Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-461/09/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-08-06
Teza: Opodatkowanie w Polsce emerytury otrzymywanej z Włoch.
Słowa kluczowe: emerytura; obowiązek-obowiązek podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; Włochy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2009 r. (data wpływu 21 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Włoch - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Włoch.

Wezwaniem z dnia 9 lipca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy zwrócił się do Pana o uzupełnienie wniosku w zakresie wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego.

Pismem z dnia 15 lipca 2009 r. (data wpływu 17 lipca 2009 r.) uzupełniono wniosek w ww. zakresie.

W przedmiotowym wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Jest Pan obywatelem Włoch przebywającym w Polsce i zamieszkuje u żony, która jest Polką. Dopiero po śmierci rodziców, którymi opiekował się Pan we Włoszech mógł Pan wyjechać do kraju swojej żony tj. do Polski. Posiada Pan wydaną w Polsce kartę pobytu ważną do dnia 13 września 2010 r. Pobiera Pan emeryturę wypłacaną przez Instituto Nazionale Della Previdenzo Sociale – INPS – Sede Modena (odpowiednik polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Posiada Pan wszystkie formalności wymagane w Polsce. W wyniku dokonanych uzgodnień przez NFZ z ubezpieczycielem we Włoszech może Pan korzystać z pełnego zakresu świadczeń medycznych w Polsce. Emerytura otrzymywana z Włoch jest zwolniona z opodatkowania (z uwagi na jej niską wartość miesięczną). Od momentu ustalenia wymiaru świadczenia emerytalnego tj. od roku 1995 r. jest Pan zwolniony z opodatkowania z uwagi na jego bardzo niską kwotę tego świadczenia. Obecnie otrzymuje Pan emeryturę w wysokości 590,06 Euro miesięcznie. Przekazywana jest ona na konto w banku. W dniu 17 kwietnia 2009 r. otrzymał Pan informację o tym, że bank będzie pobierał podatek począwszy od świadczenia z dnia 2 marca 2009 r. W 2009 r. ma Pan miejsce zamieszkania w Polsce. We Włoszech mieszka córka z dwoma wnukami. Zarówno we Włoszech, jak i w Polsce nie posiada Pan samochodu ani żadnych nieruchomości. Jedynym źródłem utrzymania jest emerytura wypłacana z tytułu zatrudnienia w przeszłości we Włoszech w fabryce odzieżowej. W Polsce nie uzyskuje Pan żadnych dochodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy można uniknąć opodatkowania w Polsce emerytury otrzymywanej z Włoch?

Zdaniem Wnioskodawcy w Polsce przysługuje zwolnienie z zapłaty podatku z uwagi na zwolnienie z opodatkowania emerytury we Włoszech. Od momentu przyznania emerytury we Włoszech tj. od 1995 r. przez cały czas jest Pan tam zwolniony z płacenia podatku. Państwo włoskie pokrywa za Pana koszty świadczenia usług medycznych w Polsce. Tak więc państwo włoskie rekompensuje wydatki NFZ w pełnym zakresie świadczeń zdrowotnych. W tej sytuacji gdyby miał Pan płacić podatek od emerytury wypracowanej we Włoszech, która jest tam zwolniona z podatku oraz zważywszy na to, iż ta emerytura jest jedynym źródłem utrzymania rodziny byłoby to dla Pana bardzo niesprawiedliwe i krzywdzące – emerytura uległaby pomniejszeniu o ponad 100 Euro.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów z pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego lub stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia, oraz od innych dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tzw. ograniczony obowiązek podatkowy).

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W myśl art. 18 umowy z dnia 21 czerwca 1985 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989 r. Nr 62, poz.374) z zastrzeżeniem artykułu 19 ustęp 2, emerytury oraz inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej zatrudnienia w przeszłości będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ich odbiorca ma stałe miejsce zamieszkania.

Jak wynika z treści uzupełnienia wniosku, w 2009 r. ma Pan miejsce zamieszkania w Polsce. Z Włoch wyjechał Pan do Polski po śmierci rodziców, żeby móc zamieszkać tu z żoną Polką. Z tytułu zatrudnienia w przeszłości w fabryce odzieżowej otrzymuje Pan emeryturę wypłacaną przez Instituto Nazionale Della Previdenzo Sociale – INPS – Sede Modena (odpowiednik polskiego Zakładu Ubezpieczeń Społecznych).

Mając na uwadze opisany we wniosku i uzupełnieniu stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, iż emerytura otrzymywana przez Pana w 2009 r. z Włoch z tytułu zatrudnienia w przeszłości podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.