Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1177/14-5/JF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-03-17
Teza: braku obowiązku rejestracji dla podatku od towarów i usług oraz wypełnienia innych obowiązków w związku z dokonywanymi dostawami
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; rejestracja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 97

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2014 r. (data wpływu 28 listopada 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 6 marca 2015 r. (data wpływu 11 marca 2015 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 20 lutego 2015 r. (skutecznie doręczone w dniu 27 lutego 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rejestracji dla podatku od towarów i usług oraz wypełnienia innych obowiązków w związku z dokonywanymi dostawami (pytanie nr 2) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku rejestracji dla podatku od towarów i usług oraz wypełnienia innych obowiązków w związku z dokonywanymi dostawami (pytanie nr 2). Wniosek uzupełniony został pismem z dnia 6 marca 2015 r. (data wpływu 11 marca 2015 r.) w odpowiedzi na wezwanie tut. Organu z dnia 20 lutego 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

1.  Produkcja oraz realizacja dostaw przez X do klientów w Polsce.

1.  Produkcja papieru dekoracyjnego przeznaczona dla konkretnego klienta według jego wytycznych.

Wnioskodawca z siedzibą w Niemczech (dalej zwany w skrócie X) produkuje w różnych fabrykach w różnych miejscowościach w Niemczech papier dekoracyjny, sprzedaje go oraz dostarcza ze swoich fabryk do klientów w Niemczech i za granicą, w tym do klientów w Polsce.

Papier dekoracyjny produkowany przez X to specjalny papier, który jest wykorzystywany przez klientów X do produkcji ich własnych produktów poprzez między innymi nadrukowanie dekoracji. X nie wytwarza na zapas papieru dekoracyjnego w formie uniwersalnego papieru dekoracyjnego składowanego na magazynie i przeznaczonego do dostawy z istniejącego stanu zapasów. X produkuje papier dekoracyjny wyłącznie na zamówienie klienta, zgodnie z jego indywidualnymi wymaganiami. Produkcja ta jest zatem produkcją jednostkową o specyfikacji technicznej uzgodnionej z konkretnym klientem. Innymi słowy, produkcja papieru dekoracyjnego odbywa się dla konkretnego klienta i według jego wytycznych, na podstawie złożonego przez niego zamówienia. Nie jest to zatem produkcja masowa wystandaryzowanych towarów dla niezidentyfikowanego jeszcze w trakcie procesu produkcyjnego klienta.

Papier dekoracyjny pakowany jest w zwoje o różnych wymiarach i wadze. Zwoje te są następnie oznaczane danymi klienta oraz danymi dotyczącymi zamówienia i produkcji. Dzięki takiemu oznaczeniu (etykietowaniu) zapewniona jest jednoznaczna identyfikacja i przyporządkowanie towaru do konkretnego klienta. System etykietowania wyklucza możliwość dostarczenia towaru do niewłaściwego odbiorcy.

1.  Przygotowanie papieru dekoracyjnego dla polskiego klienta przez X.

X prowadzi w swoim systemie komputerowym dla każdego klienta „portal klienta”, na którym zapisywany i dokumentowany jest każdy proces zamówienia i produkcji. Klient ma dostęp do tego portalu.

W momencie gdy zamówiony papier dekoracyjny jest już wyprodukowany i gotowy do dostawy, X informuje o tym na portalu danego klienta. W ten sposób klient otrzymuje informację, że towar przez niego zamówiony jest gotowy do transportu. Jednocześnie X prosi polskiego klienta o podanie informacji, kiedy i dokąd zamówiony towar ma być dostarczony. Ponadto klient otrzymuje pisemny „komunikat o gotowości”, w którym zostaje poinformowany o poszczególnych zwojach papieru gotowych do dostawy. Klient poinformowany w ten sposób dysponuje informacją o stanie wyprodukowanego dla niego papieru. Następnie klient informuje X telefonicznie, faxem lub mailem, jak ma wyglądać dostawa, przy czym możliwe jest:

(i) dostarczenie całej zamówionej ilości lub też części zamówienia bezpośrednio do klienta, albo

(ii) dostarczenie całej zamówionej ilości lub też części zamówienia do polskiego magazynu tymczasowego (opisanego poniżej), w którym towar ten przebywa aż do momentu zgłoszenia zapotrzebowania przez klienta.

W przypadku gdy klient po otrzymaniu informacji o gotowości do wysyłki nie zgłosi niezwłocznie zapotrzebowania na wyprodukowany i przygotowany dla niego papier dekoracyjny, X zleci wysyłkę papieru do polskiego magazynu tymczasowego (opisanego poniżej), w którym towar ten przebywa aż do momentu zgłoszenia zapotrzebowania przez klienta.

1.  Dostawa towarów do polskiego klienta

X sprzedaje papier dekoracyjny w większości przypadków na warunkach dostawy „frei Haus”/DAP wg Incoterms, tj. wszystkie koszty dostawy do miejsca dostawy wskazanego przez klienta ponosi X. Po zgłoszeniu przez klienta zapotrzebowania na gotowy do wysyłki towar X zleca wysyłkę towaru do klienta pod wskazany przez niego adres lub do polskiego magazynu tymczasowego. W tym celu X angażuje niemieckie przedsiębiorstwo spedycyjne Y Deutschland (dalej „Y”).

X oraz Y są stronami umowy logistycznej, której przedmiotem jest transport towarów z magazynu X położonego w Niemczech do miejsca dostawy wskazanego przez klienta, położonego na terytorium Polski, jak również składowanie towarów w magazynie położonym na terytorium Polski. W celu składowania towarów Y korzysta z powierzchni magazynowych udostępnianych przez polską firmę Z (tj. polskiego magazynu niebędącego magazynem konsygnacyjnym). Dzięki odpowiedniemu etykietowaniu towarów zapewniona jest jednoznaczna identyfikacja produktów X (zwojów papieru) oraz ich oddzielenie od innych rzeczy składowanych w polskim magazynie Z.

Pomiędzy X a Z nie istnieje żadna umowa o składowanie towarów. Stroną umowy o składowanie towarów X w polskim magazynie jest Y (działająca na zlecenie X) i Z (posiadacz magazynu). Towary X są tymczasowo składowane w magazynie Z położonym na terytorium Polski, aż do momentu zgłoszenia zapotrzebowania na te towary przez polskiego klienta X. Magazyn ten nie stanowi magazynu konsygnacyjnego w rozumieniu art. 2 pkt 27c ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 roku.

Koszty składowania towarów X w polskim magazynie ponosi bezpośrednio Y. Koszty transportu towarów z Niemiec do Polski i pośrednio koszty składowania towaru w polskim magazynie ponosi X. Koszty transportu i magazynowania towarów są wliczone w cenę towarów uzgodnioną przez X z polskimi klientami (tzw. „frei Haus”/DAP wg Incoterms).

1.  Transport towarów z X do polskiego magazynu tymczasowego prowadzonego przez Z.

W przypadku gdy, na polecenie klienta, towar jest dostarczany do niego tylko częściowo, a reszta towaru zostaje przewieziona przez Y do magazynu tymczasowego w Polsce i tam tymczasowo składowana aż do momentu zgłoszenia zapotrzebowania przez klienta, na portalu klienta następuje „wewnętrzna zmiana” statusu przygotowanego dla klienta papieru poprzez „dokument zmiany dostawy” (Packing List), który jest dowodem na to, że papier wyprodukowany dla klienta i gotowy do dostawy znajduje się w odpowiedniej ilości w polskim magazynie tymczasowym. Wewnętrzny dokument zmiany dostawy wykazuje jako miejsce dostawy magazyn tymczasowy w Polsce, określa klienta, dla którego przeznaczony jest papier, rodzaj oraz ilość papieru. Personifikacja oraz przyporządkowanie papieru do klienta nie zmienia się. Na portalu klienta klient dowiaduje się o przemieszczeniu wyprodukowanego dla niego towaru do innej lokalizacji, tj. do polskiego magazynu. Klient może zadysponować towarem przemieszczonym do polskiego magazynu według własnego zapotrzebowania, to znaczy zażądać wydania towaru lub jego dostawy z polskiego magazynu w inne miejsce położone na terytorium Polski.

W przypadku gdy klient, niezwłocznie po otrzymaniu komunikatu o gotowości, nie złoży dyspozycji dotyczącej wyprodukowanego dla niego i przygotowanego do transportu towaru, X zleca transport tego towaru ze swojej fabryki w Niemczech do polskiego magazynu tymczasowego oraz dokonuje zmiany miejsca składowania towaru w elektronicznym systemie zarządzania towarami.

Przeciętny czas przechowywania towaru w polskim magazynie tymczasowym wynosi około 53 dni.

1.  Wywołanie towaru z magazynu.

Klient ma zapewnioną pełną informację o przygotowanych dla niego towarach, znajdujących się w fabrykach X lub w polskim magazynie tymczasowym. Prowadzony przez X portal klienta zawiera również opcję „zarządzania materiałami”, w której wymienione są szczegółowo wszystkie towary wyprodukowane i przygotowane do dostawy do klienta, podane według ich rodzaju i ilości oraz miejsca składowania (w X lub w polskim magazynie tymczasowym prowadzonym przez Z). Klient może, według własnego uznania, odebrać towar z polskiego magazynu lub zgłosić zapotrzebowanie na znajdujący się w nim towar („wywołać towar z magazynu”) i dysponować nim w istocie jako właściciel.

Wywołanie odbywa się w ten sposób, że klient informuje X telefonicznie, faxem lub mailowo poprzez portal klienta, że chce odebrać towar lub aby mu go dostarczono z magazynu tymczasowego Z. X informuje Z, że składowany u niego towar może zostać wydany klientowi lub dostarczony do klienta. Dostawę i transport z magazynu tymczasowego do klienta organizuje Y.

1.  Własność towaru

X sprzedaje i dostarcza papier z zastrzeżeniem własności, która przechodzi na klienta jako kupującego dopiero z momentem zapłacenia całej uzgodnionej ceny, niezależnie od faktycznej możliwości dysponowania nim przez klienta.

1.  Szkic przebiegu transakcji

Proces organizacji transakcji przedstawia diagram załączony do niniejszego wniosku.

1.  Rozliczenie oraz opodatkowanie dostaw.

W przypadku gdy papier dekoracyjny X jest dostarczony bezpośrednio do polskiego klienta (po komunikacie o gotowości oraz wywołaniu przez klienta), rozliczenie następuje w momencie dostawy. X wystawia klientowi fakturę za dostarczony towar. Na fakturze obok określenia transportowanego towaru znajdują się dane zamówienia, polski numer identyfikacji podatkowej polskiego klienta (VAT-UE) oraz wskazówka, że dotyczy ona wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, która w Niemczech jest zwolniona z podatku. Z tytułu takiej dostawy X nie płaci podatku od towarów i usług w Niemczech.

W przypadku, gdy towar jest wywołany przez klienta z polskiego magazynu i tam odebrany lub stamtąd wysłany do klienta, X wystawia klientowi w tym momencie fakturę, na której znajdują się dane klienta, w tym jego polski numer identyfikacji podatkowej (VAT-UE). Tak jak w przypadku bezpośredniej dostawy towaru do polskiego klienta z fabryki X w Niemczech, również dostawa poprzedzona składowaniem w tymczasowym magazynie w Polsce jest traktowana przez X jako wewnątrzwspólnotową dostawa towarów w Niemczech zwolniona z podatku od towarów i usług w Niemczech, X wychodzi z założenia, iż klient uzyskuje prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (ma faktyczną możliwość dysponowania towarem) już na podstawie upoważnienia do dysponowania, tj. od momentu zgłoszenia komunikatu o gotowości. Miejsce takiej dostawy (tj. miejsce rozpoczęcia wysyłki) znajduje się w Niemczech i dlatego dostawę taką - bez względu na to czy jest to dostawa bezpośrednio do polskiego klienta czy jest to dostawa poprzedzona czasowym składowaniem w polskim magazynie - należy traktować jako jednolitą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zwolnioną z podatku VAT w Niemczech i opodatkowaną przez polskiego klienta na zasadzie odwrotnego obciążenia, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

X nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. oraz Rozporządzenia wykonawczego Rady Unii Europejskiej nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. X nie jest zarejestrowana w Polsce jako podatnik VAT.

Zarówno X w Niemczech jak i polscy klienci w Polsce są podmiotami zarejestrowanymi dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w rozumieniu przepisów podatkowych, a sprzedawane towary służą prowadzonej przez nich działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (oznaczone jako nr 2 i uzupełnione w odpowiedzi na wezwanie):

Czy Spółka, w związku z opisanymi dostawami bezpośrednimi albo dostawami realizowanymi z wykorzystaniem polskiego magazynu tymczasowego (tj. czasowego składowania towarów w Polsce), ma obowiązek zarejestrować się jako podatnik VAT w Polsce i wykazywać opisane transakcje w polskich deklaracjach VAT jako wewnątrzwspólnotowe przemieszczenie własnych towarów, a następnie dostawę krajową w Polsce, ewentualnie czy posiada jakieś inne obowiązki związane z rozliczeniem podatku od towarów i usług, tj. składanie deklaracji VAT, sporządzenie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zarówno ww. dostawy realizowane bezpośrednio do klientów w Polsce, jak i dostawy do Polskich klientów poprzedzone czasowym składowaniem towarów w polskim magazynie, stanowią jednolitą dostawę wewnątrzwspólnotową towarów z Niemiec do Polski.

W związku z ww. dostawami bezpośrednimi, jak i dostawami realizowanymi z wykorzystaniem polskiego magazynu tymczasowego (tj. czasowym składowaniem towarów w Polsce), X nie ma obowiązku rejestracji na podatek VAT w Polsce i wykazywania w polskich deklaracjach VAT przedmiotowych transakcji jako podlegających opodatkowaniu w Polsce. Obowiązek wykazania przedmiotowych transakcji jako wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju leży bowiem po stronie polskich klientów. X nie ma żadnych innych obowiązków związanych z podatkiem VAT w Polsce, wynikających z ww. transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Stosownie zaś do art. 2 pkt 6 ustawy, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Należy wskazać, że podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu w danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane za wykonane w tym państwie, a ściślej te czynności, które zostaną uznane za wykonane w danym miejscu. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca posiadający siedzibę w Niemczech nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej i nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT. Wnioskodawca i polscy klienci są podmiotami zarejestrowanymi dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych w rozumieniu przepisów podatkowych. Wnioskodawca produkuje papier dekoracyjny wyłącznie na indywidualne zamówienie klienta. Zgodnie z wolą klienta towar jest dostarczany bezpośrednio do klienta albo do polskiego magazynu tymczasowego, w którym towar ten przebywa aż do momentu zgłoszenia zapotrzebowania przez klienta. Wnioskodawca zleca wysyłkę towaru do klienta pod wskazany przez niego adres lub do polskiego magazynu tymczasowego niemieckiemu przedsiębiorstwu spedycyjnemu Y. W celu składowania towarów Y korzysta z powierzchni magazynowych udostępnianych przez polską firmę Z. Stroną umowy o składowanie towarów w polskim magazynie jest Y (działająca na zlecenie Wnioskodawcy) i Z (posiadacz magazynu). Przeciętny czas przechowywania towaru w polskim magazynie tymczasowym wynosi około 53 dni. Gdy towar jest odebrany z polskiego magazynu przez klienta lub stamtąd wysłany do klienta, Wnioskodawca wystawia fakturę. Zarówno dostawa poprzedzona składowaniem w tymczasowym magazynie w Polsce jak i bezpośrednia dostawa do klienta jest traktowana przez Wnioskodawcę jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w Niemczech zwolniona tam z podatku od towarów i usług. Wnioskodawca przyjmuje, że klient uzyskuje prawo do rozporządzania towarem jak właściciel (ma faktyczną możliwość dysponowania towarem) już na podstawie upoważnienia do dysponowania, tj. od momentu zgłoszenia komunikatu o gotowości. Miejsce takiej dostawy (tj. miejsce rozpoczęcia wysyłki) znajduje się w Niemczech i dlatego dostawę taką - bez względu na to czy jest to dostawa bezpośrednio do polskiego klienta czy jest to dostawa poprzedzona czasowym składowaniem w polskim magazynie - należy traktować jako jednolitą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, zwolnioną z podatku VAT w Niemczech i opodatkowaną przez polskiego klienta na zasadzie odwrotnego obciążenia, jako wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

W związku z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy dostawy bezpośrednie do polskich klientów, jak i dostawy realizowane z wykorzystaniem polskiego magazynu tymczasowego (tj. czasowym składowaniem towarów w Polsce) stanowią jednolitą wewnątrzwspólnotową dostawę towarów do polskich klientów rozpoznających wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów oraz czy Spółka ma obowiązek zarejestrowania się jako podatnik VAT w Polsce i wykazywania opisanych transakcji w deklaracjach VAT jako wewnątrzwspólnotowe przemieszczenie własnych towarów, a następnie dostawę krajową w Polsce, ewentualnie czy posiada jakieś inne obowiązki związane z podatkiem VAT w Polsce wynikające z ww. transakcji, tj. składanie deklaracji VAT, sporządzenie ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT

Należy wskazać na przepis art. 96 ust. 1 ustawy, w którym stwierdza się, że podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Ponadto, zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Na podstawie art. 103 ust. 1 ustawy podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 1a-4 oraz art. 33 i art. 33b.

W art. 5 ust. 1 ustawy wymieniono wszystkie czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Jak wskazano w interpretacji z dnia 20 lutego 2015 r. nr IPPP3/443-1177/14-2/JF przemieszczenie towarów przez Wnioskodawcę na terytorium Polski nie będzie skutkować obowiązkiem rozliczenia przez Wnioskodawcę wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w Polsce, a obowiązek taki ciążyć będzie po stronie nabywcy, tj. klienta polskiego. Oznacza to, że przemieszczenie papieru dekoracyjnego z terytorium Niemiec na terytorium Polski odbywa się w wykonaniu transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z terytorium Niemiec, zgodnie z regulacjami tego państwa, do ostatecznego nabywcy, który powinien rozpoznać z tytułu przedmiotowej transakcji wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce (tj. w państwie zakończenia transportu).

Wobec tego w związku z dostawą towarów dokonaną na rzecz polskiego nabywcy po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi żadna z czynności, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy.

Zatem, w związku z opisanymi dostawami bezpośrednimi albo dostawami realizowanymi z wykorzystaniem polskiego magazynu tymczasowego (tj. czasowego składowania towarów w Polsce), Spółka nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT w Polsce, sporządzenia ewidencji zakupów i sprzedaży dla celów podatku VAT ani składania deklaracji VAT na podstawie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wskazać należy, że przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie pytania nr 2, tj. braku obowiązku rejestracji dla podatku od towarów i usług oraz wypełnienia innych obowiązków w związku z dokonywanymi dostawami. Natomiast w zakresie zadanego we wniosku pytania nr 1 w dniu 20 lutego 2015 r. wydana została interpretacja nr IPPP3/443-1177/14-2/JF.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.