Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1-3.4012.823.2018.1.BK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-01-16
Teza: Metoda kasowa.
Słowa kluczowe: deklaracje; metoda-metoda kasowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy - przedstawione we wniosku z dnia 30 listopada 2018 r. (data wpływu 5 grudnia 2018 r.), uzupełnionym w dniu 10 stycznia 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczania podatku VAT za okresy miesięczne przy jednoczesnym stosowaniu metody kasowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 grudnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony w dniu 10 stycznia 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczania podatku VAT za okresy miesięczne przy jednoczesnym stosowaniu metody kasowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 28 października 2016 r. w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na podstawie wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług księgowych (PKD 69.20.Z). Spółka rozlicza się prowadząc księgi rachunkowe. Spółka z dniem 17 listopada 2016 r. przesłała do urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne VAT-R celem zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. W przesłanym zgłoszeniu Spółka wskazała, że będzie składać deklaracje VAT-7 miesięcznie, a pierwszą deklarację złoży za grudzień 2016 r. Na mocy przesłanego zgłoszenia otrzymała status czynnego podatnika VAT.

W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej Spółka podjęła decyzję o zmianie metody rozliczania podatku VAT zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem przejść na rozliczanie podatku VAT metodą kasową.

Spółka spełniała (oraz do dnia dzisiejszego spełnia) ustawową definicję małego podatnika z art. 2 pkt 25 ustawy o podatku od towarów i usług, a więc wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro. Dnia 20 czerwca 2017 r. Spółka przesłała do urzędu skarbowego aktualizację danych VAT-R zaznaczając w poz. 39, że podatnik wybiera metodę kasową a pierwsza deklaracja rozliczana tą metodą zostanie złożona za lipiec 2017 r. Spółka przyjęła zatem, że okresem rozliczeniowym będzie miesiąc.

Co prawda art. 99 ust. 3a ustawy o podatku od towarów i usług obliguje małych podatników wybierających metodę kasową do składania deklaracji za okresy kwartalne, to w świetle ust. 3a uznano, że obowiązku tego nie stosuje się wobec podatników przez okres 12 miesięcy, począwszy od miesiąca, w którym dokonana została rejestracja. W związku z tym Spółka składała deklaracje VAT-7 miesięcznie stosując metodę kasową przy rozliczeniu podatku VAT.

Spółka nie prowadzi sprzedaży oraz nie świadczy usług, o których mowa w art. 20 ust. 1-4, art. 20a oraz art. 19a ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w świetle powyższego stanu faktycznego Wnioskodawca mógł rozliczać się z podatku VAT miesięcznie, stosując metodę kasową w pierwszych 12 miesiącach od zarejestrowania jako podatnik VAT czynny?

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka miała prawo do rozliczania się metodą kasową. Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podmiot będący małym podatnikiem może wybrać metodę kasową rozliczeń. Przepis art. 21 nie uzależnia możliwości stosowania wskazanej metody od długości prowadzenia działalności. Nie wynika zatem obowiązek prowadzenia działalności przez okres 12 miesięcy warunkujący możliwość rozliczania się z podatku VAT metodą kasową. Co więcej, art. 104 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje, że art. 21 stosuje się również do podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez podatnika wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji kwot określonych w art. 2 pkt 25. Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że metodę kasową może stosować również podmiot, który dopiero rozpoczął działalność gospodarczą.

Spółka posiadała statusu małego podatnika, wobec czego miała prawo wybrać metodę kasową rozliczania podatku VAT. Wymogiem obligatoryjnym wynikającym z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jest uprzednie pisemne zawiadomienie naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który podatnik będzie stosować tę metodę. Obowiązek ten został przez Spółkę dopełniony poprzez przesłanie z dniem 20 czerwca 2017 r. formularza aktualizującego VAT-R. Zdaniem Wnioskodawcy miał on prawo rozpocząć rozliczanie podatku VAT metodą kasową począwszy od lipca 2017 r. Ze względu na fakt, iż Spółka rozpoczęła rozliczanie podatku VAT metodą kasową przed upływem 12 miesięcy od dokonania rejestracji, to zgodnie z art. 99 ust. 3a była zobligowana do składania deklaracji VAT miesięcznie. Zdaniem Wnioskodawcy obowiązek składania deklaracji kwartalnych wynikających z art. 99 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług powstał dopiero po upływie 12 miesięcy począwszy od miesiąca, w którym została dokonana rejestracja. Zdaniem Wnioskodawcy art. 99 ust. 3a nie wyłącza możliwości stosowania metody kasowej przez okres 12 miesięcy, a jedynie wyłącza możliwość składania kwartalnych deklaracji VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 25 ustawy, przez małego podatnika rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług:

1.  u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1 200 000 euro,
2.  prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu – jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro;

– przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1 000 zł.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, aby podatnik podatku od towarów i usług spełniał definicję małego podatnika wartość dokonanej przez niego sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie może przekroczyć, w poprzednim (do badanego okresu) roku podatkowym, wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 1.200.000 euro.

Przez sprzedaż, w myśl art. 2 pkt 22 ustawy, rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jak stanowi art. 21 ust. 1 ustawy, mały podatnik może wybrać metodę rozliczeń polegającą na tym, że obowiązek podatkowy w odniesieniu do dokonywanych przez niego dostaw towarów i świadczenia usług powstaje:

1.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty – w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny,
2.  z dniem otrzymania całości lub części zapłaty, nie później niż 180. dnia, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi – w przypadku dokonania dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz podmiotu innego niż wymieniony w pkt 1

– po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który będzie stosował tę metodę, zwaną dalej „metodą kasową”; otrzymanie zapłaty w części powoduje powstanie obowiązku podatkowego w tej części.

W myśl art. 21 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się do czynności wykonanych w okresie, w którym podatnik stosuje metodę kasową.

Mały podatnik może zrezygnować z metody kasowej, nie wcześniej jednak niż po upływie 12 miesięcy, w trakcie których rozliczał się tą metodą, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do końca kwartału, w którym stosował tę metodę (art. 21 ust. 3 ustawy).

Stosownie do art. 21 ust. 4 ustawy, mały podatnik traci prawo do rozliczania podatku metodą kasową, począwszy od rozliczenia za miesiąc następujący po kwartale, w którym przekroczył kwotę określoną w art. 2 pkt 25.

Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c i art. 133.

Jak wynika z art. 99 ust. 2 ustawy, mali podatnicy, którzy wybrali metodę kasową, składają w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy kwartalne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym kwartale.

Stosownie do art. 99 ust. 3 ustawy, mali podatnicy, którzy nie wybrali metody kasowej, mogą również składać deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 2, po uprzednim pisemnym zawiadomieniu naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej do 25. dnia drugiego miesiąca kwartału, za który będzie po raz pierwszy złożona kwartalna deklaracja podatkowa.

W myśl art. 99 ust. 3a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2017 r., przepisów ust. 2 i 3 nie stosuje się do podatników:

1.  rejestrowanych przez naczelnika urzędu skarbowego jako podatnicy VAT czynni – przez okres 12 miesięcy począwszy od miesiąca, w którym dokonana została rejestracja lub
2.  którzy w danym kwartale lub w poprzedzających go 4 kwartałach dokonali dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, chyba że łączna wartość tych dostaw bez kwoty podatku nie przekroczyła, w żadnym miesiącu z tych okresów, kwoty 50 000 zł.

Ponadto, jak stanowi art. 15 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, przepis art. 99 ust. 3a pkt 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do podatników, którzy zostali zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni po dniu 30 września 2016 r. za okresy miesięczne przypadające po dniu 31 grudnia 2016 r.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od dnia 28 października 2016 r. Wnioskodawca w dniu 17 listopada 2016 r. złożył zgłoszenie rejestracyjne VAT-R celem zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. W przesłanym zgłoszeniu Wnioskodawca wskazał, że będzie składać deklaracje VAT-7 miesięcznie, a pierwszą deklarację złoży za grudzień 2016 r. Na mocy przesłanego zgłoszenia otrzymał status czynnego podatnika VAT. Wnioskodawca podjął decyzję o zmianie metody rozliczania podatku VAT zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem zdecydował się przejść na rozliczanie podatku VAT metodą kasową. Wnioskodawca spełniał (oraz do dnia dzisiejszego spełnia) ustawową definicję małego podatnika z art. 2 pkt 25 ustawy o podatku od towarów i usług. Dnia 20 czerwca 2017 r. Wnioskodawca przesłał do urzędu skarbowego aktualizację danych VAT-R zaznaczając w poz. 39, że podatnik wybiera metodę kasową a pierwsza deklaracja rozliczana tą metodą zostanie złożona za lipiec 2017 r. Wnioskodawca składał deklaracje VAT-7 miesięcznie stosując metodę kasową przy rozliczeniu podatku VAT.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy Zainteresowany mógł rozliczać się z podatku VAT miesięcznie stosując metodę kasową w pierwszych 12 miesiącach od zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów uzyskanie statusu małego podatnika wiąże się z prawem do stosowania metody kasowej. Jest to jednak dobrowolne. Stąd też ustawa przewiduje, że jej stosowanie następuje w razie złożenia stosownego zawiadomienia w tej sprawie – przez co podatnik wyraża wolę stosowania tej metody. Zawiadomienie w formie pisemnej powinno zostać złożone naczelnikowi urzędu skarbowemu w terminie do końca miesiąca poprzedzającego okres, za który rozpocznie się stosowanie metody kasowej. Skuteczne złożenie zawiadomienia skutkuje tym, że od pierwszego dnia następnego okresu, podatnik stosuje metodę kasową. Obowiązek złożenia zawiadomienia nie oznacza obowiązku uzyskiwania zgody organu podatkowego na stosowanie tej metody. Przez samo złożenie zawiadomienia podatnik uzyskuje prawo do metody kasowej.

Wybranie metody kasowej powoduje, że obowiązek podatkowy powstaje na zasadzie kasowej. Wybranie metody kasowej jest bezwzględnie obowiązujące w pewnym okresie czasu. Ze stosowania tej metody nie można bowiem zrezygnować przez 12 miesięcy. Prawo do stosowania metody kasowej można w tym okresie utracić (następuje to przede wszystkim na skutek przekroczenia limitów sprzedaży). Zarówno skutki rezygnacji, jak i skutki utraty prawa do stosowania metody kasowej następują z początkiem kolejnego okresu rozliczeniowego (miesiąca), w przypadku podatników, którzy utracili to prawo.

Przepis przejściowy art. 15 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw stanowi, że przewidziany w art. 99 ust. 3a pkt 1 ustawy brak możliwości stosowania rozliczeń kwartalnych przez podatników nowo rejestrowanych (rozpoczynających wykonywanie czynności opodatkowanych) w ciągu pierwszych 12 miesięcy tej działalności, będzie miał zastosowanie do podatników, którzy zostali zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni w IV kwartale 2016 r. (po 30 września 2016 r.). Podatnicy ci będą obowiązani do składania miesięcznych deklaracji VAT począwszy od pierwszego okresu rozliczeniowego 2017 r. Natomiast, podatnicy dokonujący rejestracji jako podatnicy VAT czynni w roku 2017 są zobowiązani do składania miesięcznych deklaracji VAT w ciągu pierwszych 12 miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej.

Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, który dokonał rejestracji jako podatnik VAT czynny w listopadzie 2016 r. (od grudnia 2016 r.), a w lipcu 2017 r. dokonał aktualizacji danych VAT-R wybierając jako sposób rozliczenia metodę kasową (zgodnie z art. 21 ust. 1 w zw. z art. 99 ust. 2 w zw. z art. 99 ust. 3a pkt 1 ustawy w zw. z art. 15 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw), miał obowiązek rozliczać się z podatku VAT miesięcznie przez 12 miesięcy od daty dokonania rejestracji oraz mógł stosować w tym okresie kasową metodę rozliczeń.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.