Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.93.2023.3.MPU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-06-28
Teza: Dotyczy opodatkowania akcyzą energii elektrycznej oraz momentu powstania obowiązku podatkowego po uzyskaniu przez Spółkę koncesji.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; energia-energia elektryczna; energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE); koncesja; nabywca-nabywca końcowy; najemcy; obowiązek-obowiązek podatkowy; podatek-podatek akcyzowy; refakturowanie
Zagadnienia: Podatek akcyzowy; Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Objaśnienie pojęć ustawowych; Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Przedmiot opodatkowania; Podatek akcyzowy- Przepisy ogólne- Zakres przedmiotowy; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Podatnik akcyzy, właściwość organów podatkowych-Podatnik akcyzy; Podatek akcyzowy-Opodatkowanie akcyzą wyrobów akcyzowych.-Przedmiot opodatkowania i powstanie obowiązku podatkowego-Przedmiot opodatkowania wyrobów akcyzowych
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 1-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 19; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.-ust. 1-pkt 21; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 5; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 11; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 2; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9-ust. 3; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 2-art. 13-ust. 1

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko nieprawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku akcyzowym - jest **nieprawidłowe.**

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

Państwa wniosek z 15 marca 2023 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy opodatkowania akcyzą energii elektrycznej oraz momentu powstania obowiązku podatkowego po uzyskaniu przez Spółkę koncesji, wpłynął 27 marca 2023 r.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 maja 2023 r. (data wpływu 31 maja 2023 r.). Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie sformułowany w uzupełnieniu)**

(…) (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest producentem (…). Posiada trzy zakłady, w których wytwarza (…) (…) oraz części do nich. Każdy z zakładów posiada odrębne przyłącze energetyczne i układ pomiarowy dostarczonej do zakładu energii elektrycznej.

W jednym ze swoich zakładów Wnioskodawca wybudował farmę fotowoltaiczną o mocy zainstalowanej (…) MW.

W związku z planowaną budową farmy fotowoltaicznej Spółka wystąpiła do Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki o wydanie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii (OZE), elektrowni fotowoltaicznej (PVA). Spółka najpierw uzyskała promesę koncesji a teraz oczekuje na wydanie przyrzeczonej koncesji.

Budowa farmy fotowoltaicznej jest efektem realizacji przez Spółkę strategii zrównoważonego rozwoju mającej na celu ograniczenie przez Spółkę zużycia energii pochodzącej z paliw kopalnych i zasilanie swoich zakładów „zieloną” energią pochodzącą z OZE.

Zamiarem Wnioskodawcy jest wytwarzanie energii elektrycznej na własne potrzeby. Moc wytworzona w źródle OZE nie pokryje jednak w całości zapotrzebowania zakładu na energię elektryczną. Stanowić będzie uzupełnienie źródeł zewnętrznych. Spółka nie zamierza prowadzić działalności w zakresie obrotu energią elektryczną.

Przedmiotem działalności Spółki jest produkcja (…) oraz części do nich. W związku z tą działalnością Spółka wynajmuje także swoim kontrahentom należące do niej lokale lub szafki pracownicze. W związku z tym obciąża ona najemców w odrębnej pozycji faktury kosztem opłat za energię elektryczną. Opłaty te są „refakturowane” wg jednego z dwóch sposobów:

\- w przypadku nieruchomości (lokali) mających własne liczniki pomiarowe, Spółka refakturuje energię elektryczną po cenach rzeczywistych, które wynikają bezpośrednio z faktur otrzymanych od dostawców energii elektrycznej;

\- w przypadku pozostałych nieruchomości najemcy są obciążani kosztami energii elektrycznej ryczałtowo za m2 powierzchni biurowej, ilość wynajmowanych szafek pracowniczych lub miejsc pracy.

Refakturując energię elektryczną Spółka stosuje ceny zakupu. Nie dolicza żadnej marży.

Obciążenia energią elektryczną zawsze dotyczą najemców, tzn. są związane z umowami najmu. Nie zdarza się, aby ktoś nabywał od Spółki samą energię elektryczną.

Uzyskanie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej i rozpoczęcie wytwarzania energii elektrycznej w instalacji OZE zmieni status akcyzowy Spółki. Z chwilą uzyskania koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej utraci ona status nabywcy końcowego w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym i stanie się podatnikiem akcyzy. Od momentu uzyskania koncesji Spółka będzie zobowiązana do rozliczania podatku akcyzowego z tytułu zużycia przez nią energii elektrycznej lub ewentualnie jej sprzedaży na rzecz nabywców końcowych.

Pismem z 25 maja 2023 r. uzupełnili Państwo opis sprawy o następujące informacje.

I

Spółka we wniosku o wydanie interpretacji zaznaczyła w wierszu 53 kwadrat 2., a więc „zdarzenie przyszłe”. W opisie stanu faktycznego (…) napisała, iż uzyskanie koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej zmieni jej status akcyzowy. Nie powinno więc budzić wątpliwości organu, iż pytanie dotyczy stanu faktycznego po uzyskaniu przez Spółkę koncesji, tym niemniej spółka wyjaśnia, iż nie otrzymała jeszcze koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej w instalacji OZE jak również, że pytania dotyczą stanu faktycznego, który powstanie poprzez otrzymanie koncesji przez Wnioskodawcę, a więc zdarzenia przyszłego po uzyskaniu koncesji.

II

Rozliczanie w zakresie energii elektrycznej z najemcami będzie następowało na tych samych zasadach, co obecnie energii nabywanej od dostawców, tj. tak jak przed uruchomieniem produkcji energii elektrycznej w instalacji OZE i otrzymaniem koncesji. Z wyjątkiem, iż w cenie zamierza uwzględnić należną akcyzę, którą aktualnie płaci dostawca energii elektrycznej. Spółka nie będzie w stanie określić, czy dostarczona do poszczególnych najemców energia elektryczna będzie pochodziła wyłącznie z dostaw od dostawców czy też w części będzie również wytworzona w instalacji OZE przez (…).

III

Za energię elektryczną, której ilość zostanie określona na podstawie liczników pomiarowych lub ryczałtowo za m2 powierzchni, ilość wynajmowanych szafek pracowniczych lub miejsc pracy Spółka wystawi na każdego najemcę fakturę, w której w odrębnej pozycji określi kwotę do zapłaty za energię elektryczną. Spółka nie będzie posiadała technicznych możliwości do tego, aby określić czy w energii elektrycznej dostarczonej do najemców będzie się znajdowała energia wytworzona przez nią w instalacji OZE ani w jakiej ilości.

Spółka podkreśla, iż celem uruchomienia produkcji energii elektrycznej w instalacji OZE jest chęć zmniejszenia przez nią zużycia energii pochodzącej ze źródeł kopalnych i zasilanie swoich zakładów tzw. „zieloną” energią. Planowana produkcja energii elektrycznej jest więc nakierowana przede wszystkim na zaspokajanie własnych potrzeb, a nie w celu jej sprzedaży.

**Pytania**

1) Czy obciążając najemców kosztem energii elektrycznej Wnioskodawca będzie opodatkowany akcyzą z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 AKC, czy też wcześniej będzie podatnikiem akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 AKC?

2) Czy w związku obciążaniem najemców kosztem energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstanie z momentem wydania energii elektrycznej (art. 11 ust. 1 pkt 2 AKC), czy też powstanie wcześniej z dniem zużycia energii elektrycznej (art. 11 ust. 1 pkt 3 AKC)?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dn. 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2022 r., poz. 143 t.j. z późn. zm.; dalej jako: AKC) ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 AKC wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Jak wynika z art. 9 ust. 1 AKC, w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;

3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;

4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;

5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 21 AKC sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

Natomiast art. 2 ust. 1 pkt 19 AKC stanowi, że nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2021 r. poz. 716, 868 i 1093), z wyłączeniem:

a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz. U. z 2019 r. poz. 312 oraz z 2021 r. poz. 1505) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 328, 355, 680, 1505, 1595 i 2140),

c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa w art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 AKC, w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;

3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;

4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Art. 11 ust. 2 AKC stanowi, że wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zasadniczo przedmiotem opodatkowania energii elektrycznej akcyzą jest obrót nią lub jej zużycie. Katalog czynności, które podlegają opodatkowaniu, zawarto w art. 9 ust. 1 AKC. Do tych czynności należy m.in. sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju oraz zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję lub przez podmiot nieposiadający koncesji, który energię tą wyprodukował.

Wątpliwości Spółki dotyczą tego, czy refakturowanie energii elektrycznej na najemców (rozumiane jako obciążanie najemców kosztem zużytej przez nich energii) będzie stanowiło sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu w rozumieniu art. 9 ust. 1 pkt 2 AKC.

Jak wynika z opisu stanu faktycznego \[zdarzenia przyszłego\], głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest produkcja samochodów i części do nich. Wytwarzanie energii elektrycznej w instalacji fotowoltaicznej ma na celu zaspokojenie potrzeb własnych Wnioskodawcy. Spółka nie nabywa energii elektrycznej w celu jej dalszej odsprzedaży z zyskiem ani nie wytwarza energii elektrycznej w celu jej sprzedaży. Spółka nie posiada koncesji na obrót energią elektryczną. Przy czym, uzyskanie przez Spółkę koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej spowoduje, że straci ona status nabywcy końcowego w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 19 AKC i stanie się podatnikiem akcyzy.

Spółka obciąża najemców kosztami energii elektrycznej - przy czym, po pierwsze, obciążenia te zawsze są powiązane z umowami najmu. W żadnym przypadku Spółka nie sprzedaje samej energii elektrycznej bez równoczesnego świadczenia usług najmu, po drugie, Spółka nie dolicza do refakturowanych kosztów energii elektrycznej marży zysku, po trzecie, nie jest celem Spółki handlowanie energią elektryczną, ale produkowanie samochodów oraz części do nich.

Zdaniem Wnioskodawcy, na gruncie przedstawionego stanu faktycznego \[zdarzenia przyszłego\] Spółka będzie podatnikiem z tytułu zużycia energii elektrycznej. Nabywa bowiem energię elektryczną z przeznaczeniem na potrzeby własne a nie w celu obrotu (handlu) nią. Spółka będzie również wytwarzać energię elektryczną z przeznaczeniem na potrzeby własne, a nie w celu jej sprzedaży do odbiorców końcowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 AKC, jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba, że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Przy refakturowaniu kosztu energii elektrycznej obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu nie powstanie, gdyż energia elektryczna będąca przedmiotem refakturowania będzie już opodatkowana akcyzą z tytułu jej zużycia przez Wnioskodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy, w takiej sytuacji nie można również przypisać statusu nabywcy końcowego najemcy, ponieważ nie nabywa on faktycznie energii elektrycznej, lecz ponosi koszty jej zużycia w związku z zawartą umową najmu.

Oznacza to, że w analizowanym przypadku nie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju (art. 9 ust. 1 pkt 2 AKC). Przedmiotem opodatkowania będzie natomiast zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję (art. 9 ust. 2 pkt 3 AKC), a zatem obowiązek podatkowy powstanie z dniem zużycia energii elektrycznej (art. 11 ust. 1 pkt 3 AKC).

Podobne stanowisko wyraził Szef Krajowej Administracji Skarbowej w piśmie z dn. 1 lutego 2023 r. (sygn. DOP7.8101.4.2022) zmieniającym interpretację indywidualną z dn. 25 maja 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4013.80.2022.1.JS):

„\[\`(...)\`\] należy zauważyć, że w opisanej sytuacji, nie prowadzicie Państwo działalności, którą jest wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, tylko prowadzicie działalność, której przedmiotem jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi.

W związku z tym, że nie prowadzą Państwo działalności, którą jest wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, to obciążanie kosztami zużytej energii z odnawialnych źródeł energii w takim przypadku najemców lokali usługowych również nie powinna być rozpatrywana w kategoriach sprzedaży energii”.

Wnioskodawca pragnie również zauważyć, że w świetle wyjaśnień Urzędu Regulacji Energetyki dla celów wyliczenia opłaty koncesyjnej („Broszura informacyjna do formularza w sprawie opłaty koncesyjnej - rozliczenie przychodu osiągniętego w roku 2022”) refakturowanie nie stanowi prowadzenia działalności gospodarczej (refakturowanie kosztów zakupu energii elektrycznej nie oznacza prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie obrotu energią elektryczną). Dodatkowo należy wskazać, że koncesja, o którą wystąpił Wnioskodawca, jest koncesją na wytwarzanie energii elektrycznej, a nie na obrót tą energią.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz.U. z2022r. poz. 143 ze zm., dalej jako „ustawa” lub „ustawa o podatku akcyzowym” ):

Ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W poz. 33 załącznika nr 1 wymieniono energię elektryczną o kodzie CN 2716 00 00.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Nabywca końcowy to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz.U.z2021r.poz. 716, z późn. zm.), z wyłączeniem:

a) spółki prowadzącej giełdę towarową w rozumieniu ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 312 oraz z 2021 r. poz. 1505) nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 5 ust. 3a ustawy z dnia 26października 2000 r. o giełdach towarowych,

b) towarowych domów maklerskich i domów maklerskich w rozumieniu ustawy z dnia 26października 2000 r. o giełdach towarowych nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych lub nabywających energię elektryczną na rachunek dającego zlecenie na rynku regulowanym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2021 r. poz. 328, 355, 680, 1505, 1595 i 2140),

c) giełdowej izby rozrachunkowej, Krajowego Depozytu Papierów Wartościowych S.A. lub spółki, której Krajowy Depozyt przekazał wykonywanie czynności z zakresu zadań, o których mowa wart. 48 ust. 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, nabywających energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji opisanej w art. 9 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach towarowych,

d) spółki prowadzącej jednocześnie izbę rozliczeniową i izbę rozrachunkową w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi nabywającej energię elektryczną z tytułu pełnienia funkcji, o której mowa w art. 68a ust. 14 ustawy z dnia 29lipca2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi lub w celu rozliczenia i rozrachunku transakcji zawieranych na rynku regulowanym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 21 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

Jak wynika z art. 9 ust. 1-3 ustawy:

1\. W przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1) nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

2) sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;

3) zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;

4) zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;

5) import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

6) zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

2\. Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania, dystrybucji lub magazynowania energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem, dystrybucją lub magazynowaniem oraz energii elektrycznej pobranej nielegalnie.

3\. Jeżeli w stosunku do energii elektrycznej powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej.

Stosownie natomiast do art. 11 ustawy:

1\. W przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1) z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;

2) z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;

3) z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;

4) z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

2\. Wydanie energii elektrycznej, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nabywcy końcowemu jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną.

Na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy:

Podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą (…).

Jak z kolei stanowi art. 5 ustawy:

Czynności lub stany faktyczne, o których mowa w art. 8 ust. 1-5, art. 9 ust. 1, art. 9a ust.1 i 2, art.9b ust. 1 i 2, art. 9c ust. 1 i 2 oraz art. 100 ust. 1-2, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.j. Dz. U. z 2022 poz. 1378 ze zm.; zwana dalej „ustawą o OZE”):

Odnawialne źródło energii to odnawialne, niekopalne źródła energii obejmujące energię wiatru, energię promieniowania słonecznego, energię aerotermalną, energię geotermalną, energię hydrotermalną, hydroenergię, energię fal, prądów i pływów morskich, energię otrzymywaną z biomasy, biogazu, biogazu rolniczego oraz z biopłynów.

Należy na wstępie zauważyć, że Państwa wniosek, zgodnie z wyjaśnieniami zawartymi w uzupełnieniu, dotyczy zdarzenia przyszłego po uzyskaniu przez Państwa Spółkę koncesji. Tym samym ocena prawa Państwa stanowiska dotyczy Państwa sytuacji prawnopodatkowej po uzyskaniu koncesji.

Przechodząc do oceny Państwa stanowiska względem wątpliwości postawionych we wniosku zaznaczyć należy, że w toku postępowania o wydanie interpretacji indywidulanej przepisów prawa podatkowego, Organ obowiązany jest do indywidualnego rozpatrzenia sprawy, tj. wyłącznie w odniesieniu do okoliczności ściśle przedstawionych w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i w zakresie treści postawionego pytania/pytań. Zobligowany przy tym jest uwzględnić treść obowiązujących przepisów prawa podatkowego jak i zasady wykładni tego prawa. Organ nie może równocześnie kierować się w swych rozstrzygnięciach innymi aspektami aniżeli wyłącznie tymi, które wynikają z przepisów prawa podatkowego i zasad ich wykładni, gdyż to wyłącznie przepisy prawa podatkowego – w sprawie przepisy ustawy o podatku akcyzowym, określają kiedy i na jakich zasadach dany wyrób/czynność podlega lub nie opodatkowaniu akcyzą.

Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie sprowadzają się do ustalenia czy po uzyskaniu koncesji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne, obciążając najemców kosztem energii elektrycznej będą Państwo opodatkowani akcyzą z tytułu sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy, czy też wcześniej będą Państwo podatnikiem akcyzy z tytułu zużycia energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy oraz czy w związku obciążaniem najemców kosztem energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstanie z momentem wydania energii elektrycznej (art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy), czy też powstanie wcześniej z dniem zużycia energii elektrycznej (art. 11 ust. 1 pkt 3 ustawy).

W kontekście Państwa stanowiska zaprezentowanego we wniosku zauważyć należy, że zagadnienia związane z opodatkowaniem akcyzą uregulowane są w ustawie o podatku akcyzowym (i aktach wykonawczych do tej ustawy), co wynika z art. 217 Konstytucji RP, w myśl którego nakładanie podatków, innych danin publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków następuje w drodze ustawy.

To właśnie ustawa z 6 marca 2008 r. o podatku akcyzowym reguluje najważniejsze kwestie związane z akcyzą, w tym określa reguły opodatkowania określonych wyrobów akcyzowych, wskazuje podmioty, na których ciąży obowiązek podatkowy (podatników akcyzy), charakteryzuje przedmiot opodatkowania oraz wysokość podatku (określa jego stawki). Ponadto ustawa określa warunki zwolnienia danych wyrobów z podatku. Jednocześnie to właśnie z ustawy wynika, jak zorganizowany jest w Polsce obrót wyrobami akcyzowymi, jakie trzeba spełnić warunki, żeby korzystać z danych preferencji podatkowych, a także jakie obowiązki ciążą na podatnikach tego podatku.

Podkreślić w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią art. 5 ustawy, czynności lub stany faktyczne, o których mowa m.in. w art. 9 ust. 1 ustawy, są przedmiotem opodatkowania akcyzą niezależnie od tego, czy zostały wykonane lub powstały z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa.

Tym samym z punktu widzenia oceny, czy dana czynność, np. sprzedaż wyrobów akcyzowych (w tym energii elektrycznej), rodzi skutki podatkowe w akcyzie, dochowanie warunków przewidzianych przepisami prawa dla dokonania tych czynności jest obojętne. Zatem zawsze w takich sytuacjach, o ile tylko zostanie spełniona dyspozycja normy wynikająca z przepisów ustawy, określających przedmiot opodatkowania, powstanie obowiązek podatkowy w akcyzie. De facto zatem warunki lub też forma czynności są obojętne dla wystąpienia przedmiotu opodatkowania. W konsekwencji kluczowe z punktu widzenia powstania obowiązku podatkowego w akcyzie jest samo dokonanie czynności, z którą ustawa wiąże powstanie tego obowiązku (por. m.in. wyrok WSA w Lublinie z 29 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 249/15).

Powyższe tezy jak i sama treść art. 5 ustawy jest odzwierciedleniem jednej z podstawowych zasad prawa podatkowego - zasady autonomii prawa podatkowego, zgodnie z którą powstanie m.in. obowiązku podatkowego wynikać może wyłącznie z przepisów prawa podatkowego, pomimo że niejednokrotnie jest to związane z dokonaniem czynności uregulowanych w innych gałęziach prawa. Autonomia prawa podatkowego jest bowiem swego rodzaju kompromisem pomiędzy zasadami spójności i zupełności systemu prawa, do którego prawo podatkowe przynależy, a jego niezależnością w obrębie tego systemu, przy czym jednocześnie inne dziedziny i akty prawne, w tym m.in. ustawa Prawo energetyczne, czy ustawa o odnawialnych źródłach energii, nie mogą stanowić źródła powstania obowiązku podatkowego czy uprawnienia na gruncie prawa podatkowego, gdyż jest to zastrzeżone wyłącznie dla przepisów prawa podatkowego (por. wyrok NSA z 6 maja 2021 r., sygn. akt I GSK 59/18; wyrok WSA w Krakowie z 24 maja 2016 r., sygn. akt I SA/Kr 380/16; uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2012 r., sygn. II FPS 3/11; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 9 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 223/14).

Oznacza to, że przepisy ustawy o podatku akcyzowym nie mogą być modyfikowane przez pryzmat innych aktów prawnych jak również nie mogą być interpretowane w sposób zdeterminowany przez konieczność dostosowania do zasad określonych w tych innych aktach prawnych czy też zamierzeń i praktyk gospodarczych.

Zauważyć należy, że podatek akcyzowy jest podatkiem nakładanym tylko na niektóre wyroby określone w art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy i jest podatkiem jednofazowym – nakładanym co do zasady tylko jeden raz.

Z zasadą jednokrotności opodatkowania akcyzą wiąże się również zasada opodatkowania konsumpcji, która sprowadza się do obciążania ciężarem ekonomicznym podatku ostatecznego nabywcy wyrobu. Zasada ta jest w szczególności uwidoczniona w stosunku do opodatkowania sprzedaży energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego zdefiniowanego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy - podmiotu nabywającego energię elektryczną, nieposiadającego koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne. Zatem zgodnie z powyższą definicją wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji nabywcy końcowemu – konsumentowi.

Jednocześnie zgodnie z art. 2. ust. 1 pkt 21 ustawy, sprzedaż oznacza czynność faktyczną lub prawną, w której wyniku dochodzi do przeniesienia posiadania lub własności przedmiotu sprzedaży na inny podmiot.

A więc na potrzeby opodatkowania akcyzą wyrobów akcyzowych, ustawodawca ustanowił szeroką definicję sprzedaży, tak aby obejmowała wszystkie możliwe transakcje i czynności, których przedmiotem mogą być wyroby akcyzowe. W ten bowiem sposób racjonalny ustawodawca umożliwia zapewnienie powszechności opodatkowania podatkiem akcyzowym wszystkich możliwych transakcji i czynności, które co wskazano wyżej, oderwane mogą być w wielu przypadkach od transakcji w rozumieniu cywilnoprawnymi, co ma służyć zapewnieniu realizacji założonych przez normodawcę celów opodatkowania.

Podkreślić w tym miejscu należy, że powstanie obowiązku podatkowego nie jest zależne od woli podatnika, ale od okoliczności, które je wywołują.

Obowiązek podatkowy w przypadku energii elektrycznej powstaje m.in. w momencie jej sprzedaży nabywcy końcowemu (konsumentowi), przy czym, co wynika zart.11 ust. 2 ustawy, jest to związane z wystawieniem przez podatnika faktury lub innego dokumentu, z którego wynika zapłata należności za sprzedaną przez podatnika energię elektryczną. Podstawę do obliczenia należnego podatku akcyzowego z tytułu sprzedaży energii na terytorium kraju stanowi ilość energii fizycznie wydanej danemu podmiotowi, wyrażoną w MWh, w danym okresie rozliczeniowym (określonej w oparciu o urządzenia pomiarowo-rozliczeniowe lub metodę szacunkową w przypadku braku urządzeń pomiarowo-rozliczeniowych).

Zgodnie z powyższą definicją nabywcy końcowego, wprowadzono zasadę opodatkowania akcyzą ostatniego etapu obrotu, czyli etapu wydania energii elektrycznej do konsumpcji nabywcy końcowemu, w tym przez podmiot posiadający koncesję jak i przez podmiot nieposiadający koncesji, który wyprodukował tą energię.

Dla opodatkowania sprzedaży (wydania) energii elektrycznej nabywcy końcowemu, która nie została na wcześniejszym etapie opodatkowana, zasadniczo nie ma zatem znaczenia status podmiotu sprzedającego. Dla uznania, że dojdzie do sprzedaży energii elektrycznej istotne jest to, aby doszło do wydania energii elektrycznej, a sprzedawca wystawił fakturę lub inny dokument, z którego wynika należność za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną.

Równocześnie opodatkowaniu akcyzą nie podlega samo wytwarzanie energii elektrycznej, jak i energia elektryczna, która jest przedmiotem obrotu pomiędzy podmiotami posiadającymi koncesję, a także sprzedaż energii elektrycznej podmiotowi posiadającemu koncesję przez podmiot, który tą energię elektryczną wyprodukował i który sam takiej koncesji nie posiada. Opodatkowaniu, zgodnie z zasadą jednofazowości, nie podlega także energia elektryczna nabyta przez nabywcę końcowego (nabyta od podmiotu posiadającego koncesję), która została odsprzedana (refakturowana) innemu podmiotowi.

Należy zauważyć, że co do zasady na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym przedmiotem opodatkowania akcyzą jest sprzedaż energii elektrycznej na rzecz nabywcy końcowego na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię.

Powyższe oznacza, że podmiot dokonujący sprzedaży energii elektrycznej jest podatnikiem podatku akcyzowego w przypadku, gdy sprzedaż tej energii elektrycznej dokonywana jest na rzecz podmiotu mającego status „nabywcy końcowego”. Pojęcie to, ze względu na jego znaczenie dla określenia przedmiotu opodatkowania i podatnika akcyzy, należy natomiast interpretować ściśle.

W kontekście Państwa argumentacji dotyczącej rodzaju posiadanej koncesji i celu jakim jest uruchomienie instalacji fotwoltaicznej, należy zauważyć, że ustawodawca zdefiniował nabywcę końcowego w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy, w którym to przepisie sprecyzował, że jest to podmiot nabywający energię elektryczną, nieposiadający koncesji na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy – Prawo energetyczne, z wyłączeniem podmiotów enumeratywnie wymienionych w lit. a-d tego przepisu.

Z literalnego brzmienia normy prawnej wyrażonej w art. 2 ust. 1 pkt 19 ustawy wynika zatem, że dla ustalenia, czy dany podmiot posiada status nabywcy końcowego, istotne jest przede wszystkim to, czy posiada on jakąkolwiek z koncesji, o której mowa w przepisach Prawa energetycznego – na wytwarzanie, magazynowanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną.

Tym samym dla podatku akcyzowego bez znaczenia pozostaje jaką koncesję (czy to na wytwarzanie energii elektrycznej, czy to na obrót tą energią) zostanie udzielona danemu podmiotowi. Dla określenia skutków podatkowych w podatku akcyzowym istotny jest fakt, że podmiot ten będzie dysponował choćby jedną z ww. koncesji. Jej posiadanie, jest stanem wprost przeciwnym do „nieposiadania koncesji” – które to sformułowanie stanowi kluczowy warunek do uznania podmiotu za podmiot posiadający status nabywcy końcowego (por. wyrok NSA z 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I GSK 308/10; wyrok WSA w Gdańsku z 10 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 819/14). W momencie, w którym dany podmiot uzyska jedną z koncesji, traci on status nabywcy końcowego.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że po uzyskaniu koncesji nabywana z zewnątrz przez Państwa energia elektryczna co do zasady nie będzie opodatkowana akcyzą, gdyż nabycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesje nie stanowi przedmiotu opodatkowania akcyzą. Opodatkowaniu nie będzie podlegało także samo wytworzenie energii w opisanej we wniosku elektrowni fotowoltaicznej. Opodatkowanie nabywanej z zewnątrz energii eklektycznej jak i wytworzonej we własnym zakresie nastąpi, jaki sami Państwo wskazali, na skutek zużycia tej energii przez Państwa lub ewentualnie na skutek jej odsprzedaży, o ile zaistnieją przesłanki do stwierdzenia, że do sprzedaży w rozumieniu ustawy doszło.

W przedstawionych we wniosku okolicznościach – po uzyskaniu koncesji, dla uznania, że doszło do czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, tj. zużycia lub sprzedaży, nie będzie miało zasadniczego znaczenia z jakiego źródła pochodzi zużywana lub sprzedawana energia elektryczna, gdyż od tej energii elektrycznej, niezależnie od źródła z którego pochodzi, na wcześniejszym etapie nie dojedzie do jej opodatkowania. Dla opodatkowania akcyzą nie ma także znaczenia fakt doliczania bądź też nie marży, gdyż opodatkowaniu akcyzą podlega ilość energii elektrycznej a nie jej wartość.

Podstawowe znaczenie dla rozstrzygnięcia Państwa wątpliwości w zakresie sformułowanych pytań jest zatem ustalenie czy dochodzi do sprzedaży najemcom energii elektrycznej jako czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, czy też dochodzi jedynie do jej zużycia przez Państwa jako podmiot posiadający koncesję.

Jak wynika z treści opisu zdarzenia przyszłego z którym Organ jest związany, rozliczanie w zakresie energii elektrycznej z najemcami będzie następowało w ten sposób, że za energię elektryczną, której ilość zostanie określona na podstawie liczników pomiarowych lub ryczałtowo za m2 powierzchni, ilość wynajmowanych szafek pracowniczych lub miejsc pracy, Spółka wystawi na każdego najemcę fakturę, w której w odrębnej pozycji określi kwotę do zapłaty za energię elektryczną.

Rozliczenie to spełni zatem przesłanki do uznania, że w tej sytuacji mamy do czynienia ze sprzedażą energii elektrycznej, a więc czynnością podlegająca opodatkowaniu akcyzą o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 i wobec której powstał obowiązek podatkowy określony w art. 11 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 11 ust. 2 ustawy.

Jak wskazano wyżej, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju, obowiązek podatkowy powstaje z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu (art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy). W tym wypadku to najemcy posiadają status nabywcy końcowego. Jednocześnie wydanie energii elektrycznej jest związane z wystawieniem przez podatnika faktury, z której wynika zapłata należności za sprzedaną (wydaną) energię elektryczną (art. 11 ust. 2 ustawy).

Zauważyć należy, że skoro będziecie Państwo wystawiać fakturę, z której wynikać będzie zapłata należności za wydaną energię elektryczną zgodnie z odczytem licznika lub ryczałtowo (za m2 powierzchni biurowej, ilość wynajmowanych szafek pracowniczych lub miejsc pracy), dokonywać będą Państwo czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą – sprzedaży, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy. W związku z wydaniem tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu powstanie obowiązek podatkowy w myśl art. 11 ust. 1 pkt 2 ustawy, przy czym związane to będzie z wystawieniem opisanej w zdarzeniu przyszłym faktury, stosownie do art.11 ust. 2 ustawy, z której wynikać będzie należność za wydaną energię elektryczną. W konsekwencji Spółka, jako podatnik akcyzy z tytułu sprzedaży energii elektrycznej, będzie zobowiązana do obliczenia i zapłaty podatku akcyzowego z tego tytułu.

Nie można zatem zgodzić się z Państwa stanowiskiem w zakresie sformułowanych pytań, że w przedstawionych we wniosku okolicznościach nie dojdzie do sprzedaży, a jedynie do zużycia energii elektrycznej przez Państwa jako podmiotu posiadającego koncesję, a tym samym że obowiązek podatkowy powstanie nie z tytułu sprzedaży, a z tytułu zużycia.

Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 uznać należy za nieprawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy nadmienić, że przedmiotowa interpretacja dotyczy jedynie Państwa sytuacji prawnopodatkowej, wyłącznie zagadnień objętych treścią pytań w zakresie podatku akcyzowego i została wydana w oparciu o przedstawiony przez Państwa opis zdarzenia przyszłego.

Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub stanu prawnego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanej interpretacji wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego, co oznacza, że należy je traktować indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 27 marca 2015r. sygn. akt III SA/Łd 109/15).

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz.2651, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy zdnia11marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), ul. (…), (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U.Z2023 r. poz. 259, ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.