Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.412.2025.2.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku
projekt
zbiornik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w kwestii ustalenia czy:

      - w opisanym zdarzeniu przyszłym czynności, w ramach których Gmina będzie
        wykorzystywała majątek powstały w ramach inwestycji, stanowią czynności
        podlegające opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT,
      - Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „...”.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 lipca 2025 r. (data
    wpływu 1 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Realizując zadania własne Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 14 ustawy o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”), w
    zakresie (...), Gmina planuje zrealizować inwestycję pn. „...” (dalej: „Inwestycja”).
    Na realizację Inwestycji Gmina ubiega się o przyznanie dofinansowania ze środków
    Europejskiego Funduszu Rolnego w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na
    lata 2014-2020.
    Przedmiotem Inwestycji jest (...). (...).
    W związku z realizacją Inwestycji, Gmina będzie ponosić wydatki m.in. na następujące
    towary/usługi:
    - (...),
    - infrastrukturę towarzyszącą (...),
    - roboty pomiarowe,
    - oczyszczanie terenu (...),
    - wykopy oraz przekopy,
    - roboty instalacyjno-hydrauliczne,
    - roboty kanalizacyjne,
    - roboty ziemne,
    - wykonanie konstrukcji oporowych.
    Ponoszone w ramach Inwestycji wydatki będą dokumentowane wystawianymi na Gminę
    przez dostawców/usługodawców fakturami VAT, na których Gmina będzie oznaczona jako
    nabywca przedmiotowych towarów i usług, w tym z podaniem NIP Gminy.
    Efekty rzeczowe planowanej Inwestycji będą ogólnodostępne i przeznaczone do użytku
    niekomercyjnego. (...). W związku z powyższym, Gmina nie będzie osiągała jakichkolwiek
    dochodów z tytułu wykorzystania efektów Inwestycji. Gmina nie planuje także w
    przyszłości zmiany charakteru korzystania z wybudowanego (...), w tym jego
    udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy
    cywilnoprawnej o podobnym charakterze.

## Pytanie

1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
      wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, stanowią czynności podlegające
      opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    2. Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie

    W opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
    wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z pewnymi zastrzeżeniami, które nie mają zastosowania w niniejszej
    sprawie.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
    • zostały nabyte przez podatnika tego podatku (przesłanka podmiotowa) oraz
    • pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
    opodatkowanymi (przesłanka przedmiotowa).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Gmina jako podatnik VAT w ramach ponoszenia wydatków na Inwestycję
    Odnosząc się do warunku nabywania towarów i usług przez podatnika, należy wskazać, że
    kwestia ta została uregulowana w art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o
    VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której
    mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie do art. 15 ust.
    2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Natomiast w myśl
    art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz
    urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Kolejno, stosownie do art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z
    art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Kryterium uznania jednostki samorządu terytorialnego za podatnika VAT jest więc
    charakter wykonywanych przez nią czynności, tj. dokonywanie czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłącza, co do zasady, te podmioty z kategorii podatników VAT,
    natomiast dokonywanie czynności cywilnoprawnych skutkuje zasadniczo uznaniem tych
    podmiotów za podatników, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i
    świadczenie usług podlegają opodatkowaniu VAT.

    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że Gmina nabywając towary/usługi celem
    realizacji Inwestycji, nie będzie nabywała ich do działalności gospodarczej w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie będzie działała w charakterze podatnika VAT
    w rozumieniu art. 15 ust. 1 tej ustawy. Wydatki na Inwestycję będą bowiem ponoszone na
    realizację nieodpłatnych zadań użyteczności publicznej w zakresie zaspokajania
    zbiorowych potrzeb wspólnoty, w szczególności w zakresie gospodarki wodnej oraz
    ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 14 ustawy o
    samorządzie gminnym). Jak zostało wskazane, Gmina nie przewiduje wykorzystywania
    towarów i usług nabytych w ramach realizacji Inwestycji do świadczenia odpłatnych
    czynności, które potencjalnie mogłyby podlegać opodatkowaniu VAT po stronie Gminy i
    stanowiłyby działalność gospodarczą Gminy w rozumieniu ustawy o VAT.
    Wydatki na Inwestycję będą zatem ponoszone, zdaniem Gminy, wyłącznie w celu realizacji
    zadań własnych, poza działalnością gospodarczą Gminy, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Tym samym nie zostanie spełniona pierwsza przesłanka warunkująca
    prawo do odliczenia VAT, stanowiąca o ponoszeniu wydatków przez podatnika tego
    podatku w ramach wykonywanej przez nią działalności gospodarczej.
    Związek wydatków na Inwestycje z działalnością opodatkowaną VAT
    Drugim warunkiem wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, niezbędnym do
    zastosowania prawa do odliczenia VAT naliczonego, jest związek ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT. Z literalnej interpretacji art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT bezpośrednio wynika, że odliczyć można podatek naliczony związany z
    transakcjami, których następstwem jest określenie podatku należnego. Tym samym,
    zasada ta wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z
    towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Istnienie bezpośredniego związku między nabywanymi towarami i usługami a
    transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg
    powstania prawa do odliczenia podatku w Dyrektywie VAT. Przepisy Rozdziału 1-4 Tytułu X
    Dyrektywy VAT (art. 167 i nast.) wprowadzają podstawową regułę wspólnego systemu
    podatku VAT, zgodnie z którą podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku
    naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, natomiast prawo takie nie
    przysługuje w przypadku dokonywania transakcji zwolnionych lub nieopodatkowanych.
    Zdaniem Gminy, efekty planowanej Inwestycji, po jej zakończeniu, będą wykorzystywane
    przez Gminę do wykonywania zadań własnych Gminy w zakresie (...). Jednocześnie, z
    uwagi na charakter planowanej Inwestycji oraz określone przeznaczenie (...), Gmina nie
    będzie uzyskiwała żadnych dochodów z tytułu jego późniejszego wykorzystania. Ponadto,
    Gmina nie planuje także w przyszłości zmiany charakteru korzystania (...), w tym jego
    udostępniania za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy
    cywilnoprawnej o podobnym charakterze. Wobec powyższego, w omawianych
    okolicznościach, zdaniem Gminy, nie wystąpi związek przyczynowo-skutkowy, który
    decydowałby o prawie do odliczenia podatku związanego z wydatkami dotyczącymi
    realizacji Inwestycji.
    Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności sprawy, należy wskazać, iż w
    ocenie Gminy, sposób wykorzystania efektów planowanej Inwestycji będzie miał charakter
    publicznoprawny (niekomercyjny). W konsekwencji, wskazać należy, iż efekty rzeczowe
    planowanej Inwestycji wykorzystywane będą przez Gminę wyłącznie na potrzeby
    czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Powyższe stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (na gruncie podobnych stanów
    faktycznych/zdarzeń przyszłych), przykładowo w:

    • interpretacji indywidualnej z dnia 12 października 2022 r., sygn. 0114-KDIP4-
      3.4012.525.2022.2.IG, w której Organ wskazał, iż: „rozliczenie podatku naliczonego na
      zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary
      i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku
      VAT, w ramach działalności gospodarczej, do wykonywania czynności
      opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie nie
      zostanie spełniony warunek związku ponoszonych wydatków z wykonywaniem
      czynności opodatkowanych, ponieważ – jak wskazali Państwo w opisie sprawy – nie
      będą Państwo osiągali jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania infrastruktury
      realizowanej w ramach Inwestycji. Nie planują Państwo udostępniania ww.
      infrastruktury za odpłatnością na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej
      umowy cywilnoprawnej o podobnym charakterze. (...) Tym samym, nie będą Państwo
      mieli możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      związku z realizacją opisanego zadania, gdyż nie zostanie spełniony jeden z warunków
      określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, jakim jest związek nabywanych towarów i usług z
      wykonywaniem czynności opodatkowanych.”;
    • interpretacji indywidualnej z dnia 29 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.69.2024.1.
    AAR, w której Organ wskazał, iż: „Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa,
    odliczenie podatku VAT naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez
    zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT, w ramach działalności
    gospodarczej, do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług. W omawianej sprawie podstawowy warunek uprawniający do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, jakim jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, nie zostanie spełniony. Jak wynika z opisu sprawy, zadanie
    inwestycyjne polegające na budowie zbiornika retencyjnego, nie będzie służyło do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT.”;
    • interpretacji indywidualnej z dnia 5 marca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.30.2024.1.
    HW, w której Organ wskazał, iż: „Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy
    analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych
    nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia,
    czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie
    wystąpi. Jak Państwo wskazali, towary i usługi zakupione w związku z realizacją Zadania
    będą wykorzystywane do czynności niepodlegających podatkowi VAT. W konsekwencji,
    z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia
    podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami
    opodatkowanymi, nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z realizacją ww. Zadania”.
    Analogiczne stanowisko przyjęto m.in. w: interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 10
    stycznia 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.578.2023.2.RMA, interpretacji indywidualnej
    DKIS z dnia 7 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.23.2024.1.RMA, interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia 1 marca 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.27.2024.2.IK,
    interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 4 marca 2024 r., sygn. 0112-KDIL1-
    2.4012.33.2024.1.DS, interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 15 marca 2024 r., sygn. 0112-
    KDIL1-2.4012.49.2024.1.ID.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Gminy, nie będzie ona miała prawa do obniżenia
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług
    na potrzeby realizacji Inwestycji, z tego względu, że wydatki ponoszone na realizację
    Inwestycji nie będą miały związku z wykonywanymi przez Gminę czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
    ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Czynnością zrównaną z odpłatną dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy
    jest także, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy:
    Przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
    przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa
    towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie
    inne przekazania oraz darowizny wskazane w art. 7 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy, pod
    warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich
    części składowych.
    Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego
    przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako
    wyłączonego spod zakresu działania ustawy, bez względu na cel, na który zostały one
    przekazane (darowane).
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Jak wyżej wskazano nieodpłatnie przekazanie przez podatnika towarów należących do
    jego przedsiębiorstwa (nieodpłatne przekazanie towarów na cele osobiste podatnika lub
    jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, jak również wszelkie inne
    darowizny) podlega opodatkowaniu po łącznym spełnieniu warunków zawartych w art. 7
    ust. 2 ustawy, tj. jeżeli:
    - dokonujący nieodpłatnego przekazania jest podatnikiem podatku od towarów i usług,
    - przekazane towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    - przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar, w stosunku do którego
      podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu, imporcie lub wytworzeniu tego
      towaru lub jego części składowych.

    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art.
    7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć
    przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które
    wynikają z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu
    będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy
    czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług,
    to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność
    podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za
    usługę). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że
    ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie. Usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    Ponadto w myśl art. 8 ust. 2 ustawy:
    Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
    1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż
      działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych
      podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników,
      udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków
      organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi
      przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
      towarów lub ich części składowych;
    2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w
      tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
      celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie
    towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność
    gospodarcza (w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego
    pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w
    całości lub w części, przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia
    zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych
    nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, podatnik nie powinien
    opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.
    Dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej przepisu, istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli
    nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności
    gospodarczej wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne

    świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie
    uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności, jakie w danej sprawie występują.
    Ponadto, nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa
    w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
    także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje
    w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
    Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
    organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
    realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
    podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1 z późn. zm.), zgodnie z
    którym:
    Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie
    są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
    transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.
    Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji,
    są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby
    wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.
    (...)
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r., poz. 1465 ze zm.):
    Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

    Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
    niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 i 14 ustawy o samorządzie gminnym:
    Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
    szczególności zadania własne obejmują sprawy: (...).
    W tym miejscu należy zauważyć, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej 20 marca
    2014 r. wydał postanowienie w sprawie C-72/13 Gmina (...) przeciwko Ministrowi
    Finansów, w którym orzekł, że „dyrektywę 2006/112 należy interpretować w ten sposób,
    że nie sprzeciwia się ona opodatkowaniu podatkiem VAT transakcji takich jak te
    zamierzone przez gminę (...), o ile sąd odsyłający stwierdzi, iż transakcje te stanowią
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy oraz, iż nie są
    wykonywane przez rzeczoną gminę w charakterze organu władzy publicznej w rozumieniu
    art. 13 ust. 1 akapit pierwszy owej dyrektywy. Jeśli jednak należałoby uznać te transakcje
    za wykonywane przez wspomnianą gminę działającą w charakterze organu władzy
    publicznej, przepisy dyrektywy 2006/112 nie sprzeciwiałyby się ich opodatkowaniu, gdyby
    sąd odsyłający stwierdził, że ich zwolnienie mogłoby prowadzić do znaczących zakłóceń
    konkurencji w rozumieniu art. 13 ust. 2 tej dyrektywy”.
    Mając na względzie powyższe należy pamiętać, że w każdym przypadku konieczna jest
    ocena spełniania przesłanek art. 9 i 13 Dyrektywy 2006/112/WE (odpowiednio art. 15
    ustawy) w konkretnych okolicznościach stanu faktycznego sprawy.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia, czy w opisanym
    zdarzeniu przyszłym czynności, w ramach których Gmina będzie wykorzystywała majątek
    powstały w ramach inwestycji, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT w
    rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego, w świetle
    powołanych wyżej przepisów należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że
    realizacja danej inwestycji ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców
    Gminy. Zatem każde działanie podejmowane przez jednostki samorządu terytorialnego w
    imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu tych jednostek, a
    dotyczące mienia Gminy, należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu
    potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu
    terytorialnego jako zadanie własne.
    Tak więc czynności wynikające z realizacji zadań własnych, nałożonych odrębnymi
    przepisami, podejmowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których Gmina
    nie uzyskuje wpływów, pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są
    one bowiem realizowane przez Gminę poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Gmina realizując te czynności, nie występuje w
    charakterze podatnika podatku VAT, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w
    tym zakresie działa jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że:
    - Efekty rzeczowe planowanej Inwestycji będą ogólnodostępne i przeznaczone do użytku
    niekomercyjnego. Będą one nieodpłatnie wykorzystywane do (...). W związku z
    powyższym, Gmina nie będzie osiągała jakichkolwiek dochodów z tytułu wykorzystania
    efektów Inwestycji. Gmina nie planuje także w przyszłości zmiany charakteru
    korzystania z wybudowanego (...), w tym jego udostępniania za odpłatnością na
    podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy cywilnoprawnej o podobnym
    charakterze.

    - Planują Państwo zrealizować inwestycję polegającą na (...), realizując zadania własne
    Gminy, określone w art. 7 ust. 1 pkt 1 i 14 ustawy o samorządzie gminnym w zakresie
    (...).
    W omawianej sprawie, realizując wskazaną inwestycję będą Państwo działali w ramach
    reżimu publicznoprawnego. Jak wynika bowiem z opisu sprawy, majątek nabyty w ramach
    inwestycji służyć będzie wyłącznie do wykonywania zadań własnych Gminy (tj. będzie
    wykorzystywany na cele związane z zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty w
    sprawach (...)), ponadto będzie ogólnodostępny i wykorzystywany nieodpłatnie. Tym
    samym, z wniosku nie wynika, aby wykonywali Państwo czynności na podstawie zawartych
    umów cywilnoprawnych. Wobec powyższego, realizując ww. inwestycje nie będą Państwo
    działać w charakterze podatnika podatku VAT.
    Zatem przyszłe wykorzystywanie majątku powstałego w ramach inwestycji w sposób
    opisany powyżej, realizowane będzie poza zakresem działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwo wykonując te czynności nie będą występowali
    w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem w
    tym zakresie będą Państwo działali jako organ władzy w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy.
    W konsekwencji nieodpłatne udostępnienie przez Gminę majątku powstałego w ramach
    inwestycji, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy, gdyż Gmina
    realizując przedmiotową inwestycję nie będzie działała w charakterze podatnika podatku
    VAT oraz nie dojdzie do przekazania towarów lub ich zużycia na cele osobiste Gminy, ani
    jej pracowników, ani też do darowizn. Również nie znajdzie zastosowania art. 8 ust. 2
    ustawy, bowiem nieodpłatne wykorzystywanie infrastruktury będzie odbywało się w
    związku z wykonywaniem przez Gminę zadań własnych.
    Podsumowując, w opisanym zdarzeniu przyszłym czynności, w ramach których Gmina
    będzie wykorzystywała majątek powstały w ramach inwestycji, nie stanowią czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Gminie przysługiwało będzie prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z
    realizacją inwestycji.
    Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymywanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług
    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
    Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
    lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne, w przypadku, gdy
    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
    od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
    Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
    podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z
    wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien
    spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ponadto, warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia
    podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego nie zostaną spełnione. Jak rozstrzygnięto wyżej, w opisanym
    zdarzeniu przyszłym czynności, w ramach których Gmina będzie wykorzystywała majątek
    powstały w ramach inwestycji, nie stanowią czynności podlegających opodatkowaniu VAT
    w rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Zatem, Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z
    realizacją inwestycji na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji
    pn. „...”.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego, (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.