Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.427.2025.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-24
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży mieszkania po podziale majątku.
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe, jednak
    z innych względów niż wskazane przez Panią.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 13 czerwca 2025 r. (wpływ 16 czerwca 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Mieszkanie [w – dopisek organu] X przy ul. A1 nabyła Pani wraz z mężem w 2019 roku we
    wspólnocie małżeńskiej. W 2024 roku dokonali Państwo podziału majątku w taki sposób,
    że obecnie w księdze wieczystej jest Pani jako wyłączny właściciel, natomiast w akcie
    notarialnym podziału majątku widnieje zapis, że z tego tytułu jest Pani zobowiązana do
    zwrotu na jego rzecz [byłego męża – dopisek organu] kwoty 450 000 zł tytułem zapłaty za
    jego część.
    Jako podstawę do obliczenia kwoty przyjęli Państwo wartość nieruchomości na poziomie 1
    100 000 zł, w momencie podziału na nieruchomości ciążył kredyt hipoteczny w wysokości
    200 000 zł. Kredyt od tego momentu spłaca Pani, a zatem od wartości mieszkania odjęli
    Państwo wartość kredytu, kwota została podzielona na połowę i w efekcie tego zapisano,
    że winna jest Pani byłemu mężowi 450 000 zł, które ma Pani spłacić według
    harmonogramu zawartego w akcie.
    Uzupełnienie wniosku
    1) Związek małżeński zawarła Pani (...) 2007 roku. W małżeństwie obowiązywał ustrój
      wspólnoty majątkowej.
    2) Mieszkanie zostało nabyte do wspólnoty majątkowej. Wkład własny pochodził po
      połowie od każdego ze środków własnych, reszta ze wspólnie zaciągniętego kredytu.
    3) Do podziału majątku doszło z powodu rozwodu (...) 2022 r., który stał się prawomocny
      (...) 2022 r.
    4) Mieszkanie zakupiono od dewelopera na mocy umowy sprzedaży.
    5) Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, pracuje Pani na etacie.
    6) Nie planuje Pani na razie sprzedać mieszkania, to jest sytuacja hipotetyczna.
      Zastanawia się Pani nad tym. Mieszkanie jest duże, mieszka w nim Pani sama z
      dziećmi i zastanawia się, czy go jednak nie sprzedać, aby nie zakupić mniejszego, a
      także rozliczyć się z byłym mężem, wobec którego ma Pani dług. Jeśli sprzedałaby Pani
      w najbliższym czasie oznaczałoby to sprzedaż części, którą nabyła Pani od niego
      [byłego męża – dopisek organu] w wyniku podziału majątku przed upływem 5 lat.
    7) Nie.
      Odpowiedź na pytanie: Czy sprzedaż nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu
      pozarolniczej działalności gospodarczej?
    8) Nie
      Odpowiedź na pytanie: Czy w przeszłości dokonywała Pani odpłatnego zbycia innych
      nieruchomości? Jeżeli tak – proszę żeby Pani podała daty zakupu, sprzedaży i celu w
      jakim były nabywane i zbywane?
    9) Nie zamierza Pani, jeśli sprzeda Pani swoje obecne mieszkanie zakupi nowe, mniejsze
      dla siebie i dzieci, a pozostałą kwotę ze sprzedaży odda Pani byłemu mężowi zgodnie z
      aktem podziału majątku.
      Odpowiedź na pytanie: Czy w przyszłości zamierza Pani nabywać inne nieruchomości
      w celu ich sprzedaży? Jeżeli tak – to jaka będzie skala tych działań?

## Pytanie

Czy gdyby sprzedała Pani mieszkanie w najbliższym czasie, a zatem przed upływem 5 lat
    od momentu przejęcia jego połowy, zobowiązana byłaby Pani do zapłaty podatku?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem nie, ponieważ: po pierwsze swoją część ma Pani już od ponad 5 lat, po
    drugie, część po mężu przeznaczona byłaby na spłatę zadłużenia wobec niego i tak czy
    inaczej musiałaby Pani zakupić inne mieszkanie, także wszystkie środki byłyby
    przeznaczone w części na spłatę byłego męża, a dwa na własne cele mieszkaniowe. Akt
    podziału majątku jasno opisuje wartość nieruchomości, wartości do oddania. Jeśli udałoby
    się Pani sprzedać mieszkanie to zapewne w przyjętej cenie 1 100 000 zł, więc nie wychodzi
    Pani ponad oszacowaną wartość, a dodatkowo nie zyskuje żadnej dodatkowej kwoty, gdyż
    tą spłaca Pani dług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe, jednak z innych
    względów niż wskazane przez Panią.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 powołanej ustawy:
      Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości oraz praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie zostaje
    dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi źródło przychodu, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym

      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    W myśl art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 przywołanej ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie odpłatne zbycie przez Panią nieruchomości
    podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest
    ustalenie, czy zbycie to nastąpi po upływie okresu, o którym mowa w przepisie art. 10 ust.
    1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycie”, należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    W szczególności art. 155 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej
      postanowiły.
    Zatem, pojęcie „nabycie” należy rozumieć szeroko, tzn. że nabycie nieruchomości
    następuje z chwilą uzyskania prawa własności, bez względu na charakter czynności
    prawnej, na podstawie, której doszło do przysporzenia majątkowego. Tym samym,
    poprzez „nabycie” należy rozumieć każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Z wniosku wynika, że mieszkanie w X przy ul. A1 nabyła Pani wraz z mężem w 2019 roku
    od dewelopera na mocy umowy sprzedaży. Mieszkanie zostało nabyte do wspólnoty
    majątkowej. W 2024 roku dokonali Państwo podziału majątku w taki sposób, że obecnie w
    księdze wieczystej jest Pani jako wyłączny właściciel, natomiast w akcie notarialnym
    podziału majątku widnieje zapis, że z tego tytułu jest Pani zobowiązana do zwrotu na rzecz
    byłego męża kwoty 450 000 zł tytułem zapłaty za jego część. Do podziału majątku doszło z
    powodu rozwodu (...) 2022 r., który stał się prawomocny (...) 2022 r. Wątpliwości Pani
    dotyczą skutków podatkowych sprzedaży ww. mieszania.
    W przedmiotowej sprawie, biorąc pod uwagę kwestię nabycia nieruchomości do
    wspólności majątkowej małżeńskiej, należy odnieść się również do przepisów ustawy z 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w
    której zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku
      osobistego każdego z małżonków.
    Przy czym, stosownie do art. 33 pkt 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej
      postanowił.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bez udziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas bez
    udziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej chwili
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa
      małżeńska stanowi inaczej.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć, podział ten
    nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
    – podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami,
    bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Datą nabycia przez Panią nieruchomości w całości jest zatem 2019 rok, a nie jak Pani
    wskazuje w połowie – 2019 r., a w połowie – 2024 rok.
    W konsekwencji, planowane przez Panią odpłatne zbycie lokalu mieszkalnego, nabytego
    do majątku wspólnego w 2019 r., nienastępujące w ramach prowadzenia działalności
    gospodarczej, nie będzie stanowić źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) w zw. z ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ
    odpłatne zbycie nastąpi po upływie okresu pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym doszło do nabycia nieruchomości do wspólności majątkowej
    małżeńskiej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie zdarzenia
    przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Pani ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie z opisem zdarzenia podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.