Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-98/15/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-05-11
Teza: Opodatkowanie darowizny nieruchomości gruntowej, od nabycia której nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa-nieodpłatna dostawa towarów; nieruchomości; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 stycznia 2015 r. (data wpływu 3 lutego 2015 r.), uzupełnionym pismem z 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu 30 kwietnia 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości gruntowej jest:

*   **nieprawidłowe** – w zakresie uznania, że Wnioskodawca nie działa dla powyższej czynności w charakterze podatnika podatku VAT;
*   **prawidłowe** – w zakresie uznania, że darowizna nie podlega opodatkowaniu.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2015 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości gruntowej.

Wniosek uzupełniono pismem z 27 kwietnia 2015 r. (data wpływu 30 kwietnia 2015 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 15 kwietnia 2015 r. nr IBPP1/4512-98/15/AW.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W grudniu 2014 r., w styczniu 2015 r. kupił nieruchomość rolną od osoby prywatnej na poszerzenie swojego gospodarstwa. W marcu 2015 r. zamierza od miasta zakupić jeszcze jedną nieruchomość rolną, również na poszerzenie swojego gospodarstwa. Nieruchomości te nie są związane z działalnością Wnioskodawcy. Działki są niezabudowane; nie są przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze (w momencie darowizny również). Po zakupie ostatniej nieruchomości w marcu Wnioskodawca zamierza wystąpić o warunki zabudowy na te nabyte nieruchomości, które powiększyły jego gospodarstwo. Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy Wnioskodawca zamierza darować je ojcu. Nieruchomości te w momencie ubiegania się o warunki zabudowy i darowizny stanowić będzie gospodarczą całość. Wnioskodawca wyceni wartość darowizny wedle wartości rynkowej z uwzględnieniem scalenia gruntu i uzyskania decyzji o warunkach zabudowy.

W uzupełnieniu wniosku podano ponadto, że:

1.Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od kilku lat, co najmniej od 2007 r.

2.Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest usługi, sprzedaż samochodów, wynajem, deweloperka, wznoszenie budynków, mieszkań itp.

3.W grudniu 2014 r. i w styczniu 2015 r. Wnioskodawca zakupił nieruchomości rolne od osób prywatnych, które nie działały jako podatnicy VAT, a sama transakcja nie była udokumentowana fakturą VAT – wyłącznie umowa w formie aktu notarialnego.

4.Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem nieruchomości rolnej od osoby prywatnej.

5.W marcu 2015 r. Wnioskodawca wygrał przetarg na nieruchomość rolną od miasta obecnie transakcja jest w toku realizacji.

6.Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem nieruchomości rolnej od miasta.

7.Nieruchomości, które mają być przedmiotem darowizny są działkami rolnymi, nie maja wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

8.Wnioskodawca nie dokonał żadnych uatrakcyjnień na nieruchomościach mających być przedmiotem darowizny.

9.Na pytanie Organu: „W jaki sposób Wnioskodawca wykorzystuje ww. nieruchomości przez cały okres ich posiadania (tj. od momentu nabycia do chwili planowanej darowizny)”, Wnioskodawca odpowiedział, że obecnie nie wykorzystuje nieruchomości, które mają być przedmiotem darowizny – jedynie powiększyły jego gospodarstwo.

10.Na pytanie Organu: „Wnioskodawca wskazał, że kupił nieruchomość rolną na poszerzenie swojego gospodarstwa. Proszę zatem wskazać do jakiej działalności rolniczej działki te miały zostać wykorzystane”, Wnioskodawca odpowiedział, że do działalności rolniczej, na poszerzenie gospodarstwa rolnego.

11.Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym.

12.Na pytanie Organu: „Czy Wnioskodawca wykorzystywał (jeśli tak to kiedy?) lub wykorzystuje obecnie przedmiotowe nieruchomości do działalności rolniczej; jakiego rodzaju jest to działalność rolnicza”, Wnioskodawca odpowiedział, że obecnie nie wykorzystuje nieruchomości, które mają być przedmiotem darowizny – jedynie powiększyły jego gospodarstwo.

13.Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z ww. nieruchomości, gdyż nieruchomości te są świeżo nabyte i jeszcze nie rozpoczęto ich wykorzystywania do działalności rolnej.

14.Na pytanie Organu: „Czy Wnioskodawca posiada jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do dostawy (oprócz opisanych we wniosku) – jeśli tak to jakie”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak, posiada, ale nie ma zamiaru dokonywać ich dostawy. Chodzi jedynie o darowiznę wskazanych we wniosku nieruchomości i ich ma dotyczyć interpretacja.

15.Na pytanie Organu: „Czy Wnioskodawca dokonywał już wcześniej dostawy innych nieruchomości niż wymienione we wniosku – jeśli tak to jakich i kiedy”, Wnioskodawca odpowiedział, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonana na rzecz ojca darowizna jest dostawą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT – a jeżeli tak – to czy istnieje obowiązek opłacenia od owej czynności podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Nieodpłatna dostawa towarów oraz nieodpłatne świadczenie usług, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, za wyjątkiem ściśle określonych sytuacji, wskazanych w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy. Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

–jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe oraz przywołane powyżej przepisy obowiązujące w tym zakresie uznać należy, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to wszelkie przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny pozostają neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Zatem stwierdzić należy, że darowizna nieruchomości, przy nabyciu której Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług, w tym przypadku tym bardziej jest to uzasadnione, bowiem nieruchomość będąca przedmiotem darowizny nie należy do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i nie jest wykorzystywana na potrzeby jego działalności.

Zatem w opisanej sytuacji, nie zaistniała przesłanka opodatkowania, gdyż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytej nieruchomości gruntowej, a zakup nieruchomości nie służył działalności opodatkowanej, nie był związany z zakupami towarów lub usług, które mogłyby być wykorzystywane przez podatnika do wykonywania opodatkowanych dostaw lub świadczenia usług, działki została zakupione na cele prywatne na poszerzenie gospodarstwa. Nieruchomość nie będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że nieruchomość gruntowa nie była i nie jest związana z działalnością podlegającą opodatkowaniu, w momencie zakupu nie istniało prawo odliczenia podatku, nie miał takiego prawa, w związku z tym nie ma podstaw do tego, aby darowiznę jaką zamierza dokonać na rzecz ojca musiał opodatkować. Darowizny nie będzie można potraktować jako czynności opodatkowanej, gdyż jej zakup nie miał związku z działalnością opodatkowaną.

Wnioskodawca zwraca uwagę, iż fakt uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, również nie wpływa na powstanie obowiązku opodatkowania darowizny. W przedmiotowej sprawie należy zatem uznać, że przyszła darowizna działek nie nosi znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Darowizna przedmiotowych działek stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Zainteresowany, chcąc dokonać darowizny działek wyżej opisanych, korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego, transakcja darowizny przedmiotowych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   nieprawidłowe – w zakresie uznania, że Wnioskodawca nie działa dla powyższej czynności w charakterze podatnika podatku VAT;
*   prawidłowe – w zakresie uznania, że darowizna nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W świetle art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Stosownie do art. 8 ust. 2 cyt. ustawy za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem lub wytworzeniem. Niespełnienie tego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Co do zasady grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Według art. 15 ust. 1 przytoczonej ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z treści art. 15 ust. 2 powołanej ustawy wynika, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Oznacza to, że dostawa towarów, w tym także gruntów, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru ani też nie ma związku z działalnością gospodarczą, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powyższe, nie zawsze dostawa (darowizna) stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Dostawa (darowizna) nie stanowi takiej czynności przede wszystkim wówczas, gdy jest ona dokonywana przez podmioty niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami, lecz niedziałające jako podatnicy w odniesieniu do tej konkretnej czynności.

Zatem określenie czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

W kwestii opodatkowania dostawy (darowizny) nieruchomości istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku stanu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania dostawy nieruchomości podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, bądź też przedmiotem dostawy jest nieruchomość związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, czy też dostawa nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Dokonując przedmiotowego rozstrzygnięcia, należy zatem wziąć pod uwagę orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydane w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od kilku lat, co najmniej od 2007 r. Przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest: usługi, sprzedaż samochodów, wynajem, deweloperka, wznoszenie budynków, mieszkań itp.

W grudniu 2014 r. i w styczniu 2015 r. Wnioskodawca kupił na poszerzenie swojego gospodarstwa nieruchomość rolną od osób prywatnych, które nie działały jako podatnicy VAT, a sama transakcja nie była udokumentowana fakturą VAT – wyłącznie umowa w formie aktu notarialnego. Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem nieruchomości rolnej od osoby prywatnej. W marcu 2015 r. Wnioskodawca wygrał przetarg na nieruchomość rolną od miasta, od nabycia której Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Nieruchomości, które mają być przedmiotem darowizny są działkami rolnymi, nie maja wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nieruchomości te nie są związane z działalnością Wnioskodawcy. Działki są niezabudowane; nie są przedmiotem najmu, dzierżawy ani innych umów o podobnym charakterze (w momencie darowizny również).

Wnioskodawca nie dokonał żadnych uatrakcyjnień na nieruchomościach mających być przedmiotem darowizny, natomiast po zakupie ostatniej nieruchomości w marcu Wnioskodawca zamierza wystąpić o warunki zabudowy na te nabyte nieruchomości, które powiększyły jego gospodarstwo. Po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy Wnioskodawca zamierza darować je ojcu. Nieruchomości te w momencie ubiegania się o warunki zabudowy i darowizny stanowić będą gospodarczą całość.

Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym i nie wykorzystuje ww. nieruchomości, które mają być przedmiotem darowizny – jedynie powiększyły jego gospodarstwo. Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z ww. nieruchomości, gdyż nieruchomości te są świeżo nabyte i jeszcze nie rozpoczęto ich wykorzystywania do działalności rolnej. Wnioskodawca dokonywał już wcześniej dostawy innych nieruchomości niż wymienione we wniosku w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca wprawdzie w celu dokonania darowizny nie podejmował żadnych aktywnych działań, o których mowa we wskazanych orzeczeniach TSUE C-180/10 i C-181/10 jednakże również opis zdarzenia w przedmiotowej sprawie jest inny niż ten, na podstawie którego zapadły wskazanie orzeczenia.

Wnioskodawca podał, że celem zakupu przedmiotowej nieruchomości było poszerzenie prowadzonego przez niego gospodarstwa rolnego, jednakże Wnioskodawca nie jest rolnikiem ryczałtowym i nie wykorzystuje ww. nieruchomości, które mają być przedmiotem darowizny – jedynie powiększyły jego gospodarstwo. Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży produktów rolnych pochodzących z ww. nieruchomości, gdyż – jak twierdzi – nieruchomości te są świeżo nabyte i jeszcze nie rozpoczęto ich wykorzystywania do działalności rolnej. Przy czym rodzaju tej działalności, mimo pytania tut. Organu, Wnioskodawca nawet nie wskazał.

Natomiast po zakupie ostatniej nieruchomości Wnioskodawca zamierza wystąpić o warunki zabudowy na te nabyte nieruchomości, a po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy Wnioskodawca zamierza darować je ojcu. Nieruchomości te w momencie ubiegania się o warunki zabudowy i darowizny stanowić będą gospodarczą całość.

Nie bez znaczenia dla sprawy pozostaje również fakt, że przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy są m.in. usługi deweloperskie, wznoszenie budynków, mieszkań itp. Ponadto Wnioskodawca dokonywał już wcześniej sprzedaży nieruchomości.

Z opisu sprawy nie wynika zatem, aby Wnioskodawca przez cały okres posiadania przedmiotowych nieruchomości wykorzystywał je w jakikolwiek sposób do zaspokojenia celów prywatnych także w kontekście krótkiego czasu jaki upłynął pomiędzy nabyciem nieruchomości (grudzień 2014 r., styczeń 2015 r., marzec 2015 r.), w którym nie nastąpiło wykorzystanie ich na cele związane z gospodarstwem rolnym a planowanym ich zbyciem.

W tym miejscu podkreślić należy, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Ww. orzeczenie dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego, co w przedmiotowej sprawie nie miało miejsca, gdyż Wnioskodawca rozporządził posiadanym gruntem w sposób wskazujący na zamiar wykorzystania go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, stwierdzono, iż majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Trzeba mieć także na uwadze, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną ale wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia okoliczności. Przy ustaleniu zamiaru nie można poprzestać tylko na oświadczeniach zainteresowanej osoby lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych.

W ocenie Organu w opisanej sprawie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że zakup i dostawa ww. nieruchomości wypełniają przesłanki działalności gospodarczej.

W przedmiotowej sprawie okoliczności przedstawione we wniosku nie potwierdzają w żaden sposób zamiaru wykorzystania gruntów do jakichkolwiek celów osobistych czy też do jakiejkolwiek działalności rolniczej. Przedmiotowy wniosek o interpretację jest datowany na styczeń 2015 r., a zatem co najmniej natychmiast po nabyciu działek w grudniu 2014 r. i w styczniu 2015 r. oraz jeszcze przed nabyciem działki w marcu 2015 r. Wnioskodawca podjął decyzję o ich zbyciu. Po nabyciu ostatniej działki w marcu 2015 r. zamierzał też wystąpić o wydanie warunków zabudowy dla działek, które stanowią gospodarczą całość. Wycena darowizny zostanie dokonana według wartości rynkowej z uwzględnieniem scalenia gruntu i uzyskania decyzji o warunkach zabudowy. Zatem przedstawiony opis sprawy wskazuje na zamierzony i w pełni zorganizowany charakter działań obejmujący nabycie, scalenie, uzyskanie warunków zabudowy i zbycie.

Tak więc w świetle powyższych okoliczności nie można uznać, że darowizna na rzecz ojca opisanych nieruchomości gruntowych będzie miała charakter czynności niezwiązanej z prowadzoną działalnością gospodarczą. Wskazane powyżej działania Wnioskodawcy mają bowiem niewątpliwie charakter zaplanowany i zorganizowany.

Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa należy stwierdzić, że planowana przez Wnioskodawcę darowizna na rzecz ojca opisanych nieruchomości gruntowych stanowić będzie czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż Wnioskodawca będzie działał dla tej transakcji jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, prowadzący działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, że podjęte przez niego działania nie noszą znamion działalności gospodarczej i że darowizna będzie jedynie skorzystaniem z prawa rozporządzania majątkiem własnym – należało uznać za nieprawidłowe.

W tej sytuacji w dalszej kolejności należy zbadać sposób opodatkowania planowanej dostawy na gruncie przepisów ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że dostawa zostanie dokonana w formie darowizny i że przy nabyciu niniejszych nieruchomości gruntowych Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Tak więc planowana darowizna (a więc czynność nieodpłatna) powyższych nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W przedstawionych okolicznościach nie została bowiem spełniona przesłanka art. 7 ust. 2 ustawy o VAT dotycząca istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu ww. nieruchomości gruntowych, co wyklucza możliwość uznania ww. czynności darowizny za dostawę towarów zrównaną z dostawą odpłatną, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, a więc za czynność podlegającą opodatkowaniu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że w opisanej sytuacji nie zaistniała przesłanka opodatkowania, gdyż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od nabytych nieruchomości gruntowych – należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163 poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Józefa Ignacego Kraszewskiego 4A, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.