Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.26.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Uprawnienie do skorzystania z nielimitowanej ulgi z tytułu
ponoszonych przez Pana kosztów związanych z opieką
pielęgnacyjno; opiekuńczą i rehabilitacyjną.
Słowa kluczowe: odliczenia
ulga-ulga rehabilitacyjna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podstawa
opodatkowania. Odliczenia.-Odliczanie wydatków na cele
rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem
wykonywania czynności życiowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1-pkt 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 19 lutego 2025 r. (wpływ 20
    lutego 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Posiada Pan orzeczoną pierwszą grupę inwalidztwa. Z uwagi na aktualny wiek i stan
    zdrowia nie jest Pan w stanie samodzielnie funkcjonować. Ma Pan ukończone (...) lat. Od
    dwóch lat przebywa Pan w Pensjonacie X przy ul. A 1, (...).
    Otrzymywane środki z tytułu emerytury w całości przeznacza Pan na opłatę za pobyt. Ww.
    środki nie wystarczają na pokrycie całości kosztów związanych z opieką pielęgnacyjno-
    opiekuńczą oraz rehabilitacją, dlatego najbliższa rodzina pokrywa dodatkowe koszty.
    Firma Y NIP: (...), REGON: (...) – właściciel Pensjonatu X posiadają w PKD m.in. wpisy:
    - 87.30 Z - Pomoc społeczna z zakwaterowaniem dla osób w podeszłym wieku i osób
      niepełnosprawnych,
    - 87.10.Z - Pomoc społeczna z zakwaterowaniem zapewniająca opiekę pielęgniarską,
    - 86.90.A - Działalność fizjoterapeutyczna.
    W trakcie pobytu korzysta Pan z całodobowej opieki pielęgniarskiej jak i usług
    rehabilitacyjnych dlatego uważa, że przysługuje Panu nielimitowana ulga z tytułu opieki w
    zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym.
    Podsumowując, prosi Pan o potwierdzenie, że posiada uprawnienie do skorzystania z
    nielimitowanej ulgi z tytułu ponoszonych przez Pana kosztów związanych z opieką
    pielęgnacyjno-opiekuńczą i rehabilitacyjną.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Chciałby Pan skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej za 2024 r.
    W 2024 r. uzyskał Pan dochody podlegające opodatkowaniu w Polsce, pozwalające na
    skorzystanie z ww. ulgi – z tytułu emerytury opodatkowane w skali 12%.
    Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane decyzją z (...) 1998 r. przez Zakład
    Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B Wydział Orzecznictwa Lekarskiego ul. C 1, (...).
    Lekarz orzecznik ZUS (...) 1998 r. uznał Pana za całkowicie niezdolnego do pracy i
    niezdolnego do samodzielnej egzystencji – trwale. W orzeczeniu tym wskazano, że Pana
    niepełnosprawność datuje się od listopada 1997 r.
    Pensjonat X w A, w którym Pan przebywa, stanowi placówkę zapewniającą całodobową
    opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku
    polegającą na świadczeniu przez całą dobę usług opiekuńczych i bytowych prowadzoną na
    podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.
    Posiada Pan dokumenty – faktury oraz potwierdzenia przelewów bankowych na konto
    Pensjonatu X – potwierdzające poniesienie wydatków, o których mowa we wniosku. W
    dokumentach tych wskazano, że dokonał Pan płatności za pobyt i usługi opiekuńczo-
    rehabilitacyjne. Ww. dokumenty zawierają Pana dane jako kupującego i dane
    sprzedającego, przedmiot (usługę) oraz kwotę zapłaty.
    Z posiadanych przez Pana dokumentów nie wynika, jaką cenę zapłacił Pan za pobyt w
    Pensjonacie X, a jaką za zabiegi rehabilitacyjne, opiekę pielęgniarską i usługi opiekuńcze.
    Wydatki te nie zostały wyodrębnione na dowodzie zapłaty lub innym dokumencie.
    W okresie styczeń - grudzień 2024 r. kwoty, które były pokrywane bezpośrednio z Pana
    środków finansowych (emerytura) były różne – szczegóły znajdują się w załączonych przez
    Pana wydrukach operacji Bankowych (Bank V w B). Brakujące środki dotyczące
    odpłatności za pobyt i usługi opiekuńczo-rehabilitacyjne oraz zakupu lekarstw i konsultacji
    lekarskich pokryła najbliższa rodzina. Z własnych środków (tj. emerytury w 2024 r.) pokrył
    Pan koszty za pobyt i usługi opiekuńczo-rehabilitacyjne w kwocie 61.000 zł.

    Całkowity koszt pobytu i usług opiekuńczo-rehabilitacyjnych wyniósł w 2024 r. 72.000 zł do
    tego należy doliczyć koszt lekarstw, wizyt lekarskich oraz transportu w kwocie 6.000 zł,
    pozostałą kwotę do zapłaty w wysokości 17.000 zł pokryła najbliższa rodzina – syn.
    Wymieniona wyżej kwota 61.000 zł została sfinansowana wyłącznie z własnych środków
    pieniężnych, tj. z otrzymywanej emerytury z ZUS.
    Wydatki, które Pan poniósł nie zostały/zostaną zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów, odliczone od przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym, lub zwrócone Panu w jakiejkolwiek formie. Wydatki – w przypadku
    pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej zostaną
    odliczone od dochodów opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c ustawie o
    podatku dochodowym od osób fizycznych za 2024 r.

## Pytanie

Czy posiada Pan uprawnienie do skorzystania z nielimitowanej ulgi z tytułu ponoszonych
    przez Pana kosztów związanych z opieką pielęgnacyjno-opiekuńczą i rehabilitacyjną?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem, posiada Pan uprawnienie do skorzystania z nielimitowanej ulgi z tytułu
    ponoszonych przez Pana kosztów związanych z opieką pielęgnacyjno-opiekuńczą i
    rehabilitacyjną.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-
      30g i art. 30j-30p, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 23o, art. 23u, art. 24
      ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e, 6 i 21 lub art. 24b ust. 1 i 2, po odliczeniu kwot wydatków na cele
      rehabilitacyjne oraz wydatków związanych z ułatwieniem wykonywania czynności
      życiowych, poniesionych w roku podatkowym przez podatnika będącego osobą
      niepełnosprawną lub podatnika, na którego utrzymaniu są osoby niepełnosprawne.
    Rodzaje wydatków na cele rehabilitacyjne uprawniające do odliczeń od dochodu przed
    opodatkowaniem zawiera art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaś zasady i warunki dokonywania tych odliczeń określone zostały w ust. 7, 7b-
    7g i 13a tego artykułu.
    Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 1 pkt 6, uważa się wydatki poniesione na:
        pkt 6) odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie
        rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-
        opiekuńczym;
        pkt 6b) odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne;
        pkt 9) opiekę pielęgniarską w domu nad osobą niepełnosprawną w okresie
        przewlekłej choroby uniemożliwiającej poruszanie się oraz usługi opiekuńcze
        świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa.
    Zgodnie z art. 26 ust. 7 pkt 4 tej ustawy:
      Wysokość wydatków na cele określone w ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na
      podstawie dokumentu stwierdzającego ich poniesienie, zawierającego w
      szczególności: dane identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i

      sprzedającego (towar lub usługę), rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę
      zapłaty - w przypadkach innych niż wymienione w pkt 1-3.
    Wedle art. 26 ust. 7b tejże ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 7a, podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      sfinansowane (dofinansowane) ze środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób
      niepełnosprawnych, zakładowego funduszu aktywności, Państwowego Funduszu
      Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych lub ze środków Narodowego Funduszu
      Zdrowia, zakładowego funduszu świadczeń socjalnych albo nie zostały zwrócone
      podatnikowi w jakiejkolwiek formie. W przypadku gdy wydatki były częściowo
      sfinansowane (dofinansowane) z tych funduszy (środków), odliczeniu podlega różnica
      pomiędzy poniesionymi wydatkami a kwotą sfinansowaną (dofinansowaną) z tych
      funduszy (środków) lub zwróconą w jakiejkolwiek formie.
    Art. 26 ust. 7d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Warunkiem odliczenia wydatków, o których mowa w ust. 7a, jest posiadanie przez
      osobę, której dotyczy wydatek:
        1) orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech
        stopni niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub
        2) decyzji przyznającej rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do
        pracy, rentę szkoleniową albo rentę socjalną, albo
        3) orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
        wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    W myśl art. 26 ust. 7f ww. ustawy:
      Ilekroć w przepisach ust. 7a jest mowa o osobach zaliczonych do:
        1) I grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy oraz niezdolność do samodzielnej
            egzystencji albo
          aa) niezdolność do samodzielnej egzystencji, albo
          b) znaczny stopień niepełnosprawności;
        2) II grupy inwalidztwa – należy przez to rozumieć odpowiednio osoby, w stosunku
        do których, na podstawie odrębnych przepisów, orzeczono:
          a) całkowitą niezdolność do pracy albo
          b) umiarkowany stopień niepełnosprawności.
    W myśl art. 26 ust. 7g omawianej ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 6, może być dokonane również w przypadku,
      gdy osoba, której dotyczy wydatek, posiada orzeczenie o niepełnosprawności wydane
      przez właściwy organ na podstawie odrębnych przepisów obowiązujących do dnia 31
      sierpnia 1997 r.
    Stosownie do art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki na cele określone w ust. 1 podlegają odliczeniu od dochodu, jeżeli nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały odliczone od dochodów
      opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c lub nie zostały odliczone od
      przychodu na podstawie ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym albo nie
      zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

    Warunkiem odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne – stosownie do treści art. 26 ust.
    7d analizowanej ustawy – jest zatem posiadanie przez osobę, której dotyczy wydatek:
    orzeczenia o zakwalifikowaniu przez organy orzekające do jednego z trzech stopni
    niepełnosprawności, określonych w odrębnych przepisach, lub decyzji przyznającej rentę z
    tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, rentę szkoleniową albo rentę
    socjalną, albo orzeczenia o niepełnosprawności osoby, która nie ukończyła 16 roku życia,
    wydanego na podstawie odrębnych przepisów.
    Z opisu zdarzenia w szczególności wynika, że posiada Pan orzeczoną pierwszą grupę
    inwalidztwa. Orzeczenie o niepełnosprawności zostało wydane decyzją z (...) 1998 r. przez
    Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Lekarz orzecznik ZUS (...) 1998 r. uznał Pana za
    całkowicie niezdolnego do pracy i niezdolnego do samodzielnej egzystencji – trwale. W
    orzeczeniu tym wskazano, że Pana niepełnosprawność datuje się od listopada 1997 r. Od
    dwóch lat przebywa Pan w Pensjonacie X. Pensjonat X w A, w którym Pan przebywa,
    stanowi placówkę zapewniającą całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,
    przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku polegającą na świadczeniu przez całą
    dobę usług opiekuńczych i bytowych prowadzoną na podstawie ustawy z dnia 12 marca
    2004 r. o pomocy społecznej. W trakcie pobytu korzysta Pan z całodobowej opieki
    pielęgniarskiej jak i usług rehabilitacyjnych. Otrzymywane środki z tytułu emerytury w
    całości przeznacza Pan na opłatę za pobyt. Ww. środki nie wystarczają na pokrycie całości
    kosztów związanych z opieką pielęgnacyjno-opiekuńczą oraz rehabilitacją, dlatego
    najbliższa rodzina pokrywa dodatkowe koszty. Posiada Pan dokumenty – faktury oraz
    potwierdzenia przelewów bankowych na konto Pensjonatu X – potwierdzające poniesienie
    wydatków, o których mowa we wniosku. W dokumentach tych wskazano, że dokonał Pan
    płatności za pobyt i usługi opiekuńczo-rehabilitacyjne. Ww. dokumenty zawierają Pana
    dane jako kupującego i dane sprzedającego, przedmiot (usługę) oraz kwotę zapłaty. Z
    posiadanych przez Pana dokumentów nie wynika, jaką cenę zapłacił Pan za pobyt w
    Pensjonacie X, a jaką za zabiegi rehabilitacyjne, opiekę pielęgniarską i usługi opiekuńcze.
    Wydatki te nie zostały wyodrębnione na dowodzie zapłaty lub innym dokumencie.
    W tym miejscu podkreślić należy, że zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w
    orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa – wszelkie preferencje podatkowe stanowią wyłom
    od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego
    podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane
    bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa
    podatkowego. Katalog wydatków zawarty w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych jest natomiast katalogiem zamkniętym, co oznacza, że
    odliczeniu podlegają jedynie wydatki enumeratywnie w nim wymienione. W związku z tym,
    tylko wydatkowanie środków na cele wskazane w powołanym przepisie uprawnia do
    skorzystania z odliczeń w ramach ulgi rehabilitacyjnej. Zatem wydatki poniesione na inne
    cele – nawet wówczas gdy zostały poniesione w związku z niepełnosprawnością – nie
    korzystają z odliczeń w ramach omawianej ulgi.
    Odnosząc się do Pana wątpliwości dotyczących możliwości odliczenia wydatków, o których
    mowa we wniosku w ramach ulgi rehabilitacyjnej wyjaśniam, że w art. 26 ust. 7a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienione zostały wydatki na
    odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji
    leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć zawartych w tym
    przepisie, w związku z tym należy posiłkować się ustawą z 28 lipca 2005 r. o lecznictwie
    uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach
    uzdrowiskowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1420 ze zm.) oraz ustawą z 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 799).
    Działanie zakładów lecznictwa uzdrowiskowego reguluje ustawa o lecznictwie
    uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach
    uzdrowiskowych.

    Na mocy art. 6 tej ustawy:
      Zakładami lecznictwa uzdrowiskowego są:
        1) szpitale uzdrowiskowe;
        2) sanatoria uzdrowiskowe;
        3) szpitale uzdrowiskowe dla dzieci i sanatoria uzdrowiskowe dla dzieci;
        4) przychodnie uzdrowiskowe;
        5) zakłady przyrodolecznicze;
        6) szpitale i sanatoria w urządzonych podziemnych wyrobiskach górniczych.
    Z art. 2 pkt 10 ww. ustawy wynika, że zakład lecznictwa uzdrowiskowego to zakład
    leczniczy, w którym podmiot leczniczy wykonuje działalność leczniczą w rodzaju
    ambulatoryjne lub stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne w rozumieniu
    przepisów o działalności leczniczej, działający na obszarze uzdrowiska, utworzony w celu
    udzielania świadczeń zdrowotnych z zakresu lecznictwa uzdrowiskowego albo rehabilitacji
    uzdrowiskowej, w ramach kierunków leczniczych i przeciwwskazań ustalonych dla danego
    uzdrowiska, w szczególności wykorzystujących warunki naturalne uzdrowiska przy
    udzielaniu świadczeń zdrowotnych.
    Natomiast, do kwestii zakładu rehabilitacji leczniczej, zakładu opiekuńczo-leczniczego,
    zakładu pielęgnacyjno-opiekuńczego odnosi się ustawa o działalności leczniczej:
    Stosownie do art. 9 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne inne niż szpitalne mogą polegać w
      szczególności na:
        1) udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim
        zakresem pielęgnację i rehabilitację pacjentów niewymagających hospitalizacji,
        oraz zapewnianiu im produktów leczniczych i wyrobów medycznych,
        pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia, a także prowadzeniu
        edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin oraz przygotowaniu tych
        osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach domowych;
        2) udzielaniu całodobowych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim
        zakresem pielęgnację, opiekę i rehabilitację pacjentów niewymagających
        hospitalizacji, oraz zapewnianiu im produktów leczniczych potrzebnych do
        kontynuacji leczenia, pomieszczeń i wyżywienia odpowiednich do stanu zdrowia,
        a także prowadzeniu edukacji zdrowotnej dla pacjentów i członków ich rodzin
        oraz przygotowaniu tych osób do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach
        domowych;
        3) udzielaniu świadczeń zdrowotnych polegających na działaniach usprawniających,
        które służą zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia;
        4) sprawowaniu wszechstronnej opieki zdrowotnej, psychologicznej i społecznej nad
        pacjentami znajdującymi się w stanie terminalnym oraz opieki nad rodzinami
        tych pacjentów.
    W myśl art. 12 ust. 1 powołanej ustawy:
      Stacjonarnych i całodobowych świadczeń zdrowotnych innych niż szpitalne udziela się
      w przypadku świadczeń, o których mowa w art. 9 ust. 1:
        1) pkt 1 - w zakładzie opiekuńczo-leczniczym;
        2) pkt 2 - w zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym;
        3) pkt 3 - w zakładzie rehabilitacji leczniczej;

        4) pkt 4 - w hospicjum.
    Zakłady opiekuńczo-lecznicze, pielęgnacyjno-opiekuńcze i rehabilitacji leczniczej udzielają
    całodobowych i stacjonarnych świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim zakresem
    pielęgnację i rehabilitację osób niewymagających hospitalizacji, oraz zapewniają im środki
    farmaceutyczne i materiały medyczne, pomieszczenie i wyżywienie odpowiednie do stanu
    zdrowia. Działania przez nie prowadzone, mają na celu przywrócenie choremu sprawności
    fizycznej i psychicznej oraz przygotowanie do samoopieki i samopielęgnacji w warunkach
    domowych.
    Natomiast, placówki zapewniające całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,
    przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku działają na podstawie przepisów
    ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1283 ze zm.).
    Zgodnie z art. 67 ust. 1 ww. ustawy:
      Działalność gospodarcza w zakresie prowadzenia placówki zapewniającej całodobową
      opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym
      wieku może być prowadzona po uzyskaniu zezwolenia wojewody.
    Na mocy art. 68 ust. 1 omawianej ustawy:
      Opieka w placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,
      przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku polega na świadczeniu przez całą
      dobę usług:
        1) opiekuńczych zapewniających:
          a) udzielanie pomocy w podstawowych czynnościach życiowych,
          b) pielęgnację, w tym pielęgnację w czasie choroby,
          c) opiekę higieniczną,
          d) niezbędną pomoc w załatwianiu spraw osobistych,
          e) kontakty z otoczeniem;
        2) bytowych zapewniających:
          a) miejsce pobytu,
          b) wyżywienie,
          c) utrzymanie czystości.
    Na mocy art. 68 ust. 2 omawianej ustawy:
      Sposób świadczenia usług powinien uwzględniać stan zdrowia, sprawność fizyczną i
      intelektualną oraz indywidualne potrzeby i możliwości osoby przebywającej w
      placówce, a także prawa człowieka, w tym w szczególności prawo do godności,
      wolności, intymności i poczucia bezpieczeństwa.
    Zgodnie z art. 68 ust. 3 cytowanej ustawy:
      Usługi opiekuńcze powinny zapewniać:
        1) pomoc w czynnościach życia codziennego, w miarę potrzeby pomoc w ubieraniu
        się, jedzeniu, myciu i kąpaniu;
        2) organizację czasu wolnego;
        3) pomoc w zakupie odzieży i obuwia;
        4) pielęgnację w chorobie oraz pomoc w korzystaniu ze świadczeń zdrowotnych.

    Działalność placówki zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym,
    przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku koncentruje się w głównej mierze na
    świadczeniu usług bytowych i opiekuńczych. Jest ona zastępczym domem dla osoby w niej
    przebywającej, której stan zdrowia nie wymaga pobytu w zakładzie opieki zdrowotnej.
    Ww. placówka, działająca w trybie i na zasadach określonych w ustawie o pomocy
    społecznej, zajmuje się zapewnieniem całodobowej opieki, zaspokajaniem potrzeb w
    zakresie zamieszkania, wyżywienia, niezbędnych usług medycznych. Działania te mają na
    celu zapewnienie opieki w stopniu umożliwiającym godne życie osobom tam
    przebywającym. Zatem, działania te nie służą leczeniu, rehabilitacji, przywracaniu
    sprawności fizycznej i psychicznej oraz przygotowaniu do samoopieki i samopielęgnacji w
    warunkach domowych, jak w przypadku zakładu rehabilitacji leczniczej czy zakładu
    pielęgnacyjno-opiekuńczego bądź zakładu opiekuńczo-leczniczego.
    Przepisy regulujące funkcjonowanie placówek zapewniających całodobową opiekę
    osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku wskazują
    zatem jednoznacznie, że nie należy ich utożsamiać z zakładami wymienionymi przez
    ustawodawcę w art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Bowiem jak wykazano wyżej, istnieje zasadnicza różnica pomiędzy przeznaczeniem ww.
    typów zakładów i celami jakie mają przypisane do zrealizowania a celem i przeznaczeniem
    placówek zapewniających całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle
    chorym lub osobom w podeszłym wieku Różnica ta występuje również w ich umocowaniu
    prawnym.
    Analizując dalej przypisy dotyczące ulgi rehabilitacyjnej zauważyć należy, że w art. 26 ust.
    7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zostały wymienione wydatki
    na odpłatność za zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne. Przy czym ustawa o
    podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „zabieg”,
    „rehabilitacja” oraz „rehabilitacja lecznicza”. Zatem koniecznym jest wyjaśnienie tych pojęć
    w oparciu o definicje encyklopedyczne oraz wydaną z zakresu rehabilitacji literaturę.
    Zgodnie z definicją tych pojęć zawartą w Słowniku wyrazów obcych (PWN, Warszawa 1991
    r.) oraz Encyklopedii PWN, zabieg stanowi interwencję mającą na celu wywołanie
    określonego skutku, zwykle będącą środkiem zaradczym przeciwdziałającym czemuś (np.
    skutkom choroby); rehabilitacja jest to przywrócenie choremu sprawności fizycznej i
    psychicznej poprzez stosowanie odpowiednich zabiegów leczniczych; rehabilitacja
    lecznicza zaś to połączenie leczenia z postępowaniem usprawniającym, które obejmuje
    zabiegi fizykoterapeutyczne, wodolecznictwo, światłolecznictwo, elektrolecznictwo,
    mechanoterapię i kinezyterapię.
    Ponadto wskazać należy, że wśród rodzajów wydatków uprawniających do odliczenia od
    dochodu w ramach omawianej ulgi ustawodawca przewidział w art. 26 ust. 7a pkt 9
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych możliwość odliczenia od dochodu
    wydatków poniesionych m.in. na usługi opiekuńcze świadczone dla osób
    niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „usługi
    opiekuńcze”. Zatem, przy ustalaniu prawa do odliczania wydatków na tego rodzaju usługi
    należy odwołać się do ustawy o pomocy społecznej.
    Zgodnie z art. 50 ust. 3 ww. ustawy:
      Usługi opiekuńcze obejmują pomoc w zaspokajaniu codziennych potrzeb życiowych,
      opiekę higieniczną, zaleconą przez lekarza pielęgnację oraz, w miarę możliwości,
      zapewnienie kontaktów z otoczeniem.
    Stosownie do art. 50 ust. 4 omawianej ustawy:
      Specjalistyczne usługi opiekuńcze są to usługi dostosowane do szczególnych potrzeb
      wynikających z rodzaju schorzenia lub niepełnosprawności, świadczone przez osoby
      ze specjalistycznym przygotowaniem zawodowym.

    Co istotne, wysokość wydatków na odpłatność za pobyt w zakładzie lecznictwa
    uzdrowiskowego, zakładzie rehabilitacji leczniczej, zakładzie opiekuńczo-leczniczym,
    zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym (art. 26 ust. 7a pkt 6 ustawy), odpłatność za zabiegi
    rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne (art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy); odpłatność za
    usługi opiekuńcze świadczone dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy
    inwalidztwa (art. 26 ust. 7a pkt 9 ustawy) ustala się na podstawie dokumentów
    stwierdzających ich poniesienie, z których wynika kto poniósł wydatek, w jakiej wysokości i
    na jaki cel. Dokumentem takim może być niewątpliwie faktura, jednak aby podatnik mógł
    skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej, dokument ten musi zawierać – stosownie do art. 26 ust.
    7 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w szczególności: dane
    identyfikujące kupującego (odbiorcę usługi lub towaru) i sprzedającego (towar lub usługę),
    rodzaj zakupionego towaru lub usługi oraz kwotę zapłaty. Brak dowodu, spełniającego
    ww. kryteria, wyklucza możliwość skorzystania z omawianej ulgi.
    Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy, nie można zgodzić się z Panem, że
    posiada uprawnienie do skorzystania z nielimitowanej ulgi z tytułu ponoszonych kosztów
    związanych z opieką pielęgnacyjno-opiekuńczą i rehabilitacyjną.
    Poniesione przez Pana wydatki nie mieszczą się w zamkniętym katalogu wydatków
    określonym w art. 26 ust. 7a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pensjonat X w A, w którym Pan przebywa, nie jest podmiotem wymienionym w art. 12 ust.
    1 ustawy o działalności leczniczej. Podstawę działania Pensjonatu, w którym Pan
    przebywa, określają przepisy ustawy o pomocy społecznej, a nie o lecznictwie
    uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz gminach
    uzdrowiskowych czy działalności leczniczej. W związku z tym, Pensjonat X nie jest
    zakładem lecznictwa uzdrowiskowego, zakładem rehabilitacji leczniczej, zakładem
    opiekuńczo-leczniczym, zakładem pielęgnacyjno-opiekuńczym wymienionym w art. 26 ust.
    7a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, poniesionych przez Pana wydatków związanych z pobytem w placówce
    zapewniającej całodobową opiekę osobom niepełnosprawnym, przewlekle chorym lub
    osobom w podeszłym wieku na opieką pielęgnacyjno-opiekuńczą i rehabilitacyjną nie
    można zakwalifikować do wydatków na zabiegi rehabilitacyjne lub leczniczo-
    rehabilitacyjne, o których mowa w art. 26 ust. 7a pkt 6b ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych ani do wydatków na usługi opiekuńcze świadczone dla osób
    niepełnosprawnych zaliczonych do I grupy inwalidztwa, wymienionych w art. 26 ust. 7a pkt
    9 ustawy. Wskazał Pan bowiem, że z posiadanych przez Pana dokumentów nie wynika,
    jaką cenę zapłacił Pan za pobyt w Pensjonacie X, a jaką za zabiegi rehabilitacyjne, opiekę
    pielęgniarską i usługi opiekuńcze. W dokumentach tych wskazano, że dokonał Pan
    płatności za pobyt i usługi opiekuńczo-rehabilitacyjne. Ponadto, wyjaśnił Pan, że
    otrzymywane środki z tytułu emerytury w całości przeznacza Pan na opłatę za pobyt, w
    trakcie którego korzysta z całodobowej opieki pielęgniarskiej jak i usług rehabilitacyjnych.
    Wobec tego, dokumentacja nie potwierdza poniesienia przez Pana wydatków na zabiegi
    rehabilitacyjne lub leczniczo-rehabilitacyjne oraz na usługi opiekuńcze, o których mowa w
    ww. przepisach. Koszty pielęgnacyjno-opiekuńcze i rehabilitacyjne zostały przez Pana
    poniesione w ramach zawartej umowy o świadczenie opieki z Pensjonatem, w którym Pan
    przebywa.
    W konsekwencji, niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu
    prawo do dokonania odliczeń od dochodu za 2024 r. w ramach ulgi rehabilitacyjnej, o
    której mowa w art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wydatków wskazanych we wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.