Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-136/12/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-02-09
Teza: opodatkowanie usług szkoleniowych, które nie są finansowane ze środków publicznych
Słowa kluczowe: opodatkowanie; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2011r. (data wpływu 28 października 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 19 stycznia 2012r. (data wpływu 25 stycznia 2012r.) oraz pismem z dnia 2 lutego 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla usług szkoleniowych realizowanych na rzecz Fundacji – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 28 października 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania prawidłowej stawki podatku dla usług szkoleniowych realizowanych na rzecz Fundacji.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 19 stycznia 2012r. (data wpływu 25 stycznia 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 11 stycznia 2012r. oraz pismem z dnia 2 lutego 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca realizował szkolenie, gdzie Zleceniodawcą była Fundacja, ale samo szkolenie to Szkolenie „Pracownik hurtowni” skierowane dla osób bezrobotnych zarejestrowanych w PUP. Szkolenie ma na celu uzyskanie nowych lub podniesienie kwalifikacji. Szkolenie finansowane jest przez PUP, który to realizuje projekt „…” współfinansowany przez UE ze środków EFS PO KL.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 19 stycznia 2012r. Wnioskodawca wskazał (uwzględniając wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 2 lutego 2012r.), że wykonał usługę przeprowadzenia szkolenia - wykładów i zajęć praktycznych ze wskazanego przez zleceniodawcę programu.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Zajęcia, wykłady i zajęcia praktyczne są na pewno usługami mającymi na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych lub przekwalifikowania, ale Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić, czy jest to związane z branżą lub zawodem jaki wykonuje na etapie uczestnictwa w szkoleniu uczestnik tego szkolenia, ponieważ Wnioskodawca nie zajmuje się rekrutacją i kwalifikowaniem na szkolenia ostatecznych uczestników szkoleń.

Szczególne formy i zasady prowadzenia zajęć wynikają z wymogów jakie stawia zleceniodawca w umowie, ale Wnioskodawca nie ingeruje w to z czego one wynikają, czy z przepisów prawa czy ze standardów jakie stosuje zleceniodawca, Wnioskodawca przyjmuje zlecenie na podstawie umowy i tam zawartych ustaleń i wymogów.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić inaczej, że usługi są finansowane ze środków publicznych - jak na podstawie umowy, że jest ona oznaczona jako realizowana z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Wszystkie umowy realizowane z programów UE muszą mieć odpowiednie oznaczenie.

Wnioskodawca nie posiada dodatkowych dowodów materialnych w tym zakresie, jak informacja ogólna, że PO KL na podstawie Decyzji Komisji Europejskiej finansowany jest w 85% z środków UE i 15% z budżetu państwa.

Wnioskodawca nie posiada szczególnych dokumentów o zakresie finansowania z wyjątkiem umowy, gdzie jest określone, że jest to usługa realizowana w ramach PO KL a te z kolei na podstawie Decyzji Komisji Europejskiej finansowane są w 85% z środków UE i 15% z budżetu państwa.

Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o dofinansowanie tylko Urząd Pracy a Zleceniodawca Wnioskodawcy otrzymał środki na organizację szkolenia kompleksowo, czyli zapewnienie wykładowców (czyli między innymi Wnioskodawcy), wynajęcie sal na zajęcia teoretyczne, wynajęcie sal na zajęcia praktyczne, zapewnienie posiłków, napoi, materiałów biurowych. Na podstawie takiego zlecenia zawarł umowę z Wnioskodawcą na przeprowadzenie zajęć – wykładów.

Wnioskodawca nie zna umowy zawieranej przez jego zleceniodawcę z ostatecznymi Beneficjentami (uczestnikami szkoleń) ponieważ nie jest stroną w tej umowie.

Przepływ środków jest następujący: Instytucja Zarządzająca po przyjęciu do realizacji danego projektu podpisuje umowę z Urzędem Pracy (Urząd, który ma tylko środki publiczne) a ten z kolei ze Zleceniodawcą Wnioskodawcy na realizację projektu i jego finansowanie. W zależności od umowy Zleceniodawca Wnioskodawcy otrzymuje zazwyczaj zaliczkę na realizacje projektu, żeby miał środki na realizację płatności wykonawców, które potem rozlicza we wniosku płatniczym pośrednim, który jest elementem wniosku płatniczego Urzędu Pracy do Instytucji Zarządzającej.

Zleceniodawca zawiera umowy z wykonawcami - zleceniobiorcami takimi jak Wnioskodawca na realizację poszczególnych elementów projektu. Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy płatność jest tylko z tych wyodrębnionych środków, czy posiłkuje się własnymi środkami w celu realizacji zleceń podwykonawców terminowo.

Wnioskodawca świadczy usługę przeprowadzania wykładu i przeprowadzenia zajęć praktycznych - podobnie jak nauczyciel (tylko Wnioskodawca nie ma przygotowania pedagogicznego). Pozostałymi sprawami zajmuje się zleceniodawca Wnioskodawcy. Sprawy organizacyjne czyli wynajęcie sali, książki dla uczestników, materiały biurowe, dostarczenie sprzętu, programów należy do Zleceniodawcy.

Tak, faktura jest wykazywana przez zleceniodawcę we wniosku płatniczym, dlatego też musi zawierać treści zgodnie z wytycznymi dla danego programu i jest na pewno dowodem poniesienia wydatku.

Tak, są to środki zaplanowane w projekcie i tak rozliczone. Przed podpisaniem umowy pomiędzy Wnioskodawcą a Zleceniodawcą było zapytanie ofertowe (telefoniczne) czy może za odpowiednio określone wynagrodzenie przeprowadzić zajęcia o określonej tematyce w określonym czasie.

Wnioskodawca nie wie, z jakiego konta bankowego przelewana jest zapłata za fakturę. Brak szczegółowej informacji w umowie na ten temat w umowie.

Wnioskodawca wystawia faktury za realizację zadania na rzecz swojego Zleceniodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 19 stycznia 2012r.):

Czy Wnioskodawca prawidłowo zastosował stawkę „zw” dla usługi przeprowadzonych zajęć dla bezrobotnych zarejestrowanych w PUP w ramach programu EFS PO KL „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 19 stycznia 2012r.), postąpił on prawidłowo stosując stawkę „zw” na podstawie art. 43 ust. l pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług zgodnie z uzasadnieniami zawartymi w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt I SA/Kr 1534/11 z dnia 15 listopada 2011r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – dodanego do tej ustawy od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\- oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Ponadto zgodnie z treścią § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.) obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 5 kwietnia 2011r., zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane,
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Powyższe rozporządzenie zostało uchylone rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392 ze zm.) obowiązującym od dnia 6 kwietnia 2011r. Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 19 i 20 tego rozporządzenia, zwalnia się od podatku:

*   usługi w zakresie kształcenia, inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane;
*   usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – Dz. Urz. UE L 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Od dnia 1 lipca 2011r. obowiązuje natomiast rozporządzenie wykonawcze Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r., ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 77, s. 1). Zgodnie z art. 44 tego rozporządzenia, usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Wnioskodawca stwierdził bowiem, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty. Ponadto z opisu przedstawionego we wniosku nie wynika, żeby Wnioskodawca był podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawca nie spełnia wymogów dla zwolnienia od podatku określonych w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, iż powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują również zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Co więcej, przepisy przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowanych w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Jak zatem wynika z powołanych wyżej regulacji, dla zastosowania zwolnienia od podatku w pierwszej kolejności istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych lub też finansowanie danego szkolenia w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca realizował szkolenie, gdzie Zleceniodawcą była Fundacja, ale samo szkolenie to Szkolenie „\`(...)\`” skierowane dla osób bezrobotnych zarejestrowanych w PUP. Szkolenie ma na celu uzyskanie nowych lub podniesienie kwalifikacji. Szkolenie finansowane jest przez PUP, który to realizuje projekt „…” współfinansowany przez UE ze środków EFS PO KL.

Wnioskodawca wykonał usługę przeprowadzenia szkolenia - wykładów i zajęć praktycznych ze wskazanego przez zleceniodawcę programu.

Wprawdzie Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić, czy szkolenie jest związane z branżą lub zawodem, jaki wykonuje na etapie uczestnictwa w szkoleniu uczestnik tego szkolenia, ponieważ Wnioskodawca nie zajmuje się rekrutacją i kwalifikowaniem na szkolenia ostatecznych uczestników szkoleń, jednakże Wnioskodawca wskazał, że zajęcia, wykłady i zajęcia praktyczne są na pewno usługami mającymi na celu podniesienie kwalifikacji zawodowych lub przekwalifikowania.

Jeśli zatem szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych, wówczas należy uznać, że opisane usługi szkoleniowe stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, w rozumieniu przepisów art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Należy zauważyć, iż powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych.

Z przedstawionego stanu faktycznego nie wynika, aby realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia prowadzone były w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Wnioskodawca podał wprawdzie, że szczególne formy i zasady prowadzenia zajęć wynikają z wymogów jakie stawia zleceniodawca w umowie, ale Wnioskodawca nie ingeruje w to z czego one wynikają, czy z przepisów prawa czy ze standardów jakie stosuje zleceniodawca, Wnioskodawca przyjmuje zlecenie na podstawie umowy i tam zawartych ustaleń i wymogów. Tak więc Wnioskodawca w treści wniosku nie odwołał się do żadnych odrębnych przepisów regulujących zasady i formy przeprowadzanych szkoleń.

Ponadto Wnioskodawca nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Analizując powyższe okoliczności stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a i b ustawy o VAT warunkujące prowadzenie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub posiadanie akredytacji do przeprowadzania tego typu szkoleń.

Pozostaje zatem do rozstrzygnięcia trzecia możliwość, tj. kwestia finansowania świadczonych usług (z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c ustawy – 100% lub § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia – co najmniej 70%).

Z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy wynika, że Urząd Pracy występował z wnioskiem o dofinansowanie a Zleceniodawca Wnioskodawcy otrzymał środki na organizację kompleksowej usługi szkoleniowej, czyli zapewnienie wykładowców (między innymi Wnioskodawcy), wynajęcie sal na zajęcia teoretyczne, wynajęcie sal na zajęcia praktyczne, zapewnienie posiłków, napoi, materiałów biurowych. Na podstawie takiego zlecenia zawarł umowę z Wnioskodawcą na przeprowadzenie zajęć – wykładów.

Przepływ środków jest następujący: Instytucja Zarządzająca po przyjęciu do realizacji danego projektu podpisuje umowę z Urzędem Pracy (Urząd, który ma tylko środki publiczne) a ten z kolei ze Zleceniodawcą Wnioskodawcy na realizację projektu i jego finansowanie. W zależności od umowy Zleceniodawca Wnioskodawcy otrzymuje zazwyczaj zaliczkę na realizacje projektu, żeby miał środki na realizację płatności wykonawców, które potem rozlicza we wniosku płatniczym pośrednim, który jest elementem wniosku płatniczego Urzędu Pracy do Instytucji Zarządzającej.

Zleceniodawca zawiera umowy z wykonawcami - zleceniobiorcami takimi jak Wnioskodawca na realizację poszczególnych elementów projektu. Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, czy płatność jest tylko z tych wyodrębnionych środków, czy posiłkuje się własnymi środkami w celu realizacji zleceń podwykonawców terminowo.

Wnioskodawca nie jest w stanie stwierdzić inaczej, że usługi są finansowane ze środków publicznych - jak na podstawie umowy, że jest ona oznaczona jako realizowana z Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Wszystkie umowy realizowane z programów UE muszą mieć odpowiednie oznaczenie.

Wnioskodawca nie posiada dodatkowych dowodów materialnych w tym zakresie, jak informacja ogólna, że PO KL na podstawie Decyzji Komisji Europejskiej finansowany jest w 85% z środków UE i 15% z budżetu państwa.

Wnioskodawca wystawia faktury za realizację zadania na rzecz swojego Zleceniodawcy.

W przedmiotowej sprawie mamy zatem do czynienia z sytuacją, w której świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe są realizowane na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą (Fundacją). Podmiotem występującym z wnioskiem o dofinansowanie do Instytucji Zarządzającej był Powiatowy Urząd Pracy. Zleceniodawca Wnioskodawcy otrzymał środki na organizację szkolenia na rzecz Urzędu Pracy. Na podstawie takiego zlecenia zawarł umowę z Wnioskodawcą na przeprowadzenie zajęć – wykładów.

Zatem świadczone przez Wnioskodawcę usługi szkoleniowe realizowane na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą, nie mogą korzystać ze zwolnienia od podatku ani na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c ustawy, ani § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia wykonawczego do ustawy o VAT.

To bowiem Zleceniodawca zawarł umowę z Powiatowym Urzędem Pracy na kompleksową realizację szkolenia, a Wnioskodawca na podstawie umowy zawartej ze Zleceniodawcą został zobowiązany do przeprowadzenia zajęć – wykładów.

Ponadto środki pieniężne (środki publiczne) na realizację ww. szkolenia (w tym przeprowadzenie zajęć – wykładów przez Wnioskodawcę) otrzymał od Powiatowego Urzędu Pracy Zleceniodawca, a nie Wnioskodawca. Środki otrzymane przez Wnioskodawcę od Zleceniodawcy na realizację zajęć – wykładów, nie będą zatem stanowić dla Wnioskodawcy środków publicznych, będą to bowiem bezpośrednio środki otrzymane już od samego Zleceniodawcy.

Zwolnienie przewidziane w ww. przepisach nie ma zatem zastosowania dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług realizowanych w ramach szkolenia, w sytuacji gdy Wnioskodawca świadczy przedmiotowe usługi w ramach zawartej umowy ze Zleceniodawcą jako podwykonawca, czyli nie świadczy tych usług bezpośrednio na rzecz podmiotu (Powiatowego Urzędu Pracy), który uzyskał środki publiczne na przeprowadzenie szkolenia przewidzianego dla wskazanych we wniosku uczestników.

Tym samym, skoro środki publiczne na realizację szkolenia otrzymał Zleceniodawca Wnioskodawcy, a nie Wnioskodawca, nie jest możliwe objęcie zwolnieniem z opodatkowania usług wykonywanych przez Wnioskodawcę jako finansowanych w całości lub w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Odnosząc zatem przedstawiony wyżej stan faktyczny do powołanych w sprawie przepisów prawa stwierdzić należy, iż opisane we wniosku usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę nie korzystają ze zwolnienia od podatku, gdyż Wnioskodawca nie spełnia żadnego z warunków uprawniających do takiego zwolnienia określonego w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług ani przepisach wykonawczych do tej ustawy, zatem zastosowanie znajduje podstawowa stawka podatku w wysokości 23%.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.