Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.994.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Obowiązki płatnika - z tytułu przekazania pracownikom upominków okolicznościowych.
Słowa kluczowe: emeryt; pracownik; płatnik; upominki
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca (dalej: „A.”, „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest (...), którego podstawowym
    przedmiotem działalności jest (...). Spółka jest polskim rezydentem podatkowym,

    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych oraz płatnikiem podatku
    dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 32 ustawy o PIT, na którym ciąży
    obowiązek obliczania i pobierania zaliczek na podatek dochodowy w trakcie roku.
    Spółka, w ramach niektórych świąt okolicznościowych, specjalnych okazji lub ważnych dla
    pracowników wydarzeń przekazuje pracownikom upominki w formie rzeczowej lub w
    formie środków pieniężnych (dalej: „Prezenty”).
    Wnioskodawca przekazuje lub planuje przekazywać Prezenty przykładowo w
    następujących sytuacjach:
        jubileusz pracy zawodowej - Prezent przekazywany jest pracownikowi, który w
        danym roku osiąga określony w latach staż pracy w Spółce;
        zawarcie związku małżeńskiego przez pracownika;
        narodziny dziecka pracownika lub przysposobienie dziecka przez pracownika;
        odejście pracownika z pracy na emeryturę;
        inne szczególne ważne dla pracownika okazje np. okrągły jubileusz.
    Spółka nie wyklucza przekazywania Prezentów również w przypadkach wyjątkowych dla
    pracowników okoliczności innych niż wymienione powyżej.
    Otrzymywanie tego rodzaju Prezentów przez pracowników nie wynika z zawartych z
    Wnioskodawcą umów o pracę, regulaminu pracy lub innych aktów wewnętrznych
    Wnioskodawcy. Obdarowany nie może dochodzić wydania przedmiotu Prezentu na
    podstawie żadnego stosunku prawnego ani roszczenia. Przekazywanie pracownikom
    Prezentu ma być formą gratulacji lub zwyczajowo przyjętym upominkiem, a nie
    elementem wynagrodzenia, do zapłaty którego zobowiązany jest Wnioskodawca na
    podstawie zawartej umowy o pracę. Wartość Prezentu nie jest związana ze stanowiskiem
    pracownika, jego wynagrodzeniem albo oceną jego pracy. Celem Wnioskodawcy jest
    sprawienie pracownikom przyjemności w ważnym dla nich dniu.
    Prezenty finansowane są ze środków obrotowych Wnioskodawcy.
    Decyzje o przyznaniu prezentu są każdorazowo podejmowane przez Zarząd Spółki, a w
    przypadku Prezentów przekazywanych Zarządowi przez Radę Nadzorczą.

## Pytanie

Czy wręczane przez Wnioskodawcę Prezenty z okazji wskazanych w stanie faktycznym lub
    zdarzeniu przyszłym będą stanowiły dla pracowników przychody ze stosunku pracy i czy w
    związku z powyższym, na Wnioskodawcy jako płatniku podatku dochodowego od osób
    fizycznych ciążył będzie obowiązek pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych zgodnie z art. 32 ustawy?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prezenty przekazywane okazjonalnie pracownikom nie będą
    stanowiły wynagrodzenia ze stosunku pracy i w związku z tym na Spółce nie będą ciążyły
    obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów
    podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn. W świetle z art. 9 ust. 1
    ustawy o PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju
    dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
    których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT źródłami przychodów są: stosunek
    służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej

    spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca
    nakładcza, emerytura lub renta.
    Z treści powyższych regulacji wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych
    zawartym w ustawie o PIT bądź, od których zaniechano poboru podatku lub w stosunku
    do których nie stosuje się ustawy o PIT a są one opodatkowane na podstawie innych
    ustaw.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, przychodami są natomiast otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    W świetle art. 12 ust. 1 ustawy o PIT, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych. Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o PIT wartość
    pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych
    przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców -
    jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności
    pracodawcy. Na mocy art. 12 ust. 3 ustawy o PIT wartość pieniężną innych nieodpłatnych
    świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art.
    11 ust. 2-2b.
    Art. 32 ust. 1 ustawy o PIT określa, że zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami
    prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są
    obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy
    od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, z pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
    ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
    nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Niezależnie od powyższego, w art. 2 ustawy o PIT przewidziane zostały sytuacje, w których
    uzyskanie korzyści majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje
    powstania obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród
    wyłączeń zawartych w tym przepisie, w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody
    podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn. Przepis ten dotyczy sytuacji
    podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został
    przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów wymienionych w art. 1
    ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Celem analizowanych regulacji jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie
    majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach
    (podatku PIT oraz podatku od spadków i darowizn), czego skutkiem byłoby podwójne
    opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.
    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2024 r. poz.
    1837 ze. zm.) podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne
    własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw
    majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizn.
    Umowa darowizny została zdefiniowana w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. -

    Kodeks cywilny [Dz. U. z 2024 r. poz. 1061, ze. zm.], w myśl którego przez umowę
    darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swojego majątku.
    W świetle art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy ciąży na
    nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Mając powyższe na uwadze, w celu ustalenia, czy Prezenty podlegają opodatkowaniu
    podatkiem PIT, kluczowe jest określenie, czy stanowią one darowiznę w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego. Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych
    przez pracowników od pracodawców została rozstrzygnięta przez Trybunał Konstytucyjny,
    w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny
    wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców
    można uznać za przychód w rozumieniu ustawy o PIT.
    „(...) jest oczywiste, że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać
    lecz także postać różnego rodzaju świadczeń, które - nawet nieujęte w umowie o pracę - w
    praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
    rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
    zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
    podlegającą ustawie z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r.,
    poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium odróżnienia świadczeń
    pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający opodatkowaniu dochód
    pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają. Kryterium tym musi być
    obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie pracownika, a jest tak wtedy, gdy
    stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść), którego efekt jest uchwytny w
    jego majątku”.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prezenty wskazane w stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym
    nie mogą stanowić nieodpłatnego świadczenia ze stosunku pracy ze względu na charakter
    czynności mającej na celu nieekwiwalentne i jednostronne obdarowanie pracowników, ze
    względu na wystąpienie określonych okoliczności. Prezenty przekazywane są
    pracownikom przez Wnioskodawcę jako forma gratulacji, podziękowania lub
    uhonorowania pracownika z okazji istotnego dla niego dnia, a nie forma dodatkowej
    gratyfikacji za rezultaty pracy. Stanowią one zatem darowiznę, a nie przychód ze stosunku
    pracy. Jak wskazano powyżej, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do
    bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Przedmiot darowizny nie będzie stanowił dodatkowego wynagrodzenia/premii dla
    pracownika za wykonywane obowiązki, za realizację szczególnych i ważnych
    przedsięwzięć, ani bonusu za pozostawanie w stosunku pracy. Pracownicy nie oczekują
    też tego rodzaju świadczeń od Wnioskodawcy w związku z ich zatrudnieniem. Darowizna
    jest formą gratulacji bądź podziękowań podejmowaną z inicjatywy Wnioskodawcy.
    Ewentualny dodatkowy efekt motywacyjny, który może wystąpić w związku z darowizną,
    choć pożądany, nie jest głównym celem Wnioskodawcy.
    Spółka zwraca uwagę, iż zaprezentowane przez nią stanowisko jest prezentowane przez
    organy podatkowe (por. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 29 sierpnia 2023 r. sygn. 0113- KDIPT2-2.4011.501.1.2023.1.AKU,
    interpretacji indywidualnej z 13 października 2023 r. sygn. 0111-KDIB2- 2.4015.99.2023.5.
    MM, , interpretacji indywidualnej z 14 lutego 2024, sygn. 0112-KDIL2-1.4011.39.2024.2.DJ,
    interpretacji indywidualnej z 23 lutego 2024 r. sygn. 0114-KDIP3-2.4011.1141.2023.1.JK3,
    interpretacji indywidualnej z 28 maja 2024 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.335.2024.1.KF).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy przysporzenie majątkowe po stronie pracownika
    wynikające z otrzymania Prezentów wskazanych w stanie faktycznym lub zdarzeniu
    przyszłym (otrzymanej darowizny), spełnia wszystkie przesłanki opodatkowania

    podatkiem od spadków i darowizn na mocy przepisów ustawy o podatku od spadków i
    darowizn. Zatem, z przedmiotowego tytułu na Wnioskodawcy jako płatniku, nie ciąży
    obowiązek pobierania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    - podatku.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów tej ustawy odrębnymi źródłami przychodów są m.in. określone w
    art. 10 ust. 1 pkt 1:
      Stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Użyty w ww. przepisie zwrot „w szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie
    przychodów stanowią katalog otwarty. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków
    pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika
    powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z
    pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Ponadto treść tego przepisu
    wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie wszystkie otrzymane
    przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są nimi bowiem nie
    tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej umowy o pracę, ale
    również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty,
    jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do
    przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość
    świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, że w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Na podmiocie dokonującym ww. świadczeń (pracodawcy) ciążą natomiast obowiązki
    płatnika, wynikające z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zgodnie z którym:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w ustawie o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, w art. 2, przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści
    majątkowej mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń wskazanych
    w tym przepisie w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały:
      Przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i darowizn.
    Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do
    zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny, na podstawie jednego z tytułów
    wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Jego rolą jest
    zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby
    powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach, czego skutkiem byłoby
    podwójne opodatkowanie tego samego przysporzenia majątkowego.

    Na mocy art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.
    Umowa darowizny zdefiniowana natomiast została w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), w myśl którego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że przekazują lub planują Państwo
    przekazywać Prezenty przykładowo w następujących sytuacjach: jubileusz pracy
    zawodowej - Prezent przekazywany jest pracownikowi, który w danym roku osiąga
    określony w latach staż pracy w Spółce; zawarcie związku małżeńskiego przez pracownika;
    narodziny dziecka pracownika lub przysposobienie dziecka przez pracownika; odejście
    pracownika z pracy na emeryturę; inne szczególne ważne dla pracownika okazje np.
    okrągły jubileusz. Otrzymywanie tego rodzaju Prezentów przez pracowników nie wynika z
    zawartych umów o pracę, regulaminu pracy lub innych aktów wewnętrznych.
    Obdarowany nie może dochodzić wydania przedmiotu Prezentu na podstawie żadnego
    stosunku prawnego ani roszczenia. Przekazywanie pracownikom Prezentu ma być formą
    gratulacji lub zwyczajowo przyjętym upominkiem, a nie elementem wynagrodzenia, do
    zapłaty którego zobowiązani jesteście Państwo na podstawie zawartej umowy o pracę.
    Wartość Prezentu nie jest związana ze stanowiskiem pracownika, jego wynagrodzeniem
    albo oceną jego pracy.
    Kwestia opodatkowania nieodpłatnych świadczeń otrzymywanych przez pracowników od
    pracodawców budziła wątpliwości po stronie pracowników oraz pracodawców i
    prowadziła do sporów interpretacyjnych. Orzecznictwo sądów administracyjnych w tej
    materii również było niejednolite. Zagadnienie to zostało ostatecznie rozstrzygnięte przez
    Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W wyroku tym
    Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie wszystkie świadczenia otrzymywane przez
    pracowników od pracodawców można uznać za przychód w rozumieniu ustawy.
      „W ocenie Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami)
      nie dokonują darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste,
      że wynagrodzenie za pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać lecz także
      postać różnego rodzaju świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w
      praktyce są postrzegane jako jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca
      rzeczywiście chce obdarować konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu
      zatrudnienia wręcza mu zegarek, wówczas korzyść tę należałoby potraktować jako
      podlegającą ustawie z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U.
      z 2016 r., poz. 205). A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi kryterium
      odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść podlegający
      opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie zwiększają.
      Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
      pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe
      (korzyść), którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, powołane przepisy prawa
    podatkowego oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13,
    uznać należy, że przekazywanie pracownikom Prezentów z różnych okazji wskazanych we
    wniosku, które – jak samo Państwo wskazujecie we wniosku – nie będą stanowić
    dodatkowej formy wynagrodzenia, lecz ich celem będzie sprawienie pracownikom
    przyjemności w ważnym dla nich dniu, co do zasady będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn.

    W konsekwencji, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wartość wręczonych pracownikom
    przez Spółkę Prezentów w okolicznościach wskazanych we wniosku, nie będzie stanowić
    dla nich przychodu ze stosunku pracy w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Zatem z ww. tytułu nie będą na Spółce ciążyć obowiązki płatnika związane
    z obliczeniem, pobraniem i odprowadzeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych na podstawie art. 32 ust. 1 ww. ustawy.
    Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy :
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że
    dotyczą on konkretnych indywidualnych spraw w określonym stanie faktycznym i w tej
    sprawie rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, zatem nie mogą przesądzać o
    niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.