Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DPP13.8221.109.2018.CPIJ
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-27
Teza: W zakresie ustalenia źródła przychodów z tytułu produkcji programów/seriali związanych z udzieleniem licencji, praw dodatkowych, tantiem od X., oraz ustalenia, czy koszty zakupu tzw. opcji na format stanowią koszty uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; przychód; przychód-źródła przychodu; zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

Zmiana interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r. poz. 800, z późn. zm.), Szef Krajowej Administracji Skarbowej w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2018 r. Nr 0114-KDIP2-2.4010.143.2018.2.SO, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia źródła przychodów z tytułu produkcji programów/seriali związanych z udzieleniem licencji, praw dodatkowych, tantiem od X., oraz ustalenia, czy koszty zakupu tzw. opcji na format stanowią koszty uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe - **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie

Pismem z dnia 6 kwietnia 2018 r. (data wpływu 10 kwietnia 2018 r.), uzupełnionym 1 czerwca 2018 r. (…) Sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca, Spółka) złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidulanej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia źródła przychodów z tytułu produkcji programów/seriali związanych z udzieleniem licencji, praw dodatkowych, tantiem od X. oraz ustalenia, czy koszty zakupu tzw. opcji na format stanowią koszty uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

(…) Sp. z o.o. jest wiodącym na rynku europejskim i polskim producentem programów i seriali telewizyjnych. Spółka ma prawo do korzystania z formatów na programy telewizyjne i seriale, na podstawie umów licencyjnych zawieranych głównie z podmiotami z grupy. Na podstawie tych umów Spółka uzyskuje prawo do produkcji programów/seriali, której towarzyszy również udzielanie licencji kontrahentom spółki (stacjom telewizyjnym) na prawa związane z produkowanymi serialami/programami (np. prawo emisji serialu, prawo do emitowania powtórek etc.).

Ponadto, Spółka ma prawo do korzystania z tzw. praw dodatkowych (np. prawa do reklam, … czyli usług pozwalających na korzystanie z serialu/programu w dowolnym czasie, późniejszym niż czas emisji, przychodów z SMS, Internet, przychodów z lokowania produktu itp.) związanych z produkowanymi przez nią programami/serialami. Podstawą do korzystania z tzw. praw dodatkowych jest oddzielna umowa (możliwość korzystania z praw dodatkowych nie jest zawarta w umowie producenckiej) lub zapisy w umowie producenckiej. Nawet jeżeli zawarta jest oddzielna umowa na prawa dodatkowe, to jej zawarcie związane jest z istniejącą umową na produkcję programu/serialu (prawa dodatkowe związane są z programem/serialem wyprodukowanym przez Spółkę; gdyby Spółka nie produkowała programu/serialu to nie miałaby możliwości korzystania z praw dodatkowych).

Spółka uzyskuje również przychody w postaci tantiem stanowiących wynagrodzenie wypłacane na rzecz Spółki z tytułu wykorzystania przez podmioty korzystające z przysługujących Spółce autorskich praw majątkowych do wyprodukowanych programów/seriali. Podstawą wypłaty tantiem są przepisy ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (art. 104 i następne).

Dodatkowo, Spółka ponosi koszty zakupu tzw. opcji, dających możliwość pokazania formatu (programu) w danej stacji telewizyjnej przez określony czas z prawem pierwokupu licencji na ten format. Zakup opcji jest określony czasowo. Gdyby okazało się, że format zostanie zaakceptowany przez stację telewizyjną, Spółka nabyłaby licencję na ten format (programu) i w konsekwencji generowałaby przychody z tytułu produkcji tego formatu (programu).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy przychody uzyskiwane przez Spółkę z tytułu produkcji programów/seriali (związanych z udzieleniem licencji), praw dodatkowych, tantiem stanowią przychody ze źródła zyski kapitałowe na podstawie art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy CIT?
2.  Czy koszty zakupu tzw. opcji na format stanowią koszty uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe na podstawie art. 7b ustawy CIT?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Ad. 1. W ocenie Spółki, wskazane powyżej przychody nie stanowią przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych, w związku z czym należy je zaliczyć do tzw. innych źródeł przychodów.

Jak wynika z treści zmienionego z dniem 1 stycznia 2018 r. art. 7 ust. 1 ustawy CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. Zatem, zgodnie ze stanem prawym obowiązującym od początku 2018 r., podatnicy CIT zobowiązani są do wyodrębnienia przychodów i kosztów w zakresie źródła z zysków kapitałowych i oddzielnie dla tej kategorii ustalić wysokość dochodu podatkowego (straty podatkowej). W konsekwencji, dla pozostałych przychodów i kosztów (niezaliczanych do źródła z zysków kapitałowych) należało będzie ustalić dochód (z pewnymi wyjątkami), opodatkowany odrębnie w ramach innych źródeł przychodów.

Spółka wskazała, że z treści art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy CIT wynika, że do przychodów z zysków kapitałowych zalicza się przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 (autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa własności przemysłowej, know-how), z wyłączeniem przychodów z licencji, bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczonych do zysków kapitałowych.

Jak wskazano w uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej nowe źródło dochodów, jednym z częstych mechanizmów optymalizacyjnych stosowanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych jest (sztuczne) kreowanie straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego majątku i obniżanie o wysokość takiej straty dochodów wygenerowanych w następstwie prowadzenia podstawowej działalności (działalności operacyjnej). W celu ograniczenia fiskalnych skutków związanych z tego rodzaju sztucznymi operacjami gospodarczymi, przy jednoczesnym utrzymaniu poziomu obciążeń podatkowych w podatku dochodowym na niezmienionym poziomie, w projekcie przyjmuje się rozwiązanie polegające na rozgraniczeniu tych źródeł przychodów i odrębnym określaniu przez podatnika uzyskanego z tych źródeł wyniku podatkowego – dochodu bądź straty.

Z powyższych względów wprowadza się jako odrębne źródło przychodów (dochodów) przychody (dochody) uzyskiwane z „zysków kapitałowych (przyp. – podkreślenie własne Spółki)”.

Przedstawiony powyżej fragment uzasadnienia wprost wskazuje, że głównym celem wprowadzenia omawianego przepisu było ograniczenie możliwości optymalizacyjnych, polegających na sztucznym kreowaniu strat w źródle tzw. zysków kapitałowych.

Zatem interpretacja nowowprowadzonego art. 7b ustawy CIT powinna odbywać się z uwzględnieniem wskazanego powyżej celu jego wprowadzenia.

W opinii Wnioskodawcy zasadą jest, że przychody uzyskiwane z licencji zaliczane są do zysków kapitałowych, chyba że są bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów z innych źródeł (np. z działalności operacyjnej). Uwzględnienie tego wyjątku oznacza, że ustawodawca dostrzegł to, że aktualnie własność intelektualna jest powszechnie wykorzystywana w związku z prowadzoną działalnością i tym samym nie jest wyłącznie narzędziem optymalizacji podatkowej.

Przepisy ustawy CIT nie wskazują, w jakich sytuacjach przychody uzyskiwane z licencji są bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów z innych źródeł, szczególnie nie definiują w jaki sposób należy rozumieć „bezpośredni” związek.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że bezpośredni związek należy badać po stronie podmiotu udzielającego licencji (udostępniającego własność intelektualną), czyli po stronie Spółki. Zgodnie z definicją słownikową, „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost, znajdujący się bardzo blisko”. Zatem badając związek przychodu z licencji (własności intelektualnej) z przychodami z innych źródeł należy ustalić, czy przychód z licencji jest bezpośrednio związany z przychodami uzyskiwanymi z innej działalności.

Poniżej Spółka przedstawiła swoje stanowisko w stosunku do każdego z rodzajów przychodów:

Produkcja seriali i programów rozrywkowych

W sytuacji, w której udzielanie licencji związane jest z produkcją seriali i programów rozrywkowych Spółka stoi na stanowisku, że w takiej sytuacji przychód z licencji jest bezpośrednio związany z uzyskaniem przychodów z innych źródeł (przychód z produkcji programów/seriali, który nie jest przychodem z zysków kapitałowych). W takiej sytuacji, przychód z udzielenia licencji jest nieodłącznie, bezpośrednio związany z uzyskaniem przychodu z produkcji, który stanowi przychód z innych źródeł. Jest to typowa kompleksowa usługa, składająca się ze stanowiących funkcjonalną i nierozłączna całość, produkcji i udzielenia licencji.

W sytuacji, w której nie doszłoby do produkcji programu/serialu, przychód z licencji nie zostałby osiągnięty, co wskazuje na bezpośredni związek przychodu z licencji z przychodem z produkcji (przychód z innych źródeł). W efekcie, zarówno przychód z produkcji seriali/programów, jak również z licencji nie stanowi przychodu z zysków kapitałowych.

Udzielenie/sprzedaż praw dodatkowych

1.  zapis o udzieleniu/sprzedaży licencji na prawa dodatkowe jest zawarty w umowie na produkcję programu/serialu

Udzielenie/sprzedaż praw dodatkowych jest zawarte w umowie na produkcję programu/serialu, co oznacza, że przychód z tego tytułu jest bezpośrednio związany z przychodem z produkcji – nie byłoby to możliwe w sytuacji, w której nie doszłoby do zawarcia umowy na produkcję programu/serialu. Należy więc przyjąć, że ewentualny przychód z praw dodatkowych jest ściśle i bezpośrednio związany z przychodem z tytułu produkcji.

W ocenie Spółki, przychód z licencji jest bezpośrednio związany z uzyskaniem przychodów z innych źródeł (przychód z produkcji programów/seriali, który nie jest przychodem z zyskówkapitałowych) i nie należy go zaliczać do przychodów z zysków kapitałowych.

1.  zawarcie oddzielnej umowy na prawa dodatkowe

Zawarcie oddzielnej umowy na prawa dodatkowe ma miejsce w sytuacji, w której Spółce takie prawa przysługują natomiast możliwość ich udostępnienia/sprzedaży nie została uwzględniona w umowie na produkcję serialu/programu.

Spółka stoi na stanowisku, że pomimo zawarcia oddzielnej umowy, przychód z praw dodatkowych jest ściśle związany z produkcją w taki sposób, że bez wcześniejszego wyprodukowania programu (i generowania z tego tytułu przychodów podatkowych zaliczanych do innego źródła), Spółka nie byłaby w stanie uzyskać licencji na prawa dodatkowe do programu, który wyprodukowało (i generować na jej podstawie przychodów). To, że umowa na produkcję nie przewidywała udzielenia licencji na prawa dodatkowe nie ma więc wpływu na związek tego przychodu z przychodem z produkcji.

Zatem, w takiej sytuacji, podobnie jak w przypadku opisanym powyżej, przychód z praw dodatkowych, jako ściśle związany z przychodem z produkcji nie będzie zaliczony do zysków kapitałowych.

Przychody z tantiem

Przychody stanowią wynagrodzenie wypłacane na rzecz Spółki z tytułu wykorzystania przez podmioty korzystające z przysługujących Spółce autorskich praw majątkowych do wyprodukowanych utworów.

Tak więc, podobnie jak w przypadku pozostałych przychodów, również w tej sytuacji przychody będą bezpośrednio związane z uzyskiwaniem przez Spółkę przychodów z produkcji seriali/programów. Gdyby bowiem program nie został produkowany, Spółka nie otrzymywałaby wynagrodzenia za korzystanie z praw autorskich do tych programów przez osoby trzecie. W związku z powyższym należy przyjąć, że przychód uzyskiwany z tych praw nie będzie zaliczał się do zysków kapitałowych.

Ad. 2 W ocenie Spółki koszty zakupu tzw. opcji na format nie stanowią kosztów uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe, w związku z czym należy je zaliczyć do tzw. innych źródeł przychodów. Spółka ponosi koszty zakupu tzw. opcji, dających możliwość pokazania formatu (programu) w danej stacji telewizyjnej przez określony czas z prawem pierwokupu licencji na ten format. Zakup opcji jest określony czasowo. Gdyby okazało się, że format zostanie zaakceptowany przez stację telewizyjną, Spółka nabyłaby licencję na ten format (programu) i w konsekwencji generowałaby przychody z tytułu produkcji tego formatu (programu), szczegółowo opisanych w uzasadnieniu stanowiska Spółki w pkt 1 (produkcja seriali i programów telewizyjnych). W związku z faktem, że przychody z produkcji seriali (programów telewizyjnych) nie będą kwalifikowane do źródła przychodów z zysków kapitałowych, również wydatki na zakup tzw. opcji, które faktycznie będą ponoszone w celu generowania w przyszłości przychodów z produkcji nie powinny być również zaliczane do tego źródła.

Koszty zakupu tzw. opcji na format nie stanowią kosztów uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe, w związku z czym należy je zaliczyć do tzw. innych źródeł przychodów.

W interpretacji indywidualnej z dnia 7 czerwca 2018 r. Nr 0114-KDIP2-2.4010.143.2018.2.SO, wydanej na powyższy wniosek, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Spółki za nieprawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy, Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest nieprawidłowa.

W dniu 1 stycznia 2018 r. weszła w życie ustawa z dnia 27 października 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. poz. 2175), dalej: „ustawa zmieniająca”. W ustawie tej wyodrębniono źródło przychodów w postaci zysków kapitałowych oraz rozdzielono dochody uzyskiwane z tego źródła od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z nowo wprowadzonym przepisem art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.), dalej: ustawa o CIT, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Przychodami z praw majątkowych do których odwołuje się powyższy przepis, są:

*   autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
*   licencje,
*   prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności przemysłowej,
*   wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Natomiast stosownie do art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają z zastrzeżeniem art. 16c, nabyte od innego podmiotu, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. - Prawo własności przemysłowej, wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how) o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi. Zatem przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT bezpośrednio odnosi się do art. 16b, tj. do kategorii praw stanowiących dla podatnika „wartości niematerialne i prawne”, które to wartości powstały u podatnika wyłącznie poprzez nabycie danego prawa od innego podmiotu i podlegają amortyzacji.

Odpowiednio więc do zysków kapitałowych nie będą zaliczane prawa majątkowe wykreowane przez podatnika, czyli nowo wytworzone przez niego i tym samym nie podlegające amortyzacji.

Dodatkowo interpretując całość ww. przepisu należy stwierdzić, że jego treść in fine wskazuje, iż przychodami z zysków kapitałowych nie będą przychody z licencji (nawet jeśli licencja została nabyta przez podatnika i podlega amortyzacji), gdy przychody te są bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Ponadto w zakresie kosztów uzyskania przychodów art. 15 ustawy o CIT stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym dotyczącym produkcji seriali i programów telewizyjnych Wnioskodawca wskazał, że to on jest producentem tj. twórcą konkretnych programów/seriali. Z związku ze sprzedażą nowo wytworzonych produktów Wnioskodawca również udziela licencji nabywcom na prawa związane z produkowanymi programami/serialami w postaci prawa do emisji, czy prawa do emitowania powtórek.

Z nowo wytworzonymi programami/serialami i ich sprzedażą związane jest także udzielenie przez Wnioskodawcę licencji na prawa dodatkowe, takie jak prawa do reklam, \`(...)\`, przychodów z SMS, Internet, przychodów z lokowania produktu.

We wskazanych przypadkach Spółka udziela licencji dotyczącej produktu stworzonego przez siebie, a więc nowo wytworzonego, a nie nabytego od innego podmiotu. Nowe prawo - przedmiotowo inne od nabytej licencji, która dotyczyła formatu, a nie gotowego produktu, tj. programu/serialu - z uwagi na fakt wytworzenia go przez Spółkę nie mieści się w katalogu art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, w związku z czym przychody z licencji nie stanowią przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, ale powinny zostać rozpoznane jako przychody z tzw. innych źródeł. Dla stwierdzenia powyższej tezy wystarczające jest wykluczenie wskazanego prawa z katalogu praw wskazanych w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, co czyni bezprzedmiotowe dalsze rozważania dotyczące części in fine ww. przepisu tj. bezpośredniego związku przychodów z licencji z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych.

W przypadku przychodów z tantiem należy wskazać za Wnioskodawcą, że stanowią one wynagrodzenie z tytułu wykorzystania przez podmioty korzystające z przysługujących Spółce praw majątkowych do wyprodukowanych przez nią programów/seriali. Zatem jako autorskie prawa majątkowe związane z wytworzonym we własnym zakresie przez Wnioskodawcę produktem, tj. programem/serialem, należy wykluczyć je z katalogu praw wskazanych w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, w związku z czym przychody z tych praw nie stanowią przychodów wymienionych w art. 7b ust. 1 ustawy o CIT, lecz powinny zostać rozpoznane jako przychody z tzw. innych źródeł.

Odnosząc się do pytania drugiego dotyczącego kosztów zakupu tzw. opcji dających możliwości pokazania formatu (programu) w danej stacji telewizyjnej przez określony czas z prawem pierwokupu licencji na ten format, wskazać należy że efektem nowelizacji ustawy o CIT, obowiązującej od 1 stycznia 2018 r., która wprowadziła dwa źródła przychodów jest konieczność odpowiedniego przyporządkowywania i dzielenia uzyskiwanych przychodów do odpowiedniego źródła. Taki sam podział należy odnieść do wydatków, które mają zostać uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów. Dany wydatek musi odpowiadać właściwemu przychodowi. Jak wskazał wnioskodawca nabycie opcji na format związane jest z produkcją programu/serialu. Skoro Spółka nabędzie takie prawo, które będzie pozwalało stworzyć jej produkt w postaci programu/serialu i zostanie z tego tytułu uzyskany przychód, koszty zakupu opcji na format należy identyfikować z tym przychodem, a więc z przychodem z innych źródeł, a nie do kosztów przyporządkowanych do kosztów z zysków kapitałowych.

Z uwagi na powyższe stwierdza się, że stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, przedstawione we wniosku z dnia 6 kwietnia 2018 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia źródła przychodów z tytułu produkcji programów/seriali związanych z udzieleniem licencji, praw dodatkowych, tantiem od X. oraz ustalenia, czy koszty zakupu tzw. opcji na format stanowią koszty uzyskania przychodów przyporządkowanych do źródła zyski kapitałowe – jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość, wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją skutecznie w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Pouczenie

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013, Warszawa, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, którego działanie jest przedmiotem skargi, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa (art. 47 i art. 54 § 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.