Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-684/15/ICz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-10-30
Teza: - Praw do odliczenia podatku od towarów i usług wynikających z faktur dokumentujących leasing samochodów, usługę obsługi floty samochodów, usługi naprawy i serwisów oraz usługi oklejenia samochodów, - Obowiązek podatkowy z tytułu użycia pojazdów samochodowych do celów prywatnych pracowników, - Ustalenie prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem samochodów do celów prywatnych pracowników.
Słowa kluczowe: leasing; odliczenia-prawo do odliczenia; pracownik; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r. poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 15 lipca 2015r. (data wpływu 21 lipca 2015r.), uzupełnionym pismem z 5 października 2015r. (data wpływu 8 października 2015r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wynikających z faktur dokumentujących leasing samochodów, usługę obsługi floty samochodów, usługi naprawy i serwisów oraz usługi oklejenia samochodów,
*   **prawidłowe** w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu użycia pojazdów samochodowych do celów prywatnych pracowników,
*   **prawidłowe** w zakresie ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem samochodów do celów prywatnych pracowników.

UZASADNIENIE

W dniu 21 lipca 2015r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wynikających z faktur dokumentujących leasing samochodów, usługę obsługi floty samochodów, usługi naprawy i serwisów oraz usługi oklejenia samochodów,
*   zakresie obowiązku podatkowego z tytułu użycia pojazdów samochodowych do celów prywatnych pracowników,
*   w zakresie ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem samochodów do celów prywatnych pracowników.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 5 października 2015r. (data wpływu 8 października 2015r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 25 września 2015r. znak: IBPP2/4512-684/15/ICz, IBPB-2-2/4511-501/15/MW, IBPB-1-3/4510-222/15/AW.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „L”), rezydentem polskim, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Firma ma siedzibę w Z. ale prowadzi również działalność w biurach w K., W., G. W każdej z tych miejscowości zatrudnionych jest kilkadziesiąt do kilkuset pracowników. Obecny stan zatrudnienia przekracza 1000 pracowników.

Wnioskodawca jest firmą działającą w branży IT świadczącą usługi informatyczne, głównie na rzecz instytucji finansowych o lokalnym i globalnym zasięgu. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług (tj. z 2011 r. Dz. U. 177, poz. 1054 z późn. zm. - zwana dalej „ustawą o PTU"). Wnioskodawca nie świadczy usług zwolnionych od podatku, nie mają do niego zastosowanie przepisy art. 90 ustawy o podatku VAT. Wnioskodawca w celu realizacji usług musi zatrudniać specjalistów z branży IT, w szczególności programistów, developerów w języku java, C++ i innych języków programowania, managerów projektów. W tym celu Wnioskodawca musi stworzyć takie warunki pracy by pozyskać (zatrudniać) nowych specjalistów branży IT (managerów), jak i zabezpieczyć się przed ich przejęciem przez konkurencję. Powyższe powoduje konieczność zapewnienia pracownikom maksymalnego komfortu i warunków w pracy, jak i zadbania o ich motywację do pracy właśnie dla firmy L. P. Wnioskodawca już obecnie wiąże z sobą pracowników oraz motywuje ich poprzez szeroki pakiet benefitów taki jak: dodatkowe ubezpieczenie, opieka medyczna, karty benefitowe i inne.

Zarząd L. P planuje udostępnić pracownikom (wyłącznie osobom fizycznym zatrudnionym na podstawie umowy pracę) samochody do ich celów prywatnych. W tym celu Wnioskodawca planuje wyleasingować flotę samochodów osobowych na własną rzecz - to on będzie stroną umowy leasingu. Leasing będzie leasingiem operacyjnym.

Leasingodawca będzie czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca planuje wykorzystanie tych samochodów:

1.Jako narzędzie rekrutacyjne - samochód może zostać przyznany osobie, która została zrekrutowana na pozycję oznaczoną jako HOT (krótki czas rekrutacji na profile najbardziej poszukiwane) a samochód zostanie przyznany po zakończeniu okresu próbnego i zawarciu umowy na czas nieokreślony. Informacja ta zostanie umieszczona w ogłoszeniu rekrutacyjnym.

2.Jako narzędzie motywacyjne - samochód może zostać przekazany pracownikom w dwu przypadkach:

1.na wniosek managera, po przekroczeniu 3-letniego stażu pracy w L. P i pozytywnej ocenie pracy zawodowej

lub

2.na wniosek managera, po przekroczeniu 3-letniego stażu pracy w grupie kapitałowej L. i zawarciu umowy o pracę na czas nieokreślony z L. P oraz pozytywnej ocenie pracy zawodowej.

3.Jako narzędzie promujące Wnioskodawcę na rynku usług IT, jak i na rynku pracy jako pożądanego pracodawcę samochody przekazane pracownikom będą oznakowane logo Wnioskodawcy i/lub informacją o programie motywacyjnym realizowanym wobec pracowników, co zwiększa rozpoznawalność Wnioskodawcy na konkurencyjnym rynku pracy (tzw. rynek pracownika) oraz reklamuje wśród potencjalnych klientów.

Warunki przyznania pracownikom samochodów będą określone w regulaminie wynagradzania, a w przypadku określonym w pkt 2 („narzędzie motywacyjne”) na wyraźny wniosek bezpośredniego przełożonego w L. P.

W odniesieniu do pkt 2 ppkt 2 - Wnioskodawca wyjaśnia, że L. P jest jedną z kilkunastu spółek należących do grupy kapitałowej L. Grupa posiada spółki m.in. w Wielkiej Brytanii, Rumunii, Bułgarii, Meksyku, USA, Ukrainie czy Rosji. Podmioty te współpracują ze specjalistami, managerami na różnych zasadach, w zależności od uwarunkowań danego kraju (np. umów o pracę, zlecenia, czy świadczenia usług - B2B). Wnioskodawca, może uwzględnić w regulaminie wynagradzania możliwość uwzględnienia stażu pracy lub współpracy z inną spółką w ramach grupy kapitałowej L. W takim przypadku przyznanie będzie uzależnione od podpisania umowy o pracę na czas nieokreślony z L. P, wykazania czasu współpracy z innym podmiotem z grupy L. oraz pozytywnej oceny pracy zawodowej w L. P. Samochód będzie przyznawany na wyraźny wniosek bezpośredniego przełożonego w L. P.

Po stronie pracowników będzie zapewnienie bieżącej eksploatacji (paliwo, czystość) oraz odpowiedzialność za szkody materialne. Natomiast po stronie Wnioskodawcy pozostaną wszelkie opłaty takie jak:

*   opłata rejestracyjna
*   opłata za obowiązkowe przeglądy (badania)
*   składki na ubezpieczenie samochodów (dobrowolne i OC)
*   kosztów obsługi floty
*   koszty napraw i serwisów (wynikających z prawidłowego użytkowania samochodu lub narzucone przez leasingodawcę)

Samochody będą również oklejone logo firmy i/lub informacją o programie motywacyjnym realizowanym wobec pracowników. Tym samym pracownicy jeżdżący samochodami będą reklamować Wnioskodawcę zarówno jako pracodawcę jak i wobec potencjalnych klientów. Dodatkowo samochody przyznane przez Wnioskodawcę będą wykorzystywane przez, tych pracowników do dojazdu na szkolenia, konferencje, czy spotkania z innymi pracownikami realizującymi dany projekt, chyba że przejazd taki będzie nieekonomiczny.

Wnioskodawca nie będzie pobierał żadnych opłat z tytułu użytkowania przez pracowników niniejszych samochodów.

Wartość poszczególnych samochodów nie przekroczy równowartości 20.000 euro.

W piśmie uzupełniającym z 5 października 2015r. Wnioskodawca doprecyzował opis zdarzenia przyszłego i wyjaśnił, że:

1.Wnioskodawca wykonuje działalność:

1.  opodatkowaną stawką podstawową (23%) oraz
2.  działalność niepodlegającą opodatkowaniu (świadczy usługi poza terytorium kraju), przy czym w tym zakresie przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy o PTU.

2.„Narzędzie” promujące Wnioskodawcę będzie służyło działalności:

1.  opodatkowanej stawką podstawową (23%) lub
2.  działalności niepodlegającej opodatkowaniu (świadczy usługi poza terytorium kraju), przy czym w tym zakresie przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy o PTU.

W związku z powyższym w zakresie podatku od towarów i usług zadano następujące pytania (oznaczone jak we wniosku):

4.Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku od towarów i usług wynikających z faktur dokumentujących:

1.  leasing samochodów - w wysokości 50% wartości podatku wykazanego na fakturze?
2.  usługę obsługi floty samochodów, usługi napraw i serwisów (wynikających z prawidłowego użytkowania samochodu lub narzucone przez leasingodawcę w umowie leasingu) - w wysokości 50% wartości podatku określonego na fakturze?
3.  oklejenie logo Wnioskodawcy i/lub informacją o programie motywacyjnym dla pracowników Wnioskodawcy w pełnej wysokości podatku wykazanego na fakturze?

5.Czy użycie pojazdów samochodowych, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, do celów prywatnych pracowników, rodzi dla Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług?

6.Czy w związku z wykorzystywaniem samochodów do celów prywatnych pracowników wnioskodawca będzie zobligowany do ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 4

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących leasing samochodów, usługę obsługi floty, usługi napraw i serwisów oraz usługę oklejenia samochodów logo pracodawcy i/lub informacja o programie motywacyjnym przysługuje i wynosi odpowiednia 100% dla usługi oklejenia i 50% dla pozostałych usług.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o PTU w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z opisanym zdarzeniem przyszłym wnioskodawca leasinguje pojazdy samochodowe w trzech podstawowych celach: PolandPoland

1.Jako narzędzie rekrutacyjne - samochód może zostać przyznany osobie, która została zrekrutowana na pozycję oznaczoną jako HOT (krótki czas rekrutacji na profile najbardziej poszukiwane) a samochód zostanie przyznany po zakończeniu okresu próbnego i zawarciu umowy na czas nieokreślony. Informacja ta zostanie umieszczona w ogłoszeniu rekrutacyjnym.

2.Jako narzędzie motywacyjne - samochód może zostać w dwu przypadkach:

1.  na wniosek managera, po przekroczeniu 3-letniego stażu pracy w L. P i pozytywnej ocenie pracy zawodowej lub
2.  na wniosek managera, po przekroczeniu 3-letniego stażu pracy w grupie kapitałowej L. i zawarciu umowy o pracę na czas nieokreślony z L. P oraz pozytywnej ocenie pracy zawodowej.

3.Jako narzędzie promujące Wnioskodawcę na rynku usług IT, jak i na rynku pracy jako pożądanego pracodawcę - samochody przekazane pracownikom będą oznakowane logo Wnioskodawcy i/lub informacją o programie motywacyjnym realizowanym wobec pracowników, co zwiększa rozpoznawalność Wnioskodawcy na konkurencyjnym rynku pracy (tzw. rynek pracownika) oraz reklamuje wśród potencjalnych klientów.

Powyższe oznacza, iż jednym z elementów do jakich będą wykorzystywane te pojazdy są cele reklamowe Wnioskodawcy.

W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o podatku VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114. art, 119 ust 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. W piśmiennictwie wskazuje się, że podatek naliczony podlega odliczeniu, gdy towary lub usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych w sposób bezpośredni, a tym samym bezsporny. (\`(...)\`) Tak więc nie zawsze istnieje konieczność bezpośredniego związku danego zakupu towaru lub usługi z konkretną transakcją opodatkowaną, jeżeli niewątpliwym jest, że zakup ten jest związany z działalnością opodatkowana podatnika. (\`(...)\`) W szczególności podatnik nie traci prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w przypadku gdy nabycie towaru (usługi) zostało dokonane w celu jego wykorzystania przy sprzedaży opodatkowanej, do zrealizowania jednak której podatnik w ramach swojego przedsiębiorstwa posługuje się czynnościami nie podlegającymi VAT. Podatnik zatem nie traci uprawnienia przewidzianego w art. 86 ust 1 ustawy, gdy nabyty towar przekaże do magazynu (czynność niepodlegająca opodatkowaniu VAT)(\`(...)\`) po czym zużyje go w procesie produkcyjnym (czynność niepodlegająca opodatkowaniu VAT) do wytworzenia wyrobu, który zostanie ostatecznie sprzedany z należnym podatkiem." (J. Zubrzycki - Leksykon VAT 2014" str. 693-694). Podejście to jest akceptowane przez Organy interpretacyjne o związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy, wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego itp." (interpretacja Ministra Finansów z dnia 17 lipca 2014r. sygn. IBPP1/443-368/14/LSz.

W przypadku leasingowanych samochodów powyższe zasady znajdą za stosowanie, w szczególności w zakresie w jakim samochody te pełnią funkcje reklamową Wnioskodawcy. Skoro zatem jest spełniony warunek określony w art. 86 ust. 10 nie znajdą zastosowania przesłanki negatywne zawarte w art. 88 ustawy o podatku VAT, należy ustalić jaka wartość poszczególnych wydatków będzie podlegała odliczeniu 50 czy 100 procent.

W świetle art. 86a ust. 1 pkt 1 oraz ust. 2 pkt 2 i 3 w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

*   używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową inne niż wymienione w pkt poniżej;
*   nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Skoro samochody będą służyły częściowo do działalności opodatkowanej (spełniając funkcje reklamowe) a w pozostałej części do celów prywatnych pracowników, to Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur:

1.  za leasing pojazdów - w wysokości 50%
2.  za usługę obsługi floty samochodów, usługi napraw i serwisów (wynikających z prawidłowego użytkowania samochodu lub narzucone przez leasingodawcę w umowie leasingu) - w wysokości 50% wartości podatku określonego na fakturze
3.  oklejenie logo Wnioskodawcy i/lub informacją o programie motywacyjnym dla pracowników Wnioskodawcy - w pełnej wysokości podatku wykazanego na fakturze.

Powyższe znajduje potwierdzenie również w interpretacjach jak i w broszurze wydanej przez Ministra Finansów, w której czytamy zgodnie z decyzją Rady uznano, że tego rodzaju pojazdy wykorzystywane w celach „mieszanych” (tj. zarówno do celów związanych z działalnością gospodarczą, jak i do celów niezwiązanych z tą działalnością) średnio są wykorzystywane w 50% w biznesie, a w pozostałej części prywatnie. Przyjęte uproszczenie oznacza, że nie bada się już realnego wykorzystania tych pojazdów w celach biznesowych, bo niezależnie od tego czy realne wykorzystywanie byłoby wyższe czy niższe od przyjętego w decyzji Rady, dla celów rozliczenia podatku VAT uznaje się, że pojazd wykorzystywany jest w 50% w biznesie. Realne badanie wykorzystywania pojazdów niweczyłoby bowiem ideę uproszczenia”.

Tym samym celem zasady odliczania 50% kwoty podatku wykazanego na fakturze, wprowadzone z dniem 1 kwietnia 2014r., był ułamkowy udział wydatku w wykonywanych czynnościach opodatkowanych, przy czym ułamek nie ma znaczenia. Zarówno jeżeli pojazd jest wykorzystany w 99,9% czy w 0,1% w działalności gospodarczej podatnikowi przysługuje 50% odliczenia.

Natomiast możliwość odliczenia 100% kwoty podatku wykazanego na fakturze otrzymanej w związku z oklejeniem samochodu potwierdzają Interpretacje indywidualne - np. Interpretacja Indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 16 lutego 2015r., sygnatura IPPP1/443-1397/14-2/JL, w której czytamy: „zdaniem Organu nabyta usługa stanowi ogólny koszt prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Oklejenie samochodów naklejkami z logo firmy i jej danymi teleadresowymi umożliwia Spółce łatwe prezentowanie Informacji o firmie, może również stanowić formę reklamy Spółki. Poprzez pełnienie tych funkcji nabyta usługa ma pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę opodatkowaną działalnością gospodarczą i uzyskiwaniem obrotu”.

Reasumując Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku wykazanego na fakturze z tytułu

*   leasingu samochodów
*   za usługę obsługi floty samochodów, usługi napraw i serwisów
*   oraz 100% w przypadku usługi oklejenia samochodów logo Wnioskodawcy.

Ad. 5

Zdaniem Wnioskodawcy użycie pojazdów samochodowych, w których podatek naliczony z faktur dokumentujących ich leasing stanowi 50% kwoty podatku określonego na fakturze, do celów prywatnych pracowników nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku VAT.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Co do zasady przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Tym samym przekazanie leasingowanych pojazdów samochodowych pracownikom do ich prywatnego użycia nie będzie stanowiło dostawy towarów. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Przekazanie samochodów leasingowanych przez Wnioskodawcę będzie zatem usługą w rozumieniu ustawy o VAT. Aby usługa mogła podlegać opodatkowaniu musi być odpłatna i wykonana na terytorium kraju. Wnioskodawca nie będzie pobierał od swoich pracowników opłat za korzystanie z pojazdów samochodowych. W ramach wyjątku ustawodawca dopuści możliwość opodatkowania nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie art. 8 ust. 2 pkt 1 za odpłatne świadczenie usług uznaje się również użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych podatku VAT należy również uznać leasing).

Przepis ten miałby zastosowanie w niniejszej sprawie, jednakże począwszy od kwietnia 2014r. ustawodawca wprowadził wyjątek w ust. 5 i 6. Zgodnie z art. 8 ust. 5 ustawy o podatku VAT przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1, z tytułu:

*   nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub
*   nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Poprzez nabycie należy rozumieć również umowę leasingu (zgodnie z art. 8 ust 6 ustawy o podatku VAT).

W opisywanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca uważa, iż przysługuje mu odliczenie podatku naliczonego wykazanego na fakturze otrzymanej od leasingodawcy z tytułu leasingu pojazdów samochodowych (por. stanowisko wnioskodawcy w zakresie pytania 4). Z uwagi, że pojazdy nie będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej ale również do celów prywatnych pracowników Wnioskodawca odliczy 50% kwoty podatku wykazanego na fakturze - czyli kwotę obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1.

Biorąc powyższe pod uwagę używanie pojazdów samochodowych przez pracowników do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a tym samym nie powstanie obowiązek podatkowy w tym zakresie u Wnioskodawcy.

Ad. 6

W związku z wprowadzeniem od 1 stycznia 2016r. art. 86 ust. 2a ustawy o PTU, Wnioskodawca nie będzie zobligowany do ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU.

UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 86 ust. 2a ustawy o PTU (obowiązującym od 1 stycznia 2016r.) w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. ust. 5 – w przypadkach o których mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Na wstępie należy stwierdzić, że w znacznej części samochody nie będą służyły czynnościom podlegającym opodatkowaniu w świetle przytoczonych w odpowiedzi na pyt. 5 argumentów, tj. na podstawie art. 8 ust. 5 ustawy o PTU. Jednakże nie oznacza to, że wskazany przepis tj. art. 86 ust. 2a, znajdzie zastosowanie. Literalnie wskazuje on bowiem, że działanie tego przepisu nie obejmuje celów, do których ma zastosowanie m.in. art. 8 ust. 5 ustawy o PTU. Tym samym regulacje obowiązujące od 1 stycznia 2016r. nie zmienią proporcji odliczenia - czyli nadal będzie Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia 50% podatku wskazanego na fakturze.

Powyższe znajduje również potwierdzenie w odpowiedzi na Interpelację poselską, w której czytamy „w przypadku użytku prywatnego samochodów wykorzystywanych przez podatnika prowadzącego wyłącznie działalność gospodarczą zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych, w związku z czym podatnik dokonał odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego (art. 86a ust. 1 ustawy o VAT), nie będzie miał zastosowania projektowany art. 86 ust. 2a ustawy o VAT (\`(...)\`). W związku z tym podatnicy, których przedmiot działalności stanowić będzie wyłącznie prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 stawy o VAT, nie będą stosowali prewspółczynnika, o którym mowa w projektowanym art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w związku z wykorzystaniem samochodów, w stosunku do których odliczyli 50% podatku naliczonego (art. 86a ust. 1 ustawy o VAT)”.

Reasumując począwszy od 1 stycznia 2016 r. w stosunku do Wnioskodawcy nie znajdą zastosowania przepisy art. 86 ust. 2a ustawy o PTU.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   **prawidłowe** w zakresie prawa do odliczenia podatku od towarów i usług wynikających z faktur dokumentujących leasing samochodów, usługę obsługi floty samochodów, usługi naprawy i serwisów oraz usługi oklejenia samochodów,
*   **prawidłowe** w zakresie obowiązku podatkowego z tytułu użycia pojazdów samochodowych do celów prywatnych pracowników,
*   **prawidłowe** w zakresie ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. w związku z wykorzystywaniem samochodów do celów prywatnych pracowników.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Jak wynika z ww. przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Należy wskazać, że z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością Zainteresowanego można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Zasady odliczania podatku VAT od wydatków dotyczących pojazdów samochodowych zostały uregulowane w art. 86a ustawy.

Zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy, w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku:

1.wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika;

2.należnego z tytułu:

1.  świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich usługobiorca,
2.  dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich nabywca,
3.  wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów;

3.należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a;

4.wynikającej z otrzymanego dokumentu celnego, deklaracji importowej w przypadku, o którym mowa w art. 33b, oraz z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34.

Według obowiązującego od dnia 1 kwietnia 2014 r. art. 2 pkt 34 ustawy, ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych – rozumie się przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów prawo o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.

Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy, do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Zatem zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.

Dla celów stosowania tego ograniczenia za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, tj. do celów prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób „mieszany”.

Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za wykorzystywany do celów „mieszanych”.

Celem zapewnienia właściwego wdrożenia decyzji wykonawczej Rady z dnia 17 grudnia 2013 r. przyjmuje się, że każdy pojazd samochodowy o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony – ze względu na swoje cechy konstrukcyjne – służy, co do zasady, użytkowi „mieszanemu”, a zatem wszystkie wydatki z nim związane podlegają ograniczeniu w odliczaniu do 50%.

Jednakże od tej zasady występują także wyjątki.

W świetle art. 86a ust. 3 ustawy, przepis ust. 1 nie ma zastosowania:

1.w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:

1.  wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
2.  konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;

2.do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika.

Według art. 86a ust. 4 ustawy, pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli:

1.  sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
2.  konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Firma ma siedzibę w Zabierzowie ale prowadzi również działalność w biurach w Krakowie, Wrocławiu, Gdańsku. W każdej z tych miejscowości zatrudnionych jest kilkadziesiąt do kilkuset pracowników. Wnioskodawca jest firmą działającą w branży IT świadcząca usługi informatyczne, głównie na rzecz instytucji finansowych o lokalnym i globalnym zasięgu. Wnioskodawca w celu realizacji usług musi zatrudniać specjalistów z branży IT. W tym celu Wnioskodawca musi stworzyć takie warunki pracy by pozyskać (zatrudniać) nowych specjalistów branży IT. Powyższe powoduje konieczność zapewnienia pracownikom maksymalnego komfortu i warunków w pracy, jak i zadbania o ich motywację do pracy właśnie dla firmy L. P. Wnioskodawca planuje udostępnić pracownikom (wyłącznie osobom fizycznym zatrudnionym na podstawie umowy pracę) samochody do ich celów prywatnych. W tym celu planuje wyleasingować flotę samochodów osobowych na własną rzecz - to on będzie stroną umowy leasingu. Wnioskodawca planuje wykorzystanie tych samochodów: jako narzędzie rekrutacyjne, jako narzędzie motywacyjne, jako narzędzie promujące Wnioskodawcę na rynku usług IT dla potencjalnych klientów, jak i na rynku pracy jako pożądanego pracodawcę. Samochody przekazane pracownikom będą oznakowane logo Wnioskodawcy i/lub informacją o programie motywacyjnym realizowanym wobec pracowników, co zwiększa rozpoznawalność Wnioskodawcy na konkurencyjnym rynku pracy (tzw. rynek pracownika) oraz reklamuje wśród potencjalnych klientów.

Wnioskodawca nie będzie pobierał żadnych opłat z tytułu użytkowania przez pracowników niniejszych samochodów.

Wnioskodawca wykonuje działalność opodatkowaną stawką podstawową (23%) oraz działalność niepodlegającą opodatkowaniu (świadczy usługi poza terytorium kraju), przy czym w tym zakresie przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy o PTU. Natomiast „Narzędzie” promujące Wnioskodawcę będzie służyło działalności: opodatkowanej stawką podstawową (23%) lub działalności niepodlegającej opodatkowaniu (świadczy usługi poza terytorium kraju), przy czym w tym zakresie przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy o PTU.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że opisany we wniosku sposób użytkowania samochodów osobowych wskazuje, że będą one wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej Wnioskodawcy jak również do celów innych niż działalność gospodarcza – tj. będą wykorzystywane do celów prywatnych pracowników czyli będą służyć do tzw. celów „mieszanych”.

Do wydatków związanych z użytkowaniem samochodów osobowych, udostępnionych pracownikom Wnioskodawca zalicza m.in. - leasing samochodów, usługi obsługi floty samochodów, usługi napraw i serwisów (wynikających z prawidłowego użytkowania samochodu lub narzucone przez leasingodawcę w umowie leasingu).

W konsekwencji powyższego, w sytuacji, gdy ponoszone ww. wydatki będą związane z pojazdami samochodowymi, o których mowa we wniosku, które będą służyły czynnościom opodatkowanym oraz czynnościom innym niż działalność gospodarcza, tj. do celów prywatnych, czyli przeznaczone będą do użytku „mieszanego”, to zastosowanie znajdzie art. 86a ust. 1 w powiązaniu z art. 86a ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o VAT, tj. przepis dający prawo do odliczenia w wysokości 50% kwoty podatku wynikającego z faktur dokumentujących wydatki związane z tymi pojazdami.

Natomiast w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu zakupu usługi związanej z umieszczaniem na samochodach logo Wnioskodawcy i/lub informacji o programie motywacyjnym dla pracowników Wnioskodawcy należy zauważyć, że przepisy art. 86a ustawy, wprowadzają ograniczenie w odliczeniu podatku naliczonego w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z nabyciem, wytworzeniem lub eksploatacją konkretnych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, przeznaczonych do użytku „mieszanego”, tj. wykorzystywanych zarówno do celów związanych z opodatkowaną działalnością gospodarczą, jak i do celów użytku prywatnego.

Należy w tym miejscu podkreślić, że wymienione w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy to wydatki związane z użytkowaniem samochodów, które podlegają rozliczeniu z zastosowaniem przepisu art. 86a ust. 1 ustawy. Chodzi tu zatem o te towary i usługi, które mają wpływ na nabycie, eksploatację i używanie samochodów. Do wydatków tych zalicza się więc wydatki dotyczące nabycia, importu, wytworzenia tych pojazdów, wydatki dotyczące używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, leasingu, itp. wydatki dotyczące towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że wydatki poniesione przez Wnioskodawcę w przyszłości na oklejenie samochodów nie stanowią wymienionych przez Ustawodawcę w art. 86a ust. 2 pkt 3 ustawy wydatków związanych z użytkowaniem samochodów, które podlegają rozliczeniu z zastosowaniem przepisu art. 86a ust. 1 ustawy. Oklejenie samochodów naklejkami zawierającymi logo i dane firmy nie ma żadnego wpływu na eksploatację i używanie tych pojazdów. Tym samym zakupiona przez Wnioskodawcę usługa oklejenia samochodów nie mieści się w pojęciu wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o którym mowa w art. 86a ust. 2 ustawy.

Zdaniem organu nabyta usługa oklejenia samochodów stanowi ogólny koszt prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Oklejanie samochodów naklejkami z logo firmy umożliwia łatwe prezentowanie informacji o firmie, może również stanowić formę reklamy Spółki. Poprzez pełnienie tych funkcji nabyta usługa ma pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę opodatkowaną działalnością gospodarczą i uzyskiwaniem obrotu.

Zatem należy stwierdzić, że przepisy art. 86a ustawy o VAT i wynikające z niego ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego w analizowanej sprawie nie znajdują zastosowania. Tym samym, w myśl przepisów art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia pełnej (bez ograniczeń wynikających z art. 86a ustawy) kwoty podatku naliczonego z faktury dot. zakupu usługi oklejania samochodów.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących leasing samochodów, usługę obsługi floty, usługi napraw i serwisów oraz usługę oklejenia samochodów logo pracodawcy i/lub informacją o programie motywacyjnym przysługuje i wynosi odpowiednio 100% dla usługi oklejenia i 50% dla pozostałych wymienionych w pytaniu usług jest prawidłowe.

Ponadto dla oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy, objętego pytaniem nr 5, w zakresie uznania czy użycie pojazdów samochodowych, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, do celów prywatnych pracowników, rodzi dla Wnioskodawcy obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług, należy mieć na uwadze niżej wskazane przepisy prawa:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…) – art. 7 ust. 1 ustawy.

Natomiast, przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Jak wynika z art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy stwierdzić należy, że opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników – do ich celów bezpośrednio konsumpcyjnych, które nie mają żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu, wytworzeniu lub imporcie tych towarów lub ich części składowych.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony nie powinno się opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Należy zwrócić uwagę, że przepisy ustawy nie definiują pojęcia „potrzeb osobistych”. Za Słownikiem Języka Polskiego uznać należy, że potrzebami „osobistymi” są takie potrzeby, które „dotyczą danej osoby” i które są jej potrzebami „prywatnymi”, tj. potrzebami niezwiązanymi z prowadzoną przez tą osobę działalnością gospodarczą, statusem pracownika czy pełnioną funkcją.

Zatem można przyjąć, że potrzebami osobistymi są te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a więc potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to te, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązku pracowników i pracodawców, postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień porozumień zbiorowych, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy itp.

Analizując natomiast treść art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, zauważyć należy, że dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują. Podkreślić należy przy tym, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, prawo do odliczenia podatku.

Należy wskazać, że główną kwestią dla zastosowania przywołanego przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o VAT czy w omawianej sytuacji występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Takie podejście do omawianego zagadnienia znajduje potwierdzenie w opinii Rzecznika Generalnego z dnia 23 października 2008 r. w sprawie C-371/07, który stwierdził że „(…) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a), jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2 lit. b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia) nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku gdy kompleksowa dostawa winna być sklasyfikowana jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawę opodatkowania w odniesieniu do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi: „suma wydatków poniesionych przez podatnika na wykonanie usług” \[ art. 11 część A ust. 1 lit. c)\]. Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6 ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla podatników.” - vide pkt 40 opinii.

Nie ma zatem podstaw do opodatkowania usług świadczonych wprawdzie nieodpłatnie, lecz w związku z prowadzonym przez podatnika przedsiębiorstwem.

Stosownie do art. 8 ust. 5 ustawy, przepis ust. 2 pkt 1 nie ma zastosowania w przypadku użycia pojazdów samochodowych do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, obliczoną zgodnie z art. 86a ust. 1, z tytułu:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów lub
2.  nabycia, importu lub wytworzenia części składowych do tych pojazdów, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 8 ust. 6 ustawy, w przypadku o którym mowa w ust. 2 pkt 1 i ust. 5, za nabycie towarów uznaje się również przyjęcie ich do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Powyższe przepisy wyłączają konieczność rozliczenia podatku VAT w przypadku wykorzystania przez podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza pojazdów samochodowych objętych 50% ograniczeniem w odliczeniu podatku naliczonego.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca planuje udostępnić pracownikom (wyłącznie osobom fizycznym zatrudnionym na podstawie umowy pracę) samochody do ich celów prywatnych. Wnioskodawca nie będzie pobierał żadnych opłat z tytułu użytkowania przez pracowników niniejszych samochodów. Samochody będą wykorzystywane do działalności tzw. mieszanej. Wnioskodawcy będzie przysługiwało ograniczone prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego (50%).

W przedmiotowej sprawie zatem znajdzie zastosowanie przepis art. 8 ust. 5 ustawy znowelizowanej, zgodnie z którym, w przypadku użycia przez podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza pojazdów samochodowych od których przy nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego (zgodnie z art. 86a ust. 1 ustawy o VAT) nie stosuje się przepisu art. 8 ust. 2 pkt 1.

W konsekwencji, z uwagi na powołane wyżej regulacje prawne oraz opis sprawy należy stwierdzić, że nieodpłatne udostępnianie pracownikowi towaru (samochodu osobowego) stanowiącego część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do celów osobistych jego pracownika, jeżeli Wnioskodawcy przysługiwało, w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia tego samochodu (50%) czynność ta nie stanowi świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy i nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym użycie pojazdów samochodowych, w których podatek naliczony z faktur dokumentujących ich leasing stanowi 50% kwoty podatku określonego na fakturze, do celów prywatnych pracowników nie rodzi obowiązku podatkowego w podatku VAT, jest prawidłowe.

Ponadto dokonując oceny stanowiska Wnioskodawcy w kwestii objętej pytaniem nr 6, w zakresie uznania czy w związku z wykorzystywaniem samochodów do celów prywatnych pracowników Wnioskodawca będzie zobligowany do ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. należy stwierdzić:

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:

1.  zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz
2.  obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane:

1.  średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
2.  średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
3.  roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
4.  średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.

Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.

Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.

Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.

Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.

W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.

Stosownie do treści art. 90c ustawy:

1.  W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.
2.  W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
3.  Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy określa zakres odliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza. Zgodnie z tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 oraz art. 8 ust. 5 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Mieszczą się tutaj również działania czy sytuacje występujące w ramach działalności gospodarczej, jednakże niegenerujące opodatkowania podatkiem VAT. Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową), a także cele prywatne, które z założenia nie mają nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika, przy czym we wskazanych w art. 86 ust. 2a ustawy przypadkach, wykorzystanie towarów i usług do celów osobistych nie skutkuje zastosowaniem art. 86 ust. 2a ustawy.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca świadczy usługi opodatkowane podatkiem VAT ze stawką 23% oraz odpłatne usługi niepodlegające opodatkowaniu VAT z tego względu, iż miejsce świadczenia tych usług znajduje się poza terytorium kraju. Ponadto Wnioskodawca planuje udostępniać nieodpłatnie do celów prywatnych samochody swoim pracownikom. W stosunku do nabycia tych samochodów do użytkowania w formie leasingu operacyjnego Wnioskodawcy będzie przysługiwać ograniczone prawo do odliczenia w wysokości 50% kwoty podatku naliczonego w oparciu o przepis art. 86a ust. 1 ustawy o VAT. W odniesieniu do ww. nieodpłatnego udostępniania pracownikom samochodów znajdzie zastosowanie art. 8 ust. 5 ustawy o VAT.

Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w której nabywane są towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza (z wyjątkami wskazanymi w tym przepisie), w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe. W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.

W omawianej sprawie w przypadku samochodów wykorzystywanych przez podatnika prowadzącego wyłącznie działalność gospodarczą zarówno do celów działalności gospodarczej, jak i do celów prywatnych pracowników (zastosowanie będzie mieć art. 8 ust. 5 ustawy), w związku z czym podatnik dokona odliczenia 50% kwoty podatku naliczonego (art. 86a ust. 1 ustawy o VAT), nie będzie miał zastosowania art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Użycie tych samochodów do celów prywatnych nie stanowi bowiem wykorzystania do celów innych niż działalność gospodarcza w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do stosowania prewspółczynnika, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w związku z wykorzystaniem samochodów, w stosunku do których odliczy 50% podatku naliczonego na podstawie art. 86a ust. 1 ustawy o VAT.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, w związku z wprowadzeniem od 1 stycznia 2016r. art. 86 ust. 2a ustawy o PTU, Wnioskodawca nie będzie zobligowany do ustalenia prewspółczynnika w oparciu o art. 86 ust. 2a ustawy o PTU, jest prawidłowe.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz zakresie podatku dochodowego osób prawnych zostanie zawarta w odrębnych rozstrzygnięciach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zmiana któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że niniejsza interpretacja traci swoją ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.