Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-165/11-4/MZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-07-18
Teza: Należy stwierdzić, iż z tytułu otrzymanego zachowku Wnioskodawca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem, o ile zostały spełnione wszystkie wymienione w tym przepisie warunki.
Słowa kluczowe: dziedziczenie-dziedziczenie testamentowe; opodatkowanie; spadek; testament; ugody-ugoda sądowa; zachowek; zwolnienie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2-art. 6; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 3-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 16.05.2011 r. (data wpływu) uzupełnionym pismem na wezwanie z dnia 20.06.2011 r. Nr IPPB2/436-165/11-2/MZ (data nadania 20.06.2011 r., data doręczenia 04.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie wypłaconego zachowku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.05.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie wypłaconego zachowku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 9 czerwca 2006 r. zmarł Franciszek B. – dziadek małoletniego Jana B., którego z uwagi na wiek reprezentują jego rodzice i prawni opiekunowie. Na podstawie testamentu sporządzonego przez zmarłego Franciszka B. (Spadkodawca) jedynym jego spadkobiercą została ustanowiona Pani Krystyna Ł. (Spadkobierczyni). W momencie śmierci Spadkodawcy, Spadkobierczyni nabyła prawo własności wszystkich praw i rzeczy wchodzących do masy spadkowej po zmarłym Spadkodawcy.

Z uwagi na regulacje art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego reprezentowany przez rodziców Jan B. wystąpił na drogę sądową o wypłatę kwoty pieniężnej odpowiadającej kwocie przysługującego mu zachowku. W wyniku ugody sądowej zawartej w dniu 19 października 2010 r. Spadkobierczyni zobowiązała się do wypłaty Janowi B. kwoty stanowiącej równowartość zachowku w wysokości ustalonej przez strony ugody. Kwota ta wpłynęła na rachunek bankowy w dniu 9 listopada 2010 r. Przedstawiciele ustawowi Jana B. w jego imieniu złożyli w dniu 9 grudnia 2010 r. zeznanie o wysokości otrzymanego przez niego zachowku na formularzu SD-Z2 w celu zwolnienia otrzymanego zachowku od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Pismem z dnia 20.06.2011 r. Nr IPPB2/436-165/11-2/MZ wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez:

*   Dostarczenie aktu urodzenia Wnioskodawcy - oryginału lub urzędowo poświadczonej kopii za zgodność z oryginałem. Należy wskazać, iż ze względu na fakt, że wniosek o interpretację, dotyczy osoby małoletniej, która nie ma jeszcze zdolności do czynności prawnych, niezbędne jest ustalenie osoby ją reprezentującej. W tym celu należy opierać się na dokumentach oryginalnych, natomiast do złożonego wniosku została dołączona kopia aktu urodzenia. A zatem, powyższy dokument nie może zostać uznany przez tutejszy Organ.
*   Uzupełnienie wniosku ORD-IN o podpis Pana Jędrzeja B. Ponadto należy uzupełnić wniosek w poz. 58 i 59 poprzez wskazanie imion i nazwisk osób upoważnionych do reprezentacji Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego powstało pytanie, czy kwota otrzymanego przez Jana B. zachowku w dniu 9 listopada 2010 r. jest zwolniona od opodatkowania na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie podatnika (Jana B.) reprezentowanego przez przedstawicieli ustawowych, zachowek otrzymany po śmierci dziadka podatnika (Franciszka B.) nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn, ponieważ podatnik spełnił wszystkie warunki do zwolnienia otrzymanego zachowku od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Stanowisko podatnika wynika z art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach, zgodnie z którym zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

*   zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
*   udokumentują – w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 – ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym

Wyżej wymienione warunki zostały spełnione, ponieważ kwota zachowku wpłynęła na rachunek bankowy (co i tak nie było konieczne w tym przypadku, ponieważ podatnik otrzymał kwotę pieniężną tytułem zachowku a nie darowizny), zaś podatnik (reprezentowany przez przedstawicieli ustawowych – rodziców) złożył w terminie 6 miesięcy od dnia nabycia zachowku zawiadomienie do urzędu skarbowego o nabyciu środków pieniężnych z tytułu zachowku. W ocenie podatnika (Jana B.) spełnienie powyższych warunków oznacza, że kwota otrzymanego przez niego zachowku nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Zdaniem podatnika, nie ma również znaczenia dla oceny skutków podatkowych nabycia zachowku fakt, iż śmierć Spadkodawcy nastąpiła w 2006 r., a więc przed wejściem w życie art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach. Aby wyeliminować przypadki sporów interpretacyjnych ustawodawca wprowadził bowiem przepisy przejściowe, które regulują mieęzy innymi sytuację, gdy śmierć Spadkodawcy nastąpiła przed dniem wejścia art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach, zaś otrzymanie zachowku nastąpiło po dniu wejścia w życie tych przepisów, a więc po 1 stycznia 2007 r. W ustawie z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2006 r., Nr 222, poz. 1629 – ustawa zmieniająca) wprowadzającej zwolnienie od opodatkowania darowizn, spadków i zachowków pomiędzy członkami najbliższej rodziny (czyli art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach) ustawodawca wprowadził przepis przejściowy, regulując powyższą kwestię. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy zmieniającej do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej, stosuje się przepisy ustawy o spadkach i darowiznach, w brzmieniu obowiązującym przed dniem wejścia w życie ustawy zmieniającej. A Contrario ustawa o spadkach i darowiznach, w tym w szczególności zwolnienie wynikające z art. 4a tej ustawy ma zastosowanie do nabycia rzeczy i praw, które nastąpiło po 1 stycznia 2007 r.

Konsekwentnie, z uwagi na fakt, że podatnik (Jan B.) nabył prawo własności kwoty pieniężnej tytułem zachowku w 2010 r., a więc po dniu 1 stycznia 2007 r. – to w stosunku do niego znajdą zastosowanie przepisy obowiązujące po tej dacie, czyli zastosowanie znajdzie także zwolnienie wynikające z art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach.

Fakt nabycia kwoty pieniężnej z tytułu zachowku w 2010 roku wynika z regulacji IV Księgi Kodeksu cywilnego – Spadki (ustawa o spadkach i darowiznach nie definiuje pojęcia nabycie własności rzeczy i praw majątkowych). Zgodnie z art. 991 § 1 Kodeksu cywilnego zstępnym, małżonkowi oraz rodzicom spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, należą się, jeżeli uprawniony jest trwale niezdolny do pracy albo jeżeli zstępny upoważniony jest małoletni – dwie trzecie wartości spadkowego, który by mu przypadał przy dziedziczeniu ustawowym, w innych zaś wypadkach – połowa wartości tego udziału (zachowek). Z kolei w myśl § 2 „jeżeli uprawniony nie otrzymał należnego mu zachowku bądź w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny, bądź w postaci powołania do spadku, bądź w postaci zapisu, przysługuje mu przeciwko spadkobiercy roszczenie o zapłatę sumy pieniężnej potrzebnej do pokrycia zachowku albo do jego uzupełnienia”. Z powyższej regulacji wynika więc, że w momencie śmierci Spadkodawcy Jan B. uzyskał jedynie roszczenie o wypłatę kwoty stanowiącej równowartość zachowku, a nie sam zachowek. Roszczenie o wypłatę zachowku z kolei to jedynie uprawnienie do żądania wypłaty kwoty pieniężnej – czyli możliwość żądania przeniesienia własności rzeczy i praw majątkowych w przyszłości – z którego uprawniony do zachowku może skorzystać lub nie. Samo roszczenie nie jest równoznaczne z przeniesieniem własności rzeczy i praw majątkowych, lecz dopiero w wyniku dochodzenia roszczenia możliwe jest nabycie własności rzeczy i praw majątkowych na drodze sądowej lub ugodowej. Jednocześnie, jeżeli uprawniony do zachowku skorzysta z roszczenia o jego wypłatę, to otrzyma zachowek w formie pieniężnej, jednak nabycie prawa własności kwoty pieniężnej wchodzącej w skład zachowku następuje dopiero z chwilą jej otrzymania a nie z chwilą otwarcia spadku. Jeżeli zaś uprawniony do zachowku nie skorzysta z możliwości dochodzenia roszczenia o wypłatę zachowku, to nigdy nie nabędzie własności rzeczy lub praw majątkowych po zmarłym spadkodawcy.

Co warte podkreślenia, ustawodawca uzależnił zastosowanie zwolnienia wynikającego z art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach tylko i wyłącznie od momentu nabycia prawa własności rzeczy i praw majątkowych, a nie od innych zdarzeń, w tym od momentu śmierci spadkodawcy. Art. 3 ustawy zmieniającej odnosi się bowiem wyłącznie do momentu nabycia prawa własności rzeczy i praw majątkowych jako kryterium, według którego oceniane będą skutki podatkowe określonego zdarzenia (otrzymania zachowku), pomijając całkowicie inne kryteria takie jak moment śmierci spadkodawcy, moment powstania obowiązku podatkowego, etc. O tym więc, czy w przypadku Jana B. zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach decyduje tylko i wyłącznie moment otrzymania kwoty pieniężnej z tytułu zachowku. Skoro więc nabycie własności rzeczy (pieniędzy) wchodzących w skład zachowku następuje dopiero z chwilą wypłaty zachowku, to w przypadku Jana B. nabycie kwoty pieniężnej tytułem zachowku nastąpiło dopiero z dniem 9 listopada 2010 r. (czyli w chwili otrzymania tej kwoty na rachunek bankowy). Konsekwentnie, w celu ustalenia skutków podatkowych otrzymanego zachowku zastosowanie znajdzie ustawa o spadkach i darowiznach w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2007 r., czyli zastosowanie znajdzie także zwolnienie rzeczy nabytych od najbliższej rodziny wynikające z art. 4a tej ustawy.

Skutków podatkowych otrzymania zachowku nie należy również mylić ze skutkami podatkowymi nabycia spadku – są to dwie różne instytucje prawa cywilnego, dla których ustawodawca określił odrębne skutki podatkowe. Jak wskazano powyżej, zgodnie z art. 991 Kodeksu cywilnego, Jan B. nabył własność pieniędzy tytułem zachowku w momencie ich otrzymania (z chwilą śmierci Spadkodawcy uzyskał on jedynie roszczenie o wypłatę tej kwoty, a nie własność tych środków pieniężnych). Z kolei w przypadku spadku – w myśl art. 922 Kodeksu cywilnego – prawa i obowiązki majątkowego zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób (spadkobierców). Tak więc pomimo, że Spadkobierczyni nabyła własność praw wchodzących w skład masy majątkowej z chwilą śmierci Spadkodawcy już w 2006 r., to jednak Jan B. nabył kwotę pieniężną tytułem zachowku dopiero w momencie wpływu jej na rachunek bankowy w 2010 r. Z tego powodu w stosunku do Jana B. zastosowanie znajdą przepisy obowiązujące po 1 stycznia 2007 r., a wiec także zwolnienie wynikające z art. 4a ustawy o spadkach i darowiznach.

Stanowisko prezentowane w niniejszym piśmie potwierdzają także indywidualne interpretacje Ministra Finansów wydane w trybie przewidzianym w Ordynacji podatkowej. W analogicznym stanie faktycznym jak istniejący w przypadku Jana B. Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów w interpretacji z dnia 21 czerwca 2010 r. (Nr IBPBII/436-70/10/ŚS) wskazał, że „nabycie własności rzeczy i praw majątkowych tytułem zachowku następuje z chwilą wykonania tego prawa, tj. wypłaty zachowku. Z uwagi na to, iż w przedstawionym stanie faktycznym wypłata zachowku nastąpiła po dniu 31 grudnia 2006 r., wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn (…)”. Identyczne stanowisko prezentują także działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji z dnia 5 listopada 2010 r. (Nr ITPB2/436-82/10/TJ), czy też Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z dnia 2 marca 2010 r. (Nr IPPB2/436-542/09-4/AF). Identyczne stanowisko prezentuje także interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 lutego 2011 r. (Nr IPPB2/436-491/10-2/AF), w której stwierdzono, że „Zgodnie z przepisami Księgi IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny osoby uprawnione do zachowku nie nabywają własności rzeczy lub praw majątkowych, wynikających z ww. prawa, z chwilą otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy). Moment śmierci spadkodawcy nie oznacza zatem równoczesnego przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych na inne podmioty tytułem zachowku. Przeniesienie takie następuje z chwilą wykonania tego prawa przez spadkobierców na rzecz osób uprawnionych. Nabycie własności rzeczy i praw majątkowych tytułem zachowku następuje z chwilą wykonania tego prawa”.

Jednocześnie podatnik pragnie wyraźnie podkreślić, że ma świadomość, iż przedstawione interpretacje wydane zostały w indywidualnych sprawach konkretnych podatników i wiążą organy podatkowe tylko w tych sprawach. Z uwagi jednak na podobieństwo – czy wręcz analogiczność – stanów faktycznych opisanych w tych interpretacjach do stanu faktycznego istniejącego w przypadku Jana B. – interpretacje te mogą być pomocne przy wydawaniu interpretacji w sprawie zwolnienia od opodatkowania zachowku otrzymanego przez Jana B.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768) podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci. W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 2a obowiązek podatkowy przy nabyciu tytułem zachowku powstaje z chwilą zaspokojenia roszczenia lub jego części.

Zgodnie z przepisami Księgi IV ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) osoby uprawnione do zachowku nie nabywają własności rzeczy lub praw majątkowych, wynikających z ww. prawa, z chwilą otwarcia spadku (śmierci spadkodawcy).

Moment śmierci spadkodawcy nie oznacza zatem równoczesnego przeniesienia własności rzeczy lub praw majątkowych na inne podmioty tytułem zachowku. Przeniesienie takie następuje z chwilą wykonania tego prawa przez spadkobierców na rzecz osób uprawnionych. Nabycie własności rzeczy i praw majątkowych tytułem zachowku następuje z chwilą wykonania tego prawa.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w dniu 9 czerwca 2006 r. zmarł Franciszek B. – dziadek małoletniego Jana B., którego z uwagi na wiek reprezentują jego rodzice i prawni opiekunowie. Na podstawie testamentu sporządzonego przez zmarłego Franciszka B. (Spadkodawca) jedynym jego spadkobiercą została ustanowiona Pani Krystyna Ł. (Spadkobierczyni). W momencie śmierci Spadkodawcy, Spadkobierczyni nabyła prawo własności wszystkich praw i rzeczy wchodzących do masy spadkowej po zmarłym Spadkodawcy. Jan B. reprezentowany przez rodziców wystąpił na drogę sądową o wypłatę kwoty pieniężnej odpowiadającej kwocie przysługującego mu zachowku. W wyniku ugody sądowej zawartej w dniu 19 października 2010 r. Spadkobierczyni zobowiązała się do wypłaty Janowi B. kwoty stanowiącej równowartość zachowku w wysokości ustalonej przez strony ugody. Kwota ta wpłynęła na rachunek bankowy w dniu 9 listopada 2010 r. Przedstawiciele ustawowi Jana B. w jego imieniu złożyli w dniu 9 grudnia 2010 r. zeznanie o wysokości otrzymanego przez niego zachowku na formularzu SD-Z2 w celu zwolnienia otrzymanego zachowku od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Według art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę wolną w wysokości 9.637 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej. W myśl art. 14 ust. 2 ww. ustawy zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.

Wskazać należy, że instytucja zachowku ściśle łączy się ze spadkiem i procedurą związaną ze spadkobraniem, nie jest on jednak składnikiem spadku. Stanowi on swoistą ochronę interesów określonej grupy osób najbliższych zmarłemu, do których zgodnie z art. 991 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zmianami), zalicza się zstępnych, małżonka oraz rodziców spadkodawcy, którzy byliby powołani do spadku z ustawy, jeżeli zostali oni pominięci przy dziedziczeniu tzn. nie zostali powołani do dziedziczenia jako spadkobiercy, nie został też na ich rzecz ustanowiony zapis ani polecenie, nie otrzymali także darowizny od spadkodawcy w wysokości równej należnemu im zachowkowi. Roszczenie o zachowek przysługuje więc, jeżeli uprawniony do zachowku nie otrzymał go w żadnej ze wskazanych korzyści majątkowej, co wynika z art. 991 § 2 Kodeksu cywilnego. Z tego też powodu zachowek jest odrębnym tytułem do opodatkowania, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w postaci powołania do spadku albo w postaci zapisu.

Osoby uprawnione do zachowku nie uzyskują własności rzeczy i praw majątkowych wynikających z ww. prawa z chwilą otwarcia spadku. Moment śmierci spadkodawcy nie oznacza zatem równoczesnego przeniesienia własności lub praw majątkowych na inne podmioty tytułem zachowku. Przeniesienie takie następuje z chwilą wykonania tego prawa przez spadkobierców na rzecz osób uprawnionych.

Analiza przepisów dotyczących zachowku wskazuje zatem, że momentem nabycia rzeczy i praw majątkowych tytułem zachowku jest chwila jego wykonania. Moment ten decyduje z kolei o możliwości stosowania zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, wprowadzonego ustawą z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. Nr 222, poz. 1629) i mającego zastosowanie, stosownie do art. 3 ust. 1 ww. ustawy, do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło po 1 stycznia 2007 r.

Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:

1.  zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-8 i ust. 2, a w przypadku nabycia w drodze dziedziczenia w terminie 6 miesięcy od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
2.  udokumentują - w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są środki pieniężne, a wartość majątku nabytego łącznie od tej samej osoby w okresie 5 lat, poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, doliczona do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych, przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 - ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek bankowy nabywcy albo jego rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo -kredytową lub przekazem pocztowym.

Wyżej wymienione zwolnienie stosuje się, jeżeli w chwili nabycia nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) – stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub na terytorium takiego państwa.

Reasumując, należy stwierdzić, iż z tytułu otrzymanego zachowku Wnioskodawca mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn, pod warunkiem, o ile zostały spełnione wszystkie wymienione w tym przepisie warunki.

Odnosząc się do argumentacji Wnioskodawcy opartej na treści wskazanej interpretacji w uzasadnieniu własnego stanowiska, należy stwierdzić, iż interpretacja ta co do zasady wiąże w sprawie, w której została wydana i nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego. Tym samym nie stanowi podstawy prawnej przy wydawaniu interpretacji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.