Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.700.2024.3.MAP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-17
Teza: Opodatkowanie przychodów z najmu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
Słowa kluczowe: lokal; najem; ryczałt; stawka
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-Stawka 12 % ; Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-Stawka 8,5%
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
      1) ponownie rozpatruję sprawę Pana wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej –
        w wyniku uwzględnienia zażalenia Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
        postanowieniem z 14 lutego 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.700.2024.2.AP uchylił w
        całości moje postanowienie z 16 grudnia 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.700.2024.1.
        MAP o odmowie wszczęcia postępowania przekazując sprawę do ponownego
        rozpatrzenia, i
      2) stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
        zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
        przychodów osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania przychodów z najmu zryczałtowanym podatkiem dochodowym
    od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wraz z żoną planuje Pan zakupić nieruchomość (lokale użytkowe) z przeznaczeniem na
    wynajem. Między Panem i Pana żoną istnieje ustawowa wspólność majątkowa. Pana żona
    prowadzi działalność gospodarczą - jest czynnym podatnikiem podatku VAT, sporządza
    deklaracje VAT. Faktury za wynajem dla najemców będzie wystawiała Pana żona jako
    czynny podatnik i deklarowała w deklaracji VAT ze stawką 23% oraz odprowadzała
    podatek VAT z tytułu wynajmu. Umowy o najem będzie samodzielnie zawierała Pana żona.
    Na moment złożenia wniosku mają Państwo zawarte inne umowy na wynajem
    opodatkowane ryczałtowo, w związku ze złożonym oświadczeniem w latach poprzednich o
    opodatkowaniu całości przychodów z najmu prywatnego w Urzędzie Skarbowym, że
    przychody z najmu rzeczy należących do wspólnego majątku małżonków będą
    opodatkowane przez Pana. Nie prowadzi Pan działalności gospodarczej.
    Zamierza Pan wraz z żoną nabyć nieruchomość położoną w ..., dzielnica ..., stanowiącą
    samodzielny lokal niemieszkalny numer ..., położony w budynku numer ... przy ul. ... (lokal
                                  2o łącznej powierzchni użytkowej wynoszącej 2167,16 m, składający się z przedsionka
    windowego, dwóch wiatrołapów, siedmiu klatek schodowych, czterech pomieszczeń
    biurowych, piętnastu wc, sześciu korytarzy, dwóch pomieszczeń gospodarczych,
    pomieszczenia sanitarnego), dla którego Sąd Rejonowy dla ... prowadzi księgę wieczystą
    numer ... w której to księdze wieczystej wpisano, że z własnością tego lokalu związany jest
    udział w nieruchomości wspólnej (objętej księgą wieczystą numer ...), która stanowi grunt
    oraz część budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali
    wynoszący 216716/699875 części, oraz udział wynoszący 12/31 części w opisanej wyżej
    nieruchomości położonej w ..., stanowiącej samodzielny lokal niemieszkalny numer ...,
    położony w budynku numer ... przy ul. ... - lokal o łącznej powierzchni użytkowej
                2 wynoszącej 837,50 mstanowi wielostanowiskowy garaż dla nieruchomości tej Sąd
    Rejonowy dla ... prowadzi księgę wieczystą numer ..., w której to księdze wieczystej
    wpisano, że z własnością tego lokalu związany jest udział w nieruchomości wspólnej
    (objętej księgą wieczystą numer ...), która stanowi grunt oraz część budynku i urządzenia,
    które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali wynoszący 83750/699875 części, z
    którym to udziałem związane jest prawo do wyłącznego korzystania ze stanowisk
    postojowych oznaczonym numerami ... .

    Lokale zostaną zakupione przez oboje małżonków pozostających we wspólności
    majątkowej. W akcie notarialnym będą wymienieni oboje małżonkowie. Zakupione lokale
    zamierzają Państwo wykorzystywać do celów najmu. Umowy o najem będą zawierane
    wyłącznie przez Pana żonę ... jako czynnego podatnika VAT i przychody z najmu będą
    opodatkowane podatkiem VAT i będą deklarowane w deklaracji VAT w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej przez ... jako czynnego podatnika VAT. Zakup lokali
    użytkowych dokona Pan z zamiarem wykorzystania tych lokali w celach ich najmu
    wyłącznie przez Pana żonę jako czynnego podatnika podatku VAT prowadzącego
    działalność gospodarczą. Przychody dla potrzeb podatku dochodowego od osób
    fizycznych zamierzają Państwo opodatkowywać ryczałtowo w całości przez Pana i nie
    łączyć z przychodami z działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana żonę.
    Istotne elementy opisu zdarzenia przyszłego zawarł Pan w zażaleniu z 20 grudnia 2024 r.,
    gdzie wskazał Pan, że zakupione lokale użytkowe na obojga małżonków (zapis w akcie
    notarialnym: między małżonkami istnieje wspólność majątkowa) nie będą
    wykorzystywane przez Pana żonę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie
    będą wprowadzone do majątku firmy (ewidencji środków trwałych) w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej przez Pana żonę, nie będą amortyzowane, jak
    również przychody z tytułu wynajmu powyższych lokali użytkowych nie będą objęte
    ewidencją - tym samym nie będą deklarowane w ramach działalności gospodarczej
    prowadzonej przez Pana żonę. Zawarte umowy przez żonę z najemcami będą
    potwierdzane przez Pana. Przedmiotowy wynajem ww. lokali użytkowych nie będzie nosił
    znamion pozarolniczej działalności gospodarczej, czyli będzie to odrębne źródło
    przychodów: najem prywatny.

## Pytanie

Czy przychody z najmu zakupionych lokali użytkowych należących do wspólnego majątku
    małżonków będą mogły być opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    przez Pana w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, gdy umowy najmu
    będą zawarte przez Pana żonę, która będzie rozliczała podatek VAT od wynajmu
    zakupionych lokali użytkowych w całości?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiągane przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.),
    małżonkowie pozostający w ustroju wspólności majątkowej mogą złożyć na piśmie
    oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z nich. Składa się je
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym otrzymany został pierwszy przychód z tego tytułu w roku
    podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty
    został w grudniu roku podatkowego.
    W związku z powyższymi uregulowaniami prawnymi, Pana zdaniem, może Pan
    opodatkować całość przychodów z najmu lokali użytkowych ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych, gdy Pana żona będzie zawierała umowy najmu i opodatkowywała
    usługi wynajmu lokali użytkowych podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z tym
    przepisem:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odrębnymi
    źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6:
      · pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
      · najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).
    Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Z tych przepisów wynika, że aby dane przychody zostały zaliczone do źródła, jakim jest
    pozarolnicza działalność gospodarcza, muszą być łącznie spełnione trzy podstawowe
    warunki:
  · zaistniały przesłanki pozytywne, o których mowa w art. 5a pkt 6 powoływanej ustawy,
    pozwalające na stwierdzenie, że mamy do czynienia z działalnością gospodarczą,
  · nie wystąpiły przesłanki negatywne, o których mowa w art. 5b ust. 1 ww. ustawy, oraz
  · wykluczono, że uzyskane przychody są zaliczane do jednego z pozostałych źródeł
    przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 ustawy podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stosownie do art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu,
      dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników
      majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych dotyczącym źródła przychodów, jakim jest najem,
    wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
    Z cytowanych powyżej przepisów wynika, że najem dla celów podatkowych może być
    traktowany jako pozarolnicza działalność gospodarcza albo jako odrębne źródło
    przychodów (tzw. najem prywatny). Jeśli najem faktycznie spełnia obiektywne przesłanki
    uznania go za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 przywołanej ustawy lub
    jego przedmiotem są składniki majątku związane z prowadzeniem działalności
    gospodarczej, to powinien zostać rozliczony na zasadach właściwych dla tej działalności,
    niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    Umowa najmu została zdefiniowana w art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Stronami umowy najmu są wynajmujący oraz najemca. Do zawarcia umowy najmu
    dochodzi wówczas, gdy strony uzgodnią istotne jej składniki, do jakich należą przedmiot
    najmu i czynsz. Na podstawie umowy najmu najemca uzyskuje prawo do używania cudzej
    rzeczy w zamian za zapłatę czynszu.
    Tak więc podatnicy mogą osiągać przychody z najmu niestanowiącego przedmiotu
    pozarolniczej działalności gospodarczej, jak i z najmu w ramach prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej. W obydwu przypadkach przychód jest osiągnięty
    na podstawie tego samego rodzaju stosunku cywilnoprawnego łączącego strony, jakim
    jest umowa najmu.
    Na tle przedstawionych regulacji prawnych najem stanowi odrębne od działalności
    gospodarczej źródło przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach
    działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy). W przypadku, gdy przedmiotem
    najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą albo najem jest
    przedmiotem tej działalności, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła
    przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Wskazać trzeba także na uchwałę NSA z 24 maja 2021 r. II FPS 1/21, w której stwierdzono:
      To zatem podatnik decyduje o tym czy „powiązać” określone składniki swojego
      mienia z wykonywaniem działalności gospodarczej, czy też zachować je w zarządzie
      majątkiem niezwiązanym z działalnością gospodarczą i oddać np. w najem (...).
      Przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o
      podobnym charakterze są zaliczane bez ograniczeń do źródła przychodów
      wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, chyba że stanowią składnik majątkowy mienia osoby fizycznej, który
      został przez nią wprowadzony do majątku związanego z wykonywaniem działalności
      gospodarczej.
      Zasadą jest kwalifikowanie przychodów do źródła – najem, a wyjątkiem sytuacja, w
      której podatnik, z uwagi na zakwalifikowanie składników majątku do kategorii
      „związanych z wykonywaną działalnością gospodarczą” – do przychodów z
      działalności gospodarczej.

    Przychody z najmu zaliczane są zatem bez ograniczeń do źródła przychodów
    wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    chyba że przedmiot najmu stanowi składnik majątkowy związany z wykonywaną
    działalnością gospodarczą.
    Stosownie do art. 9a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochody osiągane przez podatnika ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Z opisu sprawy wynika, że wraz z żoną zamierza Pan zakupić nieruchomość (lokale
    użytkowe) z przeznaczeniem na wynajem. Na moment złożenia wniosku mają Państwo
    zawarte inne umowy na wynajem opodatkowane ryczałtowo, w związku ze złożonym
    oświadczeniem w latach poprzednich o opodatkowaniu całości przychodów z najmu
    prywatnego w Urzędzie Skarbowym, że przychody z najmu rzeczy należących do
    wspólnego majątku małżonków będą opodatkowane przez Pana. Nie prowadzi Pan
    działalności gospodarczej. Stanowiące przedmiot wniosku lokale zamierzają Państwo
    wykorzystywać do celów najmu. Przychody dla potrzeb podatku dochodowego od osób
    fizycznych zamierzają Państwo opodatkowywać ryczałtowo w całości przez Pana i nie
    łączyć z przychodami z działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana żonę.
    Zakupione lokale użytkowe na obojga małżonków nie będą wykorzystywane przez Pana
    żonę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, nie będą wprowadzone do
    majątku firmy (ewidencji środków trwałych) w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej przez Pana żonę, nie będą amortyzowane, jak również przychody z tytułu
    wynajmu powyższych lokali użytkowych nie będą objęte ewidencją - tym samym nie będą
    deklarowane w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Pana żonę. Zawarte
    umowy przez żonę z najemcami będą potwierdzane przez Pana. Przedmiotowy wynajem
    ww. lokali użytkowych nie będzie nosił znamion pozarolniczej działalności gospodarczej,
    będzie to odrębne źródło przychodów: najem prywatny.
    Na podstawie zaprezentowanych przepisów prawa podatkowego oraz opisanego
    zdarzenia przyszłego, uzyskiwane przychody z tytułu najmu lokali użytkowych wskazanych
    we wniosku kwalifikują się do przychodów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast, zgodnie z art. 9a ust. 6 ww. ustawy:
      Dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6,
      są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na
      zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Zasady opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne uregulowane są w przepisach ustawy z 20 listopada 1998
    r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 ze zm.).
    Jak stanowi art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.
    Stosownie do art. 6 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
      pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
      ustawy o podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w

      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11
      ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a) tej ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których
      mowa w art. 6 ust. 1a, do kwoty 100 000 zł; od nadwyżki ponad tę kwotę ryczałt od
      przychodów ewidencjonowanych wynosi 12,5% przychodów.
    Z powyższego wynika, że zgodnie z art. 2 ust. 1a cyt. ustawy, przychody z tytułu:
      · najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz innych umów o podobnym
        charakterze oraz
      · dzierżawy, poddzierżawy działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
        rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów
        specjalnych produkcji rolnej,
    które nie są uzyskiwane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, opodatkowuje
    się na zasadach ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
      proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.
    W myśl art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między
      którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w
      art. 6 ust. 1a, chyba że złożą sporządzone na piśmie oświadczenie o opodatkowaniu
      całości przychodu przez jednego z nich.
    Stosownie do art. 12 ust. 7 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Oświadczenie, o którym mowa w ust. 6, składa się właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymany
      został pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnięty został w grudniu roku
      podatkowego.
    Jak stanowi art. 12 ust. 13 ww. ustawy:
      W przypadku małżonków, którzy złożyli oświadczenie określone w ust. 6, kwota
      przychodów, o której mowa w ust. 1 pkt 4, wynosi 200 000 zł.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy Kodeks cywilny.
    Na mocy art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.

    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Zgodnie z art. 31 § 1 ustawy z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809):
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    W tym miejscu należy wskazać, że w myśl art. 659 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.

    Z powyższych przepisów wynika, że umowa najmu jest umową dwustronnie
    obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia wynajmującego polegającego
    na oddaniu rzeczy do używania/pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy,
    polegające na płaceniu umówionego czynszu. A zatem, umówiony między stronami
    czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i pobierania
    pożytków, w związku z czym stanowi świadczenie wzajemne należne za używanie
    przedmiotu najmu przez najemcę.
    Mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego oraz powołane wyżej przepisy
    prawa podatkowego należy stwierdzić, że jeżeli w ustawowo określonym terminie złożone
    zostanie oświadczenie, o którym mowa w art. 12 ust. 6 ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od osób fizycznych a najem nie będzie odbywał się w warunkach
    prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, to będzie Panu przysługiwało prawo do
    kwalifikowania osiąganych przez Pana i Pana żonę przychodów z tytułu wynajmu lokali
    użytkowych w nieruchomości objętej wspólnością małżeńską, do źródła przychodów, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    określanego jako tzw. najem prywatny. Przychody osiągnięte z tytułu wynajmu lokali
    użytkowych na zasadach najmu prywatnego, będą opodatkowane ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych, stosownie do art. 2 ust. 1a w zw. z art. 6 ust. 1a ustawy
    o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne według 8,5%, bądź 12,5% stawki ryczałtu, określonej w art. 12 ust. 1 pkt 4
    lit. a) ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji indywidualnej.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku
    zdarzenie przyszłe będzie zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o
    wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na zdarzeniu przyszłym przedstawionym we
    wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne
    kwestie nie podlegały ocenie. Mojej ocenie nie podlegało w szczególności ustalenie, czy
    zawierane umowy najmu będą stanowiły skutecznie prawne umowy z najemcami (do
    oceniania skuteczności takich umów właściwy jest Sąd powszechny).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.