Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-230/12-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-10-26
Teza: Czy Spółka będzie stanowić zakład Wnioskodawcy w Czechach w rozumieniu Konwencji?
Słowa kluczowe: Czechy; działalność-działalność gospodarcza; spółki-spółka jawna; spółki-spółka osobowa; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zakład
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, reprezentowanej przez Pełnomocnika, przedstawione we wniosku z dnia 24 lipca 2012 r. (data wpływu 26 lipca 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie powstania zakładu Wnioskodawcy na terytorium Czech (pyt. nr 1) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   powstania zakładu Wnioskodawcy na terytorium Czech (pyt. nr 1),
*   opodatkowania w Polsce dochodu z tytułu udziału w spółce osobowej, będącej zakładem Wnioskodawcy na terytorium Czech (pyt. nr 2),
*   opodatkowania w Polsce majątku otrzymanego z tytułu wycofania części wkładu ze spółki osobowej, będącej zakładem Wnioskodawcy na terytorium Czech (pyt. nr 3),
*   opodatkowania w Polsce majątku otrzymanego z tytułu likwidacji spółki osobowej, będącej zakładem Wnioskodawcy na terytorium Czech (pyt. nr 4).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym. Obecnie Wnioskodawca rozważa zawiązanie według prawa czeskiego spółki osobowej z siedzibą w Czechach, która będzie odpowiednikiem polskiej spółki jawnej (dalej: Spółka). Spółka będzie transparentna podatkowo, tzn. nie będzie podlegać opodatkowaniu od całości swoich dochodów, lecz opodatkowaniu będą podlegali jej wspólnicy (w tym Wnioskodawca).

Spółka będzie prowadziła działalność gospodarczą w Czechach. Zasadniczym przedmiotem aktywności gospodarczej Spółki będzie działalność holdingowa i finansowa (działalność ta może polegać na udzielaniu pożyczek lub zarządzaniu udziałami w podmiotach zależnych). Spółka będzie wynajmowała biuro, w którym zostanie zarejestrowana siedziba Spółki, jak również będzie posiadała konto bankowe konieczne do prowadzenia działalności. Spółka zostanie również wyposażona przez wspólników (w tym przez Wnioskodawcę) w aktywa konieczne do prowadzenia działalności.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że Spółka nie będzie prowadzić działalności wyłącznie w zakresie:

1.  użytkowania urządzeń służących wyłącznie do składowania, wystawiania lub wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa;
2.  utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie dla składowania, wystawiania lub wydawania.

Spółka nie będzie również podmiotem powołanym w celu:

1.  utrzymywania zapasów dóbr albo towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo;
2.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa;
3.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celach reklamy, dla dostarczania informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności mającej dla przedsiębiorstwa charakter przygotowawczy lub pomocniczy;
4.  utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do e), pod warunkiem jednak że całkowita działalność tej placówki, wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności, posiada przygotowawczy lub pomocniczy charakter.

Wnioskodawca nie wyklucza jednak, iż w trakcie prowadzenia działalności przez Spółkę może okazać się, że z przyczyn biznesowych niezbędne będzie wycofanie części wniesionych do Niej wkładów. W dłuższej perspektywie czasowej nie można również wykluczyć likwidacji Spółki. W wyniku tych działań, Wnioskodawca otrzyma część przypadających Mu, jako wspólnikowi, aktywów Spółki. Jednocześnie, Wnioskodawca chciałby zaznaczyć, że w skład majątku Spółki nie wejdzie majątek nieruchomy w rozumieniu Konwencji.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy Spółka będzie stanowić zakład Wnioskodawcy w Czechach w rozumieniu Konwencji?
2.  Czy dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu udziału w Spółce będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce?
3.  Czy majątek otrzymany z tytułu wycofania części wkładu ze Spółki będzie podlegać opodatkowaniu w Polsce?
4.  Czy majątek otrzymany przez Wnioskodawcę z tytułu likwidacji Spółki będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce?

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie nr 1.

Wniosek Spółki w zakresie pozostałych pytań został rozpatrzony odrębnymi interpretacjami wydanymi w dniu 26 października 2012 r. nr ILPB4/423-230/12-3/MC, ILPB4/423-230/12-4/MC, ILPB4/423-230/12-5/MC.

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie stanowić zakład Wnioskodawcy w Czechach.

Uzasadnienie.

Do Wnioskodawcy - polskiego rezydenta podatkowego - zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Co do zasady, opodatkowaniu w Polsce podlega dochód polskich rezydentów podatkowych niezależnie od faktu, czy został on osiągnięty na terytorium RP, czy w innych państwach. Przepisy przewidują jednak dodatkowe zasady dotyczące dochodów z działalności prowadzonej przez tzw. zagraniczne zakłady.

Zgodnie z art. 4a pkt 11 ww. ustawy, przez zagraniczny zakład należy rozumieć:

1.  stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych;
2.  plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa;
3.  osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje.

Przytoczone powyżej przepisy przewidują jednocześnie, że ustawowa definicja zagranicznego zakładu znajduje zastosowanie, jeśli umowa, której stroną jest Rzeczpospolita Polska nie stanowi inaczej. W związku z tym, konieczna jest analiza postanowień Konwencji w zakresie, w jakim umowa ta definiuje pojęcie zakładu.

Przepis art. 5 ust. 1 Konwencji przewiduje, że przez zakład należy rozumieć stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 5 ust. 2, określenie „zakład” obejmuje w szczególności: miejsce zarządu, filię, biuro, zakład fabryczny, warsztat oraz kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

W ocenie Wnioskodawcy, Spółka spełni przesłanki wymienione w przytoczonym przepisie. Siedziba Spółki, tj. biuro jako miejsce prowadzenia działalności, bez wątpienia stanowić będzie stałą placówkę Wnioskodawcy w Czechach. Należy przy tym podkreślić, że bez znaczenia pozostanie rodzaj tytułu prawnego Spółki do przestrzeni określonej formalnie jako Jej siedziba. Na marginesie Wnioskodawca pragnie bowiem podkreślić, że zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD, przesłanka posiadania placówki będzie spełniona, jeśli określone miejsce zostanie oddane podatnikowi do dyspozycji nawet bez jednoczesnego przekazania mu jakiegokolwiek tytułu prawnego do tej przestrzeni.

Spółka spełni również drugi z warunków niezbędnych do uznania Jej za zakład Wnioskodawcy w Czechach. Działalność gospodarcza Spółki (finansowa i holdingowa) będzie częściowo prowadzona przez Spółkę. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że przepis art. 5 ust. 1 Konwencji nie precyzuje, jaka część działalności przedsiębiorstwa powinna być prowadzona w ramach zakładu. Zatem, należy przyjąć, iż rzeczywisty zakres tej działalności nie ma znaczenia przy ocenie, czy stałą placówkę należy uznać za zakład w rozumieniu Konwencji. Wnioskodawca chciałby również zaznaczyć, że ze względu na zakres działalności zakładu, który sprecyzowany został w punktach a) - f) w opisie zdarzenia przyszłego, do Spółki zastosowania nie znajdzie przepis art. 5 ust. 4 Konwencji.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca chciałby przytoczyć tezę z interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 maja 2011 r. (sygn. IBPBI/2/423-202/11/AK): Nie ulega (\`(...)\`) wątpliwości, iż na gruncie międzynarodowego prawa podatkowego, jeżeli spółka osobowa jako podmiot transparentny pod względem podatkowym prowadzi działalność w państwie, w którym jest zorganizowana, to wspólnik tej spółki posiada w tym państwie „zakład” i podlega w nim opodatkowaniu od zysków osiągniętych poprzez ten „zakład”. Również Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 21 maja 2012 r. stwierdził, iż nie ulega (\`(...)\`) wątpliwości, że przedsiębiorstwo, w ujęciu funkcjonalnym, prowadzone przez spółkę osobową w umawiającym się państwie stanowi stały zakład jej wspólników w tym państwie.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że organy podatkowe zajmowały stanowisko zbieżne z prezentowanym przez Niego również w innych interpretacjach indywidualnych, m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 23 lutego 2012 r. (sygn. IPPB1/415-1059/11-4/KS), czy interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi: z 1 lutego 2012 r. (sygn. IPTPB2/415-701/11-4/AKr) oraz z 30 stycznia 2012 r. (sygn. IPTPB2/415-729/11-2/TS). Przytoczone interpretacje dotyczyły zakładu w postaci spółki osobowej z siedzibą na Słowacji albo na Cyprze, toteż analizie zostały poddane postanowienia umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1996 r. Nr 30, poz. 131) oraz postanowienia umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1993 r. Nr 117, poz. 523).

Wnioskodawca pragnie jednak podkreślić, że rozumienie pojęcia zakładu na gruncie Konwencji zasadniczo nie powinno różnić się od interpretacji tego terminu w świetle umowy polsko - słowackiej oraz umowy polsko - cypryjskiej. Analizowane powyżej zdanie pierwsze przepisu art. 5 ust. 1 Konwencji oraz brzmienie przepisów art. 5 ust. 1 umowy polsko - słowackiej i umowy polsko - cypryjskiej są identyczne („W rozumieniu niniejszej umowy określenie >>zakład<< oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa”).

Wnioskodawca chciałby jednocześnie zaznaczyć, że nie ma znaczenia, iż w przywołanych interpretacjach organów podatkowych wyłącznie interpretacja o sygn. IBPBI/2/423-202/11/AK dotyczy zakładu osoby prawnej, a w pozostałych była mowa o zakładzie osoby fizycznej. Na gruncie zarówno Konwencji, jak i umów polsko - słowackiej oraz polsko - cypryjskiej pojęcie zakładu nie jest odrębnie definiowane w zależności od tego, czy zagraniczna placówka funkcjonuje w ramach przedsiębiorstwa osoby fizycznej, bądź osoby prawnej.

Na marginesie Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w praktyce organów podatkowych (czego przykładem jest choćby interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z 24 stycznia 2011 r. (sygn. ITPB1/415-1002/10/AD) ugruntowała się linia orzecznicza, że polska spółka osobowa stanowi zakład jej wspólników będących zagranicznymi rezydentami podatkowymi. Wniosek taki płynie przede wszystkim z analizy postanowień poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, gdyż jak już zostało podkreślone, definicja zagranicznego zakładu z art. 4a pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ustępuje definicji zawartej w odpowiedniej umowie o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W ocenie Wnioskodawcy, nie ma podstaw, by na gruncie tych samych konwencji różnicować pozycję zagranicznych wspólników polskich spółek osobowych oraz polskich wspólników zagranicznych spółek o podobnym charakterze (tj. transparentnych dla celów podatku dochodowego).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Spółkę interpretacji, stwierdzić należy, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.