Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.819.2024.2.JG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-24
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z Bankiem dotyczącej zaciągniętego kredytu hipotecznego w walucie obcej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny; ugody; umorzenie; zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 4 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 lutego 2025
    r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawczyni A. A wraz z mężem B. A zawarła w dniu (...) maja 2006 r. umowę kredytu
    mieszkaniowego X hipoteczny nr (...). Kredyt został udzielony w walucie wymienialnej CHF.
    Kredyt był w trakcie spłaty. W momencie zawarcia umowy, a także późniejszego jej
    wykonywania do chwili obecnej w małżeństwie A. A i B. A panuje ustrój wspólności
    majątkowej.
    Zgodnie z § 2 umowy kredytowej celem kredytu było nabycie prawa odrębnej własności
    lokalu mieszkalnego przy ul. C w D wraz z finansowaniem prowizji banku oraz
    refinansowaniem zadatku wydatkowanego na poczet zakupu lokalu. Cel kredytu został
    zrealizowany, a Wnioskodawczyni wraz z mężem nadal zamieszkuje w tym lokalu.
    Bank wypłacił Kredytobiorcom kwotę 52.882,50 CHF, co stanowiło 133.824,45 PLN oraz
    ustanowił na lokalu Kredytobiorców hipotekę.
    Saldo kredytu w CHF stało się następnie podstawą ustalenia harmonogramu spłaty rat
    kredytu, które były płatne w PLN po przeliczeniu według kursu sprzedaży CHF
    obowiązującym w Banku.
    W wyniku złożenia pozwu o stwierdzenie nieważności umowy kredytu CHF Bank
    zaproponował ugodę, do zawarcia której doszło w dniu 7 listopada 2024 r. Na dzień
    zawarcia ugody Kredytobiorcy na rzecz Banku na poczet umowy uiścili łącznie 164.113,62
    zł.
    Na mocy ugody zawartej na podstawie art. 917 k.c. w celu polubownego zakończenia
    sporu strony ugody przyjęły, iż kredyt zostanie rozliczony tak jakby strony zawarły od
    samego początku umowę kredytu złotowego. Na mocy zawartej ugody Bank umorzył
    zadłużenie Kredytobiorcy w całości (zwolnił Kredytobiorców z długu) w kwocie 133.654,97
    zł oraz wypłacił na rzecz Kredytobiorców „kwotę dodatkową” w wysokości 30.289,17 zł.
    Kwota 30.289,17 zł stanowi równowartość nadpłaty rat kredytu ponad spłacony wcześniej
    w całości kapitał. W praktyce na mocy zawartej ugody Bank zatrzymał kwotę kapitału, a
    pozostałą nadpłatę zwrócił w ramach „kwoty dodatkowej”. Bank stoi na stanowisku, że jest
    to „zapłata”, a nie „zwrot nadpłaty z tytułu nienależnie pobranych świadczeń” i w związku z
    powyższym ma obowiązek wystawić PIT-11. Zwrot przez Bank kwoty stanowiącej nadpłatę
    kredytu dotyczył obydwojga kredytobiorców.
    Uzupełnienie wniosku
    Kredytu udzielił następujący Bank: Y S.A. z siedzibą w V. W księgach rachunkowych Banku
    na dzień 7 listopada 2024 r. wysokość zadłużenia wynosiła 28.782 CHF, na którą składał
    się:
    • kapitał 27.520,66 CHF,
    • odsetki zapadłe niespłacone 1.244,57 CHF,
    • odsetki bieżące 16,77 CHF.
    Wnioskodawczyni nie pozostaje z bankiem w sporze co do rozumienia treści zawartej
    ugody.
    Zapłatę kwoty 30.289,17 zł należy traktować jako uiszczenie należności przez Bank, czyli
    zgodnie z definicją słowa zapłata i w tej mierze oddaje rzeczywisty charakter tego
    świadczenia albowiem doszło do rzeczywistej zapłaty. Niemniej jednak kwota zapłaty, tj.
    30.289,17 zł, stanowiła jednocześnie równowartość uiszczonych przez kredytobiorców rat
    ponad kapitał kredytu.
    Przedmiotem ugody było zakończenie sporu o nieważność umowy kredytu i dla potrzeb
    ugody strony ustaliły, że za podstawę zadłużenia przyjmą fikcję, że kredyt od początku
    został udzielony w złotówkach. Zadłużenie z tytułu kredytu zostało przeliczone na PLN w
    następujący sposób:
    · kapitał 127.797,69 PLN,
    · odsetki zapadłe niespłacone 5.779,41 PLN,

    · odsetki bieżące 77,87 PLN.
    Następnie Bank umorzył ww. zadłużenie oraz dokonał zapłaty tzw. kwoty dodatkowej w
    wysokości 30.289,17 PLN. W ugodzie nie określono jaki charakter ma „kwota dodatkowa”.
    W ugodzie wskazano, że Bank w terminie 21 dni od dnia zawarcia ugody wypłaci
    Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości 30.289,17 PLN.
    Kwota 30.289,17 PLN została skalkulowana w ten sposób, że stanowiła różnicę między
    środkami wpłaconymi bankowi tytułem spłaty kredytu a kapitałem kredytu udzielonym
    kredytobiorcom przez bank. Kwota ta stanowiła zatem w tym sensie nadpłatę rat kredytu
    ponad równowartość kapitału.
    Wnioskodawczyni nie korzystała wcześniej z zaniechania poboru podatku w związku z
    umorzeniem wierzytelności z tytułu innego kredytu mieszkaniowego.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem Ugody przez A. A i B. A z Bankiem, mającej na celu zakończenie
    sporu na tle Umowy kredytowej CHF, kwota umorzenia zadłużenia w wysokości
    133.654,93 zł z tytułu umowy kredytu oraz otrzymana kwota 30.289,17 zł stanowić będzie
    dla Wnioskodawczyni przychód i czy w związku z tym po jej stronie powstanie obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, ani ona, ani jej mąż nie są zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwoty umorzonego zobowiązania, a także od kwoty
    zwrotu jaką otrzymali wraz z mężem z Banku, albowiem kwota ta nie stanowi przychodu.
    W ocenie Wnioskodawczyni, umorzenie przez Bank części kredytu hipotecznego spełnia
    wobec niej i jej męża warunki określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe dotyczące zwolnienia z podatku dochodowego umorzonego kredytu, gdyż:
    1. Wierzytelność umorzona zgodnie z zaproponowaną Ugodą wynika z tytułu kredytu
      mieszkaniowego zaciągniętego w CHF na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej
      położonej w Polsce, gmina D, miejscowość D.
    2. Kredyt został udzielony w dniu 25 maja 2006 r., czyli przed dniem 15 stycznia 2015 r. i
      zabezpieczony jest w postaci hipoteki.
    3. Do dnia zawarcia ugody Wnioskodawczyni nie skorzystała jako osoba fizyczna z
      zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego.
    4. Bank udzielający Wnioskodawczyni kredytu hipotecznego i jego działalność podlegają
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i bank
      uprawniony jest do udzielania kredytu na podstawie odrębnych ustaw i pozwoleń.
    5. Kredyt ten został zaciągnięty na własne potrzeby mieszkaniowe, o których mowa w art.
      21 ust. 25 punkt 1 ustawy PIT.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawczyni, również kwota zwrotu w wysokości 30.289,17 PLN
    nie stanowi dla Wnioskodawczyni ani jej męża przychodu do opodatkowania, ponieważ
    stanowi jedynie równowartość części wpłaconych do tej pory rat kredytu i nie jest dla
    Wnioskodawczyni ani jej męża dodatkową korzyścią finansową. Bank w praktyce zwrócił
    bowiem Wnioskodawczyni i jej mężowi ich środki, które wcześniej przekazali do Banku
    tytułem spłaty kredytu i odsetek. Zwrot tych środków nie jest więc przysporzeniem
    majątkowym. Nie powoduje faktycznego przyrostu w majątku Wnioskodawczyni i jej męża,
    jest to zwrot ich środków.

    Biorąc powyższe pod uwagę zwrócona dodatkowa kwota w wysokości 30.289,17 PLN i
    kwota udzielonego kredytu jest równa uiszczonym ratom w okresie obsługi kredytu i
    stanowi jedynie zwrot części uiszczonych rat uprzednio już opodatkowanych podatkiem
    dochodowym z tytułu otrzymywanego wynagrodzenia.
    W rezultacie otrzymana od Banku kwota nie jest przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem mieści się w kwocie wpłacanej
    podczas spłaty kredytu hipotecznego, a zatem jej otrzymanie nie powoduje po stronie
    kredytobiorców dodatkowego przysporzenia majątkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu

      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej
    ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności – które to
    umorzenie ma miejsce od 1 stycznia 2022 r. do 31 grudnia 2024 r. – została uregulowana
    w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Stosownie do § 1 ust. 4 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
      gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
      mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
      tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 rozporządzenia:
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Z § 3 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b w zw. z § 3 rozporządzenia). Istotne jest,
    żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W Pani sytuacji przy umorzeniu przez bank Pani zadłużenia kredytowego zostały spełnione
    warunki do skorzystania z zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe, o których mowa w cytowanym rozporządzeniu Ministra Finansów. Tym
    samym do uzyskanego przez Panią przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z
    tytułu kredytu znajduje zastosowanie zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych. Wobec tego nie jest Pani zobowiązana do opodatkowania tego przychodu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu natomiast do kwoty dodatkowej, skoro kwota 30.289,17 zł, którą otrzymała
    Pani od banku w wyniku zawartej ugody, mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią
    podczas spłaty kredytu hipotecznego, to jej otrzymanie nie spowoduje po Pani stronie
    dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą Pani
    przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pani stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie
    zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, ta interpretacja
    dotyczy tylko Pani sytuacji prawnopodatkowej i nie wywołuje skutków prawnych dla Pani
    męża.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.