Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.94.2025.1.IM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-03
Teza: Opodatkowanie dochodu ze sprzedaży kart kolekcjonerskich i autografów.
Słowa kluczowe: opodatkowanie-brak obowiązku opodatkowania; przedmiot-przedmiot kolekcjonerski; sprzedaż-sprzedaż rzeczy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. d

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanu
    faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w
    zakresie pierwszego i drugiego pytania jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Dnia 3 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Od 2007 roku zajmuje się Pan kolekcjonowaniem pamiątek sportowych, natomiast w 2014
    roku skoncentrował się Pan na kolekcjonerstwie kart piłkarskich oraz autografów

    zawodników. Pana kolekcja opiera się głównie na oficjalnych kartach piłkarzy
    reprezentujących polskie i zagraniczne kluby oraz drużyny narodowe, a także na
    pozyskiwaniu ich autografów.
    Przedmioty do Pana kolekcji nabywał Pan na różne sposoby, w tym przez:
    – zakup w oficjalnych sklepach klubowych (zarówno stacjonarnie, jak i online),
    – otrzymywanie kart podczas meczów na stadionach,
    – zakupy na platformach aukcyjnych (m.in. x),
    – udział w targach kolekcjonerskich i korzystanie z forów internetowych,
    – wymiany z innymi kolekcjonerami,
    – otrzymywanie kart z przesyłek listowych od klubów, federacji piłkarskich oraz samych
      zawodników po napisaniu do nich prośby.
    Pana kolekcja przez lata podlegała ciągłej rozbudowie, dzięki czemu udało się Panu
    zgromadzić kilka tysięcy unikatowych kart. Sprzedawane przedmioty zostały nabyte w
    celach kolekcjonerskich, a nie z zamiarem dalszej odsprzedaży. Były częścią Pana
    prywatnej kolekcji, która przez lata była powiększana i modyfikowana.
    Jako że nie traktował Pan tych przedmiotów jako towaru przeznaczonego do obrotu, nie
    prowadził Pan ewidencji ich nabycia. W wielu przypadkach udokumentowanie momentu
    zakupu jest niemożliwe, ponieważ wiązałoby się to z koniecznością systematycznego
    dokumentowania każdej transakcji, np. przez wykonywanie fotografii, czego Pan nie
    praktykował.
    W 2023 roku, w związku z utratą pracy i brakiem stałego dochodu, postanowił Pan
    ograniczyć zakres swojej kolekcji, koncentrując się wyłącznie na kartach związanych z
    byłymi zawodnikami (...). W tym okresie zaczął Pan również prezentować swoją kolekcję w
    mediach społecznościowych: – x.
    Jako kolekcjoner poszukuje Pan brakujących kart do Pana zbioru, jednak w wielu
    przypadkach nie ma Pan możliwości zakupu pojedynczej sztuki – często musi Pan
    nabywać całe zestawy, z których tylko część przedmiotów Pana interesuje. W związku z
    tym oraz reorganizacją zbiorów postanowił Pan odsprzedać duplikaty oraz egzemplarze
    spoza Pana aktualnego zakresu zainteresowań, tak aby móc sfinansować zakup nowych
    kart do kolekcji.
    Od czerwca 2023 roku wystawia Pan na sprzedaż część Pana wieloletnich zbiorów za
    pośrednictwem platform x oraz sporadycznie X.
    Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej – sprzedaż odbywa się w sposób nieregularny,
    uzależniony od Pana czasu i możliwości realizacji wysyłek. Zdarzały się okresy, w których
    oferty były wycofywane z powodu braku czasu na ich obsługę.
    Łącznie na sprzedaż przeznaczył Pan około (...) sztuk kart, natomiast obecnie
    wystawionych jest niespełna (...) sztuk. Każda wystawiona oferta zawiera informację, że
    przedmioty są używane i mogą nosić ślady użytkowania lub uszkodzenia. W opisach jasno
    wskazuje Pan, że sprzedaje duplikaty z własnej kolekcji, a uzyskane środki przeznacza Pan
    na jej dalszy rozwój. Sprzedawane karty są unikatowe i często trudno dostępne. Wynika to
    z faktu, że karty te są wydawane przez oficjalne sklepy lub organizacje sportowe na
    konkretny sezon, a ich późniejsze zdobycie na rynku pierwotnym jest niemożliwe lub
    znacznie utrudnione. Część kart posiada autentyczne autografy piłkarzy, które zostały
    zdobyte osobiście lub drogą korespondencyjną.
    Proces ten wiązał się z dodatkowymi kosztami, takimi jak zakup znaczków i kopert, co
    wpływa na wartość tych przedmiotów.

    Wszystkie karty, które Pan oferuje do sprzedaży, znajdują się w Pana posiadaniu od co
    najmniej pół roku, a wiele z nich od kilku lub kilkunastu lat, co można łatwo potwierdzić na
    podstawie dat ich wydania.
    Według raportów z portali sprzedażowych w latach 2023–2024 sprzedał Pan:
    – x: 2023 r. – 88 przedmiotów za łączną kwotę x zł, 2024 r. – x przedmioty za x zł,
    – X: w latach 2023-2024 łącznie 49 transakcji na kwotę x zł.
    Łączna suma transakcji w latach 2023–2024 wyniosła x zł.
    Sprzedaż odbywała się głównie w pojedynczych transakcjach – karty były sprzedawane
    osobno, ponieważ w ten sposób miały większą szansę na znalezienie nabywcy.
    W związku z prowadzoną sprzedażą ponosił Pan również dodatkowe koszty:
    – prowizje platform sprzedażowych (np. x pobiera (...) ceny sprzedaży),
    – koszty pakowania i wysyłki – (...).
    Nie gromadził Pan paragonów ani innych dowodów zakupu kart, ponieważ jako
    kolekcjoner nigdy nie zakładał Pan ich odsprzedaży. Dowodem długiego okresu
    posiadania mogą być m.in. wpisy w mediach społecznościowych, jednak ich odnalezienie
    w dużej liczbie postów może być trudne lub niemożliwe. Sprzedaż odbywa się w sposób
    nieregularny, nie ma charakteru zorganizowanego, a jej celem nie jest osiąganie stałego
    dochodu, lecz finansowanie dalszego rozwijania kolekcji.
    Pytania
    1. Czy dochód uzyskany ze sprzedaży kart kolekcjonerskich i autografów, stanowiących
      część Pana prywatnej kolekcji, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
      osób fizycznych?
    2. Czy fakt, że sprzedaż odbywa się za pośrednictwem platform internetowych (x), a nie w
      sposób bezpośredni, ma wpływ na kwalifikację tych transakcji jako działalności
      gospodarczej?
    3. W jaki sposób może Pan zabezpieczyć się na przyszłość w przypadku dalszej sprzedaży
      wybranych elementów kolekcji, skoro wiele przedmiotów zostało nabytych przed laty i
      nie posiada Pan dowodów ich zakupu? Czy dokumentacja w postaci zdjęć zbiorów z
      datą ich wykonania byłaby wystarczająca?
    4. Czy w przypadku uzyskania pozytywnej interpretacji indywidualnej, może ona stanowić
      ochronę przed ewentualnym wezwaniem lub konsekwencjami podatkowymi
      wynikającymi z raportowania transakcji przez platformy sprzedażowe zgodnie z
      dyrektywą DAC-7?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie – sprzedaż kart kolekcjonerskich i autografów, którą Pan prowadzi za
    pośrednictwem platform internetowych (X), nie stanowi działalności gospodarczej.
    Sprzedaż nie ma charakteru zorganizowanego i ciągłego
    Sprzedaż odbywa się w sposób nieregularny, uzależniony od Pana możliwości czasowych
    oraz postępów w przebudowie kolekcji. W związku z tym nie prowadzi Pan żadnych
    działań marketingowych, nie ma Pan z góry ustalonego harmonogramu sprzedaży, a
    liczba i częstotliwość transakcji jest zmienna. Nie posiada Pan także stałego asortymentu
    ani nie dokonuje Pan zakupów w celu późniejszej odsprzedaży, co odróżnia Pana działania
    od działalności gospodarczej.
    Nie osiąga Pan zysku w rozumieniu działalności zarobkowej
    Przedmioty, które Pan sprzedaje, są częścią Pana prywatnej kolekcji gromadzonej od wielu
    lat. Ich sprzedaż nie jest nastawiona na osiąganie zysku, lecz wynika z konieczności

    reorganizacji zbiorów i ograniczenia kolekcji do konkretnej tematyki. Środki uzyskane ze
    sprzedaży są w całości przeznaczane na dalszy rozwój kolekcji.
    Przedmioty nie były nabywane w celu dalszej odsprzedaży
    Kolekcjonowanie kart i autografów jest Pana pasją, a nie działalnością zarobkową.
    Przedmioty te zostały nabyte ze środków własnych w różnych okolicznościach (mecze,
    wymiany kolekcjonerskie, zakupy w sklepach i na aukcjach internetowych), a ich sprzedaż
    wynika wyłącznie z chęci ograniczenia zbiorów do ściśle określonych kategorii. Nie
    prowadzi Pan ewidencji nabycia kart, ponieważ ich zakup był motywowany
    kolekcjonerskimi, a nie handlowymi względami.
    Przedmioty były w Pana posiadaniu przez długi okres
    Wszystkie sprzedawane przez Pana karty i autografy były w Pana posiadaniu przez co
    najmniej pół roku, a w wielu przypadkach przez kilka lub kilkanaście lat. Są to przedmioty
    unikatowe, często trudno dostępne na rynku pierwotnym, co dodatkowo potwierdza ich
    kolekcjonerski charakter.
    Uzyskiwane kwoty są niskie i nie wskazują na prowadzenie działalności gospodarczej
    Wartość sprzedaży w 2023 i 2024 roku była stosunkowo niewielka, a każda transakcja
    wiązała się z dodatkowymi kosztami, takimi jak prowizje platform, koszty wysyłki i
    pakowania. Sprzedaż odbywała się głównie w drobnych, pojedynczych transakcjach, co
    jest typowe dla osób wyprzedających prywatne zbiory, a nie prowadzących działalność
    gospodarczą.
    Podsumowanie
    W związku z powyższym uważa Pan, że sprzedaż kart kolekcjonerskich i autografów
    stanowi jedynie wyprzedaż prywatnej kolekcji, a nie działalność gospodarczą w
    rozumieniu obowiązujących przepisów. W konsekwencji uzyskane przychody powinny być
    traktowane jako przychód z odpłatnego zbycia rzeczy ruchomych, podlegający
    ewentualnemu opodatkowaniu wyłącznie w sytuacji, gdyby sprzedaż nastąpiła przed
    upływem 6 miesięcy od ich nabycia, co w moim przypadku nie ma miejsca.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Na podstawie art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1, 2 i 4-9.
    Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy to działalność, która ma
    następujące cechy:
    - jest działalnością zarobkową;
    - jest prowadzona w sposób zorganizowany i ciągły;
    - jest prowadzona we własnym imieniu.
    Działalność „zarobkowa” to działalność, której celem jest „zarabianie”, generowanie zysku,
    zapewnienie określonego dochodu. Sposób jej prowadzenia jest podporządkowany temu,
    aby osiągać jak najlepsze wyniki gospodarcze. Jednocześnie brak osiągnięcia celu, jakim
    jest realny zysk, nie oznacza, że prowadzona działalność nie miała charakteru
    zarobkowego. Istotny jest bowiem cel jej prowadzenia, a nie ostateczne efekty.
    Jednocześnie nie można utożsamiać „działalności zarobkowej” w rozumieniu ustawy z
    jakimkolwiek działaniem podatnika, które daje efekt zysku. W przepisie mowa jest bowiem
    o „działalności”, czyli nie o pojedynczych działaniach podatnika, ale zespole działań
    podejmowanych w określonym celu.
    Cecha „prowadzenia działalności w sposób zorganizowany i ciągły” nie oznacza
    konieczności spełnienia formalnych wymogów organizacji działalności (np. rejestracji
    urzędowej). Cecha ta odnosi się do faktycznego sposobu jej prowadzenia. I tak:
    - „zorganizowany” to będący efektem „organizowania”; „organizować” natomiast to
      „przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie”, albo „nadawać czemuś reguły,
      wprowadzać porządek” (Nowy Słownik Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe
      PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000);
    - „ciągłość” w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względną stałość jej
      wykonywania; kryterium „ciągłości” służy wyeliminowaniu z pojęcia działalności
      gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym.
    Jeżeli więc rozmiar, powtarzalność, zarobkowy charakter oraz sposób zorganizowania
    wskazują na znamiona działalności gospodarczej, to w takim przypadku zbycie rzeczy
    spełnia przesłanki uznania ich za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i winno zostać rozliczone na zasadach
    właściwych dla tej działalności.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są: odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Z tego przepisu wynika, że gdy sprzedaż rzeczy nie następuje w wykonywaniu działalności
    gospodarczej i jest dokonywana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w
    którym nastąpiło nabycie, wówczas stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z kolei kwota
    uzyskana ze sprzedaży rzeczy po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d tej
    ustawy nie generuje przychodu (dochodu) podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż rzeczy ruchomych po upływie 6
    miesięcy, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie, nie stanowi źródła
    przychodu.
    Z opisu sprawy wynika, że od 2007 roku zajmuje się Pan kolekcjonowaniem pamiątek
    sportowych. W 2014 roku skoncentrował się Pan na kolekcjonerstwie kart piłkarskich oraz
    autografów zawodników. Pana kolekcja opiera się głównie na oficjalnych kartach piłkarzy
    reprezentujących polskie i zagraniczne kluby oraz drużyny narodowe, a także na
    pozyskiwaniu ich autografów. Pana kolekcja przez lata podlegała ciągłej rozbudowie,
    udało się Panu zgromadzić kilka tysięcy unikatowych kart. Przedmioty te zostały nabyte w
    celach kolekcjonerskich, a nie z zamiarem dalszej odsprzedaży. Były częścią Pana
    prywatnej kolekcji, która przez lata była powiększana i modyfikowana. W 2023 roku, w
    związku z utratą pracy i brakiem stałego dochodu, postanowił Pan ograniczyć zakres
    swojej kolekcji. Zaczął Pan też prezentować swoją kolekcję w mediach społecznościowych:
    – x. Jako kolekcjoner poszukuje Pan brakujących kart do Pana zbioru, jednak w wielu
    przypadkach nie ma Pan możliwości zakupu pojedynczej sztuki – często musi Pan
    nabywać całe zestawy, z których tylko część przedmiotów Pana interesuje. W związku z
    tym oraz reorganizacją zbiorów postanowił Pan odsprzedać duplikaty oraz egzemplarze
    spoza Pana aktualnego zakresu zainteresowań, tak aby móc sfinansować zakup nowych
    kart do kolekcji. Od czerwca 2023 roku wystawia Pan na sprzedaż część Pana wieloletnich
    zbiorów za pośrednictwem platform x oraz sporadycznie x. Łącznie na sprzedaż
    przeznaczył Pan około 1 500 sztuk kart. Obecnie wystawionych jest niespełna 500 sztuk.
    Wszystkie karty, które Pan oferuje do sprzedaży, znajdują się w Pana posiadaniu od co
    najmniej pół roku, a wiele z nich od kilku lub kilkunastu lat.
    Skoro karty kolekcjonerskie i autografy, o których mowa we wniosku, były przez Pana
    nabywane z majątku prywatnego w celach hobbystycznych, a nie w ramach działalności
    gospodarczej, to ich zbycie z Pana kolekcji – w związku z wyprzedażą prywatnej kolekcji i
    reorganizacją zbiorów – nie będzie stanowić działalności gospodarczej, o której mowa w
    art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem sprzedaż tą należy rozpatrywać w świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, który to formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie
    innych rzeczy przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło
    nabycie, skutkuje powstaniem przychodu. Jak Pan wskazał, zbycie kart kolekcjonerskich i
    autografów nastąpi po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich
    nabycie – zatem zbycie to nie będzie stanowić źródła przychodów, a w konsekwencji nie
    będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Bez wpływu na Pana sprawę pozostaje sposób, w jaki sprzedaje Pan karty kolekcjonerskie
    i autografy, a zatem, czy jest to sprzedaż za pośrednictwem platform internetowych (x),
    czy sprzedaż bezpośrednia. Jeżeli jest to Pana prywatna sprzedaż rzeczy kolekcjonerskich,
    które ma Pan dłużej niż wskazany w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych termin i jest Pan to w stanie udowodnić, to taka
    sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Podsumowanie: dochód uzyskany ze sprzedaży kart kolekcjonerskich i autografów,
    stanowiących część Pana prywatnej kolekcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Fakt, że sprzedaż odbywa się za pośrednictwem
    platform internetowych (x), a nie w sposób bezpośredni, nie ma wpływu na kwalifikację
    tych transakcji jako działalności gospodarczej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    – stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia,
    – zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pierwsze pytanie. Natomiast wniosek w
    zakresie trzeciego i czwartego pytania podlega odrębnemu rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.