Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-776/10/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-11-22
Teza: Czy upust wypłacany przez serwis internetowy konsumentom dokonującym zakupów towarów lub usług, stanowiący premię za dokonanie konkretnego zakupu należy traktować jako przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyli jako nagrody związane ze sprzedażą premiową?
Słowa kluczowe: internet; sprzedaż-sprzedaż premiowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2010 r. (data wpływu 23 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni ma zamiar rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej. Przedmiotem działalności będzie uruchomienie i prowadzenie na polskim rynku internetowej strony afiliackiej pod tymczasową nazwą „F.”. Głównym zadaniem tej strony będzie generowanie ruchu do stron internetowych przedsiębiorców oferujących swoje produkty i usługi w internecie. Ruch oznacza przy tym wyrażenie zbiorcze obejmujące prawidłowe wyświetlenia, kliknięcia, kontakty i transakcje kupna/sprzedaży dokonywane przez użytkowników tej strony.

Ruch ten będzie generowany za pomocą umieszczonych na stronie linków (odsyłaczy) do jednej lub wielu stron danego przedsiębiorcy. Przedmiotem działalności prowadzonej przez Wnioskodawczynię będzie również aktualizacja linków, danych, informacji i ofert przedsiębiorców zamieszczonych na prowadzonej stronie internetowej.

Podsumowując, z jednej strony występować będą sprzedawcy/producenci bądź platforma afiliacyjna (z którą Wnioskodawczyni będzie współpracować), a z drugiej strony będą użytkownicy strony afiliackiej czyli odbiorcy indywidualni.

Dzięki korzystaniu z serwisu „F.” użytkownicy/kupujący/konsumenci będą otrzymywać zwrot części kwoty wydanej na konkretne zakupy u producenta/sprzedawcy, który to zwrot będzie upustem od ceny zakupu udzielanym po dokonaniu skutecznej transakcji. Ta kwota, w celach marketingowych, określana będzie jako "cashback".

Na stronie afiliackiej widnieć będzie zobowiązanie do udzielenia określonego upustu, "cashbacku", w przypadku dokonania zakupu.

Przyznany przez producenta/sprzedawcę upust czyli tzw. "cashback" będzie najpierw przekazywany na konto „F.”. Następnie „F.” pozostawi sobie część tego upustu a resztę, w wysokości znanej i przyrzeczonej użytkownikowi/kupującemu/konsumentowi w momencie dokonywania przez niego transakcji, przekaże na jego konto.

Za pośrednictwem serwisu „F.” dochodzi do zawarcia transakcji kupna/sprzedaży pomiędzy konsumentem a producentem/sprzedawcą.

Obecnie projekt nabiera już kształtów i jest na ukończeniu.

Na potwierdzenie załączono regulamin serwisu „F.”, który ma obowiązywać i będzie zamieszczony na stronie internetowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy upust wypłacany przez serwis „F.”, konsumentom dokonującym zakupów towarów lub usług, stanowiący premię za dokonanie konkretnego zakupu należy traktować jako przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czyli jako nagrody związane ze sprzedażą premiową?

Zdaniem Wnioskodawcy przekazywane konsumentom kwoty upustu, tzw. "cashbacku", należy traktować jako nagrody związane ze sprzedażą premiową czyli takie, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy ponieważ:

*   użytkownik/konsument dokonuje zakupu bezpośrednio u producenta/sprzedawcy,
*   otrzymanie „cashbacku" uzależnione jest od dokonania zakupu czyli jest „związane z",
*   wysokość upustu „cashbacku" znana jest i przyrzeczona „z góry",
*   upustu, pośrednio, udziela i przesyła go, za pośrednictwem serwisu „F.”, producent/sprzedawca,
*   serwis „F.” jedynie pośredniczy w przekazaniu „cashbacku" od sprzedawcy do użytkownika, za wynagrodzeniem, występując, w tym przypadku, jako pośrednik,
*   transakcja, której częścią jest przyznanie upustu/nagrody, zostaje zawarta pomiędzy użytkownikiem a producentem/sprzedawcą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 20 ust. 1 wyżej powołanej ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności.

Zatem, aby wartość nagród związanych ze sprzedażą premiową zwolniona była z podatku dochodowego, spełnione muszą być następujące warunki:

*   nagroda związana musi być ze sprzedażą premiową,
*   jednorazowa wartość nagrody nie może przekroczyć kwoty 760 zł,
*   sprzedaż premiowa nie dotyczy nagród otrzymanych przez osoby w związku z prowadzoną przez nie pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Kluczowym dla oceny, czy przepis powołanego art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy znajdzie zastosowanie w niniejszej sprawie, jest określenie, czy w przedstawionym we wniosku zdarzeniu mamy do czynienia z nagrodą związaną ze sprzedażą premiową.

Pomimo, że ustawodawca posłużył się w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyrażeniem „sprzedaż premiowa”, to jednak nie zdefiniował tego pojęcia w ustawie. Sprzedaż premiowa nie została również uregulowana w ustawie Kodeks cywilny, jako jeden ze szczególnych rodzajów sprzedaży. W związku z powyższym dla potrzeb zastosowania przepisu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy konieczne jest ustalenie definicji sprzedaży premiowej w oparciu o dostępne reguły wykładni.

Stosując wykładnię językową wyrażenia „sprzedaż premiowa” zauważyć należy, iż składa się ono z dwóch elementów, wymagających zdefiniowania, mianowicie terminu „sprzedaż” oraz „premiowa”.

Pojęcie umowy sprzedaży zostało zdefiniowane i uregulowane w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 535 ww. ustawy przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę.

Sprzedaż jest zatem umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenie drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa.

Termin „premia”, „premiowa” nie został zdefiniowany w przepisach podatkowych, ani też cywilnoprawnych. Z uwagi na powyższe koniecznym jest dokonanie wykładni językowej przedmiotowego pojęcia. Za premię uznać należy nagrodę za coś, dodatkowe wynagrodzenie za wykonanie czegoś (Nowy Słownik Języka Polskiego, PWN, Warszawa, 2003). Innymi słowy pojęcie to służy dla określenia świadczenia, które otrzymuje ktoś, kto zachował się w sposób określony przez przyznającego premię. Przymiotnik „premiowy” należy zatem rozumieć jako odnoszący się do powyżej zdefiniowanej premii.

Należy także zwrócić uwagę na przepis art. 353 § 1 ustawy Kodeks cywilny, który stanowi, że zobowiązanie polega na tym, że wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić. Natomiast zgodnie z § 2 art. 353 Kodeksu cywilnego, świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Zatem strony umowy sprzedaży mogą wzbogacić treść łączącego je stosunku w granicach swobody kontraktowania, tzn. mogą wprowadzić do niego określone postanowienia, których treść lub cel nie sprzeciwiają się właściwości (naturze) sprzedaży, ustawie lub zasadom współżycia społecznego. Do tego rodzaju postanowień należy zobowiązanie sprzedawcy do spełnienia dodatkowego świadczenia (nagrody) w przypadku zakupu przez kupującego określonego towaru. Postanowienia takie stanowią elementy dodatkowe, zastrzeżone w treści umowy przez strony.

Mając na uwadze powyższe ustalenia i powołane przepisy prawa, „sprzedaż premiowa” jest umową sprzedaży, zawartą między sprzedawcą a kupującym, połączoną jednak z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. Na skutek zawarcia tej umowy po stronie sprzedawcy powstaje obowiązek przeniesienia na kupującego własności rzeczy i wydania mu rzeczy, jak również wydania (przekazania) kupującemu premii, w związku z dokonanym przez niego zakupem, której wartość nie jest objęta ceną kupowanego towaru. Otrzymanie premii jest gwarantowane, albowiem przyznawane jest przez sprzedawcę kupującemu w zamian za to, że ten dokonał zakupu określonego towaru, na warunkach wskazanych przez sprzedającego (np. w określonej ilości, o określonej wartości, czy też określonego rodzaju towarów). Po stronie kupującego powstaje obowiązek zapłaty ceny sprzedaży oraz uprawnienie do otrzymania premii.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawczyni ma zamiar w formie spółki cywilnej rozpocząć prowadzenie działalności gospodarczej, której przedmiotem będzie uruchomienie i prowadzenie na polskim rynku internetowej strony afiliackiej. Zadaniem tej strony będzie generowanie ruchu do stron internetowych przedsiębiorców oferujących swoje produkty i usługi w internecie.

Dzięki korzystaniu z serwisu „F.” użytkownicy/kupujący/konsumenci, po dokonaniu skutecznej transakcji, będą otrzymywać zwrot części kwoty wydanej na konkretne zakupy u producenta/sprzedawcy. Ta kwota, w celach marketingowych, określana będzie jako „cashback". Zobowiązanie do udzielenia, w przypadku dokonania zakupu, określonego upustu, "cashbacku" będzie widnieć na stronie afiliackiej.

Przyznany przez producenta/sprzedawcę upust czyli tzw. „cashback" będzie najpierw przekazywany na konto „F.”. Następnie „F.” pozostawi sobie część tego upustu a resztę, w wysokości znanej i przyrzeczonej użytkownikowi/kupującemu/konsumentowi w momencie dokonywania przez niego transakcji, przekaże na jego konto.

Za pośrednictwem serwisu „F.” będzie dochodziło do zawarcia transakcji kupna/sprzedaży pomiędzy konsumentem a producentem/sprzedawcą.

Uwzględniając powyższe, w sytuacji przedstawionej we wniosku nie sposób uznać, iż kwoty przekazywane kupującym przez spółkę, której wspólnikiem będzie Wnioskodawczyni stanowią nagrody związane ze sprzedażą premiową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jak wskazano bowiem w opisie zdarzenia przyszłego zobowiązanie do wypłaty określonej kwoty tzw. „cashback” zostanie zamieszczone na stronie afiliackiej, natomiast klienci nie będą zawierać umów sprzedaży ze spółką Wnioskodawczyni. Poza tym, jak wynika z treści wniosku w przedstawionym zdarzeniu przyszłym „cashback” stanowi raczej formę nagrody za korzystanie z określonego serwisu internetowego (na zasadach ustalonych w regulaminie tego serwisu) przy dokonywaniu zakupu towarów i usług niż świadczenie, które ma zachęcać do dokonywania zakupów u konkretnego producenta/sprzedawcy poprzez uatrakcyjnienie sprzedaży określonych produktów/towarów.

Sama okoliczność, że kwota „cashback” będzie przekazywana przez Wnioskodawczynię ze środków przekazanych Jej przez producentów/sprzedawców, natomiast pod względem ekonomicznym „cashback” będzie spełniał funkcję analogiczną jak rabat, upust od ceny towaru, usługi lub też np. będzie ustalany jako procent od ceny lub wartości zakupu – wobec okoliczności przedstawionych powyżej – nie świadczy zatem o tym, że w istocie mamy w tym przypadku do czynienia z nagrodą związaną ze sprzedażą premiową albo też upustem, rabatem rozumianym jako „zniżka, ustępstwo procentowe od ustalonych cen towaru” przyznawanym bezpośrednio przez sprzedawców/producentów.

O zasadności kwalifikacji danych świadczeń nie może bowiem decydować sama nazwa określonego świadczenia nadana przez strony, ale każdorazowo przesądzające znaczenie w tym zakresie ma rzeczywisty charakter danego zdarzenia gospodarczego.

Reasumując, kwoty „cashback” wypłacane użytkownikom/kupującym/konsumentom przez spółkę cywilną, której wspólnikiem będzie Wnioskodawczyni i za pośrednictwem której będzie dochodziło do zawarcia transakcji zakupu/sprzedaży nie będą podlegały zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast będą stanowiły dla tych osób w myśl art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy przychód z innych źródeł.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie, w niniejszej sprawie nadmienić należy, iż nie podlegały analizie dokumenty dołączone do wniosku. Postępowanie w przedmiocie interpretacji opiera się bowiem wyłącznie na stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym), wyczerpująco przedstawionym przez Wnioskodawcę. Tym samym, organ nie może samodzielnie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego we wniosku własnymi ocenami rozszerzać, uzupełniać czy doprecyzowywać w oparciu o dołączone do wniosku dokumenty.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.