Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.270.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-20
Teza: Wydatkowanie środków ze sprzedaży nieruchomości na
własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-nabycie nieruchomości
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
wynajem
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 22 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 26 maja 2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.) oraz z
    9 czerwca 2025 r. (wpływ 9 czerwca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku
    jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W 2025 r. aktem notarialnym (...) zakupił Pan wraz z żoną w ramach wspólnoty majątkowej
    małżeńskiej mieszkanie, przeznaczając na ten cel środki pochodzące ze sprzedaży w 2022
    r. innych nieruchomości (akt notarialny (...)), przy czym sprzedaż nastąpiła przed upływem
    5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Mieszkanie
    zostało zakupione z zamiarem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    W zakupionym mieszkaniu planuje Pan z żoną zamieszkać w przyszłości, po przejściu na
    emeryturę i zakończeniu aktywności zawodowej, kiedy utrzymanie domu, którego
    jesteście Państwo właścicielami i w którym obecnie Państwo mieszkacie, ze względu na
    niższe dochody oraz wiek, będzie zbyt trudne. Do tego czasu planujecie Państwo czasowo
    wynajmować zakupione mieszkanie.
    W piśmie z 26 maja 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan
    następujących odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) ma Pan
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak, ma Pan nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    2. Jakie konkretnie nieruchomości mieszczą się w pojęciu „inne nieruchomości”? Proszę
      wymienić.
    Odpowiedź: „Inne nieruchomości” to garaż znajdujący się w tym samym budynku, co
    mieszkanie, ale kupiony i sprzedany na podstawie odrębnego aktu notarialnego.
    3. Kiedy (proszę o podanie roku) nabył Pan „inne nieruchomości”, które Pan sprzedał w
      2022 r.?
    Odpowiedź: Garaż został nabyty w 2019 r.
    4. Czy „inne nieruchomości” stanowiły Pana majątek osobisty, czy należały do majątku
      objętego wspólnotą majątkową małżeńską?
    Odpowiedź: Garaż, podobnie jak mieszkanie, należał do majątku objętego wspólnotą
    majątkową małżeńską.
    5. Czy środki ze sprzedaży w 2022 r. „innych nieruchomości” przeznaczył Pan w całości na
      zakup w 2025 r. mieszkania będącego przedmiotem złożonego wniosku?
    Odpowiedź: Tak, środki zostały przeznaczone w całości na zakup w 2025 r. mieszkania
    będącego przedmiotem złożonego wniosku.
    6. Jaka jest forma prawna zakupionego w 2025 r. mieszkania (np. spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, lokal mieszkalny stanowiący odrębną
      nieruchomość, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, (inny –
      jaki?))?
    Odpowiedź: Forma prawna zakupionego mieszkania to lokal mieszkalny stanowiący
    odrębną nieruchomość.
    7. Czy mieszkanie, które zakupił Pan w 2025 r. położone jest Polsce, innym państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej?
    Odpowiedź: Mieszkanie zakupione w 2025 r. położone jest na terytorium RP.

    8. Proszę o skonkretyzowanie: kto, kiedy (w jakich latach), w jaki sposób będzie użytkował
      mieszkanie zakupione przez Pana w 2025 r.?
    Odpowiedź: Do czasu zamieszkania w mieszkaniu, będącym przedmiotem wniosku,
    planuje Pan jego wynajem.
    9. Od kiedy (proszę wskazać przybliżoną datę) zakupione w 2025 r. mieszkanie będzie
      służyło zaspokojeniu Pana własnych potrzeb mieszkaniowych, tj. od kiedy planuje Pan
      mieszkać w tym mieszkaniu?
    Odpowiedź: W mieszkaniu planuje Pan zamieszkać wraz z żoną po osiągnięciu przez Pana
    wieku emerytalnego i zakończeniu aktywności zawodowej, a więc po (...) września 2030 r.
    10. Czy w momencie zamieszkania w mieszkaniu zakupionym w 2025 r. (będącym
      przedmiotem złożonego wniosku), będzie Pan dalej właścicielem domu, w którym
      obecnie Pan mieszka?
    Odpowiedź: Prawdopodobnie tak. W przyszłości planuje Pan sprzedaż domu lub jego
    wynajem.
    11. Czy posiada Pan inne lokale mieszkalne lub budynki mieszkalne oprócz
      wymienionego we wniosku mieszkania nabytego w 2025 r. i domu, w którym obecnie
      Pan mieszka? Jeżeli tak, proszę wskazać jakie i w jaki sposób są one wykorzystywane?
    Odpowiedź: Tak, posiada Pan spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego,
    zakupionego w 1993 r. W mieszkaniu mieszka Pana mama. W przyszłości planuje Pan jego
    sprzedaż lub wynajem.
    12. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych? W przypadku odpowiedzi twierdzącej
      proszę wyjaśnić:
      - w jakim dokładnie zakresie prowadzi Pan taką działalność (np. w zakresie obrotu
        nieruchomościami)?
      - czy odpłatne zbycie w 2022 r. „innych nieruchomości” nastąpiło w ramach
        wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Od (...) lipca 2020 r. ma Pan zarejestrowaną działalność gospodarczą w
    zakresie: Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (kod PKD: 68.10.Z).
    Działalność gospodarcza została zawieszona (...) grudnia 2022 r. Odpłatne zbycie w 2022 r.
    mieszkania i garażu nie nastąpiło w ramach wykonywania tej działalności.
    Dodatkowo w piśmie z 9 czerwca 2025 r., stanowiącym uzupełnienie wniosku,
    doprecyzował Pan odpowiedzi na pytania nr 2 i 3, informując, że pod pojęciem „inne
    nieruchomości” mieści się lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość oraz lokal
    niemieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość (garaż). Obydwa lokale zostały nabyte w
    2019 r., a zbyte w 2022 r.

## Pytanie

Czy czasowy wynajem mieszkania zakupionego w ramach ulgi mieszkaniowej, z
    jednoczesnym zachowaniem zamiaru jego późniejszego wykorzystania na własne
    potrzeby mieszkaniowe, nie spowoduje utraty prawa do skorzystania z tej ulgi?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, czasowy wynajem mieszkania nie narusza przesłanek skorzystania z ulgi
    mieszkaniowej, o ile celem podatnika pozostaje zaspokajanie własnych potrzeb
    mieszkaniowych w przyszłości. Czasowe wynajmowanie mieszkania, wynikające z
    okoliczności życiowych, nie zmienia pierwotnego celu inwestycji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Zatem, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku nienastępującego w wykonywaniu działalności gospodarczej odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma zatem ustalenie
    momentu oraz sposobu ich nabycia.
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie
    określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Wskazać należy, że moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego. Stosownie do art. 155 § 1 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub
    praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do
    nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie
    której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw. Zatem,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika. Jest to każda
    czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę przechodzi własność
    nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny, czy
    nieodpłatny.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w 2019 r. zakupił Pan lokal mieszkalny
    stanowiący odrębną nieruchomość oraz lokal niemieszkalny stanowiący odrębną
    nieruchomość (garaż), obydwa lokale sprzedał Pan w 2022 r. Odpłatne zbycie mieszkania i
    garażu nie nastąpiło w ramach wykonywania działalności gospodarczej. Środki uzyskane
    ze sprzedaży tych nieruchomości przeznaczył Pan wraz z żoną w ramach wspólnoty
    majątkowej małżeńskiej na zakup w 2025 r. mieszkania. Mieszkanie zostało zakupione z
    zamiarem zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. W zakupionym mieszkaniu
    planuje Pan z żoną zamieszkać w przyszłości, po przejściu na emeryturę i zakończeniu
    aktywności zawodowej (po (...) września 2030 r.), kiedy utrzymanie domu, którego
    jesteście Państwo właścicielami i w którym obecnie Państwo mieszkacie, ze względu na
    niższe dochody oraz wiek, będzie zbyt trudne. Do tego czasu planujecie Państwo czasowo
    wynajmować zakupione mieszkanie.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że odpłatne zbycie w 2022 r. zakupionych w 2019
    r. ww. nieruchomości (lokalu mieszkalnego i niemieszkalnego – garażu), nienastępujące w
    ramach działalności gospodarczej, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ odpłatne ich
    zbycie zostało dokonane przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło ich nabycie.
    Przechodząc więc do skutków podatkowych w zakresie sprzedanych nieruchomości należy
    wskazać, co następuje:
    Na podstawie art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Stosownie do art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby odpłatne zbycie mogło

    dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).
    Pomiędzy tymi wydatkami, a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć związek
    przyczynowo-skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego
    zbycia pomniejszają przychód.
    Nie należy ich jednak utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu, których zasady
    ustalania uregulowane zostały w sposób szczególny w art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    W świetle art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a kosztami uzyskania
    przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z kolei, jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi

      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na
      własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele
      uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych. W
    sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia tej nieruchomości lub tego prawa
    majątkowego zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas
    uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku
    dochodowego.
    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
        udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
        również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
        lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
        prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
        przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,

      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Stąd też, prawo do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie
    w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy
    również zastrzec, że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających
    z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że
    określony wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z
    przepisów podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki
    prawne.
    Z istoty rozwiązania zawartego w zacytowanym art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że podstawową okolicznością decydującą o
    możliwości skorzystania z przedmiotowego zwolnienia jest przeznaczenie środków
    uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym została ona dokonana, na wskazane w art. 21 ust. 25 ww. ustawy
    własne cele mieszkaniowe. Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe”
    podatnika wymieniony w art. 21 ust. 25 ww. ustawy ma charakter zamknięty – jest to
    wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca formułując przedmiotowe zwolnienie, w sposób
    jednoznaczny wskazał cele mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z
    opodatkowania dochodu ze sprzedaży.
    W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości i
    określonych praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a szczegółowo określone w art. 21
    ust. 25 powołanej ustawy – pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Celem takim może być zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ww. ustawy, wydatek poniesiony
    na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że
    ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131
    ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że celem nadrzędnym jest możliwość
    uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko takich
    wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb mieszkaniowych.

    Tak więc uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy zwolnienie od podatku
    dochodowego, w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest zaspokojenie
    własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Ustawodawca wyraźnie wskazał, że nabycie
    musi być dokonane na własne cele mieszkaniowe, a te realizowane są w dłuższym okresie
    czasu. Sądy administracyjne podkreślają, że zwolnienie z opodatkowania dochodów
    opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma
    charakter mieszany, podmiotowo-przedmiotowy: wydatkowanie środków na określony
    przedmiot w połączeniu z funkcją, jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy –
    zaspokojenie jego własnych celów mieszkaniowych.
    Zwolnieniem tym nie są zatem objęte dochody ze sprzedaży nieruchomości i praw w
    przypadku przeznaczenia przychodu na nabycie innych nieruchomości lub praw w
    sytuacji, gdy czynności te wskazują np. na działanie o charakterze zarobkowym,
    spekulacyjnym, inwestycyjnym lub innym niewskazującym na działanie ukierunkowane na
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Jak wynika z treści złożonego przez Pana wniosku, ma Pan wątpliwość, czy czasowy
    wynajem mieszkania zakupionego w ramach ulgi mieszkaniowej, z jednoczesnym
    zachowaniem zamiaru jego późniejszego wykorzystania na własne potrzeby
    mieszkaniowe, nie spowoduje utraty prawa do skorzystania z tej ulgi.
    W odniesieniu do przedmiotu sprawy wyjaśniam, że wskazując jako cel mieszkaniowy
    wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od
    osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytym
    lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest
    podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy
    nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów
    – zamieszka po upływie określonego czasu. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie
    pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez jakiś czas lokal będzie wynajmowany. Co
    istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie
    nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – i to zarówno przed realizacją własnego
    celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność
    wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu
    realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie
    późniejszym.
    Należy również wskazać, że ustawodawca regulując omawiane zwolnienie nie ograniczył
    wydatkowania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników,
    którzy nie będą posiadać innych nieruchomości (budynków/lokali mieszkalnych), nie
    limituje celów które można zrealizować czy też liczby budynków/lokali, które podatnik
    może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do liczby posiadanych
    nieruchomości mieszkalnych, jednakże wyraźnie wskazuje, że skorzystanie ze zwolnienia
    odnosi się tylko i wyłącznie do tych nieruchomości, które faktycznie służą zaspokojeniu
    własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Zauważyć należy, że w wyroku z 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14 Naczelny
    Sąd Administracyjny stwierdził, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków
      skorzystania z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez

      wskazane zakupy realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem
      skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego
      zamiaru w chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na
      własne cele mieszkaniowe.
    W świetle powyższego, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia
    w związku z zakupem lokalu mieszkalnego na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy
    nabył ten lokal mieszkalny w celu realizacji własnych celów mieszkaniowych i faktycznie
    realizuje lub będzie realizował w nim swoje potrzeby mieszkaniowe.
    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że
    istotny jest zamiar nabycia nieruchomości na cele mieszkaniowe, który powinien
    prowadzić do zamieszkania w nabytej nieruchomości.
    Same subiektywne deklaracje podatników o nabyciu lokalu mieszkalnego w celu
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie są wystarczające do uzyskania
    zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy zatem samo poczynienie wydatków
    mieszkaniowych, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie w celu realizacji
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do własnej oceny
    artykułowanych przez podatników subiektywnych motywów zakupu nieruchomości
    mieszkalnych i późniejszych decyzji co do dalszych losów tych nieruchomości. Weryfikacji
    takiej dokonuje się poprzez porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i
    późniejszym wykorzystaniem nieruchomości do deklarowanych motywów działania
    podatnika. Przy czym motywy te muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami.
    Zatem, jeśli – jak ma to miejsce w przedmiotowej sprawie – w 2025 r. nabył Pan
    mieszkanie z zamiarem realizowania w nim własnego celu mieszkaniowego, to fakt, że nie
    zamieszka Pan w tym mieszkaniu od momentu jego nabycia (lecz dopiero na emeryturze)
    nie stoi na przeszkodzie dla zastosowania zwolnienia podatkowego. Nie spowoduje utraty
    przez Pana prawa do zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, czasowe wynajmowanie tego mieszkania.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzam, że wydatkowanie przychodu uzyskanego przez
    Pana z odpłatnego zbycia w 2022 r. lokalu mieszkalnego oraz garażu – w okresie trzech lat
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie – na nabycie w 2025
    r. mieszkania, w którym zamierza Pan realizować własne cele mieszkaniowe – będzie
    uprawniało Pana do skorzystania z ulgi podatkowej wynikającej z art. 21 ust. 1 pkt 131 w
    związku z ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    czasowy wynajem mieszkania nie powoduje utraty możliwości skorzystania przez Pana z
    tzw. ulgi mieszkaniowej, w przypadku, gdy mieszkanie nabyte zostało w celu realizacji
    Pana własnych celów mieszkaniowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym. Pan ponosi ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z

    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Końcowo wskazuję, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej
    sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa. W
    związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego
    podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest
    wiążąca dla Pana jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (Pana żony).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.