Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB2/415-428/08/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-03
Teza: 1. Czy wnioskodawca podlega umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi? 2. Czy w związku z pyt. 1 może wystąpić o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym za 2006 i 2007r.?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; praca-praca za granicą; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zaliczka
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana T., przedstawione we wniosku z dnia 28 lutego 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 03 marca 2008r.), uzupełnionym w dniu 26 maja 2008r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej w Europie i Afryce przez podatnika mającego miejsce zamieszkania w Polsce zatrudnionego przez firmę zarejestrowaną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich- **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 03 marca 2008r. do tut. Biura wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z pracy wykonywanej w Europie i Afryce przez podatnika mającego miejsce zamieszkania w Polsce zatrudnionego przez firmę zarejestrowaną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Z uwagi na braki formalne wniosku pismem z dnia 12 maja 2008r. wezwano wnioskodawcę do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono w dniu 26 maja 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od 1 maja 2006r. jest zatrudniony jako inżynier wiertnik w firmie zarejestrowanej w Zjednoczonych Emiratach Arabskich. Ma umowę o pracę na czas nieokreślony, której kserokopię w tłumaczeniu z jęz. angielskiego załączył do wniosku.

Miejscem świadczenia pracy są kraje Europy i Afryki. Wnioskodawca wyjeżdża na wiercenia do różnych krajów. W 2006r. pracował w następujących krajach:

*   od 01 stycznia 2006r. do 30 kwietnia 2006r. – zatrudnienie w Polsce
*   od 07 maja 2006r. do 15 września 2006r. – praca w Wielkiej Brytanii
*   od 09 listopada 2006r. do 06 grudnia 2006r. praca w Niemczech

a w 2007 r.:

*   od 02 stycznia 2007r. do 26 stycznia 2007r. – praca w Niemczech
*   od 09 lutego 2007r. do 05 marca 2007r. – praca w Niemczech
*   od 11 kwietnia 2007r. do 16 kwietnia 2007r. – praca w Niemczech
*   od 26 kwietnia 2007r. do 11 maja 2007r. – praca w Niemczech
*   od 18 czerwca 2007r. do 27 czerwca 2007r. – praca w Turcji
*   od 28 czerwca 2007r. do 09 lipca 2007r. – praca w Niemczech
*   od 29 lipca 2007r. do 13 sierpnia 2007r. – praca w Niemczech
*   od 23 sierpnia 2007r. do 06 września – praca w Niemczech
*   od 25 października 2007r. do 10 listopada 2007r. – praca na Ukrainie.

Pozostałe dni w 2006 i 2007r. – okres rekuperacji w domu.

Wnioskodawca od początku zatrudnienia co miesiąc odprowadzał zaliczki na podatek dochodowy (PIT-53), złożył również rozliczenie roczne PIT-36 za 2006 i 2007r. Nie wiedział, że istnieje umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Wszystkie jego dochody pochodzą ze Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Wskazał również, iż firma w której jest zatrudniony jest spółka córką firmy działającej globalnie, stąd mowa o Stanach Zjednoczonych w pkt 12 i 17 umowy o pracę.

W uzupełnieniu wnioskodawca przedstawił również zdarzenie przyszłe. Wskazał, iż w 2008r. także pracuje w systemie wyjazdowym, do chwili obecnej w następujących krajach:

*   od 18 stycznia 2008r. do 15 lutego 2008r. – praca w Niemczech
*   od 24 marca 2008r. do 13 kwietnia 2008r. – praca w Mauretanii (Afryka)
*   od 27 kwietnia 2008r. do 20 maja 2008r. – praca w Czechach.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w jego przypadku podlega umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartej pomiędzy Rzeczypospolitą Polską a Zjednoczonymi Emiratami Arabskimi?
2.  Czy w związku z pyt. 1 może wystąpić o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym za 2006 i 2007r.?

Zdaniem wnioskodawcy:

1.  Ww. umowa ma zastosowanie w jego przypadku, gdyż zatrudniająca go firma jest zarejestrowana w Zjednoczonych Emiratach Arabskich i wszystkie jego dochody (pensja) pochodzą z tego kraju. W Polsce wnioskodawca nie osiąga żadnych dochodów.
2.  Uważa, że może wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym w 2006r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Cytowany przepis - stosownie do art. 4a ustawy - stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Miejsce opodatkowania dochodów z pracy, zgodnie z umowami o unikaniu podwójnego opodatkowania uzależnione jest nie tyle od podmiotu wypłacającego wynagrodzenie, co od miejsca wykonywania pracy. Zatem zakres obowiązku podatkowego polskich rezydentów podatkowych wykonujących pracę za granicą modyfikowany jest przez umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarte przez Polskę z krajem, w którym praca będzie wykonywana. Zgodnie z zasadą wyrażoną również w polskich umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w jednym z umawiających się państw, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium drugiego państwa, mogą być opodatkowane w tym państwie, w którym praca ta jest rzeczywiście wykonywana. Kluczowe znaczenie dla rozstrzygnięcia kwestii, gdzie uzyskiwane są wynagrodzenia w zamian za świadczona pracę najemną, ma określenie miejsca jej wykonywania. Za miejsce wykonywania pracy należy uznać zawsze to miejsce, w którym osoba fizyczna przebywa, kiedy wykonuje pracę, za którą otrzymuje wynagrodzenie. Pierwszeństwo w opodatkowaniu dochodów z pracy najemnej ma zawsze to państwo, w którym praca jest wykonywana.

Wobec powyższego w niniejszej sprawie nie może mieć zastosowania umowa między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Zjednoczonych Emiratów Arabskich w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w Abu Zabi dnia 31 stycznia 1993r. (Dz. U. z 1994r. Nr 81, poz. 373), tylko umowy zawarte z krajami, w których wnioskodawca wykonywał pracę.

Rozpatrując obowiązek podatkowy wnioskodawcy za 2006r. należy zatem wziąć po uwagę:

*   umowę między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Północnej Irlandii w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w zakresie podatków od dochodu i zysków majątkowych, podpisaną w Londynie dnia 16 grudnia 1976r. (Dz. U. z 1978r. Nr 7, poz. 20), w brzmieniu obowiązującym w 2006r., oraz
*   umowę między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisaną w Berlinie dnia 14 maja 2003r. (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że wnioskodawca uzyskuje dochód z tytułu umowy o pracę. Oznacza to, że dochód ten podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 15 ust. 1 umów o unikaniu podwójnego opodatkowania. Przepis tego artykułu w poszczególnych umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania jest taki sam i stanowi, iż z zastrzeżeniem postanowień artykułów 16, 18, 19, 20 i 21 wynagrodzenia za pracę i inne podobne wynagrodzenia, które osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej, mogą być opodatkowane tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to osiągane za nią wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu wynagrodzenia, jakie osoba mająca miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie osiąga z pracy najemnej wykonywanej na terenie drugiego Umawiającego się Państwa, mogą być opodatkowane tylko w pierwszym Państwie, jeżeli:

1.  odbiorca przebywa w drugim Państwie łącznie nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku podatkowego i
2.  wynagrodzenia są wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie ma w tym drugim Państwie miejsca zamieszkania lub siedziby, i
3.  wynagrodzenia nie są ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca posiada w drugim Państwie (art. 15 ust. 2 ww. umów).

W świetle natomiast art. 5 ust. 1 i 2 ww. umów określenie „zakład” oznacza stałą placówkę przedsiębiorstwa, za pomocą której przedsiębiorstwo wykonuje całkowicie lub częściowo swoją działalność. Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:

1.  miejsce zarządu;
2.  filię;
3.  biuro;
4.  zakład fabryczny;
5.  warsztat;
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania bogactw naturalnych.

Jak wynika z cytowanego wyżej art. 15 umów, dochody osób będących rezydentami Polski z pracy wykonywanej na terytorium drugiego umawiającego się państwa podlegają opodatkowaniu w Polsce i w tym drugim umawiającym się państwie chyba, że spełnione są jednocześnie wszystkie trzy warunki wymienione w art. 15 ust. 2 umów, wyłączające opodatkowanie dochodów w drugim umawiającym się państwie. W takim przypadku wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu wyłącznie w państwie rezydencji, czyli w Polsce.

Z uwagi na to, że w przypadku wnioskodawcy zostaną spełnione równocześnie wszystkie trzy warunki określone w art. 15 ust. 2 umów, bowiem.:

*   wnioskodawca przebywał (wykonywał pracę) w Wielkiej Brytanii 132 dni, a w Niemczech 28 dni, czyli w każdym z tych państw nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku podatkowego, i
*   wynagrodzenia były wypłacane przez firmę zarejestrowaną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, która jak wynika z wniosku nie ma w tych państwach miejsca zamieszkania lub siedziby, i
*   wynagrodzenia nie były ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca wnioskodawcy posiada w ww. państwach,

\- uzyskane przez niego dochody w 2006r. z ww. państw będą opodatkowane wyłącznie w Polsce. Oznacza to, iż dochód osiągany w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii oraz w Niemczech podlegać będzie w całości opodatkowaniu w Polsce na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do kwestii obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy za ten rok od wynagrodzeń z tytułu pracy wykonywanej przez wnioskodawcę na terenie Wielkiej Brytanii i w Niemczech informuje się, iż stosownie do art. 44 ust. 1a pkt 1) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2006r., podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a. Zgodnie z tym przepisem podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 19 % dochodu za miesiące, w których uzyskali ten dochód, w terminie do dnia 20 następnego miesiąca za miesiąc poprzedni, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego. W terminach płatności zaliczek podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatników, deklaracje według ustalonego wzoru (PIT-53). Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz po odliczeniu składek na ubezpieczenia społeczne, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2, opłaconych w danym miesiącu. Podatnik przy obliczaniu zaliczki może stosować zamiast stawki 19 % odpowiednio stawkę 30 %, 40 % lub 50 %.

Stosownie do art. 44 ust. 3e tej ustawy przepisy ust. 1a i 7 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Mając na uwadze opisany stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy stwierdzić, iż w 2006r. wnioskodawca miał obowiązek wpłaty zaliczek na podatek z tytułu uzyskania przedmiotowych dochodów terminie do dnia 20 następującego miesiąca za miesiąc poprzedni oraz składania w tym terminie deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu (PIT-53).

Rozpatrując obowiązek podatkowy wnioskodawcy w 2007r. i w 2008r. należy wziąć pod uwagę przepisy podatkowe obowiązujące od 01 stycznia 2007r.. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2007r. i w 2008r., osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym (art. 3 ust. 1a ww. ustawy).

Stosownie do art. 4a tej ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Podobnie jak wskazano powyżej, w odniesieniu do 2007r. należy wziąć pod uwagę umowy zawarte z krajami, w których wnioskodawca wykonywał w tym roku pracę, tj.:

*   umowę między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisaną w Berlinie dnia 14 maja 2003r. (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90),
*   umowę między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Tureckiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie dnia 3 listopada 1993r. (Dz. U. z 1997r. Nr 11, poz. 58), oraz
*   konwencję między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Ukrainy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Kijowie dnia 12 stycznia 1993r. (Dz. U. z 1994r. Nr 63, poz. 269).

Z uwagi na to, że w przypadku wnioskodawcy w 2007r. również zostaną spełnione równocześnie wszystkie trzy warunki określone w art. 15 ust. 2 ww. umów, bowiem.:

*   wnioskodawca przebywał (wykonywał pracę) w Niemczech łącznie 115 dni, w Turcji 10 dni, a na Ukrainie 17 dni, czyli w każdym z tych państw nie dłużej niż 183 dni podczas danego roku podatkowego, i
*   wynagrodzenia były wypłacane przez firmę zarejestrowaną w Zjednoczonych Emiratach Arabskich, która jak wynika z wniosku nie ma w tych państwach miejsca zamieszkania lub siedziby, i
*   wynagrodzenia nie były ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą pracodawca wnioskodawcy posiada w ww. państwach

\-uzyskane przez niego dochody w 2007r. z tych państw również będą opodatkowane wyłącznie w Polsce.

W odniesieniu do 2008r. we wskazanym przez wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym należy natomiast wziąć pod uwagę przepisy następujących umów:

*   między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisaną w Berlinie dnia 14 maja 2003r. (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90),
*   między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Czeskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzoną w Warszawie dnia 24 czerwca 1993r. (Dz. U. z 1994r. Nr 47, poz. 189).

Jednocześnie w związku z uzyskiwaniem w tym roku dochodów z Mauretanii z uwagi na to, że Rzeczypospolitej Polskiej nie łączy z tym krajem żadna umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, należy opierać się tylko na przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się do kwestii obowiązku odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy za 2007r. i 2008r. od wynagrodzeń z tytułu pracy wykonywanej przez wnioskodawcę w ww. krajach informuje się, iż na podstawie art. 44 ust. 1a pkt 1) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2007r. i w 2008r., podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników ze stosunku pracy z zagranicy są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a. Zgodnie z tym przepisem podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień - w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Z kolei w myśl art. 44 ust. 3e tej ustawy przepisy ust. 1a i 7 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Przepisy art. 27 ust. 9 i 9a stosuje się odpowiednio. Wobec powyższego w 2007r. wnioskodawca miał obowiązek, a w 2008r. ma obowiązek wpłaty zaliczek na podatek z tytułu uzyskania przedmiotowych dochodów terminie do dnia 20 następującego miesiąca za miesiąc poprzedni. Od 2007r. nie ma natomiast obowiązku składania w tym terminie deklaracji o wysokości uzyskanego dochodu (PIT-53), gdyż obowiązek ten istniał tylko do końca 2006r.

Reasumując należy stwierdzić, iż wnioskodawca nie może wystąpić z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za lata 2006-2007 z uwagi na to, że uzyskiwane przez niego ww. dochody z pracy wykonywanej w Europie i Afryce podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Polsce. Do wniosku podatnik dołączył dokument. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz przedstawionego zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.