Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.431.2025.2.JŚ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Możliwość zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów
(praca twórcza).
Słowa kluczowe: honorarium
komputery-program komputerowy
programy
twórcy
utwory
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Rodzaje działalności związanych
korzystaniem przez twórców z praw autorskich i artystów
wykonawców z praw pokrewnych w zakresie 50%
kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9b-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego – w części dotyczącej wyjaśnienia pojęcia „działalność
    twórcza w zakresie programów komputerowych” (pytanie nr 1) – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie
    – pismem, które wpłynęło 8 lipca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan polskim rezydentem podatkowym. Został Pan zatrudniony w ramach umowy o
    pracę przez Spółkę mająca siedzibę na terytorium Królestwa Niderlandów, nieposiadającą
    w Polsce zakładu (dalej Spółka) ani miejsca prowadzenia działalności.
    W związku z powyższym jest Pan zobowiązany do samodzielnego naliczenie i
    odprowadzenia do urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
    od kwot otrzymywanych tytułem wynagrodzenia za pracę.
    W ramach realizowania obowiązków służbowych, w oparciu o swoją indywidualną i
    kreatywną pracę, jest Pan odpowiedzialny za: Rozwój i utrzymanie systemów zarządzania
    urządzeniami, Opracowanie środków bezpieczeństwa i dokumentacji zgodnie ze
    standardami bezpieczeństwa Spółki.
    Wsparcie migracji klientów poprzez opracowanie narzędzi migracyjnych do nowszych
    wersji oraz wsparcie złożonych problemów klientów. Efektem Pana pracy są unikalne
    utwory, w szczególności kody źródłowe programów komputerowych, dokumentacja
    techniczna, specyfikacje, scenariusze testowe itp.
    Wymienione wyżej prace charakteryzują się wysoką niepowtarzalnością, indywidualnością
    oraz oryginalnością, w związku z czym podlegają ochronie na podstawie ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2017 r. Nr 880 z
    późn. zm., dalej: ustawa o PAPP). Utwory te są przy tym ukierunkowane na powstanie
    programów komputerowych, ich części lub oprogramowania towarzyszącego - a zatem są
    elementem procesu tworzenia programów komputerowych.
    Oprócz czynności i efektów twórczych wykazanych powyżej w ramach obowiązków
    pracowniczych mieszczą się także inne czynności, niebędące czynnościami o charakterze
    twórczym, jak np. zadania administracyjne, organizacyjne czy techniczne. Niemniej jednak
    Pana intencją jest wyłącznie potwierdzenie, że Pana działalność twórcza (a nie
    wykonywane przez Pana inne czynności) stanowi działalność twórczą, o której mowa w
    art. 22 ust. 9b ustawy o PIT.
    Autorskie prawa majątkowe do utworu stworzonego przez pracownika w wyniku
    wykonywania przez niego obowiązków wynikających ze stosunku pracy przysługują - co do
    zasady - pracownikowi, jednak zgodnie z ustawą o PAPP pracodawca nabywa je z mocy
    prawa w momencie przyjęcia utworu. Wyjątek stanowią autorskie prawa majątkowe do
    programu komputerowego stworzonego przez pracownika w wyniku wykonywania
    obowiązków ze stosunku pracy, które zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o PAPP przysługują
    pracodawcy. Niemniej jednak ustawa o PAPP dopuszcza, aby strony - tzn. pracodawca
    oraz pracownik - uregulowały wskazane powyżej kwestie pierwotnej własności oraz zasad
    przejścia praw majątkowych do utworów stworzonych przez pracownika w ramach
    wykonywania jego obowiązków pracowniczych odmiennie w ramach stosownych zapisów
    umowy o pracę.
    Umowy o pracę, które zawarł Pan stanowią, iż autorskie prawa majątkowe do utworów
    stworzonych przez Pana w ramach stosunku pracy przysługują Panu. Ponadto umowa ta
    zawiera postanowienia dotyczące przeniesienia na rzecz Spółki przedmiotowych
    autorskich praw majątkowych w zamian za należne Panu honorarium autorskie. Zgodnie z
    tymi postanowieniami z chwilą przyjęcia utworu majątkowe prawa autorskie do przyjętego

    utworu zostają przeniesione na Spółkę bez konieczności składania dodatkowych
    oświadczeń woli.
    Jako pracownik Spółki zobowiązany jest Pan do prowadzenia imiennej, bieżącej ewidencji
    utworów tworzonych przez Pana w ramach stosunku pracy. Raporty z tej ewidencji
    pozwalają Spółce na:
    - ustalenie czy w danym okresie rozliczeniowym rzeczywiście wytworzył Pan utwór w
      rozumieniu ustawy o PAPP (Spółka dokonuje oceny, czy praca zgłaszana przez
      Pracownika spełnia przesłanki utworu zgodnie z art. 1 ustawy o PAPP, a tym samym
      czy może być przedmiotem prawa autorskiego);
    - określenie kategorii tworzonego utworu (np. kod źródłowy programu komputerowego,
      grafika, publikacja itp.) pozwalającej na stwierdzenie czy dany utwór powstał w wyniku
      działalności, o której mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, w szczególności działalności
      twórczej w zakresie programów komputerowych, oraz
    - ustalenie czasu pracy przeznaczonego na stworzenie poszczególnych utworów.
    Miesiąc przejścia majątkowych praw autorskich na Spółkę, a tym samym miesiąc nabycia
    prawa do honorarium autorskiego przez Pana, będzie określany w raporcie lub na
    podstawie odrębnego oświadczenia sporządzanego przez Spółkę i akceptowanego przez
    Pana na koniec każdego okresu rozliczeniowego (Oświadczenie).
    Honorarium autorskie należne Panu z tytułu przeniesienia na Spółkę autorskich praw
    majątkowych do utworów stworzonych w ramach stosunku pracy zostanie określone przy
    zastosowaniu metody bazującej na stałej kwocie honorarium autorskiego. Jest Pan
    zobowiązany do prowadzenia ewidencji utworów tworzonych przez Pana w ramach
    stosunku pracy. Została ustalona należna Panu, jednoznacznie określoną w umowie o
    pracę, kwota Honorarium autorskiego, przy czym:
    - w pierwszej kolejności Spółka planuje weryfikować na podstawie prowadzonej ewidencji
      czy w tym okresie rozliczeniowym doszło do powstania Utworów i przeniesienia praw
      do nich na Spółkę; weryfikacja ta jest podstawą dalszych działań, jeżeli bowiem okaże
      się, że w danym okresie rozliczeniowym nie stworzył Pan Utworów, to nie otrzyma Pan
      Honorarium autorskiego;
    - jeśli w tym okresie rozliczeniowym doszło do powstania Utworów i przeniesienia praw
      do nich na Spółkę to Spółka wypłaci Panu Honorarium autorskie określone kwotowo w
      umowie o pracę; w tej metodzie Honorarium autorskie nie będzie uwzględniać
      rzeczywistego Pana wkładu twórczego na stworzenie Utworów, do których prawo
      zostało w danym miesiącu przeniesione na Spółkę, a w konsekwencji nie będzie
      nawiązywać w żaden sposób do wartości czasu przez Pana przeznaczonego na
      stworzenie Utworów ani rzeczywistej wartości tych Utworów; tym samym, w każdym
      miesiącu, w którym doszło do powstania Utworu i przeniesienia praw do niego na
      Spółkę kwota Honorarium autorskiego wypłacana będzie Panu taka sama, z
      uwzględnieniem uwag przedstawionych w kolejnym akapicie.
    Mając na uwadze, iż Honorarium autorskie będzie określone kwotowo w umowie o pracę,
    na jego wysokość nie będą miały wpływu należne Panu składniki wynagrodzenia takie jak
    premie, wynagrodzenie i dodatki za godziny nadliczbowe, nagrody itp. W przypadku
    jednak czasowej usprawiedliwionej Pana nieobecności w danym miesiącu w pracy (za
    którą należne będzie wynagrodzenie urlopowe, wynagrodzenie chorobowe lub inna kwota
    wypłacana z tytułu ubezpieczenia społecznego), kwota należnego Panu Honorarium
    autorskiego zostanie odpowiednio pomniejszona.
    Uzupełnienie
    Stan faktyczny dotyczy roku 2025. Czynności z umowy o pracę, zawartej ze spółką mającą
    siedzibę na terytorium Królestwa Niderlandów, wykonuje Pan na terytorium Polski.

    Pytania (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
      1. Czy Pana działalność twórcza stanowi działalność twórczą, o której mowa w art. 22
        ust. 9b ustawy o PIT?
      2. Czy w opisanym stanie faktycznym, jako podatnik zobowiązany, na podstawie art. 44
        ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT, do samodzielnego obliczania i wpłacania zaliczek na
        podatek dochodowy, stosując opisaną metodę wyodrębniania Honorarium
        autorskiego, może Pan zastosować w odniesieniu do tego Honorarium koszty
        uzyskania przychodów w wysokości 50% przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 3
        ustawy o PIT, z uwzględnieniem limitu, o którym mowa w art. 22 ust. 9a tej ustawy?
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1. W części dotyczącej kosztów
    uzyskania przychodów (pytanie nr 2) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w zakresie pierwszego pytania
    W Pana ocenie, Pana działalność twórcza jako pracownika Spółki stanowi działalność
    twórczą, o której mowa w art. 22 ust. 9b ustawy o PIT.
    Zgodnie z obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. art. 22 ust. 9b ustawy o PIT, koszty
    uzyskania przychodów w wysokości 50 % przychodów z tytułu przeniesienia praw
    autorskich, o których mowa w art. 22 ust. 9 pkt 3 ustawy o PIT, mają zastosowanie
    wyłącznie do przychodów uzyskiwanych z określonych w tym przepisie rodzajów
    działalności.
    Zarówno z perspektywy Pana, jak i z perspektywy Spółki jako podmiotu zajmującego się
    tworzeniem oraz rozwojem produktów informatycznych, znaczenie ma przede wszystkim
    działalność twórcza w zakresie programów komputerowych, pomocniczo zaś działalność:
      · twórcza w zakresie sztuk plastycznych;
      · twórcza w zakresie twórczości audiowizualnej, badawczo-rozwojowa.
    Odnosząc się do problematyki działalności twórczej w zakresie programów
    komputerowych, pragnie Pan zauważyć, że ani ustawa o PIT ani też ustawa o PAPP, do
    której pośrednio odnosi się analizowany przepis, nie zawierają definicji legalnej terminu
    program komputerowy. Niemniej jednak w ustawie o PAPP przewidziano przepisy
    szczególne dla programów komputerowych, które stanowią implementację Dyrektywy
    Rady z 14 maja 1991 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych 91/250
    /EWG zastąpionej później przez Dyrektywę Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24/WE z
    dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych. W
    literaturze przedmiotu dotyczącej praw autorskich przyjmuje się, iż jako program
    komputerowy należy rozumieć przedstawiony w postaci kodu źródłowego zestaw
    instrukcji adresowany do komputera, których wykonanie przez komputer prowadzi do
    uzyskania odpowiednich wyników. Jako programy komputerowe nie są natomiast
    traktowane elementy, które powstają w związku z programem, nawet jeśli są konieczne
    dla rozwoju oraz funkcjonowania samego programu, takie jak np.: specyfikacje wymagań,
    opisy funkcjonalności, architektura oprogramowania, czy dokumentacja użytkownika lub
    graficzny interfejs użytkownika programu komputerowego. Elementy te mogą jako utwory
    podlegać ochronie prawem autorskim na zasadach ogólnych.
    Ustawa o PIT nie zawiera także definicji zwrotu działalność twórcza. Zgodnie z definicją
    Słownika języka polskiego PWN (wydanie internetowe, https://sjp.pwn.pl/) pod pojęciem
    działalność należy rozumieć:
      1) zespół działań podejmowanych w jakimś celu,
      2) funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś.

    Pojęcie twórczy oznacza natomiast:
      1) mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia,
      2) dotyczący twórców.
    Natomiast na gruncie ustawy o PAPP, do której pośrednio odnosi się analizowany przepis
    użycie zwrotu działalność twórcza oznacza, że ustawodawca za przedmiot prawa
    autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym
    stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada
    cechę nowości (J. Barta [red.], Komentarz do ustawy: Prawo autorskie i prawa pokrewne,
    Legalis 2017).
    Tym samym, mając powyższe na uwadze w Pana ocenie należy uznać, iż użyty w art. 22
    ust. 9b ustawy o PIT zwrot działalność twórcza w zakresie programów komputerowych
    należy odnosić do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są podejmowane w celu
    tworzenia programów komputerowych. Należy przy tym uwzględnić, że choć program
    komputerowy to zasadniczo kod źródłowy, to już sam proces twórczy tworzenia
    programów komputerowych składa się z nie tylko ze stworzenia kodu źródłowego, lecz
    także z całego szeregu czynności koniecznych do stworzenia końcowego produktu
    informatycznego, a efekty pracy powstające na każdym etapie tego procesu posiadają
    zwykle cechę nowości, jak również mają indywidualny charakter.
    Powyższe prowadzi do wniosku, iż przychody z działalności twórczej w zakresie
    programów komputerowych, o których mowa w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o PIT, należy
    rozumieć jako przychody z korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich
    utworów (rozumianych jako przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze),
    które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu tworzenia programów
    komputerowych. Takie rozumienie sformułowania działalność twórcza w zakresie
    programów komputerowych potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 30 marca 2018 r. (sygn. 0112-KDIL3-3.4011.48.2018.2.DS).
    Mając na uwadze powyższe, uważa Pan, że Pana działalność twórcza, której efektem, obok
    kodów źródłowych programów komputerowych, są także kody źródłowe testów
    automatycznych, bazy oraz struktury danych, dokumentacja techniczna, specyfikacje,
    scenariusze testowe, plany i strategie, prototypy nowych rozwiązań lub produktów,
    analizy i raporty, opinie oraz rekomendacje, projekty graficzne (np. interfejsu użytkowania,
    GUI), grafika komputerowa, oraz prezentacje, stanowi działalność, o której mowa w art. 22
    ust. 9b ustawy o PIT, w szczególności działalność twórczą w zakresie programów
    komputerowych, o ile ww. utwory powstają w związku z tworzonym oprogramowaniem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Źródła przychodów osób fizycznych
    Zgodnie z generalną zasadą powszechności opodatkowania, wyrażoną w art. 9 ust. 1
    ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie
    dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały
    enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od
    których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Natomiast w świetle art. 12 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów
    zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    W myśl art. 12 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy
    Tytuły osiąganych przychodów
    Stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    W myśl art. 22 ust. 9 pkt 3 tejże ustawy:
      Koszty uzyskania niektórych przychodów określa się: z tytułu korzystania przez
      twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w
      rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami – w
      wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a i 9b, z tym że koszty
      te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
      chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru
      stanowi ten przychód.
    Stosownie do art. 22 ust. 9b cytowanej ustawy:
      Przepis ust. 9 pkt 3 stosuje się do przychodów uzyskiwanych z tytułu:
      1) działalności twórczej w zakresie architektury, architektury wnętrz, architektury
        krajobrazu, inżynierii budowlanej, urbanistyki, literatury, sztuk plastycznych,
        wzornictwa przemysłowego, muzyki, fotografiki, twórczości audialnej i

        audiowizualnej, programów komputerowych, gier komputerowych, teatru,
        kostiumografii, scenografii, reżyserii, choreografii, lutnictwa artystycznego, sztuki
        ludowej oraz dziennikarstwa;
      2) działalności artystycznej w dziedzinie sztuki aktorskiej, estradowej, tanecznej i
        cyrkowej oraz w dziedzinie dyrygentury, wokalistyki i instrumentalistyki;
      3) produkcji audialnej i audiowizualnej;
      4) działalności publicystycznej;
      5) działalności muzealniczej w dziedzinie wystawienniczej, naukowej,
        popularyzatorskiej, edukacyjnej oraz wydawniczej;
      6) działalności konserwatorskiej;
      7) prawa zależnego, o którym mowa w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
        prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1062 oraz z 2022 r.
        poz. 655), do opracowania cudzego utworu w postaci tłumaczenia;
      8) działalności badawczo-rozwojowej, naukowej, naukowo-dydaktycznej, badawczej,
        badawczo -dydaktycznej oraz prowadzonej w uczelni działalności dydaktycznej.
    Pojęcie twórczości
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęć użytych w art. 22
    ust. 9 pkt 3 ustawy, takich jak „twórca”, „korzystanie przez twórców z praw autorskich” lub
    pojęć z nimi związanych, jak np. „utwór”, natomiast ustawodawca odsyła w tym względzie
    do odrębnych przepisów, przez które należy rozumieć ustawę o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.):
      Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Jak stanowi art. 1 ust. 2 ww. ustawy:
      W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory:
      1) wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
        publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe);
      2) plastyczne;
      3) fotograficzne;
      4) lutnicze;
      5) wzornictwa przemysłowego;
      6) architektoniczne, architektoniczno-urbanistyczne i urbanistyczne;
      7) muzyczne i słowno-muzyczne;
      8) sceniczne, sceniczno-muzyczne, choreograficzne i pantomimiczne;
      9) audiowizualne (w tym filmowe).
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że przymiotnik „twórczy”, który poprzedza
    wymieniane przez ustawodawcę w art. 22 ust. 9b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych rodzaje działalności można zdefiniować jako mający na celu tworzenie; będący
    wynikiem tworzenia, a jako jego synonimy Słownik Języka Polskiego PWN wymienia m.in.
    przymiotniki: konstruktywny, kreatywny, kreacyjny. Nie ulega zatem wątpliwości, że objęte
    przedmiotowym przepisem efekty takiej działalności musi cechować kreatywność,
    unikalność czy osobiste ujęcie przez ich twórców.

    W rozumieniu prawa autorskiego, jako twórczy traktowany jest taki rezultat działalności,
    który na tyle związany jest z osobą twórcy, by było mało prawdopodobne, aby inna osoba
    podejmująca identycznie skierowany wysiłek twórczy uzyskała analogiczny lub zasadniczo
    zbliżony rezultat.
    W myśl art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
    Stosownie do art. 74 ust. 2 omawianej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Jak stanowi art. 74 ust. 3 ww. ustawy:
      Prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika w
      wyniku wykonywania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile
      umowa nie stanowi inaczej.
    Zgodnie z art. 74 ust. 4 cytowanej ustawy:
      Autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem
      przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:
      1) trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub
      w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie; w zakresie, w którym dla
      wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania
      programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te
      wymagają zgody uprawnionego;
      2) tłumaczenia, przystosowywania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w
      programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;
      3) rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub
      jego kopii.
    Ustawodawca wyszczególniając przykładowe kategorie utworów posłużył się
    porządkującym kryterium przedmiotu twórczości i użytych w niej środków wyrazu.
    Oznacza to, że niektóre dzieła chronione mogą być przyporządkowane do więcej niż
    jednego przedziału klasyfikacyjnego. Utwory wyrażone w sposób określony w art. 1 ust. 2
    pkt 1 omawianej ustawy stanowią niejednorodną grupę utworów będących przedmiotem
    prawa autorskiego. Grupa ta została wyodrębniona ze względu na stosowane przez
    twórcę techniczne środki wyrazu, czyli utwory wyrażone słowem, symbolami
    matematycznymi, znakami graficznymi. W grupie tej wyodrębniono podkategorie według
    przedmiotu twórczości, czyli literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz
    programy komputerowe.
    Działalność twórcza
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia
    „działalność twórcza”, wobec tego należy odwołać się do słownikowego znaczenia tego
    pojęcia.
    I tak, zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (wydanie internetowe), „działalność”
    oznacza:
    1) „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”,
    2) „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś”.
    Natomiast „twórczy” oznacza:
    1) „mający na celu tworzenie; też: będący wynikiem tworzenia”,

    2) „dotyczący twórców”.
    Rozumienie pojęcia „działalności twórczej w zakresie programów komputerowych”
    Użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że analizowany
    zwrot odnosi się do ogółu działań, w ramach których mieszczą się czynności, które:
    · mają charakter twórczy (posiadają cechę nowości),
    · są podejmowane w celu stworzenia programów komputerowych,
    · w ich efekcie powstają utwory, których prawa są przenoszone.
    Zauważam, że użyty w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zwrot „działalność twórcza w zakresie programów komputerowych” oznacza, że
    analizowany zwrot odnosi się do ogółu działań, które posiadają cechę nowości i są
    podejmowane w celu tworzenia programów komputerowych.
    Należy mieć na uwadze, że sam proces tworzenia programów komputerowych składa się z
    całego szeregu czynności koniecznych do stworzenia końcowego produktu
    informatycznego (utworu). Na poszczególnych etapach tego procesu powstające efekty
    pracy z reguły posiadają cechę nowości. Jednak cecha ta nie jest warunkiem
    wystarczającym do uznania danej działalności za twórczą i zastosowania z tego tytułu 50%
    kosztów uzyskania przychodu. Wykładnia art. 22 ust. 9b i ust. 9 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że działalność twórcza musi – obok cechy
    nowości – posiadać również indywidualny charakter. Tylko rezultaty takiej działalności
    będą bowiem mogły być uznane za utwór.
    Jak wynika z powyższego, sformułowanie „działalność twórcza w zakresie programów
    komputerowych”, zawarte w art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, dotyczy korzystania i rozporządzania prawami autorskimi do wszelkich
    utworów, które powstają w związku z działaniami podejmowanymi w celu stworzenia
    programów komputerowych. W tym znaczeniu nie tylko kody źródłowe programów
    komputerowych wypełniają przesłanki wynikające z art. 22 ust. 9b pkt 1 omawianej
    ustawy, lecz także utwory powstałe w procesie tworzenia programu komputerowego, tj.
    konfiguracje nowych rozwiązań w różnych językach programowania, różnego rodzaju
    projekty nowych rozwiązań IT zapisane w postaci prezentacji, plików tekstowych lub stron,
    scenariusze testowe oprogramowania, raporty z przeprowadzanych testów
    oprogramowania w toku prac nad przygotowaniem oprogramowania, kody infrastruktury
    IT, raporty, grafiki, prezentacje, analizy, dokumentacja procesów biznesowych.
    Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz przedstawionego opisu okoliczności
    sprawy wskazuję, że w świetle art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych działalność twórczą należy rozumieć jako korzystanie i rozporządzanie
    prawami autorskimi do wszelkich utworów, które powstają w związku z ogółem działań
    podejmowanych przez w celu tworzenia programów komputerowych.
    Biorąc powyższe pod uwagę uznać należy, że wykonywana przez Pana działalność mieści
    się w pojęciu „działalności twórczej w zakresie programów komputerowych” w rozumieniu
    art. 22 ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym
    Pana wynagrodzenie, w części dotyczącej przenoszenia na Spółkę autorskich praw
    majątkowych do tworzonych przez Pana utworów, należy zakwalifikować jako przychód z
    działalności twórczej w zakresie programów komputerowych, o którym mowa w art. 22
    ust. 9b pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe w zakresie pytania nr 1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.