaniu podlegają wyłącznie ww. czynności. Jednocześnie, ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych nie zawiera własnego, autonomicznego katalogu pojęć określających przedmiot opodatkowania, ale odnosi się do pojęć zdefiniowanych w Kodeksie cywilnym, tj. wskazanych w katalogu art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy umów nazwanych. A contrario, umowy nienazwane nie polegają opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Powyższe stanowisko jest przy tym powszechnie akceptowane zarówno przez organy podatkowe, jak i orzecznictwo.

W opinii Wnioskodawcy, tytuł prawny do lokowania środków Użytkowników zgromadzonych na rachunku bankowym w okresie trwania Zrzutki na lokacie/lokatach bankowych nie stanowi żadnej z ww. czynności. W szczególności, nie jest umową pożyczki ani umową depozytu nieprawidłowego.

Zgodnie z art. 720 § 1 ustawy Kodeks cywilny, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. W związku z powyższym, aby umowa, na mocy której będzie dochodzić do transferu środków pieniężnych ze zbiorczego rachunku bankowego na lokatę bankową utworzoną na wniosek Wnioskodawcy, mogła zostać uznana za pożyczkę, Wnioskodawca musiałby stać się właścicielem lokowanych na lokacie środków. Tymczasem, Wnioskodawca nie otrzymuje tych środków pod tytułem zwrotnym od Organizatorów (nie występuje po ich stronie zobowiązanie do przeniesienia określonej sumy pieniężnej na własność Wnioskodawcy), lecz od Użytkowników korzystających z usług Wnioskodawcy jako pośrednika przekazującego środki Organizatorowi w celu wsparcia konkretnej Zrzutki. Wnioskodawca nie może w sposób dowolny decydować o sposobie korzystania z tych środków – na mocy Regulaminu dysponentami środków pozostaną poszczególni Organizatorzy, którzy będą mogli w każdym czasie zażądać wypłaty środków zgromadzonych na swojej Zrzutce. A zatem, tytułem prawnym Wnioskodawcy do lokowania środków na lokacie/lokatach bankowych nie będzie umowa pożyczki.

W ocenie Wnioskodawcy, tytułem prawnym do lokowania środków na lokacie/lokatach bankowych nie będzie także umowa depozytu nieprawidłowego. W świetle art. 845 Kodeksu cywilnego depozyt nieprawidłowy jest szczególnym rodzajem umowy przechowania, na mocy której składający depozyt upoważnia przechowawcę do rozporządzania środkami pieniężnymi lub rzeczami oznaczonymi co do gatunku, które zostały mu oddane w przechowanie. Ponieważ do umowy tej znajdują zastosowanie przepisy Kodeksu cywilnego regulujące zarówno umowę przechowania, jak i umowę pożyczki, przechowawca nieprawidłowy nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim rozporządzać wedle własnego uznania, tak jak ma to miejsce w przypadku umowy pożyczki. Biorąc pod uwagę, że ze względu na postanowienia Regulaminu, Wnioskodawca w żadnym momencie nie staje się dysponentem środków pieniężnych przekazywanych przez Użytkowników Organizatorowi danej Zrzutki (zgodnie z Regulaminem nie może w sposób dowolny decydować o sposobie korzystania z tych środków), które zamierza lokować na lokacie/lokatach bankowych, to przytoczone okoliczności wykluczają możliwość kwalifikacji tytułu prawnego do lokowania tych środków na lokacie/lokatach bankowych jako depozytu nieprawidłowego.

Mając na uwadze, że tytułem prawnym do dysponowania przez Wnioskodawcę środkami pieniężnymi wpłaconymi Organizatorowi przez Użytkowników na daną Zrzutkę wyłącznie poprzez ulokowanie ich na bezpiecznej lokacie/lokatach bankowych nie będzie żadna z umów nazwanych, wskazanych w art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a jedynie postanowienia Regulaminu, czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. W świetle powyższego, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w sprawie.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał się na interpretacje indywidualne oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona)
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Jeżeli dana czynność nie została wymieniona w ustawowym katalogu, nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem nawet, jeśli wywołuje skutki gospodarcze takie same lub podobne do tych, które zostały w katalogu wymienione. Podkreślić jednak należy, że o podleganiu danej czynności opodatkowaniu tym podatkiem decyduje jej treść (elementy przedmiotowo istotne), a nie nazwa. Tym samym, jeżeli strony zawierają umowę i układają stosunki w jej ramach w określony sposób, to dla oceny czy powstanie obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych, w związku z dokonaniem wskazanej w ustawie czynności, miarodajne będą rzeczywiste prawa i obowiązki stron tej umowy pozwalające na ich kwalifikację pod względem prawnym.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) i j) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku oraz umowy depozytu nieprawidłowego.

Na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, inne niż umowa spółki i jej zmiany:

1.  w zakresie, w jakim są opodatkowane podatkiem od towarów i usług
2.  jeżeli przynajmniej jedna ze stron jest zwolniona od podatku od towarów i usług z tytułu dokonania tej czynności, z wyjątkiem:
    *   umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach,
    *   umów sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.

W myśl art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459, ze zm.), przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Natomiast stosownie do treści art. 845 Kodeksu cywilnego – jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu; przepisy te zawarte są w art. 835-844 Kodeksu cywilnego.

Powołane przepisy regulują dwie odrębne instytucje dotyczące dysponowania środkami pieniężnymi czy też rzeczami oznaczonymi co do gatunku.

Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania, instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.

Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem rozporządzania nimi.

Przechowawca „nieprawidłowy” może rozporządzać przedmiotem depozytu tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.

Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, że działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na prowadzeniu serwisu internetowego, który umożliwia użytkownikom Serwisu organizowanie tzw. „zrzutek”. Środki pieniężne wpłacane przez wszystkich Użytkowników na wszystkie Zrzutki są gromadzone przez Wnioskodawcę na jednym rachunku bankowym prowadzonym dla Wnioskodawcy. Przekazywane pomiędzy Użytkownikami Serwisu środki pieniężne w żadnym momencie nie stają się własnością Wnioskodawcy – mamy do czynienia jedynie z wierzytelnościami Organizatorów względem Wnioskodawcy, a także Wnioskodawcy względem banku prowadzącego rachunek bankowy, na którym są przechowywane środki. W przyszłości Wnioskodawca rozważa lokowanie środków zgromadzonych na tym rachunku bankowym (w całości lub w części), w okresie trwania Zrzutek na lokatach bankowych. Odsetki z tytułu takich lokat stanowiłyby przychód Wnioskodawcy Przekazywane pomiędzy Użytkownikami Serwisu środki pieniężne w dalszym ciągu, w żadnym momencie, nie stają się własnością Wnioskodawcy – mamy do czynienia jedynie z wierzytelnościami Organizatorów względem Wnioskodawcy, a także Wnioskodawcy względem banku prowadzącego rachunek bankowy, na którym są przechowywane środki. Na mocy Regulaminu, Wnioskodawca nie miałby również prawa dysponowania tymi środkami (w szczególności, nie mógłby z nich korzystać w dowolny sposób, np. regulować swoich zobowiązań, inwestować w instrumenty finansowe), z wyjątkiem prawa do ulokowania tych środków na lokacie/lokatach bankowych. Takie uprawnienie przysługiwałoby Wnioskodawcy na podstawie Regulaminu. Z uwagi na prowadzenie jednego zbiorczego rachunku bankowego nie jest i nie będzie możliwe określenie, czyje środki pieniężne zostały wpłacone na lokatę, a tym samym nie będzie możliwe określenie, z jakiej konkretnie Zrzutki i jaki przychód odsetkowy został uzyskany przez Wnioskodawcę.

Jak twierdzi Wnioskodawca, tytuł prawny do lokowania środków Użytkowników na lokacie/lokatach bankowych nie stanowi żadnej z czynności wymienionej w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W szczególności – zdaniem Wnioskodawcy – nie jest umową pożyczki ani umową depozytu nieprawidłowego.

Z powyższym stanowiskiem Organ nie może się całkowicie zgodzić.

O ile należy podzielić zdanie Wnioskodawcy, że w opisanej sytuacji nie ma miejsca umowa pożyczki, o tyle nie można przyznać mu racji, że dysponowanie na podstawie Regulaminu środkami wpłaconymi na ”Zrzutkę”, poprzez ich lokowanie na lokaty terminowe, nie nosi znamion umowy depozytu nieprawidłowego.

Jak wynika z cytowanych przepisów, do elementów istotnych umowy depozytu nieprawidłowego należy to, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Jeżeli z przepisów albo z umowy lub z okoliczności wynika takie uprawnienie przechowawcy, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika wprost, iż Wnioskodawca rozważa lokowanie środków zgromadzonych na rachunku bankowym (w całości lub w części), w okresie trwania „Zrzutek” na lokatach bankowych. Odsetki z tytułu takich lokat stanowiłyby przychód Wnioskodawcy. Uprawnienie do lokowania tych środków wynikać będzie z Regulaminu. Tym samym, z okoliczności sprawy wprost wynika, że Wnioskodawca będzie miał prawo dysponować opisanymi środkami. Potwierdzeniem tego jest nawet sformułowane pytanie we wniosku: „Czy dysponowanie przez Wnioskodawcę środkami pieniężnymi wpłaconymi przez Użytkowników, poprzez ich lokowanie na lokatach bankowych, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych?”.

Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 10 czerwca 2011 r. o sygn. akt II FSK 1722/10: „Okolicznością kluczową w sprawie, która przesądzała o uznaniu czynności prawnej dokonanej między skarżącymi za depozyt nieprawidłowy (…) był bezsporny fakt dysponowania przez skarżącą pieniędzmi należącymi do skarżącego, za pośrednictwem rachunku bankowego prowadzonego dla skarżącej. (…) Z samych bowiem okoliczności sprawy wynikało, że przechowawca miał uprawnienie do rozporządzania pieniędzmi oddanymi na przechowanie, co więcej zaś, z uprawnienia tego faktycznie korzystał.”

Podobnie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 8 stycznia 2015 r. sygn. akt I SA/Kr 1538/14 w którym uznał, iż „dla ustalenia treści czynności prawnej, o której mowa w art. 845 \[k.c.\] (depozytu nieprawidłowego) koniecznym było ustalenie, czy środki pieniężne zostały przelane na rachunek bankowy prowadzony dla skarżącego oraz czy skarżący mógł przechowywaną kwotą rozporządzać.”

W kontekście przywołanych przepisów należy bezsprzecznie stwierdzić, iż w okolicznościach wskazanych przez Wnioskodawcę, czynność lokowania środków Użytkowników stanowi czynność rozporządzania środkami gromadzonymi na „Zrzutkach”. Tym samym stanowi depozyt nieprawidłowy. Wnioskodawca sam przecież wskazał, że na mocy Regulaminu miałby prawo do lokowania tych środków na lokacie/lokatach bankowych a odsetki z tytułu takich lokat stanowiłyby przychód Wnioskodawcy. To oznacza, że ma prawo dysponowania powierzonymi mu środkami i korzystanie z nich poprzez pozyskiwanie odsetek z lokaty. Fakt, że środki wpłacane na „Zrzutki” nie stają się jego własnością nie ma znaczenia.

Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest konieczne dla bytu umowy depozytu nieprawidłowego. Z definicji depozytu nieprawidłowego wynika wprost, że aby depozyt nieprawidłowy miał miejsce, to prawo do rozporządzania środkami może wynikać tylko z okoliczności. Tak właśnie jest w analizowanej sprawie. Środki pieniężne wpłacane przez wszystkich Użytkowników na wszystkie Zrzutki są gromadzone przez Wnioskodawcę na jednym rachunku bankowym prowadzonym dla Wnioskodawcy, a uprawnienie do lokowania tych środków na lokacie/lokatach bankowych przysługujące Wnioskodawcy wynikałoby wprost z Regulaminu.

Pomimo więc, że Wnioskodawca wskazał, że w żadnym momencie nie staje się dysponentem środków pieniężnych przekazywanych przez Użytkowników, to z treści wniosku wynika jednak wprost, iż ww. środki będą przez Wnioskodawcę lokowane na lokatach bankowych a ponadto odsetki z tytułu tych lokat stanowić będą przychód Wnioskodawcy. Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, iż tytuł prawny do lokowania środków Użytkowników zgromadzonych na rachunku bankowym nie stanowi żadnej z czynności wymienionej w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Uznać bowiem należy, że ww. planowana czynność w istocie stanowić będzie umowę depozytu nieprawidłowego.

Jednocześnie Organ pragnie zwrócić uwagę, że w przypadku, gdy omawiana czynność będzie podlegała regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług, to w powyższej sprawie znajdzie zastosowanie wyłączenie zawarte w art. 2 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W takim przypadku na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż zapadły w odmiennym od sprawy stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. św. Mikołaja 78-79, 50-126 Wrocław w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.