Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PP2-443-51/08-2/SAP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-04-10
Teza: Czy wcześniejsze rozpoznanie obowiązku podatkowego w przypadku robót budowlano-montażowych (inne niż w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d) stanowi naruszenie obowiązku prawidłowego deklarowania i rozliczania podatku należnego i czy wiąże się z obowiązkiem dokonywania korekty deklaracji VAT-7 za poprzednie okresy rozliczeniowe?
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja korygująca; korekta; obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania obowiązku podatkowego; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 2-art. 109

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r., Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 08.01.2008 r. (data wpływu 14.01.2008 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług budowlano-montażowych oraz prawidłowości rozliczania podatku od towarów i usług - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 stycznia 2008 r. został złożony w/w wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego przy świadczeniu usług budowlano-montażowych oraz prawidłowości rozliczania podatku od towarów i usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami hydraulicznymi oraz świadczenia usług budowlanych i budowlano-montażowych. Spółka między innymi wykonuje usługi budowlano-montażowe polegające na wykonywaniu przyłączy ciepłowniczych, budowie węzłów cieplnych, montażu kotłów c.o. oraz instalacji c.o. Po wykonaniu usługi Spółka wystawia faktury VAT w terminie do 7 dni od daty zakończenia robót. Faktury za wykonane usługi budowlano-montażowe ewidencjonuje w dacie wystawienia faktury i z tego tytułu odprowadza w całości VAT należny w miesiącu wystawienia faktury (bez względu na to czy należność została uregulowana w całości, w części, czy nie została w ogóle uregulowana). Spółka nie stosuje zasady szczególnego momentu powstania obowiązku podatkowego określonego w art. 19 ust.13 pkt 2 lit d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące zapytanie:

Czy wcześniejsze rozpoznanie obowiązku podatkowego w przypadku robót budowlano-montażowych (inne niż w art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d) stanowi naruszenie obowiązku prawidłowego deklarowania i rozliczania podatku należnego i czy wiąże się z obowiązkiem dokonywania korekty deklaracji VAT-7 za poprzednie okresy rozliczeniowe?

Stanowisko wnioskodawcy jest następujące: W myśl art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych. W/w przepis określający moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu wykonania robót budowlanych i budowlano-montażowych, wyznacza podatnikowi uprawnienie do odłożenia wykonania tego obowiązku do czasu otrzymania zapłaty, lecz nie później niż do 30 dnia od dnia wykonania tych robót. Odłożenie w czasie realizacji obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług przez określenie przez ustawodawcę momentu tego obowiązku późniejszego, w stosunku do momentu wykonania usługi - a więc w stosunku do zaistnienia zdarzenia stanowiącego źródło tego obowiązku, nie może być rozumiane jako bezwzględna powinność w tym znaczeniu, iż nie dopuszcza ono wcześniejszej, jeszcze przed otrzymaniem zapłaty, realizacji tego obowiązku. W związku z powyższym Spółka uważa, że nieskorzystanie przez nią z uprawnienia do realizacji tego obowiązku w odłożonym czasie (zgodnie z art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d w/w ustawy) i wcześniejsze jego zrealizowanie, tj. w miesiącu w którym roboty wykonano i wystawiono fakturę, nie stanowi z jej strony naruszenia obowiązku prawidłowego deklarowania i rozliczania podatku należnego.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Spółka rozpoznaje obowiązek podatkowy zgodnie z przepisem ust. 4 tego artykułu, który stanowi, iż jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Jednakże Spółka świadczy usługi budowlano-montażowe, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z przepisem art. 19 ust. 13 pkt 2 lit. d w/w ustawy, który stanowi, iż obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty, nie później jednak niż 30 dnia, licząc od dnia wykonania usług budowlanych lub budowlano-montażowych. Powyższe przepisy nie są przepisami fakultatywnymi – podatnik nie ma możliwości wyboru, według którego z w/w przepisów powstaje obowiązek podatkowy z tytułu świadczonych przez niego usług. Zgodnie z przepisem art. 109 ust. 3 w/w ustawy podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 i 82 ust. 3 oraz zwolnionych od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą: kwoty określone w art. 90, dane niezbędne do określenia przedmiotu i podstawy opodatkowania, wysokość podatku należnego, kwoty podatku naliczonego obniżające kwotę podatku należnego oraz kwotę podatku podlegającą wpłacie do urzędu skarbowego lub zwrotowi z tego urzędu oraz inne dane służące do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej, a w przypadkach określonych w art. 120 ust. 15, art. 125, 134, 138 - dane określone tymi przepisami niezbędne do prawidłowego sporządzenia deklaracji podatkowej.

Zgodnie z przepisem art. 83 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483 ze zm.) każdy ma obowiązek przestrzegania prawa Rzeczypospolitej Polskiej. Zatem Spółka narusza prawo rozpoznając obowiązek podatkowy z tytułu wykonanych usług budowlano montażowych oraz wykazując podatek VAT należny w okresach rozliczeniowych poprzedzających okresy rozliczeniowe w których powinna to zrobić.

Należy zauważyć, iż w sytuacji opisanej we wniosku zastosowanie będą miały przepisy art. 21 § 3, 3a i 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), które brzmią: „§ 3. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

§ 3a. Jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

§ 5. Jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym”.

Jednocześnie zauważyć należy, iż w opisanym stanie faktycznym, na podstawie przepisu art. 109 ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, nie będą miały zastosowania przepisy art. 109 ust. 4-6 ustawy o podatku od towarów i usług, na podstawie których ustala się dodatkowe zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż przyjęty przez Spółkę sposób rozliczania podatku od towarów i usług jest błędny (pomimo faktu, iż nie powoduje uszczupleń w dochodach Skarbu Państwa), zaś deklaracje składane przez Spółkę zawierają błędne dane. Zatem Spółka powinna dokonać odpowiedniej zmiany deklaracji podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 w/w ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 w/w ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 w/w ustawy) na adres: Biuro Krajowej Informacji Podatkowej, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.