Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-298/08-2/MŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-03-16
Teza: Czy koszty ponoszone w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez K PL (w części przypadającej na Wnioskodawcę wspólnika Spółki, stosownie do udziału w K PL) związanej z realizacją na rzecz Klientów świadczeń w ramach funkcjonującego w K PL systemu Gwarancji można uznać za koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust 1 ustawy o podatku CIT?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; wspólnik; świadczenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.12.2008r. (data wpływu 29.12.2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącą podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z realizacją na rzecz klientów świadczeń w ramach funkcjonującego w spółce systemu gwarancji– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.12.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z realizacją na rzecz klientów świadczeń w ramach funkcjonującego w spółce systemu gwarancji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

K (dalej: Wnioskodawca lub K DE) - spółka będąca osobą prawną z siedzibą w Niemczech, jest wspólnikiem spółki komandytowej K M\`(...)\` Sp. z o. o. Sp. k, mającej siedzibę w Polsce (dalej K PL lub Spółka).

Ze względu na fakt, iż Wnioskodawca nie posiada na terytorium Polski siedziby ani zarządu, podlega w Polsce dla celów podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: podatek CIT) tzw. ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, obejmującemu dochody osiągane na terytorium Polski, w szczególności z tytułu uczestnictwa (udziału) w K PL (podmiocie nie posiadającym osobowości prawnej). K PL jest jedną z największych sieci handlowych (hipermarketów) działającej w Polsce i należącej do międzynarodowej Grupy „K”.W ramach polityki handlowej Grupa K podejmuje starania o umocnienie pozycji: K PL wobec konkurencji. Mając powyższe na uwadze K PL wdrożyła działania mające na celu „przywiązanie” klientów do marki „K”, budowanie wśród klientów poczucia zadowolenia - nie tylko z towarów nabywanych w placówkach handlowych K PL, lecz również dbanie o satysfakcję klientów z: poziomu profesjonalnej obsługi w trakcie pobytu klientów w hipermarketach K PL. Ww. działania realizowane są między innymi poprzez system tzw. gwarancji (dalej: Gwarancje), które na bieżąco są komunikowane do publicznej wiadomości klientów (np. na stronach internetowych K PL, na tablicach w hipermarketach, ogłaszanie poprzez system nagłaśniający itp.).

Najważniejsze z ww. Gwarancji to:

*   „Gwarancja Świeżości” - polegająca na tym, iż w sytuacji gdy klient znajdzie (natrafi) w hipermarkecie K PL produkt przeterminowany, wówczas klient - w ramach rekompensaty („przeprosin”) - otrzymuje od K PL świadczenie pieniężne w wysokości 5 zł,

*   „Gwarancja Sprawnej Obsługi” - polegająca na tym, iż w przypadku oczekiwania przez klienta na obsługę przy kasie lub na: stoisku obsługowym (w sytuacji gdy nie wszystkie stanowiska kas będą czynne) dłużej niż 5 minut, wówczas klient - w ramach rekompensaty (przeprosin) - otrzymuje od K PL świadczenie pieniężne w wysokości 5 zł,

*   „Gwarancja Prawidłowego Paragonu” - polegająca na tym, iż w przypadku, gdy ceny na paragonie zostały błędnie naliczone np. w porównaniu z oznaczeniem ceny towaru przy półce - K PL wypłaca klientowi należną różnicę w cenie oraz dodatkowo (w ramach „przeprosin”) przekazuje drobny upominek,

*   „Gwarancja Najniższej Ceny” - polegająca na tym, iż w przypadku, gdy klient zakupi w K PL towar z oferty specjalnej po cenie wyższej niż w sklepie konkurencyjnym, otrzymuje zwrot nadpłaconej gotówki (różnicy w cenie) lub ma prawo zwrotu towaru.

Jak wynika z opisanych wyżej zasad Gwarancji, gdy wystąpią okoliczności określone dla danego rodzaju Gwarancji (np. upływ terminu do spożycia towaru, oczekiwanie przy kasie na obsługę przez okres dłuższy niż 5 minut, błędne naliczenie ceny na paragonie przy kasie, itp.), K PL zobowiązuje się do realizacji na rzecz klienta świadczenia - w formie wypłaty kwoty pieniężnej (5 zł) lub (drobnego) świadczenia rzeczowego upominku (w przypadku Gwarancji Prawidłowego Paragonu).

Wnioskodawca wskazuje, iż K PL - będąc zainteresowaną uzyskaniem potwierdzenia odnośnie prawidłowości zaliczenia ww. kosztów związanych z realizacją Gwarancji na rzecz klientów do kosztów uzyskania przychodów - otrzymała interpretację indywidualną z 10 listopada 2008 r. (nr ILPB3/423-493/08-2/MC) wydaną w imieniu Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (dalej Dyrektor IS) potwierdzającą, iż przedmiotowe wydatki stanowią na gruncie ustawy o podatku CIT koszty uzyskania przychodów. Dyrektor IS dokonał zatem merytorycznej oceny stanowiska K PL zaprezentowanego we wniosku wskazując, iż w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko K PL w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe Dyrektor IS zwrócił jednak uwagę, iż ww. interpretacja indywidualna (wydana dla K PL) nie wywiera skutków prawnych dla poszczególnych jej wspólników (z uwagi na fakt, iż pierwotny wniosek złożyła K PL tj. spółka nie posiadająca osobowości prawnej, która nie jest podatnikiem podatku CIT); Stąd intencja wspólnika Spółki - tj. K DE - wystąpienia z niniejszym wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej w tożsamej sprawie (rozstrzygniętej uprzednio w ww. interpretacji indywidualnej z 10 listopada 2008 r. wydanej dla K PL)

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy koszty ponoszone w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez K PL (w części przypadającej na Wnioskodawcę wspólnika Spółki, stosownie do udziału w K PL) związanej z realizacją na rzecz Klientów świadczeń w ramach funkcjonującego w K PL systemu Gwarancji można uznać za koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust 1 ustawy o podatku CIT?

Według Spółki, Wspólnik K PL - Wnioskodawca jest zagraniczną osobą prawną (nie posiadającą na terytorium Polski siedziby ani zarządu), która podlega opodatkowaniu podatkiem CIT w Polsce w ramach tzw. ograniczonego obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 3 ust. 2 ustawy o podatku CIT, tzn. tylko od dochodów osiąganych na terytorium Polski, w szczególności zaś z tytułu uczestnictwa w spółce komandytowej prowadzącej działalność gospodarczą na terytorium Polski(K PL).

W świetle zaś przepisu art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku CIT,

*   „przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawna z zastrzeżeniem (…) łączy się z przychodami każdego wspólnika proporcjonalnie do posiadanego udziału \`(\`(...)\`)\`”
*   „Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku”

Mając na uwadze powyższą regulację, ilekroć w dalszej części niniejszego wniosku jest mowa o przedmiotowych kosztach uzyskania przychodów, czy też o uzyskiwanych przychodach podatkowych (związanych z działalnością gospodarczą przez K PL), należy je odnosić do kosztów uzyskania przychodów ponoszonych (przychodów podatkowych uzyskiwanych) de facto przez wspólnika K PL - tutaj K DE (proporcjonalnie do posiadanego udziału w K PL).

W ocenie Wnioskodawcy, ponoszone koszty (dalej zwane Kosztami) wynikające z realizacji przez K PL na rzecz klientów świadczeń - w formie wypłaty kwoty pieniężnej (np. 5 zł) lub realizacji (drobnego) świadczenia rzeczowego (wydania upominku) w ramach funkcjonujących w K PL Gwarancji spełniają definicję kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT kosztami uzyskania przychodów (dalej KUP) są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku CIT (w tzw. negatywnym katalogu KUP).

Analiza przepisów art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT skłania zatem do wskazania następujących elementów warunkujących uznanie określonego kosztu za KUP:

*   koszt musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   koszt nie może być wskazany w negatywnym katalogu art. 16 ust. 1 ustawy o podatku CIT (jako koszt enumeratywnie wyłączony z KUP).

Oznacza to, ze podstawową przesłanką zaliczenia do KUP poszczególnych wydatków (w tym w ramach realizacji Gwarancji wdrożonych przez K PL o których mowa w omawianym stanie faktycznym) jest możliwość wykazania związku pomiędzy tymi wydatkami, a źródłem przychodów: uzyskiwanym przez podatnika (K DE) — proporcjonalnie do posiadanego udziału w K PL. Zgodnie z linią orzecznictwa i piśmiennictwa koszty poniesione w celu uzyskania lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów to koszty, które zgodnie z zasadami logiki i racjonalności gospodarczej mogą doprowadzić do celu, jakim jest osiągnięcie przychodu lub też „zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów. Istotne jest przy tym, aby istniały przesłanki wskazujące, iż przy ponoszeniu określonych kosztów podatnik mógł przypuszczać, iż osiągnięcie ww. „celu” jest realne, tzn. racjonalnie działający przedsiębiorca mógł w związku z nim spodziewać się z dużym prawdopodobieństwem wystąpienia przychodu, zachowania albo zabezpieczenia jego źródła. Powyższe rozumienie „celowości” zaliczenia określonych wydatków do KUP potwierdza również wybrane orzecznictwo (wydane wprawdzie w stanie prawnym obowiązującym przed 1 stycznia 2007 r., niemniej zachowującym aktualność również obecnie):

*   Związek między wydatkami a dochodem powinien zawsze uwzględniać racjonalne kryteria ekonomiczne (…) Ponoszone koszty powinny ten cel realizować lub co najmniej zakładać go jako realny (…) wydatek musi być poniesiony w taki sposób, by racjonalnie działający przedsiębiorca mógł w związku z nim spodziewać się z dużym prawdopodobieństwem wystąpienia przychodu - wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2006 r. II FSK 1447/05
*   „Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów należy zatem ocenić jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz możliwość osiągnięcia przychodu. - Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 13 marca 1998 r. (sygn. akt SA/Lu 230/97).Należy zauważyć, iż dla kwalifikacji omawianych kosztów do KUP nie ma znaczenia końcowy rezultat, tzn. fakt, iż z uwagi np. na niepewność warunków prowadzenia działalności gospodarczej, do osiągnięcia przychodu mogłoby ostatecznie nie dojść (np. w sytuacji, gdyby wdrożony system Gwarancji nie doprowadziłyby do wzrostu wolumenu obrotów handlowych uzyskiwanych przez K PL, w efekcie - do przychodów podatkowych uzyskiwanych przez K DE wspólnika K PL). Decydującym elementem w powyższym zakresie jest bowiem fakt, iż działania, w związku z którymi w ramach działalności gospodarczej: prowadzonej przez K PL poniesione zostały wydatki (Koszty), miały na celu doprowadzenie do uzyskania przychodów lub zabezpieczania czy zachowania źródła przychodów (uzyskiwanych przez K DE). Innymi słowy, jeśli w momencie poniesienia kosztów istniały podstawy, by racjonalnie oczekiwać, iż ww. koszty doprowadzą do uzyskania przychodów podatkowych lub zabezpieczenia albo zachowania źródła przychodów, koszt taki spełnia definicję KUP wskazaną w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT.

Należy przy tym podkreślić: dla oceny, czy określone koszty zostały poniesione w „celu”, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku CIT, nie ma znaczenia, czy koszty te wiążą się ż przychodem podatkowym w sposób bezpośredni, czy też jest możliwe: wskazanie konkretnego przychodu, uzyskanego dzięki poniesieniu tych kosztów lecz koszty te wiążą się z całokształtem działalności gospodarczej pomiotu gospodarczego (stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodów podatkowych). Powyższe rozumienie potwierdza przykładowe orzecznictwo sądów administracyjnych:

*   ceIowy charakter mają nie tylko te wydatki które mogą mieć bezpośredni wpływ na uzyskanie przychodu, ale również te wydatki, które pośrednio wpływając na wysokość przychodu związane są np. z samym funkcjonowaniem podatnika” - wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 25 stycznia 2006 r. (sygn. akt ……). Dla oceny prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy zaprezentowanego w niniejszym wniosku (tzn. wykazania celowości ponoszenia w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez K PL kosztów związanych z realizacją Gwarancji), K DE przedstawia poniżej szczegółowo charakterystykę działań podejmowanych przez K PL w ramach poszczególnych rodzajów Gwarancji.

Wnioskodawca wskazuje, iż wdrożenie ww. Gwarancji wpisuje się w strategię handlową K PL obejmującą m.in. działania promocyjne. W oparciu o wykładnię gramatyczną pojęcie promocja oznacza „reklamowanie, upowszechnianie, protegowanie czegoś” (wg Słownika Języka Polskiego PWN, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006). W literaturze przedmiotu zaś jako „promocja” określane są instrumenty oddziaływania danego przedsiębiorstwa na rynek, w szczególności pod ww. pojęciem rozumiana jest stosowna technika komunikowania się przedsiębiorstwa z rynkiem, która ma przyczynić się do zwiększenia popytu na produkty oferowane przez przedsiębiorcę. Działania promocyjne można zatem w szczególności uznać za technikę komunikacji, za pośrednictwem której przekazywane są przez K PL „rynkowi” (Klientom) odpowiednie informacje. Przekazywanie zaś ww. informacji w ramach ww. technik komunikacyjnych (działań promocyjnych) ma na celu:

*   zachęcenie (skłonienie, przekonanie) nabywców (Klientów) do zakupu oferowanych produktów, wywołanie u potencjalnych nabywców „potrzeby” ich nabycia,
*   dostarczenie Klientowi argumentacji uzasadniającej wybór właśnie określonej (K), a nie innej sieci handlowej,
*   kreowanie przychylnej opinii o sprzedawcy produktów (sieci handlowej) - budowanie pozytywnego wizerunku.

W ocenie Wnioskodawcy, działania realizowane przez K PL w ramach poszczególnych rodzajów Gwarancji wpisują się w charakter działań określanych jako działania promocyjne. Należy wskazać iż w ramach swojej działalności gospodarczej K PL dąży do tego, aby nabywane przez klientów produkty były towarami zachowującymi odpowiedni termin ważności do spożycia/zużycia (skoro działalność K PL koncentruje się na: sprzedaży produktów spożywczych, w ocenie K PL dbałość o „świeżość” towarów nabiera szczególnego znaczenia). Dlatego też, w ramach „Gwarancji Świeżości” K PL komunikuje „rynkowi”, iż dbałość ze strony K PL w powyższym zakresie jest kwestią zasadniczą. Niemiej, w sytuacji gdy klient „natrafi” w ofercie sprzedaży na produkt przeterminowany, K PL -wyrażając pewnego rodzaju przeprosiny”, iż nie zdołała wywiązać się z deklarowanych standardów -„rekompensuje” wówczas klientowi owe „negatywne doświadczenie” (wypłaca kwotę pieniężną w wysokości 5 zł). Ww. „rekompensata” ma na celu przekazanie klientom komunikatu; iż „przeterminowany” produkt w ofercie handlowej K PL miał charakter sporadyczny, zaś zachowywanie odpowiedniego terminu spożycia jest jednym z zasadniczych standardów deklarowanych przez K PL.

W odniesieniu zaś do Gwarancji „Sprawnej Obsługi”, celem K PL jest generalnie zakomunikowanie „rynkowi” (klientom), iż wychodzi naprzeciw oczekiwaniom klientów, aby zakupy były dokonywane w sposób sprawny, bez zbędnego oczekiwania przy kasie (wymagały minimalnej ilości czasu). W sytuacji zaś gdy zdarzy się, iż K PL nie sprostała zapewnieniom dotyczącym szybkiej obsługi, wówczas rekompensuje klientowi „negatywne doświadczenie” związane z oczekiwaniem przy kasie dłużej niż 5 minut w sytuacji, gdy nie wszystkie stanowiska kas będą czynne). W powyższy sposób K PL pragnie zapewnić klienta, iż szybka i sprawna obsługa należy do standardów działalności K PL. Ponadto działanie to ma na celu wzmocnienie pozycji konkurencyjnej K na wymagającym rynku hipermarketowym, gdzie kwestia długiego oczekiwania w kolejce ma dla klientów znaczenie priorytetowe.

Wprowadzając natomiast „Gwarancję Prawidłowego Paragonu” celem K PL jest zakomunikowanie rynkowi” (klientom), iż K PL przykłada wagę również do poprawności rozliczeń z klientami z tytułu dokonywanych zakupów (jest sprzedawcą rzetelnym i uczciwym). Na wypadek jednak gdyby zdarzyła się pomyłka w rozliczeniu z klientem (w szczególności w paragonie zostałaby naliczona cena wyższa niż widniejącą w oznaczeniu na produkcie lub przy półce z towarem), K PL - obok zwrotu kwoty pobranej od klienta nienależnie - gwarantuje również realizację na rzecz klienta dodatkowego świadczenia rzeczowego (wydanie drobnego upominku o symbolicznej wartości) K PL - nie mogąc zagwarantować całkowitej „nieomylności” w rozliczeniach z klientami, gwarantuje jednak, iż „wynagrodzi” klientowi konfrontację z ww. negatywnym zdarzeniem (pobraniem kwoty w wysokości wyższej od należnej). W powyższy sposób K PL komunikuje, iż klient - zawsze - zasługuje na obsługę przy kasie rzetelną, uczciwą i nie obarczoną błędami.

W odniesieniu zaś do „Gwarancji Najniższej Ceny” K PL podejmuje działania mające na celu budowanie u klientów przekonania o tym, iż K jest siecią handlową najbardziej korzystną dla klientów w szczególności pod względem poziomu cen. Wyrazem zapewnienia klientów o konkurencyjności „K” jest gotowość K PL do rekompensaty klientowi wyższych kosztów zakupów (wyższej ceny za towar) w przypadku „towarów objętych ofertą specjalną, jeśli okaże się, iż konkurencyjne placówki handlowe (reagując na te działania promocyjne Ku PL) oferują ten sam produkt w niższej cenie. K PL tym samym komunikuje klientom, iż przywiązanie do marki „K” jest na tyle cenne, iż „zasługuje” na rekompensatę w sytuacji, gdy klient mógł nabyć produkt u konkurencji po cenie niższej, jednak z ww. okazji nie skorzystał. Działanie to służy m.in. budowaniu poczucia „przywiązania” wśród klientów oraz wzmocnieniu wizerunku „K” jako firmy rzetelnej, uczciwej i dbającej o swoich klientów.

Poprzez powyższe Gwarancje K PL informuje także klientów, że te elementy zakupów w sieci handlowej „K”, a więc szybkość obsługi, świeżość towarów, prawidłowość oraz konkurencyjność cen są dla niej najważniejsze. A są one dla K PL najważniejsze, bo właśnie tego oczekują od niej klienci i w dużej mierze dlatego przychodzą do hipermarketów sieci K.

W świetle powyższego, świadczenia realizowane przez K PL na rzecz klientów w ramach systemu Gwarancji mają zatem za zadanie „zademonstrować” (zakomunikować, iż K PL stanowi sprzedawcę godnego zaufania, rzetelnego, uczciwego, odpowiedzialnego za podejmowane deklaracje i zobowiązania, wychodzącego naprzeciw oczekiwaniom i wymaganiom klientów. Wdrożony system Gwarancji jest narzędziem realizacji motta obowiązującego w K PL „Klient jest w K najważniejszy” poprzez demonstrowanie wysokiej jakości towarów oferowanych przez K PL, jak również wysokiego standardu sprzedaży i obsługi. Działania te - w ocenie K PL - wzmacniają pozycję konkurencyjną „K” na rynku, wpływają na budowanie poczucia wśród (dotychczasowych) klientów oraz budują pozytywny wizerunek „K” - który oferując towary (o wysokiej jakości i konkurencyjnych cenach) - dba dodatkowo o wysoki standard warunków, w jakich klienci mają realizować zakupy. Omawiane Gwarancje mają zatem kreować pozytywny wizerunek K PL jako sprzedawcy dbającego o klientów, profesjonalnego, który - obok maksymalizacji obrotów handlowych - dąży jednocześnie do zapewnienia klientom komfortu i zadowolenia w ramach korzystania z sieci handlowej „K”. Wdrożone Gwarancje mają zatem na celu dostarczyć klientom dodatkowych przesłanek, które mogłyby mieć wpływ na wybór hipermarketu K PL (a nie placówki handlowej firmy konkurencyjnej), a w efekcie - budować w klientach przeświadczenia o zachowywaniu przez K PL najwyższych standardów obsługi oraz o tym, iż zakupy te warto realizować właśnie w hipermarketach K PL (a nie u konkurencji). Z jednej strony działania te mogą mieć zatem wpływ na wywołanie u dotychczasowych klientów przeświadczenia, iż warto i wypada pozostać „lojalnym” wobec marki K, a z drugiej strony - służą „przyciągnięciu” nowych klientów do K PL.

W świetle powyższego zatem uzasadnienie dla ponoszenia omawianych kosztów należy upatrywać w dążeniu przez K PL do realizacji i zwiększania poziomu obrotów handlowych, a w efekcie - wolumenu przychodów podatkowych (uzyskiwanych przez K DE). Działania te wpisują się w działania promocyjne, które służą – jak wskazano powyżej oddziaływaniu na „rynek” i motywowaniu go (klientów) do zwiększenia popytu na towary objęte ofertą sprzedażową K PL. Z uwagi na fakt, iż za pomocą omawianych działań możliwa jest stymulacja popytu na oferowane produkty, należy wskazać, iż przedmiotowe koszty stanowią z perspektywy K PL koszty racjonalne i gospodarczo uzasadnione, a w, efekcie - przyczyniają się do intensyfikacji zakupów dokonywanych przez klientów w placówkach handlowych K PL, a przez to - do uzyskiwania (przez K DE) przychodów podatkowych, jak również ich zachowywania czy zabezpieczania. Ponoszone w ramach działalności gospodarczej K PL przedmiotowe koszty nie mogą zostać przyporządkowane do konkretnego przychodu, stanowią one bowiem koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami podatkowymi (uzyskiwanymi przez K DE) Niemniej, ponoszenie takich kosztów (innych niż bezpośrednio związanych z przychodami podatkowymi) jest bezsprzecznie związane z działalnością gospodarczą K PL, jak również - co zostało wykazane powyżej - ponoszenie ich jest racjonalne i ekonomicznie uzasadnione (jako ukierunkowane na maksymalizację wolumenu obrotów realizowanych przez K PL).

Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca wskazuje, iż organizowanie działań promocyjnych jest szeroko stosowane przez podatników w praktyce gospodarczej. Z uwagi na fakt, iż działania promocyjne mogą przybierać zróżnicowane formy (m.in. mogą mieć formę zwrotów gotówkowych, darmowych produktów, upustów, obniżek cen, gwarancji itp.), działania te znajdują zastosowanie w różnego typu akcjach promocyjnych. Zasadność zaliczenia kosztów ww. działań promocyjnych była wielokrotnie potwierdzana przez organy podatkowe. Przykładowo Wnioskodawca wskazuje na stanowisko Naczelnika Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego z 26 września 2006 r., który wskazał, iż „(\`(...)\`) Akcje promocyjne pełnią funkcję motywacyjną, stymulującą do dokonywania większych zakupów. Należy podkreślić, że celom akcji promocyjnych było zwiększenie sprzedaży określonych produktów poprzez bezpośrednie oddziaływanie (motywowanie) odbiorców. (\`(...)\`) Z punktu widzenia podmiotu gospodarczego, wydatki te są racjonalne i całkowicie uzasadnione. Poniesienie bowiem wydatków na akcje promocyjne generuje dodatkowe przychody, których Spółka nie osiągnęłaby bez poniesienia tych wydatków.” (nr Z……). Mając na uwadze, iż w analizowanym stanie faktycznym koszty ponoszone w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez K PL w ramach systemu Gwarancji również służą realizacji ww. celów motywujących i stymulujących klientów do dokonywania zakupów, do pozostania „lojalnym” wobec K PL przy wyborze miejsca zakupów, stanowisko ww. organu odnieść można również do analizowanej sprawy (będącej przedmiotem niniejszego wniosku).

Spółka dodatkowo wskazuje, iż Koszty ponoszone w ramach Gwarancji nie stanowią kosztów reprezentacji, które to koszty podlegają wyłączeniu z KUP! na podstawie przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT. „Reprezentacja ma co do zasady związek z wytwornością okazałością, realizacją świadczeń „ponadstandardowych” (w oparciu o definicję słownikową zawartą w Słowniku Języka Polskiego, PWN, Warszawa 1981 reprezentacja oznacza „okazałość, wytworność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem lub pozycją społeczną”. Tymczasem świadczenia realizowane przez K PL na rzecz klientów mają charakter symboliczny (kwota pieniężna nie przekracza 5 zł, zaś świadczenie rzeczowe jest upominkiem o porównywalnej wartości), ponadto, wynikają z podjętych przez K PL zobowiązań (w ramach wdrożonych Gwarancji), mających przede wszystkim na celu zrekompensować klientom „niedociągnięcia” ze strony K PL (o charakterze sporadycznym) w standardach sprzedaży reprezentowanych przez K PL. Przedmiotowe świadczenia służą zatem budowaniu więzi z klientem; wywoływaniu u klienta poczucia sympatii i przywiązania do marki „K”, aniżeli demonstracji w stosunku do klienta przez K PL jakiejkolwiek wytworności i okazałości.

Mając na uwadze powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż postępowanie - polegające na zaliczeniu do KUP - przedmiotowych kosztów związanych z realizacją na rzecz klientów Gwarancji, należy uznać za prawidłowe

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.