Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.8.2025.1.MMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-05
Teza: Brak obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług
w związku ze świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy
prawnej w związku z umową zawartą z Powiatem.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc prawna
radca prawny
usługi-usługa nieodpłatna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług w związku ze
    świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy prawnej w związku z umową zawartą z
    Powiatem.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan radcą prawnym, wpisanym na listę radców prawnych prowadzoną przez
    Okręgową Izbę Radców Prawnych w (...) pod nr (...). Prowadzi Pan Kancelarię Radcy
    Prawnego w (...), w ramach której świadczy Pan usługi prawne na rzecz przedsiębiorców
    oraz osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej. Ma Pan zarejestrowaną
    działalność w CEIDG jako działalność prawnicza - kod 69.10.Z.
    W ramach praktyki radcowskiej świadczy Pan od kilku lat/z przerwami/nieodpłatną pomoc
    prawną na zasadach określonych w ustawie z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nieodpłatnej
    pomocy prawnej, nieodpłatnym poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej (t.j.: Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1534), zwanej dalej jako „Ustawa o nieodpłatnej pomocy prawnej”.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, zapewnienie osobom uprawnionym nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz poradnictwa obywatelskiego należą do zadań zleconych powiatu
    realizowanych przez Powiat samodzielnie albo w porozumieniu z gminami. Powiaty
    wykonują zadania związane z zapewnieniem nieodpłatnej pomocy prawnej poprzez
    utworzenie i organizację Punktów Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, w ramach których osoby
    uprawnione do nieodpłatnej pomocy prawnej mają możliwość konsultacji istotnych dla
    nich kwestii prawnych z prawnikiem, co do zasady adwokatem albo radcą prawnym.
    Do obowiązków powiatu należy prowadzenie Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej, w
    tym m.in. zapewnienie lokalu, w którym odbywają się konsultacje, oraz jego wyposażenie i
    udostępnienie bazy aktów prawniczych, jak również dokonanie wyboru prawników,
    zlecenie im wykonywania nieodpłatnej pomocy prawnej oraz zawarcie odpowiednich
    umów.
    13 grudnia 2024 r. podpisał Pan z Powiatem (...) umowę zlecenia na świadczenie pomocy
    prawnej na okres od 1 stycznia do 31 grudnia 2025 r. - zwanej dalej „umową” - na
    podstawie której Powiat zlecił Panu świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej w punkcie
    zlokalizowanym w budynku (...) w (...), (...), (...), zgodnie z harmonogramem ustalonym w
    porozumieniu z Radą Okręgowej Izby Radców Prawnych w (...).
    Podstawowe zapisy umowy są następujące:
      1. Realizacja umowy ma się odbywać w konkretnym dniu tygodnia i w konkretnych
        godzinach, z tym, że godziny pracy punktu mogą ulec zmianie, o czym Powiat
        poinformuje zleceniobiorcę telefonicznie co najmniej na 7 dni przed dokonaniem
        zmiany.
      2. Nieodpłatna pomoc prawna będzie udzielana przez zleceniobiorcę w wymiarze
        godzin wynikającym z ilości dni przypadających na danego radcę prawnego w skali
        roku.
      3. Na żądanie Starosty (...), w przypadku, gdy liczba osób, którym ma zostać udzielona
        nieodpłatna pomoc prawna uniemożliwia sprawne umawianie wizyt w punkcie, czas
        trwania dyżuru może ulec wydłużeniu do 5 godzin.
      4. Powiat dopuszcza możliwość korzystania przez zleceniobiorcę w punkcie z własnego
        sprzętu komputerowego oraz systemów informacji prawnej.
      5. Wydłużenie czasu trwania dyżuru oraz udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej poza
        punktem/m.in. w miejscu zamieszkania osoby uprawnionej/nie będzie powodować
        wzrostu ryczałtowego wynagrodzenia miesięcznego.

      6. Zleceniobiorcy przysługuje wynagrodzenie ryczałtowe za miesiące, w których będzie
        świadczył pomoc prawną. Wynagrodzenie ustalone jest proporcjonalnie do udziału
        w wykonywaniu zadania świadczenia pomocy prawnej w ramach punktu i wynosi
        miesięcznie 1.110,92 zł brutto.
      7. Wynagrodzenie będzie płatne na podstawie prawidłowo wystawionej faktury za dany
        miesiąc, w terminie 14 dni od daty otrzymania faktury wystawionej przez
        zleceniobiorcę. Zleceniobiorca jest zobowiązany złożyć fakturę do dziesiątego dnia
        miesiąca następującego po miesiącu, w którym świadczona była usługa, na adres
        Powiatu (...).
      8. Podstawą wypłaty wynagrodzenia będzie podpis zleceniobiorcy na liście obecności,
        potwierdzający świadczenie pomocy prawnej w punkcie nieodpłatnej pomocy
        prawnej oraz przedłożenie stosownych dokumentów związanych z udzielaniem
        nieodpłatnej pomocy prawnej.
      9. W przypadku niewykonania umowy i niezapewnienia zastępstwa, zleceniodawca ma
        prawo do potrącenia za dyżury w czasie, których Umowa nie była wykonywana,
        kwoty proporcjonalnej do ilości przypadających zleceniobiorcy dyżurów w danym
        miesiącu.
      10. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego zleceniobiorcy ustalana jest
        przy uwzględnieniu wysokości dotacji celowej przyznanej na rzecz zleceniodawcy w
        2025 r. na realizację zadania polegającego na udzielaniu nieodpłatnej pomocy
        prawnej oraz przy uwzględnieniu zasady, że 91% kwoty dotacji ma zostać
        przeznaczone na wynagrodzenia z tytułów umów zawartych z adwokatami, radcami
        prawnymi oraz wyłonionymi organizacjami pozarządowymi.
      11. Powiat (...) zapewnia zleceniobiorcy, w trakcie udzielania nieodpłatnej pomocy
        prawnej w wyznaczonym lokalu, stanowisko biurowe spełniające wymagania
        określone w przepisach wykonawczych do ustawy.
      12. Zleceniobiorca zobowiązany jest do:
      a) udzielania pomocy prawnej osobiście z wyłączeniem użycia środków komunikowania
        się na odległość, z zastrzeżeniem pkt c oraz d,
      b) udzielania pomocy prawnej z najwyższą starannością, według swojej najlepszej
        wiedzy i umiejętności,
      c) udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej w miejscu zamieszkania osoby uprawnionej
        lub w miejscu wyposażonym w urządzenie ułatwiające porozumiewanie się z
        osobami doświadczającymi trudności w komunikowaniu się lub w miejscu, w
        którym zapewnia się możliwość skorzystania z pomocy tłumacza języka migowego
        w przypadku zorganizowania takiej wizyty przez Starostwo Powiatowe w (...) dla
        osób, o których mowa w art. 8 ust. 8 ustawy,
      d) udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej za pośrednictwem środków
        porozumiewania się na odległość w przypadku otrzymania od Starostwa
        Powiatowego w (...) oświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 4 ustawy oraz
        danych kontaktowych osoby uprawnionej,
      e) potwierdzania obecności w dniach i godzinach wynikających z umowy i
        harmonogramu udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej na liście obecności
        znajdującej się w punkcie udzielania porad prawnych,
      f) udzielania pomocy prawnej zgodnie z harmonogramem wynikającym z rejestracji
        wizyt w programie udostępnionym przez Powiat (...) - jeśli taki program zostanie
        zleceniobiorcy udostępniony,

      g) udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej według kolejności zgłoszeń na dany dzień
        (wizyty są umawiane telefonicznie); z ważnych powodów dopuszcza się ustalenie
        innej kolejności zgłoszeń,
      h) rejestracji rozpoczęcia i zakończenia wizyt w programie udostępnionym przez Powiat
        (...) po przyznaniu zleceniobiorcy loginu i hasła - jeśli taki program zostanie
        zleceniobiorcy udostępniony,
      i) dokumentowania w karcie nieodpłatnej pomocy prawnej zwanej dalej „kartą pomocy”
        każdego przypadku udzielenia nieodpłatnej pomocy prawnej przez podanie w
        szczególności informacji dotyczących zgłoszonej sprawy i udzielonej pomocy,
        dziedziny prawa, której dotyczyła ta pomoc, kategorii sprawy, formy udzielonej
        pomocy, czasu poświęconego na jej udzielenie i liczby wizyt osoby uprawnionej w
        tej samej sprawie, ogólnych informacji o osobie uprawnionej dotyczących w
        szczególności wieku, płci, wykształcenia, dochodu, gospodarstwa domowego i
        miejsca zamieszkania danych dotyczących punktu, osoby udzielającej pomocy i daty
        jej udzielenia,
      j) przyjęcia stosownego oświadczenia od osoby uprawnionej, o którym mowa w art. 4
        ust. 2 ustawy,
      k) przekazywania do Starostwa Powiatowego w (...) w terminie do 10 dnia następnego
        miesiąca kalendarzowego kart pomocy, z wyjątkiem części obejmującej opinię
        osoby uprawnionej o udzielonej pomocy oraz oświadczeń (o których mowa w art. 4
        ust. 2) osób, którym pomoc została udzielona po spełnianiu przesłanek do jej
        udzielania (o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy) w sposób uniemożliwiający
        powiązanie kart pomocy prawnej z oświadczeniem osoby uprawnionej.
      13. Zleceniobiorca oświadcza, iż posiada polisę ubezpieczenia od odpowiedzialności
        cywilnej ważną na okres trwania umowy, a w przypadku gdyby ważność polisy
        kończyła się wcześniej, zobowiązuje się do zawarcia nowej polisy.
      14. W szczególnie uzasadnionych sytuacjach Powiat zastrzega sobie prawo do zmiany
        lokalu, w którym będzie świadczona pomoc prawna, o czym poinformuje
        telefonicznie zleceniobiorcę co najmniej 7 dni przed dokonaniem zmiany.
      15. Zleceniobiorca zobowiązany jest do korzystania z lokalu i powierzonego sprzętu
        zgodnie z jego przeznaczeniem, to jest wyłącznie w celu prowadzenia punktu
        nieodpłatnej pomocy prawnej, zgodnie z postanowieniami umowy.
      16. Zleceniobiorca zobowiązuje się do współpracy z administratorem obiektu, w którym
        usytuowany jest punkt nieodpłatnej pomocy prawnej, w zakresie koniecznym do
        zapewnienia prawidłowego funkcjonowania punktu nieodpłatnej pomocy prawnej.
      17. W przypadku czasowej niemożności osobistego udzielania nieodpłatnej pomocy
        prawnej, zleceniobiorca zobowiązany jest zapewnić zastępstwo innego radcy
        prawnego w celu realizacji obowiązków wynikających z umowy.
      18. Zleceniobiorca ponosi pełną odpowiedzialność za działania i zaniechania osób,
        którym powierzył wykonanie na rzecz Powiatu poszczególnych czynności.
      19. Powiat może rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym w przypadku, gdy
        zleceniobiorca rażąco narusza warunki umowy. Przez rażące naruszenie warunków
        umowy strony rozumieją w szczególności:
      a) udzielanie porad osobom nieuprawnionym,
      b) zaniechanie gromadzenia i przekazywania Powiatowi oświadczeń i dokumentów, o
        których mowa w § 3 umowy,
      c) nieterminowe przekazywanie dokumentów i oświadczeń,

      d) dostarczenie dokumentów i kart łącznie, w sposób niezgodny z postanowieniem art.
        7 ust. 3 ustawy,
      e) naruszenie przepisów art. 5 ust. 1 ustawy,
      f) w innych szczególnie uzasadnionych przypadkach, gdy dalsze wykonywanie umowy
        nie leży w interesie Powiatu (...),
      g) dwukrotne niestawienie się na dyżurze wynikającym z harmonogramu lub jego
        opuszczenie przed czasem wynikającym z godzin ustalonych harmonogramem lub
        niepunktualne stawienie się na dyżur.
      20. Wynagrodzenie za udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej będzie wypłacone
        wyłącznie za czas udzielonych porad według zasad zawartych w niniejszej umowie.
      21. W sprawach nieuregulowanych niniejszą Umową będą miały zastosowanie przepisy
        prawa powszechnie obowiązującego, w szczególności przepisy Kodeksu cywilnego.
    Analogiczne umowy - z Powiatem (...) oraz Powiatem (...) - realizował Pan w ostatnich kilku
    latach, gdzie VAT był wykazywany w fakturach jako należny oraz rozliczany w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej/kancelarii radcy prawnego.
    Jednak w związku ze specyficznymi zasadami świadczenia nieodpłatnej pomocy prawnej,
    w szczególności jej osobistym charakterem, uważa Pan obecnie, że w obowiązującym /od
    wielu lat/ stanie prawnym świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie
    ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, a
    wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy
    zawartej z Powiatem stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie miał Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia należnego od Powiatu ani możliwości
    jego negocjacji, w szczególności wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad
    udzielonych w trakcie dyżurów. Nie miał Pan wpływu na treść umowy, która została mi
    przedstawiona do podpisu, bez możliwości negocjacji.
    Podnosi Pan przede wszystkim, że:
      1) nie ponosi Pan gospodarczego i ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem
        czynności na podstawie umowy z Powiatem;
      2) nie ponosi Pan odpowiedzialności za efekty świadczonej pomocy prawnej,
      3) do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia wykorzystuje Pan lokal i
        infrastrukturę zapewnioną przez Powiat, co powoduje, że jako zleceniobiorca nie
        ponosi Pan również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego;
      4) nie ma Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur, która
        została narzucona przez Powiat; umowa zlecenia przewiduje stałe, zryczałtowane
        wynagrodzenie, niezależnie od liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur
        oraz efektu świadczonych usług; od osób uprawnionych nie pobiera się żadnego
        wynagrodzenia za pomoc, której są beneficjentami;
      5) udzielając pomocy prawnej:
      a) nie składa Pan oświadczeń woli w imieniu i na rzecz Powiatu,
      b) nie sporządza Pan ani nie podpisuje pism w imieniu osoby korzystającej z pomocy
        prawnej,
      c) nie używa Pan w punkcie swoich pieczątek i szyldu,
      d) nie reprezentuje Pan osób korzystających z darmowych porad prawnych przed
        sądem i innymi organami,
      e) nie ma Pan żadnego wpływu na dobór osób korzystających z nieodpłatnej pomocy
        prawnej;

      6) zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnej pomocy
        prawnej udziela osobiście adwokat lub radca prawny, a w szczególnie
        uzasadnionych przypadkach z ich upoważnienia aplikant adwokacki lub aplikant
        radcowski, co wskazuje, że udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej stanowi
        przejaw osobistej działalności profesjonalnej adwokata albo radcy prawnego, a nie
        jego działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że udzielając nieodpłatnej pomocy prawnej na
    rzecz osób uprawnionych w ramach Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej działa Pan jako
    osoba fizyczna posiadająca uprawnienia i kwalifikacje, a nie jako przedsiębiorca
    prowadzący Kancelarię Radcy Prawnego. Nie ma w tej kwestii znaczenia narzucony przez
    Powiat zapis w preambule umowy, że umowa jest zawarta z osobą prowadzącą
    działalność gospodarczą pod firmą Kancelaria Radcy Prawnego, ponieważ zgodnie z
    przepisem art. 65 § 2 Kodeksu cywilnego, w umowach należy raczej badać jaki był zgodny
    zamiar stron i cel umowy niż opierać się na jej dosłownym brzmieniu.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dalej zwanej również jako
    „ustawa VAT”, opodatkowaniu podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług.
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7.
    Mając na względzie powyższe, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i
    odpłatne świadczenie usług wykonywane przez podatnika VAT.
    W świetle art. 15 ust. 1 ww. ustawy, status podatnika posiadają osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczny wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. W konsekwencji, opodatkowaniu VAT podlegają czynności
    wykonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Jak stanowi natomiast art. 15 ust. 3 ustawy VAT, za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych;
      2) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych czynności osoby te
        są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
        stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane
        czynności co do warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie natomiast z art. 13 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 2, uważa się m.in. przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane od osoby fizycznej prowadzącej działalność
    gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów
    zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności

    gospodarczej. W konsekwencji, przychody z działalności wykonywanej osobiście to
    przychody ze świadczenia usług na podstawie umowy zlecenie, jeżeli nie są uzyskiwane w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Mając na względzie powyższe, w Pana ocenie, przychody z nieodpłatnej pomocy prawnej
    świadczonej w ramach umowy o nieodpłatną pomoc prawną powinny być kwalifikowane
    jako przychody z działalności wykonywanej osobiście, a nie prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej, co w konsekwencji prowadzi do wniosku, że świadczenie
    nieodpłatnej pomocy prawnej przez Pana nie stanowi czynności podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Należy bowiem podkreślić, że nie każda forma aktywności zawodowej osoby fizycznej
    wykonującej tzw. wolny zawód jest związana z wykonywaną działalnością gospodarczą, ale
    jedynie taka, która spełnia przesłanki do uznania za działalność gospodarczą w świetle
    regulacji VAT.
    Jak podkreśla się w doktrynie prawa, wykonywanie zawodu adwokata albo radcy
    prawnego cechują różnice w stosunku do prowadzenia działalności gospodarczej
    obejmujące m.in. odmienne relacje łączące z klientami oraz osobiste wykonywanie
    wolnego zawodu o charakterze intelektualnym.
    W konsekwencji, w celu ustalenia, czy osoba fizyczna wykonująca czynności związane z
    wykonywanym przez nią wolnym zawodem prowadzi działalność gospodarczą w
    rozumieniu VATU, należy każdorazowo zbadać, jaki jest kształt wzajemnych relacji, praw i
    obowiązków podmiotu w stosunku do podmiotu zlecającego te czynności. W
    szczególności, nie jest możliwe przypisanie wszystkich czynności osób fizycznych do
    prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.
    Możliwość uznania udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej przez adwokata albo radcę
    prawnego za świadczenie usług w ramach działalności gospodarczej w istocie wyklucza
    sam charakter tej instytucji oraz przepisy ustawy o nieodpłatnej pomocy prawnej.
    W odniesieniu do definicji działalności wykonywanej osobiście, w tym przez przedstawicieli
    tzw. wolnych zawodów, oraz rozróżnienia pomiędzy działalnością wykonywaną osobiście,
    a działalnością gospodarczą, należy zauważyć, że kwestia ta była przedmiotem licznych
    wyroków Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) oraz
    krajowych sądów administracyjnych.
    W świetle wyroków TSUE, akceptowanych przez orzecznictwo sądów administracyjnych, za
    samodzielną działalność gospodarczą nie może być uznana działalność prowadzona przy
    wykorzystaniu zasobów innego podmiotu, która nie powoduje ryzyka ekonomicznego po
    stronie usługodawcy, nie jest związana z powstaniem odpowiedzialności usługodawcy
    wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku z prowadzoną działalnością oraz
    jest związana z podporządkowaniem osoby wykonującej taką działalność (wyrok TS z 15
    grudnia 1987 r., C-235/85, Komisja Wspólnot Europejskich v. Królestwo Niderlandów, EU:C:
    1987:161, dalej wyrok C-235/85, Komisja, oraz wyrok TS z 25.07.1991 r., C-202/90,
    Ayuntamiento de Sevilla v. Recaudadores de Tributos de las Zonas primera y segunda, EU:
    C:1991:332, dalej wyrok C-202/90, Ayuntamiento).
    Mając na względzie wskazane powyżej orzecznictwo TSUE oraz przesłanki prowadzonej
    działalności gospodarczej określone w ustawie VAT, należy uznać, że świadczenie
    nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy zawartej z powiatem nie spełnia
    przesłanek działalności gospodarczej.
    Wykonuje Pan czynności nieodpłatnej pomocy prawnej w ramach dyżurów w Punkcie
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej. Nie ma Pan swobody miejsca i czasu świadczenia
    nieodpłatnej pomocy prawnej, a zasady określa umowa o nieodpłatną pomoc prawną
    zawartą z Powiatem.
    Jeżeli z różnych przyczyn nie może Pan wykonać zadań w trakcie dyżuru, musi Pan
    zapewnić zastępstwo, nie może Pan w szczególności zmienić dnia albo godzin dyżuru, lub

    wyznaczyć dyżur w miejscu przez Pana wyznaczonym (np. w siedzibie prowadzonej
    Kancelarii).
    Nie ma Pan swobody wyboru osób, na rzecz których świadczy Pan pomoc prawną.
    Nieodpłatna pomoc prawna jest bowiem świadczona na rzecz osób uprawnionych, które
    zgłosiły się do Punktu Nieodpłatnej Pomocy Prawnej.
    Nie wykorzystuje Pan zasobów należących do Pana Kancelarii do świadczenia nieodpłatnej
    pomocy prawnej.
    Co do zasady, wszystkie niezbędne zasoby powinien dostarczyć Powiat.
    Wykorzystuje Pan własne zasoby jedynie w takim zakresie, w jakim wykorzystują własne
    zasoby pracownicy i zleceniobiorcy (np. samochód prywatny w celu dojazdu do Punktu
    Nieodpłatnej Pomocy Prawnej).
    W odniesieniu do relacji pomiędzy Panem a Powiatem, należy wskazać, że nie ma ona
    charakteru współpracy opartej na woli wyrażonej przez strony oraz równorzędności
    stron.
    Nie ma Pan możliwości kształtowania zasad współpracy z Powiatem na takich zasadach,
    na jakich kształtuje Pan zasady świadczenia usług na rzecz klientów Pana kancelarii. Z
    drugiej strony, Powiat zawierając umowę jest związany przepisami ustawy o
    nieodpłatnej pomocy prawnej.
    Pytania
      1) Czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach przedstawionych we
        wniosku o interpretację indywidualną stanowi świadczenie usług w ramach
        prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, które podlega
        opodatkowaniu podatkiem VAT?
      2) Czy w odniesieniu do czynności opisanych w pkt 1, z tytułu wykonania czynności
        niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, powinien Pan
        wystawić faktury, a jeżeli nie, to na podstawie jakiego dokumentu wynagrodzenie
        powinno być wypłacane przez Powiat?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Świadczenie nieodpłatnej pomocy prawnej na zasadach określonych we wniosku nie
    stanowi świadczenia usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, a
    tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad 2.
    Brak jest podstaw do wystawiania przez Pana faktury. Pana wynagrodzenie z umowy
    powinno być wypłacane przez Powiat na podstawie wystawianych przez Pana not
    księgowych albo tylko samej umowy zlecenia, bez konieczności wystawiania dodatkowych
    dokumentów.
    Na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i usług, brak jest przeciwskazań
    dla udokumentowania wykonywanych czynności poprzez wystawienie noty księgowej,
    ewentualnie przyjęcia, że wystarczającą podstawą do wypłaty wynagrodzenia jest sama
    umowa zlecenia.
    Mimo, że nota księgowa, jak i umowa nie są dokumentami przewidzianymi przez przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług, Pana zdaniem brak jest jednakże przeciwwskazań
    prawnych dla takiego sposobu udokumentowania. Ta kwestia powinna być uregulowana
    w umowie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl z art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Należy jednak
    zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Należy przy tym podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca świadczenie usług
    podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi
    być wykonana przez podatnika. Warunkiem bowiem opodatkowania danej czynności
    podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze
    czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, po drugie musi ona być zrealizowana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:

      Pod pojęciem działalności gospodarczej rozumie się wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne
      oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle art. 15 ust. 3 ustawy:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
      1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
      2) (uchylony);
      3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26
      lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania
      tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności
      prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie
      czynności i wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych
      czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności
      wobec osób trzecich.
    Według art. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163), dalej jako „ustawa o PIT”:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się:
      1) (uchylony),
      2) przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej,
      trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z
      dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, przychody z tytułu udziału w
      badaniach i eksperymentach prowadzonych przez podmioty tworzące system
      szkolnictwa wyższego i nauki, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia
      sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z
      tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
      3) przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę;
      4) przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach
      arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
      5) przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem
      obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania
      tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem
      przychodów, o których mowa w pkt 7;
      6) przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo
      samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
      7) przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania,
      należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów
      stanowiących osób prawnych;

      7a) przychody otrzymywane przez członków Rady Mediów Narodowych;
      8) przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o
      dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
      a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki
      organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
      b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
      działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te
      usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością,
      c) przedsiębiorstwa w spadku
      - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9;
      9) przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem,
      kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z
      tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika
      pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w
      pkt 7.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że wynagrodzenie, które otrzymuje Pan za wykonywane
    usługi będące przedmiotem wniosku stanowi przychód, o którym mowa w przepisach
    art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przywołanego wyżej przepisu art. 15 ust. 3 ustawy wynika, że warunkiem dla uznania,
    że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie
    wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami
    ustawy o podatku od towarów i usług, jest uznanie przychodów osiąganych z tytułu
    wykonywanych czynności za przychody wymienione w art. 12 ust. 1-6 (przychody z
    wykonywanej pracy) lub w art. 13 pkt 2-9 (przychody z działalności wykonywanej
    osobiście) ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wskazać należy, że z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla
    uznania, że określone czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią
    samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza
    regulacjami ustawy, istotne jest łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych
    w tym przepisie, tj. związanie zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności
    prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym a wykonującym
    zlecane czynności co do warunków:
        wykonywania tych czynności,
        wynagrodzenia, oraz
        odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem, użycie słowa „samodzielnie” w kontekście art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy, wyklucza
    opodatkowanie pracowników i innych osób, o ile są one związane z pracodawcą przez
    umowę o pracę lub inny stosunek prawny tworzący więzi (stosunek podporządkowania)
    między pracodawcą a pracownikiem co do (w zakresie) warunków pracy,
    wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    Oznacza to, że przychody z tytułu wykonywanych czynności nie tylko powinny być
    wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy o PIT, lecz także spełnione muszą zostać pozostałe
    kryteria przedmiotowe określające m.in., czy działanie usługodawcy odbywa się na
    warunkach ryzyka gospodarczego, a tym samym kto ponosi odpowiedzialność za
    wykonane usługi. Nie stanowią bowiem samodzielnej działalności gospodarczej, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, tylko i wyłącznie te czynności, gdy pomiędzy

    zlecającym ich wykonanie i wykonującym zlecone czynności istnieją więzy tworzące
    stosunek prawny w zakresie warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Odnośnie dwóch pierwszych warunków stwierdzić należy, że każdy w zasadzie stosunek
    prawny o charakterze odpłatnym, istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym
    wykonanie danej czynności a podmiotem, który daną czynność wykonuje, jest w jakimś
    sensie określony co do warunków wykonywania danych czynności oraz wynagrodzenia.
    Nie będzie więc podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług
    osoba, która w ramach podpisanej umowy, tworzyć będzie ze zlecającym więzi
    analogiczne ze stosunkiem pracy, nie ponosząc tym samym ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywanymi czynnościami. Tylko spełnienie wymogów wyłączających
    samodzielność działania poprzez zawarcie więzi prawnej między zleceniodawcą a
    zleceniobiorcą co do warunków wykonywania zleconych czynności, wynagrodzenia i
    odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich, pozwala
    jednocześnie wyłączyć wykonywane czynności z opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług.
    Mając na uwadze fakt, że w zasadzie każdy stosunek prawny o charakterze odpłatnym,
    istniejący pomiędzy podmiotem zlecającym wykonanie danej czynności a podmiotem,
    który daną czynność wykonuje, określa wynagrodzenie oraz przynajmniej podstawowe
    warunki wykonywania czynności, należy uznać, że „odpowiedzialność zlecającego
    wobec osób trzecich” jest kryterium kluczowym dla oceny charakteru
    prawnopodatkowego danego podmiotu. Jest to czynnik odróżniający na gruncie ustawy
    o podatku VAT prowadzenie działalności gospodarczej (przesłanki warunkującej status
    podatnika podatku VAT) od innego rodzaju aktywności zawodowej niepowodującej
    powstania podmiotowości prawnopodatkowej na gruncie ustawy.
    Istotna jest w tym przypadku analiza istoty odpowiedzialności, wynikającej z charakteru
    stosunku prawnego łączącego Pana z Powiatem.
    Pojęcie działalności gospodarczej zdefiniowane zostało również w drugim akapicie art. 9
    ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 11.12.2006 Nr 347, str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady. Na podstawie tego artykułu:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać
    za działalność gospodarczą.
    W akapicie pierwszym, art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, określa osobę, która
    może stać się podatnikiem, jako każdą osobę, która niezależnie prowadzi w dowolnym
    miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
    działalności.
    Przepis art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wyjaśnia znaczenie terminu
    „samodzielnie” użytego w art. 9. Jak stanowi ww. art. 10 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Warunek, o którym mowa w art. 9 ust. 1, przewidujący, że działalność gospodarcza
      jest prowadzona samodzielnie wyklucza opodatkowanie VAT pracowników i innych

      osób, o ile są one związane z pracodawcą umową o pracę lub jakimikolwiek innymi
      więzami prawnymi tworzącymi stosunek prawny między pracodawcą a pracownikiem
      w zakresie warunków pracy, wynagrodzenia i odpowiedzialności pracodawcy.
    W celu określenia granic pojęcia „działalności gospodarczej” i „podatnika” należy
    przypomnieć art. 9 ust. 2 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady.
    Przepis art. 9 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady stwierdza, że:
      Poza osobami, o których mowa w ust. 1, za podatnika uznawana jest każda osoba,
      która okazjonalnie dokonuje dostawy nowego środka transportu wysyłanego lub
      transportowanego do nabywcy przez sprzedawcę, przez nabywcę albo na rzecz
      sprzedawcy lub nabywcy, do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza terytorium
      państwa członkowskiego, ale na terytorium Wspólnoty.
    Przy czym, zgodnie z art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi (...).
    Dyrektywa 2006/112/WE Rady wskazuje na bardzo szeroki zakres działalności
    gospodarczej, obejmujący wszystkie etapy produkcji, dystrybucji i dostarczania
    towarów i usług.
    To, że działalność gospodarcza, która ma być traktowana jako taka, nie jest
    działalnością wykonywaną okazjonalnie, nie oznacza, że działalność ta, aby mieścić się
    w zakresie podatku VAT, musi osiągnąć pewną liczbę operacji lub osiągnąć określony
    poziom dochodu. Decydującym elementem jest wola lub zamiar osoby dokonującej
    czynności, aby brać udział w produkcji, dystrybucji lub dostarczaniu dóbr lub usług.
    Elementem definiującym działalność gospodarczą na gruncie przepisów Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady jest to, że osoba, w celu wykonywania swoich działań, wykorzystuje
    zasoby ludzkie lub rzeczowe w taki sam sposób, jak są one wykorzystywane przez
    producenta, handlowca lub osoby świadczące usługi. Działalność gospodarcza w
    rozumieniu Dyrektywy 2006/112/WE Rady będzie miała miejsce, gdy zaistnieje zamiar
    wykorzystania i zorganizowania środków w celu wzięcia udziału w produkcji, dystrybucji
    towarów lub świadczeniu usług.
    Przedmiotowe zagadnienie było również przedmiotem rozważań Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (orzeczenia w sprawie C-202/90 Ayuntamiento de
    Sevilla przeciwko Recaudadores de Tributos de las Zonas Primera y Segunda, C-235/85
    Komisja Wspólnot Europejskich przeciwko Królestwu Niderlandów). TSUE w ww.
    orzeczeniach wskazał, że za samodzielną nie będzie mogła być uznana działalność
    gospodarcza, która wykonywana jest przy wykorzystaniu infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej podmiotu, na rzecz którego jest prowadzona, nie powoduje żadnego
    ryzyka ekonomicznego po stronie usługodawcy, a nadto nie powoduje
    odpowiedzialności usługodawcy wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w związku
    z prowadzoną działalnością.
    Ponadto, zgodnie z opinią RG M.G. Tesauro z 4 czerwca 1991 r. do sprawy C-202/90, co
    się tyczy warunków pracy należy przeanalizować czy pracownik jest niejako
    zintegrowany z organizacją pracodawcy (...) czy i w jakim zakresie może swobodnie
    zorganizować swoją działalność. Jest oczywistym, że możliwość swobodnego
    zorganizowania (wybór współpracowników, struktury niezbędne do wykonywania
    zadań, godziny pracy), jak też brak zintegrowania w przedsiębiorstwie czy w
    administracji stanowią elementy typowe dla działalności wykonywanej w sposób
    samodzielny. Jednakże poddanie się niektórym dyrektywom jak też pewnej kontroli czy
    władzy dyscyplinarnej pracodawcy, które odnajdujemy również w stosunku pracy nie
    wykluczają charakteru samodzielnego działalności. Co się tyczy warunków
    wynagrodzenia, okoliczność, że wynagrodzenie (także to określone ustawą) jest
    proporcjonalne do usług i charakter przypadkowy, który z tego wynika stanowią jasne

    wskaźniki istnienia stosunku samodzielnej pracy. Nie ma wątpliwości, że ryzyko w
    ramach stosunku pracy podporządkowanej spoczywa tylko na pracodawcy. W zakresie
    odpowiedzialności wskazano, że należy badać czy pracownik jest odpowiedzialny
    wobec osób trzecich za czynności i działania, które można mu przypisać (pkt 6).
    Zauważyć też należy, że sformułowanie w powołanym art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy
    odnoszące się do odpowiedzialności, należy rozumieć jako odpowiedzialność
    zleceniodawcy, w stosunku do osób trzecich, za czynności realizowane przez
    zleceniobiorcę w ramach wykonywania zlecenia. Tylko w takim przypadku ryzyko
    wykonania czynności zleconych przechodzi z faktycznego wykonawcy na osobę
    zlecającą ich wykonanie, co wyklucza samodzielny charakter działalności zleceniobiorcy.
    Tak bowiem rozumiana odpowiedzialność za wykonanie czynności wskazuje, kto ponosi
    ryzyko prowadzonej działalności, a tym samym wskazuje na wyłączenie ze sfery
    samodzielności (i z grona podatników podatku od towarów i usług) tego podmiotu,
    który nie odpowiada za efekt wykonywanej pracy wobec osób trzecich.
    O wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług można zatem mówić w
    przypadku, gdy zleceniobiorcę będą łączyć ze zleceniodawcą więzi analogiczne, jak w
    przypadku stosunku pracy, jako że nie będzie on ponosił ryzyka ekonomicznego w
    związku z wykonywaniem czynności, będących przedmiotem wskazanych umów, a
    odpowiedzialność za te czynności w stosunku do osób trzecich będzie bezwzględnie
    ponosił zlecający. Oznacza to, że z treści zawartych umów wynikać powinno
    zobowiązanie, które w swej istocie kładzie na zlecającego odpowiedzialność, zamiast na
    zleceniobiorcę, podobnie jak ma to miejsce w przypadku stosunku pracy.
    Powyższe oznacza, że jeżeli analiza umowy cywilnoprawnej (stosunku prawnego)
    pomiędzy Zleceniobiorcą - Panem a Zleceniodawcą - Powiatem wykaże, że spełnione są
    wszystkie trzy warunki, to nie można uznać Pana za podatnika VAT. Jednocześnie brak
    spełnienia któregokolwiek warunku oznacza, że zleceniobiorca występuje w charakterze
    podatnika VAT.
    Warunek pierwszy - warunki wykonywania czynności. Należy uznać, że co do zasady w
    istotę typowej umowy zlecenia, której przedmiotem jest poradnictwo obywatelskie oraz
    pomoc prawna świadczone przez osobę fizyczną, wpisane jest wykorzystywanie
    infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego.
    W tym kontekście należy zauważyć, że wykorzystywanie infrastruktury i organizacji
    wewnętrznej zlecającego powoduje, że zleceniobiorca nie ponosi również w tym
    zakresie ryzyka ekonomicznego (co ma ścisły związek z tym jak kształtuje się
    wynagrodzenie - warunek drugi).
    Warunek drugi - wynagrodzenie. Zakładając, że umowa przewiduje, że zleceniobiorca
    korzysta z infrastruktury i organizacji wewnętrznej zlecającego (spełniony warunek
    pierwszy), ustalenie, że warunek drugi jest spełniony w praktyce sprowadza się do
    weryfikacji czy umowa przewiduje stałe wynagrodzenie. Jeżeli umowa przewiduje stałe
    wynagrodzenie, to nie można mówić o ponoszeniu ryzyka ekonomicznego przez
    doradcę.
    Warunek trzeci - odpowiedzialność zlecającego wobec osób trzecich. Warunek będzie
    spełniony jeżeli zgodnie z umową odpowiedzialność jest po stronie zlecającego, a nie
    po stronie faktycznego wykonawcy - zleceniobiorcy, co wyklucza samodzielny charakter
    jego działalności. Warunek będzie także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie
    wprowadza) takiej odpowiedzialności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan radcą prawnym. Prowadzi Pan Kancelarię Radcy
    Prawnego w ramach której świadczy Pan usługi prawne na rzecz przedsiębiorców oraz
    osób fizycznych, nieprowadzących działalności gospodarczej. W ramach praktyki
    radcowskiej świadczy Pan od kilku lat/z przerwami/nieodpłatną pomoc prawną na
    zasadach określonych w ustawie o nieodpłatnej pomocy prawnej, nieodpłatnym

    poradnictwie obywatelskim oraz edukacji prawnej. 13 grudnia 2024 r. podpisał Pan z
    Powiatem umowę zlecenia na świadczenie pomocy prawnej na okres od 1 stycznia do
    31 grudnia 2025 r. na podstawie której Powiat zlecił Panu świadczenie nieodpłatnej
    pomocy prawnej
    Realizacja umowy ma się odbywać w konkretnym dniu tygodnia i w konkretnych
    godzinach, z tym, że godziny pracy punktu mogą ulec zmianie, o czym Powiat
    poinformuje zleceniobiorcę telefonicznie co najmniej na 7 dni przed dokonaniem
    zmiany. Nieodpłatna pomoc prawna będzie udzielana przez zleceniobiorcę w wymiarze
    godzin wynikającym z ilości dni przypadających na danego radcę prawnego w skali
    roku. Na żądanie Starosty (...), w przypadku, gdy liczba osób, którym ma zostać
    udzielona nieodpłatna pomoc prawna uniemożliwia sprawne umawianie wizyt w
    punkcie, czas trwania dyżuru może ulec wydłużeniu do 5 godzin. Powiat dopuszcza
    możliwość korzystania przez zleceniobiorcę w punkcie z własnego sprzętu
    komputerowego oraz systemów informacji prawnej. Wydłużenie czasu trwania dyżuru
    oraz udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej poza punktem/m.in. w miejscu
    zamieszkania osoby uprawnionej/nie będzie powodować wzrostu ryczałtowego
    wynagrodzenia miesięcznego. Zleceniobiorcy przysługuje wynagrodzenie ryczałtowe za
    miesiące, w których będzie świadczył pomoc prawną. Wynagrodzenie ustalone jest
    proporcjonalnie do udziału w wykonywaniu zadania świadczenia pomocy prawnej w
    ramach punktu i wynosi miesięcznie 1.110,92 zł brutto. Wynagrodzenie będzie płatne
    na podstawie prawidłowo wystawionej faktury za dany miesiąc, w terminie 14 dni od
    daty otrzymania faktury wystawionej przez zleceniobiorcę. Zleceniobiorca jest
    zobowiązany złożyć fakturę do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym świadczona była usługa, na adres Powiatu (...). Podstawą wypłaty
    wynagrodzenia będzie podpis zleceniobiorcy na liście obecności, potwierdzający
    świadczenie pomocy prawnej w punkcie nieodpłatnej pomocy prawnej oraz
    przedłożenie stosownych dokumentów związanych z udzielaniem nieodpłatnej pomocy
    prawnej. W przypadku niewykonania umowy i niezapewnienia zastępstwa,
    zleceniodawca ma prawo do potrącenia za dyżury w czasie, których Umowa nie była
    wykonywana, kwoty proporcjonalnej do ilości przypadających zleceniobiorcy dyżurów w
    danym miesiącu. Wysokość miesięcznego wynagrodzenia wypłacanego zleceniobiorcy
    ustalana jest przy uwzględnieniu wysokości dotacji celowej przyznanej na rzecz
    zleceniodawcy w 2025 r. na realizację zadania polegającego na udzielaniu nieodpłatnej
    pomocy prawnej oraz przy uwzględnieniu zasady, że 91% kwoty dotacji ma zostać
    przeznaczone na wynagrodzenia z tytułów umów zawartych z adwokatami, radcami
    prawnymi oraz wyłonionymi organizacjami pozarządowymi.
    Powiat (...) zapewnia zleceniobiorcy, w trakcie udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej
    w wyznaczonym lokalu, stanowisko biurowe spełniające wymagania określone w
    przepisach wykonawczych do ustawy.
    Zleceniobiorca zobowiązany jest do: udzielania pomocy prawnej osobiście z
    wyłączeniem użycia środków komunikowania się na odległość, z zastrzeżeniem pkt c
    oraz d; udzielania pomocy prawnej z najwyższą starannością, według swojej najlepszej
    wiedzy i umiejętności; udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej w miejscu zamieszkania
    osoby uprawnionej lub w miejscu wyposażonym w urządzenie ułatwiające
    porozumiewanie się z osobami doświadczającymi trudności w komunikowaniu się lub w
    miejscu, w którym zapewnia się możliwość skorzystania z pomocy tłumacza języka
    migowego w przypadku zorganizowania takiej wizyty przez Starostwo Powiatowe w (...)
    dla osób, o których mowa w art. 8 ust. 8 ustawy; udzielania nieodpłatnej pomocy
    prawnej za pośrednictwem środków porozumiewania się na odległość w przypadku
    otrzymania od Starostwa Powiatowego w (...) oświadczenia, o którym mowa w art. 4 ust.
    4 ustawy oraz danych kontaktowych osoby uprawnionej; potwierdzania obecności w
    dniach i godzinach wynikających z umowy i harmonogramu udzielania nieodpłatnej
    pomocy prawnej na liście obecności znajdującej się w punkcie udzielania porad
    prawnych; udzielania pomocy prawnej zgodnie z harmonogramem wynikającym z

    rejestracji wizyt w programie udostępnionym przez Powiat (...) - jeśli taki program
    zostanie zleceniobiorcy udostępniony; udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej według
    kolejności zgłoszeń na dany dzień (wizyty są umawiane telefonicznie); z ważnych
    powodów dopuszcza się ustalenie innej kolejności zgłoszeń; rejestracji rozpoczęcia i
    zakończenia wizyt w programie udostępnionym przez Powiat (...) po przyznaniu
    zleceniobiorcy loginu i hasła - jeśli taki program zostanie zleceniobiorcy udostępniony;
    dokumentowania w karcie nieodpłatnej pomocy prawnej każdego przypadku udzielenia
    nieodpłatnej pomocy prawnej przez podanie w szczególności informacji dotyczących
    zgłoszonej sprawy i udzielonej pomocy, dziedziny prawa, której dotyczyła ta pomoc,
    kategorii sprawy, formy udzielonej pomocy, czasu poświęconego na jej udzielenie i
    liczby wizyt osoby uprawnionej w tej samej sprawie, ogólnych informacji o osobie
    uprawnionej dotyczących w szczególności wieku, płci, wykształcenia, dochodu,
    gospodarstwa domowego i miejsca zamieszkania danych dotyczących punktu, osoby
    udzielającej pomocy i daty jej udzielenia; stosownego oświadczenia od osoby
    uprawnionej, o którym mowa w art. 4 ust. 2 ustawy; przekazywania do Starostwa
    Powiatowego w (...) w terminie do 10 dnia następnego miesiąca kalendarzowego kart
    pomocy, z wyjątkiem części obejmującej opinię osoby uprawnionej o udzielonej
    pomocy oraz oświadczeń (o których mowa w art. 4 ust. 2) osób, którym pomoc została
    udzielona po spełnianiu przesłanek do jej udzielania (o których mowa w art. 4 ust. 1
    ustawy) w sposób uniemożliwiający powiązanie kart pomocy prawnej z oświadczeniem
    osoby uprawnionej.
    Zleceniobiorca oświadcza, iż posiada polisę ubezpieczenia od odpowiedzialności
    cywilnej ważną na okres trwania umowy, a w przypadku gdyby ważność polisy kończyła
    się wcześniej, zobowiązuje się do zawarcia nowej polisy. W szczególnie uzasadnionych
    sytuacjach Powiat zastrzega sobie prawo do zmiany lokalu, w którym będzie
    świadczona pomoc prawna, o czym poinformuje telefonicznie zleceniobiorcę co
    najmniej 7 dni przed dokonaniem zmiany. Zleceniobiorca zobowiązany jest do
    korzystania z lokalu i powierzonego sprzętu zgodnie z jego przeznaczeniem, to jest
    wyłącznie w celu prowadzenia punktu nieodpłatnej pomocy prawnej, zgodnie z
    postanowieniami umowy. Zleceniobiorca zobowiązuje się do współpracy z
    administratorem obiektu, w którym usytuowany jest punkt nieodpłatnej pomocy
    prawnej, w zakresie koniecznym do zapewnienia prawidłowego funkcjonowania punktu
    nieodpłatnej pomocy prawnej. W przypadku czasowej niemożności osobistego
    udzielania nieodpłatnej pomocy prawnej, zleceniobiorca zobowiązany jest zapewnić
    zastępstwo innego radcy prawnego w celu realizacji obowiązków wynikających z
    umowy. Zleceniobiorca ponosi pełną odpowiedzialność za działania i zaniechania osób,
    którym powierzył wykonanie na rzecz Powiatu poszczególnych czynności.
    Powiat może rozwiązać umowę ze skutkiem natychmiastowym w przypadku, gdy
    zleceniobiorca rażąco narusza warunki umowy. Wynagrodzenie za udzielanie
    nieodpłatnej pomocy prawnej będzie wypłacone wyłącznie za czas udzielonych porad
    według zasad zawartych w niniejszej umowie. W sprawach nieuregulowanych niniejszą
    Umową będą miały zastosowanie przepisy prawa powszechnie obowiązującego, w
    szczególności przepisy Kodeksu cywilnego.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie
    umowy zawartej z Powiatem stanowi przychód, o którym mowa w art. 13 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie miał Pan wpływu na wysokość
    wynagrodzenia należnego od Powiatu ani możliwości jego negocjacji, w szczególności
    wynagrodzenie nie jest zależne od ilości porad udzielonych w trakcie dyżurów. Nie miał
    Pan wpływu na treść umowy, która została mi przedstawiona do podpisu, bez
    możliwości negocjacji.
    Nie ponosi Pan gospodarczego i ekonomicznego ryzyka w związku z wykonywaniem
    czynności na podstawie umowy z Powiatem oraz nie ponosi Pan odpowiedzialności za
    efekty świadczonej pomocy prawnej.

    Do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia wykorzystuje Pan lokal i
    infrastrukturę zapewnioną przez Powiat, co powoduje, że jako zleceniobiorca nie
    ponosi Pan również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego.
    Nie ma Pan wpływu na wysokość wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur, która
    została narzucona przez Powiat; umowa zlecenia przewiduje stałe, zryczałtowane
    wynagrodzenie, niezależnie od liczby osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur
    oraz efektu świadczonych usług; od osób uprawnionych nie pobiera się żadnego
    wynagrodzenia za pomoc, której są beneficjentami.
    Udzielając pomocy prawnej: nie składa Pan oświadczeń woli w imieniu i na rzecz
    Powiatu, nie sporządza Pan ani nie podpisuje pism w imieniu osoby korzystającej z
    pomocy prawnej, nie używa Pan w punkcie swoich pieczątek i szyldu, nie reprezentuje
    Pan osób korzystających z darmowych porad prawnych przed sądem i innymi
    organami, nie ma Pan żadnego wpływu na dobór osób korzystających z nieodpłatnej
    pomocy prawnej.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy udzielanie nieodpłatnej pomocy prawnej na
    zasadach przedstawionych we wniosku o interpretację indywidualną stanowi
    świadczenie usług w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, które
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Mając powyższe na uwadze, na gruncie powołanych przepisów należy stwierdzić, że
    przy tak przedstawionym opisie sprawy, świadczenie przez Pana nieodpłatnej pomocy
    prawnej na podstawie zawartej umowy z Powiatem, nie mieści się w definicji
    działalności gospodarczej określonej w ustawie, a tym samym nie jest Pan z tego tytułu
    podatnikiem zobowiązanym do rozliczania podatku od towarów i usług.
    Jak wynika z okoliczności sprawy nie ponosi Pan gospodarczego i ekonomicznego
    ryzyka w związku z wykonywaniem czynności na podstawie umowy z Powiatem oraz nie
    ponosi Pan odpowiedzialności za efekty świadczonej pomocy prawnej.
    Ponadto, z zawartej przez Pana z Powiatem umowy o świadczenie nieodpłatnej pomocy
    prawnej wynika, że do wykonywania czynności wynikających z umowy zlecenia
    wykorzystuje Pan lokal i infrastrukturę zapewnioną przez Powiat, co powoduje, że jako
    zleceniobiorca nie ponosi Pan również w tym zakresie ryzyka ekonomicznego
    Co więcej - jak wskazał Pan we wniosku - nie ma Pan wpływu na wysokość
    wynagrodzenia ani wysokość stawki za dyżur, która została narzucona przez Powiat.
    Umowa zlecenia przewiduje stałe, zryczałtowane wynagrodzenie, niezależnie od liczby
    osób uprawnionych, które zgłoszą się na dyżur oraz efektu świadczonych usług; od
    osób uprawnionych nie pobiera się żadnego wynagrodzenia za pomoc, której są
    beneficjentami.
    Zatem, zawarcie opisanej umowy powoduje powstanie stosunku prawnego
    posiadającego cechy zbliżone do stosunku pracy, w ramach którego Pan -
    Zleceniobiorca związany jest ze Zleceniodawcą - Powiatem więzami prawnymi co do
    warunków wykonywania czynności, wynagrodzenia, a także odpowiedzialności
    Zleceniodawcy wobec osób trzecich. Jak bowiem wskazano wyżej, warunek ten będzie
    także spełniony, gdy dana umowa nie przewiduje (nie wprowadza) takiej
    odpowiedzialności.
    Wobec powyższego, przy spełnieniu wszystkich warunków określonych w art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy, realizowane przez Pana świadczenie z zakresu nieodpłatnej pomocy
    prawnej, na podstawie przedmiotowej umowy z Powiatem, nie podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące przepisy, należy stwierdzić, że z tytułu
    świadczenia usług nieodpłatnej pomocy prawnej na podstawie umowy, za które
    otrzymuje Pan od Powiatu wynagrodzenie, nie jest Pan zobowiązany do odprowadzenia
    podatku od towarów i usług.

    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    W dalszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą kwestii dokumentowania ww. usług, w
    sytuacji, gdy nie będą one opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Zasady wystawiania faktur zostały uregulowane w Dziale XI ustawy, w Rozdziale 1 -
    Faktury.
    W świetle art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    Elementy jakie powinna zawierać faktura wymienione zostały w art. 106e ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 106b ust. 2 ustawy:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów
      oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że faktura dokumentuje dokonanie
    sprzedaży, przez którą rozumie się odpłatne wydanie towaru lub odpłatne świadczenie
    usług, czyli czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Podatnik wykonujący czynności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wystawia fakturę w
    przypadku sprzedaży towaru lub usługi.
    Fakturę wystawia się tylko wtedy, gdy ustawa tak stanowi. Zatem podatnik nie może z
    tytułu wykonania czynności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wystawić faktury.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub
      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie
      usługi.
    Zatem obowiązek wystawienia rachunku ma zastosowanie do podatników, jednakże w
    ograniczonym zakresie, tj. w przypadkach, gdy z ustawy nie wynika obowiązek
    wystawienia faktury.
    Jak wskazano powyżej, świadczenie przez Pana usług z zakresu pomocy prawnej na
    podstawie zawartej umowy z Powiatem, nie będzie mieściło się w definicji działalności
    gospodarczej określonej w ustawie o podatku od towarów i usług, a tym samym nie
    będzie Pan z tego tytułu podatnikiem zobowiązanym do rozliczania tego podatku. Usługi z
    zakresu pomocy prawnej na podstawie umowy, nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji brak będzie podstaw do wystawienia faktury w celu udokumentowania
    ww. czynności, albowiem faktury są dowodem dokumentującym wykonanie czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Brak będzie również podstaw do wystawienia rachunku, o którym mowa w art. 87 § 1
    Ordynacji podatkowej, z tytułu świadczenia pomocy prawnej, ponieważ w ww. zakresie nie
    będzie prowadził Pan działalności gospodarczej.
    Podsumowując, skoro ww. usługi nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, brak będzie podstaw do wystawiania przez Pana faktury lub rachunków.
    Powyższe wynagrodzenie z umowy zawartej z Powiatem w przedmiocie realizacji
    świadczeń z zakresu pomocy prawnej, może być udokumentowane na podstawie innych
    dokumentów księgowych, w tym not księgowych.
    Zaznaczenia jednak wymaga, że nota księgowa nie jest dokumentem przewidzianym przez
    przepisy ustawy o podatku od towarów i usług i jako taka nie jest objęta ich regulacją.
    Brak jest jednakże przeciwwskazań na gruncie ww. przepisów dla takiego sposobu
    udokumentowania ww. usług.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy stan
    faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji będzie się pokrywał ze zdarzeniem
    przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestie będącą
    przedmiotem zapytania, tj. obowiązku odprowadzenia podatku od towarów i usług w
    związku ze świadczeniem usług nieodpłatnej pomocy prawnej w związku z umową
    zawartą z Powiatem. Inne kwestie nie objęte pytaniem i stanowiskiem nie mogą być -
    zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa -
    rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.