Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-173/12-2/IŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-18
Teza: 1) Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie przewalutowania pożyczki z EUR na PLN powstaną dla Wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe? 2) Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie spłaty przedmiotowej pożyczki powstaną dla Wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe?
Słowa kluczowe: pożyczka-spłata pożyczki; przewalutowanie; różnica-różnice kursowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 08.03.2012 r. (data wpływu 12.03.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku różnic kursowych na moment przewalutowania pożyczki z EUR na PLN, jak i z tytułu spłaty tej pożyczki po przewalutowaniu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.03.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie braku różnic kursowych na moment przewalutowania pożyczki z EUR na PLN, jak i z tytułu spłaty tej pożyczki po przewalutowaniu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka M. (dalej: Wnioskodawca) jest wspólnikiem spółki osobowej (dalej: Spółka) i zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), (dalej: ustawa o podatku CIT) Wnioskodawca łączy przychody i koszty Spółki z własnymi przychodami i kosztami.

W dniu 31 października 2006 roku Spółka zawarła umowę potyczki z inną spółką z Grupy – G.(dalej: Pożyczkodawca). Zgodnie z umową pożyczki została ona udzielona w walucie obcej, tj. euro (dalej: EUR). Zgodnie z umową spłata potyczki oraz odsetek także miała następować w EUR. Umowa przewidywała całkowitą spłatę potyczki w ciągu 5 lat, tj. do dnia 31 października 2011 roku.

W związku z niemożnością dochowania terminu spłaty, Spółka i Pożyczkodawca przygotowali stosowny aneks do umowy pożyczki. Zgodnie z podpisanym przez Spółkę i Pożyczkodawcę aneksem do umowy pożyczki, nastąpiło przewalutowanie przedmiotowej pożyczki z EUR na PLN, po umownie ustalonym przez Spółkę i Pożyczkodawcę kursie wymiany. Równocześnie, aneks przedłużył termin spłaty pożyczki na kolejny rok.

Wnioskodawca chciałby podkreślić, iż w momencie przewalutowania nie doszło do spłaty przez Spółkę dotychczasowej należności walutowej. Spłata przedmiotowej pożyczki nastąpi dopiero po jej przewalutowaniu w terminach i na zasadach ustalonych w aneksie. Nadto, Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie z art. 9b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku CIT ustała różnice kursowe na podstawie art. 15a ustawy o podatku CIT.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie przewalutowania pożyczki z EUR na PLN powstaną dla Wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe?
2.  Czy na gruncie przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych w momencie spłaty przedmiotowej pożyczki powstaną dla Wnioskodawcy, dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, różnice kursowe?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1)

Zdaniem Wnioskodawcy, przewalutowanie pożyczki z EUR na PLN nie skutkuje powstaniem różnic kursowych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: ustawa o CIT). Zmiana waluty pożyczki jest neutralna z punktu widzenia przepisów ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15a ust. 1 ustawy CIT, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody, jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów, jako ujemne różnice kursowe.

Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 5, dodatnie różnice kursowe powstają jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jogo otrzymania jest wyższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Natomiast, zgodnie z art. 15a ust. 3 pkt 5 ustawy o CIT, ujemne różnice kursowe powstają jeżeli wartość kredytu (pożyczki) w walucie obcej w dniu jego otrzymania jest niższa od wartości tego kredytu (pożyczki) w dniu jego spłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni.

Za dzień spłaty pożyczki, zgodnie z art. 15a ust. 7 ustawy o CIT, należy uznać dzień uregulowania zobowiązania w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

Innymi słowy, biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów ustawy o CIT, warunkiem koniecznym do powstania ujemnych bądź dodatnich różnice kursowych jest dokonanie spłaty udzielonej pożyczki, tj. uregulowanie zobowiązania z tytułu pożyczki w jakiejkolwiek formie np. poprzez potrącenie wzajemnych wierzytelności czy też gotówkowo.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie można uznać, iż przewalutowanie pożyczki, tj. zmiana waluty pożyczki na inną w trakcie okresu pożyczki gdy następuje wyłącznie aktualizacja wartości środków udostępnionych w ramach pożyczki w oparciu o określony kurs wymiany waluty obcej jest nie faktyczną spłatą pożyczki.

Z uwagi na powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przewalutowanie pożyczki nie skutkuje po jego stronie powstaniem podatkowych różnic kursowych w rozumieniu ustawy o CIT, ponieważ przewalutowania pożyczki nie można utożsamiać z „dniem uregulowania zobowiązania w jakiejkolwiek formie”, o którym mówi art. 15a ust. 7 ustawy CIT.

Prawidłowość prezentowanego przez Wnioskodawcę stanowiska znajduje potwierdzenie w utrwalonej linii interpretacyjnej organów podatkowych.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 3 lipca 2008 roku Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu o sygn. ILPB3/423-210/08-4/HS, w której organ wprost stwierdził, iż: „przewalutowanie kredytu jest neutralne pod względem podatkowym, tj. nie wywołuje skutków ani po stronie przychodów, ani po stronie kosztów ich uzyskania.

Powstałe dodatnie lub ujemne różnice kursowe mają charakter wyłącznie rachunkowy - powodują zmianę wyrażonej w księgach rachunkowych kwoty pożyczki do spłaty w PLN”.

Powyższe stanowisko znajduje odzwierciedlenie w innych wydawanych przez organy podatkowe interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego, np interpretacje indywidualne Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:

*   z dnia 4 lipca 2011 roku o sygn. IPPB5/423-408/11-2/IŚ,

*   z dnia 29 grudnia 2010 r., sygn. IPPB5/423-675/010-2/IŚ,

*   z dnia 29 września 2009 r., sygn. IPPB5/423-371/09-4/MB,

*   z dnia 24 września 2009 r sygn. IPPB5/423-369/09-2/MB.

Ad. 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, również w dacie faktycznej spłaty przewalutowanej pożyczki (z EUR na PLN) nie powstaną różnice kursowe w rozumieniu ustawy o CIT.

Przede wszystkim Wnioskodawca chciałby podkreślić, iż w dacie faktycznej spłaty pożyczki, która została przewalutowana, przestanie ona być zobowiązaniem walutowym.

Zgodnie z art. 15a ust. 2 pkt 5 i art. 15a ust 3 pkt 5 ustawy CIT, różnice podatkowe dla celów podatku dochodowego od osób prawnych powstają przy łącznym spełnieniu następujących przesłanek:

*   w momencie otrzymania kwota pożyczki wyrażona jest walucie obcej,

*   spłata pożyczki następuje także w walucie obcej,

*   kurs waluty obcej w dniu otrzymania pożyczki jest inny niż kurs waluty obcej w dniu jej spłaty.

Z powyższego wprost wynika, iż aby zastosowanie miały przepisy ustawy o CIT dotyczące różnic kursowych pożyczka w momencie udzielenia (otrzymania), jak i jej spłaty musi mieć charakter walutowy, czyli być wyrażona w innej walucie niż PLN. Skoro przewalutowanie pożyczki powoduje utratę charakteru walutowości udzielonej pożyczki, nie jest spełniona jedna z przesłanek powstania różnic kursowych na gruncie ustawy o CIT.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje swoje potwierdzenie w licznych interpretacjach podatkowych.

Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z dnia 6 marca 2009 r o sygn. ILPB3/423-829/08-2/EK Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu stwierdził, iż:

„Skoro zatem, po dokonaniu przewalutowania wartość zobowiązania będzie wyrażona w PLN i do określenia jego wartości na dzień spłaty nie będzie stosowany żaden kurs walutowy, nie można uznać. że spełnione zostaną przesłanki warunkujące powstanie różnic kursowych w dniu spłaty przewalutowanego zobowiązania”.

Reasumując, w momencie spłaty przewalutowanej pożyczki nie powstaną różnice podatkowe w rozumieniu ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.