Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-299/07-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2007-12-19
Teza: Wartość wynagrodzenia małżonka jednego ze wspólników spółki cywilnej, nie jest kosztem uzyskania przychodu zarówno dla tego wspólnika, którego małżonek otrzymuje to wynagrodzenie, ale również dla pozostałych wspólników
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt-koszty uzyskania przychodów; małżonek; praca-praca małżonka; wspólnik; wynagrodzenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18.10.2007 r. (data wpływu 22.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wynagrodzenia małżonka wspólnika - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22.10.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wynagrodzenia małżonka wspólnika.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca jest wspólnikiem 3-osobowej Spółki Jawnej, która zatrudniła z dniem 01.09.2007 r. na podstawie umowy o pracę pracownika, który jest współmałżonkiem innego wspólnika.

Pracownik ten będzie wykonywał pracę nie wynikającą z obowiązków wspólnika ustalonych w Umowie Spółki i nie będą one związane z prowadzeniem i reprezentowaniem spraw Spółki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wnioskodawca ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu części wynagrodzenia zatrudnionego w Spółce Jawnej współmałżonka innego wspólnika?

Zdaniem wnioskodawcy nie stanowi kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej wynagrodzenie za pracę małżonka tylko w stosunku do tego wspólnika, którego małżonek pobiera wynagrodzenie z tyt. umowy o pracę w Spółce Jawnej.

Natomiast jest kosztem uzyskania przychodu dla innych wspólników Spółki Jawnej w takim procencie, w jakim pozostaje ich udział w Spółce, tj. 1/3 wynagrodzenia.

**Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje.**

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zmianami) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy nie uważa się za koszt uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

Ustawodawca wyraźnie stwierdza, że w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej, a spółka jawna należy do osobowych spółek prawa handlowego, – kosztem uzyskania przychodu nie jest wartość pracy małżonków i małoletnich dzieci wspólników.

Skoro przepis stanowi o wspólnikach w liczbie mnogiej, a nie wspólniku, należy uznać, że wyłączenie spod kosztów, w tej sytuacji, dotyczy wszystkich wspólników spółki.

Tak więc wynagrodzenie wypłacone małżonkowi wspólnika nie będzie stanowiło kosztu uzyskania przychodów dla żadnego z wspólników.

Ustawodawca w powołanym przepisie posłużył się wyrażeniem „wartość własnej pracy”, które nie zostało zdefiniowane dla potrzeb podatku dochodowego. Użyte pojęcie wskazuje, że chodzi tu o wartość wszelkiego rodzaju pracy świadczonej przez ściśle określone osoby na rzecz zatrudniających je podmiotów prowadzących działalność gospodarczą. Natomiast zakres tego pojęcia nie obejmuje innych należności, które obciążają pracodawcę w związku z zatrudnieniem wskazanych osób. Wartość pracy świadczonej przez małżonka wspólnika będzie wyznaczać wysokość przyznanego mu wynagrodzenia.

Bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje więc fakt, iż pracownik ten będzie wykonywał pracę nie wynikającą z obowiązków wspólnika ustalonych w umowie Spółki i nie będą one związane z prowadzeniem i reprezentowaniem spraw Spółki.

W świetle powyższego wartość wynagrodzenia małżonka jednego ze wspólników spółki cywilnej, nie jest kosztem uzyskania przychodu zarówno dla tego wspólnika, którego małżonek otrzymuje to wynagrodzenie, ale również dla pozostałych wspólników.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.