Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.217.2025.1.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-23
Teza: Zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12
ustawy, usług likwidatora funduszy oraz reprezentującego
fundusze.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny
likwidator
reprezentacja
zarządzanie
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi zarządzania
funduszami, portfelami, pracowniczymi programami
emerytalnymi i pracowniczymi planami kapitałowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 12-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12
    ustawy, usług likwidatora funduszy oraz reprezentującego fundusze. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest bankiem krajowym w rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowe, posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Bank jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny.
    Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest świadczenie usług
    finansowych, zwolnionych z opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38-40 oraz
    pkt 41 ustawy o VAT. Bank prowadzi działalność w zakresie obsługi klientów detalicznych,
    a także firm w segmentach mikro, małych i średnich przedsiębiorstw oraz bankowości
    korporacyjnej. Oferta Banku obejmuje m.in. produkty kredytowe, oszczędnościowe, a
    także inwestycyjne.
    Dodatkowo Bank, działając jako depozytariusz, zawiera umowy o wykonywanie funkcji
    depozytariusza funduszu inwestycyjnego, zgodnie z ustawą z 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi
    (dalej: „UFI”).
    Na podstawie art. 248 ust. 1 UFI, Bank pełniący funkcje depozytariusza może zostać
    likwidatorem funduszu inwestycyjnego. W myśl § 4 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia
    21 czerwca 2005 r. w sprawie trybu likwidacji funduszy inwestycyjnych (dalej:
    „Rozporządzenie”) z dniem otwarcia likwidacji funduszu likwidatorowi przysługują
    wyłączne prawa do reprezentowania funduszu i zarządzania funduszem.
    Likwidacja funduszu inwestycyjnego polega, zgodnie z art. 249 ust. 1 UFI, na zbyciu jego
    aktywów, ściągnięciu należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu
    jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych
    środków pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez
    nich jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych.
    Ponadto Bank jako depozytariusz może przejąć obowiązki w zakresie reprezentowania
    funduszu inwestycyjnego w przypadku wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na
    działalność towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Zgodnie bowiem z art. 68 ust. 1 zdanie
    pierwsze UFI, od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie działalności
    przez towarzystwo lub od dnia wygaśnięcia takiego zezwolenia fundusz inwestycyjny jest
    reprezentowany przez depozytariusza, z zastrzeżeniem art. 68a.
    Bank za wykonywanie funkcji likwidatora funduszu inwestycyjnego (dalej łącznie: „funkcja
    likwidatora funduszy”) oraz za przejęcie funkcji reprezentującego i zarządzającego
    funduszem inwestycyjnym w przypadkach, o których mowa w art. 68 ust. 1 UFI (dalej
    łącznie: „funkcja reprezentującego fundusz”) ustala odrębne wynagrodzenie. Jednocześnie
    w trakcie pełnienia funkcji likwidatora funduszy lub reprezentującego fundusz, Bank nadal
    pełni funkcje depozytariusza.
    W ramach usług likwidatora funduszy inwestycyjnych Bank jako likwidator wykonuje
    czynności opisane w art. 249-251 UFI oraz w Rozporządzeniu, w tym w szczególności:
    1) reprezentuje i zarządza funduszem;
    2) ogłasza otwarcie likwidacji funduszu;
    3) sporządza sprawozdanie finansowe na dzień otwarcia likwidacji funduszu;
    4) w przypadku gdy likwidacja funduszu trwa ponad 6 miesięcy, sporządza i ogłasza w
      sposób określony w statucie funduszu informacje półroczne o stanie likwidacji
      funduszu;

    5) zbywa aktywa likwidowanego funduszu;
    6) ściąga należności funduszu,
    7) dokonuje zaspokojenia wierzycieli funduszu i umorzenia jednostek uczestnictwa lub
      certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych
      uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek
      uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych;
    8) sporządza i przekazuje do Komisji Nadzoru Finansowego harmonogram oraz sposób
      dokonywania czynności związanych z likwidacją funduszu;
    9) sporządza i dostarcza Komisji Nadzoru Finansowego miesięczne informacje dotyczące
      m.in. zbytych aktywów, czy też sumy roszczeń zaspokojonych w danym miesiącu;
    10) po wykonaniu czynności wskazanych w art. 249 UFI, sporządza sprawozdanie
      finansowe i przedstawia sporządzone sprawozdanie podmiotowi uprawnionemu do
      badania sprawozdania finansowego, a kopię tego sprawozdania przekazuje Komisji
      Nadzoru Finansowego;
    11) po wykreśleniu funduszu z rejestru funduszy inwestycyjnych przekazuje towarzystwu
      funduszy inwestycyjnych nośniki informacji otrzymane na podstawie spisu
      zdawczoodbiorczego.
    Przejęcie funkcji reprezentującego fundusz może nastąpić w szczególnych przypadkach
    określonych dla funduszy inwestycyjnych. Zgodnie z art. 68 UFI od dnia wydania decyzji o
    cofnięciu zezwolenia na wykonywanie działalności przez towarzystwo lub od dnia
    wygaśnięcia takiego zezwolenia fundusz inwestycyjny jest reprezentowany przez
    depozytariusza.
    Bank pełniąc funkcje reprezentującego fundusz wykonuje w szczególności następujące
    czynności:
    1) reprezentuje fundusz wobec osób trzecich;
    2) zarządza aktywami funduszu, w tym w szczególności już istniejącymi inwestycjami;
    3) podejmuje wszystkie niezbędne czynności mające na celu ściągnięcie należności
      Funduszu i zaspokojenie zobowiązań funduszu względem uczestników funduszu;
    4) zapewnia, aby fundusz realizował w terminie zlecenia odkupienia jednostek
      uczestnictwa albo wykupu certyfikatów inwestycyjnych, o ile nastąpiło wznowienie
      odkupywania jednostek uczestnictwa funduszu lub została podjęta decyzja o wykupie
      certyfikatów inwestycyjnych.
    Bank chciałby wskazać, że świadczy i będzie świadczył ww. usługi jedynie na rzecz
    funduszy inwestycyjnych, których siedziba znajduje się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.

## Pytanie

Czy świadczone przez Bank usługi w ramach pełnienia funkcji likwidatora funduszy oraz
    funkcji reprezentującego fundusz są zwolnione od podatku VAT jako usługi zarządzania
    funduszami na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone przez Bank usługi w ramach pełnienia funkcji
    likwidatora funduszy oraz funkcji reprezentującego fundusz są zwolnione od podatku VAT,
    jako usługi zarządzania funduszami na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają m.in. odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Stosownie do art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,

    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Przepisy ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych do niej, przewidują dla
    niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi
    zarządzania:
        a) funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
        zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o
        funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
        inwestycyjnymi,
        b) portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy
        inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią,
        c) ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów o
        działalności ubezpieczeniowej,
        d) otwartymi funduszami emerytalnymi oraz dobrowolnymi funduszami
        emerytalnymi w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
        emerytalnych, a także Funduszem Gwarancyjnym utworzonym na podstawie tych
        przepisów,
        e) pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o
        pracowniczych programach emerytalnych,
        f) obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem rozliczeniowym
        utworzonymi na podstawie przepisów prawa o publicznym obrocie papierami
        wartościowymi, a także innymi środkami i funduszami, które są gromadzone lub
        tworzone w celu zabezpieczenia prawidłowego rozliczenia transakcji zawartych w
        obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych przepisów albo w obrocie na
        giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach towarowych, przez CCP,
        agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową w rozumieniu przepisów o
        ostateczności rozrachunku w systemach płatności i systemach rozrachunku
        papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad tymi systemami,
        g) pracowniczymi planami kapitałowymi, w rozumieniu ustawy z dnia 4 października
        2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz. U. z 2023 r. poz. 46, 1723 i
        1941).
    Przepisy ustanawiające określone zwolnienia stanowią przy tym pojęcia autonomiczne
    prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności pomiędzy państwami
    członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w ogólnym kontekście
    wspólnego systemu VAT.
    Powołany art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT stanowi implementację art. 135 ust. 1 lit. g
    Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (dalej: „Dyrektywa VAT”), zgodnie z którym państwa
    członkowskie zwalniają transakcje zarządzania specjalnymi funduszami inwestycyjnymi,
    określonymi przez państwa członkowskie.
    Analizując regulacje dotyczącą ww. zwolnienia zauważyć należy, że użyte w art. 43 ust. 1
    pkt 12 ustawy o VAT, pojęcie usługi zarządzania funduszami nie zostało prawnie
    zdefiniowanie. Z uwagi na to, zasadne jest więc odniesienie się w pierwszej kolejności do
    Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/65/WE z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie
    koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i administracyjnych odnoszących się
    do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS)

    (dalej: „Dyrektywa UCITS”). Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy UCITS, działalność związana z
    zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w zbywalne papiery
    wartościowe obejmuje obowiązki, o których mowa w załączniku II.
    Zgodnie z treścią załącznika II, funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania
    portfelem to funkcje obejmujące:
        1. zarządzanie inwestycjami,
        2. administrację:
        a. obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania
          funduszem;
        b. zapytania klientów;
        c. wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
        d. monitorowanie przestrzegania uregulowań;
        e. prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
        f. wypłata zysków;
        g. emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
        h. rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
        i. prowadzenie ksiąg,
        3. wprowadzanie do obrotu.
    Wskazówek interpretacyjnych co do sposobu wykładni ww. terminu dostarcza również
    bogate orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”).
    Przykładowo:
        1. W wyroku z 4 maja 2006 r. w sprawie C-169/04 Abbey National, TSUE stwierdził:
        „transakcje, których dotyczy zwolnienie, są to typowe czynności dla działalności,
        jaką wykonują przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B
        lit. d pkt 6 szóstej Dyrektywy, poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu
        zbiorowym portfelem obejmuje także czynności, które polegają na zarządzaniu
        samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe,
        takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej dyrektywy 85/611 w
        rubryce „Administracja”, a które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom
        zbiorowego inwestowania”.
        2. W wyroku z 7 marca 2014 r. w sprawie C-275/11 (GfBk Gesellschaft für
        Börsenkommunikation mbH v. Finanzamt Bayreuth) TSUE podkreślił konieczność
        szerokiego interpretowania pojęcia czynności „zarządzania specjalnym
        funduszem inwestycyjnym” i stwierdził: „okoliczność, że usługi doradcze i
        informacyjne nie zostały wymienione w załączniku II do dyrektywy 85/611
        zmienionej dyrektywą 2001/107, nie stanowi przeszkody w zaliczeniu ich do
        kategorii specyficznych usług objętych zakresem czynności „zarządzania”
        specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B lit. d pkt 6
        szóstej dyrektywy (...) Fakt, iż usługi doradcze i informacyjne świadczone przez
        osobę trzecią nie wiążą się z dokonaniem zmian w sytuacji prawnej lub
        finansowej funduszu również nie stoi na przeszkodzie objęciu ich pojęciem
        „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B
        lit.d.”.
        3. W wyroku z 2 lipca 2020 r. w sprawie C-231/19 TSUE (Blackrock Investment
        Management) podkreślił, iż aby „zarządzania świadczone przez osobę trzecią
        można było zakwalifikować jako transakcje podlegające zwolnieniu w rozumieniu

        tego przepisu, muszą one stanowić w globalnej ocenie odrębną całość oraz
        spełniać szczególne i istotne funkcje z zakresu zarządzania specjalnymi
        funduszami inwestycyjnymi”.
        4. W wyroku z 13 marca 2014 r. w sprawie C-464/12 ATP PensionService A/S
        przeciwko Skatteministeriet, wskazano że „celem zwolnienia od opodatkowania
        transakcji związanych z zarządzaniem specjalnymi funduszami inwestycyjnymi
        jest między innymi ułatwienie inwestorom inwestowania w papiery wartościowe
        za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, bez ponoszenia
        kosztów podatku VAT, i zapewnienie w ten sposób neutralności podatkowej
        wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między bezpośrednim
        inwestowaniem w papiery wartościowe a inwestowaniem w nie za
        pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania”.
    Z powyższych orzeczeń TSUE wynika, że zakres definicyjny pojęcia zarządzania nie
    ogranicza się jedynie do zarządzania zbiorowym portfelem, ale obejmuje m.in. czynności
    zarządzania samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, a nawet czynności
    doradcze i informacyjne o ile spełniają szczególną i istotną funkcje z zakresu zarządzania.
    Funkcja likwidatora funduszy
    A zatem przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, zdaniem Banku usługi
    świadczone w ramach funkcji likwidatora funduszy mieszczą się w zakresie usług
    zarządzania i jednocześnie pełnią szczególne i istotne funkcje z zakresu zarządzania
    funduszami. W przypadku funkcji likwidatora funduszy czynności Banku zgodnie z
    powołanym art. 249 ust. 1 UFI obejmują m.in. zbycie aktywów funduszu, ściągnięciu
    należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek
    uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków
    pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich
    jednostek uczestnictwa. Tym samym, Bank jako likwidator funduszu pełni typowe funkcje
    zarządzającego funduszem, wykonując czynności prowadzące do zakończenia inwestycji
    takie jak czynności polegające na zbywaniu aktywów, umarzaniu jednostek i wypłacie
    środków uczestnikom funduszu. Czynności te są co do zasady wykonywane przez
    towarzystwo funduszy inwestycyjnych w trakcie zwykłego funkcjonowania funduszy.
    W ocenie Wnioskodawcy, za zwolnieniem od VAT wyżej wymienionych czynności
    związanych z likwidacją funduszy przemawia również wskazany przez TSUE cel zwolnienia
    usług zarządzania funduszy jakim jest ułatwienie inwestowania w papiery wartościowe za
    pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, bez ponoszenia kosztów
    podatku VAT i zapewnienie w ten sposób neutralności podatkowej wspólnego systemu
    podatku VAT w kwestii wyboru między bezpośrednim inwestowaniem w papiery
    wartościowe a inwestowaniem w nie za pośrednictwem przedsiębiorstw zbiorowego
    inwestowania. Jak już bowiem zostało wskazane wyżej zadaniem Banku jako likwidatora
    jest dokonanie czynności związanych z zakończeniem inwestycji i wypłatą środków
    pieniężnych uczestnikom funduszu. Potencjalne opodatkowanie czynności związanych z
    likwidacją funduszy wiązałoby się z ekonomicznym obciążeniem kosztami podatku VAT
    uczestników likwidowanego funduszu, co byłoby sprzeczne z powyższym celem zwolnienia.
    Także brzmienie przepisów wykonawczych w sprawie trybu likwidacji funduszy
    potwierdza, iż czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią zarządzanie
    funduszem. Zgodnie z § 4 Rozporządzenia z dniem otwarcia likwidacji funduszu
    likwidatorowi przysługują wyłączne prawa do reprezentowania funduszu i zarządzania
    funduszem. Tym samym, Bank występując w roli likwidatora funduszu jest jedynym
    podmiotem uprawnionym do reprezentowania i zarządzania funduszem inwestycyjnym.
    Funkcja reprezentującego fundusz
    Zdaniem Wnioskodawcy, również usługi wykonywane przez Bank w ramach funkcji
    reprezentującego fundusz powinny korzystać ze zwolnienia od VAT na gruncie art. 43 ust.
    1 pkt 12 ustawy o VAT jako usługi zarządzania funduszem. Fundusze inwestycyjne mimo,

    iż posiadają osobowość prawną, to nie posiadają struktur organizacyjnych zbliżonych do
    spółek kapitałowych lub fundacji, w tym nie posiadają takich organów jak zarząd.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UFI towarzystwo tworzy fundusz inwestycyjny, zarządza nim i
    reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi. Tym samym, to towarzystwo pełni
    funkcje organu funduszu uprawnionego do reprezentowania i zarządzania funduszem.
    Jednocześnie powołany w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego art. 68 UFI
    dotyczy sytuacji nadzwyczajnej, w której towarzystwo traci swoje uprawnienia i
    jednocześnie fundusz traci organ odpowiedzialny za jego reprezentowanie i sprawowanie
    nad nim zarządu. W takich przypadkach od dnia wejścia w życie decyzji o cofnięciu
    zezwolenia na utworzenie towarzystwa, fundusz jest reprezentowany przez
    depozytariusza. Innymi słowy, Bank przejmuje funkcje reprezentującego fundusz w czasie,
    w którym żaden inny podmiot (w tym również towarzystwo) nie zarządza funduszem.
    Jednocześnie zgodnie z art. 68 ust. 6 UFI, depozytariusz, reprezentując fundusz
    inwestycyjny w przypadku, o którym mowa w ust. 1 lub 1c, jest obowiązany do
    wykonywania czynności związanych z reprezentacją funduszu inwestycyjnego z
    zachowaniem należytej staranności oraz z uwzględnieniem interesu uczestników
    funduszu, w tym do niezwłocznego przejęcia dokumentów oraz innych nośników
    informacji dotyczących funduszu inwestycyjnego od towarzystwa lub innych podmiotów,
    w których posiadaniu takie dokumenty lub nośniki informacji się znajdują, do
    podejmowania niezwłocznie wszystkich niezbędnych czynności mających na celu
    ściągnięcie należności funduszu inwestycyjnego i zaspokojenie zobowiązań funduszu
    inwestycyjnego względem uczestników funduszu lub innego funduszu inwestycyjnego
    oraz do zapewnienia, aby fundusz inwestycyjny realizował w terminie zlecenia odkupienia
    jednostek uczestnictwa albo wykupu certyfikatów inwestycyjnych, o ile nastąpiło
    wznowienie odkupywania jednostek uczestnictwa funduszu lub została podjęta decyzja o
    wykupie certyfikatów inwestycyjnych. Czynności związane z zapewnieniem realizacji
    odkupu jednostek uczestnictwa albo wykupu certyfikatów inwestycyjnych, czy też
    zaspokojenie zobowiązań funduszu względem uczestnika są typowymi czynnościami
    wykonywanymi przez towarzystwo.
    A zatem zakres działalności wykonywany przez depozytariusza w ramach pełnienia funkcji
    reprezentującego fundusz, obejmuje w praktyce wykonywanie funkcji towarzystwa, które
    utraciło prawo wykonywania działalności, a tym samym zarządzania funduszem i w
    gruncie rzeczy polega właśnie na czasowym zarządzaniu danym funduszem.
    Ponadto czynności wykonywane przez depozytariusza w sytuacji określonej w art. 68 ust.
    1 UFI są wyraźnie oddzielone od typowych czynności depozytariusza. Wskazuje na to
    również art. 68 ust. 7 UFI, zgodnie z którym depozytariusz w okresie wykonywania funkcji,
    o której mowa w ust. 1 lub 1c, obowiązany jest do jej oddzielenia pod względem
    organizacyjnym i technicznym od wykonywania funkcji depozytariusza, o której mowa w
    art. 72.
    Powyżej prezentowane przez Wnioskodawcę argumenty znajdują również potwierdzenie
    w stanowiskach organów podatkowych prezentowanych w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych. Przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 22
    września 2022 r. sygn. 0111-KDIB3-1.4012.469.2022.1.IK, stwierdził, że „(...) czynności
    wykonywane przez depozytariusza związane ze sprawowaniem funkcji likwidatora
    funduszu inwestycyjnego, nie stanowią wyłącznie czynności kontrolnych i nadzorczych
    nad działalnością funduszy, lecz stanowią czynności charakterystyczne dla zarządzania
    funduszem. Jak wynika z cyt. wyżej przepisów, z dniem rozpoczęcia likwidacji funduszu
    inwestycyjnego, funkcję reprezentacji funduszu wobec osób trzecich przejmuje likwidator
    funduszu. Jedynym podmiotem uprawnionym do reprezentowania funduszu i zarządzania
    nim staje się likwidator”.
    Podobnie Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 23
    października 2015 r. sygn. IPPP1/4512-834/15-2/AS stwierdził, że „ (...) stanowisko
    Wnioskodawcy, że czynności Banku-depozytariusza, polegające na pełnieniu funkcji

    likwidatora funduszu inwestycyjnego bądź pracowniczego funduszu emerytalnego oraz
    funkcji reprezentującego oraz zarządzającego funduszem inwestycyjnym lub emerytalnym
    na podstawie art. 68 ust. 1 ustawy o FI i art. 64 ust. 1 ustawy o FE, korzystają ze zwolnienia
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, należało uznać za prawidłowe”.
    Podsumowując czynności wykonywane przez Bank w ramach funkcji likwidatora funduszy
    lub funkcji reprezentującego fundusz stanowią czynności charakterystyczne dla
    zarządzania funduszem i podlegają zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z
    niego korzyść.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku. Zastosowanie
    zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości
    opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle

    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi zarządzania:
        a) funduszami inwestycyjnymi, alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i
          zbiorczymi portfelami papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o
          funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
          inwestycyjnymi,
        b) portfelami inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy
          inwestycyjnych, o których mowa w lit. a, lub ich częścią,
        c) ubezpieczeniowymi funduszami kapitałowymi w rozumieniu przepisów o
          działalności ubezpieczeniowej,
        d) otwartymi funduszami emerytalnymi oraz dobrowolnymi funduszami
          emerytalnymi w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
          emerytalnych, a także Funduszem Gwarancyjnym utworzonym na podstawie
          tych przepisów,
        e) pracowniczymi programami emerytalnymi w rozumieniu przepisów o
          pracowniczych programach emerytalnych,
        f) obowiązkowym systemem rekompensat oraz funduszem rozliczeniowym
          utworzonymi na podstawie przepisów prawa o publicznym obrocie papierami
          wartościowymi, a także innymi środkami i funduszami, które są gromadzone
          lub tworzone w celu zabezpieczenia prawidłowego rozliczenia transakcji
          zawartych w obrocie na rynku regulowanym w rozumieniu tych przepisów albo
          w obrocie na giełdach towarowych w rozumieniu przepisów o giełdach
          towarowych, przez CCP, agenta rozrachunkowego lub izbę rozliczeniową w
          rozumieniu przepisów o ostateczności rozrachunku w systemach płatności i
          systemach rozrachunku papierów wartościowych oraz zasadach nadzoru nad
          tymi systemami,
        g) pracowniczymi planami kapitałowymi, w rozumieniu ustawy z dnia 4
          października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych (Dz.U. z 2024 r. poz.
          427).
    Na podstawie art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
        1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
        2) usług doradztwa;
        3) usług w zakresie leasingu.
    Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega wykładni
    rozszerzającej. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji
    jedynie, gdy charakter czynności świadczonych przez niego w sposób jednoznaczny i nie
    budzący wątpliwości wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego
    prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie zwrócić należy uwagę na przepis art. 43 ust. 22 ustawy, zgodnie z którym:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:

        a) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;
        b) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
          opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od
          którego rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie zaś do ust. 23 ww. przepisu:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku - w tym m.in. właśnie usług
    zarządzania określonych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy, przy czym możliwość wyboru opcji
    opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych na rzecz innych podatników, przy
    zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23 ustawy.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art. 43
    ustawy, należy interpretować ściśle, zważywszy, że zwolnienia te stanowią odstępstwa od
    ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT pobierany jest od każdej usługi świadczonej
    odpłatnie przez podatnika.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowani jako
    podatnik VAT czynny.
    Działając jako depozytariusz, zawierają Państwo umowy o wykonywanie funkcji
    depozytariusza funduszu inwestycyjnego, zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych i
    zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi.
    Pełniąc funkcje depozytariusza mogą Państwo zostać likwidatorem funduszu
    inwestycyjnego. Ponadto jako depozytariusz mogą Państwo przejąć obowiązki w zakresie
    reprezentowania funduszu inwestycyjnego w przypadku wydania decyzji o cofnięciu
    zezwolenia na działalność towarzystwa funduszy inwestycyjnych.
    Za wykonywanie funkcji likwidatora funduszu inwestycyjnego oraz za przejęcie funkcji
    reprezentującego i zarządzającego funduszem inwestycyjnym w przypadkach, o których
    mowa w art. 68 ust. 1 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi, ustalają Państwo odrębne wynagrodzenie. Jednocześnie w
    trakcie pełnienia funkcji likwidatora funduszy lub reprezentującego fundusz, nadal pełnią
    Państwo funkcje depozytariusza.
    W ramach usług likwidatora funduszy inwestycyjnych jako likwidator wykonują Państwo
    czynności opisane w art. 249-251 ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi oraz w rozporządzenia Rady Ministrów w
    sprawie trybu likwidacji funduszy inwestycyjnych, w tym w szczególności:
    1) reprezentują i zarządzają funduszem;
    2) ogłaszają otwarcie likwidacji funduszu;
    3) sporządzają sprawozdanie finansowe na dzień otwarcia likwidacji funduszu;
    4) w przypadku gdy likwidacja funduszu trwa ponad 6 miesięcy, sporządzają i ogłaszają w
      sposób określony w statucie funduszu informacje półroczne o stanie likwidacji
      funduszu;
    5) zbywają aktywa likwidowanego funduszu;
    6) ściągają należności funduszu,

    7) dokonują zaspokojenia wierzycieli funduszu i umorzenia jednostek uczestnictwa lub
      certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków pieniężnych
      uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich jednostek
      uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych;
    8) sporządzają i przekazują do Komisji Nadzoru Finansowego harmonogram oraz sposób
      dokonywania czynności związanych z likwidacją funduszu;
    9) sporządzają i dostarczają Komisji Nadzoru Finansowego miesięczne informacje
      dotyczące m.in. zbytych aktywów, czy też sumy roszczeń zaspokojonych w danym
      miesiącu;
    10) po wykonaniu czynności wskazanych w art. 249 ustawy o funduszach inwestycyjnych i
      zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, sporządzają sprawozdanie
      finansowe i przedstawiają sporządzone sprawozdanie podmiotowi uprawnionemu do
      badania sprawozdania finansowego, a kopię tego sprawozdania przekazuje Komisji
      Nadzoru Finansowego;
    11) po wykreśleniu funduszu z rejestru funduszy inwestycyjnych przekazują towarzystwu
      funduszy inwestycyjnych nośniki informacji otrzymane na podstawie spisu
      zdawczoodbiorczego.
    Pełniąc funkcje reprezentującego fundusz wykonują Państwo w szczególności następujące
    czynności:
    1) reprezentują fundusz wobec osób trzecich;
    2) zarządzają aktywami funduszu, w tym w szczególności już istniejącymi inwestycjami;
    3) podejmują wszystkie niezbędne czynności mające na celu ściągnięcie należności
      Funduszu i zaspokojenie zobowiązań funduszu względem uczestników funduszu;
    4) zapewniają, aby fundusz realizował w terminie zlecenia odkupienia jednostek
      uczestnictwa albo wykupu certyfikatów inwestycyjnych, o ile nastąpiło wznowienie
      odkupywania jednostek uczestnictwa funduszu lub została podjęta decyzja o wykupie
      certyfikatów inwestycyjnych.
    Państwa wątpliwości w tej sprawie dotyczą kwestii zwolnienia od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 usług wykonywanych w ramach funkcji likwidatora
    funduszy oraz funkcji reprezentującego fundusz.
    W odniesieniu do kwestii objętej zakresem pytania, należy wskazać, że zwolnienie, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a), b) ustawy, uzależnione jest od łącznego
    spełnienia dwóch warunków:
    1) przedmiotowego - świadczone usługi powinny być kwalifikowane jako usługi
      zarządzania, oraz
    2) podmiotowego - ww. usługi zarządzania powinny być świadczone w odniesieniu m.in.
      do:
        funduszy inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych i zbiorczych
        portfeli papierów wartościowych - w rozumieniu przepisów o funduszach
        inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi,
        portfeli inwestycyjnych funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy
        inwestycyjnych, o których mowa wyżej lub ich części,
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia usług zarządzania. Jednakże przepis art. 43
    ust. 1 pkt 12 ustawy o VAT stanowi implementację do krajowego porządku prawnego

    przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2006 r. nr 347/1
    ze zm.), zgodnie z którym,
      Państwa członkowskie zwalniają zarządzanie specjalnymi funduszami
      inwestycyjnymi, określonymi przez państwa członkowskie.
    W kontekście ww. przepisu art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE, TSUE
    wielokrotnie wskazywał, że jego wykładnia powinna być dokonywana z uwzględnieniem
    kontekstu, w jaki się wpisuje, celów oraz układu tej dyrektywy oraz z uwzględnieniem
    zwłaszcza ratio legis zwolnienia, które przewiduje. TSUE przypominał ponadto, że
    zwolnienia od podatku stanowią wyjątki od ogólnej zasady, zgodnie z którą,
    opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez
    podatnika, wobec czego należy dokonywać ich ścisłej wykładni. Ponadto zauważono, że
    zwolnienia przewidziane w art. 13 Szóstej Dyrektywy stanowią autonomiczne pojęcia
    prawa wspólnotowego, a zatem powinny zostać zdefiniowane z punktu widzenia prawa
    wspólnotowego, co ma na celu uniknięcie rozbieżności w stosowaniu systemu podatku
    VAT w poszczególnych państwach członkowskich.
    Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE (m.in. w sprawach C-169/04, C-275/11, C-595/13)
    wynika, że celem zwolnienia z opodatkowania transakcji związanych z zarządzaniem
    funduszami powierniczymi, przewidzianego w art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy
    (obecnie art. 135 ust. 1 lit. g) Dyrektywy 2006/112/WE), jest w szczególności ułatwienie
    małym inwestorom inwestowania w papiery wartościowe za pomocą przedsiębiorstw
    zbiorowego inwestowania. Celem pkt 6 tego przepisu jest zapewnienie neutralności
    podatkowej wspólnego systemu podatku VAT w kwestii wyboru między inwestowaniem
    bezpośrednim w papiery wartościowe, a inwestowaniem za pośrednictwem
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania. Z powyższego wynika, że transakcje, których
    dotyczy to zwolnienie, są typowe dla działalności, jaką wykonują przedsiębiorstwa
    zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy poza
    czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem obejmuje czynności,
    które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania w
    papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku II do zmienionej Dyrektywy
    Rady 85/611/EWG z 20 grudnia 1985 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych,
    wykonawczych i administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego
    inwestowania w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) (85/611/EWG) w rubryce
    „Administracja”, które są czynnościami właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego
    inwestowania. Dyrektywa 85/611/EWG została zastąpiona dyrektywą 2009/65/WE z dnia
    13 lipca 2009 r. w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
    administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w
    zbywalne papiery wartościowe (UCITS).
    Zgodnie z art. 6 ust. 2 Dyrektywy 2009/65/WE:
      Działalność związana z zarządzaniem przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania
      w zbywalne papiery wartościowe (UCITS) obejmuje obowiązki, o których mowa w
      załączniku II.
    Załącznik II do tej dyrektywy określa funkcje wchodzące w skład zbiorowego zarządzania
    portfelem. Są to odpowiednio:
          zarządzanie inwestycjami,
          administracja:
          a) obsługa prawna i obsługa rachunkowo-księgowa w zakresie zarządzania
          funduszem;
          b) zapytania klientów;

          c) wycena i wyznaczanie ceny (w tym zwroty podatkowe);
          d) monitorowanie przestrzegania uregulowań;
          e) prowadzenie rejestru posiadaczy jednostek uczestnictwa;
          f) wypłata zysków;
          g) emisja i umarzanie jednostek uczestnictwa;
          h) rozliczanie umów (w tym wysyłanie potwierdzeń);
          i) prowadzenie ksiąg,
          wprowadzanie do obrotu.
    Wskazana wyżej definicja zarządzania ma zastosowanie również w odniesieniu do
    specjalnych funduszy inwestycyjnych innych niż objęte dyrektywą UCITS. W pkt 38 wyroku
    w sprawie C-595/13 TSUE stwierdził, że spółki takie jak będące przedmiotem
    postępowania głównego, które zostały utworzone przez wielu inwestorów wyłącznie w
    celu zainwestowania zgromadzonego majątku w nieruchomości, nie mogą zostać uznane
    za przedsiębiorstwo zbiorowego inwestowania w rozumieniu dyrektywy UCITS. W takich
    okolicznościach faktycznych, tj. w odniesieniu do funduszy innych niż objętych dyrektywą
    UCITS, TSUE przytoczył definicję zarządzania funduszami, którą podał w wyroku C-169/04,
    a więc nawiązującą do dyrektywy UCITS. W ww. wyroku w sprawie C-595/13 TSUE wskazał,
    że poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu portfelem do szczególnych funkcji
    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania należą funkcje administrowania samymi
    przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, takie jak te wymienione w załączniku II do
    dyrektywy UCITS w rubryce „Administracja”. Zdaniem TSUE, nie tylko zarządzanie
    inwestycjami, wiążące się z wyborem i zbywaniem aktywów będących przedmiotem
    takiego zarządzania, lecz również usługi administracyjne i rachunkowe, takie jak obliczanie
    kwoty dochodów i ceny jednostek uczestnictwa lub udziałów funduszu, wycena aktywów,
    rachunkowość, przygotowywanie deklaracji w celu podziału dochodów, dostarczanie
    informacji i dokumentacji na temat rachunków okresowych i deklaracji podatkowych,
    statystyk i podatku VAT, a także opracowywanie prognoz przychodów wchodzą w zakres
    pojęcia „zarządzania” specjalnym funduszem inwestycyjnym w rozumieniu art. 13 część B
    lit. d) pkt 6 Szóstej Dyrektywy.
    Pod pojęciem przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi należy rozumieć przepisy ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o
    funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1034 ze zm.) - dalej jako u.f.i., a także akty wykonawcze wydane na
    podstawie przepisów tej ustawy.
    Zgodnie z art. 1 u.f.i.:
      Ustawa określa zasady tworzenia i działania funduszy inwestycyjnych mających
      siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zasady prowadzenia na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności przez fundusze zagraniczne i spółki
      zarządzające.
    W myśl art. 38 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwem funduszy inwestycyjnych może być wyłącznie spółka akcyjna z
      siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, która uzyskała zezwolenie Komisji
      na wykonywanie działalności określonej w art. 45 ust. 1 (zezwolenie na wykonywanie
      działalności przez towarzystwo).
    Jak stanowi art. 39 ust. 1 u.f.i.:
      Siedziba zarządu towarzystwa powinna znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej.

    Natomiast art. 5 u.f.i. stanowi, że:
      Siedzibą i adresem funduszu inwestycyjnego jest siedziba i adres towarzystwa
      będącego jego organem.
    Z kolei, zgodnie z art. 2 pkt 9 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o funduszu zagranicznym - rozumie się przez to fundusz
      inwestycyjny otwarty lub spółkę inwestycyjną, które uzyskały zezwolenie właściwego
      organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności zgodnie z prawem
      wspólnotowym regulującym zasady zbiorowego inwestowania w papiery
      wartościowe.
    Zgodnie natomiast z art. 2 pkt 7 u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o państwie członkowskim - rozumie się przez to
      państwo inne niż Rzeczpospolita Polska, które jest członkiem Unii Europejskiej.
    U.f.i. wyraźnie rozróżnia zatem pojęcie „funduszu inwestycyjnego” oraz „funduszu
    zagranicznego”.
    Zagraniczne alternatywne fundusze inwestycyjne zostały zdefiniowane w u.f.i. pod
    pojęciem „unijnego AFI”.
    Zgodnie z art. 2 pkt 10b u.f.i.:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o unijnym AFI - rozumie się przez to alternatywny
      fundusz inwestycyjny, który został zarejestrowany jako alternatywny fundusz
      inwestycyjny przez właściwy organ w państwie członkowskim lub uzyskał zezwolenie
      właściwego organu w państwie członkowskim na prowadzenie działalności jako
      alternatywny fundusz inwestycyjny, a w przypadku braku wymogu uzyskania
      zezwolenia lub rejestracji - prowadząc taką działalność, ma siedzibę na terytorium
      państwa członkowskiego.
    Natomiast na potrzeby u.f.i. za alternatywny fundusz inwestycyjny uznaje się fundusze
    inwestycyjne typu „specjalistyczny fundusz inwestycyjny otwarty” oraz „fundusz
    inwestycyjny zamknięty” (art. 3 ust. 4 pkt 2 u.f.i.) oraz alternatywną spółkę inwestycyjną
    (art. 8a ust. 1 u.f.i.).
    Mając powyższe na uwadze, fundusze zagraniczne oraz unijne AFI nie mieszczą się w
    zakresie pojęciowym „fundusze inwestycyjne, alternatywne fundusze inwestycyjne (...) w
    rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi
    funduszami inwestycyjnymi”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy.
    Uwzględniając powyższe, ze zwolnienia z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy o VAT mogą korzystać czynności zarządzania funduszami z
    siedzibą w Polsce. W konsekwencji, powyższe zwolnienie nie znajdzie zastosowania do
    funduszy mających siedzibę za granicą.
    Działalność alternatywnych funduszy inwestycyjnych jest regulowana przepisami ww.
    ustawy o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami
    inwestycyjnymi.
    W myśl art. 3 ust. 1 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem
      działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze proponowania
      nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych w określone w
      ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa
      majątkowe.
    Jak stanowi art. 3 ust. 3 u.f.i.:

      Fundusz inwestycyjny prowadzi działalność, ze szczególnym uwzględnieniem
      interesu uczestników, przestrzegając zasad ograniczania ryzyka inwestycyjnego
      określonych w ustawie.
    Stosownie z art. 3 ust. 4 u.f.i.:
      Fundusz inwestycyjny może prowadzić działalność jako:
        1) fundusz inwestycyjny otwarty;
        2) alternatywny fundusz inwestycyjny: specjalistyczny fundusz inwestycyjny
          otwarty albo fundusz inwestycyjny zamknięty.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 u.f.i.:
      Towarzystwo tworzy fundusz inwestycyjny, zarządza nim i reprezentuje fundusz w
      stosunkach z osobami trzecimi.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1a u.f.i.:
      Towarzystwo, w drodze umowy zawartej w formie pisemnej pod rygorem
      nieważności, może przekazać spółce zarządzającej prowadzącej działalność na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zarządzanie funduszem inwestycyjnym
      otwartym i prowadzenie jego spraw.
    W analizowanej sprawie, w ramach prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej
    jako depozytariusz, zawierają Państwo umowy o wykonywanie funkcji depozytariusza
    funduszu inwestycyjnego, zgodnie z ustawą o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi. Jako pełniący funkcje depozytariusza mogą
    Państwo dodatkowo zostać likwidatorem funduszu inwestycyjnego. Ponadto jako
    depozytariusz mogą Państwo przejąć obowiązki w zakresie reprezentowania funduszu
    inwestycyjnego w przypadku wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na działalność
    towarzystwa funduszy inwestycyjnych. Świadczą i będą Państwo świadczyli ww. usługi
    jedynie na rzecz funduszy inwestycyjnych, których siedziba znajduje się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Jednym z warunków, określonym w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy jest warunek podmiotowy.
    Ww. zwolnieniu podlegają usługi zarządzania świadczone na rzecz funduszy
    inwestycyjnych, alternatywnych funduszy inwestycyjnych lub zbiorczych portfeli papierów
    wartościowych w rozumieniu przepisów o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu
    alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (lit. a), a także usługi zarządzania portfelami
    inwestycyjnymi funduszy inwestycyjnych i alternatywnych funduszy inwestycyjnych, o
    których mowa wyżej lub ich częścią (lit. b).
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy,
    że świadczone przez Państwa usługi będą spełniały warunek podmiotowy, o którym mowa
    w ww. art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy.
    Zatem aby ocenić czy świadczone przez Państwa usługi będą korzystały ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy należy przeanalizować, czy drugi z warunków -
    warunek przedmiotowy zostanie spełniony.
    W dokonaniu interpretacji pojęcia zarządzania w sposób zgodny z celami Dyrektywy VAT
    pomocne są ponadto orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przykładowo w orzeczeniu z 21 października 2004 r. w sprawie C-8/03 (Banque Bruxelles
    Lambert S.A. (BBL) v. Państwo Belgijskie), definiującym ww. pojęcie zarządzania, Rzecznik
    Generalny podkreślił: „Otóż cel ten wymaga takiego zakreślenia zwolnienia, aby nie
    naruszało ono zasady powszechności podatku, bez czynienia go jednak
    bezprzedmiotowym. Z tego punktu widzenia dopuszczalne jest objęcie zwolnieniem
    wszystkich transakcji bezpośrednio związanych z systemem zarządzania funduszami
    powierniczymi. Tym samym nie można ograniczać zwolnienia tylko do podejmowania
    decyzji. Niemniej jednak nie można rozciągać go na wszystkie usługi świadczone na rzecz

    przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania, które znajdują się w takiej sytuacji, jak
    fundusze powiernicze. Moim zdaniem, transakcje, które obejmują zwolnienie, winny
    ograniczać się do tych, które są ściśle związane z prowadzeniem funduszu, to znaczy do
    określania polityki inwestycyjnej, kupna i sprzedaży aktywów. O ile zwolnione transakcje
    nie ograniczają się do podejmowania decyzji, o tyle jednak muszą one bezpośrednio
    dotyczyć transakcji handlowych papierami wartościowymi. Aby móc zastosować
    zwolnienie, należy ustalić, że dane świadczenia są nierozerwalnie związane z transakcjami
    bezpośrednio zwolnionymi przez szóstą dyrektywę. Z kolei świadczenia, które można
    łatwo oddzielić od zarządzania funduszem w ścisłym tego słowa znaczeniu, należy uznać
    za podlegające podatkowi”.
    W wyroku z 4 maja 2006 r. w sprawie C-169/04 Abbey National plc Inscape Investment
    Fund v. Commissioners of Customs & Excise, TSUE wskazał, że pojęcie „zarządzania”
    funduszami powierniczymi, o którym mowa w art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej dyrektywy
    77/388 w sprawach harmonizacji państw członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych jest autonomicznym pojęciem prawa wspólnotowego, którego treść nie może
    być zmieniona przez państwo członkowskie. Trybunał stwierdził: „transakcje, których
    dotyczy zwolnienie, są to typowe czynności dla działalności, jaką wykonują
    przedsiębiorstwa zbiorowego inwestowania. Zatem art. 13 część B lit. d) pkt 6 szóstej
    Dyrektywy, poza czynnościami polegającymi na zarządzaniu zbiorowym portfelem
    obejmuje także czynności, które polegają na zarządzaniu samymi przedsiębiorstwami
    zbiorowego inwestowania w papiery wartościowe, takie jak te zamieszczone w załączniku
    II do zmienionej dyrektywy 85/611 w rubryce „Administracja”, które są czynnościami
    właściwymi przedsiębiorstwom zbiorowego inwestowania”.
    Ponadto w ww. wyroku TSUE bezpośrednio odniósł się do usług świadczonych przez
    depozytariuszy i wskazał, że pojęcie zarządzania funduszami nie obejmuje obowiązków
    wypełnianych przez depozytariusza, takich jak te wymienione w art. 7 ust. 1 i 3 oraz art. 14
    ust. 1 i 3 dyrektywy 85/611 w sprawie koordynacji przepisów ustawowych, wykonawczych i
    administracyjnych odnoszących się do przedsiębiorstw zbiorowego inwestowania w
    zbywalne papiery wartościowe. Czynności wykonywane przez depozytariusza funduszu w
    zakresie przechowywania aktywów oraz zapewnienia zgodności działalności funduszu z
    przepisami prawa oraz dokumentami założycielskimi funduszu nie stanowią bowiem
    zarządzania przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania, lecz kontrolę i nadzór nad ich
    działalnością, przy czym zamierzonym ich celem jest zapewnienie, aby zarządzanie
    przedsiębiorstwami zbiorowego inwestowania odbywało się zgodnie z prawem.
    Przenosząc powyższe wyjaśnienia na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że
    depozytariusz jest podmiotem wybranym do wykonywania czynności ściśle określonych w
    ustawie o funduszach inwestycyjnych. Podstawowymi usługami świadczonymi przez
    depozytariuszy są: sprawowanie pieczy nad aktywami funduszu, czynności kontrolno-
    nadzorcze oraz wykonywanie poleceń funduszu. W odniesieniu do tych czynności, zgodnie
    z tezami ww. wyroku TSUE, zwolnienie określone na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy
    nie ma zastosowania, gdyż stanowią one jedynie kontrolę i nadzór nad działalnością
    funduszy, a ich celem jest zapewnienie, aby zarządzanie funduszami odbywało się zgodnie
    z prawem.
    Wskazać jednak należy, że poza wyżej wymienionymi czynnościami depozytariusz posiada
    dodatkowe obowiązki. Są one związane ze sprawowaniem funkcji likwidatora funduszu
    oraz reprezentacją funduszu i zostały określone w przepisach art. 248 i 249 u.f.i.,
    natomiast obowiązki dotyczące cofnięcia lub wygaśnięcia zezwolenia na działalność
    towarzystwa są wskazane w przepisach art. 68 i 68a u.f.i.
    Stosownie do art. 248 ust. 1 u.f.i.:
      Likwidatorem funduszu inwestycyjnego jest depozytariusz.
    Zgodnie z art. 249 ust. 1 u.f.i.:

      Likwidacja funduszu inwestycyjnego polega na zbyciu jego aktywów, ściągnięciu
      należności funduszu, zaspokojeniu wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek
      uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków
      pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez
      nich jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych.
    Zgodnie z art. 68 ust. 1 u.f.i.:
      Od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie działalności przez
      towarzystwo lub od dnia wygaśnięcia takiego zezwolenia fundusz inwestycyjny jest
      reprezentowany przez depozytariusza, z zastrzeżeniem art. 68a. W tym czasie
      fundusz nie zbywa i nie odkupuje jednostek uczestnictwa ani nie emituje oraz nie
      wykupuje certyfikatów inwestycyjnych.
    Natomiast w myśl art. 68a u.f.i.:
        1. Od dnia wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie działalności
          przez towarzystwo lub od dnia wygaśnięcia takiego zezwolenia, od dnia
          cofnięcia zezwolenia na zarządzanie alternatywnymi funduszami
          inwestycyjnymi lub od dnia wydania decyzji o usunięciu towarzystwa funduszy
          inwestycyjnych z ewidencji PPK, o której mowa w art. 63 ust. 4, 5 lub 7 ustawy z
          dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, zarządzanie
          specjalistycznym funduszem inwestycyjnym otwartym, będącym funduszem
          zdefiniowanej daty, o którym mowa w art. 38 tej ustawy, lub funduszem, o
          którym mowa w art. 39 tej ustawy, przejmuje wyznaczona instytucja finansowa,
          o której mowa w rozdziale 9 tej ustawy. Przepisów art. 238a ust. 1, ust. 2 pkt 1 i
          2 oraz ust. 3, 4, 6 i 7 nie stosuje się.
        2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, towarzystwo, podmiot, o którym mowa
          w art. 46 ust. 1 oraz w art. 46b, lub podmiot, któremu zlecono prowadzenie
          ksiąg rachunkowych funduszu lub dokonywanie wyceny aktywów funduszu, a w
          przypadku gdy na podstawie umowy, o której mowa w art. 4 ust. 1b, tym
          funduszem zarządza i prowadzi jego sprawy zarządzający z UE - także
          zarządzający z UE, są obowiązane niezwłocznie wydać wyznaczonej instytucji
          finansowej dokumenty oraz inne nośniki informacji zawierające informacje
          dotyczące funduszu inwestycyjnego, o którym mowa w ust. 1.
        3. Jeżeli w dniu wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na wykonywanie
          działalności przez towarzystwo lub w dniu wygaśnięcia takiego zezwolenia, w
          dniu cofnięcia zezwolenia na zarządzanie alternatywnymi funduszami
          inwestycyjnymi lub w dniu wydania decyzji o usunięciu towarzystwa funduszy
          inwestycyjnych z ewidencji PPK nie została wyznaczona, zgodnie z przepisami
          ustawy z dnia 4 października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych,
          wyznaczona instytucja finansowa, fundusz inwestycyjny, o którym mowa w ust.
          1, jest reprezentowany i zarządzany przez depozytariusza funduszu.
        4. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, depozytariusz funduszu inwestycyjnego,
          o którym mowa w ust. 1, niezwłocznie podejmuje czynności zmierzające do
          przejęcia zarządzania funduszem przez inne towarzystwo wpisane do ewidencji
          PPK.
        5. Przejęcie zarządzania funduszem inwestycyjnym, o którym mowa w ust. 1, przez
          inne towarzystwo wpisane do ewidencji PPK wymaga dokonania przez
          depozytariusza tego funduszu zmiany statutu funduszu przejmowanego w
          zakresie, o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2.
        6. Towarzystwo przejmujące zarządzanie funduszem, o którym mowa w ust. 1,
          wstępuje w prawa i obowiązki organu funduszu z chwilą wejścia w życie zmian
          statutu w zakresie, o którym mowa w art. 18 ust. 2 pkt 2.

        7. Zmiany statutu, o których mowa w ust. 5, wchodzą w życie z dniem ogłoszenia.
        8. W przypadku, o którym mowa w ust. 3, przepisów art. 68 ust. 1-4 nie stosuje się.
          Przepisy art. 68 ust. 5-7 stosuje się odpowiednio.
        9. Depozytariusz może pobierać wynagrodzenie za czynności, o których mowa w
          ust. 3, w wysokości nie wyższej niż określone w art. 49 ust. 1 ustawy z dnia 4
          października 2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych proporcjonalnie do
          okresu, w którym wykonywał te czynności.
        10. W przypadku gdy towarzystwo, o którym mowa w ust. 1, zarządzało funduszami
          zdefiniowanej daty, o których mowa w art. 38 ustawy z dnia 4 października
          2018 r. o pracowniczych planach kapitałowych, lub funduszami, o których
          mowa w art. 39 tej ustawy, których depozytariuszami są różne podmioty,
          depozytariusze tych funduszy są obowiązani do wspólnego dokonania wyboru
          jednego towarzystwa wpisanego do ewidencji PPK, które przejmie zarządzanie
          tymi funduszami.
    Ponadto, w myśl § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 czerwca 2005 r. w sprawie
    trybu likwidacji funduszy inwestycyjnych (Dz. U. z 2005 r. Nr 114 poz. 963 ze. zm.):
      Z dniem otwarcia likwidacji funduszu likwidatorowi przysługują wyłączne prawa do
      reprezentowania funduszu i zarządzania funduszem.
    W mojej ocenie czynności wykonywane przez depozytariusza związane ze sprawowaniem
    funkcji likwidatora funduszy oraz reprezentacją funduszu, nie stanowią/nie będą
    stanowiły wyłącznie czynności kontrolnych i nadzorczych nad działalnością funduszy, lecz
    stanowią czynności charakterystyczne dla zarządzania funduszem. Jak wynika z cyt. wyżej
    przepisów, z dniem rozpoczęcia likwidacji funduszu inwestycyjnego, funkcję reprezentacji
    funduszu wobec osób trzecich przejmuje likwidator funduszu. Jedynym podmiotem
    uprawnionym do reprezentowania funduszu i zarządzania nim staje się likwidator.
    Zatem od dnia rozpoczęcia likwidacji wyłącznie likwidator jest uprawniony i zobowiązany
    do zarządzania funduszem oraz do jego reprezentowania, w szczególności w zakresie
    dokonywania w imieniu funduszu czynności wskazanych w art. 249 ust. 1 u.f.i.
    Do zadań likwidatora funduszu inwestycyjnego należy zbywanie jego aktywów, ściągnie
    należności funduszu, zaspokojenie wierzycieli funduszu i umorzeniu jednostek
    uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych przez wypłatę uzyskanych środków
    pieniężnych uczestnikom funduszu, proporcjonalnie do liczby posiadanych przez nich
    jednostek uczestnictwa lub certyfikatów inwestycyjnych. Ponadto depozytariusz,
    reprezentując fundusz, jest obowiązany do wykonywania czynności związanych z
    reprezentacją i zarządzaniem funduszem z zachowaniem należytej staranności oraz z
    uwzględnieniem interesu członków funduszu. Depozytariusz w okresie wykonywania tych
    funkcji jest zobowiązany do jej oddzielenia pod względem organizacyjnym i technicznym
    od podstawowych obowiązków wykonywanych przez depozytariusza. Dodatkowo, jak
    wskazali Państwo we wniosku, za pełnienie funkcji likwidatora oraz reprezentację
    funduszu, ustalają Państwo odrębne wynagrodzenie.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz wnioski płynące z powołanych
    powyżej przepisów jak również orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, że usługi likwidatora
    funduszy oraz reprezentującego fundusze, które świadczą/będą Państwo świadczyli na
    rzecz funduszy mieszczą się/będą się mieściły w zakresie czynności zarządzania
    funduszami inwestycyjnymi wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 12 ustawy. W konsekwencji,
    podlegają/będą podlegały zwolnieniu od podatku VAT na podstawie ww. artykułu.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.