Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.431.2025.2.PR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-01
Teza: Ulga mieszkaniowa w związku z przeznaczeniem środków
uzyskanych ze sprzedaży mieszkania na spłatę kredytu
udzielonego na zakup tego mieszkania oraz na wkład własny
na zakup innego mieszkania.
Słowa kluczowe: delegacja
delegacja-delegacja służbowa
mieszkanie
ulga
ulga-ulga mieszkaniowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
1

Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 30a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismami z 9 lipca 2025 r. i 13 sierpnia 2025 r. (wpływ 13
    sierpnia 2025 r.) oraz z 9 lipca 2025 r. (wpływ 19 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W lutym 2019 r., jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej, zakupiła
    Pani mieszkanie na rynku pierwotnym w A („Mieszkanie I”), w inwestycji będącej w trakcie
    budowy. Zakup sfinansowała Pani częściowo kredytem hipotecznym.
    W momencie zakupu była Pani singielką, mieszkała w wynajmowanym pokoju i pracowała
    w A. Zakupu dokonała Pani w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych –
    uznała Pani, że ze względu na niskie stopy procentowe i rosnące ceny najmu, lepszym
    rozwiązaniem ekonomicznym będzie nabycie mieszkania na kredyt hipoteczny, którego
    rata była porównywalna z opłatami za najem.
    Budowa zakończyła się w lipcu 2020 r., a prace wykończeniowe w Mieszkaniu I – we
    wrześniu 2020 r. Do tego czasu zmieniła się jednak Pani sytuacja osobista – poznała Pani i
    wspólnie zamieszkiwała z partnerem w B (początkowo w mieszkaniu wynajmowanym).
    Mieszkanie I było użytkowane przez Panią i Pani partnera podczas delegacji zawodowych
    w A (pracowaliście Państwo w firmach z siedzibą w tym mieście), a ze względu na
    pandemię i niepewną sytuację rynkową, pozostawiła Pani sobie możliwość powrotu do A –
    również z uwagi na obawy o trwałość związku oraz stabilność zatrudnienia (pracowała
    Pani wtedy w (...), szczególnie dotkniętej skutkami COVID-19).
    W marcu 2021 r. podjęła Pani zatrudnienie w nowej firmie w B, co wykluczyło konieczność
    delegacji do A. Od lutego 2021 r. mieszkanie zaczęło być wynajmowane osobom trzecim.
    W sierpniu 2022 r. wyszła Pani za mąż i wraz z mężem kupiliście wspólne mieszkanie w B.
    Niestety, w sierpniu 2024 r. rozstała się Pani z mężem i w maju 2025 r. doszło do rozwodu,
    co zmusiło Panią do zmiany planów życiowych i decyzji o sprzedaży obu posiadanych
    nieruchomości, w tym Mieszkania I.
    Mieszkanie I zostało sprzedane w grudniu 2024 r., na sprzedaży został wygenerowany
    dochód, o którym mowa w art. 30e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    („PIT”). Wszystkie środki uzyskane ze zbycia Mieszkania I przeznaczyła Pani następnie na
    spłatę kredytu (kwota główna plus odsetki) zaciągniętego w przeszłości na zakup

    Mieszkania I oraz na wkład własny na zakup mieszkania w B („Mieszkanie II”). Wkład
    własny Mieszkania II stanowił wydatek na własne cele mieszkaniowe w rozumieniu art. 21
    ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT; obecnie jest Pani już właścicielką Mieszkania II i w nim mieszka.
    W piśmie z 13 sierpnia 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzieliła Pani
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), ma Pani
    nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak.
    2. Czy prowadziła/prowadzi Pani działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    W przypadku odpowiedzi twierdzącej proszę wskazać, czy sprzedaż mieszkań
    wskazanych we wniosku nastąpiła w ramach wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie.
    3. Przez ile dokładnie dni w miesiącu w okresie od września 2020 r. do lutego 2021 r.
    użytkowała Pani Mieszkanie I w A w Pani celach prywatnych podczas delegacji
    zawodowych? W jaki sposób realizowała Pani własne cele mieszkaniowe w Mieszkaniu I
    w A (proszę szczegółowo opisać)?
    Odpowiedź: W okresie od września 2020 r. do lutego 2021 r. Mieszkanie I w A było przez
    Panią użytkowane w swoich własnych celach mieszkaniowych od 3 do 8 dni na miesiąc.
    Były to pobyty związane z wykonywaniem obowiązków służbowych w A, kiedy to
    przebywała Pani w mieszkaniu w czasie delegacji zawodowych.
    Własne cele mieszkaniowe realizowała Pani w Mieszkaniu I w ten sposób, że:
    - mieszkanie stanowiło dla Pani miejsce stałego zakwaterowania podczas Pani pobytu w A,
    - w mieszkaniu nocowała Pani, przygotowywała podstawowe posiłki, przechowywała swoje
      rzeczy osobiste i odzież,
    - korzystała Pani z mieszkania jak z domu – odpoczywała, spędzała czas wolny,
      przygotowywała się do pracy,
    - w czasie Pani nieobecności pozostawało w Pani dyspozycji.
    Mieszkanie I w A nie było w tym czasie wynajmowane. Pełniło ono funkcję Pani
    prywatnego miejsca pobytu w okresach, gdy z uwagi na obowiązki zawodowe przebywała
    Pani w A.
    4. W odniesieniu do kredytu, o którym mowa we wniosku, proszę wskazać:
      a) kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) został zaciągnięty ww.
        kredyt?
      b) kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) został spłacony ww.
        kredyt?
      c) czy został on zaciągnięty w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
        kredytowej, mających siedzibę w Polsce, innym państwie członkowskim Unii
        Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru
        Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
      d) czy w umowie kredytowej został określony cel, na jaki został on zaciągnięty, jeżeli
        tak, to jaki cel wynikał z tej umowy?
      e) czy była Pani stroną umowy kredytowej i odpowiadała Pani za spłatę ww. kredytu
        solidarnie, a więc do pełnej wysokości?
    Odpowiedź:

    a) (...) kwietnia 2019 r.
    b) (...) grudnia 2024 r.
    c) Tak, w (...)
    d) Tak, był to kredyt hipoteczny na lokal mieszkalny ze wskazaniem jego adresu.
    e) Tak, była Pani jedynym kredytobiorcą.
    5. Kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) zakupiła Pani Mieszkanie II w B,
    o którym mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Zakupiła Pani Mieszkanie II w B (...) kwietnia 2025 r.
    6. Kiedy (proszę o wskazanie dokładnej daty – dd-mm-rrrr) dokonała Pani wpłaty wkładu
    własnego na zakup Mieszkania II w B?
    Odpowiedź: Wpłata wkładu własnego na zakup Mieszkania II odbyła się w dwóch
    częściach. Pierwszą część wkładu własnego w wysokości (...) zł wpłaciła Pani po podpisaniu
    „Przedwstępnej umowy sprzedaży nieruchomości” (...) lutego 2025 r. Drugą część wkładu
    własnego w wysokości (...) zł wpłaciła Pani po podpisaniu Umowy sprzedaży oraz
    oświadczenia o ustanowieniu hipoteki (...) kwietnia 2025 r.

## Pytanie

Czy cały dochód osiągnięty ze sprzedaży Mieszkania I korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, cały dochód osiągnięty ze sprzedaży Mieszkania I korzysta ze zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    Uzasadnienie
    Cały przychód uzyskany ze zbycia Mieszkania I przeznaczyła Pani na (i) spłatę kredytu
    zaciągniętego w przeszłości na zakup Mieszkania, oraz (ii) wkład własny na zakup
    Mieszkania II na własne cele mieszkaniowe.
    Pani zdaniem, nie tylko wydatek (ii), ale także wydatek (i) stanowił wydatek na własne cele
    mieszkaniowe w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT. Jest tak z tego względu, że
    Mieszkanie I kupowała Pani z intencją zaspokojenia własnych celów mieszkaniowych.
    Chciałaby Pani podkreślić, że:
    · W momencie zakupu Mieszkania I była Pani osobą samotną, wynajmującą pokój, a ten
      zakup miał na celu zapewnienie Pani samodzielnego mieszkania (było to Pani pierwsze
      własne mieszkanie). Mieszkanie I zostało kupione (jako alternatywa dla najmu) z
      powodu stabilności zatrudnienia i dostępności kredytu.
    · To, że finalnie zamieszkała Pani z partnerem w innej lokalizacji (a w grudniu 2024 r.
      sprzedała Pani Mieszkanie I), było skutkiem okoliczności, które wystąpiły już po zakupie
      Mieszkania I. Powyższe okoliczności nie zmieniają tego, że kupowała Pani Mieszkanie I
      z intencją zamieszkania w nim.
    · Mieszkanie I było użytkowane przez Panią w celach prywatnych w trakcie delegacji do A,
      a nie od razu wynajmowane. Na wynajem Mieszkania I zdecydowała się Pani dopiero
      wtedy, gdy zniknęła potrzeba używania go w delegacjach – tj. po zmianie pracy w 2021
      r.
    · Posiadała Pani Mieszkanie I jako zabezpieczenie na wypadek powrotu do A – co świadczy
      o jego mieszkaniowym charakterze, nie inwestycyjnym.

    · Sprzedaż Mieszkania I była podyktowana zmianą sytuacji osobistej i koniecznością
      ustabilizowania sytuacji życiowej po rozwodzie.
    Z powyższych względów uważa Pani, że spłata kredytu zaciągniętego na zakup Mieszkania
    I stanowi wydatek na własne cele mieszkaniowe (tak samo jak wkład własny na zakup
    Mieszkania II), a cały dochód ze sprzedaży Mieszkania I korzysta ze zwolnienia, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z kolei, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, jeżeli następuje odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.

    Z opisu sprawy wynika, że w lutym 2019 r. zakupiła Pani Mieszkanie I w A, natomiast w
    grudniu 2024 r. dokonała Pani sprzedaży tego mieszkania.
    Zatem sprzedaż Mieszkania I – z uwagi na fakt, że nie minął pięcioletni okres, o którym
    mowa w wyżej cytowanym art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – stanowi dla Pani źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na
    podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedanego Mieszkania I należy
    wskazać, co następuje:
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Na podstawie art. 30e ust. 2 powołanej ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 19 ust. 3 cyt. ustawy:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się
      na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego
      samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia
      zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę
    zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia,
    zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się
    wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja
    sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z
    tą czynnością, np. koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,
    prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z
    zamiarem sprzedaży nieruchomości). Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Według art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.

    Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której
    podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena,
    jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość, niezależnie od tego, czy zakup ten był
    sfinansowany kredytem bankowym, czy też środki na jej zakup pochodzą z oszczędności
    nabywcy, koszty wytworzenia i koszty nakładów. Koszty nabycia nieruchomości obejmują
    nie tylko cenę zakupu, ale również inne wydatki związane z tym nabyciem, np. wydatki
    notarialne związane ze sporządzeniem aktu notarialnego nabycia nieruchomości, koszty
    sądowe w postępowaniu wieczystoksięgowym (wpis prawa własności), oraz podatek od
    czynności cywilnoprawnych – pod warunkiem, że w istocie nabywca takie wydatki poniósł.
    Art. 22 ust. 6e cyt. ustawy stanowi, że:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na podstawie art. 30e ust. 5 powołanej ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 45 ust. 1a pkt 3 cyt. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych przychodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ww. ustawy wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,

      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu
        (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b
      – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Stosownie do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 30 cyt. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Na podstawie art. 21 ust. 30a powołanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę kredytu
      (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
      zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt
      1, w tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków
      uwzględnionych w kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o

      którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem
      (pożyczką).
    W konsekwencji, korzystanie ze zwolnienia od podatku jest możliwe wyłącznie w sytuacji,
    gdy spełnione są wszelkie przesłanki określone w przepisie stanowiącym podstawę
    prawną danej preferencji. W przypadku niewypełnienia warunków określonych w wyżej
    cytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    podatnik traci prawo do ulgi i jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego.
    Rozstrzygając zatem o prawie do zwolnienia z opodatkowania należy pamiętać, że zawarty
    w art. 21 ust. 25 ustawy katalog wydatków uprawniających do zwolnienia ma charakter
    zamknięty i w związku z tym tylko wydatkowanie środków na realizację celów w nim
    wskazanych pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania. Inne wydatki niż
    wymienione w tym katalogu nie uprawniają do skorzystania z powyższego zwolnienia.
    Ponadto należy zauważyć, że wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od
    konstytucyjnej zasady równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy
    uregulowanymi w przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z
    których podatnik ma prawo, a nie obowiązek skorzystania. Zatem oceniając ciążące na
    nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy zwolnienia podatkowego należy
    dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego daną ulgę czy zwolnienie. W
    związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt
    131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga również kwestia, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień
    podatkowych wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przez podatnika przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie przewiduje ściśle określonego sposobu
    dokumentowania wydatku poniesionego na cele określone w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Jednakże, w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, skoro podatnik
    zamierza skorzystać ze zwolnienia powinien liczyć się z koniecznością wykazania faktu
    wydatkowania środków ze sprzedaży nieruchomości na cele mieszkaniowe. Organ
    podatkowy dla celów podatkowych, weryfikując możliwość skorzystania ze zwolnienia
    podatkowego, uprawniony jest żądać od podatników udokumentowania poniesienia
    wydatków poprzez przedłożenie rzetelnych i wiarygodnych dowodów, z których w sposób
    niebudzący żadnych wątpliwości będzie wynikało kto, kiedy i jaki wydatek poniósł, czyli np.
    czy środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania faktycznie wydatkowane zostały przez
    podatnika na własne cele mieszkaniowe.
    Należy zauważyć, że z wykładni językowej przytoczonych wyżej przepisów, a w
    szczególności z zawartego w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy sformułowania: „(...) wolne
    od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości (...), jeżeli
    począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej
    nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele
    mieszkaniowe (...)” wynika, że podstawową okolicznością decydującą o stosowaniu
    powyższego zwolnienia jest przeznaczenie w określonym czasie przychodów uzyskanych
    ze sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych na własne cele mieszkaniowe. Innymi
    słowy ważny jest moment uzyskania przychodu i poniesienia wydatku. Termin do
    wydatkowania środków rozpoczyna się bowiem począwszy od dnia sprzedaży a kończy z
    upływem trzech lat liczonych od końca roku, w którym miała miejsce sprzedaż
    nieruchomości lub praw. Środki przeznaczone na ww. cele mieszkaniowe muszą
    bezwzględnie pochodzić ze sprzedaży nieruchomości lub praw.

    Ponadto treść art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wskazuje, że oprócz czasu, w którym przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości ma
    zostać wydatkowany, istotny jest również cel, na który został wydatkowany. Ustawodawca
    w art. 21 ust. 25 ww. ustawy zawarł katalog wydatków stanowiących „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 cyt. ustawy. Katalog
    tych wydatków – jak już wyżej wyjaśniono – ma charakter zamknięty, jest to wyliczenie
    enumeratywne. Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób
    jednoznaczny wskazał realizację celów mieszkaniowych, które pozwalają na skorzystanie
    ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    Ze zwolnienia tego wypływa daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu „własne
    cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową. Tak
    więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy zwolnienie od podatku dochodowego w
    zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb
    mieszkaniowych podatnika, a nie lokata kapitału lub zdobywanie źródła zarobkowania
    bądź zapewnienie dachu nad głową innym osobom niż podatnik. Wyraz „mieszkaniowe” w
    wyrażeniu „własne cele mieszkaniowe” należy odnosić podmiotowo do zamiaru
    zamieszkiwania związanego z różnymi sposobami wydatkowania przychodu, a nie do
    wydatkowania przychodu w znaczeniu jedynie przedmiotowym.
    Zamiarem ustawodawcy tworzącego zwolnienie przedmiotowe w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych było zachęcanie podatników do
    nabywania w miejsce zbywanych praw majątkowych czy nieruchomości, innych
    nieruchomości lub praw przeznaczonych do zaspokajania ich indywidualnych potrzeb
    mieszkaniowych. U podstaw omawianego zwolnienia legło założenie, że nie powinny być
    opodatkowane środki wydane na realizację własnego celu mieszkaniowego. Powyższe
    wnioski wynikają wprost z brzmienia przepisu normującego powyższe zwolnienie.
    Z opisu sprawy wynika, że zakup w lutym 2019 r. Mieszkania I w A sfinansowała Pani
    częściowo kredytem hipotecznym, który został zaciągnięty (...) kwietnia 2019 r. w banku
    (...) Był to kredyt hipoteczny na lokal mieszkalny ze wskazaniem jego adresu, była Pani
    jedynym kredytobiorcą. W momencie zakupu była Pani singielką, mieszkała w
    wynajmowanym pokoju i pracowała w A. Zakupu dokonała Pani w celu zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych – uznała Pani, że ze względu na niskie stopy
    procentowe i rosnące ceny najmu, lepszym rozwiązaniem ekonomicznym będzie nabycie
    mieszkania na kredyt hipoteczny, którego rata była porównywalna z opłatami za najem.
    Budowa zakończyła się w lipcu 2020 r., a prace wykończeniowe w Mieszkaniu I – we
    wrześniu 2020 r. Do tego czasu zmieniła się jednak Pani sytuacja osobista – poznała Pani i
    wspólnie zamieszkiwała z partnerem w B (początkowo w mieszkaniu wynajmowanym).
    Mieszkanie I było użytkowane przez Panią i Pani partnera podczas delegacji zawodowych
    w A (pracowaliście Państwo w firmach z siedzibą w tym mieście), a ze względu na
    pandemię i niepewną sytuację rynkową, pozostawiła Pani sobie możliwość powrotu do A –
    również z uwagi na obawy o trwałość związku oraz stabilność zatrudnienia (pracowała
    Pani wtedy w (...), szczególnie dotkniętej skutkami COVID-19). W sierpniu 2022 r. wyszła
    Pani za mąż i wraz z mężem kupiliście wspólne mieszkanie w B. Niestety, w sierpniu 2024
    r. rozstała się Pani z mężem i w maju 2025 r. doszło do rozwodu, co zmusiło Panią do
    zmiany planów życiowych i decyzji o sprzedaży obu posiadanych nieruchomości, w tym
    Mieszkania I. Mieszkanie I zostało sprzedane w grudniu 2024 r. Wszystkie środki uzyskane
    ze zbycia Mieszkania I przeznaczyła Pani następnie na spłatę kredytu (kwota główna plus
    odsetki) zaciągniętego w przeszłości na zakup Mieszkania I oraz na wkład własny na zakup

    mieszkania w B („Mieszkanie II”). Mieszkanie II zakupiła Pani (...) kwietnia 2025 r. i w nim
    mieszka. Wkład własny został wpłacony w dwóch częściach (...) lutego 2025 r. oraz (...)
    kwietnia 2025 r.
    Pani wątpliwości dotyczą możliwości zwolnienia od podatku dochodu uzyskanego w
    związku ze sprzedażą Mieszkania I przed upływem pięciu lat od daty zakupu w związku z
    wydatkowaniem środków ze sprzedaży tego mieszkania na spłatę kredytu zaciągniętego
    na zakup sprzedanego Mieszkania I w A i wkład własny na zakup Mieszkania II w B.
    Spłata kredytu zaciągniętego na zakup Mieszkania I
    Podkreślenia wymaga, że z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych jasno wynika, iż kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony
    przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na własne
    cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Istotne jest to, aby
    spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości. Kredyt na cele mieszkaniowe musi być również zaciągnięty przez
    podatnika, który uzyskuje przychód ze sprzedaży i chcącego skorzystać z ulgi.
    Zgodnie z uprzednio cytowanym przepisem art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy za wydatki
    poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się m.in. spłatę kredytu (pożyczki) oraz
    odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
    kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej, na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku,
    lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
    także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
    gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem (art. 21 ust.
    25 pkt 1 lit. a).
    Konstrukcja powołanych przepisów oraz ich wykładnia literalna prowadzą do
    jednoznacznych rezultatów jeżeli chodzi o kwestię uzależnienia prawa do zwolnienia od
    faktu zaciągnięcia określonego kredytu. Zwolnienie w sposób literalny odnosi się do
    sytuacji spłaty kredytu, w przypadku którego wynika, że został on zaciągnięty na ściśle
    określony cel mieszkaniowy; ustawodawca wymaga dla takiego kredytu określenia
    konkretnego celu.
    Przy czym należy podkreślić, że realizacja własnych celów mieszkaniowych powinna
    polegać na tym, że w przypadku nabycia lokalu mieszkalnego podatnik będzie w tym
    lokalu takie cele realizować, a więc będzie w nim mieszkał.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy na wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego,
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik
    powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu
    mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu
    mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale
    w lokalu tym – z różnych powodów – będzie mieszkał tylko przez pewien czas. Z punktu
    widzenia ustawodawcy istotne jest więc, aby wydatkowanie przychodu było
    ukierunkowane na zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Co istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie
    nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – i to zarówno przed realizacją własnego
    celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność
    wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu
    realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie
    późniejszym. Czasowe wynajmowanie mieszkania nie pozbawia prawa do skorzystania z
    ulgi mieszkaniowej, w sytuacji gdy zakupiony lokal służy zaspokojeniu potrzeb

    mieszkaniowych. Istotnym jest, aby w nabytym lokalu mieszkalnym podatnik realizował
    własne cele mieszkaniowe.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy
    nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie
    realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
    Jak wskazała Pani w opisie sprawy, w okresie od września 2020 r. do lutego 2021 r.
    Mieszkanie I było przez Panią użytkowane w swoich własnych celach mieszkaniowych od 3
    do 8 dni na miesiąc. Były to pobyty związane z wykonywaniem obowiązków służbowych w
    A, kiedy to przebywała Pani w mieszkaniu w czasie delegacji zawodowych. Własne cele
    mieszkaniowe realizowała Pani w Mieszkaniu I w ten sposób, że: mieszkanie stanowiło dla
    Pani miejsce stałego zakwaterowania podczas Pani pobytu w A, w mieszkaniu nocowała
    Pani, przygotowywała podstawowe posiłki, przechowywała swoje rzeczy osobiste i odzież,
    korzystała Pani z mieszkania jak z domu – odpoczywała, spędzała czas wolny,
    przygotowywała się do pracy, w czasie Pani nieobecności pozostawało w Pani dyspozycji.
    Mieszkanie I nie było w tym czasie wynajmowane, pełniło ono funkcję Pani prywatnego
    miejsca pobytu w okresach, gdy z uwagi na obowiązki zawodowe przebywała Pani w A. W
    marcu 2021 r. podjęła Pani zatrudnienie w nowej firmie w B, co wykluczyło konieczność
    delegacji do A. Od lutego 2021 r. mieszkanie zaczęło być wynajmowane osobom trzecim.
    Mieszkanie I zostało sprzedane w grudniu 2024 r., a (...) grudnia 2024 r. został spłacony
    kredyt zaciągnięty na to mieszkanie, ze środków uzyskanych ze zbycia tego mieszkania.
    Mając więc na uwadze opis sprawy przedstawiony we wniosku i jego uzupełnieniu oraz
    zacytowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stwierdzić
    należy, że wydatkowanie części środków uzyskanych ze sprzedaży Mieszkania I na spłatę
    kredytu (kwota główna wraz z odsetkami) zaciągniętego na zakup tego mieszkania
    uprawnia Panią do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 w
    związku z ust. 30a ww. ustawy, albowiem w mieszkaniu tym realizowała Pani własne cele
    mieszkaniowe.
    Zakup Mieszkania II (wkład własny)
    Jak wskazano powyżej, wydatki, których realizacja uprawnia do zwolnienia określone
    zostały enumeratywnie w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Jednym z takich celów, wskazanych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jest nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość położonego w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym
    państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
    Szwajcarskiej.
    W przypadku nabycia lokalu mieszkalnego ze środków ze sprzedaży innej nieruchomości
    podatnik faktycznie powinien w nowo nabytej nieruchomości własne cele mieszkaniowe
    realizować, a więc mieszkać. Nie wystarczy być zatem właścicielem lub współwłaścicielem
    nieruchomości. Nieruchomość, która nie jest zamieszkała przez podatnika, nie jest
    wykorzystywana przez niego do zamieszkania lub jest wykorzystywana do innych celów
    niż zaspokojenie własnych potrzeb podatnika (np. zamieszkują ją lub zamieszkiwać będą
    inne niż podatnik osoby), nie jest nieruchomością, której zakup mógłby zostać uznany za
    realizację własnego celu mieszkaniowego.
    Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że może Pani skorzystać ze zwolnienia
    przedmiotowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych w związku z wydatkowaniem części środków ze sprzedaży Mieszkania I
    na wkład własny zakupu Mieszkania II. Wydatki te mieszczą się w ustawowym pojęciu
    własnych celów mieszkaniowych. Nabycie bowiem Mieszkania II, w którym – jak Pani
    wskazała – mieszka, może Pani kwalifikować jako wydatek na własne cele mieszkaniowe.

    Podsumowując, w związku z przeznaczeniem przez Panią wszystkich środków uzyskanych
    ze sprzedaży Mieszkania I na spłatę kredytu udzielonego na zakup tego mieszkania oraz
    na wkład własny na zakup Mieszkania II, w okresie trzech lat od końca roku podatkowego,
    w którym nastąpiła sprzedaż Mieszkania I, dochód osiągnięty ze sprzedaży Mieszkania I
    korzysta ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i
    stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.