Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-777/12-2/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-20
Teza: w zakresie zmiany stawki amortyzacyjnej
Słowa kluczowe: działalność; obniżka (obniżenie); rok-rok podatkowy; stawka-stawka amortyzacyjna; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16i

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 28.09.2012 r. (data wpływu 01.10.2012r.) w sprawie udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zmiany stawki amortyzacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.10.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zmiany stawki amortyzacyjnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) zajmuje się działalnością w zakresie wydawania gazet i czasopism. Działalność Spółki jest prowadzona:

*   na terenie specjalnej strefy ekonomicznej (dalej: „SSE”) na podstawie zezwolenia strefowego i w tym zakresie Spółka korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) oraz

*   poza SSE i w tej części działalność podlega opodatkowaniu CIT.

W ramach działalności, zarówno w SSE, jaki poza SSE, Spółka wykorzystuje środki trwałe (wymienione w art. 16a ustawy o CIT, dalej: „środki trwałe”), które amortyzuje metodą liniową z zastosowaniem stawek nie wyższych niż określone w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych (Załącznik nr 1 do ustawy o CIT, dalej: „Wykaz”).

W przyszłości, w odniesieniu do poszczególnych środków trwałych, Spółka rozważa istotne obniżenie wskazanych stawek amortyzacyjnych, np. do poziomu 0,1%. Nowe, obniżone w ten sposób stawki, Spółka stosowałaby począwszy od pierwszego miesiąca roku podatkowego zarówno do środków trwałych wykorzystywanych obecnie na potrzeby działalności w SSE, jaki poza SSE.

Również w odniesieniu do środków trwałych, które Spółka dopiero w przyszłości nabędzie i wprowadzi do ewidencji środków trwałych (dalej: „Ewidencja”) Spółka rozważa stosowanie obniżonych stawek, np. w wysokości 0,1%, tj. stawek niższych od maksymalnych stawek wynikających z Wykazu.

Jednocześnie, Spółka nie wyklucza, iż obniżone w ten sposób stawki w przyszłości zostaną podwyższone do poziomu nie wyższego niż stawki amortyzacyjne przewidziane w Wykazie.

W związku z wyżej opisanym zdarzeniem przyszłym Spółka zadała następujące pytania:

1.  Czy Spółce przysługuje uprawnienie do obniżenia określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby działalności prowadzonej na terenie SSE, jak i poza SSE, np. do poziomu 0,1%, począwszy od miesiąca, w którym te środki trwałe zostały wprowadzone do Ewidencji Spółki albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego?
2.  Czy Spółce przysługuje uprawnienie do podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych; do różnych poziomów, nie wyższych jednak niż stawki wynikające z Wykazu, począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

1.  Zdaniem Spółki, w przedstawionym zdarzeniu przyszłym, przysługuje jej uprawnienie do obniżenia określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych wykorzystywanych na potrzeby działalności prowadzonej na terenie SSE, jak i poza SSE, np. do poziomu 0,1%, począwszy od miesiąca, w którym te środki trwałe zostały wprowadzone do Ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.
2.  W ocenie Spółki będzie jej przysługiwało uprawnienie do podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych dla poszczególnych środków trwałych, do różnych poziomów, nie wyższych jednak niż stawki wynikające z Wykazu, począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Uzasadnienie w zakresie pytania 1

Zgodnie z art. 16i ust. 5 ustawy o CIT „podatnicy mogą obniżać podane w Wykazie stawki dla poszczególnych środków trwałych. Zmiany stawki dokonuje się począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji albo od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego.

Z powołanego przepisu wynika, iż podatnicy CIT są uprawnieni do obniżenia stawek amortyzacji podatkowej dla środków trwałych. Spółka pragnie w tym miejscu wskazać, iż jedyne ograniczenia wprowadzone przez ustawodawcę dotyczą momentu, od którego podatnik może stosować obniżoną stawkę amortyzacyjną. W przypadku środków już będących przedmiotem amortyzacji zmiana stawki amortyzacyjnej może nastąpić począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego, z kolei w przypadku nowych środków trwałych obniżona stawka znajdzie zastosowanie począwszy od miesiąca, w którym środki te zostały wprowadzone do Ewidencji.

Analizując ustawę o CIT, w szczególności powalany przepis art. 16i ust. 5 tej ustawy, należy stwierdzić, iż ustawodawca nie określa dolnego limitu obniżenia stawek amortyzacyjnych, ani nie uzależnia możliwości obniżenia stawek amortyzacji od wystąpienia jakichkolwiek okoliczności. Zatem, Spółka sama decyduje, czy oraz o jaką wartość obniżyć stawkę amortyzacyjną w odniesieniu do wszystkich lub wybranych środków trwałych.

Taka wykładnia jest zgodna z intencją ustawodawcy, wynikającą z uzasadnienia do projektu ustawy z dnia 27 lipca 2002 r. zmieniającej ustawę o CIT (Dz.U. z 2002 r. nr 141 poz. 1179), druk sejmowy nr 411 (dalej: ustawa zmieniająca”), która wprowadziła do ustawy o CIT art. 16i ust. 5. Zgodnie z treścią uzasadnienia ustawa zmieniająca miała wprowadzić dla podatników m.in.: „(\`(...)\`) możliwość zmniejszenia stawek amortyzacyjnych z Wykazu w dowolnej wysokości oraz w wybranym przez podatnika momencie.”.

W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż na podstawie art. 16i ust. 5 ustawy o CIT jest uprawniony do obniżenia stawek amortyzacyjnych, w tym także do poziomu 0,1%, począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego w odniesieniu do posiadanych środków trwałych. Zdaniem Wnioskodawcy, uprawnione będzie również zastosowanie stawki amortyzacyjnej np. w wysokości 0,1%, również w odniesieniu do nowo nabytych środków trwałych — pod warunkiem, że obniżenie stawki dokonane zostanie począwszy od miesiąca ujęcia takich środków trwałych w Ewidencji.

Stanowisko Spółki potwierdzają również liczne interpretacje podatkowe. Tytułem przykładu Spółka wskazuje na:

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 marca 2012 r., sygnatura: IPPB3/423-1098/11-4/KK;

*   interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 marca 2012 r., sygnatura: IBPBI/1/423-59/11/KB;

*   interpretację Dyrektora izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 12 grudnia 2011 r., sygnatura: ITPB3/423-482d/11/PST.

Uzasadnienie w zakresie pytania 2

Zgodnie z wyżej przytoczonym art. 16i ust. 5 ustawy o CIT, ustawodawca nie wprowadził ograniczeń w zakresie podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych. Zwrot „zmiana stawki” użyty w zdaniu drugim wskazanego przepisu nie zawęża uprawnienia podatnika wyłącznie do obniżenia stawek amortyzacyjnych. Wręcz przeciwnie, powołany przepis nie określa jakichkolwiek warunków, od których spełnienia uzależniona byłaby możliwość obniżenia i późniejszego podwyższenia stawek amortyzacyjnych, a jedynie wprowadza ograniczenie codo wyboru momentu zastosowania zmienionych stawek.

Co więcej, celem ustawy zmieniającej było m.in. umożliwienie obniżenia stawek amortyzacyjnych w czasie dekoniunktury i podniesienie uprzednio obniżonych stawek w późniejszym okresie. Powyższe potwierdza treść uzasadnienia do projektu ustawy zmieniającej, która wskazuje, iż zmiana podyktowana była koniecznością:

„(\`(...)\`) stworzenia mocniejszego instrumentu polityki podatkowej prowadzonej przez podatników. Podatnicy będą mogli w okresie ponoszenia strat podatkowych zaplanować maksymalnie obniżone stawki amortyzacyjne i powrócić do stawek, tj. wyższych kosztów podatkowych w okresie osiągania dochodów, a tym samym odpowiednio wpływać na wysokość straty i dochodu do opodatkowania”.

Nie ulega zatem wątpliwości, iż zamiarem ustawodawcy było przyznanie podatnikom uprawnienia do czasowego obniżania i późniejszego podwyższenia stawek amortyzacyjnych dla środków trwałych w swobodny sposób i w przewidzianym przepisami prawa trybie.

Ponadto, podwyższenie uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych może nastąpić do dowolnego poziomu, nie wyższego jednak niż wynikający z przepisów ustawy o CIT i Wykazu. Jednocześnie, podwyższenie stawek amortyzacyjnych może mieć miejsce począwszy od pierwszego miesiąca każdego następnego roku podatkowego oraz objąć zarówno środki trwałe, których stawki amortyzacyjne zostały obniżone w momencie wprowadzenia ich do Ewidencji, jak i te środki trwale, które były przedmiotem amortyzacji, a których stawki zostały zmienione w jej trakcie. Tym samym, wysokość podwyższenia (jednakże w granicach stawek amortyzacyjnych wynikających z Wykazu) dla danego środka trwałego jest dowolna, co umożliwia stopniowe lub jednorazowe podwyższenie do wysokości maksymalnej stawki wynikającej z Wykazu.

Mając powyższe na uwadze, Spółka stoi na stanowisku, iż przysługuje jej uprawnienie do podwyższenia uprzednio obniżonych stawek amortyzacyjnych do dowolnych poziomów wybranych przez Spółkę, w stosunku do poszczególnych środków trwałych, nie wyższych jednak niż wynikające z Wykazu. Zdaniem Spółki, podwyższenie stawki może być dokonane wraz z rozpoczęciem nowego, dowolnie wybranego przez Spółkę, roku podatkowego.

Podobne stanowisko można także znaleźć w innych interpretacjach organów podatkowych, np.:

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 stycznia 2012 r., sygnatura: IPPB3/423-993/11-2/JD;

*   interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 21 marca 2012 r., sygnatura: IBPBI/2/423-1508/11/MS;

*   Interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 marca 2012 r., sygnatura: IBPBI/1/423-60/11/KB.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Spółki w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.