Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-396/08-2/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-07-11
Teza: Stawka podatku dla świadczonych usług związanych z zakwaterowaniem i wyżywieniem osób towarzyszących pacjentom przebywającym na leczeniu.
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; szpital; usługi-usługi noclegowe; usługi-usługi stołówkowe; zakwaterowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szpitala przedstawione we wniosku z dnia 14 kwietnia 2008 r. (data wpływu 15 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla świadczonych przez szpital usług związanych z zakwaterowaniem i wyżywieniem osób towarzyszących pacjentom przebywającym na leczeniu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla świadczonych przez szpital usług związanych z zakwaterowaniem i wyżywieniem osób towarzyszących pacjentom przebywającym na leczeniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca świadczy usługi w zakresie ochrony zdrowia na rzecz dzieci i młodzieży m. in. z uszkodzeniami centralnego układu nerwowego (mózgowe porażenia dziecięce, urazy mózgowo – czaszkowe), ze schorzeniami narządu ruchu (w tym: wady postawy, skoliozy leczone zachowawczo, wady wrodzone i nabyte kończyn i inne) oraz ze schorzeniami układu oddechowego.

Dzieci w wieku niemowlęcym i przedszkolnym oraz dzieci i młodzież nie mogące egzystować samodzielnie np. z mózgowym porażeniem dziecięcym, na wózkach inwalidzkich, z upośledzeniem umysłowym lub z innymi ciężkimi chorobami neurologicznymi przyjeżdżają na leczenie z rodzicem lub opiekunem.

Pobyt rodziców/opiekunów ma charakter złożony. Rodzice/opiekunowie w pierwszej kolejności korzystają z usług w zakresie ochrony zdrowia. Ich pobyt jest niezbędny do osiągnięcia celów terapeutycznych. Asystują dzieciom przy zabiegach rehabilitacyjnych np. razem z dzieckiem wchodzą do basenu, wanny z hydromasażem. Towarzyszą dzieciom na oddziale oraz wykonują wszystkie czynności pielęgnacyjne tj. karmią (posiłki wydawane są na stołówce), myją, pomagają przy załatwianiu potrzeb fizjologicznych. W procedurach logopedycznych i psychologicznych udział biorą zarówno dzieci jak i rodzice. Przez cały okres pobytu dziecka w szpitalu prowadzony jest instruktaż dla rodziców w zakresie usprawniania oraz prowadzona jest nauka samoobsługi dziecka (samodzielne jedzenie, samodzielne przesiadanie z łóżka do wózka i odwrotnie).

Rodzice/opiekunowie, którzy korzystają z ww. usług w zakresie ochrony zdrowia korzystają również z zakwaterowania i wyżywienia oferowanego przez Szpital. Opłata, którą wnoszą rodzice/opiekunowie za nocleg i wyżywienie nie jest wprowadzona po to aby zapewnić szpitalowi dodatkowe dochody, ani po to aby konkurować z innymi podmiotami, świadczącymi usługi noclegowe, czy wreszcie aby polepszyć komfort i dobre samopoczucie osób hospitalizowanych. Pobyt rodzica/opiekuna ma działanie terapeutyczne dla osób hospitalizowanych, a opłata za jego pobyt stanowi jedynie pokrycie rzeczywistych kosztów ponoszonych przez świadczeniodawcę tj. nocleg i wyżywienie.

Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Ł. o sklasyfikowanie zgodnie z PKWiU usługi pobytu w szpitalu rodziców/opiekunów dzieci przebywających na leczeniu. Urząd Statystyczny pismem z dnia 10 stycznia 2008 r. znak X poinformował Szpital, iż zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.) – usługi zakwaterowania i wyżywienia rodziców/opiekunów dzieci przebywających na leczeniu w szpitalu mieszczą się w grupowaniu PKWiU 55.23.15 - 00.00 „usługi krótkotrwałego zakwaterowania, pozostałe gdzie indziej niesklasyfikowane”. W związku z tym, że dla celów podatkowych nadal stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.) Ośrodek poinformował, iż ww. usługi mieściły się w grupowaniu PKWiU 55.23.15-00.00 „usługi krótkotrwałego zakwaterowania, pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować dla usługi świadczonej przez szpital, związanej z zakwaterowaniem i wyżywieniem osoby towarzyszącej/asystującej pacjentom (dzieciom) przebywającym na leczeniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługa związana z zakwaterowaniem i wyżywieniem osoby towarzyszącej pacjentowi na leczeniu, której pobyt jest konieczny dla osiągnięcia celów terapeutycznych jest zwolniona z podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

W myśl art. 8 ust. 3 ustawy o VAT usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Podstawowa stawka podatku VAT, zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy wynosi 22%. Zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jaki i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Dla prawidłowego określenia wysokości stawki podatku od towarów i usług od czynności, których przedmiotem są poszczególne towary i usługi, ustawodawca odsyła do klasyfikacji statystycznych wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, powołując w przepisach dotyczących obniżonych stawek podatku oraz w załącznikach do ustawy symbole PKWiU.

Zgodnie z art. 41 ust. 2 ustawy o VAT dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. Pod pozycją 140 załącznika nr 3 ustawodawca wymienił całą grupę usług świadczonych przez obiekty noclegowe turystyki oraz inne miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (PKWiU ex 55.2), z wyłączeniem usług zakwaterowania w bursach, internatach i domach studenckich (PKWiU ex 55.23.15).

Ze stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca oprócz działalności podstawowej jaką jest świadczenie usług zdrowotnych świadczy również usługi zakwaterowania i wyżywienia osób towarzyszących pacjentom przebywającym na leczeniu. Usługa ta została zaklasyfikowana przez Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. do grupowania PKWiU 55.23.15-00.00 „usługi krótkotrwałego zakwaterowania, pozostałe, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Usługi zakwaterowania i wyżywienia świadczone na rzecz opiekuna pacjenta, zaklasyfikowane do grupowania PKWiU 55.23.15-00.00, mieszczą się w katalogu czynności, o których mowa w poz. 140 załącznika nr 3 do ustawy o podatku od towarów i usług, zatem podlegają opodatkowaniu stawka podatku VAT w wysokości 7%.

Jednakże podkreślenia wymaga fakt, iż zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) – zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, w tym także dla usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Urzędu Statystycznego w Ł., który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Tylko w przypadku prawidłowego zaklasyfikowania do właściwego grupowania PKWiU możliwie jest rozstrzygnięcie o zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług danego towaru lub usługi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.