Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.571.2018.15.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce,
uznanie zespołu składników majątkowych za zorganizowaną
część przedsiębiorstwa, odliczenie podatku naliczonego oraz
miejsce opodatkowania.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-stałe miejsce
prowadzenia działalności
infrastruktura-infrastruktura techniczna
miejsce-miejsce opodatkowania
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
personel
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 września 2018 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 22 sierpnia 2018 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy posiadania przez Wnioskodawcę stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, uznania zespołu składników
    majątkowych wnoszonych przez Wnioskodawcę w drodze aportu do Spółki powiązanej za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących zakup przenoszonych przez Wnioskodawcę składników majątku oraz
    miejsca opodatkowania usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę
    powiązaną na podstawie Umowy produkcyjnej.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A. GmbH & Co. KG
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        B. Sp. z o.o.
    Wniosek uzupełniony został pismem z 5 grudnia 2018 r., złożonym 5 grudnia 2018 r. (data
    wpływu 11 grudnia 2018 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie z 28 listopada 2018 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. GmbH & Co. KG (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podmiotem prawa
    niemieckiego, prowadzącym działalność w zakresie produkcji i dystrybucji wysokiej jakości
    przemysłowego sztucznego jedwabiu. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT w

    Niemczech. Od czerwca 2017 r. Spółka jest również zarejestrowana jako podatnik VAT
    czynny na terytorium Polski (z uwagi na transakcje łańcuchowe, nieobjęte niniejszym
    wnioskiem).
    W związku z prowadzoną działalnością, Spółka nawiązała współpracę z podmiotem
    trzecim, polską spółką (dalej: „Podwykonawca”), któremu zleciła wykonywanie dwóch
    etapów przetwarzania przemysłowego sztucznego jedwabiu w Polsce tj. proces skręcania
    oraz tkania przędzy jedwabnej. Czynności te dokonywane są na podstawie zawartej
    pomiędzy stronami umowy produkcji na zlecenie („toll manufacturing contract”; dalej:
    „Kontrakt”).
    Począwszy od 2017 r., Spółka nieodpłatnie udostępnia Podwykonawcy maszyny służące
    do wykonywania zleconych mu czynności związanych z procesem wicia i przędzenia
    włókien. Wnioskodawca zapewnia także Podwykonawcy półprodukty, na których
    wykonywane są zlecone mu czynności, wytworzone na wcześniejszych etapach produkcji.
    Półprodukty przemieszczane są do Polski z Niemiec (jako towary własne Spółki), przy czym
    przemieszczenie to nie stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
    zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm., dalej: „ustawa o VAT”).
    Obecnie, część zleconych przez Spółkę procesów odbywa się w halach produkcyjnych
    należących do Podwykonawcy, które na podstawie odrębnej umowy są dzierżawione
    przez Wnioskodawcę, zaś część - w halach należących do Wnioskodawcy, udostępnionych
    nieodpłatnie Podwykonawcy.
    Wszystkie czynności produkcyjne są wykonywane wyłącznie przez pracowników
    zatrudnionych przez Podwykonawcę, zaś pracownicy Spółki w żaden sposób w nich nie
    uczestniczą.
    Podwykonawca z tytułu wykonania zleconych czynności otrzymuje wynagrodzenie,
    którego wysokość kalkulowana jest za pomocą metody „koszt plus”.
    Przez cały czas trwania procesu przetwarzania, właścicielem półproduktów jest Spółka. Po
    zakończeniu etapu produkcyjnego wykonywanego przez Podwykonawcę, powstałe w
    wyniku tego procesu półprodukty są dostarczane do zakładów produkcyjnych Spółki na
    terytorium Niemiec, gdzie podlegają kolejnym etapom produkcji.
    Następnie gotowe produkty są sprzedawane przez Wnioskodawcę do nabywców na
    terenie całej Europy, w tym także do Polski. Proces sprzedaży jest w całości prowadzony
    przez Spółkę bezpośrednio z terytorium Niemiec. Podwykonawca nie wykonuje żadnych
    czynności związanych ze sprzedażą produktów Spółki, jak i nie świadczy jakichkolwiek
    usług marketingowych na jej rzecz.
    Realizowana w Polsce część procesu produkcji jest nadzorowana przez polską spółkę B.
    Sp. z o.o. (dalej: „Zainteresowany” lub „Spółka powiązana”). Właścicielem Spółki
    powiązanej jest spółka C. GmbH (dalej: „Spółka matka”), która posiada 100% jej udziałów,
    oraz 99,9% udziałów Wnioskodawcy. Zainteresowany nie jest stroną postępowania w
    sprawie o wydanie interpretacji indywidualnej zainicjowanej niniejszym wnioskiem, lecz
    posiada status zainteresowanego w rozumieniu art. 14r Ordynacji podatkowej, zgodnie z
    załącznikiem do wniosku o wydanie interpretacji ORD-WS/B.
    Obecnie, Spółka powiązana wykonuje wyłącznie czynności związane z kontrolą procesu
    produkcyjnego oraz wytworzonych przez Podwykonawcę półproduktów pod względem ich
    zgodności z wymogami jakościowymi określonymi w Kontrakcie, a następnie przedkłada
    raporty z przeprowadzonych czynności kontrolnych bezpośrednio Spółce. Jeden z
    członków zarządu Spółki powiązanej („Dyrektor zarządzający”) jest pracownikiem
    Wnioskodawcy, jednakże został on oddelegowany przez Spółkę do Spółki powiązanej i
    wykonuje pracę na jej rzecz, zaś Wnioskodawca obciąża Spółkę powiązaną kosztami
    wynagrodzenia Dyrektora. Pracownicy Spółki powiązanej, w tym Dyrektor zarządzający,
    nie mają żadnych uprawnień do działania w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, a także nie

    są uprawnieni do bezpośredniej interwencji w czynności wykonywane przez
    Podwykonawcę.
    Za świadczone usługi Spółka powiązana otrzymuje wynagrodzenie kalkulowane na
    zasadzie „koszt plus”.
    Wnioskodawca planuje w najbliższym czasie zwiększyć zakres oraz wolumen produkcji w
    Polsce.
    W związku z powyższym, pod koniec 2015 r. Spółka nabyła dwie hale produkcyjne (które
    są obecnie udostępniane nieodpłatnie Podwykonawcy). Ponadto, Wnioskodawca zakupił
    również jednostkę produkcyjną (jednostkę zanurzającą) od ukraińskiego przedsiębiorcy,
    dodatkowe maszyny do skręcania i tkania przędzy oraz wyposażenie, które są obecnie
    montowane w nabytych przez Spółkę halach.
    W związku z planowaną ekspansją w Polsce, Spółka planuje rozszerzenie prowadzonej
    działalności w Polsce oraz zmiany w strukturze organizacyjnej.
    1. Rozszerzenie zakresu produkcji w Polsce
    Wnioskodawca pragnie zaoferować swoim klientom zwiększone ilości przetworzonej
    przędzy, w związku z czym podjął decyzję o rozbudowie zaplecza (w zakresie maszyn i
    wyposażenia) wykorzystywanego w procesie skręcania i tkania włókien oraz inwestycji w
    jednostkę zanurzającą, obecnie montowaną w (...). Po instalacji jednostki zanurzającej,
    proces przerobu przędzy będzie mógł odbywać się w całości na terytorium Polski (w ujęciu
    ilościowym jednak nie cała przędza, która będzie tkana i skręcana w Polsce, ostatecznie
    będzie również tutaj poddawana procesowi zanurzania). Oznacza to, że wytworzone w
    Polsce produkty przeznaczone na rynki Europy Wschodniej oraz Polski nie będą już
    przemieszczane z powrotem do zakładu Spółki w Niemczech, lecz będą wysyłane do
    klientów z obszaru Europy Wschodniej bezpośrednio z Polski. W konsekwencji,
    Wnioskodawca będzie rozpoznawać w Polsce czynności opodatkowane VAT (dostawy
    krajowe, dostawy wewnątrzwspólnotowe, eksport). Natomiast półprodukty do produkcji
    wyrobów finalnych przeznaczonych na inne rynki będą w dalszym ciągu przemieszczane z
    powrotem do Niemiec, w celu dalszego przetworzenia, a następnie sprzedaży z tego kraju.
    Z uwagi na to, że Podwykonawca nie posiada niezbędnego know-how oraz odpowiedniego
    personelu do realizacji nowego etapu produkcji - „zanurzania”, w celu jego wykonywania,
    Spółka powiązana zatrudni dodatkowy personel posiadający specjalistyczną wiedzę w tym
    zakresie. Ponadto, Spółka powiązana zatrudni dodatkowych pracowników, którzy będą
    odpowiedzialni za obsługę magazynu oraz logistykę lub, alternatywnie, będzie nabywać te
    usługi od Podwykonawcy lub innego podmiotu trzeciego. Kadra zarządzająca Spółki
    powiązanej będzie składała się z polskiego rezydenta zatrudnionego przez Spółkę
    powiązaną oraz pracownika Wnioskodawcy, oddelegowanego na część wymiaru czasu
    pracy do Spółki powiązanej, w celu objęcia w niej funkcji Dyrektora Finansowego (CFO) i
    dyrektora zarządzającego („managing director”).
    Wszystkie czynności związane ze sprzedażą produktów, dystrybucją, kontaktami z
    klientami, czy działalnością marketingową będą nadal prowadzone przez Spółkę
    bezpośrednio z terytorium Niemiec (niezależnie od tego czy w Polsce będzie odbywał się
    cały proces przetwarzania czy tylko jego część). Spółka powiązana nie będzie brała udziału
    w tych czynnościach oraz nie będzie miała jakiegokolwiek bezpośredniego kontaktu z
    klientami Wnioskodawcy. Zakres czynności pomocniczych wykonywanych przez Spółkę
    powiązaną - oprócz przerobu przędzy - będzie obejmował wyłącznie procesy „techniczne”
    takie jak magazynowanie wyrobów gotowych, procesy logistyczne (w oparciu o
    dokumenty wysyłkowe sporządzone przez Spółkę w Niemczech). Czynności te będą miały
    wyłącznie charakter pomocniczy, wtórny do działań podejmowanych przez Spółkę na
    terytorium Niemiec. Realizacja zamówień oraz wszystkie inne czynności będą się odbywały
    zgodnie z wytycznymi i wymogami przekazanymi z siedziby Spółki w Niemczech.
    2. Zmiana struktury organizacyjnej

    Planowana reorganizacja zakłada, że Spółka powiązana stanie się głównym wykonawcą
    dla Wnioskodawcy w Polsce, zaś dotychczasowy Podwykonawca Spółki zostanie
    podwykonawcą Spółki powiązanej w zakresie dwóch etapów produkcji, tj. skręcania oraz
    tkania przędzy jedwabnej.
    W celu osiągnięcia zamierzonej struktury, podjęte zostaną następujące kroki:
        Spółka matka oraz Wnioskodawca podpiszą umowę, w wyniku której
        Wnioskodawca nabędzie wszystkie udziały Spółki powiązanej.
        Spółka przeniesie do Spółki powiązanej w drodze aportu wszystkie składniki
        majątkowe (materialne oraz niematerialne), które posiada w Polsce, w tym
        składniki, które obecnie wykorzystuje do działalności prowadzonej w Polsce (tj.
        wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu - procesu skręcania
        oraz tkania przędzy jedwabnej), jak i te, które nabyła w celu zwiększenia zakresu
        produkcji w Polsce (dalej zwane łącznie „Przedmiotem Aportu”).
    W ramach planowanego aportu zostaną przeniesione w szczególności:
        prawo własności wszystkich nieruchomości, które Spółka posiada w Polsce,
        prawo własności wszystkich maszyn, urządzeń oraz wyposażenia, które Spółka
        posiada w Polsce,
        umowy związane z ogólnym funkcjonowaniem nieruchomości (m.in. umowa na
        media),
        Kontrakt zawarty poprzednio przez Wnioskodawcę i Podwykonawcę oraz umowa
        dzierżawy hal będących własnością Podwykonawcy na rzecz Spółki,
        prawa i obowiązki, które są związane z wnoszonymi składnikami majątkowymi.
    Nie dojdzie natomiast do przeniesienia do Spółki powiązanej zobowiązań. Ponadto, także
    pracownicy Spółki nie zostaną przeniesieni, lecz - jak zostało to już wskazane powyżej -
    jeden pracownik Spółki zostanie oddelegowany do Spółki powiązanej na część etatu w
    celu pełnienia funkcji Dyrektora Finansowego i Dyrektora zarządzającego tego podmiotu.
    Osoba ta nie będzie przebywać na stałe w Polsce, lecz będzie okresowo przyjeżdżać do
    Polski, w celu wykonywania swoich zadań Dyrektora Finansowego i Dyrektora
    zarządzającego Spółki powiązanej. Dwie sfery jej pracy zostaną rozdzielone w taki sposób,
    że przebywając na terytorium Niemiec będzie ona wykonywała swoją pracę na rzecz
    Spółki, zaś będąc w Polsce - na rzecz Spółki powiązanej. W konsekwencji, podczas pobytu
    w Polsce, ww. pracownik będzie świadczył pracę wyłącznie na rzecz Spółki powiązanej,
    jako jej Dyrektor finansowy i Dyrektor zarządzający.
    Opisane powyżej składniki majątkowe przenoszone przez Wnioskodawcę na Spółkę
    powiązaną (Przedmiot Aportu) nie są przy tym formalnie wyodrębnione z pozostałej
    działalności Wnioskodawcy, np. poprzez przypisanie ich do takiej jednostki jak dział czy
    oddział Spółki, ale są wyodrębnione od pozostałych składników majątku Spółki fizycznie i
    funkcjonalnie. Składniki te stanowią bowiem całość majątku Wnioskodawcy służącego do
    prowadzenia działalności na terytorium Polski (zarówno obecnie, jak i po reorganizacji).
    Ponadto, sposób prowadzenia przez Spółkę odpowiedniej ewidencji zdarzeń
    gospodarczych, umożliwia Wnioskodawcy przyporządkowanie przychodów oraz kosztów
    do działalności realizowanej ww. składnikami majątkowymi oraz wyodrębnienie jej od
    pozostałej działalności Spółki.
    Spółka oraz Spółka powiązana zawrą umowę produkcji na zlecenie obejmującą swoim
    zakresem wszystkie etapy przetwarzania (dalej: „Umowa produkcyjna”), która obejmie

    swoim zakresem również dodatkowe usługi magazynowania i logistyki. Poza tym, w
    ramach ogólnych ustaleń, Spółka zapewni pewne usługi wsparcia, np. w obszarze
    zamówień.
    Usługi logistyczne świadczone przez Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy będą mieć
    charakter kompleksowy i będą obejmować m.in. przyjmowanie wyrobów końcowych z
    produkcji, ich przechowywanie, pakowanie/przepakowywanie, załadunek etc. Umowa nie
    będzie przyznawała Spółce prawa do używania konkretnej powierzchni magazynowej, w
    tym prawa do zarządzania tą powierzchnią czy do decydowania o sposobie i miejscu
    składowania produktów w magazynie.
    Niemniej, Spółka będzie posiadała prawo wstępu do wszystkich nieruchomości (zarówno
    tych, które zostaną przekazane Spółce powiązanej, jak i będących własnością
    Podwykonawcy) oraz dostęp do maszyn, głównie w potrzeby przeprowadzania kontroli
    technologicznych.
    Umowa w zakresie nadzoru nad produkcją, zawarta pomiędzy Wnioskodawcą i Spółką
    powiązaną zostanie rozwiązana.
    W konsekwencji, w wyniku planowanej reorganizacji, to Spółka powiązana stanie się
    odpowiedzialna wobec Spółki za przerobienie sztucznego jedwabiu, a nie tak jak
    dotychczas Podwykonawca.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że przedstawia uzupełnienie opisu
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we Wniosku poprzez udzielenie odpowiedzi na
    pytania Organu. W tym zakresie Spółka wyjaśnia, co następuje:
    1) wskazanie na jaki czas zostanie zawarta Umowa produkcyjna pomiędzy Wnioskodawcą
    a Spółką powiązaną,
    Umowa produkcyjna zostanie zawarta na czas trwania umowy dzierżawy hal będących
    własnością Podwykonawcy, zawartej przez Wnioskodawcę z Podwykonawcą, tj. co
    najmniej do 30 października 2020 r. Umowa dzierżawy hal zostanie przeniesiona w
    ramach planowanego aportu na Spółkę powiązaną.
    Jednocześnie, Umowa produkcyjna będzie przewidywała możliwość przedłużenia okresu
    jej obowiązywania o 5 lat. Jeśli Spółka powiązana wystąpi o przedłużenie umowy dzierżawy
    hal, to także Umowa produkcyjna będzie mogła zostać wtedy przedłużona, pod
    warunkiem, że Wnioskodawca wyrazi zgodę na takie przedłużenie.
    2) wskazanie czy Spółka powiązana poza realizacją świadczeń w ramach Umowy
    produkcyjnej jaką zawrze z Wnioskodawcą będzie świadczyć również usługi na rzecz
    innych podmiotów czy też Spółka powiązana będzie świadczyć usługi wyłącznie na rzecz
    Wnioskodawcy,
    Spółka powiązana ma zamiar świadczyć usługi wyłącznie na rzecz Wnioskodawcy w
    ramach Umowy produkcyjnej (nie zamierza świadczyć usług na rzecz innych podmiotów).
    3) wyjaśnienie na czym konkretnie będą polegać czynności Wnioskodawcy obejmujące
    „usługi wsparcia np. w obszarze zamówień”, o których mowa w opisie sprawy,
    Wnioskodawca zapewni Spółce powiązanej wsparcie w związku z przynależnością do
    jednej grupy kapitałowej - obejmie ono w szczególności prawo do posługiwania się nazwą
    grupy oraz przynależność organizacyjną do grupy. Usługi wsparcia np. w obszarze
    zamówień będą ograniczone do możliwości korzystania przez Spółkę powiązaną z
    warunków ramowych wynegocjowanych przez Wnioskodawcę np. na zakup maszyn
    skręcania/tkania.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Spółka nie będzie upoważniona do zawierania
    umów w imieniu i na rzecz Spółki powiązanej. Każde zamówienie będzie składane przez
    samą Spółkę powiązaną we własnym imieniu, a proces decyzyjny pozostanie w gestii
    Spółki powiązanej.

    W czasie kiedy składany był Wniosek o interpretację w niniejszej sprawie, Wnioskodawca
    oraz Spółka powiązana rozważały rozwiązanie, w ramach którego Wnioskodawca
    świadczyłby na rzecz Spółki powiązanej również inne usługi, w obszarze HR, IT, czy usługi
    finansowe. Jednakże, obecnie odstąpiono od tego pomysłu.
    4) wskazanie czy Przedmiot Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej będzie wyodrębniony finansowo w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy,
    Ustawa o VAT nie zawiera definicji/wyjaśnienia co należy rozumieć przez „wyodrębnienie
    finansowe w istniejącym przedsiębiorstwie”. W świetle ugruntowanej praktyki organów
    podatkowych, wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której przez odpowiednią
    ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów
    oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów
    przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Wyodrębnienia finansowego
    nie należy przy tym utożsamiać z pełną samodzielnością finansową.
    W rozpatrywanym przypadku, Wnioskodawca wyodrębnił dla składników majątkowych
    znajdujących się na terytorium Polski oraz działalności prowadzonej w Polsce dwa
    odrębne centra kosztowe. W centrach tych rozpoznawane są wszystkie koszty związane z
    aktywami znajdującymi się w Polsce (tj. z Przedmiotem Aportu), jak i z procesami
    produkcji, które odbywają się na terytorium Polski.
    W konsekwencji, Spółka wyodrębnia w systemie finansowo-księgowym koszty związane z
    działalnością prowadzoną w Polsce przy użyciu składników majątkowych, które będą
    wnoszone do Spółki powiązanej. Jednocześnie, w przypadku uzyskiwania z powyższej
    działalności (prowadzonej z wykorzystaniem aktywów Spółki zlokalizowanych w Polsce)
    przychodów, przychody te zostałyby analogicznie wyodrębnione poprzez przypisanie do
    odpowiedniego centrum przychodów.
    Z uwagi na powyższe, odpowiadając na pytanie Organu, Spółka ocenia, że Przedmiot
    Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki
    powiązanej będzie wyodrębniony finansowo w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.
    5) wskazanie czy Przedmiot Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej będzie wyodrębniony funkcjonalnie w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy - w znaczeniu czy Przedmiot Aportu będzie stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość, tj. czy będzie obejmować elementy niezbędne do
    samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze
    Wnioskodawcy,
    Spółka stoi na stanowisku, czemu dała wyraz we Wniosku w ramach uzasadnienia swojego
    stanowiska do pytania nr 2, że Przedmiot Aportu, który planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej będzie wyodrębniony funkcjonalnie w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.
    Jak Spółka wskazała we Wniosku, Przedmiot Aportu nie jest formalnie wyodrębniony w
    ramach przedsiębiorstwa Spółki jako dział lub oddział na bazie statutu, regulaminu bądź
    też innego aktu o podobnym charakterze. Jednakże cechuje się on wyodrębnieniem
    organizacyjnym. Przedmiotem Aportu są bowiem wszystkie składniki majątkowe
    (nieruchomości, maszyny, wyposażenie oraz prawa i obowiązki z umów związanych z
    nieruchomością m.in. umowa produkcji na zlecenie oraz umowa dzierżawy hal i inne
    umowy), które służą Spółce wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej w Polsce
    - wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu w Polsce oraz do
    planowanego rozszerzenia produkcji. Nie służą one do pozostałej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. Zatem, Przedmiot Aportu jest funkcjonalnie odrębny od
    pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki.

    Jednocześnie, Wnioskodawca pragnie podkreślić, że brak przeniesienia na Spółkę
    powiązaną pracowników wynika z faktu, że Spółka nie posiada w Polsce pracowników
    świadczących pracę na jej rzecz. Wnioskodawca nie potrzebuje w Polsce pracowników do
    prowadzonej działalności w zakresie przetwarzania sztucznego jedwabiu, z uwagi na to, że
    tym zakresie korzysta z usług Podwykonawcy. Zgodnie z założeniem nowej struktury
    organizacyjnej, także Spółka powiązana będzie korzystać z usług Podwykonawcy w
    zakresie dwóch etapów produkcji - w tym celu, w ramach Przedmiotu Aportu, zostanie na
    Spółkę powiązaną przeniesiona dotychczasowa umowa z Podwykonawcą. W
    konsekwencji, Spółka powiązana po przejęciu Przedmiotu Aportu (w tym Kontraktu
    (umowy produkcji na zlecenie)) będzie w stanie kontynuować działalność prowadzoną
    przez Wnioskodawcę w Polsce w zakresie dwóch etapów przetwarzania sztucznego
    jedwabiu. Ponadto, Spółka powiązana na bazie przenoszonych składników majątkowych
    będzie również w stanie rozszerzyć zakres tej działalności, tak aby cały proces przerobu
    przędzy mógł odbywać się w Polsce (w ramach Przedmiotu Aportu zostaną wniesione
    maszyny, wyposażenie oraz jednostka zanurzająca, obecnie montowana w (...), które
    Spółka powiązana będzie mogła wykorzystywać do świadczenia nowego etapu produkcji -
    procesu zanurzania).
    Mając na względzie powyższe Spółka ocenia, czemu dała wyraz we Wniosku (w zawartym
    w nim opisie zdarzenia przyszłego oraz uzasadnieniu swojego stanowiska) że Przedmiot
    Aportu należy uznać za wyodrębniony funkcjonalnie w przedsiębiorstwie Spółki.
    6) wskazanie czy Przedmiot Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej będzie posiadać zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy,
    W nawiązaniu do wyrażonego przez Spółkę stanowiska przedstawionego we Wniosku,
    Wnioskodawca ocenia, że Przedmiotem Aportu będzie zespół składników materialnych
    (nieruchomości, maszyny oraz wyposażenie) oraz niematerialnych (umowy, m.in. Kontrakt
    oraz umowa dzierżawy hal oraz prawa i obowiązki, które są związane z wnoszonymi
    składnikami majątkowymi), które tworzą jedną całość - są to wszystkie elementy
    posiadane przez Wnioskodawcę, które służą działalności prowadzonej przez niego w
    Polsce, tj. wykonywaniu dwóch etapów przetwarzania sztucznego jedwabiu (procesu
    skręcania oraz tkania przędzy jedwabnej).
    Po wniesieniu przez Spółkę Przedmiotu Aportu do Spółki powiązanej, będzie ona
    posiadała wszystkie składniki majątkowe niezbędne do kontunuowania tej działalności.
    Działalność ta stanie się podstawową działalnością gospodarczą Spółki powiązanej. Co
    więcej, w oparciu o Przedmiot Aportu, Spółka powiązana będzie mogła rozszerzyć tę
    działalność poprzez rozszerzenie zakresu produkcji, tak aby cały proces przerobu przędzy
    mógł odbywać się w Polsce (w ramach Przedmiotu Aportu zostaną wniesione maszyny,
    wyposażenie oraz jednostka zanurzająca, obecnie montowana w (...), które Spółka
    powiązana będzie również wykorzystywać do świadczenia nowego etapu produkcji -
    procesu zanurzania).
    W świetle przedstawionych powyżej argumentów, Spółka uważa, że zespół składników
    majątkowych i niemajątkowych, które tworzą Przedmiot Aportu posiada zdolność do
    funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Wchodzące w skład Przedmiotu
    Aportu składniki materialne i niematerialne, zdaniem Wnioskodawcy, odznaczają się
    bowiem odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną niezbędną do
    samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym, a zatem umożliwiają podjęcie i
    prowadzenie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Wnioskodawca pragnie jednak zauważyć, że powyższa ocena jest jedynie własnym
    stanowiskiem Spółki w przedmiocie kwalifikacji przedmiotu transakcji objętej zdarzeniem
    przyszłym przedstawionym we Wniosku. Przedstawiając powyższe Spółka wyraża jednak
    nadzieję, że Organ podzieli stanowisko Spółki w tym zakresie.

    7) wskazanie czy Przedmiot Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej, po jego wniesieniu, będzie wykorzystywany do
    prowadzenia działalności gospodarczej, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług,
    Po planowanej reorganizacji, Spółka powiązana stanie się głównym wykonawcą dla
    Wnioskodawcy w Polsce (Spółka powiązana będzie świadczyć swoje usługi na podstawie
    Umowy produkcyjnej obejmującą swoim zakresem wszystkie etapy przetwarzania).
    Przedmiot Aportu będzie wykorzystywany przez Spółkę powiązaną do świadczenia na
    rzecz Wnioskodawcy usług na podstawie Umowy produkcyjnej.
    W konsekwencji, Przedmiot Aportu, po jego wniesieniu, będzie wykorzystywany do
    prowadzenia działalności gospodarczej, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług (na terenie Polski bądź Niemiec).
    8) wskazanie (odpowiednio w zależności od zakresu nowo sformułowanego pytania
    odnoszącego się do skutków podatkowych dla Zainteresowanego niebędącego stroną
    postępowania) rodzaju świadczeń, których dotyczy nowo sformułowany przedmiot
    interpretacji (pytanie), w tym precyzyjne opisanie na czym one polegają, w jaki sposób są
    realizowane, czego dotyczą itp. w zależności od zakresu przepisów podatku od towarów i
    usług, których dotyczy pytanie.
    Umowa produkcyjna będzie obejmować swoim zakresem wszystkie etapy przetwarzania
    przędzy. Na podstawie Umowy produkcyjnej Spółka powiązana będzie zobowiązana do:
    a) obróbki produktów wstępnych dostarczonych przez Wnioskodawcę wg technicznych
      specyfikacji Wnioskodawcy. Obejmować to będzie w szczególności takie prace jak
      skręcanie, tkanie, impregnację (zanurzanie), a także związane z tym poszczególne
      prace pomocnicze. Do prac pomocniczych będą należeć usługi magazynowania i
      logistyki. Spółka powiązana będzie mogła przy tym nabywać określone prace
      /czynności od Podwykonawcy. Produkty wstępne, które zostały ulepszone w etapach
      produkcyjnych skręcania i tkania, zwane są dalej „produktami pośrednimi”,
    b) nadzorowania i przeprowadzania jakościowych kontroli prac Podwykonawcy - Spółka
      powiązana będzie kontrolować proces produkcyjny i sprawdzać możliwości jego
      optymalizacji, aby zagwarantować i podnieść jakość produktów pośrednich,
    c) nadzorowania i przeprowadzania kontroli jakościowych służących ulepszeniu
      produktów pośrednich i produktów końcowych, które Spółka powiązana będzie
      samodzielnie przeprowadzać - zgodnie wytycznymi jakościowymi Wnioskodawcy.
    Wszystkie produkty wstępne i pośrednie, które Spółka powiązana otrzyma do obróbki od
    Wnioskodawcy pozostaną własnością Wnioskodawcy.
    Usługi logistyczne świadczone przez Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy będą mieć
    charakter kompleksowy i będą obejmować m.in. przyjmowanie wyrobów końcowych z
    produkcji, ich przechowywanie, pakowanie/przepakowywanie, załadunek etc. Umowa
    produkcyjna nie będzie przyznawała Spółce prawa do używania konkretnej powierzchni
    magazynowej, w tym prawa do zarządzania tą powierzchnią czy do decydowania o
    sposobie i miejscu składowania produktów w magazynie.
    Spółka będzie posiadała natomiast prawo wstępu do wszystkich nieruchomości (zarówno
    tych, które zostaną przekazane Spółce powiązanej, jak i będących własnością
    Podwykonawcy) oraz dostęp do maszyn, głównie na potrzeby przeprowadzania kontroli
    technologicznych.
    Pytania
    1) Czy opisane powyżej działania, które Spółka zamierza podjąć w związku z planowanym
      zwiększeniem produkcji i reorganizacją, będą prowadziły do powstania dla
      Wnioskodawcy na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282

      /2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006
      /112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej Dz. U. UE L z
      2011 r. nr 77/1; dalej „Rozporządzenie Wykonawcze”)?
    2) Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego zespół składników majątkowych
      (materialnych i niematerialnych), który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze
      wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej (składający się m.in. z nieruchomości,
      maszyn, wyposażenia oraz umów) stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
      rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, a w związku z tym dostawa tych składników
      będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o
      VAT?
    3) W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pkt 2 powyżej, czy w związku z neutralnością
      transferu Przedmiotu Aportu w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i wynikającą z
      tego zasadą powiązania zakupów Spółki ze sprzedażą opodatkowaną Spółki
      powiązanej, Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z
      faktur dokumentujących koszty zakupu przenoszonych składników majątku,
      poniesionych przez Spółkę przed przekazaniem maszyn/urządzeń Spółce powiązanej,
      jeżeli nie były one wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności
      opodatkowanych?
    W uzupełnieniu wniosku w odniesieniu do skutków podatkowych dla Zainteresowanego
    niebędącego strona postepowania zadano następujące pytania:
    1) Czy prawidłowe jest stanowisko, że w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym,
      usługi, które Zainteresowany będzie świadczyć na rzecz Wnioskodawcy na podstawie
      Umowy produkcyjnej nie będą podlegać opodatkowaniu VAT w Polsce z uwagi na fakt,
      że miejscem ich świadczenia będzie miejsce, w którym usługobiorca posiada siedzibę
      działalności gospodarczej, zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy o VAT?
    2) Czy w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2 z Wniosku, Spółce powiązanej
      będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia
      składników majątkowych, które Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu
      niepieniężnego do Spółki powiązanej?
    Stanowisko zainteresowanych
    Ad. 1
    W opisanym stanie faktycznym, po planowanym zwiększeniu produkcji oraz reorganizacji,
    Spółka nie będzie posiadała na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 11 Rozporządzenia Wykonawczego.
    Ad. 2
    Zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych), który Wnioskodawca
    planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej stanowi
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w
    związku z czym ich dostawa będzie wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6
    pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad. 3
    Spółce przysługiwać będzie pełne prawo do odliczenia VAT z faktur dokumentujących
    koszty nabycia składników majątku stanowiących Przedmiotu Aportu, poniesione przed
    przekazaniem Przedmiotu Aportu na rzecz Spółki powiązanej. Przedmiot Aportu stanowi
    bowiem zorganizowaną część przedsiębiorstwa, którą Wnioskodawca przekaże Spółce
    powiązanej w ramach wkładu niepieniężnego, a ponieważ przekazanie zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa jest neutralne z punktu widzenia VAT, to istnieje bezpośredni i
    wystarczający związek pomiędzy zakupami Wnioskodawcy i opodatkowaną działalnością
    Spółki powiązanej, wynikający z dokonywania przez Spółkę powiązaną czynności
    opodatkowanych VAT przy wykorzystaniu Przedmiotu Aportu.

    UZASADNIENIE
    UWAGI OGÓLNE: interes prawny podmiotów występujących ze wspólnym wnioskiem o
    interpretację indywidualną
    Prawidłowa ocena, czy w opisanym stanie faktycznym (po rozszerzeniu zakresu produkcji i
    reorganizacji) Wnioskodawca będzie posiadał stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce, a także określenie, czy wniesione przez Spółkę aportem do Spółki
    powiązanej składniki majątkowe będą stanowiły zorganizowaną część przedsiębiorstwa
    niewątpliwie dotyczy sytuacji prawnopodatkowej Spółki, jako przedsiębiorcy i podatnika
    podatku VAT, jak i sytuacji prawnopodatkowej Spółki powiązanej.
    Dla Wnioskodawcy, ocena powyższych kwestii będzie wpływać, między innymi, na
    określenie sposobu rozliczenia usług świadczonych przez Spółkę powiązaną oraz
    ustalenie, czy wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci opisanych składników
    majątkowych będzie podlegać opodatkowaniu VAT.
    Z kolei, z perspektywy Spółki powiązanej kwestia istnienia bądź nieistnienia po stronie
    Wnioskodawcy stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce będzie mieć
    bezpośredni wpływ na określenie miejsca opodatkowania usług świadczonych przez ten
    podmiot na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy produkcyjnej. Ustalenie, czy
    składniki majątkowe wnoszone przez Wnioskodawcę aportem do Spółki powiązanej będą
    stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa będzie natomiast wpływać na prawo
    Zainteresowanego do odliczenia ewentualnego podatku naliczonego VAT z tytułu nabycia
    ww. składników.
    Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że zagadnienia będące przedmiotem
    niniejszego wniosku dotyczą bezpośrednio sfery praw i obowiązków podatkowych
    zarówno Wnioskodawcy, jak i Spółki powiązanej.
    Ad 1
    Ustawa o VAT oraz przepisy wykonawcze do ustawy nie definiują pojęcia „stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej”. Wyjaśnienie tego terminu zawarte zostało jednak
    w Rozporządzeniu Wykonawczym. Rozporządzenie to ma charakter wiążący i podlega
    bezpośredniemu zastosowaniu we wszystkich państwach członkowskich, nie wymaga ono
    zatem implementacji do prawa krajowego.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. rozporządzenia, na użytek stosowania art. 44 Dyrektywy Rady
    2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”), „stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności
    gospodarczej podatnika, (...) które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz
    odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
    odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jednocześnie, stosownie do ust. 2 przywołanego przepisu, dla potrzeb art. 45, art. 56 ust.
    2 akapit 2, art. 58 oraz art. 192a Dyrektywy VAT „stałe miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności
    gospodarczej podatnika, (...) które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz
    odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
    świadczenie usług, które wykonuje.
    Zgodnie zaś z art. 11 ust. 3 Rozporządzenia Wykonawczego, fakt posiadania numeru
    identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by uznać, że podatnik posiada
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w danym kraju.
    Definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej” zawarta w
    Rozporządzeniu Wykonawczym stanowi w istocie potwierdzenie ugruntowanego
    stanowiska prezentowanego w odniesieniu do stałego miejsca prowadzenia działalności w

    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), co potwierdza
    chociażby pkt 14 preambuły, zgodnie z którym wyjaśnienie pojęcia stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej powinno uwzględniać orzecznictwo TSUE.
    Zgodnie ze wskazówkami TSUE zawartymi w wyroku z 4 lipca 1985 r. w sprawie Gunter
    Berkholz przeciwko Finanzamt Hamburg-Mitte-AItstadt (168/84), aby miejsce, w którym
    podatnik wykonuje działalność gospodarczą można było uznać za stałe miejsce
    prowadzenia działalności, muszą być łącznie spełnione następujące warunki: (i) miejsce to
    musi się charakteryzować pewną minimalną skalą działalności oraz (ii) muszą być w nim
    stale obecne zasoby ludzkie oraz techniczne konieczne do wykonywania działalności.
    Podobnie w wyroku z 28 czerwca 2007 r. w sprawie Planzer Luxembourg przeciwko
    Bundeszentralamt fur Steuern, sygn. (C-73/06) TSUE wskazał, iż „(...) zgodnie z utrwaloną
    linią orzecznictwa w dziedzinie podatku VAT pojęcie stałego przedsiębiorstwa wymaga
    minimalnej trwałości poprzez zgromadzenie stałych zasobów ludzkich i technicznych,
    koniecznych dla świadczenia określonych usług. (...) Owa minimalna trwałość oznacza
    zatem wystarczający stopień trwałości oraz strukturę, która z punktu widzenia zasobów
    ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić świadczenie danych usług w sposób
    niezależny
    W wyroku z 17 lipca 1997 r. w sprawie ARO Lease BV przeciwko Inspecteur van de
    Belastingdienst Grote Ondernemingen Amsterdam (C-190/95), TSUE stwierdził, iż
    przedsiębiorstwo, które nie posiada w państwie członkowskim ani własnego personelu,
    ani struktury organizacyjnej, która cechuje się wystarczającym stopniem trwałości, aby
    zapewnić ramy, w których mogłyby być zawierane umowy i podejmowane decyzje w
    zakresie zarządzania, nie może być uznane za posiadające w tym państwie stałe miejsce
    prowadzenia działalności.
    Uwzględniając regulacje zawarte w Rozporządzeniu Wykonawczym, a także tezy
    prezentowane w przytoczonym powyżej orzecznictwie TSUE, stwierdzić należy, że
    podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności, gdy spełnione zostaną
    następujące warunki:
    a) miejsce działalności charakteryzuje się obecnością odpowiedniej struktury w zakresie
      zaplecza personalnego i technicznego, koniecznej do prowadzenia działalności
      gospodarczej (tj. będących do wyłącznej dyspozycji podatnika pracowników oraz
      infrastruktury technicznej);
    b) miejsce charakteryzuje się określonym poziomem stałości, co oznacza, że podatnik ma
      zamiar prowadzenia działalności w tym miejscu w sposób stały (tj. nieprzerwany,
      stabilny i zasadniczo bezterminowy);
    c) działalność prowadzona w tym miejscu jest działalnością niezależną w stosunku do
      działalności głównej (przez co należy rozumieć, w szczególności, możliwość
      niezależnego zawierania umów i podejmowania decyzji zarządczych), co wynika z
      nieodłącznej cechy działalności gospodarczej, jaką jest prowadzenie tej działalności w
      sposób samodzielny.
    Należy przy tym wskazać, że powyższe kryteria muszą zostać spełnione łącznie. W
    przypadku, gdy którekolwiek z nich nie zostanie spełnione, nie można uznać, iż mamy do
    czynienia za stałym miejscem prowadzenia działalności.
    Powyższe rozumienie pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności” zostało
    potwierdzone również w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych oraz w
    interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo, Naczelny Sąd Administracyjny w
    wyroku z 11 lutego 2014 r., sygn. I FSK 393/13 stwierdził, że „o stałym miejscu
    prowadzenia działalności możemy mówić, gdy podatnik ma możliwość kierowania
    sprawami firmy, utrzymuje stały personel i posiada minimalne środki techniczne,
    niezbędne do prowadzenia działalności.”. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,
    w orzeczeniu z 28 lipca 2011 r., sygn. III SA/Wa 3326/10, odwołując się do orzecznictwa

    TSUE stwierdził, że „nie można uznać, że usługi wykonywane są w innym miejscu niż
    główne miejsce prowadzenia działalności, chyba że miejsce to jest chociaż w minimalnym
    stopniu stałe w związku ze stałą obecnością personelu oraz środków technicznych
    niezbędnych do świadczenia usług”.
    Pojęcia stałego miejsca prowadzenia działalności nie sposób także rozpatrywać w
    oderwaniu od definicji działalności gospodarczej. Powstanie takiego miejsca w każdym
    przypadku stanowi bowiem rezultat wykonywanej przez podatnika działalności. Zgodnie
    zaś z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Ponadto,
    działalnością gospodarczą są również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Mając na uwadze powyższą definicję, w ocenie Spółki, należy uznać, iż określony podmiot
    będzie posiadał stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy
    wykorzystywaniu znajdujących się na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w
    sposób zorganizowany oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której wykonuje
    czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Spółka zamierza przenieść wszystkie etapy przetwarzania przemysłowego sztucznego
    jedwabiu dla określonych nabywców do Polski. Ze względu na to, że finalne produkty
    przeznaczone na rynek polski i rynki Europy wschodniej będą dostarczane nabywcom
    bezpośrednio z terytorium Polski, Spółka będzie rozpoznawać w Polsce czynności
    opodatkowane VAT (tj. krajowe i wspólnotowe dostawy towarów, eksport towarów).
    Pomimo tego, w dalszym ciągu, Spółka nie będzie posiadała na terytorium Polski zasobów
    technicznych czy osobowych, które pozwoliłyby na prowadzenie na terytorium Polski
    niezależnej działalności gospodarczej. Pracownicy Spółki powiązanej realizując czynności
    związane z wykonaniem usług produkcyjnych, magazynowych czy logistycznych na rzecz
    Spółki, nie będą posiadali kompetencji niezbędnych do prowadzenia działalności
    gospodarczej Spółki. Wszystkie czynności związane ze sprzedażą produktów, kontaktem z
    klientami, marketingiem będą nadal prowadzone przez Spółkę bezpośrednio z terytorium
    Niemiec. Także wszelkie czynności decyzyjne (zarządcze) związane z działalnością Spółki
    będą wykonywane z miejsca siedziby, tj. z Niemiec. W Polsce odbywać się będzie
    wyłącznie proces produkcji oraz obsługi logistycznej wyrobów gotowych (dla nabywców z
    Polski i krajów Europy wschodniej) oraz wytwarzanie półproduktów przeznaczonych do
    dalszej obróbki na terytorium Niemiec.
    1) Brak odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego
    Zdaniem Spółki, w opisanym we wniosku stanie faktycznym, Spółka nie będzie posiadać w
    Polsce odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza ludzkiego niezbędnego dla powstania
    stałego miejsca prowadzenia działalności.
    Co prawda na terenie Polski będzie przebywał jeden z pracowników Spółki, oddelegowany
    przez Wnioskodawcę (na część etatu) do pełnienia funkcji Dyrektora finansowego i
    Dyrektora zarządzającego Spółki powiązanej, niemniej, w czasie pobytu na terytorium
    kraju będzie on świadczył pracę wyłącznie na rzecz Spółki powiązanej. Osoba ta nie będzie
    również umocowana do jakiegokolwiek działania w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, w
    tym w szczególności w odniesieniu do czynności podejmowanych przez Spółkę w Polsce.
    Ponadto, pracownik ten nie będzie przebywał na terytorium Polski stale lecz jedynie
    okresowo (w ramach części etatu), w takim zakresie, w jakim wymagać tego będą pełnione
    przez niego funkcje.
    Nie można również uznać, że pracownicy zatrudnieni obecnie przez Spółkę powiązaną, jak
    i pracownicy, którzy mają zostać zatrudnieni w celu obsługi magazynu, logistyki i nowego
    etapu produkcji, mogą być uznani za zasoby personalne Wnioskodawcy w Polsce. Osoby
    te będą bowiem wykonywać prace na rzecz Spółki wyłącznie w ramach usług
    świadczonych na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę powiązaną. Będą w tym zakresie

    działać na rzecz swojego pracodawcy, nie zaś na rzecz Spółki. Zwierzchnictwo nad tymi
    osobami będzie sprawować w całości Spółka powiązana. Wnioskodawca nie będzie zaś
    miał nad nimi jakiejkolwiek kontroli. Zaznaczyć także należy, że pracownicy Spółki
    powiązanej nie będą umocowani do negocjowania i zawierania umów w imieniu Spółki ani
    do jakiegokolwiek działania w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. W konsekwencji, w ocenie
    Spółki, nie będą oni mogli zostać uznani za zasoby personalne Wnioskodawcy.
    Podejście takie potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 18
    grudnia 2014 r., sygn. IPPP3/443-954/14-4/KT, uznając za prawidłowe stanowisko
    wnioskodawcy, zgodnie z którym „(...) nawet, jeżeli niektóre czynności wynikające z faktu
    przechowywania/magazynowania towarów na terytorium RP będą wykonywane na rzecz
    Spółki przez pracowników/zleceniobiorców P., nie będzie uzasadnione stwierdzenie, że
    istnieje wystarczające zaplecze personalne dla powstania stałego miejsca prowadzenia
    działalności w Polsce”.
    Zauważyć także należy, że działania pracowników Spółki powiązanej, które będą
    podejmowane na terenie Polski nie będą służyć dokonywaniu przez Spółkę czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w Polsce (sprzedaż przetworzonego przemysłowego
    sztucznego jedwabiu), lecz będą mieć wyłącznie charakter pomocniczy (wsparcie procesu
    produkcji, magazynowanie, logistyka). Wszelkie czynności związane ze sprzedażą
    produktów, kontaktem z klientami, marketingiem będą nadal prowadzone przez Spółkę
    bezpośrednio z terytorium Niemiec.
    Także wszelkie czynności decyzyjne (zarządcze) związane z działalnością Spółki będą
    wykonywane z miejsca siedziby Wnioskodawcy, tj. z Niemiec, co również wyklucza
    możliwość uznania, iż Spółka będzie posiadać stałe miejsce prowadzenia działalności w
    Polsce. Powyższe potwierdza m.in. interpretacja indywidualna z 25 stycznia 2016 r., nr
    IPPP3/4512-26/16-2/JF, w której Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał za
    prawidłowe stanowisko wnioskodawcy wskazującego, iż „wszelkie decyzje o charakterze
    zarządczym (a w szczególności wszelkie umowy) są podejmowane przez odpowiedni
    personel Spółki w Niemczech. Tym samym (...) przesłanki stałości prowadzenia działalności
    gospodarczej oraz obecności zasobów ludzkich nie są spełnione.”
    2) Brak odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza technicznego
    Również przesłanka posiadania w Polsce odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza
    technicznego niezbędnego do prowadzenia działalności nie zostanie w opisanym
    rozpatrywanym przypadku spełniona.
    Spółka nie będzie posiadała w Polsce infrastruktury wystarczającej do prowadzenia
    niezależnej działalności gospodarczej. Wszystkie składniki majątkowe (m.in.
    nieruchomość, maszyny i wyposażenie), które obecnie Spółka posiada w Polsce zostaną
    wniesione aportem do Spółki powiązanej. W konsekwencji, Spółka nie będzie posiadała w
    Polsce żadnych składników materialnych, jak i niematerialnych.
    Jednocześnie, w ocenie Spółki, korzystanie przez Wnioskodawcę z zaplecza technicznego
    Spółki powiązanej nie będzie mogło przesądzać o powstaniu dla Spółki stałego miejsca
    prowadzenia działalności na terytorium Polski. Należy bowiem zaznaczyć, że Spółka
    powiązana nie będzie udostępniała Wnioskodawcy omawianych zasobów, np. w oparciu o
    umowę dzierżawy czy użyczenia, lecz będzie je wyłącznie wykorzystywała do celów
    świadczenia usług na rzecz Spółki. Wnioskodawca nie będzie zatem mógł w żadnym
    wypadku dysponować przedmiotowym zapleczem technicznym w celu prowadzenia
    działalności gospodarczej. Będzie jedynie nabywał usługi świadczone na jego rzecz przez
    Spółkę powiązaną.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    Tytułem przykładu można tu wskazać orzeczenie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20
    marca 2017 r., sygn. I FSK 1884/14, uwzględniające wytyczne TSUE w odniesieniu do
    rozpatrywanego przez polski sąd zagadnienia (sprawa C-605/12).

    W przedmiotowym wyroku, NSA, uwzględniając skargę kasacyjną złożoną przez podatnika,
    wskazał m.in., iż „(...) z ustaleń organów podatkowych nie wynika również, że spółka
    cypryjska posiada jakąkolwiek infrastrukturę na terenie Polski. Organy podatkowe jak i
    Sąd uznały, że o stałym miejscu prowadzenia działalności na terenie kraju decyduje
    okoliczność, że spółka cypryjska korzysta z zaplecza technicznego i osobowego skarżącej,
    która organizuje na tym serwisie aukcje, zapewnia dzierżawę serwerów niezbędnych do
    działania domeny, współpracuje ze skarżącą przy wystawianiu produktów na aukcjach.
    W tych okolicznościach na uwzględnienie zasługuje zarzut naruszenia art. 28b ust. 2 w zw.
    z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, poprzez jego błędną interpretację prowadzącą do
    stwierdzenia, że:
    a) posiadanie infrastruktury osobowo - rzeczowej w klasycznym znaczeniu nie jest
      konieczne dla prowadzenia przez spółkę cypryjską działalności opodatkowanej w
      określonym miejscu - o ile intencją Sądu było takie właśnie stwierdzenie,
    b) odrębny i niezależny podmiot, wykonujący samodzielną działalność i będący w związku
      z tym podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, może tworzyć „stałe
      miejsce wykonywania działalności” innego podatnika.”
    W tym kontekście, na szersze przytoczenie zasługują również tezy wyroku TSUE w sprawie
    C-605/12, w którym wskazano m.in., iż:
    „64 Okoliczność, że działalność gospodarcza dwóch spółek związanych umową o
    współpracy tworzy ekonomicznie nierozerwalną całość, a z jej rezultatów korzystają
    zasadniczo konsumenci w Polsce, nie ma znaczenia przy stwierdzeniu, czy spółka
    cypryjska posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w Polsce. Jak bowiem słusznie
    podkreśliły spółka polska, rząd cypryjski i Komisja Europejska, należy odróżnić usługi
    świadczone przez spółkę polską na rzecz spółki cypryjskiej od usług świadczonych przez tę
    ostatnią na rzecz konsumentów w Polsce. Chodzi o odrębne świadczenie usług, które
    podlegają różnym systemom VAT”.
    Zaplecze personalne i techniczne niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej
    przez Spółkę (tj. zawierania umów z nabywcami, sprzedaży towarów, zarządzania
    prowadzoną działalnością) będzie znajdować się poza terytorium Polski. Nie można zatem
    twierdzić, iż zaplecze, na które będą składały się zasoby osobowe oraz rzeczowe Spółki
    powiązanej znajdujące się w Polsce, zdolne będzie do odbioru usług świadczonych przez
    Spółkę powiązaną na rzecz Spółki oraz do wykorzystania ich dla celów własnej działalności
    gospodarczej.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż
    towarów (przemysłowego sztucznego jedwabiu). Co warte ponownego podkreślenia,
    wszystkie czynności niezbędne do realizacji tego celu będą wykonywane w siedzibie Spółki
    w Niemczech - Spółka nie będzie posiadała w Polsce żadnych zasobów, za pomocą
    którego mogłaby prowadzić niezależną działalność w tym zakresie.
    Co istotne, Spółka nie będzie również uprawniona do swobodnego korzystania z
    powierzchni produkcyjnej czy magazynowej Spółki powiązanej, która będzie wykonywała
    na rzecz Spółki usługę produkcyjną, magazynową czy logistyczną. Nie będzie mogła
    również swobodnie dysponować maszynami i innymi urządzeniami produkcyjnymi
    będącymi w posiadaniu Spółki powiązanej.
    Również fakt przechowywania towarów w magazynie Spółki powiązanej i wysyłka towarów
    do nabywców z tego magazynu, mające na celu zmniejszenie kosztów związanych z
    obsługą logistyczną wyprodukowanych towarów, nie będą mieć wpływu na procesy
    związane ze sprzedażą towarów Wnioskodawcy, które w dalszym ciągu będą
    podejmowane w kraju siedziby Spółki. Wszelkie działania związane z wysyłką towarów
    Spółki do nabywców będą bowiem wyłącznie wtórne do działalności Spółki w zakresie
    sprzedaży, prowadzonej z terytorium Niemiec.

    Wobec powyższego, w ocenie Spółki, nie można uznać, że Wnioskodawca będzie posiadać
    w Polsce odpowiednią strukturę w zakresie zaplecza technicznego, konieczną dla
    powstania stałego miejsca prowadzenia działalności.
    Powyższe stanowisko potwierdzają liczne interpretacje indywidualne.
    I tak, w interpretacji indywidualnej z 11 marca 2016 r., nr IPPP3/4512-1074/15-4/JŻ,
    Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie odstąpił od uzasadnienia prawnego akceptując w
    pełni stanowisko wnioskodawcy wskazującego, iż „sam fakt, iż wyroby gotowe /
    półprodukty będą magazynowane w ramach świadczonych usług na rzecz Wnioskodawcy,
    nie może być utożsamiany z utworzeniem w Polsce struktury w zakresie zaplecza
    technicznego. W szczególności wskazuje na to fakt, iż B. ani jej pracownicy nie będą mieli
    możliwości swobodnego wstępu na teren obiektów magazynowych, które to obiekty będą
    w pełni niezależnie zarządzane przez Spółkę (...) Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy,
    nie będzie dysponował on w Polsce jakąkolwiek strukturą w zakresie zaplecza
    technicznego, jak również nie wytworzy on struktury w zakresie zaplecza personalnego,
    która umożliwiłaby mu odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.”.
    Podobnie w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 14 marca
    2013 r., sygn. IPPP3/443-1258/12-2/SM, stwierdzono, że: „(...) Spółka nie będzie posiadać
    stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju, gdyż nie będzie posiadać na
    stałe ani zaplecza technicznego ani personelu, które zapewniłyby permanentną i
    niezależną działalność Spółki w kraju. Wnioskodawca nie będzie posiadać na terytorium
    kraju własnego zaplecza materialnego w postaci magazynów, nieruchomości itp.,
    korzystać będzie jedynie z infrastruktury (składów celnych) prowadzonych przez podmioty
    trzecie posiadające siedzibę w Polsce.”
    Z kolei w interpretacji indywidualnej z 17 grudnia 2012 r., sygn. IPPP3/443-960/12-4/LK,
    ten sam organ potwierdził brak stałego miejsca działalności w przypadku spółki
    sprowadzającej towary do magazynu zlokalizowanego w Polsce: „magazynowanie oraz
    dalszy transport towarów Spółki do spółek dystrybucyjnych będzie realizowany na
    zlecenie Spółki przez Centrum Usług Wspólnych w ramach kompleksowej usługi
    logistycznej. W konsekwencji towary będące przedmiotem dostaw będą między innymi
    przejściowo magazynowane na zlecenie Wnioskodawcy na terytorium Polski, a następnie
    dystrybuowane w opisany powyżej sposób. (...) Wnioskodawca nie posiada na terytorium
    kraju własnego zaplecza materialnego w postaci magazynów, nieruchomości itp. korzysta
    jedynie z infrastruktury Firmy będącej Usługodawcą Spółki”.
    3) Brak niezależności decyzyjnej
    Spółka nie będzie posiadała w Polsce jakiejkolwiek struktury, która mogłaby brać udział w
    podejmowaniu decyzji zarządczych, czy w procesie zawierania umów. W szczególności, w
    Polsce nie będzie znajdował się na stałe żaden pracownik Spółki ani inna osoba
    upoważniona do zawierania umów w imieniu Wnioskodawcy. Wszelkie kluczowe decyzje
    odnośnie działalności w Polsce będą podejmowane w siedzibie Spółki, na terytorium
    Niemiec.
    W konsekwencji, w danym stanie faktycznym nie zostanie spełniona przesłanka
    prowadzenia działalności w sposób niezależny od działalności Spółki w Niemczech.
    Organy podatkowe w interpretacjach indywidualnych wielokrotnie potwierdzały zaś, iż
    brak niezależności decyzyjnej wyklucza istnienie stałego miejsca prowadzenia działalności.
    Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 18 grudnia 2012 r., nr IPPP3/443-1002/12-4
    /SM, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie uznał, że wnioskodawca nie ma na terytorium
    Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, wskazując, iż „w związku z
    dokonywaniem tej sprzedaży Spółka zatrudnia na terytorium Polski wyłącznie jednego
    pracownika w charakterze menedżera ds. sprzedaży. Pracownik ten jednak nie ma prawa
    do reprezentowania Spółki, nie jest też prokurentem.

    Działania podejmowane przez Spółkę w Polsce uznać zatem należy jedynie za czynności
    pomocnicze w stosunku do działalności podstawowej Spółki prowadzonej na terytorium
    Wielkiej Brytanii. Zasadniczą część czynności będących przedmiotem działalności Spółki
    (sprzedaży jej towarów) wykonują pracownicy Wnioskodawcy w Wielkiej Brytanii.”
    Podobnie, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 18 maja
    2012 r., sygn. IPPP3/443-238/12-3/SM, uznał, że: „Spółka nie ustanowiła w Polsce
    pełnomocnika uprawnionego do podpisywania umów w jej imieniu. Spółka zapewnia
    dostawy produktów leczniczych na rynek polski, otrzymuje i akceptuje zamówienia od
    klientów, organizuje dostawy produktów i obsługę logistyczną oraz wystawia faktury za
    dostarczone towary. Ponadto, Spółka zawarła z R. Poland Sp. z o.o. umowę o świadczenie
    usług marketingowo-informacyjnych oraz pomocniczo-administracyjnych. Zgodnie z
    umową R. Poland ani jego pracownicy lub przedstawiciele medyczni nie są i nie mogą być,
    w żadnym wypadku, uznani za pracowników, pośredników lub przedstawicieli Spółki. Nie
    mają oni żadnego umocowania ani uprawnienia do dokonywania czynności wiążących dla
    Spółki lub zawierania umów negocjowania warunków umownych w jej imieniu. Wszelkie
    zamówienia lub formalne zainteresowanie dotyczące zakupu Produktów powinny być
    kierowane da Spółki (lub innych właściwych podmiotów).”
    Z kolei Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia
    2015 r., sygn. ILPP4/4512-1-36/15-2/ISN, stwierdził, że: „(...) kontrahent niemiecki nie
    posiada na terytorium kraju stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Pomimo tego, że wynajmuje on na terytorium kraju powierzchnię produkcyjną i posiada
    własne maszyny, nie posiada tu żadnego swojego pracownika - wszystkimi sprawami
    produkcyjnym i administracyjnymi zajmuje się Zainteresowany (zapewnia kontrahentowi z
    Niemiec ciągłość produkcji, zaplecze administracyjne, dba o wynajmowaną powierzchnię
    produkcyjną oraz o jego maszyny). Wszystkie decyzje podejmowane są przez kontrahenta
    w siedzibie jego spółki w Niemczech.”
    Podsumowując powyższe rozważania, zdaniem Spółki, w związku z faktem, iż nie zostały
    łącznie spełnione wszystkie wymagane do tego przesłanki, nie można uznać, że po
    planowanej reorganizacji Spółka będzie posiadać stałe miejsce prowadzenia działalności
    na terytorium Polski.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    Z kolei art. 6 ustawy wskazuje katalog czynności wyłączonych z zakresu stosowania
    przepisów ustawy o VAT. Wymienione zostały tu te czynności, które, co do zasady należą
    do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej
    dostawy towarów, czy też odpłatnego świadczenia usług, niemniej z uwagi na stosowne
    wyłączenie, nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przy czym,
    ze względu na szczególny charakter tego przepisu, określającego wyjątek od zasady
    powszechności opodatkowania, winien on być interpretowany ściśle.
    Zgodnie z definicją „zorganizowanej części przedsiębiorstwa” (dalej również „ZCP”)
    określoną w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, pod pojęciem tym należy rozumieć
    „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.

    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przy interpretacji tego pojęcia należy również
    sięgnąć do przepisów prawa UE. Należy bowiem mieć na uwadze, że podatek VAT jest
    podatkiem zharmonizowanym. W celu osiągnięcia harmonizacji ustawodawstw krajowych,
    państwa członkowskie UE zostały zobowiązane do implementacji do ich krajowych
    porządków prawnych Dyrektywy VAT.
    W związku z tym, pojęcia użyte w Dyrektywie VAT, transponowane przez państwa
    członkowskie do krajowych ustaw o podatku VAT muszą być rozumiane jednolicie w całej
    Unii Europejskiej.
    W przeciwnym wypadku, jeden z głównych celów Dyrektywy VAT tj. stworzenie jednolitego
    wspólnotowego systemu VAT - nie mógłby zostać osiągnięty.
    Zgodnie z art. 19 Dyrektywy VAT, w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub
    jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że
    dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano
    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach, gdy
    odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć
    środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie
    niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu
    opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.
    Dyrektywa VAT przewiduje więc opcję wyłączenia z opodatkowania transferu „całości lub
    części majątku”. Warto zwrócić uwagę, że polska ustawa VAT nie przyjęła dosłownego
    brzmienia przepisu Dyrektywy, lecz wprowadziła własne pojęcia: „przedsiębiorstwa” oraz
    „zorganizowanej części przedsiębiorstwa”. Nie ulega jednak wątpliwości, że użyte w
    ustawie o VAT sformułowania muszą odpowiadać unijnym pojęciom „całości lub części
    majątku”.
    W związku z powyższym oraz biorąc pod uwagę, że przewidziane w art. 6 ust. 1 ustawy o
    VAT wyłączenie od opodatkowania transferu zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    stanowi implementację do krajowego porządku prawnego przepisu art. 19 Dyrektywy VAT,
    pojęcia przedsiębiorstwa oraz jego zorganizowanej części, należy definiować poprzez
    odwołanie się do wspólnotowego dorobku prawnego.
    Dyrektywa VAT nie zawiera definicji „całości lub części majątku”. Kluczowe dla jego
    interpretacji jest orzeczenie TSUE w sprawie C-497/01 (Zita Modes Sari), w którym
    Trybunał stwierdził, że celem opcji przewidzianej w art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy Rady z dnia
    17.05.1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu
    do podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
    podstawa wymiaru podatku (dalej: „VI Dyrektywa”), będącego odpowiednikiem art. 19
    Dyrektywy 112, jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
    przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. TSUE uznał wówczas, że
    użyte w art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy, pojęcie transferu „całości lub części aktywów”, jest
    terminem autonomicznym prawa UE, które należy interpretować jednolicie na całym
    obszarze Unii Europejskiej. Wobec braku definicji tego pojęcia w VI Dyrektywie oraz
    wyraźnego odesłania do prawa państw członkowskich znaczenie i zakres tego pojęcia
    należy ustalić z uwzględnieniem jego kontekstu oraz celu, jakiemu służy omawiane
    uregulowanie.
    TSUE powtórzył powyższe stanowisko w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10
    Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, podkreślając funkcjonalny charakter
    pojęcia z art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy Rady. W ocenie TSUE, aby nastąpiło przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu tego przepisu wymagane
    jest, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej
    działalności gospodarczej. W konsekwencji, zdaniem TSUE, jeżeli za pomocą części
    przedsiębiorstwa możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej w sposób
    niezależny to należy uznać, że spełnia ona wymagania do wyłączenia jej dostawy z
    opodatkowania VAT. Kwestię, czy całość ta musi obejmować określone dobra, zarówno

    ruchome, jak nieruchome, należy rozpatrywać z punktu widzenia charakteru prowadzonej
    działalności gospodarczej (w omawianym wyroku TSUE uznał, że do zbycia całości
    aktywów w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112 nie jest niezbędne przeniesienie prawa
    własności nieruchomości, jeżeli nabywca może w inny sposób zapewnić sobie
    kontynuowanie działalności - np. w oparciu o dzierżawę tej nieruchomości bądź
    prowadzenie jej we własnym lokalu).
    Konieczność odwołania się przy wykładni pojęć „przedsiębiorstwa” oraz „zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa” do w/w orzeczeń TSUE, wielokrotnie podkreślały polskie sądy
    administracyjne oraz polskie organy podatkowe.
    Przykładowo, jak wskazał WSA w Warszawie w wyroku z 7 lutego 2008 r. (sygn. akt III SA
    /Wa 934/07), regulacje art. 6 ustawy o VAT muszą być analizowane w nawiązaniu do
    regulacji unijnych (art. 19 Dyrektywy 112) i stosownego orzecznictwa TSUE. WSA
    podkreślił, że wyłączenie z opodatkowania określone w art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy dotyczy
    zarówno każdego przeniesienia przedsiębiorstwa, jak i każdej samodzielnej jego części,
    które obejmuje składniki materialne jak i niematerialne, i która może w samodzielny
    sposób prowadzić działalność gospodarczą. Sąd podkreślił przede wszystkim wagę, a
    wręcz decydujący charakter funkcjonalnego, a nie organizacyjnego, związku składników
    materialnych oraz niematerialnych. W konsekwencji, WSA uznał, że każda transakcja
    obejmująca zorganizowany zespół składników majątkowych, bez względu na to, czy
    obejmuje on całość, czy część majątku danego podmiotu, powinna pozostawać poza
    zasięgiem ustawy o VAT.
    Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2014 r., sygn. I FSK 779/13
    (przywołując w/w orzeczenie TSUE w sprawie C-444/10) wskazał: „należy zauważyć, że
    pojęcie zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy w
    odniesieniu do art. 19 dyrektywy 2006/112/WE rozumieć w sposób funkcjonalny, a więc
    analizując, czy dany zespół aktywów będący przedmiotem zbycia pozwala na prowadzenie
    samodzielnej działalności gospodarczej, której dotyczy.”.
    Także organy podatkowe, w interpretacjach podatkowych, podkreślają wspólnotowy i
    autonomiczny charakter pojęć „przedsiębiorstwa” oraz „zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa”. Na przykład, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji
    indywidualnej z 5 listopada 2015 r., znak: IPTPP2/4512-120/15-5/JSz, stwierdził, że: „(...)
    interpretacji pojęcia „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, określonego w art. 2 pkt 27e
    ustawy, należy dokonywać w ramach wykładni prowspólnotowej z uwzględnieniem cyt.
    normy art 19 Dyrektywy 112. Regulacja ta natomiast była przedmiotem orzeczeń
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej”. Organ przytoczył następnie główne tezy
    orzeczeń w sprawach C-497/01 oraz C-444/10.
    Na gruncie prawa wspólnotowego, elementami decydującymi, z punktu widzenia
    zastosowania art. 19 dyrektywy VAT, są więc związek organizacyjny oraz związek
    funkcjonalny między transferowanymi składnikami majątku oraz możliwość ich
    wykorzystania do prowadzenia działalności gospodarczej przez nabywcę (tak: T. Michalik,
    VAT. Komentarz, 2015, Legalis). Innymi słowy, nie jest istotne, jakiego rodzaju składniki
    majątku wchodzą w skład przenoszonego przedsiębiorstwa (lub jego części), lecz
    okoliczność, że składniki te muszą tworzyć funkcjonalną całość, która umożliwi nabywcy
    prowadzenie przy ich użyciu działalności gospodarczej.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Przedmiotem Aportu będzie zespół składników
    materialnych (nieruchomości, maszyny oraz wyposażenie) oraz niematerialnych (umowy,
    m.in. Kontrakt oraz umowa dzierżawy hal oraz prawa i obowiązki, które są związane z
    wnoszonymi składnikami majątkowymi), które tworzą jedną całość - są to wszystkie
    elementy posiadane przez Wnioskodawcę, które służą działalności prowadzonej przez
    niego w Polsce. Biorąc zatem pod uwagę przede wszystkim spełnianą przez nie funkcję,
    należy uznać, że planowane przeniesienie na Spółkę powiązaną Przedmiotu Aportu będzie
    stanowiło aport części przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanego przepisu Dyrektywy
    VAT, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie TSUE. Tworzące ją elementy pozostają

    bowiem ze sobą ściśle powiązane w aspekcie funkcjonalnym, a ponadto w oparciu o
    Przedmiot Aportu możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej. Po wniesieniu
    przez Spółkę Przedmiotu Aportu do Spółki powiązanej, będzie ona bowiem posiadała
    wszystkie składniki majątku niezbędne do świadczenia na rzecz Wnioskodawcy usług
    skręcania oraz tkania przędzy, a więc prowadzenia działalności gospodarczej, której
    dotychczas nie prowadziła.
    Jak wskazano powyżej, w polskiej ustawie o VAT pojęcie „zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa” zostało zdefiniowane jako „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w
    istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
    zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
    zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
    zadania (art. 2 pkt 27e ustawy).
    Zauważyć należy, że powyższa definicja jest w pewnym stopniu różna od pojęć używanych
    przez Dyrektywę 112 oraz ich rozumienia wypracowanego przez TSUE. W szczególności
    definicję ZCP w ustawie o VAT cechuje znaczna szczegółowość i chociaż samo wskazanie
    wymienionych składników nie stanowi naruszenia Dyrektywy, to jednak interpretacja
    wskazanego przepisu musi być dokonana z uwzględnieniem brzmienia i celów prawa
    wspólnotowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Przedmiot Aportu spełnia wszystkie warunki określone w
    przywołanym powyżej przepisie. Zgodnie z jego brzmieniem, ze zorganizowaną częścią
    przedsiębiorstwa mamy do czynienia, jeżeli:
    1) istnieje zespół powiązanych składników materialnych i niematerialnych,
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Powyższe jest zgodne z stanowiskiem NSA zaprezentowanym w wyroku z dnia 12 czerwca
    2013 r., sygn. akt I FSK 1090/12. Przy tym w ślad za orzecznictwem TSUE, NSA szczególną
    uwagę zwraca się na aspekt funkcjonalny wyodrębnienia określonego zespołu składników
    materialnych i niematerialnych „należy zauważyć, że pojęcie zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa należy w odniesieniu do art. 19 dyrektywy 2006
    /112/WE rozumieć w sposób funkcjonalny, a więc analizując, czy dany zespół aktywów
    będący przedmiotem zbycia pozwala na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej, której dotyczy” (tak też w wyroku z 17 kwietnia 2014 r., sygn. I FSK 779/13).
    W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie ww. przesłanki uznania przenoszonych aktywów za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa zostały spełnione co potwierdza poniższa analiza.
    1) Istnienie zespołu powiązanych składników materialnych i niematerialnych
    Uznaje się, że aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek
    zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością
    niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, wzajemnie powiązane - tak, by można było
    mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną
    cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa.

    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej: z 17 stycznia 2018 r. sygn. 0112-KDIL2-3.4012.516.2017.2.WB, z 1
    grudnia 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.539.2017.2.JO i z 1 marca 2018 r. sygn. 0111-
    KDIB3-2.4012.25.2018.2.MN.
    Odnosząc powyższe do analizowanej sytuacji, w świetle opisu stanu faktycznego w skład
    Przedmiotu Aportu wchodzić będą:
    a) wszystkie składniki materialne, które Spółka posiada w Polsce, w tym składniki które
      obecnie wykorzystuje do prowadzonej działalności w Polsce (wykonywania dwóch
      etapów produkcji sztucznego jedwabiu tj. proces skręcania oraz tkania przędzy
      jedwabnej), jak i te które Spółka nabyła w celu zwiększenia zakresu produkcji,
    b) składniki niematerialne, takie jak: prawa i obowiązki wynikające z Kontraktu oraz
      umowy dzierżawy hal oraz prawa i obowiązki wynikające z umów dotyczących
      funkcjonowania nieruchomości oraz maszyn (w tym: umów na dostawę mediów i
      innych usług dla nieruchomości).
    Należy przy tym wskazać, że brak w przekazanym zespole składników niektórych
    elementów, takich jak zobowiązania, nie powinien wpłynąć na ocenę charakteru transakcji
    jako dotyczącej zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak bowiem wskazano powyżej.
    TSUE wielokrotnie podkreślał, że pojęcie to ma charakter funkcjonalny. Wyłączenie ze
    sprzedaży pewnych elementów, które nie wpływają na funkcjonowanie takiej części
    przedsiębiorstwa (np. zobowiązań) nie może wpłynąć na ocenę charakteru transakcji jako
    dotyczącej zorganizowanej części przedsiębiorstwa (tak też J. Martini, Dyrektywa VAT 2006
    /112/WE Komentarz 2012, str. 200).
    Powyższe potwierdzają też organy podatkowe w wydawanych interpretacjach, m.in.
    Dyrektor KIS w interpretacji z 19 października 2017 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.574.2017.1.
    MC, w której wskazał, że „w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie
    stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Tym bardziej, elementem tym nie mogą być
    obciążające zorganizowaną część przedsiębiorstwa zobowiązania.”
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie także w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, tak przykładowo NSA w wyroku z 12 maja 2011 r., o sygn. II FSK 2222
    /09: „(...) definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie wymaga, aby dla uznania
    aportu za taką część, w jej skład musiały wchodzić wszystkie zobowiązania.”
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Przedmiot Aportu będzie obejmował wszystko to co
    obecnie pozwala Wnioskodawcy na prowadzenie działalności w Polsce tj. na wykonywanie
    dwóch etapów przetwarzania sztucznego jedwabiu. W konsekwencji, wnoszone przez
    Wnioskodawcę składniki majątkowe będą umożliwiały kontynuowanie przez Spółkę
    powiązaną działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę w Polsce.
    W związku z powyższym, należy wskazać, iż Przedmiot Aportu będzie stanowił zespół
    powiązanych ze sobą składników materialnych i niematerialnych niezbędnych i
    wystarczających do prowadzenia działalności gospodarczej.
    2) Zespół składników jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
    przedsiębiorstwie Ustawa o VAT nie zawiera definicji wyodrębnienia organizacyjnego,
    jednakże praktyka organów podatkowych definiuje to wyodrębnienie jako stan, w którym
    zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje określone miejsce w strukturze
    organizacyjnej podatnika. Ocena spełnienia powyższego warunku musi być dokonana w
    drodze ustalenia, jaką rolę składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu
    przedsiębiorstwa (na ile stanowią wyodrębnioną organizacyjnie całość).
    Składające się na zorganizowaną część przedsiębiorstwa składniki majątkowe mają być
    przeznaczone do wykonywania konkretnych zadań gospodarczych w ramach całego
    przedsiębiorstwa, przy czym konieczne jest, aby elementy tej zorganizowanej części, po
    pierwsze, nie służyły do wykonywania zadań przypisanych do innej części całego

    przedsiębiorstwa, a po drugie, były zarazem wystarczające do wykonywania zadań
    gospodarczych przypisanych do danej części całego przedsiębiorstwa.
    Innymi słowy, zorganizowana część przedsiębiorstwa ma tworzyć zespół składników
    majątkowych, który jest rozłączny w stosunku do zbioru przeznaczonego w ramach całego
    przedsiębiorstwa do wykonywania innych zadań gospodarczych, a jednocześnie ma być
    zbiorem kompletnym, tj. pozwalającym na wykonywanie przypisanych mu zadań bez
    konieczności posiłkowania się składnikami majątkowymi spoza danej zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa (interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19
    października 2017 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.574.2017.1.MC).
    W ocenie Wnioskodawcy, warunek wyodrębnienia organizacyjnego nie powinien być przy
    tym utożsamiany z bezwzględną koniecznością dokonania formalnego wyodrębnienia (np.
    jako działu czy oddziału istniejącego przedsiębiorstwa na bazie statutu, regulaminu bądź
    też innego aktu o podobnym charakterze). Brak konieczności formalnego wyodrębnienia
    organizacyjnego zorganizowanej części przedsiębiorstwa znajduje również potwierdzenie
    w praktyce organów podatkowych. Przykładowo:
    a) zgodnie z interpretacją Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 17 stycznia 2018 r. o
      sygn. 0112-KDIL2-3.4012.516.2017.2.WB: „Brak formalnego wydzielenia składników
      majątkowych z pozostałej działalności jednostki nie przesądza jednak automatycznie o
      tym, że warunek organizacyjnego wyodrębnienia zbywanej części przedsiębiorstwa
      pozostaje niespełniony. W doktrynie podatkowej uznaje się bowiem, że przesłanka ta
      jest spełniona również wtedy, gdy składniki materialne i niematerialne są fizycznie i
      funkcjonalnie wyodrębnione od pozostałego majątku podmiotu gospodarczego”,
    b) zgodnie z interpretacją Dyrektora Krajowej informacji Skarbowej z 19 października
      2017 r. o sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.574.2017.1.MC: „Z okoliczności sprawy wynika, że
      przenoszone na Nabywcę składniki majątkowe nie są formalnie wyodrębnione z
      pozostałej działalności Zainteresowanego, poprzez powołanie takiej jednostki jak dział,
      czy oddział, ale są fizycznie i funkcjonalnie wyodrębnione od pozostałych składników
      majątku Wnioskodawcy. (...) Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz
      powołane przepisy prawa należy wskazać, iż - pomimo, że ww. zespół składników
      majątkowych nie jest wyodrębniony pod względem formalnym - to jednak analizując
      całokształt okoliczności w sprawie stwierdza się, że zespół składników majątkowych
      charakteryzuje się odrębnością na płaszczyźnie organizacyjnej, funkcjonalnej oraz
      finansowej i spełnia przesłanki do uznania go za zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Tym samym, czynność zbycia
      ww. przedsiębiorstwa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy”.
    W analizowanej sytuacji, zdaniem Wnioskodawcy, pomimo braku formalnego
    wyodrębnienia Przedmiotu Aportu w ramach przedsiębiorstwa Spółki jako działu lub
    oddziału na bazie statutu, regulaminu bądź też innego aktu o podobnym charakterze,
    cechuje się on jednak wyodrębnieniem organizacyjnym. Przedmiotem Aportu są bowiem
    składniki majątkowe (nieruchomości, maszyny, wyposażenie oraz prawa i obowiązki z
    umów związanych z nieruchomością m.in. Kontakt oraz umowa dzierżawy hal i inne
    dokumenty), które służą Spółce wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej w
    Polsce - wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu w Polsce oraz do
    planowanego rozszerzenia produkcji. Nie służą one do pozostałej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. Zatem, Przedmiot Aportu jest funkcjonalnie odrębny od
    pozostałej części przedsiębiorstwa Spółki.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, Przedmiot Aportu należy uznać za
    organizacyjnie wyodrębniony w przedsiębiorstwie Spółki.
    Podobnie jak w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego, ustawa o VAT nie zawiera
    definicji wyodrębnienia finansowego składników w ramach przedsiębiorstwa podatnika. W
    świetle ugruntowanej praktyki organów podatkowych, wyodrębnienie finansowe oznacza

    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, o wyodrębnieniu finansowym można już mówić w przypadku istnienia samej
    możliwości wyodrębnienia podstawowych informacji o sytuacji finansowej i majątkowej
    ZCP. Wyodrębnienia finansowego nie należy więc utożsamiać z pełną samodzielnością
    finansową.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie np. w interpretacjach Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej: z 19 października 2017 r. sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.574.2017.1.MC,
    z 1 grudnia 2017 r. sygn. 0114-KDIP1-1.4012.539.2017.2.JO, z 17 stycznia 2018 r. sygn.
    0112-KDIL2-3.4012.516.2017.2.WB i z 1 marca 2018 r. sygn. 0111-KDIB3-2.4012.25.2018.2.
    MN.
    Odnosząc powyższe do analizowanej sytuacji, należy wskazać, że zgodnie z opisem stanu
    faktycznego, sposób prowadzenia przez Spółkę odpowiedniej ewidencji zdarzeń
    gospodarczych, umożliwia jej przyporządkowanie przychodów oraz kosztów do
    działalności realizowanej ww. składnikami majątkowymi oraz wyodrębnienia jej od
    prowadzonej pozostałej działalności Spółki.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, w analizowanej sytuacji przesłanka
    wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego zostanie spełniona.
    3) Zespół składników przeznaczony jest do realizacji określonych zadań gospodarczych.
    Wyodrębnienie funkcjonalne stanowi w istocie zdolność zespołu składników materialnych
    i niematerialnych do samodzielnego realizowania określonych zadań gospodarczych.
    Zgodnie z definicją ZCP zawartą w przepisach ustawy o VAT, zespół składników ZCP -
    materialnych i niematerialnych - powinien być na tyle wyodrębniony, aby mógł stanowić
    niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze. Jak
    wskazuje praktyka organów podatkowych, kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego
    sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć
    zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku, (przykładowo WSA we Wrocławiu w
    wyroku z 26 stycznia 2016 r. (sygn. I SA/Wr 1823/15) oraz Dyrektor Krajowej Informacji
    Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 5 lipca 2017 r. (sygn. 0111-KDIB1-
    2.4010.112.2017.1.MM).
    W analizowanej sytuacji, Przedmiot Aportu obejmie wszystkie składniki majątkowe, które
    Spółka posiada w Polsce.
    Brak przeniesienia na Spółkę powiązaną pracowników wynika z faktu, że Spółka nie
    posiada w Polsce pracowników świadczących pracę na jej rzecz. Wnioskodawca nie
    potrzebuje w Polsce pracowników do prowadzonej działalności w zakresie przetwarzania
    sztucznego jedwabiu, z uwagi na to, że tym zakresie korzysta z usług Podwykonawcy.
    Zgodnie z założeniem nowej struktury organizacyjnej, także Spółka powiązana będzie
    korzystać z usług Podwykonawcy w zakresie dwóch etapów produkcji - w tym celu, w
    ramach Przedmiotu Aportu, zostanie na Spółkę Powiązaną przeniesiona dotychczasowa
    umowa z Podwykonawcą. W konsekwencji, Spółka powiązana po przejęciu Przedmiotu
    Aportu (w tym Kontraktu) będzie w stanie kontynuować działalność prowadzoną przez
    Wnioskodawcę w Polsce w zakresie dwóch etapów przetwarzania sztucznego jedwabiu.
    Ponadto, Spółka powiązana na bazie przenoszonych składników majątkowych będzie
    również w stanie ww. działalność rozszerzyć.
    Należy zwrócić szczególną uwagę, że zgodnie z opisem stanu faktycznego planowane,
    zawarcie umowy produkcyjnej stanowić będą jedynie rozszerzenie prowadzonej obecnie
    działalności gospodarczej. Także zatrudnienie dodatkowego personelu posiadającego
    wiedzę niezbędną do wdrożenia pozostałych etapów produkcji sztucznego jedwabiu
    (innych niż wykonywane obecnie przez Podwykonawcę) oraz pracowników, którzy będą
    odpowiedzialni za obsługę magazynu oraz logistykę, będzie wyłącznie z tym związane.

    W świetle powyższego, w ocenie Spółki, Przedmiot Aportu jest wyodrębniony
    funkcjonalnie i mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące
    określone, przypisane mu zadania gospodarcze.
    4) Zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    W świetle przedstawionych powyżej argumentów, nie ulega wątpliwości, że zespół
    składników majątkowych i niemajątkowych, które tworzą Przedmiot Aportu mógłby
    stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.
    Wchodzące w skład ZCP materialne i niematerialne składniki majątkowe odznaczają się
    bowiem pełną odrębnością organizacyjną, finansową i funkcjonalną niezbędną do
    samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym, a zatem umożliwiają podjęcie
    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Mając na uwadze powyższe, Przedmiot Aportu będzie, w ocenie Wnioskodawcy, stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym jego
    wniesienie do Spółki powiązanej będzie wyłączone z opodatkowania VAT na mocy art. 6
    pkt 1 ustawy.
    Ad 3
    Pomniejszanie podatku należnego o kwoty podatku naliczonego zapłacone przez
    podatnika na poprzednich etapach obrotu jest podstawową cechą podatku od wartości
    dodanej. Zapewnia ono neutralność tego podatku dla podatników VAT, przy
    jednoczesnym faktycznym opodatkowaniu konsumpcji. Odliczenie ma zapewniać, że
    podatek płacony przez podatnika VAT przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w
    działalności opodatkowanej nie będzie stanowił dla niego faktycznego kosztu (obciążenia
    finansowego). Stąd też możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi przywileju
    dla podatnika, lecz jest jego fundamentalnym i podstawowym uprawnieniem,
    wynikającym z samej konstrukcji podatku od towarów i usług jako podatku od wartości
    dodanej.
    Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, Przedmiot Aportu tworzą zarówno
    składniki które były już wykorzystywane przez Spółkę do prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz do wykonywania czynności opodatkowanych poza terytorium Polski (m.
    in. maszyny, hale udostępniane Podwykonawcy w celu wykonywania przy ich użyciu
    dwóch etapów przetwarzania sztucznego jedwabiu - skręcania oraz tkania przędzy
    jedwabnej), jak i składniki (m.in. maszyny, urządzenia), które zostały nabyte przez Spółkę
    w celu rozszerzenia zakresu produkcji w Polsce i które, w związku z tym, nie były do tej
    pory wykorzystywane do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Są
    one obecnie montowane w halach produkcyjnych i będą wykorzystywane dopiero po
    wniesieniu Przedmiotu Aportu do Spółki powiązanej.
    Wyłączenie z opodatkowania jednego z etapów obrotu dotyczącego tych składników -
    polegającego na zbyciu zorganizowanej części przedsiębiorstwa - nie powinno
    powodować zachwiania neutralności systemu VAT.
    Powyższe wynika z art. 19 Dyrektywy VAT, który stanowi że osoba, której przekazano
    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W związku z tym, jeżeli
    transakcja dotycząca całości majątku podatnika zostanie dokonana pomiędzy
    podatnikami wykonującymi wyłącznie czynności opodatkowane, wówczas transakcja taka
    powinna pozostać bez wpływu na prawo do odliczenia podatku naliczonego u tych
    podatników.
    Kwestia prawa podatnika do odliczenia VAT z wydatków poniesionych na utworzenie
    Przedmiotu Aportu, w sytuacji gdy podatnik ten nie wykonywał żadnych czynności
    opodatkowanych, lecz przeniósł wyłącznie swój majątek na rzecz innego podatnika, który
    to transfer był wyłączony z opodatkowania VAT była przedmiotem rozważań TSUE w
    sprawie o sygn. C-137/02 (Faxworld).

    W przedmiotowej sprawie, utworzona została spółka cywilna Faxworld
    Vorgrundungsgesellschaft Peter Hunninghausen und Wolfgang Klein Gbr (dalej: „Faxworld
    Gbr”), której jedynym zadaniem było przygotowanie działalności spółki akcyjnej Faxworld
    Telefonmarketing Aktiengesellschaft (dalej: „Faxworld AG”). Spółka akcyjna miała
    natomiast prowadzić działalność korzystającą z prawa do odliczenia podatku naliczonego.
    Po ukonstytuowaniu się spółki kapitałowej Faxworld AG, majątek spółki cywilnej Faxworlds
    Gbr został przeniesiony na spółkę kapitałową w drodze umowy sprzedaży. Sprzedaż
    całego majątku stanowiła czynność niepodlegającą opodatkowaniu. Przedmiotem sporu z
    organami podatkowymi, była kwestia czy spółce cywilnej, której jedynym celem było
    przygotowanie i stworzenie spółki kapitałowej, przysługiwało prawo do odliczenia, w
    sytuacji, gdy jedyną jej czynnością była sprzedaż swojego majątku spółce akcyjnej, która to
    sprzedaż nie podlegała opodatkowaniu.
    Analizując tak postawione zagadnienie Trybunał odpowiedział na pytanie, czy w
    omawianym przypadku doszło do czynności opodatkowanej, co jest o tyle istotne, że
    zgodnie z art. 17 ust. 1 Vl Dyrektywy, podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego „w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane dla celów
    czynności opodatkowanych”. Ponieważ jedyną transakcją dokonaną przez Faxworld Gbr
    był transfer majątku niepodlegający VAT. nie ulegało wątpliwości, iż spółka cywilna nie
    wykonała żadnej czynności, o której mowa w art. 17 ust 2 VI Dyrektywy. Trybunał wskazał
    w tym zakresie, że system odliczeń w podatku VAT ma na celu pełne uwolnienie podatnika
    od obciążenia podatkiem VAT płaconym przy nabyciu towarów i usług w trakcie
    prowadzonej przezeń działalności (tak np. TSUE w orzeczeniach C-37/95 Ghent Coal
    Terminal, czy C-98/98 Midland Bank). Ponieważ prawo to ma charakter generalny, w
    związku z tym, wszelkie jego ograniczenia muszą być wprost określone w VI Dyrektywie.
    Trybunał stwierdził, iż w przypadku, gdy państwo członkowskie skorzystało z opcji, o której
    mowa w art. 5 (8) VI Dyrektywy i wyłączyło z opodatkowania zbycie majątku, w efekcie
    wprowadzając regulacje, na mocy których nabywca jest następcą sprzedającego, w celu
    zachowania neutralności opodatkowania spółka cywilna musi wziąć pod uwagę przy
    odliczeniu podatku naliczonego czynności opodatkowane nabywcy.
    W konsekwencji Trybunał uznał, że spółka cywilna odliczyła właściwie podatek naliczony,
    jeżeli usługi i towary nabyte przez nią, a przeniesione następnie w efekcie zbycia całego
    majątku były wykorzystywane przez nabywcę dla prowadzenia przezeń działalności
    opodatkowanej. TSUE podkreślił, iż istotą regulacji art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy nie jest
    przerwanie łańcucha odliczeń podatku naliczonego, ale zapewnienie, aby transfer
    majątku, nie zakłócił zasady neutralności opodatkowania podatkiem VAT obydwu stron
    transakcji. Wobec tego następstwo, o którym mowa w przytoczonym przepisie wyraża się
    także i tym, że status podatkowy nabywcy oraz to, czy majątek jest nabywany po to by
    wykonywać czynności opodatkowane, ma podstawowe znaczenie dla prawa do odliczenia
    podatku naliczonego przez zbywcę. Trybunał przyjął więc konieczność powiązania
    dokonanych przez zbywcę zakupów towarów i usług ze sprzedażą prowadzoną przez
    nabywcę majątku.
    Powołany wyrok Trybunału zachowuje aktualność na gruncie obecnie obowiązujących
    przepisów.
    VI Dyrektywa przestała obowiązywać 1 stycznia 2007 r. a jej miejsce zajęła Dyrektywa VAT.
    Z załącznika XII do Dyrektywy VAT (Tabela korelacji) wynika, że odpowiednikiem art. 5 ust.
    8 zdanie pierwsze VI Dyrektywy w Dyrektywie VAT jest art. 19 akapit 1, natomiast zdaniom
    2 i 3 art. 5 ust. 8 VI Dyrektywy odpowiada art. 19 akapit 2 Dyrektywy VAT. I tak, zgodnie z
    art. 19 akapit pierwszy Dyrektywy VAT, w przypadku przekazania, odpłatnie lub
    nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie
    mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której
    przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.

    A zatem, również na gruncie obecnie obowiązującej Dyrektywy VAT, w świetle
    przytoczonego powyżej wyroku Trybunału, przy ocenie prawa do odliczenia podatku VAT
    po stronie zbywcy majątku powinny być brane pod uwagę okoliczności leżące po stronie
    nabywcy - tj. to do jakiej działalności wykorzystywany będzie ten majątek.
    Polska implementowała przewidzianą opcję braku opodatkowania zbycia części majątku i
    jednoczesnego zachowania neutralności podatku VAT, o której mowa w art. 5 ust. 8 VI
    Dyrektywy (obecnie znajdującą odzwierciedlenie w Dyrektywie VAT w art. 19) poprzez art.
    6 oraz art. 91 ust. 9 ustawy o VAT. Pierwszym z tych przepisów wyłączono z
    opodatkowania zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa (części majątku), drugim z
    kolei wprowadzono zasadę powiązania odliczenia podatku naliczonego z czynnościami
    występującymi u nabywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa (części majątku).
    Realizacja neutralności odliczenia podatku naliczonego wymaga tym samym odczytania
    powyższych przepisów zgodnie z wykładnią zaprezentowaną przez Trybunał w wyroku
    wydanym w sprawie C-137/02.
    Na konieczność dokonywania wykładni przepisów krajowych w zgodzie z celem i
    brzmieniem Dyrektywy wskazują również sądy administracyjne. Przykładowo Naczelny
    Sąd Administracyjny w wyroku z 29 maja 2014 r., sygn. I FSK 1027/13 wskazał, iż
    „okoliczność, że ustawa z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, wprowadza do
    krajowego porządku prawnego postanowienia dyrektyw w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej, nakazuje w pierwszej kolejności - dokonanie wykładni
    przepisów tej ustawy w duchu zgodności z dyrektywą. Przy tym uwzględnić należy
    orzecznictwo ETS, odnoszące się do przytoczonych unormowań wspólnotowych”. W tym
    też wyroku NSA wskazał również, że: „mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że
    skoro Polska nie dokonała pełnej implementacji przepisów wspólnotowych, do których
    implementacji była zobowiązana decydując się na zastosowanie regulacji z art. 19
    Dyrektywy 112 to można powoływać się wprost na brzmienie art 19 Dyrektywy 112.
    Potwierdza to orzecznictwo ETS np. orzeczenie ETS z 19 stycznia 1982 r. w sprawie 8/81
    Ursula Becker, z 6 lipca 1995r. C-62/93 BP Soupergaz.
    Powyższy pogląd został również wyrażony w wyroku I FSK 1660/10 z 28 października 2011
    r. (dostępne w http://orzeczenia.nsa.gov.pl).”
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszego wniosku, należy zauważyć, że stan
    faktyczny sprawy Spółki jest podobny do sprawy będącej przedmiotem orzeczenia TSUE C-
    137/02, z tą tylko różnicą, że część zasobów przenoszonych przez Spółkę na rzecz Spółki
    powiązanej była już przez tę pierwszą wykorzystywana do działalności gospodarczej. A
    zatem:
        Spółka, podobnie jak spółka Faxworld Gbr, w odniesieniu do części maszyn
        /urządzeń zakupionych w celu zwiększenia zakresu produkcji, nie wykonywała
        działalności gospodarczej, w tym czynności opodatkowanych VAT;
        Spółka powiązana, podobnie jak spółka Faxworld AG, będzie wykonywała czynności
        opodatkowane VAT w oparciu o cały Przedmiot Aportu.
    Dlatego też, w celu zachowania neutralności podatku VAT, jak również realizując
    wykładnię zaprezentowaną przez Trybunał w orzeczeniu C-137/02, należy stwierdzić, iż
    Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami
    poniesionymi na nabycie maszyn/urządzeń zakupionych w celu zwiększenia zakresu
    produkcji, które jako Przedmiot Aportu, zostaną przeniesione na Spółkę powiązaną, która
    z kolei będzie wykorzystywała Przedmiot Aportu do prowadzenia działalności podlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Jak zauważył Trybunał w orzeczeniu C-137/02, istotą regulacji o wyłączeniu z
    opodatkowania transferu przedsiębiorstwa (lub jego zorganizowanej części) nie jest

    przerwanie łańcucha odliczeń podatku naliczonego, ale przeciwnie - zapewnienie, aby
    transfer majątku, nie zakłócił zasady neutralności opodatkowania podatkiem VAT obydwu
    stron transakcji. W związku z tym, dwie okoliczności muszą zostać uwzględnione przy
    ocenie prawa do odliczenia VAT po stronie zbywcy przedsiębiorstwa (lub jego
    zorganizowanej części):
        posiadanie przez nabywcę statusu podatnika VAT, oraz
        nabycie majątku w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
    W sytuacji Spółki spełnienie tych warunków nie budzi wątpliwości - zakupy związane z
    rozszerzeniem zakresu produkcji w Polsce będą służyły czynnościom opodatkowanym,
    które będą wykonywane w oparciu o Przedmiot Aportu przez Spółkę powiązaną.
    W związku z tym, Wnioskodawcy przysługiwać będzie pełne prawo do odliczenia VAT z
    faktur dokumentujących koszty nabycia składników majątku stanowiących Przedmiotu
    Aportu, poniesione przed przekazaniem Przedmiotu Aportu na rzecz Spółki powiązanej.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca przedstawił własne stanowisko w odniesieniu do
    sformułowanych pytań dotyczących skutków podatkowych w zakresie podatku od
    towarów i usług dla Zainteresowanego.
    Ad 1
    W opisanym zdarzeniu przyszłym usługi, które Zainteresowany będzie świadczyć na
    podstawie Umowy produkcyjnej nie będą podlegały opodatkowaniu VAT w Polsce z uwagi
    na fakt, iż miejscem ich świadczenia będzie miejsce, w którym usługobiorca posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, tj. Niemcy.
    Ad 2
    W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 2 z Wniosku (tj. w sytuacji, gdy
    Dyrektor uzna, że zespół składników majątkowych, który Wnioskodawca planuje wnieść w
    drodze wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej nie stanowi zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w związku z czym ich dostawa
    nie jest wyłączona z opodatkowania VAT), Spółka powiązana będzie miała prawo do
    odliczenia VAT naliczonego z tytułu nabycia składników majątkowych wnoszonych
    aportem przez Wnioskodawcę.
    UZASADNIENIE
    Ad 1
    W celu ustalenia, czy usługi, które Zainteresowany zamierza świadczyć na podstawie
    Umowy produkcyjnej będą podlegały opodatkowaniu polskim VAT, kluczowe jest
    określenie miejsca ich świadczenia. Usługi te będą one bowiem opodatkowane podatkiem
    VAT w Polsce wyłącznie wówczas, gdy miejscem ich świadczenia dla potrzeb podatku VAT
    będzie terytorium Polski.
    Przepisy ustawy o VAT zawierają szczegółowe regulacje określające miejsce świadczenia
    usług dla potrzeb podatku VAT.
    Zgodnie z zasadą ogólną wskazaną w przepisach art. 28b ustawy o VAT w przypadku
    świadczenia usług na rzecz podatników miejscem świadczenia usług jest miejsce, w
    którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej (art. 28b
    ust. 1 ustawy o VAT).
    Jednocześnie, w przypadku gdy dane usługi są świadczone dla stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (art. 28b ust. 2 ustawy o VAT).

    W opisanym zdarzeniu przyszłym zarówno Wnioskodawca, jak i Zainteresowany są
    podatnikami podatku VAT prowadzącymi działalność gospodarczą związaną z produkcją i
    dystrybucją wysokiej jakości przemysłowego sztucznego jedwabiu. Wnioskodawca posiada
    siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Niemiec, natomiast Zainteresowany
    posiada siedzibę działalności gospodarczej w Polsce.
    Zgodnie ze wskazanym we Wniosku stanowiskiem w zakresie pytania nr 1, Spółka uważa,
    że opisane we Wniosku działania które zamierza podjąć, w związku z planowanym
    zwiększeniem produkcji i reorganizacją, nie będą prowadziły do powstania dla
    Wnioskodawcy na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    A zatem, w świetle zasady ogólnej (art. 28b ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT), miejscem
    świadczenia usług przez Zainteresowanego na rzecz Wnioskodawcy będzie miejsce, w
    którym Wnioskodawca, jako usługobiorca, posiada siedzibę działalności gospodarczej.
    Tym samym, jako że siedzibę działalności gospodarczej Wnioskodawcy znajduje się na
    terytorium Niemiec, miejscem świadczenia omawianych usług na jego rzecz, zgodnie z art.
    28b ust. 1 ustawy o VAT, będą Niemcy.
    Ustawa o VAT zawiera szereg wyjątków od ogólnej zasady określania miejsca świadczenia
    usług na rzecz podatników, wskazanych w przepisach art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g
    ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy o VAT. Jednakże, w ocenie
    Wnioskodawcy, żaden z nich nie będzie mieć zastosowania, do usług, które będą
    świadczone przez Zainteresowanego na rzecz Spółki.
    Przepisy:
        art. 28f - dotyczą usług transportowych,
        art. 28g - dotyczą usług wstępu na imprezy kulturalne,
        art. 28i - dotyczą usług restauracyjnych,
        art. 28j - dotyczą usług krótkoterminowego wynajmu środków transportu,
        art. 28n - dotyczą usług turystyki.
    W konsekwencji, ich charakter i zakres nie pokrywa się z usługami, które będą świadczone
    przez Zainteresowanego na rzecz Spółki.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę zakres usług, które będą świadczone
    przez Zainteresowanego na podstawie Umowy produkcyjnej, omawiane usługi nie będą
    również stanowiły usług związanych z nieruchomością, o których mowa w art. 28e ustawy
    o VAT.
    Przepis art. 28e ustawy o VAT wskazuje, że „Miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w
    obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej
    funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi,
    użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
    budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
    nieruchomości”.
    W rozpatrywanym przypadku, na podstawie Umowy produkcyjnej Zainteresowany będzie
    świadczył usługi w zakresie produkcji przemysłowego jedwabiu obejmujące wszystkie
    etapy przetwarzania przędzy (tj. tkania, skręcania oraz zanurzania przędzy). Jedynie
    pomocniczo będzie świadczył również usługi magazynowania i logistyki. Usługi te będą
    zatem miały charakter świadczenia akcesoryjnego w stosunku do usług produkcyjnych.
    Ustawa o VAT nie zawiera definicji pojęcia „usługi związanej z nieruchomością”. Jednakże,
    jak wskazuje doktryna, obejmuje ono jedynie świadczenie usług, które pozostaje w
    wystarczająco bezpośrednim związku z nieruchomością. Konieczne jest, aby przedmiotem

    świadczenia usług była sama nieruchomość. Tak dzieje się w szczególności wówczas, gdy
    nieruchomość określoną w sposób wyraźny należy uznać za konstytutywny element
    świadczenia usług, jako że stanowi ona centralny i nieodzowny element tego świadczenia.
    Norma art. 28e ustawy o VAT ma zastosowanie, gdy nieruchomość sama stanowi
    przedmiot świadczenia.
    Przepisowi art. 28e ustawy o VAT odpowiada art. 47 dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia
    28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE L 347 z 11.12.2006, str. 1, ze zm.; dalej: „Dyrektywa”). Na gruncie prawa UE wyjaśnienie
    pojęcia „usług związanych z nieruchomością” wprowadzono Rozporządzeniem
    wykonawczym Rady (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284
    z 26.10.2013 r., s. 1), zmieniającym Rozporządzenie wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011
    z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011,
    str. l, ze zm.).
    W myśl art. 31a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 - usługi związane z nieruchomościami, o
    których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają
    wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające
    wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
        gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
        usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
        gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
        mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Kwestia dotycząca określenia miejsca świadczenia usługi magazynowania towarów była m.
    in. przedmiotem orzeczenia TSUE z dnia 27 czerwca 2013 r. sygn. akt C-155/12 w sprawie
    Ministerstwo Finansów Rzeczypospolitej Polskiej przeciwko RR Donnelly Global Turnkey
    Solution Poland sp. z o.o. Trybunał uznał, że usługi magazynowania są objęte art. 47
    dyrektywy Rady 2006/112/WE jedynie wówczas, gdy pozostają w wystarczająco
    bezpośrednim związku z konkretną nieruchomością, a ze związkiem takim mamy do
    czynienia, gdy usługobiorcom jest przyznane prawo używania całości lub części wyraźnie
    określonej nieruchomości.
    W omawianym przypadku, wskazane powyżej przesłanki nie zostaną spełnione. W związku
    z Umową produkcji Spółka nie uzyska prawa do korzystania z jakiekolwiek powierzchni w
    magazynie Zainteresowanego, w którym przechowywane będą jego produkty. Mimo, że
    Spółka będzie miała prawo wstępu do nieruchomości, to uprawnienia tego nie można
    uznać za prawo używania części czy całości nieruchomości.
    W konsekwencji, w ocenie Spółki, usługi produkcji, oraz świadczone dodatkowo usługi
    magazynowania i logistyki nie będą miały charakteru usług związanych z nieruchomością i
    tym samym nie spełnią dyspozycji art. 28e ustawy o VAT.
    Podsumowując, miejsce świadczenia usług, które Zainteresowany będzie świadczył na
    podstawie Umowy produkcyjnej powinno określić się zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w
    art. 28b ustawy o VAT. Z uwagi na to, że Spółka po reorganizacji i zwiększeniu produkcji
    nie będzie posiadała stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce,
    miejscem świadczenia usług będzie miejsce siedziby Wnioskodawcy, czyli terytorium
    Niemiec. A zatem, usługi nie będą podlegały opodatkowaniu VAT w Polsce.
    Ad 2
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim
    nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa wart. 15, przysługuje prawo do obniżenia

    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (z zastrzeżeniem niemającym
    zastosowania w niniejszej sprawie).
    Z powyższego wynika zatem, iż uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług, oraz wyłącznie w tej
    części, w jakiej nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane na potrzeby
    działalności opodatkowanej VAT.
    Jednocześnie, w art. 88 ust. 3a ustawy o VAT, ustawodawca wskazał katalog przesłanek,
    których spełnienie skutkuje pozbawieniem podatnika prawa do odliczenia podatku
    naliczonego, pomimo spełnienia warunków wynikających z art. 86 ust. 1. Zgodnie zaś z pkt
    2 przywołanej regulacji, nie stanowią podstawy do odliczenia podatku naliczonego faktury
    i dokumenty celne, w przypadku gdy transakcja udokumentowana taką fakturą nie
    podlega opodatkowaniu lub jest zwolniona od podatku.
    W rozpatrywanym przypadku. Zainteresowany jest podatnikiem VAT. Ponadto, Przedmiot
    Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki
    powiązanej, po jego wniesieniu, będzie wykorzystywany przez Zainteresowanego do
    prowadzenia działalności gospodarczej, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Jeżeli Dyrektor uzna stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 2 za nieprawidłowe - tj.
    stwierdzi, że zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych), który
    Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej nie
    stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o
    VAT, w związku z czym jego dostawa powinna być opodatkowania VAT, nie znajdzie
    zastosowania art. 88 ust. 3a pkt ustawy o VAT.
    Tym samym, wobec braku jakichkolwiek innych przesłanek wyłączających prawo do
    odliczenia, Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu nabycia ww. składników majątkowych.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek - 12 grudnia 2018 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak 0114-KDIP1-2.4012.571.2018.2.MC, w której uznałem Państwa stanowisko w zakresie:
        posiadania przez Wnioskodawcę stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej w Polsce za nieprawidłowe,
        uznania zespołu składników majątkowych wnoszonych przez Wnioskodawcę w
        drodze aportu do Spółki powiązanej za zorganizowaną część przedsiębiorstwa za
        prawidłowe,
        prawa do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup
        przenoszonych przez Wnioskodawcę składników majątku za prawidłowe,
        miejsca opodatkowania usług świadczonych na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę
        powiązaną na podstawie Umowy produkcyjnej za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Państwu 13 grudnia 2018 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    14 stycznia 2019 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie. Skarga wpłynęła 21 stycznia 2019 r.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przekazał skargę zgodnie z właściwością do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
    Wnieśli Państwo o:

    1) uchylenie zaskarżonej Interpretacji w części, w jakiej Dyrektor uznał za nieprawidłowe
      stanowisko Skarżącej w zakresie:
        braku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
        Polsce po planowanym zwiększeniu zakresu produkcji i reorganizacji, oraz
        miejsca opodatkowania usług świadczonych na rzecz Spółki przez Spółkę
        powiązaną na podstawie Umowy produkcyjnej.
    2) zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa
      procesowego według norm przepisanych.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną interpretację z 12 grudnia
    2018 r. znak 0114-KDIP1-2.4012.571.2018.2.MC w zaskarżonej części, to jest w zakresie
    posiadania przez skarżącą stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    Polsce oraz miejsca opodatkowania usług świadczonych na rzecz skarżącej przez spółkę
    powiązaną na podstawie umowy produkcyjnej, czyli w zakresie, w jakim stanowisko
    skarżącej uznano za nieprawidłowe - wyrokiem z 12 października 2020 r. sygn. akt I SA/Gl
    1051/19.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny - wyrokiem 3 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 716/21 oddalił
    skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretację, stał się prawomocny od 3 grudnia 2024 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu
      wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie
      postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa
      uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
        ponownie rozpatruję Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji
        indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku
        jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Należy zaznaczyć, że niniejszą interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego
    obowiązujących w dacie wydania pierwotnego rozstrzygnięcia, bowiem niniejsza
    interpretacja stanowi ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy w wyniku prawomocnego
    orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 12 października 2020 r.
    sygn. akt I SA/Gl 1051/19 oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 grudnia 2024 r.
    sygn. akt I FSK 716/21.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają ww. czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem
    ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez
    które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z okoliczności przedmiotowej sprawy wynika, że Wnioskodawca jest podmiotem prawa
    niemieckiego, prowadzącym działalność w zakresie produkcji i dystrybucji wysokiej jakości
    przemysłowego sztucznego jedwabiu. Spółka jest zarejestrowana jako podatnik VAT w
    Niemczech. Od czerwca 2017 r. Spółka jest również zarejestrowana jako podatnik VAT
    czynny na terytorium Polski. W związku z prowadzoną działalnością, Spółka nawiązała
    współpracę z podmiotem trzecim, polską spółką (Podwykonawca), któremu zleciła
    wykonywanie dwóch etapów przetwarzania przemysłowego sztucznego jedwabiu w
    Polsce, tj. proces skręcania oraz tkania przędzy jedwabnej. Czynności te dokonywane są
    na podstawie zawartej pomiędzy stronami umowy produkcji na zlecenie (Kontrakt).
    Począwszy od 2017 r., Spółka nieodpłatnie udostępnia Podwykonawcy maszyny służące
    do wykonywania zleconych mu czynności związanych z procesem wicia i przędzenia
    włókien. Wnioskodawca zapewnia także Podwykonawcy półprodukty, na których
    wykonywane są zlecone mu czynności, wytworzone na wcześniejszych etapach produkcji.
    Półprodukty przemieszczane są do Polski z Niemiec (jako towary własne Spółki), przy czym
    przemieszczenie to nie stanowi dla Spółki wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów,
    zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 ustawy. Obecnie, część zleconych przez Spółkę procesów
    odbywa się w halach produkcyjnych należących do Podwykonawcy, które na podstawie
    odrębnej umowy są dzierżawione przez Wnioskodawcę, zaś część w halach należących do
    Wnioskodawcy, udostępnionych nieodpłatnie Podwykonawcy. Wszystkie czynności
    produkcyjne są wykonywane wyłącznie przez pracowników zatrudnionych przez
    Podwykonawcę, zaś pracownicy Spółki w żaden sposób w nich nie uczestniczą.
    Podwykonawca z tytułu wykonania zleconych czynności otrzymuje wynagrodzenie,
    którego wysokość kalkulowana jest za pomocą metody „koszt plus”. Przez cały czas
    trwania procesu przetwarzania, właścicielem półproduktów jest Spółka. Po zakończeniu
    etapu produkcyjnego wykonywanego przez Podwykonawcę, powstałe w wyniku tego
    procesu półprodukty są dostarczane do zakładów produkcyjnych Spółki na terytorium
    Niemiec, gdzie podlegają kolejnym etapom produkcji. Następnie gotowe produkty są
    sprzedawane przez Wnioskodawcę do nabywców na terenie całej Europy, w tym także do
    Polski. Proces sprzedaży jest w całości prowadzony przez Spółkę bezpośrednio z
    terytorium Niemiec. Podwykonawca nie wykonuje żadnych czynności związanych ze
    sprzedażą produktów Spółki, jak i nie świadczy jakichkolwiek usług marketingowych na jej
    rzecz. Realizowana w Polsce część procesu produkcji jest nadzorowana przez polską
    spółkę (Spółka powiązana). Właścicielem Spółki powiązanej jest spółka C. GmbH (Spółka
    matka), która posiada 100% jej udziałów, oraz 99,9% udziałów Wnioskodawcy. Obecnie,
    Spółka powiązana wykonuje wyłącznie czynności związane z kontrolą procesu
    produkcyjnego oraz wytworzonych przez Podwykonawcę półproduktów pod względem ich
    zgodności z wymogami jakościowymi określonymi w Kontrakcie, a następnie przedkłada
    raporty z przeprowadzonych czynności kontrolnych bezpośrednio Spółce. Jeden z

    członków zarządu Spółki powiązanej (Dyrektor zarządzający) jest pracownikiem
    Wnioskodawcy, jednakże został on oddelegowany przez Spółkę do Spółki powiązanej i
    wykonuje pracę na jej rzecz, zaś Wnioskodawca obciąża Spółkę powiązaną kosztami
    wynagrodzenia Dyrektora. Pracownicy Spółki powiązanej, w tym Dyrektor zarządzający,
    nie mają żadnych uprawnień do działania w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy, a także nie
    są uprawnieni do bezpośredniej interwencji w czynności wykonywane przez
    Podwykonawcę. Za świadczone usługi Spółka powiązana otrzymuje wynagrodzenie
    kalkulowane na zasadzie „koszt plus”.
    Wnioskodawca planuje w najbliższym czasie zwiększyć zakres oraz wolumen produkcji w
    Polsce. W związku z powyższym, pod koniec 2015 r. Spółka nabyła dwie hale produkcyjne
    (które są obecnie udostępniane nieodpłatnie Podwykonawcy). Ponadto, Wnioskodawca
    zakupił również jednostkę produkcyjną (jednostkę zanurzającą) od ukraińskiego
    przedsiębiorcy, dodatkowe maszyny do skręcania i tkania przędzy oraz wyposażenie,
    które są obecnie montowane w nabytych przez Spółkę halach. W związku z planowaną
    ekspansją w Polsce, Spółka planuje rozszerzenie prowadzonej działalności w Polsce oraz
    zmiany w strukturze organizacyjnej.
    Wnioskodawca pragnie zaoferować swoim klientom zwiększone ilości przetworzonej
    przędzy, w związku z czym podjął decyzję o rozbudowie zaplecza (w zakresie maszyn i
    wyposażenia) wykorzystywanego w procesie skręcania i tkania włókien oraz inwestycji w
    jednostkę zanurzającą, obecnie montowaną w (...). Po instalacji jednostki zanurzającej,
    proces przerobu przędzy będzie mógł odbywać się w całości na terytorium Polski (w ujęciu
    ilościowym jednak nie cała przędza, która będzie tkana i skręcana w Polsce, ostatecznie
    będzie również tutaj poddawana procesowi zanurzania). Oznacza to, że wytworzone w
    Polsce produkty przeznaczone na rynki Europy Wschodniej oraz Polski nie będą już
    przemieszczane z powrotem do zakładu Spółki w Niemczech, lecz będą wysyłane do
    klientów z obszaru Europy Wschodniej bezpośrednio z Polski. Wnioskodawca będzie
    rozpoznawać w Polsce czynności opodatkowane VAT (dostawy krajowe, dostawy
    wewnątrzwspólnotowe, eksport). Natomiast półprodukty do produkcji wyrobów finalnych
    przeznaczonych na inne rynki będą w dalszym ciągu przemieszczane z powrotem do
    Niemiec, w celu dalszego przetworzenia, a następnie sprzedaży z tego kraju. Z uwagi na
    to, że Podwykonawca nie posiada niezbędnego know-how oraz odpowiedniego personelu
    do realizacji nowego etapu produkcji - „zanurzania”, w celu jego wykonywania, Spółka
    powiązana zatrudni dodatkowy personel posiadający specjalistyczną wiedzę w tym
    zakresie. Ponadto, Spółka powiązana zatrudni dodatkowych pracowników, którzy będą
    odpowiedzialni za obsługę magazynu oraz logistykę lub, alternatywnie, będzie nabywać te
    usługi od Podwykonawcy lub innego podmiotu trzeciego. Kadra zarządzająca Spółki
    powiązanej będzie składała się z polskiego rezydenta zatrudnionego przez Spółkę
    powiązaną oraz pracownika Wnioskodawcy, oddelegowanego na część wymiaru czasu
    pracy do Spółki powiązanej, w celu objęcia w niej funkcji Dyrektora Finansowego (CFO) i
    dyrektora zarządzającego („managing director”). Wszystkie czynności związane ze
    sprzedażą produktów, dystrybucją, kontaktami z klientami, czy działalnością
    marketingową będą nadal prowadzone przez Spółkę bezpośrednio z terytorium Niemiec
    (niezależnie od tego czy w Polsce będzie odbywał się cały proces przetwarzania czy tylko
    jego część). Spółka powiązana nie będzie brała udziału w tych czynnościach oraz nie
    będzie miała jakiegokolwiek bezpośredniego kontaktu z klientami Wnioskodawcy. Zakres
    czynności pomocniczych wykonywanych przez Spółkę powiązaną - oprócz przerobu
    przędzy - będzie obejmował wyłącznie procesy „techniczne” takie jak magazynowanie
    wyrobów gotowych, procesy logistyczne (w oparciu o dokumenty wysyłkowe sporządzone
    przez Spółkę w Niemczech). Czynności te będą miały wyłącznie charakter pomocniczy,
    wtórny do działań podejmowanych przez Spółkę na terytorium Niemiec. Realizacja
    zamówień oraz wszystkie inne czynności będą się odbywały zgodnie z wytycznymi i
    wymogami przekazanymi z siedziby Spółki w Niemczech.
    Planowana reorganizacja zakłada, że Spółka powiązana stanie się głównym wykonawcą
    dla Wnioskodawcy w Polsce, zaś dotychczasowy Podwykonawca Spółki zostanie

    podwykonawcą Spółki powiązanej w zakresie dwóch etapów produkcji, tj. skręcania oraz
    tkania przędzy jedwabnej. Spółka matka oraz Wnioskodawca podpiszą umowę, w wyniku
    której Wnioskodawca nabędzie wszystkie udziały Spółki powiązanej.
    Umowa produkcyjna będzie obejmować swoim zakresem wszystkie etapy przetwarzania
    przędzy. Na podstawie Umowy produkcyjnej, Spółka powiązana będzie zobowiązana do
    obróbki produktów wstępnych dostarczonych przez Wnioskodawcę według technicznych
    specyfikacji Wnioskodawcy. Umowa obejmować będzie takie prace jak skręcanie, tkanie,
    impregnację (zanurzanie), a także związane z tym poszczególne prace pomocnicze. Do
    prac pomocniczych będą należeć usługi magazynowania i logistyki. Spółka powiązana
    będzie mogła przy tym nabywać określone prace/czynności od Podwykonawcy. Ponadto
    Spółka powiązana zobowiązana będzie do nadzorowania i przeprowadzania jakościowych
    kontroli prac Podwykonawcy. Spółka powiązana będzie kontrolować proces produkcyjny i
    sprawdzać możliwości jego optymalizacji, aby zagwarantować i podnieść jakość
    produktów pośrednich (produkty wstępne, które zostały ulepszone w etapach
    produkcyjnych skręcania i tkania). Spółka powiązana zobowiązana będzie również do
    nadzorowania i przeprowadzania kontroli jakościowych służących ulepszeniu produktów
    pośrednich i produktów końcowych, które Spółka powiązana będzie samodzielnie
    przeprowadzać zgodnie z wytycznymi jakościowymi Wnioskodawcy. Wszystkie produkty
    wstępne i pośrednie, które Spółka powiązana otrzyma do obróbki od Wnioskodawcy
    pozostaną własnością Wnioskodawcy. Usługi logistyczne świadczone przez Spółkę
    powiązaną na rzecz Wnioskodawcy będą mieć charakter kompleksowy i będą obejmować
    m.in. przyjmowanie wyrobów końcowych z produkcji, ich przechowywanie, pakowanie
    /przepakowywanie, załadunek. Umowa produkcyjna nie będzie przyznawała Spółce prawa
    do używania konkretnej powierzchni magazynowej, w tym prawa do zarządzania tą
    powierzchnią czy do decydowania o sposobie i miejscu składowania produktów w
    magazynie. Spółka będzie posiadała natomiast prawo wstępu do wszystkich
    nieruchomości (zarówno tych, które zostaną przekazane Spółce powiązanej, jak i
    będących własnością Podwykonawcy) oraz dostęp do maszyn, głównie na potrzeby
    przeprowadzania kontroli technologicznych.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą między innymi ustalenia, czy będzie posiadać na
    terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Odnosząc się do niniejszych wątpliwości Wnioskodawcy należy wskazać, że dla
    ujednolicenia stosowanych zasad dotyczących miejsca opodatkowania transakcji
    podlegających opodatkowaniu definicja „stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej” została zawarta w Rozporządzeniu wykonawczym Rady (UE) Nr 282/2011 z
    dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, stosowanego w tym zakresie
    od dnia 1 lipca 2011 r. zwanego dalej „rozporządzeniem”.
    Z części wstępnej (preambuły) - punkt (4) wynika, że podstawowym celem niniejszego
    rozporządzenia jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu VAT, poprzez
    określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w szczególności w
    odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz miejsca transakcji
    podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności określoną w art. 5 ust.
    4 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie wykracza poza to, co jest
    konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia, jako wiążącego i mającego
    bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach członkowskich, w sposób
    najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.
    Natomiast w punkcie (14) stwierdzono, że aby zapewnić jednolite stosowanie zasad
    dotyczących miejsca dokonania transakcji podlegających opodatkowaniu, należy wyjaśnić
    pojęcia, takie jak: siedziba działalności gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu.

    Stosowanie możliwie jak najbardziej precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno
    ułatwić stosowanie tych pojęć w praktyce; należy przy tym uwzględniać orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości.
    W myśl art. 11 ust. 1 rozporządzenia:
      na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby
      działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego
      rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią
      strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i
      wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia:
      na użytek stosowania następujących artykułów stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności
      gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego rozporządzenia - które
      charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie
      zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie usług, które
      wykonuje:
      a) art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
      b) począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE;
      c) do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
      d) art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
    Stosownie do art. 11 ust. 3 rozporządzenia:
      fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by
      uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 53 ust. 1 rozporządzenia:
      na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej podatnika jest brane pod uwagę wyłącznie wtedy, gdy
      charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w zakresie
      zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy towarów
      lub świadczenie usług, w których uczestniczy.
    Przy wykładni pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”, odwołując
    się do orzeczeń TSUE, należy wskazać, że o ww. miejscu można mówić jeżeli występuje
    odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do
    prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna minimalna skala działalności
    gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest
    prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność z tego miejsca jest prowadzona
    w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa. W tym
    zakresie aktualne jest orzecznictwo TSUE, m.in. wyrok C-168/84 Gunter Berkholz, C-231/94
    Faaborg Gelting Linien A/S, C-190/95 ARO Lease BV, C-260/95 Commissioners of Customs
    and Excise v. DFDS A/S, C-390/96 Lease Plan Luxembourg SA, jak również C-605/12
    Welmory Sp. z o.o.
    Z uwagi na ww. definicję stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającą z
    przedmiotowego rozporządzenia wykonawczego 282/2011, jak również utrwalone
    orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwa polskich
    sądów administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek,
    których zaistnienie powoduje, że można mówić o „stałym miejscu prowadzenia
    działalności”. Jak wynika z samej nazwy „stały”, to trwale związany z danym miejscem,
    nieprzenośny, niezmienny. Powyższe wskazuje, że stałe miejsce prowadzenia działalności

    charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala
    na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający, czy
    też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która
    stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale.
    Zaangażowanie, o którym mowa powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-
    rzeczowy, pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla
    uznania, że określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest
    istnienie w tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego, który
    samodzielnie może świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w
    stałym miejscu prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn.
    powtarzalny i nieprzemijający.
    Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności, w ocenie tut. Organu, nie sposób
    również rozpatrywać w oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z uwagi na wskazane w powołanym wyżej przepisie kryteria, stwierdzić należy, że podmiot
    posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy
    wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany
    oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której dokonuje czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług. Przyjąć zatem należy, że infrastruktura techniczna i
    zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z dokonywaniem czynności
    podlegających opodatkowaniu. Zatem koniecznym jest dla uznania za stałe miejsce
    prowadzenia działalności aby to miejsce nie tylko wykorzystywało towary i usługi, lecz
    także samo mogło wykonywać czynności podlegające opodatkowaniu zgodnie z art. 5 ust.
    1 ustawy. Przy czym, nie jest konieczne dla uznania działalności podmiotu za stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, aby przy wykorzystaniu wystarczających
    środków sam podmiot świadczył usługi czy też dokonywał dostaw towarów. Ważne
    również aby stworzona struktura działalności podmiotu miała możliwość odbioru i
    korzystania z usług dostarczonych na własne potrzeby.
    Jednocześnie do przyjęcia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    danym państwie nie jest konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i
    technicznego, podatnikowi musi jednak przysługiwać - na podstawie wymogu
    wystarczającej stałości miejsca działalności - porównywalna kontrola nad zapleczem
    personalnym i technicznym usługodawcy porównywalna do tej jaką sprawuje nad
    zapleczem własnym.
    Na podstawie wymienionych przesłanek można uznać, że jeżeli dany podmiot posiada w
    danym państwie swój personel oraz strukturę (w tym infrastrukturę techniczną),
    cechującą się odpowiednią stałością, to posiada stałe miejsce prowadzenia działalności w
    tym państwie. Bez znaczenia pozostaje natomiast - co należy podkreślić - czy są to
    pracownicy zatrudnieni bezpośrednio przez ten podmiot, czy też „własna” infrastruktura.
    Orzecznictwo TSUE wskazuje bowiem, że także korzystanie z zasobów ludzkich i
    technicznych innego podmiotu może prowadzić do powstania stałego miejsca
    prowadzenia działalności w innym kraju.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz obowiązujące
    przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, że Wnioskodawca nie będzie posiadał
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Wnioskodawca nie
    zorganizuje bowiem na terytorium kraju w sposób stały odpowiednich zasobów
    osobowych i technicznych umożliwiających samodzielne prowadzenie działalności
    gospodarczej. Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca na terytorium Niemiec prowadzi

    działalność w zakresie produkcji i dystrybucji wysokiej jakości przemysłowego sztucznego
    jedwabiu. Obecnie, Wnioskodawca zlecił Podwykonawcy wykonanie dwóch etapów
    przetwarzania przemysłowego sztucznego jedwabiu w Polsce. Wnioskodawca udostępnia
    Podwykonawcy maszyny służące do wykonania zleconych mu czynności związanych z
    procesem wicia i przędzenia włókien oraz zapewnia półprodukty. Część zleconych przez
    Spółkę procesów odbywa się w halach produkcyjnych należących do Podwykonawcy,
    które są dzierżawione przez Wnioskodawcę, zaś część w halach należących do
    Wnioskodawcy, udostępnionych nieodpłatnie Podwykonawcy. Po zakończeniu etapu
    produkcyjnego wykonywanego przez Podwykonawcę, powstałe w wyniku tego procesu
    półprodukty są dostarczane do zakładów produkcyjnych Spółki na terytorium Niemiec,
    gdzie podlegają kolejnym etapom produkcji. Realizowana w Polsce część procesu
    produkcji jest nadzorowana przez Spółkę powiązaną. Wnioskodawca planuje w
    najbliższym czasie zwiększyć zakres oraz wolumen produkcji w Polsce. Wnioskodawca
    nabył dwie hale produkcyjne (które są obecnie udostępniane nieodpłatnie
    Podwykonawcy). Ponadto, Wnioskodawca zakupił również jednostkę produkcyjną
    (jednostkę zanurzającą) od ukraińskiego przedsiębiorcy, dodatkowe maszyny do skręcania
    i tkania przędzy oraz wyposażenie, które są obecnie montowane w nabytych przez
    Wnioskodawcę halach. W związku z planowaną ekspansją w Polsce, Spółka planuje
    rozszerzenie prowadzonej działalności w Polsce oraz zmiany w strukturze organizacyjnej.
    Wnioskodawca pragnie zaoferować swoim klientom zwiększone ilości przetworzonej
    przędzy, w związku z czym podjął decyzję o rozbudowie zaplecza (w zakresie maszyn i
    wyposażenia) wykorzystywanego w procesie skręcania i tkania włókien oraz inwestycji w
    jednostkę zanurzającą, obecnie montowaną w (...). Po instalacji jednostki zanurzającej,
    proces przerobu przędzy będzie mógł odbywać się w całości na terytorium Polski.
    Wytworzone w Polsce produkty przeznaczone na rynki Europy Wschodniej oraz Polski nie
    będą już przemieszczane z powrotem do zakładu Spółki w Niemczech, lecz będą wysyłane
    do klientów z obszaru Europy Wschodniej bezpośrednio z Polski. Planowana reorganizacja
    zakłada, że Spółka powiązana stanie się głównym wykonawcą dla Wnioskodawcy w Polsce,
    zaś dotychczasowy Podwykonawca Spółki zostanie podwykonawcą Spółki powiązanej w
    zakresie dwóch etapów produkcji tj. skręcania oraz tkania przędzy jedwabnej.
    Wnioskodawca przeniesie do Spółki powiązanej w drodze aportu wszystkie składniki
    majątkowe (materialne oraz niematerialne), które posiada w Polsce, w tym składniki, które
    obecnie wykorzystuje do działalności prowadzonej w Polsce (tj. wykonywania dwóch
    etapów produkcji sztucznego jedwabiu), jak i te, które nabył w celu zwiększenia zakresu
    produkcji w Polsce (Przedmiot Aportu). Wnioskodawca oraz Spółka powiązana zawrą
    umowę produkcji na zlecenie (Umowa produkcyjna). Umowa produkcyjna będzie
    obejmować swoim zakresem wszystkie etapy przetwarzania przędzy. Na podstawie
    Umowy produkcyjnej Spółka powiązana będzie zobowiązana do obróbki produktów
    wstępnych dostarczonych przez Wnioskodawcę według technicznych specyfikacji
    Wnioskodawcy. Umowa będzie obejmować takie prace jak skręcanie, tkanie, impregnację
    (zanurzanie), a także związane z tym poszczególne prace pomocnicze. Do prac
    pomocniczych będą należeć usługi magazynowania i logistyki. Spółka powiązana będzie
    mogła przy tym nabywać określone prace/czynności od Podwykonawcy. Spółka powiązana
    będzie kontrolować proces produkcyjny i sprawdzać możliwości jego optymalizacji, aby
    zagwarantować i podnieść jakość produktów pośrednich (produkty wstępne, które zostały
    ulepszone w etapach produkcyjnych skręcania i tkania). Spółka powiązana zobowiązana
    będzie również do nadzorowania i przeprowadzania kontroli jakościowych służących
    ulepszeniu produktów pośrednich i produktów końcowych, które Spółka powiązana
    będzie samodzielnie przeprowadzać zgodnie z wytycznymi jakościowymi Wnioskodawcy.
    Wszystkie produkty wstępne i pośrednie, które Spółka powiązana otrzyma do obróbki od
    Wnioskodawcy pozostaną własnością Wnioskodawcy. Usługi logistyczne świadczone przez
    Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy będą mieć charakter kompleksowy i będą
    obejmować m.in. przyjmowanie wyrobów końcowych z produkcji, ich przechowywanie,
    pakowanie/przepakowywanie, załadunek.

    Za „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” należy uznać każde miejsce inne
    niż siedziba działalności gospodarczej podatnika, jeżeli łącznie zostaną spełnione warunki:
    posiadania w tym miejscu zaplecza personalnego i technicznego, ponadto zaplecze to
    musi posiadać strukturę, która umożliwia odbiór i wykorzystanie nabywanych usług dla
    własnych potrzeb oraz musi charakteryzować się stałością.
    Dla istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie jest konieczne
    posiadanie własnego zaplecza personalnego oraz technicznego i kryterium to może być
    spełnione również w przypadku korzystania przez usługobiorcę z personelu i
    infrastruktury technicznej usługodawcy. Jednak w takim przypadku zaplecze to musi być
    dostępne dla usługobiorcy jak jego własne, tj. usługobiorca musi sprawować nad nim
    kontrolę porównywalną do tej, jaką sprawuje nad zapleczem własnym.
    W analizowanej sprawie Wnioskodawca oraz Spółka powiązana zawrą umowę produkcji
    na zlecenie obejmującą swoim zakresem wszystkie etapy przetwarzania (Umowę
    produkcyjną), która obejmie swoim zakresem również dodatkowe usługi magazynowania i
    logistyki. Usługi logistyczne świadczone przez Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy
    będą mieć charakter kompleksowy i będą obejmować m.in. przyjmowanie wyrobów
    końcowych z produkcji, ich przechowywanie, pakowanie/przepakowywanie, załadunek etc.
    Umowa nie będzie przyznawała Spółce prawa do używania konkretnej powierzchni
    magazynowej, w tym prawa do zarządzania tą powierzchnią czy do decydowania o
    sposobie i miejscu składowania produktów w magazynie. Z uwagi na to, że
    Podwykonawca nie posiada niezbędnego know-how oraz odpowiedniego personelu do
    realizacji nowego etapu produkcji - „zanurzania”, w celu jego wykonywania, Spółka
    powiązana zatrudni dodatkowy personel posiadający specjalistyczną wiedzę w tym
    zakresie. Ponadto, Spółka powiązana zatrudni dodatkowych pracowników, którzy będą
    odpowiedzialni za obsługę magazynu oraz logistykę lub, alternatywnie, będzie nabywać te
    usługi od Podwykonawcy lub innego podmiotu trzeciego.
    Zatem w związku z zawarciem Umowy produkcyjnej Wnioskodawca będzie korzystać z
    zaplecza personalnego Spółki powiązanej. Jednak nie można uznać, że zaplecze to będzie
    dostępne dla Wnioskodawcy jak własne. Tym samym Wnioskodawca nie będzie posiadać
    w Polsce odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego niezbędnego dla
    powstania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Także w zakresie zaplecza technicznego Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce
    infrastruktury wystarczającej do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Pod
    koniec 2015 r. Wnioskodawca nabył dwie hale produkcyjne (które są obecnie
    udostępniane nieodpłatnie Podwykonawcy). Ponadto, Wnioskodawca zakupił również
    jednostkę produkcyjną (jednostkę zanurzającą) od ukraińskiego przedsiębiorcy,
    dodatkowe maszyny do skręcania i tkania przędzy oraz wyposażenie, które są obecnie
    montowane w nabytych przez Wnioskodawcę halach. W związku z planowaną ekspansją w
    Polsce, Wnioskodawca planuje rozszerzenie prowadzonej działalności w Polsce oraz
    zmiany w strukturze organizacyjnej. Wnioskodawca przeniesie do Spółki powiązanej w
    drodze aportu wszystkie składniki majątkowe (materialne oraz niematerialne), które
    posiada w Polsce, w tym składniki, które obecnie wykorzystuje do działalności
    prowadzonej w Polsce (tj. wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu -
    procesu skręcania oraz tkania przędzy jedwabnej), jak i te, które nabyła w celu zwiększenia
    zakresu produkcji w Polsce (Przedmiotem Aportu). Tak więc wszystkie składniki
    majątkowe, które obecnie Wnioskodawca posiada w Polsce zostaną wniesione aportem
    do Spółki powiązanej, a zatem Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce żadnych
    składników materialnych, jak i niematerialnych. W konsekwencji Wnioskodawca nie będzie
    posiadał również zaplecza technicznego na terytorium Polski.
    Ponadto wszystkie czynności związane ze sprzedażą produktów, dystrybucją, kontaktami z
    klientami, czy działalnością marketingową będą nadal prowadzone przez Wnioskodawcę
    bezpośrednio z terytorium Niemiec (niezależnie od tego czy w Polsce będzie odbywał się
    cały proces przetwarzania czy tylko jego część). Spółka powiązana nie będzie brała udziału

    w tych czynnościach oraz nie będzie miała jakiegokolwiek bezpośredniego kontaktu z
    klientami Wnioskodawcy. Zakres czynności pomocniczych wykonywanych przez Spółkę
    powiązaną - oprócz przerobu przędzy - będzie obejmował wyłącznie procesy „techniczne”
    takie jak magazynowanie wyrobów gotowych, procesy logistyczne (w oparciu o
    dokumenty wysyłkowe sporządzone przez Wnioskodawcę w Niemczech). Czynności te
    będą miały wyłącznie charakter pomocniczy, wtórny do działań podejmowanych przez
    Wnioskodawcę na terytorium Niemiec. Realizacja zamówień oraz wszystkie inne czynności
    będą się odbywały zgodnie z wytycznymi i wymogami przekazanymi z siedziby Spółki w
    Niemczech.
    Do przyjęcia istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej ważne jest
    również, aby miejsce to charakteryzowało się „wystarczającą stałością”, czyli strukturą o
    wystarczającej (minimalnie wymaganej dla prowadzenia działalności gospodarczej)
    trwałości poprzez zorganizowanie zasobów ludzkich i zaplecza technicznego tak, aby miały
    one możliwości wykorzystania usług dla własnych potrzeb. Zatem, decydujący jest fakt, że
    struktura funkcjonująca przez określony czas charakteryzuje się wystarczającą stałością, a
    nie została założona dla potrzeb przemijających. W analizowanej sprawie Spółka nie
    będzie posiadać na terytorium Polski żadnych zasobów osobowych oraz technicznych
    niezbędnych do prowadzenia działalności nie można zatem uznać, że spełnione będzie
    kryterium stałości, bowiem kryterium to należy odnieść do obecności zasobów osobowych
    i technicznych.
    NSA w wyroku z 3 grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 716/21 wskazał, że:
      (...) stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej to miejsce (inne niż siedziba
      działalności gospodarczej), które charakteryzuje się następującymi znamionami: -
      wystarczającą stałością, - odpowiednim zapleczem personalnym i technicznym, -
      zdolnością odbierania i wykorzystania usług, jakie są dla niego świadczone, bądź
      zdolnością wykonywania usług.
      Uwzględniając wiążący w sprawie stan faktyczny należy całkowicie zgodzić się ze
      stanowiskiem Sądu pierwszej instancji, że do uznania istnienia stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku korzystania z zasobów
      usługodawcy niezbędne jest, aby dostępność innego zaplecza była porównywalna do
      dostępności zaplecza własnego. Jak podkreśla się w orzecznictwie, w takiej sytuacji
      podatnik - usługobiorca powinien sprawować określone władztwo, kontrolę nad tym
      zapleczem zarówno ludzkim, jak i technicznym. Skarżąca zaś nie będzie uprawniona
      do swobodnego korzystania z powierzchni produkcyjnej czy magazynowej Spółki
      Powiązanej. Nie będzie mogła również swobodnie dysponować maszynami i innymi
      urządzeniami produkcyjnymi będącymi w posiadaniu Spółki Powiązanej. Należy
      bowiem zaznaczyć, że Spółka Powiązana nie będzie udostępniała Spółce omawianych
      zasobów, np. w oparciu o umowę dzierżawy czy użyczenia, lecz będzie je wyłącznie
      wykorzystywała do celów świadczenia usług na rzecz Spółki. Skarżąca nie będzie zatem
      mogła w żadnym wypadku dysponować przedmiotowym zapleczem technicznym w
      celu prowadzenia działalności gospodarczej. Będzie jedynie nabywała usługi
      świadczone na jej rzecz przez Spółkę Powiązaną.
      Nie można również uznać, że pracownicy zatrudnieni obecnie przez Spółkę Powiązaną,
      jak i pracownicy, którzy mają zostać zatrudnieni w celu obsługi magazynu, logistyki i
      nowego etapu produkcji, mogą być uznani za zasoby personalne Spółki w Polsce.
      Osoby te będą bowiem wykonywać prace na rzecz Spółki wyłącznie w ramach usług
      świadczonych na rzecz Spółki przez Spółkę Powiązaną. Będą w tym zakresie działać na
      rzecz swojego pracodawcy, nie zaś na rzecz Spółki. Zwierzchnictwo nad tymi osobami
      będzie sprawować w całości Spółka Powiązana. Wnioskodawca nie będzie zaś miał nad
      nimi jakiejkolwiek kontroli. W szczególności pracownicy Spółki Powiązanej nie będą
      umocowani do negocjowania i zawierania umów w imieniu Spółki ani do
      jakiegokolwiek działania w imieniu i na rzecz Spółki. W konsekwencji, nie będą oni
      mogli zostać uznani za zasoby personalne Spółki. Spółka dodała, że działania

      pracowników Spółki Powiązanej, które będą podejmowane na terenie Polski nie będą
      służyć dokonywaniu przez Spółkę czynności podlegających opodatkowaniu VAT w
      Polsce (sprzedaż przetworzonego przemysłowego sztucznego jedwabiu), lecz będą
      mieć wyłącznie charakter pomocniczy (wsparcie procesu produkcji, magazynowanie,
      logistyka). Wszelkie czynności związane ze sprzedażą produktów, kontaktem z
      klientami, marketingiem będą nadal prowadzone przez Spółkę bezpośrednio z
      terytorium Niemiec. Także wszelkie czynności decyzyjne (zarządcze) związane z
      działalnością Spółki będą wykonywane z miejsca siedziby Spółki, tj. z Niemiec, co
      również wyklucza możliwość uznania, iż Spółka będzie posiadać stałe miejsce
      prowadzenia działalności w Polsce. Jednocześnie zarządzanie sprzedażą produktów,
      która będzie wykonywana na terytorium Polski odbywać się będzie również z miejsca
      siedziby Spółki, tj. z Niemiec. Spółka nie będzie posiadała w Polsce wystarczających
      zasobów, aby móc prowadzić niezależną działalność w tym zakresie. Również fakt
      przechowywania towarów w magazynie Spółki Powiązanej i wysyłka towarów do
      nabywców z tego magazynu, mające na celu zmniejszenie kosztów związanych z
      obsługą logistyczną wyprodukowanych towarów, nie będą mieć wpływu na procesy
      związane ze sprzedażą towarów Spółki, które w dalszym ciągu będą podejmowane w
      kraju siedziby Spółki.
    Zatem oceniając całokształt okoliczności niniejszej sprawy należy stwierdzić,
    Wnioskodawca nie będzie posiadał w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej. W analizowanej sprawie nie będą spełnione przesłanki do uznania opisanej
    w zdarzeniu przyszłym działalności Wnioskodawcy za stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej na terytorium Polski, które cechuje się wystarczającą stałością
    oraz odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie posiadania stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest ustalenie, czy zespół składników
    majątkowych (materialnych i niematerialnych), który Wnioskodawca planuje wnieść w
    drodze wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a w związku z tym dostawa tych
    składników będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy.
    W odniesieniu do niniejszych wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że w świetle art.
    6 pkt 1 ustawy:
      przepisów ustawy, nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zatem, w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel,
    np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a
    więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być
    interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a
    zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu
    cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że:

      pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i
      finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników
      materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji
      określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
      przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie, które winno zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych).
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy
    czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której
    przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie
    przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona - obiektywnie oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako
    samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest
    wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać
    pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące w takich
    wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych
    składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz
    zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj
    rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Zatem na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania,

    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie,
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia
    poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C- 497
    /01, Zita Modes Sarl stwierdził, że:
      celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
      przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
      przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
      zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
      wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT,
      to zasada ta ma zastosowanie - nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania
      do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu - do każdego
      wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając
      składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub
      część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
      Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego
      przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży
      zapasów.
    Mając na uwadze powyższe orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości UE należy stwierdzić, że
    zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w
    powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym
    przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na
    badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych
    składników rzeczowych. Tym samym, składniki niematerialne nie stanowią
    konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części
    majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w związku z planowaną
    ekspansją w Polsce zamierza dokonać zmian struktury organizacyjnej prowadzonej
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca przeniesie do Spółki powiązanej w drodze
    aportu wszystkie składniki majątkowe (materialne oraz niematerialne), które posiada w
    Polsce, w tym składniki, które obecnie wykorzystuje do działalności prowadzonej w Polsce
    (tj. wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu - procesu skręcania oraz
    tkania przędzy jedwabnej), jak i te, które nabyła w celu zwiększenia zakresu produkcji w
    Polsce (Przedmiot Aportu). W ramach planowanego aportu zostaną przeniesione w
    szczególności prawo własności wszystkich nieruchomości, które Spółka posiada w Polsce,
    prawo własności wszystkich maszyn, urządzeń oraz wyposażenia, które Spółka posiada w
    Polsce, umowy związane z ogólnym funkcjonowaniem nieruchomości (m.in. umowa na
    media), Kontrakt zawarty poprzednio przez Wnioskodawcę i Podwykonawcę oraz umowę
    dzierżawy hal będących własnością Podwykonawcy na rzecz Spółki, prawa i obowiązki,

    które są związane z wnoszonymi składnikami majątkowymi. Nie dojdzie natomiast do
    przeniesienia do Spółki powiązanej zobowiązań. Ponadto, także pracownicy Spółki nie
    zostaną przeniesieni, lecz jeden pracownik Spółki zostanie oddelegowany do Spółki
    powiązanej na część etatu w celu pełnienia funkcji Dyrektora Finansowego i Dyrektora
    zarządzającego tego podmiotu. Przedmiot Aportu, który Wnioskodawca planuje wnieść w
    drodze wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej będzie wyodrębniony finansowo w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy. Wnioskodawca wyodrębnił dla składników majątkowych
    znajdujących się na terytorium Polski oraz działalności prowadzonej w Polsce dwa
    odrębne centra kosztowe. W centrach tych rozpoznawane są wszystkie koszty związane z
    aktywami znajdującymi się w Polsce (tj. z Przedmiotem Aportu), jak i z procesami
    produkcji, które odbywają się na terytorium Polski. Wnioskodawca wyodrębnia w systemie
    finansowo-księgowym koszty związane z działalnością prowadzoną w Polsce przy użyciu
    składników majątkowych, które będą wnoszone do Spółki powiązanej. Jednocześnie, w
    przypadku uzyskiwania z działalności w Polsce (prowadzonej z wykorzystaniem aktywów
    Spółki zlokalizowanych w Polsce) przychodów, przychody te zostaną analogicznie
    wyodrębnione poprzez przypisanie do odpowiedniego centrum przychodów. Ponadto w
    analizowanym przypadku Przedmiot Aportu, który planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej będzie wyodrębniony funkcjonalnie w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy. Przedmiot Aportu nie jest formalnie wyodrębniony w
    ramach przedsiębiorstwa Spółki jako dział lub oddział na bazie statutu, regulaminu bądź
    też innego aktu o podobnym charakterze. Jednakże cechuje się on wyodrębnieniem
    organizacyjnym. Przedmiotem Aportu są bowiem wszystkie składniki majątkowe
    (nieruchomości, maszyny, wyposażenie oraz prawa i obowiązki z umów związanych z
    nieruchomością m.in. umowa produkcji na zlecenie oraz umowa dzierżawy hal i inne
    umowy), które służą Spółce wyłącznie do wykonywania działalności gospodarczej w Polsce
    - wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu w Polsce oraz do
    planowanego rozszerzenia produkcji. Nie służą one do pozostałej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy. Przedmiot Aportu jest funkcjonalnie odrębny od pozostałej
    części przedsiębiorstwa Spółki. Brak przeniesienia na Spółkę powiązaną pracowników
    wynika z faktu, że Spółka nie posiada w Polsce pracowników świadczących pracę na jej
    rzecz. Wnioskodawca nie potrzebuje w Polsce pracowników do prowadzonej działalności
    w zakresie przetwarzania sztucznego jedwabiu, z uwagi na to, że w tym zakresie korzysta z
    usług Podwykonawcy. Zgodnie z założeniem nowej struktury organizacyjnej, także Spółka
    powiązana będzie korzystać z usług Podwykonawcy w zakresie dwóch etapów produkcji -
    w tym celu, w ramach Przedmiotu Aportu, zostanie na Spółkę powiązaną przeniesiona
    dotychczasowa umowa z Podwykonawcą. W konsekwencji, Spółka powiązana po przejęciu
    Przedmiotu Aportu (w tym Kontraktu (umowy produkcji na zlecenie)) będzie w stanie
    kontynuować działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę w Polsce w zakresie dwóch
    etapów przetwarzania sztucznego jedwabiu. Ponadto, Spółka powiązana na bazie
    przenoszonych składników majątkowych będzie również w stanie rozszerzyć zakres tej
    działalności, tak aby cały proces przerobu przędzy mógł odbywać się w Polsce (w ramach
    Przedmiotu Aportu zostaną wniesione maszyny, wyposażenie oraz jednostka zanurzająca,
    obecnie montowana w (...), które Spółka powiązana będzie mogła wykorzystywać do
    świadczenia nowego etapu produkcji - procesu zanurzania). Po planowanej reorganizacji,
    Spółka powiązana stanie się głównym wykonawcą dla Wnioskodawcy w Polsce (Spółka
    powiązana będzie świadczyć swoje usługi na podstawie Umowy produkcyjnej obejmującą
    swoim zakresem wszystkie etapy przetwarzania). Przedmiot Aportu będzie
    wykorzystywany przez Spółkę powiązaną do świadczenia na rzecz Wnioskodawcy usług na
    podstawie Umowy produkcyjnej.
    Jak już wyjaśniono, zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we
    wzajemnych relacjach takich, aby można było mówić o nich jak o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest
    sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia

    jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa w
    momencie przekazania określonych składników majątkowych (na ile stanowią w nim w
    tym momencie wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane przepisy prawa
    podatkowego należy stwierdzić, że opisany przez Wnioskodawcę zespół składników
    majątkowych, który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego do
    Spółki powiązanej posiada cechy wymienione w art. 2 pkt 27e ustawy, tj. stanowi
    funkcjonalnie, organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie
    zespół składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do realizacji
    określonych zadań gospodarczych, które zarazem mogłyby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W analizowanym przypadku
    Przedmiotem Aportu będą wszystkie składniki majątkowe (materialne oraz niematerialne),
    które Wnioskodawca posiada w Polsce (składniki, które Wnioskodawca obecnie
    wykorzystuje do działalności prowadzonej w Polsce oraz składniki, które nabył w celu
    zwiększenia produkcji w Polsce). Jak wskazał Wnioskodawca, Przedmiot Aport, który
    planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego będzie wyodrębniony finansowo w
    przedsiębiorstwie Wnioskodawcy. Wnioskodawca wyodrębnił dla składników majątkowych
    znajdujących się na terytorium Polski oraz działalności prowadzonej w Polsce dwa
    odrębne centra kosztowe. W centrach tych rozpoznawane są wszystkie koszty związane z
    aktywami znajdującymi się w Polsce (tj. z Przedmiotem Aportu), jak i z procesami
    produkcji, które odbywają się na terytorium Polski. Wnioskodawca wyodrębnia w systemie
    finansowo-księgowym koszty związane z działalnością prowadzoną w Polsce przy użyciu
    składników majątkowych, które będą wnoszone do Spółki powiązanej. Jednocześnie, w
    przypadku przychodów w Polsce, przychody te zostaną wyodrębnione poprzez
    przypisanie do odpowiedniego centrum przychodów. Przedmiot Aportu będzie również
    wyodrębniony funkcjonalnie w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy. Przedmiotem Aportu są
    wszystkie składniki majątkowe, które służą Wnioskodawcy wyłącznie do wykonywania
    działalności gospodarczej w Polsce, nie służą one do pozostałej działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy. Przedmiot Aportu cechuje się wyodrębnianiem organizacyjnym, jest
    funkcjonalnie odrębny od pozostałej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Spółka
    powiązana po przejęciu Przedmiotu Aportu będzie w oparciu o Przedmiot Aportu
    kontynuować działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę w Polsce w zakresie dwóch
    etapów przetwarzania sztucznego jedwabiu.
    W konsekwencji, opisany przez Wnioskodawcę zespół składników majątkowych
    (materialnych i niematerialnych), który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu
    niepieniężnego do Spółki powiązanej, spełnia definicję zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa na podstawie art. 2 pkt 27e ustawy. Zatem aport zespołu składników
    majątkowych (materialnych i niematerialnych) będzie podlegał wyłączeniu z
    opodatkowania na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy i tym samym nie będzie podlegał
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania zespołu składników
    majątkowych wnoszonych w drodze aportu do Spółki powiązanej za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa należało uznać za prawidłowe.
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą również ustalenia czy w związku z neutralnością
    transferu Przedmiotu Aportu w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i wynikającą z tego
    zasadą powiązania zakupów Spółki ze sprzedażą opodatkowaną Spółki powiązanej,
    Wnioskodawcy przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur
    dokumentujących koszty zakupu przenoszonych składników majątku, poniesionych przez
    Spółkę przed przekazaniem maszyn/urządzeń Spółce powiązanej, jeżeli nie były one
    wykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W odniesieniu do niniejszych wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że zgodnie z art.
    86 ust. 1 ustawy:

      w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Ponadto w myśl art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy:
      kwotę podatku naliczonego stanowi kwota podatku należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest
        ich usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich
        nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,
      d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11.
    Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy:
      w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca przeniesie do Spółki powiązanej w drodze
    aportu wszystkie składniki majątkowe (materialne oraz niematerialne), które posiada w
    Polsce, w tym składniki, które obecnie wykorzystuje do działalności prowadzonej w Polsce
    (tj. wykonywania dwóch etapów produkcji sztucznego jedwabiu - procesu skręcania oraz
    tkania przędzy jedwabnej), jak i te, które nabył w celu zwiększenia zakresu produkcji w
    Polsce (Przedmiot Aportu). Po planowanej reorganizacji Spółka powiązana stanie się
    głównym wykonawcą dla Wnioskodawcy w Polsce (Spółka powiązana będzie świadczyć
    swoje usługi na podstawie Umowy produkcyjnej obejmującą swoim zakresem wszystkie
    etapy przetwarzania). Przedmiot Aportu będzie wykorzystywany przez Spółkę powiązaną
    do świadczenia na rzecz Wnioskodawcy usług na podstawie Umowy produkcyjnej. W

    konsekwencji, Przedmiot Aportu, po jego wniesieniu, będzie wykorzystywany do
    prowadzenia działalności gospodarczej, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak ustalono powyżej w niniejszej sprawie zespół składników majątkowych (materialnych i
    niematerialnych), który Wnioskodawca planuje wnieść w drodze wkładu niepieniężnego
    do Spółki powiązanej będzie stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 27e w zw. z art. 6 pkt 1 ustawy.
    Zatem biorąc pod uwagę przedstawione okoliczności sprawy stwierdzić należy, że w
    analizowanym przypadku Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z faktur dokumentujących koszty zakupu przenoszonych składników majątku,
    poniesionych przez Wnioskodawcę przed przekazaniem maszyn/urządzeń Spółce
    powiązanej, (zakupy niewykorzystywane przez Spółkę do wykonywania czynności
    opodatkowanych). W przedmiotowej sprawie, jak wskazał Wnioskodawca, Przedmiot
    Aportu będzie wykorzystywany przez Spółkę powiązaną do prowadzenia działalności
    gospodarczej, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem w
    analizowanym przypadku istnieje związek pomiędzy zakupami Wnioskodawcy a
    czynnościami opodatkowanymi dokonanymi przez Spółkę powiązaną przy wykorzystaniu
    Przedmiotu Aportu.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku
    naliczonego z faktur dokumentujących zakup przenoszonych przez Wnioskodawcę
    składników majątku należało uznać za prawidłowe.
    Ponadto przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest ustalenie miejsca opodatkowania
    usług świadczonych przez Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy na podstawie
    Umowy produkcyjnej.
    W odniesieniu do przedmiotowych wątpliwości Wnioskodawcy wskazać należy, że kwestie
    dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w rozdziale 3
    działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
      na potrzeby stosowania ww. rozdziału:
      1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od
        wartości dodanej;
      2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia
        usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich
        świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:

      miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1,
      art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:
      przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z
    takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
    I tak, według art. 28e ustawy:
      miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami, usług
      zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki
      wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i używania
      nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac budowlanych,
      takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
      nieruchomości.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z dnia 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1, ze zm.) -
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,
    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”. Art. 13b, 31a i 31b
    rozporządzenia 282/2011 stosuje się od 1 stycznia 2017 r. Niniejsze rozporządzenie wiąże
    w całości i jest bezpośrednio stosowane we wszystkich państwach członkowskich.
    W myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z daną
      nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni związek z
      nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
        usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają
        na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. h rozporządzenia 282/2011:
      ustęp 1 obejmuje w szczególności wynajem lub wydzierżawianie nieruchomości inne
      niż opisane w ust. 3 lit. c), łącznie z przechowywaniem towarów w wyznaczonej do
      tego określonej części nieruchomości przeznaczonej do wyłącznego użytku przez
      usługobiorcę.
    Natomiast zgodnie z art. 31a ust. 3 lit. b rozporządzenia 282/2011:

      ustęp 1 nie ma zastosowania do przechowywania towarów na terenie nieruchomości,
      jeżeli żadna część nieruchomości nie jest przeznaczona do wyłącznego użytku przez
      usługobiorcę.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca oraz Spółka powiązana zawrą umowę produkcji
    na zlecenie (Umowa produkcyjna). Umowa produkcyjna będzie obejmować swoim
    zakresem wszystkie etapy przetwarzania przędzy. Na podstawie Umowy produkcyjnej
    Spółka powiązana będzie zobowiązana do obróbki produktów wstępnych dostarczonych
    przez Wnioskodawcę wg technicznych specyfikacji Wnioskodawcy. Umowa obejmować
    będzie takie prace jak skręcanie, tkanie, impregnację (zanurzanie), a także związane z tym
    poszczególne prace pomocnicze. Do prac pomocniczych będą należeć usługi
    magazynowania i logistyki. Spółka powiązana będzie mogła przy tym nabywać określone
    prace/czynności od Podwykonawcy. Ponadto Spółka powiązana zobowiązana będzie do
    nadzorowania i przeprowadzania jakościowych kontroli prac Podwykonawcy. Spółka
    powiązana będzie kontrolować proces produkcyjny i sprawdzać możliwości jego
    optymalizacji, aby zagwarantować i podnieść jakość produktów pośrednich (produkty
    wstępne, które zostały ulepszone w etapach produkcyjnych skręcania i tkania). Spółka
    powiązana zobowiązana będzie również do nadzorowania i przeprowadzania kontroli
    jakościowych służących ulepszeniu produktów pośrednich i produktów końcowych, które
    Spółka powiązana będzie samodzielnie przeprowadzać zgodnie wytycznymi jakościowymi
    Wnioskodawcy. Wszystkie produkty wstępne i pośrednie, które Spółka powiązana otrzyma
    do obróbki od Wnioskodawcy pozostaną własnością Wnioskodawcy. Usługi logistyczne
    świadczone przez Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy będą mieć charakter
    kompleksowy i będą obejmować między innymi przyjmowanie wyrobów końcowych z
    produkcji, ich przechowywanie, pakowanie/przepakowywanie, załadunek. Umowa
    produkcyjna nie będzie przyznawała Spółce prawa do używania konkretnej powierzchni
    magazynowej, w tym prawa do zarządzania tą powierzchnią czy do decydowania o
    sposobie i miejscu składowania produktów w magazynie. Spółka będzie posiadała prawo
    wstępu do wszystkich nieruchomości (zarówno tych, które zostaną przekazane Spółce
    powiązanej jak i będących własnością Podwykonawcy) oraz dostęp do maszyn, głównie na
    potrzeby przeprowadzania kontroli technologicznych.
    Mając na uwadze informacje wskazane we wniosku odnośnie usług świadczonych przez
    Spółkę powiązaną na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy produkcyjnej stwierdzić
    należy, że względem tych usług nie znajdują zastosowania zasady ustalania miejsca
    świadczenia usług wynikające z art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j
    ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy. Do przedmiotowych usług mają więc zastosowanie zasady
    ogólne wynikające z art. 28b ustawy. Zatem w analizowanym przypadku świadczone przez
    Spółkę powiązaną na podstawie Umowy produkcyjnej usługi podlegają opodatkowaniu w
    miejscu świadczenia ustalonym zgodnie z art. 28b ustawy. Jak ustalono powyżej, w
    analizowanym przypadku Wnioskodawca nie będzie posiadać stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Zatem w analizowanym przypadku
    miejscem świadczenia usług wykonywanych przez Spółkę powiązaną na podstawie
    Umowy produkcyjnej będzie siedziba działalności gospodarczej Wnioskodawcy, tj.
    terytorium Niemiec, a zatem przedmiotowe usługi będą podlegać opodatkowaniu
    stosowanie do art. 28b ust. 1 ustawy w miejscu siedziby Wnioskodawcy. Tym samym
    usługi świadczone przez Spółkę powiązaną na podstawie Umowy produkcyjnej nie będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.
    Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie miejsca opodatkowania usług
    świadczonych na rzecz Wnioskodawcy przez Spółkę powiązaną na podstawie Umowy
    produkcyjnej należało uznać za prawidłowe.
    Jednocześnie z uwagi na rozstrzygniecie, że zespół składników majątkowych wnoszonych
    przez Wnioskodawcę w drodze aportu do Spółki powiązanej będzie stanowić
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa odstępuję od udzielenia odpowiedzi na

## Pytanie

dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia przez Spółkę

    powiązaną składników majątkowych, które Wnioskodawca planuje wnieść w drodze
    wkładu niepieniężnego do Spółki powiązanej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu wydania pierwotnej interpretacji 0114-KDIP1-2.4012.571.2018.2.
    MC, tj. 12 grudnia 2018 r.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji
        ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

A. GmbH & Co. KG (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.