Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-396/12-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-19
Teza: Czy sprzedaż działki należy opodatkować podatkiem VAT?
Słowa kluczowe: działki; opodatkowanie; sprzedaż
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 31 sierpnia 2012 r. (data wpływu 7 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W październiku 2011 r., Wnioskodawczyni wraz z mężem (mają wspólnotę majątkową) nabyła działkę - grunty orne w klasie V i łąki w klasie IV o łącznej powierzchni 0,3569 ha od Agencji Nieruchomości Rolnych X w przetargu ustnym. Należną kwotę wraz z podatkiem VAT zapłacili we wskazanym terminie. Działka jest położona nad jeziorem. Zainteresowana wraz z mężem kupiła ją do celów rekreacyjnych. Od razu po zakupie rozpoczęli procedurę podziału działki na trzy: dla nich, dla córki i syna. Ponieważ dzieci są jeszcze małe, Wnioskodawca wraz z mężem pozostają właścicielami wszystkich działek. Zainteresowana planuje wraz z mężem zagospodarować miejsce sadząc drzewa, może z czasem postawią jakiś budynek letniskowy. W wypisie miejscowego zagospodarowania przestrzennego jest zapis:

1.  przeznaczenie pod działki letniskowe,
2.  przeznaczenie pod budynki nie więcej niż 15% powierzchni działki,
3.  utrzymanie zieleni niskiej i zadrzewień na powierzchni nie mniejszej niż 30% powierzchni działki.

Szybki podział działki miał ułatwić Zainteresowanej wraz z mężem planowanie jej zagospodarowania, aby jak dzieci dorosną nie musiały niszczyć już istniejącej zieleni czy budynków, by np. postawić płot.

Latem tego roku okazało się, że ich działka jest miejscem, gdzie biwakują ludzie, zostawiając masę śmieci i fekaliów. Aby to miejsce nadawało się do wypoczynku dla Wnioskodawczyni i jej męża oraz dzieci w przyszłym roku, zmuszeni są ogrodzić je szybciej niż wcześniej planowali a przed ogrodzeniem teren wyrównać i posadzić trawę. Jest to duży koszt i aby nie inwestować więcej pieniędzy Zainteresowana wraz z mężem postanowili sprzedać jedną działkę jednemu z ich nowych sąsiadów, który od początku pytał o możliwość odkupu jednej części, więc nie muszą szukać nabywcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż działki należy opodatkować podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie należy opodatkowywać podatkiem VAT sprzedaży wyżej wymienionej działki. Sprzedaż ta dotyczy majątku osobistego służącego do wypoczynku i nie mającego związku z działalnością gospodarczą. Mąż prowadzi działalność jako osoba fizyczna sprzedając usługi elektryczne. Zainteresowana wraz z mężem nie poczyniła żadnych nakładów finansowych na przygotowanie działki do sprzedaży. Działki, o których mowa wyżej nie są przedmiotem najmu ani dzierżawy. Wnioskodawczyni wraz z mężem nie planuje na chwilę obecną sprzedaży pozostałych działek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Art. 2 pkt 6 ustawy stanowi, iż przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z uwagi na powyższe uregulowania, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednakże samo stwierdzenie, że podmiot dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu nie jest wystarczającą przesłanką, aby daną czynność opodatkować podatkiem od towarów i usług. Istotnym jest, aby podmiot działał w charakterze podatnika, a więc osoby prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - na mocy ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, podatnikiem staje się również ten, kto wykonał czynność, podlegającą opodatkowaniu, jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwości”, przez zamiar wykonywania danej czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć, wolę powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania określonych czynności, składających się na istotę prowadzenia działalności.

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o powyższe stwierdzić należy, że jeśli określony podmiot dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Podkreślić także należy, iż w kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy zbywca gruntu w celu dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi bowiem wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. U. UE L 347.1 ze zm. – (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Odnosząc się do powyższego wskazać należy, iż przyjęcie, że dany podmiot sprzedając działki działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, że jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tego podmiotu w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jego czynności przybierają formę zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze). Przy czym na tego rodzaju aktywność handlową wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu pojedynczych z tych okoliczności (por. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 2 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1538/11).

Z opisu sprawy wynika, że w październiku 2011 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem (mają wspólnotę majątkową) nabyła działkę - grunty orne w klasie V i łąki w klasie IV o łącznej powierzchni 0,3569 ha od Agencji Nieruchomości Rolnych X w przetargu ustnym. Należną kwotę wraz z podatkiem VAT zapłacili we wskazanym terminie. Działka jest położona nad jeziorem. Zainteresowana wraz z mężem kupiła ją do celów rekreacyjnych. Od razu po zakupie rozpoczęli procedurę podziału działki na trzy: dla nich, dla córki i syna. Ponieważ dzieci są jeszcze małe, Wnioskodawczyni wraz z mężem pozostają właścicielami wszystkich działek. Planują zagospodarować miejsce sadząc drzewa, może z czasem postawią jakiś budynek letniskowy. W wypisie miejscowego zagospodarowania przestrzennego jest zapis:

1.  przeznaczenie pod działki letniskowe,
2.  przeznaczenie pod budynki nie więcej niż 15% powierzchni działki,
3.  utrzymanie zieleni niskiej i zadrzewień na powierzchni nie mniejszej niż 30% powierzchni działki.

Szybki podział działki miał ułatwić Zainteresowanej wraz z mężem planowanie jej zagospodarowania, aby jak dzieci dorosną nie musiały niszczyć już istniejącej zieleni czy budynków, by np. postawić płot.

Latem tego roku okazało się, że ich działka jest miejscem, gdzie biwakują ludzie, zostawiając masę śmieci i fekaliów. Aby to miejsce nadawało się do wypoczynku dla Wnioskodawczyni i jej męża oraz dzieci w przyszłym roku, zmuszeni są ogrodzić je szybciej niż wcześniej planowali a przed ogrodzeniem teren wyrównać i posadzić trawę. Jest to duży koszt i aby nie inwestować więcej pieniędzy Zainteresowana wraz z mężem postanowili sprzedać jedną działkę jednemu z ich nowych sąsiadów, który od początku pytał o możliwość odkupu jednej części, więc nie muszą szukać nabywcy.

Przedstawione okoliczności faktyczne sprawy w żadnym zakresie nie wskazują, że aktywność Wnioskodawczyni w przedmiocie zbycia działki będzie porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Jak wskazała Zainteresowana, postanowiła wraz z mężem sprzedać jedną działkę jednemu z ich nowych sąsiadów, który od początku pytał o możliwość odkupu jednej części, więc nie musi ona szukać nabywcy.

Wobec powyższego uznać należy, że sprzedaż przez Wnioskodawczynię działki powstałej w wyniku podziału nieruchomości, nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej jej aktywności w przedmiocie zbycia przedmiotowej nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Zatem w przedmiotowej sprawie brak będzie przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży przedmiotowej działki Zainteresowana wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na handlu nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie dostawę towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działki będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawczyni będzie korzystać z przysługującego jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Wobec powyższego, sprzedaż przez Zainteresowaną działki będącej przedmiotem pytania, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż ww. działki nie należy opodatkować podatkiem VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazać należy, iż zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Wobec powyższego, udzielona interpretacja indywidualna jest wiążąca tylko dla Zainteresowanej, a nie dla jej małżonka.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.