Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-162/16/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-04-22
Teza: interpretacja przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie prawa i terminu odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-prawo do odliczenia; parking-miejsce parkingowe; samochód; zaliczka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 6 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2016 r. (data wpływu 9 marca 2016 r.), uzupełnionym w dniu 11 kwietnia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa i terminu odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 marca 2016 r. został złożony wniosek uzupełniony w dniu 11 kwietnia 2016 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie prawa i terminu odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego.

W złożonym wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą o profilu projektowanie i realizacja zabudów stałych oraz aranżacja wnętrz. Działalność jest zarejestrowana w województwie x, natomiast usługi wykonuje Pan od jakiegoś czasu w W gdzie ma zameldowanie.

W związku z planowanym przeniesieniem siedziby działalności gospodarczej do W zakupił Pan mieszkanie od dewelopera z rynku pierwotnego na osobę fizyczną (czyli na swoje nazwisko). A więc faktury VAT będą wystawione na osobę fizyczną i będą zawierały adres i NIP, pod którym jest zarejestrowana siedziba działalności. Część zakupionego, lokalu mieszkalnego zostanie przeznaczona na potrzeby działalności gospodarczej gdzie będzie przechowywana dokumentacja i będą przyjmowani klienci. Otrzymał Pan już pierwsze faktury.

Wiadomym jest Panu, że trzeba samemu wyliczyć udział procentowy części lokalu przeznaczonej do działalności gospodarczej i sporządzić oświadczenie o przekazaniu tej części na cele, działalności. Po rozpoczęciu, użytkowania lokalu, kwoty netto na podstawie faktur od dewelopera adekwatne do część lokalu przeznaczonego na cele firmowe należy wprowadzić jako środek trwały do amortyzacji.

Pozostaje sprawa podatku VAT z adekwatnej część lokalu przeznaczonej na cele firmowe. Jeden z Pana klientów z W prowadzący swoją działalność gospodarczą również kupił mieszkanie w W „na osobę fizyczną” i przeznaczył część mieszkania na cele swojej działalności gospodarczej amortyzując ja jako środek trwały oraz odliczając podatek VAT od zakupu z części mieszkania na cele działalności. „Niestety, nie był w stanie podać szczegółów owego procesu, którym zajmował się jego księgowy”.

Przychody uzyskane z działalności gospodarczej rozliczane są „na zasadach ogólnych KPiR”. Nabycia lokalu mieszkalnego w W dokonano z zamiarem zmiany miejsca zamieszkania i przeniesienia siedziby działalność gospodarczej do W z celem przeznaczenia części lokalu na prowadzenie działalności gospodarczej, gdzie będzie przechowywana dokumentacja działalności oraz wykonywanie czynności związanych z prowadzoną działalnością (konsultacje z klientem, tworzenie projektów, kosztorysów). Decyzję o przeznaczeniu części lokalu na działalność gospodarczą podjęto w sierpniu 2015 r. Lokal mieszkalny „został nabyty” zgodnie z aktem notarialnym 28 września 2015 r. Oddany do użytku zostanie w lipcu 2016 r. Nabycie mieszkania z przynależnym schowkiem lokatorskim i miejsca parkingowego w hali garażowej jest podzielone na raty do czasu oddania budynku do użytkowania i każdorazowo jest dokumentowane fakturami VAT (trwa nadal). Mieszkanie wraz ze schowkiem jest opodatkowane 8% stawką podatku, natomiast miejsce parkingowe 23% stawką.

Lokal mieszkalny w części przeznaczonej na prowadzenie działalności gospodarczej wykorzystywany będzie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Schowek lokatorski w całości będzie wykorzystywany w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Jako, że jest Pan montażystą swych projektów w schowku będą przechowywane narzędzia i odbywał się będzie montaż elementów użytkowych montowanych klientom. Schowek jest pomieszczeniem przynależnym do lokalu mieszkalnego i nie jest określona jego odrębna wartość w akcie notarialnym ani żadnym innym dokumencie, co uniemożliwia jego amortyzację.

Miejsce parkingowe w hali garażowej stanowi odrębny od lokalu mieszkalnego przedmiot nabycia i została określona odrębna cena nabycia oraz umowa.

Miejsce parkingowe będzie przeznaczone wyłącznie do prowadzonej działalności i do przechowywania samochodu, który „jest środkiem trwałym wykorzystywanym do celów działalności gospodarczej z możliwością użycia do celów osobistych i jest rozliczany z uwagi na przepis, że przy kosztach utrzymania samochodu przysługuje odliczenie 50% VAT od paliwa i innych wydatków, a nieodliczona część podatku VAT stanowi koszt uzyskania przychodów w działalności”.

Po odebraniu mieszkania trzeba je doprowadzić do stanu użytkowania i możliwości prowadzenia działalności, a co za tym idzie ponieść koszty związane z wykończeniem i wyposażeniem części powierzchni lokalu przeznaczonej pod działalność. Takim kosztem wykończenia lokalu będą materiały budowlane typu: kleje, farby, deska podłogowa oraz elementy wyposażenia jak: oświetlenie, stół i krzesła czy szafa na dokumenty.

Mieszkanie i miejsce parkingowe nie zostały jeszcze wprowadzone do ewidencji środków trwałych. Nie dokonano jeszcze żadnych wpisów w ewidencji KPiR związanych z zakupem mieszkania i miejsca parkingowego. „Zadałem pytanie - w którym momencie powinienem to uczynić?”

W związku z powyższym opisem, w odniesieniu do podatku od towarów i usług, w uzupełnieniu wniosku zadano następujące pytania.

1.  Czy faktycznie można odliczyć podatek VAT na podstawie faktury VAT wystawionej na osobę fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą od części lokalu mieszkalnego przeznaczonej na cele działalności gospodarczej tej osoby?
2.  Czy zakup miejsca parkingowego w hali garażowej można „skorzystać z odliczenia podatku VAT skoro będzie parkowany samochód osobowy, który jest środkiem trwałym firmy”?
3.  W którym momencie można odliczyć podatek VAT od części lokalu mieszkalnego i miejsca parkingowego przeznaczonych do działalności gospodarczej:
    1.  czy z chwilą całkowitej zapłaty za przedmioty nabycia,
    2.  czy w momencie przekazania do użytkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1. Akt notarialny nabycia nieruchomości jest na imię i nazwisko osoby fizycznej oraz adres i NIP zgodny z danymi prowadzonej działalności. Zatem zgodnie z art. 106e ust. 1 u.p.t.u. faktura powinna zawierać m.in. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy, a także numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej, pod którymi otrzymał on towary lub usługi.

Jako podatnik VAT jest Pan identyfikowany przez imię i nazwisko i numer NIP i to zarówno dla celów samej rejestracji VAT, jak i w celów rejestracji VAT-7.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego i nie podlega opodatkowaniu VAT.

Uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego, określone w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, należy wiązać z towarami i usługami nabywanymi w celu wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

Zatem, w Pana ocenie, można odliczyć podatek VAT na podstawie faktury VAT wystawionej na osobę fizyczną, która to osoba przekazuje część mieszkania na cele swojej działalności gospodarczej.

Ad. 2. Ponieważ parking jest odrębnym przedmiotem nabycia i całkowity jego koszt będzie środkiem trwałym, odliczenia podatku VAT można dokonać z chwilą całkowitej zapłaty za parking (otrzymaniem wszystkich faktur VAT) jeszcze przed przekazaniem do użytkowania jako środek trwały.

Faktury VAT za zakup miejsca parkingowego powinny być księgowane jako środek trwały koszt prowadzenia działalności z pełnym odliczeniem VAT.

Ad. 3. Ponieważ do odliczenia jest częściowy udział procentowy podatku VAT lokalu przeznaczonego na cele działalności gospodarczej, należy sporządzić oświadczenie wskazujące na udział procentowy sumy odliczenia VAT części na cele działalności jeszcze przed przekazaniem do użytkowania i wówczas podatek VAT można odliczyć z chwilą całkowitej zapłaty za lokal jeszcze przed przyjęciem go do ewidencji środków trwałych.

Część lokalu mieszkalnego przeznaczona na cele działalności gospodarczej jest częściowym udziałem procentowym od całego lokalu mieszkalnego, więc odliczenia podatku VAT można dokonać po sporządzeniu oświadczenia wskazującego na udział procentowy podatku VAT dla tej części z chwilą całkowitej zapłaty za lokal (otrzymaniem wszystkich faktur VAT) i po wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych, jeszcze przed przekazaniem do użytkowania.

Natomiast odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od chwili przekazania lokalu do użytkowania.

Parking jest odrębnym przedmiotem nabycia i całkowity jego koszt będzie środkiem trwałym, zatem odliczenia podatku VAT można dokonać z chwilą całkowitej zapłaty za parking (otrzymaniem wszystkich faktur VAT) i po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych, jaszcze przed przekazaniem do użytkowania. Faktury VAT za zakup miejsca parkingowego powinny być księgowane jako środek trwały koszt prowadzenia działalności z pełnym odliczeniem VAT.

Natomiast odpisów amortyzacyjnych można dokonywać od chwili przekazania parkingu do użytkowania.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 cyt. ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi:

1.  suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    1.  nabycia towarów i usług,
    2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi;
2.  w przypadku importu towarów - kwota podatku:
    1.  wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
    2.  należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
    3.  wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b;
3.  zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
4.  kwota podatku należnego z tytułu:
    1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca,
    2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich nabywca,
    3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,
    4.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;
5.  (uchylony)
6.  różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2 i art. 37;
7.  u podatnika, o którym mowa w art. 16, kwota stanowiąca równowartość 22% kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.

Stosownie do art. 86 ust. 10 ww. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Jak stanowi art. 86 ust. 10b pkt 1 cyt. ustawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Zgodnie z art. 86 ust. 10c ustawy, przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych (art. 86 ust. 11 ww. ustawy).

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 13a (art. 86 ust. 13 ww. ustawy).

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z kolei jak stanowi art. 86 ust. 7b ustawy w przypadku nakładów ponoszonych na nabycie, w tym na nabycie praw wieczystego użytkowania gruntów, oraz wytworzenie nieruchomości, stanowiącej majątek przedsiębiorstwa danego podatnika, wykorzystywanej zarówno do celów wykonywanej przez tego podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów osobistych, o których mowa w art. 8 ust. 2, gdy przypisanie tych nakładów w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się według udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość jest wykorzystywana do celów działalności gospodarczej.

Powyższy przepis nakłada obowiązek określenia wysokości udziału procentowego, w jakim dana nieruchomość została lub zostanie wykorzystana do celów prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej.

Unormowanie to ma charakter doprecyzowujący ogólną zasadę w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z nieruchomością stanowiącą majątek przedsiębiorstwa podatnika, wykorzystywaną zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż prowadzona działalność, i jest zgodny z normą prawną wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie mieszkania i miejsca parkingowego, które „jest podzielone na raty do czasu oddania budynku do użytkowania i każdorazowo jest dokumentowane fakturami VAT (trwa nadal)”, jak również terminu realizacji tego odliczenia.

Mając na uwadze powołane regulacje, należy wskazać, że z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni. Ponadto podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Aby zatem podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z wystawionych faktur VAT, zakupy dokumentowane tymi fakturami muszą być związane (w sposób bezsporny) z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, jaki związek musi istnieć pomiędzy zakupami a sprzedażą, żeby podatnik mógł skorzystać z prawa do odliczenia. Związek ten może być bezpośredni (wydatek na nabycie towaru, który następnie zostanie przez podatnika sprzedany), bądź pośredni. Niezależnie od tego, czy dokonany zakup stanowi kompletny i zdatny do użytkowania towar czy środek trwały, czy też dokonywane są dopiero nakłady (inwestycja w toku), czy też dokonywane są płatności zaliczkowe, których efektem będzie środek trwały – podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku, jeśli zakup dokonywany jest w związku z obecnie prowadzoną lub planowaną działalnością opodatkowaną.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ww. ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy uwzględnieniu rodzaju planowanej przez podatnika działalności gospodarczej wynikało, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ust. 1 ustawy prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub niepodlegających VAT – spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia podatku naliczonego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny, jak również powołane przepisy, wskazać należy, że z uwagi na to, że nabyty lokal mieszkalny będzie w części przeznaczony do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w ramach której wykonuje Pan wyłącznie czynności opodatkowane, zgodnie z art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług, jest Pan uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących nabycie przedmiotowego lokalu. Przy czym podatek naliczony do odliczenia należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim lokal będzie wykorzystywany co celów prowadzonej działalności opodatkowanej.

Jeżeli zatem już w momencie otrzymania faktur, miał Pan zamiar przeznaczyć lokal w części na cele działalności gospodarczej, to w takim zakresie przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w związku z nabyciem tego lokalu. Kwotę podatku naliczonego należy obliczyć według udziału procentowego, w jakim lokal mieszkalny wykorzystywany będzie do celów działalności gospodarczej.

Należy w tym miejscu podkreślić, że prawo do odliczenia dotyczyć będzie wyłącznie substancji samego lokalu. W omawianym przypadku chodzi o wykorzystanie w części pomieszczenia samego lokalu do wykonywania działalności gospodarczej.

Reasumując, prawo do odliczenia podatku naliczonego dotyczy faktur dokumentujących wpłaty dokonane na poczet zakupu lokalu mieszkalnego, z uwzględnieniem udziału procentowego, w jakim lokal wykorzystywany będzie do działalności gospodarczej, a zatem w oparciu o art. 86 ust. 7b ustawy o podatku od towarów i usług.

W tym miejscu należy zauważyć, że w niniejszej sprawie podatnikiem i przedsiębiorcą jest osoba fizyczna z imienia i nazwiska, posługująca się nadanym jej numerem identyfikacji podatkowej NIP, nie zaś firma prowadzona przez tę osobę. Zatem otrzymane faktury, które zostały „wystawione na osobę fizyczną” stanowią podstawę do odliczenia podatku naliczonego z takich faktur.

Oceniając zatem stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej prawa do odliczenia podatku naliczonego „od części lokalu mieszkalnego przeznaczonej na cele działalności gospodarczej” należy uznać je za prawidłowe.

Z kolei w zakresie terminu odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia lokalu mieszkalnego wykorzystywanego w części do działalności gospodarczej, należy stwierdzić należy, że skoro – jak wynika z wniosku – nabycie mieszkania „jest podzielone na raty do czasu oddania budynku do użytkowania i każdorazowo jest dokumentowane fakturami VAT’, a oddanie do użytku nastąpi w lipcu 2016 r., to otrzymane faktury dokumentują wpłaty dokonane na poczet zakupu lokalu, przed wydaniem lokalu mieszkalnego. Wobec powyższego faktury te uznać należy za potwierdzające dokonanie przedpłat, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 1 lit.b ustawy o podatku od towarów i usług i mogą one stanowić podstawę do odliczenia podatku naliczonego w nich zawartego.

Z przysługującego odliczenia skorzystać może Pan w terminach określonych w powołanych przepisach, a zatem odliczenia podatku naliczonego dokonuje Pan na bieżąco. Jak wynika z powołanych przepisów w odniesieniu do faktur, które dotyczą płatności zaliczkowych, a więc jak w niniejszej sprawie płatności dokonanych „do chwili odebrania lokalu”, prawo do odliczenia podatku naliczonego nie jest uwarunkowane nabyciem prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, czy też uiszczeniem całkowitej zapłaty za lokal. W przypadku płatności przed wykonaniem usługi lub wydaniem towaru istotne jest, czy otrzymanie takiej płatności rodzi po stronie wykonawcy usługi lub dostawcy towarów obowiązek podatkowy.

Zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 19a ust. 8 ww. ustawy jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z zastrzeżeniem ust. 5 pkt 4.

Wskazać należy, że wydanie towaru stanowi efekt zawarcia umowy sprzedaży. Obowiązek podatkowy z tytułu dostawy towarów (w tym nieruchomości) powstaje w sposób określony w art. 19a ust. 1, z uwzględnieniem ust. 8 ustawy. Zatem dla części należności (zaliczki), obejmującej wpłatę dokonaną przed wydaniem lokalu mieszkalnego obowiązek ten powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Zatem z powołanych przepisów o podatku od towarów i usług wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zapłaty uiszczanej przed dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi powstaje w chwili, gdy spełnione zostaną obie przesłanki, tj. powstał obowiązek podatkowy z tytułu otrzymania takiej płatności oraz podatnik otrzymał fakturę dokumentującą tę płatność.

W przypadku więc, gdy otrzymał już Pan „pierwsze faktury” na poczet dostawy lokalu mieszkalnego (który z założenia od samego początku będzie wykorzystywany w części do wykonywania wyłącznie czynności opodatkowanych), to na podstawie art. 86 ust. 10 w powiązaniu z art. 86 ust. 10c ustawy o podatku od towarów i usług, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uwzględnieniem zapisów art. 86 ust. 11 i 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dodać należy w tym miejscu, że w sytuacji, gdy faktury zaliczkowe nie będą obejmowały całej wartości lokalu i po jego dostawie sprzedawca wystawi fakturę dokumentującą tę dostawę (uwzgledniająca faktury zaliczkowe), to prawo do odliczenia podatku naliczonego w tej części przysługiwać będzie na zasadach określonych w art. 86 ust. 10 w zw. z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy z uwzględnieniem zapisów art. 86 ust. 11 i 13 ustawy.

Z wyżej wskazanych względów za nieprawidłowe należy uznać stanowisko w części, w której wskazał Pan, że odliczenia można dokonać „z chwilą całkowitej zapłaty za lokal (otrzymaniem wszystkich faktur VAT) i po wprowadzeniu do ewidencji środków trwałych, jeszcze przed przekazaniem do użytkowania”. Jak bowiem wykazano z uprawnieniem do odliczenia podatku naliczonego związanego w części z prowadzeniem działalności gospodarczej nie musi Pan czekać aż do chwili całkowitej zapłaty za lokal i wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.

Natomiast w zakresie prawa i terminu do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia miejsca postojowego należy wskazać, że w myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ww. ustawy do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Natomiast w myśl art. 86a ust. 3 ww. ustawy przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.  w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
    1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
    2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
2.  do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Stosownie do art. 86a ust. 4 cyt. ustawy pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

W myśl art. 86a ust. 5 ustawy, warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku pojazdów samochodowych:

1.  przeznaczonych wyłącznie do:
    1.  odprzedaży,
    2.  sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
    3.  oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze

*   jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;

1.  w odniesieniu do których:
    1.  kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza zgodnie z ust. 1 lub
    2.  podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.

W myśl art. 86a ust. 6 ustawy ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.

Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu, mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami (art. 86a ust. 12 ustawy).

Jak wynika z wniosku nabycie miejsca parkingowego w hali garażowej nastąpiło „z przeznaczeniem wyłącznie do prowadzonej działalności i do przechowywania samochodu, który jest środkiem trwałym wykorzystywanym do celów działalności gospodarczej z możliwością użycia do celów osobistych”. Poniesiony przez Pana koszt nabycia miejsca parkingowego związany jest zatem z konkretnym samochodem, który „korzysta” z tego miejsca. Tym samym, wydatek, za nabycie miejsca parkingowego dotyczący konkretnego pojazdu, użytkowanego przez Pana w prowadzonej, opodatkowanej działalności gospodarczej oraz wykorzystywanego w celach prywatnych, nie należy do kategorii kosztów ogólnych związanych z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą, od których przysługuje prawo do odliczenia na zasadach ogólnych – tj. z zastosowaniem przepisów art. 86 ustawy. Wydatek ten poniósł Pan w związku z użytkowaniem posiadanego konkretnego samochodu należącego do kategorii pojazdów wymienionej w art. 86a ust. 1 ustawy. W związku z użytkowaniem tego rodzaju samochodu, zasadom szczególnym podlegają także wydatki ich dotyczące, o czym stanowią przepisy art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy. Przepis art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy zawiera w swej treści otwarty katalog kosztów dotyczących użytkowania takiego samochodu; przedstawione w tym przepisie wydatki nie wyczerpują wszystkich kosztów, które powstają w związku z użytkowaniem posiadanego samochodu. Wymieniony we wniosku wydatek na zakup miejsca parkingowego, jest bezpośrednio związany z użytkowanym przez Pana samochodem wykorzystywanym zarówno do działalności gospodarczej, jak również do celów prywatnych. Tak więc odliczenie podatku naliczonego od ww. zakupu miejsca postojowego nie można dokonywać z pominięciem regulacji zawartych w treści art. 86a powołanej ustawy.

Powołane przepisy art. 86a ust. 1 w związku z art. 86a ust. 2 ustawy, mają na celu ograniczenie prawa do odliczenia podatku naliczonego dotyczącego samochodów użytkowanych w sposób „mieszany” – tj. do celów służbowych i prywatnych. Jak wyżej wskazano katalog wydatków związanych z użytkowaniem takich samochodów wymienia w przepisie art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy jedynie przykładowe wydatki, które podlegają rozliczeniu z zastosowaniem przepisu art. 86a ust. 1. Jednakże w związku z wykorzystywaniem w prowadzonej działalności gospodarczej samochodu, o którym mowa w art. 86a ust. 1 ustawy, ponoszonych jest szereg innych wydatków, bez których użytkowanie takiego pojazdu byłoby niemożliwe, a wydatek ten bezsprzecznie służy samochodowi wykorzystywanemu także prywatnie.

Odnosząc zatem powołane przepisy do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że – wbrew Pana ocenie – nie przysługuje Panu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup miejsca parkingowego. Należy bowiem zauważyć, że pomimo, że wskazał Pan, iż „miejsce parkingowe będzie przeznaczone wyłącznie do prowadzonej działalności gospodarczej”, to jednak jak wynika z wniosku parkowany będzie tam samochód wykorzystywany także do celów osobistych (i w taki też sposób rozliczany w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych). A zatem przedmiotowy samochód wykorzystywany jest w opodatkowanej działalności gospodarczej, jak również służy do celów prywatnych. Wykorzystanie samochodów do użytku prywatnego wyklucza pełne odliczenie podatku naliczonego. W konsekwencji należy stwierdzić, że przysługuje Panu ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatku związanego z zakupem miejsca parkingowego.

Z kolei w zakresie terminu odliczenia stosownej części podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. miejsca parkingowego należy wskazać, że w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Zatem – podobnie jak w przypadku lokalu mieszkalnego – w sytuacji, gdy otrzymał już Pan „pierwsze faktury” na poczet wskazanej dostawy, prawo do odliczenia przysługuje w terminie wskazanych w art. 86 ust. 10 w powiązaniu z art. 86 ust. 10c ustawy o podatku od towarów i usług, z uwzględnieniem zapisów art. 86 ust. 11 i 13 ustawy o podatku od towarów i usług.

Z wyżej wskazanych względów za nieprawidłowe należy uznać stanowisko, zgodnie z którym „odliczenia podatku VAT można dokonać z chwilą całkowitej zapłaty za parking (otrzymaniem wszystkich faktur VAT) i po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych, jeszcze przed przekazaniem do użytkowania”.

Końcowo należy wskazać, że wydana interpretacja dotyczy wyłącznie sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego w zakresie podatku od towarów i usług. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Jednocześnie należy zauważyć, że w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.