Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.705.2023.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-02-22
Teza: Podatek od towarów i usług, który dotyczy: ─ uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych tworzącego Linię Biznesową A za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z tym uznania sprzedaży tego zespołu do Nabywcy za czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy, ‒ braku prawa Nabywcy do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. zespołu składników materialnych i niematerialnych.
Słowa kluczowe: opodatkowanie; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; sprzedaż; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; wyłączenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne  -Czynności niepodlegające opodatkowaniu; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatna dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Nieodpłatne świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 27e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych tworzącego Linię Biznesową A za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z tym uznania sprzedaży tego zespołu do Nabywcy za czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) – **jest prawidłowe**.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
--------------------------------------------------------------

23 grudnia 2023 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 22 grudnia 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:

─ uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych tworzącego Linię Biznesową A za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z tym uznania sprzedaży tego zespołu do Nabywcy za czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy,

‒ braku prawa Nabywcy do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia ww. zespołu składników materialnych i niematerialnych.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

### Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym

1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:

B sp. z o.o.

(…)

2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

C sp. z o.o.

(…)

### Opis zdarzenia przyszłego

A. Podstawowe informacje o Wnioskodawcy

B sp. z o.o. (dalej: „Firma B”, „Wnioskodawca”, „Spółka” lub „Spółka Sprzedająca”) jest spółką z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w złożonym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Podstawowy przedmiot działalności Spółki Sprzedającej obejmuje działalność produkcyjną w zakresie części i akcesoriów do pojazdów silnikowych. Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Firma D z siedzibą w (\`(...)\`), Niemcy (dalej: „FIRMA D” lub „Udziałowiec”). Spółka Sprzedająca oraz FIRMA D wchodzą w skład grupy kapitałowej Firma E (dalej: „Grupa Firma E”, „Grupa”).

B. Podstawowe informacje o C sp. z o.o.(dawniej: F Sp. z o.o.)

C sp. z o.o. (dawniej: F Sp. z o.o.; dalej: „ Firma C” lub „Nabywca”) jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która podlega (i na moment zaistnienia zdarzenia przyszłego opisanego w złożonym wniosku będzie podlegać) w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Nabywca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Jedynym udziałowcem Nabywcy jest Firma D (Nabywca i Firma D wchodzą w skład grupy kapitałowej Firmy E). Wnioskodawca oraz Nabywca określani są dalej łącznie jako: „Zainteresowani”.

C. Przedmiot działalności Wnioskodawcy

Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest między innymi:

─ produkcja wyposażenia elektrycznego i elektronicznego do pojazdów silnikowych,

─ sprzedaż hurtowa części i akcesoriów do pojazdów silnikowych, z wyłączeniem motocykli,

─ magazynowanie i przechowywanie pozostałych towarów,

─ działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne.

D. Kluczowe Linie Biznesowe Wnioskodawcy: H, A oraz K.

Działalność realizowana w ramach Grupy jest podzielona na dywizje. Jedną z dywizji, w ramach której działa Wnioskodawca, jest dywizja L, w zakresie której Grupa Firma E oferuje klientom zróżnicowane portfolio produktów i rozwiązań w zakresie zarządzania temperaturą w pojazdach, w tym nagrzewnice do pojazdów pasażerskich, użytkowych i nieporuszających się po drogach oraz systemy klimatyzacji do autobusów i pojazdów specjalnego przeznaczenia. W ramach wspomnianej dywizji działalność gospodarcza Wnioskodawcy jest podzielona na linie biznesowe (dalej: „Linia Biznesowa”, „LB” lub „Linie Biznesowe”), identyfikowalne dla celów wewnętrznego zarządzania spółką, funkcjonujące równolegle i niezależnie w ramach jej wewnętrznej organizacji, do których przypisane są personel, aktywa i pasywa, zobowiązania i należności oraz prawa i obowiązki. Należą do nich:

1\. Firma H (dalej: „H”) – jest to działalność skupiona na produkcji nagrzewnic paliwowych stosowanych w samochodach osobowych, pojazdach użytkowych i specjalnych, kamperach i łodziach, a także na dystrybucji produktów grzewczych i klimatyzacyjnych wytwarzanych w przedsiębiorstwie Spółki, jak również nabytych od Spółek powiązanych i podmiotów trzecich.

2\. Firma K (dalej: „K”) jest to działalność skupiająca się na produkcji wysokowydajnych systemów ogrzewania i klimatyzacji do m.in. minibusów, autokarów i autobusów.

3\. Firma A (dalej: „A”) – działalność związana jest z produkcją nagrzewnic elektrycznych, w szczególności niskonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników diesel i wysokonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników elektrycznych.

Produkcja wyżej wskazanych produktów Spółki odbywa się w nieruchomości stanowiącej własność Spółki Sprzedającej, która podzielona jest na część produkcyjną i magazynową oraz część biurową. Ze względu na specyfikę działalności każdej z Linii Biznesowych, w szczególności sposób produkcji i montażu produkowanych komponentów oraz ich gabaryty, przestrzeń produkcyjna podzielona jest w ten sposób, że każda z Linii Biznesowych ma osobne linie produkcyjne i wydzielone strefy w ramach hal produkcyjnych. W szczególności strefa produkcyjna K jest wyraźnie wydzielona i zorganizowana ze względu na gabaryty produkowanych komponentów, natomiast strefa produkcyjna A jest oddzielona poprzez ogrodzenie z bramkami dostępu, co wynika z faktu, że produkcja A jest wysoko wrażliwa na wyładowania elektrostatyczne, a dostęp do niej mają wyłącznie pracownicy posiadający odpowiednie przeszkolenie i odzież/obuwie robocze. W konsekwencji, pomimo, że Linie Biznesowe zajmują wspólne hale produkcyjne, mamy do czynienia z fizycznym wydzieleniem stref produkcji dla każdej z Linii Biznesowych.

Ponadto nieruchomość zajmowana na potrzeby działalności gospodarczej posiada dwa osobne magazyny, przy czym H oraz A zajmują jeden magazyn i przestrzeń do załadunku, podczas, gdy K posiada osobny magazyn i przestrzeń do załadunku. Co do zasady Spółka Sprzedająca we wszystkich LB produkuje na zlecenie i nie dochodzi do sytuacji składowania produktów w magazynie na okres dłuższy niż przygotowanie do transportu. Tym samym, na magazynie mogą znajdować się materiały i towary do odsprzedaży, które zasadniczo są różne dla każdej Linii Biznesowej. Jednocześnie oznakowanie poszczególnych regałów w magazynie, jak i samo oznaczenie materiału/towaru umożliwia przypisanie materiałów/towarów do danej Linii Biznesowej. Każda z Linii Biznesowych korzysta wyłącznie z przestrzeni magazynowej dla niej dedykowanej i co najważniejsze, materiały pobierane z magazynu służą Linii Biznesowej, do której należą. Tym samym, nie dochodzi do sytuacji, w której materiały należące do jednej Linii Biznesowej są wykorzystywane przez inną Linię Biznesową.

Ponadto w budynku znajdują się część biurowa, laboratorium, serwis oraz część socjalna (przebieralnie, pokoje socjalne), które zostały wewnętrznie alokowane do poszczególnych LB. Częścią wspólną dla LB jest przestrzeń biurowa, przy czym Nabywca zawarł ze Spółką Sprzedającą umowę najmu lokalu, w którym mieści się siedziba Nabywcy. Umowa dotyczy wydzielonej przestrzeni biurowej.

Powyższy podział pomiędzy poszczególne Linie Biznesowe jest potwierdzony m.in. w wewnętrznych dokumentach Spółki Sprzedającej, w szczególności w uchwale zarządu Firmy B z 28 września 2023 r. dotyczącej organizacyjnego wydzielenia Linii Biznesowych H, K i A w ramach Firmy B.

W przyszłości planowane jest zawarcie umowy najmu lokalu pod produkcję w ramach Linii Biznesowej K w zewnętrznej lokalizacji.

E. Planowane przeniesienie części działalności Wnioskodawcy w postaci A na Firmę C.

W związku z decyzją podjętą na poziomie Grupy, w całej Grupie miały miejsce, bądź planowane są transfery aktywów, funkcji oraz działalności związanych z opisanymi Liniami Biznesowymi pomiędzy poszczególnymi podmiotami. Celem reorganizacji jest wydzielenie omawianych Linii Biznesowych (H, A i K) i umiejscowienie ich w osobnych spółkach w ramach Grupy. Zgodnie ze strategią Grupy, co do zasady dana Linia Biznesowa działa w ramach dedykowanych podmiotów, w których stanowi ona główną działalność (innymi słowy jedna spółka działa w ramach jednej Linii Biznesowej i posiada jedną fabrykę). W Polsce natomiast w ramach jednego podmiotu (tj. w ramach Firmy B) realizowane są zadania przypisane do każdej ze wskazanych wyżej Linii Biznesowych. Celem reorganizacji jest doprowadzenie do sytuacji, w której dany podmiot z Grupy będzie wykonywał jedynie działalność obejmującą: (i) H lub (ii) A lub (iii) K. Nadrzędnym celem wskazanej reorganizacji w Grupie jest refinansowanie działalności bądź sprzedaż/przeniesienie w ramach Grupy danej Linii Biznesowej, co umożliwia jej wydzielenie do odrębnego podmiotu prawnego.

Zainteresowani zamierzają dokonać reorganizacji struktury biznesowej poprzez sprzedaż części majątku Wnioskodawcy w postaci K oraz A do istniejących spółek Firma E (…) i Firma C jako spółek nabywających (dalej: „Sprzedaż”).

Linia Biznesowa A zostanie nabyta przez Firmę C, a z kolei linia Biznesowa K zostanie nabyta przez Firmę M. W Spółce Sprzedającej pozostanie zespół aktywów oraz zespół ludzki umożliwiający prowadzenie działalności H.

Planowane przeniesienie części działalności Wnioskodawcy w postaci K stanowi przedmiot odrębnego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

F. Działalność A.

Działalność A prowadzona przez Wnioskodawcę jest to działalność związana z produkcją nisko i wysokonapięciowych nagrzewnic elektrycznych. Działalność Wnioskodawcy w powyższym zakresie prowadzona jest w ramach wyodrębnionej w wewnętrznej strukturze Linii Biznesowej A.

Po dokonaniu przez Wnioskodawcę Sprzedaży, działalność w zakresie A będzie kontynuowana przez Nabywcę w ramach jego przedsiębiorstwa, przy pomocy nabywanych składników materialnych i niematerialnych oraz w oparciu o zawarte umowy. Dodatkowo do działalności obejmującej A jest przypisana określona liczba pracowników, odpowiedzialnych za funkcje ogólno-administracyjne, w skład których wchodzą funkcje finansowe, księgowe, HR oraz zarządzania (tj. w wyniku Sprzedaży dojdzie do przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 ustawy z 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy, Dz. U. 2023 poz. 1465 – dalej: „KP”), przy czym po Sprzedaży w Spółce Sprzedającej pozostaną pracownicy, którzy realizować będą wskazane funkcje na poziomie centralnym. Po dacie zawarcia umowy Sprzedaży z klientami A zostaną aneksowane lub przeniesione na inne spółki z Grupy – w takiej sytuacji Nabywca będzie stroną umów z grupowymi podmiotami, które przejmą bezpośrednią odpowiedzialność za relacje z klientami. Spółka dokona przeniesienia praw z umów związanych z Linią Biznesową A na Nabywcę, a Nabywca w związku z nabyciem Linii Biznesowej A jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa odpowiadać będzie solidarnie ze Spółką Sprzedającą za zobowiązania wynikające z tych umów (o ile wierzyciele nie wyrażą zgody na przejęcie przez Nabywcę tych zobowiązań).

G. Wyodrębnienie funkcjonalne: składniki materialne i niematerialne przypisane do A .

Do A przypisane są określone zasoby, a także zobowiązania, na które składają się w szczególności wykorzystywane/niezbędne do wykonywania działalności A:

1) środki trwałe, środki trwałe w budowie oraz wyposażenie (w tym urządzenia, narzędzia i zapasy) związane z A wraz z wszelkimi prawami i obowiązkami wynikającymi z umów, decyzji oraz wszelkich innych aktów związanych z tymi składnikami majątku;

2) wszelka dokumentacja związana z A, w tym: księgi rachunkowe wraz z księgami pomocniczymi, listy płac, ewidencje zakupów, dokumenty WZ;

3) wartości niematerialne i prawne, w tym licencje na oprogramowanie, związane z A;

4) prawa i obowiązki, w tym istniejące i przyszłe, wymagalne i niewymagalne wierzytelności wynikające z umów związanych z A, w tym w szczególności prawa i obowiązki wynikające z:

· umów z dostawcami towarów, w tym w szczególności prawa i obowiązki z tytułu wszelkich zamówień związanych z A (w tym należności i zobowiązania), a także umów, które zostaną zawarte w tym zakresie w związku z A do dnia zawarcia umowy Sprzedaży,

· umów z odbiorcami produktów wytwarzanych lub zbywanych przez Spółkę Sprzedającą w ramach A (w tym należności i zobowiązania), a także umów, które zostaną zawarte w tym zakresie w związku z A do dnia zawarcia umowy Sprzedaży.

W związku z tym, że zgodnie z przepisami prawa Nabywca ponosić będzie odpowiedzialność solidarną ze Spółką za zobowiązania cywilnoprawne związane z działalnością prowadzoną w ramach Linii Biznesowej A (tzw. kumulatywne przystąpienie do długu) oraz w związku z planowanymi działaniami zmierzającymi do uzyskania zgód wierzycieli Firmy B na przejęcie przez Nabywcę zobowiązań cywilnoprawnych związanych z prowadzenia działalności w ramach Linii Biznesowej A, a także z uwagi na planowane działania dotyczące uzyskania zgody dłużników na przejęcie przez Nabywcę praw (w tym należności) wynikających z umów o charakterze cywilnoprawnym (tylko w przypadkach, w których konieczność uzyskania takich zgód wynika z zastrzeżeń zawartych w umowach o charakterze cywilnoprawnym lub z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa), należności i zobowiązania związane z umowami alokowanymi do A, zostaną rozliczone na zasadach wskazanych w komentarzu poniżej.

5) decyzje administracyjne, atesty, świadectwa i certyfikaty funkcjonalnie związane z A i istniejące na dzień zawarcia umowy Sprzedaży (chyba że przepisy prawa stanowią inaczej);

6) środki pieniężne znajdujące się na rachunkach bankowych Spółki Sprzedającej w wysokości niezbędnej do uregulowania zobowiązań publicznoprawnych i innych zobowiązań płatnych przez Nabywcę po dniu zawarcia umowy Sprzedaży w kwocie umożliwiającej bezpieczne funkcjonowanie Nabywcy w okresie następującym po dniu nabycia Linii Biznesowej A przez Nabywcę;

7) część zakładu pracy Spółki Sprzedającej związana z A (dojdzie do przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 KP), w szczególności:

· wszyscy pracownicy związani z A zatrudnieni na podstawie umów o pracę, którzy świadczą pracę związaną z A (tj. prawa i obowiązki wynikające ze stosunków pracy nawiązanych na podstawie umów o pracę przez Spółkę Sprzedającą);

· wszelka dokumentacja prawno-pracownicza związana z zatrudnieniem pracowników związanych z A;

8) prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z osobami zatrudnionymi w związku z A na innej podstawie niż stosunek pracy, tj. na podstawie umów cywilnoprawnych – na zasadach wynikających z art. 552 i 554 Kodeksu cywilnego;

9) zobowiązania cywilnoprawne do wypłaty pracownikom Spółki Sprzedającej przejętym w ramach Sprzedaży przez Nabywcę, wynagrodzenia za okres od dnia Sprzedaży wraz z zobowiązaniami/obowiązkami o charakterze publicznoprawnym związanymi z zatrudnieniem wskazanych pracowników w tym okresie, o ile zobowiązania te nie zostaną zapłacone w całości lub części przez Spółkę Sprzedającą przed dniem Sprzedaży i o ile ich przeniesienie jest możliwe na podstawie właściwych przepisów prawa;

10) wszelkie prawa i obowiązki wynikające z uczestnictwa w postępowaniach administracyjnych, sądowoadministracyjnych lub sądowych związanych z A, w tym również wynikające z wszelkich rozstrzygnięć zapadłych w tych postępowaniach, w tym postępowań w toku w dacie zawarcia umowy Sprzedaży, o ile jest to dopuszczalne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i na warunkach określonych w tych przepisach.

W ramach Sprzedaży nie zostaną przeniesione określone składniki majątkowe/umowy, których przeniesienie nie będzie dopuszczalne lub będzie obiektywnie niemożliwe z uwagi na obowiązujące przepisy prawa lub przeniesienie będzie znacznie utrudnione od strony kontraktowej, tj.:

· Nieruchomość, w której obecnie Spółka Sprzedająca prowadzi swoją działalność produkcyjną w ramach wszystkich Linii Biznesowych, tj. H, A i K. W dniu Sprzedaży, Firmę M i Firma C zawrą aneksy do obowiązujących umów najmu ze Spółką Sprzedającą, na mocy których zyskają prawo do wyłącznego użytkowania ściśle określonej części wskazanej nieruchomości (obecnie Firma M i Firma C są stronami umów najmu dotyczących wydzielonej przestrzeni biurowej, w której każda ze spółek posiada zarejestrowaną siedzibę). Niewykluczone jest, że po Sprzedaży Firmy M i Firma C podejmą kroki do przeniesienia działalności produkcyjnej do innych nieruchomości/lokalizacji, przy czym zasadniczo w pierwszych miesiącach po Sprzedaży Firmy M i Firma C oraz Spółka Sprzedająca będą współdzieliły przestrzeń budynku produkcyjno-biurowego na zasadach opisanych powyżej. Według oceny Zainteresowanych, niemożność podzielenia wskazanej nieruchomości nie zagraża możliwości kontynuacji działalności A i K w Firmie M i Firmie C. Co istotne, chociaż nieruchomość jest niepodzielna (w tym znaczeniu, że nie jest możliwe wyodrębnienie części hali produkcyjnej w sposób, który pozwalałby uznać taką część za samodzielny lokal użytkowy w rozumieniu właściwych przepisów prawa i która mogłaby stanowić odrębny od nieruchomości gruntowej przedmiot własności) to niemniej, jej podział wydarzy się w sensie ekonomicznym. Jak wskazano wyżej, z uwagi na okoliczność, że Firma M i Firma C będą na dzień zawarcia umowy Sprzedaży miały zawarte umowy najmu i zapewniony dostęp do ściśle określonych, wydzielonych przestrzeni, w sensie ekonomicznym w wyniku Sprzedaży zostanie przekazane prawo do korzystania z omawianej nieruchomości (jej części przypisanej dla danego LB).

· Zobowiązania Firmy B związane z A – Nabywca będzie z Firmy B ponosił solidarną odpowiedzialność za zobowiązania związane z A, z zastrzeżeniem, że Sprzedawca i Nabywca podejmą działania w celu uzyskania zgody wierzycieli na przejęcie tych zobowiązań przez Nabywcę.

· Należności handlowe związane A – przedmiotem przeniesienia będą należności niehandlowe.

· Koncesje, pozwolenia, licencje związane z Firmą B – w zakresie w jakim będą one potrzebne do kontynuowania działalności A zostaną one uzyskane przez Nabywcę, o ile ich przeniesienie na Nabywcę w związku ze sprzedażą opisywanej Linii Biznesowej jest wyłączone na mocy właściwych przepisów prawa.

W konsekwencji, te z ww. składników związanych z działalnością A, które mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy Sprzedaży zostaną zbyte, podczas gdy w zakresie pozostałych Nabywca podejmie inne kroki prawne, w szczególności zawrze umowy, które, na dzień Sprzedaży, pozwolą na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej A w zakresie i na zasadach na jakich prowadzona jest ta działalność w Spółce Sprzedającej (tak jak przed Sprzedażą miało to zasadniczo miejsce w ramach opisywanej Linii Biznesowej).

Ponadto, w ramach Sprzedaży nie zostaną przeniesione niektóre umowy, które obecnie są zawarte przez Spółkę Sprzedającą i dotyczą ogółu jej działalności, w szczególności umowy z dostawcami mediów i innych usług (transport i spedycja, obsługa agencji celnych, audyt finansowy i jakościowy), umowa na korzystanie ze znaku towarowego, akredytywy, niektóre umowy handlowe, umowa licencyjna z zewnętrznym dostawcą na korzystanie z oprogramowania. Umowy te będą zawierane przez Nabywcę we własnym zakresie i wejdą w życie z dniem zawarcia umowy Sprzedaży.

Zainteresowani podkreślają, że zamiarem biznesowym jest przeniesienie na Nabywcę wszelkich praw i obowiązków wynikających ze wszystkich umów dotyczących A w zakresie w jakim jest to faktycznie i prawnie możliwe.

Końcowo należy wskazać, że w ocenie Zainteresowanych, aktywa majątkowe nabywane w ramach Sprzedaży będą wystarczające do prowadzenia działalności – po Sprzedaży Linia Biznesowa A może funkcjonować zgodnie z dotychczasowymi planami strategicznymi, operacyjnymi i finansowymi, tj. będzie możliwe zachowanie ciągłości jej działania.

Nabywca zamierza wykorzystywać zbyte składniki majątkowe do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej (handlowej).

H. Wyodrębnienie organizacyjne Linii Biznesowych.

Działalność Firmy B, zgodnie z podziałem organizacyjnym i funkcjonalnym Grupy, prowadzona jest obecnie w Liniach Biznesowych: H, A i K. Wydzielenie organizacyjne i odrębność ww. Linii Biznesowych odzwierciedla przyjęta uchwała Zarządu Spółki Sprzedającej (dalej jako: „Uchwała”), w której potwierdzono formalnie wyodrębnienie trzech Linii Biznesowych oraz przypisano zasoby służące realizacji działalności każdej z Linii. Zgodnie ze wskazaną Uchwałą, w Firmie B wyróżnia się trzy główne zakresy produkcji paliwowych i elektrycznych nagrzewnic postojowych i urządzeń klimatyzacyjnych wykorzystywanych m.in. w pojazdach samochodowych, tj. H, K oraz A, przy czym z perspektywy organizacyjnej działalność każdej z Linii Biznesowych jest prowadzona oddzielnie, a Firma B identyfikuje – dla celów operacyjnych oraz zarządczych – aktywności przypisane do każdego z LB. Co istotne, przed podjęciem Uchwały zarząd Firmy B podjął już wcześniej faktyczne działania zmierzające do organizacyjnego wyodrębnienia LB, a w drodze Uchwały formalnie potwierdzono oraz rozpoznano istnienie LB w ramach przedsiębiorstwa Spółki Sprzedającej oraz w konsekwencji, formalnie przypisano personel, aktywa, prawa i obowiązki do każdego z podstawowych obszarów działalności Spółki Sprzedającej, tj. LB. Na mocy wskazanej Uchwały zatwierdzono dotychczas faktyczny podział nieruchomości na części zajmowane przez poszczególne Linie Biznesowe, strukturę organizacyjną i wewnętrzną każdego LB, osoby odpowiedzialne za zarządzanie działalnością LB.

Ponadto, wyodrębnienie organizacyjne znajduje wyraz w wewnętrznych procedurach oraz podziale zadań i kompetencji poszczególnych pracowników. Przykładowo w związku z objęciem Spółki Sprzedającej normami ISO istnieje szereg procedur wewnętrznych regulujących sposób funkcjonowania danej Linii Biznesowej. W szczególności procedury obowiązujące w Spółce Sprzedającej są specyficzne i dedykowane dla danego LB z uwzględnieniem specyfiki danej Linii Biznesowej, przykładowo osobno zorganizowano: proces planowania produkcji, wdrożenie pracowników, kontrole jakościowe. Część procedur wspólna dla wszystkich Linii Biznesowych, dotyczy funkcji wspierających, takich jak administracja, finanse, HR. W Spółce Sprzedającej funkcjonuje wspólny regulamin pracy i wynagradzania, jednakowy dla wszystkich Linii Biznesowych, niemniej jednak każdy z pracowników Spółki Sprzedającej jest przypisany zgodnie z wewnętrzną strukturą do jednej z wyżej wymienionych Linii Biznesowych. Co istotne, przypisanie danego pracownika do Linii Biznesowej nie dotyczy wyłącznie pracowników produkcyjnych, ale również obejmuje pracowników wspierających biznes, administracyjnych. Na czele każdej Linii Biznesowej stoi menadżer operacyjny, który jest wpierany przez tzw. EPU menadżera, kierowników zmiany oraz innych pracowników umysłowych wspierających w sposób wyspecjalizowany w/w menadżerów (każdy według swojej Linii Biznesowej).

Wszystkie Linie Biznesowe korzystają obecnie z tożsamego zaplecza administracyjno-technicznego, odpowiedzialnego za sprawowanie funkcji z zakresu finansów, księgowości, HR, IT oraz zarządzania. Przy czym w ramach Sprzedaży do danej Linii Biznesowej przyporządkowana będzie bezpośrednio część tego zaplecza (w tym pracownicy), pozostała część pozostanie w Spółce Sprzedającej. W związku z powyższym, po sprzedaży A do Nabywcy przez Spółkę Sprzedającą, Spółka Sprzedająca będzie świadczyć usługi wsparcia na rzecz Nabywcy zgodnie z zapotrzebowaniem w ww. obszarach.

Przy czym istotą każdej z Linii Biznesowych, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest prowadzenie działalności gospodarczej opisanej w punktach wyżej (działalność produkcyjna), poprzez realizację określonych zadań gospodarczych, które mogłyby być potencjalnie wykonywane bez wewnętrznych działów obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa, które to zadania mogłyby być przedmiotem obsługi dokonywanej przez Firmy zewnętrzne (outsourcing).

I. Wydzielenie finansowe Linii Biznesowych.

Księgi rachunkowe prowadzone są u Wnioskodawcy aktualnie łącznie dla działalności realizowanej w ramach wszystkich Linii Biznesowych, a w konsekwencji sporządzone sprawozdanie finansowe prezentuje sytuację finansową Spółki Sprzedającej jako całości. W systemie księgowym Spółki Sprzedającej stosowany jest jeden kod Firmy dla wszystkich trzech Linii Biznesowych. Spółka Sprzedająca nie wyodrębnia oddzielnych kont służących do rejestrowania działalności Linii Biznesowych i operacji gospodarczych funkcjonalnie związanych z daną Linią Biznesową.

Jednocześnie dla każdej Linii Biznesowej sporządzany jest odrębny budżet, strategia finansowa, uproszczony rachunek zysków i strat oraz bilans, a także cele biznesowe. Powyższe dokumenty są przygotowywane w oparciu o Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej (MSSF), głównie dla celów zarządczych (na poziomie ogólnym). Wnioskodawca nie sporządza osobnych rachunków zysków i strat oraz bilansów dla poszczególnych Linii Biznesowych zgodnie z Ustawą o rachunkowości, jednak prezentacja wyników finansowych w tej formie jest możliwa. Każda Linia Biznesowa niezależnie wdraża plany biznesowe i dysponuje ustalonym budżetem. Budżet jest ustalany oddzielnie przez kierownictwo każdej z Linii Biznesowej, a jego wykonanie (w tym realizacja celów produkcyjnych i strategii) jest raportowana do jednostki nadrzędnej w ramach danej Linii Biznesowej.

W ramach wykorzystywanego systemu rachunkowo-księgowego w oparciu o Międzynarodowe Standardy Sprawozdawczości Finansowej do poszczególnych Linii Biznesowych przypisane są poszczególne aktywa i pasywa oraz koszty i przychody, stąd możliwe jest sporządzenie dedykowanych dla nich odrębnych ewidencji, prezentujących ich sytuację finansową. W konsekwencji, możliwe jest przygotowanie dla każdej z Linii Biznesowych odrębnych raportów (np. dot. danych sprzedażowych lub finansowych), a co za tym idzie sprawozdania finansowego (w tym bilansu, rachunku zysków i strat).

Dostawcy i klienci są w większości przypadków różni dla poszczególnych Linii Biznesowych, wskutek czego możliwe jest przypisanie odpowiadających im zobowiązań i należności. Po dniu Sprzedaży umowy z klientami A mogą być aneksowane lub przeniesione na inne spółki z Grupy – w tej sytuacji Nabywca będzie posiadał umowy na dostawy ze spółkami z Grupy, które wezmą bezpośrednią odpowiedzialność za relacje z klientami. Zobowiązania i należności w stosunku do kontrahentów współpracujących z różnymi Liniami Biznesowymi są możliwe do alokowania na daną Linię Biznesową poprzez dostarczane materiały (każda Linia Biznesowa ma odrębną numerację materiałów). Ponadto przypisanie jest możliwe również poprzez użyte centra kosztów, ordery, kanały dystrybucji i charakter kontrahenta.

Koszty ogólne są alokowane do poszczególnych Linii Biznesowych za pomocą kluczy alokacji (np. struktura przychodów dla kosztów finansowych, zatrudnienie dla kosztów HR, zajmowana powierzchnia dla kosztów mediów).

Poszczególne Linie Biznesowe nie posiadają oddzielnych rachunków bankowych.

### Pytania

1\. Czy zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zostanie sprzedany do Nabywcy, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w związku z czym do Sprzedaży nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ będzie ona stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT po stronie Spółki Sprzedającej?

2\. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, to jest, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zostanie przeniesiony do Nabywcy, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, to czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, Nabywcy przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony określony przez Spółkę?

### Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Zainteresowanych:

1\. Zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zostanie sprzedany do Nabywcy, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, w związku z czym do Sprzedaży nie znajdą zastosowania przepisy ustawy o VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, ponieważ będzie ona stanowić transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a tym samym transakcja nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT po stronie Spółki Sprzedającej.

2\. W ocenie Zainteresowanych, w przypadku uznania stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, to jest, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Linię Biznesową A, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego zostanie sprzedany do Nabywcy, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, Nabywcy będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony określony przez Spółkę Sprzedającą w związku z zawartą transakcją.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast jak wskazuje art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, pod pojęciem towaru należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Niemniej, w myśl art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). Oznacza to, że w przypadku, gdy przedmiotem czynności jest przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, ustawa o VAT nie ma zastosowania i taka dostawa pozostaje poza zakresem opodatkowania VAT.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób szeroki, zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, tj. aportu, a także wszelkie inne formy przeniesienia własności z jednego podmiotu na inny, w tym dokonane w ramach transakcji restrukturyzacyjnych. Zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa może w zasadzie nastąpić na podstawie dowolnej, skutecznej czynności rozporządzającej.

W rezultacie, dla określenia skutków Sprzedaży jakie wystąpią na gruncie ustawy o VAT, kluczowe jest określenie, czy przedmiotem transferu w ramach planowanej Sprzedaży, w skład której wejdą składniki materialne i niematerialne oraz zobowiązania przeznaczone do prowadzenia działalności gospodarczej w ramach Linii Biznesowej A, jest ZCP.

Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, przez ZCP rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Należy mieć na uwadze, że przytoczony przepis stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. UE L 347.1 z 11 grudnia 2006 r.) do polskiego porządku prawnego.

W świetle powyższej definicji i ugruntowanego orzecznictwa sądów administracyjnych oraz stanowiska organów podatkowych (np. zaprezentowanego przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z dnia 23 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.457.2023.2.AKS; 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.579.2023.1.MMA; 16 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.476.2023.2.AWY; 26 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.479.2023.2.MKA; 23 października 2023 r., sygn. 0114-KDIP11.4012.548.2023.1.AWY; 29 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.274.2023.3.MS), na gruncie ustawy o VAT mamy do czynienia z ZCP, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych (zespół składników);

2) zespół ten jest organizacyjnie wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie organizacyjne);

3) zespół ten jest finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie finansowe);

4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze (wyodrębnienie funkcjonalne).

5) Zdaniem Zainteresowanych, w świetle powyższych warunków należy uznać, że przenoszony na skutek Sprzedaży zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A stanowi ZCP w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.

Ad. 1.1. Linia Biznesowa A jako zespół składników

Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „zespołu składników majątkowych” tworzących ZCP. Przyjmuje się jednak, że składniki majątkowe i niemajątkowe (w tym zobowiązania) tworzą ZCP, jeśli są one w takich wzajemnych relacjach, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 23 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.457.2023.2.AKS; 29 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.274.2023.3.MS). Warunek realizacji określonych zadań gospodarczych zawarty w definicji ZCP oznacza, iż składniki materialne i niematerialne (ich zespół) muszą być przeznaczone w obrębie istniejącego przedsiębiorstwa do realizacji określonych zadań gospodarczych (por. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.579.2023.1.MMA; 16 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.476.2023.2.AWY). Aby składniki majątku mogły być uznane za ZCP, muszą one rzeczywiście służyć prowadzeniu działalności gospodarczej.

W ocenie Zainteresowanych, zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących A stanowi zespół składników przeznaczonych do realizacji określonego, istotnego na tle ogólnej działalności Spółki Sprzedającej celu gospodarczego, tj. prowadzenia działalności gospodarczej związanej z produkcją niskonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników diesel i wysokonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników elektrycznych.

W konsekwencji, składniki materialne i niematerialne (takie jak wszelkiego rodzaju aktywa trwałe, prawa i obowiązki wynikające z umów, decyzji i postępowań administracyjnych, zasoby osobowe, w tym pracownicy przypisani do Linii Biznesowej A) nie stanowią przypadkowego zbioru, lecz pozostają w ścisłych zależnościach funkcjonalnych. Wszystkie aktywa (w tym maszyny, urządzenia, materiały i zapasy) służą zasadniczo prowadzeniu działalności w ramach Linii Biznesowej A. Dodatkowo, zasoby osobowe, tj. pracownicy przypisani do Linii Biznesowej A oraz prawa i obowiązki wynikające z umów, decyzji i postępowań administracyjnych funkcjonalnie związane z Linią Biznesową A, są elementami, bez których prowadzenie tejże działalności byłoby niemożliwe.

Zdaniem Zainteresowanych, sprzedawany do Nabywcy zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Linię Biznesową A stanowi tym samym, wystarczające zaplecze do kontynuacji przez Nabywcę prowadzonej dotychczas przez Spółkę Sprzedającą działalności w zakresie produkcji nisko i wysokonapięciowych nagrzewnic elektrycznych, co zdaniem Wnioskodawcy, przesądza o możliwości stwierdzenia, że służą one realizacji określonych zadań gospodarczych.

Potwierdza to m.in. fakt, że aktualnie Spółka Sprzedająca prowadzi działalność Linii Biznesowej A, osiągając przychody z umów zawieranych w zakresie produkcji nagrzewnic elektrycznych oraz ponosząc koszty z nimi związane. Natomiast po wydzieleniu Linii Biznesowej A do Nabywcy, wspomniana działalność będzie kontynuowana przez Nabywcę, a Spółka Sprzedająca zaprzestanie działalności w tym zakresie.

Prawdziwości powyższego nie przeczy okoliczność, że w ramach Sprzedaży na Nabywcę nie będzie przenoszona/dzielona i alokowana nieruchomość, w której obecnie Spółka Sprzedająca prowadzi swoją działalność produkcyjną w ramach wszystkich Linii Biznesowych, tj. H, A i K. Z dniem Sprzedaży, Nabywca zawrze bowiem aneks do umowy ze Spółką Sprzedającą, na mocy której zyska prawo do wyłącznego użytkowania ściśle określonej części wskazanej nieruchomości. W konsekwencji, w sensie ekonomicznym Nabywca będzie dysponował zapleczem infrastrukturalnym tożsamym z aktualnym zapleczem posiadanym przez Spółkę Sprzedającą. Według oceny Zainteresowanych, niemożność podzielenia wskazanej nieruchomości w sensie prawnym nie zagraża możliwości kontynuacji działalności A u Nabywcy. Zamiarem biznesowym jest przeniesienie wszelkich praw i obowiązków wynikających z wszystkich umów dotyczących A w zakresie w jakim jest to faktycznie i prawnie możliwe.

W rezultacie Nabywca będzie zdolny, przy wykorzystaniu otrzymanego, na skutek Sprzedaży zespołu składników materialnych i niematerialnych, w postaci Linii Biznesowej A, a także w oparciu o zawarte umowy, wykonywać określone zadania gospodarcze, tj. produkować nagrzewnice elektryczne do samochodów.

Dodatkowo, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, w skład przenoszonego zespołu składników materialnych i niematerialnych wchodzić będą również pasywa związane z Linią Biznesową A, obejmujące wszelkie zobowiązania pracownicze związane z wynagrodzeniami i roszczeniami pracowników Linii Biznesowej A oraz zobowiązania płatnika składek na ubezpieczenia społeczne związane z tymi pracownikami. Co istotne, w ramach planowanej Sprzedaży, dojdzie do przejścia na Nabywcę zakładu pracy w rozumieniu art. 231 KP.

Wobec powyższego należy wskazać, że przeniesienie w ramach planowanej Sprzedaży zasobów i zobowiązań przypisanych wewnętrznie do realizacji zadań wykonywanych w ramach Linii Biznesowej A stanowi istotny argument przemawiający za uznaniem, że analizowana przesłanka odnośnie możliwości realizacji zadań gospodarczych została spełniona.

Poza istotnym obszarem przeniesienia pracowników odpowiedzialnych za realizację przypisanych do Linii Biznesowej A zadań, za możliwością kontynuacji działalności w odpowiednim zakresie przemawia również fakt przeniesienia innych istotnych aktywów tj. środki trwałe, środki trwałe w budowie oraz wyposażenie (w tym urządzenia, narzędzia i zapasy) wraz z wszelkimi prawami i obowiązkami wynikającymi z umów, decyzji oraz wszelkich innych aktów związanych z tymi składnikami majątku.

W świetle powyższego należy uznać, że Linia Biznesowa A stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań) przeznaczonych do prowadzenia działalności A. Przy czym, nie ulega wątpliwości, że poszczególne składniki majątkowe przypisane do Linii Biznesowej A pozostają w takich relacjach, że tworzą zorganizowaną całość, która jest w ramach Spółki Sprzedającej przeznaczona do prowadzenia działalności gospodarczej w określonym zakresie, tj. działalności A, która po Sprzedaży do Nabywcy będzie mogła kontynuować samodzielnie działalność gospodarczą w ramach nowego podmiotu.

Ad. 1.2. Linia Biznesowa A – wyodrębnienie organizacyjne.

Zgodnie ze stanowiskiem organów podatkowych przedstawianym w interpretacjach indywidualnych, organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące część przedsiębiorstwa powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna występować w istniejącym przedsiębiorstwie, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa (tak np.: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 23 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.457.2023.2.AKS; 21 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP4-2.4012.579.2023.1.MMA).

Wobec powyższego, zdaniem Zainteresowanych, zespół składników majątkowych i niemajątkowych obejmujących Linię Biznesową A spełnia przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego, jako że:

─ Linia Biznesowa A jest wyodrębniona w ramach wewnętrznej struktury Spółki Sprzedającej, co znajduje odzwierciedlenie m.in. w przyjętej uchwale Zarządu Spółki Sprzedającej, w której potwierdzono formalnie wyodrębnienie trzech Linii Biznesowych oraz przypisano zasoby służące realizacji zadań każdej z Linii Biznesowej;

─ wyodrębnienie Linii Biznesowej A znajduje również odzwierciedlenie w wewnętrznych procedurach oraz podziale zadań i kompetencji poszczególnych pracowników, przypisanie danego pracownika do Linii Biznesowej nie dotyczy wyłącznie pracowników produkcyjnych, ale również obejmuje pracowników funkcji administracyjnych i wsparcia, umożliwiających Liniom Biznesowym organizacyjnie samodzielną pracę;

─ większość procedur odnosi się do konkretnych zdarzeń A (np. proces planowania produkcji, wdrożenie pracowników, kontrole jakościowe);

─ Linia Biznesowa A posiada własną strukturę organizacyjną i hierarchiczną, kierowana jest przez menadżera operacyjnego, wspieranego przez pracowników zatrudnionych w ramach A;

─ Linia Biznesowa A pełni w ramach Spółki Sprzedającej odrębne funkcje od Linii Biznesowych K i H, tj. prowadzi działalność w zakresie produkcji niskonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników diesel i wysokonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników elektrycznych, które nie mogłyby być realizowane w oparciu o aktywa (w szczególności linie produkcyjne i maszyny) posiadane przez pozostałe LB.

Zdaniem Zainteresowanych, przypisane do Linii Biznesowej A składniki majątkowe i niemajątkowe, w tym zobowiązania oraz zasoby osobowe bezsprzecznie stanowią wyodrębnioną organizacyjnie całość w ramach wewnętrznej struktury Spółki Sprzedającej. Składniki te posiadają przy tym cechę zorganizowania rozumianą jako możliwość wykonywania określonych zadań gospodarczych. Jak wskazano, składniki majątkowe i niemajątkowe przypisane do Linii Biznesowej A są związane z prowadzoną przez nią działalnością gospodarczą i są niezbędne do wykonywania działalności produkcyjnej.

Podkreślenia wymaga, że wykonywanie określonych zadań gospodarczych przez Linię Biznesową A mogłoby odbywać się bez wewnętrznych działów obsługi księgowej, informatycznej i finansowej przedsiębiorstwa – zadania te mogłyby być przedmiotem obsługi dokonywanej przez Firmy zewnętrzne (outsourcing).

W świetle powyższych okoliczności świadczących o wyodrębnieniu Linii Biznesowej A, zdaniem Zainteresowanych, zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przypisanych w ramach Spółki Sprzedającej do wyodrębnionej w wewnętrznej strukturze Linii Biznesowej A spełnia przesłankę wyodrębnienia organizacyjnego w świetle definicji ZCP z ustawy o VAT.

Ad. 1.3. Linia Biznesowa A – wyodrębnienie finansowe.

Zgodnie z przyjętą praktyką organów podatkowych, wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie danych finansowych do ZCP. Powyższe poparte jest również licznymi wyrokami sądów administracyjnych, w tym także Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 grudnia 2019 r., sygn. I FSK 1797/17 oraz z 14 marca 2023 r., sygn. I FSK 2093/18; wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 września 2021 r., sygn. I SA/Gd 534/21; wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 17 lutego 2022 r., sygn. I SA/Sz 877/21).

Zainteresowani wskazują, że Linia Biznesowa A jest wyodrębniona finansowo, bowiem:

─ do Linii Biznesowej A w ramach systemu rachunkowo-księgowego przypisane są poszczególne aktywa i zobowiązania oraz koszty i przychody – co zostało precyzyjnie wskazane w ramach opisu zdarzenia przyszłego, czego przejawem jest możliwość sporządzenia dedykowanych odrębnych ewidencji, prezentujących sytuację finansową Linii Biznesowej A;

─ dla Linii Biznesowej A możliwe jest sporządzenie oddzielnych budżetu, strategii finansowej, uproszczonego bilansu i rachunków wyników, Wnioskodawca nie sporządza osobnych rachunków zysków i strat oraz bilansów dla poszczególnych Linii Biznesowych, jednak prezentacja wyników finansowych w tej formie jest możliwa;

─ możliwym jest zidentyfikowanie przychodów i kosztów związanych z prowadzoną Linią Biznesową A, w szczególności poprzez weryfikację wydatków przypisanych do centrów kosztowych odpowiednich dla danej Linii Biznesowej oraz przychodów dotyczących produktów wytwarzanych w danej Linii Biznesowej;

─ dostawcy i klienci są co do zasady różni dla poszczególnych Linii Biznesowych, co pozwala na alokowanie zobowiązań i należności bezpośrednio do poszczególnych Linii Biznesowych funkcjonujących w Spółce;

─ możliwym jest bieżące monitorowanie sytuacji finansowej Linii Biznesowej A;

─ budżet, strategia finansowa oraz cele biznesowe sporządzane odrębnie dla Linii Biznesowej A podlegają ocenie z perspektywy ich realizacji na poziomie udziałowca.

Zdaniem Zainteresowanych, powyższe elementy przesądzają jednoznacznie o wyodrębnieniu finansowym Linii Biznesowej A w ramach Spółki Sprzedającej. Ocena Zainteresowanych znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:

1) w interpretacji indywidualnej z 23 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.457.2023.2.AKS, w której wskazane, że wyodrębnienie finansowe ma miejsce, jeżeli „Na podstawie prowadzonej przez Sprzedającego ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, należności i zobowiązań do tej wyodrębnionej działalności, przez co możliwe jest określenie wyniku finansowego dla każdej z części przedsiębiorstwa odrębnie”;

2) w interpretacji indywidualnej z 4 sierpnia 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.211.2023.3.MW, w której wskazano, że wyodrębnienie finansowe zachodzi w ten sposób, że: „istnieje możliwość ścisłego przypisania do niej zarówno osiąganych przychodów, jak i generowanych kosztów (\`(...)\`). Zespół składników majątkowych związanych z Działalnością Serwisową ze względu na odmienną specyfikę generuje odrębne i niezależne grupy przychodów i kosztów. W zakresie tych elementów rachunku zysków i strat oraz bilansu, których nie da się jednoznacznie przypisać do Działalności Serwisowej, tj. tam, gdzie alokacja na poszczególne jednostki biznesowe (\`(...)\`) nie jest bezpośrednio możliwa (przykładowo, w zakresie kosztów ogólnego zarządu), Wnioskodawca ma możliwość zastosowania uzasadnionego biznesowo klucza alokacji. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, możliwa jest identyfikacja w księgach (\`(...)\`) aktywów oraz pasywów Działalności Serwisowej, jak również przychodów i kosztów związanych z Działalnością Serwisową. Co istotne, Działalność Serwisowa posiada również wyodrębniony budżet oraz oddzielne cele (biznesowe) finansowe”;

3) w interpretacji indywidualnej z 16 maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.109.2023.1.AM, w której wskazano, że: „O wyodrębnieniu finansowym zbywanego Działu świadczy ustanowienie osobnych miejsc powstawania kosztów i przypisania do nich kosztów, dotyczących wyłącznie kosztów związanych z pracownikami zbywanej apteki i osobami współpracującymi ze Spółką. Ponadto zobowiązania zbywanego Działu mogą zostać wyodrębnione w drodze analizy faktur i dokumentów kosztowych oraz na podstawie prowadzonej analityki finansowej w ramach raportowania zarządczego”;

4) w interpretacji indywidualnej z 24 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.150.2023.2.AWY, w której wskazano, że: „zostały spełnione przesłanki wyodrębnienia finansowego, gdyż dla działalności CUW prowadzona jest odrębna ewidencja kontrolingowa. Koszty działalności komórek organizacyjnych ewidencjonowane są bezpośrednio na dedykowanych obiektach kontrolingowych, natomiast koszty ogólne przypisywane są do poszczególnych komórek organizacyjnych zgodnie z kluczami podziału opartymi na wskaźniku FTE. W konsekwencji są Państwo w stanie proporcjonalnie przyporządkować ponoszone koszty ogólne do działalności CUW”;

5) w interpretacji indywidualnej z 28 marca 2023 r., sygn. 0112-KDIL3.4012.46.2023.2.AK, w której wskazano, że: „Działalność Wydziału (\`(...)\`) jest również finansowo wyodrębniona w Państwa przedsiębiorstwie. Prowadzą Państwo odrębną ewidencję przychodów, kosztów (w tym kosztów pracowniczych) oraz kalkulację wyniku dla Wydziału (\`(...)\`). Ponadto, u Państwa w ramach rachunkowości zarządczej są odrębnie planowane, analizowane i weryfikowane prognozy oraz wyniki finansowe Wydziału (\`(...)\`). Należności i zobowiązania finansowe związane z Wydziałem (\`(...)\`) powstałe do daty zbycia powinny zostać uregulowane przez Państwo lub na Państwa rzecz”;

6) w interpretacji indywidualnej z 29 września 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.274.2023.3.MS, w której wskazano, że: „Wyodrębnienie finansowe przejawia się w prowadzeniu ewidencji zdarzeń gospodarczych w sposób umożliwiający przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań w ramach ZCP. Zorganizowana Część Przedsiębiorstwa będzie w stanie samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Księgi rachunkowe prowadzone przez Wnioskodawcę, a także księgi rachunkowe prowadzone przez Spółkę pozwalają na wyodrębnienie przychodów wynikających z realizowanych działalności”.

W świetle powołanych stanowisk organów podatkowych oraz wskazanych przez Zainteresowanych okoliczności świadczących o wyodrębnieniu finansowym, zdaniem Zainteresowanych, Linia Biznesowa A jest wyodrębniona z prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa również w tym obszarze.

Ad. 1.4. Linia Biznesowa A – wyodrębnienie funkcjonalne.

Wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych i samodzielną możliwość realizowania tych zadań. ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość, obejmującą elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi on, obiektywnie oceniając, posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe i niemajątkowe wchodzące w skład ZCP muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Kwestia wyodrębnienia funkcjonalnego stanowi istotę uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za ZCP. Przesłanka ta była przedmiotem rozważań w licznych wyrokach sądów administracyjnych, interpretacjach organów podatkowych, a także orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”). Zdaniem TSUE, przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części (\`(...)\`) wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej (por. wyrok TSUE z dnia 10 listopada 2011 r., sygn. C-444/10).

Podobne do powyższego stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych. Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona -obiektywnie oceniając –posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 7 września 2021 r., sygn. I SA/Gd 534/21). Niniejsze stanowisko zostało również podzielone przez, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 7 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Bd 101/21 i 1 kwietnia 2019 r., sygn. I SA/Bd 57/19; Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 11 grudnia 2019 r., sygn. I SA/Po 747/19.

Wnioskodawca uważa, że Linia Biznesowa A jest wyodrębniona funkcjonalnie, ponieważ:

─ Linia Biznesowa A pełni określone zadania, do których należy przede wszystkim prowadzenie działalności A, które zostały dokładnie wskazane w ramach opisu zdarzenia przyszłego;

─ w ramach Linii Biznesowej A prowadzona jest działalność A, która jest przedmiotowo i funkcjonalnie odrębna od pozostałej działalności Wnioskodawcy wykonywanej w ramach Linii Biznesowych K i H (co znajduje odzwierciedlenie m.in. w przyjętej przez Zarząd Spółki Sprzedającej uchwale, w której potwierdzono funkcjonalne wyodrębnienie trzech Linii Biznesowych oraz przypisano zasoby służące realizacji działalności każdej z Linii Biznesowej);

─ działalność w ramach Linii Biznesowej A będzie kontynuowana w niezmienionej formie przez Nabywcę;

─ do Linii Biznesowej A przyporządkowane są składniki majątkowe, zasoby, prawa i obowiązki niezbędne do prowadzenia działalności A, m.in. maszyny i urządzenia, umowy) oraz zasoby osobowe, w tym pracownicy produkcyjni przypisani do działalności A;

─ w związku z prowadzoną działalnością, Linia Biznesowa A posiada własną hierarchiczną strukturę organizacyjną, kierowaną przez dedykowaną do tego segmentu wykwalifikowaną kadrę, co potwierdzone jest w wewnętrznych procedurach oraz co znajduje odzwierciedlenie w przyjętej uchwale Zarządu Spółki Sprzedającej- posiadanie przez Linię Biznesową A własnej struktury organizacyjnej i pracowników na stanowiskach kierowniczych świadczy o jej niezależności organizacyjno-funkcjonalnej;

─ Linia Biznesowa A generuje przychody oraz koszty związane z uzyskaniem przychodu, z tytułu działalności produkcyjnej w ramach działalności A.

Powyższe okoliczności potwierdzają, że Linia Biznesowa A jest przeznaczona do realizacji określonych zadań gospodarczych i posiada zdolność do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy, co przesądza o jej wyodrębnieniu funkcjonalnym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie:

1) w objaśnieniach podatkowych Ministra Finansów z 11 grudnia 2018 r, w których wskazano na dwa czynniki istotne dla uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych za wyodrębnioną funkcjonalnie zorganizowaną część przedsiębiorstwa:

a) przenoszony na nabywcę zespół składników zawiera zespół składników majątku (zaplecze) umożliwiający kontynuację działalności prowadzonej przez zbywcę i wystarczający do prowadzenia tej działalności;

b) nabywca – w ramach swojej działalności – ma zamiar kontynuowania działalności prowadzonej w dotychczasowym zakresie przez zbywcę przy pomocy szeregu składników majątkowych będących przedmiotem transakcji;

oraz interpretacjach indywidualnych, przykładowo:

2) w interpretacji indywidualnej z 23 listopada 2023 r., sygn. 0112-KDIL1-3.4012.457.2023.2.AKS, w której organ zaaprobował stanowisko wnioskodawcy, w którym wskazywał on, że „że (\`(...)\`) stanowi funkcjonalnie wyodrębniony zespół składników majątku, który w każdym momencie może bez jakichkolwiek dodatkowo podejmowanych działań czy czynności stanowić potencjalne samodzielne przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze w zakresie prowadzenia (\`(...)\`). Spółka B (Nabywca) zamierza kontynuować działalność, w oparciu o nabyty majątek, w takim samym zakresie, w jakim dotychczas prowadził tę działalność Wnioskodawca”;

3) w interpretacji indywidualnej z 16 listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.476.2023.2.AWY, w której wskazano, iż: „Wyodrębnienie następowało również na płaszczyźnie funkcjonalnej, gdyż zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem niniejszego wniosku stanowi funkcjonalnie samodzielną jednostkę gospodarczą w postaci tartaku. Zakład ten w postaci tartaku posiada odpowiednie maszyny i urządzenia, pracowników, materiały – wszystko niezbędne do prowadzenia samodzielnej działalności w zakresie obróbki drewna i produkcji wyrobów z drewna i funkcjonowania niezależnie od samej działalności gospodarczej Sprzedającej”;

4) w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2022 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.174.2022.3.AK, w której wskazano, że zespół składników niematerialnych i materialnych charakteryzuje się wyodrębnieniem na płaszczyźnie funkcjonalnej, bowiem w oparciu wyłącznie o przedmiot aportu, będzie możliwe samodzielne prowadzenie działalności gospodarczej; możliwe jest funkcjonowanie jako wyodrębniona jednostka na rynku;

5) w interpretacji indywidualnej z 12 maja 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.152.2022.1.MB, w której zwrócono uwagę, że „wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa”;

6) w interpretacji indywidualnej z 7 kwietnia 2022 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.22.2022.3.MAZ, w której stwierdzono, że o odrębności funkcjonalnej świadczy, że: „Wnioskodawca wskazał jednoznacznie na różnice w zakresie działalności dwóch obszarów funkcjonowania przedsiębiorstwa Zbywcy, wydzielonych jako Działalność Podstawowa oraz Dział Magazynowania”;

7) w interpretacji indywidualnej z 31 grudnia 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.618.2020.1.DS, w której wskazano na następujące elementy wchodzące w skład zespołu składników materialnych i niematerialnych świadczące o jego wyodrębnieniu funkcjonalnym:

· „środki trwałe i wyposażenie przypisane do obszaru A obejmujące w szczególności szeroki zakres wyposażenia wykorzystywanego do realizacji działań związanych obszarem A np. produkcją prefabrykatów betonowych, ich magazynowaniem, administrowaniem, logistyką itp.;

· prawa i obowiązki, w tym zobowiązania, wynikające z umów o pracę z pracownikami;

· prawa i zobowiązania z tytułu umów dotyczących obszaru A, w tym prawa i obowiązki wynikające z porozumień z dostawcami oraz odbiorcami, które są funkcjonalnie związane z działalnością obszaru A;

· wierzytelności i zobowiązania związane z prowadzeniem działalności gospodarczej w ramach obszaru A;

· zapasy (w tym surowców i materiałów; półproduktów i produktów w toku, oraz produktów gotowych; materiałów o charakterze marketingowym; towarów przeznaczonych do sprzedaży)”;

8) w interpretacji indywidualnej z 21 czerwca 2022 r., 0111-KDIB3-3.4012.79.2022.2.MW, w której organ wskazał, że przedmiot aportu spełnia wymóg wyodrębnienia funkcjonalnego z uwagi na to, że „Część Przedsiębiorstwa nie stanowi zbioru przypadkowych, niepowiązanych ze sobą wzajemnie elementów składających się na majątek Spółki. Składniki będące przedmiotem majątku pozostają ze sobą w ścisłym związku funkcjonalnym. Składniki te przeznaczone są do kontynuacji działalności w zakresie zarządzania nieruchomością i wynajmem pomieszczeń. Nabywca uzyska od Wnioskodawcy składniki majątkowe i niemajątkowe, pozwalające na prowadzenie działalności gospodarczej bez angażowania dodatkowych zasobów. Aportowi będzie towarzyszyło przeniesienie odpowiednich zasobów (w tym, materialnych, niematerialnych, osobowych), które pozwolą na generowanie «własnych» przychodów i podejmowanie decyzji gospodarczych z uwzględnieniem odpowiednich czynników wewnętrznych i zewnętrznych, a tym samym funkcjonowanie Części Przedsiębiorstwa niezależnie od przedsiębiorstwa Zbywcy lub Nabywcy”.

W świetle powyżej wskazanych stanowisk organów podatkowych i sądów administracyjnych oraz wskazanych przez Zainteresowanych okoliczności świadczących o wyodrębnieniu funkcjonalnym, zdaniem Zainteresowanych, Linia Biznesowa A jest wyodrębniona z prowadzonego przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwa również w tym obszarze.

Wewnętrzny podział Spółki Sprzedającej na Linie Biznesowe K, A oraz H ma na celu oddzielenie od siebie działalności K, A oraz H i skoncentrowanie ich w wyodrębnionych organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie Liniach Biznesowych, które mogą działać jak odrębne przedsiębiorstwa, niezależnie realizujące swoje zadania.

Należy wskazać, że przez wyodrębnienie funkcjonalne, należy rozumieć przypisanie do ZCP takich składników materialnych i niematerialnych, które stanowią kluczowe elementy pozwalające prowadzić działalność gospodarczą w określonym zakresie. Wyodrębnienie funkcjonalne nie oznacza przy tym, że zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących ZCP nie może korzystać ze wsparcia podmiotów trzecich poprzez nabywanie od nich określonych usług, które uzupełniają prowadzoną główną działalność gospodarczą.

W tym zakresie należy wskazać, że po Sprzedaży w Spółce Sprzedającej pozostaną działy Administracji, Finansów i Controllingu, HR, Quality Management i Logistyki. Część zadań realizowanych przed Sprzedażą w ramach wskazanych działów na rzecz wszystkich Linii Biznesowych będzie po Sprzedaży świadczona na rzecz Nabywcy przez Spółkę Sprzedającą. Pokreślenia natomiast wymaga fakt, iż zadania te mogłyby być również przedmiotem obsługi dokonywanej przez Firmy zewnętrzne (outsourcing).

W ocenie Wnioskodawcy, brak przeniesienia części pracowników w ramach powyżej wskazanych działów wsparcia pozostaje bez wpływu na zdolność Linii Biznesowej A do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy oraz nie przesądza o jej wyodrębnieniu funkcjonalnym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w m.in. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 października 2011 r. sygn. I FSK 1589/10, w którym wskazano, że dla bytu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT konieczny jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania, co oznacza, że zespół ten nie musi obejmować działów obsługujących przedsiębiorstwo pod względem niematerialnym, w zakresie obsługi kadrowej, informatycznej i finansowej, które nie są niezbędne do realizacji, przez zespół tak wyodrębnionych składników majątkowych, jego określonych zadań gospodarczych.

Jak to zostało wskazane powyżej, w ramach Sprzedaży nie zostaną przeniesione pewne, określone składniki majątkowe/umowy, których przeniesienie nie będzie dopuszczalne lub będzie obiektywnie niemożliwe z uwagi na obowiązujące przepisy prawa lub przeniesienie będzie znacznie utrudnione od strony kontraktowej, tj. na Nabywcę nie zostanie przeniesiona nieruchomość, w której obecnie Spółka Sprzedająca prowadzi swoją działalność produkcyjną w ramach wszystkich Linii Biznesowych. Nieruchomość będzie po Sprzedaży przedmiotem umowy Nabywcy ze Spółką Sprzedająca na mocy której zostanie przyznane prawo do wyłącznego użytkowania ściśle określonej części wskazanej nieruchomości w analogicznym zakresie w jakim nieruchomość ta jest użytkowana obecnie przez Linię A. W konsekwencji, w sensie ekonomicznym Nabywca będzie dysponował zapleczem infrastrukturalnym wystarczającym do prowadzenia działalności A. Zatem, jak to zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, niemożność podzielenia nieruchomości, a w konsekwencji brak przeniesienia nieruchomości na Nabywcę, powinna zagraża możliwości kontynuacji działalności A.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższe okoliczności, tj. brak przeniesienia nieruchomości, tak długo jak Nabywca będzie miał prawo do użytkowania nieruchomości w zakresie i na warunkach umożliwiających jej prowadzenie działalności gospodarczej w tożsamym zakresie jak przed Sprzedażą, nie wpływa na zdolność Linii Biznesowej A do funkcjonowania na rynku jako samodzielny podmiot gospodarczy oraz nie przesądza o jej wyodrębnieniu funkcjonalnym. Stanowisko takie znajduje odzwierciedlenie w znanej Wnioskodawcy praktyce organów podatkowych, przykładowo:

─ w interpretacji indywidualnej z 10 lutego 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.537.2021.3.SG), w której wskazano, że „zorganizowana część przedsiębiorstwa nie musi w dacie jej wniesienia do innego podmiotu mieć lokalizacji wynikającej z przynależnego do zespołu składników materialnych prawa do dysponowania nieruchomością. Warunek pozwalający na uznanie części przedsiębiorstwa za mającą charakter zorganizowany jest spełniony, gdy zespół składników majątkowych przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie zawierający praw własności/dysponowania nieruchomością, może stanowić niezależne przedsiębiorstwo wykonujące samodzielnie te zadania”;

─ w interpretacji indywidualnej z 3 marca 2021 r. (sygn. 0114-KDIP4-1.4012.696.2020.3.MK), w której wskazano, iż „w ramach Podziału nieruchomości wykorzystywane obecnie do prowadzenia całej działalności Spółki, w tym działalności Działu Dystrybucyjno-Technicznego, przejdą na Nową Spółkę. Jednakże po Podziale Spółka Dzielona zawrze z Nową Spółką umowę najmu do powierzchni biurowej i warsztatowej znajdującej się w nieruchomości przeniesionej do Nowej Spółki, na podstawie której Spółka Dzielona będzie je wykorzystywać do prowadzenia działalności Działu Dystrybucyjno-Technicznego. W konsekwencji po Podziale nie dojdzie do zmiany w zakresie sposobu wykorzystania tych nieruchomości, gdyż w dalszym ciągu będą one wykorzystywane do działalności zarówno w zakresie Działu Produkcji (po Podziale prowadzonej przez Nowa Spółkę), jak i Działu Dystrybucyjno-Technicznego. Spółka tym samym zwraca uwagę, iż powyższe w jej ocenie nie wpływa na zdolność do samodzielnego funkcjonowania Spółki Dzielonej jako odrębnego podmiotu gospodarczego”;

─ w interpretacji indywidualnej z 15 września 2022 r. (sygn. 0111-KDIB1-1.4010.413.2022.1.AND), w której wskazano, iż „Fakt, że Spółka B nie będzie właścicielem nieruchomości nie powinien mieć znaczenia dla uznania przesłanki wyodrębnienia funkcjonalnego za zrealizowaną”.

Podobne stanowisko zostało również zaprezentowane w wyroku WSA z 18 grudnia 2017 r., sygn. I SA/Po 465/17), gdzie Sąd wskazał, że skoro Dział Zarządzania Majątkiem udostępni na rzecz Działu Operacyjnego wszelkie niezbędne aktywa trwałe związane z prowadzoną przez Dział Operacyjny działalnością gospodarczą, tj. nieruchomości, ruchomości, maszyny, urządzenia, nie zaprzecza to uznaniu samodzielności Działu Operacyjnego. Nie zaprzecza też temu zawarte we wniosku stwierdzenie Spółki, że wejście przez Dział Operacyjny w stosunki prawne z Działem Zarządzania Majątkiem, gwarantuje bezproblemowe podjęcie przez Spółkę Dzieloną działalności gospodarczej przy użyciu wchodzącego w jej skład Działu Operacyjnego od momentu dojścia planowanego podziału do skutku.

Należy wskazać, że Linia Biznesowa A, która będzie wydzielana do Nabywcy stanowi zbiór powiązanych ze sobą wzajemnie elementów składających się na majątek Spółki Sprzedającej, będąc zdolnym do kontynuacji działalności A po Sprzedaży. Transakcji będzie towarzyszyło przeniesienie odpowiednich zasobów, pozwalających na generowanie przychodów i podejmowanie decyzji gospodarczych z uwzględnieniem odpowiednich czynników wewnętrznych i zewnętrznych, a tym samym będzie miało miejsce dalsze funkcjonowanie Linii Biznesowej A, niezależnie od Linii Biznesowych K i H, w nowej strukturze Nabywcy.

Podsumowując stanowisko własne Zainteresowanych, w świetle wyżej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego oraz powołanych przepisów prawa i argumentów należy stwierdzić, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzących Linię Biznesową A stanowi ZCP, w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, tj. stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonego celu gospodarczego (prowadzenia działalności A), który jest wyodrębniony w wewnętrznej strukturze Spółki Sprzedającej na płaszczyźnie:

─ organizacyjnej, tj. stanowi wyodrębniony zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania;

─ finansowej, tj. na podstawie prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji księgowej możliwe jest przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności oraz zobowiązań do wyodrębnionej działalności;

─ funkcjonalnej, tj. opisany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych stanowiących Linię Biznesową A jest wystarczający do samodzielnego wykonywania zadań gospodarczych, a gospodarczą niezależność Linii Biznesowej wzmacnia organizacyjne i finansowe wyodrębnienie przypisanych do Linii Biznesowej A składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań.

W związku z powyższym, Zainteresowani wnoszą o uznanie ich stanowiska w sprawie za prawidłowe, tj. potwierdzenie, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, zostanie sprzedany na rzecz Nabywcy, stanowi ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, tj. należy go uznać za organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w ramach Spółki Sprzedającej zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Uzasadnienie stanowiska Zainteresowanych w zakresie pytania nr 2.

W myśl ogólnej zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast, stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W związku z powyższym, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest uzależnione od spełnienia następujących przesłanek:

(i) odliczenia może dokonać podatnik podatku VAT;

(ii) towary oraz usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ponadto, podatnik będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy o VAT.

W myśl art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowana albo jest zwolniona od podatku.

Dodatkowo, zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 oraz art. 106a pkt 1 ustawy o VAT przez sprzedaż na potrzeby ww. przepisu zasadniczo rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Jednocześnie, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy o VAT nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

A zatem, obowiązek wystawienia faktury wynikający z przywołanego wyżej art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT będzie miał zastosowanie w przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 za nieprawidłowe, to jest, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego, na skutek Sprzedaży przez Spółkę Sprzedającą zostanie przeniesiony na Nabywcę, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Mając na uwadze, że zarówno Wnioskodawca, jak i Nabywca są czynnymi podatnikami VAT oraz, jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Nabywca zamierza wykorzystywać składniki majątkowe do wykonywania czynności opodatkowanych VAT w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, należy uznać, iż pozytywna przesłanka prawa do odliczenia VAT zostanie spełniona. Jednocześnie nie wystąpią żadne przesłanki negatywne uniemożliwiające skorzystanie z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Reasumując, w ocenie Zainteresowanych, jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 okaże się przecząca, to jeśli organ uzna, że przedmiotem transakcji nie jest zorganizowana część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, Spółka Sprzedająca zobowiązana będzie do wystawienia faktury w celu wyszczególnienia poszczególnych składników zbytych w ramach transakcji, z uwzględnieniem podatku VAT według obowiązujących zasad i stawek, a Nabywcy przysługiwać będzie prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony określony przez Wnioskodawcę na ww. fakturach.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych tworzącego Linię Biznesową A za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z tym uznania sprzedaży tego zespołu do Nabywcy za czynność wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy – **jest prawidłowe.**

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1570 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Jednocześnie przepis art. 6 ustawy o VAT wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:

Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Zatem w przypadku, gdy przedmiotem transakcji jest zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, czynność ta nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług.

Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu.

Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy, powinien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.

W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa – rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).

Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).

W wyroku z 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II FSK 79/17, który choć dotyczył ustaleń w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych, NSA przedstawił wskazówki, co należy rozumieć jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Należy zaznaczyć, że definicja tego pojęcia jest identyczna w dwóch podatkach (podatku VAT i podatku dochodowym od osób prawnych). I tak:

1) w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego należy mieć m.in. na uwadze, czy zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze podatnika w sposób, w który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania gospodarcze;

2) wyodrębnienie finansowe oznacza możliwość prawidłowego przyporządkowania do tej zorganizowanej części przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań. Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie;

3) wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. (…) Składniki majątkowe materialne i niematerialne, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa, powinny zatem umożliwić podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego samodzielnego przedsiębiorstwa. Przy ocenie wyodrębnienia określonych składników majątkowych pod uwagę należy brać sytuację istniejącą w podmiocie wnoszącym wkład, w którym winny one stanowić pewną całość.

Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.

Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.

Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;

2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie;

3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;

4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące okoliczności:

1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz

2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.

Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.

Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów.

W wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Lüdenscheid przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga, przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.

Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy, definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych. Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.

W złożonym wniosku wskazali Państwo, że Państwa Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Podstawowy przedmiot działalności Spółki Sprzedającej obejmuje działalność produkcyjną w zakresie części i akcesoriów do pojazdów silnikowych. Jedynym udziałowcem Państwa Spółki jest FIRMA D.

Nabywca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Jedynym udziałowcem Nabywcy jest FIRMA D.

Zarówno Państwa Spółka, jak i Nabywca wchodzą w skład grupy kapitałowej Firma E.

Działalność realizowana w ramach Grupy jest podzielona na dywizje. Jedną z dywizji, w ramach której działa Państwa Spółka, jest dywizja L. W ramach tej dywizji Państwa działalność gospodarcza jest podzielona na Linie Biznesowe. Należą do nich:

1) H – jest to działalność skupiona na produkcji nagrzewnic paliwowych stosowanych w samochodach osobowych, pojazdach użytkowych i specjalnych, kamperach i łodziach, a także na dystrybucji produktów grzewczych i klimatyzacyjnych wytwarzanych w przedsiębiorstwie Spółki jak również nabytych od Spółek powiązanych i podmiotów trzecich.

2) K – jest to działalność skupiająca się na produkcji wysokowydajnych systemów ogrzewania i klimatyzacji do m.in. minibusów, autokarów i autobusów.

3) A – działalność związana jest z produkcją nagrzewnic elektrycznych w szczególności niskonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników diesel i wysokonapięciowych nagrzewnic elektrycznych do silników elektrycznych.

Planują Państwo transfery aktywów, funkcji oraz działalności związanej z opisanymi Liniami Biznesowymi pomiędzy poszczególnymi podmiotami.

Zainteresowani zamierzają dokonać reorganizacji struktury biznesowej poprzez sprzedaż części majątku Wnioskodawcy w postaci K oraz A do istniejących spółek Firmę M i Firma C jako spółek nabywających.

Do A przypisane są określone zasoby, a także zobowiązania, na które składają się w szczególności wykorzystywane/niezbędne do wykonywania działalności A:

1) środki trwałe, środki trwałe w budowie oraz wyposażenie (w tym urządzenia, narzędzia i zapasy) związane z A wraz z wszelkimi prawami i obowiązkami wynikającymi z umów, decyzji oraz wszelkich innych aktów związanych z tymi składnikami majątku;

2) wszelka dokumentacja związana z A, w tym: księgi rachunkowe wraz z księgami pomocniczymi, listy płac, ewidencje zakupów, dokumenty WZ;

3) wartości niematerialne i prawne, w tym licencje na oprogramowanie, związane z A;

4) prawa i obowiązki, w tym istniejące i przyszłe, wymagalne i niewymagalne wierzytelności wynikające z umów związanych z A, w tym w szczególności prawa i obowiązki wynikające z:

· umów z dostawcami towarów, w tym w szczególności prawa i obowiązki z tytułu wszelkich zamówień związanych z A (w tym należności i zobowiązania), a także umów, które zostaną zawarte w tym zakresie w związku z A do dnia zawarcia umowy Sprzedaży,

· umów z odbiorcami produktów wytwarzanych lub zbywanych przez Spółkę Sprzedającą w ramach A (w tym należności i zobowiązania), a także umów, które zostaną zawarte w tym zakresie w związku z A do dnia zawarcia umowy Sprzedaży.

W związku z tym, że zgodnie z przepisami prawa Nabywca ponosić będzie odpowiedzialność solidarną ze Spółką za zobowiązania cywilnoprawne związane z działalnością prowadzoną w ramach Linii Biznesowej A (tzw. kumulatywne przystąpienie do długu) oraz w związku z planowanymi działaniami zmierzającymi do uzyskania zgód wierzycieli Firmy B na przejęcie przez Nabywcę zobowiązań cywilnoprawnych związanych z prowadzenia działalności w ramach Linii Biznesowej A, a także z uwagi na planowane działania dotyczące uzyskania zgody dłużników na przejęcie przez Nabywcę praw (w tym należności) wynikających z umów o charakterze cywilnoprawnym (tylko w przypadkach, w których konieczność uzyskania takich zgód wynika z zastrzeżeń zawartych w umowach o charakterze cywilnoprawnym lub z bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa), należności i zobowiązania związane z umowami alokowanymi do A, zostaną rozliczone na zasadach wskazanych w komentarzu poniżej.

5) decyzje administracyjne, atesty, świadectwa i certyfikaty funkcjonalnie związane z A i istniejące na dzień zawarcia umowy Sprzedaży (chyba że przepisy prawa stanowią inaczej);

6) środki pieniężne znajdujące się na rachunkach bankowych Spółki Sprzedającej w wysokości niezbędnej do uregulowania zobowiązań publicznoprawnych i innych zobowiązań płatnych przez Nabywcę po dniu zawarcia umowy Sprzedaży w kwocie umożliwiającej bezpieczne funkcjonowanie Nabywcy w okresie następującym po dniu nabycia Linii Biznesowej A przez Nabywcę;

7) część zakładu pracy Spółki Sprzedającej związana z A (dojdzie do przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 KP), w szczególności:

· wszyscy pracownicy związani z A zatrudnieni na podstawie umów o pracę, którzy świadczą pracę związaną z A (tj. prawa i obowiązki wynikające ze stosunków pracy nawiązanych na podstawie umów o pracę przez Spółkę Sprzedającą);

· wszelka dokumentacja prawno-pracownicza związana z zatrudnieniem pracowników związanych z A;

8) prawa i obowiązki wynikające z umów zawartych z osobami zatrudnionymi w związku z A na innej podstawie niż stosunek pracy, tj. na podstawie umów cywilnoprawnych – na zasadach wynikających z art. 552 i 554 kodeksu cywilnego;

9) zobowiązania cywilnoprawne do wypłaty pracownikom Spółki Sprzedającej przejętym w ramach Sprzedaży przez Nabywcę, wynagrodzenia za okres od dnia Sprzedaży wraz z zobowiązaniami/obowiązkami o charakterze publicznoprawnym związanymi z zatrudnieniem wskazanych pracowników w tym okresie, o ile zobowiązania te nie zostaną zapłacone w całości lub części przez Spółkę Sprzedającą przed dniem Sprzedaży i o ile ich przeniesienie jest możliwe na podstawie właściwych przepisów prawa;

10) wszelkie prawa i obowiązki wynikające z uczestnictwa w postępowaniach administracyjnych, sądowo-administracyjnych lub sądowych związanych z A, w tym również wynikające z wszelkich rozstrzygnięć zapadłych w tych postępowaniach, w tym postępowań w toku w dacie zawarcia umowy Sprzedaży, o ile jest to dopuszczalne zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i na warunkach określonych w tych przepisach.

Państwa wątpliwości w sprawie w pierwszej kolejności dotyczą tego, czy zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię A, który zostanie sprzedany do Nabywcy, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w związku z czym czynność sprzedaży nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę, itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej. Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte składniki.

Analiza przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że zespół składników materialnych i niematerialnych składający się na Linię A stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Jak wynika z wniosku, podział pomiędzy poszczególne Linie Biznesowe jest potwierdzony m.in. w wewnętrznych dokumentach Spółki Sprzedającej, w szczególności w uchwale zarządu Firmy B z 28 września 2023 r. dotyczącej organizacyjnego wydzielenia Linii Biznesowych H, K i A w ramach FIRMY B.

O wyodrębnieniu finansowym Linii A świadczy fakt, iż dla każdej Linii Biznesowej sporządzany jest odrębny budżet, strategia finansowa, uproszczony rachunek zysków i strat oraz bilans, a także cele biznesowe. Nie sporządzają Państwo osobnych rachunków zysków i strat oraz bilansów dla poszczególnych Linii Biznesowych zgodnie z Ustawą o rachunkowości, jednak prezentacja wyników finansowych w tej formie jest możliwa. Do poszczególnych Linii Biznesowych przypisane są poszczególne aktywa i pasywa oraz koszty i przychody, stąd możliwe jest sporządzenie dedykowanych dla nich odrębnych ewidencji, prezentujących ich sytuację finansową.

Jak wynika z opisu sprawy, aktywa majątkowe nabywane w ramach Sprzedaży będą wystarczające do prowadzenia działalności – po Sprzedaży Linia Biznesowa może funkcjonować zgodnie z dotychczasowymi planami strategicznymi, operacyjnymi i finansowymi, tj. będzie możliwe zachowanie ciągłości jej działania.

Co istotne w sprawie, w ramach Sprzedaży zostaną przeniesione zobowiązania, a także dojdzie do przejścia części zakładu pracy na innego pracodawcę w rozumieniu art. 231 ustawy Kodeks pracy.

Jak wskazali Państwo we wniosku, w ramach sprzedaży nie zostaną przeniesione określone składniki majątkowe/umowy, których przeniesienie nie będzie dopuszczalne lub będzie obiektywnie niemożliwe z uwagi na obowiązujące przepisy prawa lub przeniesienie będzie znacznie utrudnione od strony kontraktowej, tj.:

· nieruchomość, w której obecnie Spółka Sprzedająca prowadzi swoją działalność produkcyjną w ramach wszystkich Linii Biznesowych, tj. H, A i K. W dniu Sprzedaży, Firma M i Firma C zawrą aneksy do obowiązujących umów najmu ze Spółką Sprzedającą, na mocy których zyskają prawo do wyłącznego użytkowania ściśle określonej części wskazanej nieruchomości (obecnie Firma M i Firma C są stronami umów najmu dotyczących wydzielonej przestrzeni biurowej, w której każda ze spółek posiada zarejestrowaną siedzibę). Niewykluczone jest, że po Sprzedaży Firma M i Firma C podejmą kroki do przeniesienia działalności produkcyjnej do innych nieruchomości/lokalizacji, przy czym zasadniczo w pierwszych miesiącach po Sprzedaży Firma M i Firma C oraz Spółka Sprzedająca będą współdzieliły przestrzeń budynku produkcyjno-biurowego na zasadach opisanych powyżej. Według oceny Zainteresowanych, niemożność podzielenia wskazanej nieruchomości nie zagraża możliwości kontynuacji działalności A i K w Firmie M i Firmie C. Co istotne, chociaż nieruchomość jest niepodzielna (w tym znaczeniu, że nie jest możliwe wyodrębnienie części hali produkcyjnej w sposób, który pozwalałby uznać taką część za samodzielny lokal użytkowy w rozumieniu właściwych przepisów prawa i która mogłaby stanowić odrębny od nieruchomości gruntowej przedmiot własności) to niemniej, jej podział wydarzy się w sensie ekonomicznym. Jak wskazano wyżej, z uwagi na okoliczność, że Firma M i Firma C będą na dzień zawarcia umowy Sprzedaży miały zawarte umowy najmu i zapewniony dostęp do ściśle określonych, wydzielonych przestrzeni, w sensie ekonomicznym w wyniku Sprzedaży zostanie przekazane prawo do korzystania z omawianej nieruchomości (jej części przypisanej dla danego BU).

· zobowiązania Firmy B związane z A – Nabywca będzie z Firmą B ponosił solidarną odpowiedzialność za zobowiązania związane z A, z zastrzeżeniem, że Sprzedawca i Nabywca podejmą działania w celu uzyskania zgody wierzycieli na przejęcie tych zobowiązań przez Nabywcę.

· należności handlowe związane A – przedmiotem przeniesienia będą należności niehandlowe.

· koncesje, pozwolenia, licencje związane z Firmą B – w zakresie w jakim będą one potrzebne do kontynuowania działalności A zostaną one uzyskane przez Nabywcę, o ile ich przeniesienie na Nabywcę w związku ze sprzedażą opisywanej Linii Biznesowej jest wyłączone na mocy właściwych przepisów prawa.

Ponadto, w ramach Sprzedaży nie zostaną przeniesione niektóre umowy, które obecnie są zawarte przez Spółkę Sprzedającą i dotyczą ogółu jej działalności, w szczególności umowy z dostawcami mediów i innych usług (transport i spedycja, obsługa agencji celnych, audyt finansowy i jakościowy), umowa na korzystanie ze znaku towarowego, akredytywy, niektóre umowy handlowe, umowa licencyjna z zewnętrznym dostawcą na korzystanie z oprogramowania. Umowy te będą zawierane przez Nabywcę we własnym zakresie i wejdą w życie z dniem zawarcia umowy Sprzedaży.

Jednakże – jak wynika z opisu sprawy – składniki związane z działalnością A, które mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy Sprzedaży zostaną zbyte, podczas gdy w zakresie pozostałych Nabywca podejmie inne kroki prawne, w szczególności zawrze umowy, które, na dzień Sprzedaży, pozwolą na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej A w zakresie i na zasadach na jakich prowadzona jest ta działalność w Spółce Sprzedającej (tak jak przed Sprzedażą miało to zasadniczo miejsce w ramach opisywanej Linii Biznesowej).

Należy w tym miejscu wskazać, że nie w każdym przypadku konieczne jest przeniesienie wszystkich elementów wchodzących w skład standardowych elementów typowych dla transakcji dotyczących zbycia przedsiębiorstwa czy jego zorganizowanej części, ważne aby nabywca mógł kontynuować działalność gospodarczą w oparciu o składniki materialne i niematerialne będące przedmiotem transakcji – co będzie miało miejsce w opisanym przypadku.

Wskazali Państwo bowiem, że działalność w zakresie A będzie kontynuowana przez Nabywcę w ramach jej przedsiębiorstwa w zakresie i na zasadach, na jakich prowadzona jest ta działalność w Państwa Spółce. Po Podziale Linia Biznesowa K będzie mogła funkcjonować zgodnie z dotychczasowymi planami strategicznymi, operacyjnymi i finansowymi, tj. będzie możliwe zachowanie ciągłości jej działania.

Zatem, w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, składający się na Linię Biznesową A, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.

Tym samym, planowana sprzedaż Linii A będzie stanowiła czynność wyłączoną spod opodatkowania podatkiem VAT, stosownie do art. 6 pkt 1 ustawy.

**Podsumowując,** **zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zostanie sprzedany Nabywcy stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, w związku z czym sprzedaż tej Linii przez Spółkę Sprzedającą będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy.**

**Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy więc uznać za prawidłowe.**

Kolejne Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie 1, to jest w przypadku uznania, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zostanie przeniesiony do Nabywcy, nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, to czy w świetle art. 86 ust. 1 ustawy, Nabywcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego określoną przez Spółkę Sprzedającą w związku z zawartą transakcją.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że w związku z uznaniem Państwa stanowiska w odniesieniu do pytania nr 1 za prawidłowe, tj. wskazania, że zespół składników materialnych i niematerialnych tworzący Linię Biznesową A, który zostanie sprzedany Nabywcy stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, w związku z czym sprzedaż tej Linii przez Spółkę Sprzedającą będzie wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku nr 2 stała się bezzasadna. Oczekiwali Państwo bowiem odpowiedzi na to pytanie w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, w szczególności wykorzystywanie efektów projektu do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów usług, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

B sp. zo.o. (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).