Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.548.2025.1.EK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Brak opodatkowania czynności wycofania nieruchomości z
działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
dostawa-nieodpłatna dostawa towarów
działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
działalność-działalność gospodarcza-prowadzenie
działalności gospodarczej
dzierżawa
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
podatnik-podatnik czynny
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania
    czynności wycofania nieruchomości z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej
    przed dokonaniem przekształcenia Pana przedsiębiorstwa w spółkę z o.o.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą na terytorium kraju i jest
    polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu niezależnie od miejsca osiągania dochodów i osiąga dochody
    z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest opodatkowany
    liniowo i prowadzi pełne księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Jest
    zarejestrowany jako czynny podatnik VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się sprzedażą
    hurtową artykułów (...) na polskim rynku. Działalność Wnioskodawcy obejmuje kilka
    województw – towar dostarczany jest zarówno przez własną flotę pojazdów, jak i przy
    współpracy z firmami spedycyjnymi. Firma prowadzi także nowoczesną platformę
    sprzedaży internetowej, umożliwiającą składanie zamówień przez całą dobę z dowolnego
    miejsca.
    W związku z dynamicznym rozwojem przedsiębiorstwa, rosnącą skalą działalności,
    koniecznością zwiększenia efektywności zarządzania oraz potrzebą ograniczenia ryzyka
    osobistej odpowiedzialności właściciela, Wnioskodawca podjął decyzję o przekształceniu
    formy prawnej prowadzonej działalności gospodarczej w spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”).
    Decyzja ta podyktowana jest również dążeniem do stworzenia bardziej przejrzystej i
    stabilnej struktury organizacyjnej, która będzie sprzyjać dalszym inwestycjom i rozwojowi
    firmy, a także zapewni lepsze warunki do planowania sukcesji w przyszłości.
    Przekształcenie umożliwi także płynne przeniesienie praw i obowiązków wynikających z
    dotychczasowych umów handlowych, leasingowych, limitów kupieckich czy zezwoleń, co

    jest niezbędne dla zachowania ciągłości działalności operacyjnej firmy. Wskazane wyżej
    działania mają na celu m.in. zachowanie ciągłości prawnej Wnioskodawcy, po
    przekształceniu jego obecnej działalności jednoosobowej, ze względu na sukcesję prawną i
    podatkową, zabezpieczenie prawne w związku z występującymi ryzykami prawnymi i
    biznesowymi oraz w konsekwencji możliwość kontynuowania działalności w nowej formie
    prawnej. Spółka przekształcona będzie kontynuowała profil działalności Wnioskodawcy, tj.
    będzie prowadziła działalność w tym samym profilu, tj. działalność hurtowa artykułów (...).
    W momencie przekształcenia majątek przedsiębiorstwa Wnioskodawcy stanie się
    majątkiem Spółki, natomiast samo przekształcenie nastąpi zgodnie z odpowiednimi
    przepisami ustawy Kodeks spółek handlowych.
    W chwili składania wniosku podjęte zostały już czynności zmierzające do przekształcenia
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w Spółkę. Na skutek dokonanego przekształcenia,
    zgodnie z przepisami k.s.h., Spółce będą przysługiwać wszystkie prawa i obowiązki
    przekształcanego przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. W konsekwencji, z chwilą wpisu Spółki
    do Krajowego Rejestru Sądowego, przedsiębiorstwo prowadzone dotychczas przez
    Wnioskodawcę stanie się własnością Spółki. Spółce przysługiwać będą wszystkie prawa i
    obowiązki Wnioskodawcy związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Spółka przejmie
    bowiem z mocy prawa prawo własności wszystkich składników majątkowych wchodzących
    w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w tym wszystkich wymienionych w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Spółka wstąpi również z
    mocy prawa w prawa i obowiązki Wnioskodawcy wynikające z wszelkich umów zawartych
    w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Spółka będzie kontynuowała działalność
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca planuje przed dokonaniem przekształcenia wycofać w formie
    oświadczenia z jednoosobowej działalności gospodarczej część lub wszystkie
    nieruchomości, tj. budynki i grunty znajdujące się na stanie środków trwałych
    przedsiębiorstwa Wnioskodawcy (dalej: Nieruchomości). W skład nieruchomości wchodzą
    budynki, w których prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa (np.
    budynek hurtowni). Nieruchomości te – wskazane w ww. oświadczeniu – zostaną
    wycofane na sam moment przekształcenia z majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca w stosunku do części nieruchomości posiadał przy ich wytworzeniu
    (wybudowaniu) prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Po dokonanym przekształceniu Wnioskodawca nadal zamierza prowadzić działalność
    opodatkowaną podatkiem VAT, polegającą na dzierżawie nieruchomości, podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej podatku od
    towarów i usług. Nieruchomości będą wydzierżawiane odpłatnie na rzecz Spółki powstałej
    w wyniku przekształcenia i/lub podmiotów zewnętrznych.

## Pytanie

Czy wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości przed dokonaniem
    przekształcenia przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w Spółkę, w celu wykorzystywania tych
    nieruchomości na potrzeby odpłatnej dzierżawy, tj. działalności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana opinii, wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości przed dokonaniem
    przekształcenia przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w Spółkę, w celu wykorzystywania tych
    nieruchomości na potrzeby odpłatnej dzierżawy, tj. działalności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Uzasadnienie

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).
    Natomiast grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a ich
    sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Stosownie bowiem do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
    pracowników (...) – jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
    importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z ww. przepisu wynika, że opodatkowaniu VAT podlega co do zasady każde nieodpłatne
    przekazanie towarów należących do przedsiębiorstwa, jeśli wiąże się ono z przeniesieniem
    prawa do dysponowania nimi jak właściciel, pod warunkiem, że podatnik miał prawo do
    odliczenia podatku naliczonego przy ich nabyciu, imporcie lub wytworzeniu (także ich
    części). Natomiast zużycie towarów podlega VAT tylko wtedy, gdy odbywa się na rzecz
    określonych podmiotów i w celach wskazanych w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, o ile również
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Przez działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, przez umowę
    najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu
    umówiony czynsz.
    Podobne regulacje zostały uwzględnione w art. 693 i nast. Kodeksu cywilnego, gdzie
    wskazano, że przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy
    rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
    dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Najem, dzierżawa stanowi umowę wzajemną, w której każda ze stron zobowiązuje się do
    określonego świadczenia – właściciel nieruchomości udostępnia ją do użytkowania, a
    najemca zobowiązuje się do zapłaty ustalonego czynszu. W efekcie zawarcia umowy
    najmu właściciel uzyskuje korzyść majątkową. Najem oraz dzierżawa wypełnia zatem
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT definicję działalności gospodarczej, jeżeli
    wykonywany jest w sposób ciągły, dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem
    będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT. Najem oraz dzierżawa stanowi odpłatne
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy VAT i podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT.

    Warto zwrócić uwagę na drugie zdanie definicji działalności gospodarczej zawartej w art.
    15 ust. 2 ustawy, gdzie mowa jest o ciągłym wykorzystywaniu m.in. towarów w celach
    zarobkowych. Taki sposób wykorzystania przejawia się m.in. w zawieraniu umów najmu,
    dzierżawy czy leasingu.
    Z istoty najmu wynika, że właściciel świadczy usługę odpłatnego udostępnienia rzeczy
    najemcy, a zapłata czynszu stanowi wynagrodzenie za tę usługę. Między usługą a zapłatą
    istnieje bezpośredni związek.
    W związku z tym najem nieruchomości kwalifikuje się jako odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, i podlega opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    W przedmiotowej sprawie istotne jest, że w podatku VAT nie występuje pojęcie „najmu
    prywatnego” i „najmu w ramach działalności gospodarczej”. W świetle przepisów ustawy
    działalnością gospodarczą jest każda czynność najmu czy dzierżawy niezależnie od tego,
    czy wynajmujący działalność tę zarejestrował czy nie i niezależnie od tego czy przedmiot
    najmu (dzierżawy) stanowi w jego działalności środek trwały.
    Wnioskodawca po przekształceniu jednoosobowej działalności gospodarczej w Spółkę nie
    będzie prowadził działalności w dotychczasowym zakresie, ponieważ z chwilą
    przekształcenia przedsiębiorstwo stanie się własnością Spółki. Pomimo to Wnioskodawca
    pozostanie czynnym podatnikiem VAT m.in. w zakresie świadczenia usług dzierżawy
    nieruchomości.
    Nieruchomości, zarówno przed, jak i po wycofaniu ich ze środków trwałych obecnie
    prowadzonego przedsiębiorstwa, będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane cały czas do
    działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.
    W przedstawionym przez Wnioskodawcę zdarzeniu przyszłym nie nastąpi zatem
    przekazanie wymienionych składników majątkowych na cele osobiste podatnika w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ nieruchomości będą
    wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT. Wnioskodawca będzie
    bowiem oddawał je w dzierżawę. Po przekształceniu Wnioskodawca będzie nadal
    prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT i będzie
    posiadał status czynnego podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji, należy
    stwierdzić, że art. 7 ust. 2 ustawy o VAT nie znajdzie zastosowania w omawianym
    przypadku, tj. wycofanie nieruchomości z prowadzonej jednoosobowej działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy w celu ich wykorzystywania na potrzeby dzierżawy, tj.
    działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług nie będzie mieściło się w
    pojęciu dostawy towarów.
    Reasumując, czynność wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej przed jej
    przekształceniem, w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie nadal wykorzystywał je do
    działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będzie neutralna
    na gruncie podatku od towarów i usług, tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.

    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7.
    Z treści powołanego przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
      pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
      członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób
      prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazania),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:

      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Z kolei jak wynika z treści art. 693 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być zastrzeżony w pieniądzach lub świadczeniach innego rodzaju.
      Może być również oznaczony w ułamkowej części pożytków.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że dzierżawa wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy dzierżawy mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    dzierżawa jest prowadzona w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Przechodząc na grunt rozpatrywanej sprawy w odniesieniu do kwestii opodatkowania
    czynności wycofania nieruchomości z Pana działalności gospodarczej należy zauważyć, że
    – jak wynika z okoliczności sprawy – nieruchomości te po wycofaniu z prowadzonej przez
    Pana działalności gospodarczej będą przez Pana odpłatnie wydzierżawiane. Będą one
    zatem wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tj. nadal będą
    wykorzystywane przez Pana w sposób ciągły dla celów zarobkowych do wykonywania
    czynności opodatkowanych.
    Zatem oddając w dzierżawę ww. nieruchomości nie utraci Pan statusu podatnika podatku
    VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że wydzierżawienie przez Pana nieruchomości
    nastąpi w ramach działalności gospodarczej, rozumianej zgodnie z definicją zawartą w art.
    15 ust. 2 ustawy. Będzie to więc czynność podlegająca opodatkowaniu, określona w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W rezultacie w odniesieniu do czynności wycofania nieruchomości z Pana działalności
    gospodarczej, które po ich wycofaniu będzie Pan wydzierżawiał na rzecz spółki powstałej
    w wyniku przekształcenia i/lub podmiotów zewnętrznych nie będzie mieć zastosowania
    art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, ponieważ nie nastąpi tutaj dostawa towaru na Pana cele
    osobiste. Wskazane we wniosku nieruchomości będą bowiem nadal wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych, polegających na świadczeniu usług dzierżawy. Co za tym idzie

    czynność wycofania nieruchomości stanowiących obecnie środki trwałe Pana
    przedsiębiorstwa przed przekształceniem Pana przedsiębiorstwa w spółkę z o.o. nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowanie
    Wycofanie nieruchomości z prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej przed
    dokonaniem przekształcenia Pana przedsiębiorstwa w spółkę z o.o., w celu
    wykorzystywania tych nieruchomości na potrzeby odpłatnej dzierżawy, tj. działalności
    opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, nie będzie podlegało opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego przedstawione przez Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wskazuję, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy
    co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie zaznaczam, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte Pana pytaniem, nie mogą być – zgodnie z
    art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.