Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.924.2025.3.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Ustalenie czy w związku z pobieraniem kaucji na okaziciela za
żetony oraz korzystaniem z infrastruktury i jej zwrotem dla
graczy, należy naliczać i odprowadzać podatek VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia czy w związku z pobieraniem kaucji
      na okaziciela za żetony oraz korzystaniem z infrastruktury i jej zwrotem dla graczy,
      należy naliczać i odprowadzać podatek VAT,
      podatku od gier hazardowych,
      podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnił do Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 29 października 2025 r. (wpływ
    30 października 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Mając zamiar w ramach działalności gospodarczej ..., Regon ..., prowadzić Klub, w którym
    między innymi będą odbywać się w sposób niehazardowy gry karciane, w tym poker
    rekreacyjny, występuje o interpretacje podatkowe w trzech zakresach, jako zdarzenia
    przyszłe :
      1) podatku od towaru i usług (VAT),
      2) podatku CIT,
      3) podatku od gier hazardowych.
    Ze względu na możliwość rozegrania próbnych gier opłacam także zdarzenie zaistniałe,
    które powinno się odbyć w okresie rozpatrywania niniejszego zgłoszenia interpretacji, tj. w
    październiku 2025 roku. Ze względu na objęcie ochroną prawną interpretacji dopiero od
    dnia uzyskania takowej, opłacam i zaznacza Pan takie zdarzenie zarówno jako przyszłe, jak
    i zaistniałe, bo tak to powinno wyglądać czasowo. Wszystkie trzy interpretacje odnoszą się
    do opisanej poniżej sytuacji:
    Jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą chce Pan organizować w Klubie
    gry karciane w szczególności pokera, rozgrywanego w formule niehazardowej, co wynika z
    zapisów ustawy o grach hazardowych (Dz. U. z 2019 roku, poz. 847 z późniejszymi
    zmianami), bez gwarantowanych nagród rzeczowych i pieniężnych. Klub będzie pobierać
    od graczy kaucje na okaziciela za udostępnione żetony do gry, zabezpieczając w ten
    sposób żetony oraz rozliczając ich przekazanie graczom oraz ich zwrot. Kaucja ma
    charakter zabezpieczający i będzie zwracana graczom na okaziciela w momencie
    rozliczenia zwrotu żetonów lub pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub
    momentu rezygnacji przez gracza z dalszej gry. Wpłacając kaucję na okaziciela za
    otrzymane żetony do gry (zarówno w formule turnieju wielostolikowego, jak i gier
    jednostolikowych, tzw. czasowych) nie dochodzi do sytuacji przychodu. Zwrot kaucji na
    okaziciela, przypisanej do ilości zwracanych żetonów lub pozostawionych w grze (by nie
    przerywać gry pozostałych uczestników turnieju), a także momentu rezygnacji z gry przez
    gracza, nie stanowi rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to tylko zwrot kaucji na
    okaziciela. Kaucja sama w sobie nie stanowi przychodu ani rozchodu, nie wywołuje więc
    skutków podatkowych zarówno w zakresie podatku od towaru i usług (VAT), podatku
    dochodowego, jak i w zakresie ustawy o grach hazardowych. Wpłacający kaucję gracze

    dokonują tylko wpłaty gwarancyjnej, zabezpieczenia finansowego otrzymanych
    przedmiotów (żetonów) do gry. Z kaucji potrącany jest tzw. rejk, to jest kwota od 10 do 20
    % wartości kaucji przy grach wielostolikowych, jako bilet wstępu, lub rejku przy grach
    jednostolikowych do 5 % . Bilet taki (rejk ) jest już przychodem i jest ewidencjonowany na
    kasie fiskalnej i podlega podatkowi VAT a potem podatkowi dochodowemu i będzie tak
    rozliczny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kwota z biletów (rejku ) nie
    podlega zwrotowi graczom i pomniejsza zwracaną kaucję na okaziciela i ta potrącona
    opłat jest w pełni fiskalna. Pozostała część kaucji, od 80 do 95 % jest niefiskalna i nie
    stanowi ona przychodu ani rozchodu i jest pobierana od gracza i zwracana graczowi na
    okaziciela. W przypadku użycia jej jako kwoty gwarancyjnej (przy niezwróceniu żetonów,
    ich zagubieniu, itp.) fakt ten podlega zaksięgowaniu na zasadach dotyczących użycia kaucji
    jako odszkodowania i kaucja nie jest już w tym zakresie zwracana graczowi. W wypadku
    gier jednostolikowych ( czasowych ) gracz otrzymuje zwrot kaucji na okaziciela w wymiarze
    1:1 od ilości zwróconych żetonów objętych kaucją, które każdy gracz zwraca bezpośrednio
    po zakończeniu swojej gry Klubowi. Spółka pobierając tzw. rejk (jako kwota biletu)
    odprowadza od niego podatek 8 % Vat. Wysokość podatku VAT wynika z interpretacji
    ogólnej Ministra Finansów dotyczącej zajęć i gier rekreacyjnych z dnia 02-12- 2014 roku, nr
    PT1/033/32/354/LJU/14, potwierdzonej później w interpretacjach wydawanych przez
    Dyrektorów Izb Skarbowych na terenie RP. Cena biletu zależy od rodzaju gier i wysokości
    kaucji wpłacanych przez graczy za ilości pobranych żetonów. Po odliczeniu z kaucji
    wartości biletu (rejku) jej pozostała wartość będzie zwracana graczom za żetony, na
    okaziciela, jak opisano powyżej. Kwestią istotną jest kwestia gry w pokera, jako gry
    niehazardowej. Taką sytuację potwierdza najnowsza interpretacja Dyrektora KIS z dnia 29
    lipca 2025 roku , znak pisma : 0111-KDBI3-3.4019.15.2025.7.AW UNP : ...... Wynika z niej,
    że ustawa o grach hazardowych określa w sposób ścisły warunki kwalifikacji gry jako
    hazardowej lub niehazardowej czyli rekreacyjnej. W odniesieniu do ustawowego pojęcia
    gier hazardowych sformułowano definicję zakresową wymieniając cztery grupy
    uznawanych przez prawodawcę za hazardowe, jedną z nich są gry w karty. Jednakże do
    przyjęcia gry w karty za grę hazardową konieczne jest spełnienie dwóch warunków
    ustawowych :
        1) wymienienie rodzaju gry w katalogu zamkniętym gier hazardowych w karty (black
        jack, baccarat i poker) oraz
        2) gra musi być rozgrywana o nagrody pieniężne lub rzeczowe (rozdz. 1 art. 2 p. 5a
        Ustawy o grach hazardowych).
    Gry które będą organizowane w Klubie nie wypełniają drugiego z tych warunków
    ustawowych, tj. nie ma w nich elementu nagród rzeczowych ani pieniężnych. W związku z
    tym gra ma tylko charakter niehazardowy, a kaucje nie stanowią wartości finansowej w
    zrozumieniu przychodów czy też rozchodów finansowych, a sama opłata za bilet do gry
    (rejk) jest wykazywana jako przychód i podlega pod opodatkowanie VAT oraz podatek
    dochodowy CIT. W grze nie ma przewidzianych żadnych nagród, zarówno
    gwarantowanych, jak i niegwarantowanych. Gra jest pozbawiona tych elementów
    całkowicie. Nie będzie żadnych nagród, ani rzeczowych ani pieniężnych, co wynika z
    rygorów gry kwalifikowanej jako gra niehazardowa, zgodnie z brzmieniem samej ustawy,
    jak i licznych komentarzach do niej. Zwraca na to uwagę m. in. Stanisław Radowicki (w
    Ustawa o grach hazardowych, Komentarz, Wolters Kluwer, Warszawa 2019, komentarz do
    art. 1 ustawy, omawiając sytuację braku nagród : „ Gry nie będą grami hazardowymi
    [grami w karty] w rozumieniu ustawy o grach hazardowych (tj. Dz.U. z 2025 poz. 595)").
    Gry karciane, jako gry rekreacyjne czyli pozbawione gwarantowanych nagród rzeczowych i
    pieniężnych, nie stanowią już gry hazardowej, w rozumieniu Ustawy o grach hazardowych,
    i nie są wymieniane w ustawie hazardowej jako niedozwolone lub dozwolone tylko po
    uzyskaniu koncesji na gry hazardowe lub po zatwierdzeniu Regulaminu gry przez Ministra
    Finansów. Zgodnie z zasadą, że to co nie jest prawnie zakazane jest dozwolone. W związku

    z faktem, że nie ma nagród, bo kaucja na okaziciela nie stanowi nagrody , nie dochodzi do
    konieczności naliczania podatku od wygranych na podstawie Ustawy o grach
    hazardowych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan:
    Kaucje zwracane graczom po zakończeniu rozgrywek są dokładnie w takiej samej
    wysokości w jakiej gracze wpłacali je przed przystąpieniem do gry. Kaucje stanowią
    zabezpieczenie za żetony i są rozliczane w proporcji 1:1 od pobranych kaucji. Do kaucji nie
    dochodzą żadne kwoty dodane, bonusy czy kwoty z innych źródeł. Takie dodatkowe środki
    w grze miałyby charakter nagrody i byłyby niezgodne z ustawą o grach hazardowych i
    powodowałyby, że charakter gry z niehazardowej, rozrywkowej czy też umysłowej, miałby
    automatycznie wymiar hazardowy. Zwroty kaucji mogą być mniejsze, np. w sytuacji gdyby
    gracz zatrzymał sobie jakiś z żetonów (choćby na pamiątkę, bo żetony są zawsze
    cechowane indywidualnie przy ich zamówieniu np. logiem Klubu) lub zgubił, to kwota
    zwracanej kaucji jest pomniejszana, jako nie zwrócone żetony i księgowana jako kwota
    pobrana z zabezpieczenia tj. kaucji.
    Kaucje nie są więc zasilane żadnymi innymi kwotami i żadne inne kwoty nie są od nich
    pomniejszane, poza wyżej opisaną sytuacją (nie liczy Pan tutaj omówionego w opisie
    pomniejszenia kaucji o bilety wstępu). Kwota pobranych kaucji nie stanowi więc ani
    przychodu ani rozchodu i jest zawsze równa jej pobraniu, i jej zwrotowi. Kwota kaucji nie
    zwiększa się i gracze otrzymują ją w wysokości wpłaty, a ta nie może być większa niż
    wpłacone przez graczy kaucje.
    Prowadząc działalność gospodarczą i organizując gry pobiera się od graczy tzw. rejk (jako
    kwota biletu ) i odprowadza Pan od niego podatek 8%.
    Pytania
      1. Czy w związku z pobieraniem kaucji na okaziciela za żetony i korzystanie z
        infrastruktury i jej zwrotem dla graczy nie ma obowiązku odprowadzania w tym
        zakresie podatku VAT od towaru i usług?
      2. Czy w związku z pobieraniem przez firmę ... kaucji na okaziciela za żetony od
        otrzymujących je graczy i następnie zwrotem kaucji na okaziciela za żetony, nie ma
        obowiązku naliczenia podatku VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W związku z umożliwieniem graczom gier rekreacyjnych, nie hazardowych i brakiem
    nagród rzeczowych i pieniężnych (co wyłącza grę z rygorów gry na podstawie kaucji z
    wymogu koncesji lub Regulaminu zatwierdzonego przez Ministra Finansów) wprowadzony
    system gry zabezpieczonej kaucjami pozwala na ich nieksięgowanie, a kaucje nie mają
    charakteru fiskalnego, poza kwotami odliczonymi w postaci biletu. Odliczane kwoty biletu,
    są rejestrowane i opłacany jest z nich przez organizatora podatek VAT oraz podatek
    dochodowy. Kaucja na okaziciela pełni swoją rolę kaucji do momentu zakończenia gry
    przez gracza i jej zwrot, tak jak i pobranie kaucji, nie są opodatkowane podatkiem VAT od
    towaru i usług. Takie stanowisko odnośnie kaucji potwierdza ustawa o podatku od towaru
    i usług, która nie czyni ich fiskalnymi w tym zakresie i nie stanowią one ani przychodu ani
    rozchodu. Organizator gier otrzymując kaucję nie uznaje kaucji na okaziciela jako wpływu
    o charakterze definitywnym, chyba że kwota wpłacona traci swój charakter kaucyjny,
    wtedy jest księgowana jako wpływ. Kaucja zwrócona na okaziciela nie stanowi więc
    przychodu dla podatnika, płatnika czy też gracza, który otrzymuje zwrot kaucji na
    okaziciela. Rozliczana w ten sposób pobrana i zwrócona kaucja nie jest czynnością

    opodatkowaną w zakresie VAT. Stanowisko takie zdaje się potwierdzać także interpretacja
    indywidualna Dyrektora KIS z dnia 19 stycznia 2023 roku znak pisma: 0111-KDIB3.
    4012.571.2022.3.JSU.
    W związku ze zwrotem graczom kaucji na okaziciela za żetony i korzystanie z
    infrastruktury do gier, nie ma obowiązku naliczania przez organizatora gier wartości kaucji
    do podatku dochodowego, ponieważ zwrot kaucji na okaziciela nie jest wygraną dla
    gracza, a jedynie zwrotem kaucji wpłaconej na okaziciela i związanej z ilością zwróconych
    żetonów lub pozostawionymi do dalszej gry (by nie przerywać gry innym graczom), po
    zgłoszeniu faktu zakończenia gry przez gracza organizatorowi i zakończeniu przez niego z
    korzystania z żetonów w grze. Zwrot kaucji przez organizatora gier ... nie jest więc
    czynnością opodatkowaną ani przychodem i kwota nie stanowi wartości fiskalnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług,
    jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego korzyść. Wskazać należy bowiem, że czynnikiem
    wyróżniającym określoną czynność jako czynność usługową (usługę) jest przede wszystkim

    to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej
    potrzeby zamawiającego.
    Zatem nie każde działanie może zostać uznane za usługę, w rozumieniu przepisów
    ustawy. Aby tak się stało muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:
      w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że chce Pan organizować w Klubie gry karciane w
    szczególności pokera, rozgrywanego w formule niehazardowej, bez gwarantowanych
    nagród rzeczowych i pieniężnych. Klub będzie pobierać od graczy kaucje na okaziciela za
    udostępnione żetony do gry, zabezpieczając w ten sposób żetony oraz rozliczając ich
    przekazanie graczom oraz ich zwrot. Kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie
    zwracana graczom na okaziciela w momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub
    pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z

    dalszej gry. Wpłacając kaucję na okaziciela za otrzymane żetony do gry (zarówno w
    formule turnieju wielostolikowego, jak i gier jednostolikowych, tzw. czasowych) nie
    dochodzi do sytuacji przychodu. Zwrot kaucji na okaziciela, przypisanej do ilości
    zwracanych żetonów lub pozostawionych w grze (by nie przerywać gry pozostałych
    uczestników turnieju), a także momentu rezygnacji z gry przez gracza, nie stanowi
    rozchodu i nie podlega opodatkowaniu. Jest to tylko zwrot kaucji na okaziciela. Wpłacający
    kaucję gracze dokonują tylko wpłaty gwarancyjnej, zabezpieczenia finansowego
    otrzymanych przedmiotów (żetonów) do gry. Z kaucji potrącany jest tzw. rejk, to jest
    kwota od 10 do 20 % wartości kaucji przy grach wielostolikowych, jako bilet wstępu, lub
    rejku przy grach jednostolikowych do 5 % . Bilet taki (rejk ) jest już przychodem i jest
    ewidencjonowany na kasie fiskalnej i podlega podatkowi VAT a potem podatkowi
    dochodowemu i będzie tak rozliczny w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Kwota z biletów (rejku ) nie podlega zwrotowi graczom i pomniejsza zwracaną kaucję na
    okaziciela i ta potrącona opłat jest w pełni fiskalna. Pozostała część kaucji, od 80 do 95 %
    jest niefiskalna i nie stanowi ona przychodu ani rozchodu i jest pobierana od gracza i
    zwracana graczowi na okaziciela. Po odliczeniu z kaucji wartości biletu (rejku) jej pozostała
    wartość będzie zwracana graczom za żetony, na okaziciela, jak opisano powyżej. Kaucje
    zwracane graczom po zakończeniu rozgrywek są dokładnie w takiej samej wysokości w
    jakiej gracze wpłacali je przed przystąpieniem do gry. Kaucje stanowią zabezpieczenie za
    żetony i są rozliczane w proporcji 1:1 od pobranych kaucji. Do kaucji nie dochodzą żadne
    kwoty dodane, bonusy czy kwoty z innych źródeł. Takie dodatkowe środki w grze miałyby
    charakter nagrody i byłyby niezgodne z ustawą o grach hazardowych i powodowałyby, że
    charakter gry z niehazardowej, rozrywkowej czy też umysłowej, miałby automatycznie
    wymiar hazardowy. Zwroty kaucji mogą być mniejsze, np. w sytuacji gdyby gracz zatrzymał
    sobie jakiś z żetonów (choćby na pamiątkę, bo żetony są zawsze cechowane indywidualnie
    przy ich zamówieniu np. logiem Klubu) lub zgubił, to kwota zwracanej kaucji jest
    pomniejszana, jako nie zwrócone żetony i księgowana jako kwota pobrana z
    zabezpieczenia tj. kaucji. Kaucje nie są więc zasilane żadnymi innymi kwotami i żadne inne
    kwoty nie są od nich pomniejszane, poza wyżej opisaną sytuacją (nie liczy Pan tutaj
    omówionego w opisie pomniejszenia kaucji o bilety wstępu). Kwota pobranych kaucji nie
    stanowi więc ani przychodu ani rozchodu i jest zawsze równa jej pobraniu, i jej zwrotowi.
    Kwota kaucji nie zwiększa się i gracze otrzymują ją w wysokości wpłaty, a ta nie może być
    większa niż wpłacone przez graczy kaucje. Prowadząc działalność gospodarczą i
    organizując gry pobiera się od graczy tzw. rejk (jako kwota biletu )
    Pana wątpliwości w odniesieniu do podatku od towarów i usług dotyczą ustalenia czy w
    związku z pobieraniem kaucji na okaziciela za żetony i korzystaniem z infrastruktury oraz
    jej zwrotem dla graczy należy naliczać i odprowadzać podatek VAT.
    Aby odpowiedzieć na Pana wątpliwości należy ustalić, czym konkretnie, w zdarzeniu
    opisanym we wniosku, jest otrzymana kaucja.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje pojęcia zaliczki, zadatku, przedpłaty,
    raty czy kaucji. Według definicji zawartych w Słowniku Języka Polskiego PWN:
    · „zaliczką” jest część należności wypłacana z góry na poczet należności;
    · „zadatkiem” jest suma pieniędzy dawana przy zawieraniu umowy w celu zapewnienia jej
    wykonania;
    · „przedpłatą” jest określona suma pieniędzy wpłacana regularnie, w ustalonych
    terminach, w celu zapewnienia sobie otrzymania jakiegoś towaru;
    · „ratą” jest część należności pieniężnej, płatna w oznaczonym terminie;
    · „kaucją” jest suma pieniężna złożona jako gwarancja dotrzymania zobowiązania i
    stanowiąca odszkodowanie w razie niedopełnienia zobowiązania.
    Z przytoczonych wyżej definicji: zaliczki, zadatku, przedpłaty i raty wynika, że wiążą się one
    z przekazaniem kontrahentowi środków pieniężnych do jego dyspozycji. Natomiast cechą

    charakterystyczną kaucji jest to, że może ona zostać wykorzystana tylko w ściśle
    określonym przypadku, tj. w razie niedopełnienia zobowiązania. Zabezpieczenie
    wykonania umowy poprzez ustanowienie kaucji ma charakter gwarancyjny,
    zabezpieczający, co oznacza, że jest ona ustanowiona na wypadek, gdyby strona umowy,
    która złożyła kaucję, nie wywiązała się z niej. Wówczas druga strona umowy może
    zaspokoić się ze złożonej kaucji.
    Jak wskazano wyżej kaucja zabezpieczająca jest pojęciem niezdefiniowanym w ustawie o
    podatku od towarów i usług, natomiast w świetle uregulowań zawartych w ustawie z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 1071 ze zm.), jest ona zapłatą
    za wyrządzone szkody, poniesionej przez kogoś straty.
    Stosownie bowiem do treści art. 361 § 1 i § 2 k.c.:
      Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.
      W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub postanowienia
      umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz
      korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Zgodnie z art. 362 k.c.:
      Jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek
      jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a
      zwłaszcza do stopnia winy obu stron.
    Na podstawie art. 363 § 1 i § 2 k.c.:
      Naprawienie szkody powinno nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź
      przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłatę odpowiedniej sumy
      pieniężnej. Jednakże gdyby przywrócenie stanu poprzedniego było niemożliwe albo
      gdyby pociągało za sobą dla zobowiązanego nadmierne trudności lub koszty,
      roszczenie poszkodowanego ogranicza się do świadczenia w pieniądzu.
      Jeżeli naprawienie szkody ma nastąpić w pieniądzu, wysokość odszkodowania
      powinna być ustalona według cen z daty ustalenia odszkodowania, chyba że
      szczególne okoliczności wymagają przyjęcia za podstawę cen istniejących w innej
      chwili.
    W świetle powołanych przepisów, odnosząc się do sytuacji przedstawionej we wniosku
    wskazać należy, że przyjęcie kaucji, będzie w istocie rzeczy stanowić zabezpieczenie przed
    możliwą szkodą, jak bowiem Pan wskazał, kaucja ma charakter zabezpieczający i będzie
    zwracana graczom na okaziciela w momencie rozliczenia zwrotu żetonów lub
    pozostawienia ich w grze w zależności od ich ilości lub momentu rezygnacji przez gracza z
    dalszej gry.
    Przenosząc powyższe na grunt analizowanej sprawy, należy wskazać, że skoro kaucja nie
    jest/nie będzie zaliczana na poczet ceny i podlega zwrotowi, to nie podlega/nie będzie
    podlegała ona opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Nie jest/nie będzie to
    bowiem otrzymanie części należności i nie można uznać jej ani za zaliczkę, ani za zadatek,
    ani tym bardziej za przedpłatę lub ratę. Kaucja nie stanowi/nie będzie stanowiła również
    zapłaty w rozumieniu art. 29a ust. 1 w zw. z ust. 6 ustawy, a jej pobranie nie rodzi/nie
    będzie rodziło obowiązku podatkowego w tym podatku. Zatem, rzeczone pobrane i
    zwrócone kaucje (tj. kaucje na okaziciela za żetony), nie podlegają/nie będą podlegać

    opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ nie stanowią/nie będą stanowić żadnej z
    czynności wymienionej w art. 5 ust. 1 ustawy, które podlegają opodatkowaniu tym
    podatkiem.
    Tym samym Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
    zaistnienia zdarzenia, oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
    wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku
    (zapytania), tj. dotyczącej kwestii opodatkowania podatkiem VAT pobranej i zwróconej
    kaucji . Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami, w szczególności dotyczące kwestii
    opodatkowania zatrzymanej kaucji – w sytuacji gdy nie dochodzi do zwrotu kaucji w całości
    /częściowo, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i
    zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W zakresie podatku od gier hazardowych oraz podatku dochodowego od osób fizycznych
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.