Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.476.2025.2.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-17
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy,
od wszystkich wydatków poniesionych w ramach realizacji
Projektu, po jego odpowiednim skorygowaniu według
„sposobu określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust.
2a ustawy oraz § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów
z dnia 17 grudnia 2015 r. oraz z uwzględnieniem proporcji, o
której mowa w przepisach art. 90 ustawy.
Słowa kluczowe: inwestycje
obiekt-obiekt kulturalny
odliczenia-odliczenie częściowe
proporcja
środek-środek trwały
Zagadnienia: Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego od towarów i usług
nabytych do wytworzenia środków trwałych lub wartości
niematerialnych i prawnych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego po zakończeniu roku
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku pozostałych
towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w przypadku towarów i
usług zaliczanych do środków trwałych oraz wartości
niematerialnych i prawnych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczącej prawa do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1
    ustawy, od wszystkich wydatków poniesionych w ramach realizacji Projektu, po jego
    odpowiednim skorygowaniu według „sposobu określenia proporcji”, o którym mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. oraz z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w przepisach art. 90
    ustawy. Uzupełnili go Państwo dwoma pismami z 18 sierpnia 2025 r. (wpływ 18 sierpnia
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 4 września 2025 r. (wpływ 4 września
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A (dalej: „A”, „Wnioskodawczyni”) jest samorządową instytucją kultury działającą:

    - na podstawie ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu
      działalności kulturalnej (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 87; dalej: „Ustawa kulturalna”);
    - w oparciu o statut uchwalony 21 grudnia 2020 r. przez Sejmik Województwa (...) (dalej:
      „Statut”).
    Zgodnie ze Statutem, Wnioskodawczyni posiada osobowość prawną i jest wpisana do
    rejestru instytucji kultury prowadzonego przez organizatora – Województwo (...).
    Przedmiotem działania A jest prowadzenie działalności kulturalnej w dziedzinie (...).
    A może prowadzić również działalność w dziedzinie (...).
    Do zadań A należy w szczególności:
    (...)
    Swoją działalność A prowadzi w oparciu o sezony (...), na które ustala się plany (...).
    Przedstawienie finansowania działalności Wnioskodawczyni.
    Zgodnie ze Statutem, organizatorem A jest Województwo (...), która zapewnia środki
    potrzebne dla utrzymaniu i rozwoju A.
    A otrzymuje środki finansowe na pokrycie kosztów bieżącej działalności i zobowiązań z
    następujących źródeł:
    1) rocznej dotacji podmiotowej w wysokości ustalonej przez Sejmik Województwa (...);
    2) dotacji celowych organizatora z budżetu państwa lub innych jednostek samorządu
      terytorialnego;
    3) wpływów z prowadzonej działalności kulturalnej;
    4) wpływów z prowadzonej innej działalności, w tym przychodów z najmu lub dzierżawy
      składników majątkowych, z tytułu sprzedaży składników majątku ruchomego A i innej
      działalności gospodarczej;
    5) środków otrzymanych od osób fizycznych i prawnych.
    Dodatkowo, zgodnie ze Statutem, Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą, z
    której dochód w całości przeznaczony jest na działalność statutową A.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że Wnioskodawczyni realizuje swoje cele i zadania
    statutowe w przeważające mierze poprzez działania odpłatne, które na gruncie ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775; dalej:
    „ustawa VAT”) stanowią:
    - usługi kulturalne i rozrywkowe (...)
    - usługi kulturalne (...);
    - usług kulturalne (...).
    A, co do zasady, nie prowadzi działalności nieodpłatnej w obszarze realizacji celów
    statutowych (nie ujmuje tego rodzaju przedsięwzięć w planie (...) ani w swojej ofercie).
    Wyjątkiem od tej reguły są:
    (...)
    Dodatkowo A planuje sporadycznie organizować dziecięce wydarzenia kulturalne, objęte
    nieodpłatnym wstępem.
    Obok wskazanej wyżej statutowej działalności kulturalnej A prowadzi również działalność
    gospodarczą opodatkowaną podatkiem od towarów i usług według właściwych stawek, w
    zakresie m.in.:
    (...)

    Uzyskiwane wpływy z opisanej powyżej działalności statutowej i gospodarczej nie
    pokrywają całości kosztów funkcjonowania A. Koszty działalności statutowej – zarówno
    opodatkowanej VAT, jak i zwolnionej od tego podatku – w zasadniczej części znajdują
    pokrycie w dotacjach otrzymywanych na podstawie art. 28 ust. 3 Ustawy kulturalnej.
    Zgodnie z przywołanym przepisem, organizator przekazuje instytucji kultury środki
    finansowe w formie dotacji:
    (...).
    A otrzymuje od Województwa (...) dotację podmiotową na dofinansowanie kosztów
    prowadzonej działalności kulturalnej. Dotacja ta pokrywa jedynie część kosztów
    funkcjonowania A i jest przeznaczona na finansowanie: (...)
    A otrzymuje również dotacje celowe odpowiednio na finansowanie lub dofinansowanie
    zadań inwestycyjnych albo na realizację określonych zadań lub programów.
    Otrzymywane dotacje, zarówno podmiotowe jak i celowe, są (i będą) dedykowane
    finansowaniu kosztów działalności A bądź określonego zadania. Otrzymywane dotacje nie
    są używane do ustalania cen określonych świadczeń oferowanych do sprzedaży przez A
    (nie są bezpośrednio powiązane z kalkulacją cen).
    Przedstawienie Projektu, jego celu i finansowania.
    W roku 2024 Wnioskodawczyni zawarła z Urzędem Marszałkowskim Województwa (...)
    (dalej: „Instytucja Pośrednicząca”) umowę o dofinansowanie projektu pn.: „(...)”.
    Zwiększenie atrakcyjności i dostępności A” (dalej: „Projekt” lub „Inwestycja”).
    Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie, przedmiotem inwestycji jest Modernizacja
    przestrzeni (...), zakup (...). Założeniem modernizacji jest dostosowanie wnętrz do nowych
    funkcji oraz integracja (...).
    Projekt obejmuje szeroki zakres prac modernizacyjnych i ulepszeń:
    (...)
    Co istotne, we wniosku o dofinansowanie zawarte jest postanowienie, iż: „(...)”.
    Celem Projektu nie jest zatem osiągnięcie zysku operacyjnego.
    W ramach budżetu wniosku o dofinansowanie przewidziane są następujące pozycje
    kosztów kwalifikowanych bezpośrednich:
    - usługa zewnętrzna – wykonanie studium wykonalności;
    - roboty budowlane – wykonanie modernizacji (...);
    - roboty budowlane – wykonanie remontu (...);
    - roboty budowlane – wykonanie remontu (...);
    - zakup środka trwałego - wyposażenie (...)
    - zakup środków trwałych – wyposażenie (...);
    - zakup środków trwałych – (...);
    - usługa zewnętrzna – wykonanie projektu wykonawczego;
    - usługa nadzoru/zarządzania inwestycją.
    Wysokość poniesionych wydatków, zakwalifikowanych jako koszty bezpośrednie, zostanie
    w części dofinansowana z funduszy unijnych. Dofinansowanie wyniesie (...)% kosztów
    kwalifikowalnych.

    Natomiast, ze względu na czynniki rynkowe, wydatki realnie poniesione na realizację
    Projektu przewyższą zakładane wydatki kwalifikowalne. Należy zauważyć, że sam budżet
    wniosku o dofinansowanie zakłada wyższą wartość wydatków ogółem niż wydatków
    kwalifikowalnych.
    Dodatkowo, w ramach Projektu przewidziane są koszty pośrednie, których zadaniem jest
    pokrycie kosztów informacyjnych, promocyjnych (...). Koszty te mają ustalony ryczałtowy
    limit jako (...)% od kosztów bezpośrednich, lecz będą rozliczane na podstawie kosztów
    rzeczywiście poniesionych. Dofinansowanie kosztów pośrednich również wyniesie (...)% od
    wartości kosztów kwalifikowalnych. Same koszty pośrednie stanowią jedynie (...)%
    wszystkich kosztów przewidzianych w ramach Projektu.
    W ramach Projektu przewidziana jest częściowa kwalifikowalność podatku od towarów i
    usług – na poziomie (...) %. Oznacza to, że (...)% VAT nie jest kwalifikowalne i nie będzie
    podlegać dofinansowaniu. Wartość ta została jednak podana zgodnie z danymi aktualnymi
    na moment składania wniosku – jako proporcja (część) podatku naliczonego VAT, w
    stosunku do którego brak jest prawnej możliwości jego odzyskania (...). Co roku wartość
    VAT niepodlegająca odliczeniu będzie się jednak zmieniać – ze względu na stosowanie
    zasad przewidzianych w art. 86 ust. 2a-2h oraz art. 90-91 ustawy VAT.
    Dofinansowanie ze środków europejskich jest ujęte w planie finansowym jako środki na
    wydatki majątkowe, o których mowa w art. 30 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009
    r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1530; dalej: „UOFP”).
    Koszty poniesione w związku z realizacją Projektu, tj. nabywane towary i usługi będą
    wykorzystywane zarówno do celów prowadzonej działalności gospodarczej, w rozumieniu
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza.
    Wnioskodawczyni nie ma możliwości rozdzielenia (rozróżnienia, przyporządkowania) kwot
    podatku VAT na działalność opodatkowaną i zwolnioną.
    Zasady rozliczania VAT Wnioskodawczyni.
    Zgodnie z wydaną interpretacją z (...) 2024 r., sygn. (...), Wnioskodawczyni dowiedziała się,
    że całokształtu jej działalności nie można traktować jako działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W związku z powyższym – w kwestii zasad
    odliczania VAT naliczonego – A jest zobowiązana zarówno do stosowania tzw.
    „prewspółczynnika”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a - 2h ustawy VAT, jak i do tzw.
    „ustalania proporcji sprzedaży”, o której mowa w art. 90-91 ustawy VAT.
    Wydana interpretacja nie jest jednak zbieżna z niniejszym wnioskiem, a stanowi jedynie
    podstawę do zadania pytania dotyczącego zasad odliczania VAT naliczonego w związku z
    realizowanym Projektem. Wnioskodawczyni chciałaby bowiem ustalić, jaka część VAT
    naliczonego od kosztów Projektowych będzie podlegać odliczeniu.
    A przy obliczaniu prewspółczynnika stosuje zasady przewidziane w wydanym na
    podstawie art. 86 ust. 22 ustawy VAT Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 999; dalej: Rozporządzenie MF).
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy (pismami z 18 sierpnia 2025 r. i 4 września
    2025 r.)
    1. A jest czynnym podatnikiem VAT.
    2. Na pytanie: „Czy w związku z poniesieniem wydatków na projekt pn. „(...)” (dalej:
      Projekt) doszło/dojdzie do wytworzenia i/lub zakupu środków trwałych lub wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, których wartość początkowa
      przekracza kwotę 15.000 zł? Jeżeli tak, proszę je wymienić wraz z podaniem daty
      oddania do użytkowania (...)
      odpowiedzieli Państwo:

      „Tak, w związku z poniesieniem wydatków na projekt pn. „(...)” (dalej: Projekt) doszło
      oraz dojdzie do zakupu środków trwałych podlegających amortyzacji, których wartość
      początkowa przekracza kwotę 15.000 zł. W ramach projektu zakupiono:
      · (...):
      (...)
      · oraz inne środki trwałe:
      - (...)
      W ramach Projektu planowany jest zakup (...) oraz wyposażenie (...), remont (...).
      W związku z poniesieniem wydatków na Projekt doszło oraz dojdzie do zakupu
      środków trwałych podlegających amortyzacji, których wartość początkowa przekracza
      kwotę 15.000 zł. Ale również były oraz będą zakupione środki trwałe, wyposażenie oraz
      materiały poniżej kwoty 15.000 zł.
    3. Ww. środki trwałe nie będą stanowiły nieruchomości, część poniesionych wydatków
      będzie inwestycją w obcy środek trwały.
    4. Towary i usługi nabyte w trakcie realizacji Projektu będą wykorzystywane zarówno do
      czynności opodatkowanych VAT, jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu
      oraz do czynności zwolnionych z VAT.
    5. Nie istnieje możliwość przyporządkowania wydatków w całości do celów prowadzonej
      działalności gospodarczej.
    6. Zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie Projekt powinien zakończyć się do dnia (...)
      2025 r.
    7. Faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją Projektu są wystawiane na A.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 18 sierpnia 2025 r.)
    Czy Wnioskodawczyni będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego (prawo o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy VAT),
    wynikającego ze wszystkich wydatków poniesionych w ramach realizacji Projektu
    (zarówno tzw. kosztów bezpośrednich, jak i pośrednich), po odpowiednio skorygowaniu o:
    - „sposób określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy VAT, a który to
      sposób Wnioskodawczyni stosuje w oparciu o wydane na podstawie art. 86 ust. 22
      ustawy VAT Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie
      sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
      działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (dokładnie w oparciu o
      § 4 ust. 1 i 2 Rozporządzenia MF);
    - proporcjonalne przypisanie kwoty podatku naliczonego do czynności, w stosunku do
      których A przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego – zgodnie z art.
      90 ust. 2-12 ustawy VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w piśmie z 18 sierpnia 2025 r.)
    Państwa zdaniem, A przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego (o którym mowa w art. 86 ust. 1 VAT), który to podatek naliczony
    wynika ze wszystkich wydatków poniesionych w ramach realizacji Projektu (zarówno tzw.
    kosztów bezpośrednich, jak i pośrednich), po odpowiednio obliczeniu „sposobu określenia
    proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a VAT oraz po proporcjonalnym przypisaniu
    kwoty podatku naliczonego do czynności, w stosunku do których A przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego – zgodnie z art. 90 ust. 2-12 VAT.
    Przepisy znajdujące zastosowanie w danej sprawie.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,

    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
    zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2a ustawy VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej "sposobem określenia proporcji". Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy VAT, przy wyborze sposobu określenia proporcji można
    wykorzystać w szczególności następujące dane:
    1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
      gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
      działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
    2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
      działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
      przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością;
    3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
      gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
      wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na
      sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza;
    4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej
      średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą
      działalnością.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy VAT, proporcję określa się procentowo w stosunku
    rocznym.
    Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6,
    9a, 10 i 10c-10g stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2h ustawy VAT, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób
    określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany
    zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie
    będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny
    sposób określenia proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy VAT wskazuje, że minister właściwy do spraw finansów publicznych
    może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników sposób
    określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
    tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Aktem wykonawczym wydanym na podstawie art. 86 ust. 2h ustawy VAT jest wspomniane
    wyżej Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej w przypadku niektórych podatników § 2 pkt 12 Rozporządzenia MF
    wskazuje, że przez przychody wykonane samorządowej instytucji kultury rozumie się

    przychody samorządowej instytucji kultury w rozumieniu ustawy o finansach publicznych,
    w tym dotacje przekazane tej instytucji z budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
    pomniejszone o kwoty zwróconych dotacji, o odsetki od środków na rachunkach
    bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania
    należne tej instytucji inne niż odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art.
    29a ust. 1 ustawy – wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu
    finansowego, z których instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując
    przypisane jej zadania jednostki samorządu terytorialnego.
    Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy VAT, w stosunku do towarów i usług, które są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z
    którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia
    kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Zgodnie z art. 90c ustawy VAT:
    1. W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
      naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w
      którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany
      dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla
      zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.
    2. W przypadku, gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
      sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22,
      może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy,
      jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o
      którym mowa w art. 86 ust. 2a.
    3. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
      określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on
      bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
    Końcowo należy również zwrócić uwagę na brzmienie art. 30 ust. 2 UOFP, zgodnie z
    którym:
    Podstawą gospodarki finansowej państwowych i samorządowych osób prawnych jest
    roczny plan finansowy, obejmujący w szczególności:
    1) przychody z prowadzonej działalności;
    2) dotacje z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego;
    3) koszty, w tym:
    a) uposażenia i wynagrodzenia ze stosunku pracy oraz składki od nich naliczane,
    b) płatności odsetkowe wynikające z zaciągniętych zobowiązań,
    c) zakup towarów i usług;
    4) środki na wydatki majątkowe;
    5) środki przyznane innym podmiotom;
    6) stan należności i zobowiązań na początek i koniec roku;
    7) stan środków pieniężnych na początek i koniec roku.
    Odpowiedź Wnioskodawczyni na pytanie nr 1.
    Zasady opisane w art. 86 ust. 2a-2h ustawy VAT służą ustaleniu proporcji do częściowego
    odliczenia podatku naliczonego w przypadku podatników, którzy prowadzą zarówno
    działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy VAT, jak również tzw. działalność inną.

    Problematyka ww. przepisów w szczególności dotyczy jednostek publicznych, w tym
    Wnioskodawczyni, która jest samorządową instytucją kultury. Tut. Organ, w interpretacji
    indywidualnej o sygn. (...), potwierdził, że Wnioskodawczyni jest zobowiązana do
    stosowania zasad opisanych w ww. przepisach ustawy VAT.
    A – uwzględniając specyfikę prowadzonej przez nią działalności – ustala prewspółczynnik
    w oparciu o Rozporządzenie MF, jako że jest samorządową instytucją kultury, dla której
    przewidziany jest stosowny wzór w § 4 Rozporządzenia MF.
    W związku z przyjętą przez A metodologią określania prewspółczynnika VAT, jego
    wysokość jest corocznie wyliczana w oparciu o roczny obrót. Z tego też powodu – ze
    względu na zmienność danych finansowych – co roku wysokość prewspółczynnika ulega
    zmianie.
    Metoda ustalania prewspółczynnika, a przede wszystkim zmienny charakter
    prewspółczynnika, będą miały zatem wpływ na sposób rozliczenia wydatków
    kwalifikowalnych w Projekcie. Zgodnie z podrozdziałem 3.5 pkt 3 Wytycznych, podatek VAT
    w projekcie, którego łączny koszt wynosi co najmniej (...) EUR (włączając VAT), może być
    kwalifikowalny, gdy brak jest prawnej możliwości odzyskania podatku VAT zgodnie z
    przepisami prawa krajowego, z zastrzeżeniem pkt 8.
    Punkt 6 ww. podrozdziału Wytycznych doprecyzowuje, że warunek określony w pkt 3
    oznacza, iż zapłacony podatek VAT może być uznany za wydatek kwalifikowalny wyłącznie
    wówczas, gdy beneficjentowi ani żadnemu innemu podmiotowi zaangażowanemu w
    realizację projektu lub wykorzystującemu do działalności opodatkowanej produkty będące
    efektem realizacji projektu, zarówno w fazie realizacyjnej jak i operacyjnej, ani
    uczestnikowi projektu, czy innemu podmiotowi otrzymującemu wsparcie z EFS+, zgodnie z
    obowiązującym prawodawstwem krajowym, nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub ubiegania się o zwrot podatku VAT.
    Posiadanie wyżej wymienionego prawa (potencjalnej prawnej możliwości) wyklucza
    uznanie wydatku za kwalifikowalny, nawet jeśli faktycznie zwrot nie nastąpił, np. ze
    względu na niepodjęcie przez podmiot czynności zmierzających do realizacji tego prawa.
    Kwalifikowalność VAT jest więc ściśle związana z zasadami opisanymi w art. 86 i art. 90-91
    ustawy VAT oraz z zasadami wynikającymi z Rozporządzenia MF, a proporcję
    kwalifikowalności ustala się w oparciu o przytoczone powyżej metody ustalania
    prewspółczynnika VAT oraz proporcji sprzedaży.
    Przy składaniu wniosku o dofinansowanie Wnioskodawczyni podała konkretną wartość
    kwalifikowalności VAT (wartość nieodliczonego w deklaracji podatku VAT): (...)%, aktualną
    na moment złożenia wniosku. U Wnioskodawczyni pojawiła się jednak wątpliwość: w
    oparciu o jaką wartość powinna ustalać VAT naliczony do odliczenia zgodnie z art. 86 ust.
    1 ustawy VAT?
    Dodatkowo u Wnioskodawczyni pojawiło się pytanie: czy powinna to być co roku stała
    wartość?
    Zdaniem A, odliczenie podatku naliczonego VAT na podstawie stałej wartości (...)% nie
    znajduje podstawy w przepisach prawa. Zasady odliczania VAT naliczonego opisane są w
    ustawie VAT, w szczególności w art. 86. Wszelkie inne reguły odnoszące się do VAT, które
    nie są opisane w ustawach (i wydanych do nich rozporządzeniach), służą wyłącznie
    potrzebom tych specyficznych regulacji i nie mają wpływu na prawa i obowiązki
    wynikające z aktów prawa powszechnie obowiązującego – w tym na prawa i obowiązki
    wynikające z ustawy VAT. Zasada taka wynika z katalogu źródeł prawa wynikającego z art.
    87 Konstytucji RP (w danym przypadku również przez art. 217 Konstytucji RP dot. zasad
    nakładania podatków).
    W efekcie, o ile stosowanie reguł określonych Wytycznych jest podstawą do prawidłowego
    finansowego rozliczenia projektu (składania wniosków o płatność etc.), o tyle nie mają one
    wpływu na prawa i obowiązki wynikające z ustawy VAT. Bowiem to zgodnie z przepisami

    ustawy VAT A jest zobowiązana do corocznego ustalania prewspółczynnika VAT i ustalania
    właściwej kwoty podatku naliczonego w oparciu o ten prewspółczynnik. Ustawa VAT nie
    przewiduje korygowania prewspółczynnika o kwestie kwalifikowalności związane z
    otrzymywanym dofinansowaniem.
    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawczyni, w zakresie wszystkich kosztów
    kwalifikowalnych Projektu (zarówno bezpośrednich jak i pośrednich), prawu do odliczenia
    będzie podlegać VAT naliczony odpowiednio skorygowany o ustalone przez A
    prewspółczynnik VAT i proporcję sprzedaży (tj. w oparciu o zasady opisane w
    Rozporządzeniu MF oraz art. 90-91 ustawy VAT.
    Przyjęcie takiego stanowiska jest jedynym rozwiązaniem, w którym A może zastosować się
    do reguł wynikających z aktu prawa powszechnie obowiązującego – ustawy VAT. Wytyczne
    bowiem mają charakter podrzędny wobec zasad odliczania VAT naliczonego i wskazują
    jedynie sposoby jego rozliczania w konkretnych projektach. Nie mają one jednak
    charakteru prawokształtującego, modyfikującego ustawowe prawo (i zasady) do obniżenia
    VAT należnego o kwotę podatku naliczonego. Co więcej sama ustawa VAT, w art. 90c,
    przewiduje, że wartość prewspółczynnika może wymagać korekty. W związku z
    powyższym – w przypadku gdy korekta wartości prewspółczynnika byłaby zasadna – to
    zastosowanie stałej wartości przewidzianej we wniosku o dofinansowanie stałoby w
    sprzeczności z zasadami wynikającymi z ustawy VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

    W myśl art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2-ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek
    naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności
    powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika
    podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje
    podatnik podatku od towarów i usług, oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku
    naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że
    odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary
    lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji
    czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w
    jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Doprecyzowaniem powołanego wyżej przepisu art. 86 ust. 1 ustawy jest przepis art. 86
    ust. 2a ustawy, zgodnie z którym:

      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Jak stanowi art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W myśl art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej
        i poza tą działalnością.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Stosownie do art. 86 ust 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.

    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Natomiast z treści art. 86 ust. 22 ustawy wynika, że:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Rozporządzenie to określa, w przypadku niektórych podatników, sposób określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
    działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem określenia
    proporcji” oraz wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku
    naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji (§ 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia).
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do § 4 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku samorządowej instytucji kultury, jako sposób określenia proporcji
      uznaje się sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/P
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez samorządową
      instytucję kultury,
      P - przychody wykonane samorządowej instytucji kultury.
    W myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia:
      Przychody wykonane samorządowej instytucji kultury nie obejmują przychodów
      uzyskanych z tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
      są zaliczane przez samorządową instytucję kultury do środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych
      samorządowej instytucji kultury - używanych na potrzeby prowadzonej przez tę
      instytucję działalności;
      2) transakcji dotyczących:

      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
      finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
      transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    Pojęcie obrotu, o którym mowa w powyższej regulacji, powinno być interpretowane tak
    jak w przypadku art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług. Obrót powinien być
    rozumiany jako kwota należna z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług
    pomniejszona o VAT. Obrót ten będzie – dla celów określenia proporcji – powiększany o
    otrzymane przychody z innej niż gospodarcza działalności.
    Natomiast w myśl § 2 pkt 12 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych samorządowej
      instytucji kultury – rozumie się przez to przychody samorządowej instytucji kultury w
      rozumieniu ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane tej instytucji z
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty zwróconych
      dotacji, o odsetki od środków na rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów
      z mienia tej instytucji oraz o odszkodowania należne tej instytucji inne niż
      odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy –
      wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania planu finansowego, z których
      instytucja ta pokrywała koszty swojej działalności wykonując przypisane jej zadania
      jednostki samorządu terytorialnego.
    Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia:
      Przychody wykonane samorządowej instytucji kultury nie obejmują przychodów
      uzyskanych z tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane przez samorządową instytucję kultury do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych
        samorządowej instytucji kultury – używanych na potrzeby prowadzonej przez tę
        instytucję działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.

    Wyłączenie ww. transakcji z przychodów wykonanych samorządowej instytucji kultury
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność (symetrię) z wyłączeniem tych transakcji z
    obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty
    przychodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które zniekształcałyby tę
    proporcję.
    Stosownie do § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy.
    W ww. rozporządzeniu Ministra Finansów wskazano w przypadku samorządowych
    instytucji kultury sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez instytucje działalności i dokonywanych przez nią nabyć (tzw. sposób
    określenia proporcji), jak również wskazano dane, na podstawie których jest obliczana
    kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy będzie mieć zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    której nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
    gospodarczej nie jest możliwe.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy, wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z
    tą normą w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Analizując kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy dokonać oceny, czy
    intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki
    prawnopodatkowe, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Jednocześnie, należy
    zwrócić uwagę, że zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza nie
    tylko czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub
    odpłatne świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności te muszą być
    wykonywane przez podatnika.
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa pojmowanie statusu danego
    podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcje stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. Natomiast przez cele
    inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą
    w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w
    charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

    Określenie działalności producenta, handlowca lub usługodawcy następuje każdorazowo
    w stosunku do odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnie świadczonych usług na terenie
    kraju, będących przedmiotem opodatkowania. Płaszczyzna działalności podmiotów,
    będących podatnikami podatku od towarów i usług, o czym świadczy zdanie drugie art. 15
    ust. 2 ustawy, opierać się musi na działalności podejmowanej w szczególności w sposób
    ciągły w celach zarobkowych, w ramach prowadzonego przez nich profesjonalnego obrotu
    gospodarczego.
    Z uwagi na treść przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że
    obowiązkiem podatnika, w pierwszej kolejności, jest przypisanie konkretnych wydatków
    do określonego rodzaju działalności, z którym wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności jest związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia
    pełnych kwot podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z
    czynnościami opodatkowanymi, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do
    towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast – w świetle powołanych przepisów art. 86 ust. 2a ustawy – w sytuacji, gdy
    przypisanie nabywanych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe, kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej –
    „sposobem określenia proporcji”.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, podatnik
    może zrealizować w terminach określonych w art. 86 ust. 10-13 ustawy.
    Należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90
    ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    W myśl art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Stosownie do art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
      1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych;
      2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Na mocy art. 90 ust. 9a ustawy:
      Przy ustalaniu proporcji zgodnie z ust. 2-6 do obrotu nie wlicza się kwoty podatku.
    Jak stanowi art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
      1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
        wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł -
        podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
      2) nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    W myśl art. 90 ust. 11 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, metody obliczania proporcji inne niż określona w ust. 3 oraz
      warunki ich stosowania, uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego oraz
      przepisy Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 90 ust. 12 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, przypadki, w których podatnik ma prawo uznać, że proporcja
      określona zgodnie z ust. 2-8, która przekroczyła 98%, a kwota podatku naliczonego
      niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była
      równa lub większa niż 10 000 zł, wynosi 100%, oraz warunki ich stosowania,
      uwzględniając uwarunkowania obrotu gospodarczego oraz specyfikę wykonywanych
      czynności.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w
    pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności, tj. działalności gospodarczej (opodatkowanej i
    zwolnionej), oraz działalności innej niż działalność gospodarcza (niepodlegającej
    opodatkowaniu). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki

    służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    W przypadku natomiast, gdy nabywane towary i usługi służą w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych, jak również czynności
    zwolnionych od podatku, w sytuacji gdy nie ma możliwości odrębnego określenia kwot
    podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku, do których przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, podatnik jest obowiązany, do
    proporcjonalnego rozliczenia podatku, zgodnie z ww. art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Powyższe
    przepisy stanowią bowiem uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Przepis art. 90c ust. 1 ustawy stanowi, że:
      W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku
      naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego,
      w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest
      obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając
      dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się
      odpowiednio.
    Natomiast stosownie do art. 90c ust. 2 ustawy:
      W przypadku, gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego
      sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22,
      może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok
      podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w
      przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a.
    Zgodnie z art. 90c ust. 3 ustawy
      Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób
      określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby
      on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
    Z art. 90c ust. 1 ustawy wynika obowiązek korekty rocznej podatku naliczonego z
    jednoczesnym wskazaniem, że w zakresie tej korekty zastosowanie znajdą przepisy art. 91
    ust. 2-9 ustawy.
    W oparciu o art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90
      ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
      zakończonego roku podatkowego.
    Stosownie do art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub

      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Na podstawie art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    W przypadku zakupów, które są związane równocześnie z wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi oraz realizacją
    zadań w ramach działalności innej niż działalność gospodarcza – czynności niepodlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, dla ustalenia kwoty podatku naliczonego przysługującego
    do odliczenia, należy zastosować dwuetapowy podział podatku naliczonego.
    W pierwszym etapie, w przypadku zakupów towarów i usług wykorzystywanych zarówno
    do celów działalności gospodarczej, jak i do celów pozostających poza taką działalnością,
    których nie ma możliwości bezpośrednio przyporządkować do działalności gospodarczej,
    należy dokonać obliczenia kwoty podatku naliczonego, zgodnie z zasadami określonymi w
    art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Z kolei w drugim etapie, w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością
    gospodarczą, tj. związanych zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od
    towarów i usług, jak i zwolnionymi od opodatkowania tym podatkiem, w sytuacji, gdy nie
    ma obiektywnej możliwości przyporządkowania całości lub części kwot podatku
    naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w części odpowiadającej proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.
    Wyjaśnić przy tym należy, że czynności pozostające poza zakresem działania ustawy, nie
    mają wpływu na ustalenie proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, bowiem nie
    stanowią obrotu w rozumieniu ustawy.
    Stąd też przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90 ust. 2 ustawy
    oraz następnych ustępach tego artykułu, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu
    do czynności wykonywanych w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. A
    zatem dotyczą czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT (opodatkowanych
    i zwolnionych od tego podatku). Natomiast nie dotyczą czynności, których wykonanie nie
    powoduje konsekwencji podatkowych, gdyż nie podlegają one przepisom ustawy.
    Zasady tworzenia i działania instytucji kultury określa ustawa z dnia 25 października 1991
    r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 87).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1-2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Działalność kulturalna (...) polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.
      Państwo sprawuje mecenat nad działalnością kulturalną polegający na wspieraniu i
      promocji twórczości, edukacji i oświaty kulturalnej, działań i inicjatyw kulturalnych, a
      także opieki nad zabytkami i ochrony dziedzictwa narodowego w Rzeczypospolitej
      Polskiej i za granicą.
    Według art. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery,
      operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy
      kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w
      różnych dziedzinach kultury.
    W świetle art. 9 ust. 1-3 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:

        1. Jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc
          samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest
          podstawowym celem statutowym.
        2. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek
          samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.
        3. Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu
          terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem
          państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów
          realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest
          minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego.
    Na mocy art. 12 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Organizator zapewnia instytucji kultury środki niezbędne do rozpoczęcia i
      prowadzenia działalności kulturalnej oraz do utrzymania obiektu, w którym ta
      działalność jest prowadzona.
    Jak stanowi art. 13 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego
      przez organizatora.
    Zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej:
      Instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z
      uzyskiwanych przychodów.
    W myśl art. 28 ust. 1a cyt. ustawy:
      Minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego oraz za jego
      zgodą państwowe instytucje kultury, których organizatorem jest ten minister, mogą
      udzielać dofinansowania, w tym wydatków inwestycyjnych i bieżących, podmiotom
      prowadzącym działalność w dziedzinie kultury i ochrony dziedzictwa narodowego, w
      tym poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej.
    Natomiast przepisy art. 28 ust. 2 i 3 ww. ustawy stanowią, że:
      Przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze
      sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy
      składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub
      jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i
      prawnych oraz z innych źródeł.
      Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:
      1) podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych
      zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
      2) celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
      3) celowej na realizację wskazanych zadań i programów.
    Wskazali Państwo, że:
    - A jest samorządową instytucją kultury działającą na podstawie ustawy o organizowaniu i
      prowadzeniu działalności kulturalnej w oparciu o Statut i jest wpisana do rejestru
      instytucji kultury Województwa (...);
    - są Państwo czynnym podatnikiem podatku VAT;
    - obok statutowej działalności kulturalnej A prowadzi również działalność gospodarczą
      opodatkowaną podatkiem od towarów i usług według właściwych stawek (...), jak
      również działalność zwolnioną od VAT (...);

    - w roku 2024 A zawarła z Urzędem Marszałkowskim Województwa (...) umowę o
      dofinansowanie Projektu;
    - w ramach budżetu wniosku o dofinansowanie przewidziane są następujące pozycje
      kosztów kwalifikowanych bezpośrednich: usługa zewnętrzna – wykonanie studium
      wykonalności; roboty budowlane – wykonanie modernizacji (...); roboty budowlane –
      wykonanie remontu (...); roboty budowlane – wykonanie remontu (...); zakup środka
      trwałego – wyposażenie (...); zakup środków trwałych – wyposażenie (...); zakup
      środków trwałych – (...); usługa zewnętrzna – wykonanie projektu wykonawczego;
      usługa nadzoru/zarządzania inwestycją;
    - dodatkowo, w ramach Projektu przewidziane są koszty pośrednie, których zadaniem
      jest pokrycie kosztów informacyjnych, promocyjnych (...);
    - A jest zobowiązana zarówno do stosowania tzw. „prewspółczynnika”, o którym mowa w
      art. 86 ust. 2a-2h ustawy, jak i do tzw. „ustalania proporcji sprzedaży”, o której mowa
      w art. 90-91 ustawy VAT;
    - w związku z poniesieniem wydatków na Projekt doszło oraz dojdzie do zakupu środków
      trwałych podlegających amortyzacji, których wartość początkowa przekracza kwotę
      15.000 zł. W ramach projektu zakupiono: (...) oraz inne środki trwałe (...);
    - w związku z realizacją Projektu będą zakupione również środki trwałe, wyposażenie oraz
      materiały poniżej kwoty 15.000 zł;
    - w ramach Projektu planowany jest zakup pozostałych (...), remont oraz wyposażenie (...),
      remont (...);
    - ww. środki trwałe nie będą stanowiły nieruchomości, część poniesionych wydatków
      będzie inwestycją w obcy środek trwały;
    - towary i usługi nabyte w trakcie realizacji Projektu będą wykorzystywane zarówno do
      czynności opodatkowanych VAT, jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu
      oraz do czynności zwolnionych od VAT;
    - nie mają Państwo możliwości przyporządkowania kwoty podatku naliczonego do
      określonego rodzaju czynności (opodatkowanych VAT, niepodlegających
      opodatkowaniu, zwolnionych od podatku od towarów i usług);
    - Projekt powinien zakończyć się do dnia (...) 2025 r.;
    - faktury dokumentujące wydatki związane z realizacją Projektu są wystawiane na A.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego od wszystkich wydatków poniesionych w ramach realizacji Projektu
    (zarówno tzw. kosztów bezpośrednich, jak i pośrednich), po odpowiednio skorygowaniu o:
    „sposób określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy w zw. z § 4 ust. 1 i
    2 Rozporządzenia oraz proporcjonalne przypisanie kwoty podatku naliczonego do
    czynności, w stosunku do których A przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego – zgodnie z art. 90 ust. 2-12 ustawy.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika
    podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Jak wyżej wskazano, odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z
    czynnościami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym
    możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami,
    które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego

    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Podatnik w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności ma obowiązek
    przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów działalności (opodatkowanej
    i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT), z którymi wydatki te są związane.
    Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności
    będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania
    bezpośredniej alokacji.
    Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy
    przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i
    usług związanych wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi w ramach
    działalności gospodarczej. Brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do podatku
    naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych wyłącznie do
    wykonywania czynności zwolnionych z opodatkowania oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
    działalności gospodarczej, jak również do celów innych niż działalność gospodarcza, gdy
    brak jest możliwości przypisania tych towarów i usług w całości do działalności
    gospodarczej, należy w odniesieniu do tych wydatków zastosować proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, a w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych z
    opodatkowania tym podatkiem – proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy.
    W sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku
    związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego (czynności opodatkowane) oraz związanego z czynnościami, w związku
    z którymi takie prawo nie przysługuje (czynności zwolnione) – zgodnie z art. 90 ust. 2 –
    ustawy podatnik jest obowiązany do rozliczenia podatku naliczonego według proporcji, o
    której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2, jeżeli proporcja nie przekroczy 2%
    podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0% i nie dokonywać odliczeń podatku
    naliczonego. Nie oznacza to jednak, że wskaźnik poniżej 2% pozbawia podatnika prawa do
    odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wyliczonej proporcji. W powyższej
    sytuacji bowiem podatnik ma prawo wyboru, czy będzie dokonywał odliczania w oparciu o
    wyliczoną proporcję, czy też zrezygnuje z tego prawa i nie będzie odliczał podatku
    naliczonego.
    Skoro:
    · wydatki ponoszone w związku z realizacją Projektu będą wykorzystywane do celów
      prowadzonej działalności gospodarczej oraz do celów innych niż działalność
      gospodarczej;
    · nabywane przez Państwa towary i usługi związane z Projektem wykorzystywane będą
      zarówno do czynności niepodlegających opodatkowaniu VAT, opodatkowanych, jak i
      zwolnionych od podatku VAT;
    · nie mają Państwo możliwości przypisania poniesionych wydatków do poszczególnych
      rodzajów czynności;
    – to będzie przysługiwało Państwu prawo do częściowego odliczenia podatku naliczonego
    od wszystkich wydatków (zarówno bezpośrednich, jak i pośrednich) związanych z
    realizacją Inwestycji na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy
    oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia. Następnie, skoro nabywane towary i usługi są
    wykorzystywane również do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, winni
    Państwo zastosować przepisy art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.

    W sytuacji bowiem wykonywania działalności gospodarczej (opodatkowanej i zwolnionej)
    oraz działalności innej niż działalność gospodarcza (statutowej), w celu wyliczenia kwoty
    podatku naliczonego, A winna najpierw stosować prewspółczynnik, o którym mowa w art.
    86 ust. 2a ustawy, a następnie proporcję wskazaną w art. 90 ustawy.
    Będzie Państwu przysługiwało zatem częściowe prawo do odliczenia podatku naliczonego
    od wydatków poniesionych w ramach Projektu. W analizowanym przypadku w celu
    obliczenia podatku naliczonego do odliczenia będziecie Państwo zobowiązani:
    · w pierwszej kolejności do zastosowania prewspółczynnika, tj. sposobu określenia
      proporcji zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy z uwzględnieniem § 4 ust. 1
      rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu
      określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
      działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników;
    · w dalszej kolejności obliczenia proporcji, o której mowa w art. 90 ustawy.
    Wskazać w tym miejscu należy, że dokonywane na bieżąco odliczenie podatku naliczonego
    ma charakter wstępny. „Prewspółczynnik”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, jak i
    proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy, co do zasady wyliczany jest na podstawie
    danych z poprzedniego roku podatkowego (z wyjątkiem wskazanym wcześniej m.in. dla
    jednostek kultury, dla których na podstawie § 8 rozporządzenia mogą być przyjęte dane za
    rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy). Po zakończeniu roku
    podatkowego w pierwszym okresie rozliczeniowym roku następnego (tj. styczniu lub I
    kwartale) podatnik zobowiązany jest do dokonania stosownej korekty dokonanego
    odliczenia z wykorzystaniem już realnych danych za rok korygowany (z wyjątkiem
    wskazanym wcześniej, określonym w § 8 rozporządzenia).
    Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest zobowiązany skorygować podatek
    naliczony odliczony według proporcji wstępnej.
    Korekty należy dokonać w rozliczeniu za styczeń lub I kwartał roku następnego:
    - przy uwzględnieniu danych dla zakończonego roku podatkowego,
    - według proporcji rzeczywistej na podstawie art. 90c ust. 1 ustawy oraz art. 91 ust. 1-3
      ustawy.
    Wskazali Państwo również, że:
    · w związku z poniesieniem wydatków na Projekt doszło oraz dojdzie do zakupu środków
      trwałych podlegających amortyzacji, których wartość początkowa przekracza kwotę
      15.000 zł, jak i środków trwałych, wyposażenia oraz materiałów poniżej kwoty 15.000
      zł;
    · ww. środki trwałe nie będą stanowiły nieruchomości, część poniesionych wydatków
      będzie inwestycją w obcy środek trwały.
    Zatem – w zależności od charakteru nabywanych przez Państwa towarów i usług – korekta
    ta powinna być dokonana jednorazowo lub w sposób wieloletni. W przypadku środków
    trwałych (niebędących nieruchomościami) oraz wartości niematerialnych i prawnych
    podlegających amortyzacji o wartości przekraczającej 15.000 zł – okres korekty wynosi 5
    lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Natomiast, w przypadku
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
    których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty należy dokonać
    jednorazowo – po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
    Jak już wyżej wskazano, korekty te powinny być dokonywane według „prewspółczynnika”
    wyliczonego na podstawie danych dla zakończonego roku podatkowego oraz proporcji
    wyliczonej zgodnie z zasadami określonymi w art. 90 ustawy na podstawie realnych
    danych za zakończony rok podatkowy.

    Tym samym, po zakończeniu roku podatkowego, są Państwo zobowiązani dokonać
    korekty podatku naliczonego odliczonego według proporcji wstępnej, przy uwzględnieniu
    danych właściwego roku podatkowego – według proporcji rzeczywistej stosownie do art.
    90c i art. 91 ustawy.
    Na podstawie art. 90c ust. 1 i art. 91 ust. 1-3 bądź art. 90c ust. 2 ustawy, będą Państwo
    obowiązani dokonać korekty przeszłych wydatków według proporcji, o której mowa w art.
    86 ust. 2a i następne ustawy oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r., obliczonej z uwzględnieniem danych dla zakończonego roku podatkowego, bądź
    danych za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane
    przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art.
    86 ust. 2a ustawy.
    Podsumowanie
    A przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, od wszystkich wydatków
    poniesionych w ramach realizacji Projektu (zarówno tzw. kosztów bezpośrednich, jak i
    pośrednich), po jego odpowiednim skorygowaniu według „sposobu określenia proporcji”,
    o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz § 4 ust. 1 i 2 rozporządzenie Ministra
    Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników, wydanego na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy z
    uwzględnieniem proporcji, o której mowa w przepisach art. 90 ustawy.
    Uprawnienie do odliczenia podatku naliczonego będą Państwo mogli zrealizować pod
    warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych określonych w art. 88 ustawy.
    W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
    amortyzacji o wartości przekraczającej 15 000 zł podatek naliczony winni Państwo
    korygować w okresie 5 kolejnych lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
    użytkowania, natomiast w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych podlegających amortyzacji oraz wyposażenia i materiałów o wartości
    nieprzekraczającej 15 000, korekty należy dokonać jednorazowo – po zakończeniu roku, w
    którym zostały oddane do użytkowania.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym stanowisku, które
    nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.

    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Nadmieniam, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących
    wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności
    podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa
    podatkowego. Określenie kryteriów kwalifikowalności wydatków objętych
    dofinansowaniem w ramach programu operacyjnego, zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 6 ustawy
    z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    198), należy do zadań instytucji zarządzającej, która na podstawie art. 25 ust. 1 ww.
    ustawy, odpowiada za prawidłową realizację programu operacyjnego. W związku z
    powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.