Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.141.2018.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-06
Teza: Czy Wnioskodawca jako wspólnik spółki komandytowej, jest zobowiązany na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do składania informacji CIT-ST?
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka samorządu terytorialnego-dochód jednostek samorządu terytorialnego; spółki-spółka komandytowa; spółki-spółka zagraniczna; udziałowiec; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 28

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 3 kwietnia 2018 r. (data wpływu 10 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jako wspólnik spółki komandytowej, jest zobowiązany na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do składania informacji CIT-ST – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 kwietnia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jako wspólnik spółki komandytowej, jest zobowiązany na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do składania informacji CIT-ST.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest niemiecką spółką z ograniczoną odpowiedzialnością (Gesellschaft mit beschränkter Haftung). Jednocześnie Wnioskodawca jest wspólnikiem w polskiej spółce komandytowej S. Wnioskodawca jest komandytariuszem w tej spółce komandytowej.

Spółka komandytowa S prowadzi działalność gospodarczą w Polsce w dwóch lokalizacjach. Spółka komandytowa S posiada biura, hale produkcyjne i hale magazynowe zlokalizowane na obszarze gminy A oraz halę produkcyjna zlokalizowaną na obszarze gminy B. Siedziba spółki komandytowej S znajduje się w gminie A.

Spółka komandytowa S zatrudnia pracowników. Część pracowników spółki komandytowej S będzie miała określone w umowach o pracę miejsce wykonywania pracy w biurach, halach produkcyjnych i halach magazynowych w gminie A, a część w hali produkcyjnej w gminie B.

Spółka komandytowa S ma jednolitą strukturę organizacyjną, to znaczy że na podstawie wewnętrznych regulacji nie została podzielona na zakłady, oddziały lub inne jednostki organizacyjne.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca, jako wspólnik spółki komandytowej S, jest zobowiązany na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do składania informacji CIT-ST?
2.  W razie twierdzącej odpowiedzi na pytanie pierwsze, to czy przedstawiony przez Wnioskodawcę sposób wykazywania w informacji CIT-ST danych o zatrudnionych pracownikach jest prawidłowy?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Ad. 1)

Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1036, dalej w skrócie „u.p.d.o.p.”): „Podatnicy posiadający zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby są obowiązani składać do urzędu skarbowego w terminie wpłat zaliczek miesięcznych lub kwartalnych oraz załączać do zeznania o wysokości dochodu (straty) informacje, sporządzone zgodnie z odrębnymi przepisami, w celu ustalenia dochodów z tytułu udziału jednostek samorządu terytorialnego we wpływach z podatku dochodowego od osób prawnych”.

Odrębnymi przepisami, o których mowa w tym artykule, są przepisy ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2016 r., poz. 1609, dalej w skrócie u.d.j.s.t.).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t.: „Jeżeli podatnik podatku dochodowego od osób prawnych posiada zakład (oddział) położony na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla jego siedziby, to część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na której obszarze znajduje się ten zakład (oddział), proporcjonalnie do liczby zatrudnionych w nim osób na podstawie umowy o pracę, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a”.

Art. 10 ust. 3 u.d.j.s.t. wskazuje, że: „Zakładem (oddziałem) w rozumieniu ustawy jest określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy, położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika”. Natomiast art. 10 ust. 4 u.d.j.s.t. przewiduje, że „Podatnicy podatku dochodowego od osób prawnych są obowiązani do sporządzania i przekazywania informacji składanych do urzędów skarbowych, zawierających wykaz zakładów (oddziałów) oraz liczbę osób zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, świadczących pracę w poszczególnych zakładach (oddziałach) ze wskazaniem jednostek samorządu terytorialnego, na których obszarze są położone”.

Informacja ta jest składana na formularzu CIT-ST.

Mając na uwadze przytoczone przepisy Wnioskodawca uważa, że nie jest on zobowiązany, jako wspólnik spółki komandytowej S, do składania informacji CIT-ST.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że obowiązek składania informacji CIT-ST dotyczy podatników podatku dochodowego od osób prawnych, którzy posiadają zakłady (oddziały) położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla ich siedziby. Obowiązek ten nie dotyczy zatem spółki komandytowej, która nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (nie została wymieniona w art. 1 u.p.d.o.p.).

Obowiązek ten nie dotyczy również Wnioskodawcy, który co prawda jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, ale nie posiada zakładów (oddziałów).

W szczególności należy podkreślić, że spółka komandytowa S nie może być traktowana jako zakład albo oddział Wnioskodawcy.

Spółka komandytowa jest samodzielnym podmiotem prawnym i odrębnym od wspólników przedsiębiorcą. Spółka komandytowa, jako spółka osobowa, może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana (art. 8 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych). Spółka komandytowa jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą (art. 102 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych).

Nie ma zatem żadnych podstaw prawnych do przyjmowania, że spółka komandytowa S stanowi zakład albo oddział Wnioskodawcy.

Zakładem (oddziałem), o których mowa w art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. oraz w art. 10 ust. 1 u.d.j.s.t., jest określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy, położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż jednostka samorządu terytorialnego właściwa dla siedziby podatnika.

Tym samym kryterium decydującym o istnieniu zakładu (oddziału) jest zatrudnianie pracowników i określenie w umowie o pracę miejsca wykonywania pracy na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla siedziby podatnika.

W omawianej sytuacji pracowników będzie zatrudniała spółka komandytowa S. Spółka komandytowa, jako jednostka organizacyjna posiadająca zdolność prawną może być pracodawcą (art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy). Stosunek pracy będzie zatem łączył pracownika ze spółką komandytową S, a nie z Wnioskodawcą. Także więc z tej perspektywy nie można uznawać, że Wnioskodawca posiada zakład (oddział) w postaci spółki komandytowej S, ponieważ o istnieniu takiego zakładu (oddziału) decyduje kryterium zatrudniania pracowników, a zatrudniać pracowników będzie spółka komandytowa S, nie Wnioskodawca.

W związku z tym Wnioskodawca nie jest zobowiązany do składania informacji CIT-ST.

Reasumując: Wnioskodawca, jako wspólnik spółki komandytowej S, nie jest zobowiązany na podstawie art. 28 ust. 1 u.p.d.o.p. do składania informacji CIT-ST.

Ad. 2)

W przypadku Wnioskodawcy będącego spółką z ograniczona odpowiedzialnością z siedzibą w Niemczech należy zwrócić uwagę również na inne przepisy u.d.j.s.t.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 u.d.j.s.t.: „ilekroć w ustawie mowa jest o podatniku podatku dochodowego od osób prawnych, posiadającym siedzibę na obszarze odpowiednio: gminy, powiatu i województwa - rozumie się przez to także podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, mającego siedzibę lub zarząd poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakład zagraniczny, o którym mowa w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888, z późn. zm.)”.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 2a u.d.j.s.t.: „W przypadku podatnika podatku dochodowego od osób prawnych, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakład zagraniczny, część dochodu z tytułu udziału we wpływach z tego podatku jest przekazywana do budżetu jednostki samorządu terytorialnego, na obszarze której wykonują prace, na podstawie umowy o pracę, osoby zatrudnione przez tego podatnika lub przez jego zagraniczny zakład, proporcjonalnie do liczby osób zatrudnionych przez niego lub ten zagraniczny zakład na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

Mając na uwadze powyższe można przyjąć, że spółka komandytowa S jest zakładem zagranicznym Wnioskodawcy. Spółka komandytowa spełnia bowiem definicję zakładu zagranicznego, o którym mowa w art. 4a pkt 11 u.p.d.o.p. oraz w art. 5 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania z 14 maja 2003 r.

W takim przypadku Wnioskodawca byłby zobowiązany do składania informacji CIT-ST.

Istotne jest jednak ustalenie, w jaki sposób Wnioskodawca powinien składać informację CIT-ST, a w szczególności w jaki sposób powinien podawać w tej informacji dane o liczbie zatrudnionych pracowników.

Wnioskodawca uważa, że u.d.j.s.t. wymaga podawana liczby pracowników zatrudnionych przez zakład zagraniczny, a więc przez spółkę komandytową S. Przepisy nie wymagają natomiast dalszego określania liczby pracowników zatrudnionych przez zakład zagraniczny w poszczególnych lokalizacjach (pracowników mających miejsce wykonywania pracy określone w umowie o pracę położone na obszarze jednostki samorządu terytorialnego innej niż właściwa dla siedziby spółki komandytowej S). Potwierdza to również formularz CIT-ST, w którym w uwagach to części E wskazano, że: „W przypadku podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium RP zakład zagraniczny, należy podać liczbę pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę na terytorium RP”.

W związku z tym Wnioskodawca uważa, że prawidłowo wypełniony formularz CIT-ST powinien w szczególności:

1.  w poz. 22 zawierać ogólną liczbę pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę przez Wnioskodawcę i spółkę komandytową S na terytorium Polski (jeśli Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników w Polsce, to liczba ta będzie równa liczbie pracowników spółki komandytowej S),
2.  w poz. 23-28 i poz. 30 zawierać dane spółki komandytowej S, w tym firmę, REGON i NIP tej spółki oraz informację o województwie, powicie i gminie na obszarze których ma siedzibę ta spółka,
3.  w poz. 29 wskazywać ogólną liczbę pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę przez spółkę komandytową S.

Wnioskodawca uważa, że w części E formularza CIT-ST nie ma konieczności wykazywania liczby pracowników zatrudnionych przez zakład zagraniczny (spółkę komandytową S) z podziałem na tych, którzy mają określone w umowie o pracę miejsce wykonywania pracy na obszarze gminy A i na obszarze gminy B.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca jako wspólnik spółki komandytowej, jest zobowiązany na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do składania informacji CIT-ST (pytanie nr 1), uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny Wnioskodawcy.

Z uwagi na zajęte w sprawie stanowisko do zagadnienia zakreślonego pytaniem nr 1, rozpatrywanie zagadnienia dotyczącego sposobu wykazywania w informacji CIT-ST danych o zatrudnionych pracownikach z pytania nr 2 stało się bezprzedmiotowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.