Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-534/13-2/TS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-10-31
Teza: Czy jest zobligowana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. domu mieszkalnego wraz z działką, pomimo że upłynęło 5 lat od końca roku kiedy to nabyła prawo własności do działki i wykazania tej sprzedaży na zeznaniu podatkowym PIT-39 za rok 2013?
Słowa kluczowe: majątek-podział majątku dorobkowego; nieruchomości; spłata; zbycie-odpłatne zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 8 sierpnia 2013 r. (data wpływu 12 sierpnia 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 sierpnia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni z byłym mężem nabyła działkę nr XX o pow. XX m2 przy ulicy XX w XX. W dniu 24 sierpnia 1999 r. otrzymała wraz z byłym mężem decyzję znak XXXXX (ksero decyzji w załączeniu) Przewodniczącego Zarządu Miasta XX w sprawie przekształcenia prawa użytkowania wieczystego działki w prawo własności. Na ww. działce Wnioskodawczyni wraz z byłym mężem wybudowała dom mieszkalny. W dniu 3 kwietnia 2013 r. została zawarta ugoda pomiędzy Wnioskodawczynią a byłym mężem o podział majątku wspólnego. W wyniku tej ugody Wnioskodawczyni otrzymała na własność ww. nieruchomość wraz z działką przy ulicy XX ze spłatą na rzecz byłego męża kwoty XX zł do dnia 30 lipca 2013 r. W dniu 26 czerwca 2013 r. nastąpił odbiór budowlany ww. domu. W dniu 26 lipca 2013 r. przed notariuszem Wnioskodawczyni sprzedała synowi ww. działkę wraz z domem mieszkalnym za kwotę XX zł.

Cena sprzedaży płatna jest w sposób następujący: - Kupujący zapłacił Jej kwotę XX zł, a pozostała kwota w wysokości XX zł zostanie przesłana na konto Jej byłego męża zgodnie z zawartą ugodą sądową.

W Urzędzie Skarbowym otrzymała informację, że jest zobligowana do rozliczenia się ze sprzedaży działki wraz z nieruchomością na zeznaniu podatkowym PIT-39 do końca miesiąca kwietnia 2014 r., pomimo że minęło 5 lat od momentu nabycia działki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jest zobligowana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości, tj. domu mieszkalnego wraz z działką, pomimo że upłynęło 5 lat od końca roku kiedy to nabyła prawo własności do działki i wykazania tej sprzedaży na zeznaniu podatkowym PIT-39 za rok 2013?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT osoba, która sprzedaje grunt z budynkiem, jest zwolniona z PIT po upływie pięciu lat od zakupu działki. Tak wynika z interpretacji podatkowej Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi ( sygn. akt IPTPB2/415-54/11-2/KK). Daty budowy nie bierze się tu pod uwagę. Zgodnie bowiem z art. 46 par. 1 kodeksu cywilnego budynki trwale związane z gruntem są częścią składową nieruchomości. Nie mogą być przedmiotem odrębnej własności. Zatem w sytuacji, w której najpierw dochodzi do nabycia ziemi, a dopiero później do wybudowania na nim budynku, z podatkowego punktu widzenia istotny jest moment nabycia gruntu.

Wobec powyższego Wnioskodawczyni uważa, że nie ma obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i rozliczenia tej sprzedaży na zeznaniu podatkowym PIT-39.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) źródłem przychodu jest – z zastrzeżeniem ust. 2 – odpłatne zbycie m.in.:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części oraz udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości bądź udziału w nieruchomości decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu ma moment i sposób jej nabycia.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w 2013 r. nastąpił podział majątku dorobkowego małżonków. W skład majątku dorobkowego małżonków wchodziła nieruchomość (działka na której został wybudowany dom), do której zostało nabyte prawo odrębnej własności przez Wnioskodawczynię i byłego małżonka w 1999 r. W wyniku podziału opisanego wyżej majątku wspólnego Wnioskodawczyni otrzymał na własność całą nieruchomość ze spłatą na rzecz byłego małżonka w wysokości XX zł.

Zauważyć należy, że ustrój wspólności ustawowej, obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy - t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 788 ze zm.). Dopiero z chwilą ustania wspólności ustawowej (np. w drodze rozwodu) wspólność ta ulega przekształceniu. Z chwilą ustania wspólności ustawowej małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym stanowiącym ich dorobek (art. 501 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego).

Zatem za datę nabycia nieruchomości lub prawa - w przypadku ich zbycia, które przypadły danej osobie w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego, należy przyjąć datę ich nabycia w czasie trwania związku małżeńskiego (do majątku wspólnego), ale tylko wówczas jeżeli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty albo wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku podziału majątku mieści się w udziale, jaki temu małżonkowi przysługuje w majątku dorobkowym małżeńskim. Jeżeli natomiast podział odbył się w naturze, lecz w sposób, który był nieekwiwalentny i towarzyszyły mu spłaty lub dopłaty albo gdy wartość otrzymanej przez danego małżonka nieruchomości lub prawa przekracza jego udział w majątku dorobkowym małżeńskim, to wówczas za datę nabycia tego udziału w nieruchomości lub prawie, który przekracza udział danego małżonka w majątku dorobkowym, należy przyjąć dzień, w którym dokonano podziału majątku dorobkowego.

W każdej sytuacji, kiedy w wyniku podziału majątku jeden z małżonków został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem majątku, a po stronie małżonka zobowiązanego do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział w majątku wspólnym. W tej części bowiem, w której przyznane na wyłączną własność składniki majątkowe przekraczają wartość udziału w majątku wspólnym, małżonek musi zapłacić odpowiednią kwotę tytułem wyrównania udziałów w postaci dopłaty pieniężnej. Wysokość tej dopłaty w przypadku sądowego podziału majątku – ustala sąd. W tym zakresie niewątpliwie podatnik nabywa prawo własności nieruchomości i praw w rozumieniu analizowanego przepisu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku podatnika.

Z treści wniosku wynika, że podział majątku dorobkowego małżeńskiego nie był ekwiwalenty. O ekwiwalentnym podziale w naturze mówić można jedynie wówczas, gdy w wyniku podziału majątku dorobkowego każdy z małżonków otrzymuje na wyłączną własność majątek tej samej wartości i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty. Tymczasem w przedmiotowej sprawie przedmiotem podziału majątku dorobkowego małżonków była nieruchomość (działka na której wybudowano dom), który to majątek w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego przypadł Wnioskodawczyni w całości ze spłatą na rzecz byłego męża.

Wobec powyższego, w niniejszym przypadku należy stwierdzić, że Wnioskodawczyni w 1999 r. nabyła udział ½ w prawie własności do nieruchomości, czyli część odpowiadającą Jej udziałowi w majątku wspólnym. Tym samym wartość połowy przychodu z tytułu zbycia przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym, ponieważ odpłatne zbycie udziału ½ nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku, w którym ten udział nabyto do majątku wspólnego.

Natomiast pozostały udział w prawie własności nieruchomości (½) Wnioskodawczyni nabyła w 2013 r. w wyniku podziału majątku wspólnego. Wartość przychodu ze zbycia tego udziału, który został nabyty w 2013 r. w wyniku podziału majątku podlega zatem opodatkowaniu według zasad określonych ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 209, poz. 1316 ze zm.) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku. Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przy czym przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej (art. 19 ust. 1 ww. ustawy).

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub prawa uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do takich kosztów zaliczyć m.in. związane ze zbyciem nieruchomości lub prawa koszty wyceny przez rzeczoznawcę majątkowego, prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości lub prawa, koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości lub prawa, o ile wnioskodawca takie wydatki poniósł w związku ze sprzedażą nieruchomości w 2013 r. Koszty te nie są kosztami nabycia, lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.

W tym miejscu należy jednak zaznaczyć, że jeśli Wnioskodawczyni poniosła tego rodzaju koszty, to koszty te dotyczą sprzedaży całej nieruchomości, (udział ½ nabyły w 1999 r. oraz udział ½ nabyty w 2013 r.). Jak już wyżej wyjaśniono, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlega wyłącznie sprzedaż udziału nabytego w 2013 r. W związku z tym ½ przychodu podlegająca opodatkowaniu może zostać obniżona wyłącznie o ½ poniesionych przez Wnioskodawczynię kosztów odpłatnego zbycia.

W myśl natomiast art. 22 ust. 6c ww. ustawy koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania. Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł. (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3 (PIT-39), wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Podsumowując, podstawę obliczenia podatku stanowi dochód, czyli w przedmiotowej sprawie różnica pomiędzy ½ przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości a przypadającego na udział nabyty w 2013 r. (ustalony zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), a kosztami uzyskania przychodu, ustalonymi w niniejszej sprawie zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy, ponieważ nabycie wynoszącego ½ udziału w ww. nieruchomości nastąpiło odpłatnie - Wnioskodawczyni została zobowiązana do spłaty byłego małżonka.

Jak zostało wskazane wyżej, w przypadku Wnioskodawczyni przychód do opodatkowania będzie stanowiła wyłącznie ½ całego przychodu uzyskanego w 2013 r. ze sprzedaży nieruchomości. Pozostała część przychodu odpowiadająca udziałowi nabytemu w tej nieruchomości w 1999 r. prawu własności do majątku wspólnego, zgodnie z wcześniejszym wyjaśnieniem, nie podlega w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tak uzyskany przychód do opodatkowania należy pomniejszyć o koszty jego uzyskania ustalone zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy.

Przepis art. 22 ust. 6c ustawy w sposób jednoznaczny stanowi co może być uznane za koszt uzyskania przychodu w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Przepis ten posługuje się pojęciem kosztu nabycia oraz udokumentowanych nakładów.

W świetle powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej ponad udział w majątku dorobkowym małżonków, kosztem uzyskania przychodu może być m.in. udokumentowana kwota faktycznej spłaty na rzecz małżonka, ponieważ mieści się ona w kategorii kosztów nabycia, o których mowa w ww. art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Spłata stanowi bowiem wydatek na nabycie udziału w nieruchomości, który należał do małżonka Wnioskodawczyni. Zatem kwota spłaty - na rzecz małżonka a dotycząca tego udziału w nieruchomości, który należał do niego (½) - może stanowić koszt nabycia zbywanego udziału, o który Wnioskodawczyni może pomniejszyć uzyskany ze sprzedaży przychód. Podkreślić należy, że spłata aby mogła zostać odliczona w zeznaniu musi być faktycznie poniesiona, czyli zapłacona.

W związku z powyższym, jeśli Wnioskodawczyni jest w stanie udokumentować poniesienie wydatku z tytułu spłaty na rzecz byłego małżonka, to wówczas uzyskany przychód ze zbycia nieruchomości w części odpowiadającej udziałowi nabytemu w 2013 r. o takie koszty może pomniejszyć. Spłata może podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu w całości, gdyż dotyczy nabycia w 2013 r. udziału należącego do małżonka.

Gdyby po odjęciu od przychodu uiszczonej spłaty wystąpił dochód, to Wnioskodawczyni może zastosować przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy który stanowi, że wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Udział w przedmiotowej nieruchomości, czyli działka na której został wybudowany dom Wnioskodawczyni nabyła odpowiednio: ½ w prawie własności 1999 r. na zasadzie wspólności ustawowej oraz ½ w 2013 r. w wyniku podziału majątku dorobkowego małżeńskiego. Ponieważ od końca roku, w którym nabyto udział w prawie własności na zasadzie wspólności ustawowej, a więc od końca 1999 r. minęło pięć lat zatem ta część przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia nie stanowi przychodu ze źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych a tym samym nie będzie podlegała w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Opodatkowaniu podlegać będzie natomiast pozostała ½ część przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w 2013 r. Opodatkowanie nastąpi na zasadzie art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r. Podatek wynosi 19%, przy czym przychód ze sprzedaży stanowi ½ ceny sprzedaży nieruchomości (działka na której został wybudowany dom), pomniejszona o ½ kosztów odpłatnego zbycia, natomiast do kosztów uzyskania tego przychodu Wnioskodawczyni może zaliczyć spłatę na rzecz małżonka faktycznie zapłaconą.

Wnioskodawczyni zobowiązana jest do złożenia w terminie do 30 kwietnia 2014 r. zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty ) w roku podatkowym 2013 r. (na formularzu PIT-39) z tytułu odpłatnego zbycia ww. nieruchomości.

Jednocześnie w niniejszej interpretacji indywidualnej nie odniesiono się do przedstawionych wyliczeń oraz kwot z uwagi na fakt, że przepis art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) nakłada na Ministra Finansów obowiązek wydania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zatem, liczbowe przykłady nie podlegają urzędowej interpretacji. Szczegółowe ustalenia w tym zakresie mogą być poczynione wyłącznie w ramach prowadzonego przez właściwy organ podatkowy postępowania podatkowego. Ponadto należy dodać, że w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego, to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia w toku postępowania podatkowego okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku. Tym samym, jeżeli przedstawiony we wniosku stan faktyczny różnić się będzie od stanu faktycznego, który wystąpił w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawczyni w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Nadmienia się, że dokumenty dołączone do wniosku nie podlegają analizie i weryfikacji w ramach postępowania o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie bowiem z przepisem art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja jest wiążąca dla Wnioskodawczyni, jako występującej z wnioskiem. Nie wywołuje skutków podatkowych dla męża i syna Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.