Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-327/12-2/RG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-07-16
Teza: Czy wejściówki jednorazowe i karnety (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie korzystają z opodatkowania 8% stawką VAT?
Słowa kluczowe: karnet; sport; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego, przedstawione we wniosku z dnia 16 kwietnia 2012 r. (data wpływu 23 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla wejściówek jednorazowych i karnetów (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie– **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 kwietnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku VAT dla wejściówek jednorazowych i karnetów (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie;

*   stawki podatku VAT dla wejściówek jednorazowych i karnetów (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie sprzedawanych firmom,

*   stawki podatku VAT dla karnetów „open”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka cywilna jest czynnym podatnikiem VAT. W ramach działalności gospodarczej ww. spółka prowadzi m.in. klub fitness. Klub świadczy usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej (PKWiU 2008: 93.13; 96.04; 85.51). Zakres ww. usług jest następujący: siłownia, zajęcia aerobowe, zajęcia mentalne (quigong), sauna, solarium, body space (urządzenie bezobsługowe będące połączeniem rowerka i kapsuły na podciśnienie). Usługi sprzedawane są w formie:

1.  wejściówek jednorazowych,
2.  karnetów (wejściówki wielorazowe).

Każdy z klientów wykupując jedną z wymienionych wejściówek ma prawo do korzystania z pełnej oferty klubu, tj. ze wszystkich urządzeń znajdujących się w klubie (z wyłączeniem wejść na saunę i solarium, które są limitowane czasowo i kwota za nie jest uzależniona od ilości wykorzystanych minut). Wybór rodzaju usług zależy wyłącznie od klienta - klub nie ma wpływu na to, z jakiego urządzenia będzie korzystał klient, nie limituje również czasu jaki klient przeznacza na trening. Ze względu na fakt, że wymienione urządzenia są bezobsługowe, klienci wykonują na nich ćwiczenia samodzielnie, bez pomocy instruktora. Wnioskodawca posiada w ofercie również treningi prowadzone przez instruktorów dla jednej (indywidualne) lub większej ilości osób (grupowe).

Należy zatem przyjąć, że w ramach wejściówek jednorazowych oraz karnetów (wejścia wielorazowe) oferowane są następujące rodzaje usług:

1.  korzystanie ze sprzętu do ćwiczeń siłowych (wolne ciężary oraz maszyny treningowe);
2.  korzystanie ze sprzętu do ćwiczeń kardio - tj. bieżnie, orbitreki, ergometr wioślarski, rowery stacjonarne, drobny sprzęt (piłki, stepy, maty)
3.  korzystanie z urządzenia body-space - urządzenie bezobsługowe do podciśnieniowego spalania tkanki tłuszczowej Powyższe usługi mogą być wykonywane przez klienta samodzielnie lub z udziałem instruktora - zależnie od wyboru klienta. Usługi z udziałem instruktora są wycenione w kwocie wyższej niż trening samodzielny.

Niezależnie od sprzedawanych wejściówek dla klientów indywidualnych Wnioskodawca zawarł również umowę na sprzedaż karnetów i wejściówek z dwiema firmami: Firma A oraz Firma B. Firmy te zajmują się oferowaniem zakładom pracy i innym firmom kart wstępu do rozmaitych obiektów sportowych (baseny, solaria, kluby fitness), uprawniające do wielokrotnego wejścia do tych obiektów i korzystania ze wszystkich urządzeń. Wnioskodawca sprzedaje wejściówki i karnety ww. firmom po korzystnej dla obu firm cenie, natomiast firmy te odsprzedające dalej.

Zainteresowany w przyszłości zamierza rozszerzyć ofertę dla wszystkich grup klientów o tzw. karnety "open", tj. karnety miesięczne uprawniające do dowolnej liczby wejść w miesiącu i korzystanie z dowolnego urządzenia (z wyłączeniem sauny i solarium). W ramach karnetu open dostępne będą wszystkie wymienione wyżej usługi z udziałem instruktora lub bez jego udziału - w zależności od wyboru klienta. Usługi z udziałem instruktora będą wycenione w kwocie wyższej niż trening samodzielny.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wejściówki jednorazowe i karnety (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie korzystają z opodatkowania 8% stawką VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, z opisu do nazwy usługi zamieszczonej w poz. 186 zał. Nr 3 do ustawy o VAT wynika, że preferencyjną stawkę VAT w wysokości 8% opodatkowane są (bez względu na symbol PKWiU) usługi rekreacyjne – wyłącznie w zakresie wstępu. Świadczone przez Klub usługi niewątpliwie zaliczane są do usług związanych z rekreacją. W takim więc zakresie, w jakim opłata za wstęp związana jest z dostępem do określonego obiektu czy różnego rodzaju sprzętu – czyli na sprzedawane jednorazowe lub wielorazowe wejściówki (karnety) zastosowanie będzie miała obniżona stawka 8% VAT.

Podobnie na karnety open, które Spółka zamierza wprowadzić.

Natomiast w przypadku sprzedaży wejściówek i karnetów na określone z góry usługi, związane z uczestnictwem w konkretnych zajęciach, jak zajęcia z wykwalifikowanym instruktorem lub usługi limitowane czasowo (sauna, solarium) przysługuje stawka podstawowa 23% VAT.

Takie stanowisko potwierdzają następujące interpretacje organów podatkowych:

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 13 czerwca 2011 r. sygn. ITPP1/443-402/11/IK

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 października 2011 r. sygn. ILPP2/443-1089/11-2/AK.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Ustosunkowując się do powyższego stwierdzić należy, iż przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Co do zasady, w myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym, zgodnie z art. 146a ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnieniem od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Natomiast, zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku wynosi 8%.

Należy jednakże zauważyć, iż od 1 stycznia 2011 r. w załączniku nr 3 do ustawy – tytuł drugiej kolumny otrzymał brzmienie „Symbol PKWiU 2008”. Tym samym obowiązującą dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2011 r. stała się Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług z roku 2008, stanowiąca załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8% podlegają towary i usługi wymienione w załączniku nr 3 do ustawy. I tak, w.:

*   poz. 179 tego załącznika znajdują się usługi sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 93.11.10.0 „usługi związane z działalnością obiektów sportowych”,

*   poz. 186 przedmiotowego załącznika mieszczą się „pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu”. Dodatkowo ustawodawca wskazał, że ww. usługi podlegają opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku bez względu na symbol PKWiU.

Zawarte w załączniku objaśnienie 1) wskazuje, iż wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług zwolnionych od podatku lub opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Tak więc, w przypadku gdy ani ustawa, ani przepisy wykonawcze nie przewidują dla danego świadczenia obniżonej stawki, bądź zwolnienia należy je opodatkować według 23% stawki podatku.

Wskazać zatem należy, iż ustawodawca przewidział obniżoną stawkę podatku VAT – 8% tylko i wyłącznie dla usług sklasyfikowanych w grupowaniu PKWiU – 93.11.10.0 „usługi związane z działalnością obiektów sportowych”, które umieścił w poz. 179 załącznika nr 3 do ustawy. Jednakże w analizowanej sprawie preferencyjna stawka podatku nie ma zastosowania, bowiem przedmiotowe usługi nie zostały przez Wnioskodawcę sklasyfikowane w PKWiU 93.11.10.0.

Ponadto w poz. 186 ww. załącznika wskazano, iż stawką podatku VAT w wysokości 8% podlegają również, bez względu na symbol PKWiU, pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca świadczy usługi związane z rekreacją ruchową i poprawą kondycji fizycznej (PKWiU 2008: 93.13; 96.04; 85.51). Zakres ww. usług jest następujący: siłownia, zajęcia aerobowe, zajęcia mentalne (quigong), sauna, solarium, body space (urządzenie bezobsługowe będące połączeniem rowerka i kapsuły na podciśnienie). Usługi sprzedawane są w formie: wejściówek jednorazowych oraz karnetów (wejściówki wielorazowe). Każdy z klientów wykupując jedną z wymienionych wejściówek ma prawo do korzystania z pełnej oferty klubu, tj. ze wszystkich urządzeń znajdujących się w klubie (z wyłączeniem wejść na saunę i solarium, które są limitowane czasowo i kwota za nie jest uzależniona od ilości wykorzystanych minut). Wybór rodzaju usług zależy wyłącznie od klienta - klub nie ma wpływu na to, z jakiego urządzenia będzie korzystał klient, nie limituje również czasu jaki klient przeznacza na trening. Ze względu na fakt, że wymienione urządzenia są bezobsługowe, klienci wykonują na nich ćwiczenia samodzielnie, bez pomocy instruktora.

Wnioskodawca posiada w ofercie również treningi prowadzone przez instruktorów dla jednej (indywidualne) lub większej ilości osób (grupowe). W ramach wejściówek jednorazowych oraz karnetów (wejścia wielorazowe) oferowane są następujące rodzaje usług:

*   korzystanie ze sprzętu do ćwiczeń siłowych (wolne ciężary oraz maszyny treningowe);

*   korzystanie ze sprzętu do ćwiczeń kardio - tj. bieżnie, orbitreki, ergometr wioślarski, rowery stacjonarne, drobny sprzęt (piłki, stepy, maty)

*   korzystanie z urządzenia body-space - urządzenie bezobsługowe do podciśnieniowego spalania tkanki tłuszczowej Powyższe usługi mogą być wykonywane przez klienta samodzielnie lub z udziałem instruktora - zależnie od wyboru klienta. Usługi z udziałem instruktora są wycenione w kwocie wyższej niż trening samodzielny.

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi zaliczane są do usług związanych z rekreacją.

Rozpatrując niniejszy wniosek stwierdzić należy, iż w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy zostały wskazane „Pozostałe usługi związane z rekreacją - wyłącznie w zakresie wstępu” bez względu na PKWiU. Ustawodawca nie określił form ani kategorii „wstępu”, które objął 8% stawką podatku.

Pod pojęciem „wstępu” określonym w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN S.A., strona internetowa - www.sjp.pwn.pl) rozumieć należy możliwość wejścia gdzieś.

Natomiast obowiązujący od 1 lipca 2011r. art. 32 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15.03.2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, wskazuje, iż:

1.  Usługi wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe, edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, o których mowa w art. 53 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują świadczenie usług, których podstawową cechą jest przyznawanie prawa wstępu w zamian za bilet lub opłatę, w tym opłatę w formie abonamentu, biletu okresowego lub opłaty okresowej.
2.  Ustęp 1 ma zastosowanie w szczególności do:
    1.  prawa wstępu na spektakle, przedstawienia teatralne, występy cyrkowe, targi, do parków rozrywki, na koncerty, wystawy, jak również inne podobne wydarzenia kulturalne;
    2.  prawa wstępu na wydarzenia sportowe, takie jak mecze lub zawody;
    3.  prawa wstępu na wydarzenia edukacyjne i naukowe, takie jak konferencje i seminaria.
3.  Ustęp 1 nie obejmuje korzystania z obiektów, takich jak sale gimnastyczne i inne, w zamian za opłatę.

Wstęp należy rozumieć zatem jako możliwość wejścia „gdzieś”, co nie jest równoznaczne z możliwością korzystania z dostępnych tam urządzeń. Opłata za wstęp jest opłatą wnoszoną przez np. kibica, co do zasady, za uczestniczenie w imprezie poprzez np. oglądanie (uczestnictwo bierne). Zatem pojęcia usług w zakresie wstępu (o którym mowa w poz. 186 załącznika nr 3 do ustawy) nie można utożsamiać z pojęciem „biletu wstępu” uprawniającego do uczestniczenia w zajęciach sportowo-rekreacyjnych, które prowadzone są na zasadzie czynnego uczestnictwa w nich. Wstęp na zajęcia przykładowo fitness nie uprawnia korzystającego do wstępu jedynie w sensie wejścia gdzieś, jak to ma miejsce np. w przypadku kupienia biletu do kina, lecz obejmuje również czynne uczestnictwo w zajęciach sportowo - rekreacyjnych.

Zauważyć należy, iż w przedstawionym stanie faktycznym, Wnioskodawca sprzedaje wejściówki jednorazowe i karnety (wstęp wielorazowy) do klubu, nie zwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie, a zatem opłata (bilet) wstępu upoważnia osobę będącą w jego posiadaniu do korzystania z pełnej oferty klubu, tj. ze wszystkich urządzeń znajdujących się w klubie (z wyłączeniem wejść na saunę i solarium). Z tych też względów opłaty pobierane za wejściówki jednorazowe i karnety (wstęp wielorazowy) nie mogą być uznane za opłatę za wstęp, lecz przede wszystkim za możliwość korzystania z dostępnych urządzeń i pomieszczeń. W związku z tym Wnioskodawcy na sprzedaż wejściówek jednorazowych i karnetów nie przysługuje uprawnienie do zastosowania preferencyjnej 8% stawki podatku od towarów i usług wynikającej z art. 41 ust. 2 w związku z pozycją 186 załącznika nr 3 ustawy. W konsekwencji Wnioskodawca winien opodatkować usługi, o których mowa powyżej podstawową stawką podatku VAT w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zastosowania 8% stawki podatku VAT dla wejściówek jednorazowych i karnetów (wstęp wielorazowy) do klubu fitness należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie podniesione w opisie zdarzenia przyszłego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w niniejszej interpretacji rozpatrzone.

Ponadto tut. Organ podkreśla, iż zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Wobec powyższego, interpretacje indywidualne przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i tylko do nich się zawężają. Nie stanowią natomiast powszechnie obowiązującego prawa. Interpretacje organów podatkowych wydawane są w indywidualnych sprawach podatników w oparciu o aktualnie obowiązujące przepisy prawa i stan faktyczny/zdarzenie przyszłe przedstawiony przez podatnika. Bez znaczenia dla sprawy jest więc powoływanie się we wniosku o wydanie interpretacji podatkowej na inne interpretacje.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w części dotyczącej zaistniałego stanu faktycznego w zakresie stawki podatku VAT dla wejściówek jednorazowych i karnetów (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie.

Natomiast wniosek w części dotyczącej:

*   zaistniałego stanu faktycznego w zakresie stawki podatku VAT dla wejściówek jednorazowych i karnetów (wstęp wielorazowy) do klubu, niezwierające oznaczenia czasu i rodzaju usług dostępnych w klubie sprzedawanych firmom, został załatwiony rozstrzygnięciem nr IPTPP1/443-327/12-3/RG.

*   zdarzenia przyszłego w zakresie stawki podatku VAT dla karnetów „open” został rozstrzygnięty interpretacją nr IPTPP1/443-327/12-4/RG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.