Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.862.2024.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-04
Teza: Sprzedaż nieruchomości przystosowanej dla potrzeb usług gastronomicznych i wykorzystywanej w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-nieruchomość mieszkalna; nieruchomości-nieruchomość niemieszkalna; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 12 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 12 listopada
    2024 r. (wpływ 17 stycznia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Podatnik jest polskim rezydentem podatkowym. Podatnik prowadził działalność
    gospodarczą w ramach spółki cywilnej (...) od października 2002 roku.
    W (...) 2002 roku Podatnik wraz ze wspólnikami aktem notarialnym (...) zakupili do spółki
    cywilnej nieruchomość zabudowaną, na której według aktu notarialnego znajdował się
    dom mieszkalny o powierzchni użytkowej (...) oraz murowana obora o powierzchni (...).
    W roku 2005 w akcie notarialnym przeniesienia własności wpisano, iż budynek mieszkalny
    znajdujący się na działce został zmodernizowany, rozbudowany oraz przystosowany dla
    potrzeb usług gastronomicznych.
    W roku 2024 Podatnik oraz wspólnik sprzedali własność nieruchomości aktem
    notarialnym (...) wraz ze znajdującym się na niej budynkiem. W akcie notarialnym błędnie
    wpisano, iż budynek znajdujący się na wzmiankowanej działce jest niemieszkalny,
    przystosowany dla potrzeb usług gastronomicznych. Błąd polega na tym, że Notariusz
    zmienił rodzaj budynku z mieszkalnego na niemieszkalny, mimo iż taka zmiana nie wynika
    z innych dokumentów.
    Notariusz nie chce poprawić tej oczywistej pomyłki w akcie notarialnym.

## Pytanie

Czy w związku z faktem, iż akt notarialny sprzedaży błędnie mówi o budynku
    niemieszkalnym, w wyniku sprzedaży nieruchomości po stronie podatnika powstaje
    przychód z działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż po jego stronie w związku ze sprzedażą
    nieruchomości stanowiącej majątek spółki cywilnej nie powstaje przychód podatkowy z
    działalności gospodarczej.
    Niezaprzeczalnym faktem jest, iż na działce stanowiącej nieruchomość znajdował się
    budynek mieszkalny, a nie niemieszkalny. Faktem jest też to, iż budynek ten został
    zmodernizowany i rozbudowany. Budynek został także przystosowany dla potrzeb usług
    gastronomicznych, jednak nie zmienił się jego rodzaj – to wciąż jest budynek mieszkalny.
    Fakt popełnienia przez Notariusza pomyłki w akcie notarialnym nie zmienia stanu
    faktycznego związanego z budynkiem. Błąd Notariusza nie może skutkować zmianą
    faktycznego przeznaczenia budynku, bo przeznaczenie to można zmienić jedynie poprzez
    zgłoszenie tego faktu do odpowiedniego starosty, prezydenta miasta na prawach powiatu
    albo wojewody. Aby to zrobić, zgłaszający musi mieć prawo do dysponowania
    nieruchomością na cele budowlane, czyli być inwestorem, właścicielem lub zarządcą
    obiektu budowlanego. Nic takiego w opisywanej sprawie nie nastąpiło. Oznacza to, że
    niezależnie od błędu Notariusza, budynek na nieruchomości wciąż pozostaje budynkiem
    mieszkalnym.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zgodnie z art. 14 ust.
    2c przychody ze sprzedaży nieruchomości nie będą uznawane za przychody z działalności
    gospodarczej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 5a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Natomiast w myśl art. 5a pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
      a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz.Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
      b) spółkę kapitałową w organizacji,
      c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
      e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    Dochody spółek niebędących osobami prawnymi (np. spółek cywilnych) nie stanowią
    odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody
    poszczególnych wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w
    spółce niebędącej osobą prawną jest uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego
    wspólnika. Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to
    dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art.
      8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Jak bowiem stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do

      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
        uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
        niebędącej osobą prawną.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i
      prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych – wykorzystywanych na potrzeby związane z
      działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji

      rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1
      i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Z powołanych regulacji jednoznacznie wynika, że do przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia
    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą m.in. budynku
    mieszkalnego, jak i związanego z tym budynkiem gruntu. W takim przypadku odpowiednie
    zastosowanie znajdzie przepis art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, który określa sposób opodatkowania dochodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.
    Natomiast przychodami z działalności gospodarczej są przychody z odpłatnego zbycia
    wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku
    – niebędących nieruchomościami mieszkalnymi – używanych aktualnie w działalności.
    Podkreślam przy tym, że wskazany przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie reguluje ani kwestii kwalifikowania składnika
    majątku do kategorii środków trwałych ani obowiązku ujmowania go w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Reguluje on wyłącznie kwestię
    skutków podatkowych zbycia wskazanych w nim składników majątku, podlegających
    ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że prowadził Pan działalność
    gospodarczą w ramach spółki cywilnej, od października 2002 roku. Dnia (...) 2002 roku
    wraz ze wspólnikami zakupił Pan do spółki cywilnej nieruchomość zabudowaną, na której
    według aktu notarialnego znajdował się dom mieszkalny oraz murowana obora. Budynek
    mieszkalny znajdujący się na działce został zmodernizowany, rozbudowany oraz
    przystosowany dla potrzeb usług gastronomicznych. W roku 2024 wraz ze wspólnikiem
    sprzedał Pan własność nieruchomości wraz ze znajdującym się na niej budynkiem. W akcie
    notarialnym wpisano, że budynek znajdujący się na wzmiankowanej działce jest
    niemieszkalny, przystosowany dla potrzeb usług gastronomicznych.
    W Pana sprawie istotne znaczenie ma przedstawiony stan faktyczny, z którego wynika, że
    sprzedany budynek faktycznie był budynkiem niemieszkalnym. Jak sam Pan wskazał, był
    to budynek przystosowany dla potrzeb usług gastronomicznych. W akcie notarialnym
    potwierdzony zatem został rzeczywisty charakter budynku. Skoro budynek znajdujący się
    na działce został zmodernizowany, rozbudowany oraz przystosowany dla potrzeb usług
    gastronomicznych, to jest budynkiem użytkowym. Jednocześnie budynek ten był
    wykorzystywany w Pana działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej i
    spełniał definicję środka trwałego. To oznacza, że sprzedaż nieruchomości generuje po
    Pana stronie przychód ze źródła działalność gospodarcza.

    Podsumowanie: ponieważ dokonał Pan sprzedaży budynku przystosowanego dla potrzeb
    usług gastronomicznych i wykorzystywanego w działalności gospodarczej, sprzedaż tej
    nieruchomości powoduje powstanie przychodu z działalności gospodarczej
    proporcjonalnie do Pana udziału w zysku spółki cywilnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.