Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.824.2025.3.AD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia udziału w lokalu
mieszkalnym.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
lokal-lokal mieszkalny
nabycie
przychód
udział
współwłasność
zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Koszty z tytułu zbycia nieruchomości.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 19-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 6c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia udziału w lokalu mieszkalnym. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na
    wezwania – pismem z 17 listopada 2025 r. oraz pismem z 15 grudnia 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca.
    Opis stanu faktycznego
    13 września 2023 r. wspólnie z ówczesną partnerką zakupił Pan mieszkanie za kwotę 308
    000 zł, po ½ udziału na każdą ze stron (czyli 154 000 zł na osobę).
    Mieszkanie stanowiło Pana i partnerki stałe miejsce zamieszkania – faktycznie tam Pan
    mieszkał. Opłacali Państwo rachunki za prąd, gaz czynsz czy jedzenie z Państwa konta
    bankowego przez te ponad dwa lata.
    29 października 2025 r. sprzedał Pan swoją połowę nieruchomości byłej partnerce za
    kwotę 209 000 zł.
    Celem tej czynności było rozliczenie współwłasności majątkowej, a nie osiągnięcie zysku
    czy przychodu z inwestycji.
    Sprzedaż nastąpiła wyłącznie w związku z zakończeniem wspólnego posiadania
    nieruchomości.
    Uzupełnienie wniosku
    W uzupełnieniu wniosku podał Pan, że:
    · 13 września 2023 r. nabył Pan wraz z ówczesną partnerką mieszkanie za kwotę 308 000
      zł, w udziałach po ½ na każdą stronę. Mieszkanie służyło Państwu jako wspólne
      miejsce zamieszkania.
    · 29 października 2025 r. sprzedał Pan swoje ½ udziału w ww. nieruchomości byłej
      partnerce za kwotę 209 000 zł. Transakcja miała charakter rozliczenia współwłasności
      po ustaniu związku i służyła zakończeniu posiadania wspólnej nieruchomości.
    · Sprzedaż nie nastąpiła w ramach działalności gospodarczej. Nie miała charakteru
      zarobkowego ani inwestycyjnego (stanowiła rozliczenie majątkowe pomiędzy
      właścicielami).
    · Po zakupie nieruchomości – co warto zaznaczyć – ponieśli Państwo znaczne nakłady na
      remont, wykończenie oraz pełne wyposażenie mieszkania. Nakłady te obejmowały
      koszty materiałów, robocizny, sprzętu i umeblowania.
    · Zgodnie z aktem notarialnym całość wyposażenia i efektów remontu pozostała w
      nieruchomości. W związku z tym otrzymana kwota nie odzwierciedla realnego
      przysporzenia majątkowego.
    · Środki uzyskane ze sprzedaży nie zostaną przeznaczone na zakup mieszkania (ponieważ
      Pana nie stać) ani na cele mieszkaniowe niezwiązane ze swoim lokum (ponieważ
      aktualnie wynajmuje Pan mieszkanie).
    · Otrzymane ze sprzedaży ½ mieszkania pieniądze zostaną zainwestowane w obligacje
      skarbowe.

    · Podkreśla Pan, że sprzedaż nie miała charakteru inwestycyjnego, a jej celem było
      wyłącznie rozliczenie wspólnego majątku, gdzie na dodatek zysk jest pozorny.

## Pytanie

W uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. sformułował Pan następujące pytanie.
    Czy sprzedaż mojego udziału w mieszkaniu 29 października 2025 r. dokonana na rzecz
    współwłaścicielki (byłej partnerki) w ramach rozliczenia współwłasności, stanowi źródło
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w tym
    szczególnym przypadku?
    Pana stanowisko w sprawie
    W sformułowanym w uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. własnym stanowisku
    oświadcza Pan, że Pana zdaniem, sprzedaż Pana udziału w mieszkaniu na rzecz byłej
    partnerki (współwłaścicielki) nie stanowi źródła przychodu z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uważa Pan, że transakcja miała charakter rozliczenia współwłasności i nie prowadzi do
    powstania realnego przysporzenia majątkowego po Pana stronie.
    Otrzymana kwota nie odzwierciedla „zysku podatkowego”, ponieważ poniesione wcześniej
    nakłady na remont, wykończenie i pełne wyposażenie pozostały w nieruchomości.
    Celem transakcji było jedynie zakończenie współwłasności i rozliczenie wspólnego
    majątku, a nie osiągniecie korzyści majątkowej (ekonomicznej).
    W konsekwencji, Pana zdaniem sprzedaż udziału nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym w tej szczególnej sytuacji w związku z jej charakterem znacznie różni się w
    zakresie opodatkowania przewidzianego dla standardowego odpłatnego zbycia
    nieruchomości.
    W związku z czym prosi Pan o wydanie indywidualnej interpretacji pozbawiającej Pana
    zapłaty podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan w uzupełnieniu wniosku z 17 listopada 2025 r. jest
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania
    Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych określają
    przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.).
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości oraz praw określonych w lit. a-c przepisu przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej,
    skutkuje powstaniem przychodu.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie
    pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zasady ustalenia dochodu z tytułu zbycia nieruchomości
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Według art. 19 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na
      podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego
      rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
      czasu i miejsca odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 19 ust. 1 ww. ustawy, nie
    zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe
    rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za ww. koszty uważa się wszystkie wydatki
    poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła
    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Do wydatków takich można zaliczyć przykładowo koszty wyceny nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty
    ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze
    sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty sądowe itp.
    Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy.
    Ustawodawca wprawdzie nie określił, jakie koszty należy uważać za koszty odpłatnego
    zbycia, niemniej w doktrynie wskazuje się, że mogą to być wyłącznie koszty, które muszą
    być ponoszone w związku ze zbyciem. Będą to więc – jak już wyżej wskazano – np. koszty
    związane z wyceną nieruchomości, koszty notarialne, koszty pośredników, ale także koszty
    związane z ponoszeniem ciężarów publicznoprawnych (por. J. Marciniak (red.), Podatek

    dochodowy od osób fizycznych, Warszawa 2011 r., s. 199, A. Bartosiewicz, R. Kubacki,
    Komentarz do art. 10, art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, LEX
    2010).
    Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają
    przychód. Przychodem ze sprzedaży, jak wskazano powyżej, jest cena pomniejszona o
    koszty odpłatnego zbycia.
    Zatem stwierdzić należy, że do kosztów odpłatnego zbycia nieruchomości można
    zakwalifikować wszystkie koszty, które były niezbędne, tzn. musiały być poniesione, aby
    czynność sprzedaży doszła do skutku.
    Przy czym kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania
    przychodu.
    W myśl art. 22 ust. 6c ww. ustawy:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub
      udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Na mocy art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty nabycia lub koszty wytworzenia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie
      podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie
      lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego
      rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym
      wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych
      trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku
      ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku
      Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”.
    Stosując przepis art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych można
    corocznie podwyższać poniesione koszty nabycia lub koszty wytworzenia, począwszy od
    roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych
    rzeczy lub praw majątkowych do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym
    nastąpiło ich zbycie.
    Pana wniosek
    Z treści wniosku wynika, że:
    · 13 września 2023 r. wspólnie z byłą partnerką zakupił Pan mieszkanie, każdy w udziale
      po ½.
    · Na ww. lokal ponieśli Państwo znaczne nakłady na remont, wykończenie oraz pełne
      wyposażenie mieszkania. Nakłady te obejmowały koszty materiałów, robocizny,
      sprzętu i umeblowania.
    · 29 października 2025 r. sprzedał Pan swoje ½ udziału w ww. nieruchomości byłej
      partnerce.
    Pana zdaniem transakcja miała charakter rozliczenia współwłasności i nie prowadzi do
    powstania realnego przysporzenia majątkowego po Pana stronie. Uważa Pan, celem
    transakcji było jedynie zakończenie współwłasności i rozliczenie wspólnego majątku, a nie
    osiągniecie korzyści majątkowej (ekonomicznej). W konsekwencji, sprzedaż udziału w tej

    szczególnej sytuacji w związku z jej charakterem znacznie różni się w zakresie
    opodatkowania przewidzianego dla standardowego odpłatnego zbycia nieruchomości i
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W świetle przytoczonych na wstępie przepisów prawa nie mogę się zgodzić z
    zaprezentowanym przez Pana stanowiskiem.
    Oceniając skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości, udziału w nieruchomości czy praw
    majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym do
    osób fizycznych należy rozróżnić pojęcie „przychodu” oraz pojęcie „dochodu”.
    Przychód zgodnie z treścią ww. przepisu - jak wskazałem powyżej – powstaje w sytuacji,
    gdy sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie następuje przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie, jeżeli nie następuje w ramach
    wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu.
    Zatem w ww. przypadku przychód powstaje bez względu z jakich powodów podatnik
    dokonuje zbycia nieruchomości czy jego udziału. W Pana sytuacji do zbycia udziału w
    lokalu mieszkalnym doszło przed upływem pięciu lat od jego nabycia.
    Tym samym wbrew Pana twierdzeniu zbycie przez Pana udziału w lokalu mieszkalnym na
    rzecz byłej partnerki powoduje powstanie przychodu ze źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Przy czym ustalając podstawę obliczenia podatku należy mieć na uwadze treść
    przytoczonego powyżej art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    w myśl którego podstawę do opodatkowania stanowi przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości bądź udziału w nieruchomości pomniejszony o koszty ustalone zgodnie z
    art. 22 ust. 6c omawianej ustawy.
    Na podstawie w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, że do
    kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości podatnik może
    zaliczyć:
    · udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia
      nieruchomości,
    · udokumentowane fakturami VAT nakłady, które zwiększyły wartość nieruchomości w
      okresie jej posiadania przez podatnika.
    Powołane powyżej przepisy tworzą katalog zamknięty, który w żadnym wypadku nie
    dopuszcza zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów innych wydatków niż w nich
    wymienione.
    Koszt nabycia to wartość wyrażona w cenie określonej w umowie kupna/sprzedaży
    nieruchomości.
    Zaś za nakłady na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych należy rozumieć
    wszelkie inwestycje, które zmieniają/przeobrażają daną rzecz, nadając jej nową jakość.
    Zatem nakłady, o których mowa w art. 22 ust. 6c ww. ustawy, poniesione w trakcie
    posiadania nieruchomości, mogą stanowić koszt uzyskania przychodu z tytułu jej
    odpłatnego zbycia, jeżeli odznaczają się remontowym, modernizacyjnym lub ulepszającym
    charakterem i zwiększyły wartość nieruchomości, niezależnie od tego, czy zostały one
    sfinansowane kredytem bankowym, czy też środki na ten cel pochodziły z oszczędności
    nabywcy.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, co należy rozumieć pod
    pojęciem nakładów w rozumieniu ww. przepisów. W doktrynie ugruntowany jest pogląd,
    zgodnie z którym przez nakłady na nieruchomość należy rozumieć sumę wydatków
    poniesionych na substancję danej nieruchomości. Uznaje się, że są to nie tylko nakłady

    ulepszające lub modernizujące nieruchomość, ale również nakłady o charakterze
    budowlanym, remontowym.
    Wydatki, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy, czyli koszty uzyskania przychodu z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i określonych praw majątkowych, to
    udokumentowane koszty wytworzenia (nakłady), które zwiększyły wartość rzeczy i praw
    majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Są to więc wydatki, które mają
    bezpośredni wpływ na uzyskany przychód z odpłatnego zbycia.
    Tym samym w Pana przypadku przychodem z tytułu zbycia udziału w lokalu mieszkalnym -
    zgodnie z przytoczonym powyżej art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych - będzie wartość wyrażona w cenie określonej przez Pana w umowie sprzedaży
    nieruchomości. Przy czym, jeśli cena, bez uzasadnionej przyczyny, będzie znacznie
    odbiegać od wartości rynkowej domu mieszkalnego, przychód ten zgodnie z dyspozycją
    tego przepisu określi organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
    Natomiast do kosztów uzyskania przychodów z tytułu zbycia udziału w lokalu mieszkalnym
    jest Pan uprawniony zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych zaliczyć:
    · koszt jego nabycia, tj. cenę jaką Pan zapłacił zbywcy za nabycie udziału w 2023 r., oraz
    · nakłady, które Pan poniósł o ile zwiększyły one wartość nieruchomości w okresie jej
      posiadania przez Pana i o ile posiada Pan faktury VAT na ich udokumentowanie.
    W sytuacji wystąpienia dochodu będzie podlegał on opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych zgodnie z treścią art. 30e ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym do osób fizycznych.
    W świetle powyższego stanowisko Pana jest nieprawidłowe.
    Informacje dodatkowe
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jednocześnie należy wyraźnie zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji
    dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 Ordynacji nie dokonuję wyliczenia kwot
    podatku, przychodów, kosztów czy dochodów. W związku z tym nie ustosunkowałem się
    do przedstawionych przez Pana wartości.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji
    prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa
    podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ
    podatkowy.
    W przedmiotowej sprawie należy odróżnić zakres norm określających sposób ustalania
    dochodu – w tym przychodów, kosztów uzyskania przychodów czy podatku - od sposobu
    obliczenia oraz udokumentowania (udowodnienia) tych wartości.
    Zarówno weryfikacja prawidłowości przyjętych wartości przychodów i kosztów uzyskania
    przychodów i dokonanych obliczeń podatku nie jest elementem zastosowania przepisu –

    może być ona dokonana dopiero na etapie ewentualnych, późniejszych postępowań
    podatkowych lub kontrolnych, które nie jest możliwe w ramach wydawania interpretacji
    indywidualnych na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.
    Wówczas, zgodnie z ogólną zasadą prawną, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na
    osobie wywodzącej z tego tytułu skutki prawne, podatnik będzie musiał wykazać, że
    prawidłowo obliczył i wykazał w złożonym zeznaniu przychód, koszty uzyskania
    przychodów, dochód i podatek.
    Co istotne również w Pana sprawie - załączone do wniosku dokumenty nie mogą być
    brane pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Wydając interpretację indywidualną nie przeprowadzam bowiem dowodów w rozumieniu
    art. 180 i następnych Ordynacji podatkowej i nie oceniam ich w myśl art. 191 ustawy, gdyż
    nie jest to postępowanie podatkowe.
    Przy wydawaniu interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego nie ustalam
    czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a,
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).