Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.753.2024.1.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-21
Teza: Podatek od towarów i usług jest w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży zabudowanej działki na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia oraz obowiązku udokumentowania fakturą VAT ww. sprzedaży wyłącznie w części przypadającej na Pana jako współwłaściciela.
Słowa kluczowe: faktura; grunty-grunt zabudowany; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; opodatkowanie; zwolnienie; zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI. Dokumentacja  -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek wystawienia faktury 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 30 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie:
    - zwolnienia od podatku VAT sprzedaży zabudowanej działki nr 1 na podstawie art. 43
      ust. 1 pkt 10 ustawy z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia,
    - obowiązku udokumentowania fakturą VAT ww. sprzedaży, wyłącznie w części
      przypadającej na Pana jako współwłaściciela.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Przedmiotem złożonego zapytania jest dostawa jednej zabudowanej działki gruntu.
    Ilekroć w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego będzie mowa o Nieruchomości należy
    przez to rozumieć:
    1. zabudowaną działkę gruntu oznaczoną numerem ewidencyjnym 1, o powierzchni
      0,2314 ha, położoną w miejscowości (...).
    Nawet jeśli w dalszej części opisu zdarzenia lub w stanowisku Wnioskodawcy jest mowa o
    działkach bądź nieruchomościach w liczbie mnogiej jest to tylko zabieg stylistyczny, a
    przedmiotem wniosku jest jedna zabudowana działka gruntu.
    Nieruchomość jest zabudowana budynkiem handlowo-usługowym, budynkiem
    niemieszkalnym oraz budynkiem produkcyjno-usługowym i gospodarczym dla rolnictwa.
    Budynek posadowiony lub budynki posadowione na Nieruchomości będącej przedmiotem
    sprzedaży jest lub są trwale związane z gruntem i zgodnie z najlepszym stanem wiedzy
    Wnioskodawcy stanowi lub stanowią budynek – w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. Prawo budowlane.
    Budynek lub budynki został lub zostały przez Wnioskodawcę wybudowany lub
    wybudowane. Wnioskodawca nie ponosił nakładów na ulepszenie budynku lub budynków
    w wysokości powyżej 30% wartości początkowej.
    W stosunku do budynku lub budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2
    pkt 14 ustawy o VAT, przy czym nastąpiło ono ponad 2 lata temu.
    W czerwcu 2024 r. Wnioskodawca wraz ze Współmałżonką podpisał przedwstępną
    warunkową umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży

    Nieruchomości, która uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od łącznego
    spełnienia warunków określonych w tym akcie, tj.:
    1. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na budowę, z której będzie wynikać możliwość zabudowania
      nieruchomości obiektami zgodnie z planami inwestycyjnymi Spółki, w tym
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo -usługowym o powierzchni użytkowej
          2  2527,40 m, w tym salą sprzedaży o powierzchni 400 m wraz z miejscami
      parkingowymi w liczbie minimum 20 miejsc postojowych;
    2. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o
      pozwoleniu na rozbiórkę budowli i budynków posadowionych na przedmiotowej
      nieruchomości;
    3. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej
      przez właściwy organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na
      przedmiotową nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu
      według koncepcji Kupującego na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie
      powyżej 25 t, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości;
    4. uzyskania pozwolenia na wycięcie drzew obejmującego zgodę na dokonanie przez
      Kupującego odpowiednich nasadzeń zamiennych;
    5. uzyskania przez Kupującego prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji na
      wycinkę drzew kolidujących z zakresem przebudowy pasa drogowego, określonym
      przez zarządcę drogi obejmującego zgodę na dokonanie odpowiednich nasadzeń
      zamiennych;
    6. niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji;
    7. potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych;
    8. uzyskania przez Kupującego warunków technicznych przyłączy – kanalizacji sanitarnej,
      wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącza energetycznego zgodnie z koncepcją
      Kupującego, pozwalających na realizację planowanej inwestycji w okresie 6 miesięcy
      od dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży;
    9. uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym;
    10. uzyskania i okazania się przez Sprzedającego indywidualnej interpretacji podatkowej
      wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o konieczności naliczenia
      bądź zwolnienia z naliczenia podatku VAT;
    11. wymeldowania z budynku względnie budynków położonego na Nieruchomości
      wszystkich osób w nim (nich) zameldowanych na pobyt stały lub czasowy oraz
      przedłożenia zaświadczenia wydanego przez właściwy organ/urząd potwierdzającego,
      że w tym budynku względnie budynkach nie jest zameldowana żadna osoba na pobyt
      stały lub czasowy.
    Przyszły nabywca jest Spółką akcyjną (w złożonym wniosku: Kupujący lub Spółka) będącą
    czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca oświadcza, że:
    - Przysługuje mu prawo własności powyżej opisanej Nieruchomości na zasadzie
      wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

    - Prawo własności Nieruchomości nabył na podstawie umowy sprzedaży od
      Państwowego Ośrodka Maszynowego, w lipcu 1993 r. oraz ostatecznej decyzji
      administracyjnej z lutego 1999 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w
      prawo własności.
    - Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT a Wnioskodawcy nie
      przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego przy nabyciu nieruchomości.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Wnioskodawca nie prowadzi
    działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług
    o zbliżonym charakterze Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Przedmiotowa działka była w okresie 5 lat a obecnie nie jest wykorzystywana przez
    Sprzedającego na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie prowadzi działalności rolniczej. Wnioskodawca nie jest rolnikiem
    ryczałtowym. Nieruchomość nie była wykorzystywana na cele rolnicze. Przedmiotowa
                                        1nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r. poz. 1145 ze zm.), jak również nie stanowi
    jego zorganizowanej części. Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że Nieruchomość na
    dzień podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży:
    - Była objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i była w nim
      oznaczona jako tereny zabudowy przemysłowo-składowej z dopuszczeniem funkcji
      usługowej i nieznacznie teren ciągów pieszo-jezdnych.
    - W ewidencji gruntów była oznaczona jako: tereny przemysłowe.
    - Nie leżała w strefie obszaru rewitalizacji.
    - Posiadała dostęp do drogi publicznej.
    - Była wolna od wad fizycznych i prawnych.
    - Była środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    W momencie sprzedaży Nieruchomość będzie zabudowana.
    Wnioskodawca informuje, że zgodnie z jego stanem wiedzy przed dniem sprzedaży:
    a. Nie zostanie założony dziennik rozbiórki.
    a) Nie zostanie odpowiednio zabezpieczony teren rozbiórki.
    b) Nie ostanie umieszczona na terenie budowy, w widocznym miejscu:
      - tablica informacyjna,
      - oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia.
    O decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę występuje Kupujący na podstawie na podstawie
    zgody Sprzedającego.
    Małżonka Wnioskodawcy:
    - nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    - nie prowadzi działalności gospodarczej,
    - nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie w zakresie usług deweloperskich lub
      innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze,
    - nie prowadzi działalności rolniczej,
    - nie jest rolnikiem ryczałtowym.

    Ponadto, Wnioskodawca wraz ze Współmałżonką w ramach zawartej umowy
    przedwstępnej udzielił Kupującemu pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Pełnomocnictwo to jest nieodwołalne.
    W ramach zawartej umowy przedwstępnej wyraził Wnioskodawca wraz ze Współmałżonką
    zgodę na dysponowanie przez Kupującego nieruchomością na cele budowlane w
    rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane, w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
    uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnił kupującemu nieruchomość będącą
    przedmiotem niniejszej umowy celem przeprowadzenia badań gruntu, a także wyraził
    zgodę na usytuowanie przez Kupującego, kosztem i staraniem Spółki, na Nieruchomości
    tymczasowego przyłącza energetycznego, zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia
    do sieci oraz treścią umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Wnioskodawca wraz ze Współmałżonką wydzierżawił Kupującemu Nieruchomość na czas
    określony – 3 miesiące.
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza dokonywać
    innych czynności w celu przygotowania przedmiotowej działki do sprzedaży (np.:
    uzbrojenie terenu, ogrodzenie, inne działania zmierzające do zwiększenia wartości bądź
    atrakcyjności działki, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego
    przekazu, tj. w sieci internetowej, prasie, radiu lub telewizji, inne działania marketingowe
    itp.).
    Przed zawarciem ostatecznej umowy sprzedaży Wnioskodawca nie zamierza podejmować
    aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających
    poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży tej nieruchomości.
    Do momentu transakcji sprzedaży Wnioskodawca nie będzie podejmować jakichkolwiek
    czynności wymagających zaangażowania własnych środków finansowych zmierzających
    do podniesienia wartości nieruchomości.
    Wnioskodawca podkreśla, że wykonywane przez Kupującego (jako pełnomocnika
    Sprzedającego) czynności na przedmiotowej/przedmiotowych działce/działkach, były/są
    /będą wykonywane w części na rzecz i w imieniu Sprzedającego.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż przedmiotowej działki korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i
      usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT z możliwością rezygnacji z
      przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy o VAT?
    2. Co w konsekwencji spowoduje, że Wnioskodawca winien udokumentować fakturą VAT
      obrót uzyskany z tytułu sprzedaży tej nieruchomości, tj. wyłącznie w części
      przypadającej na Niego jako współwłaściciela?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie kwalifikowana
    jako odpłatna dostawa towarów, która korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Jednocześnie zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ma
    charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik

    może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać
    opodatkowanie dostawy budynków pod warunkiem wskazanym w tym przepisie.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli obie strony transakcji spełnią warunki
    wynikające z art. 43 ust. 10 i art. 43 ust. 11 ustawy, to do dostawy tej nieruchomości
    można będzie zastosować właściwą stawkę VAT. W przypadku tym, Wnioskodawca winien
    udokumentować fakturą VAT obrót uzyskany z tytułu sprzedaży działek, tj. wyłącznie w
    części przypadającej na Niego jako współwłaściciela.
    Natomiast zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, to sprzedaż dokonana przez
    Wnioskodawcę dotycząca gruntu, na którym znajduje się przedmiotowy budynek również
    będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych samych
    przepisów co sprzedaż budynków.
    W przypadku, gdy strony transakcji, po spełnieniu warunków, o których mowa w art. 43
    ust. 10 i 11 ustawy, opodatkują transakcję sprzedaży budynku właściwą stawką VAT
    wówczas dostawa gruntu również będzie opodatkowana taką samą stawką.
    Należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w
    charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Umowa przedwstępna jest jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto, należy zwrócić uwagę, na kwestię udzielania pełnomocnictw, która to została
    uregulowana w Tytule IV Działu VI Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział
    II Pełnomocnictwo, ustawy Kodeks cywilny.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wnioskodawca w ramach zawartej umowy przedwstępnej udzielił Kupującemu
    pełnomocnictwa do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
    oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
    uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania wniosków oraz odbioru
    wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z
    uzyskaniem na terenie nieruchomości warunków technicznych dotyczących przyłączenia

    do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia o wydanie przedmiotowych warunków
    oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do
    złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Do momentu faktycznego przeniesienia prawa własności nieruchomości, tj. do momentu
    podpisania umowy przyrzeczonej, nieruchomość pozostaje we własności Wnioskodawcy.
    Z kolei Zainteresowany oraz Kupujący w przedwstępnej umowie zobowiązali się do
    szeregu czynności, których zrealizowanie warunkuje podpisanie umowy przyrzeczonej. W
    świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, uznać należy, że Nabywca dokonał lub
    będzie dokonywał szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą przez
    Wnioskodawcę prawa własności przedmiotowych nieruchomości.
    Pomimo, że ww. czynności dokonywane były/są/będą przez przyszłego właściciela, to aby
    takie czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi
    wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw potencjalnemu przyszłemu
    właścicielowi, tak aby mógł on działać w jego imieniu.
    Jak wskazano wyżej, Wnioskodawca udzielił Kupującemu stosownego pełnomocnictwa. Do
    czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Wnioskodawca posiada prawo własności w
    nieruchomości, które podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu
    widzenia podatku VAT zostały lub zostaną „wykonane” w sferze prawnopodatkowej
    Zainteresowanego.
    W tym miejscu podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy. W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt
    10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy
    nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, podatnik może zrezygnować
    ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie
    dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem że dokonujący dostawy i
    nabywca budynku, budowli lub ich części:
    a) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

    b) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
      naczelnikowi urzędu skarbowego lub w akcie notarialnym, do zawarcia którego
      dochodzi w związku z dostawą tych obiektów, zgodne oświadczenie, że wybierają
      opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2 musi również zawierać określone elementy.
    Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji
    ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.
    Podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Przy czym, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, dla dostawy działek zabudowanych,
    należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem
    od towarów i usług w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna.
    W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter
    świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości,
    wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania
    zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    W tym miejscu należy wyjaśnić, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy o
    VAT, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku,
    ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest
    posadowiony.
    Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. Jednocześnie
    należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia
    „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.
    Prawo budowlane (Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 ze zm.).

    Odnosząc się do planowanej sprzedaży własności budynku znajdującego się na działce
    należy zauważyć, że decydujące dla rozstrzygnięcia, czy w przedmiotowej sprawie dla
    opisanej dostawy zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania jest rozstrzygnięcie
    kwestii, czy i kiedy względem ww. budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie. W świetle
    przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że planowana
    sprzedaż własności ww. budynku nie zostanie dokonana w ramach pierwszego
    zasiedlenia, gdyż ww. budynki zostały już zasiedlone, a ich zajęcie (używanie) trwa dłużej
    niż 2 lata.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. W związku z
    powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – również sprzedaż gruntu, z
    którym związane są ww. budynki, będzie zwolniona od podatku w oparciu o przepis art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Zatem, transakcja sprzedaży prawa własności budynku znajdującego się na działce będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Należy wskazać, że na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy ustawodawca daje podatnikom,
    dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do
    korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po
    spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania
    transakcji na zasadach ogólnych.
    Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze
    zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem, przy spełnieniu warunków
    wynikających z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy strony transakcji mają możliwość rezygnacji
    z niniejszego zwolnienia od podatku i wyboru opodatkowania planowanej dostawy
    przedmiotowego budynku.
    Strony transakcji rozważają złożenie właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    oświadczenia o rezygnacji ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt
    2 ustawy o podatku od towarów i usług, przed dniem dokonania transakcji sprzedaży
    budynków objętych zakresem wniosku.
    W przypadku kiedy Strony transakcji podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od
    podatku to oświadczenie będzie zawierało wszystkie elementy, o których mowa w art. 43
    ust. 11 ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym, w sytuacji gdy Strony transakcji
    podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od podatku, spełniając warunki z art. 43 ust.
    10 i ust. 11 ustawy, to dostawa ww. budynku znajdującego się na działce wraz z gruntem,
    (w związku z art. 29a ust. 8 ustawy), będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej
    stawki podatku VAT.
    Odnosząc się do sposobu dokumentowania transakcji sprzedaży nieruchomości, należy
    wskazać, że zasady dokumentowania czynności podlegających opodatkowaniu regulują
    przepisy art. 106a-106q ustawy.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
    dokumentującą dostawę.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów – co do zasady – podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży prawa własności
    budynku znajdującego (względnie budynków znajdujących) się na działce Wnioskodawca
    będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a w
    sytuacji gdy Strony transakcji podejmą decyzję o rezygnacji ze zwolnienia od podatku, to
    przedmiotowa transakcja będzie podlegać opodatkowaniu według właściwej stawki VAT.

    W konsekwencji Wnioskodawca będzie zobowiązany udokumentować dostawę
    nieruchomości wystawiając we własnym imieniu fakturę VAT, tj. wyłącznie w części
    przypadającej na Niego jako współwłaściciela.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży zabudowanej działki nr 1
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia,
    - nieprawidłowe – w zakresie obowiązku udokumentowania fakturą VAT ww. sprzedaży
      wyłącznie w części przypadającej na Pana jako współwłaściciela.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak wynika z art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, zarówno grunty, jak i budynki spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną
    dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w
    uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    W art. 195 Kodeksu cywilnego wskazano, że:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielne kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Zgodnie z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy. Udział wyraża zakres uprawnień współwłaściciela
    względem rzeczy wspólnej. Współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału, jako wyłącznego prawa
    współwłaściciela, zasadą jest, że każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim
    udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli, o czym stanowi art. 198 Kodeksu
    cywilnego. Współwłaściciele są zatem odrębnymi podmiotami prawa.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Na mocy art. 36 § 2 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy zaznaczyć, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art.
    7 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych w ww. art. 15 ust. 1
    ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą
    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.

    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności jednej z następujących transakcji:
      a) dostawa budynku lub części budynku oraz związanego z nim gruntu, przed
        pierwszym zasiedleniem,
      b) dostawa terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Z przytoczonych regulacji prawa wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku

    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w celu
    dokonania sprzedaży gruntu, zbywca podjął aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu,
    a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym

    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy. Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją
    wykonano.
    Z opisu sprawy wynika, przysługuje Panu prawo własności, na zasadzie wspólności
    ustawowej majątkowej małżeńskiej, działki oznaczonej numerem ewidencyjnym 1.
    Prawo własności Nieruchomości nabył Pan na podstawie umowy sprzedaży od
    Państwowego Ośrodka Maszynowego, w lipcu 1993 r. oraz ostatecznej decyzji
    administracyjnej z lutego 1999 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego w
    prawo własności.
    Przy nabyciu Nieruchomości nie wystawiono faktury VAT a Panu nie przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu
    nieruchomości. Nieruchomość jest zabudowana budynkiem handlowo-usługowym,
    budynkiem niemieszkalnym oraz budynkiem produkcyjno-usługowym i gospodarczym dla
    rolnictwa.

    Budynki posadowione na Nieruchomości będącej przedmiotem sprzedaży są trwale
    związane z gruntem i stanowią budynek – w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo
    budowlane.
    Budynki zostały przez Pana wybudowane. Nie ponosił Pan nakładów na ulepszenie
    budynków w wysokości powyżej 30% wartości początkowej.
    W stosunku do budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14
    ustawy o VAT, przy czym nastąpiło ono ponad 2 lata temu.
    W czerwcu 2024 r. Pan wraz ze Współmałżonką podpisał przedwstępną warunkową
    umowę sprzedaży w postaci aktu notarialnego dotyczącą sprzedaży Nieruchomości, która
    uzależniała zawarcie docelowej umowy sprzedaży od łącznego spełnienia warunków
    określonych w tym akcie.
    W momencie sprzedaży Nieruchomość będzie zabudowana.
    Wnioskodawca informuje, że zgodnie z jego stanem wiedzy przed dniem sprzedaży:
    a. Nie zostanie założony dziennik rozbiórki.
    b. Nie zostanie odpowiednio zabezpieczony teren rozbiórki.
    c. Nie ostanie umieszczona na terenie budowy, w widocznym miejscu:
      - tablica informacyjna,
      - oraz ogłoszenie zawierające dane dotyczące bezpieczeństwa pracy i ochrony zdrowia.
    O decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę występuje Kupujący na podstawie na podstawie
    zgody Sprzedającego.
    Przyszły nabywca jest spółką akcyjną będącą czynnym podatnikiem VAT.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą i jest Pan czynnym, zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Przedmiotowa działka była w okresie 5 lat, a obecnie nie jest, wykorzystywana przez Pana
    na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nieruchomość była środkiem
    trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    W momencie sprzedaży Nieruchomość będzie zabudowana.
    Pana Małżonka:
    - nie jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    - nie prowadzi działalności gospodarczej,
    - nie prowadzi działalności rolniczej,
    - nie jest rolnikiem ryczałtowym.
    Pana wątpliwości dotyczą wskazania, czy sprzedaż zabudowanej działki nr 1 będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy z możliwością rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.
    W analizowanej sprawie, zabudowana działka nr 1, którą planuje Pan sprzedać, była
    wykorzystywana przez Pana na cele związane z prowadzeniem działalności gospodarczej,
    z tytułu której jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Nieruchomość była środkiem trwałym ujętym w ewidencji środków trwałych.
    W związku z powyższym należy stwierdzić, że przedmiotowa nieruchomość nie była
    wykorzystywana przez Pana wyłącznie w celach prywatnych (osobistych) w całym okresie
    jej posiadania.

    Wykorzystanie przedmiotowej działki na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej
    dowodzi, że zostały wykonane czynności, które świadczą o tym, że sprzedaż tej działki nie
    może stanowić czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Zatem sprzedaż przez Pana działki nr 1, zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym,
    budynkiem niemieszkalnym oraz budynkiem produkcyjno-usługowym i gospodarczym dla
    rolnictwa, będzie stanowiła dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku
    od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu. W tej sytuacji nie można
    uznać, że dostawa ww. działki będzie przejawem realizacji prawa do rozporządzania
    składnikami jednoznacznie związanymi z Pana prywatnym majątkiem.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że autonomiczność prawa podatkowego wyklucza
    możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między
    małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą
    kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług. Zatem,
    nie każda czynność, która wywołuje skutki na gruncie prawa cywilnego, będzie takie skutki
    wywoływała na gruncie prawa podatkowego.
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że przedmiotowa działka stanowi majątek wspólny
    małżonków, to jednak nieruchomość ta była wykorzystywana wyłącznie przez Pana do
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Czyli Pan prowadząc
    działalność gospodarczą w oparciu o składniki majątku wspólnego miał nad tym
    majątkiem kontrolę ekonomiczną.
    Jak wskazano powyżej, małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. W świetle przytoczonych wyżej
    przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z
    okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla
    ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy należy stwierdzić,
    że w przedmiotowej sprawie z tytułu sprzedaży zabudowanej działki nr 1, będącej we
    wspólności majątkowej małżeńskiej, wyłącznie Pan będzie stroną dokonującą czynności
    opodatkowanej tym podatkiem i będzie występował w charakterze podatnika, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro bowiem nieruchomość – będącą przedmiotem
    planowanej sprzedaży – wykorzystywał Pan do prowadzenia działalności gospodarczej w
    rozumieniu przepisów ustawy, to jest Pan w sensie ekonomicznym właścicielem tej
    nieruchomości i to Pan dokona w efekcie dostawy nieruchomości – przeniesienia prawa
    do rozporządzania zabudowaną działką nr 1 jak właściciel.
    W konsekwencji, planowana przez Pana sprzedaż zabudowanej działki nr 1 będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako
    odpłatna dostawa towaru stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać
    ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    W świetle art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Zatem, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich

    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Natomiast gdy nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki, tj.:
    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
      dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.

    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków
    w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy
    gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub
    ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich
    części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Jak wynika z powołanych wyżej przepisów prawa, aby ocenić, czy dostawa przez Pana
    nieruchomości (budynek handlowo-usługowy, budynek niemieszkalny oraz budynek
    produkcyjno-usługowy i gospodarczy dla rolnictwa) posadowionych na działce nr 1 będzie
    korzystać ze zwolnienia od podatku należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy
    względem ww. budynków nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w stosunku do budynków znajdujących się na
    działce nr 1 nastąpiło pierwsze zasiedlenie w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy. Pierwsze
    zasiedlenie nastąpiło ponad 2 lata temu. Wskazał Pan również, że budynki zostały przez
    Pana wybudowane i nie ponosił Pan nakładów na ulepszenie budynków w wysokości
    powyżej 30% wartości początkowej.
    W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem sprzedaż budynków (budynek handlowo-
    usługowy, budynek niemieszkalny oraz budynek produkcyjno-usługowy i gospodarczy dla
    rolnictwa) znajdujących się na działce nr 1, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym
    znajdują się ww. budynki, tj. działki nr 1, również będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT.
    W związku z zastosowaniem do dostawy ww. budynków posadowionych na działce nr 1
    zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    bezzasadne jest badanie możliwości zastosowania dla tej dostawy zwolnienia od podatku
    na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają
    zastosowanie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Należy zwrócić uwagę, że zwolnienie uregulowane w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    ma charakter zwolnienia fakultatywnego, gdyż w myśl art. 43 ust. 10 ustawy:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów
      - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
        ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;

      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części – w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich
    części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji
    na zasadach ogólnych, przy spełnieniu warunków z art. 43 ust. 10 i ust. 11 ustawy.
    W efekcie, dostawa przedmiotowej Nieruchomości (działki nr 1 wraz z posadowionymi na
    niej budynkami) będącej Pana własnością na zasadach wspólności ustawowej majątkowej
    małżeńskiej, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy, o ile strony transakcji nie wybiorą opcji
    opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy (po
    spełnieniu warunków określonych w tych przepisach).
    Podsumowując, stwierdzić należy, że sprzedaż zabudowanej działki nr 1 będzie korzystała
    ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z
    możliwością rezygnacji z tego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 10 i 11 ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również kwestii udokumentowania fakturą transakcji sprzedaży
    ww. Nieruchomości.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt
        4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W analizowanej sprawie, w przypadku rezygnacji ze zwolnienia, sprzedaż zabudowanej
    działki nr 1 będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, w związku z czym,

    zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie Pan zobowiązany do udokumentowania tej
    transakcji fakturą z wykazanym podatkiem VAT.
    Jak wyjaśniono powyżej, to Pan będzie stroną dokonującą czynności opodatkowanej
    podatkiem VAT, a w konsekwencji – będzie Pan podatnikiem z tytułu sprzedaży działki nr 1
    zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym, budynkiem niemieszkalnym oraz
    budynkiem produkcyjno -usługowym i gospodarczym dla rolnictwa. Natomiast nabywcą –
    jak wskazano w opisie sprawy – będzie Spółka akcyjna zarejestrowana jako czynny
    podatnik podatku VAT.
    Tym samym będzie Pan zobowiązany udokumentować sprzedaż ww. nieruchomości,
    wystawiając we własnym imieniu fakturę, na której wykaże całą cenę sprzedaży, z
    uwzględnieniem uregulowań zawartych w art. 106b ustawy.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że wyłącznie Pan, będąc współwłaścicielem
    nieruchomości na zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, zobowiązany
    będzie udokumentować sprzedaż działki zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym,
    budynkiem niemieszkalnym oraz budynkiem produkcyjno-usługowym i gospodarczym dla
    rolnictwa, wystawiając we własnym imieniu fakturę na kwotę odpowiadającą całej cenie
    sprzedaży.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W kwestii skutków prawnych jakie wywołuje interpretacja indywidualna wydana dla Pana,
    należy wskazać, że w myśl art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Mając na uwadze, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    został złożony przez Pana, zaznaczam, że interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla
    Pana Współmałżonki.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pana do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.