Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.720.2025.3.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust.
1 pkt 27 ustawy do świadczonych usług nauki gry w szachy,
zastosowania zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
Słowa kluczowe: korepetycje
limit-limit obrotu
nauczyciel
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi prywatnego nauczania
na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
ponadpodstawowym i wyższym świadczone przez
nauczycieli
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 27
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 14 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      - możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy do
        świadczonych usług nauki gry w szachy,
      - zastosowania zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 5 września 2025 r. (data
    wpływu 8 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca od 2019 roku prowadzi jednoosobową pozarolniczą działalność
    gospodarczą w charakterze usługodawcy, przy czym w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług nie ma statusu czynnego podatnika VAT.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca świadczy usługi prywatnego
    nauczania gry w szachy. Świadczenie usług nauczania odbywa się na podstawie umowy
    zawartej z opiekunem prawnym ucznia. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników
    /zleceniobiorców. Współpracuje jednak na podstawie zawartej umowy z podwykonawcami
    będącymi nauczycielami, którzy posiadają wykształcenie wyższe pedagogiczne, wyższe-
    licencjat, wyższe magisterskie, nauczycielskie oraz są instruktorami szachowymi Polskiego
    Związku Szachowego. Podwykonawcy świadczą usługi nauczania na rachunek i
    odpowiedzialność Wnioskodawcy oraz w jego imieniu.
    Nauka prowadzona jest w postaci lekcji indywidualnych i grupowych dla dzieci i młodzieży,
    lekcji prowadzonych w przedszkolach i szkołach. Nauczanie odbywa się w formie
    stacjonarnej oraz online. Zajęcia mają wyłącznie charakter edukacyjny, wspierają logiczne i
    strategiczne myślenie. Gra w szachy rozwija umiejętność matematyczną u uczniów,
    pomaga zrozumieć przestrzenne myślenie, planowanie. Każdy ruch wymaga obliczeń i
    analizy sytuacji na planszy. W podstawie programowej Ministerstwa Edukacji Narodowej z
    2017 roku szachy zostały uwzględnione jako element wspierający rozwój kompetencji
    matematycznych. Wnioskodawca nie posiada wykształcenia pedagogicznego, jednak
    ukończył kurs instruktora szachowego i posiada certyfikat wydany przez Polski Związek
    Szachowy oraz licencję sędziowską. Posiada również wieloletnie doświadczenie
    dydaktyczne i organizacyjne.
    Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 14 grudnia 2016 roku - Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i
    wychowania.
    Wnioskodawca ponadto świadczy usługi nauki gry w szachy w ramach zajęć
    organizowanych przez przedszkola i inne podmioty.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, iż świadczone przez Pana usługi nauczania gry w
    szachy nie mieszczą się w podstawie programowej kształcenia na poziomie szkolnym, lecz
    stanowią zajęcia dodatkowe, realizowane poza obowiązkowym programem nauczania.
    Mają one charakter edukacyjny i rozwijający, uzupełniając i wspierając proces kształcenia
    ogólnego poprzez rozwój kompetencji matematycznych, logicznych, społecznych i
    strategicznych uczniów.

    Świadczone przez Pana usługi w zakresie nauki gry w szachy obejmują przekazywanie
    wiedzy i kompetencji ogólnych, rozwój logicznego myślenia oraz kompetencji
    matematycznych i społecznych. Są one równoważne z przekazywaniem wiedzy i
    kompetencji z dziedzin powszechnych, takich jak matematyka czy nauki przyrodnicze, a
    także ich pogłębianiem i różnicowaniem w zależności od poziomu i rozwoju ucznia. Wielu
    uczniów bierze udział w turniejach odnosząc liczne sukcesy indywidualne oraz drużynowe
    reprezentując swoją szkołę/przedszkole.
    Świadczone przez Pana usługi nauczania gry w szachy w formie nauczania on-line nie
    stanowią usług elektronicznych w rozumieniu art. 2 pkt 26 ustawy o VAT. Usługi te mają
    charakter dydaktyczny i edukacyjny, a ich istotą jest bezpośrednie zaangażowanie
    nauczyciela prowadzącego zajęcia, a nie wyłącznie automatyczne świadczenie przy
    pomocy środków elektronicznych.
    Świadczone przez Pana usługi nauczania gry w szachy online nie są zautomatyzowane.
    Udział prowadzącego (nauczyciela) jest kluczowy i niezbędny w procesie świadczenia tych
    usług. Zajęcia mają charakter interaktywny - prowadzi je Pan osobiście, w czasie
    rzeczywistym, dostosowując tok nauki do poziomu i potrzeb ucznia. Usługi nie są
    prowadzone w formie wcześniejszych nagrań.
    Świadczenie usług wskazanych we wniosku jest możliwe bez wykorzystania technologii
    informatycznej.
    Nie jest możliwe nabycie Pana usług bez udziału nauczyciela biorącego aktywny udział w
    lekcji.
    W ramach prowadzonej przez Pana działalności nie wykonuje Pan czynności, o których
    mowa w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT (tj. czynności wyłączających możliwość korzystania
    ze zwolnienia podmiotowego z VAT).
    Łączna wartość sprzedaży (bez kwoty podatku VAT) w roku 2024 nie przekroczyła kwoty
    200 000 zł.
    Przewidywana przez Pana wartość sprzedaży za 2025 r. (bez kwoty podatku VAT) bardzo
    możliwe, że przekroczy kwotę 200 000 zł. Wysokość obrotu zależy od liczby uczniów,
    którzy zapiszą się na zajęcia w trakcie roku.
    Wnioskodawca świadczy usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym i
    szkolnym, świadczone przez nauczycieli. W ocenie Wnioskodawcy, zwolnienie z podatku
    VAT może obejmować nie tylko przedmioty należące do programu nauczania
    obowiązującego w placówkach oświatowych, ale również inne zajęcia prowadzone w celu
    poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów, o ile nie mają charakteru wyłącznie
    rekreacyjnego. Zastosowanie zwolnienia nie ogranicza się do zapewnienia nauki tylko na
    poziomie obowiązkowym świadczonej w nauczaniu instytucji publicznej. Zatem w ocenie
    Wnioskodawcy, uzasadnione jest skorzystanie ze zwolnienia zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 27
    ustawy o VAT.
    Pytania
      1. Czy Wnioskodawca prowadząc działalność polegającą na prywatnym nauczaniu gry
        w szachy w formie indywidualnej lub grupowej, stacjonarnie i online na podstawie
        umów zawartych z opiekunem prawnym uczniów będzie korzystał ze zwolnienia
        podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27?
      2. Czy w przypadku korzystania przez Wnioskodawcę ze zwolnienia na podstawie art.
        43 ust. 1 pkt 27 z tytułu świadczenia usług prywatnego nauczania gry w szachy,
        Wnioskodawca również będzie korzystał ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1
        ustawy o VAT z tytułu świadczenia usług nauki gry w szachy na rzecz podmiotów
        organizujących te nauki?
    Pana stanowisko w sprawie

    W przepisach o podatku od towarów i usług zwolnieniem objęto usługi prywatnego
    nauczania na poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym,
    świadczone przez nauczycieli (art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.). Dla objęcia określonych
    usług szkoleniowych zwolnieniem od podatku na podstawie tego przepisu, konieczne jest
    spełnienie dwóch przesłanek, tj.:
      1. muszą to być usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
        podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym;
      2. usługi te są świadczone przez nauczycieli.
    Działalność Wnioskodawcy spełnia przesłanki, które kwalifikują ją do usług wymienionych
    w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca świadczy usługi na własny rachunek i odpowiedzialność (tj. Wnioskodawca
    działa we własnym imieniu) na podstawie umów zawartych z opiekunami prawnymi
    uczniów.
    Nauka gry w szachy prowadzona jest w postaci lekcji w przedszkolach i szkołach, lekcji
    indywidualnych, lekcji grupowych, stacjonarnie oraz online. Usługi świadczone przez
    Wnioskodawcę obejmują materiał dydaktyczny i mają wyłącznie charakter edukacyjny. W
    ocenie Wnioskodawcy, prowadzona działalność spełnia przesłankę, która kwalifikuje ją do
    usług prywatnego nauczania.
    Wnioskodawca nie posiada wykształcenia pedagogicznego. Jest jednak instruktorem
    szachowym. Jego kwalifikacje zostały potwierdzone w drodze egzaminu, po okresie
    kształcenia na kursie zorganizowanym przez Polski Związek Szachowy. Posiada certyfikat i
    licencję sędziowską i instruktorską.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że pojęcie „nauczyciela” stosowane na potrzeby art. 43 ust. 1 pkt
    27 ustawy o VAT jest rozumieniem szerokim. Takie rozumienie przyjmują organy
    podatkowe i sądy administracyjne. Nie jest wymagane, aby osoba świadcząca usługi nauki
    gry w szachy posiadała status nauczyciela w rozumieniu Karty Nauczyciela, czy ukończone
    studia pedagogiczne. Warunkiem zastosowania zwolnienia nie jest formalny status
    nauczyciela, ale raczej funkcja, którą Wnioskodawca wykonuje i który działa na własny
    rachunek i odpowiedzialność, posiada i przekazuje wiedzę oraz umiejętności w danej
    dziedzinie, legitymuje się wiedzą i zdobytymi kwalifikacjami, istnieje ścisły związek
    pomiędzy posiadanymi kwalifikacjami a treścią nauczania.
    Wyjaśnić należy, że pojęcie „nauczyciela” zostało zaprezentowane w orzecznictwie sądów
    administracyjnych m.in. w wyrokach:
      - WSA we Wrocławiu z 24.01.2024r sygn. akt I SA/Wr 493/23,
      - WSA w Olsztynie z 04.01.2023 r sygn. akt I SA/OL 552/22,
      - WSA w Gdańsku z 02.08.2022 r. sygn. akt I SA/GD 289/22.
    Sąd w swojej argumentacji wskazał, że już samo skuteczne prowadzenie działalności przez
    dłuższy okres, w tym zakresie prowadzenia lekcji w przedszkolach i szkołach świadczy o
    tym, że osoba jest zdolna do pełnienia roli nauczyciela prywatnego w zakresie nauki gry w
    szkołach.
    Zatem w ocenie Wnioskodawcy, przesłanki 1 i 2 zostały spełnione i ma on prawo do
    skorzystania ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT.
    Na postawione w niniejszym wniosku drugie pytanie należy odpowiedzieć w sposób
    następujący:
    Usługi nauki gry w szachy świadczone dla podmiotów organizujących zajęcia szachowe nie
    korzystają ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT. Natomiast
    korzystają ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Jednocześnie zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy:
      Przez usługi elektroniczne rozumie się usługi świadczone drogą elektroniczną, o
      których mowa w art. 7 rozporządzenia 282/2011.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15
    marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23 marca 2011 str. 1
    ze zm.) – zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011:
      Do „usług świadczonych drogą elektroniczną”, o których mowa w dyrektywie 2006
      /112/WE, należą usługi świadczone za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej,
      których świadczenie – ze względu na ich charakter – jest zasadniczo
      zautomatyzowane i wymaga minimalnego udziału człowieka, a ich wykonanie bez
      wykorzystania technologii informacyjnej jest niemożliwe.
    Stosownie do ust. 2 ww. artykułu:
      Ust. 1 obejmuje w szczególności:
      a) ogólnie dostawy produktów w formie cyfrowej, łącznie z oprogramowaniem, jego
      modyfikacjami lub nowszymi wersjami;
      b) usługi umożliwiające lub wspomagające obecność przedsiębiorstw lub osób w
      sieci elektronicznej, takich jak witryna lub strona internetowa;
      c) usługi generowane automatycznie przez komputer i przesyłane poprzez Internet
      lub sieć elektroniczną w odpowiedzi na określone dane wprowadzone przez
      usługobiorcę;
      d) odpłatne przekazywanie prawa do wystawiania na aukcji towarów lub usług za
      pośrednictwem witryny internetowej działającej jako rynek online, na którym
      potencjalni kupujący przedstawiają swoje oferty przy wykorzystaniu automatycznych
      procedur oraz na którym strony są informowane o dokonaniu sprzedaży za pomocą
      poczty elektronicznej generowanej automatycznie przez komputer;
      e) pakiety usług internetowych oferujące dostęp do informacji, w których element
      telekomunikacyjny ma charakter pomocniczy i drugorzędny (to znaczy pakiety
      wykraczające poza oferowanie samego dostępu do Internetu i obejmujące inne

      elementy, takie jak strony, które umożliwiają dostęp do aktualnych wiadomości,
      informacji meteorologicznych lub turystycznych, gier, umożliwiają hosting witryn
      internetowych, dostęp do grup dyskusyjnych; itp.);
      f) usługi wyszczególnione w załączniku I.
    Natomiast z art. 7 ust. 3 rozporządzenia 282/2011 wynika, że:
      Ust. 1 nie ma zastosowania do:
      a) usług nadawczych;
      b) usług telekomunikacyjnych;
      c) towarów, w przypadku których zamawianie i obsługa zamówienia odbywają się
      elektronicznie;
      d) płyt CD-ROM, dyskietek i podobnych nośników fizycznych;
      e) materiałów drukowanych, takich jak książki, biuletyny, gazety lub czasopisma;
      f) płyt CD i kaset magnetofonowych;
      g) kaset wideo i płyt DVD;
      h) gier na płytach CD-ROM;
      i) usług świadczonych przez specjalistów, takich jak prawnicy i doradcy finansowi,
      którzy udzielają swym klientom porad za pomocą poczty elektronicznej;
      j) usług edukacyjnych, w ramach których treść kursu przekazywana jest przez
      nauczyciela za pomocą Internetu lub sieci elektronicznej (tzn. przez zdalne
      połączenie);
      k) usług fizycznych off-line naprawy sprzętu komputerowego;
      l) hurtowni danych off-line;
      m) usług reklamowych, w szczególności w gazetach, na plakatach i w telewizji;
      n) usług centrum wsparcia telefonicznego;
      o) usług edukacyjnych obejmujących wyłącznie kursy korespondencyjne, takie jak
      kursy za pośrednictwem poczty;
      p) konwencjonalnych usług aukcyjnych, przy których niezbędny jest bezpośredni
      udział, niezależnie od sposobu składania ofert;
      q) (uchylona)
      r) (uchylona)
      s) (uchylona)
      t) biletów wstępu na imprezy kulturalne, artystyczne, sportowe, naukowe,
      edukacyjne, rozrywkowe lub podobne, zarezerwowanych online;
      u) zakwaterowania, wynajmu samochodów, usług restauracyjnych, przewozu osób
      lub podobnych usług zarezerwowanych online.
    Z kolei w punkcie 5 załącznika I do rozporządzenia 282/2011 wymienione zostały
    następujące usługi, które zalicza się do usług świadczonych drogą elektroniczną:
      a) automatyczne nauczanie na odległość, którego funkcjonowanie wymaga użycia
      Internetu lub podobnej sieci elektronicznej, wymagające niewielkiego bądź
      niewymagające żadnego udziału człowieka, łącznie z klasami wirtualnymi, z
      wyjątkiem sytuacji, gdzie Internet lub podobna sieć elektroniczna wykorzystywana
      jest jako proste narzędzie służące komunikowaniu się nauczyciela z uczniem;
      b) ćwiczenia wypełniane przez ucznia on-line i sprawdzane automatycznie, bez
      udziału człowieka.
    W kontekście formy świadczenia usług, należy wskazać, że zgodnie z art. 98 ust. 2
    dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej Dyrektywą:
      Stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia
      usług, których kategorie są określone w załączniku III. Stawki obniżone nie mają
      zastosowania do usług świadczonych drogą elektroniczną, z wyjątkiem usług
      określonych w załączniku III pkt 6.

    Dyrektywa stanowi zatem, że do usług świadczonych drogą elektroniczną nie stosuje się
    stawek obniżonych. Przepisy ww. dyrektywy nie wprowadzają jednak expressis verbis
    ograniczenia stosowania zwolnienia w odniesieniu do kategorii usług zwolnionych,
    świadczonych drogą elektroniczną.
    Pojęcie usługi elektronicznej w rozumieniu przepisów ustawy odnosi się wyłącznie do
    formy świadczenia, a nie do jego treści. Stąd też identyfikacja danej czynności jako usługi
    elektronicznej (według nomenklatury unijnej: usługi świadczonej drogą elektroniczną), nie
    skutkuje zmianą kwalifikacji prawnej tej czynności dla potrzeb stosowania innych
    przepisów ustawy.
    Powyższe oznacza, że usługa nie traci statusu usługi zwolnionej tylko dlatego, że jest
    świadczona drogą elektroniczną. W konsekwencji, jeżeli określona usługa wymieniona w
    art. 43 ust. 1 ustawy będzie świadczona drogą elektroniczną, w odniesieniu do tej usługi
    zastosowanie znajdzie zwolnienie od podatku od towarów i usług.
    W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla
    niektórych czynności zwolnienie od podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi prywatnego nauczania na poziomie przedszkolnym,
      podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym, świadczone przez nauczycieli.
    Powyższy przepis jest odzwierciedleniem regulacji art. 132 ust. 1 lit. j) Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      j) nauczanie prywatne przez nauczycieli, obejmujące kształcenie powszechne lub
      wyższe.
    Z regulacji art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest
    nie tylko spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju
    świadczonych usług, tj. usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji,
    ale także przesłanki podmiotowej, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być
    nauczycielem. Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie
    nie ma zastosowania. Zwolnione od podatku jest nauczanie prywatne przez nauczycieli,
    obejmujące kształcenie powszechne lub wyższe.
    Prywatne nauczanie obejmuje czynności wykonywane przez nauczycieli na ich własny
    rachunek i odpowiedzialność (tj. nauczyciel działa we własnym imieniu).
    Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia bezpośredniej relacji umownej
    między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być bowiem umowa zawarta przez
    nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Przykładem takiej usługi jest udzielanie
    korepetycji. Bez znaczenia w tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny
    uczeń czy też jednocześnie większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele
    świadczący usługi nauczania są zatrudnieni przez inny podmiot, to nie łączy ich
    bezpośrednia relacja umowna z uczniami, lecz z podmiotem zatrudniającym.
    Przywołany wyżej przepis umożliwia nauczycielom zwolnienie od podatku świadczonych
    przez nich usług nauczania prywatnego na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym. Zwolnienie to odnosi się zatem do usług nauczania, które
    obejmuje materiał dydaktyczny realizowany przez szkoły lub uczelnie wyższe. Musi istnieć
    tu zatem zgodność realizowanego w ramach prywatnego nauczania materiału z
    materiałem przewidzianym w programie nauczania w wymienionych placówkach
    oświatowych.

    Powyższe stanowisko potwierdza analiza orzeczeń TSUE. W zapadłym rozstrzygnięciu
    C#473/08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz, Trybunał stwierdził, że nauczyciele
    świadczący usługi w ramach kursów organizowanych przez podmiot trzeci nie mogą
    zostać uznani za osoby nauczające „prywatnie” w rozumieniu art. 13 część A ust. 1 lit. j VI
    Dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. j Dyrektywy 2006/112/WE). W wyroku tym wskazano
    także, że:
      „Thomas Eulitz działał jako nauczyciel w ramach kursu szkoleniowego
      proponowanego przez podmiot trzeci – EIPOS. W świetle ustaleń sądu krajowego
      podmiot ten – a nie Thomas Eulitz – pełnił obowiązki instytucji szkoleniowej, w
      ramach której ten ostatni nauczał oraz świadczył usługi szkoleniowe uczestnikom
      rzeczonych kursów” (pkt 52).
    Z kolei w wyroku TSUE z 14 czerwca 2007 r. C-445/05 w sprawie Werner Haderer, Trybunał
    wskazał, że:
      „28. Ponadto, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 13
      część A ust. 1 lit. j) szóstej dyrektywy, nie wystarcza, aby lekcje obejmowały
      nauczanie na poziomie szkolnym lub uniwersyteckim; poza tym musi być to
      „nauczanie prywatne przez nauczycieli”.
      29. Aczkolwiek z akt postępowania przed sądem krajowym wynika, że W. Haderer
      udziela lekcji jako nauczyciel, co nie zostało zakwestionowane ani przez państwa
      członkowskie, ani przez Komisję w uwagach przedstawionych na podstawie art. 23
      statutu Trybunału Sprawiedliwości, to jednak pojawia się pytanie, czy lekcje te są
      udzielane „prywatnie”.
      30. To ostatnie określenie umożliwia odróżnienie usług świadczonych przez
      podmioty wymienione w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy od usług
      wymienionych w tym samym ust. 1 pod lit. j), które są wykonywane przez nauczycieli
      na ich własny rachunek i na ich własną odpowiedzialność.
      31. Do tych ostatnich usług można zaliczyć na przykład kursy indywidualne, w
      którym to przypadku zasadniczo istnieje związek pomiędzy treścią danej lekcji a
      kwalifikacjami nauczającego. W tym zakresie brzmienie art. 13 część A ust. 1 szóstej
      dyrektywy w żaden sposób nie sprzeciwia się temu, aby lekcje udzielane na rzecz
      większej liczby osób jednocześnie były objęte zwolnieniem ustanowionym w tym
      przepisie.”
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE, zajętym w wyroku C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w
    sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności wykonywane przez
    nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy tym znaczenia
    okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi/słuchaczowi, czy też
    jednocześnie większej liczbie osób. W orzeczeniu tym Trybunał nadmienił, że pojęcie
    „edukacja szkolna i uniwersytecka” nie obejmuje jedynie nauczania, które kończy się
    egzaminem w celu uzyskania danych kwalifikacji lub które umożliwia uzyskanie
    określonego wykształcenia, lecz obejmuje także inną działalność, w ramach której
    prowadzi się nauczanie w celu poszerzania wiedzy i umiejętności uczniów lub studentów,
    pod warunkiem, że działalność ta nie będzie miała charakteru wyłącznie rekreacyjnego.
    Jednocześnie, zdaniem Trybunału, przyjęcie szczególnie ścisłej wykładni pojęcia „edukacji
    szkolnej i uniwersyteckiej” groziłoby powstaniem rozbieżności w stosowaniu systemu
    podatku VAT w państwach członkowskich, z tego powodu, że systemy nauczania w
    każdym państwie członkowskim są zorganizowane w różny sposób.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy nauczanie gry w szachy w formie indywidualnej
    lub grupowej, stacjonarnie i online spełnia kryteria uprawniające do zastosowania
    zwolnienia przedmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    W odniesieniu do Pana wątpliwości w pierwszej kolejności ustalenia wymaga, czy
    oferowane przez Pana kursy online w ww. zakresie stanowią usługi elektroniczne.

    Analiza przedstawionego przez Pana opisu sprawy oraz definicji usług elektronicznych
    zawartej w rozporządzeniu 282/2011 pozwala na stwierdzenie, że oferowane przez Pana
    nauczanie gry w szachy nie stanowi usług elektronicznych w rozumieniu art. 7 ust. 1
    rozporządzenia 282/2011. W analizowanym przypadku nie można uznać, że świadczenie
    usług będzie zasadniczo zautomatyzowane a udział człowieka w świadczeniu tych usług
    będzie minimalny. Jak wskazał Pan we wniosku, świadczone przez Pana usługi nauczania
    gry w szachy online nie są zautomatyzowane. Udział prowadzącego (nauczyciela) jest
    kluczowy i niezbędny w procesie świadczenia tych usług. Zajęcia mają charakter
    interaktywny - prowadzi je Pan osobiście, w czasie rzeczywistym, dostosowując tok nauki
    do poziomu i potrzeb ucznia. Usługi nie są prowadzone w formie wcześniejszych nagrań.
    Tym samym stwierdzenia wymaga, że usługi polegające na nauczaniu online gry w szachy
    w formie indywidualnej lub grupowej, nie spełniają przesłanek wskazanych w art. 7 ust. 1
    rozporządzenia 282/2011.
    W dalszej kolejności przeanalizowania wymaga czy świadczone przez Pana usługi
    nauczania gry w szachy w formie indywidualnej lub grupowej, stacjonarnie i online
    spełniają warunki zwolnienia od podatku od towarów i usług, określone w art. 43 ust. 1
    pkt 27 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jak wskazałem wyżej, warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, jest spełnienie łącznie dwóch
    przesłanek:
      przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
      usług prywatnego nauczania na odpowiednim poziomie edukacji oraz
      przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
      być nauczycielem.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    W odniesieniu do przesłanki podmiotowej, zauważenia wymaga, że pod pojęciem
    nauczyciela należy rozumieć osobę, która posiada i przekazuje wiedzę i umiejętności,
    przy czym nie musi to być nauczyciel w rozumieniu ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. -
    Karta Nauczyciela. Może to być zatem osoba, która posiada wykształcenie kierunkowe
    (np. ukończone studia wyższe), jak również osoba posiadająca wiedzę i kwalifikacje
    nabyte w inny sposób. Przykładowo może to być osoba, która ukończyła zorganizowany
    przez (...) kurs instruktora szachowego, posiada odpowiednią wiedzę, kwalifikacje,
    doświadczenie. Zauważyć bowiem należy, że system oświaty w pewnych dziedzinach
    nie przewiduje odrębnego kształcenia kierunkowego, zatem gdy dana osoba zdobyła
    wiedzę np. w ramach kursu, to też zasadne jest przyjęcie, że posiada wiedzę i
    kwalifikacje pozwalające pełnić rolę nauczyciela.
    Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w powołanych wyrokach TSUE: C-473
    /08 z 28 stycznia 2010 r. w sprawie Eulitz oraz C-445/05 z 14 czerwca 2007 r. w sprawie
    Werner Haderer. Z wyroków tych wynika, że nie należy dokonywać rozróżnienia dla
    celów podatku VAT pomiędzy nauczaniem uczniów lub studentów w ramach nauczania
    szkolnego lub uniwersyteckiego i nauczania osób posiadających już dyplom szkolny lub
    uniwersytecki, które na podstawie tego dyplomu kontynuują naukę zawodu. Podobnie
    jest w przypadku nauczania obejmującego tę edukację. Tym samym posiadanie przez
    nauczyciela wiedzy i kwalifikacji pozwalających na pełnienie roli nauczyciela gwarantuje
    jakość świadczonych przez niego usług, które mają umożliwiać uzyskanie określonego
    wykształcenia w celu wykonywania danego zawodu.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, wykształcenie to zasób wiedzy określony
    programem danej szkoły, jednocześnie, np. wykształcenie podstawowe, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole podstawowej i gimnazjum, wykształcenie średnie,

    to zasób wiedzy zdobytej przez kogoś w szkole średniej, wykształcenie wyższe, to zasób
    wiedzy zdobytej przez kogoś w wyższej uczelni. Musi zatem istnieć związek pomiędzy
    treścią przekazywaną na lekcji, a posiadanymi kwalifikacjami nauczającego.
    Innymi słowy przesłanka podmiotowa nie odwołuje się bezpośrednio do kwestii wiedzy
    osoby uczącej (tą zdobywa się bowiem niezależnie od charakteru, w jakim dana osoba
    ją zdobywa – uczy się) lecz wprost do określonego miejsca w schemacie tego uczenia, tj.
    do posiadania kwalifikacji w działaniu jako „nauczyciel”.
    Biorąc powyższe informacje pod uwagę stwierdzenia wymaga, że posiada Pan wiedzę i
    kwalifikacje z zakresu nauki gry w szachy - ukończył Pan kurs instruktora szachowego i
    posiada certyfikat wydany przez Polski Związek Szachowy oraz licencję sędziowską.
    Posiada Pan również wieloletnie doświadczenie dydaktyczne i organizacyjne – tym
    samym w odniesieniu do świadczonych przez Pana osobiście usług nauki gry w szachy,
    została spełniona przesłanka podmiotowa.
    Jednocześnie w opisie sprawy wskazał Pan, iż współpracuje również na podstawie
    zawartej umowy z podwykonawcami będącymi nauczycielami, którzy posiadają
    wykształcenie wyższe pedagogiczne, wyższe-licencjat, wyższe magisterskie,
    nauczycielskie oraz są instruktorami szachowymi Polskiego Związku Szachowego.
    Podwykonawcy świadczą usługi nauczania na Pana rachunek i odpowiedzialność oraz w
    Pana imieniu.
    Odnosząc się do wskazanych przez Pana okoliczności, podkreślenia wymaga, że przy
    uwzględnieniu orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, należy rozstrzygnąć, czy
    można będzie uznać usługi nauki gry w szachy świadczone przez podwykonawców za
    nauczanie prywatne.
    Zgodnie ze stanowiskiem TSUE zajętym w powołanym wyżej wyroku C-445/05 z 14
    czerwca 2007 r. w sprawie Werner Haderer, nauczanie prywatne obejmuje czynności
    wykonywane przez nauczycieli na ich własny rachunek i odpowiedzialność. Nie ma przy
    tym znaczenia okoliczność, czy usługa jest świadczona indywidualnemu uczniowi
    /słuchaczowi, czy też jednocześnie większej liczbie osób.
    W świetle powyższego, zwolnienie od podatku VAT przysługuje w sytuacji, w której
    nauczyciel prowadzi działalność edukacyjną na własny rachunek i odpowiedzialność (tj.
    działa we własnym imieniu). Prywatny charakter nauczania nie zależy od istnienia
    bezpośredniej relacji umownej między uczącym a uczniem (bądź uczniami), może to być
    bowiem umowa zawarta przez nauczającego, np. z rodzicami uczniów. Bez znaczenia w
    tej sytuacji pozostaje, czy odbiorcą usługi jest indywidualny uczeń czy też jednocześnie
    większa liczba osób. W przypadku jednak, gdy nauczyciele świadczący usługi nauki gry
    w szachy będą świadczyć usługi nauczania – jak Pan wskazał - na Pana rachunek i
    odpowiedzialność oraz w Pana imieniu, to nie będzie łączyć ich bezpośrednia relacja
    umowna z uczniami, lecz z Panem. Osoby te będą działać w charakterze podwykonawcy
    świadczonych przez Pana usług, nie będą wykonywać natomiast tych czynności
    bezpośrednio na rzecz osób będących ich adresatami.
    Zatem, w sytuacji kiedy usługi nauczania gry w szachy będą wykonywane przez osoby
    współpracujące z Panem, które nie będą świadczyć tych usług na własny rachunek, to
    będą oni związani umową z Panem, a nie bezpośrednio z uczniami.
    Tym samym, świadczone przez współpracujących z Panem podwykonawców usługi w
    postaci nauki gry w szachy nie wypełniają definicji nauczania prywatnego i w
    konsekwencji do tych usług nie zostanie spełniona przesłanka podmiotowa.
    Następnie należy przeanalizować spełnienie przesłanki o charakterze przedmiotowym,
    dotyczącej rodzaju świadczonych usług.
    System kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych przewiduje nauczanie gry w
    szachy w ramach edukacji wczesnoszkolnej w zakresie edukacji matematycznej
    (załącznik nr 2 do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 lutego 2017 r.

    w sprawie podstawy programowej wychowania przedszkolnego oraz podstawy
    programowej kształcenia ogólnego dla szkoły podstawowej, w tym dla uczniów z
    niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym,
    kształcenia ogólnego dla branżowej szkoły I stopnia, kształcenia ogólnego dla szkoły
    specjalnej przysposabiającej do pracy oraz kształcenia ogólnego dla szkoły policealnej
    (Dz. U. z 2017 r. poz. 356, ze zm.).
    Przy czym zgodnie z art. 4 pkt 24 ustawy z 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1043 ze zm.):
      ilekroć w dalszych przepisach jest mowa bez bliższego określenia o podstawie
      programowej wychowania przedszkolnego lub podstawie programowej kształcenia
      ogólnego - należy przez to rozumieć obowiązkowe zestawy celów kształcenia i treści
      nauczania, w tym umiejętności, opisane w formie ogólnych i szczegółowych
      wymagań dotyczących wiedzy i umiejętności, które powinien posiadać uczeń po
      zakończeniu określonego etapu edukacyjnego, oraz zadania wychowawczo-
      profilaktyczne szkoły, uwzględniane odpowiednio w programach wychowania
      przedszkolnego, programach nauczania i podczas realizacji zajęć z wychowawcą oraz
      umożliwiające ustalenie kryteriów ocen szkolnych i wymagań egzaminacyjnych, a
      także warunki i sposób realizacji tych podstaw programowych
    Podkreślenia również wymaga, że zgodnie z art. 109 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a i b) ustawy -
    Prawo oświatowe:
      Podstawowymi formami działalności dydaktyczno-wychowawczej szkoły są:
      1) obowiązkowe zajęcia edukacyjne, do których zalicza się zajęcia edukacyjne z
      zakresu kształcenia ogólnego i z zakresu kształcenia w zawodzie, o których mowa w
      przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1 pkt 3, w tym praktyczną naukę
      zawodu, a w przypadku szkół artystycznych - zajęcia edukacyjne artystyczne, o
      których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 47 ust. 1a;
      2) dodatkowe zajęcia edukacyjne, do których zalicza się:
      a) zajęcia z języka obcego nowożytnego innego niż język obcy nowożytny nauczany w
      ramach obowiązkowych zajęć edukacyjnych, o których mowa w pkt 1,
      b) zajęcia, dla których nie została ustalona podstawa programowa, lecz program
      nauczania tych zajęć został włączony do szkolnego zestawu programów nauczania;
    W świetle ww. katalogu form działalności dydaktyczno-wychowawczej szkoły, nauka gry
    w szachy należy do zajęć określonych w art. 109 ust. 1 pkt 2 lit. b Prawa oświatowego.
    Jak zaś wskazał Trybunał w powołanym już wyżej wyroku w sprawie C-445/05,
    zwolnienie może obejmować nie tylko przedmioty należące do podstawowego kursu
    nauczania według programu obowiązującego w szkołach określonego rodzaju, ale
    również inne zajęcia, o ile nie mają one charakteru wyłącznie rekreacyjnego. Czynności,
    które nie mają charakteru zwykłej działalności rekreacyjnej, mogą być objęte
    analizowanym pojęciem pod warunkiem, że nauczanie odbywa się w szkołach lub na
    uniwersytetach.
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że świadczone w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej kursy szachowe nie mają charakteru kształcenia
    powszechnego, a są nauczaniem specjalistycznym świadczonym w sposób doraźny,
    który jest równoważny z przekazywaniem wiedzy i kompetencji dotyczących
    obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania oraz rozwoju. W
    efekcie wykonywanych przez Pana usług, kursanci będą nabywać wiedzę oraz
    doskonalić umiejętności w zakresie gry w szachy. W świetle ww. orzeczenia TSUE C-373
    /19, takich usług nie można uznać za usługi obejmujące kształcenie powszechne – na
    poziomie przedszkolnym, podstawowym, ponadpodstawowym i wyższym.
    Tym samym, biorąc pod uwagę orzeczenie TSUE C-373/19 oraz okoliczności
    analizowanej sprawy należy uznać, że świadczone przez Pana oraz przez
    współpracujących z Panem podwykonawców usługi nauki gry w szachy nie są usługami

    obejmującymi kształcenie powszechne na poziomie przedszkolnym, podstawowym,
    ponadpodstawowym i wyższym.
    Nauczanie to nie ma w świetle ww. orzeczenia TSUE, charakteru kształcenia
    powszechnego ani wyższego, gdyż nie wiąże się z przekazywaniem wiedzy i kompetencji
    dotyczących obszernego i zróżnicowanego zespołu dziedzin, a także ich pogłębiania
    oraz rozwoju.
    Tym samym nie zostanie spełniona przesłanka przedmiotowa do zastosowania
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy, gdyż wbrew Pana opinii usługi
    będące przedmiotem wniosku nie obejmują materiału dydaktycznego realizowanego
    przez przedszkola, szkoły lub uczelnie wyższe. Jak wskazano powyżej, nauka gry w
    szachy nie należy do podstawowego kursu nauczania, ale do grupy innych zajęć
    dodatkowych w systemie kształcenia ogólnego w szkołach podstawowych, średnich i
    wyższych.
    W konsekwencji, dla świadczonych przez Pana oraz przez współpracujących z Panem
    podwykonawców usług w postaci nauki gry w szachy na podstawie umów zawartych z
    opiekunem prawnym uczniów nie ma możliwości zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy do świadczonych usług nauki gry w szachy uznałem
    za nieprawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą także kwestii, możliwości korzystania ze zwolnienia na
    podstawie art. 113 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość
      sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000
      zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.
    W myśl art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych
      - jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych.
    Stosownie do art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Z kolei zgodnie z art. 113 ust. 11 ustawy:
      Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z
      tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w
      którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie
      skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.
    Na podstawie art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,

      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
      podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,
      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
      podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
      podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
      pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
      zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
      fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby
      środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
      hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
      sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.
    Z powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego wynika, że obliczając limit sprzedaży
    uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, po
    przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku, zgodnie z art. 113
    ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod uwagę m.in. odpłatnej dostawy towarów i
    odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy.
    We wniosku wskazał Pan, że działalność gospodarczą prowadzi Pan od 2019 r. Świadczy
    Pan usługi prywatnego nauczania gry w szachy na podstawie umowy zawartej z
    opiekunem prawnym ucznia. Ponadto świadczy Pan usługi nauki gry w szachy w ramach
    zajęć organizowanych przez przedszkola i inne podmioty na rzecz podmiotów
    organizujących te nauki.
    Jak wskazałem powyżej, świadczone przez Pana usługi prywatnego nauczania nie będą
    korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Jednocześnie poza usługami prywatnego nauczania gry w szachy na podstawie umowy
    zawartej z opiekunem prawnym ucznia, świadczy Pan usługi nauki gry w szachy na
    rzecz podmiotów organizujących te nauki. Analiza niniejszych okoliczności sprawy oraz
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE, prowadzi do wniosku, że w tej sytuacji nie
    wystąpi bezpośrednia relacja umowna z dziećmi uczestniczącymi w zajęciach lub z ich
    rodzicami/opiekunami bądź z uczestnikami tych zajęć, co warunkuje możliwość uznania
    ww. świadczeń za nauczanie prywatne. Wykonując usługę nauczania, będzie Pan
    związany porozumieniem z Usługobiorcą - przedszkolami i innymi podmiotami, a nie
    bezpośrednio z dziećmi lub z ich rodzicami/opiekunami, bądź uczestnikami zajęć.

    Tym samym, świadczone usługi w postaci nauki gry w szachy na rzecz podmiotów
    organizujących te nauki nie wypełniają definicji nauczania prywatnego i również nie
    mogą korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Wskazał Pan również we wniosku, że w ramach prowadzonej przez Pana działalności nie
    wykonuje Pan czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13 ustawy. Łączna wartość
    sprzedaży (bez kwoty podatku VAT) w roku 2024 nie przekroczyła kwoty 200 000 zł.
    Przewidywana przez Pana wartość sprzedaży za 2025 r. (bez kwoty podatku VAT) bardzo
    możliwe, że przekroczy kwotę 200 000 zł. Wysokość obrotu zależy od liczby uczniów,
    którzy zapiszą się na zajęcia w trakcie roku.
    Podkreślenia wymaga, że obliczając limit sprzedaży, uprawniający Pana do zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, powinien Pan uwzględniać w nim wartości
    świadczonych usług zarówno w ramach zajęć organizowanych przez przedszkola i inne
    podmioty, jak również usługi w ramach prywatnego nauczania gry w szachy na podstawie
    umowy zawartej z opiekunem prawnym ucznia, bowiem usługi te nie korzystają ze
    zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy.
    Wówczas w odniesieniu do świadczonych przez Pana usług, będzie mógł Pan korzystać w
    tym zakresie ze zwolnienia od podatku VAT, na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy, do
    momentu przekroczenia limitu obrotów wskazanych w tym przepisie.
    Tym samym, oceniając całościowo Pana stanowisko, w którym wskazał Pan, że tylko usługi
    nauki gry w szachy świadczone dla podmiotów organizujących zajęcia szachowe korzystają
    ze zwolnienia podmiotowego określonego w art. 113 ust. 1 ustawy, należało uznać je za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.