Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-821/09-5/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-10-23
Teza: Opodatkowanie majątku otrzymanego przez wspólników likwidowanej spółki cywilnej.
Słowa kluczowe: działalność-likwidacja działalności; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; prawa-prawa majątkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zwrot-zwrot wkładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 28 lipca 2009 r. (data wpływu 30 lipca 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 października 2009 r. (data wpływu 9 października 2009 r.) oraz pismem z dnia 15 października 2009 r. (data wpływu 16 października 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania majątku otrzymanego przez wspólników likwidowanej spółki jest:

*   **prawidłowe** – w zakresie opodatkowania zwrotu wniesionych wkładów do spółki,

*   **nieprawidłowe** – w zakresie opodatkowania otrzymanego majątku, który przewyższa wniesiony wkład do spółki.

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania majątku otrzymanego przez wspólników likwidowanej spółki oraz dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przekazania majątku spółki jej wspólnikom.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 oraz art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym, wezwano Zainteresowanego do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłano w dniu 30 września 2009 r. (skutecznie doręczono 7 października 2009 r.), natomiast w dniu 9 października 2009 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek (data nadania 8 października 2009 r.). Ponadto w dniu 16 października 2009 r. do tut. Organu wpłynęło dodatkowe uzupełnienie przedmiotowego wniosku.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W czerwcu 1996 r. spółka cywilna, zwana dalej spółką, nabyła na podstawie faktury VAT i aktu notarialnego od syndyka upadłego przedsiębiorstwa państwowego prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz prawo własności budynków i ich części trwale związanych z tym gruntem. Naliczony przez sprzedającego podatek VAT w wysokości 22% wyłącznie od budynków i ich części został odliczony na konto spółki. Środki finansowe na zakup nieruchomości pochodziły z majątku spółki. W skład nieruchomości wchodziły budynki magazynowe i udział w wysokości 2/3 w działce gruntu i budynku administracyjno mieszkalnym tj. lokal użytkowy nr 1 (pokoje biurowe) zlokalizowany na parterze i pierwszym piętrze tego budynku. Część jednego z budynków magazynowych została przeznaczona na działalność handlową spółki opodatkowaną podatkiem VAT.

Natomiast w jednym z pomieszczeń lokalu użytkowego (na l piętrze) urządzono biuro spółki. Pozostałe powierzchnie magazynowe, a także lokal użytkowy na parterze i część na l piętrze zostały oddane w najem innym podmiotom gospodarczym. Działalność polegająca na wynajmie była i jest opodatkowana podatkiem VAT, który spółka nalicza i odprowadza do urzędu skarbowego.

Decyzją starosty z września 2003 r. nastąpiła zmiana sposobu użytkowania lokalu użytkowego nr 1 na dwa samodzielne lokale mieszkalne usytuowane na parterze i l piętrze bez żadnych nakładów finansowych, ponieważ została wyłącznie przywrócona funkcja mieszkalna, która istniała do 1945 r.

Aktualnie część lokalu na l piętrze jest zajmowana dalej na siedzibę spółki, natomiast lokal mieszkalny na parterze jest przedmiotem wynajmu osobie fizycznej. W minionych 13 latach spółka, jak również najemcy spółki nie ponosili żadnych nakładów na ulepszenie budynków i adaptacji na lokale mieszkalne, a jedynie koszty konserwacji i drobnych napraw.

Po zakończeniu działalności gospodarczej i rozwiązaniu spółki prawo własności budynków i lokali mieszkalnych oraz prawo wieczystego użytkowania gruntu pod tymi budynkami spółka zamierza podzielić między byłych wspólników stosownie do udziałów w spółce. Wnioskodawca wskazuje, że otrzymany majątek po rozwiązaniu spółki będzie przewyższał wkład w postaci gotówki wniesionej przez wspólników. Ponadto drugim czynnikiem wniesionym do spółki był wkład w postaci własnej pracy wspólników - § 4 umowy spółki. Na przestrzeni ponad czternastoletniej działalności spółki wartość tego wkładu już zdecydowanie przewyższa majątek jaki wspólnicy otrzymają po rozwiązaniu spółki. Ponadto Zainteresowany poinformował, iż otrzymany majątek nie będzie przedmiotem sprzedaży przez byłych wspólników.

W związku z powyższym zadano następujące pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.

1.  Czy w świetle przedstawionych faktów i aktów prawnych po rozwiązaniu spółki cywilnej Zainteresowany będzie zwolniony od podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dostawy budynków i ich części oraz gruntu trwale z nimi związanego?
2.  Czy w przypadku stanowiska odmiennego od przedstawionego we wniosku podstawą opodatkowania jest wartość początkowa - nabycia czy aktualna wartość rynkowa przedmiotowych nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, wspólnicy spełniają wszelkie warunki niezbędne do zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dostawy budynków i ich części oraz gruntu trwale z nim związanego, po rozwiązaniu spółki cywilnej i podziale tych nieruchomości między byłych wspólników.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** \- w zakresie opodatkowania zwrotu wniesionych wkładów do spółki,

*   **nieprawidłowe** - w zakresie opodatkowania otrzymanego majątku, który przewyższa wniesiony wkład do spółki.

Zgodnie z art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16 poz. 93 ze zm. – dalej: K.c.) przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów.

W myśl art. 861 § 1 K.c. wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług.

Każdy wspólnik jest uprawniony do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach (art. 867 § 1 K.c.).

Z kolei w myśl art. 871 § 1 K.c. wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w umowie spółki, a w braku takiego oznaczenia - wartość, którą wkład ten miał w chwili wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika.

Ponadto, stosownie do regulacji zawartej w § 2 powołanego wyżej art. 871 K.c., występującemu wspólnikowi wypłaca się w pieniądzu taką część wartości wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył w zyskach spółki.

Spółka cywilna jest osobową spółką prawa cywilnego, która nie ma osobowości prawnej. W przypadku prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki niemającej osobowości prawnej, podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka lecz jej poszczególni wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce, ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe. Przy czym, zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

W konsekwencji każdy ze wspólników oblicza odrębnie dochód z udziału w spółce i każdy samodzielnie od tego dochodu oblicza należny podatek dochodowy.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 50 ww. ustawy - wolne od podatku dochodowego są przychody otrzymane w związku ze zwrotem udziałów lub wkładów w spółdzielni albo wkładów w spółce osobowej, do wysokości wniesionych udziałów lub wkładów do spółdzielni albo wkładów do spółki osobowej.

Z brzmienia powyższego przepisu wynika, że nie istnieje obowiązek uiszczenia podatku dochodowego w przypadku zwrotu wkładów w spółce osobowej, do wysokości wniesionych do niej wkładów.

Natomiast nadwyżka ponad wysokość wniesionych wkładów, wypłacona wspólnikowi występującemu ze spółki osobowej, stanowi przychód z praw majątkowych, o których mowa w przepisach art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy. Stosownie do treści tego przepisu źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).

Z kolei, w myśl przepisu art. 18 ww. ustawy, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw.

Przepisy ustawy podatkowej, mimo iż posługują się terminem „prawa majątkowe”, nie definiują tego pojęcia. Wymienione w ww. art. 18 przychody nie stanowią katalogu zamkniętego, na co wskazuje użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”. Należy zatem przyjąć, iż do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ustawy można zaliczyć także inne prawa bezpośrednio nie wymienione w tym przepisie. Prawa związane z udziałem wspólnika w spółce cywilnej są prawami majątkowymi, gdyż ich treść stanowią odpowiednio określone przez Kodeks cywilny prawa i obowiązki (np. prawo i obowiązek prowadzenia spraw spółki – art. 865 § 1, prawo do udziału w zysku spółki – art. 867 § 1).

Na tle powyższego wskazać należy, że dochody z praw majątkowych podlegają kumulacji z innymi dochodami zgodnie z art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i należy je wykazać w zeznaniu rocznym, składanym w terminie do dnia 30 kwietnia następnego roku i w tym samym terminie należy wpłacić podatek dochodowy wynikający z zeznania, obliczony zgodnie z art. 27 ust. 1 ww. ustawy.

Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast zgodnie z art. 11 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku informacje oraz obowiązujące przepisy prawa, należy stwierdzić że otrzymany przez wspólnika, w związku z likwidacją spółki cywilnej, udział w majątku tej spółki, nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – tylko do wysokości wniesionego do tej spółki wkładu. Natomiast przychód otrzymany przez wspólnika ponad wartość wniesionego wkładu, będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako przychód z praw majątkowych, o którym mowa w art. 18, w związku z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy. Ponadto, w przedmiotowej sprawie, na podstawie powołanego wyżej art. 11 ust. 1 i 2 ww. ustawy przychodem będzie aktualna wartość rynkowa przedmiotowych nieruchomości.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie mając na uwadze, iż wniosek spółki o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczył stosowania przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla poszczególnych wspólników spółki. Uregulowania tej ustawy dotyczą bowiem podatników, którymi są osoby fizyczne. Wniosek natomiast złożyła spółka (cywilna), która w świetle zawartych w niej przepisów nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, podatnikami zaś są poszczególni wspólnicy.

Wniosek w części dotyczącej ustawy o podatku od towarów i usług rozstrzygnięto w dniu 23 października 2009 r. interpretacją indywidualną nr ILPP2/443-981/09-4/EN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.