Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-479/08/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-06-18
Teza: moment ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodu związanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą i sposób ich potrącalności
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-księgowanie kosztów; koszt-potrącalność kosztów; księgi-księgi rachunkowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana G., przedstawione we wniosku z dnia 18 marca 2008r. (data wpływu do tut. Biura – 21 marca 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

1.  sposobu ewidencjonowania kosztów uzyskania przychodu związanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą – **jest nieprawidłowe**,
2.  sposobu potrącalności ww. kosztów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m. in. podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ewidencjonowania i potrącalności kosztów uzyskania przychodu związanych z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie budowy i sprzedaży lokali mieszkalnych oraz lokali użytkowych (niemieszkalnych). Opodatkowany jest podatkiem dochodowym od osób fizycznych – prowadzi księgi handlowe. W 2008r. została rozpoczęta budowa budynku o łącznej powierzchni 1591,80 m2. W budynku tym będzie 16 lokali mieszkalnych o łącznej powierzchni 982,12 m2 oraz 6 lokali użytkowych o łącznej powierzchni 431,52 m2, natomiast powierzchnia 178,16 m2 będzie wykorzystana na ciągi komunikacyjne. W trakcie realizacji inwestycji ponoszone będą koszty związane z budową budynku. Do wybudowania budynku wynajęta została firma budowlana, której wnioskodawca będzie płacił za poszczególne etapy realizacji budowy określone w umowie. Pobierane będą również części zapłaty za lokale od nabywców.

Wnioskodawca rozpoczął już sporządzanie umów przyrzeczenia sprzedaży lokali z nabywcami. W umowach tych określono, iż w dniu podpisania ww. umowy nabywca zobowiązany jest do zapłaty części ceny lokalu. W umowach określono również terminy następnych częściowych wpłat na poczet zakupu danego lokalu. Po wybudowaniu budynku część nabywców, którzy wpłacą określoną kwotę, otrzyma klucze do lokalu w celu ich urządzania. Wydanie lokali następować będzie na podstawie protokołu zdawczo – odbiorczego. Wydanie kluczy dokonane będzie przed sporządzeniem umowy kupna-sprzedaży w formie aktu notarialnego.

Od daty oddania budynku do eksploatacji przez okres 36 miesięcy wnioskodawca będzie zarządzał nieruchomością.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Kiedy księgować koszty związane z budową budynku czy w dacie ich poniesienia czy też proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu odpowiadającego poniesionym kosztom? (we wniosku pytanie to oznaczono nr 2).

Zdaniem wnioskodawcy zgodnie z art. 22 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Natomiast w ust. 5 ustawodawca określił, iż u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. W związku z przytoczonymi powyżej przepisami, wnioskodawca uważa, iż wydatki związane bezpośrednio z realizowaną inwestycją (usługi obce, zakup materiałów, zakup działki itp.) powinny być uznane za koszty uzyskania przychodu w dacie uzyskania przychodu tj. w dniu przeniesienia prawa własności w formie aktu notarialnego w wysokości odpowiadającej proporcji uzyskanego przychodu do przychodu zaplanowanego. Planowane koszty budowy określono w wysokości 4.000.000 zł natomiast przychód planowany jest na poziomie 7.000.000 zł. Tak więc jeśli wnioskodawca uzyska przychód ze sprzedaży lokalu w wysokości 1.000.000 zł to zaliczy w koszty uzyskania przychodu kwotę w wysokości 1/7 kosztów poniesionych do dnia uzyskania przychodu, czyli jeśli do tego dnia poniósł wydatki w wysokości 3.000.000 zł to w koszty zaliczy kwotę w wysokości 428.700 zł.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie zaznaczyć należy, iż rzeczą niezbędną jest odróżnienie pojęcia ewidencjonowania kosztów od ich potrącalności. Księgowanie kosztów oznacza dokonywanie zapisów w prowadzonych stosownych ewidencjach np. w księgach rachunkowych na podstawie posiadanych dowodów księgowych, określonych we właściwych przepisach. Potrącalność kosztów oznacza natomiast określoną w stosownych przepisach prawa podatkowego możliwość pomniejszenia uzyskanego przychodu o odpowiednią wysokość tychże kosztów.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są zobowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Art. 22 ust. 4 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi ogólną zasadę potrącalności kosztów w czasie. W myśl tej regulacji koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.

Jednakże w przypadku podatników prowadzących ewidencje księgowe w formie ksiąg rachunkowych zastosowanie znajdują przepisy art. 22 ust. 5-5d ww. ustawy. W myśl tych regulacji koszty uzyskania przychodu dzielą się na koszty bezpośrednio oraz pośrednio związane z uzyskanym przychodem.

Stosownie do treści art. 22 ust. 5 ww. ustawy u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

\- są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody – art. 22 ust. 5a ww. ustawy.

W myśl art. 22 ust. 5b ww. ustawy koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 5a pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie.

W odniesieniu do podmiotów prowadzących ewidencję zdarzeń gospodarczych w formie ksiąg rachunkowych (a więc także w przypadku wnioskodawcy) za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodu uważa się – stosownie do treści art. 22 ust. 5d ww. ustawy – dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002 r. Nr 76. poz. 694 ze zm.) do ksiąg rachunkowych okresu sprawozdawczego należy wprowadzić, w postaci zapisu, każde zdarzenie, które nastąpiło w tym okresie sprawozdawczym. Jeżeli zatem w danym okresie sprawozdawczym wnioskodawca poniósł wydatek, powinien zaksięgować go w księgach rachunkowych prowadzonych dla ww. okresu w wysokości wynikającej z dokumentu potwierdzającego jego poniesienie.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, iż w przypadku podatników dokonujących ewidencji zdarzeń gospodarczych w księgach rachunkowych, koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu potrącalne są, co do zasady, w momencie osiągnięcia odpowiadającego im przychodu.

W złożonym wniosku wnioskodawca wskazał, iż prowadzi ewidencję zdarzeń gospodarczych w formie ksiąg rachunkowych oraz że przedmiotowe koszty są kosztami bezpośrednio związanymi z uzyskanym przychodem. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż ww. koszty ewidencjonowane być powinny w momencie poniesienia, a natomiast potrącane w momencie uzyskania odpowiadającego im przychodu, w związku z którym zostały poniesione.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.