Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.782.2024.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-11
Teza: W zakresie skutków podatkowych związanych ze spółką nieruchomościową.
Słowa kluczowe: płatnik; spółki-spółka nieruchomościowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Słowniczek-Spółka nieruchomościowa; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)-Należności objęte obowiązkiem poboru podatku przez płatnika
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 35-lit. a; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a-pkt 35-lit. b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26aa-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych w
    zakresie ustalenia, czy:
      - aktywa przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowiące
        majątek trwały Spółki, nie mogą być uznane za nieruchomości położone na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy
        podatku dochodowym od osób prawnych oraz art. 4a pkt 35 ustawy podatku
        dochodowym od osób prawnych (pytanie oznaczone we wniosku Nr 1) - jest
        prawidłowe;
      - Spółka nie może być uznana za spółkę nieruchomościową w rozumieniu art. 3 ust. 3
        pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 ustawy podatku dochodowym od osób prawnych
        (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 grudnia 2024 roku, wpłynął Państwa wniosek z 10 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy kwestii ustalenia skutków podatkowych dla
    spółki nieruchomościowej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką kapitałową prawa polskiego,
    która podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu CIT w Polsce (jest polskim
    rezydentem podatkowym). Spółka nie jest podmiotem rozpoczynającym działalność ani
    nie będzie nim w roku, w którym dojdzie do zawarcia Transakcji (zdefiniowanej poniżej).
    Właścicielem Spółki jest polska spółka kapitałowa B sp. z o.o. (dalej: „Holding”),
    posiadająca 100% udziałów w Spółce. Holding posiada ponadto udziały w innych spółkach,
    prowadzących działalność analogiczną do działalności prowadzonej Wnioskodawcę, które
    wspólnie tworzą grupę („Grupa”). Z kolei właścicielem Holdingu jest C. (dalej:
    „Udziałowiec”) – spółka kapitałowa mającą siedzibę na terytorium Zjednoczonego
    Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i będąca rezydentem podatkowym tego
    państwa.
    Udziałowiec zamierza zbyć (dalej: „Transakcja”) całość bądź część udziałów posiadanych w
    Holdingu na rzecz niepowiązanego podmiotu/podmiotów (dalej: „Inwestor”). Tym samym,
    w wyniku zawarcia Transakcji dojdzie również, pośrednio, do sprzedaży udziałów w Spółce.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest działalność w zakresie (...). Głównymi
    aktywami wykazanymi przez Spółkę w bilansie są rzeczowe aktywa trwałe ujęte w bilansie
    w kategorii „budynki, lokale i obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, stanowiące
    światłowodową infrastrukturę telekomunikacyjną (dalej: „Infrastruktura

    Telekomunikacyjna”), na którą składają się w szczególności kable światłowodowe oraz
    infrastruktura pasywna niezbędna do poprowadzenia i zabudowy ww. przewodów.
    W Infrastrukturze Telekomunikacyjnej, stanowiącej sieć światłowodową, wykorzystywane
    są przede wszystkim kable światłowodowe (dalej: „Światłowody”) zabudowane w
    Kanalizacji lub podwieszane na podbudowie słupowej.
    Na Kanalizację kablową posiadaną przez Grupę składa się głównie zespół podziemnych
    rur i mikrorurek, szafek oraz złączy i innych urządzeń telekomunikacyjnych służących do
    układania kabli telekomunikacyjnych, w tym przede wszystkim kabli światłowodowych.
    Złącza rozgałęźne będą stanowić tzw. punkty elastyczności. Są to punkty, w których ma
    miejsce przełączanie kabli metalowych lub włókien optycznych lub fizyczne rozdzielenie
    Światłowodu na kable o mniejszej krotności lub umożliwiające rozdzielenie sygnału
    optycznego prowadzonego jednym Światłowodem na wiele Światłowodów przy użyciu
    elementu rozgałęziającego.
    Można wyróżnić dwa rodzaje posiadanej przez Spółkę infrastruktury kanalizacyjnej (dalej i
    uprzednio: „Kanalizacja”):
      - Kanalizację telekomunikacyjną – zespół podziemnych rur HDPE (rury lub rurki
        plastikowe o średnicy do kilkunastu centymetrów) w postaci ciągów rur układanych
        bezpośrednio w ziemi,
      - Mikrokanalizację telekomunikacyjną – kanalizacja kablowa wykonana z
        wykorzystaniem pojedynczych mikrorurek o średnicach zewnętrznych w zakresie 5-
        16 mm lub ich wiązek.
    Spółka, poza posiadaną siecią Kanalizacji, może korzystać również z kanalizacji należącej
    do podmiotów trzecich, która może różnić się od infrastruktury należącej do Spółki.
    Podbudowę słupową tworzyć będą konstrukcje wsporcze (słupy drewniane, słupy
    żelbetowe, ewentualnie konstrukcje wsporcze z innych materiałów, mocowane do
    obiektów trwałych) oraz osprzęt do zawieszania napowietrznych kabli światłowodowych.
    Podbudowa słupowa może obejmować słupy własne, jak i te należące do podmiotów
    trzecich.
    W ramach sieci można wyróżnić dwa różne rodzaje przyłączy abonenckich:
      - FTTB (ang. Fiber To The Building) – Światłowód do budynku. Kabel światłowodowy jest
        doprowadzony do jednostki ONU (ang. Optical Network Unit – optyczna jednostka
        sieci dostępowej) lub innego aktywnego urządzenia telekomunikacyjnego
        zainstalowanego w budynku realizującego usługi telekomunikacyjne.

      - FTTH (ang. Fiber To The Home) – Światłowód do mieszkania. Kabel światłowodowy
        jest doprowadzony bezpośrednio do CPE (telekomunikacyjnych urządzeń
        końcowych) w lokalu/domu abonenta.
    Światłowody są przeważnie doprowadzane i wprowadzane do budynków z
    wykorzystaniem infrastruktury obiektu. Do budynków jednorodzinnych są one najczęściej
    doprowadzane napowietrznie, a w niektórych przypadkach także przy zastosowaniu
    mikrorurki, rury HDPE lub kabla doziemnego o krotności 2J lub wyższej. Natomiast dla
    budynków wielorodzinnych są one doprowadzane z zastosowaniem mikrokanalizacji
    telekomunikacyjnej. Zakończenie linii optycznej stanowi OLT (ang. Opitcal Line
    Termination), które jest urządzeniem aktywnym zapewniającym połączenie systemów
    dostępowych aktywnych i pasywnych z publiczną siecią telekomunikacyjną.
    Grupa realizuje również przyłączenie jednostek oświatowych do sieci. Przyłączenie
    kablowe jest wykonane doziemnie z zastosowaniem kabli lub mikrokabli doziemnych,
    dopuszczalnie z zastosowaniem Światłowodów kanałowych w rurze HDPE lub mikrorurze
    Kanalizacji. Ponadto, w takiej sytuacji operator hurtowy, umieszcza szafę
    telekomunikacyjną OLT na wcześniej przygotowanej podstawie betonowej o powierzchni
    maksymalnie kilku metrów kwadratowych, która jest naniesiona na gruncie przynależnym
    do jednostki oświatowej.
    Należy zaznaczyć, że Spółka nie wykazuje w bilansie żadnych gruntów ani budynków
    trwale z gruntem związanych, a więc Infrastruktura Telekomunikacyjna jest naniesiona na
    gruntach należących do podmiotów trzecich. Budowa i korzystanie z Infrastruktury mają
    miejsce na podstawie odpowiednich tytułów zapewniających możliwość wykorzystywania
    cudzych nieruchomości, w szczególności służebności przesyłu, decyzji administracyjnych
    bądź umów obligacyjnych.
    Ponadto, wszystkie z czterech spółek tworzące Grupę prowadzą działalność w takim
    samym zakresie, tj. w zakresie telekomunikacji przewodowej, w związku z czym aktywa
    Spółki kolektywnie składają się na Infrastrukturę Telekomunikacyjną całej Grupy.
    Każda ze spółek w Grupie pełni określone funkcje w zakresie realizacji projektów
    telekomunikacyjnych. Zależności w Grupie prezentują się w następujący sposób: Holding
    zarządza działalnością Grupy i skupia spółek operacyjnych. Na czele spółek operacyjnych
    stoi D sp. z o.o., będąca operatorem hurtowym w zakresie dystrybucji łącza internetowego
    i głównym właścicielem sieci światłowodowej. Z kolei E sp. z o.o., Spółka i F sp. z o.o. pełnią
    rolę spółek celowych, które posiadają część Infrastruktury Telekomunikacyjnej,
    wykorzystywanej w całości przez operatora hurtowego.
    Charakterystyka aktywów Spółki przedstawiona w opisie stanu faktycznego nie ulegnie
    zmianie do dnia Transakcji ani na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc
    zawarcia Transakcji.

    Istotne informacje dotyczące opisu sprawy zostały również zawarte we własnym
    stanowisku w sprawie, gdzie wskazano, że ponad 50% wartości bilansowej aktywów Spółki
    współtworzy Infrastrukturę Telekomunikacyjną, na którą składają się urządzenia
    przesyłowe wykazane jako środki trwałe: przyłącza telekomunikacyjne w tym abonenckie
    typu FTTB i FTTH, kanalizacja kablowa w sieci doziemnej, podbudowa własna i podmiotów
    trzecich w sieci napowietrznej, przewieszki między budynkami, szafy zewnętrzne i
    kontenery, urządzenia i osprzęt (OLT, ONT, ONU, akumulatory w węzłach), wchodzące w
    skład przedsiębiorstwa prowadzanego przez Spółkę.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym aktywa
      przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowiące majątek
      trwały Spółki, nie mogą być uznane za nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 4a
      pkt 35 ustawy o CIT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Spółka nie może być
      uznana za spółkę nieruchomościową w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a
      pkt 35 ustawy o CIT?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Transakcja nie będzie
      stanowić przeniesienia własności, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT?
    4. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Transakcja nie będzie
      stanowić przeniesienia własności, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, aktywa przedstawione w opisie stanu faktycznego, stanowiące
      majątek trwały Spółki, nie mogą być uznane za nieruchomości położone na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy z 15 lutego 1992
      r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm.,
      dalej: „ustawa o CIT”) oraz art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, w związku ze stanowiskiem zaprezentowanym w odpowiedzi
      na pytanie nr 1, Spółka nie może być uznana za spółkę nieruchomościową w
      rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT.
    3. W zw. z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Transakcja nie będzie stanowić
      przeniesienia własności, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT.
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, Transakcja nie będzie również stanowić przeniesienia
      własności, o którym mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT.

    Ad 1.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa powyżej, uważa się między
    innymi dochody (przychody) z:
      - tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce (...) – jeżeli co najmniej 50%
        wartości aktywów tej spółki (...) bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości (wartość tych aktywów ustala się na ostatni dzień miesiąca
        poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu) (art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT);
      - tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) (...) w spółce nieruchomościowej (art. 3
        ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT).
    Natomiast spółka nieruchomościowa, o której mowa w przytoczonym wyżej art. 3 ust. 3
    pkt 4a, zgodnie z brzmieniem art. 4a ust. 35 ustawy o CIT oznacza podmiot inny niż osoba
    fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości,
    w którym na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy (...) co najmniej 50%
    wartości bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
    nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
    nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł (...)
    oraz w roku poprzedzającym rok podatkowy przychody podatkowe (...) z tytułu najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub
    z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
    nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu udziałów w
    innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio
    przychodów podatkowych (...) – w przypadku podmiotów innych niż podmioty
    rozpoczynające działalność.
    Odpowiedź na pytanie nr 1 przedstawione we wniosku – a więc ustalenie czy aktywa
    scharakteryzowane w opisie zdarzenia przyszłego uznać należy za nieruchomości
    położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – wymaga ustalenia definicji
    nieruchomości w rozumieniu polskiego prawa podatkowego.
    Warto w tym miejscu zaznaczyć, że w swoim stanowisku Wnioskodawca uwzględnił
    przepisy Konwencji, wg której zyski, które osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę
    w jednym Umawiającym się Państwie osiąga z tytułu przeniesienia własności (a) udziałów
    związanych z majątkiem nieruchomym położonym w drugim Umawiającym się Państwie
    lub (b) udziałów w spółce składającej się głównie z majątku nieruchomego położonego w

    drugim Umawiającym się Państwie – mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie
    (patrz: ust. 2 art. 13 Konwencji). Jednak, ponieważ zgodnie z przepisami Konwencji
    „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się
    Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony, to ustalenie znaczenia
    pojęcia „nieruchomości” na gruncie polskiego prawa podatkowego jest dla celów
    niniejszego wniosku wystarczające.
    Z uwagi na brak autonomicznej definicji pojęcia „nieruchomości” w przepisach prawa
    podatkowego, w celu jego prawidłowego zdefiniowania na gruncie ustawy o CIT,
    konieczne jest odwołanie się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm., dalej: „KC”).
    Zgodnie z art. 46 § 1 KC, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące
    odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub
    części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od
    gruntu przedmiot własności. Z powyższego przepisu nie wynika, aby przez nieruchomość
    należało rozumieć składniki majątkowe inne niż te, które bezpośrednio tworzą tę
    nieruchomość, a więc inne niż grunty, budynki trwale z gruntem związane i części takich
    budynków.
    Zgodnie z przepisami KC, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem
    własności i innych praw rzeczowych. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych,
    do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z
    gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania (art.
    48 KC – zasada superficies solo cedit).
    Jednak art. 49 § 1 przewiduje wyjątek od zasady superficies solo cedit. Zgodnie z jego
    brzmieniem, urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary,
    gazu, energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
    nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa. Z powyższego wynika, iż nawet,
    jeżeli określone urządzenie połączone z siecią przesyłową przedsiębiorstwa spełniałoby
    ogólne przesłanki pozwalające uznać je za część składową nieruchomości, to i tak ze
    względu na treść art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego nie jest ono jej częścią składową.
    Przepis ten skutkuje zatem wyłączeniem wskazanych powyżej urządzeń przesyłowych z
    kategorii części składowych nieruchomości pod warunkiem, że spełniają one dwa kryteria:
    funkcjonalne i przedmiotowe, tj.:
      a) ich celem powinno być umożliwienie doprowadzania i odprowadzania płynów, pary,
        gazu i energii elektrycznej (kryterium funkcjonalne), oraz
      b) urządzenia te muszą wchodzić w skład przedsiębiorstwa – w tym celu wystarczy jego
        podłączenie do sieci przedsiębiorstwa (kryterium przedmiotowe).

    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Spółka prowadzi
    przedsiębiorstwo w zakresie telekomunikacji przewodowej. Głównymi aktywami
    wykazanymi w bilansie Spółki są przyłącza telekomunikacyjne i abonenckie, Kanalizacja
    kablowa w sieci doziemnej, kable na podbudowie słupowej, szafy telekomunikacyjne wraz
    z wyposażeniem. Oprócz wymienionych aktywów są również aktywa, które można określić
    jako urządzenia lub osprzęt, np. routery, szafki OLT, modemy optyczne ONT, splittery
    optyczne sieci. Aktywa te są urządzeniami przesyłowymi wykorzystywanymi w systemie
    dystrybucji Internetu światłowodowego o wysokiej przepustowości, są połączone z siecią
    przesyłową, współtworząc tym samym Infrastrukturę Telekomunikacyjną.
    Co więcej, Infrastruktura Telekomunikacyjna stanowiąca majątek trwały Spółki
    umieszczona jest co do zasady na nieruchomościach, które nie stanowią ich własności.
    Budowa i korzystanie z Infrastruktury mają miejsce na podstawie odpowiednich tytułów
    zapewniających możliwość wykorzystywania cudzych nieruchomości, w szczególności
    służebności przesyłu, decyzji administracyjnych bądź umów obligacyjnych.
    W konsekwencji, w świetle definicji z KC, scharakteryzowana w opisie zdarzenia przyszłego
    Infrastruktura Telekomunikacyjna nie zalicza się do nieruchomości/majątku
    nieruchomego. Światłowody i Kanalizacja nie stanowią bowiem gruntów ani budynków o
    charakterze trwale z tym gruntem związanym. Stanowią natomiast urządzenia wskazane
    w art. 49 § 1, służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu, energii
    elektrycznej oraz inne urządzenia podobne, wchodzące w skład przedsiębiorstwa – a więc
    urządzenia, które w zw. z ww. przepisem nie stanowią części składowej nieruchomości na
    mocy przepisu szczególnego, nawet jeżeli ogólne przesłanki do uznania rzeczy za część
    składową nieruchomości są przez te urządzenia spełnione.
    Ponieważ zasadniczo rzeczy dzielą się na nieruchomości i rzeczy ruchome (ruchomości), a
    KC zawiera jedynie definicję nieruchomości, wnioskując a contrario stwierdzić należy, że
    wszystko to, co nie jest nieruchomością, zalicza się do ruchomości. Tym samym, w związku
    z niespełnieniem przesłanek do uznania Infrastruktury Telekomunikacyjnej za
    nieruchomość (w świetle powyżej cytowanej definicji), należy ocenić, iż jej składniki
    stanowią rzeczy ruchome (ruchomości).
    Zasadność powyższej wykładni w oparciu o definicję wskazaną w art. 46 § 1 KC potwierdza
    m.in. stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) wyrażone w
    interpretacji indywidualnej z dnia 6 sierpnia 2021 roku (Znak: 0111-KDIB1-
    1.4010.81.2021.2.SG): „Biorąc pod uwagę powyższe, w celu prawidłowego zdefiniowania
    pojęcia majątku nieruchomego konieczne jest odwołanie się do przepisów krajowych.
    Również w orzecznictwie można znaleźć potwierdzenie, że majątek nieruchomy powinien
    być definiowany w oparciu o lokalne, tj. polskie przepisy. Jako przykład można wskazać
    wyrok WSA w Warszawie z 8 kwietnia 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 3010/12) w którym
    podkreślono, że: „Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu
    prawo tego Umawiającego się Państwa, na którego dany majątek jest położony. (...), Skoro

    więc podatek dochodowy, analizowany w tej sprawie, stosownie do art. 6 Konwencji ma
    pochodzić z dochodów osiągniętych z majątku nieruchomego położonego w Polsce,
    zgodnie z art. 3 ust. 2 Konwencji należy badać przepisy polskie (...). Wskazać należy, że w
    polskim prawie brak jest definicji majątku nieruchomego. Niemniej jednak w art. 46 § 1
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.)
    zostało zdefiniowane pojęcie nieruchomości. Stosowanie do przywołanego przepisu,
    nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.”
    Analogiczne konkluzje do powyższych były potwierdzane przez DKIS w interpretacjach
    indywidualnych:
      - z dnia 6 marca 2024 r. (Znak: 0114-KDIP2-1.4010.41.2024.1.DK, 0111-KDIB1-
        2.4010.30.2024.1.ANK oraz 0111-KDIB1-2.4010.29.2024.1.ANK),
      - z dnia 17 sierpnia 2023 r. (Znak: 0114-KDIP2-1.4010.333.2023.1.MW),
      - z dnia 1 marca 2023 r. (Znak: 0114-KDIP2-1.4010.21.2023.1.JC),
      - z dnia 7 listopada 2022 r. (Znak: 0111-KDIB1-2.4010.537.2022.2.ANK).
    Ad 2.
    Ponieważ, zgodnie z uzasadnieniem przedstawionym w odpowiedzi na pytanie nr 1,
    składniki majątku Spółki nie mogą zostać uznane za nieruchomości, a to właśnie
    spełnienie definicji „nieruchomości” przez większość aktywów spółki jest kwestią
    decydującą o możliwości uznania jej za spółkę nieruchomościową – Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że Spółka nie stanowi spółki nieruchomościowej w rozumieniu w art. 3 ust. 3
    pkt 4a, w zw. z art. 4a ust. 35 ustawy o CIT.
    Art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT stanowi, że za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa powyżej, uważa
    się między innymi dochody (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji),
    ogółu praw i obowiązków, tytułów uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w
    spółce nieruchomościowej.
    Z kolei definicja spółki nieruchomościowej zawarta w art. 4a ust. 35 ustawy o CIT każe
    rozumieć przez taką spółkę podmiot inny niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania
    bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości, w którym na ostatni dzień roku
    poprzedzającego rok podatkowy (...) co najmniej 50% wartości bilansowej aktywów,
    bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa nieruchomości położonych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich nieruchomości i wartość
    bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł (...) oraz w roku poprzedzającym

    rok podatkowy przychody podatkowe (...) z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy,
    poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia
    własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
    mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
    nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
    podatkowych (...) – w przypadku podmiotów innych niż podmioty rozpoczynające
    działalność.
    Jednak, jak wynika z opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, ponad 50% wartości
    bilansowej aktywów Spółki współtworzy Infrastrukturę Telekomunikacyjną, na którą
    składają się urządzenia przesyłowe wykazane jako środki trwałe: przyłącza
    telekomunikacyjne w tym abonenckie typu FTTB i FTTH, Kanalizacja kablowa w sieci
    doziemnej, podbudowa własna i podmiotów trzecich w sieci napowietrznej, przewieszki
    między budynkami, szafy zewnętrzne i kontenery, urządzenia i osprzęt (OLT, ONT, ONU,
    akumulatory w węzłach), wchodzące w skład przedsiębiorstwa prowadzanego przez
    Spółkę, które – jak wynika z uzasadnienia przedstawionego w odpowiedzi na pytanie nr 1
    – nie stanowią nieruchomości ani ich części.
    W związku z powyższym, w analizowanej Transakcji nie będą spełnione przesłanki z art. 3
    ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT – tj. wartość nieruchomości nie będzie
    stanowiła bezpośrednio lub pośrednio co najmniej 50% wartości aktywów Spółki na
    ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu przez Udziałowca.
    Tym samym, Spółka nie może zostać uznana za spółkę nieruchomościową.
    Ad 3 i 4
    Warunkiem zaistnienia obowiązku podatkowego, o którym mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o
    CIT, ciążącego na podmiocie niebędącym polskim rezydentem podatkowym, a
    osiągającym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochód z tytułu przeniesienia
    własności udziałów w spółce, jest:
      - w przypadku art. 3 ust. 3 ust. 4a ustawy o CIT – uznanie spółki, której udziały są
        przenoszone, za spółkę nieruchomościową, zdefiniowaną w art. 4a ust. 35 ustawy o
        CIT, lub
      - w przypadku art. 3 ust. 3 ust. 4a ustawy o CIT (oraz pośrednio w przypadku art. 3 ust.
        3 ust. 4a ustawy o CIT, w zw. z definicją spółki nieruchomościowej z art. 4a ust. 35
        ustawy o CIT) - uznanie co najmniej 50% wartości aktywów spółki, której udziały są
        przenoszone, za nieruchomości położone na terytorium RP.
    Ergo, w związku z uzasadnieniem przedstawionym w odpowiedzi na pytania nr 1 i 2 – a
    więc biorąc pod uwagę, że w przypadku planowanej Transakcji powyższe warunki nie

    zostaną spełnione - planowana Transakcja nie będzie stanowić przeniesienia własności z
    art. 3 ust. 3 pkt 4 ani z art. 3 ust. 3 pkt 4a, i nie spowoduje powstania ww. obowiązku
    podatkowego.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu
    tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 ust. 3 ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa powyżej, uważa się między
    innymi dochody (przychody) z:
      - tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce (...) – jeżeli co najmniej 50%
        wartości aktywów tej spółki (...) bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
        nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do
        takich nieruchomości (art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT) – przy czym, zgodnie z art. 3
        ust. 4 ustawy o CIT, wartość tych aktywów ustala się na ostatni dzień miesiąca
        poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu;
      - tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) (...) w spółce nieruchomościowej (art. 3
        ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT).
    Natomiast spółka nieruchomościowa, o której mowa w przytoczonym wyżej art. 3 ust. 3
    pkt 4a, zgodnie z brzmieniem art. 4a ust. 35 ustawy o CIT oznacza podmiot inny niż osoba
    fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o rachunkowości,
    w którym na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy (...) co najmniej 50%
    wartości bilansowej aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
    nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
    nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10 000 000 zł (...)
    oraz w roku poprzedzającym rok podatkowy przychody podatkowe (...) z tytułu najmu,
    podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy, leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub
    z przeniesienia własności, których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do
    nieruchomości, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT, oraz z tytułu udziałów w
    innych spółkach nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio
    przychodów podatkowych (...) – w przypadku podmiotów innych niż podmioty
    rozpoczynające działalność.
    Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, w ramach planowanej Transakcji Udziałowiec,
    będący rezydentem podatkowym Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii
    Północnej, zamierza zbyć udziały w mającym siedzibę na terytorium RP Holdingu, co
    pośrednio spowoduje także zbycie udziałów w Spółce (również posiadającej siedzibę na
    terytorium RP). Jednak, jak wykazano w uzasadnieniu odpowiedzi na pytania nr 1 i 2,
    Spółka nie jest właścicielem ani nie wykazuje w swoim bilansie aktywów, które można by
    uznać za położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości ani za prawa do

    takich nieruchomości, a co za tym idzie – łączna wartość bilansowa aktywów stanowiących
    nieruchomości, które można by uznać za położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    nieruchomości lub za prawa do takich nieruchomości stanowić będzie mniej niż 50%
    łącznej wartości bilansowej aktywów Spółki. Co więcej, charakterystyka aktywów Spółki nie
    ulegnie zmianie do dnia Transakcji ani na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego miesiąc
    zawarcia Transakcji. Tym samym Spółka nie może zostać uznana za podmiot wymieniony
    w art. 3 ust. 3 art. 4 lub 4a ustawy o CIT. Zatem – ponieważ nie zostaną spełnione
    przesłanki do uznania Spółki za podmiot wymieniony w art. 3 ust. 3 art. 4 lub 4a ustawy o
    CIT – planowana Transakcja nie będzie stanowić przeniesienia własności, o którym mowa
    w art. 3 ust. 3 art. 4 ani w art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawiona w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Infrastruktura Telekomunikacyjna nie obejmuje aktywów, które można uznać za
    nieruchomości w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4 ani 4a ustawy o CIT. Niemniej, uznanie ww.
    aktywów za nieruchomości może prowadzić do uznania Spółki za spółkę
    nieruchomościową, a w konsekwencji do uznania Transakcji za transakcję przeniesienia
    własności spełniającą warunki art. 3 ust. 3 pkt 4 lub 4a ustawy o CIT. W związku z
    powyższym, w celu potwierdzenia, że przedmiotowa Transakcja nie spełnia warunków ww.
    przepisów, a tym samym nie spowoduje powstania zawartego w nich obowiązku
    podatkowego, Wnioskodawca zdecydował się na złożenie nin. wniosku.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca jest zdania, iż w analizowanym zdarzeniu
    przyszłym nie wystąpi żadna przesłanka skutkująca koniecznością opodatkowania w
    Polsce dochodu ze zbycia akcji w Spółce, w szczególności:
      - na moment zawarcia Transakcji, a także na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego
        miesiąc zawarcia Transakcji, nieruchomości położone na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości będą, bezpośrednio
        lub pośrednio, stanowiły mniej niż 50% wartości bilansowej aktywów Spółki,
      - Spółka nie spełnia i nie będzie spełniała przesłanek do uznania ją za „spółkę
        nieruchomościową” w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    Podsumowując, należy uznać, że dochód jaki z tytułu Transakcji osiągnie Udziałowiec – tj.
    dochód z tytułu zbycia akcji w Holdingu (które pośrednio będzie skutkować również
    przeniesieniem udziałów w Spółce) na rzecz Inwestora – nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Należy dodać, iż zgodnie z brzmieniem art. 26aa ust. 1. ustawy o CIT, Spółka
    nieruchomościowa, której udziały (akcje), ogół praw i obowiązków, tytuły uczestnictwa lub
    prawa o podobnym charakterze są zbywane, jest obowiązana wpłacić na rachunek
    właściwego urzędu skarbowego, jako płatnik, zaliczkę na podatek od dochodu z tego
    tytułu w wysokości 19%, w terminie do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym powstał dochód, jeżeli:

      1) stroną dokonującą zbycia jest podmiot niemający siedziby lub zarządu na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej lub osoba fizyczna niemająca miejsca zamieszkania na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz
      2) przedmiotem transakcji zbycia są udziały (akcje) dające co najmniej 5% praw głosu w
        spółce albo ogół praw i obowiązków dający co najmniej 5% prawa do udziału w
        zysku spółki niebędącej osobą prawną, albo co najmniej 5% ogólnej liczby tytułów
        uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze, w spółce nieruchomościowej.
    Jednak, zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, iż:
    i. Spółka nie jest spółką nieruchomościową w rozumieniu art. 4a pkt 35 ustawy o CIT (co
        wykazano w uzasadnieniu do odpowiedzi na pytanie nr 1 i 2),
    ii. Udziałowiec nie podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce w związku z planowaną
        Transakcją,
    - Spółka nie jest zobowiązana jako płatnik do wpłacenia zaliczki na podatek dochodowy w
      związku z planowaną Transakcją na podstawie art. 26aa ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2383 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),
      podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
      podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na
      miejsce ich osiągania.
    W myśl art. 3 ust. 2 ustawa o CIT,
      podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
      zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
      na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W świetle art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT,
      za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i
      obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w
      funduszu inwestycyjnym, instytucji wspólnego inwestowania lub innej osobie
      prawnej i praw o podobnym charakterze lub z tytułu należności będących
      następstwem posiadania tych udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów

      uczestnictwa lub praw - jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tej spółki, spółki
      niebędącej osobą prawną, tego funduszu inwestycyjnego, tej instytucji wspólnego
      inwestowania lub osoby prawnej, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią
      nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich
      nieruchomości.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT,
      za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody)
      z tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji), ogółu praw i obowiązków, tytułów
      uczestnictwa lub praw o podobnym charakterze w spółce nieruchomościowej.
    Pojęcie „spółki nieruchomościowej” zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    W myśl art. 4a pkt 35 ustawy o CIT,
      ilekroć w ustawie jest mowa o spółce nieruchomościowej - oznacza to podmiot inny
      niż osoba fizyczna, obowiązany do sporządzania bilansu na podstawie przepisów o
      rachunkowości, w którym:
      a) na pierwszy dzień roku podatkowego, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na pierwszy
        dzień roku obrotowego, co najmniej 50% wartości rynkowej aktywów,
        bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość rynkowa nieruchomości
        położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do takich
        nieruchomości oraz wartość rynkowa tych nieruchomości przekraczała 10 000
        000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut
        obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego pierwszy dzień roku podatkowego - w przypadku podmiotów
        rozpoczynających działalność,
      b) na ostatni dzień roku poprzedzającego rok podatkowy, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - na ostatni dzień
        roku poprzedzającego rok obrotowy, co najmniej 50% wartości bilansowej
        aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowiła wartość bilansowa
        nieruchomości położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw do
        takich nieruchomości i wartość bilansowa tych nieruchomości przekraczała 10
        000 000 zł albo równowartość tej kwoty określoną według kursu średniego walut
        obcych, ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski, z ostatniego dnia roboczego
        poprzedzającego ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego odpowiednio
        rok podatkowy albo rok obrotowy oraz w roku poprzedzającym odpowiednio rok
        podatkowy albo rok obrotowy przychody podatkowe, a w przypadku gdy spółka
        nieruchomościowa nie jest podatnikiem podatku dochodowego - przychody ujęte
        w wyniku finansowym netto, z tytułu najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy,
        leasingu i innych umów o podobnym charakterze lub z przeniesienia własności,
        których przedmiotem są nieruchomości lub prawa do nieruchomości, o których
        mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4, oraz z tytułu udziałów w innych spółkach
        nieruchomościowych, stanowiły co najmniej 60% ogółu odpowiednio przychodów
        podatkowych albo przychodów ujętych w wyniku finansowym netto - w
        przypadku podmiotów innych niż określone w lit. a.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. ustalenia czy aktywa przedstawione w opisie stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowiące majątek trwały Spółki nie mogą być
    uznane za nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których

    mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 4a pkt 35 ustawy o CIT i czy Spółka nie
    może być uznana za spółkę nieruchomościową w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z
    art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
      Wskazać należy, że zarówno art. 4a pkt 35 lit. b ustawy o CIT jak i art. 3 ust. 3 pkt 4
      ustawy o CIT nie definiują pojęcia nieruchomości lub pojęcia praw do nieruchomości.
      Brak jest również w pozostałych przepisach ustawy o CIT definicji majątku
      nieruchomego lub nieruchomości.
      Zasadne jest zatem ustalenie znaczenia pojęcia nieruchomości w oparciu o przepisy
      innych gałęzi prawa, w szczególności sięgnięcie do przepisów prawa cywilnego.
      Definicję nieruchomości zawiera art. 46 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, (t.
      j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1610 ze zm., dalej: „KC”), zgodnie z którą
      nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
      Ponadto, zgodnie z art. 48 KC,
      z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z kolei w świetle art. 49 KC,
      urządzenia służące do doprowadzania lub odprowadzania płynów, pary, gazu,
      energii elektrycznej oraz inne urządzenia podobne nie należą do części składowych
      nieruchomości, jeżeli wchodzą w skład przedsiębiorstwa.
      Pojęcie „nieruchomości” użyte w definicji spółki nieruchomościowej należy właśnie
      przyjąć zgodnie z Kodeksem cywilnym.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem
    działalności Spółki jest działalność w zakresie (...). Głównymi aktywami wykazanymi przez
    Spółkę w bilansie są rzeczowe aktywa trwałe ujęte w bilansie w kategorii „budynki, lokale i
    obiekty inżynierii lądowej i wodnej”, stanowiące światłowodową infrastrukturę
    telekomunikacyjną (Infrastruktura Telekomunikacyjna), na którą składają się w
    szczególności kable światłowodowe oraz infrastruktura pasywna niezbędna do
    poprowadzenia i zabudowy ww. przewodów.
    W Infrastrukturze Telekomunikacyjnej, stanowiącej sieć światłowodową, wykorzystywane
    są przede wszystkim kable światłowodowe (Światłowody) zabudowane w Kanalizacji lub
    podwieszane na podbudowie słupowej.
    Na Kanalizację kablową posiadaną przez Grupę składa się głównie zespół podziemnych
    rur i mikrorurek, szafek oraz złączy i innych urządzeń telekomunikacyjnych służących do
    układania kabli telekomunikacyjnych, w tym przede wszystkim kabli światłowodowych.
    Można wyróżnić dwa rodzaje posiadanej przez Spółkę infrastruktury kanalizacyjnej (dalej i
    uprzednio: Kanalizacja):

      - Kanalizację telekomunikacyjną – zespół podziemnych rur HDPE (rury lub rurki
        plastikowe o średnicy do kilkunastu centymetrów) w postaci ciągów rur układanych
        bezpośrednio w ziemi,
      - Mikrokanalizację telekomunikacyjną – kanalizacja kablowa wykonana z
        wykorzystaniem pojedynczych mikrorurek o średnicach zewnętrznych w zakresie 5-
        16 mm lub ich wiązek.
    Spółka, poza posiadaną siecią Kanalizacji, może korzystać również z kanalizacji należącej
    do podmiotów trzecich, która może różnić się od infrastruktury należącej do Spółki.
    Podbudowę słupową tworzyć będą konstrukcje wsporcze (słupy drewniane, słupy
    żelbetowe, ewentualnie konstrukcje wsporcze z innych materiałów, mocowane do
    obiektów trwałych) oraz osprzęt do zawieszania napowietrznych kabli światłowodowych.
    Podbudowa słupowa może obejmować słupy własne, jak i te należące do podmiotów
    trzecich.
    Ponadto, wskazali Państwo, że Spółka nie wykazuje w bilansie żadnych gruntów ani
    budynków trwale z gruntem związanych, a więc Infrastruktura Telekomunikacyjna jest
    naniesiona na gruntach należących do podmiotów trzecich. Budowa i korzystanie z
    Infrastruktury mają miejsce na podstawie odpowiednich tytułów zapewniających
    możliwość wykorzystywania cudzych nieruchomości, w szczególności służebności
    przesyłu, decyzji administracyjnych bądź umów obligacyjnych.
    Zatem, mając na uwadze powyższe wskazać należy wskazać należy, że aktywa
    przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego nie stanowią
    nieruchomości w rozumieniu przepisów kodeksu cywilnego. Opisana we wniosku
    Infrastruktura Telekomunikacyjna nie stanowi części składowych nieruchomości oraz jest
    naniesiona na gruntach należących do podmiotów trzecich. Dodatkowo, wskazują
    Państwo, że Spółka nie wykazuje w bilansie żadnych gruntów ani budynków trwale z
    gruntem związanych. Ponadto z wniosku wynika, że ponad 50% wartości bilansowej
    aktywów Spółki współtworzy Infrastrukturę Telekomunikacyjną, na którą składają się
    urządzenia przesyłowe wykazane jako środki trwałe: przyłącza telekomunikacyjne w tym
    abonenckie typu FTTB i FTTH, kanalizacja kablowa w sieci doziemnej, podbudowa własna i
    podmiotów trzecich w sieci napowietrznej, przewieszki między budynkami, szafy
    zewnętrzne i kontenery, urządzenia i osprzęt (OLT, ONT, ONU, akumulatory w węzłach),
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa prowadzanego przez Spółkę.
    Wobec powyższego, aktywa przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia,
    stanowiące majątek trwały Spółki, nie mogą być uznane za nieruchomości położone na
    terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz
    art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.

    Zatem, skoro przedstawione we wniosku aktywa Spółki nie mogą zostać uznane za
    nieruchomości położone na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, a z wniosku wynika, że
    ponad 50% wartości bilansowej aktywów Spółki współtworzy Infrastrukturę
    Telekomunikacyjną, na którą składają się urządzenia przesyłowe wykazane jako środki
    trwałe: przyłącza telekomunikacyjne w tym abonenckie typu FTTB i FTTH, kanalizacja
    kablowa w sieci doziemnej, podbudowa własna i podmiotów trzecich w sieci
    napowietrznej, przewieszki między budynkami, szafy zewnętrzne i kontenery, urządzenia i
    osprzęt (OLT, ONT, ONU, akumulatory w węzłach), wchodzące w skład przedsiębiorstwa
    prowadzanego przez Spółkę, to Spółka nie może zostać uznane za spółkę
    nieruchomościową w rozumieniu art. 3 ust. 3 pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 należało uznać
    za prawidłowe.
    Z kolei ocena Państwa stanowiska w zakresie pytań Nr 3, i Nr 4 stała się bezzasadna w
    związku z uznaniem Państwa stanowiska w zakresie pytania Nr 1 i Nr 2 za prawidłowe, że
    Spółka nie może być uznana za spółkę nieruchomościową i aktywa wskazane we wniosku
    nie stanowią nieruchomości.
    Podkreślić należy, że realizacja Transakcji przeniesienia własności, o której mowa w art. 3
    ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz w art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT uwarunkowana jest
    podsiadaniem statusu spółki nieruchomościowej. W niniejszej sprawie nie dojdzie do
    Transakcji przeniesienia własności, o której mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz w
    art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT, gdyż Spółka nie posiada statusu spółki
    nieruchomościowej.
    Dlatego, też dokonanie oceny skutków podatkowych dla Spółki w kontekście wykładni art.
    3 ust. 3 pkt 4 ustawy o CIT oraz art. 3 ust. 3 pkt 4a ustawy o CIT stało się bezzasadne.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy:
      - aktywa przedstawione w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, stanowiące
        majątek trwały Spółki, nie mogą być uznane za nieruchomości położone na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 4 ustawy o
        CIT oraz art. 4a pkt 35 ustawy o CIT – jest prawidłowe;
      - Spółka nie może być uznana za spółkę nieruchomościową w rozumieniu art. 3 ust. 3
        pkt 4a w zw. z art. 4a pkt 35 ustawy o CIT – jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

      Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
      przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie
      zaistnienia zdarzenia przedstawionym stanie faktycznym, a w odniesieniu do
      zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
      Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
      rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
      będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w
      złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
      elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci
      swoją aktualność.
      Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroku
      sądu administracyjnego stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych
      sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem
      Państwa wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.