Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.728.2020.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-02-03
Teza: Możliwość zwolnienia od opodatkowania kwoty głównej oraz odsetek zasądzonych wyrokiem sądowym z tytułu nieterminowej wypłaty dotacji otrzymanej w związku z prowadzeniem niepublicznego przedszkola
Słowa kluczowe: dotacja; gmina; odsetki; odszkodowania; przedszkole; wypłata; wyrok
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął w dniu 13 listopada 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. na wezwanie z dnia 5 stycznia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.728.2020.1.JM o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania kwoty głównej oraz odsetek zasądzonych wyrokiem sądowym z tytułu nieterminowej wypłaty dotacji otrzymanej w związku z prowadzeniem niepublicznego przedszkola – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kwot głównych oraz odsetek zasądzonych wyrokiem sądowym z tytułu nieterminowej wypłaty dotacji otrzymanej w związku z prowadzeniem niepublicznego przedszkola.

Z uwagi na braki formalne, pismem z dnia z dnia 5 stycznia 2021 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011. 728.2020.1.JM tut. Organ wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Pismem z dnia 11 stycznia 2021 r. braki uzupełniono w terminie.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dotacje w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego. Kwoty uzyskane przez Wnioskodawcę zostały przekazane przez Gminę na mocy wyroku, zgodnie z pozwem, tytułem zapłaty zaniżonych kwot dotacji. Dlatego też, podobnie jak w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 17 listopada 2015 r. Nr ITPB1/4511-1003/15/HD, w ocenie Wnioskodawczyni, ww. kwoty należności głównych przekazane przez Gminę są wolne od podatku dochodowego. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie we wskazanej interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy, w której stwierdzono, że środki pieniężne tytułem wypłacenia niepublicznej placówce po zakończeniu roku rozliczeniowego wyrównania zaniżonej dotacji oświatowej – nadal posiadają cechy dotacji, a tym samym do wypłaconych Wnioskodawczyni środków pieniężnych zastosowanie mają przepisy ustawy o finansach publicznych, znajdzie zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi przedszkole niepubliczne – na zasadzie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156, z późn. zm., dalej „Ustawa o systemie oświaty” lub „USO”), tj. jest organem prowadzącym niepubliczne przedszkole, które wpisane jest do ewidencji szkół i placówek niepublicznych prowadzonej przez Urząd Gminy J. Na mocy wyroku Sądu Wnioskodawca uzyskał kwoty w wysokości: kwota zasądzona 353.439,43 zł, odsetki 192.425,66 zł. Wnioskodawca przyjął stanowisko w sprawie, że na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są dotacje w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

W uzupełnieniu z dnia 11 stycznia 2021 r. Wnioskodawca wskazał, że otrzymane kwoty zasądzone wyrokiem sądowym stanowią wyrównanie dotacji nieprawidłowo rozliczonej i wypłaconej przez organ (gminę J.) za lata objęte sporem. Wnioskodawca wskazał, że kwoty te stanowią wyrównanie dotacji naliczanej na podstawie art. 90 ust. 2 Ustawy o systemie oświaty, tak więc kwoty otrzymane stanowią dotacje w rozumieniu ustawy o finansach publicznych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Kwoty otrzymane jako wyrównanie dotacji nieprawidłowo naliczonej i niewypłaconej zostaną wykorzystane na:

1.  zaległe modernizacje i remonty nie wykonane z powodu braku środków finansowych w poprzednich latach. Placówka działa nieprzerwanie od 2005 r. – 15 lat. Na terenie placówko oprócz przedszkola prowadzona jest opieka nad dziećmi do lat 3. Dzięki tym środkom z zaległej dotacji zostanie uzupełnione wyposażenie obiektu, plac zabaw dla dzieci.
2.  Wydatki związane z funkcjonowaniem placówki.
3.  Pokrycie kosztów kancelarii, która reprezentowała przedszkole w ww. sprawie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy kwoty przekazane przez Gminę na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) sygn. akt (…)z dnia 15 września 2020 r. tytułem zapłaty zaniżonej kwoty dotacji za lata 2009 – 2014 są wolne od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy odsetki od kwot przekazanych przez Gminę, na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)sygn. akt (…) z dnia 15 września 2020 r. tytułem zapłaty zaniżonej kwoty dotacji za lata 2009 – 2014 r. są wolne od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane we wniosku należności pieniężne (należności główne) według Wnioskodawcy stanowią dotację w świetle przepisów ustawy o finansach publicznych. Kwoty te są należne tytułem „uzupełnienia dotacji” oraz „zapłaty brakującej kwoty dotacji”. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że o ile w istocie w świetle odrębnych przepisów niebędących przepisami prawa podatkowego, a tym samym nie mogących być przedmiotem interpretacji indywidualnej, kwoty główne zasądzone prawomocnym wyrokiem sądowym stanowią dotacje, o których mowa w ustawie o finansach publicznych, przyznane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, stanowią dla Wnioskodawcy w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej zwolniony z opodatkowania na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poza jakimkolwiek sporem, pozostaje fakt, że otrzymywane niejako na bieżąco w ramach danego roku budżetowego dotacje oświatowe podlegają zwolnieniu na podstawie dyspozycji art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Potwierdzeniem na powyższe jest treść interpretacji indywidualnej z dnia 14 grudnia 2017 r. Nr 0112-KDIL3-1.4011.336.2017.2.AMN.

Zgodnie z dyspozycją art. 90 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b są przeznaczone na dofinansowanie realizacji szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki. Powyższy zapis o systemie oświaty wskazuje cel dotacji oświatowej, w tym dotacji otrzymywanych w związku z prowadzeniem przedszkola niepublicznego. Wnioskodawca przyjął stanowisko na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca wskazuje, że przekazane przez Gminę odsetki stanowią rekompensatę wynikającą z niedokonania przez Gminę wypłaty dotacji we właściwych kwotach i czasie i powinny być traktowane jako odszkodowanie. Pokrywają bowiem szkodę Wnioskodawcy polegającą na tym, że w wyniku niesłusznego zaniżenia przez Gminę dotacji Wnioskodawca wydatki te pokrywał ze swojego majątku, nie mając swoich środków finansowych. W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawcy ww. kwoty odsetek także powinny być wolne od podatku dochodowego na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z art. 83a ust. 1 i art. 3 pkt 1 ustawy o systemie oświaty, z których literalnie wynika, że prowadzenie przedszkola nie jest działalnością gospodarczą. Opisane we wniosku a zasądzone przez Sąd kwoty pieniężne (należności główne), według Wnioskodawcy, stanowią dotację, w świetle przepisów ustawy o finansach publicznych. Kwoty te są należne tytułem „uzupełnienia dotacji” oraz „zapłaty brakującej kwoty dotacji”. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że o ile w istocie w świetle odrębnych przepisów nie będących przepisami prawa podatkowego, a tym samym niemogących być przedmiotem interpretacji indywidualnej, kwoty główne zasądzone prawomocnym wyrokiem sądowym stanowią dotację, o której mowa w ustawie o finansach publicznych, przyznana z budżetu jednostek samorządu terytorialnego, to stanowią one dla Wnioskodawcy w całości przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zwolniony z opodatkowania na podstawie przepisu art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Odnosząc się natomiast do skutków podatkowych otrzymania odsetek wskazać należy, że zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki przeznaczone na podstawie wcześniejszej ustawy na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Z kolei instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380). Zgodnie z art. 481 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Ponadto, zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1822) do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek pożytków i kosztów żądanych obok roszczenia głównego. Przepis ten ma zastosowanie do odsetek ustawowych, z którymi zasądzono świadczenie główne. Wnioskodawca przyjął stanowisko w sprawie, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dotacje w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r., poz. 1426, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Powyższy przepis ustanawia generalną zasadę opodatkowania podatkiem dochodowym, zgodnie z którą opodatkowaniu tym podatkiem podlegają wszelkie uzyskane przez podatnika w danym roku korzyści majątkowe, z wyjątkiem tych, które na mocy ustawy wyłączone zostały z tego opodatkowania (np. poprzez wprowadzenie ustawowego zwolnienia z opodatkowania, czy też zaniechanie poboru podatku).

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 cytowanej ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Na podstawie art. 5a pkt 6 cytowanej wyżej ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4˗9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 wspomnianej ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W świetle powyższego, każde działanie spełniające wskazane przesłanki stanowi, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozarolniczą działalność gospodarczą. Prowadzenie niepublicznego przedszkola jest rodzajem aktywności określanej jako działalność podjęta w celu zarobkowym, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Wypełnia zatem (wskazane) znamiona działalności gospodarczej. Z tego względu generowane w wyniku tej działalności przychody zaliczane są do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przy czym, podkreślić należy, że powołany przez Wnioskodawcę art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r., poz. 1327, z późn. zm.) został uchylony przez art. 15 pkt 119 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 60) zmieniającej ww. ustawę z dniem 1 września 2017 r. Skoro przepis ten został uchylony a zasądzenie przedmiotowych świadczeń miało miejsce w 2020 r. to nie można przyjąć, że przepis ten będzie miał zastosowanie. Otrzymane kwoty należy zakwalifikować do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodami z pozarolniczej działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a˗22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – o czym stanowi art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ogólną zasadę ustalania momentu uzyskania przychodu związanego z działalnością gospodarczą określa przepis art. 14 ust. 1c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowi on, że za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h˗1j i 1n˗1p, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Stosownie natomiast do art. 14 ust. 1i wskazanej ustawy, w przypadku otrzymania przychodu z działalności gospodarczej, do którego nie stosuje się ust. 1c, 1e i 1h, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.

Zgodnie z art. 44 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy osiągający dochody z działalności gospodarczej, o której mowa w art. 14 są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w ust. 3, z zastrzeżeniem ust. 3f˗3h.

Natomiast w myśl art. 45 ust. 1 wskazanej ustawy, podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Z wniosku i jego uzupełnienia wynika, że Wnioskodawca jako osoba fizyczna prowadzi niepubliczne przedszkole na zasadzie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 3 pkt 1 w zw. z art. 5 ust. 2 pkt 3 ustawy o systemie oświaty. Z tego tytułu jest beneficjentem dotacji oświatowej. Na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w (\`(...)\`) sygn. (…) z dnia 15 września 2020 r. oraz na mocy wyroku Sądu Apelacyjnego w(…)sygn. (…)z dnia 15 września 2020 r. Wnioskodawca uzyskał kwotę 353.439,43 zł jako świadczenie główne oraz kwotę 192.425,66 zł stanowiącą odsetki tytułem zaniżonej kwoty dotacji za lata 2009 – 2014. Otrzymane kwoty zasądzone wyrokiem sądowym stanowią wyrównanie dotacji nieprawidłowo rozliczonej i wypłaconej przez organ (gminę \`(...)\`) za lata objęte sporem. Wnioskodawca wskazał, że kwoty te stanowią wyrównanie dotacji naliczanej na podstawie art. 90 ust. 2 Ustawy o systemie oświaty, tak więc kwoty otrzymane stanowią dotacje w rozumieniu ustawy o finansach publicznych z budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Kwoty otrzymane jako wyrównanie dotacji nieprawidłowo naliczonej i niewypłaconej zostaną wykorzystane na: zaległe modernizacje i remonty niewykonane z powodu braku środków finansowych w poprzednich latach, wydatki związane z funkcjonowaniem placówki, pokrycie kosztów kancelarii, która reprezentowała przedszkole w ww. sprawie.

Z brzmienia art. 218 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869, z późn. zm.) wynika, że z budżetu jednostki samorządu terytorialnego mogą być udzielane dotacje podmiotowe, o ile odrębne ustawy tak stanowią. Taką odrębną ustawą, w odniesieniu do dotacji, o których mowa we wniosku, była do dnia 31 grudnia 2017 r. ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2020 r., poz. 1321, z późn. zm.), a od dnia 1 stycznia 2018 r. jest ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 2029, z późn. zm.), która szczegółowo reguluje kwestie dofinansowania przedszkoli niepublicznych w formie dotacji z budżetu gminy lub powiatu.

Na mocy art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

Zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy, dotyczy każdego rodzaju dotacji, która spełnia dwa warunki, a mianowicie:

*   jest dotacją w rozumieniu ustawy o finansach publicznych oraz

*   pochodzi z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego.

Łączne spełnienie powyższych elementów jest warunkiem koniecznym, ale i wystarczającym do stwierdzenia, że otrzymana dotacja jest zwolniona z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle tego przepisu dotacja otrzymana przez niepubliczne przedszkole na podstawie przepisów ustawy o systemie oświaty (a obecnie ustawy o finansowaniu zadań oświatowych) z budżetu gminy, jako dotacja z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, wolna jest od podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 126 ustawy o finansach publicznych, dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Natomiast w myśl art. 251 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w części niewykorzystanej do końca roku budżetowego podlegają zwrotowi do budżetu tej jednostki w terminie do dnia 31 stycznia następnego roku, z zastrzeżeniem terminów wynikających z przepisów wydanych na podstawie art. 189 ust. 4. Tym samym, dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego powinny zostać wykorzystane do końca roku budżetowego, w przeciwnym razie podlegają zwrotowi. Na podstawie art. 263 ustawy o finansach publicznych, niezrealizowane kwoty wydatków budżetu jednostki samorządu terytorialnego wygasają (poza wyjątkami wskazanymi w ust. 2) z upływem roku budżetowego.

Wobec powyższego środki, które ma wypłacić podmiot udzielający dotacji, po roku budżetowym, w którym powinny być wypłacone, na podstawie wyroku sądu w związku z zaniżoną kwotą dotacją, nie mogą być uznane za właściwą dotację. Nie stanowią bowiem dotacji w rozumieniu art. 126 ustawy o finansach publicznych, ani też przepisów ustawy o finansowaniu zadań oświatowych.

Zatem w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który ma tylko zastosowanie do dotacji.

W analizowanej sprawie środki, które Wnioskodawca może otrzymać należy zakwalifikować jako odszkodowanie za niezgodne z prawem działanie przy wykonywaniu władzy publicznej, polegające na wypłaceniu nieprawidłowej wysokości dotacji oświatowej. Koniecznym jest zatem ustalenie, czy odszkodowanie to jest zwolnione od opodatkowania na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:

1.  otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
2.  dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Zatem, jak wynika z ww. przepisu, ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych nie korzysta odszkodowanie lub zadośćuczynienie otrzymane na podstawie wyroku sądowego otrzymane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym, ww. odszkodowanie czyli środki pieniężne, które Wnioskodawca otrzymał w związku z prowadzoną w formie przedszkola niepublicznego, działalnością gospodarczą, pomimo, że zostało otrzymane na podstawie wyroku sądu, nie będzie korzystało ze zwolnienia od opodatkowania na mocy ww. art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy, ani na podstawie jakiegokolwiek innego przepisu tej ustawy.

W konsekwencji ww. odszkodowanie będzie stanowiło jak już wskazano przychód Wnioskodawcy, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pozarolniczej działalności gospodarczej), który będzie podlegał opodatkowaniu wraz z pozostałymi dochodami uzyskanymi przez Wnioskodawcę z pozarolniczej działalności gospodarczej, od których zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych będzie zobowiązany bez wezwania wpłacić w ciągu roku podatkowego, w którym kwotę tych środków uzyska zaliczki na podatek dochodowy według zasad określonych w art. 44 ust. 3 oraz uwzględnić w dochodach z prowadzonej działalności gospodarczej w zeznaniu składanym zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych według ustalonego wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym, w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym kwota środków pieniężnych z tytułu zaniżonej dotacji zostanie Wnioskodawcy wypłacona.

W odniesieniu do odsetek, również nie będzie miał zastosowania przepis wynikający z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy.

Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r., poz. 1740). Zgodnie z art. 481 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe (…). Ponadto zgodnie z art. 20 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 1575, z późn. zm.), do wartości przedmiotu sporu nie wlicza się odsetek, pożytków i kosztów, żądanych obok roszczenia głównego. Przepis ten ma zastosowanie do odsetek ustawowych, z którymi zasądzono świadczenia główne.

Analizując treść powyższych przepisów należy zauważyć, że nie można utożsamiać odsetek za zwłokę z odszkodowaniem czy też innym świadczeniem (naprawieniem szkody). Wierzyciel może ich żądać dopiero, jeżeli dłużnik opóźni się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego. Odsetki mają charakter uboczny względem świadczenia głównego – są skutkiem niewykonania zobowiązań.

Ponadto, ze zwolnienia nie korzystają odsetki zasądzone przez sąd w związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej w formie przedszkola niepublicznego.

Mając na względzie powyższe oraz przedstawiony stan faktyczny stwierdzić należy, że odsetki zasądzone wyrokiem sądowym otrzymane przez Wnioskodawcę pomimo, że zostały przyznane w związku z nieterminowym wypłaceniem dotacji, nie korzystają ze zwolnienia od opodatkowania na mocy ww. art. 21 ust. 1 pkt 3b ww. ustawy i stanowią przychód z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Końcowo – odnosząc się do przywołanej przez Wnioskodawcę we wniosku interpretacji indywidualnej – zauważyć należy, że stanowi ona rozstrzygnięcie w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym i tylko do niej się odnosi. W konsekwencji, nie może wpływać na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii. Nie negując tego rozstrzygnięcia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego należy jednakże stwierdzić, że zapadła ona w indywidualnej sprawie osadzonej w określonym stanie faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące. Organy interpretacyjne natomiast – mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych – nie mają możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że – jak wskazano powyżej – nie stanowią materialnego prawa podatkowego. Niemniej jednak, dokonując przedmiotowej interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tutejszy organ miał na względzie rozstrzygnięcia sądów administracyjnych oraz organów podatkowych, wydane w podobnych sprawach.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43 – 300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.