Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.343.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu
(...) celem naprawienia szkody.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
odliczenia-brak prawa do odliczenia
odszkodowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Wyłączenie stosowania
obniżenia podatku - brak prawa do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu (...).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    (...) sp. z o. o. z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność
    polegającą na zarządzaniu nieruchomościami wykonywaną na zlecenie. Wnioskodawca
    posiada status polskiego rezydenta podatkowego, od roku 2003 jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W ramach bieżącej działalności, w trakcie realizacji przeglądu konstrukcyjnego budynku
    mieszkalnego, wykonywanego przez pracownika Wnioskodawcy, doszło do
    przypadkowego uszkodzenia (...) należącej do jednego z właścicieli lokalu. Po
    przeprowadzeniu oględzin przez wykwalifikowanego specjalistę ustalono, że urządzenie
    uległo szkodzie całkowitej, a przyczyną jej powstania było nieumyślne działanie
    pracownika Wnioskodawcy.
    W wyniku porozumienia zawartego z poszkodowanym właścicielem, Wnioskodawca
    zobowiązał się wobec poszkodowanego na zakupu na własny koszt i zainstalowania w jego
    lokalu nowej (...). Nowe urządzenie zostało nabyte przez Wnioskodawcę nabyte i zgodnie
    zawartym porozumieniem zainstalowane w lokalu poszkodowanego.
    Jednocześnie Wnioskodawca zgłosił zaistniałą szkodę do swojego ubezpieczyciela w
    ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości (polisa
    ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej). Aktualnie Wnioskodawca oczekuje
    na decyzję ubezpieczyciela w przedmiocie wypłaty odszkodowania.
    Wnioskodawca ma zamiar odliczyć podatek naliczony z tytułu zakupionej (...).
    W przedstawionym stanie faktycznym nie występują przesłanki negatywne wykluczające
    możliwość odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu zakupu (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, Wnioskodawca będzie posiadać
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu (...).
    Uzasadnienie Państwa stanowiska w sprawie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Natomiast w świetle art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub
    wykonaniem usługi.
    Z przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego
    przysługuje wyłącznie w określonych okolicznościach. Przede wszystkim uprawniony do
    dokonania takiego odliczenia jest czynny podatnik VAT, a nabyte towary i usługi muszą

    służyć do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Kluczowym warunkiem skorzystania z tego prawa jest istnienie związku między
    dokonanymi zakupami a działalnością opodatkowaną VAT, w wyniku której powstaje
    obowiązek podatkowy. Innymi słowy, zakupy muszą być wykorzystywane w sposób, który
    prowadzi do naliczenia podatku należnego.
    Jednocześnie ustawodawca przewidział możliwość odliczenia podatku naliczonego
    wyłącznie wówczas, gdy spełnione są tzw. przesłanki pozytywne, w szczególności
    przeznaczenie zakupów do działalności opodatkowanej oraz nie występują przesłanki
    negatywne, wskazane w art. 88 ustawy o VAT. W konsekwencji, kluczowym warunkiem
    realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego jest istnienie rzeczywistego związku
    pomiędzy dokonanymi zakupami a prowadzoną działalnością opodatkowaną VAT.
    Ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie towary i usługi muszą być wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie
    podatku naliczonego. Zatem, związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika
    może mieć charakter pośredni albo bezpośredni (przykładowo: wyrok WSA w Krakowie z
    26 września 2024 r., I SA/Kr 622/24, LEX nr 3778290).
    Zarówno w doktrynie, jak i w judykaturze podkreśla się, że dla istnienia prawa do
    odliczenia VAT istniejący związek między danym zakupem a czynnością opodatkowaną nie
    musi mieć charakteru bezpośredniego. Stanowisko to znajduje potwierdzenie w
    orzecznictwie TSUE z 21 lutego 2013 r. w sprawie C-104/12, który w wyroku wielokrotnie
    podkreślał, że „podatnik korzysta z prawa do odliczenia również w sytuacji braku
    bezpośredniego związku między konkretną transakcją na wcześniejszym etapie obrotu a
    transakcją lub transakcjami na późniejszym etapie obrotu powodującymi powstanie
    prawa do odliczenia, jeżeli cena nabycia otrzymanych świadczeń wchodzi w zakres
    ogólnych kosztów działalności podatnika i stanowi w związku z tym element ceny
    dostarczanych przez niego towarów lub świadczonych usług. Tego rodzaju koszty mają
    bowiem bezpośredni związek z całością działalności gospodarczej podatnika”.
    Koncepcja ta została zaaprobowana również w orzecznictwie NSA (wyroki NSA: z 2
    kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 561/17 oraz z 11 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 1520/18).
    Ponieważ przepisy ustawy o VAT nie określają precyzyjnie, jakiego rodzaju związek między
    zakupem towarów lub usług a czynnościami opodatkowanymi powinien występować, aby
    odliczenie podatku naliczonego było dopuszczalne, w związku z tym, kwestia ta
    każdorazowo powinna być rozpatrywana indywidualnie, w kontekście konkretnej sprawy.
    Ocena istnienia bezpośredniego związku między daną transakcją a całokształtem
    działalności podatnika powinna opierać się na analizie polegającej na obiektywnej
    weryfikacji, czy w danej konkretnej sprawie dokonane zakupy wpływają na działalność
    opodatkowaną VAT, powinna zatem uwzględniać specyficzne realia gospodarcze, w jakich
    funkcjonuje dany podatnik.
    Zatem również w przypadku zakupów mających pośredni związek z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, musi istnieć związek pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów a powstaniem obrotu. Pośredni związek dokonanych zakupów z działalnością
    gospodarczą podatnika ma miejsce m.in. wówczas, gdy zakup towarów nie przyczynia się
    bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika (np. odsprzedaż towarów), ale wpływa
    na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa. Powyższe znajduje potwierdzenie w
    orzecznictwie sądów administracyjnych, czego przykładem jest wyrok WSA w Łodzi z 23
    lutego 2022 r., sygn. akt I SA/Łd 926/21, w którym Sąd uznał:
    „Poza tym, wbrew temu, co przyjął organ, a co trafnie podnosi się w literaturze, nie można
    absolutyzować wymogu istnienia bezpośredniego związku jako warunku odliczenia
    podatku naliczonego. W niektórych przypadkach bowiem związek tego rodzaju nie
    występuje, chociaż nabyte towary i usługi niewątpliwie służą wyłącznie czynnościom
    opodatkowanym. Przykładowo, w przypadku prowadzenia przez podatnika działalności
    wyłącznie opodatkowanej nie występuje żaden bezpośredni związek między np. usługą

    sprzątania biura czy też środkami czystości zakupionymi w celu jego posprzątania a
    wykonywaniem konkretnej czynności opodatkowanej. Niezaprzeczalnie jednak w dłuższej
    perspektywie czasowej posprzątanie biura związane jest z prowadzeniem działalności
    opodatkowanej. W związku z tym podatnikowi niewątpliwie przysługuje prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy zakupie usługi sprzątania czy też środków czystości
    (towarów), chociaż nie występuje żaden bezpośredni związek między tym podatkiem
    (usługami czy też towarami, w których cenie zawarty był podatek naliczony) a konkretnymi
    czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika (A. Bartosiewicz, uw. 21
    do art. 86, w: VAT. Komentarz, wyd. XV, lex/el 2021).
    W związku z powyższym, choć w niniejszej sprawie nie występuje bezpośredni związek
    pomiędzy zakupem (...) z czynnościami opodatkowanymi w tym znaczeniu, że nabyta (...)
    nie jest przedmiotem podlegającej opodatkowaniu VAT dostawy za wynagrodzeniem, nie
    oznacza to, że brak jest podstaw do skorzystania z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego. Jak słusznie wskazano w wyżej przywołanym wyroku, wymogu
    bezpośredniego związku nie należy traktować w sposób absolutny. W praktyce, wiele
    wydatków, choć niepowiązanych z konkretną czynnością opodatkowaną w sposób
    bezpośredni, pozostaje w oczywistym związku z ogólnym prowadzeniem działalności
    gospodarczej. Podobnie w rozpatrywanym przypadku, zakup nowej (...) w miejsce
    uszkodzonej przez pracownika Spółki, stanowi element dbałości o wizerunek oraz
    rzetelność prowadzonego przedsiębiorstwa, ale przede wszystkim był następstwem
    świadczonej przez Wnioskodawcę podlegającej opodatkowaniu VAT usługi przeglądu
    konstrukcyjnego budynku mieszkalnego. Zatem, należy uznać, że wydatek ten służył
    działalności opodatkowanej, a tym samym Spółce przysługuje prawo do odliczenia
    podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Również w wyroku NSA z 13 listopada 2013 roku o sygn. akt: I FSK 1606/12 oraz
    przywołanym w nim wyroku TSUE potwierdzono prawo do odliczenia VAT również w
    sytuacji braku bezpośredniego związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
    opodatkowanymi VAT. Stwierdzono:
    „Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego usługi związane z wydatkami poniesionymi
    na organizację konkursu "M." przeprowadzonego w ramach ogólnej strategii firmy
    działającej z zgodzie z doktryną społecznej odpowiedzialności biznesu (CSR) stanowią
    wydatki marketingowe. Co do zasady działania marketingowe przekładają się
    bezpośrednio na wizerunek firmy, pośrednio więc na generowanie obrotu, w
    szczególności, jeśli się weźmie po uwagę, że spółki energetyczne działają na rynku w
    warunkach konkurencji. W przywołanym przez Sąd I instancji orzeczeniu TSUE z 8 lutego
    2007 r. Investrand BV p-ko Staatssecretaris van Financiën C-435/05 Trybunał w tezie 24
    wskazał, że prawo do odliczenia zostaje przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku
    bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenia
    podatku a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą
    prawo do odliczenia, gdy koszty usług stanowią część kosztów ogólnych podatnika i jako
    takie stanowią element cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług”.
    W związku ze wskazaną wyżej argumentacją, Wnioskodawca uważa, że będzie mógł
    odliczyć podatek naliczony z tytułu zakupu nowej (...) z uwagi na związek pomiędzy
    dokonanym jej zakupem, a czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT, przede
    wszystkim mając na względzie to, że koniczność jej zakupu wystąpiła w związku ze
    świadczoną przez Wnioskodawcę podlegającą opodatkowaniu VAT usługą przeglądu
    konstrukcyjnego budynku mieszkalnego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Ustawodawca umożliwił podatnikom skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw.
    przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter
    bezpośredni lub pośredni. O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z
    działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej
    odsprzedaży – towary handlowe, czy też nabywane towary i usługi są niezbędne do
    wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy – bezpośrednio więc
    wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak
    można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych

    zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie
    przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich
    odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości,
    przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.
    Przedstawiona wyżej zasada wynikająca z art. 86 ust. 1 ustawy, wyklucza możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Zasadą jest także to, że podatnik jest zobowiązany w pierwszej kolejności dołożyć
    należytych starań, aby odpowiednio przyporządkować podatek naliczony do
    poszczególnych czynności, aby prawa do odliczenia nie nadużyć. Nie można również
    rozszerzająco przyjmować braku możliwości dokonania takiego przyporządkowania.
    Zatem podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej
    kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za
    podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność polegającą na zarządzaniu
    nieruchomościami wykonywaną na zlecenie. Są Państwo czynnym, zarejestrowanym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach bieżącej działalności, w trakcie
    realizacji przeglądu konstrukcyjnego budynku mieszkalnego, wykonywanego przez
    Państwa pracownika, doszło do przypadkowego uszkodzenia (...) należącej do jednego z
    właścicieli lokalu. Po przeprowadzeniu oględzin przez wykwalifikowanego specjalistę
    ustalono, że urządzenie uległo szkodzie całkowitej, a przyczyną jej powstania było
    nieumyślne działanie Państwa pracownika. W wyniku porozumienia zawartego z
    poszkodowanym właścicielem, zobowiązali się Państwo wobec poszkodowanego na
    zakupu na własny koszt i zainstalowania w jego lokalu nowej (...). Nowe urządzenie zostało
    przez Państwa nabyte i zgodnie zawartym porozumieniem zainstalowane w lokalu
    poszkodowanego. Jednocześnie zgłosili Państwo zaistniałą szkodę do swojego
    ubezpieczyciela w ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy
    nieruchomości (polisa ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej). Aktualnie
    oczekują Państwo na decyzję ubezpieczyciela w przedmiocie wypłaty odszkodowania.
    Mają Państwo zamiar odliczyć podatek naliczony z tytułu zakupionej (...). W
    przedstawionym stanie faktycznym nie występują przesłanki negatywne wykluczające
    możliwość odliczenia podatku VAT, o których mowa w art. 88 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    zakupu (...).
    Jak już wskazano powyżej, obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków
    do określonego rodzaju czynności, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem czynności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku do
    czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    W analizowanej sprawie, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy zakup na własny koszt i
    zainstalowanie w lokalu poszkodowanego nowej (...), jest czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na
    zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz
    innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych
    stanów rzeczy). Spod pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie,
    którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie
    niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na
    gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę
    towarów.
    Tym samym, każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało – jako usługa – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a
    otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią
    rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku
    prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna
    być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za
    wykonanie tego świadczenia.
    Kwestią „odpłatności” zajmował się wielokrotnie w swoim orzecznictwie Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. w sprawach: C-16/93, C-213/99, C-404/99)

    podkreślając, że o dostawie towarów i usług za wynagrodzeniem można mówić jedynie w
    sytuacji, gdy istnieje ścisły związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością
    otrzymanego wynagrodzenia oparty na relacjach cywilnoprawnych pomiędzy podmiotami.
    Związek, o którym mowa musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można
    było powiedzieć, że odpłatność następuje za to świadczenie.
    Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji pojęcia „odszkodowanie”. Zatem w
    niezbędnym zakresie należy posiłkować się przepisami prawa cywilnego. Odszkodowanie
    za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia
    zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między
    zdarzeniem, a zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    Kwestię odszkodowań regulują przepisy art. 361-363 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanym dalej: Kodeksem cywilnym.
    Na podstawie art. 361 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
          następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
        § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
          postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które
          poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody
          nie wyrządzono.
    Istotą odszkodowania nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za
    szkodę. W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną –
    świadczenie w zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie
    wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Zgodnie z art. 362 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Natomiast, zgodnie z art. 363 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
        § 1. Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego,
          bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej
          sumy pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było
          niemożliwe albo gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne
          trudności lub koszty, roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia
          w pieniądzu.
        § 2. Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
          powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
          szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w
          innej chwili.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto pomiędzy zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy. Szkoda polega na nienależytym wykonaniu
    bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnienia adekwatnego związku
    przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem a szkodą. Brak tych przesłanek

    powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany
    jest do wypłaty odszkodowania.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana z
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    Z uwagi na powyższe stwierdzić należy, że jeżeli płatności o charakterze
    odszkodowawczym nie będą miały bezpośredniego związku z żadną czynnością mającą
    charakter świadczenia ze strony podmiotu zobowiązanego, wówczas kwota otrzymanych
    odszkodowań nie będzie stanowiła wynagrodzenia za jakiekolwiek czynności mieszczące
    się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy i jako taka, nie będzie
    podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Mając zatem na uwadze przepisy regulujące kwestię odszkodowań stwierdzić należy, że w
    zakresie opodatkowania podatkiem VAT nie mieści się zakup na własny koszt i
    zainstalowanie w lokalu poszkodowanego nowej (...). Czynność ta ma charakter
    odszkodowawczy i nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W analizowanej sprawie podali Państwo, że na skutek uszkodzenia (...) należącej do
    jednego z właścicieli lokalu przez Państwa pracownika zawarli Państwo z poszkodowanym
    właścicielem porozumienie, w którym zobowiązali się Państwo wobec poszkodowanego
    do zakupu na własny koszt i zainstalowania w jego lokalu nowej (...). Zgłosili Państwo
    zaistniałą szkodę do swojego ubezpieczyciela i aktualnie oczekują Państwo na decyzję
    ubezpieczyciela w przedmiocie wypłaty odszkodowania.
    W związku z powyższym, zakup na własny koszt i zainstalowanie w lokalu
    poszkodowanego nowej (...) oraz ewentualne odszkodowanie, które otrzymają Państwo
    od ubezpieczyciela ma charakter odszkodowawczy i pozostaje poza zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, czynność ta nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, gdyż odszkodowania nie zostały objęte zakresem art. 5
    ustawy. Tym samym podatek naliczony wynikający z zakupu zainstalowania nowej (...) nie
    ma związku z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi.
    Mając zatem powyższe na uwadze w świetle okoliczności niniejszej sprawy, nie przysługuje
    Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od
    zakupu (...). Wydatki na zakup (...) pozostają w ścisłym związku z naprawieniem szkody, a
    zatem służą bezpośrednio do wykonywania czynności niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług – ich następstwem nie będzie powstanie zobowiązania
    podatkowego (podatku należnego).
    Zatem, wydatki poniesione przez Państwa na zakup (...), którą zainstalowali Państwo w
    lokalu poszkodowanego, związane są w sposób bezpośredni z czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu VAT. Natomiast, nie ma znaczenia ewentualny pośredni
    wpływ wydatków na czynności opodatkowane, skoro możliwe jest bezpośrednie
    przyporządkowanie ich do konkretnych czynności wykonywanych przez Państwa
    (niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług).
    W konsekwencji, w sytuacji zakupu na własny koszt nowej (...), nie przysługuje Państwu–
    zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ ww.
    wydatki nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem
    od towarów i usług, gdyż służą czynnościom niepodlegającym opodatkowaniu.
    Podsumowując, stwierdzam, że nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu zakupu (...).
    Tym samym, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym, Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    Państwa wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego, bądź
    we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art.
    14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa we wniosku wyroków sądów
    administracyjnych wyjaśniam, że wskazane wyroki zostały potraktowane jako element
    Państwa argumentacji, są to jednak rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych
    spraw i co do zasady wiążą one stronę postępowania w konkretnych, indywidualnych
    sprawach, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne
    sprawy. Zatem wskazane we wniosku wyroki sądu nie mają wpływu na podjęte w
    niniejszej interpretacji rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.