Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.711.2020.2.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-25
Teza: Opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w związku z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług
Słowa kluczowe: egzekucja; komornik-komornik sądowy; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; opodatkowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325, ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 listopada 2020 r. (data wpływu 7 grudnia 2020 r.), uzupełnionym pismem z 2 lutego 2021 r. (data wpływu 8 lutego 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   braku opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości - **jest nieprawidłowe;**
*   opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w związku z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2020 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości. Powyższy wniosek został uzupełniony pismem z 2 lutego 2021 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 22 stycznia 2021 r. znak: 0111-KDIB3-3.4012.711.2020.1.JSU.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca jest Komornikiem Sądowym przy Sądzie Rejonowym, a Kancelaria komornicza znajduje się w (…). Obecnie Wnioskodawca prowadzi postępowanie egzekucyjne w zakresie nieruchomości należących do dłużnika będącego osobą fizyczną (dalej: Dłużnik).

Dłużnik jest właścicielem nieruchomości zabudowanej położonej w miejscowości (…), oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr (…). Nieruchomość została nabyta (…) jako działka rolna niezabudowana, co potwierdza m.in. informacja uzyskana z urzędu skarbowego właściwego dla Dłużnika. Z posiadanych danych wynika również, że transakcja zakupu działki nie była opodatkowana VAT, a notariusz pobrał podatek od czynności cywilno-prawnych.

Działka położona jest na obszarze, który nie posiada aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla nieruchomości wydano Decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia (…) r. ustalającą rozbudowę byłego budynku gospodarczego wraz z jego adaptacją na budynek produkcyjny z częścią administracyjną. Działka zabudowana jest budynkiem hali warsztatowej z częścią administracyjno-socjalną, wraz z dobudowanymi od strony północnej i wschodniej wiatami obudowanymi o konstrukcji stalowej. Drogi wewnętrzne manewrowe i place o nawierzchni betonowej. Teren częściowo ogrodzony, ogrodzenie w części z blachy, w części siatką metalową w ramach na słupkach stalowych, brama wjazdowa przesuwna z elementów stalowych. Budynek został wybudowany na podstawie Decyzji (…). Część budynku usytuowana jest na działce sąsiedniej nr (…). Do budynku dobudowano wiaty obudowane stanowiące samowolę budowlaną, która nie została zgłoszona do właściwych organów.

Dłużnik został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej z dniem (…) , a jako podstawę prawną wskazano art. 34 ust. 2 pkt 1a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej - „wpisano do rejestru przedsiębiorców jednoosobową spółkę kapitałową powstałą wskutek przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną wykonującą we własnym imieniu działalność gospodarczą”. Dodatkowo w CEIDG widnieje informacja, że Dłużnik ma obecnie zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie orzeczenia sądu rejonowego, sygn. (…). Orzeczenie uprawomocniło się (…) a sąd orzekł 3-letni zakaz prowadzenia działalności gospodarczej.

W ramach odpowiedzi na kolejne wezwanie Komornika urząd skarbowy właściwy dla Dłużnika wskazał informacje w poniższym zakresie:

1.  „Dłużnik zarejestrowany był w tut. Urzędzie jako czynny podatnik podatku VAT w okresie od (…) do (…).
2.  Brak informacji w bazie tut. Urzędu dot. złożenia remanentu likwidacyjnego.
3.  Ww. w okresie składania deklaracji VAT wykazywał w tych deklaracjach podatek naliczony od nabycia środków trwałych.
4.  Ww. wykazywał w deklaracjach VAT czynności opodatkowane”.

Dłużnik nie przedstawił Komornikowi, pomimo wezwania, żadnej dokumentacji księgowej, nie udzielił też wyjaśnień w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, czy też sposobu wykorzystywania nieruchomości, o której mowa w stanie faktycznym.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 2 lutego 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że:

Działka nr (…) nie należy do dłużnika, a w konsekwencji nie będzie przedmiotem sprzedaży egzekucyjnej. Powyższe stanowi odpowiedź na – zawarte w wezwaniu z 22 stycznia 2021 r. – pytanie Organu czy działka nr (…) będzie również przedmiotem sprzedaży? – przypis Organu.

Działka nr (…) położona w miejscowości (…). Powyższe stanowi odpowiedź na – zawarte w wezwaniu z 22 stycznia 2021 r. – pytanie Organu o wskazanie numeru działki/działek, mającej(ych) być przedmiotem interpretacji indywidualnej – przypis Organu.

1.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy co było przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
2.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy w jaki konkretnie sposób nieruchomość będąca przedmiotem egzekucji była przez Dłużnika wykorzystywane od chwili wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży i przez jaki okres Dłużnik wykorzystywał nieruchomość, o której mowa we wniosku. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie. Z informacji uzyskanych od właściwego urzędu skarbowego, wynika, że dłużnik składał deklaracje VAT i wykazywał tam czynności opodatkowane VAT.
3.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży jest/była wykorzystywane przez Dłużnika na cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
4.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy nieruchomość opisana we wniosku była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
5.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy budynki, budowle były wprowadzone do ewidencji środków trwałych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
6.  Tak, drogi wewnętrzne manewrowe i place o nawierzchni betonowej. Do tego ogrodzenie i brama wjazdowa. Są one związane z budynkiem hali warsztatowej z częścią administracyjno-socjalną, wraz z dobudowanymi wiatami obudowanymi o konstrukcji stalowej. Powyższe stanowi odpowiedź na – zawarte w wezwaniu z 22 stycznia 2021 r. – pytanie Organu: Czy na nieruchomości(ach) będącej(ych) przedmiotem sprzedaży egzekucyjnej znajdują się urządzenia budowalne, o których mowa w art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane? Jeśli tak, to należy wskazać, jakie oraz z którym budynkiem/budowlą są one powiązane? – przypis Organu.
7.  Na działce (…) znajdują się poniższe budynki oraz budowle w rozumieniu przepisów prawa budowlanego:
    *   drogi wewnętrzne manewrowe i place o nawierzchni betonowej,
    *   ogrodzenie z bramą wjazdową,
    *   budynek hali warsztatowej z częścią administracyjno-socjalną wraz z dobudowanymi wiatami. Odnośnie klasyfikacji na gruncie PKOB, to Wnioskodawca nie posiada wystarczających danych, aby dokonać samodzielnej klasyfikacji. Wnioskodawca uprzejmie wskazuje, że klasyfikacja na gruncie PKOB wydaje się zbyteczna, skoro po przeformułowaniu pytania nr 2 nie dotyczy ono już stawki VAT. Powyższe stanowi odpowiedź na – zawarte w wezwaniu z 22 stycznia 2021 r. – pytanie Organu: Czy wszystkie obiekty posadowione na działce/działkach stanowią budynki i budowle w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r. poz. 1333 ze zm.) oraz budynki i obiekty inżynierii lądowej i wodnej w rozumieniu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz.U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.)? – przypis Organu.
8.  Tak. Powyższe stanowi odpowiedź na – zawarte w wezwaniu z 22 stycznia 2021 r. – pytanie Organu: Czy poszczególne budynki/budowle są trwale związane z gruntem? – przypis Organu.
9.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy do jakich czynności wykorzystywany był budynek (budowle) znajdujący/znajdujące się na działce. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie. Z informacji uzyskanych od właściwego urzędu skarbowego, wynika, że Dłużnik składał deklaracje VAT i wykazywał tam czynności opodatkowane VAT.
10.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy jeżeli dłużnik wybudował jakieś budynki, budowle lub ich części na działce mającej być przedmiotem sprzedaży to czy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich wybudowaniem i czy Dłużnik z tego prawa skorzystał. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
11.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie położonych na nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży egzekucyjnej, budynków/budowli lub ich części w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), w brzmieniu obowiązującym do 1 września 2019 r. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
12.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem przedmiotowych budynków/budowli lub ich części a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
13.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy budynki/budowle były przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.
14.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy ww. budynki/budowle były wykorzystywane przez Dłużnika wyłącznie do celów działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie. Z informacji uzyskanych od właściwego urzędu skarbowego, wynika, że dłużnik składał deklaracje VAT i wykazywał tam czynności opodatkowane VAT.
15.  Wnioskodawca nie posiada wiedzy czy w odniesieniu do każdego odrębnego budynku i budowli (lub ich części) mających być przedmiotem sprzedaży dłużnik ponosił wydatki na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym. Dłużnik nie udzielił wyjaśnień w tym zakresie.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania:**

1\. Czy planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą ustawie o podatku od towarów i usług, do której rozliczenia będzie zobowiązany Wnioskodawca jako płatnik?

Pytanie nr 2 ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 lutego 2021 r.:

2\. Czy w razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czyli uznania, że planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą ustawie o podatku od towarów i usług, to czy ich sprzedaż egzekucyjna nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, w związku z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Fundamentalną kwestią dla ustalenia zasad opodatkowania na gruncie VAT jest w pierwszej kolejności rozstrzygnięcie, czy dana transakcja odbywa się w ogóle w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika VAT. Jeżeli transakcja odbywa się poza działalnością gospodarczą, czyli w ramach zarządu majątkiem osobistym, to wtedy nie mają zastosowania przepisy ustawy o VAT, a w konsekwencji nie może powstać obowiązek odprowadzenia podatku należnego z tytułu sprzedaży komorniczej. Szereg okoliczności wskazuje, że Dłużnik nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej na gruncie VAT, a są nimi przede wszystkim:

*   fakt wykreślenia z CEIDG w związku przekształceniem w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością,
*   obowiązujący zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie orzeczenia sądu,
*   brak rejestracji jako podatnik VAT czynny.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, zasadnym wnioskiem wydaje się przyjęcie, że sprzedaż komornicza nieruchomości będących przedmiotem wniosku dokonywana jest poza działalnością gospodarczą, a w konsekwencji w ogóle nie podlega ustawie o VAT. Nie powinien też tego zmienić ewentualny brak rozliczenia remanentu likwidacyjnego. Jak wspomniano wcześniej, z uwagi na prowadzoną egzekucję komorniczą, fakt wykreślenia z ewidencji działalności gospodarczej, brak zarejestrowania jako podatnik VAT czynny, a także sądowy zakaz prowadzenia działalności trudno uznać, aby planowane zbycie nieruchomości miało miejsce w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Dłużnika.

Zgodnie z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości nie będzie stanowiła czynności podlegającej ustawie o podatku od towarów i usług, do której rozliczenia będzie zobowiązany Wnioskodawca jako płatnik.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 ostatecznie sformułowane w piśmie z 2 lutego 2021 r.:

Zdaniem Wnioskodawcy, w razie pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, czyli uznania, że planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą ustawie o podatku od towarów i usług, to ich sprzedaż egzekucyjna nie będzie korzystała ze zwolnienia z VAT, w związku z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:**

**

*   **nieprawidłowe** w zakresie braku opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości;
*   **prawidłowe** w zakresie opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w związku z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2020 r., poz. 1427 ze zm.) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Z treści powyższego przepisu wynika, że komornik sądowy jest płatnikiem podatku od dostawy towaru dokonywanej w trybie egzekucji, w przypadku, gdy wykonuje czynności egzekucyjne. Przez czynność egzekucyjną należy rozumieć każde formalne, oparte na przepisach procesowych, działanie uprawnionego organu egzekucyjnego wywołujące skutek prawny dla prowadzonej egzekucji.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2020 r., poz. 1325 ze zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Podatnikiem natomiast, stosownie do treści art. 7 § 1 ww. ustawy, jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Przepis art. 30 § 1 cyt. ustawy stanowi, że płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.

W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów. Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych) towarów należących do podatnika, w stosunku do którego toczy się postępowanie egzekucyjne.

Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika, będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik, będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności egzekucyjnych.

Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, że opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W nawiązaniu do regulacji zawartych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy oraz do art. 18 ustawy, wskazać należy, że w przypadku, gdy dłużnik – właściciel danej nieruchomości – jest podatnikiem podatku od towarów i usług, wówczas komornik jest płatnikiem podatku VAT z tytułu dostawy nieruchomości.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca - komornik sądowy prowadzi postępowanie egzekucyjne nieruchomości zabudowanej oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr (…). Nieruchomość została nabyta jako działka rolna niezabudowana. Z posiadanych danych wynika również, że transakcja zakupu działki nie była opodatkowana VAT. Działka położona jest na obszarze, który nie posiada aktualnie obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Dla nieruchomości wydano Decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ustalającą rozbudowę byłego budynku gospodarczego wraz z jego adaptacją na budynek produkcyjny z częścią administracyjną. Działka zabudowana jest budynkiem hali warsztatowej z częścią administracyjno-socjalną, wraz z dobudowanymi od strony północnej i wschodniej wiatami obudowanymi o konstrukcji stalowej. Drogi wewnętrzne manewrowe i place o nawierzchni betonowej. Teren częściowo ogrodzony, ogrodzenie w części z blachy, w części siatką metalową w ramach na słupkach stalowych, brama wjazdowa przesuwna z elementów stalowych. Do budynku dobudowano wiaty obudowane stanowiące samowolę budowlaną, która nie została zgłoszona do właściwych organów.

Dłużnik został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej i obecnie ma 3-letni zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie orzeczenia sądu.

Dłużnik nie przedstawił Komornikowi, pomimo wezwania, żadnej dokumentacji księgowej, nie udzielił też wyjaśnień w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, czy też sposobu wykorzystywania nieruchomości, o której mowa w stanie faktycznym.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że z uwagi na fakt, że Dłużnik nie udzielił wyjaśnień, organ egzekucyjny nie posiada wiedzy co było przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej na przedmiotowej nieruchomości, w jaki konkretnie sposób nieruchomość była przez Dłużnika wykorzystywane od chwili wejścia w jej posiadanie do chwili sprzedaży, czy nieruchomość jest/była wykorzystywana przez Dłużnika na cele działalności zwolnionej od podatku VAT, czy nieruchomość była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów, czy budynki, budowle były wprowadzone do ewidencji środków trwałych zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, do jakich czynności wykorzystywany był budynek (budowle) znajdujący/znajdujące się na działce. Komornik sądowy nie posiada również informacji czy jeżeli dłużnik wybudował jakieś budynki, budowle lub ich części na przedmiotowej działce to czy przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich wybudowaniem i czy dłużnik z tego prawa skorzystał, czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie położonych na nieruchomości budynków/budowli lub ich części, czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem przedmiotowych budynków/budowli lub ich części a ich dostawą upłynął okres dłuższy niż 2 lata, czy budynki/budowle były przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze, czy ww. budynki/budowle były wykorzystywane przez Dłużnika wyłącznie do celów działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług, czy w odniesieniu do każdego odrębnego budynku i budowli (lub ich części) Dłużnik ponosił wydatki na ich ulepszenie.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy planowana sprzedaż egzekucyjna nieruchomości będzie stanowiła czynność podlegającą ustawie o podatku od towarów i usług, do której rozliczenia będzie zobowiązany Wnioskodawca jako płatnik.

Aby odpowiedzieć na powyższe pytanie należy rozstrzygnąć czy Dłużnik (będący osobą fizyczną) sprzedając ww. nieruchomość - w drodze sprzedaży egzekucyjnej - będzie dokonywał tego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czy też sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Wnioskodawca w stanowisku własnym wskazując na okoliczność, że Dłużnik:

*   został wykreślony z CEIDG w związku przekształceniem w jednoosobową spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością,
*   ma obowiązujący zakaz prowadzenia działalności gospodarczej na podstawie orzeczenia sądu,
*   nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny

\-uznał, że Dłużnik nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej na gruncie VAT.

Odnosząc się do powyższego należy zauważyć, że przytoczone powyżej przepisy definiujące działalność gospodarczą na gruncie podatku VAT nie warunkują tego od ww. okoliczności. Należy mieć na uwadze, że cechą prawa podatkowego jest jego autonomiczność w stosunku do innych gałęzi prawa. Tym samym fakt, że dany podmiot nie widnieje w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej oraz to, że ma zakaz prowadzenia działalności gospodarczej nie przesądza o tym, że nie prowadzi działalności na gruncie podatku VAT. Należy zauważyć, że zakaz prowadzenia działalności gospodarczej przez Dłużnika wydany przez sąd – dotyczy działalności w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz.U. z 2017 r., poz. 2168 ze zm.) (ustawa o swobodzie działalności gospodarczej na mocy, której Dłużnik został wykreślony z ewidencji działalności gospodarczej, nie obowiązywała w dniu złożenia wniosku - została zastąpiona ustawą Prawo przedsiębiorców). A zatem ww. zakaz odnosi się do innej (inaczej zdefiniowanej) działalności gospodarczej niż ta, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Również fakt braku rejestracji jako podatnik VAT czynny nie stoi na przeszkodzie uznania, że dany podmiot prowadzi działalność gospodarczą na gruncie podatku VAT. Może to bowiem wynikać albo z faktu, że podatnik prowadzi działalność zwolnioną (przedmiotowo albo podmiotowo) z podatku VAT albo też z faktu, że nie dopełnił obowiązku rejestracyjnego.

Należy zauważyć, że dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą na gruncie podatku VAT, znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą zbycie majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zatem jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dla uznania danego majątku za prywatny istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. W tym miejscu należy podkreślić, że wprawdzie pojęcie "majątku prywatnego" nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. "Majątek prywatny" to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.

Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części) wyłącznie do celów osobistych.

Jak wynika z wniosku, przedmiotem sprzedaży jest działka (nabyta do prowadzenia działalności gospodarczej) zabudowana budynkiem hali warsztatowej z częścią administracyjno-socjalną, który został wybudowany i wykorzystywany przez Dłużnika do prowadzenia działalności gospodarczej. A zatem nie jest to majątek prywatny Dłużnika, który był wykorzystywany na cele osobiste. Tym samym należy uznać, że zbycie ww. nieruchomości nie jest dokonywane w ramach zarządu majątkiem osobistym.

W konsekwencji należy uznać, że sprzedaż ta jest dokonywana w ramach działalności gospodarczej Dłużnika, co czyni go podatnikiem podatku VAT.

Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa w powiązaniu z przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że sprzedaż zabudowanej działki nr (…) – wykorzystywanej przez Dłużnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej – stanowić będzie odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W konsekwencji komornik sądowy – Wnioskodawca - dokonujący w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko Dłużnikowi sprzedaży nieruchomości jest płatnikiem podatku od dostawy nieruchomości, dokonywanej w trybie egzekucji.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy zakresie pytania nr 1 uznano za nieprawidłowe.

Odnosząc się do kwestii zwolnień należy zauważyć, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Jednocześnie należy wskazać, że zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy, jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

W przedmiotowej sprawie przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego nie pozwala stwierdzić, czy sprzedaż przez Wnioskodawcę w drodze postępowania egzekucyjnego zabudowanej działki nr (…) będzie korzystać ze zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest informacji niezbędnych do dokonania takiej oceny. Dłużnik nie przedstawił Komornikowi, pomimo wezwania, żadnej dokumentacji księgowej, nie udzielił też wyjaśnień w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, czy też sposobu wykorzystywania nieruchomości, o której mowa w stanie faktycznym. Jednocześnie Komornik podaje, że prowadził udokumentowane działania, które nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a (art. 43).

W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, ponieważ podjęte przez Wnioskodawcę udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku. Zaznaczyć jednak należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Wnioskodawcę nie była przedmiotem interpretacji.

W konsekwencji sprzedaż budynków, budowli i urządzeń budowlanych należących do Dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług i jednocześnie nie będzie korzystać ze zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 10, 10a ustawy.

Zwolnieniem od podatku - w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy – nie będzie również objęty grunt tj. działka nr (…) na której ww. budynki i budowle są posadowione.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2 uznano za prawidłowe.

Podsumowując:

1.  sprzedaż egzekucyjna nieruchomości - oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr (…) - będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, do którego rozliczenia będzie zobowiązany Wnioskodawca jako płatnik,
2.  sprzedaż egzekucyjna nieruchomości - oznaczonej w rejestrze gruntów jako działka nr (…) – nie będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego.

Tym samy stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   braku opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości - jest nieprawidłowe;
*   opodatkowania sprzedaży egzekucyjnej nieruchomości w związku z art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług - jest prawidłowe.

Zgodnie ze wskazaniem Wnioskodawcy w piśmie z 22 stycznia 2021 r. wydana interpretacja dotyczy wyłącznie kwestii opodatkowania/ewentualnego zwolnienia z opodatkowania egzekucyjnej sprzedaży nieruchomości.

Ponadto, należy wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona tylko i wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej określonej w art. 42a ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

**