Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-697/10-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-12-29
Teza: Czy na mocy zawartego porozumienia, należy przyjąć, ż Spółka uzyskała przychód w kwocie równej wartości wynagrodzenia, które z uwagi na zawarte porozumienie nie zostanie wypłacone członkowi zarządu?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu; kontrakt; kontrakt-kontrakt menedżerski; przychód; ugody; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 12.10.2010 r. (data wpływu 20.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku powstania przychodu z tytułu rozwiązania kontraktu menadżerskiego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19.10.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku powstania przychodu z tytułu rozwiązania kontraktu menadżerskiego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarła kontrakt menadżerski z członkiem zarządu. Wynagrodzenie z powyższego tytułu zostało ustalone jako składające się z trzech części:

1.  z miesięcznego wynagrodzenia podstawowego;
2.  z premii za postęp (dalej również „Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp”);
3.  z jednorazowej premii za sukces końcowy (dalej również „Wynagrodzenie za Sukces”).

Premia za postęp ustalana jest za każdy rok kalendarzowy, przy czym jej wysokość zależy od stopnia realizacji zadań przez Spółkę i zarząd za dany rok kalendarzowy. Procentowego ustalenia realizacji zadań i odpowiedniego ustalenia wysokości premii za postęp dokonuje Rada Nadzorcza. Po upływie każdego miesiąca obowiązywania kontraktu, członek zarządu nabywa prawo do 1/12 rocznego Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp. W przypadku rozwiązania lub wygaśnięcia kontraktu menadżerskiego z innej przyczyny niż upływ czasu na jaki został zawarty, Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp za wszystkie poprzednie lata płatne są w terminie do 10 dnia następnego miesiąca po rozwiązaniu lub wygaśnięciu kontraktu. Wynagrodzenie za Sukces uzależnione jest od zrealizowania postawionego celu Spółce (realizacja celu jest rozłożona w okresie kilku lat). Do ustalenia wysokości premii za sukces końcowy bierze się m.in. równowartość 50% sumy wypłaconego lub należnego Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp za każdy rok. Naliczane jest ono po upływie każdego kwartału w wysokości 1/17 całkowitego wynagrodzenia, a staje się wymagalne z chwilą zrealizowania celu. Wypłata wynagrodzenia nastąpi w terminie do 10 dnia następnego miesiąca po rozwiązaniu lub wygaśnięciu umowy z jakiejkolwiek przyczyny w części nabytej przez członka zarządu, jednakże w każdym przypadku nie wcześniej niż w terminie 60 dni od zrealizowania postawionego celu. Za obustronnym porozumieniem, strony rozwiązały kontrakt menadżerski. Spółka zobowiązała się do zapłaty wynagrodzenia podstawowego za ostatni przepracowany miesiąc do 10 dnia następnego miesiąca. Członek zarządu oświadczył, iż zawarte porozumienie w sprawie rozwiązania kontraktu wyczerpuje wszystkie jego roszczenia względem Spółki wynikające z tytułu pełnienia przez niego funkcji członka zarządu oraz z kontraktu. Ponadto, zobowiązał się nie dochodzić tych roszczeń na drodze sądowej. Również Spółka złożyła oświadczenie, iż na skutek zawarcia porozumienia zrzeka się wszelkich roszczeń względem członka zarządu wynikających z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu oraz z kontraktu jednocześnie zobowiązując się do niedochodzenia tych roszczeń na drodze sądowej. Z uwagi na treść złożonego oświadczenia przez członka zarządu naliczone Wynagrodzenie Dodatkowe za Postęp, jak i naliczone potencjalne Wynagrodzenie za Sukces końcowy nie zostały wypłacone. Spółka ze względów ostrożnościowych uznała wartość niewypłaconych wynagrodzeń dodatkowych za przychód.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy na mocy zawartego porozumienia, należy przyjąć, ż Spółka uzyskała przychód w kwocie równej wartości wynagrodzenia, które z uwagi na zawarte porozumienie nie zostanie wypłacone członkowi zarządu?
2.  Jeżeli słuszny jest pogląd, że Spółka uzyskała przychód z tytułu o którym mowa w pytaniu nr 1 powyżej, to w którym momencie Spółka powinna ten przychód rozpoznać (moment powstania obowiązku podatkowego)?Jeżeli słuszny jest pogląd, że Spółka uzyskała przychód z tytułu o którym mowa w pytaniu nr 2 powyżej, to w którym momencie Spółka powinna ten przych6d rozpoznać (moment powstania obowiązku podatkowego)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

W świetle stanu faktycznego porozumienie należy oceniać jako ustalenie ostatecznego wynagrodzenia, a tym samym nie nastąpiło zrzeczenie się wynagrodzenia z w/w tytułów przez członka zarządu a zatem w Spółce nie powstał przychód z tego tytułu.

W myśl przepisów art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej „CIT”) przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14 są w szczególności: wartości (z zastrzeżeniem ust. 4 pkt 8) umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek (kredytów), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Zawarte porozumienie było de facto ugodą zgodnie z którą strony porozumiały się co do ostatecznego wynagrodzenia w związku z rozwiązaniem kontraktu menadżerskiego. W przedstawionym stanie faktycznym treść oświadczenia członka zarządu należy interpretować w ten sposób, iż na skutek rozwiązania kontraktu menadżerskiego uznał on swoje roszczenia wobec Spółki z tytułu pełnienia funkcji członka zarządu oraz z kontraktu menadżerskiego za zaspokojone. Ponadto, zobowiązał się nie dochodzić swoich roszczeń wobec Spółki z wymienionych wcześniej tytułów na drodze sądowej. A zatem w omawianym przypadku, członek zarządu nie przekazał Spółce swych roszczeń z tytułu naliczonego Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp, jak z tytułu naliczonego Wynagrodzenia Dodatkowego za Sukces. Spółka de facto niczego nie otrzymała od członka zarządu. W szczególności nie można się zrzec Wynagrodzenia za Sukces, które jest roszczeniem warunkowym, tzn. zależy od zrealizowania konkretnego celu, przy czym cel ten będzie mógł być zrealizowany w kolejnych latach. A zatem na dzień podpisania porozumienia dług nie istniał, więc tym bardziej nie można się zrzec długu nieistniejącego lecz potencjalnego. Jak przyjęto w orzecznictwie do umorzenia zobowiązania może dojść w przypadku, gdy zobowiązanie dłużnika względem wierzyciela jest bezsporne, a zwolnienie z długu może obejmować jedynie dług istniejący (wyrok z dnia 13.11.2003 r. sygn. akt IV CK 202/02). Podsumowując, w ocenie Spółki nie ma podstaw do uznania za jej przychód w rozumieniu art. 12 ustawy o CIT wartości dodatkowego wynagrodzenia z tytułu premii za postęp czy jednorazowej premii za sukces końcowy, skoro na mocy zawartego porozumienia między członkiem zarządu a Spółką strony ostatecznie określiły wysokość należnego wynagrodzenia z tytułu zawartego kontraktu menadżerskiego, i porozumienie powyższe nie przewidywało dodatkowego wynagrodzenia, innego niż wynagrodzenie podstawowe należne członkowi zarządu.

Ad.2

Z uwagi na fakt, iż nie nastąpiło zrzeczenie się przez członka zarządu Wynagrodzenia Dodatkowego za Postęp i Wynagrodzenia za Sukces, nie można określić momentu powstania przychodu, który nie powstał.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.