Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-149/13/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-05-14
Teza: Nie został spełniony warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Skoro zakupy dokonywane przez Wnioskodawcę w ramach realizowanej inwestycji nie są związane z jakąkolwiek opodatkowaną działalnością gospodarczą, Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu opisanego zadania.
Słowa kluczowe: odliczenia; programy-Program Rozwoju Obszarów Wiejskich; remonty
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2013 r. (wpływ 25 marca 2013 r.), uzupełniony pismem z dnia 30 kwietnia 2013 r. (wpływ 7 maja 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „…” - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2013 r. został złożony wniosek, uzupełniony pismem z dnia 30 kwietnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pod nazwą „…”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie 5 pokoi. Nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Ubiega się, w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, o dofinansowanie operacji „…”. Wnioskodawca w ramach projektu doposażył bazę turystyczną w m. in.: sprzęt wodny (kajak, rower wodny, łódź wiosłowa), szafki wiszące do pokoi i łazienek oraz leżaki. Zainteresowany wskazał we wniosku, iż w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 113 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Wskazano także dodatkowo, że efekty poniesione w ramach projektu nie będą związane z czynnościami opodatkowanymi.

We wniosku wskazano także, że w celu potwierdzenia faktu, że Zainteresowany nie ma możliwości, jako firma jednoosobowa niebędąca „VAT-wcem”, odzyskania VAT (VAT we wniosku o dofinansowanie projektu jest kosztem kwalifikowalnym) Urząd Marszałkowski zażądał przedstawienia interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym nie ma możliwości odzyskania podatku VAT poniesionego w ramach realizacji projektu „…” objętego PROW na lata 2007-2013?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że nie jest czynnym podatkiem VAT nie ma prawa do odzyskania VAT, w tym VAT poniesionego w związku z realizacją opisanego projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a powołanego artykułu wynika, iż kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z kolei, zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Należy również zauważyć, iż w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 247 ze zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanych ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w rozdziale 9 tego rozporządzenia.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W opisie wniosku wskazano, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na wynajmie 5 pokoi. Nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT oraz korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 113 ustawy. Ubiega się dofinansowanie projektu doposażenia bazy noclegowo-rekreacyjnej w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Z treści wniosku wynika także, że wydatki poniesione w ramach projektu nie będą efektywnie opodatkowane VAT.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, skoro towary nabywane w ramach realizowanego projektu nie służyły sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, a Wnioskodawca nie jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. W konsekwencji Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych z tytułu realizacji opisanego zadania, o ile dokonane zakupy nie posłużą czynnościom opodatkowanym. Zainteresowany będzie nie miał również możliwości uzyskania zwrotu tego podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r., gdyż środki wskazane we wnioski, nie są środkami, o których mowa w § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy opisanego we wniosku stanu faktycznego i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.