Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-46/10/CJS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-06
Teza: Czy przychód jaki wnioskodawczyni uzyskała z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego mogła przeznaczyć na remont lokalu mieszkalnego, co do którego nie posiadała prawa własności?
Słowa kluczowe: przychód; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 06 stycznia 2010r. (data wpływu do tut. Biura – 11 stycznia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 stycznia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni w dniu 11 marca 2004r. nabyła lokal mieszkalny składający się z pokoju, kuchni, przedpokoju i łazienki z wc o pow. użytkowej 45,50 m. kw wraz z przynależną piwnicą o pow. 5,40 m. kw. i prawem wieczystego użytkowania gruntu. Za przedmiotowy lokal wnioskodawczyni uiściła sprzedającemu opłatę w wysokości 3.640 zł. W 2006r. wnioskodawczyni wstąpiła w związek małżeński, a w roku 2007 urodziła córkę a więc posiadane mieszkanie okazało się za małe dla rodziny z dzieckiem. Mąż wnioskodawczyni jeszcze przed ślubem w 2000r. został najemcą lokalu mieszkalnego po śmierci babci. Mieszkanie to wymagało remontu. Lokal ten składa się z 2 pokoi, kuchni, łazienki z wc, przedpokoju o pow. użytkowej 48,08 m. kw. wraz z przynależną piwnicą. W mieszkaniu tym wnioskodawczyni wraz z mężem dokonała generalnego remontu w postaci: instalacji ogrzewania gazowego z piecem i kaloryferami (w budynku brak jest ogrzewania OC), nowe tynki i gładzie, wymiana instalacji wodno-kanalizacyjnej, nowe podłogi i drzwi, wymiana armatury sanitarnej, na którą wydatkowane zostało 40.000 zł. Ponieważ Gmina zapewniała wnioskodawczynię i jej męża, że przedmiotowy lokal będzie można wykupić po uregulowaniu jego stanu prawnego, sprzedany został poprzednio użytkowany lokal mieszkalny za cenę 70.000 zł. Na dzień sprzedaży tego lokalu wnioskodawczyni nie uiściła podatku dochodowego, ponieważ na przestrzeni 2 lat zamierzała nabyć lokal mieszkalny, w którym obecnie mieszka. Obecnie Gmina wycofała się z obietnic sprzedaży przedmiotowego lokalu czyli w okresie, który upoważniałby wnioskodawczynię do zwolnienia z podatku dochodowego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy w zaistniałej sytuacji, która nie powstała z winy wnioskodawczyni, jest zobowiązana do uiszczenia podatku dochodowego od kwoty za jaką sprzedała lokal mieszkalny?
2.  Czy do kwoty podatku winna doliczyć odsetki?
3.  Czy podatek winna uiścić od kwoty za jaką sprzedano lokal mieszkalny pomniejszony o wartość remontu dokonanego w lokalu, który obecnie zajmuje?
4.  Czy, jeżeli podatek od przedmiotowej sprzedaży jest należny, to czy złożenie w Urzędzie Skarbowym prośby o umorzenie kwoty tego podatku z motywacją jak wyżej (nabycie lokalu mieszkalnego w okresie 2 lat od sprzedaży poprzedniego niezależnie od wnioskodawczyni) ma szanse na pozytywne załatwienie?

Zdaniem wnioskodawczyni, nie powinna uiszczać podatku dochodowego wynikającego z zastosowania art. 28 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nabycie lokalu mieszkalnego nie może nastąpić w okresie 2 lat od dnia sprzedaży poprzednio posiadanego lokalu mieszkalnego nie z winy wnioskodawczyni tylko z winy opieszałości Gminy, która dokonała sprzedaży części lokali mieszkalnych głównym najemcom w budynkach sąsiednich.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 m. in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
3.  prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że aby sprzedaż nieruchomości nie stanowiła w ogóle źródła przychodu, to sprzedaż ta winna nastąpić po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Aby zatem ustalić czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż będzie stanowiła źródło przychodu, należy ustalić datę nabycia lokalu.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że wnioskodawczyni w 2004r. stała się właścicielem lokalu mieszkalnego na podstawie aktu notarialnego, który sprzedała przed upływem 5 letniego okresu, o którym mowa w cyt. wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy.

Tak więc w przedmiotowej sprawie, za datę nabycia przez wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego należy przyjąć 2004r.

Ustawą z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217, poz. 1588) zmieniono zasady opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a–c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednak z uwagi na treść przepisu art. 7 ust. 1 powołanej ustawy z dnia 16 listopada 2006r. do odpłatnego zbycia nieruchomości i praw, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) do dnia 31 grudnia 2006r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Natomiast ust. 3 tego artykułu określa sposób ustalenia wartości rynkowej, a ust. 4 - tryb postępowania organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej w przypadku, gdy wartość wyrażona w cenie określonej w umowie odpłatnego zbycia znacznie odbiega od wartości rynkowej nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy.

Art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym wskazuje wyraźnie, że przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Wykładnia gramatyczna (językowa) wyżej wskazanego przepisu nie pozostawia wątpliwości, iż przychodem podlegającym zryczałtowanemu 10% podatkowi od sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie sprzedaży, pomniejszona wyłącznie o koszty sprzedaży.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości, wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, opłatę notarialną, podatek od czynności cywilnoprawnych. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym odpłatnym zbyciem musi istnieć zatem związek przyczynowo – skutkowy.

Tak więc twierdzenie wnioskodawczyni, iż kwotę którą uzyskała z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego będzie można pomniejszyć o kwoty jakie zostały dotychczas przez nią poniesione na generalny remont lokalu mieszkalnego, który obecnie zajmuje należało uznać za bezzasadne. Wydatki te bowiem nie stanowią kosztów odpłatnego zbycia, a tylko takie mogą pomniejszyć przychód jaki wnioskodawczyni uzyskała z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowego lokalu mieszkalnego.

Przychód uzyskany z odpłatnego zbycia ww. lokalu mieszkalnego może być jednak w określonych okolicznościach zwolniony z opodatkowania.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006r. przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z przychodami (dochodami) z innych źródeł. Podatek od przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustala się w formie ryczałtu w wysokości 10% uzyskanego przychodu. Podatek ten jest płatny bez wezwania w terminie 14 dni od dnia dokonania odpłatnego zbycia na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, chyba, że podatnik w tym samym terminie złoży oświadczenie, że przychód ze sprzedaży wyda na cele określone w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub lit. e), z zastrzeżeniem art. 21 ust. 2 i 2a) ustawy.

W świetle art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ustawy wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych są przychody uzyskane ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r., z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a w części wydatkowanej nie później niż w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży:

*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
*   na nabycie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego,
*   na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, remont lub modernizację własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację - na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego, położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
*   na spłatę kredytu lub pożyczki, a także odsetek od kredytu lub pożyczki zaciągniętych na cele, o których mowa w lit. a), w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo- kredytowej, mających siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym również na spłatę kredytu lub pożyczki oraz odsetek od tego kredytu lub pożyczki zaciągniętych przed dniem uzyskania tych przychodów,

Przy czym zgodnie z art. 21 ust. 16 ww. ustawy przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 1 pkt 32 lit. a), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie.

Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepisy ust. 1 pkt 32 i 32a nie mają zastosowania, jeżeli:

1.  budowa i sprzedaż budynków i lokali oraz sprzedaż gruntów i prawa wieczystego użytkowania gruntów jest przedmiotem działalności gospodarczej podatnika,
2.  przychód ze sprzedaży lub zamiany jest wydatkowany na:
    1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, modernizację, adaptację lub remont budynku albo jego części - przeznaczonych na cele rekreacyjne
3.  przychód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów specjalnych produkcji rolnej w rozumieniu art. 14 ust. 2 pkt 1.

Przepis art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. e) nie ma zastosowania do podatników, którzy odsetki od kredytu lub pożyczki odliczali lub odliczają na podstawie art. 26b – ulga odsetkowa (art. 21 ust. 2a ww. ustawy).

W myśl art. 28 ust. 3, jeżeli nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) – podatek płatny jest najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami naliczanymi;

1.  od terminu płatności określonego w ust. 2 do dnia, w którym upłynęły dwa lata, licząc od dnia sprzedaży – w wysokości połowy odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych,
2.  począwszy od następnego dnia po upływie dwóch lat, licząc od dnia sprzedaży, aż do dnia zapłaty – w pełnej wysokości odsetek za zwłokę pobieranych od zaległości podatkowych.

Z powyższego wynika, iż okolicznością decydującą o prawie do zwolnienia z opodatkowania zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości jest wydatkowanie uzyskanych z tej sprzedaży środków w okresie dwóch lat od dnia sprzedaży na cele mieszkaniowe wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) lub e) ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r.

Podkreślić należy, że o prawie do skorzystania z ww. zwolnienia nie przesądza fakt złożenia stosownego oświadczenia lecz fakt rzeczywistego wydatkowania owych środków pieniężnych na własne cele mieszkaniowe, które są enumeratywnie wymienione w ww. przepisie art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2006r.

Mając zatem na uwadze przytoczone powyżej uregulowanie prawne oraz przedstawiony we wniosku opis zaistniałego stanu faktycznego należy stwierdzić, że przychód jaki wnioskodawczyni uzyskała z tytułu odpłatnego zbycia mieszkania co do zasady może korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) i e) ww. ustawy, o ile został przeznaczony przez wnioskodawczynię na własne cele mieszkaniowe.

Niemniej jednak zauważyć należy, iż w przedmiotowej sprawie wnioskodawczyni sprzedała przed upływem 5 letniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, lokal mieszkalny stanowiący jej własność, a tak uzyskany przychód zamierzała przeznaczyć na zakup lokalu mieszkalnego, którego najemcą jest mąż wnioskodawczyni. Gmina zobowiązała się (po uregulowaniu jego stanu prawnego) sprzedać przedmiotowy lokal wnioskodawczyni i jej mężowi.

W związku z powyższym, wnioskodawczyni zamieszkała w ww. lokalu mieszkalnym stanowiącym własność Gminy i dokonała wraz z mężem jego generalnego remontu.

Z uwagi na fakt, że Gmina wycofała się z danej obietnicy wnioskodawczyni nie nabyła przedmiotowego lokalu mieszkalnego. Tym samym stwierdzić należy, iż wnioskodawczyni nie przeznaczyła środków uzyskanych ze sprzedaży własnego lokalu mieszkalnego na nabycie innego lokalu mieszkalnego. Otrzymanie prawa do zajmowania na podstawie umowy najmu przez męża wnioskodawczyni lokalu mieszkalnego, stanowiącego własność Gminy nie stanowi nabycia.

Ponadto mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że tylko remont stanowiącego własność lub współwłasność lokalu mieszkalnego lub co do którego wnioskodawczyni przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie daje podstawy do twierdzenia, że wnioskodawczyni dokonała remontu w lokalu mieszkalnym stanowiącym jej własność. Tak więc przeprowadzenie przez wnioskodawczynię remontu w lokalu należącym do Gminy również nie daje podstaw do twierdzenia, że środki zostały przeznaczone remont własnego lokalu w rozumieniu przepisów ww. ustawy i jako takie będą korzystały ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006r..

Ponadto informuje się, że zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Wszelkie ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania - skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz powołane powyżej uregulowania prawne należało stwierdzić, że sam zamiar wnioskodawczyni o wydatkowaniu środków pieniężnych otrzymanych z tytułu odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego na nabycie innego lokalu mieszkalnego jak również przeznaczenie ich w części na remont lokalu mieszkalnego, co do którego nie przysługuje wnioskodawczyni prawo własności nie daje podstaw prawnych do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 32 lit. a) ww. ustawy, jako że nie zostały one przeznaczone na własne cele mieszkaniowe wnioskodawczyni.

Tym samym tak uzyskany przychód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 28 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2006r.

Podatek płatny jest najpóźniej następnego dnia po upływie terminów określonych w tym przepisie wraz z odsetkami.

Jednakże Dyrektor Izby Skarbowej nadmienia, iż istnieje możliwość ubiegania się o umorzenie lub o rozłożenie zobowiązania podatkowego na raty. Zgodnie bowiem z art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym, może:

1.  odroczyć termin płatności podatku lub rozłożyć zapłatę podatku na raty;
2.  odroczyć lub rozłożyć na raty zapłatę zaległości podatkowej wraz z odsetkami za zwłokę lub odsetki określone w decyzji, o której mowa w art. 53a;
3.  umorzyć w całości lub w części zaległości podatkowe, odsetki za zwłokę lub opłatę prolongacyjną.

Zgodnie z art. 17 § 1 Ordynacji podatkowej oraz § 15 w zw. z § 11 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 sierpnia 2005r. w sprawie właściwości organów podatkowych (Dz. U. z 2005r. Nr 165, poz. 1371 ze zm.) organem właściwym do złożenia wskazanego wniosku jest Naczelnik Urzędu Skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika. Sposób załatwienia wniosku leży w gestii Organu uprawnionego do jego rozpatrzenia, stąd też odpowiedź na pyt. 4 zawarte we wniosku nie podlega rozpatrzeniu w trybie przewidzianym dla wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

W związku z powyższym stanowisko wnioskodawczyni uznaje się za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono plik dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawczynię i jej stanowiskiem.

Niniejsza interpretacja stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, który stanowi, że Minister Finansów, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną), została wydana wyłącznie dla wnioskodawczyni. Stosownie do powyższego mąż wnioskodawczyni chcąc uzyskać interpretację indywidualną winien wystąpić z odrębnym zapytaniem i uiścić stosowna opłatę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa. S Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.