Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-154/08/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-22
Teza: odliczenie podatku VAT od rat leasingowych
Słowa kluczowe: leasing; leasing-raty leasingowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pana stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2007r. (data wpływu 28 stycznia 2008r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 kwietnia 2008r. (data wpływu 15 kwietnia 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od rat leasingowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2008r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od rat leasingowych. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2008r. (data wpływu 15 kwietnia 2008r.), będącym odpowiedzią na wezwanie nr IBPP1/443-154/08/PK z dnia 1 kwietnia 2008r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca zawarł w miesiącu lipcu 2007 roku umowę leasingu operacyjnego z firmą leasingową na okres 24 miesięcy. Przedmiotem umowy jest samochód osobowy marki Mercedes Benz Vito 115 CDI do 3,5 tony. Samochód ten nie posiada zaświadczenia ze stacji diagnostycznej i nie spełnia warunków zawartych w art. 86 ust 4 ustawy o podatku od towarów i usług. W miesiącu sierpniu finansujący wystawił fakturę na wstępną opłatę leasingową. Ww. faktura została zapłacona w miesiącu sierpniu 2007 roku. Wstępna rata leasingowa została wpłacona w wysokości netto 23 482,16 zł, VAT- 5 166,08 zł, brutto 28 648,24 zł. Cała wartość umowy leasingu opiewa na kwotę netto 110 800,00 zł, VAT - 24 376,00 zł, brutto -135 176,00 zł.

Przedmiotowy samochód będzie wykorzystywany wyłącznie do działalności opodatkowanej. Wydatki związane z leasingiem samochodu stanowią koszt uzyskania przychodu zgodnie z przepisami o podatku dochodowym. Mając na uwadze powyższe cały możliwy VAT do odliczenia jest zgodnie z art. 86 wynosi tylko 6 000,00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca ma możliwość odliczenia całej kwoty VAT tj. 5 166,08 zł jednorazowo od opłaty wstępnej i potem co miesiąc kwotę podatku VAT z co miesięcznej raty leasingowej jednak nie więcej niż 6 000,00 zł. Czy też z opłaty wstępnej tylko 60% VAT plus 60% VAT z co miesięcznej raty aż do kwoty 6 000,00 zł.

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek VAT z faktury na opłatę wstępną w wysokości 5 166,08 zł z umowy leasingu ma prawo odliczyć jednorazowo gdyż nie przekracza kwoty 6 000,00 zł. W ustawie mowa jest, że w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony odliczyć można 60 % kwoty podatku VAT nie więcej niż 6 000,00 zł. Nie ma mowy czy należy odliczać z każdej miesięcznej raty 60% podatku VAT aż do wysokości 6 000,00 zł , czy można jednorazowo. Cały VAT na ww. samochód wynosi 24 376,00 zł więc odliczając z opłaty wstępnej kwotę podatku w wysokości 5 166,03 zł plus potem z pierwszych rat leasingowych podatek do sumy 6 000,00 zł, Wnioskodawca uważa, że nie łamie ww. przepisów.

Powołując się na powyższe Wnioskodawca uważa, że jego stanowisko jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i ust. 19 oraz art. 124. W ust. 3 powołanego przepisu postanowiono, iż w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6 000 zł. Przepisu tego – zgodnie z art. 86 ust. 4 ustawy - nie stosuje się do:

1.  pojazdów samochodowych mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowanych na podstawie przepisów prawa o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van;
2.  pojazdów samochodowych mających więcej niż jeden rząd siedzeń, które oddzielone są od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą i u których długość części przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona po podłodze od najdalej wysuniętego punktu podłogi pozwalającego postawić pionową ścianę lub trwałą przegrodę pomiędzy podłogą a sufitem do tylnej krawędzi podłogi, przekracza 50% długości pojazdu; dla obliczenia proporcji, o której mowa w zdaniu poprzednim, długość pojazdu stanowi odległość pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a tylną krawędzią podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków, mierzona w linii poziomej wzdłuż pojazdu pomiędzy dolną krawędzią przedniej szyby pojazdu a punktem wyprowadzonym w pionie od tylnej krawędzi podłogi części pojazdu przeznaczonej do przewozu ładunków;
3.  pojazdów samochodowych, które mają otwartą część przeznaczoną do przewozu ładunków;
4.  pojazdów samochodowych, które posiadają kabinę kierowcy i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
5.  pojazdów samochodowych będących pojazdami specjalnymi w rozumieniu przepisów prawo o ruchu drogowym o przeznaczeniach wymienionych w załączniku nr 9 do ustawy;
6.  pojazdów samochodowych konstrukcyjnie przeznaczonych do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą – jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów prawo o ruchu drogowym wynika takie przeznaczenie;
7.  przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest: a. odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub b. oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z kolei w art. 86 ust. 7 cyt. ustawy postanowiono, iż w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 3, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może przekroczyć kwoty 6 000 zł.

Jak wynika z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego przedmiotem leasingu jest samochód osobowy, zatem przy odliczaniu podatku naliczonego z faktur dokumentujących raty leasingu Wnioskodawca musi stosować ograniczenie, o którym mowa w powołanym wyżej art. 86 ust. 7 ustawy. Zatem będzie on uprawniony do odliczenia jedynie 60% wartości podatku naliczonego wynikającego z poszczególnych faktur dokumentujących czy to wpłatę wstępną czy też raty miesięczne, lecz w sumie nie więcej niż 6 000 zł. A zatem zaproponowany przez Podatnika sposób rozliczenia podatku naliczonego polegający na odliczeniu pełnej wartości podatku naliczonego wynikającego z faktury dokumentującej wpłatę wstępną a następnie odliczanie podatku naliczonego, z faktur dokumentujących raty miesięczne, aż do osiągnięcia pułapu 6.000 zł należy uznać za nieprawidłowy.

Reasumując, należy stwierdzić iż Wnioskodawcy, który użytkuje samochód osobowy na podstawie umowy leasingu, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy czym kwota podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od każdej raty lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Jednak suma tych kwot w całym okresie użytkowania przedmiotowego samochodu przez Podatnika nie może przekroczyć kwoty 6 000 zł z zastrzeżeniem że przedmiotowy samochód jest wykorzystywany do działalności opodatkowanej. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.