Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-1217/08-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-31
Teza: Czy koszt organizacji spotkania jest kosztem uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; przedstawiciel; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05.08.2008r. (data wpływu 11.08.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zorganizowanie spotkania dla przedstawicieli strategicznych klientów Spółki – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.08.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na zorganizowanie spotkania dla przedstawicieli strategicznych klientów Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniach 20-22.06.2008 Spółka zorganizowała spotkanie dla przedstawicieli strategicznych klientów Spółki. W spotkaniu wzięło udział 50 przedstawicieli klientów z całej Polski i pracownicy odpowiedzialni za zawieranie i obsługę umów z tymi klientami. W trakcie spotkania pracownicy Spółki zaprezentowali klientom nowe produkty finansowe oraz miała miejsce promocja nowego logo „V F M”. Podczas spotkania dokonano podsumowania dotychczasowej zadawalającej współpracy, zaprezentowano osiągnięte wyniki sprzedaży, zapewniono o chęci dalszego współdziałania i wskazano nowe kierunki rozwoju na konkurencyjnym rynku w celu zwiększenia wolumenu sprzedaży. Jednym z celów spotkania było też zacieśnienie współpracy pomiędzy Spółką a jej strategicznymi klientami. Z racji tego, że spotkanie zostało zorganizowane poza siedzibą Spółki i trwało 2 dni wiązało to się z koniecznością zapewnienia klientom Spółki usługi hotelowej i cateringowej. W ramach spotkania i w celu wzmocnienia więzi interpersonalnej Spółka - klient zorganizowano dodatkowo konkursy i atrakcje takie jak: wspólny mecz, jazda konna, ognisko i wyścig koncernowych aut.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszt organizacji spotkania jest kosztem uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Celem organizacji spotkania była prezentacja nowej oferty produktów grupy V L skierowanych do klientów strategicznych, podsumowanie dotychczasowej współpracy, osiągniętych wyników oraz nakreślenie nowych kierunków rozwoju i chęci utrzymania dalszej równie efektywnej współpracy.

Spotkanie zostało zorganizowane dla kluczowych klientów Spółki (umowy zawarte z tymi klientami generują około 30% ogólnych przychodów Spółki). Wszystkie te działania zostały poczynione w celu zapewnienia dalszej współpracy Spółka - Klient i zapewnienia sobie w przyszłości realizacji wysokiego poziomu sprzedaży na konkurencyjnym rynku. Spółka prognozuje wzrost w bieżącym roku o 20% w porównaniu z rokiem ubiegłym wolumenu transakcji leasingowych zawartych ze strategicznymi klientami. W ocenie Spółki wydatek poniesiony na organizację spotkania z kluczowymi klientami jest racjonalnie i gospodarczo uzasadniony. Ma on bezpośredni związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością gospodarczą i w konsekwencji przyczynia się do zachowania obecnych oraz generacji nowych źródeł przychodów. Mając powyższe na uwadze Spółka stoi na stanowisku, iż wydatek związany ze spotkaniem ze strategicznymi klientami stanowi koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm. określanej w dalszej części skrótem pdop). Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są natomiast, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Z uwagi na to, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają definicji pojęcia reprezentacja, dlatego należy posłużyć się wykładnią słownikową. Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. S D, Wydawnictwo Naukowe PWN, W 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przyjąć należy, iż reprezentacja to występowanie w imieniu firmy, wiążące się z okazałością, w celu wywołania dobrego wrażenia. Obejmuje ona swym pojęciem działania polegające na kontaktach oficjalnych i handlowych pomiędzy podmiotami gospodarczymi. W określeniu reprezentacja mieści się więc takie działanie podatnika, które ma na celu stworzenie (utrwalenie) właściwego wizerunku firmy. Właściwy wizerunek to taki, który może sprawić, że kształtowany dzięki reprezentacji „obraz przedsiębiorcy” przełoży się na nabywanie jego produktów lub usług. Świadome kształtowanie więc właściwego wizerunku przez podatników ma na celu stworzenie takiego wyobrażenia o przedsiębiorcy, które spowoduje pozytywne postrzeganie tegoż przedsiębiorcy przez osoby zewnętrzne, które z kolei będzie zachętą do podjęcia rozmów, współpracy, zakupu jego produktów czy usług. Dobre reprezentowanie, wywołujące korzystne postrzeganie przedsiębiorcy przez podmioty zewnętrzne, może polegać na odpowiednim ubiorze pracowników, wystroju firmy, sposobie podejmowania interesantów i kontrahentów, czy też innych okolicznościach.

Z kolei reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego. Może to być realizowane za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez rozpowszechnianie logo firmy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka organizuje spotkania w celu prezentacji nowej oferty produktowej, podsumowania dotychczasowej współpracy, osiągniętych wyników oraz nakreślenia nowych kierunków rozwoju i chęci utrzymania dalszej współpracy. Ponoszone w związku z powyższym wydatki obejmują m.in. koszty imprezy towarzyszącej.

Mając na uwadze powyższe, wydatki związane z organizacją spotkania dla przedstawicieli strategicznych klientów Spółki (usługa hotelowa i usługa cateringowa) spełniają przesłanki uznania ich za koszt uzyskania przychodów. Jednakże w/w warunków nie realizują wydatki związane z organizacją imprez towarzyszących spotkaniu (wspólny mecz, jazda konna, ognisko i wyścig koncernowych aut), gdyż noszą znamiona wystawności, okazałości, a więc mają cechy wydatków na reprezentację. Ponadto nie stanowią elementu niezbędnego do realizacji głównego celu spotkania, czyli przekazania stosownej wiedzy na temat produktów Spółki, czy realizacji celów marketingowych. Natomiast zapewnienie uczestnikom spotkania dodatkowych atrakcji świadczy o kreowaniu pozytywnego wizerunku firmy, czyli kształtowaniu lepszego postrzegania Spółki na zewnątrz. Powoływanie się w tym kontekście przez Spółkę na okoliczność, że działania te przyczyniają się do wzmocnienia więzi interpersonalnej Spółka-Klient, nie odbiera tym czynnościom cech reprezentacji.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż prawidłowe zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uwarunkowane jest wykazaniem jego celowości i związku z przychodem, jak i prawidłowym udokumentowaniem. Trzeba pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.