Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-734a/09/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-03-03
Teza: Czy podatek od nieruchomości od współudziałów w gruncie będzie kosztem podatkowym w dacie jego poniesienia?
Słowa kluczowe: inwestycje; inwestycje-inwestycje w środkach trwałych; inwestycje-wydatki inwestycyjne; koszt-koszt wytworzenia; koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości-podatek od nieruchomości; opłata; wartość-wartość początkowa; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały; środek-środek trwały-wytworzenie środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej, w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2009 r. (data wpływu 20 listopada 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 12 lutego 2010 r. (data wpływu 19 lutego 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia podatku od nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2009 r. wpłynął do tut. organu, uzupełniony pismem z dnia 12 lutego 2010r., wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków na: odsetki od uzyskanej pożyczki na zakup gruntu oraz podatek od nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku przedstawiony zostały następujące stany faktyczne.

Spółka prowadzi działalność polegającą na wynajmie i zarządzaniu nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. W 2007 roku zaczęła skupować udziały w gruncie, których na dzień dzisiejszy posiada ok. 80%. Po skupieniu pozostałej części, będąc jedynym właścicielem gruntu, zamierza przeznaczyć go do dalszej odsprzedaży. Skupowany grunt, Spółka kwalifikuje jako zapasy (towar handlowy). Za zakup ww. gruntu Spółka zapłaciła częściowo środkami otrzymanymi z pożyczki.

Wzmiankowane pożyczki udzielone zostały przez:

*   „P.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K.,
*   „E.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w K.

Pożyczki udzielone zostały na łączną kwotę 8 956 719,00 PLN (osiem milionów dziewięćset pięćdziesiąt sześć tysięcy siedemset dziewiętnaście złotych), z czego:

*   kwota 5 556 719,00 PLN stanowi pożyczka udzielona przez „E.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością,
*   kwota 3 400 000,00 PLN stanowi pożyczka udzielona przez „P.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.

Pożyczka wypłacana była transzami w latach 2007-2008.

Centrum Spółka Akcyjna jest spółką w której 100% akcji posiada „I.” SA, z siedzibą w K.

„E.” sp. z o.o. jest spółką, posiadającą tego samego większościowego udziałowca „I.” SA, który posiada 99,97% udziałów.

Kapitał akcyjny spółki Centrum wynosi 2 518 700,00 PLN.

„P.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest spółką, w której „I.” S.A. posiada 0,05% udziałów.

„P.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, ani „E.” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością nie posiadają żadnych akcji w „I.” S.A.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy odsetki od udzielonej pożyczki na zakup gruntu znajdującego się na zapasach Spółki, będą kosztem podatkowym w dacie ich zapłaty?
2.  Czy podatek od nieruchomości od współudziałów w gruncie będzie kosztem podatkowym w dacie jego poniesienia?

Przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej stanowi odpowiedź na pytanie w zakresie możliwości zaliczenia podatku od nieruchomości do kosztów uzyskania przychodów. Wniosek Spółki dotyczący możliwości zaliczenia przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wydatków na odsetki od uzyskanej pożyczki na zakup gruntu zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

W odniesieniu do sformułowanego pytania Spółka wskazała, że jej zdaniem podatek od nieruchomości stanowi koszt uzyskania przychodów w dacie jego poniesienia.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16. ust.1.

Natomiast w myśl z art. 15 ust. 4e powołanej ustawy za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Podatek od nieruchomości nie stanowi kosztu bezpośrednio związanego ze sprzedażą. Nie wpływa również na wartość nieruchomości. Jest to koszt związany z posiadaniem nieruchomości przez określony czas. Wydatek ten wynika z faktu posiadania nieruchomości przez Spółkę i jest klasyfikowany jako element kosztów stałych, które Spółka jest obowiązana uiszczać w związku z posiadanym majątkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j.t. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów. Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia.

A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

*   wydatek został poniesiony przez podatnika,

*   jest definitywny, a więc bezzwrotny,

*   pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

*   został właściwie udokumentowany,

*   nie jest kosztem wymienionym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Artykuł 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi iż, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Należy zwrócić uwagę na zapis art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który stanowi, że za wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia, którym, na podstawie art. 16g ust. 4 ww. ustawy jest wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przepis ten nie znajduje zastosowania

Odnosząc się do kwestii poniesionych wydatków z tytułu podatku od nieruchomości należy stwierdzić, że dla tych kosztów nie ma decydującego znaczenia ewentualne prowadzenie na danej nieruchomości jakichkolwiek inwestycji. Do ponoszenia tychże wydatków obligują Spółkę przepisy prawa. Kosztów tych zgodnie z prawem uniknąć nie można. Ponadto wskazane koszty nie są ponoszone w celu wytworzenia środka trwałego, ale w związku z samym faktem posiadania nieruchomości, niezależnie od tego, czy jest prowadzona inwestycja, czy też nie. Są one elementem kosztów stałych, które są ponoszone w związku z samym faktem posiadania gruntów w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Tym samym stanowią więc pośredni koszt uzyskania przychodów. Innymi słowy, podatek od nieruchomości i opłata za wieczyste użytkowanie gruntu są kosztem pośrednio pozostającym w związku przyczynowo–skutkowym z przychodami.

Zgodnie natomiast z treścią art. 15 ust. 4d tej ustawy, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, dotyczące okresu nieprzekraczającego roku podatkowego, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Za dzień poniesienia kosztu uważa się przy tym dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów (art. 15 ust. 4e tej ustawy).

Reasumując, wydatki poniesione przez Spółkę z tytułu zapłaty podatku od nieruchomości, mając charakter kosztów pośrednich, mogą być rozpoznawane jako koszt podatkowy w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 1 z uwzględnieniem przepisu art. 16 ust 1 cyt. ustawy, i jako koszty inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, dotyczące okresu nieprzekraczającego roku podatkowego, powinny być zgodnie z treścią art. 15 ust. 4d powołanej ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, potrącalne w dacie ich poniesienia

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.