Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-686a/09/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-06
Teza: Opodatkowanie zamiany udziałów w prawie własności działki zabudowanej.
Słowa kluczowe: działki; towar; udział; zamiana
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2009 r. (data wpływu do tut. organu 23 lipca 2009 r.) uzupełnionym w dniu 10 września 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zamiany udziałów w prawie własności działki zabudowanej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek uzupełniony w dniu 10 września 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w części dotyczącej opodatkowania zamiany udziałów w prawie własności działki zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W celu regulacji prawnej działek nr 213/4 i 213/7 zabudowanych budynkami mieszkalno-usługowymi, niezbędne było podjęcie uchwały Rady Gminy o dokonaniu zamiany udziałów w nieruchomościach pomiędzy Gminą, a Państwem X poprzez przeniesienie przez Gminę udziału do ½ części w prawie własności nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym oznaczonej w ewidencji gruntów działką nr 213/4 o powierzchni 0,0266 ha oraz nabycie w zamian przez Gminę od Państwa X udziału ½ części w prawie własności zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym nieruchomości oznaczonej w ewidencji gruntów działką nr 213/7 o powierzchni 0,0068 ha, z jednoczesnym obowiązkiem dopłaty przez Państwo X na rzecz Gminy wynikającej różnicy w celu wyrównania wartości zamienianych nieruchomości. Gmina podniosła, iż w następnej kolejności dojdzie do połączenia działek o numerach 213/4 oraz 213/7 i zniesienia współwłasności przedmiotowej nieruchomości pomiędzy Gminą, a Państwem X poprzez ustanowienie odrębnej własności dwunastu samodzielnych lokali, usytuowanych w budynku posadowionym obecnie na działkach oznaczonych numerami 213/4 i 213/7 oraz podziału wyodrębnionych lokali pomiędzy współwłaścicieli, w ten sposób, że tytułem swego udziału we współwłasności Gmina nabędzie na wyłączną własność wyodrębnione lokale oznaczone numerami 1, 2, 3, 7, 8, 9, 10 i 12 wraz z prawami związanymi, w tym przynależnym do powyższych lokali udziałami w nieruchomości wspólnej, natomiast Państwo X tytułem swego udziału we współwłasności nabędą na wyłączną własność lokale oznaczone numerami 4, 5, 6 oraz 11 wraz z prawami związanymi, w tym przynależnymi do powyższych lokali udziałami w nieruchomości wspólnej, przy czym umowa ustanowienia odrębnej własności lokali i ich podział z uwagi na jej ekwiwalentość nastąpi bez obowiązku dopłat bądź spłat pomiędzy jej stronami. Gmina wskazała, że w dniu 23 czerwca 2009 r. został podpisany akt notarialny, na podstawie którego doszło do zamiany przysługujących praw. Ponadto Gmina wyjaśniła, że powyższa czynność podyktowana była tym, iż lokale znajdujące się w budynkach nie pokrywają się z granicami działek lecz na poszczególnych kondygnacjach „przechodzą” w niejednolity sposób na działki obce. Stan taki powodował, że żaden z właścicieli nie mógł dysponować swobodnie nieruchomością. Jednocześnie Gmina zauważyła, że zgodnie z § 5 aktu notarialnego wartość przedmiotu zamiany, stosownie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, ustalona została w następujący sposób:

*   wartość udziału w nieruchomości nabywanej przez Gminę na sumę 4.544 zł,
*   wartość udziału w nieruchomości nabywanej przez Państwo X na kwotę 34.144 zł.

W związku z różnicą wartości nabywanych przez strony udziałów w nieruchomościach, Państwo X zobowiązani zostali do uiszczenia dopłaty na rzecz Gminy w kwocie 29.600 zł. Ponadto Gmina podniosła, że według sporządzonego operatu szacunkowego z dnia 12 listopada 2008 r. działka ewidencyjna nr 213/4 o pow. 0,0266 ha zabudowana jest budynkiem usługowo-mieszkalnym z piekarnią, jest to budynek przedwojenny o trzech kondygnacjach nadziemnych, niepodpiwniczony. Gminie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nabyciu ww. nieruchomości, jak również nie ponosiła wydatków na ulepszenie, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej tych obiektów. W uzupełnieniu wniosku, Gmina wskazała, że budynek mieszkalny z częścią usługową zajmujący działki 213/4 oraz 213/7 jest wynajmowany na cele zakładu fryzjerskiego (umowa najmu od dnia 25 lutego 1987 r.) oraz w zakresie lokali mieszkalnych na cele mieszkalne (umowy najmu od dnia 28 marca 1984 r.). Umowy najmu są nadal aktualne.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zamiana udziałów w prawie własności zabudowanych działek 213/4 oraz 213/7 podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy przywołującego art. 5 i art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług, zamiana udziałów w prawie własności zabudowanych działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zmianami) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zauważyć należy, że z przywołanej regulacji nie wynika, iż odpłatność za czynność dostawy towarów lub świadczenia usług winna mieć postać pieniężną. Odpłatność jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać rzeczową – zapłatę stanowić może inny towar lub usługa, albo mieć charakter mieszany – łącząc w sobie zapłatę częściową w formie pieniężnej oraz określoną w naturze. Innymi słowy, dla uznania czynności za odpłatną wystarczające jest, by istniała możliwość określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego, stanowiącego wynagrodzenie za tą czynność.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Cała nieruchomość gruntowa, jak też udział we współwłasności tej nieruchomości, objęty jest dyspozycją tego przepisu.

Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W tym miejscu zauważyć należy, że przez umowę zamiany, zgodnie z art. 603 Kodeksu cywilnego, każda ze stron zobowiązuje się przenieść na drugą stronę własność rzeczy w zamian za zobowiązanie się do przeniesienia własności innej rzeczy. Zatem w przypadku zamiany obie strony przenoszą na siebie wzajemnie własność rzeczy, występując jednocześnie w charakterze dostawcy, jak i nabywcy. Do zamiany, według dyspozycji zawartej w art. 604 Kodeksu cywilnego, stosuje się odpowiednio przepisy o sprzedaży. Umowa zamiany jest umową wzajemną, bardzo zbliżoną do umowy sprzedaży. Różnica w stosunku do umowy sprzedaży polega na tym, że w miejsce świadczenia ceny pojawia się obowiązek drugiej strony przeniesienia własności rzeczy. Ze względu na wzajemny charakter umowy, wartość świadczonych rzeczy powinna być ekwiwalentna. W wyniku zamiany każda ze stron wchodzi we władanie nabytego towaru jak właściciel.

Na podstawie powyższego można stwierdzić, że umowa zamiany na gruncie podatku od towarów i usług jest niczym innym jak dwiema odpłatnymi dostawami towarów.

Z przedłożonego wniosku wynika, iż Gmina dokonała zamiany nieruchomości gruntowej - działki nr 213/4 zabudowanej budynkiem mieszkalno-usługowym, w wyniku której doszło do przeniesienia na rzecz Państwa X ½ części prawa własności ww. działki, natomiast Państwo X dokonali przeniesienia na rzecz Gminy prawa ½ części własności innej działki zabudowanej, za dopłatą z tytułu różnicy w wartości obu działek.

Biorąc powyższe pod uwagę, jak również powołane regulacje prawne wskazać należy, iż przeniesienie, w oparciu o cywilnoprawną umowę zamiany, części prawa własności nieruchomości gruntowej, stanowiącej działkę zabudowaną budynkiem mieszkalno-usługowym, stanowi odpłatną dostawę towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska Nr 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.