Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.78.2018.2.KBR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-23
Teza: W zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków.
Słowa kluczowe: media; refakturowanie; stawka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 grudnia 2017 r. (data wpływu 8 lutego 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2018 r. (data wpływu 13 marca 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 15 lutego 2018 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.78.2018.1.KBR (doręczone w dniu 27 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT opłat za dostarczanie wody i odprowadzanie ścieków.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 marca 2018 r. (data wpływu 13 marca 2018 r.) na wezwanie tut. Organu z dnia 15 lutego 2018 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.78.2018.1.KBR (doręczone w dniu 27 lutego 2018 r.).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową, którą tworzą wyłącznie właściciele lokali mieszkalnych znajdujących się na nieruchomości A (dalej jako: „Wnioskodawca” lub „Wspólnota A”).

W bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości A znajduje się nieruchomość B zarządzana przez Wspólnotę B. Nieruchomość A oraz Nieruchomość B w praktyce są zabudowane jednym budynkiem mieszkalnym z lokalami użytkowymi i będą korzystać wspólnie z tego samego przyłącza wodociągowego oraz kanalizacyjnego.

Wspólnota A planuje zawrzeć umowę z Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) na dostarczanie wody oraz odbiór ścieków.

Wspólnota A będzie obciążana przez MPWiK kosztami opłat za wodę oraz odbiór ścieków zużytych zarówno przez Wspólnotę A, jak również przez Wspólnotę B.

Wszystkie lokale mieszkalne należące do Wspólnoty A są indywidualnie opomiarowane. Każdy z lokali posiada własny licznik zużycia wody.

Wspólnotę B tworzą właściciele lokali mieszkalnych oraz użytkowych. Wszystkie lokale są indywidualnie opomiarowane.

Wspólnota A planuje obciążyć kosztami wody oraz odbioru ścieków swoich członków oraz Wspólnotę B w części przypadającej na Nieruchomość B.

Opłaty za wodę oraz ścieki będą pobierane przez Wspólnotę A od Wspólnoty B miesięcznie w postaci uzgodnionych zaliczek i następnie na koniec roku zostanie ustalona opłata na podstawie poniesionych przez Wspólnotę A kosztów wynikających z faktur otrzymanych od MPWiK i rzeczywistego zużycia według wskazań liczników zużycia wody.

Wnioskodawca zakłada, że z uwagi na wysokie prawdopodobieństwo przekroczenia limitu obrotów, o którym mowa w przepisie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, po zawarciu umowy z MPWiK zrezygnuje ze zwolnienia podmiotowego z podatku VAT.

Pismem z dnia 13 marca 2018 r. Wspólnota wskazała, że zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz.U. 2015 poz. 1676, z późn. zm.) wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. (Dz. U. Nr 207, z późn. zm.), wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy:

*   PKWiU o symbolu 36.00.20.0 - Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych,

*   PKWiU o symbolu 37.00.11.0 - Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę VAT powinien zastosować Wnioskodawca do refakturowanych na Wspólnotę B kosztów opłat za wodę oraz odbiór ścieków?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie art. 8 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Z powyższego przepisu wynika, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, stanowi zatem świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Zdaniem Wnioskodawcy, nabywając wodę na podstawie umowy z MPWiK i analogicznie usługi odprowadzania ścieków Wnioskodawca, w odniesieniu do kosztów przypadających na Wspólnotę B nabywać będzie te usługi w swoim imieniu, jednak na rzecz Wspólnoty B.

Na podstawie odczytów z liczników Wnioskodawca będzie miał możliwość ustalenia rzeczywistych kosztów nabycia wody i odprowadzania ścieków przypadających odpowiednio na Wnioskodawcę i Wspólnotę B i dalej na poszczególnych członków Wspólnoty A (Wnioskodawcy).

Refakturowane przez Wnioskodawcę na Wspólnotę B koszty dostaw wody oraz odprowadzania ścieków de facto stanowić będą wynagrodzenie za usługi. Wnioskodawca świadczyć bowiem będzie na rzecz Wspólnoty B usługi w tym samym zakresie. Wnioskodawca będąc podatnikiem VAT czynnym, obowiązany będzie dokumentować realizowane czynności fakturami VAT przy zastosowaniu stawki podatku właściwej dla transakcji.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2 ustawy).

Ponadto zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146 f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W poz. 140 załącznika nr 3 do ustawy, ustawodawca wymienił „usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych” - PKWiU 36.00.20.0, a w poz. 141 tego załącznika mieszczą się „usługi związane z handlem wodą dostarczaną za pośrednictwem sieci wodociągowych” - PKWiU 36.00.30.0.

W pozycji 142 załącznika nr 3 do ustawy, wymienia się usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków.

Zatem, na podstawie art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy o VAT, dla usług związanych z dostarczaniem i sprzedażą wody jak również dla usług odprowadzania ścieków właściwa jest stawka 8%.

Wobec powyższego Wspólnota A obowiązana będzie stosować do refakturowanych na Wspólnotę B kosztów usług dostarczania wody oraz odbioru ścieków stawkę VAT w wysokości 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, że przy określaniu prawidłowej stawki podatku od towarów i usług dla danej czynności, której miejsce świadczenia lub dostawy znajduje się na terytorium kraju, istotne jest prawidłowe jej zaklasyfikowanie wg symbolu PKWiU. Tym samym wydając przedmiotową interpretację Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, tj. na podanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji.

Od dnia 1 stycznia 2016 r. obowiązuje rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676). Jednakże zgodnie z § 3 pkt 1 ww. rozporządzenia oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2017 r. poz. 2453), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług do dnia 31 grudnia 2018 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).

Zauważyć należy, że zgodnie z poz. 7.3 Zasad Metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zawartych w załączniku do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) - dalej: „PKWiU”, zaliczanie danego produktu do odpowiedniego grupowania jest obowiązkiem producenta (względnie usługodawcy). Wynika to z faktu, że właśnie producent (usługodawca) posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego zaliczenia produktu do odpowiedniego grupowania PKWiU, tj. informacje dotyczące rodzaju użytego surowca, technologii wytwarzania, konstrukcji i przeznaczenia wyrobu lub charakteru usługi.

Należy jednak podkreślić, że dokonana przez producenta (usługodawcę) klasyfikacja nie może naruszać zasad budowy i logiki struktury PKWiU. W razie trudności przy zaliczaniu wyrobu (towaru) lub usługi do odpowiedniego grupowania PKWiU można wystąpić w tej sprawie do organów statystycznych. Procedury udzielania informacji w sprawie standardów klasyfikacyjnych (w tym Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług) określa Komunikat Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych.

Tut. Organ nie jest uprawniony do przyporządkowywania formalnego towarów i usług do określonego grupowania klasyfikacyjnego. Podkreślić należy, że kwestie dotyczące zaklasyfikowania towaru lub usługi do właściwego grupowania statystycznego nie mieszczą się w ramach określonych w art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów opisanego zdarzenia przyszłego (w szczególności w przypadku błędnej klasyfikacji PKWiU wymienionych we wniosku usług) lub zmiany stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jak wynika z art. 5a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy rozumieć przede wszystkim określone zachowanie się podatnika na rzecz innego podmiotu, które wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu świadczącego usługę. Przy czym, o ile dane zachowanie podatnika mieści się w ustawowej definicji świadczenia usług, to – co do zasady – niezbędnym elementem do uznania tego zachowania za czynność podlegającą opodatkowaniu jest spełnienie przesłanki odpłatności (wynagrodzenie za usługę).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy, w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Powyższy przepis stanowi implementację art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347, str. 1, z późn. zm.) zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym w przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten sam otrzymał i wyświadczył te usługi.

Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie usługi w tym samym zakresie.

Jak wynika z treści art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zaznacza się, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na podstawie art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (…).

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym wykaz towarów i usług opodatkowanych – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r. – stawką podatku w wysokości 8%, ustawodawca wymienił:

*   w poz. 140 „Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych” – PKWiU 36.00.20.0,

*   w poz. 142 „usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków” – PKWiU ex 37.

Przy czym, na mocy art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce „nazwa usługi”. Tak więc, wynikająca z konkretnego załącznika stawka VAT lub zwolnienie dotyczy wyłącznie danej usługi z danego grupowania.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1676) do dnia 31 grudnia 2018 r. dla celów podatku od towarów i usług obowiązuje klasyfikacja wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2008 r. Nr 207, poz. 1293, z późn. zm.).

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r.:

*   pod symbolem PKWiU 36.00.20.0 mieszczą się „Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych”,

*   pod symbolem PKWiU 37.00.11.0 mieszczą się „Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków”.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest wspólnotą mieszkaniową, którą tworzą wyłącznie właściciele lokali mieszkalnych znajdujących się na nieruchomości A.

W bezpośrednim sąsiedztwie nieruchomości A znajduje się nieruchomość B zarządzana przez Wspólnotę B. Nieruchomość A oraz Nieruchomość B w praktyce są zabudowane jednym budynkiem mieszkalnym z lokalami użytkowymi i będą korzystać wspólnie z tego samego przyłącza wodociągowego oraz kanalizacyjnego.

Wspólnota A planuje zawrzeć umowę z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji (MPWiK) na dostarczanie wody oraz odbiór ścieków.

Wspólnota A będzie obciążana przez MPWiK kosztami opłat za wodę oraz odbiór ścieków zużytych zarówno przez Wspólnotę A, jak również przez Wspólnotę B.

Wszystkie lokale mieszkalne należące do Wspólnoty A są indywidualnie opomiarowane. Każdy z lokali posiada własny licznik zużycia wody.

Wspólnotę B tworzą właściciele lokali mieszkalnych oraz użytkowych. Wszystkie lokale są indywidualnie opomiarowane.

Wspólnota A planuje obciążyć kosztami wody oraz odbioru ścieków swoich członków oraz Wspólnotę B w części przypadającej na Nieruchomość B.

Opłaty za wodę oraz ścieki będą pobierane przez Wspólnotę A od Wspólnoty B miesięcznie w postaci uzgodnionych zaliczek i następnie na koniec roku zostanie ustalona opłata na podstawie poniesionych przez Wspólnotę A kosztów wynikających z faktur otrzymanych od MPWiK i rzeczywistego zużycia według wskazań liczników zużycia wody.

Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy:

*   PKWiU o symbolu 36.00.20.0 - Usługi związane z uzdatnianiem i dostarczaniem wody za pośrednictwem sieci wodociągowych

*   PKWiU o symbolu 37.00.11.0 - Usługi związane z odprowadzaniem i oczyszczaniem ścieków.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia jaką stawkę podatku VAT powinien zastosować do refakturowanych na Wspólnotę B kosztów opłat za wodę oraz odbiór ścieków.

W myśl art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.), zwanej dalej k.c., strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

W celu rozstrzygnięcia wątpliwości Wnioskodawcy, należy wskazać, że w analizowanej sprawie mamy do czynienia z odsprzedażą przez Wspólnotę A usług dostarczania wody oraz odprowadzania ścieków na rzecz Wspólnoty B. Świadczenia z tytułu dostawy wody i odprowadzania ścieków stanowią odrębne usługi, które rozliczane są na podstawie odczytów z podliczników oraz ustalane proporcjonalnie do zajmowanej przez konkretnego Najemcę powierzchni, a zatem powinny być opodatkowane według stawek właściwych dla poszczególnych ww. usług.

Biorąc zatem pod uwagę powyższe oraz treść przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że o ile wskazane we wniosku usługi związane z dostawą wody i ścieków, którymi Wspólnota A będzie obciążać Wspólnotę B mieszczą się odpowiednio w grupowaniach PKWiU: 36.00.20.0 oraz 37.00.11.0. to jako wymienione w poz. 140 oraz 142 załącznika nr 3 do ustawy, podlegają opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, zgodnie z art. 41 ust. 2 w zw. z art. 146a pkt 2 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.