Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.302.2025.1.IN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Ustalenie czy zakup walut wirtualnych nie spowoduje utraty
prawa do opodatkowania ryczałtem oraz nie będzie uznany za
wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą.
Słowa kluczowe: podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
prawa-utrata prawa
waluta-waluta wirtualna
zakup
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Dochód podlegający
opodatkowaniu ryczałtem od dochodów spółek
kapitałowych
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Ukryte zyski
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 1-pkt 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 3-art. 28m-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie przyjęcia,
    że:
        Spółka nie utraci prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w
        wyniku zakupu walut wirtualnych za wypracowany zysk;
        przeznaczenie wypracowanego zysku na zakup walut wirtualnych nie będzie
        stanowiło wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, o którym mowa w
        art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością mającą siedzibę w Polsce i
    podlega w Rzeczypospolitej Polskiej obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym
    od osób prawnych (dalej: „CIT”) od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Spółka rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki z o.o. z
    momentem jej zarejestrowania w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu (...) 2024 r.
    Spółka posiada aktualnie dwóch Wspólników, którzy są spokrewnionymi osobami
    fizycznymi (dalej: „Wspólnicy”). Wspólnicy Spółki są polskimi rezydentami podatkowymi,
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych od całości
    swoich dochodów w Polsce bez względu na miejsce ich osiągania.
    Wnioskodawca wybrał opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek (tzw. CIT estoński -
    uregulowany w Rozdziale 6B ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. - Ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych). Wnioskodawca jest także czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Spółka nie spełnia negatywnych przesłanek wynikających z art. 28k.
    Przedmiot działalności Wnioskodawcy to sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy
    sprzedaży wysyłkowej lub Internet.
    Przedmiot pozostałej działalności Wnioskodawcy to:
        Działalność wydawnicza.
        Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.
        Działalność wspomagająca edukację.
        Działalność związana z produkcją filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych.
        Działalność agencji reklamowanych.
    Spółka planuje reinwestowanie wypracowanych nadwyżek finansowych poprzez
    nabywanie walut wirtualnych, w szczególności Bitcoina. Inwestycje te mają charakter

    długoterminowy i ukierunkowane są na akumulację aktywów z perspektywą ich
    przyszłego wzrostu wartości.
    Należy podkreślić, że działalność polegająca na obrocie kryptowalutami nie stanowi
    podstawowego ani dominującego przedmiotu działalności Spółki. Wnioskodawca uzyskuje
    przychody z innych, niezwiązanych z kryptowalutami obszarów działalności gospodarczej.
    Niemniej jednak nie można wykluczyć, iż w niektórych okresach przychody związane z
    inwestycjami w waluty wirtualne mogą przekroczyć 50% ogółu przychodów Spółki.
    Dotychczas Spółka nie prowadziła inwestycji w kryptowaluty. Planowane zakupy walut
    wirtualnych finansowane będą wyłącznie z nadwyżek kapitałowych, które nie są
    przeznaczone na finansowanie bieżącej działalności operacyjnej ani przyszłych projektów
    związanych z podstawową działalnością gospodarczą Spółki. Inwestycje te nie będą miały
    wpływu na płynność finansową Spółki, ani nie będą stanowiły zagrożenia dla realizacji jej
    celów operacyjnych.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca, opodatkowany w formie ryczałtu od dochodów spółek, który
    przeznacza wypracowany zysk na zakup walut wirtualnych, nie utraci prawa do
    opodatkowania w tej formie, a sam zakup walut wirtualnych nie będzie uznany za wydatek
    niezwiązany z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o
    CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, skoro dochody ze sprzedaży walut wirtualnych są objęte
    szczególnymi zasadami opodatkowania przewidzianymi w art. 22d ustawy o CIT, ich
    uzyskiwanie nie wpływa na możliwość kontynuowania opodatkowania w formie ryczałtu
    od dochodów spółek. Inwestycje w kryptowaluty nie naruszają zatem warunków
    przewidzianych dla stosowania tej formy opodatkowania. W opinii Wnioskodawcy,
    reinwestowanie wypracowanego zysku w waluty wirtualne, nie mogą zostać uznane za
    wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą), o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3
    ustawy o CIT.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY.
    Zgodnie z art. 4a pkt 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”), ilekroć w
    przepisach tej ustawy mowa jest o „walucie wirtualnej”, rozumie się przez to walutę
    wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    644, dalej: „ustawa AML”).
    Zgodnie z powołanym przepisem ustawy AML, przez walutę wirtualną należy rozumieć
    cyfrowe odwzorowanie wartości, które nie jest:
    a. prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki centralne
      lub inne organy administracji publicznej,
    b. międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
      międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji
      lub z nią współpracujące,
    c. pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach
      płatniczych,
    d. instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
      instrumentami finansowymi,
    e. wekslem lub czekiem,

    - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
    akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane lub
    przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego.
    Na gruncie ustawy o CIT, ustawodawca wskazał, iż przychody z obrotu walutami
    wirtualnymi należy kwalifikować jako przychody z zysków kapitałowych. Stosownie
    bowiem do art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT, za przychody z zysków kapitałowych
    uznaje się m.in. przychody uzyskane z tytułu wymiany waluty wirtualnej na środek
    płatniczy, towar, usługę, prawo majątkowe inne niż waluta wirtualna, a także z tytułu
    regulowania zobowiązań walutą wirtualną.
    Warto jednak wskazać, że ustawodawca przewidział wyjątek od powyższej kwalifikacji.
    Zgodnie bowiem z art. 7b ust. 3 ustawy o CIT, w przypadku podatników prowadzących
    działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1 pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu
    pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu, przychody wymienione w ust. 1 pkt 6 lit. f zalicza
    się do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    W świetle powyższego, należy dojść do wniosku, iż sposób kwalifikacji przychodów z
    transakcji z udziałem walut wirtualnych zależy od charakteru działalności prowadzonej
    przez podatnika. W przypadku, gdy Spółka nie prowadzi działalności w zakresie
    świadczenia usług w odniesieniu do walut wirtualnych (w rozumieniu przepisów AML), a
    jedynie dokonuje inwestycji w te instrumenty z zamiarem ich długoterminowego
    utrzymania, przychody z tytułu ich zbycia kwalifikowane będą jako przychody z zysków
    kapitałowych.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy o CIT:
    1. Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
    1) wysokości zysku netto wypracowanego w okresie opodatkowania ryczałtem w części,
      w jakiej zysk ten został uchwałą o podziale lub pokryciu wyniku finansowego netto
      przeznaczony:
      a) do wypłaty udziałowcom, akcjonariuszom albo wspólnikom (dochód z tytułu
        podzielonego zysku) lub
      b) na pokrycie strat powstałych w okresie poprzedzającym okres opodatkowania
        ryczałtem (dochód z tytułu zysku przeznaczonego na pokrycie strat);
    2) wysokości ukrytych zysków (dochód z tytułu ukrytych zysków);
    3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
      wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
    4) nadwyżce wartości rynkowej składników przejmowanego majątku lub wniesionego w
      drodze wkładu niepieniężnego ponad wartość podatkową tych składników (dochód z
      tytułu zmiany wartości składników majątku) - w przypadku łączenia, podziału,
      przekształcenia podmiotów lub wniesienia w drodze wkładu niepieniężnego
      przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części;
    5) sumie zysków netto osiągniętych w każdym roku podatkowym stosowania
      opodatkowania ryczałtem w części, w jakiej te zyski nie były zyskami podzielonymi lub
      nie zostały przeznaczone na pokrycie straty (dochód z tytułu zysku netto) - w
      przypadku podatnika, który zakończył opodatkowanie ryczałtem;
    6) wartości przychodów i kosztów podlegających zgodnie z przepisami o rachunkowości
      zarachowaniu w roku podatkowym i uwzględnieniu w zysku (stracie) netto, które nie
      zostały uwzględnione w tym zysku (stracie) netto (dochód z tytułu nieujawnionych
      operacji gospodarczych).

    Zasadniczym przedmiotem opodatkowania w ramach ryczałtu od dochodów spółek
    kapitałowych, zgodnie z art. 28m ust. 1 ustawy o CIT, jest zysk netto przeznaczony do
    dystrybucji w formie klasycznej dywidendy lub innej formy wypłaty o charakterze
    ekonomicznie równoważnym.
    W tym kontekście kluczowe znaczenie ma rozróżnienie między dochodami podlegającymi
    opodatkowaniu w formie ryczałtu, a dochodami, które - pomimo wyboru tej formy
    opodatkowania przez podatnika - są objęte odrębnymi zasadami podatkowymi. Takie
    szczególne zasady przewiduje m.in. art. 22d ust. 1 i 2 ustawy o CIT, zgodnie z którym: „od
    dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek dochodowy wynosi
    19% uzyskanego dochodu. Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest różnica
    pomiędzy sumą przychodów określoną w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f a kosztami uzyskania
    przychodów ustalonymi na podstawie art. 15 ust. 11-13.”
    Jednocześnie, stosownie do treści art. 28h ust. 1 ustawy o CIT: „Podatnik opodatkowany
    ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art.
    24ca i art. 24d.”
    Zgodnie z art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, podatnik, który wybrał opodatkowanie w formie
    ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estoński CIT), nie podlega opodatkowaniu według
    zasad przewidzianych w art. 19, 24b, 24ca oraz 24d ustawy o CIT. Innymi słowy, spółka
    objęta estońskim CIT nie rozlicza podatku:
        według ogólnych stawek 9% lub 19% (art. 19),
        z tytułu przychodów z budynków (art. 24b),
        podatku minimalnego (art. 24ca),
        ani dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box, art. 24d).
    Warto jednak zauważyć, że w katalogu przepisów wyłączonych spod stosowania dla
    ryczałtowców nie znalazł się art. 22d, który reguluje zasady opodatkowania dochodów ze
    zbycia walut wirtualnych. Oznacza to, że dochody ze sprzedaży kryptowalut nie podlegają
    estońskiemu CIT, ale są rozliczane osobno - według zasad określonych właśnie w art. 22d.
    Przepis ten nakłada 19% podatek dochodowy od różnicy pomiędzy przychodami ze zbycia
    walut wirtualnych (w rozumieniu art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f) a kosztami ich uzyskania
    (zgodnie z art. 15 ust. 11-13). Dodatkowo, dochodów tych nie łączy się z innymi
    przychodami podatnika, co podkreśla ich odrębność.
    W konsekwencji należy przyjąć jednoznaczną zasadę: w przypadku gdy spółka stosuje
    opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów spółek (tzw. estoński CIT), spełnia warunki
    określone w art. 28j ustawy o CIT oraz nie zachodzą wobec niej przesłanki wyłączenia, o
    których mowa w art. 28k tej ustawy, dochody uzyskiwane z inwestycji w kryptowaluty
    podlegają odrębnemu opodatkowaniu, zgodnie z art. 22d ustawy o CIT i nie są objęte
    mechanizmem ryczałtowego opodatkowania.
    Wynika z tego, że ustawodawca - wskazując zamknięty katalog przepisów, które nie mają
    zastosowania do podatników opodatkowanych estońskim CIT - nie wyłączył zastosowania
    art. 22d ustawy o CIT. Zatem dochody osiągane z odpłatnego zbycia walut wirtualnych są
    kwalifikowane jako dochody podlegające osobnemu opodatkowaniu, niezależnie od
    statusu podatnika jako podmiotu objętego ryczałtem.
    Podobna wykładnia została przedstawiona zarówno w interpretacjach indywidualnych
    organów podatkowych, jak i w orzecznictwie sądów administracyjnych. W interpretacji
    indywidualnej z dnia 3 lutego 2023 r., nr 0114-KDIP2-2.4010.222.2022.1.IN, Dyrektor KIS
    jednoznacznie wskazał, że dochody ze sprzedaży kryptowalut nie są objęte ryczałtem od
    dochodów spółek, lecz podlegają opodatkowaniu na podstawie art. 22d ustawy o CIT.

    Warto jednak dodać, że w przeciwieństwie do sprawy 0114-KDIP2-2.4010.222.2022.1.IN),
    gdzie:
        handel kryptowalutami był GŁÓWNYM przedmiotem działalności,
        spółka nie osiągała przychodów z innych źródeł,
        była wpisana do rejestru podmiotów prowadzących handel walutą wirtualną,
    w niniejszej sprawie:
        podstawowa działalność to sprzedaż detaliczna przez Internet,
        kryptowaluty to inwestycje DŁUGOTERMINOWE z nadwyżek kapitałowych,
        spółka nie ma wpisu do rejestru działalności kryptowalutowej.
    Stanowisko to zostało podtrzymane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w
    wyroku z dnia 11 lipca 2023 r., sygn. akt I SA/Gd 342/23. Sąd uznał, że brak wymienienia
    art. 22d w katalogu wyłączeń zawartym w art. 28h ust. 1 nie prowadzi do objęcia
    dochodów z kryptowalut ryczałtem, lecz oznacza, że dochody te podlegają odrębnemu
    opodatkowaniu, niezależnie od systemu estońskiego CIT.
    Z powyższego wynika, że system estońskiego CIT stanowi alternatywny model
    opodatkowania, który w założeniu ma charakter uproszczony i kapitałowy,
    skoncentrowany na efektywnym opodatkowaniu wypłacanego zysku, a nie bieżącego
    dochodu operacyjnego. Niemniej jednak, wyłączenie stosowania powyższych przepisów
    ma charakter enumeratywny, a więc ograniczony do tych wymienionych wprost w art. 28h
    ust. 1 ustawy o CIT.
    W konsekwencji, pozostałe przepisy ustawy CIT, które regulują szczególne obowiązki
    podatkowe, znajdują pełne zastosowanie również w odniesieniu do podatników
    opodatkowanych ryczałtem od dochodów spółek. Wykładnia systemowa przepisów o
    ryczałcie estońskim potwierdza, że ustawodawca świadomie wyłączył z katalogu art. 28h
    ust. 1 ustawy o CIT jedynie te przepisy, które są niekompatybilne z ideą opodatkowania
    kapitałowego. Art. 22d nie został wyłączony nie przez przypadek, lecz dlatego, że dochody
    z kryptowalut podlegają odrębnemu, specjalnemu reżimowi opodatkowania,
    niezależnemu od systemu estońskiego CIT. Dotyczy to przepisów regulujących:
        ceny transferowe (rozdział 1a),
        dochody z odpłatnego zbycia walut wirtualnych (art. 22d),
        dochody z zagranicznych jednostek kontrolowanych (art. 24a),
        niezrealizowane zyski (exit tax - art. 24f),
        obowiązki płatnika i podatku u źródła (rozdział 4).
    Stanowisko to zostało potwierdzone przez Ministerstwo Finansów w Przewodniku do
    ryczałtu od dochodów spółek z dnia 23 grudnia 2021 r ., gdzie wskazano, że przepis art.
    28h ustawy o CIT nie wyłącza stosowania innych przepisów tej ustawy, regulujących
    odrębne obowiązki podatkowe, tj. w zakresie cen transferowych, dochodów z odpłatnego
    zbycia walut wirtualnych, dochodów z zagranicznej jednostki kontrolowanej, dochodów z
    niezrealizowanych zysków, czy w zakresie obowiązków płatnika i poboru podatku u źródła.
    Powyższe oznacza, że art. 22d ustawy o CIT - regulujący sposób opodatkowania dochodów
    ze zbycia walut wirtualnych - pozostaje w pełni stosowany również wobec spółek, które
    korzystają z estońskiego CIT.
    Dodatkowo, Przewodnik MF wskazuje również na fundamentalną zasadę wykładni prawa
    podatkowego: „Ryczałt jest alternatywnym sposobem opodatkowania podatkiem

    dochodowym od osób prawnych w stosunku do klasycznego CIT. [...] Prawidłowym
    podejściem interpretacyjnym do przepisów ustawy o CIT jest zastosowanie zintegrowanej
    wykładni językowej, systemowej i celowościowej”.
    Zgodnie z tą zasadą, zakres przepisów niestosowanych w ryczałcie należy określać ściśle,
    bez możliwości jego rozszerzania na podstawie wykładni celowościowej czy funkcjonalnej,
    jeżeli przepis wprost nie przewiduje wyłączenia.
    Skoro ustawodawca jednoznacznie wskazał odrębny tryb opodatkowania dochodów z
    odpłatnego zbycia walut wirtualnych - niezależny od CIT estońskiego - to tego rodzaju
    dochody należy klasyfikować jako wyłączone z zakresu opodatkowania estońskim CIT. Tym
    samym nie podlegają one zasadom rozliczania, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT, w szczególności nie są uwzględniane w analizie warunku 50% przychodów z
    tzw. przychodów pasywnych.
    Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, opodatkowaniu ryczałtem może podlegać
    podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: mniej
    niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku podatkowym,
    liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i usług, pochodzi:
    a) z wierzytelności,
    b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
    c) z części odsetkowej raty leasingowej,
    d) z poręczeń i gwarancji,
    e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
    f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
    g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
      przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
      pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego Wnioskodawca wybrał opodatkowanie ryczałtem od
    dochodów spółek. Spółka będzie dokonywać transakcji walutami wirtualnymi w
    rozumieniu art. 4a pkt 22a ustawy o CIT w zw. z art. 2 ust. 2 pkt 26 oraz art. 2 ust. 1 pkt 12
    ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Ponadto
    transakcje na kryptowalutach nie będą dokonywane z podmiotami powiązanymi.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że obrót kryptowalutami nie będzie pochodził z:
        wierzytelności,
        odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
        części odsetkowej raty leasingowej,
        poręczeń i gwarancji,
        praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw,
        zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
        transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
        przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
        pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.
    W tym miejscu należy przejść do analizy art. 28j ust. 1 pkt 2 oraz art. 28k ust. 1 pkt 4
    ustawy o CIT, które określają szczegółowe wymogi co do źródeł przychodów spółki oraz
    struktury ich pochodzenia.
    Zgodnie z art. 28k ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, jednym z warunków utrzymania statusu
    podatnika opodatkowanego ryczałtem jest to, aby przychody pasywne nie przekraczały

    50% ogólnych przychodów spółki. Ustawodawca posługuje się przy tym pojęciem
    „przychodów pasywnych”, przy czym ich zamknięty katalog został enumeratywnie
    określony w art. 28k ust. 4 ustawy - i obejmuje m.in. wierzytelności, odsetki, gwarancje,
    prawa własności przemysłowej czy zbycie praw autorskich.
    Co istotne, przychody ze zbycia kryptowalut nie zostały ujęte w tym katalogu.
    Ponadto, w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23
    sierpnia 2024 r. nr: 0111-KDIB1-1.4010.348.2024.1.MF, jednoznacznie wskazano, że obrót
    kryptowalutami nie stanowi źródła przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT, a dochód z odpłatnego zbycia walut wirtualnych nie jest kwalifikowany jako
    przychód pasywny.
    W związku z tym, nawet jeżeli w określonym roku obrotowym udział przychodów ze
    sprzedaży kryptowalut w ogólnej strukturze przychodów spółki przekroczyłby 50%, nie
    można uznać, że spółka przekroczyła limit przychodów pasywnych, który skutkowałby
    utratą prawa do estońskiego CIT.
    Tym samym należy przyjąć, obrót kryptowalutami nie mieści się w katalogu przychodów
    wskazanych w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, w ramach opodatkowania ryczałtem
    dodatkowo opodatkowaniu może podlegać tzw. „dochód z tytułu wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą”. Konstrukcja ta została wprowadzona w celu
    przeciwdziałania sytuacjom, w których spółka, mimo że nie dokonuje klasycznej
    dystrybucji zysku na rzecz wspólników, przeznacza środki finansowe na cele, które nie
    służą realizacji jej przedmiotu działalności lub charakterowi gospodarczemu
    funkcjonowania.
    W tym kontekście istotne jest dokonanie rozróżnienia między konsumpcją majątku (np.
    wypłatą zysku, darowiznami, zakupami o charakterze prywatnym) a profesjonalnym,
    zarządczym wykorzystaniem nadwyżek finansowych spółki - w tym przypadku w postaci
    inwestycji portfelowych.
    Stanowisko to znajduje pełne potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 22 września 2022 r., nr: 0111-KDIB1-
    1.4010.381.2022.3.SS, w której organ podatkowy jednoznacznie uznał, że inwestycje w
    kryptowaluty finansowane z nadwyżek kapitałowych nie stanowią wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą, jeżeli: są finansowane wyłącznie z wolnych
    środków finansowych, nie wpływają na płynność finansową spółki, mają charakter
    długoterminowy i inwestycyjny oraz nie są przeznaczone na cele prywatne wspólników.
    Wszystkie te warunki są spełnione w przypadku Wnioskodawcy.
    W przedmiotowej sprawie analogiczny stan faktyczny wskazuje, że Spółka nie angażuje
    środków finansowych przeznaczonych na realizację bieżących zobowiązań lub projektów
    operacyjnych, lecz inwestuje wyłącznie nadwyżki kapitałowe, które powstały w wyniku
    prowadzenia podstawowej działalności gospodarczej. Co więcej, inwestycje w waluty
    wirtualne mają charakter długoterminowy, pasywny i ukierunkowany na zabezpieczenie
    wartości kapitału oraz dywersyfikację źródeł jego wzrostu.
    Inwestycja w waluty wirtualne stanowi uzasadnioną decyzję zarządczą, podejmowaną w
    ramach realizacji strategii dywersyfikacji portfela aktywów, mającej na celu zabezpieczenie
    oraz zwiększenie wartości kapitału Spółki.
    W tym kontekście należy powtórzyć, że sama czynność inwestycyjna, nawet w aktywa
    niestanowiące bezpośredniego przedmiotu działalności spółki, nie oznacza
    automatycznie, że mamy do czynienia z wydatkiem „niezwiązanym z działalnością
    gospodarczą”. Jak słusznie wskazano w cytowanej interpretacji, taki wydatek musi mieć
    cechy oderwania od działalności, celów gospodarczych lub racjonalnej polityki finansowej
    spółki.

    Inwestycje w kryptowaluty z nadwyżek kapitałowych nie stanowią wydatków
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą, ponieważ:
        są finansowane wyłącznie z wolnych środków,
        mają charakter długoterminowy i inwestycyjny,
        nie wpływają na płynność finansową spółki,
        nie służą celom prywatnym wspólników,
        są racjonalne z punktu widzenia zarządzania kapitałem.
    Aspekty rachunkowe inwestycji w kryptowaluty
    Zgodnie z art. 28d ustawy o CIT, Wnioskodawca jako podatnik opodatkowany ryczałtem
    prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. Kryptowaluty będą
    ujmowane w bilansie jako aktywa finansowe lub inwestycje długoterminowe. Ich nabycie i
    sprzedaż będą miały bezpośredni wpływ na wynik finansowy spółki, który stanowi
    podstawę dla ewentualnego opodatkowania ryczałtem dopiero po jego dystrybucji do
    wspólników. Potwierdza to, że sama inwestycja w kryptowaluty nie generuje podstawy
    opodatkowania w ramach estońskiego CIT.
    Z perspektywy rachunkowej, kryptowaluty będą ujmowane jako aktywa finansowe. Ich
    nabycie stanowi jedynie zmianę struktury aktywów (środki pieniężne —> kryptowaluty),
    bez wpływu na wynik finansowy w momencie zakupu. Dopiero realizacja zysków z ich
    sprzedaży wpłynie na wynik podatkowy zgodnie z art. 22d ustawy o CIT.
    Dla zapewnienia przejrzystości oraz jednoznaczności w zakresie rozliczeń związanych z
    obrotem walutami wirtualnymi, Spółka prowadzi wyodrębnioną ewidencję zarówno na
    potrzeby rachunkowości finansowej, jak i - w zakresie wymaganym przepisami - ewidencji
    podatkowej. Rozdzielenie to ma na celu jednoznaczne wykazanie operacji związanych z
    kryptowalutami, co sprzyja zachowaniu transparentności prowadzonej działalności oraz
    umożliwia precyzyjne określenie skutków ekonomicznych tych transakcji.
    Podsumowanie
    Na gruncie przepisów ustawy o CIT, dochody uzyskane z obrotu walutami wirtualnymi
    kwalifikowane są zasadniczo jako przychody z zysków kapitałowych, chyba że podatnik
    prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług w zakresie walut
    wirtualnych - wówczas dochody te zaliczane są do przychodów operacyjnych.
    W przypadku podatników, którzy wybrali opodatkowanie w formie ryczałtu od dochodów
    spółek kapitałowych (tzw. estoński CIT), ustawodawca w art. 28h ust. 1 ustawy o CIT
    wskazał zamknięty katalog przepisów, które nie mają w tym przypadku zastosowania.
    Wśród tych przepisów nie został jednak wymieniony art. 22d, który określa zasady
    opodatkowania dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych. W konsekwencji,
    dochody ze sprzedaży kryptowalut są opodatkowane na zasadach szczególnych,
    niezależnie od zastosowania ryczałtu. Podatek dochodowy od tych transakcji wynosi 19% i
    liczony jest jako różnica między przychodem a kosztem jego uzyskania.
    Interpretacje indywidualne organów podatkowych oraz orzecznictwo sądów
    administracyjnych potwierdzają, że dochody z transakcji na walutach wirtualnych nie są
    objęte ryczałtem i powinny być rozliczane odrębnie. Co więcej, zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt
    2 i art. 28k ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT, tego rodzaju dochody nie są kwalifikowane jako
    przychody pasywne, co ma istotne znaczenie dla spełnienia warunków stosowania
    ryczałtu.
    W interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 23 sierpnia
    2024 r., nr: 0111-KDIB1-1.4010.348.2024.1.MF wskazano, że obrót kryptowalutami nie
    stanowi źródła przychodów, o których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, a
    dochody z odpłatnego zbycia kryptowalut podlegają opodatkowaniu zgodnie z art. 22d

    ustawy o CIT, tj. według stawki 19%. Dochodów tych nie łączy się z innymi dochodami
    spółki.
    Z kolei w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 11 lipca 2023
    r., sygn. I SA/Gd 342/23 potwierdzono, że podatnik opodatkowany ryczałtem, osiągający
    dochody ze sprzedaży walut wirtualnych, nie traci prawa do opodatkowania estońskim
    CIT, lecz te dochody podlegają odrębnemu opodatkowaniu zgodnie z art. 22d ustawy o
    CIT. Sąd uznał, że literalna wykładnia przepisów nie pozwala na kwalifikację dochodów z
    kryptowalut jako dochodów objętych ryczałtem, co jednak nie skutkuje utratą prawa do tej
    formy opodatkowania.
    W świetle art. 28h ust. 1 ustawy o CIT, podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega
    opodatkowaniu według zasad ogólnych określonych w art. 19, 24b, 24ca i 24d. Jednakże,
    jak wyjaśnił Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 23 sierpnia 2024 r., przepis ten
    nie wyłącza stosowania art. 22d - przepisów szczególnych dotyczących opodatkowania
    zbycia walut wirtualnych. Dochody z kryptowalut należy zatem rozliczyć osobno,
    niezależnie od systemu ryczałtu.
    Zgodnie z powyższym, fakt osiągania dochodów z inwestycji w kryptowaluty nie podlega
    rozliczeniu w ramach CIT estońskiego, a przychody te nie mieszczą się w definicji
    przychodów pasywnych, co zostało jednoznacznie potwierdzone w aktualnych
    interpretacjach organów podatkowych. W związku z tym ich osiąganie nie wyklucza
    możliwości korzystania przez Wnioskodawcę z estońskiego CIT.
    Wobec powyższego, planowane inwestycje Wnioskodawcy w kryptowaluty, finansowane z
    nadwyżek kapitałowych, nie stanowią podstawy do utraty prawa do opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek.
    Należy wyraźnie podkreślić, że nawet gdyby przychody z inwestycji w kryptowaluty
    przekroczyły 50% ogółu przychodów Spółki, nie stanowi to podstawy do utraty prawa do
    estońskiego CIT, gdyż: po pierwsze, nie są to przychody pasywne w rozumieniu art. 28j
    ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT; po drugie, podlegają odrębnemu opodatkowaniu na podstawie
    art. 22d; po trzecie, nie wpływają na ocenę spełnienia warunków określonych w art. 28k
    ustawy o CIT.
    Praktyczne konsekwencje dla Wnioskodawcy
    W praktyce powyższe oznacza, że Wnioskodawca będzie: rozliczać podatek w formie
    estońskiego CIT od pozostałej działalności gospodarczej; płacić 19% podatek od
    rzeczywistych zysków z transakcji kryptowalutowych zgodnie z art. 22d ustawy o CIT;
    prowadzić oddzielną ewidencję dla transakcji kryptowalutowych; zachowywać prawo do
    estońskiego CIT niezależnie od skali inwestycji w kryptowaluty. Takie rozwiązanie jest
    zgodne z intencją ustawodawcy i zapewnia przejrzystość rozliczeń podatkowych.
    W świetle przywołanych argumentów Wnioskodawca zwraca się z prośbą o potwierdzenie,
    że przedstawione stanowisko i rozumienie treści przepisów prawa podatkowego jest
    prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia przyjęcia, że Spółka nie utraci prawa do
    opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w wyniku przeznaczenia wypracowanego
    zysku na zakup walut wirtualnych.
    Zgodnie z 4a pkt 22a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:

      22a) walucie wirtualnej - oznacza to walutę wirtualną w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt
      26 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu;
    W myśl art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu
    pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 644 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      26) walucie wirtualnej - rozumie się przez to cyfrowe odwzorowanie wartości, które
      nie jest:
      a) prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, zagraniczne banki
      centralne lub inne organy administracji publicznej,
      b) międzynarodową jednostką rozrachunkową ustanawianą przez organizację
      międzynarodową i akceptowaną przez poszczególne kraje należące do tej organizacji
      lub z nią współpracujące,
      c) pieniądzem elektronicznym w rozumieniu ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o
      usługach płatniczych,
      d) instrumentem finansowym w rozumieniu ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
      instrumentami finansowymi,
      e) wekslem lub czekiem
      - oraz jest wymienialne w obrocie gospodarczym na prawne środki płatnicze i
      akceptowane jako środek wymiany, a także może być elektronicznie przechowywane
      lub przeniesione albo może być przedmiotem handlu elektronicznego;
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. f ustawy o CIT:
      1. Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      6) przychody:
      f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
      majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą
      wirtualną.
    Natomiast w przypadku art. 7b ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku podatników prowadzących działalność, o której mowa w art. 2 ust. 1
      pkt 12 ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu,
      przychody wymienione w ust. 1 pkt 6 lit. f zalicza się do przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych.
    W odniesieniu do Państwa wątpliwości wskazać należy na treść art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy
    o CIT:
      1. Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, jeżeli spełnia łącznie następujące warunki:
      2) mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku
      podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i
      usług, pochodzi:
      a) z wierzytelności,
      b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
      c) z części odsetkowej raty leasingowej,
      d) z poręczeń i gwarancji,
      e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych
      praw,

      f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
      g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
      przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
      pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma;
    Natomiast w myśl art. 28l ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT:
      1. Podatnik opodatkowany ryczałtem traci prawo do tego opodatkowania z końcem:
      3) roku podatkowego, w którym podatnik nie spełnił któregokolwiek z warunków, o
      których mowa w art. 28j ust. 1 pkt 2 i 3;
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego Spółka jest opodatkowana ryczałtem od dochodów
    spółek. Przedmiotem działalności Spółki jest sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy
    sprzedaży wysyłkowej lub internet. Spółka planuje również reinwestowanie
    wypracowanych nadwyżek finansowych poprzez nabywanie walut wirtualnych, w
    szczególności Bitcoina. Działalność polegająca na obrocie kryptowalutami nie stanowi
    podstawowego ani dominującego przedmiotu działalności Spółki. Spółka uzyskuje
    przychody z innych, niezwiązanych z kryptowalutami obszarów działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, stwierdzić należy, że obrót kryptowalutami nie będzie pochodził
    z:
        wierzytelności,
        odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
        części odsetkowej raty leasingowej;
        poręczeń i gwarancji;
        praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych praw;
        zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych;
        transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
        przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
        pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.
    Tym samym, obrót kryptowalutami nie mieści się w katalogu przychodów wskazanych w
    art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT.
    Zatem, Spółka nie utraci prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek w
    wyniku przeznaczenia wypracowanego zysku na zakup walut wirtualnych.
    Powzięli Państwo również wątpliwość w zakresie przyjęcia, że przeznaczenie
    wypracowanego zysku na zakup walut wirtualnych nie będzie stanowiło dochodu z tytułu
    wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 28m ust. 1
    pkt 3 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy CIT:
      1. Opodatkowaniu ryczałtem podlega dochód odpowiadający:
      3) wysokości wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą (dochód z tytułu
      wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą);
    Przedmiotem opodatkowania w systemie ryczałtu jest zatem co do zasady efektywna
    dystrybucja zysku ze spółki kapitałowej do jej udziałowca/akcjonariusza, przy czym
    przepisy nie ograniczają się wyłącznie do opodatkowania dywidend, ale uwzględniają
    również inne formy dystrybucji.

    Dochody niezwiązane z działalnością gospodarczą mogą częściowo pokrywać się z
    dochodami stanowiącymi ukryte zyski. W przypadku jednak wydatków niezwiązanych z
    działalnością gospodarczą nie jest konieczne i wymagane badanie powiązań z podmiotem
    na rzecz którego dokonywana jest wypłata lub z którym dokonuje się transakcji.
    Z przepisów ustawy CIT nie wynika wprost jakiego rodzaju wydatki mogą być uznane za
    dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ustawodawca nie
    zdecydował się na sformułowanie w przepisie definicji ani nawet przykładowego katalogu
    tego rodzaju wydatków.
    Przepisy Rozdziału 6b ustawy CIT nie zawierają definicji legalnej wydatków niezwiązanych
    z działalnością gospodarczą. W związku z powyższym, aby ustalić jakie kategorie wydatków
    oraz kosztów mieszczą się w zakresie wydatków niezwiązanych z działalnością
    gospodarczą, należy odwołać się do znaczenia, jakie posiada niniejsze pojęcie w języku
    powszechnym. W tym aspekcie warto odnotować, że jedną z immanentnych cech
    działalności gospodarczej, która wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej
    zarobkowy charakter. Zatem za wydatki niezwiązane z działalnością gospodarczą możną
    uznać m.in. takie wydatki i koszty, które nie są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Ryczałt od dochodów spółek będący alternatywną formą opodatkowania dedykowaną
    podatnikom podatku CIT, nie posługuje się takimi pojęciami jak koszty uzyskania
    przychodów czy koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Podatnik
    opodatkowany ryczałtem od dochodów spółek dokonuje wyliczenia oraz zapłaty podatku
    w oparciu o przepisy Rozdziału 6b ustawy CIT.
    Wskazać należy, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów.
    Te same cele powinny realizować wydatki związane z działalnością gospodarczą. Należy
    bowiem zwrócić uwagę, że jedną z immanentnych cech działalności gospodarczej, która
    wyróżnia ją od innego rodzaju aktywności, jest jej zarobkowy charakter.
    Dochód z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą rozpoznawany jest
    dla celów opodatkowania ryczałtem niezależnie od tego czy podatnik dokona już zapłaty
    za usługę czy towar. Wszystkie dochody wymienione w art. 28m ust. 1 pkt 2, 3 i 6 ustawy
    CIT związane są bezpośrednio z zasadami sporządzania wyniku finansowego. W związku z
    powyższym, nawet jeśli podatnik nie dokona zapłaty za towar czy usługę, ale zaksięguje
    daną operację gospodarczą obciążającą wynik finansowy netto (m.in. zapisy księgowe na
    kontach zespołu 4, 5 i 7), to w takiej sytuacji dojdzie do powstania dochodu z tytułu
    wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą podatnika. Dochód z tego tytułu,
    zgodnie z art. 28n ust. 1 pkt 3 ustawy CIT ustala się w miesiącu wykonania danego
    świadczenia lub dokonania wypłaty lub wydatku. Indywidualny stan faktyczny i cechy
    określonego świadczenia i zachowania podatnika przesądzać będą o terminie powstania
    dochodu z tytułu wydatków niezwiązanych z działalnością gospodarczą.
    Wskazać również należy na treść powoływanego przez Państwa art. 22d ust. 1 i 2 ustawy o
    CIT zgodnie z którym:
      1. Od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia walut wirtualnych podatek
      dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
      2. Dochodem z odpłatnego zbycia walut wirtualnych jest osiągnięta w roku
      podatkowym różnica między sumą przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt
      6 lit. f, a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 15 ust. 11-13.
    Stosownie do art. 28h ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      1. Podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na zasadach
      określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d.

      2. Do podatnika opodatkowanego ryczałtem przepisy rozdziału 3a stosuje się
      odpowiednio, przy czym kwoty niezaliczane do kosztów uzyskania przychodów lub
      zaliczane do dochodów (przychodów) na podstawie art. 16o ust. 1, art. 16p ust. 1 i 2,
      art. 16q, art. 16r, art. 16t ust. 1 oraz art. 16u ust. 2 uznaje się za dochód z tytułu
      nieujawnionych operacji gospodarczych.
    Zauważyć należy, że podstawowe znaczenie ma treść art. 28h ust. 1 ustawy CIT. Przepis
    ten wskazuje, że podatnik opodatkowany ryczałtem nie podlega opodatkowaniu na
    zasadach określonych w art. 19, art. 24b, art. 24ca i art. 24d. Oznacza to, że pomimo
    spełnienia przez podatnika warunków wymaganych przez ustawodawcę co do zakresu
    podmiotowego, zawartych w rozdziale 6b oddział 2 ustawy o CIT nie wszystkie dochody
    osiągane przez takiego podatnika mogą podlegać opodatkowaniu ryczałtem. Podatnik
    opodatkowany w tej formie nie podlega, zgodnie z literalnym brzmieniem art. 28h ust. 1
    ustawy o CIT, opodatkowaniu: od dochodów ustalanych na zasadach ogólnych wg stawki
    19% lub 9% (art. 19), w zakresie tzw. przychodów z budynków opodatkowanych stawką
    0,035% (art. 24b), w zakresie przychodów podlegających podatkowi minimalnemu
    opodatkowanych stawką 10% (art. 24ca) oraz w zakresie dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej opodatkowanych stawką 5% (art. 24d).
    W katalogu zawartym w art. 28h ust. 1 ustawodawca nie wymienił art. 22d, który to
    przepis zawiera szczególne zasady opodatkowania dochodów uzyskanych z odpłatnego
    zbycia walut wirtualnych (stawka podatku, podstawa opodatkowania, zakaz łączenia
    dochodów z tego tytułu z innymi dochodami itd.). Tak więc, podatnik, który jest
    opodatkowany ryczałtem (spełnia warunki opodatkowania zawarte w rozdziale 6b oddział
    2 ustawy o CIT i wybrał tę formę opodatkowania), jeżeli osiąga dochody ze zbycia
    kryptowalut to w tym zakresie podlega opodatkowaniu na innych zasadach niż
    obowiązujące w przypadku ryczałtu, określonych szczegółowo w art. 22d ustawy o CIT.
    Wynika to z literalnej wykładni powołanych przepisów.
    Dla ustalenia podstawy opodatkowania w ryczałcie nie stosuje się innych przepisów
    ustawy o CIT regulujących analogiczne kwestie, tj. w zakresie ustalenia dochodu, podstawy
    opodatkowania, stawki podatkowej, a także podatku od przychodów z budynków czy
    podatku minimalnego, których rozliczenie jest bezpośrednio związane z podstawowymi
    (klasycznymi) zasadami rozliczania podatku CIT. Wynika to literalnego brzmienia przepisu
    art. 28h ustawy o CIT.
    Wyżej wymieniony przepis nie wyłącza jednak stosowania innych przepisów tej ustawy,
    regulujących odrębne obowiązki podatkowe, tj. w zakresie cen transferowych (rozdział 1a),
    dochodów z odpłatnego zbycia walut wirtualnych, dochodów z zagranicznej jednostki
    kontrolowanej, dochodów z niezrealizowanych zysków, czy w zakresie obowiązków
    płatnika i poboru podatku u źródła.
    Oznacza to, że przepisy regulujące te kwestie, znajdują zastosowanie również do
    podatników, którzy wybrali opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek.
    Z powyższego wynika, że wybór ryczałtowego opodatkowania od dochodów spółek tzw.
    estońskiego CIT wiąże się z wyłączeniem stosowania pewnych regulacji zawartych w
    ustawie CIT, niemniej dotyczy to tylko niektórych z nich. W przypadku regulacji
    dotyczących sprzedaży waluty wirtualnej mamy do czynienia z przepisami, które są nadal
    przepisami właściwymi dla spółek opodatkowanych ryczałtem. Co istotne żaden przepis
    nie daje podstaw do twierdzenia, że przepisy dot. opodatkowania dochodów osiąganych
    ze sprzedaży waluty wirtualnej nie są stosowane przez spółki opodatkowane tzw.
    estońskim CIT.
    Zatem nawet jeżeli Spółka dokonała wyboru takiej formy opodatkowania to nadal musi
    stosować przepisy dot. opodatkowania dochodów osiąganych z tyt. sprzedaży waluty
    wirtualnej. Z faktu, że w żadnym miejscu przepisy rozdziału 6b Ustawy CIT „Ryczałt od

    dochodów spółek”, nie odsyłają ani do przepisów art. 22d Ustawy CIT, nie można
    wysnuwać wniosku iż przepisy te nie obowiązują podatników opodatkowanych „estońskim
    CIT”.
    Jak wynika z wniosku Spółka opodatkowana ryczałtem od dochodów spółek prowadzi
    działalność w zakresie sprzedaży detalicznej prowadzonej przez domy sprzedaży
    wysyłkowej lub internet. Spółka planuje również reinwestowanie wypracowanych
    nadwyżek finansowych poprzez nabywanie walut wirtualnych, w szczególności Bitcoina.
    Inwestycje te mają charakter długoterminowy i ukierunkowane są na akumulację aktywów
    z perspektywy ich przyszłego wzrostu wartości. Działalność polegająca na obrocie
    kryptowalutami nie stanowi podstawowego ani dominującego przedmiotu działalności
    Spółki. Spółka uzyskuje przychody z innych, niezwiązanych z kryptowalutami obszarów
    działalności gospodarczej. Planowany zakup walut wirtualnych finansowany będzie
    wyłącznie z nadwyżek kapitałowych, które nie są przeznaczone na finansowanie bieżącej
    działalności gospodarczej Spółki. Inwestycje te nie będą miały wpływu na płynność
    finansową Spółki, ani nie będą stanowiły zagrożenia dla realizacji jej celów operacyjnych.
    W świetle wyżej wymienionych przepisów prawa podatkowego oraz przestawionego stanu
    faktycznego stwierdzić należy, że przeznaczenie wypracowanego zysku na zakup walut
    wirtualnych nie będzie stanowić wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą, o
    którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, bowiem wiążą się one z
    inwestowaniem środków finansowych w ramach działalności gospodarczej w celu
    uzyskiwania przychodu w przyszłości.
    Tym samym, stwierdzić należy, że Spółka opodatkowana w formie ryczałtu od dochodów
    spółek, który przeznacza wypracowany zysk na zakup walut wirtualnych, nie utraci prawa
    do opodatkowania w tej formie, a sam zakup walut wirtualnych nie będzie uznany za
    wydatek niezwiązany z działalnością gospodarczą, o którym mowa w art. 28m ust. 1 pkt 3
    ustawy o CIT.
    Powyższe wynika z faktu, że obrót kryptowalutami nie mieści się w katalogu przychodów
    wskazanych w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, dlatego Spółka nie utraci prawa do
    opodatkowania ryczałtem w myśl art. 28l ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT. Sam zakup nie będzie
    stanowił wydatku niezwiązanego z działalnością gospodarczą zgodnie z art. 28m ust. 1 pkt
    3 ustawy o CIT, bowiem wiąże się on z inwestowaniem środków finansowych w ramach
    działalności gospodarczej w celu uzyskiwania przychodu w przyszłości.
    Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroku
    sądu wskazać należy, że dotyczą one konkretnych spraw i konkretnych podatników
    osądzonych w określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich
    zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.