Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1120/14/JG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-03-11
Teza: Od jakiej daty Wnioskodawca stał się prawnym właścicielem mieszkania?
Słowa kluczowe: nabycie; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; spadek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 11 grudnia 2014 r. (data otrzymania 17 grudnia 2014 r. ), uzupełnionym 19 lutego 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży mieszkania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 grudnia 2014 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży mieszkania.

W związku z brakami formalnymi, pismem z 16 stycznia 2015 r., Znak: IBPBII/2/415-1120/14/JG wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku. Uzupełnienia dokonano 19 lutego 2015 r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zmarły 15 listopada 2006 r. F.B. (dla Wnioskodawcy obca osoba) zapisał w testamencie na rzecz Wnioskodawcy mieszkanie – kawalerkę. Postanowienie Sądu Rejonowego zostało wydane 5 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca w kwietniu 2014 r. zapłacił podatek od spadków i darowizn w kwocie 8.116 zł. Wnioskodawca planuje sprzedaż mieszkania.

W związku z powyższym zdarzeniem przyszłym zadano następujące pytania.

1.  Od jakiej daty Wnioskodawca stał się prawnym właścicielem mieszkania?
2.  W jakiej wysokości Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek od sprzedaży?

Zdaniem Wnioskodawcy, testament jasno określa, że po śmierci F.B. mieszkanie jest Wnioskodawcy. Wnioskodawca wskazał, że rodzina zmarłego przetrzymała testament, a potem podważyła jego wiarygodność w Sądzie, co znacznie wydłużało czas oczekiwania. W ocenie Wnioskodawcy właścicielem mieszkania – kawalerki jest od listopada 2006 r. i sprzedając je obecnie po ośmiu latach nie musi płacić podatku, tylko osoba kupująca. Gdyby jednak uznać, że ważniejszą datą jest 27 sierpnia 2013 r., to Wnioskodawca musiałby zapłacić podatek w wysokości 19%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – podlegającym opodatkowaniu źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości (w tym lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość),
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego przepisu każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Przepis ten formułuje tym samym również zasadę, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub praw nastąpi po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że zmarły 15 listopada 2006 r. F.B. zapisał w testamencie na rzecz Wnioskodawcy mieszkanie. Postanowienie Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku zostało wydane 5 sierpnia 2013 r. Wnioskodawca zamierza sprzedać mieszkanie.

W omawianej sprawie istotne jest więc ustalenie w jakiej dacie Wnioskodawca stał się właścicielem mieszkania, które zamierza sprzedać tj. czy w dacie śmierci spadkodawcy, czy też w dacie kiedy zostało wydane postanowienie Sądu o stwierdzeniu nabycia spadku.

W przypadku nabycia nieruchomości lub prawa w drodze spadku za datę nabycia nieruchomości lub prawa należy uznać datę otwarcia spadku czyli śmierć spadkodawcy.

Spadek jest instytucją regulowaną przepisami zawartymi w Księdze czwartej Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.) – prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Stosownie do art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego – powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z testamentu, jednakże dniem nabycia spadku przez spadkobiercę jest zawsze data śmierci spadkodawcy. Natomiast postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku czy to na podstawie testamentu, czy ustawy potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Dlatego też dla podatku dochodowego istotny z punktu widzenia ustalenia daty nabycia nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest dzień otwarcia spadku czyli data śmierci spadkodawcy.

W świetle powyższych rozważań należy stwierdzić, że Wnioskodawca właścicielem mieszkania, które planuje sprzedać stał się w dacie śmierci spadkodawcy F.B. tj. 15 listopada 2006 r. Tym samym przychód jaki Wnioskodawca uzyska z planowanej sprzedaży mieszkania nie będzie w ogóle podlegał opodatkowaniu, z uwagi na fakt, że od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie do dnia sprzedaży upłynął pięcioletni okres czasu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Okres ten upłynął 31 grudnia 2011 r. Oznacza to, że sprzedaż mieszkania nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych a po stronie Wnioskodawcy nie wystąpi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) – w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.