Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.588.2019.4.WL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-24
Teza: zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży nieruchomości zabudowanej w ramach działalności gospodarczej
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 września 2019 r. (data wpływu 1 października 2019 r.), uzupełnionym pismami z dnia 27 listopada 2019 r. (data wpływu 4 grudnia 2019 r.), 17 grudnia 2019 r. (data wpływu 19 grudnia 2019 r.) oraz 21 stycznia 2020 r. (data wpływu 23 stycznia 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży nieruchomości zabudowanej w ramach działalności gospodarczej **- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 października 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży nieruchomości zabudowanej w ramach działalności gospodarczej,

*   braku obowiązku wykazania w spisie z natury dokonywanym w przypadku likwidacji działalności gospodarczej wartości nieruchomości zabudowanej oraz wartości ulepszeń nieruchomości,

*   zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży nieruchomości zabudowanej po likwidacji działalności gospodarczej.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 27 listopada 2019 r. (data wpływu 4 grudnia 2019 r.), 17 grudnia 2019 r. (data wpływu 19 grudnia 2019 r.) oraz 21 stycznia 2020 r. (data wpływu 23 stycznia 2020 r.), o doprecyzowanie opisu sprawy oraz opłatę.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniach wniosku).

Pani (dalej jako: Wnioskodawczyni), zgodnie z wpisem do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 2 maja 1997 r. Przedmiot wykonywanej działalności Wnioskodawczyni, zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD 2007), obejmuje obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (55.20.Z). Mąż Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej, ale pozostaje we wspólności majątkowej. Wnioskodawczyni opodatkowuje przychody z działalności gospodarczej stawką liniową 19%.

Wnioskodawczyni, wraz z mężem, dnia \`(...)\` 1997 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego działki gruntu oznaczonej numerem geodezyjnym \`(...)\` o powierzchni 1.2638 ha (jednego hektara dwudziestu sześciu arów trzydziestu ośmiu metrów kwadratowych) oraz własność budynków, trwale związanych z tym gruntem, stanowiących odrębną nieruchomość, objętych księgą wieczystą KW nr \`(...)\`, prowadzoną przez Sąd Rejonowy w \`(...)\`, położonych w \`(...)\` (dalej łącznie jako: Nieruchomość). Nieruchomość ta została zakupiona do majątku prywatnego wspólnego Wnioskodawczyni i męża (małżonkowie posiadają ustawową wspólność majątkową), z tym, że Nieruchomość ta została zakupiona do celów prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię. Zgodnie z aktem notarialnym zakup Nieruchomości stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej jako: ZCP), zatem, czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Decyzją z dnia \`(...)\` 1999 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zostało odpłatnie przekształcone w prawo własności gruntu.

Od 9 maja 1997 r. Wnioskodawczyni jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a usługi świadczone w ramach działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu w głównej mierze stawką VAT w wysokości 8%.

Przed przyjęciem do użytkowania Nieruchomości, zostały w niej wykonane prace modernizacyjne, w wyniku których wartość ulepszenia przekroczyła 30%; cena nabycia budynków według aktu notarialnego wynosiła \`(...)\` zł, a po dokonanym ulepszeniu ich wartość wyniosła \`(...)\` zł (Nieruchomość została przyjęta do użytkowania pod datą 11 lipca 1997 r.).

W 1999 r. nastąpiła kolejna rozbudowa głównego budynku i zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 26 listopada 1999 roku przyjęto do użytkowania zwiększenie wartości Nieruchomości w kwocie \`(...)\` zł (modernizacja ta stanowiła ulepszenie).

Kolejna modernizacja przekraczająca 30% wartości początkowej budynków miała miejsce w roku 2000. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 30 marca 2000 r. przyjęto do użytkowania zwiększenie wartości Nieruchomości w kwocie \`(...)\` zł.

Po roku 2000 na bieżąco były przeprowadzane remonty budynków jednak nie stanowiły one ulepszeń. Wnioskodawczyni od poniesionych nakładów na ulepszenie dokonywała odliczeń podatku VAT.

W chwili obecnej Wnioskodawczyni (wraz z mężem) planuje zbycie Nieruchomości. Jednak, niezależnie od sprzedaży, Wnioskodawczyni zamierza w najbliższym czasie zakończyć prowadzoną działalność gospodarczą. Z uwagi na naturalne zachowania mające miejsce na rynku nieruchomości nie sposób w tej sytuacji przewidzieć, kiedy Nieruchomość zostałaby finalnie sprzedana. Z tego też powodu Wnioskodawczyni nie jest w stanie przewidzieć, czy sprzedaż nastąpiłaby jeszcze w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czy też już po jej zakończeniu, bowiem obie te operacje - sprzedaż i likwidacja działalności - będą prowadzone niezależnie od siebie.

W związku z tak przedstawionym zdarzeniem przyszłym po stronie Wnioskodawczyni pojawiły się wątpliwości czy sprzedaż Nieruchomości:

1.  w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2018 poz. 2174 ze zm.; dalej jako: ustawa o VAT) oraz
2.  czy w sytuacji, gdy likwidacja działalności gospodarczej będzie miała miejsce przed dokonaniem sprzedaży, wówczas taka sprzedaż również może podlegać zwolnieniu na podstawie ww. przepisu, a także czy w ramach dokonywanego spisu z natury Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do wykazania w nim wartości nabytej Nieruchomości oraz wartości poniesionych nakładów w związku z dokonanymi remontami w budynkach.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 27 listopada 2019 r. Wnioskodawczyni wskazała:

Na pytanie Organu nr 1: „W związku ze wskazaniem we wniosku, że „Wnioskodawczyni wraz z mężem (\`(...)\`) nabyła prawo użytkowania wieczystego działki gruntu (\`(...)\`) oraz własność budynków, trwale związanych z tym gruntem (..)” należy wskazać jakie budynki wchodzą w skład Nieruchomości objętej zakresem pytania?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „W skład nabytej Nieruchomości wchodzą budynek główny o powierzchni użytkowej 789,1 m2 zwany w dalszej części wniosku „budynkiem głównym”, budynek gospodarczy o powierzchni 116 m2 usytuowany kilka metrów od budynku głównego zwany w dalszej części wniosku „budynkiem gospodarczym”.

Cena nabycia Nieruchomości wynosiła \`(...)\` zł, w tym prawo wieczystego użytkowania działki gruntu oznaczonej numerem geodezyjnym \`(...)\` wynosiło \`(...)\` zł, a budynki wycenione były na kwotę \`(...)\`,00 zł.

W akcie notarialnym nie wyszczególniono ceny poszczególnych budynków tj. budynku głównego i budynku gospodarczego.”

Odpowiedzi do wezwania w zakresie Budynku głównego:

Na pytanie Organu nr 2: „Jeżeli w skład Nieruchomości objętej zakresem pytania wchodzi więcej niż jeden budynek należy wskazać czy ponoszono na nie wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Przed przyjęciem do użytkowania Nieruchomości, w budynku głównym zostały wykonane prace modernizacyjne tj. poniesiono wydatki na ulepszenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Na pytanie Organu nr 3: „Jeżeli tak, to kiedy? (należy wskazać dokładną datę)” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Budynek główny pierwszy raz został ulepszony w roku 1997. Ulepszenie wyniosło \`(...)\` zł, a więc przekroczyło 30% ogólnej wartości budynków. W akcie notarialnym nie została wyszczególniona cena nabycia poszczególnych budynków jednak przez wzgląd na to, że ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynosiło ponad 30% ceny budynków (wg aktu notarialnego \`(...)\` zł) można reasumować, że przekroczyło ono także 30% wartości budynku głównego bez względu na to jak zostałby dokonany podział ceny nabycia budynków pomiędzy budynek główny, budynek gospodarczy.

Po dokonanym ulepszeniu wartość budynków (obejmująca budynek główny i budynek pomocniczy) wyniosła \`(...)\` zł.

Nieruchomość obejmująca prawo wieczystego użytkowania oraz budynki (budynek główny i budynek gospodarczy) została po dokonanych ulepszeniach w budynku głównym, przyjęta do użytkowania pod datą 11 lipca 1997 r.) i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania nierucho¬mości na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej), po ich ulepszeniu.

W 1999 r. nastąpiła kolejna przebudowa budynku głównego rozumiana jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 26 listopada 1999 roku przyjęto do użytkowania ulepszenie wartości budynku głównego w kwocie \`(...)\` zł i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania ulepszonego budynku głównego na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej), które spełnia warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.”

Na pytanie Organu nr 4: „Czy od ponoszonych nakładów przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Tak, Wnioskodawczyni od wszystkich poniesionych nakładów na ulepszenie budynku głównego przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.”

Na pytanie Organu nr 5: „Czy ponoszone wydatki przekraczały 30% wartości początkowej budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Tak, ponoszone wydatki opisane w punkcie 3 przekroczyły 30% wartości początkowej budynku głównego/budynków w opisanych dwóch latach tj. w roku 1997 oraz 1999.”

Na pytanie Organu nr 6: „Czy ulepszenia stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Tak, powyżej opisane ulepszenia dokonane w budynku głównym w roku 1997 oraz 1999 stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku głównego.”

Na pytanie Organu nr 7: „Kiedy - po ww. ulepszeniach przekraczających 30% wartości początkowej budynku/budynków został oddany/zostały oddane do użytkowania?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „ Nieruchomość obejmująca prawo wieczystego użytkowania oraz budynki (budynek główny, budynek gospodarczy i wiata) została po dokonanych ulepszeniach w budynku głównym, przyjęta do użytkowania pod datą 11 lipca 1997 r.) i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania nieruchomości na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej), po ich ulepszeniu.

W 1999 r. nastąpiła kolejna przebudowa budynku głównego rozumiana jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 26 listopada 1999 roku przyjęto do użytkowania ulepszenie wartości budynku głównego w kwocie \`(...)\` zł i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania ulepszonego budynku głównego na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej).”

Na pytanie Organu nr 8: „W jaki sposób budynek/budynki był/były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię w szczególności należy wskazać, czy były wykorzystywane w prowadzonej działalności go¬spodarczej)?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „ Nieruchomość obejmująca grunt w wieczystym użytkowaniu oraz posadowione na nim budynek główny, budynek gospodarczy i wiata, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej w zakresie świadczenia usług noclegowych i usług noclegowych z wyżywieniem. Wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007), obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (55.20.Z).”

Na pytanie Organu nr 9: „Czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „W ocenie Wnioskodawczyni doszło do pierwszego zasiedlenia.”

Na pytanie Organu nr 10: „W przypadku budynków, na które ponoszono wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej należy wskazać, czy miało pierwsze zasiedlenie budynku/budynków po ostatnim ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „W ocenie Wnioskodawcy pod tą datą 26 listopada 1999 roku (przyjęcie do użytkowania budynku po kolejnym ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej) kolejny raz nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku głównego i było to ostatnie ulepszenie budynku głównego przekraczające 30% jego wartości początkowej.”

Na pytanie Organu nr 11: „Jeżeli odpowiedź na pyt. 9 i 10 jest twierdząca, to należy wskazać kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Nieruchomość obejmująca prawo wieczystego użytkowania oraz budynki (budynek główny i budynek gospodarczy) została po dokonanych ulepszeniach w budynku głównym, przyjęta do użytkowania pod datą 11 lipca 1997 r.) i pod tę datę nastąpiło rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne tych budynków (prowadzenie działalności gospodarczej), które spełnia warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy pod datą rozpoczęciu użytkowania budynków tj. pod datą 11 lipca 1997 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

W 1999 r. nastąpiła przebudowa budynku głównego rozumiana jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 26 listopada 1999 roku przyjęto do użytkowania ulepszone wartości budynku głównego w kwocie \`(...)\` zł i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania ulepszonego budynku głównego na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej), które spełnia warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy pod tą datą kolejny raz nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku głównego i było to ostatnie ulepszenie budynku głównego przekraczające 30% jego wartości początkowej.”

Na pytanie Organu nr 12: „W przypadku, gdy na dany budynek ponoszono wydatki na ulepszenia przekraczające 30% wartości początkowej w różnych latach należy wskazać, kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku po ostatnim takim ulepszeniu.” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Odpowiedź w tym zakresie została udzielona w pkt 11.”

Na pytanie Organu nr 13: „Czy budynki były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię wyłącznie do działalności zwolnionej?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Nieruchomość obejmująca grunt w wieczystym użytkowaniu oraz posadowione na nim budynek główny i budynek gospodarczy, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej.”

Odpowiedzi do wezwania w zakresie Budynku gospodarczego:

Na pytanie Organu nr 2: „Jeżeli w skład Nieruchomości objętej zakresem pytania wchodzi więcej niż jeden budynek należy wskazać czy ponoszono na nie wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Wnioskodawczyni wskazała, że: „W budynku gospodarczym zostały wykonane prace modernizacyjne tj. poniesiono wydatki na ulepszenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

Na pytanie Organu nr 3: „Jeżeli tak , to kiedy? (należy wskazać dokładną datę)” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Budynek gospodarczy został oddany do użytkowania w tym samym dniu co budynek główny tj. 11 lipca 1997 natomiast przed przyjęciem jego do użytkowania w przeciwieństwie do budynku głównego, Wnioskodawca nie dokonywał żadnych ulepszeń.

Jedyne ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przekraczające 30% wartości początkowej budynków miało miejsce w roku 2000. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 30 marca 2000 r. przyjęto do użytkowania ulepszenie wartości w kwocie \`(...)\` zł. Ulepszenie dotyczyło budynku gospodarczego.

W akcie notarialnym nie została wyszczególniona cena nabycia poszczególnych budynków jednak przez wzgląd na to, że ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynosiło ponad 30% ceny budynków (wg aktu notarialnego \`(...)\`,00 zł.) można reasumować, że przekroczyło ono także 30% wartości budynku gospodarczego bez względu na to jak zostałby dokonany podział ceny nabycia budynków pomiędzy budynek główny i budynek gospodarczy.”

Na pytanie Organu nr 4: „Czy od ponoszonych nakładów przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Tak, Wnioskodawczyni od wszystkich poniesionych nakładów na ulepszenie budynku gospodarczego przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.”

Na pytanie Organu nr 5: „Czy ponoszone wydatki przekraczały 30% wartości początkowej budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Tak, ponoszone wydatki opisane w punkcie 3 przekroczyły 30% wartości początkowej budynku gospodarczego/budynków w roku 2000.”

Na pytanie Organu nr 6: „Czy ulepszenia stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku/budynków? Wnioskodawczyni wskazała, że: „Tak, powyżej opisane ulepszenia dokonane w budynku gospodarczym w roku 2000 stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku gospodarczego.”

Na pytanie Organu nr 7: „Kiedy - po ww. ulepszeniach przekraczających 30% wartości początkowej budynku/budynków został oddany/zostały oddane do użytkowania?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Jedyne ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przekraczające 30% wartości początkowej budynku pomocniczego miało miejsce w roku 2000. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 30 marca 2000 r. przyjęto do użytkowania ulepszenie wartości w kwocie \`(...)\` zł. Ulepszenie dotyczyło budynku gospodarczego.”

Na pytanie Organu nr 8: „W jaki sposób budynek/budynki był/były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię (w szczególności należy wskazać, czy były wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej)?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Nieruchomość obejmująca grunt w wieczystym użytkowaniu oraz posadowione na nim budynek główny i budynek gospodarczy, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej w zakresie świadczenia usług noclegowych i usług noclegowych z wyżywieniem. Wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007), obiekty noclegowe turystyczne i miej¬sca krótkotrwałego zakwaterowania (55.20.Z).”

Na pytanie Organu nr 9: „Czy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „W ocenie Wnioskodawczyni doszło do pierwszego zasiedlenia.”

Na pytanie Organu nr 10: „W przypadku budynków, na które ponoszono wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej należy wskazać, czy miało pierwsze zasiedlenie budynku/budynków po ostatnim ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej budynku/budynków?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „W ocenie Wnioskodawcy pod datą 30 marca 2000 roku przyjęto do użytkowania budynek gospodarczy po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej i pod ta datą nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku gospodarczego i było to ostatnie ulepszenie budynku gospodarczego przekraczające 30% jego wartości początkowej/wartości początkowej budynków.

Na pytanie Organu nr 11: „Jeżeli odpowiedź na pyta. 9 i 10 jest twierdząca, to należy wskazać kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie.” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Nieruchomość obejmująca prawo wieczystego użytkowania oraz budynki (budynek główny i budynek gospodarczy) została po dokonanych ulepszeniach w budynku głównym, przyjęta do użytkowania pod datą 11 lipca 1997 r.) i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania nieruchomości na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej), po ich ulepszeniu, które spełnia warunki określone w art. 2 pkt 14 lit b ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy pod datą rozpoczęciu użytkowania budynków tj. pod datą 11 lipca 1997 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

W 1999 r. nastąpiła przebudowa budynku głównego rozumiana jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 26 listopada 1999 roku przyjęto do użytkowania ulepszone wartości budynku głównego w kwocie \`(...)\` zł i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania ulepszonego budynku głównego na potrzeby własne, które spełnia warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

W ocenie Wnioskodawcy pod tą datą kolejny raz nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku głównego i było to ostatnie ulepszenie budynku głównego przekraczające 30% jego wartości początkowej.

W ocenie Wnioskodawcy pod datą 30 marca 2000 roku przyjęto do użytkowania budynek gospodarczy po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej i pod ta datą nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku gospodarczego i było to ostatnie ulepszenie budynku gospodarczego przekraczające 30% jego wartości początkowej/wartości początkowej budynków.”

Na pytanie Organu nr 12: „W przypadku, gdy na dany budynek ponoszono wydatki na ulepszenia przekraczające 30% wartości początkowej w różnych latach należy wskazać, kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie budynku po ostatnim takim ulepszeniu.” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Odpowiedź w tym zakresie została udzielona w pkt 11”

Na pytanie Organu nr 13: „Czy budynki były wykorzystywane przez Wnioskodawczynię wyłącznie do działalności zwolnionej?” Wnioskodawczyni wskazała, że: „Nieruchomość obejmująca grunt w wieczystym użytkowaniu oraz posadowione na nim budynek główny i budynek gospodarczy, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej.”

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z dnia 17 grudnia 2019 r. Wnioskodawczyni wskazała:

W odpowiedzi na pytanie nr 1 Organu: „W związku ze wskazaniem we wniosku, że „Wnioskodawczyni, wraz z mężem (\`(...)\`) nabyła prawo użytkowania wieczystego działki gruntu (\`(...)\`) oraz własność budynków, trwale związanych z gruntem (\`(...)\`)” Wnioskodawca wskazał: „(..) W skład nabytej Nieruchomości wchodzą budynek główny (\`(...)\`), budynek (\`(...)\`). Z kolei, w odpowiedzi na pytanie 7 Wnioskodawca wskazał: „(\`(...)\`) Nieruchomość obejmująca prawo wieczystego użytkowania oraz budynki (budynek główny, budynek gospodarczy i wiata) (\`(...)\`)”. Należy zatem jednoznacznie określić czy wiata wchodzi w skład nieruchomości objętej zakresem pytań?”

Wnioskodawczyni wskazała, że: „Wnioskodawczyni potwierdza, że nabyta nieruchomość obejmowała prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz własność budynków (w tym budynek główny i budynek gospodarczy) oraz wiatę. Wiata wchodzi w skład nieruchomości objętej zakresem pytań.”

Ponieważ odpowiedź na pytanie nr 1 zadane w Wezwaniu jest twierdząca w związku z tym Wnioskodawczyni udziela poniżej odpowiedzi na zadane w Wezwaniu z dnia 10 grudnia 2019 r. pytania:

2a. Czy wiata stanowi budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., po. 1186) bądź budowlę w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

„W ocenie Wnioskodawczyni wiata wchodząca w skład Nieruchomości stanowi budynek w rozumieniu przepisów art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.”

2b. Jaki jest symbol PKOB, nazwa grupowania oraz wyszczególnienie wiaty, wg Polskiej Klasy Obiektów Budowlanych wprowadzonej Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112. Poz. 1316, z późn. zm.)?

„W ocenie Wnioskodawczyni wiata służąca do magazynowania węgla i drewna opałowego powinna zostać zaklasyfikowana do klasy 1252 PKOB - wyszczególnienie „Zbiorniki, silosy i budynki magazynowe”.

2c. Czy wiata została nabyta czy wybudowana przez Wnioskodawcę? Należy wskazać datę nabycia lub wybudowania.

„Wiata została nabyta razem z prawem wieczystego użytkowania gruntów i posadowionych na nim budynków w dniu \`(...)\` 1997 roku.”

2d. Czy wiata jest trwale związana z gruntem?

„Tak wiata jest trwale związana z gruntem.”

2e. Czy z tytułu nabycia wiaty, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia podatku należ¬nego o podatek naliczony?

„Zgodnie z aktem notarialnym zakup Nieruchomości obejmującej prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z posadowionymi na nich budynkami (budynek główny i budynek gospodarczy) oraz wiatą stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zatem, czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Wnioskodawczyni nie przysługiwało z tyt. tego nabycia prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.”

2f. Czy z tyt. wytworzenia/wybudowania wiaty Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to należy to należy wska¬zać przyczyny.

„Jak w zaznaczono w odpowiedzi na pytanie 2e) wiata została nabyta w ramach nabycia Nieruchomości (prawo wieczystego użytkowania gruntów, budynki i wiata).”

2g. Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie wiaty lub jej części w rozumieniu art. 2 ust. 14 ustawy z dnia 11 marca 2004r., o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.)? Jeżeli tak, to należy wskazać dokładną datę.

„Wiata została przyjęta do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 i była od tego czasu i jest do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej opodatkowanej.”

2h. Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie części wiaty, to należy wskazać w jakiej części?

„W ocenie Wnioskodawczyni doszło do pierwszego zasiedlenia całej wiaty w momencie oddania jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 w celu wykorzystywane jej wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej.”

2i. Kiedy nastąpiło pierwsze zajęcie do używania wiaty? Należy wskazać konkretną datę.

„Pierwsze zajęcie wiaty do używania nastąpiło w dniu 11 lipca 1997 roku.”

2j. W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytania g) i h) należy wskazać w wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie wiaty lub jej części.

„W ocenie Wnioskodawczyni doszło do pierwszego zasiedlenia wiaty w momencie oddania jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 w celu wykorzystywane jej wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej opodatkowanej.”

2k. Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem wiaty lub jej części, a jej dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?

„Pierwsze zasiedlenie nastąpiło w roku 1997 i w ocenie Wnioskodawcy upłynie okres dłuższy niż dwa lata.”

2l. Czy wiata była/jest przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia itp.? Jeżeli tak, to należy wskazać kiedy wiata lub jej część zostały oddane w najem (należy wskazać dzień, miesiąc i rok).

„Wiata nie była/nie jest przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia itp. Od momentu wprowadzenia do użytkowania jest wykorzystywana w działalności prowadzonej przez Wnioskodawczynię.”

2m. Czy ponoszono wydatki na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym?

„Od momentu nabycia Nieruchomości w skład której wchodzi wiata nie ponoszono na nią żadnych wydatków na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2n. Jeżeli tak, to kiedy? (należy wskazać dokładną datę)

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2o. Czy od ponoszonych nakładów przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2p. Czy ponoszone wydatki przekraczały 30% wartości początkowej wiaty?

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2q. Czy ulepszenia stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania wiaty?

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2r. Kiedy - po ww. ulepszeniach przekraczających 30% wartości początkowej wiaty została oddana do użytkowania

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2s. W jaki sposób wiata była wykorzystywana przez Wnioskodawcę (w szczególności należy wskazać, czy były wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej)?

„Nieruchomość obejmująca grunt w wieczystym użytkowaniu oraz posadowione na nim budynek główny i budynek gospodarczy oraz wiatę, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej opodatkowanej w zakresie świadczenia usług noclegowych i usług noclegowych z wyżywieniem. Wg Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007), obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania (55.20.Z). W wiacie Wnioskodawczyni składuje węgiel oraz drewno na opał.”

2t. W przypadku gdy ponoszono na wiatę wydatki na ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej należy wskazać, czy miało pierwsze zasiedlenie budynku/budynków po ostatnim ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej wiaty?

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2u. Jeżeli odpowiedź na pytanie 2t) jest twierdzące, to należy wskazać kiedy miało miejsce pierw¬sze zasiedlenie.

„Nie dotyczy – nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym.”

2v. Czy wiata była wykorzystywane przez Wnioskodawczynię wyłącznie do działalności zwolnionej?

„Nieruchomość obejmująca grunt w wieczystym użytkowaniu oraz posadowione na nim budynek główny i budynek gospodarczy oraz wiata, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej opodatkowanej.”

3\. W sytuacji gdy zakończenie działalności gospodarczej będzie miało miejsce przed dokona¬niem sprzedaży nieruchomości należy wskazać czy po zakończeniu działalności gospodarczej Wnioskodawca będzie wykorzystywał budynki/budowle wchodzące w skład przedmiotowej nieruchomości do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (np. będą one przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych czynności - jakich?) należy wskazać osobno w odniesieniu do każdego budynku/budowli.

„Jeżeli zakończenie działalności gospodarczej nastąpi przed dokonaniem sprzedaży Nieruchomości intencją Wnioskodawczyni będzie podejmowanie działań mających na celu doprowadzenie do sprzedaży Nieruchomości. Wnioskodawczyni nie rozważa na ten moment opcji, że po zakończeniu działalności będzie wykorzystywała nieruchomość (grunt i posadowione na niej budynki) do jakichkolwiek czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług (np., że będą one przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych czynności).”

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku z dnia 21 stycznia 2020 r. Wnioskodawczyni wskazała:

W odpowiedzi na pytanie nr 1 Organu: „Czy Wnioskodawczyni ponosiła wydatki na nabycie towarów stanowiących części składowe budynków (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) tj. budynku głównego, budynku gospodarczego oraz wiaty?”

Wnioskodawczyni wskazała, że:

„W zakresie budynku głównego: Wnioskodawczyni we Wniosku z dnia 27 września 2019 r. uzupełnionego pismami z dnia 27 listopada 2019 oraz 17 grudnia 2019 r. wskazała pod jakimi datami i w jakich kwotach następowały ulepszenia budynku głównego. Ponadto w całym okresie użytkowania budynku głównego od momentu zasiedlenia ponoszone były przez Wnioskodawczynię wydatki na remonty, w przypadku których miała ona prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

W ocenie Wnioskodawczyni poza wydatkami opisanymi we wniosku, ich uzupełnieniach Wnioskodawczyni nie ponosiła innych wydatków w tym wydatków na nabycie towarów stanowiących części składowe budynku głównego w rozumieniu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego: „Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego”.

W zakresie budynku gospodarczego: Wnioskodawczyni we Wniosku z dnia 27 września 2019 r. uzupełnionego pismami z dnia 27 listopada 2019 oraz 17 grudnia 2019 r. wskazała pod jakimi datami i w jakich kwotach następowały ulepszenia budynku gospodarczego. Ponadto w całym okresie użytkowania budynku gospodarczego od momentu zasiedlenia ponoszone były przez Wnioskodawczynię wydatki na remonty, w przypadku których miała ona prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

W ocenie Wnioskodawczyni poza wydatkami opisanymi we wniosku oraz uzupełnieniach do Wniosku, Wnioskodawczyni nie ponosiła innych wydatków w tym wydatków na nabycie towarów stanowiących części składowe budynku gospodarczego w rozumieniu art. 47 § 2 Kodeksu cywilnego.

W zakresie wiaty: Wnioskodawczyni od momentu nabycia nieruchomości obejmującej także wiatę nie ponosiła żadnych wydatków na wiatę w tym wydatków na nabycie towarów stanowiących części składowe wiaty.”

W odpowiedzi na pytanie nr 2 Organu: „Jeżeli Wnioskodawczyni ponosiła wydatki, o których mowa w pyt. nr 1, to należy wskazać czy przysługiwało w stosunku do nich prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony? ”

Wnioskodawczyni wskazała, że: „W ocenie Wnioskodawczyni nie były ponoszone inne wydatki w tym wydatki na nabycie towarów stanowiących części składowe budynku głównego, budynku gospodarczego i wiaty poza opisanymi we Wniosku z dnia 27 września 2019 r. uzupełnionego pismami z dnia 27 listopada 2019 oraz 17 grudnia 2019 r. Od wydatków opisanych we Wniosku z dnia 27 września 2019 r. uzupełnionego pismami z dnia 27 listopada 2019 oraz 17 grudnia 2019 r. Wnioskodawczyni przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.”

Ponadto, w związku ze wskazaniem we wniosku, że „Wnioskodawczyni, wraz z mężem, dnia \`(...)\` 1997 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego działki gruntu oznaczonej numerem geodezyjnym \`(...)\` (…) oraz własność budynków, trwale związanych z tym gruntem (…) zakup Nieruchomości stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej jako: ZCP) (…)” Organ wystosował pytania:

Pytanie nr 3: „Czy poprzedniemu właścicielowi (od którego Wnioskodawczyni nabyła Nieruchomość) przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony z tytułu nabycia lub wytworzenia wchodzących w skład Nieruchomości budynków tj. budynku głównego, budynku gospodarczego oraz wiaty?”

Wnioskodawczyni wskazała, że: „Wnioskodawczyni po dokonaniu analizy dokumentów jakimi dysponuje i mimo dokonania należytej staranności nie jest w stanie uzyskać dokumentacji od podmiotu, od którego nabyła Nieruchomość ponad 22 lata temu tj. od A w Zarządzie Komisarycznym i tym samym udzielić odpowiedzi na powyższe pytanie oraz pyt. 4-6 wezwania, w zakresie budynku głównego, budynku gospodarczego jak i wiaty.

Według ustaleń i wiedzy Wnioskodawczyni A w dniu … 1999 zostało przekształcone w B S.A. Następnie 1 stycznia 2005 nastąpiła zmiana skróconej nazwy przedsiębiorstwa z C S.A. na D S.A., a 21 grudnia 2009 D S.A. wszedł w skład E.

Ostatecznie w dniu … 2011 r., Sąd Rejonowy dla … KRS wydał postanowienie o zarejestrowaniu w KRS połączenia spółek:

*   \`(...)\` - spółki z siedzibą w \`(...)\` (E),

*   … - spółki z siedzibą w \`(...)\` (F),

*   … - spółki z siedziba we \`(...)\` („G”),

w trybie art. 492 § 1 pkt 1 kodeksu spółek handlowych, to jest poprzez przeniesienie całego majątku E i F na G. (łączenie się przez przejęcie).

Wpis połączenia wywoła skutek wykreślenia E i F z rejestru. Spółki przejmowane zostały rozwiązane i przestały istnieć jako osoby prawne.”

Na pytanie nr 4 Organu: „Czy poprzedni właściciel ponosił wydatki na nabycie towarów stanowiących części składowe budynków (w rozumieniu kodeksu cywilnego) tj. budynku głównego, budynku gospodarczego oraz wiaty?”

Wnioskodawczyni wskazała, że: „Odpowiedź analogiczna jak w pyt. 3”

Na pytanie nr 5 Organu: „Jeżeli poprzedni właściciel Nieruchomości ponosił wydatki, o których mowa w pyt. nr 4, to należy wskazać czy od ponoszonych wydatków przysługiwało poprzedniemu właścicielowi prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony?”

Wnioskodawczyni wskazała, że: „Odpowiedź analogiczna jak w pyt. 3”

Na pytanie nr 6 Organu: „Jeżeli poprzedni właściciel Nieruchomości ponosił wydatki, o których mowa w pyt. nr 4, to należy wskazać kiedy? (należy wskazać dokładne daty).”

Wnioskodawczyni wskazała, że: „Odpowiedź analogiczna jak w pyt. 3”

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z czynnościami podejmowanymi przez Wnioskodawczynię przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując sprzedaży Nieruchomości w ramach prowadzonej działalności będzie przysługiwało jej prawo do zwolnienia z opodatkowania, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT (we wniosku oznaczone jako pyt. 1)?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż Nieruchomości może podlegać zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ponieważ spełnione zostaną przesłanki uprawniające do jego zastosowania. Tym samym sprzedaż dokonana w ramach działalności gospodarczej nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Uzasadnienie:

Sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej transakcji będzie stanowiła dostawę gruntu zabudowanego, w zakresie działki gruntu oznaczonej numerem geodezyjnym \`(...)\` wraz z posadowionymi na niej budynkami.

Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Z kolei przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, należy rozumieć przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Jednakże w treści ustawy o VAT przewidziano możliwość opodatkowania niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie tych czynności całkowicie z opodatkowania. Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia. Zakres i warunki stosowania zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o VAT.

I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;

pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ustawodawca zdefiniował pojęcie „pierwszego zasiedlenia”, przez które rozumieć należy oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich: wybudowaniu lub

1.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej;

Definicja ta została wprowadzona ustawą z dnia 4 lipca 2019 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2019 poz. 1520; dalej jako: Ustawa zmieniająca) i obowiązuje od 1 września 2019 r.

Jak czytamy w uzasadnieniu do Ustawy zmieniającej zmiana ta stanowi realizację wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 Kozuba Premium Selection Sp. z o.o. TSUE w wydanym wyroku wskazał m.in. że kryterium „pierwszego zasiedlenia” budynku należy rozumieć jako odpowiadające kryterium pierwszego użytkowania budynku przez jego właściciela lub lokatora. Trybunał zwrócił uwagę, że w ramach opisanych prac przygotowawczych stwierdzono, że kryterium to zostało uznane za określające moment, w którym kończy się proces produkcji budynku i budynek ów staje się przedmiotem konsumpcji.

W powołanym wyroku Trybunał wskazał też, jak rozumieć wydatki poniesione na „ulepszenie” budynku. Tak więc pojęcie „ulepszenia” należy interpretować w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy” zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. 2006, L 347) to znaczy tak, że odnośny budynek powinien być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia.

Taka wykładnia przepisów znajdowała już zastosowanie w najnowszych wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia \`(...)\` 2019 r. (sygn. I FSK 1573/14) oraz z dnia 31 stycznia 2019 r. (sygn. I FSK 1093/15), a także w licznych interpretacjach indywidualnych, przykładowo w piśmie z dnia 16 listopada 2018 r. wydanym przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (nr 0114-KDIP4.4012.596.2018.1.RK).

Dostosowując przepisy do ww. orzeczenia TSUE ustawodawca odstąpił więc od warunku, zgodnie z którym pierwsze zasiedlenie budynków, budowli lub ich części następuje w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. Ponadto doprecyzowano, że pierwsze zasiedlenie poza oddaniem do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, obejmuje również rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne tych budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, które spełnia warunki określone w art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni poniosła nakłady na ulepszenie Nieruchomości w celu rozszerzenia swojej działalności w drodze modernizacji, która spowodowała istotną zmianę cech użytkowych. Zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego ulepszenia te stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, w myśl art. 2 pkt 14 lit. b ustawy VAT. Ostatnie takie ulepszenie miało miejsce w 2000 r., późniejsze modernizacje nie przekraczały już 30% wartości początkowej budynków, a zatem nie spełniały definicji pierwszego zasiedlenia. Zatem pomiędzy pierwszym zasiedleniem a planowaną sprzedażą upłynął już okres dłuższy niż dwa lata.

Biorąc pod uwagę treść powołanych wyżej przepisów Wnioskodawczyni uważa, że sprzedaż Nieruchomości będzie zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Nieruchomość spełnia definicję zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 lit. b ustawy o VAT. Dostawa gruntu, na którym znajduje się Nieruchomość, w myśl art. 29a ust. 8 ustawy o VAT również będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem zgodnie z powołanymi przepisami, grunt, jak i budynki oraz budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Należy podkreślić, że nie każda czynność stanowiąca dostawę, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wskazać należy, że sprzedaż składników majątku wykonywana w ramach działalności gospodarczej skutkuje uznaniem Wnioskodawczyni za podatnika w rozumieniu ww. art. 15 ust. 1 ustawy.

Podkreślić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, stosowanie do treści art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż -6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku (podmiotowe lub przedmiotowe).

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest – co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części, kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2, musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków – możliwość rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Odnosząc powyższe uregulowania do niniejszej sprawy należy wskazać, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, jedynie w sytuacji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186).

Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni, będąca zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, wraz z mężem dnia \`(...)\` 1997 r. nabyła prawo użytkowania wieczystego działki gruntu oraz własność budynków, trwale związanych z tym gruntem, stanowiących odrębną nieruchomość. Nieruchomość ta została zakupiona do majątku prywatnego wspólnego Wnioskodawczyni i męża (małżonkowie posiadają ustawową wspólność majątkową), z tym, że Nieruchomość ta została zakupiona do celów prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię. Zgodnie z aktem notarialnym zakup Nieruchomości stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, zatem, czynność ta nie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT. Decyzją z dnia \`(...)\` 1999 r. prawo użytkowania wieczystego gruntów zostało odpłatnie przekształcone w prawo własności gruntu.

Nieruchomość obejmująca prawo wieczystego użytkowania oraz budynki – budynek główny, budynek gospodarczy i wiatę – została po dokonanych ulepszeniach w budynku głównym, przyjęta do użytkowania pod datą 11 lipca 1997 r. i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne tych budynków (prowadzenie działalności gospodarczej).

Wnioskodawca wskazuje, iż od momentu nabycia nieruchomości nie ponoszono żadnych wydatków na ulepszenie budynku wiaty w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym oraz wydatków na nabycie towarów stanowiących części składowe wiaty.

W ocenie Wnioskodawcy pod datą rozpoczęciu użytkowania budynków tj. pod datą 11 lipca 1997 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Budynek główny pierwszy raz został ulepszony w roku 1997. Ulepszenie wyniosło \`(...)\` zł, a więc przekroczyło 30% ogólnej wartości budynków. W 1999 r. nastąpiła kolejna przebudowa budynku głównego rozumiana jako dokonanie istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania budynku. Zgodnie z ewidencją środków trwałych pod datą 26 listopada 1999 roku przyjęto do użytkowania ulepszone wartości budynku głównego w kwocie \`(...)\` zł i pod tą datą nastąpiło rozpoczęcie użytkowania ulepszonego budynku głównego na potrzeby własne (prowadzenie działalności gospodarczej).

W ocenie Wnioskodawcy pod tą datą kolejny raz nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku głównego i było to ostatnie ulepszenie budynku głównego przekraczające 30% jego wartości początkowej. Od dokonanych ulepszeń przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Jedyne ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przekraczające 30% wartości początkowej budynku gospodarczego miało miejsce w roku 2000.

W ocenie Wnioskodawcy pod datą 30 marca 2000 roku przyjęto do użytkowania budynek gospodarczy po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej i pod tą datą nastąpiło pierwsze zasiedlenie w zakresie budynku gospodarczego i było to ostatnie ulepszenie budynku gospodarczego przekraczające 30% jego wartości początkowej/wartości początkowej budynków. Od dokonanych ulepszeń przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Nieruchomość obejmująca grunt oraz posadowione na nim budynek główny, budynek gospodarczy i wiatą, od momentu przyjęcia jej do użytkowania w dniu 11 lipca 1997 były i są do dnia dzisiejszego wykorzystywane wyłącznie do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej opodatkowanej.

W chwili obecnej Wnioskodawczyni (wraz z mężem) planuje zbycie Nieruchomości. Jednak, niezależnie od sprzedaży, Wnioskodawczyni zamierza w najbliższym czasie zakończyć prowadzoną działalność gospodarczą. Z uwagi na naturalne zachowania mające miejsce na rynku nieruchomości nie sposób w tej sytuacji przewidzieć, kiedy Nieruchomość zostałaby finalnie sprzedana. Z tego też powodu Wnioskodawczyni nie jest w stanie przewidzieć, czy sprzedaż nastąpiłaby jeszcze w ramach prowadzonej działalności gospodarczej czy też już po jej zakończeniu, bowiem obie te operacje - sprzedaż i likwidacja działalności - będą prowadzone niezależnie od siebie.

Odnosząc się zatem do wątpliwości Wnioskodawczyni w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży nieruchomości zabudowanej w ramach działalności gospodarczej, należy w pierwszej kolejności rozstrzygnąć czy i kiedy w odniesieniu do wskazanych budynków, miało miejsce pierwsze zasiedlenie.

Analizując informacje zawarte w opisie sprawy w kontekście definicji pierwszego zasiedlenia należy stwierdzić, że dostawa budynku głównego i budynku gospodarczego oraz wiaty, nie zostanie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą ww. budynków upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Bowiem – jak wskazała Wnioskodawczyni – pierwsze zasiedlenie budynków w rozumieniu art. 2 ust. 14 ustawy, nastąpiło: 11 lipca 1997 r. - budynek wiaty, 26 listopada 1999 roku - budynek główny, 30 marca 2000 roku - budynek gospodarczy, w wyniku rozpoczęcia użytkowania budynków (wiaty) lub ulepszonych budynków (budynku głównego i budynku gospodarczego) w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

W związku z powyższym, w odniesieniu do sprzedaży budynków – budynku głównego, budynku gospodarczego oraz wiaty – zostaną spełnione przesłanki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, umożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT.

Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie miało zastosowanie również dla dostawy gruntu, na którym budynki (budynek główny, budynek gospodarczy oraz wiata) są posadowione, ponieważ zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnośnie powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

W kwestii powołanych wyroków sądów administracyjnych należy zauważyć, iż wyroki sądów administracyjnych, są to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.

Niniejszą interpretacją rozstrzygnięto wniosek w części dotyczącej zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy sprzedaży nieruchomości zabudowanej w ramach działalności gospodarczej. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie zostanie rozpatrzony odrębnym rozstrzygnięciem.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.