Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-462/13-4/JK4
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-09-23
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi prorodzinnej.
Słowa kluczowe: alimenty-obowiązek alimentacyjny; dzieci i młodzież; niepełnosprawni; odliczenia-odliczenie od podatku; renta; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2013 r. (data wpływu 15 lipca 2013 r.) uzupełnione pismem z dnia 9 września 2013 r. (data nadania 11 września 2013 r., data wpływu 13 września 2013 r.) na wezwanie z dnia 30 sierpnia 2013 r. Nr IPPB4/415-462/13-2/JK4 (data nadania 2 września 2013 r., data odbioru 4 września 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2009 r. – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skorzystania z ulgi prorodzinnej za 2009 r.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia 30 sierpnia 2013 r. Nr IPPB4/415-462/13-2/JK4 (data nadania 2 września 2013 r., data odbioru 4 września 2013 r.) tut. organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia przedmiotowego wniosku poprzez wskazanie przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem interpretacji indywidualnej oraz doprecyzowanie stanu faktycznego.

Pismem z dnia 9 września 2013 r. (data nadania 11 września 2013 r., data wpływu 13 września 2013 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła wniosek w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W zeznaniu podatkowym PIT-37 o wysokości osiągniętego dochodu za 2009 rok Wnioskodawczyni wypełniła załącznik PIT/O, dokonując odliczenia od podatku w kwocie 1.112,04 zł z tytułu opieki nad pełnoletnim niepełnosprawnym synem i zamieszkałym na stałe wraz z Wnioskodawczynią. Na podstawie orzeczenia ZUS w 2009 r. syn Wnioskodawczyni otrzymywał rentę socjalną w kwocie brutto 6.739,16 zł rocznie, tzn. brutto 961,65 zł/mies. W ramach prowadzonej rehabilitacji syna, podejmowanych próbach usamodzielnienia, przy jednoczesnej pomocy i opiece ze strony Wnioskodawczyni, syn w 2009 r. podjął czasowe zatrudnienie w Spółce Akcyjnej, w charakterze pracownika „Call Center”. Według informacji o dochodach oraz pobranych zaliczkach na podatek dochodowy (PIT-11), wystawionej przez pracodawcę dochód syna Wnioskodawczyni z tytułu zatrudnienia wyniósł: 1.581,46 zł w roku podatkowym 2009 (przychód brutto 1.848,83 zł). Natomiast jego łączny dochód w 2009 r., uwzględniając rentę wyniósł: 8.321,22 zł.

W 2009 r. ciążył na Wnioskodawczyni i Jej małżonku obowiązek alimentacyjny wobec syna.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, że zapytania dotyczą tylko 2009 r. Ponadto w stosunku do Wnioskodawczyni, ani do syna w okresie będącym przedmiotem zapytania nie miały zastosowania przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym lub ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym.

Dochody opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni uzyskała z emerytury.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawczyni ma prawo do odpisania od podatku ulgi z tytułu wychowania dziecka, jeśli ono otrzymuje rentę socjalną, bez względu na wysokość osiągniętego dochodu?
2.  Czy Wnioskodawczyni miała prawo do odpisania od podatku ulgi z tytułu wychowania dziecka w związku z opisanym stanem faktycznym, jeśli otrzymywało ono rentę socjalną, a w ramach socjoterapii było czasowo zatrudnione i osiągało dochody?

Zdaniem Wnioskodawczyni, z art. 27f oraz art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz faktu, iż syn Wnioskodawczyni ma przyznaną i otrzymuje rentę socjalną wynika, że Wnioskodawczyni jest uprawniona do odliczenia od podatku ulgi na dziecko bez względu na wysokość osiągniętego przez syna dochodu.

Stosownie do art. 27f ust. 6 ww. ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2, tzn. bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną, w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego. Bez znaczenia jest przy tym, czy dzieci te poza zasiłkiem lub rentą socjalną, otrzymują inne dochody i w jakiej wysokości.

Odnosząc się do tak przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, że zgodnie z powołanym art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni przysługuje prawo do dokonania odliczenia kwoty wskazanej w ust. 2 tego przepisu, jako podatnikowi utrzymującemu pełnoletnie dziecko w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawczynię ciążącego na Niej i Jej mężu obowiązku alimentacyjnego.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.), jako obowiązek dostarczania przez osobę zobowiązaną podmiotowi uprawnionemu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania.

Z art. 133 § 1 ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie.

Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci precyzuje zaś art. 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zależy on od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego. Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze wstanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawione okoliczności oraz stan faktyczny i prawny sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni przysługuje uprawnienie do skorzystania z tzw. ulgi prorodzinnej, z uwagi na spełnienie przesłanki wymaganej do zastosowania tej ulgi, wskazanej w art. 27f ust. 6 powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. utrzymania syna w związku z wykonywaniem przez Wnioskodawczynię obowiązku alimentacyjnego, określonego w przepisach ustawy Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady korzystania z podatkowej ulgi na dzieci określa art. 27f z ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.).

Na podstawie art. 27f ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. do dnia 31 grudnia 2012 r., od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską,
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało,
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

W myśl art. 27f ust. 2 ww. ustawy, odliczeniu podlega kwota stanowiąca 1/6 kwoty zmniejszającej podatek określonej w pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, za każdy miesiąc kalendarzowy, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1. Odliczenie nie przysługuje, poczynając od miesiąca kalendarzowego, w którym dziecko:

1.  na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych,
2.  wstąpiło w związek małżeński.

W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. (art. 27f ust. 4 tej ustawy).

Stosownie do art. 27f ust. 6 ww. ustawy, powyższe przepisy stosuje się odpowiednio do podatników utrzymujących pełnoletnie dzieci, o których mowa w art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 w związku z wykonywaniem przez tych podatników ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego oraz w związku ze sprawowaniem funkcji rodziny zastępczej.

Jak wynika z powyższego, z ulgi, o której mowa powyżej mogą skorzystać podatnicy wychowujący w roku podatkowym dzieci (art. 6 ust. 4 pkt 2 i 3 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.) :

*   bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,

*   do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym lub w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub art. 30b w łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej podatek oraz stawki podatku, określonych w pierwszym przedziale skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1 (w 2009 r. jest to kwota 3.089,00 zł), z wyjątkiem renty rodzinnej.

Podkreślenia wymaga, iż korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.

Przenosząc powyższe uregulowania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że możliwość skorzystania z tzw. ulgi prorodzinnej ma podatnik, który wychowywał w roku podatkowym dzieci, bez względu na wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymują rentę socjalną, bez znaczenia jest przy tym, czy dzieci te poza zasiłkiem, otrzymują inne dochody i w jakiej wysokości.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, Wnioskodawczyni w 2009 r. dokonała odliczenia od podatku z tytułu opieki nad pełnoletnim niepełnosprawnym synem, zamieszkałym na stałe wraz z Wnioskodawczynią. W 2009 r. na Wnioskodawczyni i Jej małżonku ciążył obowiązek alimentacyjny wobec syna. Na podstawie orzeczenia ZUS w 2009 r. syn Wnioskodawczyni otrzymywał rentę socjalną w kwocie brutto 6.739,16 zł rocznie, tzn. brutto 961,65 zł/mies. W ramach prowadzonej rehabilitacji syn Wnioskodawczyni w roku 2009 podjął czasowe zatrudnienie. Dochód syna Wnioskodawczyni z tytułu zatrudnienia wyniósł: 1.581,46 zł w roku podatkowym 2009 (przychód brutto 1.848,83 zł). Natomiast jego łączny dochód w 2009 r., uwzględniając rentę wyniósł: 8.321,22 zł.

Odnosząc się do przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, że zgodnie z powołanym art. 27f ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych prawo do dokonania odliczenia kwoty wskazanej w ust. 2 tego przepisu, przysługuje m.in. podatnikom utrzymującym pełnoletnie dzieci w związku z wykonywaniem przez nich ciążącego na nich obowiązku alimentacyjnego.

Obowiązek alimentacyjny zdefiniowany został w art. 128 ustawy z dnia z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.) jako obowiązek dostarczania przez osobę zobowiązaną podmiotowi uprawnionemu środków utrzymania, a w miarę potrzeby także środków wychowania.

Z art. 133 § 1 ww. ustawy wynika, że rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

Zakres obowiązku alimentacyjnego rodziców wobec dzieci precyzuje zaś art. 135 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Zależy on od usprawiedliwionych potrzeb uprawnionego oraz od zarobkowych i majątkowych możliwości zobowiązanego.

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie albo wobec osoby niepełnosprawnej może polegać w całości lub w części na osobistych staraniach o utrzymanie lub o wychowanie; w takim wypadku świadczenie alimentacyjne pozostałych zobowiązanych polega na pokrywaniu w całości lub w części kosztów utrzymania lub wychowania uprawnionego.

Oznacza to, że osoby, które zgodnie z Kodeksem rodzinnym i opiekuńczym, obciąża obowiązek alimentacyjny względem dziecka legitymującego się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji uprawnione są do skorzystania z ulgi z tytułu wychowywania dzieci. Warunkiem jest jednak spełnienie wszystkich przesłanek nakreślonych w zacytowanym art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać przy tym należy, iż oceny istnienia obowiązku alimentacyjnego Wnioskodawczyni wobec Jej syna, musi dokonać sama Wnioskodawczyni. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny należy stwierdzić, że w 2009 r. Wnioskodawczyni, na której ciążył obowiązek alimentacyjny wobec niepełnosprawnego syna, otrzymującego w 2009 r. rentę socjalną, a w ramach socjoterapii czasowo zatrudnionego, przysługiwało prawo do odliczenia ulgi z tytułu wychowywania dziecka, bez względu na wysokość osiągniętego dochodu przez Wnioskodawczynię, jak i bez względu na wysokość osiągniętego dochodu przez syna.

Należy jednocześnie podkreślić, iż procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby pełną ocenę spełnienia przez Wnioskodawczynię wszystkich przesłanek uprawniających do skorzystania z odliczeń w ramach przedmiotowej ulgi. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy – Ordynacja podatkowa jest bowiem sam przepis prawa. Wobec tego, wydając przedmiotową interpretację oparto się na przedstawionym przez Wnioskodawczynię stanie faktycznym.

W przypadku, gdy przytoczony we wniosku stan faktyczny różnił się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, to wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczyni i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.