Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-185/16-1/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-30
Teza: Zwolnienie od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 11 maja 2016 r. (data wpływu 17 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z 16 sierpnia 2016 r (data wpływu 22 sierpnia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w przedmiocie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych - **jest prawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 17 maja 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w przedmiocie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 16 sierpnia 2016 r. stanowiącym odpowiedź na wezwanie Organu z 2 sierpnia 2016 r. znak: IBPP4/4513-185/16-1/PK

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Spółka) należy do jednego z liderów europejskiego rynku chemicznego.

Prowadzona przez Spółkę działalność jest sklasyfikowana w ramach Polskiej Klasyfikacji Działalności wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (dalej: PKD) (Dz. U. z 2007 r. Nr 251, poz.1885) m.in. pod kodami:

*   20.13.Z - produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych,
*   20.59.Z - produkcja pozostałych wyrobów chemicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Spółka jest producentem:

*   sody kalcynowanej ciężkiej i lekkiej,
*   soli warzonej mokrej i suchej, w tym peklosoli i tabletek solnych,
*   sody oczyszczonej,
*   chlorku wapnia,
*   hopkalitu,
*   mieszanek solnych.

Spółka prowadzi dwa zakłady produkcyjne - w I. i J. W przyszłości (prawdopodobnie od 2017 r.) Spółka rozpocznie również produkcję gipsu w zakładzie produkcyjnym w I. i J.

Produkcja sody kalcynowanej

Soda kalcynowana to zwyczajowa nazwa węglanu sodu Na2C03 - nieorganicznego związku chemicznego, który znajduje zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu m.in. jako: element mieszanki wsadu surowcowego niezbędnego przy wytopie szkła, aktywny wypełniacz w detergentach i środkach czyszczących - zwiększa efekt piorący, składnik nawozów mineralnych, środek neutralizujący lub strącający metale i niektóre związki chemiczne, a także do produkcji klejów, żywic, czy barwników.

Głównymi surowcami stosowanymi w procesie produkcji są kamień wapienny i chlorek sodu. Surowcami pomocniczymi są koks, woda, wodorotlenek wapnia, ditlenek węgla, miał węglowy oraz woda amoniakalna.

W zakładzie w J. kamień wapienny dostarczany jest transportem kolejowym do stacji przeładunkowej będącej własnością Spółki, gdzie podlega kruszeniu i przesianiu na urządzeniach zasilanych energią elektryczna. Następnie ze stacji przeładunkowej do Zakładu Spółki i transportowany jest koleją linową.

W zakładzie w I. kamień wapienny dostarczany jest transportem kolejowym bądź samochodowym. Na terenie Zakładu jest rozładowywany i transportowany systemem taśmociągów do kruszarki z napędem elektrycznym w celu jego rozdrobnienia. Na tym etapie konieczne jest przesianie kamienia na rusztach separujących, w celu eliminacji zbyt małych elementów.

Granulacja wapienia (oraz paliwa w postaci koksu lub antracytu) ma zasadnicze znaczenie w procesie wypalania. Bowiem wsad jest podawany do pieca od góry, wskutek czego następuje przesuwanie się poszczególnych bryłek względem siebie. Zbyt mała granulacja powoduje zakłócenia technologiczne pracy pieca (zwiększenie oporów przepływu powietrza przez piec i powstawanie spieków).

Do wytworzenia sody bezpośrednio potrzebne są wapno i dwutlenek węgla. Produkty te otrzymywane są w procesie wypalenia kamienia wapiennego. Ma to miejsce w piecach wapiennych typu szybowego, z podmuchem powietrza, do których w zakładzie w J. kolejką linowo - towarową, a w zakładzie w I. systemem taśmociągów, w obu przypadkach zasilanych energią elektryczną, doprowadza się mieszankę kamienia wapiennego, koksu lub antracytu (wsad). Proces produkcyjny zaczyna się od przygotowania wsadu. Polega on:

*   w zakładzie w J. na ułożeniu warstwami koksu kamienia wapiennego i ponownie koksu w celu uzyskania surowca o najbardziej optymalnych parametrach. Następnie wsad ten transportowany jest kolejką na teren zakładu gdzie ładowany jest do poszczególnych pieców szybowych za pośrednictwem mechanizmów załadowczo - dzwonowych zasilanych energią elektryczną
*   w zakładzie w I. na wymieszaniu kamienia z paliwem równomiernie w całej objętości kontenera załadowczego. Przygotowany wsad zasila piece za pośrednictwem mechanizmów załadowczych (wciągarki wsadu (dźwig) i mechanizmu załadowczo - dzwonowych zasilanych energią elektryczną.

Paliwem zasilającym piece szybowe jest koks lub mieszanina koksu z antracytem. Odpowiednie wymieszanie wsadu ma bardzo istotne znaczenie. Im jest ono lepsze tym można uzyskać wyższą średnią temperaturę spalania. Ma to bardzo duży wpływ na dalszy proces i jakość gotowego wyrobu.

Doprowadzenie powietrza do pieca jest niezbędne aby spalić paliwo. Dzięki spaleniu paliwa i uzyskaniu odpowiedniej temperatury następuje termiczny rozkład kamienia wapiennego. Powietrze doprowadzane jest w dolnej części pieca za pomocą wentylatorów podmuchowych zasilanych energią elektryczną.

Gazy piecowe wytworzone przy spalaniu paliwa odprowadzane są poprzez kolektory gazowe do instalacji oczyszczania gazu w celu usunięcia zanieczyszczeń. Instalacja ta składa się z elektrofiltrów i zasilana jest energią elektryczną. Oczyszczone gazy piecowe transportowane są poprzez układ kolektorów gazowych, turbosprężarki wytwarzające próżnię do dalszego etapu procesu (w tym procesu karbonizacji).

W celu zapewnienia wysokiego stężenia CO2, a także uniknięcia pobierania powietrza spoza instalacji, w gazie piecowym konieczne jest utrzymanie nadciśnienia w górnej części pieca. Aby to osiągnąć układy rurociągów wyjścia gazów wyposażone są w automatycznie sterowane przepustnice zasilane energią elektryczną.

Wapno palone wyładowuje się z dolnej części pieca poprzez mechanizmy rozładowcze wibracyjne i przenośniki taśmowe. Następnie trafia ono za pośrednictwem transporterów płytkowych i kubełkowych do zasobników wapna palonego. Stamtąd wapno kierowane jest do lasowników wapna zasilanych energią elektryczną.

W lasownikach w wyniku gaszenia wapna (tj. CaO) wodą technologiczną w ok. 60o Celsjusza otrzymuje się tzw. mleko wapienne czyli Ca(OH)2. Mleko to za pomocą systemu pomp oraz rurociągów kierowane jest do Instalacji Destylacji, w celu regeneracji amoniaku.

Energia elektryczna wykorzystywana jest na tym etapie produkcji przez taśmociągi, kruszarkę, układ wagowy, kolejkę linowo - towarową, mechanizmy rozładowczo-dzwonowe, wentylatory podmuchowe i wyciągowe, elektrofiltry, wciągarki wsadu (dźwig), turbosprężarki, przepustnice, mechanizmy rozładowcze, transportery płytkowe i kubełkowe, lasownik wapna, pompy, przenośniki zgrzebłowe, wibrosita, wibrorynny, sterowania AKP, wibratory, śluzy rozładowcze, wagi.

Równolegle z etapem wypalania kamienia wapiennego ma miejsce oczyszczanie solanki z soli wapnia i magnezu, przy pomocy roztworu sody i wodorotlenku wapnia. Solanka trafia do węzła absorpcji, gdzie nasycana jest amoniakiem i częściowo dwutlenkiem węgla. Wstępna absorpcja zachodzi w płucznikach przeciwprądowych, gdzie pochłaniany jest amoniak z gazów odlotowych z absorberów, kolumn karbonizacyjnych i filtrów. Absorpcja właściwa przeprowadzana jest dwuetapowo. Z uwagi na fakt, że jest to proces egzotermiczny po pierwszym etapie nasycania solanka musi być schłodzona do odpowiedniej temperatury.

Następnie przeprowadzany jest etap karbonizacji polegający na nasyceniu roztworu solanki amoniakalnej dwutlenkiem węgla w kolumnach karbonizacyjnych. Do karbonatora wprowadza się solankę amoniakalną i gaz piecowy, celem wypłukania narosłego na pasetach i rurkach chłodniczych osadu bikarbonatu.

Solanka wstępnie skarbonizowana po wyjściu z karbonatora kierowana jest do kolumn osadczych, gdzie przebiega dalszy proces nasycania dwutlenkiem węgla pochodzącym z pieców wapiennych i kalcynacji. Reakcja przebiega z wydzieleniem ciepła w związku z czym aby uzyskać najkorzystniejsze warunki krystalizacji w końcowej fazie procesu konieczne jest schłodzenie cieczy.

Do oddzielenia kryształów kwaśnego węglanu sodu z zawiesiny po kolumnach karbonizacyjnych, stosuje się wirówki, filtry taśmowe, obrotowe filtry bębnowe i wirówki. Osad surowego bikarbonatu po oddzieleniu od ługu macierzystego (na wirówkach, filtrach taśmowych bądź filtrach bębnowych obrotowych) poddaje się termicznemu rozkładowi w węźle kalcynacji.

Amoniak uzyskuje się poprzez destylację ługu macierzystego przy użyciu pary wodnej i mleka wapiennego. Płyn odpadowy kierowany jest do Instalacji Chlorku Wapnia oraz do Instalacji Produktów Wapniowych. Natomiast oddestylowany, gazowy amoniak po schłodzeniu kierowany jest do węzła absorpcji.

Proces kalcynacji prowadzony jest w bębnowych obrotowych kalcynatorach ogrzewanych przeponowe parą wodną. Gaz otrzymywany w procesie kalcynacji po oczyszczeniu i schłodzeniu zawracany jest do procesu i wykorzystywany w kolumnach w procesie karbonizacji.

Otrzymywany produkt może być w postaci sody kalcynowanej: lekkiej - bezpośrednio po procesie kalcynacji, ciężkiej zgniatanej - występuje dodatkowo proces zgniatania i przesiewu oraz ciężkiej monohydratowej - występuje dodatkowo proces uwadniania, suszenia i przesiewu.

Energia elektryczna na tym etapie wykorzystywana jest przez pompy, dekantery - zgarniacze osadu, mieszadła, przenośniki taśmowe, zgrzebłowe, ślimakowe i kubełkowe, kalcynatory, krystal¡zatory, suszarnie, klasyfikator, młynki, wibrosita, wentylatory, pompy próżniowe i podmuchowe, sprężarki gazu i powietrza, sprężarki transportu pneumatycznego, filtry taśmowe i bębnowe, chłodnie wentylatorowe, prasy zgniatające, prasy filtracyjne, kruszarki,, wirówki, wagi przemysłowe, sterowanie AKP, cykiator, kolejkę transportu kamienia,, przesiewacze, suwnice, układy sterowania, urządzenia transportujące oraz zbiorniki z mieszadłami, pakowaczki, linie paletyzujące. Spółka nie zamierza objąć zwolnieniem następujące urządzenia: pakowaczki i linie paletyzujące.

Instalacja przystosowana jest do pracy ciągłej na dwóch niezależnych liniach produkcyjnych w każdym zakładzie.

Produkcja sody oczyszczonej

Podstawowym surowcem do produkcji sody oczyszczonej jest soda kalcynowana oraz dwutlenek węgla. Soda kalcynowana dostarczana jest transportem pneumatycznym z Oddziału Kalcynacji, a dwutlenek węgla z Instalacji Pieców Wapiennych.

Pierwszy etap procesu to przygotowanie roztworu sody. Soda kalcynowana rozpuszczana jest w zdekarbonizowanym ługu pokrystalicznym. Ma to miejsce w mieszalniku ogrzewanym parą wodną. Dekarbonizacja ługu za pomocą pary wodnej przebiega w dekarbonatorze. Powstający wówczas parogaz kierowany jest do wymiennika ciepła w celu podgrzania ługu.

Następnie roztwór sody mieszany jest z obiegowym ługiem pokrystalicznym. Otrzymany w ten sposób płyn roboczy jest buforowany, a następnie filtrowany na cedzidłach. W dalszym etapie odbywa się chłodzenie roztworu roboczego w chłodnicach spiralnych do optymalnej temperatury, w której powinna zajść karbonizacja. Płyn, po przejściu przez płucznik odlotowego gazu pokarbonizacyjnego, trafia do kolumny karbonizacyjnej, gdzie następuje właściwe nasycenie dwutlenkiem węgla.

Zawiesina kwaśnego węglanu sodu wytrącona w kolumnie karbonizacyjnej podawana jest do zagęszczaczy stożkowych. Służą one do zdekantowania ługu po krystalicznego znad zawiesiny oraz do zagęszczenia zawiesiny bikarbonatu.

Ług pokrystaliczny dzieli się na dwa strumienie: obiegowy do mieszania i zwrotny odprowadzany do węzła rozpuszczania sody. Dalsze oddzielenie fazy stałej od fazy ciekłej zachodzi w wirówce.

Następnie wilgotny bikarbonat odprowadzany jest do suszarni fluidalnej. Tam z wykorzystaniem gorącego powietrza, mokry produkt jest fluidyzowany i suszony.

Wibracyjne złoże fluidalne zapobiega scalaniu i zbrylaniu sody. Soda z suszarni kierowana jest na wibrosita i do przesiewacza w celu oddzielenia właściwej frakcji będącej gotowym produktem.

Gazy z suszarni kierowane są do cyklonu. Oddzielony tam pył stanowi gotowy produkt - sodę oczyszczoną pylistą. Przy produkcji sody oczyszczonej ciężkiej, występuje dodatkowo proces zgniatania, a następnie przesiewu.

Energia elektryczna na tym etapie wykorzystywana jest przez pompy, mieszadła, przenośniki taśmowe i zgrzebłowe, przenośniki kubełkowe i ślimakowe, śluzy, wirówki, wentylatory, suszarnię, przesiewacze, młynki, prasy zgniatające oraz pakowaczki i linie paletyzujące. Spółka nie zamierza objąć zwolnieniem następujące urządzenia: pakowaczki i linie paletyzujące.

Produkcja chlorku wapnia i pozostałych produktów

Chlorek wapnia

Chlorek wapnia to nieorganiczny związek chemiczny, który wyróżnia się silną podatnością na wchłanianie wilgoci. Znajduje on szerokie zastosowanie w eksploatacji dróg, budownictwie, przemyśle chemicznym oraz w górnictwie węgla, nafty i gazu.

Chlorek wapnia wytwarzany jest jako produkt równoległy przy produkcji sody kalcynowanej.

Podstawowym surowcem jest ciecz powstająca po regeneracji amoniaku w procesie produkcji sody. Ponadto do oczyszczania cieczy podestylacyjnej stosowany jest gazowy dwutlenek węgla, dostarczany rurociągiem z węzła pieców wapiennych, oraz siarczan wapnia.

Proces produkcji chlorku wapnia sprowadza się do oczyszczania płynu podestylacyjnego z zanieczyszczeń, a następnie zagęszczania i suszenia.

Płyn wstępnie zdekantowany trafia do odstojnika gdzie osady drobnokrystaliczne ulegają sedymentacji. Dalsze oczyszczanie polega na usunięciu węglanów i siarczanów w wyniku reakcji strącania osadów po dodaniu dwutlenku węgla i chlorku baru do odstojnika.

W kolejnym zbiorniku następuje dekantacja płynu. Po oczyszczeniu część płynu podawana jest do wymiennika ciepła gdzie podgrzewana jest przez opary z wyparki. Zatężanie wstępne roztworu CaCl2 i NaCl zachodzi w trójdziałowej współprądowej stacji aparatów wy parnych. Aparat I stopnia ogrzewany jest parą wodną, kolejne aparaty ogrzewane są oparami, z poprzedzającego stopnia wyparnego.

Wytrącające się w aparacie wyparnym sole wypadowe {głównie NaCl) sedymentują w odstojniku, po czym zagęszczona pulpa poddawana jest wirowaniu. Powstaje produkt uboczny - sól przemysłowa.

Zatężanie końcowe prowadzone jest w aparacie wyparnym IV stopnia ogrzewanym parą wodną. Ług, może być zlewany do metalowych bębnów, gdzie ulega zestaleniu tworząc tzw. produkt lany lub jest kierowany do produkcji chlorku wapnia w postaci płatków. Płyn spływa rurociągiem do podgrzewanej parą wanny, w której zanurzone jest koło płatkownicy, chłodzone wewnątrz wodą. Ług krystalizuje się na powierzchni roboczej koła cienką warstwą i za pomocą noża (skrobaka) zbierany jest w postaci łusek.

Suszenie płatków przeprowadza się bezprzeponowo w suszami obrotowej opalanej koksem. Gazy z suszarni oczyszcza się w cyklonie, a oddzielony pył stanowi gotowy produkt - chlorek wapnia w formie proszku. Wysuszone płatki chłodzone są w przeponowej chłodnicy bębnowej.

Energia elektryczna na tym etapie wykorzystywana jest przez pompy, mieszadła, dekantery, przenośniki taśmowe, wirówkę, wentylatory, napędy suszarni i chłodnicy, śluzy, pakowaczki, sprężarki powietrza, sterowanie AKP.

Sól warzona

Sól warzona wytwarzana jest z solanki (wodny roztwór NaCl). Solanka jest najpierw oczyszczana z jonów wapnia i magnezu przy użyciu Ca(OH)2 oraz roztworu Na2C03 a następnie zatęźana poprzez doprowadzenie jej do temperatury wrzenia.

Zawiesina soli pobierana z wyparek kierowana jest na wirówkę, w której ma miejsce odwirowanie kryształów. Tak otrzymane kryształy są suszone w suszarni fluidalnej.

Proces zatężania solanki prowadzony jest w węźle wyparnym zbudowanym z 4 wyparek. Czynnikiem grzewczym jest para zasilająca komorę grzewczą pierwszej wyparki natomiast kolejne wyparki ogrzewane są oparami z poprzednich wyparek. Następnie zawiesina trafia na wirówki gdzie r odwirowany zostaje kryształ, jest on albo magazynowany jako sól mokra lub po wysuszeniu w suszarni powstaje sól sucha. Sól sucha jest przetwarzana na tabletki solne oraz peklosól.

Energia elektryczna na tym etapie wykorzystywana jest przez pompy, wentylatory, przenośniki, układy sterujące, suszarnie, przesiewacze, wibratory, wirówki, mieszalniki, zbiorniki z mieszadłami oraz pakowaczki i linie paletyzujące. Spółka nie zamierza objąć zwolnieniem następujące urządzenia: pakowaczki i linie paletyzujące.

Planowana rozbudowa zakładu - linia produkcji gipsu

Spółka prowadzi prace nad budową linii produkcyjnej gipsu (w instalacji odsiarczania spalin). Spółka planuje rozpocząć produkcję na tej linii w 2017 r.

Produkcja gipsu będzie prowadzona w instalacji odsiarczania spalin. W wyniku zastosowania innowacyjnej technologii Spółka będzie produkowała gips ze spalin powstałych w wyniku procesów produkcyjnych prowadzonych w zakładzie Spółki. Surowcem do produkcji gipsu będzie kamień wapienny (zmielony) oraz dwutlenek siarki zawarty w spalinach. Tym samym poza wytworzeniem gipsu, Spółka zniweluje także ilość toksycznych związków chemicznych będących produktem ubocznym obecnie prowadzonych procesów produkcyjnych.

Instalacja ta zostanie zbudowana w I. i będzie zaprojektowana w taki sposób aby przyjąć maksymalną ilość spalin. Spaliny będą wprowadzane kanałem spalin i kierowane do absorbera. Kanał spalin wyposażony jest w wentylatory umożliwiające właściwy ruch spalin, przepustnice spalin, nagrzewnice powietrza uszczelniającego przepustnice, a także system monitorowania emisji.

Do absorbera wprowadzane będzie także powietrze utleniające oraz zawiesina wapienna.

Powietrze utleniające będzie podawane do absorbera przy pomocy dmuchaw oraz sprężarki i poddawane będzie atomizacji do dużej ilości małych bąbelków przy pomocy siły tarcia wytworzonej przez śmigło atomizera co pozwoli na wytworzenie lepszych warunków do produkcji gipsu. Aby zminimalizować prawdopodobieństwo zablokowania wlotu powietrza do absorbera powietrze to nasycane będzie wodą procesową i schładzane. Linia wody wyposażona będzie w zawór pneumatyczny.

Zawiesina wapienia przygotowywana będzie na bazie drobno zmielonego wapienia, który dostarczany będzie na teren zakładu transportem samochodowym i magazynowany w silosach. Do rozładunku i transportu proszku Spółka będzie wykorzystywać sprężone powietrze dostarczane z własnych sprężarek ciężarówek. Silos wapienia wyposażony będzie w urządzenie ważące oraz otwory upustowe. Surowce magazynowane w silosie wymagają stałego napowietrzania. Na osłonie silosu zainstalowany będzie filtr workowy. Sproszkowany wapień i woda będą dodawane do zbiornika zawiesiny wapiennej i mieszane w celu otrzymania zawiesiny o kontrolowanej gęstości. Wapień podawany będzie z silosów za pomocą podajników śrubowych, natomiast woda za pomocą pomp zasilanych energią elektryczną. Zbiornik zawiesiny poddawany będzie ciągłemu mieszaniu za pomocą mieszadła w celu zapewnienia efektywnego wymieszania surowców. Zawiesina wapienna będzie pompowana do absorbera. Główna linia podawcza wyposażona będzie w miernik gęstości, przepływomierz oraz punkt próbkowania,

W absorberze dwutlenek siarki będzie usuwany ze spalin poprzez bezpośredni kontakt z zawiesiną wodną szlamu mączki kamienia wapiennego. Oczyszczone spaliny przechodzić będą przez odmgławiacz, po czym będą emitowane do powietrza atmosferycznego przez komin mokry.

Powstała zawiesina gipsowa będzie wprowadzana w ruch przy pomocy pomp do czasu uzyskania właściwej gęstości. Następnie będzie ona przepompowywana do stacji odwadniania gipsu, w której wirówki zapewnią właściwe odwodnienie zagęszczonej zawiesiny gipsowej. Ostateczny produkt będzie spadać przez suchy lej upustowy do magazynu gipsu znajdującego się pod wirówkami.

Zbiornik wody filtracyjnej zbierać będzie wodę filtracyjną z wirówek odwadniających gips. Zbiornik ten posiadać ma mieszadło zapobiegające osadzaniu się cząstek stałych oraz pompy umożliwiające odciąganie wody. Woda filtracyjna będzie przepompowywana do pochłaniacza oraz do dystrybutora fydrocyklonowego ścieków.

Zawiesina gipsowa będzie wprowadzana w ruch w obiegu przy pomocy pomp odpowietrzających kierujących ją z powrotem do pochłaniacza. Zawiesina gipsowa będzie pompowana w sposób ciągły z pochłaniacza do głowic wirówek. Wirówki zapewnią odwadnianie zagęszczonej zawiesiny gipsowej.

Linia produkcji gipsu wyposażona będzie w trzy sprężarki zasilane energią elektryczną oraz system sterujący jej pracą w celu uzyskania optymalnej wydajności i dopasowania potrzeb do ilości wytworzonych w danym momencie spalin.

Energia elektryczna na tym etapie będzie zużywana przez sprężarki, odbiornik sprężonego powietrza, suszarkę absorpcyjną, dmuchawy powietrza, wentylatory, mieszadła, pompy, przepustnice, nagrzewnice powietrza, absorber, filtry workowe, podajniki śrubowe, wirówki oraz pakowaczki i linie paletyzujące. Spółka nie zamierza objąć zwolnieniem następujące urządzenia: pakowaczki i linie paletyzujące.

Spółka podkreśla, że wskazane w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) urządzenia mogą być w przyszłości zastąpione przez inne o analogicznych funkcjach w miarę postępu technologicznego, czy też zmian inwestycyjnych po stronie Spółki. Stąd też Spółka wnosi o potwierdzenie, że o ile urządzenia te będą brały udział w procesie technologicznym, który można zaliczyć do procesu mineralogicznego, to energia przez nie zużywana będzie także korzystała ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym, pod warunkami określonym w art. 30 ust. 7b ustawy o podatku akcyzowym.

Spółka jest podatnikiem podatku akcyzowego od wykorzystywanej energii elektrycznej, a także w przypadku korzystania ze zwolnienia określonego w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym będzie realizowała obowiązek określonych w art. 30 ust. 7b pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym, tj. będzie przekazywała do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym wykorzystała energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania. Składane oświadczenie będzie zawierało elementy wskazane w art, 30 ust. 7c ustawy o podatku akcyzowym.

W celu uproszczenia, w dalszej części wniosku, Spółka na określenie opisanych powyżej elementów procesu produkcyjnego będzie posługiwać się określeniem „Proces”.

Spółka nie zalicza do definicji Procesu magazynowania i pakowania produktów. Do definicji Procesu Spółka nie włącza również czynności bezpośrednio niezwiązanych z procesem i obsługą procesu (np. oświetlenia dróg dojazdowych i placów, zasilania pomieszczeń socjalnych, czy też biurowców).

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał:

Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowy m, prowadzona przez Spółkę działalność jest sklasyfikowana w ramach Polskiej Klasyfikacji Działalności wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (Dz. U. z 2007 r. Nr 251, poz.1885; dalej: PKD) m.in. pod kodami:

*   20.13.Z - produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych,
*   20.59.Z - produkcja pozostałych wyrobów chemicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Jednocześnie, jak przedstawiono we Wniosku, w opinii Spółki poszczególne procesy produkcyjne opisane we Wniosku powinny zostać zakwalifikowane jako procesy mineralogiczne, tj. do kodu NACE DI 26.

Art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. 2009 Nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej: ustawa o podatku akcyzowym) stanowi, że zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną m.in. w procesach mineralogicznych. Same procesy mineralogiczne zostały zdefiniowane w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym, zgodnie, z którym są to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 "produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm., dalej: Rozporządzenie).

W kwestii wyjaśnienia Spółka wskazuje, iż ustawa o podatku akcyzowym powołuje się na Rozporządzenie, które zostało zastąpione Rozporządzeniem (WE) nr 1893/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 grudnia 2006 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej NACE Rev. 2 zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3037/90 oraz niektóre rozporządzenia WE w sprawie określonych dziedzin statystycznych, klasyfikujące mineralogię już pod kodem DI 23. Niemniej jednak, Spółka dokonała we Wniosku klasyfikacji zgodnie z nomenklaturą, na którą powołuje się ustawa o podatku akcyzowym i taką systematyką będzie posługiwała się także w niniejszej odpowiedzi na Wezwanie.

Ponadto, w związku z tym, że na podstawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczych Unii Europejskiej NACE Rev. 2 została sformułowana Polska Klasyfikacja Działalności (PKD) 2007, Spółka we Wniosku (w uzasadnieniu swojego stanowiska) wskazała poprawną w opinii Wnioskodawcy klasyfikację prowadzonej przez siebie działalności w klasyfikacji NACE oraz w klasyfikacji PKD.

Jak zasadnie Organ wskazał w Wezwaniu, w świetle Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, w tym w Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD). PKD jest zaś klasyfikacją pochodną w stosunku do klasyfikacji macierzystej - NACE Rev. 2 .

Wnioskodawca wyjaśnia zatem, że przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja pozostałych podstawowych chemikaliów nieorganicznych (PKD 20.13.Z) oraz produkcja pozostałych wyrobów chemicznych, gdzie indziej nie sklasyfikowana (PKD 20.59. Z). Wyroby te produkowane są z surowców pochodzenia mineralnego, czyli z pozostałych surowców niemetalicznych, o których mowa w sekcji NACE DI 26 oraz sekcji 23 PKD.

Niezależnie od powyższego, Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotem Wniosku jest uzyskanie odpowiedzi na pytanie czy procesy produkcyjne wskazane i opisane w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym Wniosku mieszczą się w ramach procesu mineralogicznego i w efekcie, czy energia elektryczna zużyta przez Wnioskodawcę w Procesie (przy założeniu, że Wnioskodawca spełni pozostałe warunki) korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Zasadność przedstawionego we Wniosku pytania wynika z faktu, że w toku prowadzonej działalności Wnioskodawca zużywa energię elektryczną także do czynności związanych, co prawda z produkcją wyrobów pochodzenia mineralogicznego, jednak niemieszczących się bezpośrednio w opisywanym Procesie (chodzi tu np. o energię elektryczną zużywaną do zasilania urządzeń w budynku biurowym). Tego rodzaju zużycie energii elektrycznej nie zostało objęte złożonym Wnioskiem, bowiem zdaniem Wnioskodawcy tego rodzaju czynności nie mieszczą się w ramach procesu mineralogicznego (chociaż poszczególne procesy realizowane przez Wnioskodawcę w ramach wykonywanej działalności mieszczą się w klasyfikacji NACE DI 26). Intencją Wnioskodawcy jest potwierdzenie w drodze interpretacji indywidualnej prawidłowości przedstawionego we Wniosku podejścia.

Jak wskazano we Wniosku, Wnioskodawca jest producentem m.in.: sody kalcynowanej ciężkiej i lekkiej, soli warzonej mokrej i suchej, w tym peklosoli i tabletek solnych, sody oczyszczonej, chlorku wapnia, hopkalitu i mieszanek solnych (ale również innych, np. ciepła i energii elektrycznej). W przyszłości Wnioskodawca będzie także produkował gipsu.

Zarówno soda kalcynowana, jak i soda oczyszczona zaliczają się do grupy węglanów i w klasyfikacji na podstawie Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług ( dalej: PKWiU) klasyfikowane są pod kodem 20.13.43 - Węglany. Wytwarzana przez Spółkę sól poza sola spożywczą klasyfikowana jest pod kodem 08.93.10 - Sól i czysty chlorek soda; woda morska, sól spożywcza pod kodem 10.84.30 - Sól spożywcza, natomiast chlorek wapnia pod kodem 20.13.31 - Związki fluorowców z metalami.

Dokonując klasyfikacji do kodu PKD w ramach KRS Spółka działała przez pryzmat tego co jest wyrobem końcowym. Jednakże wyroby gotowe uzyskiwane są - w opinii Spółki - w ramach procesów mineralogicznych, przy definicji procesu mineralogicznego obejmującej „produkcję produktów z pozostałych surowców niemetalicznych. W konsekwencji, w opinii Spółki jej działalność polega na produkcji związku nieorganicznego, gdzie proces produkcyjny polega na szeregu procesów jednostkowych, w których dochodzi do przemiany fizyko-chemicznej surowców mineralnych w celu uzyskania nieorganicznego związku chemicznego.

Dla uzupełnienia opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego Spółka pragnie podkreślić, że surowcami stosowanymi do produkcji w zakładach Wnioskodawcy są przede wszystkim surowce pochodzenia mineralnego. Co więcej, w gotowych wyrobach opisanych we Wniosku tj. w sodzie kalcynowanej, sodzie oczyszczonej, soli warzonej oraz chlorku wapnia zawartość związków pochodzenia mineralnego przekracza 80%.

Na marginesie Spółka wskazuje także, że wyroby przez nią produkowane mają swoje odpowiedniki w naturze i wówczas uznawane są za minerały. Procesy produkcyjne zachodzące w zakładach Spółki polegają na tym, że z surowców pochodzenia mineralnego wytwarzane są wyroby, które składem chemicznym odpowiadają w dużej mierze składowi minerałów wydobywanych ze złóż kopalnianych. W konsekwencji wyroby te, w opinii Spółki, powinny zostać uznane za wyroby pochodzenia mineralnego i zakwalifikowane do kodu NACE 26.53 - produkcja gipsu w przypadku planowanej produkcji gipsu, oraz do kodu NACE 26.82 - produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych w przypadku pozostałych wymienionych powyżej procesów produkcyjnych.

Prawidłowość zaprezentowanego powyżej podejścia potwierdzają Zasady Budowy Klasyfikacji PKD, w szczególności w zakresie, w którym stanowią o zintegrowanym procesie produkcji. Zdefiniowany w ustawie o podatku akcyzowym i Dyrektywie energetycznej proces mineralogiczny obejmuje procesy wskazane w klasyfikacji działalności NACE (a tym samym w pokrewnym PKD). W rezultacie, proces mineralogiczny należy postrzegać jako czynności warunkujące produkcję wyrobów takiego pochodzenia, którymi w przypadku Spółki jest szeroka gama wyrobów chemicznych i chemikaliów nieorganicznych wytwarzanych z surowców pochodzenia mineralnego.

W szczególności, należy podkreślić, iż realizowany przez Spółkę w ramach procesu mineralogicznego komplet działań zawiera również te czynności, które nie są odrębnie sklasyfikowane dla celów PKD. W tym miejscu Spółka wskazuje, że zgodnie z pkt 3 „Definicje działalności” Zasad Budowy Klasyfikacji PKD „działalność może polegać na prostym procesie (np. tkactwo), ale może również dotyczyć całego szeregu „pod-procesów”, gdzie każdy z nich jest wymieniony w różnych podklasach, klasach, grupach, działach, a nawet sekcjach klasyfikacji (np. produkcja samochodów polega na takich działalnościach jak odlewanie, kucie, spawanie, montaż, malowanie itp.). Jeżeli proces produkcyjny jest zorganizowany jako zintegrowany szereg elementarnych działalności, całość jest traktowana jako jedna działalność.”

Co więcej, w akapitach 22 i 23, Zasad Budowy Klasyfikacji PKD regulator wskazuje, że:

„22. Integracja pionowa działalności występuje wówczas, gdy poszczególne etapy produkcji są wykonywane sukcesywnie przez tę samą jednostkę, gdy wynik jednego procesu produkcji jest początkiem kolejnego. Przykładami integracji pionowej mogą być: ścinanie drzew połączone z produkcją tarcicy, wydobycie gliny połączone z cegielnią lub produkcja włókien syntetycznych z produkcją tkanin.

23\. Stosując PKD 2007, integracja pionowa powinna być traktowana jak każda inna forma wielorakiej działalności, tj. jednostka z pionowo zintegrowanym łańcuchem działalności powinna być klasyfikowana w pozycji odpowiadającej przeważającej działalności w ramach tego łańcucha, to jest działalności posiadającej największy udział wskaźnika, określonej metodą góra-dół. Podejście to jest odmienne niż przyjęte w poprzedniej wersji klasyfikacji PKD 2004 (efekt końcowy).”

Spółka w ramach procesu produkcyjnego realizuje bardzo szerokie spektrum czynności, których całość warunkuje zrealizowanie kompletnego procesu wytwarzania chemikaliów nieorganicznych i wyrobów chemicznych, przede wszystkim z surowców pochodzenia mineralnego. Ponadto, Spółka potwierdza, że jej działalność koncentruje się na produkcji chemikaliów nieorganicznych i wyrobów chemicznych, w przyszłości także gipsu, pozostałych wyrobów niemetalicznych oraz na wypale kamienia wapiennego. W efekcie, cała działalność Spółki oraz każdy proces produkcji wskazany w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zgodnie z najlepszą wiedzą Spółki powinny być uznawane za proces mineralogiczny, skoro jak wynika z poprzedniego akapitu w obecnym stanie prawnym sam efekt końcowy (grupowanie finalnego produktu) nie ma już decydującego znaczenia dla klasyfikacji PKD (a więc i NACE).

W efekcie, zgodnie z Zasadami Budowy Klasyfikacji PKD — zintegrowany łańcuch czynności produkcyjnych realizowany w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę powinien być w opinii Spółki procesem klasyfikowanym dla celów podatku akcyzowego również jako proces mineralogiczny, gdyż realizowane przez Spółkę procesy produkcyjne stanowią produkcję produktów z pozostałych surowców niemetalicznych (mineralnych), o której mowa w NACE DI 26.

Na powyższe konkluzje, zdaniem Spółki, istotne znaczenie ma okoliczność, że ustawodawca wprowadzając od 1 stycznia 2016 r. zwolnienie z podatku akcyzowego objął nim całą energię elektryczną zużywaną w procesach mineralogicznych (art. 30 ust. 7a pkt 4 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym), przy czym nie uzależnił jego zastosowania od formalnego zaklasyfikowania całej działalności prowadzonej przez podatnika jako procesu mineralogicznego w rozumieniu klasyfikacji PKD, czy NACE. Z punktu widzenia stosowania zwolnienia istotna jest bowiem faktyczna realizacja procesów mineralogicznych przez podatnika. Wskazany wniosek potwierdza wykładnia literalna, jak i systemowa wewnętrzna ustawy o podatku akcyzowym. Przykładowo art. 3ld ustawy o podatku akcyzowym (wprowadzający zwolnienie z akcyzy dla zakładów energochłonnych realizowane poprzez zwrot części podatku) - w ust. 1 pkt 1 wskazuje wprost, że zastosowanie preferencji podatkowej wymaga określonego zaklasyfikowania całej działalności gospodarczej (,, wykonuje działalność gospodarczą oznaczoną następującymi kodami Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD): 0510, 0729 (\`(...)\`)”). Gdyby, zwolnienie energii elektrycznej z podatku akcyzowego wymagałoby określonego zaklasyfikowania działalności prowadzonej przez podatnika, to nadałby przepisowi art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym zupełnie inne brzmienie - przykładowo: „Zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną przez podatników, których działalność gospodarcza zaklasyfikowana jest pod następującymi kodami PKD (NACE): (\`(...)\`)”. Należy zatem uznać, że racjonalny ustawodawca w pełni świadomie posługuje się pojęciem „procesów”, które w przypadku zwykłego odwołania do klasyfikacji statystycznych należałoby uznać za zbędne.

Dlatego, zdaniem Spółki, w ramach wykonywanej przez nią działalności realizowane są procesy mineralogiczne, przez co jest ona uprawniona do zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego o którym mowa w art. 30 art. 7a pkt 4 ustawy o podatku akcyzowym.

Mając na uwadze powyższe, w opinii Spółki, poszczególne czynności wykonywane w ramach opisanego w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym procesu produkcyjnego składają się na proces wytwarzania chemikaliów nieorganicznych i wyrobów chemicznych (z surowców pochodzenia mineralnego), co oznacza, że mieszą się one w NACE DI 26 (PKD 23). Tym samym, czynności opisane we Wniosku są realizowane przez Spółkę w ramach procesu mineralogicznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Proces mieści się w pojęciu „proces mineralogiczny” i w efekcie czy zużycie przez Spółkę energii elektrycznej w tym Procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany w stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Proces mieści się w pojęciu „proces mineralogiczny” i w efekcie zużycie przez Spółkę energii elektrycznej w tym Procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752 ze zm.)

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

1.

Dyrektywa Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U.UE.L.2003.283.51) (dalej „Dyrektywa Energetyczna”) w art. 2 ust. 4 lit. b) tiret piąte zastrzega, że jej postanowienia nie znajdują zastosowania do produktów energetycznych i energii elektrycznej wykorzystywanej do procesów mineralogicznych.

Na gruncie polskiego porządku prawnego wyłączenie to zostało zrealizowane poprzez zwolnienie w odniesieniu do energii elektrycznej, które zostało wprowadzone do ustawy o podatku akcyzowym na mocy art. 30 ust. 7a pkt 4. Powyższy przepis wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. Zgodnie z jego brzmieniem, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach mineralogicznych. Warunkami skorzystania z tego zwolnienia jest, zgodnie z ust. 7b tego samego artykułu, wykorzystanie energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii oraz przekazywanie przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, w terminie do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania.

2.

Dyrektywa Energetyczna w art. 2 ust. 4, w tiret piątym wprowadza definicję procesów mineralogicznych, zgodnie z którą, pod pojęciem procesów mineralogicznych należy rozumieć procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.

Polski ustawodawca zdecydował się na transponowanie powyższego przepisu wprost do ustawy o podatku akcyzowym. Zgodnie z treścią art. 2 ust. 1 pkt 33) procesy mineralogiczne to procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Mając na uwadze regulacje zawarte w Dyrektywie Energetycznej oraz ustawie o podatku akcyzowym należy stwierdzić, że zwolnieniu energii elektrycznej z podatku akcyzowego podlegała m.in. zużycie energii elektrycznej w procesach mineralogicznych. Aby zatem określić szczegółowo zakres zwolnienia należy odnieść się bezpośrednio do definicji procesów mineralogicznych, która . odsyła do kodu DI 26 nomenklatury NACE.

Zgodnie z brzmieniem nomenklatury NACE, dział DI odpowiada produkcji wyrobów z pozostałych - surowców niemetalicznych oraz dzieli się na następujące grupy i klasy:

*   26.1 - Produkcja szkła
    *   26.11 Produkcja szkła płaskiego
    *   26.12 Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego
    *   26.13 Produkcja szkła gospodarczego
    *   26.14 Produkcja włókien szklanych
    *   26.15 Produkcja i przetwarzanie innych rodzajów szkła, łącznie ze szkłem technicznym.
*   26.2 - Produkcja ceramiki szlachetnej; produkcja ogniotrwałych wyrobów ceramicznych
    *   26.21 Produkcja ceramicznych wyrobów gospodarstwa domowego i ozdobnych
    *   26.22 Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych
    *   26.23 Produkcja izolatorów ceramicznych i ceramicznych osłon izolacyjnych
    *   26.24 Produkcja pozostałych technicznych wyrobów ceramicznych
    *   26.25 Produkcja pozostałych wyrobów ceramicznych
    *   26.26 Produkcja ogniotrwałych wyrobów ceramicznych
*   26.3 - Produkcja ceramicznych kafli i płytek
    *   26.30 Produkcja ceramicznych kafli i płytek
*   26.4 - Produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny
    *   26.40 Produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny
*   26.5 - Produkcja cementu, wapna i gipsu
    *   26.51 Produkcja cementu
    *   26.52 Produkcja wapna
    *   26.53 Produkcja gipsu
*   26.6 - Produkcja wyrobów betonowych, gipsowych i cementowych
    *   26.61 Produkcja wyrobów betonowych budowlanych
    *   26.62 Produkcja wyrobów gipsowych budowlanych
    *   26.63 Produkcja masy betonowej
    *   26.64 Produkcja zaprawy murarskiej
    *   26.65 Produkcja wyrobów włóknisto – cementowych
    *   26.66 Produkcja pozostałych wyrobów betonowych, gipsowych i cementowych
*   26.7 - Cięcie, formowanie i wykańczanie kamieni ozdobnych i budowlanych
    *   26.70 Cięcie, formowanie i wykańczanie kamieni ozdobnych i budowlanych
*   26.8 - Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych
    *   26.81 Produkcja artykułów ściernych
    *   26.82 Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych, gdzie indziej nie sklasyfikowana

Celem uzupełnienia warto także odnieść się do wyjaśnień do Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), określonych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz.U. z 2007 r. Nr 251, poz.1885). Polska klasyfikacja PKD jest bowiem oparta na NACE Rev. 2. Zgodnie z tymi wyjaśnieniami dział 23 PKD i odpowiednio DI 26 NACE Rev. 2 obejmuje:

*   23.1 - Produkcja szkła i wyrobów ze szkła
    *   23.11 Produkcja szkła płaskiego
    *   23.11.Z Produkcja szkła płaskiego
    *   23.12 Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego
    *   23.12.Z Kształtowanie i obróbka szkła płaskiego
    *   23.13 Produkcja szkła gospodarczego
    *   23.13.Z Produkcja szkła gospodarczego
    *   23.14 Produkcja włókien szklanych
    *   23.14.Z Produkcja włókien szklanych
    *   23.19 Produkcja i obróbka pozostałego szkła, włączając szkło techniczne
    *   23.19.Z Produkcja i obróbka pozostałego szkła, włączając szkło techniczne
*   23.2 - Produkcja wyrobów ogniotrwałych
    *   23.20 Produkcja wyrobów ogniotrwałych
    *   23.20.Z Produkcja wyrobów ogniotrwałych
*   23.3 - Produkcja ceramicznych materiałów budowlanych
    *   23.31 Produkcja ceramicznych kafli i płytek
    *   23.31.Z Produkcja ceramicznych kafli i płytek
    *   23.32 Produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny
    *   23.32.Z Produkcja cegieł, dachówek i materiałów budowlanych, z wypalanej gliny
*   23.4 - Produkcja pozostałych wyrobów z porcelany i ceramiki
    *   23.41 Produkcja ceramicznych wyrobów stołowych i ozdobnych
    *   23.41 .Z Produkcja ceramicznych wyrobów stołowych i ozdobnych
    *   23.42 Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych
    *   23.42.Z Produkcja ceramicznych wyrobów sanitarnych
    *   23.43 Produkcja ceramicznych izolatorów i osłon izolacyjnych
    *   23.43.Z Produkcja ceramicznych izolatorów i osłon izolacyjnych
    *   23.44 Produkcja pozostałych technicznych wyrobów ceramicznych
    *   23.44.Z Produkcja pozostałych technicznych wyrobów ceramicznych
    *   23.49 Produkcja pozostałych wyrobów ceramicznych
    *   23.49.Z Produkcja pozostałych wyrobów ceramicznych
*   23.5 - Produkcja cementu, wapna i gipsu
    *   23.51 Produkcja cementu
    *   23.51 .Z Produkcja cementu
    *   23.52 Produkcja wapna i gipsu
    *   23.52.Z Produkcja wapna i gipsu
*   23.6 - Produkcja wyrobów z betonu, cementu i gipsu
    *   23.61 Produkcja wyrobów budowlanych z betonu
    *   23.61 .Z Produkcja wyrobów budowlanych z betonu
    *   23.62 Produkcja wyrobów budowlanych z gipsu
    *   23.62.Z Produkcja wyrobów budowlanych z gipsu
    *   23.63 Produkcja masy betonowej prefabrykowanej
    *   23.63.Z Produkcja masy betonowej prefabrykowanej
    *   23.64 Produkcja zaprawy murarskiej
    *   23.64.Z Produkcja zaprawy murarskiej
    *   23.65 Produkcja cementu wzmocnionego włóknem
    *   23.65.Z Produkcja cementu wzmocnionego włóknem
    *   23.69 Produkcja pozostałych wyrobów z betonu, gipsu i cementu
    *   23.69.Z Produkcja pozostałych wyrobów z betonu, gipsu i cementu
*   23.7 - Cięcie, formowanie i wykańczanie kamienia
    *   23.70 Cięcie, formowanie i wykańczanie kamienia
    *   23.70.Z Cięcie, formowanie i wykańczanie kamienia
*   23.9 - Produkcja wyrobów ściernych i pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana
    *   23.91 Produkcja wyrobów ściernych
    *   23.91 .Z Produkcja wyrobów ściernych
    *   23.99 Produkcja pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana
    *   23.99.Z Produkcja pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana.

Zdaniem Wnioskodawcy, będący przedmiotem wniosku Proces mieści się w klasie PKD 23.52 i podklasie 23.52.Z - Produkcja wapna i gipsu, które wchodzą w skład grupy PKD 23.5 - Produkcja cementu, wapna i gipsu oraz w klasie 23.99 i podklasie 23.99.Z - Produkcja pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana, które wchodzą w skład grupy PKD 23.9 - Produkcja wyrobów ściernych i pozostałych wyrobów z mineralnych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana. Obie te grupy odpowiadają działowi PKD 23 - Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych - który odpowiada grupie DI 26 klasyfikacji NACE, o której mowa w uzasadnieniu powyżej.

Zgodnie z klasyfikacją NACE produkcja wapna zalicza się do klasy 26.52 - Produkcja wapna, produkcja gipsu do klasy 26.53 - Produkcja gipsu, obie te klasy zalicza się do grupy 26.5 - Produkcja cementu, wapna i gipsu. Produkcja pozostałych wyrobów takich jak soda kalcynowana, soda oczyszczona, chlorek wapnia oraz sól warzona, zalicza się do natomiast do klasy 26.82 - Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana i grupy 26.8 - Produkcja wyrobów z pozostałych mineralnych surowców niemetalicznych. Zarówno grupa 26.5 jak i grupa 26.8 zalicza się z kolei do działu 26 - Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych. Natomiast zgodnie z przytoczoną wyżej definicją procesu mineralogicznego wprowadzoną w ustawie o podatku akcyzowym, procesem tym jest właśnie produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Proces opisany w stanie faktycznym mieści się w granicach procesu mineralogicznego, zgodnie z jego definicją ustanowioną w art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy o podatku akcyzowym.

Tym samym zużycie przez Spółkę energii elektrycznej w tym Procesie będzie korzystało ze zwolnienia z podatku akcyzowego, o którym mowa w art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (przy założeniu spełnienia warunków określonych w art. 30 ust. 7b tej ustawy).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 i 33 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 752 ze zm.):

*   wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy,
*   procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz.Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz.Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.).

Na podstawie art. 9 ust. 1 i 2 ustawy w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

Obrót energią elektryczną i jej zużycie w ww. okolicznościach podlega zatem z zasady opodatkowaniu akcyzą.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…).

Zgodnie z art. 30 ust. 7a pkt 4, zwalnia się od akcyzy energię elektryczną wykorzystywaną w procesach mineralogicznych. Zwolnienie to jest uwarunkowane:

1.  wykorzystywaniem energii elektrycznej przez podmiot będący podatnikiem akcyzy od tej energii;
2.  przekazywaniem przez podmiot wykorzystujący energię elektryczną do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym podmiot wykorzystał energię elektryczną, oświadczenia o ilości wykorzystanej energii i sposobie jej wykorzystania (art. 30 ust. 7b ustawy).

Stosownie do art. 30 ust. 7c ustawy oświadczenie, o którym mowa w ust. 7b pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu wykorzystującego energię elektryczną oraz jego numer identyfikacji podatkowej (NIP);
2.  ilość wykorzystanej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz czytelny podpis osoby składającej oświadczenie.

Zgodnie z ww. przepisami od 1 stycznia 2016 r. wprowadzono zwolnienia dla energii elektrycznej wykorzystywanej w procesach mineralogicznych. Procesy te zostały zdefiniowane jako procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych”. Należy tutaj zauważyć, że zgodnie z art. 1 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3037/90 w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej, celem tego rozporządzenia jest ustanowienie wspólnej statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej.

Należy także wskazać, że ww. nomenklatura klasyfikuje produkcję danego towaru, natomiast w definicji procesów mineralogicznych jest mowa o procesach sklasyfikowanych na podstawie tej nomenklatury. Jest tu zatem mowa o dwóch różnych czynnościach, które w praktyce mogą lecz nie musza się pokrywać.

Jak wynika bowiem z potocznego znaczenia produkcja oznacza zorganizowaną działalność mającą na celu wytworzenie np. określonych towarów, lakonicznie ujmując jest to wytwarzanie określonych towarów.

Natomiast proces jest to ciąg następujących po sobie zmian powiązanych przyczynowo. Zgodnie z Małym słownikiem języka polskiego Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 1993 r. str. 708 „proces” to przykładowo: przebieg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym; kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne: p. technologiczny, fermentacyjny, p. zapalny, p. gnilny. Tym samym jako proces należy rozumieć tylko ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym.

Na podstawie powyższego należy zauważyć, że pojęcie procesu ma węższy zakres niż produkcja, która może składać się z samego procesu lecz może być też efektem kilku procesów lub też kompilacją procesów oraz czynności nie stanowiących procesu jak i też w ramach produkcji może nie zachodzić żaden proces.

Należy wskazać, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, że proces mineralogiczny należy zdefiniować jako proces klasyfikowany w nomenklaturze NACE pod kodem DI26, w którym następuje przemiana fizykochemiczna minerałów (związków chemicznych powstałych wskutek procesów geologicznych) w określony produkt.

W konsekwencji zwolnieniu od podatku podlega tylko energia elektryczna zużywana w ww. procesie.

Jak wynika z wniosku Spółka jest producentem:

*   sody kalcynowanej ciężkiej i lekkiej,
*   soli warzonej mokrej i suchej, w tym peklosoli i tabletek solnych,
*   sody oczyszczonej,
*   chlorku wapnia,
*   hopkalitu.

Produkcja każdego z ww. wyrobów składa się z wielu czynności podczas których używane są urządzenia wykorzystujące energię elektryczną. Do procesu produkcji (określanego przez Wnioskodawcę jako „Proces”) Wnioskodawca nie zalicza magazynowania i pakowania produktów oraz nie włącza czynności bezpośrednio niezwiązanych z procesem i obsługą procesu (np. oświetlenia dróg dojazdowych i placów, zasilania pomieszczeń socjalnych, czy też biurowców).

W opinii Spółki jej działalność polega na produkcji związku nieorganicznego, gdzie proces produkcyjny polega na szeregu procesów jednostkowych, w których dochodzi do przemiany fizyko-chemicznej surowców mineralnych w celu uzyskania nieorganicznego związku chemicznego. Ponadto jak wskazał Wnioskodawca poszczególne czynności wykonywane w ramach opisanego w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym procesu produkcyjnego składają się na proces wytwarzania chemikaliów nieorganicznych i wyrobów chemicznych (z surowców pochodzenia mineralnego), co oznacza, że mieszą się one w NACE DI 26 (PKD 23). Tym samym, czynności opisane we Wniosku są realizowane przez Spółkę w ramach procesu mineralogicznego.

Mając zatem na uwadze, że poszczególne czynności wykonywane w ramach opisanego w stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym procesu produkcyjnego, składające się na proces wytwarzania chemikaliów nieorganicznych i wyrobów chemicznych (z surowców pochodzenia mineralnego) mieszczą się w NACE DI 26, podczas którego od jego rozpoczęcia dochodzi do zmian właściwości surowca, a z drugiej strony czynności te składają się na ciąg regularnie następujących po sobie zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym - pozwala uznać je za proces mineralogiczny.

Tym samym energia elektryczna zużyta w opisanych procesach produkcyjnych, mieszczących się w procesach mineralogicznych, korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 30 ust. 7a pkt 4 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Końcowo należy zaznaczyć, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga poprawności klasyfikacji statystycznej dla wyżej przedstawionych procesów produkcyjnych. Symbole w nomenklaturze NACE oraz PKD poszczególnych procesów produkcyjnych potraktowano jako element stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.