Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.94.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu lokali wycofanych z
środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
majątek-majątek prywatny
najem
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z najmu lub dzierżawy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 czerwca 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 lutego 2025 r. (wpływ 21 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą przedsiębiorcy X.
    Przedmiotem przeważającej Pana działalności, który ujawniony został w Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej jest PKD 41.20.Z Roboty budowlane
    związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych. Poza tym,
    przedmiotem pozostałej Pana działalności są: PKD 68.20.Z, Wynajem i zarządzanie
    nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, PKD 41.10.Z Realizacja projektów
    budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków, PKD 43.11.Z Rozbiórka i burzenie
    obiektów budowlanych, PKD 43.12.Z Przygotowanie terenu pod budowę, PKD43.13.Z
    Wykonywanie wykopów i wierceń geologiczno-inżynierskich, PKD 43.21 .Z Wykonywanie
    instalacji elektrycznych, PKD 43.22.Z Wykonywanie instalacji wodno-kanalizacyjnych,
    cieplnych, gazowych i klimatyzacyjnych, PKD 43.29.Z Wykonywanie pozostałych instalacji
    budowlanych, PKD 43.31.Z Tynkowanie, PKD 43.32.Z Zakładanie stolarki budowlanej, PKD
    43.33.Z Posadzkarstwo; tapetowanie i oblicowywanie ścian, PKD43.34.Z Malowanie i
    szklenie, PKD 43.39.Z Wykonywanie pozostałych robót budowlanych wykończeniowych,
    PKD 43.91.Z Wykonywanie konstrukcji i pokryć dachowych, PKD 43.99.Z Pozostałe
    specjalistyczne roboty budowlane, gdzie indziej niesklasyfikowane, PKD 71.12.Z
    Działalność w zakresie inżynierii i związane z nią doradztwo techniczne, PKD 81.22.Z
    Specjalistyczne sprzątanie budynków i obiektów przemysłowych, PKD 81.29.Z Pozostałe
    sprzątanie, PKD 81.30.Z Działalność usługowa związana z zagospodarowaniem terenów
    zieleni.
    Przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej opodatkowuje Pan podatkiem
    liniowym na podstawie art. 30c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Aktualnie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wynajmuje Pan na zasadach
    najmu długoterminowego 5 lokali mieszkalnych, komórkę oraz 3 miejsca postojowe
    przynależne do części lokali mieszkalnych. Część lokali mieszkalnych stanowią środki
    trwałe działalności gospodarczej. W najbliższym czasie zamierza Pan przesunąć składniki
    majątku firmowego, tj. lokali mieszkalnych wraz z przynależnymi miejscami postojowymi
    oraz komórką z działalności gospodarczej do majątku prywatnego, nie rezygnując z
    dalszego najmu lokali mieszkalnych wraz z przynależnymi miejscami postojowymi i
    komórką. Decyzja o przeniesieniu składników majątku z działalności do majątku
    prywatnego spowodowana jest faktem, iż w ciągu kilku najbliższych miesięcy planuje
    wycofać się z aktywnego prowadzenia działalności gospodarczej w przedmiocie wynajmu
    nieruchomości.
    Od dnia wycofania ww. składników majątku z działalności gospodarczej do majątku
    prywatnego zamierza Pan wykorzystywać mieszkania wraz z przynależnymi miejscami
    postojowymi i komórką wyłącznie w ramach „najmu prywatnego". Po przeniesieniu do
    majątku prywatnego ww. składników zawarte zostaną nowe umowy najmu tych
    nieruchomości, tj. poza pozarolniczą działalnością gospodarczą.
    Głównym celem otrzymywanych przez Pana przychodów z wynajmu prywatnego nie
    będzie cel zarobkowy. Dochody mają w głównej mierze zapobiegać stratom wynikającym z
    kosztów utrzymania nieruchomości (deprecjacja, czynsz, media) oraz naturalnej utraty
    wartości.
    Najem przedmiotowych nieruchomości w ramach najmu prywatnego będzie różnił się od
    najmu wykonywanego uprzednio w ramach prowadzonej działalności gospodarczej
    stopniem zorganizowania i Pana aktywnością w zakresie oferowania mieszkań na
    wynajem, tzn. w ramach najmu prywatnego ograniczy Pan aktywność do minimum.
    Działania związane z wynajmem prywatnym nie będą miały charakteru zawodowego, lecz
    amatorski, z zastrzeżeniem jednak, że przedmiot najmu skierowany będzie do osób
    dotychczas wynajmujących lub osób oczekujących na zwolnienie mieszkań na wynajem.
    Czynności wynajmu nieruchomości, nie będą przez Pana wykonywane w sposób określony
    w definicji wynikającej z art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i

    ciągły, czyli w sposób stały, profesjonalny, systematyczny i uporządkowany, który wiąże się
    z planowanym charakterem działań i realizacją poszczególnych zamierzeń, celem
    uzyskania pożytków z najmu. Najem ten będzie realizowany w sposób nieodbiegający
    istotnie od normalnego wykonywania prawa własności. Wynajem prywatny w istocie
    podlegać będzie na pobieraniu pożytków cywilnych z nieruchomości stanowiącej własność
    wynajmującego, od z góry określonego Najemcy.

## Pytanie

Czy przychody z najmu lokali mieszkalnych wraz z przynależnymi miejscami postojowymi i
    komórką będących składnikami majątku osobistego, (po wycofaniu ich z ewidencji
    środków trwałych w prowadzonej działalności gospodarczej i przesunięciu do majątku
    prywatnego) należy kwalifikować jako pochodzące ze źródła przychodów określonego w
    art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - tzw. „najem
    prywatny"?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, przyszły przychód osiągany z wynajmowanych składników majątku
    prywatnego, tj. lokali mieszkalnych wraz z przynależnymi do nich miejscami postojowymi i
    komórką, (po wycofaniu ich z ewidencji środków trwałych w prowadzonej działalności
    gospodarczej i przesunięciu do majątku prywatnego), należy kwalifikować jako
    pochodzący ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych - najem prywatny.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, przez umowę najmu
    wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub
    nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: ustawy
    PIT), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa PIT wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów
    z poszczególnych źródeł. Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami
    przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:
        pozarolnicza działalność gospodarcza,
        najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
        rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
        prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
        związanych z działalnością gospodarczą.
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy PIT. Zgodnie
    z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność
    zarobkową:
        wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy PIT.

    Natomiast zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy PIT, z zakresu przedmiotowego pozarolniczej
    działalności gospodarczej wykluczone zostały czynności, jeżeli łącznie spełnione są
    następujące warunki:
    1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
    2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności;
    3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:
        zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy PIT
        pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
        nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy PIT
        oraz,
    - wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
    przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy PIT
    Przy czym, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze,
    składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww.
    ustawy PIT).
    Ww. przepis harmonizuje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT, dotyczącym źródła
    przychodu, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z
    działalnością gospodarczą.
    Zgodnie zaś z art. 9a ust. 6 ustawy o PIT dochody osiągane przez podatników ze źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku
    dochodowym. Z kolei zgodnie z ustawą o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (dalej: uRyczałt) ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust.
    1a, do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.
    Z przytoczonych przepisów wynika, iż najem nieruchomości można wykonywać:
    1. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    2. albo w ramach tzw. prywatnego najmu.
    Aby ustalić czy przychody z najmu są przychodami z działalności czy przychodami z najmu
    „prywatnego" kluczowe jest ustalenie charakteru najmu.
    Ustawodawca nie limituje ilości oddawanych nieruchomości na wynajem (ani ich
    charakteru np. komercyjne, mieszkaniowe), do którego to limitu najem uważa się za
    najem prywatny, a powyżej którego już za działalność. W związku z tym w każdym
    przypadku o właściwej kwalifikacji przychodu zadecydować musi całokształt ustaleń
    faktycznych, w tym dotyczących zjawisk poprzedzających i towarzyszących działaniom
    podatnika.

    Powyższe znajduje potwierdzenie w odpowiedzi z dnia 17 grudnia 2014 r. podsekretarza
    stanu w Ministerstwie Finansów na interpelację nr 29455 w sprawie opodatkowania
    umów najmu i dzierżawy. Z odpowiedzi tej wynika, że „istnieje podobieństwo między
    świadczeniem usług najmu lub dzierżawy w ramach działalności gospodarczej a
    uzyskiwaniem przychodów z tytułu umów najmu lub dzierżawy poza działalnością
    gospodarczą. Dlatego prawidłowa kwalifikacja tego rodzaju przychodów do źródła
    przychodów może być dokonana tylko w konkretnym stanie faktycznym. Konieczna jest
    każdorazowa analiza indywidualnej sprawy oraz okoliczności, w jakich uzyskiwane są
    przychody z tytułu umów najmu lub dzierżawy. Takiej analizy powinien dokonać sam
    podatnik, ponieważ to podatnik najlepiej wie, czy źródłem uzyskiwanych przez niego
    przychodów jest najem lub dzierżawa czy działalność gospodarcza, której przedmiotem są
    usługi najmu lub dzierżawy".
    Ustalając charakter najmu w celu zakwalifikowania przychodu z najmu do właściwego
    źródła przychodu, Pana zdaniem, należy dokonać weryfikacji czy najem, który zamierza
    Pan prowadzić po przesunięciu składników do majątku prywatnego spełnia ustawową
    definicję działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 5a ust. 6 ustawy PIT działalność gospodarcza oznacza działalność
    zarobkową, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
    zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1,2 i 4-9.
    Zamierza Pan osiągnąć zysk z wynajmu, czyli nadwyżkę przychodów nad wydatkami.
    Prowadzenie działalności zarobkowej jednakże nie przesądza o przypisaniu przychodu z
    tej operacji do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT.
    Ustawa wymaga spełnienia wszystkich przesłanek określonych w art. 5a ust 6 ustawy PIT.
    Pana zdaniem, aktywność jaką jest wynajem prywatny lokali mieszkalnych nie spełnia
    cechy „zorganizowania". Zorganizowanie to podejmowanie czynności o charakterze
    profesjonalnym, w ramach wyodrębnionej struktury. Nie zamierza Pan podejmować
    takich czynności.
    Uważa Pan, że czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn.
    mających na celu prawidłowe gospodarowanie majątkiem prywatnym nie dają podstawy
    kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy PIT.
    Uważa Pan, iż działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność składników
    majątkowych, wykazują cechy zorganizowania i ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy PIT tylko wtedy, gdy podejmowane przez niego czynności, związane z
    zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, istotnie odbiegają od
    normalnego wykonywania prawa własności.
    Charakter najmu prywatnego, który zamierza Pan prowadzić nie spełnia wszystkich
    przesłanek definicji działalności gospodarczej określonych w art. art. 5a ust. 6 ustawy PIT.
    Wobec tego otrzymywany przez Pana przychód należy kwalifikować jako pochodzące ze
    źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy PIT - tzw. „najem prywatny".
    Niewłaściwym działaniem byłoby kwalifikowanie przychodu z najmu do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy PIT.
    Ponadto, podkreśla Pan znaczenie uchwały NSA w składzie siedmiu sędziów 4 maja 2021
    r., sygn. akt - II FPS 1/21. W treści tej uchwały NSA stwierdził, „iż kluczowym dla
    zakwalifikowania przychodu do określonego źródła jest zamiar (decyzja) podatnika
    ujawniony np. poprzez wprowadzenie lub niewprowadzenie wynajmowanego lokalu lub
    budynku do majątku związanego z wykonywaniem działalności gospodarczej".
    W podobnym tonie wypowiedział się WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 28 czerwca 2017 r.,
    sygn. akt I SA/Gd 727/17 uznając iż „decydującym dla rozróżnienia pomiędzy najmem
    rzeczy w ramach zarządu majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą (tzw.

    „prywatny najem") a najmem rzeczy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest
    zamiar samego podatnika".
    Przedstawione stanowisko zostało potwierdzone również w uchwale składu sędziów całej
    Izby Finansowej z dnia 21 października 2013 r., sygn. akt II FPS 1/13 gdzie sędziowie
    „uznali, iż jeżeli przychód może być zakwalifikowany do dwóch konkurencyjnych źródeł to
    sam podatnik ma prawo zakwalifikować przychód do źródła".

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłami przychodów są :
      pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
      najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową
      wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu,
      rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu
      rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu
      bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane
      przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10
      ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.
    Ponadto, zgodnie z art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
        3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z powyższych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim
    jest pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:

        zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej
        ustawy pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością
        gospodarczą,
        nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ustawy, oraz
        wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
        przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
        fizycznych.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Jak wskazano wyżej, aby daną działalność uznać za działalność gospodarczą musi ona być
    prowadzona we własnym imieniu i łącznie spełniać warunki:
        celu zarobkowego,
        ciągłości,
        zorganizowanego charakteru.
    Działalność zarobkowa to działalność taka, która daje możliwość wygenerowania zysku i
    ma na celu zapewnienie określonego dochodu. Jednak nawet ewentualna strata będąca
    wynikiem działalności nastawionej na zysk nie pozbawia jej takiego charakteru, gdyż
    istotny jest tu sam zamiar osiągnięcia dochodu. Zarobkowego charakteru nie mają
    natomiast czynności nastawione wyłącznie na zaspokojenie własnych potrzeb osoby,
    która je podejmuje.
    Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej
    wykonywania. Wiąże się z planowym charakterem działań i realizacją w sposób ciągły
    zamierzeń ukierunkowanych na osiąganie i zwiększanie zysków. Przesłanki ciągłości nie
    należy rozumieć jako konieczności wykonywania działalności bez przerwy – do jej
    zachowania wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikała intencja
    powtarzania określonego zespołu konkretnych czynności w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Prowadzenie działalności w sposób zorganizowany oznacza działanie metodyczne,
    systematyczne, uporządkowane, przebiegające według planu, przy udziale specjalnie
    dobranych środków służących uzyskaniu dochodu. O takim zorganizowaniu mogą
    świadczyć (chociaż nie są decydujące) także niektóre czynności, jak na przykład
    wyodrębnienie pewnych składników materialnych lub niematerialnych służących danej
    działalności, dopełnienie obowiązków formalnych w zakresie zarejestrowania
    przedsiębiorcy, współpraca z podmiotami profesjonalnymi, świadczenie dodatkowych
    usług.
    Wskazane wyżej przesłanki w każdym przypadku należy rozważyć indywidualnie, mając na
    względzie całokształt okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania
    podejmowane przez podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy
    stanu faktycznego.
    W tym miejscu wskazać należy na Uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego podjętą w
    składzie siedmiu sędziów z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 1/21, w której wskazano:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem. (...)

      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest zatem kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem
      sytuacja, w której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do
      kategorii „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.
    Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przepisy
    prawne w tym zakresie, planowane przez Pana wycofanie nieruchomości (lokali
    mieszkalnych wraz z przynależnymi miejscami postojowymi i komórką) z ewidencji
    środków trwałych wykorzystywanych do prowadzenia działalności gospodarczej i
    następnie wynajmowanie ich jako osoba fizyczna w ramach majątku prywatnego,
    spowoduje, że przedmiotem najmu nie będą składniki majątku związane z działalnością
    gospodarczą. Zatem najem tych nieruchomości (lokali mieszkalnych wraz z przynależnymi
    miejscami postojowymi i komórką) będzie stanowić źródło przychodów, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane zostały w przepisach ustawy z dnia 20
    listopada 1998 r. O zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).
    W świetle art. 2 ust. 1a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie natomiast z art. 6 ust. 1a tej ustawy:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają otrzymane
      lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
      pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
      świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
      dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b ustawy
      o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100
      000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu
      przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności oraz powołane przepisy, skoro
    nieruchomości (lokale mieszkalne wraz z przynależnymi miejscami postojowymi i
    komórką) nie będą przez Pana wynajmowane w ramach działalności gospodarczej, to
    wynajem ten stanowić będzie źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tzw. najem prywatny). Tym samym
    przychody, jakie Pan uzyska ze wskazanego źródła będą podlegać opodatkowaniu na
    zasadach określonych w art. 2 ust. 1a oraz art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

    Zatem Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).

    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.