Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.502.2025.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT w ramach inwestycji.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
energia-źródło energii-odnawialne źródło energii (OZE)
odliczenia-odliczenie częściowe
źródło-źródło odnawialne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Organy władzy publicznej
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia czy:
    - czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek objęty
      inwestycją pn. „(...)”, stanowią czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    - Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn.
      „(...)” w zakresie adaptacji Budynku oraz montażu instalacji OZE na Budynku.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 7 sierpnia 2025 r. (wpływ 7 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) (dalej: „Gmina”, „JST” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku VAT.

    Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego jest odpowiedzialna za realizację zadań
    własnych określonych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465
    ze zm.; dalej: „ustawa o samorządzie gminnym”). Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 5, 6, 8 i 15
    ustawy o samorządzie gminnym, do zadań własnych Gminy należą m.in. sprawy w
    zakresie ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, edukacji publicznej, pomocy
    społecznej, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz
    obiektów administracyjnych.
    Gmina realizuje inwestycję pn. „(...)” (dalej: „Inwestycja”, „Zadanie”, „Projekt”, „X”).
    Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze środków własnych Gminy, jak również ze
    środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie z
    (...). Obecnie jednostką odpowiedzialną za realizację Projektu, a następnie za zarządzanie
    powstałą w ramach Zadania infrastrukturą będzie Urząd Gminy w (...) (dalej: „Urząd”).
    Głównym celem Inwestycji jest włączenie społeczno-gospodarcze grup społeczności
    marginalizowanych, gospodarstw domowych o niskich dochodach oraz grup w
    niekorzystnej sytuacji, w tym osób o szczególnych potrzebach na terenie Gminy, poprzez
    utworzenie X.
    Cele szczegółowe Projektu to: ograniczenie skali negatywnych zjawisk i procesów
    zdiagnozowanych na terenie Gminy, w tym w szczególności wykluczenia społecznego osób
    starszych, osób z niepełnosprawnościami, osób ubogich; zapobieganie zjawisku
    marginalizacji i poczucia osamotnienia poprzez szeroko rozumianą integrację społeczną;
    wzrost poziomu aktywności i integracji mieszkańców Gminy; poprawa samopoczucia i
    jakości życia osób dotkniętych marginalizacją; ograniczenie negatywnych skutków
    niekorzystnych trendów demograficznych, w tym starzenia się społeczeństwa; promocja
    zdrowego, aktywnego stylu życia ukierunkowana na jak najdłuższe zachowanie
    sprawności fizycznej, w szczególności przez seniorów; budowanie nowej jakości form
    pomocy osobom zagrożonym wykluczeniem społecznym i wykluczonym; odciążenie osób
    w wieku produkcyjnym w opiece nad osobami starszymi i osobami z
    niepełnosprawnościami – stworzenie warunków do rozwoju zawodowego i wzrostu
    gospodarczego Gminy; poprawa jakości środowiska naturalnego.
    Natomiast zadaniem X będzie prowadzenie reintegracji w kilku wymiarach a mianowicie:
    1. Wymiar społeczno-interpersonalny, rozumiany jako odbudowanie zniszczonych więzi,
      kształtowanie postaw aktywnych i współpracujących.
    2. Wymiar kulturowy, rozumiany jako powrót do norm społecznie sankcjonowanych i
      uznaniowych jako korzystne z punktu widzenia indywidualnej osoby, rodziny czy grupy
      wspólnotowej.
    3. Wymiar duchowo-moralny oraz psychologiczny rozumiany jako odbudowywanie i
      dążenie do stosowania trwałego systemu wartości, zasad i reguł w codziennym życiu,
      rozwijaniu osobistych aspiracji, wyznaczenie sobie kierunków i celów życiowych.
    4. Wymiar zawodowy, rozumiany jako przywracanie, nabywanie oraz poszukiwanie
      wyższych kwalifikacji zawodowych, aspirowanie do podnoszenia umiejętności
      zawodowych, poszukiwanie stałego zatrudnienia.
    5. Wymiar obywatelski, rozumiany jako utożsamianie się z postawami współpracy i
      współodpowiedzialności wobec współmieszkańców danego lokalnego obszaru.
    W związku z realizacją Inwestycji, Gmina ponosi/będzie ponosiła wydatki, w szczególności
    na:
    • adaptację budynku gminnego wraz z instalacjami i przyłączami,
    • zagospodarowanie terenu,
    • wyposażenie wewnętrzne budynku,
    • windę

      (dalej łącznie: „Budynek”),
    • montaż instalacji fotowoltaicznej na Budynku (dalej: „Instalacja OZE”).
    Budynek nie będzie wykorzystywany w żaden odpłatny sposób, w szczególności JST nie
    planuje dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni
    znajdujących się w przedmiotowym Budynku. Również Instalacja OZE nie będzie
    wykorzystywana w taki sposób (nie będzie ona przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu).
    W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów w przedmiotowym
    zakresie.
    Gmina poniosła/będzie ponosiła wydatki na realizację Inwestycji, które są/będą
    dokumentowane wystawionymi na Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    Jednocześnie, JST posiada/będzie posiadała obiektywną możliwość wyodrębnienia
    wydatków przypadających wyłącznie na montaż Instalacji OZE na Budynku.
    Doprecyzowanie opisu sprawy (pismem z 7 sierpnia 2025 r.)
    1. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w związku z montażem instalacji fotowoltaicznej są
      /będą Państwo prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy
      z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361
      ze zm.)?”
      wskazali Państwo:
      W związku z realizacją Inwestycji w części dotyczącej instalacji fotowoltaicznej
      montowanej na budynku X, Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w
      rozumieniu art. 2 pkt 27a ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach
      energii (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.; dalej: „ustawa o odnawialnych źródłach
      energii”).
    2. W odpowiedzi na pytanie: „Czy instalacja fotowoltaiczna objęta zakresem wniosku jest
      /będzie stanowiła mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii?”
      wskazali Państwo:
      Gmina pragnie wskazać, że instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła
      mikroinstalację w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    3. W odpowiedzi na pytanie: „Czy została/zostanie zawarta przez Państwa umowa z
      przedsiębiorstwem energetycznym? Jeżeli tak, to proszę wskazać:
      a) jakie zasady zostały/zostaną określone do rozliczenia wyprodukowanej z instalacji
        fotowoltaicznej energii elektrycznej?
      b) czy ww. umowa przewiduje/będzie przewidywała wynagrodzenie dla Państwa w
        związku z wyprodukowaną energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej?”
      wskazali Państwo:
      Gmina wskazuje, że na chwilę obecną umowa z przedsiębiorstwem energetycznym
      nie została jeszcze zawarta. Natomiast, Gmina zamierza zawrzeć przedmiotową
      umowę w przyszłości tj. po zakończeniu realizacji Inwestycji. W konsekwencji,
      obecnie Gmina nie jest w stanie precyzyjnie wskazać zasad rozliczenia
      wyprodukowanej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej.
        a) W umowie, którą Gmina zamierza zawrzeć z przedsiębiorstwem energetycznym,
          potencjalnie zostaną zawarte zapisy w zakresie zasad rozliczania
          wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej zgodnie z
          ustawą o odnawialnych źródłach energii, w zakresie rozliczania w modelu net-
          billing.

      Model ten przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia
      elektryczna będzie zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na
      indywidualnym koncie Gminy i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie)
      zapłacie przez Gminę na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie
      rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu przez przedmiotowy obiekt.
      Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii rozliczenia, o
      którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do prosumenta energii odnawialnej -
      dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie
      wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
      elektrycznej w punkcie poboru energii prosumenta energii odnawialnej.
      Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o odnawialnych źródłach energii sprzedawca, o
      którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa w ust. 1a pkt 2,
      na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z ust. 2a-2d, w
      zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b, oraz
      wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony w
      art. 4c ust. 3.
      Zgodnie z art. 4b ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, w przypadku gdy
      prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
      prosument wirtualny energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w
      odnawialnym źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej od 1 lipca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o której mowa
      w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego i
      stanowi sumę następujących iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów
      rozliczania niezbilansowania (t) w tym miesiącu:
        1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
          elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
          zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
          odnawialnej oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość
          ujemną;
        2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
          wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t),
          to w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w
          okresie t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie
          prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym
          energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
      Stosownie bowiem do treści art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach
      energii jeśli prosument energii nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
      kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
      okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowią
      nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii przez sprzedawcę w terminie
      nie dłuższym niż do końca 13 miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość
      zwracanej nadpłaty nie może przekroczyć trzydziestu procent wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczy
      zwrot nadpłaty.
        b) Gmina zakłada, że cała energia, która zostanie wyprodukowana za pomocą
          instalacji fotowoltaicznej zostanie zużyta na potrzeby własne Gminy, tj. na
          potrzeby zapewnienia energii elektrycznej budynku.
      Niemniej, ustawa o odnawialnych źródłach energii przewiduje wynagrodzenie w
      związku z wyprodukowaniem i wprowadzeniem do sieci dystrybucyjnej

      elektroenergetycznej energii elektrycznej z instalacji fotowoltaicznej. Należy jednak
      podkreślić, iż Gmina nie otrzyma tych środków do swobodnego dysponowania i
      dopiero po 12 miesiącach – w razie niewykorzystania powstałego depozytu
      prosumenckiego, Gmina otrzyma jedynie 30% wartości wprowadzonej do sieci
      energii.
      Jednocześnie, Gmina pragnie wskazać, że szczegóły w zakresie wynagrodzenia za
      wyprodukowaną i wprowadzoną do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
      energią elektryczną z instalacji fotowoltaicznej potencjalnie będą doprecyzowywane
      w umowie, którą Gmina zamierza zawrzeć z przedsiębiorstwem energetycznym.
    4. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku,
      korzystają/będą Państwo korzystali z rozliczenia ilości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii?”
      wskazali Państwo:
      Nie, Gmina w związku z budową instalacji fotowoltaicznej, o której mowa we
      Wniosku nie będzie korzystała z rozliczenia ilości energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych źródłach energii,
      tj. w systemie tzw. net-meteringu.
    5. W odpowiedzi na pytanie: „Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 5 jest twierdząca, to czy
      otrzymują/będą Państwo otrzymywali z tego tytułu wynagrodzenie?”
      wskazali Państwo:
      Jak rozumiemy, Organ w pytaniu nr 5 chciał się odnieść do pytania nr 4, w
      konsekwencji mając na uwadze odpowiedź Gminy na pytanie nr 4, pytanie nr 5 jest
      bezprzedmiotowe.
    6. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku instalacji, o której mowa we wniosku,
      korzystają/będą Państwo korzystali z rozliczenia wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii? Jeśli tak, to czy jest/będzie prowadzone dla Państwa „konto
      prosumenta”, które zawiera ewidencję ilości energii elektrycznej i wartości energii
      elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków
      za energię elektryczną należną Państwu za energię elektryczną wprowadzoną do sieci?
      wskazali Państwo:
      Gmina wskazuje, że będzie korzystała z rozliczenia wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o odnawialnych
      źródłach energii, tj. w systemie tzw. net-billingu. Tym niemniej, Gmina nie zawarła
      jeszcze umowy z przedsiębiorstwem energetycznym, więc na chwilę obecną nie jest
      wstanie określić, czy będzie prowadzone dla Gminy „konto prosumenta”. Biorąc pod
      uwagę przepisy ustawy o odnawialnych źródłach energii, należałoby przyjąć, że
      będzie dla Gminy prowadzone „konto prosumenta”.
      Ponadto, Gmina pragnie podkreślić, iż jej celem jest wykorzystanie całej energii
      elektrycznej wyprodukowanej w instalacji fotowoltaicznej na rzecz bieżącego zużycia,
      w konsekwencji, Gmina nie planuje otrzymywać wynagrodzenia z tytułu ww.
      rozliczenia.
    7. W odpowiedzi na pytanie: „Czy ww. instalacja, o której mowa we wniosku, mieści się w
      przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii? Jeśli
      tak, to proszę wskazać konkretny punkt ww. przepisu?”

      wskazali Państwo:
      Gmina wskazuje, że instalacja fotowoltaiczna, która będzie zamontowana na
      budynku nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii. Jak Gmina wskazała w odpowiedzi na pytanie nr 6
      Organu, Gmina będzie korzystała z rozliczenia wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec wartości energii
      elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o
      odnawialnych źródłach energii, wobec czego przedmiotowy przepis nie będzie miał
      zastosowania w przypadku Gminy.
    8. W odpowiedzi na pytanie: „Czy w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci:
      a) wykorzystują/będą mogli ją Państwo wykorzystać w późniejszym terminie? Jeżeli tak,
        to proszę wskazać w jakim terminie?
      b) niewykorzystana w określonym terminie nadwyżka przepada?”
      wskazali Państwo:
      Zgodnie z ww. odpowiedziami, w szczególności na pytanie nr 3, Gmina na chwilę
      obecną nie zawarła jeszcze umowy z przedsiębiorstwem energetycznym. Wobec
      powyższego, Gmina nie jest w stanie precyzyjnie wskazać zasad gospodarowania w
      przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej wyprodukowanej przez
      instalację fotowoltaiczną.
      Obecne ustalenia Gminy z przedsiębiorstwem energetycznym zakładają, że Gmina
      będzie miała możliwość wykorzystania występującej nadwyżki przez dwanaście
      miesięcy, a niewykorzystana w tym okresie energia przepadnie. Powyższe ustalenia
      znajdują również odzwierciedlenie w ustawie o odnawialnych źródłach energii, tj.
      zgodnie z art. 4 ust. 11 pkt 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii, jeśli Gmina nie
      wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca kalendarzowego środków
      odpowiadających wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej w tym miesiącu w okresie 12 kolejnych miesięcy
      kalendarzowych, to niewykorzystane środki stanowić będą nadpłatę, która będzie
      zwracana Gminie przez sprzedawcę energii w terminie nie dłuższym niż do końca 13
      miesiąca następującego po danym miesiącu. Wysokość zwracanej nadpłaty nie
      będzie mogła przekroczyć trzydziestu procent wartości energii elektrycznej
      wprowadzonej do sieci w miesiącu kalendarzowym, którego dotyczyć będzie zwrot
      nadpłaty.
      Mając na uwadze powyższe, w przypadku wystąpienia nadwyżki energii elektrycznej
      wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i wprowadzonej do sieci wobec
      ilości energii elektrycznej pobranej z tej sieci niewykorzystana w określonym terminie
      nadwyżka nie przepadnie, a Gmina będzie mogła ją wykorzystać w późniejszym
      terminie, zgodnie z art. 4 ust. 11 pkt. 2 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
      Jednocześnie, mając na uwadze odpowiedź na pytanie nr 3 powyżej, na chwilę
      obecną Gmina zakłada, że cała energia, która zostanie wyprodukowana za pomocą
      instalacji fotowoltaicznej zostanie zużyta na potrzeby własne Gminy, tj. na potrzeby
      zapewnienia energii elektrycznej budynku X.
    Pytania
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Budynek będący
      przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek
      czynności podlegających opodatkowaniu VAT?

    2. Czy w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Instalacja OZE która zostanie
      zamontowana w ramach Inwestycji będzie wykorzystywana przez Gminę do
      jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT?
    3. Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
      Inwestycji w zakresie adaptacji Budynku?
    4. Czy Gminie przysługuje/będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
      Inwestycji w zakresie montażu Instalacji OZE?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem:
    1. W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Budynek będący przedmiotem
      Inwestycji nie będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności
      podlegających opodatkowaniu VAT.
    2. W opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Instalacja OZE która zostanie
      zamontowana w ramach Inwestycji nie będzie wykorzystywana przez Gminę do
      jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT.
    3. Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
      Inwestycji w zakresie adaptacji Budynku.
    4. Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację
      Inwestycji w zakresie montażu Instalacji OZE?
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Ad 1. i Ad 2.
    Majątek będący przedmiotem Inwestycji (Budynek oraz Instalacja OZE) będzie
    wykorzystywany przez Gminę zgodnie z celami Projektu, tj. włączenie społeczno-
    gospodarcze grup społeczności marginalizowanych, gospodarstw domowych o niskich
    dochodach oraz grup w niekorzystnej sytuacji, w tym osób o szczególnych potrzebach na
    terenie Gminy, poprzez utworzenie X.
    Tym samym, w ocenie Gminy, majątek ten nie będzie wykorzystywany w ramach
    czynności opodatkowanych VAT. Gmina wykorzystywać będzie powstałe mienie w ramach
    zadań własnych związanych m.in. w sprawach w zakresie ładu przestrzennego, gospodarki
    nieruchomościami, edukacji publicznej, pomocy społecznej, utrzymania gminnych
    obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (art. 7 ust. 1
    pkt 1, 5, 6, 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym).
    Efekty Inwestycji Gmina będzie wykorzystywać nieodpłatnie. Tym samym nie będzie tu
    dochodzić do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a rezultaty
    Zadania wykorzystywane będą wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o
    charakterze publicznym, niepodlegające VAT).
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, majątek będący przedmiotem Inwestycji (Budynek
    oraz Instalacja OZE), nie będzie wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT.
    Ad 3. i Ad 4.
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji (Budynek oraz Instalacja
    OZE) będzie wykorzystywany przez Gminę wyłącznie na potrzeby prowadzenia X, w ocenie
    Gminy, nie będzie on wykorzystywany w ramach jakichkolwiek czynności opodatkowanych
    VAT. Gmina wykorzystywać będzie przedmiotowe mienie w ramach zadań własnych

    związanych m.in. z edukacją publiczną, pomocą społeczną i ochroną zdrowia (art. 7 ust. 1
    pkt 5, 6 i 8 ustawy o samorządzie gminnym). Obiekt ten nie będzie jednocześnie
    wykorzystywany do żadnych odpłatnych czynności. Tym samym nie będzie tu dochodzić
    do odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a obiekt
    wykorzystywany będzie wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o
    charakterze publicznym, niepodlegające opodatkowaniu VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, kwotę
    podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i
    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami, które ponoszone będą na realizację
    Projektu, a wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Z kolei zgodnie z art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz
    osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, iż na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja Projektu nie będzie związana z
    wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. W
    konsekwencji warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowej inwestycji.
    Stanowisko Gminy znajduje przykładowo potwierdzenie w interpretacji indywidualnej z 12
    stycznia 2024 r., znak: 0111-KDIL3.4012.699.2023.1.MBN, w której Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS” lub „Organ”) stwierdził, iż: „W omawianej sprawie
    warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione bowiem – jak wynika z opisu sprawy
    – realizacja projektu polegającego na budowie świetlicy wiejskiej, wykonywana jest w

    ramach realizacji zadań własnych Gminy. Ponadto, wskazali Państwo, że świetlica, po
    zakończeniu prac, będzie udostępniana nieodpłatnie na potrzeby społeczności lokalnej.
    Mają Państwo zamiar wykorzystywać wybudowaną świetlicę do realizacji swoich celów
    statutowych i nie zamierzają Państwo wynajmować jej odpłatnie na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Z tego względu, nabyte przez Państwa towary i usługi w ramach
    realizacji Inwestycji, służą w całości wykonywaniu czynności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Zatem, w analizowanej sprawie
    podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione.
    Tym samym, w odniesieniu do Projektu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – nie mają
    Państwo możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego”. Powyższe stanowisko zostało
    również potwierdzone w interpretacji DKIS z 15 maja 2024 r., znak: 0112-KDIL1-
    2.4012.159.2024.1.ID.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno w zakresie wydatków związanych z
    adaptacją Budynku jak i montażem Instalacji OZE Gminie nie przysługuje/nie będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje
      /będzie wykorzystywać Budynek będący przedmiotem inwestycji pn. „(...)” za czynności
      niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje
      /będzie wykorzystywać Instalację OZE zamontowaną w ramach inwestycji pn. „(...)” za
      czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    - prawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w
      części obejmującej adaptację Budynku,
    - nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn.
      „(...)” w części obejmującej montaż instalacji OZE na Budynku.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W świetle art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zauważyć należy, że jak wynika z ww. przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, bezwzględnym
    warunkiem dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie usługi podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jest „odpłatność” za daną czynność.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji powyższego należy stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie (dostawa lub usługa),
    w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący z niego
    choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub powinien
    odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Jednocześnie wskazać należy, iż nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów
    czy świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie, z którym:

      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują, jako organy władzy publicznej, nawet, jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba, że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Z powołanych przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego nie są
    podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują,
    jako podmioty prawa publicznego, nawet, jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty
    lub składki. Podmioty te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w
    przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów
    cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi, więc charakter wykonywanych czynności: czynności o
    charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast
    czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za
    podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak wynika z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1, 5, 6, 8, 15 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy:

      1) ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i
        przyrody oraz gospodarki wodnej;
      5) ochrony zdrowia;
      6) pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;
      8) edukacji publicznej.
      15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów
        administracyjnych.
    Realizacja tych zadań następować może także w drodze dostawy towarów i świadczenia
    usług w rozumieniu art. 7 i art. 8 ustawy (w zakresie dostaw i usług, co do zasady
    odpłatnych). Gmina, w celu wypełnienia nałożonych na nią zadań, organizuje warunki dla
    innych podmiotów bądź bezpośrednio uczestniczy w obrocie gospodarczym.
    Jak stanowi art. 2 pkt 19 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      mikroinstalacja – instalację odnawialnego źródła energii o łącznej mocy
      zainstalowanej elektrycznej nie większej niż 50 kW, przyłączoną do sieci
      elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV albo o mocy
      osiągalnej cieplnej w skojarzeniu nie większej niż 150 kW, w której łączna moc
      zainstalowana elektryczna jest nie większa niż 50 kW.
    Według art. 2 pkt 27a ustawy o OZE:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      prosument energii odnawialnej – odbiorcę końcowego wytwarzającego energię
      elektryczną wyłącznie z odnawialnych źródeł energii na własne potrzeby w
      mikroinstalacji, pod warunkiem, że w przypadku odbiorcy końcowego niebędącego
      odbiorcą energii elektrycznej w gospodarstwie domowym, nie stanowi to przedmiotu
      przeważającej działalności gospodarczej określonej zgodnie z przepisami wydanymi
      na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej
      (Dz.U. z 2023 r. poz. 773).
    Na mocy art. 3 ustawy o OZE:
      Podjęcie i wykonywanie działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii wymaga uzyskania koncesji na zasadach i
      warunkach określonych w ustawie – Prawo energetyczne, z wyłączeniem
      wytwarzania energii elektrycznej:
      1) w mikroinstalacji;
      2) w małej instalacji;
      3) wyłącznie z biogazu rolniczego, w tym w kogeneracji w rozumieniu art. 3 pkt 33
        ustawy – Prawo energetyczne;
      4) wyłącznie z biopłynów.
    W myśl art. 4 ust. 1 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia ilości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
      energii elektrycznej pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne przez
      prosumenta energii odnawialnej wytwarzającego energię elektryczną w
      mikroinstalacji o łącznej mocy zainstalowanej elektrycznej:
      1) większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,7;
      2) nie większej niż 10 kW – w stosunku ilościowym 1 do 0,8.

    Na podstawie art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia wartości energii
      elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od 1 lipca
      2022 r. przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, wytwarzającego
      energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii, której przyłączenie do
      sieci elektroenergetycznej i wprowadzenie z niej energii elektrycznej do sieci
      dystrybucyjnej elektroenergetycznej po raz pierwszy nastąpiło po 31 marca 2022 r., z
      wyłączeniem mikroinstalacji przyłączonych do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej zgodnie z art. 4d ust. 2-11, wobec wartości energii elektrycznej
      pobranej z tej sieci w celu jej zużycia na potrzeby własne.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy o OZE:
      Rozliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 1a, w odniesieniu do:
      1) prosumenta energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem zasad, o których
        mowa w ust. 2a -2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego
        dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej w punkcie poboru energii
        prosumenta energii odnawialnej;
      2) prosumenta zbiorowego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2a-2d, na podstawie wskazań układu pomiarowo-
        rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii elektrycznej:
      a) wytworzonej w mikroinstalacji lub małej instalacji, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się odpowiednio do udziału prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii odnawialnej w tej
        instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1,
      b) pobranej przez prosumenta zbiorowego energii odnawialnej;
      3) prosumenta wirtualnego energii odnawialnej – dokonuje się z uwzględnieniem
        zasad, o których mowa w ust. 2b-2d, na podstawie:
      a) wskazań układu pomiarowo-rozliczeniowego dokonującego pomiaru ilości energii
        elektrycznej pobranej przez prosumenta wirtualnego energii odnawialnej,
      b) ilości energii elektrycznej wytworzonej przez prosumenta wirtualnego energii
        elektrycznej w instalacji odnawialnego źródła energii, przy czym ilość energii
        elektrycznej wytworzonej ustala się jako iloczyn ilości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej z tej instalacji odnawialnego źródła energii
        oraz udziału, wyrażonego w procentach z dokładnością do czterech miejsc po
        przecinku, prosumenta wirtualnego energii odnawialnej w wytwarzaniu energii
        odnawialnej w tej instalacji, określonego w umowie, o której mowa w art. 4a ust. 1.
    Szczegółowy sposób rozliczania prosumenta z udostępnionej energii regulują przepisy art.
    4 ust. 2a-7 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
    Jak wynika z art. 4 ust. 3a ustawy o OZE:
      Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dokonuje rozliczenia, o którym mowa
      w ust. 1a pkt 2, na podstawie ilości energii sumarycznie zbilansowanych zgodnie z
      ust. 2a-2d, w zakresie różnicy pomiędzy wartością energii elektrycznej wprowadzonej
      do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej, ustaloną w sposób określony w art. 4b,
      oraz wartością energii elektrycznej pobranej z tej sieci, ustaloną w sposób określony
      w art. 4c ust. 3.
    Zgodnie z art. 4 ust. 8 ustawy o OZE:
      Wytwarzanie i wprowadzanie do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej energii
      elektrycznej, o której mowa w ust. 1 oraz ust. 1a, przez prosumenta energii

      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej niebędącego przedsiębiorcą, o którym mowa w
      ustawie – Prawo przedsiębiorców, nie stanowi działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 3 tej ustawy.
    Stosownie do art. 4 ust. 10 ustawy o OZE:
      Pobrana energia elektryczna podlegająca rozliczeniu, o którym mowa w ust. 1 i 1a,
      jest zużyciem energii wyprodukowanej na potrzeby własne przez prosumenta energii
      odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
      wirtualnego energii odnawialnej i nie stanowi:
      1) sprzedaży energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju,
      2) zużycia energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej
        zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który
        dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu
      - w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
        U. z 2023 r. poz. 1542, 1598 i 1723).
    Natomiast, przepis art. 4 ust. 11 ustawy o OZE stanowi, że:
      W przypadku, gdy:
      1) prosument energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w ust. 1, nie
        odbierze energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej w okresie 12 miesięcy od daty jej wprowadzenia do sieci
        zgodnie z ust. 5, to nieodebraną energią dysponuje sprzedawca, którym mowa w
        art. 40 ust. 1a, w celu pokrycia kosztów rozliczenia, w tym opłat, których mowa w
        ust. 4;
      2) prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej w ramach rozliczenia, o którym mowa w
        ust. 1a pkt 2, nie wykorzysta zgromadzonych dla danego miesiąca
        kalendarzowego środków odpowiadających wartości energii elektrycznej
        wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w tym miesiącu w
        okresie 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych, to niewykorzystane środki
        stanowią nadpłatę, która jest zwracana prosumentowi energii odnawialnej,
        prosumentowi zbiorowemu energii odnawialnej lub prosumentowi wirtualnemu
        energii odnawialnej przez sprzedawcę, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w
        terminie nie dłuższym niż do końca 13. miesiąca następującego po danym
        miesiącu.
    W myśl art. 4b ust. 1 ustawy o OZE:
      W przypadku prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej, który po raz pierwszy wytworzył energię elektryczną w instalacji
      odnawialnego źródła energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej do dnia 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej, o
      której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla każdego miesiąca
      kalendarzowego i stanowi iloczyn:
      1) sumy ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej lub prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach rozliczania
        niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy, oznaczonej w
        art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne;
      2) rynkowej miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 5,
        wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    W świetle art. 4b ust. 2 ustawy o OZE:

      W przypadku prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
      odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, który po raz pierwszy
      wytworzył energię elektryczną w instalacji odnawialnego źródła energii i wprowadził
      ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej od dnia 1 lipca 2024 r., wartość
      energii elektrycznej, o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, jest wyznaczana dla
      każdego miesiąca kalendarzowego i stanowi sumę następujących iloczynów
      wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania niezbilansowania (t) w tym
      miesiącu:
      1) ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej
        elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
        zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
        oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną;
      2) rynkowej ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli
        wartość tej ceny jest ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to
        w celu wyznaczania wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie
        t przez prosumenta energii odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem
        zbiorowym energii odnawialnej lub prosumentem wirtualnym energii odnawialnej
        przyjmuje się cenę równą zero, z zastrzeżeniem ust. 17 i 18.
    W myśl art. 4c ust. 1-10 ustawy o OZE:
      1. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, w celu prowadzenia rozliczeń, o
        których mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2, prowadzi konto dla prosumenta energii
        odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej, zwane dalej „kontem prosumenta”, na którym
        ewidencjonuje ilości energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których
        mowa w art. 4 ust. 1a, oraz wynikającą z nich wartość środków za energię
        elektryczną należną prosumentowi za energię elektryczną wprowadzoną do sieci,
        zwaną dalej „depozytem prosumenckim”.
      2. Depozyt prosumencki przeznaczany jest na rozliczenie zobowiązań prosumenta
        energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta
        wirtualnego energii odnawialnej z tytułu zakupu energii elektrycznej od
        sprzedawcy prowadzącego konto prosumenta, o którym mowa w ust. 1.
      3. Zobowiązanie prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, o którym mowa w
        ust. 2, określa się dla danego okresu rozliczeniowego, jako sumę iloczynów, dla
        wszystkich okresów rozliczania niezbilansowania (t) w okresie rozliczeniowym,
        ilości energii elektrycznej pobranej z sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej
        przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta zbiorowego energii
        odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej, oznaczonej w art. 4
        ust. 2b symbolem Eb(t) przyjmującym wartość dodatnią, oraz ceny sprzedaży
        energii elektrycznej uwzględniającej obowiązkowe obciążenia podatkowe i
        fiskalne, stosowanej w rozliczeniach pomiędzy sprzedawcą i prosumentem dla
        tego okresu rozliczenia niezbilansowania.
      4. Wartość depozytu prosumenckiego dotycząca danego miesiąca kalendarzowego
        jest ustalana, zwiększana o współczynnik 1,23 i przyporządkowywana do konta
        prosumenckiego w kolejnym miesiącu kalendarzowym.
      5. Kwota środków stanowiąca depozyt prosumencki może być rozliczana na koncie
        prosumenckim przez 12 miesięcy od dnia przypisania tej kwoty, jako depozyt
        prosumencki na koncie prosumenta.
      6. Po upływie 12 miesięcy od dnia przypisania danej kwoty środków do depozytu
        prosumenckiego niewykorzystane lub niezwrócone na podstawie przepisu art. 4
        ust. 11 pkt 2 środki umarza się.

      7. Na rozliczenie ze sprzedawcą w pierwszej kolejności przeznacza się środki o
        najstarszej dacie przypisania do konta prosumenta, jako depozyt prosumencki.
      8. Prosument energii odnawialnej, prosument zbiorowy energii odnawialnej lub
        prosument wirtualny energii odnawialnej korzystający z dostaw sprzedawcy
        innego niż sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma prawo
        do zmiany tego sprzedawcy na sprzedawcę zobowiązanego, o którym mowa w art.
        40 ust. 1, i korzystania z rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2.
      9. Sprzedawca, o którym mowa w art. 40 ust. 1a, dolicza do konta prosumenta
        wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej przez prosumenta energii
        odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej, który korzystał z
        rozliczenia, o którym mowa w art. 4:
      1) ust. 1 – w przypadku, o którym mowa w art. 4 ust. 1b;
      2) ust. 1a pkt 1. Przepis art. 4 ust. 11 pkt 2 stosuje się odpowiednio.
      10. Wartość energii elektrycznej wytworzonej i niezużytej, o której mowa w ust. 9:
      1) pkt 1, wyznacza się na podstawie średniej miesięcznej ceny rynkowej
        obowiązującej dla miesiąca poprzedzającego miesiąc, w którym następuje koniec
        sposobu rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1,
      2) pkt 2, wyznacza się na podstawie miesięcznej rynkowej ceny energii elektrycznej
        dla czerwca 2022 r. – ustalanej zgodnie z art. 4b ust. 6.
    Na podstawie art. 4d ust. 2 ustawy o OZE:
      Z rozliczeń, o których mowa w art. 4 ust. 1, korzysta prosument energii odnawialnej,
      którego mikroinstalacja została przyłączona do sieci dystrybucyjnej
      elektroenergetycznej:
      1) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego przez
        tego prosumenta energii odnawialnej w terminie do 31 marca 2022 r., z
        zastrzeżeniem ust. 3;
      2) do 31 marca 2022 r., ale wprowadzenie energii elektrycznej do tej sieci nastąpiło
        po raz pierwszy po 31 marca 2022 r.;
      3) po 31 marca 2022 r. na podstawie kompletnego i poprawnego zgłoszenia, o
                        4którym mowa w art. 7 ust. 8d ustawy – Prawo energetyczne, złożonego w
        terminie do 31 grudnia 2023 r., w przypadku, gdy prosument ten w terminie do 31
        marca 2022 r. zawarł umowę na zakup, montaż lub dofinansowanie tej
        mikroinstalacji z jednostką samorządu terytorialnego lub innym podmiotem, który
        realizuje projekt, o którym mowa w art. 2 pkt 18 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o
        zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w
        perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818), dofinansowany w
        ramach regionalnego programu operacyjnego, o którym mowa w art. 2 pkt 17 lit. c
        tej ustawy, z uwzględnieniem ust. 6.
    Stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy o OZE:
      Obowiązek zakupu energii elektrycznej, o którym mowa w art. 41 ust. 1, art. 42 ust.
      1, art. 70c ust. 2 oraz art. 92 ust. 1, wykonuje wyznaczony przez Prezesa URE
      sprzedawca energii elektrycznej, zwany dalej „sprzedawcą zobowiązanym”, na
      podstawie umowy, o której mowa w art. 5 ustawy - Prawo energetyczne.
    Jak stanowi art. 40 ust. 1a ustawy o OZE:
      Sprzedawca zobowiązany, o którym mowa w art. 40 ust. 1, ma obowiązek dokonać
      rozliczenia, o którym mowa w art. 4 ust. 1-3 oraz w art. 38c ust. 3, chyba, że

      rozliczenia dokonuje sprzedawca wybrany przez prosumenta energii odnawialnej,
      prosumenta zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii
      odnawialnej lub spółdzielnię energetyczną, na podstawie umowy kompleksowej lub
      umowy sprzedaży.
    Należy zauważyć, że do dnia 14 lipca 2018 r. obowiązywał art. 4 ust. 9 ustawy o
    odnawialnych źródłach energii, zgodnie, z którym wprowadzanie energii elektrycznej do
    sieci, a także pobieranie tej energii z sieci, o których mowa w ust. 1, nie są świadczeniem
    usług ani sprzedażą w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług.
    Wskazany art. 4 ust. 9 ustawy o odnawialnych źródłach energii został uchylony przez art. 1
    pkt 2 ustawy z dnia 7 czerwca 2018 r. o zmianie ustawy o odnawialnych źródłach energii
    (Dz. U. 2018 r. poz. 1276). Co do zasady, zatem, czynności, o których mowa w tym
    przepisie, stanowić mogą czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, o ile są dokonywane przez podatników tego podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    VAT. Gmina realizuje inwestycję pn. „(...)”. Inwestycja zostanie sfinansowana zarówno ze
    środków własnych Gminy, jak również ze środków zewnętrznych – w tym zakresie Gmina
    wystąpiła z wnioskiem o dofinansowanie z (...). Głównym celem Inwestycji jest włączenie
    społeczno-gospodarcze grup społeczności marginalizowanych, gospodarstw domowych o
    niskich dochodach oraz grup w niekorzystnej sytuacji, w tym osób o szczególnych
    potrzebach na terenie Gminy, poprzez utworzenie X. W związku z realizacją Inwestycji,
    Gmina ponosi/będzie ponosiła wydatki, w szczególności na:
    • adaptację budynku gminnego wraz z instalacjami i przyłączami,
    • zagospodarowanie terenu,
    • wyposażenie wewnętrzne budynku,
    • windę,
      (dalej łącznie: „Budynek”)
    • montaż instalacji fotowoltaicznej na Budynku (dalej: „Instalacja OZE”.
    Budynek nie będzie wykorzystywany w żaden odpłatny sposób, w szczególności Gmina nie
    planuje dokonywać odpłatnego wynajmu/dzierżawy pomieszczeń/powierzchni
    znajdujących się w przedmiotowym Budynku. Również Instalacja OZE nie będzie
    wykorzystywana w taki sposób (nie będzie ona przedmiotem np. dzierżawy czy też najmu).
    W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów w przedmiotowym
    zakresie. Gmina poniosła/będzie ponosiła wydatki na realizację Inwestycji, które są/będą
    dokumentowane wystawionymi na Gminę przez dostawców/wykonawców fakturami VAT.
    W związku z realizacją Inwestycji w części dotyczącej instalacji fotowoltaicznej montowanej
    na budynku X, Gmina będzie prosumentem energii odnawialnej, w rozumieniu art. 2 pkt
    27a ustawy o OZE. Instalacja fotowoltaiczna będzie stanowiła mikroinstalację w
    rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o OZE. Gmina zamierza zawrzeć umowę z
    przedsiębiorstwem energetycznym w przyszłości. W umowie, którą Gmina zamierza
    zawrzeć z przedsiębiorstwem energetycznym, potencjalnie zostaną zawarte zapisy w
    zakresie zasad rozliczania wyprodukowanej z instalacji fotowoltaicznej energii elektrycznej
    zgodnie z ustawą o OZE, w zakresie rozliczania w modelu net-billing. Model ten
    przewiduje, że wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie
    zapisywana wartościowo jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy
    i będzie pomniejszać kwotę podlegającą (ewentualnie) zapłacie przez Gminę na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego w danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu
    przez przedmiotowy obiekt. Gmina zakłada, że cała energia, która zostanie
    wyprodukowana za pomocą instalacji fotowoltaicznej zostanie zużyta na potrzeby własne
    Gminy, tj. na potrzeby zapewnienia energii elektrycznej budynku. Gmina w związku z
    budową instalacji fotowoltaicznej, nie będzie korzystała z rozliczenia ilości energii

    elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej wobec ilości
    energii elektrycznej pobranej z tej sieci w oparciu o art. 4 ust. 1 ustawy o odnawialnych
    źródłach energii, tj. w systemie tzw. net-meteringu. Instalacja fotowoltaiczna, która będzie
    zamontowana na budynku nie mieści się w przepisach określonych w art. 4d ust. 2 ustawy
    o odnawialnych źródłach energii.
    Wątpliwości Gminy w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy czynności, w ramach
    których Gmina wykorzystuje/będzie wykorzystywać majątek objęty inwestycją pn. „(...)”,
    stanowią/będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wskazać należy, że w świetle zacytowanych wyżej przepisów, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jako
    odpłatna dostawa towarów, na zasadach dla niej określonych. Kwalifikacji tej nie zmienia
    treść art. 4 ust. 8 ustawy o OZE, gdyż ustawa o podatku od towarów i usług definiuje we
    własnym zakresie działalność gospodarczą i definicja ta jest szersza niż np. zakres
    działalności gospodarczej wynikający z ustawy – Prawo przedsiębiorców.
    W wyroku w sprawie C-219/12 Fuchs Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej uznał, że:
      „Eksploatacja zainstalowanego na służącym prywatnym celom domu mieszkalnym
      lub obok niego modułu fotowoltaicznego, skonstruowanego w ten sposób, że po
      pierwsze ilość wytworzonej energii elektrycznej jest zawsze niższa od ilości energii
      elektrycznej ogółem zużytej przez użytkownika modułu do celów prywatnych, a po
      drugie energia ta jest dostarczana do sieci za wynagrodzeniem o charakterze stałym,
      stanowi „działalność gospodarczą” w rozumieniu tych przepisów”.
    Ustawa nie definiuje co należy rozumieć przez czynność odpłatną. Jednak dla uznania, że
    dostawa towarów oraz świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług, bezwzględnym warunkiem jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika z ww.
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów
    oraz świadczenia usług) za wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to
    zapłata za pracę, należność, a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który
    wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem istotną cechą wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy
    dostawą towarów lub świadczeniem usług i otrzymaną zapłatą będącą świadczeniem
    wzajemnym.
    Dostawcę towarów lub usługodawcę musi łączyć z odbiorcą stosunek prawny, z którego
    wynika obowiązek dostawy towarów lub świadczenia usług oraz wysokość wynagrodzenia
    (świadczenia wzajemnego). Za dokonanie tych czynności, wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu, co jednak nie oznacza, że musi mieć ono postać pieniężną, gdyż
    wynagrodzenie (odpłatność) jako świadczenie wzajemne może również przybrać postać
    rzeczową (zapłatą za towar lub usługę może być inny towar lub usługa), albo mieszaną
    (zapłata w części pieniężna, a w części rzeczowa). Innymi słowy, musi istnieć możliwość
    określenia ceny wyrażonej w pieniądzu w stosunku do świadczenia wzajemnego
    stanowiącego wynagrodzenie za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Jak już więc wskazano, sprzedaż energii elektrycznej (stanowiącej towar), w tym energii
    wyprodukowanej z odnawialnych źródeł energii za wynagrodzeniem, co do zasady wpisuje
    się w definicję działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako
    odpłatna dostawa towarów, co znajduje potwierdzenie w ww. wyroku TSUE w sprawie C-
    219/12.
    W okolicznościach rozpatrywanej sprawy sprzedaż energii elektrycznej należy rozpatrywać
    więc jako działalność gospodarczą w kontekście art. 15 ust. 2 ustawy, a Państwa uznać
    należy za podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż w tym
    przypadku nie występuje wyłączenie jednostki samorządu terytorialnego z grona

    podatników na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. Będą Państwo bowiem dokonywać
    dostawy energii elektrycznej wytworzonej w mikroinstalacji nie jako organ władzy
    publicznej, lecz na podstawie umowy cywilnoprawnej, która zostanie zawarta z dostawcą
    energii elektrycznej.
    Jak Państwo jednoznacznie określili, w sytuacjach nadwyżek energii, niewykorzystanych na
    bieżąco, energia ta będzie wprowadzana do krajowej sieci elektroenergetycznej. Będzie
    obowiązywało rozliczenie na zasadzie net-billingu, czyli systemu wartościowego rozliczenia
    nadwyżki energii wyprodukowanej przez prosumenta (Gmina).
    Zauważyć należy, że model rozliczenia w ramach tak zwanego „net-billingu” przewiduje, że
    wyprodukowana i wprowadzona do sieci energia elektryczna będzie zapisywana
    wartościowo, jako tzw. depozyt prosumencki na indywidualnym koncie Gminy i będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego w
    danym okresie rozliczeniowym z tytułu zużycia prądu.
    Z przepisów ustawy o OZE wynika, że w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub
    prosument zbiorowy energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym
    źródle energii i wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1
    lipca 2022 r. do 30 czerwca 2024 r., wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4
    ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego
    zgodnie z cyt. art. 4b ust. 1 ustawy o OZE, tj. jako iloczyn sumy ilości energii elektrycznej
    wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii
    odnawialnej lub prosumenta zbiorowego energii odnawialnej w poszczególnych okresach
    rozliczania niezbilansowania (t) składających się na dany miesiąc kalendarzowy,
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartości ujemne oraz rynkowej
    miesięcznej ceny energii elektrycznej, o której mowa w art. 4b ust. 5 ustawy o OZE,
    wyznaczonej dla danego miesiąca kalendarzowego.
    Natomiast w przypadku gdy prosument energii odnawialnej lub prosument zbiorowy
    energii odnawialnej wytworzył energię elektryczną w odnawialnym źródle energii i
    wprowadził ją do sieci dystrybucyjnej elektroenergetycznej w okresie od 1 lipca 2024 r.,
    wartość energii elektrycznej (o której mowa w art. 4 ust. 1a pkt 2 ustawy o OZE) jest
    wyznaczana dla każdego miesiąca kalendarzowego zgodnie z cyt. art. 4b ust. 2 ustawy o
    OZE i stanowi sumę iloczynów wyznaczonych dla poszczególnych okresów rozliczania
    niezbilansowania (t) w tym miesiącu, tj.: ilości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej elektroenergetycznej przez prosumenta energii odnawialnej, prosumenta
    zbiorowego energii odnawialnej lub prosumenta wirtualnego energii odnawialnej
    oznaczonej w art. 4 ust. 2b symbolem Eb (t) przyjmującym wartość ujemną i rynkowej
    ceny energii elektrycznej, o której mowa w ust. 4, przy czym jeżeli wartość tej ceny jest
    ujemna dla danego okresu rozliczania niezbilansowania (t), to w celu wyznaczania
    wartości energii elektrycznej wprowadzonej do sieci w okresie t przez prosumenta energii
    odnawialnej niebędącego równocześnie prosumentem zbiorowym energii odnawialnej lub
    prosumentem wirtualnym energii odnawialnej przyjmuje się cenę równą zero, z
    zastrzeżeniem ust. 17 i 18 ustawy o OZE.
    Wskazane przepisy wyznaczają zatem wartość kwoty należnej prosumentowi za
    wprowadzenie energii elektrycznej do sieci określonej według ww. zasad. Kwotę tę należy
    uznać za wynagrodzenie należne Państwu za dostawę energii elektrycznej wytworzonej w
    mikroinstalacji.
    Z przywołanych przepisów ustawy o OZE wynika również, że wartość depozytu
    prosumenta jest przeznaczana na rozliczenie zobowiązań prosumenta, a zatem będzie
    pomniejszać kwotę podlegającą zapłacie przez prosumenta w danym okresie
    rozliczeniowym.
    W związku z tym, w przypadku wytworzenia przez Państwa energii elektrycznej w
    odnawialnych źródłach energii i wprowadzenia jej do sieci dystrybucyjnej
    elektroenergetycznej, będą Państwo dokonywali dostawy tej energii, za którą będzie

    Państwu przysługiwało wynagrodzenie. Depozyt prosumencki, który pokazuje ilości
    energii elektrycznej i wartości energii elektrycznej, o których mowa w art. 4 ust. 1a, oraz
    wynikającą z nich wartość środków za energię elektryczną należną prosumentowi za
    energię elektryczną wprowadzoną do sieci, jak wynika z powyższych przepisów, może
    pomniejszyć kwotę zobowiązania prosumenta wobec sprzedawcy energii elektrycznej z
    tytułu zakupu tej energii od sprzedawcy. Przeznaczenie depozytu prosumenta na
    rozliczenie zobowiązań prosumenta energii odnawialnej, z tytułu zakupu energii
    elektrycznej od sprzedawcy tej energii, nie powoduje, że nie dochodzi do dostawy energii
    elektrycznej przez prosumenta na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W konsekwencji Państwo, jako prosument – zarejestrowany, czynny podatnik VAT –
    poprzez wprowadzanie energii wyprodukowanej w instalacjach fotowoltaicznych
    będących przedmiotem wniosku do sieci energetycznej, będą dokonywali na rzecz
    przedsiębiorstwa energetycznego, z którym zawrą Państwo umowę, dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Fakt wzajemnego kompensowania zobowiązania prosumenta wobec przedsiębiorstwa
    energetycznego i tego przedsiębiorstwa wobec prosumenta (co wynika z art. 4c ust. 3
    ustawy o OZE) pozostaje bez wpływu na określenie odpłatnego charakteru dokonywanej
    przez Państwa dostawy energii elektrycznej wytworzonej w ww. mikroinstalacji.
    W związku z powyższym, wprowadzenie przez Państwa do sieci prądu, który zostanie
    wyprodukowany w instalacji fotowoltaicznej wytworzony w ramach inwestycji pn. „(...)”
    stanowi odpłatną dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem należy stwierdzić, że czynności, w ramach których Gmina będzie wykorzystywać
    majątek objęty Inwestycją w części dotyczącej zamontowania Instalacji OZE, stanowią
    /będą stanowić czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie stwierdzić należy, że skoro Budynek jest/będzie wykorzystywany przez
    Gminę do wykonywania zadań własnych Gminy, to czynności, w ramach których Gmina
    wykorzystuje/będzie wykorzystywać ten Budynek nie będą stanowić czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 i nr 2 jest:
    - prawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje
      /będzie wykorzystywać Budynek będący przedmiotem inwestycji pn. „(...)” za czynności
      niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT,
    - nieprawidłowe – w zakresie uznania czynności, w ramach których Gmina wykorzystuje
      /będzie wykorzystywać Instalację OZE zamontowaną w ramach inwestycji pn. „(...)” za
      czynności niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy Gminie przysługuje/będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w zakresie adaptacji Budynku
    oraz montażu instalacji OZE na Budynku.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,

      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza, zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    W oparciu o art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Natomiast, na podstawie przepisu art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani, jako podatnicy VAT czynni.
    Wskazać należy, że wyrażoną w cytowanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, generalną zasadę
    uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86
    ust. 2a -2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:

      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W świetle art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem.
    Zgodnie z § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników, sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji” oraz

      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Zakres ww. regulacji obejmuje m.in. jednostki samorządu terytorialnego.
    Do obowiązków podatnika należy w pierwszej kolejności przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik
    jest zatem zobowiązany do odrębnego określania, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Każdorazowo zatem, gdy takie wyodrębnienie jest możliwe,
    podatnikowi przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, przy jednoczesnym braku
    takiego prawa w stosunku do towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania
    czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem.
    Wobec powyższego, Państwa obowiązkiem, jako zarejestrowanego, czynnego podatnika
    VAT, będzie przypisanie konkretnych wydatków poniesionych w związku z realizacją ww.
    projektu do określonego rodzaju działalności gospodarczej (do czynności
    opodatkowanych) oraz innej niż gospodarcza (do czynności pozostających poza zakresem
    podatku VAT), z którymi wydatki te będą związane. Zatem będą mieli Państwo obowiązek
    dokonania tzw. bezpośredniej alokacji. Jeśli takie wyodrębnienie ww. wydatków będzie
    możliwe, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną. Brak takiego
    prawa będzie w stosunku do wydatków poniesionych na towary i usługi wykorzystywane
    do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi. Natomiast, jeżeli nie będą
    mieli Państwo możliwości przypisania w całości poniesionych wydatków na realizację
    projektu do działalności gospodarczej, zastosowanie znajdą przepisy art. 86 ust. 2a i
    następne ustawy.
    Odnosząc się do wydatków poniesionych w ramach inwestycji pn. „(...)” należy zauważyć,
    że instalacja fotowoltaiczna będzie służyć do wytwarzania energii elektrycznej, której
    dostawa będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie należy wskazać,
    że ustawa o podatku od towarów i usług oraz akty wykonawcze do ustawy nie przewidują
    zwolnienia od podatku dla dostawy energii elektrycznej.
    Ponadto – jak wynika z opisu sprawy – wydatki ponoszone na projekt w części obejmującej
    Budynek będą związane z wykonywaniem nieodpłatnie przez Gminę zadań własnych, o
    których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5, 6, 8 i 15 ustawy o samorządzie gminnym.
    Przedmiotowy Budynek służy/będzie służyć do wypełnienia zadań własnych Gminy, m.in.
    w zakresie edukacji publicznej, pomocy społecznej. Tak więc realizacja inwestycji w ww.
    części, będzie miała związek z działaniami Gminy, które pozostają w sferze zadań
    własnych, a zatem będzie miała związek z czynnościami wykonywanymi poza działalnością
    gospodarczą.
    Równocześnie w związku z faktem, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem
    VAT, a będące konsekwencją montażu instalacji fotowoltaicznej na Budynku Państwa
    działania w charakterze prosumenta, stanowią działalność gospodarczą w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług, podlegającą opodatkowaniu tym podatkiem,
    niekorzystającą ze zwolnienia należy uznać, że wydatki poniesione na wykonanie
    przedmiotowej instalacji fotowoltaicznej – wbrew Państwa twierdzeniu – są/będą
    związane zarówno z działalnością gospodarczą (czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT), jak i z działalnością inną niż działalność gospodarcza (czynnościami
    niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane

    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem należy stwierdzić, że w związku z ponoszeniem wydatków na realizację wskazanej
    inwestycji, w części obejmującej zamontowanie Instalacji OZE, w sytuacji, gdy będą mieli
    Państwo możliwość przyporządkowania wydatków do poszczególnych rodzajów
    działalności, tj. do działalności gospodarczej (do czynności opodatkowanych) i do
    działalności innej niż gospodarcza, to będzie przysługiwało Państwu pełne prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Nie będzie przysługiwało natomiast
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do wydatków
    poniesionych na towary i usługi wykorzystywanych do wykonywania czynności
    niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast w sytuacji, gdy nie będą mieli Państwo możliwości przypisania ponoszonych
    wydatków na realizację inwestycji w całości do działalności gospodarczej, to na podstawie
    art. 86 ust. 1 ustawy – będzie przysługiwało Państwu prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego w takim zakresie w jakim wydatki te będą
    związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z
    uwzględnieniem zasad określonych w art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    w przypadku niektórych podatników.
    Zauważyć przy tym należy, że uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego będą mogli
    Państwo zrealizować, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych
    w art. 88 ustawy.
    Podsumowując, Gminie nie przysługuje/nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na
    realizację inwestycji pn. „(...)” w zakresie adaptacji Budynku.
    Natomiast w części inwestycji obejmującej montaż instalacji fotowoltaicznej na Budynku i
    wytwarzaniem z jej udziałem energii elektrycznej, Gminie przysługuje/będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    w zakresie w jakim wydatki te będą związane z wykonywaniem czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług z uwzględnieniem zasad określonych w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku
    nr 3 i 4 jest:
    prawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w części
    obejmującej adaptację Budynku,
    nieprawidłowe – w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od wydatków poniesionych na realizację inwestycji pn. „(...)” w części
    obejmującej montaż instalacji OZE na Budynku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
    dacie zaistnienia zdarzenia,

    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje
    w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.