Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-182/09/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-05-15
Teza: Czy w roku 2009 zobowiązany jest prowadzić księgi rachunkowe, czy też podatkową księgę przychodów i rozchodów?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; księgi-księgi przychodów i rozchodów; księgi-księgi rachunkowe; opodatkowanie-forma opodatkowania; oświadczenia-oświadczenie o wyborze formy opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 17 lutego 2009r. (data wpływu do tut. Biura – 25 lutego 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości prowadzenia w 2009r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 lutego 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości prowadzenia w 2009r. podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, osoba fizyczna, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą na własne nazwisko. W roku 2008 zobowiązany był i prowadził księgi rachunkowe. W roku 2008 jego przychody były mniejsze niż równowartość w walucie polskiej 1.200.000 Euro - limit jaki określono w art. 2 ustawy z dnia 29 września 1994r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2002r. nr 76, poz. 694 ze zm.) oraz art. 24a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.).

W związku z powyższym na dzień 1 stycznia 2009r. założył podatkową księgę przychodów i rozchodów.

Jednocześnie przedłożył do urzędu skarbowego informację o tym, że nie przekroczył limitu przychodów określonego w art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i że w dniu sporządzenia informacji została założona księga na dzień 1 stycznia 2009r.

Informację sporządzono w dniu 26 stycznia 2009r. i w tym dniu czyli 26 stycznia 2009r. została ta pisemna informacja złożona do urzędu skarbowego.

W urzędzie skarbowym wnioskodawca został ustnie poinformowany, że przedłożenie tej informacji nie ma mocy prawnej ponieważ informację taką należało złożyć nie później niż do dnia 20 stycznia, dlatego też w roku 2009 powinien w dalszym ciągu prowadzić księgi rachunkowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w roku 2009 zobowiązany jest prowadzić księgi rachunkowe, czy też podatkową księgę przychodów i rozchodów?

Zdaniem wnioskodawcy, zobowiązany jest do prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zobowiązują go do tego zapisy art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przedłożenie informacji o założeniu podatkowej księgi przychodów i rozchodów w terminie późniejszym niż 20 stycznia (w jego przypadku 26 stycznia) nie decyduje o tym czy ma prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów czy księgi rachunkowe.

Pismo takie ma charakter wyłącznie informacyjny, a nie jest formą wyboru. Ponadto „brak mocy prawnej” takiego pisma byłby sprzeczny z art. 24a ww. ustawy. Z artykułu tego wynika, że aby mógł prowadzić księgi rachunkowe w roku 2009 powinien złożyć stosowną informację przed rozpoczęciem roku 2009.

Wnioskodawca podnosi, iż jego opinia jest odmienna od informacji uzyskanej przy okienku w urzędzie skarbowym. Uważa zatem, że nie może w roku 2009 prowadzić ksiąg rachunkowych, musi prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.