Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-629/14-2/PW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-11-13
Teza: Czy udostępnienie przez firmę jej samochodów służbowych pracownikom serwisu i logistyki na dojazdy praca – dom - praca z jednoczesnym ich garażowaniem w pobliżu miejsc zamieszkania tych pracowników jest nieodpłatnym świadczeniem na rzecz pracownika rodzącym obowiązek jego opodatkowania jako przychodu pracownika ze stosunku pracy?
Słowa kluczowe: pracownik; przejazdy; samochód-samochód służbowy; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 6 sierpnia 2014 r. (data wpływu 21 sierpnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z udostępnieniem przez spółkę samochodów służbowych pracownikom spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z udostępnieniem przez spółkę samochodów służbowych pracownikom spółki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Firma „S. sp. z o.o.” Sp. Kom., zajmuje się obsługą techniczną nieruchomości, specjalizując się w wykonawstwie i serwisie utrzymaniowym klimatyzacji precyzyjnej, klimatyzacji komfortu, chłodnictwa, wentylacji, ogrzewania, automatycznych systemów kontroli i bms, systemów elektroenergetycznych oraz instalacji wodno-kanalizacyjnych. W ramach usług serwisowych firma zapewnia serwis utrzymaniowy (obiektowy) oraz interwencyjny. Zakres usług serwisowych obejmuje w szczególności zapewnienie 24 godzinnej gotowości do wykonania usługi interwencji awaryjnej z czasem działania 1,5 godziny od zgłoszenia awarii przez klienta.

W chwili obecnej firma świadczy stałe usługi serwisowe na ponad 300 obiektach, a serwisem objęte są urządzenia i instalacje klimatyzacyjne (ponad 5000 urządzeń w tym ponad 100 agregatów chłodniczych, 200 szaf klimatyzacji precyzyjnej), elektroenergetyczne (agregaty awaryjnego zasilania, UPS, rozdzielnice NN/SN, i transformatory), sanitarne oraz automatyki z systemami nadzoru BMS.

Czasy reakcji na zaistniałą awarię wynikają z zwartych umów z instytucjami finansowymi, instytucjami Administracji Publicznej, obiektami data center i serwerowni, szpitalami i instytucjami służby zdrowia. W ramach świadczonych usług serwisowych, firma gwarantuje usługę Hot- line oraz usługę interwencji serwisowej.

Usługa „Hot-line” świadczona jest przez 24 godziny na dobę w dni robocze oraz dni wolne od pracy w tym dni świąteczne. Polega ona na przyjmowaniu telefonicznych zgłoszeń o awarii od zleceniodawcy oraz na działaniach związanych z usuwaniem awarii zaistniałej w funkcjonowaniu urządzeń, poprzez instruowanie specjalisty ds. Serwisu obiektowego lub przeszkolonego pracownika zleceniodawcy o czynnościach, jakie należy wykonać w celu jej usunięcia, o ile nie jest związana z wykonywaniem jakichkolwiek działań wiążących się z naprawą bądź wymianą elementów, podzespołów czy urządzeń.

Interwencja serwisowa, świadczona przez 24 godziny na dobę, polega na przystąpieniu do usunięcia awarii urządzenia objętego usługą serwisową, na bieżące zgłoszenie zleceniodawcy (dokonywane na telefon awaryjny) w czasie zadeklarowanym w umowie liczonym od momentu stwierdzenia nieskuteczności próby usunięcia awarii z wykorzystaniem usługi “Hot-line”. Wykonanie interwencji serwisowej polega na usunięciu awarii urządzenia lub stwierdzeniu przyczyn i określeniu potrzeb materiałowych (części zamienne) niezbędnych do wykonania naprawy. Z usługi interwencji serwisowej sporządzany jest protokół potwierdzany przez upoważnionego pracownika zleceniodawcy.

W celu realizacji w/w usług, a w szczególności, zapewnienia gwarantowanych w umowach czasów reakcji od zgłoszenia awarii przez klienta do podjęcia działań serwisowych, określona grupa pracowników nadzoru oraz serwisu interwencyjnego pełni odpowiednie dyżury domowe z tym związane. Z racji charakteru świadczonych przez naszych klientów usług, czasy reakcji wskazane w zawartych kontraktach są bardzo reżimowe (w większości umów zawierają się w przedziale od 1,5 do 2 godzin). Firma musi posiadać w stałej gotowości odpowiednie zaplecze techniczne i ludzkie dla zabezpieczenia należytego wykonywania w/w usług. W celu dotrzymania zadeklarowanych w kontraktach czasów reakcji, jak również dla skrócenia czasu przygotowawczego na przystąpienie do usunięcia awarii, firma S. powierza określonej grupie pracowników nadzoru i serwisu interwencyjnego samochody służbowe. Samochody te zawierają wszelkie niezbędne narzędzia i sprzęt umożliwiający przystąpienie do podjęcia czynności serwisowych podczas procesu usunięcia awarii.

Z racji powyższego Wnioskodawca, dla wyznaczonych samochodów serwisu i zaplecza technicznego, zapewnia wydzielone miejsca na parkingach strzeżonych w pobliżu miejsc zamieszkania pracowników serwisu i zaplecza lub określa miejsca ich garażowanie na zamkniętych posesjach tych pracowników.

Zasady używania samochodów dla powyższych celów służbowych oraz miejsc garażowania określane są odrębną umową nazwą „umowa używania pojazdu wyłącznie do celów służbowych\`(...)\`”

W związku z powyższym firma pokrywa koszty dojazdu w/w pracowników z domu do pracy i odwrotnie.

W przypadku, gdy awaria nie została usunięta przy pomocy usługi „Hot-line”, pracownicy serwisu i zabezpieczenia technicznego mają obowiązek przystąpić do świadczenia interwencji serwisowej wykorzystując w tym celu samochody służbowe.

Usunięcie awarii jest zazwyczaj procesem bardzo trudnym pod względem logistyki i bezpieczeństwa. W związku z tym, a w szczególności dla awarii na obiektach strategicznych, została opracowana i wdrożona instrukcja pn. „Zasady działania i postępowania spółki w sytuacji zagrożenia i powstania awarii”. Dokument ten precyzuje dokładny schemat procesu usuwania awarii wskazując na szczególną rolę inżynierów nadzoru nad procesem usuwania awarii i konieczność ich natychmiastowego przyjazdu na serwisowany obiekt. Wezwaniem takiego inżyniera na obiekt zarządza szef serwisu (również przy pomocy swoich zastępców) oraz w przypadku większych awarii dyrektor ds. Bezpieczeństwa i spraw personalnych.

Usunięcie awarii nie byłoby możliwe bez odpowiedniego zaplecza narzędziowego i materiałowego, które zarządzane jest przez dział logistyki. Pracownicy logistyki, w przypadku wystąpienia awarii, na wezwanie zobligowani są do natychmiastowego stawienia się do pracy w celu organizacji i dostarczenia na miejsce awarii odpowiednich materiałów technicznych, urządzeń i narzędzi specjalistycznych będących na wyposażeniu wypożyczalni narzędzi i znajdujących się w siedzibie firmy S. - niezbędnych do jej usunięcia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy udostępnienie przez firmę jej samochodów służbowych pracownikom serwisu i logistyki na dojazdy praca – dom - praca z jednoczesnym ich garażowaniem w pobliżu miejsc zamieszkania tych pracowników jest nieodpłatnym świadczeniem na rzecz pracownika rodzącym obowiązek jego opodatkowania jako przychodu pracownika ze stosunku pracy?

Zdaniem Wnioskodawcy.

Art. 9 ust. 1 u.p.d.o.f. stanowi o opodatkowaniu podatkiem dochodowym wszelkiego rodzaju dochodów, z wyjątkiem dochodów wyraźnie wymienionych w ustawie bądź innych aktach prawnych. Z art. 11 ust. 1 ww. Ustawy, wynika (z pewnymi zastrzeżeniami), że przychodami są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze, wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Art. 12 ust. 1 odnosi się do przychodów osiąganych ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, za które uważane są wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło ich finansowania.

Za takie przychody ustawodawca uważa m.in.: wynagrodzenia zasadnicze, za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od sposobu ustalania ich wysokość, a także świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń na jego rzecz nawet świadczeń częściowo odpłatnych.

Zgodnie z art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu lub do wyliczenia. Przy czym chodzi tu o mienie inne niż wymienione w kodeksie pracy, czyli mienie powierzone mu przez zakład pracy.

Realizując ten obowiązek pracownik musi dbać o właściwe użytkowanie i zabezpieczenie tego mienia. Zadania (obowiązki) pracownicze wynagradzane są poprzez ustalone wynagrodzenia lub inne należności, które stanowią dla pracownika przysporzenie majątkowe przekazane mu do swobodnej dyspozycji.

Przepisy dotyczące określania przychodów ze stosunku pracy, a zwłaszcza dotyczące świadczeń nieodpłatnych należy zatem rozpatrywać w kontekście przepisów obowiązujących pracowników określających m.in. zasady użytkowania i dbania o powierzone im mienie.

Przydzielenie przez pracodawcę samochodu służbowego pracownikowi i wyznaczenie miejsca garażowania w miejscu jego zamieszkania lub jego okolicy gwarantuje bezpieczeństwo tego mienia, stałą gotowość jego użycia, realizacji celów pracodawcy i osiągania przychodów, co świadczy o dbałości o powierzone mienie i racjonalnym jego wykorzystaniu.

Reasumując Wnioskodawca uważa, że pracownicy dojeżdżający samochodami służbowymi do wyznaczonego miejsca parkowania znajdującego się w pobliżu ich miejsc zamieszkania w sytuacji gdy miejsca te wyznacza im firma S., z jednoczesnym nałożeniem obowiązków o dbałość i utrzymanie w gotowości do użycia powierzonego mienia w ramach wykonywania obowiązków służbowych, nie uzyskują przychodów ze stosunku pracy w postaci nieodpłatnego świadczenia. Tym samym po stronie firmy nie występują z tego tytułu obowiązki płatnika z takich świadczeń.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w treści art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Wyrazem jej praktycznej realizacji jest art. 11 ust. 1 cyt. ustawy, z którego treści wynika, że przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Z treści wniosku wynika, że Spółka zajmuje się obsługą techniczną nieruchomości, specjalizując się w wykonawstwie i serwisie utrzymaniowym klimatyzacji precyzyjnej, klimatyzacji komfortu, chłodnictwa, wentylacji, ogrzewania, automatycznych systemów kontroli i bms, systemów elektroenergetycznych oraz instalacji wodno-kanalizacyjnych. W ramach usług serwisowych firma zapewnia serwis utrzymaniowy (obiektowy) oraz interwencyjny. Zakres usług serwisowych obejmuje w szczególności zapewnienie 24 godzinnej gotowości do wykonania usługi interwencji awaryjnej z czasem działania 1,5 godziny od zgłoszenia awarii przez klienta.

W celu realizacji w/w usług, a w szczególności, zapewnienia gwarantowanych w umowach czasów reakcji od zgłoszenia awarii przez klienta do podjęcia działań serwisowych, określona grupa pracowników nadzoru oraz serwisu interwencyjnego pełni odpowiednie dyżury domowe z tym związane. Z racji charakteru świadczonych przez naszych klientów usług, czasy reakcji wskazane w zawartych kontraktach są bardzo reżimowe (w większości umów zawierają się w przedziale od 1,5 do 2 godzin). Firma musi posiadać w stałej gotowości odpowiednie zaplecze techniczne i ludzkie dla zabezpieczenia należytego wykonywania w/w usług. W celu dotrzymania zadeklarowanych w kontraktach czasów reakcji, jak również dla skrócenia czasu przygotowawczego na przystąpienie do usunięcia awarii, firma S. powierza określonej grupie pracowników nadzoru i serwisu interwencyjnego samochody służbowe. Samochody te zawierają wszelkie niezbędne narzędzia i sprzęt umożliwiający przystąpienie do podjęcia czynności serwisowych podczas procesu usunięcia awarii.

Z racji powyższego Wnioskodawca, dla wyznaczonych samochodów serwisu i zaplecza technicznego, zapewnia wydzielone miejsca na parkingach strzeżonych w pobliżu miejsc zamieszkania pracowników serwisu i zaplecza lub określa miejsca ich garażowanie na zamkniętych posesjach tych pracowników.

Zasady używania samochodów dla powyższych celów służbowych oraz miejsc garażowania określane są odrębną umową nazwą „umowa używania pojazdu wyłącznie do celów służbowych\`(...)\`”

W związku z powyższym firma pokrywa koszty dojazdu w/w pracowników z domu do pracy i odwrotnie.

W przypadku, gdy awaria nie została usunięta przy pomocy usługi „Hot-line”, pracownicy serwisu i zabezpieczenia technicznego mają obowiązek przystąpić do świadczenia interwencji serwisowej wykorzystując w tym celu samochody służbowe.

Usunięcie awarii nie byłoby możliwe bez odpowiedniego zaplecza narzędziowego i materiałowego, które zarządzane jest przez dział logistyki. Pracownicy logistyki, w przypadku wystąpienia awarii, na wezwanie zobligowani są do natychmiastowego stawienia się do pracy w celu organizacji i dostarczenia na miejsce awarii odpowiednich materiałów technicznych, urządzeń i narzędzi specjalistycznych będących na wyposażeniu wypożyczalni narzędzi i znajdujących się w siedzibie firmy S. - niezbędnych do jej usunięcia.

Należy zauważyć, iż przepisy dotyczące określania przychodu ze stosunku pracy, w szczególności dotyczące innych nieodpłatnych świadczeń należy rozpatrywać w kontekście przepisów obowiązujących pracowników określających m.in. zasady użytkowania i dbania o powierzone pracownikom mienie. Jak bowiem wynika z art. 124 § 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz.U. z 1998 r., Nr 21, poz. 94, ze zm.) pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż przydzielenie pracownikom – wykonującym znaczną część czynności poza Spółką – samochodu służbowego nie stanowi przychodu pracownika ze stosunku pracy, o ile samochód ten jest wykorzystywany w celach służbowych. Przejazdy pomiędzy miejscem parkowania, wyznaczonym w pobliżu miejsca zamieszkania pracowników a miejscem wykonywania obowiązków służbowych, stanowią realizację celu służbowego zleconego przez Spółkę, jakim jest utrzymanie w stałej gotowości do użytkowania samochodów służbowych, co ma bezpośrednie przełożenie na osiągane przez Spółkę przychody poprzez zwiększenie mobilności i dyspozycyjności pracowników.

Reasumując, przejazdy wybranych pracowników samochodem służbowym pomiędzy miejscem parkowania, a miejscem wykonywania obowiązków służbowych – o ile nie służą osobistym celom tych pracowników, lecz wykorzystywane są wyłącznie w ramach realizacji zadań służbowych – nie stanowią nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu przepisu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a zatem ich wartości nie można uważać za przychód ze stosunku pracy.

Należy więc zgodzić się z Wnioskodawcą, że wyznaczenie miejsca parkowania samochodu służbowego w pobliżu miejsca zamieszkania pracownika oraz przejazdy pracownika pomiędzy miejscem parkowania a miejscem wykonywania obowiązków służbowych i z powrotem nie skutkują powstaniem po stronie pracownika przychodu ze stosunku pracy i Spółka nie jest w tym przypadku płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.