Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.227.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku od dzierżawy taboru
autobusowego, częściowe prawo do odliczenia od wiat
przystankowych, prawo do odliczenia od dynamicznej
informacji pasażerskiej, karty miejskiej i biletomatów.
Słowa kluczowe: autobus
dzierżawa
komunikacja
komunikacja-komunikacja miejska
odliczenia
odliczenia-odliczenie częściowe
wiaty
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 30 czerwca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    W oparciu o art. 3 Specustawy Gmina dokonała centralizacji rozliczeń VAT Gminy i jej
    jednostek organizacyjnych i od 1 stycznia 2017 r. rozlicza się dla potrzeb VAT wspólnie ze
    swoimi jednostkami budżetowymi.
    Na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1465 ze zm., dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”) Gmina jest wyposażona w
    osobowość prawną i posiada zdolność do czynności cywilnoprawnych. Gmina wykonuje
    zadania własne (określone w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym) samodzielnie lub
    poprzez powołane gminne jednostki organizacyjne.
    W strukturze organizacyjnej Gminy występuje m.in. Miejski Zarząd (...) (dalej: „MZ”) będący
    jednostką organizacyjną Gminy, działający w formie jednostki budżetowej.MZ

    działa w szczególności na podstawie ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (tj. Dz. U. z 2024 r., poz. 1530 ze zm.).
    Obecnie Gmina, za pośrednictwem MZ, realizuje zadania własne określone w art. 7 ust. 1
    pkt 2 i 4 ustawy o samorządzie gminnym, w zakresie gminnych dróg, ulic, mostów, placów,
    organizacji ruchu drogowego oraz lokalnego transportu zbiorowego. W powyższym
    zakresie Gmina za pośrednictwem MZ planuje realizację zadania inwestycyjnego pn. „(...)”
    (dalej: „Inwestycja”). Realizacja przedmiotowego projektu współfinansowana jest / będzie
    ze środków pochodzących z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach
    Programu (...).
    Gmina za pośrednictwem MZ, na poszczególnych etapach Inwestycji ponosi / planuje
    ponieść wydatki w szczególności dotyczące:
    Rozbudowy Dynamicznej Informacji Pasażerskiej – w ramach tego dziania zostaną
    zamontowane dodatkowe tablice wyposażone w system dynamicznej informacji
    pasażerskiej na przystankach w celu ułatwienia korzystania z komunikacji miejskiej
    szczególnie osobom słabowidzącym. Będą to (...) tablice elektroniczne prezentujące
    rozkład jazdy autobusów komunikacji miejskiej w czasie rzeczywistym oraz bieżące
    komunikaty. Ponadto, niniejsze zadanie obejmować będzie wykonanie przyłączy do
    istniejących słupów oświetleniowych (dalej: „Rozbudowa Dynamicznej Informacji
    Pasażerskiej”);
    Montażu wiat przystankowych - w ramach tego działania zostaną zamontowane wiaty
    przystankowe wyposażone w oświetlenie LED, gabloty informacyjne i wnętrza wiat. Część
    przystanków wyposażona dodatkowo zostanie w zieleń na tylnej ścianie wiaty (dalej:
    „Wiaty przystankowe”);
    Montażu biletomatów – w ramach tego działania zostaną zamontowane biletomaty
    stacjonarne na przystankach. Biletomaty będą obsługiwać bilety papierowe jak również
    elektroniczne. Montaż ww. urządzeń rozszerzy sieć dystrybucji biletów oraz poprawi
    dostępność do usług przewozowych (dalej: „Biletomaty”);
    Zakupu taboru autobusowego – w ramach tego działania zostanie zakupionych (...) sztuk
    autobusów klasy (...) o długości ok. (...) m z napędem elektrycznym oraz ładowarek
    zajezdniowych. Autobusy zostaną wyposażone w baterie o zwiększonej pojemności, które
    dadzą możliwość obsługi linii bez konieczności doładowania baterii pomiędzy kursami,
    ponieważ ładowanie odbywać się będzie tylko w zajezdni. Autobusy będą (...), zostaną
    wyposażone w udogodnienia dla osób niepełnosprawnych lub niedowidzących poprzez
    montaż systemów głosowych i wizualnych zapowiedzi przystanków. Oprócz powyższego
    autobusy zostaną wyposażone w tablice kierunkowe zewnętrzne typu (...), których
    intensywność (...) będzie dostosowana do natężenia światła zewnętrznego. Ponadto
    urządzenia systemu karty miejskiej umożliwią zakup biletu przy użyciu karty płatniczej
    (dalej: „Tabor autobusowy”);
    Karty Miejskiej w telefonie – w ramach tego działania zostanie opracowana aplikacja na
    telefony, której funkcjonalność pozwoli na zakup biletów na komunikację miejską i strefę
    płatnego parkowania przy użyciu telefonu komórkowego. Dodatkowo w aplikacji
    wprowadzony zostanie serwis informacyjny z zakresu komunikacji miejskiej. System
    centralny zarządzania aplikacją rozsyłać będzie komunikaty dotyczące bieżącego
    funkcjonowania komunikacji. W ramach tego działania wszystkie autobusy zostaną
    wyposażone w urządzenia pokładowe z nowymi (...) obsługującymi system dynamicznej
    informacji pasażerskiej i karty miejskiej, w tym zakup biletu przy użyciu katy płatniczej.
    Zakupione zostaną również czytniki kontrolerskie, jak zakupione zostanie
    oprogramowanie i infrastruktura informatyczna oraz niezbędne urządzenia (dalej: „Karta
    Miejska”);
    Budowy kanalizacji deszczowej (dalej: „Kanalizacja deszczowa”) - dalej łącznie jako:
    „Projekt”.

    Jednocześnie Gmina pragnie wskazać, że za pośrednictwem MZ ponosi / planuje ponieść
    również wydatki dotyczące:
    W ramach Etapu I Inwestycji:
    Infrastruktury przystankowej, w tym:
    Montaż koszy do (...);
    Przebudowa pętli autobusowych – (...);
    Budowa punktów (...);
    Węzeł przesiadkowy (...);
    Węzeł przesiadkowy (...);
    Przebudowa zatok i peronów przystankowych – (...);
    Systemu Inteligentnych Systemów Transportowych, w tym:
    Budowa Inteligentnych Systemów Transportowych na terenie Gminy – w zakresie (...);
    Inteligentne Systemy Transportowe – w zakresie (...);
    Ścieżek (...), ciągów (...), parkingów (...), w tym:
    Budowa parkingów (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa ul. (...);
    Przebudowa ul. (...);
    Przebudowa ul. (...);
    Przebudowa ul. (...);
    Przebudowa ul. (...);
    Rozbiórka i budowa kładki dla pieszych (...);
    Budowa nowej kładki dla pieszych (...);
    Rozbudowa ul. (...);
    Przebudowa ul. (...).
    W ramach Etapu II Inwestycji:
    Infrastruktury przystankowej, w tym:
    Przebudowa zatok autobusowych – w zakresie (...);
    Przebudowa peronów przystankowych – w zakresie (...)
    Węzeł przesiadkowy - (...);
    Rozbudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Ścieżek (...), ciągów (...), parkingów (...), w tym:

    Rozbudowa drogi (...);
    Rozbudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Rozbudowa drogi (...);
    Przebudowa drogi (...);
    Strefy Płatnego Parkowania, w tym:
    Rozbudowa Strefy Płatnego Parkowania w zakresie: (...).
    Przy czym Gmina wyraźnie wskazuje, że przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie
    wydatki związane z Rozbudową Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montażem
    Biletomatów, zakupem Taboru autobusowego, Kartą Miejską, montażem Wiat
    przystankowych oraz budową Kanalizacji deszczowej.
    Pozostałe wydatki związane z Inwestycją były przedmiotem odrębnego wniosku, na skutek
    którego na rzecz Gminy została wydana pozytywna interpretacja indywidualna z dnia 29
    stycznia 2025 r., znak: (...) w zakresie braku prawa do odliczenia VAT naliczonego. W
    konsekwencji czego wydatki te nie są przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej prawa podatkowego.
    W tym miejscu Gmina wskazuje, że posiada obiektywną możliwość bezpośredniego
    przyporządkowania ponoszonych / planowanych do poniesienia wydatków pomiędzy
    realizowane w ramach Inwestycji rodzaje etapów i podzadania, w tym w szczególności ma
    możliwość odrębnego przyporządkowania wydatków na poszczególne elementy Projektu.
    Ponoszone / planowane do poniesienia w ramach Projektu wydatki są / będą
    dokumentowane wystawianymi na Gminę przez dostawców / usługodawców fakturami
    VAT, na których Gmina jest / będzie oznaczona jako nabywca przedmiotowych towarów i
    usług, w tym z podaniem NIP Wnioskodawcy.
    W tym miejscu Gmina wskazuje, że infrastruktura powstała w zakresie Rozbudowy
    Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej
    będzie wykorzystywana przez MZ wyłącznie na cele działalności gospodarczej związanej
    organizacją transportu miejskiego (świadczenie odpłatnych usług przewozu) i nie będzie
    wykorzystywana do żadnych innych celów (w tym w szczególności celów innych niż
    działalność gospodarcza). W tym zakresie, Gmina zamierza wykorzystywać przedmiotową
    infrastrukturę do świadczenia odpłatnych usług przewozu. Gmina wskazuje, że w
    przeszłości uzyskała interpretację indywidualną DKIS z dnia (...) 2019 r. znak: (...)
    potwierdzającą pełne prawo do odliczenia VAT od analogicznych wydatków ponoszonych
    przez Gminę na infrastrukturę wchodzącą w skład komunikacji miejskiej, która to
    infrastruktura wykorzystywana jest wyłącznie do działalności gospodarczej.
    Dodatkowo Gmina wskazuje, że Wiaty przystankowe, które zostaną zakupione i
    zamontowane w ramach Projektu będą wykorzystywane przez MZ zarówno do
    prowadzenia działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do
    działalności innej niż gospodarcza (poza VAT). W konsekwencji, w ocenie Gminy nie ma

    możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych ponoszonych /
    zaplanowanych do poniesienia na montaż Wiat przystankowych do konkretnego rodzaju
    działalności (opodatkowanej VAT lub niepodlegającej VAT).
    Ponadto, w tym miejscu Gmina wskazuje, że na terenie Gminy funkcjonuje spółka prawa
    handlowego A. sp. z o. o. (dalej: „Spółka”), której jedynym udziałowcem jest Gmina. Spółka
    jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności Spółki jest m.
    in. prowadzenie gospodarki wodociągowo-kanalizacyjnej na terenie Gminy, w tym
    realizacja zadań związanych z obsługą i eksploatacją kanalizacji deszczowej.
    Gmina wskazuje, że zgodnie z przyjętym na terenie Gminy schematem prowadzenia
    gospodarki wodociągowo-kanalizacyjnej (tj. prowadzenie jej przez Spółkę), w tym
    podejmowaniem przez Spółkę działań związanych z ciągłym i systematycznym
    zaspokajaniem zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie świadczenia usług dostawy
    wody / odbioru ścieków, jak również działań związanych z usuwaniem wód opadowych i
    roztopowych na terenie Gminy, Gmina za pośrednictwem MZ zamierza wnieść do Spółki w
    drodze aportu Kanalizację deszczową realizowaną w ramach Projektu po oddaniu jej do
    użytkowania.
    Ponadto, Gmina wskazuje, że w przeszłości dokonywała już transakcji aportu na rzecz
    Spółki, obejmujących m.in. infrastrukturę wodociągowo-kanalizacyjną oraz deszczową, w
    zakresie której Gmina uzyskała interpretację indywidualną DKIS z dnia (...) 2020 r., sygn.
    (...), potwierdzającą pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    Jednocześnie Gmina wskazuje, że bezpośrednio po nabyciu Tabor Autobusowy zostanie
    odpłatnie udostępniony przez MZ na rzecz Spółki na podstawie odpłatnej umowy
    dzierżawy. W tym zakresie Gmina wskazuje, że kwota czynszu dzierżawnego z tytułu ww.
    umowy zostanie ustalona w oparciu o stawkę amortyzacyjną dla przedmiotu dzierżawy.
    Uzupełnienie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Na terenie funkcjonuje spółka prawa handlowego B. sp. z o. o. (dalej: „MPK” lub „Spółka
    MPK”), której jedynym udziałowcem jest Gmina. MPK jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności MPK jest m.in. transport lądowy oraz
    rurociągowy.
    Tabor Autobusowy bezpośrednio po nabyciu zostanie odpłatnie udostępniony przez
    Gminę za pośrednictwem MZ na rzecz Spółki MPK na podstawie odpłatnej umowy
    dzierżawy.
    Powyższa zmiana w zakresie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego nie wpływa na
    stanowisko Gminy przedstawione w złożonym Wniosku.
    Tym samym udzielając odpowiedzi na pytania Organu zawarte w Wezwaniu w zakresie
    dzierżawy Taboru Autobusowego Gmina odnosi się wyłącznie do dzierżawy na rzecz Spółki
    MPK.
    W zakresie aportu Kanalizacji deszczowej do Spółki:
    Gmina wskazuje, że kanalizacja deszczowa, którą Gmina zamierza wnieść aportem do
    Spółki będzie stanowiła budowlę w myśl ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    Gmina planuje dokonać rozliczenia omawianej transakcji aportu Kanalizacji deszczowej do
    Spółki w taki sposób, że wynagrodzenie otrzymane przez Gminę w związku z aportem
    składało się będzie w części z otrzymanych udziałów w kapitale zakładowym Spółki (ogółu
    praw i obowiązków przysługujących ich posiadaczowi), a w części ze środków pieniężnych
    odpowiadających wartości podatku VAT należnego po stronie Gminy związanego z
    aportem (a nie w całości z otrzymanych udziałów w odpowiedniej wartości).
    W szczególności, zgodnie z przyjętym rozliczeniem:

    · kwota netto otrzymana przez Gminę w związku z aportem stanowić będzie wartość
      otrzymanych przez Gminę udziałów w kapitale zakładowym Spółki. Kwota ta
      odpowiadać będzie zasadniczo wartości netto składników majątkowych (materialnych)
      wchodzących w skład Kanalizacji deszczowej, która zostanie wniesiona przez Gminę w
      formie wkładu niepieniężnego (aportu), przy czym z uwagi na charakter transakcji
      wniesienia wkładu niepieniężnego łączna wartość otrzymanych przez Gminę udziałów
      będzie to wielokrotność wartości nominalnej pojedynczego udziału. Kwota ta nie
      obejmie zatem naturalnie występującej różnicy pomiędzy dokładną wartością netto
      ww. składników aportu a sumą otrzymanych udziałów – tj. niepodzielnej reszty
      mniejszej od pojedynczego udziału, która to kwota zostanie przeznaczona na kapitał
      zapasowy Spółki, natomiast
    · kwota VAT należnego z tytułu omawianej transakcji, wynikająca z odpowiedniej faktury
      VAT wystawionej przez Gminę, uregulowana zostanie przez Spółkę na rzecz Gminy w
      formie pieniężnej.
    Odpowiednie postanowienia określające wartość przedmiotu aportu oraz należne
    wynagrodzenie Gminy zostaną zawarte w szczególności w umowie dotyczącej
    przeniesienia własności ww. składników majątkowych przez Gminę na rzecz Spółki (tzw.
    umowa aportowa albo inny dokument o podobnym charakterze np. akt notarialny), który
    zostanie zawarty zgodnie z obowiązującymi na terenie Gminy aktami prawa miejscowego
    (w szczególności zgodnie z uchwałą nr (...) Rady Miejskiej w (...) w sprawie określenia zasad
    wnoszenia, cofania i zbywania przez (...) Miasta (...) udziałów lub akcji Gminy Miasta (...) w
    spółkach prawa handlowego).
    W konsekwencji, wysokość zapłaty za wniesienie aportem Kanalizacji deszczowej przez
    Gminę na rzecz Spółki w postaci udziałów będzie wynikała z umowy pomiędzy Gminą a
    Spółką i będzie ona odpowiadała wartości netto przedmiotu aportu. Niemniej jednak, na
    moment sporządzania niniejszej odpowiedzi na Wezwanie Gmina pragnie wskazać, że nie
    ma możliwości określenia całkowitej wartości aportu z uwagi na fakt, iż w chwili obecnej
    Inwestycja jest dopiero na początkowym etapie i Gmina nie jest w posiadaniu stosownej
    dokumentacji takiej jak np. kosztorys inwestorski, pozwalający chociażby określenie
    szacunkowej wartości planowanej transakcji aportu.
    Gmina wskazuje, że Spółka nie będzie zobligowana do jakiegokolwiek innego świadczenia
    względem Gminy (np. dopłaty w gotówce).
    W zakresie dzierżawy Taboru Autobusowego do Spółki:
    Gmina zauważa, iż w złożonym Wniosku wskazała, że bezpośrednio po nabyciu Tabor
    Autobusowy zostanie odpłatnie udostępniony przez MZ na rzecz Spółki na podstawie
    odpłatnej umowy dzierżawy.
    W tym miejscu, Gmina jeszcze raz podkreśla, że zgodnie z powyższym doprecyzowaniem
    w niniejszej odpowiedzi na Wezwaniu Organu, Tabor Autobusowy bezpośrednio po
    nabyciu zostanie odpłatnie udostępniony przez Gminę za pośrednictwem MZ na rzecz
    Spółki MPK na podstawie odpłatnej umowy dzierżawy.
    Zgodnie ze wskazaniem przez Gminę we Wniosku, przedmiotem umowy dzierżawy Gminy
    ze Spółką MPK w zakresie Taboru Autobusowego będą składniki majątku składające się z
    zakupionych (...) autobusów oraz stacji do ładowania autobusów.
    Gmina wskazuje, że planowana wartość przedmiotu dzierżawy (tj. Taboru Autobusowego)
    na rzecz Spółki MPK na chwilę obecną wyniesie ok. (...) zł brutto (w tym ok. (...) zł netto oraz
    ok. (...) zł VAT naliczonego).
    W tym miejscu Gmina również informuje, że powyższa kwota brutto w 85% zostanie
    sfinansowana ze środków zewnętrznych, zaś 15% wartości będzie stanowić wkład własny
    Gminy.
    Gmina informuje, że w Spółce MPK posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym.
    Ponadto, Spółka MPK na terenie Gminy funkcjonuje od lat i wykonuje działalność w

    zakresie świadczenia usług przewozów miejskich na jej terenie. W tym zakresie Spółka
    MPK ma podpisaną z Gminą umowę powierzenia na świadczenie usług przewozów
    miejskich.
    Gmina wskazuje, że to Spółka MPK posiada zasoby organizacyjne, kadrowe i techniczne,
    aby zapewnić odpowiedni poziom świadczenia usług w zakresie komunikacji miejskiej na
    terenie Gminy. Gmina nie dysponuje obecnie takimi zasobami i bez istotnych zmian
    organizacyjnych oraz dodatkowych obciążeń finansowych nie byłaby w stanie zapewnić
    porównywalnego poziomu świadczenia ww. usług. Współpraca ze Spółką MPK pozwala
    zatem Gminie m.in. na racjonalizację kosztów, korzyści organizacyjne, a także
    podniesienie efektywności wykorzystania należącej do niej infrastruktury w zakresie
    komunikacji miejskiej (w tym np. zwiększenie dostępności ww. usług).
    Z uwagi na powyższe, naturalnym wyborem Gminy jest wybór Spółki MPK jako dzierżawcy
    Taboru Autobusowego, która to została utworzona w celu świadczenia usług przewozów
    miejskich.
    Gmina informuje, że planowana umowa dzierżawy Taboru Autobusowego zostanie
    zawarta ze Spółką MPK na okres 5 lat. Jednocześnie, w chwili obecnej Gmina nie wyklucza,
    wraz z końcem obowiązywania ww. umowy dzierżawy, zawarcie aneksu wydłużającego
    okres trwania przedmiotowej umowy.
    Zamiarem Gminy jest odpłatne udostępnianie Taboru Autobusowego na rzecz Spółki MPK.
    Gmina wskazuje, że wysokość wynagrodzenia należnego Gminie z tytułu dzierżawy Taboru
    Autobusowego (czynszu dzierżawnego) zostanie skalkulowana w oparciu o właściwą
    stawkę amortyzacji dla tego typu infrastruktury. W tym zakresie, Gmina dla przedmiotu
    dzierżawy zamierza stosować liniową stawkę amortyzacji ustaloną zgodnie ustawą z dnia
    15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278
    ze zm.).
    Zgodnie z załącznikiem nr 1 do ww. ustawy, stanowiącym wykaz rocznych stawek
    amortyzacyjnych, właściwą stawką amortyzacji dla Taboru Autobusowego będzie pozycja
    07 symbol KŚ 744 – autobusy i autokary, wynosząca 20%.
    W konsekwencji, zakładając, że ostateczna wartość Taboru Autobusowego wyniesie (...) zł
    brutto, skalkulowana kwota rocznego czynszu dzierżawnego w oparciu o stawkę
    amortyzacji wyniesie ok. (...) tys. zł brutto (w tym ok. (...) zł netto + (...) tys. zł VAT).
    Jednocześnie, w perspektywie miesięcznej kwota czynszu dzierżawnego w oparciu o
    stawkę amortyzacji wyniesie ok. (...) zł brutto (w tym ok. (...) zł netto + (...) zł VAT).
    Mając na uwadze powyższe, czynsz dzierżawny w skali roku będzie wynosił 20% wartości
    wydatków poniesionych na nabycie Taboru autobusowego będącego przedmiotem
    umowy dzierżawy, a tym samym umożliwi zwrot wydatków poniesionych na Tabor
    Autobusowy w ciągu 5 lat od zawarcia umowy dzierżawy Gminy ze Spółką MPK.
    Gmina poniżej przedstawia stosunek wartości czynszu z tytułu dzierżaw Taboru
    Autobusowego do kwoty wydatków poniesionych na jego nabycie w skali roku, o który
    prosił Organ:
    ((...) zł brutto / (...) zł brutto) x 100% = 20%
    Gmina wskazuje, że wynagrodzenie jej należne z tytułu dzierżawy Taboru Autobusowego
    będzie skalkulowane z uwzględnieniem realiów rynkowych. Ponadto, przy ustalaniu kwoty
    czynszu Gmina będzie brała pod uwagę takie czynniki jak m.in. wysokość poniesionych
    nakładów, okres zwrotu inwestycji, jak również stawkę amortyzacji.
    Koszty utrzymania w odpowiednim stanie technicznym Taboru Autobusowego pokrywała
    będzie Spółka MPK. Ponadto, odpowiednie postanowienia w tym zakresie zostaną zawarte
    w umowie dzierżawy między Gminą a Spółką MPK.
    Gmina informuje, że każda pozycja po stronie dochodów jest znacząca dla Gminy, w tym
    przyszłe wynagrodzenie z tytułu dzierżawy Taboru Autobusowego należne od Spółki MPK.

    Gmina zwraca przy tym uwagę, że jest to pojęcie niedookreślone i do tego subiektywne, a
    posługiwanie się takimi określeniami w postępowaniu o wydanie interpretacji wydaje się
    niewłaściwe.
    Gmina zwraca uwagę, że uzyskuje/będzie uzyskiwać dochody również z tytułu wykonania
    innych licznych zadań własnych (m.in. subwencje oświatowe czy dochody uzyskane z
    podatków lokalnych). W związku z tym dochody, które będą uzyskiwane przez Gminę z
    jednego z segmentów jej działalności, jakim jest dzierżawa Taboru Autobusowego na rzecz
    Spółki MPK, stanowić będą część składową uzyskiwanego przez Gminę obrotu (dochodu).
    Jednocześnie Gmina szacuje, że dochody z tytułu umowy dzierżawy Taboru
    Autobusowego w skali roku w stosunku do planowanych dochodów ogółem / dochodów
    własnych Gminy mogą wynieść ok. (...) %.
    Zgodnie z powyższym wskazaniem przez Gminę w łącznej odpowiedzi na pytania nr 5, 6, 7
    i 8 niniejszego Wezwania, Gmina pragnie jeszcze raz podkreślić, że odnośnie do
    przedmiotu dzierżawy zamierza stosować stawkę amortyzacji wynoszącą 20%,
    przewidzianą dla autobusów i autokarów pod pozycją 07 symbol KŚ 744 załącznika nr 1 do
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Gmina wskazuje, że od momentu zakończenia inwestycji oraz po przekazaniu na
    podstawie umowy dzierżawy Taboru Autobusowego na rzecz Spółki MPK Tabor
    Autobusowy będzie wykorzystywany wyłącznie przez Spółkę MPK.
    W konsekwencji, Gmina lub jej jednostki organizacyjne nie będą korzystały z Taboru
    Autobusowego w żadnym zakresie.
    Pytania
    1. Czy w związku z zamiarem wykorzystywania wyłącznie do działalności opodatkowanej
      VAT wydatków inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na
      Rozbudowę Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montaż Biletomatów oraz
      Kartę Miejską w ramach Inwestycji, Gminie przysługuje / będzie przysługiwało pełne
      prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu tych wydatków inwestycyjnych?
    3. Czy w związku z zamiarem wykorzystywania przez MZ Wiat Przystankowych
      jednocześnie do działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności
      innej niż gospodarcza (poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości
      bezpośredniego przyporządkowania wydatków inwestycyjnych do działalności
      gospodarczej i innej niż gospodarcza w odniesieniu do odliczenia VAT naliczonego od
      wydatków inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na zakup i
      montaż Wiat przystankowych w ramach Inwestycji, Gmina powinna zastosować
      prewspółczynnik właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej, która będzie
      wykorzystywała Wiaty przystankowe, które powstaną w ramach Inwestycji, wyliczony
      zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie danych właściwych dla ww. jednostki
      organizacyjnej?
    4. Czy w związku z odpłatnym udostępnieniem przez Gminę za pośrednictwem MZ na
      rzecz Spółki Taboru Autobusowego w drodze umowy dzierżawy, Gminie przysługuje /
      będzie przysługiwało pełne prawo od odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków
      inwestycyjnych poniesionych / zaplanowanych do poniesienia na Tabor Autobusowy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W związku z zamiarem wykorzystywania wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT
      wydatków inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na
      Rozbudowę Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montaż Biletomatów oraz
      Kartę Miejską w ramach Inwestycji, Gminie przysługuje / będzie przysługiwało pełne
      prawo do odliczenia VAT naliczonego z tytułu tych wydatków inwestycyjnych.
    3. W związku z zamiarem wykorzystywania przez MZ Wiat przystankowych jednocześnie
      do działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż

      gospodarcza (poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego
      przyporządkowania wydatków inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż
      gospodarcza w odniesieniu do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na zakup i montaż Wiat
      przystankowych w ramach Inwestycji, Gmina powinna zastosować prewspółczynnik
      właściwy dla tejże jednostki organizacyjnej, która będzie wykorzystywała Wiaty
      przystankowe, które powstaną w ramach Inwestycji, wyliczony zgodnie z
      Rozporządzeniem na podstawie danych właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej.
    4. W związku z odpłatnym udostępnieniem przez Gminę za pośrednictwem MZ na rzecz
      Spółki Taboru Autobusowego w drodze umowy dzierżawy, Gminie przysługuje / będzie
      przysługiwało pełne prawo od odliczenia VAT naliczonego z tytułu wydatków
      inwestycyjnych poniesionych / zaplanowanych do poniesienia na Tabor Autobusowy.
    Ad 1
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom podatku VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których
    został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W związku z powyższym, w celu dokonania oceny możliwości skorzystania z prawa do
    odliczenia, należy każdorazowo rozstrzygnąć, czy towary i usługi, przy zakupie których
    naliczono VAT:
        zostały nabyte przez podatnika tego podatku,
        pozostają one w związku z wykonywaniem przez niego czynności opodatkowanych,
        a także,
        czy w przedmiotowej sytuacji nie występują przesłanki negatywne uregulowane w
        art. 88 ustawy o VAT oraz ograniczenia prawa do pełnego odliczenia VAT
        wymienione w treści art. 86 ust. 2a#2h, 90 i 91 tejże ustawy.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT za podatników uznaje się osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Zgodnie natomiast z ust. 6 tej regulacji, nie uznaje się za podatnika organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    W zaistniałej sytuacji niewątpliwie ponoszone / zaplanowane do poniesienia przez Gminę
    za pośrednictwem MZ wydatki w zakresie Rozbudowy Systemu Dynamicznej Informacji
    Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej będące przedmiotem Inwestycji
    będą niezbędne do tego, aby Gmina poprzez MZ mogła świadczyć usługi przewozowe.
    Usługi te, jak Gmina wykazała powyżej, będą czynnościami podlegającymi opodatkowaniu
    VAT i niekorzystającymi ze zwolnienia z tego podatku. Jednocześnie, wydatki w zakresie
    Rozbudowy Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz
    Karty Miejskiej będące przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację nie będą
    wykorzystywane do żadnych innych celów (w tym w szczególności celów innych niż
    działalność gospodarcza), które to czynności należałoby potraktować, zdaniem Gminy,
    jako pozostające poza zakresem opodatkowania VAT.

    W konsekwencji, w opinii Gminy, z uwagi na fakt, iż pomiędzy wydatkami ponoszonymi /
    zaplanowanymi do poniesienia na Rozbudowę Systemu Dynamicznej Informacji
    Pasażerskiej, montaż Biletomatów oraz Kartę Miejską związanymi z infrastrukturą
    komunikacji miejskiej realizowaną w ramach Inwestycji, będzie istniał ścisły związek z
    wykonywanymi przez Gminę na podstawie umów cywilnoprawnych czynnościami
    opodatkowanymi VAT, tj. świadczonymi przez Gminę za pośrednictwem MZ usługami
    przewozowymi, Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia
    VAT naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dokumentujących wydatki
    ponoszone / zaplanowane do poniesienia w tym zakresie.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w wydanej na jej rzecz interpretacji
    indywidualnej DKIS z dnia (...) 2019 r. znak: (...), w której Organ stwierdził, że „(...) Gmina ma
    /będzie miała pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego od Wydatków bieżących i
    inwestycyjnych związanych wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych, tj.
    zakupem i świadczeniem usług publicznych transportu zbiorowego w zakresie
    komunikacji miejskiej, zakupem biletomatów oraz kosztami ich bieżącego serwisu,
    remontu i utrzymania, zakupem druków biletowych dla potrzeb komunikacji miejskiej,
    zakupem, utrzymaniem i serwisem tablic Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej,
    zakupem kart miejskich i formularzy kontrolek używanych przez kontrolerów komunikacji
    miejskiej, zakupem formularzy wezwań do zapłaty używanych przez kontrolerów
    komunikacji miejskiej, wykonaniem corocznego audytu rekompensaty związanej ze
    świadczeniem usługi transportu zbiorowego, utrzymaniem punktów sprzedaży biletów
    (energia, woda, remonty).”
    Ponadto, analogiczne stanowisko do sytuacji Gminy zostało potwierdzone m.in. w
    interpretacji indywidualnej DKIS z dnia 13 listopada 2023 r. znak: 0113-KDIPT1-
    3.4012.547.2023.2.OS, w której DKIS wskazał, że „(...) w stosunku do wydatków
    poniesionych na dostawę systemu informacji pasażerskiej (...), systemu organizacji i
    zarządzania ruchem, dostawę i montaż wiat wraz z wyposażeniem dostawę i montaż
    wyposażenia dla (...) parkingów „(...)” dla (...) miejsc parkingowych łącznie oraz dostawę
    ekologicznych autobusów – (...) szt. wraz z wyposażeniem, warunki uprawniające do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego będą spełnione,
    ponieważ ww. wydatki będą związane wyłącznie z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Miastu będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    pełnych kwot podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących te wydatki”.
    Gmina zaznacza, że stanowisko odmienne od przedstawionego powyżej pozostawałoby w
    sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności
    tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (dalej: „Trybunał” lub „TSUE”) oraz polskich sądów administracyjnych.
    Przykładowo, Gmina przytacza orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym
    Trybunał stwierdził, iż „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić
    przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego
    działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie
    zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod
    warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej / mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów / usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Skoro Gmina jako czynny podatnik VAT, zobowiązana jest uiszczać VAT należny z tytułu
    świadczonych usług, powinna ona mieć prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków warunkujących możliwość ich świadczenia.
    Należy również zaznaczyć, iż fakt dokonania przez Gminę centralizacji rozliczeń VAT Gminy
    i jej jednostek organizacyjnych nie ma wpływu w opisanym stanie faktycznym / zdarzeniu

    przyszłym na zakres prawa do odliczenia, gdyż Gmina będzie wykorzystywała
    infrastrukturę powstałą w ramach poniesionych / zaplanowanych do poniesienia
    wydatków na Rozbudowę Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montaż
    Biletomatów oraz Kartę Miejską wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych
    VAT w ramach działalności gospodarczej. Wykorzystywanie przez Gminę ww.
    infrastruktury wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT wyklucza konieczność
    zastosowania pre-współczynnika (art. 86 ust. 2a ustawy o VAT) z uwagi na fakt, iż Gmina
    nie będzie wykorzystywała jej do żadnych innych celów (działalność niepodlegająca VAT).
    Powyższa okoliczność (wykorzystywanie infrastruktury, która powstanie w ramach
    wydatków na Rozbudowę Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montaż
    Biletomatów oraz Kartę Miejską wyłącznie do działalności opodatkowanej) wyklucza
    również konieczność zastosowania współczynnika VAT (art. 90 ust. 2 ustawy o VAT), gdyż
    Gmina nie będzie wykorzystywała ww. infrastruktury do wykonywania czynności
    zwolnionych z opodatkowania.
    Mając na uwadze powyższe, Gminie będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia VAT
    naliczonego od wydatków które są / będą ponoszone w zakresie Rozbudowy Systemu
    Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej, w
    ramach realizacji Inwestycji.
    Mając na uwadze powyższe, Gmina stoi na stanowisku, iż w związku z zamiarem
    wykorzystywania wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT wydatków inwestycyjnych
    ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na Rozbudowę Systemu Dynamicznej
    Informacji Pasażerskiej, montaż Biletomatów oraz Kartę Miejską w ramach Inwestycji,
    Gminie przysługuje / będzie przysługiwało pełne prawo do odliczenia VAT naliczonego z
    tytułu tych wydatków inwestycyjnych zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Ad 3
    Jak wskazała Gmina w uzasadnieniu do pytania nr 1, prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi, przy
    nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tj. z
    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Zdaniem Gminy, ww. przesłanka w odniesieniu do Wiat przystankowych zostanie
    spełniona, a tym samym Gmina będzie miała możliwość odliczenia VAT naliczonego z
    tytułu wydatków, które są / będą ponoszone w zakresie montażu ww. wiat. Jednakże, z
    uwagi na fakt, że Wiaty przystankowe będą przez Gminę za pośrednictwem MZ
    wykorzystywane jednocześnie do czynności podlegających opodatkowaniu VAT oraz
    czynności pozostających poza zakresem regulacji ustawy VAT, a Gmina nie będzie w stanie
    dokonać tzw. alokacji bezpośredniej (przyporządkowania ponoszonych wydatków do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do czynności opodatkowanych VAT
    lub niepodlegających ustawie o VAT), Gmina nie będzie mogła odliczyć całego VAT
    naliczonego z przedmiotowych wydatków, a wyłącznie jego część.
    W świetle art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia

    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie zaś do art. 86 ust 2b ustawy o VAT, sposób określenia proporcji najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane oraz
    2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 Rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostki samorządu terytorialnego.
    Przykładowo, dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego
    Rozporządzenie przewiduje sposób określenia proporcji według wzoru:
    X= (A ×100)/(D)ujst
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.ujst
    Analogiczny sposób kalkulacji prewspółczynnika został przewidziany dla jednostek
    budżetowych. W ich przypadku prewspółczynnik ma być również określany metodą
    przychodową na podstawie § 3 ust. 3 Rozporządzenia.
    Zgodnie z tym przepisem sposób określenia proporcji w przypadku jednostki budżetowej
    powinien zostać ustalony według wzoru:
    X= (A ×100)/(D)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Rozporządzenie wskazuje także sposób określenia proporcji przez samorządowe zakłady
    budżetowe. W świetle § 3 ust. 4 Rozporządzenia jako sposób określenia proporcji uznaje
    się w przypadku zakładu budżetowego sposób ustalony według wzoru:

    X= (A ×100)/(P)
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez zakład budżetowy,
    stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
    gospodarczej,
    P – przychody wykonane zakładu budżetowego.
    Co istotne, w celu określenia danych niezbędnych do wyliczenia prewspółczynnika według
    sposobu wynikającego z Rozporządzenia (odpowiednio dochody wykonane urzędu /
    jednostki budżetowej lub przychody wykonane zakładu budżetowego), prawodawca
    odwołuje się do treści ustawy o finansach publicznych. Stosownie zaś do zapisów ustawy o
    finansach publicznych, podstawą gospodarki finansowej zarówno jednostki budżetowej,
    jak i zakładu budżetowego jest roczny plan dochodów / przychodów i wydatków, czyli plan
    finansowy. Jednocześnie, przepisy gospodarki finansowej nie sprzeciwiają się
    wykorzystaniu wydatku przez inną jednostkę organizacyjną niż ta, która przewidziała ten
    wydatek w swoim planie finansowym i która faktycznie poniosła ten wydatek.
    Ponadto, Gmina podkreśla, że przepisy ustawy o VAT dotyczące prewspółczynnika
    (przytoczone już powyżej art. 86 ust. 2a i 2b) wymagają, aby sposób określenia proporcji
    odpowiadał najbardziej specyfice prowadzonej działalności i dokonywanych nabyć. Od
    momentu scentralizowania rozliczeń VAT, działalność Gminy jako jednego podatnika
    obejmuje realizowane przez jednostki organizacyjne zadania publiczne, będące i
    niebędące działalnością gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (czynności
    opodatkowane VAT i niepodlegające VAT). Zgodnie bowiem z art. 4 Specustawy, jednostka
    samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni
    podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami
    organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i
    obowiązki jednostek organizacyjnych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, po dokonaniu przez Gminę konsolidacji rozliczeń VAT, każda z
    jednostek organizacyjnych prowadzi część działalności gospodarczej Gminy (odpowiednio
    w swoim zakresie). Tym samym, prewspółczynnik stosowany do nabyć towarów i usług,
    które zostały przekazane jednostkom w celu wykonania tego fragmentu działalności
    będzie najbardziej odpowiadał specyfice wykonywanej przez podatnika działalności tylko
    w sytuacji, gdy zastosujemy prewspółczynnik tejże jednostki. W świetle powyższych
    przepisów prewspółczynnik ma na celu odzwierciedlenie faktycznego wykorzystania
    dokonanych zakupów, a w przypadku Inwestycji przekazanych jednostkom
    organizacyjnym, to te jednostki będą korzystały z wydatków, choć ponosi je Gmina.
    Co więcej, prawodawca bezpośrednio w przepisach Rozporządzenia (§ 3 ust. 1
    przytoczony powyżej) wskazał, że sposób określenia preproporcji określony w tym
    Rozporządzeniu ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego.
    Wnioskodawca zaznacza, że Minister Finansów podzielił stanowisko Gminy w wydanej 24
    listopada 2016 r. broszurze informacyjnej „Centralizacja rozliczeń w podatku VAT
    jednostek samorządu terytorialnego”. Zgodnie z treścią ww. broszury: „W przypadku gdy
    dokonywane zakupy (towarów i usług) będą służyć również działalności wykonywanej poza
    zakresem VAT a bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów w całości do działalności
    gospodarczej nie będzie możliwe, podatek do odliczenia od zakupów realizowanych w
    danej jednostce organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem tzw. prewspółczynnika.
    Sposób (metodę) ustalania tego prewspółczynnika zasadniczo wybiera podatnik, jednakże
    w przypadku JST za najbardziej adekwatną uznano metodę „obrotowo- przychodową”,
    stosowaną dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie. Wyliczony dla jednostki
    organizacyjnej prewspółczynnik znajdzie zasadniczo zastosowanie do zakupów towarów i

    usług zarówno dokonywanych przez tą jednostkę organizacyjną, jak i JST,
    wykorzystywanych jednak przez tą jednostkę organizacyjną do ww. celów, tj. celów
    „mieszanych” (str. 25-26 broszury).
    Z powyższego jasno zatem wynika, że jeżeli jednostka samorządu terytorialnego ponosi
    tzw. wydatki „mieszane”, to przy odliczeniu VAT naliczonego od tego typu nabyć
    zastosowanie powinien znaleźć prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej
    (wyliczony na podstawie danych właściwych dla jednostki organizacyjnej), która
    wykorzystuje te wydatki zarówno do działalności gospodarczej, jak i na potrzeby
    działalności innej niż gospodarcza. Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy, przez jednostkę
    wykorzystującą wydatki do celów „mieszanych” należy rozumieć jednostkę, której Gmina
    przekaże Wiaty przystankowe (która będzie zarządzać przedmiotową infrastrukturą) bez
    względu na formę przekazania.
    Końcowo, Gmina zauważa, że organy podatkowe potwierdzają w licznych interpretacjach
    podatkowych wydawanych w ostatnim czasie w analogicznym stanie faktycznym, że jeżeli
    po scentralizowaniu rozliczeń jednostka samorządu terytorialnego realizuje inwestycje,
    które zamierza bezpłatnie przekazać swoim jednostkom organizacyjnym, które z kolei
    będą wykorzystywały te inwestycje zarówno dla celów realizacji działalności gospodarczej,
    jak i niegospodarczej, to w odniesieniu do tych wydatków związanych z tą inwestycją
    będzie mogła zastosować prewspółczynnik właściwy dla jednostki organizacyjnej, której
    została przekazana inwestycja.
    Taki pogląd wyraził przykładowo w interpretacji indywidualnej Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 24 sierpnia 2023 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4012.671.2018.10.MR,
    w której organ stwierdził, że „w przypadku nabycia towarów i usług w związku z realizacją
    inwestycji, która została przekazana zakładowi budżetowemu i wykorzystywana jest przez
    ten zakład do działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej z VAT) oraz do
    czynności pozostających poza działalnością gospodarczą (czynności niepodlegające VAT),
    Wnioskodawcy (Gminie) będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy zastosowaniu tzw. prewspółczynnika obliczonego dla jednostki organizacyjnej Gminy,
    wykorzystującej zakupione towary i usługi. Ponadto, ponieważ nabywane towary i usługi
    dotyczące realizowanej inwestycji będą służyły w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również czynności zwolnionych od
    podatku, w sytuacji gdy nie będzie możliwości odrębnego określenia kwot podatku
    naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku, do których przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego, Wnioskodawca (Gmina) jest obowiązany, do
    proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z art. 90 ust. 2 i 3 ustawy”.
    Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe stanowisko zostało zaprezentowane m.in. w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 24 stycznia
        2022 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.709.2021.2.JJ,
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 20 lipca 2022
        r., sygn. 0114#KDIP4-1.4012.245.2022.1.BS.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że w sytuacji, gdy Gmina za
    pośrednictwem MZ ponosi / będzie ponosiła wydatki w zakresie montażu Wiat
    przystankowych w ramach Inwestycji, przy jednoczesnym braku możliwości
    bezpośredniego przyporządkowania ww. wydatków do działalności gospodarczej i innej
    niż gospodarcza, Wnioskodawca dokonując odliczenia VAT od tego typu wydatków
    powinien zastosować prewspółczynnik jednostki organizacyjnej Gminy, która wykorzystuje
    przedmiotową infrastrukturę powstałą w ramach Inwestycji.
    Takie działanie Gminy znajduje pełne uzasadnienie w treści art. 7 ust. 1 i 2 Specustawy.
    Zgodnie z ww. regulacją w wypadku, kiedy Gmina wykonuje przy pomocy jednostki
    organizacyjnej czynności, w związku z którymi przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty

    podatku należnego, jak i czynności w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
    proporcję oblicza się odrębnie dla każdej jednostki organizacyjnej zgodnie z przepisami
    ustawy o VAT.
    Reasumując, w związku z zamiarem wykorzystywania przez MZ Wiat przystankowych
    jednocześnie do działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej
    niż gospodarcza (poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego
    przyporządkowania wydatków inwestycyjnych do działalności gospodarczej i innej niż
    gospodarcza w odniesieniu do odliczenia VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych
    ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na zakup i montaż Wiat przystankowych w
    ramach Inwestycji, Gmina powinna zastosować prewspółczynnik właściwy dla tejże
    jednostki organizacyjnej, która będzie wykorzystywała Wiaty przystankowe, które
    powstaną w ramach Inwestycji, wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem na podstawie
    danych właściwych dla ww. jednostki organizacyjnej.
    Ad 4
    Jak wskazała Gmina powyżej w uzasadnieniu do pytania nr 1 i 3, prawo do odliczenia
    podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku VAT, w sytuacji, gdy towary i usługi,
    przy nabyciu których został naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku
    naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tj. z
    czynnościami, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie
    zobowiązania podatkowego).
    Gmina wskazuje, iż w związku z planowanym odpłatnym udostępnieniem na podstawie
    umowy cywilnoprawnej (umowa dzierżawy) Taboru Autobusowego, który zostanie
    zakupiony w ramach Inwestycji, w ocenie Gminy przedmiotowy majątek będzie
    wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym,
    powyższe przesłanki zostaną spełnione i w konsekwencji, stosownie do art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do pełnego odliczenia VAT
    naliczonego wykazanego na fakturach VAT dokumentujących wydatki związane z zakupem
    Taboru Autobusowego.
    Zdaniem Gminy, za bezsporny należy uznać fakt, iż wydatki inwestycyjne w
    przedmiotowym zakresie, jakie poniosła / będzie ponosiła Gmina, są związane z
    planowaną odpłatną usługą dzierżawy, która nie byłaby możliwa, gdyby Inwestycja nie
    została zrealizowana.
    Jak zostało to wskazane w opisie stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego, Gmina za
    pośrednictwem MZ po zakupie Taboru Autobusowego odpłatnie udostępni ww.
    infrastrukturę na rzecz Spółki. W tym celu Gmina za pośrednictwem MZ zawrze umowę
    dzierżawy, w ramach której będzie pobierać od Spółki wynagrodzenie, którego wysokość
    zostanie skalkulowana przy uwzględnieniu wysokości odpisów amortyzacyjnych od ww.
    infrastruktury.
    Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy, przysługuje / będzie przysługiwało jej pełne
    prawo do odliczenia VAT od wydatków, które zostały poniesione / zostaną poniesione na
    przedmiotowy majątek nabyty w ramach Inwestycji. Ponadto w przedmiotowym stanie
    faktycznym / zdarzeniu przyszłym nie wystąpiła żadna z negatywnych przesłanek prawa
    do odliczenia, o których mowa w art. 88 ustawy o VAT.
    Powyższe stanowisko znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora KIS z dnia 17 kwietnia 2025 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.225.2025.3.MSU, w
    której Organ wskazał, iż „Ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do
    ustawy nie przewidują zwolnienia od podatku dla usługi polegającej na dzierżawie

    autobusów wraz ze stacjami ładowania, za którą będziecie Państwo pobierać
    wynagrodzenie. W związku z czym, usługa ta nie będzie korzystała ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT i w konsekwencji będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Przedstawione
    przez Państwa okoliczności sprawy wskazują, że wydatki poniesione w ww. projekcie na
    zadania takie jak:
    · zakup autobusów zeroemisyjnych („elektryk” z ładowarką) ze stacją ładowania
      autobusów,
    · budowa i modernizacja infrastruktury przystankowej, w tym instalacja nowych wiat i
      tablic elektronicznych z fotowoltaiką,
    - będą wykorzystywane wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT Miasta.
    Zatem będzie Państwu przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku VAT od ww.
    wydatków, skoro będą one związane wyłącznie z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT. Prawo to będzie przysługiwało Państwu pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy”.
    Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe stanowisko zostało zaprezentowane również m.in.
    w:
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 lutego
        2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.604.2023.1.RMA,
        interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 10 czerwca
        2024 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.113.2024.2.KK.
    Ponadto, Gmina podkreśla, że stanowisko odmienne od przestawionego powyżej
    pozostawałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest
    zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. W tym miejscu,
    Gmina pragnie zwrócić uwagę na powyżej przytoczone również w uzasadnieniu do pytania
    nr 1 i 2 orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, iż:
    „Prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od
    kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności
    gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że
    każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama
    podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”.
    Zdaniem Gminy, nie powinna być ona traktowana inaczej / mniej korzystnie niż inne
    podmioty gospodarcze, dokonujące sprzedaży opodatkowanej VAT i korzystające w
    związku z tym z prawa do odliczenia podatku naliczonego przy zakupie towarów / usług
    niezbędnych w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Skoro bowiem Gmina jako czynny podatnik VAT za pośrednictwem MZ, zobowiązana
    będzie uiszczać VAT należny z tytułu świadczonej na rzecz Spółki odpłatnej usługi
    udostępniania Taboru Autobusowego zakupionego w ramach Inwestycji na podstawie
    umowy dzierżawy, będzie miała ona jednocześnie prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków warunkujących możliwość świadczenia tej usługi.

    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z zamiarem świadczenia przez Gminę za
    pośrednictwem MZ odpłatnej usługi dzierżawy Taboru Autobusowego na rzecz Spółki,
    Gminie przysługuje / będzie przysługiwało prawo do odliczenia pełnych kwot podatku VAT
    naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących zakup Taboru Autobusowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone
    warunki, tzn.:
      odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
      towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Zasada ta wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z
    towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
    czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Wyjątki od tej zasady wskazano w art. 88 ustawy. Przepis ten określa przesłanki
    negatywne, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jeden z takich wyjątków określa art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić również
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 2 i 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      2) gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
      4) lokalnego transportu zbiorowego.
    Wskazali Państwo, że w Państwa strukturze organizacyjnej występuje m.in. Miejski Zarząd
    (...) (MZ) działający w formie jednostki budżetowej.
    Obecnie za pośrednictwem MZ, planują Państwo realizację zadania inwestycyjnego pn.
    „(...)” (Inwestycja).
    Na poszczególnych etapach Inwestycji ponoszą / planują Państwo ponieść m.in. wydatki
    dotyczące:
    · Rozbudowy Dynamicznej Informacji Pasażerskiej – w ramach tego dziania zostaną
      zamontowane dodatkowe tablice wyposażone w system dynamicznej informacji
      pasażerskiej na przystankach w celu ułatwienia korzystania z komunikacji miejskiej
      szczególnie osobom słabowidzącym. Ponadto, zadanie obejmować będzie wykonanie
      przyłączy do istniejących słupów oświetleniowych (Rozbudowa Dynamicznej Informacji
      Pasażerskiej);
    · Montażu biletomatów – w ramach tego działania zostaną zamontowane biletomaty
      stacjonarne na przystankach. Biletomaty będą obsługiwać bilety papierowe jak
      również elektroniczne. Montaż ww. urządzeń rozszerzy sieć dystrybucji biletów oraz
      poprawi dostępność do usług przewozowych (Biletomaty);

    · Karty Miejskiej w telefonie – w ramach tego działania zostanie opracowana aplikacja na
      telefony, której funkcjonalność pozwoli na zakup biletów na komunikację miejską i
      strefę płatnego parkowania przy użyciu telefonu komórkowego. Dodatkowo w
      aplikacji wprowadzony zostanie serwis informacyjny z zakresu komunikacji miejskiej.
      System centralny zarządzania aplikacją rozsyłać będzie komunikaty dotyczące
      bieżącego funkcjonowania komunikacji. W ramach tego działania wszystkie autobusy
      zostaną wyposażone w urządzenia pokładowe z nowymi (...) obsługującymi system
      dynamicznej informacji pasażerskiej i karty miejskiej, w tym zakup biletu przy użyciu
      katy płatniczej. Zakupione zostaną również czytniki kontrolerskie, jak zakupione
      zostanie oprogramowanie i infrastruktura informatyczna oraz niezbędne urządzenia
      (Karta Miejska).
    Posiadają Państwo obiektywną możliwość bezpośredniego przyporządkowania
    ponoszonych / planowanych do poniesienia wydatków pomiędzy realizowane w ramach
    Inwestycji rodzaje etapów i podzadań, w tym w szczególności mają Państwo możliwość
    odrębnego przyporządkowania wydatków na poszczególne elementy Inwestycji.
    Ponoszone / planowane do poniesienia w ramach Inwestycji wydatki są / będą
    dokumentowane wystawianymi na Państwa przez dostawców / usługodawców fakturami.
    Infrastruktura powstała w zakresie Rozbudowy Systemu Dynamicznej Informacji
    Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej będzie wykorzystywana przez
    Państwa za pośrednictwem MZ wyłącznie na cele działalności gospodarczej związanej z
    organizacją transportu miejskiego (świadczenie odpłatnych usług przewozu) i nie będzie
    wykorzystywana do żadnych innych celów (w tym w szczególności do celów innych niż
    działalność gospodarcza). Zamierzają Państwo wykorzystywać przedmiotową
    infrastrukturę do świadczenia odpłatnych usług przewozu.
    W pierwszej kolejności mają Państwo wątpliwości, czy przysługuje / będzie Państwu
    przysługiwało pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu tych wydatków
    inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na Rozbudowę Systemu
    Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montaż Biletomatów oraz Kartę Miejską w ramach
    Inwestycji w związku z zamiarem ich wykorzystywania wyłącznie do działalności
    opodatkowanej.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest wykorzystywanie nabywanych towarów i usług
    przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług.
    W analizowanej sprawie spełniają / będą Państwo spełniać warunki uprawniające do
    odliczenia podatku naliczonego od wydatków dotyczących realizacji Inwestycji w zakresie
    rozbudowy Systemu Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz
    Karty Miejskiej.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem infrastruktura powstała w zakresie Rozbudowy Systemu
    Dynamicznej Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej będzie
    wykorzystywana przez Państwa za pośrednictwem MZ wyłącznie na cele działalności
    gospodarczej związanej z organizacją transportu miejskiego (świadczenie odpłatnych
    usług przewozu) i nie będzie wykorzystywana do żadnych innych celów (w tym w
    szczególności do celów innych niż działalność gospodarcza).
    Tym samym, w analizowanej sprawie przysługuje / będzie Państwu przysługiwało prawo
    do odliczenia pełnych kwot podatku od wydatków ponoszonych / zaplanowanych do
    poniesienia dotyczących realizacji Inwestycji w zakresie rozbudowy Systemu Dynamicznej
    Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej, ponieważ dla tych
    wydatków zostanie spełniona podstawowa przesłanka warunkująca prawo do odliczenia
    podatku naliczonego (wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy), jaką jest związek nabywanych
    towarów i usług z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

    Prawo do odliczenia przysługuje / będzie Państwu przysługiwało pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą także prawa do odliczenia części podatku naliczonego od
    wydatków inwestycyjnych dotyczących zakupu i montażu Wiat przystankowych w związku
    z zamiarem ich wykorzystywania przez Państwa za pośrednictwem MZ jednocześnie do
    działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) oraz do działalności innej niż gospodarcza
    (poza VAT), przy jednoczesnym braku możliwości bezpośredniego przyporządkowania
    wydatków inwestycyjnych do poszczególnych rodzajów działalności.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności
      i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu

      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników
      i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    § 2 pkt 5 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o urzędzie obsługującym jednostkę samorządu
      terytorialnego – rozumie się przez to urząd obsługujący jednostkę samorządu
      terytorialnego, działający w formie samorządowej jednostki budżetowej.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i

    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    odlicza podatek naliczony w całości. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do
    podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych do
    wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić „sposób określenia
    proporcji” (prewspółczynnik), o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Zgodnie z Państwa wskazaniem Wiaty przystankowe, które zostaną zamontowane w
    ramach Inwestycji będą wykorzystywane przez Państwa za pośrednictwem MZ zarówno
    do prowadzenia działalności gospodarczej (czynności opodatkowanych VAT), jak i do
    działalności innej niż gospodarcza (poza VAT).
    Wskazali Państwo, że nie mają możliwości bezpośredniego przyporządkowania wydatków
    inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do poniesienia na montaż Wiat
    przystankowych do konkretnego rodzaju działalności (opodatkowanej VAT lub
    niepodlegającej VAT).
    Jak już powyżej wskazano w sytuacji gdy przyporządkowanie wydatków do poszczególnych
    rodzajów działalności nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik powinien ustalić „sposób określenia proporcji” (prewspółczynnik),
    o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Jednocześnie Minister Finansów w ww. rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił
    dla jednostek samorządu terytorialnego sposób określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych
    przez nie nabyć.
    Skoro Wiaty przystankowe będą służyły czynnościom opodatkowanym oraz
    niepodlegającym opodatkowaniu, w sytuacji gdy nie mają Państwo możliwości przypisania
    ponoszonych wydatków do jednego rodzaju działalności, przysługuje / będzie Państwu
    przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków ponoszonych
    na realizację Inwestycji dotyczących Wiat przystankowych przy zastosowaniu proporcji
    (prewspółczynnika) jednostki budżetowej MZ, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86
    ust. 2a-2h ustawy oraz § 3 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015
    r.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości, czy w związku z odpłatnym udostępnieniem przez
    Państwa za pośrednictwem MZ na rzecz Spółki Taboru Autobusowego w drodze umowy
    dzierżawy, przysługuje / będzie przysługiwało pełne prawo od odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych poniesionych / zaplanowanych do
    poniesienia na Tabor Autobusowy.
    Wskazali Państwo, że w ramach Inwestycji planują także zakup Taboru Autobusowego. W
    ramach tego działania zostanie zakupionych (...) sztuk autobusów klasy (...) o długości ok.
    (...) m z napędem elektrycznym oraz ładowarek zajezdniowych. Autobusy zostaną
    wyposażone w baterie o zwiększonej pojemności.
    Na terenie Gminy funkcjonuje spółka prawa handlowego B. sp. z o. o. (Spółka MPK), której
    jedynym udziałowcem jest Gmina. Spółka MPK jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT. Przedmiotem działalności Spółki MPK jest m.in. transport lądowy oraz
    rurociągowy.

    Tabor Autobusowy bezpośrednio po nabyciu zostanie odpłatnie udostępniony przez
    Państwa za pośrednictwem MZ na rzecz Spółki MPK na podstawie odpłatnej umowy
    dzierżawy.
    Kwota czynszu dzierżawnego z tytułu ww. umowy zostanie ustalona w oparciu o stawkę
    amortyzacyjną dla przedmiotu dzierżawy.
    Posiadają Państwo w Spółce MPK 100% udziałów w kapitale zakładowym. Ponadto, Spółka
    na terenie Gminy funkcjonuje od lat i wykonuje działalność w zakresie świadczenia usług
    przewozów miejskich na jej terenie. W tym zakresie Spółka MPK ma podpisaną z
    Państwem umowę powierzenia na świadczenie usług przewozów miejskich.
    Spółka MPK posiada zasoby organizacyjne, kadrowe i techniczne, aby zapewnić
    odpowiedni poziom świadczenia usług w zakresie komunikacji miejskiej na terenie Gminy.
    Planowana umowa dzierżawy Taboru Autobusowego zostanie zawarta ze Spółką MPK na
    okres 5 lat. Jednocześnie, w chwili obecnej nie wykluczają Państwo wraz z końcem
    obowiązywania ww. umowy dzierżawy, zawarcia aneksu wydłużającego okres trwania tej
    umowy.
    Wysokość wynagrodzenia należnego z tytułu dzierżawy Taboru Autobusowego (czynszu
    dzierżawnego) zostanie skalkulowana w oparciu o właściwą stawkę amortyzacji dla tego
    typu infrastruktury.
    Czynsz dzierżawny w skali roku będzie wynosił 20% wartości wydatków poniesionych na
    nabycie Taboru Autobusowego będącego przedmiotem umowy dzierżawy, a tym samym
    umożliwi zwrot wydatków poniesionych na Tabor Autobusowy w ciągu 5 lat od zawarcia
    umowy dzierżawy ze Spółką MPK.
    Koszty utrzymania w odpowiednim stanie technicznym Taboru Autobusowego pokrywała
    będzie Spółka MPK. Odpowiednie postanowienia w tym zakresie zostaną zawarte w
    umowie dzierżawy.
    Od momentu zakończenia inwestycji oraz po przekazaniu na podstawie umowy dzierżawy
    Taboru Autobusowego na rzecz Spółki MPK będzie on wykorzystywany wyłącznie przez
    Spółkę.
    Państwo i Państwa jednostki organizacyjne nie będą korzystały z Taboru Autobusowego w
    żadnym zakresie.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na
    działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę
    w rozumieniu ustawy. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    • w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
    (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    • świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
    (wynagrodzenie).
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie należy mieć na uwadze, że z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy
    wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE.
    W wyroku z 3 marca 1994 r. w sprawie C 16/93 pomiędzy R. J. Tolsma a Inspecteur der
    Omzetbelasting Leeuwarden Trybunał zauważył, że:
      „czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny
      między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie
      wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość
      faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy”.
    W wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG, ECLI:EU:C:2011:700 Trybunał wskazał:
      „(...) w ramach systemu podatku VAT czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są
      transakcje między stronami, przewidujące zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie.
      Zatem jeżeli czynność polega jedynie na świadczeniu jednej ze stron, bez
      bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy opodatkowania, w związku z czym
      świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT.
      W tym świetle świadczenie usługi następuje „odpłatnie” w rozumieniu art. 2 pkt 1
      szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
      usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
      wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez
      usługodawcę stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej
      usługobiorcy (ww. wyrok w sprawie MKGKraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47).
      Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „świadczenie usług dokonywane odpłatnie” w
      rozumieniu art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między
      wyświadczoną usługą a otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z dnia 29 lipca 2010 r.
      w sprawie C-40/09 Astra Zeneca UK i przytoczone orzecznictwo)”.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, czynności wykonywane w ramach zawartej
    umowy należy uznać za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,

    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Dana czynność (usługa) podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym – w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Zgodnie z art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i obierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Dzierżawa jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Z powyższego
    wynika, że umówiony między stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość
    korzystania z cudzej rzeczy i stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    przedmiotu dzierżawy przez dzierżawcę.
    Zatem w odniesieniu do ww. czynności – odpłatnej dzierżawy autobusów oraz stacji
    ładowania na rzecz Spółki MPK, nie będą Państwo działać jako organ władzy publicznej i w
    konsekwencji nie będą Państwo korzystać z wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6
    ustawy. W analizowanym przypadku będą Państwo występować w roli podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynność – jako usługa zdefiniowana w art. 8 ust. 1
    ustawy – będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    W ustawie oraz w wydanych na jej podstawie aktach wykonawczych ustawodawca nie
    przewidział zwolnienia od podatku dla odpłatnej dzierżawy autobusów oraz stacji
    ładowania, czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    według właściwej stawki podatku.
    Zatem przysługuje / będzie Państwu przysługiwało pełne prawo do obniżenia kwot
    podatku należnego o kwoty podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących
    wydatki inwestycyjne poniesione i zaplanowane do poniesienia na zakup Taboru
    Autobusowego, ponieważ nabędą Państwo autobusy i stacje ładowania w celu ich
    wykorzystywania do czynności opodatkowanych.
    Przy czym prawo to przysługuje / będzie Państwu przysługiwać pod warunkiem
    niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy pytań nr 1, 3 i 4 wniosku w zakresie pytania nr 2 zostanie
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    okoliczności sprawy.

    W tym informacji, że infrastruktura powstała w zakresie Rozbudowy Systemu Dynamicznej
    Informacji Pasażerskiej, montażu Biletomatów oraz Karty Miejskiej będzie wykorzystywana
    przez Państwa za pośrednictwem MZ wyłącznie na cele działalności gospodarczej
    związanej z organizacją transportu miejskiego (świadczenie odpłatnych usług przewozu) i
    nie będzie wykorzystywana do żadnych innych celów (w tym w szczególności do celów
    innych niż działalność gospodarcza).
    Ponadto w interpretacji przyjąłem jako element opisu sprawy, że Wiaty przystankowe
    będą wykorzystywane przez Państwa do prowadzenia działalności gospodarczej
    (czynności opodatkowanych podatkiem VAT), jak i do działalności innej niż gospodarcza
    (poza VAT). Dodatkowo nie mają / nie będą Państwo mieli możliwości bezpośredniego
    przyporządkowania wydatków inwestycyjnych ponoszonych / zaplanowanych do
    poniesienia na montaż Wiat przystankowych do konkretnego rodzaju działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT lub niepodlegającej opodatkowaniu).
    W interpretacji przyjąłem także zgodnie z Państwa wskazaniem, że czynsz dzierżawny w
    skali roku będzie wynosił 20% wartości wydatków poniesionych na nabycie Taboru
    Autobusowego będącego przedmiotem umowy dzierżawy oraz że Tabor Autobusowy
    będzie wykorzystywany wyłącznie do czynności opodatkowanych (a nie np. do realizacji
    zadań własnych Gminy).
    Interpretacja nie wywoła skutków prawnych, w szczególności gdy zostanie ustalone, że
    wysokość wynagrodzenia za świadczenie usług na podstawie umowy dzierżawy Taboru
    Autobusowego skalkulowana będzie na zbyt niskim poziomie, który uniemożliwi zwrot
    poniesionych nakładów inwestycyjnych bądź wydłuży okres zwrotu.
    Interpretacja nie wywoła także skutków prawnych, jeśli poszczególne elementy Inwestycji
    nie będą wykorzystywane zgodnie z Państwa wskazaniem do czynności opodatkowanych i
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno#
    skarbowej zostanie określony odmienny stan faktyczny od przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.