Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-414/13/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-07-11
Teza: Czy w przedstawionej sytuacji świadczenie zamiast wykonania stanowi źródło przychodów dla członka spółdzielni, a co za tym idzie, czy istnieje obowiązek poboru z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: organ-organ statutowy; przychód-przychód z działalności wykonywanej osobiście; rada; spółdzielnie-spółdzielnie mieszkaniowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 kwietnia 2013 r. (data wpływu – 16 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umów zawieranych z członkami rady nadzorczej na podstawie art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 kwietnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umów zawieranych z członkami rady nadzorczej na podstawie art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zgodnie z art. 35 § 1 Prawa spółdzielczego w ramach spółdzielni mieszkaniowej (Wnioskodawca) powołana jest Rada Nadzorcza, w skład której zgodnie z art. 45 § 2 ustawy wchodzą członkowie spółdzielni wybierani przez Walne Zgromadzenie członków. Zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych członkowie innych niż zarząd organów spółdzielni mieszkaniowej pełnią swoje funkcje społecznie, z tym że statut może przewidywać wynagrodzenie za udział w posiedzeniach, które jest wypłacane w formie miesięcznego ryczałtu bez względu na ilość posiedzeń i nie może być większe niż minimalne wynagrodzenie za pracę, o którym mowa w ustawie o minimalnym wynagrodzeniu za pracę. Na podstawie tego przepisu w Statucie Wnioskodawcy ustalono wynagrodzenie za udział w posiedzeniach dla członków Rady Nadzorczej, którego wartość nie przekracza minimalnego wynagrodzenia za pracę.

Zgodnie z art. 4 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych członkowie spółdzielni, a zatem i członkowie Rady Nadzorczej, są zobowiązani uczestniczyć w pokrywaniu kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości w częściach przypadających na ich lokale, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni lub w przypadku pozostawania właścicielem lokalu w kosztach związanych z eksploatacją i utrzymaniem ich lokali, eksploatacją i utrzymaniem części wspólnych, eksploatacją i utrzymaniem nieruchomości stanowiących mienie spółdzielni, przez uiszczanie opłat. W skład przedmiotowych opłat wchodzą opłaty eksploatacyjne oraz świadczenia (woda, ogrzewanie, nieczystości stałe).

W związku z powyższym Wnioskodawca zobowiązany jest do świadczenia na rzecz członka Rady Nadzorczej w związku ze sprawowaną przez niego funkcją, natomiast członek Rady Nadzorczej jest zobowiązany do świadczenia na rzecz Spółdzielni z tytułu opłat na pokrycie kosztów związanych z eksploatacją i utrzymaniem lokali i części wspólnych nieruchomości. Jak wskazano wyżej wynagrodzenie przysługujące członkowi Rady Nadzorczej nie przekracza minimalnego wynagrodzenia za pracę, natomiast w zależności od wielkości lokalu pozostającego w dyspozycji członka, może być wyższe od opłat związanych z tym lokalem.

Wnioskodawca ma zamiar zawrzeć z członkami pełniącymi funkcje w Radzie Nadzorczej umowy wzajemne w myśl art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego. Na podstawie przedmiotowych umów zobowiązanie członka wobec spółdzielni, tj. opłaty związane z użytkowaniem lokalu, zostanie zastąpione udziałem w posiedzeniach Rady Nadzorczej, na zasadzie „świadczenia zamiast wykonania”. W przypadku przysługującemu członkowi, zgodnie z uregulowaniami statutu, miesięcznego ryczałtu wyższego niż opłaty związane z użytkowaniem lokalu, członkowi dodatkowo zostanie wypłacone wynagrodzenie za udział w posiedzeniach, w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą przysługującego ryczałtu a wielkością opłat związanych z użytkowaniem lokalu zastąpionych na mocy zawartej umowy udziałem w posiedzeniach Rady Nadzorczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionej sytuacji świadczenie zamiast wykonania stanowi źródło przychodów dla członka spółdzielni, a co za tym idzie, czy istnieje obowiązek poboru z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana czynność nie stanowi źródła przychodów, zatem nie ma obowiązku poboru z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z brzmieniem art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami (\`(...)\`.) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z uwagi na fakt, iż członek spółdzielni jest zobowiązany wobec Wnioskodawcy do świadczeń w pieniądzach, z tytułu opłat związanych z użytkowaniem lokalu, i za Jego zgodą zmieni rodzaj świadczenia na świadczenie rzeczowe w postaci udziału w posiedzeniach Rady Nadzorczej, to zobowiązanie to wygaśnie.

Reasumując, u członka spółdzielni nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, a co za tym idzie płatnik nie ma obowiązku poboru z tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Odnośnie wynagrodzenia dodatkowo wypłacanego członkowi, w wysokości stanowiącej różnicę pomiędzy kwotą przysługującego ryczałtu a wielkością opłat związanych z użytkowaniem lokalu zastąpionych na mocy zawartej umowy udziałem w posiedzeniach Rady Nadzorczej, to w tym przypadku wynagrodzenie zostanie wypłacone w pieniądzu, zatem stanowić będzie przychód podlegający opodatkowaniu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca o podatku dochodowym od osób fizycznych (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy źródłami przychodów jest działalność wykonywana osobiście.

W myśl art. 13 pkt 7 powyższej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych.

Na podstawie zaś art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia, przy czym – co istotne – musi być ono przez podatnika otrzymane lub postawione do jego dyspozycji.

Ponadto wykonanie świadczenia pieniężnego może oznaczać również uzyskanie świadczenia wzajemnego w postaci zapłaty w naturze (otrzymanie w zamian innych rzeczy lub praw), działania, zaniechania lub znoszenia. Innymi słowy, pod pojęciem wykonania tego rodzaju świadczenia nie należy rozumieć wyłącznie zapłaty w pieniądzu (zwiększenie aktywów zbywcy) – może to być również zwolnienie z długu czy potrącenie wzajemnych, wymagalnych wierzytelności (zmniejszenie pasywów zbywcy).

Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawca zamierza zawrzeć z członkami Rady Nadzorczej umowy wzajemne w rozumieniu art. 487 § 2 Kodeksu cywilnego. W myśl tego przepisu umowa jest wzajemna, gdy obie strony zobowiązują się w taki sposób, że świadczenie jednej z nich ma być odpowiednikiem świadczenia drugiej.

Z definicji tego rodzaju umowy wynika, że jest to umowa dwustronnie obowiązująca, w której każda ze stron jest jednocześnie wierzycielem i dłużnikiem. Niemniej jednak istoty umowy wzajemnej należy upatrywać w okoliczności, że między świadczeniami stron zachodzi swoista relacja, a mianowicie – świadczenie jednej ze stron ma być odpowiednikiem świadczenia drugiej.

Zatem opisane we wniosku świadczenie, które otrzymywać ma każdy z członków Rady Nadzorczej na podstawie zawartej z Wnioskodawcą umowy, polegające na pomniejszeniu opłat za użytkowanie lokalu o kwotę wynagrodzenia z tytułu sprawowania funkcji członka w ww. organie, należy uznać jako część ww. wynagrodzenia, tyle że „płaconą” w innej formie, a jako takie stanowi w konsekwencji przychód w rozumieniu art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym, tym bardziej że zarówno jego kwota jak i ww. opłaty mają ustalone wysokości, zaś intencją stron umowy jest spełnienie świadczenia.

Zakwalifikowanie przychodów do działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13 pkt 7 ww. ustawy powoduje, iż na Wnioskodawcy jako płatniku ciąży obowiązek określony w art. 41 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Zaliczkę od dochodów, o których mowa w ust. 1, obliczoną w sposób określony w tym przepisie zmniejsza się o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w art. 27b, pobranej ze środków podatnika przez płatnika, o którym mowa w ust. 1 (art. 41 ust. 1a ww. ustawy).

Z przepisu art. 42 ust. 1 ww. ustawy wynika, iż płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.