Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-587/09/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-08-17
Teza: Czy w związku z wyborem metody rachunkowej ustalania różnic kursowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe powinny być zaliczane do przychodów lub kosztów podatkowych?
Słowa kluczowe: dostawa; faktura; różnica-różnice kursowe; różnica-różnice kursowe-metoda rachunkowa ustalania różnic kursowych; różnica-różnice kursowe-różnice kursowe niezrealizowane; różnica-różnice kursowe-różnice kursowe zrealizowane; waluta-waluta obca; wycena
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 9b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05 maja 2009 r. (data wpływu do tut. BKIP 19 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do przychodów lub kosztów podatkowych ujętych w księgach rachunkowych różnic kursowych w związku z wyborem metody rachunkowej ustalania różnic kursowych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2009 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do przychodów lub kosztów podatkowych ujętych w księgach rachunkowych różnic kursowych w związku z wyborem metody rachunkowej ustalania różnic kursowych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych dlatego też pismem z dnia 02 czerwca 2009 r. wezwano do ich uzupełnienia. Braki formalne uzupełniono w dniu 12 czerwca 2009 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, stosownie do art. 9b ust. 3 u.p.d.p. zawiadomiła w formie pisemnej Naczelnika Urzędu Skarbowego o wyborze z dniem 1 stycznia 2007 r. metody ustalania różnic kursowych w sposób określony w art. 9b ust. 1 pkt 2 u.p.d.p., tj. na podstawie przepisów ustawy o rachunkowości. Spółka jest podmiotem krajowym, prowadzącym księgi rachunkowe zgodnie z ustawą o rachunkowości.

Dostawca Spółki - firma zagraniczna - jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od towarów i usług (VAT) w Polsce i posługuje się polskim numerem identyfikacji podatkowej (NIP). Faktury z tytułu dostarczanych do Spółki towarów i usług wystawia w dwóch walutach - USD i PLN dokonując przeliczenia przy zastosowaniu kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury. Kwota do zapłaty podawana jest wyłącznie w USD - Spółka jest zobowiązana do dokonywania płatności na rachunek bankowy dostawcy w USD.

Spółka ewidencjonuje otrzymane od dostawcy faktury zgodnie z wartościami wyrażonymi w PLN podanymi na fakturach. Płatności realizuje w USD. Na dzień bilansowy wycenia zobowiązanie wobec dostawcy w USD zgodnie z ustawą o rachunkowości ustalając różnice kursowe (dodatnie lub ujemne) i zaliczając je odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych.

W ciągu roku obrotowego powstają więc dwojakiego rodzaju różnice (dodatnie lub ujemne):

1.  z tytułu zrealizowanych płatności - różnica między kwotą zobowiązania zaksięgowaną na podstawie faktury a kwotą zapłaconą w USD przeliczoną według kursu faktycznie zastosowanego - kursu sprzedaży banku, z którego usług Spółka korzysta,
2.  z tytułu wyceny bilansowej zobowiązania wobec dostawcy - różnica między kwotą zobowiązania zaksięgowaną na podstawie faktury a kwotą wyrażoną w USD przeliczoną według kursu średniego NBP ogłoszonego na dzień bilansowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z wyborem metody rachunkowej ustalania różnic kursowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe powinny być zaliczane do przychodów lub kosztów podatkowych?

Na mocy art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.p. przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne w tym również różnice kursowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 u.p.d.p., kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych oraz wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów wyrażonych w walucie obcej powinny być zaliczone do przychodów lub kosztów podatkowych (art. 9b ust. 2 u.p.d.p.). Ponieważ Spółka wybrała metodę rachunkową ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny powinna zaliczyć odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe.

Rozwiązania wynikające z ustawy o rachunkowości określają skutek w podatku dochodowym z tytułu różnic kursowych. Zasada ta nie jest modyfikowana innymi przepisami podatkowymi. Jeżeli ustawodawca uregulował zasadę zaliczania do przychodów lub kosztów podatkowych różnic kursowych ustalanych według metody rachunkowej, to metodologia obliczania tych różnic kursowych nie może być modyfikowana przez inne regulacje podatkowe, wynikające z art. 12-16 u.p.d.p. Oznacza to, że ustalane zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości różnice kursowe, powinny być uwzględnione jako przychody lub koszty uzyskania przychodów w rachunku podatkowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9b ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., oznaczonej w dalszej części skrótem „ustawa o pdop”), podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Stosownie do art. 9b ust. 2 ustawy o pdop, podatnicy, którzy wybrali metodę, o której mowa w ust. 1 pkt 2, zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych i wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej, a także wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych. Wycena ta dla celów podatkowych powinna być dokonywana na ostatni dzień każdego miesiąca i na ostatni dzień roku podatkowego lub na ostatni dzień kwartału i na ostatni dzień roku podatkowego albo tylko na ostatni dzień roku podatkowego, z tym że wybrany termin wyceny musi być stosowany przez pełny rok podatkowy i nie może być zmieniany.

Analizując całokształt przepisów zamieszczonych w art. 9b ustawy o pdop, należy mieć na uwadze, iż powyższy przepis ustanowiony został przez ustawodawcę dla rozpoznawania różnic kursowych w podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż w ust. 1 tego artykułu jest wyraźnie mowa o ustalaniu przez podatników różnic kursowych (na podstawie art. 15a ustawy o pdop lub przepisów o rachunkowości).

Biorąc powyższe pod uwagę przy dokonywaniu interpretacji zapisów art. 9b ust. 2 ustawy o pdop, czyli w stosunku do podatników, którzy wybrali „metodę rachunkową” ustalania różnic kursowych, w pełni uzasadnionym staje się stwierdzenie, iż zapisy te w całości dotyczą kwestii zaliczania do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów różnic kursowych.

Tym samym należy uznać, iż w art. 9b ust. 2 ustawy o pdop jako podlegające zaliczeniu - przez podatników, którzy wybrali „metodę rachunkową” - odpowiednio do przychodów lub kosztów uzyskania przychodów podlegają ujęte w księgach rachunkowych:

*   różnice kursowe z tytułu transakcji walutowych,
*   różnice kursowe wynikające z dokonanej wyceny składników aktywów i pasywów wyrażonych w walucie obcej oraz
*   różnice kursowe z wyceny pozabilansowych pozycji w walutach obcych.

Z przepisu tego wynika, iż ustawodawca dał zgodę na zaliczanie różnic kursowych wyliczanych zgodnie z przepisami o rachunkowości a więc i w rozumieniu przepisów o rachunkowości.

Podatkowe rozwiązanie dotyczące różnic kursowych sprowadza się do zasady, iż podatnicy, którzy wybrali metodę rachunkową ustalania różnic kursowych, w sposób konsekwentny zaliczają odpowiednio do przychodów lub kosztów podatkowych ujęte w księgach rachunkowych różnice kursowe z transakcji walutowych i wyceny aktywów oraz pasywów, a także wyceny pozabilansowej pozycji w walutach obcych (art. 9b ust. 2 ustawy o pdop). W takiej sytuacji rozwiązania wynikające z rachunkowości określają skutek w podatku dochodowym od osób prawnych związany z różnicami kursowymi. Zasada ta nie jest modyfikowana innymi przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zatem stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.