Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-149/12-5/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-05-16
Teza: Pprawa do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowanych ze środków własnych Wnioskodawcy; stawki podatku dla świadczonych przez Spółkę usług dla grup dzieci i młodzieży niezrzeszonych w ramach struktur PZPN; prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków sfinansowanych z dotacji otrzymanej z Gminy; opodatkowania otrzymanej dotacji oraz sposobu ewidencjonowania opłat pobieranych od rodziców dzieci niezrzeszonych w ramach struktur PZPN,
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; stawka; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 stycznia 2012 r. (data wpływu 9 lutego 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 30 kwietnia 2012 r. (data wpływu 7 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowanych ze środków własnych Wnioskodawcy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowanych ze środków własnych Wnioskodawcy. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony w dniu 7 maja 2012 r. o doprecyzowanie przedmiotu wniosku i przedstawionego stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest Spółką, która nie działa w celu osiągnięcia zysku. Odbiorcami usług są głównie stowarzyszenia sportowe, szkoły z terenu miasta i ościennych gmin, którym Spółka udostępnia odpłatnie posiadane obiekty takie jak: hala widowiskowo - sportowa, stadion, boiska, zespół basenów odkrytych, kryta pływalnia, odnowa biologiczna i rehabilitacja na treningi, zawody i inne zajęcia sportowe. Również mieszkańcy oraz firmy działające na terenie miasta i okolic korzystają z obiektów sportowych Wnioskodawcy w celach sportowo-rekreacyjnych i zdrowotnych. Zgodnie z klasyfikacją GUS przeważający rodzaj działalności Spółki to 93.11.Z działalność obiektów sportowych.

Spółka posiada także sekcję piłki nożnej, w skład której wchodzą: drużyna seniorów - I zespół, który uczestniczy w rozgrywkach II ligi, drużyna rezerw - II zespół występujący w Klasie Okręgowej Seniorów, grupy młodzieżowe (drużyny młodzieżowe juniorów starszych i młodszych, drużyny trampkarzy oraz drużyny młodzików) występujące w (…) i Okręgowej.

Spółka osiąga przychody jedynie z działalności drużyny seniorów (I zespół), z tytułu sprzedaży biletów na mecze, premii za awans do kolejnej rundy w rozgrywkach pucharowych, reklamy sponsorów itp. Utrzymanie pozostałych drużyn i generowane przez nich koszty nie mają pokrycia w przychodach ze sprzedaży usług a jedynie w przychodach z tytułu dotacji z Gminy Miejskiej. Spółka zobowiązana jest jednak do posiadania i utrzymywania tych drużyn, gdyż wymagają tego przepisy Zarządu PZPN w sprawie uzyskania licencji dla klubów II ligi. Dodatkowo zespoły te swoją działalnością przyczyniają się do promowania Spółki i obiektów sportowych, co wpływa na tworzenie jej dobrego wizerunku oraz może przysporzyć nowych klientów. Na funkcjonowanie sekcji piłki nożnej Spółka otrzyma dotację z Gminy Miejskiej, z której pokryje częściowo ponoszone z tego tytułu wydatki.

W planach jest także utworzenie grup dzieci i młodzieży niezrzeszonych w sekcji piłkarskiej i niepodlegających strukturom PZPN. Będą one uczęszczać na zajęcia nauki gry w piłkę nożną, wyjeżdżać na amatorskie turnieje oraz ogólnie rozwijać swoją kulturę fizyczną. Częściowo mają one być finansowane z opłat pobieranych od rodziców dzieci uczęszczających na te zajęcia, a w pozostałej części ze środków własnych Spółki oraz dotacji z Gminy Miejskiej.

W uzupełnieniu do wniosku w powyższym zakresie Spółka wskazała, iż:

1.  jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
2.  wydatki ponoszone na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowane ze środków własnych nie są związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT w bieżącym okresie. Planuje się natomiast, iż w latach przyszłych będą związane z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT w sytuacji, kiedy ci zawodnicy będą stanowili I zespół seniorów i w latach następnych będą generować przychody dla Spółki, bądź w sytuacji pozyskania sponsora i świadczenia usług reklamowo-promocyjnych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od wydatków ponoszonych na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu, które nie przyczyniają się do osiągnięcia przez Spółkę przychodu ze sprzedaży usług, a finansowane są ze środków własnych, można odliczyć podatek VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu sfinansowane z własnych środków, mimo że zespoły te nie przyczyniają się na dzień dzisiejszy do osiągania przez Spółkę przychodu ze sprzedaży usług, jednak są związane z prowadzoną działalnością przez Spółkę. W przyszłości z tych młodych zawodników pozyskani zostaną podstawowi zawodnicy do I zespołu seniorów i w latach następnych będą generować przychody dla Spółki. Ponadto Spółka musi utrzymywać te zespoły, gdyż jest to warunkiem uzyskania licencji na grę w II lidze przez I zespół. Dodatkowo promują one Spółkę. W związku z powyższym możliwe powinno być odliczenie podatku naliczonego VAT zarówno od wydatków sfinansowanych dotacją Gminy (niestanowiących kosztów uzyskania przychodów ale związanych z prowadzoną działalnością Spółki ), jak i od wydatków pokrytych własnymi środkami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika:

1.  z tytułu nabycia towarów i usług,
2.  potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego,
3.  od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu

– z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi.

Należy również podkreślić, iż możliwość odliczenia podatku naliczonego nie stanowi żadnego przywileju dla podatnika, lecz jest podstawowym i fundamentalnym uprawnieniem, wynikającym z samej konstrukcji podatku od wartości dodanej. Z orzecznictwa TSUE wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego w zasadzie nie może być ograniczone ani pod względem czasu, ani pod względem zakresu przedmiotowego. TSUE zwracał uwagę, iż właśnie zasada odliczenia podatku naliczonego zapewnia uzyskanie neutralności podatku. System odliczeń podatku oznacza całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od obciążeń z tytułu VAT zapłaconego lub należnego (do zapłaty) w prowadzonej działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej zapewnia, że jakakolwiek działalność gospodarcza, bez względu na jej cel oraz rezultat, o ile sama jest opodatkowana VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny. Pozwala to na zachowanie zasady potrącalności, która powinna być na gruncie ustawy o VAT rozumiana możliwie najszerzej. Oznacza to, że zawsze ma ona zastosowanie przy nabyciu towarów dokonanym z zamiarem wykorzystania ich w działalności opodatkowanej.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo – prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem. W myśl tych przepisów przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Podstawowe znaczenie dla kształtu i funkcjonowania wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (podatku od towarów i usług) mają fundamentalne cechy tego podatku, tj.:

1.  powszechność opodatkowania,
2.  faktyczne opodatkowanie konsumpcji,
3.  stosowanie podatku od wartości dodanej na wszystkich etapach obrotu towarami i usługami.

Realizację powyższych fundamentalnych cech podatku od towarów i usług, o których mowa wyżej, gwarantują nie tylko przepisy określające zakres przedmiotowy podatku VAT, tj. cyt. wyżej art. 5, art. 7 i art. 8 ustawy, lecz również przepisy regulujące zakres podmiotowy podatku od towarów i usług, czyli przepisy art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – jak stanowi art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika ponadto, iż dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.

Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług, które zmierzają do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca jest Spółką, która nie działa w celu osiągnięcia zysku. Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Odbiorcami jej usług są głównie stowarzyszenia sportowe, szkoły z terenu miasta i ościennych gmin, którym Spółka udostępnia odpłatnie posiadane obiekty takie jak: hala widowiskowo - sportowa, stadion, boiska, zespół basenów odkrytych, kryta pływalnia, odnowa biologiczna i rehabilitacja na treningi, zawody i inne zajęcia sportowe. Również mieszkańcy oraz firmy działające na terenie miasta i okolic korzystają z obiektów sportowych Wnioskodawcy w celach sportowo-rekreacyjnych i zdrowotnych. Zgodnie z klasyfikacją GUS przeważający rodzaj działalności Spółki to 93.11.Z działalność obiektów sportowych.

Spółka posiada sekcję piłki nożnej, w skład której wchodzą: drużyna seniorów - I zespół, który uczestniczy w rozgrywkach II ligi, drużyna rezerw - II zespół występujący w Klasie Okręgowej Seniorów, grupy młodzieżowe (drużyny młodzieżowe juniorów starszych i młodszych, drużyny trampkarzy oraz drużyny młodzików) występujące w (…) i Okręgowej.

Spółka osiąga przychody jedynie z działalności drużyny seniorów (I zespół), z tytułu sprzedaży biletów na mecze, premii za awans do kolejnej rundy w rozgrywkach pucharowych, reklamy sponsorów itp. Utrzymanie pozostałych drużyn i generowane przez nich koszty nie mają pokrycia w przychodach ze sprzedaży usług, a jedynie w przychodach z tytułu dotacji z Gminy Miejskiej. Spółka zobowiązana jest jednak do posiadania i utrzymywania tych drużyn, gdyż wymagają tego przepisy Zarządu PZPN w sprawie uzyskania licencji dla klubów II ligi. Dodatkowo zespoły te swoją działalnością przyczyniają się do promowania Spółki i obiektów sportowych, co wpływa na tworzenie jej dobrego wizerunku oraz może przysporzyć nowych klientów.

Ze stanu sprawy wynika również, iż w bieżącym okresie wydatki ponoszone na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowane ze środków własnych nie są związane z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednakże, w latach przyszłych przedmiotowe wydatki będą związane z wykonywaniem przez Spółkę czynności opodatkowanych podatkiem VAT w sytuacji, kiedy ci zawodnicy będą stanowili I zespół seniorów i w latach następnych będą generować przychody dla Spółki, bądź w sytuacji pozyskania sponsora i świadczenia usług reklamowo-promocyjnych. Jednocześnie, wskazać należy, iż Spółka jest zobowiązana jest do posiadania i utrzymywania ww. drużyn, gdyż wymagają tego przepisy Zarządu PZPN w sprawie uzyskania licencji dla klubów II ligi.

Jak wskazano powyżej, dla określenia prawa do odliczenia, istotny jest zamiar z jakim dokonywany jest zakup towaru lub usługi w momencie nabycia, a w przedmiotowej sprawie wydatki ponoszone na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowane ze środków własnych Spółki, w przyszłości będą związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych. Ponadto, już obecnie wydatki te pośrednio są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT, gdyż ich ponoszenie, w celu posiadania i utrzymania tych drużyn, niezbędne jest dla uzyskania licencji dla klubu II ligi – generującego sprzedaż opodatkowaną.

W konsekwencji, z uwagi na spełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonywaniem w przyszłości (a pośrednio także obecnie) czynności opodatkowanych, Zainteresowanemu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z ponoszeniem przedmiotowych wydatków.

Reasumując, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy, Spółce przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków ponoszonych na rzecz grup młodzieżowych i II zespołu finansowanych ze środków własnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż w pozostałych zakresach dotyczących podatku od towarów i usług w dniu 16 maja 2012 r. wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia nr: ILPP2/443-149/12-5/AKr i ILPP2/443-149/12-6/AKr.

Natomiast kwestia dotycząca podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów zostanie rozstrzygnięta odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.