Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-838/10-4/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-01-25
Teza: prawo do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie stanu faktycznego objętego wydanym postanowieniem w sprawie interpretacji prawa podatkowego
Słowa kluczowe: decyzja; odmowa; organ-organ podatkowy; postępowanie; stan-stan faktyczny
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 05.10.2010r. (data wpływu 28.10.2010r.) uzupełnionym pismem z dnia 01.12.2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   prawa do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie stanu faktycznego objętego wydanym postanowieniem w sprawie interpretacji prawa podatkowego – **jest prawidłowe,**

*   wygaśnięcia z mocy prawa postanowień w sprawie interpretacji prawa podatkowego wydanych przed dniem 1 lipca 2007r. - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28.10.2010r. wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa w związku z likwidacją Spółki.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 01.12.2010r. (data wpływu 03.12.2010r., data nadania 01.12.2010r.), stanowiącym odpowiedź na wezwanie tut. Organu z dnia 26.11.2010r. nr IPPP2/443-838/10-2/KG (skutecznie doręczonym w dniu 30.11.2010r.). Wniosek został uzupełniony w terminie ustawowym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Przedmiotem działalności L Sp. z o.o. (Wnioskodawca) jest zakup nieruchomości biurowych, ich wynajem i sprzedaż. Jedynym udziałowcem Wnioskodawcy jest Projekt Komercyjny P. Sp. z o.o. („P.”), której przedmiot działalności jest zbliżony do przedmiotu działalności L. P. zakupiła udziały w L. w celu przejęcia kontroli nad kompleksem biurowym T, będącym własnością L.. P. zamierza podjąć uchwałę o likwidacji spółki L. i w związku z tym wszcząć postępowanie likwidacyjne tej spółki.

W ramach postępowania likwidacyjnego majątek L. obejmujący całe przedsiębiorstwo tejże spółki nie zostanie spieniężony, lecz w całości przekazany P.. Oznacza to, że działalność gospodarcza obecnie prowadzona przez L., tj. prowadzenie kompleksu biurowego T., będzie kontynuowana przez P..

W wyniku przeprowadzenia likwidacji, oprócz posiadanego przez L. kompleksu biurowego, P. przejmie między innymi zobowiązania L. z tytułu pożyczek i kredytów oraz prawa i obowiązki wynikające zawartych przez L. umów najmu, umów z dostawcami mediów, prawa do nazwy kompleksu biurowego, a także wszelkie inne prawa i obowiązki przysługujące L..

Powyższa sprawa była już przedmiotem rozstrzygnięć Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. 1471/NUR1/443-355/1/06/AP oraz sygn. 1471/NUR1/443-355/2/06/AP („poprzednie interpretacje”).

W poprzednich interpretacjach organ uznał stanowisko Spółki za prawidłowe i potwierdził, że:

*   przekazanie przedsiębiorstwa w związku z likwidacją jedynemu udziałowcowi likwidowanej spółki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług oraz, że:
*   ponieważ przekazanie przedsiębiorstwa w związku z likwidacją jedynemu udziałowcowi likwidowanej spółki stanowi transakcję zbycia przedsiębiorstwa, która nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie skutkuje to również koniecznością dokonania korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem środków trwałych będących przedmiotem w/w czynności.

Do niniejszego wniosku o interpretację Spółka załącza kopie poprzednich interpretacji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma możliwość uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie wniosku zawierającego elementy stanu faktycznego objętego wcześniej wydanym postanowieniem interpretacyjnym naczelnika urzędu skarbowego, w sytuacji gdy przepisy ustawy o podatku od towarów i usług będące przedmiotem wydanego postanowienia uległy zmianie?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Spółka jest uprawniona do uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie wniosku dotyczącego stanu faktycznego objętego wnioskiem złożonym w 2006 r. i wydanych w odpowiedzi na ten wniosek Poprzednich Interpretacjach.

Spółka wskazuje, iż w dniu 1 lipca 2007 r. weszły w życie zmiany dotyczące wydawania interpretacji podatkowych. W treści tych zmian przewidziano między innymi, że:

*   wnioskujący o wydanie interpretacji indywidualnej składa m.in. oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej;
*   nie wydaje się interpretacji indywidualnej m.in., gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy wprowadzającej powyższe zmiany (ustawa z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy - Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw) wygasają z mocy prawa interpretacje indywidualne wydane przed dniem 1 lipca 2007 r. w razie zmiany przepisów, które były przedmiotem interpretacji. Spółka zauważa, że ustawodawca nie wprowadził żadnego wartościowania zmian przepisów będących przedmiotem interpretacji, co oznacza, że nawet redakcyjna zmiana tych przepisów powoduje wygaśnięcie z mocy prawa interpretacji uzyskanych przed dniem 1 lipca 2007 r.

Wygaśnięcie interpretacji powoduje, że przestają one istnieć i nie funkcjonują w obrocie prawnym, a co za tym idzie - należy stwierdzić, że sprawa będąca przedmiotem ponownego wniosku o interpretację pozostaje „nie rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej”. Spółka wskazuje, że przepisy będące przedmiotem poprzednich interpretacji uległy zmianie od dnia 12 grudnia 2006 r. Zmiany te polegały na tym, że:

1.  w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wyłączono spod stosowania przepisów ustawy transakcję zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w miejsce „zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans” (zmiana weszła w życie 1 grudnia 2008 r.);
2.  w art. 91 ust 1-8 ustawy o podatku od towarów i usług, doprecyzowano regulacje dotyczące korekty podatku naliczonego od zakupu środków trwałych o wartości nieprzekraczającej 15.000 zł (zmiana weszła w życie 1 grudnia 2008 r.);
3.  w art. 14 a-p ustawy Ordynacja podatkowa, gruntownie zmieniono zasady wydawania interpretacji prawa podatkowego; w myśl nowych przepisów m.in. organem właściwym do wydawania zarówno interpretacji ogólnych jak i indywidualnych stał się minister właściwy ds. finansów publicznych, przy czym wprowadzono możliwość upoważnienia przez ministra, w drodze rozporządzenia, podległych mu organów do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, przy jednoczesnym określeniu właściwości rzeczowej i miejscowej upoważnionych organów. Umożliwiono także składanie wniosków o interpretację indywidualną dotyczących zdarzeń przyszłych. Nadto zobowiązano Wnioskującego o wydanie interpretacji indywidualnej do złożenia oświadczenia pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem w dniu jego złożenia nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia opatrzono rygorem niewywołania skutków prawnych przez wydaną interpretację. Co więcej, w art. 14b ustawy dodano przepis mówiący, iż nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej (zmiany weszły w życie w dniu 1 lipca 2007 r.).

Przywołane zmiany przepisów nie wpłynęły zdaniem Spółki w żaden sposób na prawidłowość merytoryczną poprzednich interpretacji, tym niemniej jednak, z uwagi na brzmienie art. 4 ust. 2 powołanej wyżej ustawy, spowodowały wygaśnięcie poprzednich interpretacji z mocy prawa.

W tej sytuacji, złożenie przez Spółkę w niniejszym postępowaniu oświadczenia, że sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej odpowiada prawdzie. Spółka nie naraża się na odpowiedzialność karną za składanie fałszywych zeznań. Dodatkowo, nie ma zastosowania sankcja, o której mowa w art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej, że wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (patrz również postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 12 grudnia 2007 r. (sygn. akt ILPB3/423-101/07-2/MC) oraz z dnia 2 czerwca 2008 r. (sygn. akt ILPB3/423-163/08-4/MC).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie:

*   prawa do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie stanu faktycznego objętego wydanym postanowieniem w sprawie interpretacji prawa podatkowego uznaje się **za prawidłowe,**

*   wygaśnięcia z mocy prawa postanowień w sprawie interpretacji prawa podatkowego wydanych przed dniem 1 lipca 2007r. uznaje się **za nieprawidłowe.**

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

Stosownie jednak do art. 14b § 5 powołanej ustawy, nie wydaje się interpretacji indywidualnej w zakresie tych elementów stanu faktycznego, które w dniu złożenia wniosku o interpretację są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej albo gdy w tym zakresie sprawa została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

Interpretacja indywidualna wydawana jest na podstawie okoliczności faktycznych ujawnianych przez zainteresowanego w treści wniosku o jej wydanie. Organ właściwy do wydawania tego rodzaju rozstrzygnięć nie prowadzi postępowania dowodowego w celu ustalenia okoliczności faktycznych sprawy, w tym w celu ustalenia, czy zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej. Z tego względu, wnioskujący o wydanie interpretacji zobowiązany jest - na mocy art. 14b § 4 tej ustawy - złożyć oświadczenie pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej. W razie złożenia fałszywego oświadczenia wydana interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych.

Z cytowanego powyżej art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej nie wynika, aby przesłanką negatywną do wydania interpretacji indywidualnej było uprzednie jej wydanie w tym samym przedmiotowo – podmiotowym stanie faktycznym, ponieważ postanowienie w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest ani decyzją, ani też postanowieniem organu podatkowego, lub organu kontroli skarbowej, o których mowa w tym przepisie.

Interpretacja przepisów prawa podatkowego to czynność uprawnionego organu, która w odróżnieniu od aktu administracyjnego (decyzji) nie jest co do zasady skierowana wprost na wywołanie skutków prawnych, lecz stanowi ocenę stanowiska wnioskodawcy bądź wskazanie prawidłowego stanowiska, z uzasadnieniem prawnym, przy uwzględnieniu stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych przedstawionych przez zainteresowanego we wniosku o interpretację. Wydając interpretację organ nie rozstrzyga o prawach i obowiązkach podatkowych wnioskodawcy wynikających z danego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego, a jedynie czy dany podmiot, w danych warunkach, w istniejącym stanie prawnym, postąpił lub postąpi prawidłowo - a więc zgodnie z prawem podatkowym.

Ze złożonego wniosku wynika, iż Wnioskodawca jest w posiadaniu postanowień w sprawie interpretacji prawa podatkowego z dnia z dnia 12 grudnia 2006 r., sygn. 1471/NUR1/443-355/1/06/AP oraz sygn. 1471/NUR1/443-355/2/06/AP wydanych przez Naczelnika Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego. Wnioskujący wskazuje jednocześnie, iż wydane postanowienia dotyczą zdarzenia przyszłego tożsamego ze zdarzeniem przyszłym przedstawionym w złożonym w dniu 05.10.2010r. wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Wątpliwości Zainteresowanego wiążą się z możliwością uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie w jakim uzyskał postanowienie w sprawie interpretacji prawa podatkowego.

Ocena wniosku o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącego stanu faktycznego w kontekście zaistnienia przesłanek z art. 14b § 5 Ordynacji podatkowej, wymaga natomiast zbadania, czy na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji stan faktyczny przedstawiony w treści wniosku:

*   jest przedmiotem toczących się - z udziałem wnioskodawcy jako strony - postępowań podatkowych, kontroli podatkowych, postępowań kontrolnych organów kontroli skarbowej albo

*   jest przedmiotem sprawy podatkowej rozstrzygniętej co do jej istoty na rzecz wnioskodawcy w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej.

W tym miejscu należy wskazać, iż postanowienia w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie zostały wydane w trybie orzeczniczym, nie stanowią zatem wiążącego Wnioskodawcę rozstrzygnięcia, konkretyzującego jego prawa i obowiązki podatkowe (art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007 r.). Ich istota sprowadzała się do udzielenia podmiotowi informacji odnośnie kwestii stosowania określonych przepisów prawa podatkowego do opisanego przez niego i nieweryfikowanego w postępowaniu dowodowym stanu faktycznego (art. 14a § 1 - § 3 Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym do dnia 30 czerwca 2007 r.).

Reasumując, ze względu na fakt, iż wydane dla Wnioskodawcy postanowienia w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie miały formy decyzji ani postanowienia organu podatkowego bądź organu kontroli skarbowej, lecz była to interpretacja o zakresie stosowania przepisów prawa podatkowego, stąd obecnie obowiązujące przepisy nie stoją na przeszkodzie złożeniu wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej co do zastosowania przepisów prawa podatkowego.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Odnosząc się do kwestii wygaśnięcia otrzymanych postanowień w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego przytoczyć należy art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2006 r., Nr 217, poz. 1590), zgodnie z którym w sprawach zmiany lub uchylenia pisemnych interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach wydanych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, z tym że wygasają one z mocy prawa w razie zmiany przepisów, które były przedmiotem interpretacji.

Wydane przez Naczelnika Urzędu Skarbowego Postanowienia (o których mowa we wniosku) były oparte na treści przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa oraz obowiązku korekty podatku naliczonego w związku ze zbyciem przedsiębiorstwa.

W myśl art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym w dniu 12.12.2006r. , tj. w dniu wydania przedmiotowych postanowień w sprawie interpretacji przepisów prawa podatkowego, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zakładu (oddziału) samodzielnie sporządzającego bilans.

Powyżej powołany przepis został zmieniony przez art. 1 pkt 3 lit. a) ustawy z dnia 7 listopada 2008r. (Dz.U.209.1320), zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług z dniem 1 grudnia 2008r. W wyniku tej zmiany, przepis art. 6 pkt 1 ustawy uzyskał następujące brzmienie: Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższą analizę, stwierdzić należy, iż w zakresie cytowanego powyżej przepisu, do chwili obecnej nie dokonano żadnych zmian treści mających wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w uzyskanych postanowieniach. W tym miejscu zauważyć należy, iż przedmiotem rozstrzygnięcia było opodatkowanie podatkiem VAT przekazania przedsiębiorstwa w związku z likwidacją Spółki oraz obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego. Zmiana w brzmieniu art. 6 pkt 1 ustawy nie mogła mieć wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem zarówno w poprzednio obowiązującym brzmieniu, jak i obecnym, przepisom ustawy nie podlega transakcja zbycia przedsiębiorstwa. Nie zmieniono także w sposób mający znaczenie dla przedmiotowej sprawy przepisów odnoszących się do obowiązku korygowania podatku naliczonego, odliczonego w związku ze zbyciem przedsiębiorstwa.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że nie ulega wątpliwości, iż interpretacje prawa podatkowego tracą swoją wiążącą moc wraz ze zmianą przepisów będących podstawą do jej wydania. Utrata mocy wiążącej nie następuje jednak automatycznie w wyniku każdej nowelizacji przepisów. W szczególności zmiana, która ma jedynie charakter techniczny nie powoduje utraty mocy wiążącej postanowień, wydanych w oparciu o jego treść. Interpretacja wygasa z mocy prawa tylko w wyniku takiej zmiany przepisów, która spowoduje dezaktualizację oceny prawnej stanowiska zawartego w wydanej interpretacji. Mając na uwadze powyższe, zmiana przepisów, która nie wpływa na ocenę stanu faktycznego będącego przedmiotem wydanego Postanowienia, nie powoduje, że traci ono moc wiążącą.

Odnosząc powyższe do przedmiotowej sprawy należy zauważyć, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, jak również przepisy rozporządzenia do tej ustawy, na podstawie których wydana została interpretacja tych przepisów (Postanowienia) nie uległy zmianie. W oparciu o powyższe argumenty, stwierdzić należy, że Postanowienia wydane w przedmiotowej sprawie zachowują nadal moc wiążącą aż do chwili ich zmiany lub uchylenia lub zmiany przepisów prawa podatkowego, o których mowa wyżej. Skutki prawne związane z wydaniem Postanowień, także po dniu 1 lipca 2007 r., należy oceniać wedle przepisów Ordynacji podatkowej w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy z dnia 17 listopada 2006 r. o zmianie ustawy Ordynacja podatkowa oraz o zmianie niektórych innych ustaw, ponieważ tak stanowi art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Tym samym nie można zgodzić się jakoby interpretacje indywidualne wydane przed dniem 1 lipca 2007 r. wygasają z mocy prawa, zatem stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji odpowiedziano na wniosek w części dotyczącej prawa do uzyskania interpretacji indywidualnej w zakresie stanu faktycznego objętego wydanym postanowieniem w sprawie interpretacji prawa podatkowego. Rozstrzygnięcie dotyczące opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży przedsiębiorstwa w związku z likwidacją Spółki oraz brakiem obowiązku korekty podatku naliczonego w związku ze zbyciem przedsiębiorstwa zostało ujęte w odrębnej interpretacji.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy – Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Natomiast w myśl art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego we wniosku stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.