Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-84/11-4/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-13
Teza: Czy Spółka będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej przedmiotów niskocennych w wartości rynkowej oraz uznania za koszt uzyskania przychodu w grudniu 2010 r., tj. w miesiącu oddania do używania?
Słowa kluczowe: aport; ewidencja-ewidencja środków trwałych; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa; wyposażenie; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością przedstawione we wniosku z dnia 07 marca 2011 r. (data wpływu 14.03.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia wartości początkowej przedmiotów niskocennych oraz momentu uznania ich za koszt uzyskania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   ustalenia wartości początkowej wniesionego do Spółki prawa ochronnego do znaku towarowego oraz określenia momentu rozpoczęcia jego amortyzacji,
*   ustalenia wartości początkowej przedmiotów niskocennych oraz momentu uznania ich za koszt uzyskania przychodu,
*   rozliczania różnic kursowych od zobowiązań walutowych otrzymanych w związku z aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka na pokrycie udziałów w podwyższonym kapitale zakładowym otrzymała w dniu 30 grudnia 2010 r. wkład niepieniężny w postaci zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w skład którego weszły następujące składniki: oprogramowanie komputerowe, środki trwałe, przedmioty niskocenne, materiały produkcyjne, produkcja w toku, wyroby gotowe, należności od dostawców, zobowiązania z tytułu dostaw (krajowe i zagraniczne) oraz prawo własności znaku towarowego.

W wyniku wniesienia aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa powstała dodatnia wartość firmy w rozumieniu art. 16g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Na znak towarowy wniesiony aportem zostało udzielone prawo ochronne, gdyż znak towarowy został przez Wnoszącego aport zarejestrowany w Urzędzie Patentowym.

Prawo do znaku towarowego nie było przez Udziałowca (wnoszącego aport) wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ani nie było przez niego amortyzowane.

Przedmioty niskocenne (tj. środki trwałe, których jednostkowa wartość nie przekracza 3,5 tys. zł) używane przez Udziałowca nie były przez niego wprowadzone do ewidencji środków trwałych, a do aportu zostały wycenione w wartości rynkowej i w takiej wysokości zostały wprowadzone do ksiąg rachunkowych Spółki.

Wśród przejętych składników związanych z działalnością zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki w ramach aportu przekazano również zobowiązania z tytułu zakupu towarów i usług wyrażone w walutach obcych.

Spółka ustala różnice kursowe zgodnie z art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przejęte w ramach aportu rozrachunki walutowe przeliczone zostały na PLN wg średniego kursu ogłaszanego przez NBP z dnia poprzedzającego wystawienie faktur.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa została przekazana i wprowadzona do ksiąg Spółki w dniu 30 grudnia 2010 r., podwyższenie kapitału w Spółce zostało zarejestrowane w KRS w dniu 31 stycznia 2011 r., a przeniesienie prawa zostanie zarejestrowane w Urzędzie Patentowym w miesiącu marcu 2011 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka ma prawo do ustalenia wartości początkowej prawa do zarejestrowanego znaku towarowego wchodzącego w skład wnoszonej do Spółki zorganizowanej części przedsiębiorstwa dla celów amortyzacji według wartości rynkowej oraz do amortyzacji podatkowej wniesionego prawa od miesiąca stycznia 2011 r.?
2.  Czy Spółka będzie uprawniona do ustalenia wartości początkowej przedmiotów niskocennych w wartości rynkowej oraz uznania za koszt uzyskania przychodu w grudniu 2010 r., tj. w miesiącu oddania do używania?
3.  Czy różnice kursowe powstałe od zobowiązań walutowych otrzymanych aportem stanowić będą przychody bądź koszty podatkowe dla Spółki?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami wydanymi w dniu 13 czerwca 2010 r. nr ILPB4/423-84/11-3/MC, nr ILPB4/423-84/11-5/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, do ustalenia wartości początkowej oraz amortyzacji podatkowej nabytych w dniu 30 grudnia 2010 r. składników zorganizowanej części przedsiębiorstwa na podstawie umowy przeniesienia własności przedsiębiorstwa mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych obowiązujące do dnia 31 grudnia 2010 r. W przypadku, gdy w wyniku wniesienia aportem w dniu 30 grudnia 2010 r. zorganizowanej części przedsiębiorstwa powstała dodatnia wartość firmy dla celów podatkowych, Spółka ma prawo do ustalenia wartości początkowej przedmiotów niskocennych wchodzących w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa według wartości rynkowej oraz uznania za koszt uzyskania przychodów w miesiącu oddania do używania, tj. w miesiącu grudniu 2010 r.

W sytuacji, gdy składnik aportu nie był wprowadzony do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu wnoszącego aport - jego wartość początkową ustala się według zasad przewidzianych w art. 16g ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. w wartości rynkowej ustalonej na dzień wniesienia wkładu.

Reasumując, Spółka ma prawo do wyceny przedmiotów niskocennych w wartości rynkowej i uznania za koszt uzyskania przychodu w momencie oddania do używania, tj. w miesiącu grudniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Kosztem uzyskania przychodów są też odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a – 16m, z uwzględnieniem art. 16 (art. 15 ust. 6 ww. ustawy).

Stosownie natomiast do art. 16 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na:

1.  nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów,
2.  nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części,
3.  ulepszenie środków trwałych, które zgodnie z art. 16g ust. 13 powiększają wartość środków trwałych, stanowiącą podstawę naliczania odpisów amortyzacyjnych

\- wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na mocy art. 16a ust. 1 omawianej ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Powyższy przepis określa pojęcie środka trwałego jako nabytego lub wytworzonego składnika majątkowego, kompletnego i zdatnego do użytku w dniu przyjęcia do używania, o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok.

Wobec wyżej zacytowanych regulacji, niezbędne staje się zbadanie, czy przedmioty niskocenne (nieujęte w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnoszącego aport), będące przedmiotem zapytania Spółki, spełniają ww. podatkową definicję środka trwałego.

W sytuacji, gdy przedmiotowe składniki taką definicją wypełniają, tzn. zostanie spełniony warunek przewidywanego okresu używania dłuższego niż rok, stanowią one podlegające amortyzacji środki trwałe.

W takim stanie rzeczy wskazać zatem należy, iż zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1 - 3 oraz w art. 16b.

Zgodnie z art. 16f ust. 3 ww. ustawy podatkowej, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 16h - 16m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3 500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3 500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 16d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 16h - 16m albo jednorazowo w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.

Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16k, począwszy od pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym wprowadzono je do ewidencji, z zastrzeżeniem art. 16e, do końca tego miesiąca, w którym następuje zrównanie sumy odpisów amortyzacyjnych z ich wartością początkową lub w którym postawiono je w stan likwidacji, zbyto lub stwierdzono ich niedobór (art. 16h ust. 1 pkt 1 ww. ustawy).

Na podstawie art. 16g ust. 10a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przepis ust. 9 (dotyczący zasady kontynuacji amortyzacji) stosuje się odpowiednio w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze wkładu niepieniężnego. Jeżeli składniki majątku wchodzące w skład wkładu niepieniężnego nie były wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej przez podmiot wnoszący wkład niepieniężny, stosuje się odpowiednio ust. 10.

Natomiast regulacja art. 16g ust. 10 tej ustawy stanowi, iż w razie nabycia w drodze kupna lub przyjęcia do odpłatnego korzystania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi:

1.  suma ich wartości rynkowej - w przypadku wystąpienia dodatniej wartości firmy, ustalonej zgodnie z ust. 2,
2.  różnica między ceną nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, ustaloną zgodnie z ust. 3 i 5, a wartością składników majątkowych niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi - w przypadku niewystąpienia dodatniej wartości firmy.

Spółka we wniosku wskazała, iż w wyniku wniesienia aportem zorganizowanej części przedsiębiorstwa powstała dodatnia wartość firmy w rozumieniu art. 16g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zatem przy ustalaniu łącznej wartości początkowej środków trwałych, które nie były ujęte w stosownej ewidencji podmiotu Wnoszącego aport zastosowanie znajdzie art. 16g ust. 10 pkt 1 ustawy.

W myśl art. 16i ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych, z zastrzeżeniem art. 16j - 16ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych.

Nie bez znaczenia jest również regulacja art. 16d ust. 1 ww. ustawy podatkowej, zgodnie z którą podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku, o których mowa w art. 16a i 16b, których wartość początkowa określona zgodnie z art. 16g nie przekracza 3 500 zł; wydatki poniesione na ich nabycie stanowią wówczas koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

Wartość składnika majątku nie jest zatem wyznacznikiem jego zaliczenia lub niezaliczenia do środków trwałych. Istotnym w tym zakresie jest, czy składnik spełnia warunki, o których mowa w art. 16a, wśród których nie wskazano przesłanki wartościowej. Zatem każdy składnik majątku, bez względu na swoją wartość, nawet minimalną, jeżeli spełnia kryteria z art. 16a, powinien zostać zaliczony do środków trwałych. W celu zliberalizowania tych regulacji, poprzez art. 16d ustawy, ustawodawca postanowił, że podatnicy mogą nie dokonywać odpisów amortyzacyjnych od składników majątku mających cechy środków trwałych, których wartość początkowa nie przekracza 3 500 zł. W takim przypadku wydatki na ich nabycie stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania.

W związku z powyższym, wydatki na nabycie środków trwałych (nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnoszącego aport), których wartość początkowa ustalona wg ich wartości rynkowej nie przekracza kwoty 3 500 zł, Spółka może rozliczyć w następujący sposób:

1.  nie zaliczyć ich do podlegających amortyzacji składników majątku, o których mowa w art. 16a odnosząc ich wartość bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu oddania ich do używania, czyli w grudniu 2010 r. (art. 16d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych);
2.  zaliczyć je do podlegających amortyzacji środków trwałych, ujmując je w stosownej ewidencji, po czym:
    1.  dokonać ich jednorazowej amortyzacji w miesiącu oddania do używania (tj. w grudniu 2010 r.) albo w miesiącu następnym (art. 16f ust. 3 tej ustawy), lub
    2.  dokonywać odpisów amortyzacyjnych od ich wartości początkowej zgodnie z art. 16h - 16m ww. ustawy.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka przedmioty niskocenne (tj. środki trwałe, których jednostkowa wartość nie przekracza 3,5 tys. zł) wyceniła w wartości rynkowej. Jednocześnie Spółka uznała, iż ma prawo do zaliczenia ich w koszty podatkowe w grudniu 2010 r., co zostało potwierdzone niniejszą interpretacją (pkt 1 powyżej).

Reasumując, Spółka była uprawniona do ustalenia wartości początkowej przedmiotów niskocennych w wartości rynkowej oraz uznania ich za koszty uzyskania przychodów w grudniu 2010 r., tj. w miesiącu oddania ich do używania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.