Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.128.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Preferencyjne opodatkowanie dochodów generowanych przez
prawa własności intelektualnej (tzw. IP Box).
Słowa kluczowe: IP Box
działalność-działalność badawczo-rozwojowa
ewidencja-prowadzenie ewidencji
komputery-program komputerowy
koszt-koszty kwalifikowane
oprogramowanie
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 2-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 4
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb-ust. 2
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 18 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej (tzw. IP Box). Uzupełnił go Pan w odpowiedzi na wezwanie pismem z 31
    marca 2025 r. (wpływ 1 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego (wynikający z wniosku oraz jego
    uzupełnienia)
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca prowadzi jednoosobową
    działalność gospodarczą związaną z tworzeniem oprogramowania. Wnioskodawca rozlicza
    się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów jako formę opodatkowania
    stosując tzw. ryczałt ewidencjonowany. W latach 2019-2023 Wnioskodawca korzystał z
    opodatkowania tzw. podatkiem liniowym. Wnioskodawca wskazuje, że niniejszy wniosek
    dotyczy możliwości skorzystania z opodatkowania na zasadach IP Box w odniesieniu do
    lat, w których było i będzie stosowana forma opodatkowania umożliwiająca skorzystanie z
    tej ulgi.
    Wnioskodawca, na podstawie umowy z dnia (...) lutego 2019 r. zawartej ze spółką X Sp. z o.
    o. (dalej: „Kontrahent I”), jako A, świadczył usługi polegające na wytworzeniu, rozwijaniu i
    ulepszaniu oprogramowania, jak również testowaniu i wdrożeniu rezultatu swojej pracy, w
    szczególności są to prace programistyczne i konsulting IT.
    Od dnia zawarcia umowy z Kontrahentem I Wnioskodawca, w sposób systematyczny,
    realizował usługi na rzecz tego Kontrahenta I, a prace podejmowane przez niego nie miały
    charakteru incydentalnego. W ramach umowy zawartej z Kontrahentem I Wnioskodawca
    świadczył usługi programistyczne oraz konsulting IT. Zobowiązanie wynikające z umowy
    obejmowało tworzenie programów komputerowych, oprogramowania w postaci kodu
    źródłowego.
    W ramach współpracy z Kontrahentem I, w latach 2019-2022, Wnioskodawca brał udział w
    projekcie (...). (...).
    Ponadto, Wnioskodawca zawarł dnia (...) października 2023 r. umowę o świadczenie usług
    z Y Sp. z o.o. (dalej: „Kontrahent II”), w ramach której zobowiązał się do świadczenia usług
    polegających w szczególności na:
    1) Tworzeniu oprogramowania w postaci kodu źródłowego.
    2) Opracowaniu dokumentacji technicznej dotyczącej tworzonego oprogramowania.
    3) Wspieraniu procesu testowania.
    4) Wspieraniu procesu instalacji.

    5) Udziale w fazie analizy i projektowania tworzonych systemów.
    Wnioskodawca aktualnie bierze udział m.in. w projekcie z zakresu (...). (...).
    (...).
    Wnioskodawca wskazuje, że przez budowę procesu należy rozumieć głównie prace
    programistyczne w obrębie baz danych, czasami także prace analityczne i testowe.
    Wszystkie prace służą wytwarzaniu oprogramowania.
    Wnioskodawca podkreśla, że wykonując przedmiot swojej działalności opracowuje
    rozwiązania noszące cechy nowości. Na rynku nie są bowiem dostępne gotowe
    rozwiązania, które mogłyby w prostym procesie zostać dostosowane go potrzeb klienta.
    Ponadto, w związku z ciągłymi zmianami legislacyjnymi, systemy muszą być na bieżąco
    dostosowywane do nowych wymogów. Wnioskodawca, poprzez świadczone usługi
    programowania, tj. wytwarzany kod, tworzy, modyfikuje oraz rozwija system tj.
    wprowadza w nim zmiany mające na celu dostosowanie systemu do najnowszych
    wymagań, co wiąże się też z wytworzeniem nowych funkcjonalności.
    Wnioskodawca przy tym wytwarza również nowe moduły w systemie, które pozwalają na
    jego obsługę zgodnie ze specyfiką użytkownika tego systemu. Wytwarzane przez
    Wnioskodawcę modyfikacje systemu oraz jego dostosowanie do wymogów kontrahentów
    umożliwia użytkownikom systemu pracę na najbardziej nowoczesnych platformach.
    Jednocześnie usprawnia to istniejące u użytkownika procesy i optymalizuje czas
    wykonywania poszczególnych operacji.
    W ramach powyższego Wnioskodawca tworzy kod źródłowy programów, z
    wykorzystaniem języków oprogramowania takich jak (...). Świadczone usługi, w których
    dochodzi do ulepszania oprogramowania istniejącego, poprzez wprowadzenie
    innowacyjnych funkcjonalności, wykonywane były i są z wykorzystaniem najnowszych
    rozwiązań programistycznych. Wnioskodawca opracowuje nowe, rozwija oraz ulepsza
    usługi niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub istotnie
    odróżniające się od rozwiązań już u niego funkcjonujących.
    Wnioskodawca tworzy, ulepsza i rozwija oprogramowanie tj. tworzy kod samodzielnie, w
    tym ustala zakres zadań poszczególnych modyfikacji i nowych modułów systemu, a także
    weryfikuje je z konsultantami merytorycznymi kontrahentów.
    Wytwarzanie przez Wnioskodawcę oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej
    o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Działania
    Wnioskodawcy polegające na ulepszeniu bądź rozwijaniu oprogramowania zmierzają do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. Zmiany wprowadzane
    przez Wnioskodawcę do rozwijanego bądź ulepszanego oprogramowania nie mają
    charakteru rutynowych, okresowych zmian. W przypadku gdy Wnioskodawca tworzy,
    rozwija i ulepsza oprogramowanie – Wnioskodawca jest użytkownikiem posiadającym
    prawo do korzystania z tego oprogramowania na zasadach licencji niewyłącznej.
    W wyniku tworzenia, ulepszenia i rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody,
    algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do tworzonego oprogramowania oraz do
    ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art.
    74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte przez
    Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W
    związku z tworzeniem, ulepszeniem i rozwinięciem oprogramowania Wnioskodawca
    osiąga dochód.
    Autorskie prawa do tworzonego, rozwijanego oraz ulepszonego przez Wnioskodawcę
    oprogramowania podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy

    przenosi na Kontrahenta za wynagrodzeniem, majątkowe prawa autorskie do
    oprogramowania oraz samodzielnych części oprogramowania (dalej: „utwory") powstałych
    na skutek wykonywania przedmiotowej umowy bez konieczności składania dodatkowych
    oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę.
    Działalność Wnioskodawcy jest związana z wykorzystywaniem już istniejącej lub
    zwiększonej wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań do prac rozwojowych.
    Poszczególne części oprogramowania są rezultatem własnej, indywidualnej, twórczej
    działalności intelektualnej Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie nabywa wyników prac
    badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, jak również jakichkolwiek
    innych majątkowych praw autorskich należących do innych podmiotów. Wnioskodawca z
    tytułu czynności wykonywanych na podstawie umów ponosił i ponosi odpowiedzialność
    cywilnoprawną za rezultat swoich prac, wykonywanych w ramach zawartej umowy.
    Umowy nie wyłączały odpowiedzialności Wnioskodawcy za rezultat prac wobec osób
    trzecich.
    Efekty prac Wnioskodawcy odznaczają się indywidualnym i oryginalnym, twórczym,
    charakterem, tj. stanowią nowość w kreowaniu nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej. Nie jest to efekt pracy, która opiera się na powtarzalnych, rutynowych
    czynnościach, których wynik da się z góry przewidzieć, tj. nie jest to wyłącznie realizacja
    techniczna a twórcza.
    Czynności zlecone Wnioskodawcy na podstawie umów były i są przez niego wykonywane
    w ramach działalności gospodarczej. Wnioskodawca, jako profesjonalista, nie realizuje
    czynności na podstawie umowy pod kierownictwem kontrahentów, jak również nie
    świadczy usług w miejscu i czasie przez nich wyznaczonym. Samodzielnie wybiera czas,
    miejsce oraz sposób realizacji usług. Wnioskodawca zachowuje pełną swobodę jako
    podmiot świadczący profesjonalne usługi programistyczne. Wnioskodawca oraz jego
    kontrahenci nie pozostają w stosunku pracy. Wnioskodawca jako wykonujący czynności
    związane z wytwarzaniem, rozwijaniem i ulepszaniem oprogramowania ponosi ryzyko
    gospodarcze związane z prowadzoną działalnością (m.in. ryzyko inwestycyjne), jak również
    ponosi odpowiedzialność za skutki niewłaściwego wykonania zleconych czynności.
    Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób uporządkowany, zaplanowany,
    metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu
    prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Wnioskodawca pracuje i wytwarza
    oprogramowanie w metodyce zwinnej. Sprinty, będące jednym z kluczowych elementów
    tego typu metodyki, są krótkimi okresami czasu, w których prace skupiają się na realizacji
    konkretnych zadań i dostarczeniu oprogramowania systemu biznesowego.
    Ponadto, Wnioskodawca używa narzędzi do raportowania postępu prac i utrzymania kodu
    programistycznego. np. (...).
    W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca
    chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają
    zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca
    ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy) za lata 2019-2023 oraz w kolejnych latach podatkowych, w
    których będzie to możliwe z uwagi na wybór formy opodatkowania.
    Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box posiada
    ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną,
    zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Ewidencja była prowadzona w okresie od
    02.2019 r. do 08.2022 (kiedy to Wnioskodawca prowadził działalność gospodarczą) oraz od
    01.2024 do nadal, w sposób umożliwiający wyodrębnienie każdego kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i
    dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawca wskazuje, że przerwa w prowadzeniu ewidencji wynikała z faktu, że w

    okresie od dnia (...) grudnia 2022 r. do dnia (...) grudnia 2023 r. był zatrudniony na
    podstawie umowy o pracę w Spółce Z Sp. z o.o., a w okresie poprzedzającym oraz
    następującym po zakończeniu umowy o pracę, świadczył usługi w ramach wykonywanej
    działalności gospodarczej i ten okres objęto ewidencją.
    Jednocześnie w kolejnych latach podatkowych Wnioskodawca zamierza uzyskiwać
    dochody z oprogramowania w okolicznościach faktycznych odpowiadającym
    przedstawionym w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i takie dochody
    zamierza opodatkować preferencyjną stawką - w przypadku dochodów objętych formą
    opodatkowania, która umożliwi zastosowanie przedmiotowej ulgi. Wnioskodawca nie
    wyklucza, że w przyszłości podejmie współpracę z innymi kontrahentami, jednakże nadal
    współpraca ma dotyczyć wytwarzania oprogramowania, w ramach której Wnioskodawca
    będzie przenosić prawa autorskie na kontrahenta, w zamian za ustalone wynagrodzenie.
    W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku, udzielił Pan następujących odpowiedzi na
    zawarte w wezwaniu pytania:
    1. W odniesieniu do Pana działalności, w ramach której tworzy Pan i rozwija
      „oprogramowania” proszę wyjaśnić:
    a) jakimi zasobami wiedzy dysponował Pan przed rozpoczęciem realizacji
      poszczególnego „oprogramowania”?
    Odpowiedź: Wnioskodawca posiada profesjonalną wiedzę w zakresie programowania
    programów komputerowych, popartą wieloletnim doświadczeniem zawodowym.
    Wnioskodawca dysponował zasobami wiedzy dotychczas wypracowanymi oraz zdobytymi
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Mowa o wiedzy z zakresu
    programowania, matematyki, logiki, która podlega permanentnemu uzupełnianiu w toku
    zdobywania dalszego doświadczenia zawodowego oraz podnoszenia kwalifikacji.
    Do realizacji danego procesu tworzenia oprogramowania Wnioskodawca wykorzystuje
    technologie, których przydatność została przez niego przeanalizowana. Wnioskodawca
    odpowiednio wykorzystuje posiadaną wiedzę, kształtując i łącząc ją w celu stworzenia
    nowego rozwiązania, jak również wykorzystuje wiedzę pozyskaną w na potrzeby realizacji
    danego zadania. Jak wspomniano we wniosku, Wnioskodawca, tworząc i rozwijając
    oprogramowanie, posługuje się językami programowania oraz technologią dopasowanymi
    do rodzaju tworzonego oprogramowania z uwzględnieniem dostosowania do rozwiązań
    technologicznych stosowanych u kontrahenta, aby kontrahent mógł zaimplementować u
    siebie wytworzony przez Wnioskodawcę program komputerowy.
    b) jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystuje i rozwija Pan w ramach tej działalności?
      Przy użyciu jakich „innowacyjnych technologii” powstały poszczególne innowacyjne
      rozwiązania, jakie nowe zastosowania i usprawnienia odróżniają tworzone
      „oprogramowania” od już istniejących?
    Odpowiedź: Wnioskodawca dysponował zasobami wiedzy dotychczas wypracowanymi
    oraz zdobytymi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Mowa o wiedzy z
    zakresu programowania, matematyki, logiki, która podlega permanentnemu uzupełnianiu
    w toku zdobywania dalszego doświadczenia zawodowego oraz podnoszenia kwalifikacji.
    Wytworzone przez Wnioskodawcę nowe oprogramowanie różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących zarówno u Wnioskodawcy, jego kontrahentów, jak też na rynku w ogóle,
    co przejawia się poprzez wprowadzenie nowych (nowoopracowanych) funkcjonalności,
    parametrów czy zasad działania i nowych cech. Jest to skutkiem właściwie
    zaprojektowanego i dobranego konglomeratu wiedzy, technologii, narzędzi oraz języków
    programowania.
    Oryginalność rozwiązań polega także na tym, że wytworzone oprogramowanie stanowi
    efekt twórczej pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu Wnioskodawca ma
    zapewnioną swobodę tworzenia. Działalność Wnioskodawcy nie polega zatem na

    powieleniu istniejących rozwiązań czy na nieznacznej ich modyfikacji, a oryginalność
    wynika także z tego, że efekty jego działań stanowią nowość, nieznaną wcześniej ani
    Wnioskodawcy, jego kontrahentowi, ani na rynku w ogóle.
    c) jakie produkty, usługi, procesy oferował/oferuje Pan dotychczas w swojej działalności?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oferuje usługi programistyczne, polegające na tworzeniu
    programów komputerowych, dostosowanych zapotrzebowania kontrahenta, co jest
    powiązane ze sprzedażą autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania.
    Wnioskodawca oferuje tworzenie programów komputerowych jakie stanowią
    przedmiotem zapotrzebowania, a zatem zgodnie z zasadami funkcjonowania w tej branży,
    nie posiada konkretnego asortymentu w postaci gotowych rozwiązań, które mógłby
    sprzedać więcej niż jednemu kontrahentowi w niezmienionej formie.
    d) na jakich rozwiązaniach wiedzowych, technicznych, technologicznych, czy
      programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy?
    Odpowiedź: Efekty działalności Wnioskodawcy były i są oparte na jego wiedzy
    programistycznej i doświadczeniu, zatem na rozwiązaniach znanych Wnioskodawcy na
    moment realizacji danych projektów, które podlegały właściwemu wykorzystaniu i
    łączeniu w celu stworzenia nowego rozwiązania, jak również bazowało na rozwiązaniach
    już dostępne, lecz wcześniej nieznanych Wnioskodawcy, a o których wiedzę nabył dla
    celów realizacji danego projektu. Wnioskodawca każdorazowo korzystał więc zarówno z
    zasobów wiedzy już posiadanej, jak również z wiedzy nowo zdobytej, podobnie ze
    stosowaniem rozwiązań istniejących i tych, o których wiedzę zdobył. Wnioskodawca przy
    tworzeniu lub ulepszaniu oprogramowania każdorazowo korzystał więc z wiedzy nowej
    oraz bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując każdorazowo inne rozwiązania.
    e) co Pan zaplanował i jakie cele Pan postawił?
    Odpowiedź: Wnioskodawca zaplanował prace w zakresie tworzenia oprogramowania i
    osiągnięcia zakładanego celu (pomimo tego, że efekt jego prac nie był oczywisty i pewny,
    niemniej osiągalny). Celem Wnioskodawcy było i jest stworzenie oprogramowania zgodnie
    z zapotrzebowaniem, w szczególności ocena możliwości wytworzenia danego
    oprogramowania w ogóle, jak również dobór technologii oraz wybór właściwej technologii
    i jej właściwe wykorzystanie do założonego celu.
    f) co było efektem działań, tj. jakie nowe zastosowanie powstało przy realizacji
      opisanego projektu?
    Odpowiedź: Efektem działań Wnioskodawcy było i jest wytworzone oprogramowanie,
    innowacyjne przez to, że odróżnia się od oprogramowania wcześniej wytworzonego przez
    Wnioskodawcę. Wytwarzane przez Wnioskodawcę oprogramowanie, z uwagi na swoją
    specyfikę jest całkowicie niepowtarzalne, tj. w ogóle nie występuje w analogicznym
    kształcie na rynku, jak również brak możliwości wykorzystania innego istniejącego
    rozwiązania w miejsce oprogramowania wytworzonego przez Wnioskodawcę.
    g) w jaki sposób realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie?
    Odpowiedź: Wnioskodawca realizował zaplanowane przedsięwzięcie w sposób
    zorganizowany, zaplanowany, według ustalonego harmonogramu. W pierwszej kolejności
    dochodzi do ustalenia wymagań biznesowych oraz analiza istniejących rozwiązań w
    zakresie oprogramowania. Następnie identyfikuje się zagadnienia, które wymagają
    rozwiązania. W dalszej kolejności ma miejsce projektowanie architektury, pisanie kodu
    źródłowego, a finalnie wdrożenie oprogramowania i sporządzenie dokumentacji.
    2. W czym przejawiał się twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w
      odniesieniu do „oprogramowań”, których dotyczy wniosek?
    Należy wyjaśnić jakie konkretne działania podejmował/podejmuje Pan w celu
    opracowania nowego/rozwijanego „oprogramowania”, a w szczególności:

    a) jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia wytworzonego już wcześniej w
      praktyce gospodarczej „oprogramowania” zostały podjęte w celu realizacji zlecanych
      zadań?
    b) w oparciu o jakie technologie zostało wytworzone/rozwinięte przez Pana
      „oprogramowanie”? Jakie konkretnie narzędzia, nowe koncepcje, rozwiązania
      niewystępujące w Pana praktyce gospodarczej zastosowano?
    c) co powoduje, iż wytworzone nowe „oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
      funkcjonujących u Pana? Na czym polegała oryginalność tego „oprogramowania”?
    d) zastosowanie jakich technologii (rozwiązań, narzędzi) powodowało, iż
      „oprogramowanie” po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już
      funkcjonujących u Pana?
    Odpowiedź: W ramach realizacji projektów związanych z tworzeniem i usprawnianiem
    oprogramowania, Wnioskodawca podejmuje działania takie jak:
    (...).
    Twórczy charakter działalności Wnioskodawcy przejawia się poprzez:
    (...).
    W rezultacie tworzone przez Wnioskodawcę programy komputerowe są unikalnymi
    utworami. Twórcza praca Wnioskodawcy polega na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej
    wiedzy oraz narzędzi programistycznych, co prowadzi do powstania nowego
    oprogramowania, opisanego we wniosku.
    Opracowane przez Wnioskodawcę oprogramowanie jest rozwiązaniem indywidualnym,
    dostosowanym do konkretnego zapotrzebowania i parametrów. Jego oryginalność polega
    na tym, że nie jest to powszechnie dostępny produkt rynkowy, który kontrahent mógłby
    nabyć komercyjnie. Ponadto, oryginalność przejawia się także poprzez okoliczność, że
    oprogramowanie stanowi efekt twórczej pracy Wnioskodawcy, co do której ma on
    zapewnioną swobodę tworzenia. Działania Wnioskodawcy nie polegają na powielaniu już
    wcześniej stworzonych, gotowych rozwiązań.
    Wnioskodawca stosuje technologie i narzędzia takie jak (...). W części odpowiedź na to
    pytanie znajduje się także w odpowiedzi na pytanie nr 1 lit. b).
    3. Wobec wskazania w opisie sprawy, że:
      Wnioskodawca, w sposób systematyczny, realizował usługi na rzecz tego
      Kontrahenta I, a prace podejmowane przez niego nie miały charakteru
      incydentalnego.
      (...)
      Działalność Wnioskodawcy prowadzona jest w sposób uporządkowany,
      zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie
      przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
      osiągnięcia. Wnioskodawca pracuje i wytwarza oprogramowanie w metodyce
      zwinnej.
    proszę wyjaśnić:
    a) jakie cele na wstępie postawił Pan sobie w zakresie poszczególnych realizowanych
      „oprogramowań” oraz źródeł finansowania zaplanowanych prac?
    Odpowiedź: Wnioskodawca każdorazowo stawia sobie za cel stworzenie nowego
    programu komputerowego, przy zastosowaniu już istniejących, a także nowych
    technologii, które to programy komputerowe będą miały możliwość zastosowania ich w
    działalności danego Kontrahenta. Celem Wnioskodawcy w zakresie źródeł finansowania
    była minimalizacja kosztów pracy własnej oraz Kontrahenta. Wnioskodawca wskazuje, że
    bieżąca działalność jest finansowana ze środków własnych – Wnioskodawca nie korzystał i

    nie korzysta z zewnętrznych źródeł finansowania swojej działalności w zakresie
    wytwarzania oprogramowania.
    b) jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
      rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania
      praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?
    Odpowiedź: Wnioskodawca stworzył nowy program komputerowy, co stanowiło główny
    zakładany cel. Następnie, umożliwiło to także usprawnienie działania Kontrahenta oraz
    jego działalności wskutek implementacji oprogramowania wytworzonego przez
    Wnioskodawcę.
    c) na czym polegała systematyczność w odniesieniu do Pana działań w zakresie
      wykonywanych przez Pana czynności? Czy w każdym przypadku realizuje Pan usługi w
      sposób systematyczny?
    Odpowiedź: Systematyczność pracy Wnioskodawcy polega na regularnym prowadzeniu
    prac zmierzających do wytworzenia oprogramowania. Nie były i nie są to działania
    incydentalne.
    Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do wykonywania współpracy
    zgodnie z harmonogramem oraz należytego jej udokumentowania.
    d) jakie harmonogramy zostały opracowane (w jakim okresie?) przy realizacji
      poszczególnych „oprogramowań” i które z nich zostały faktycznie zrealizowane w
      stosunku do jakiego programu komputerowego?
    Odpowiedź: Wnioskodawca wdrażał własne wewnętrzne harmonogramy realizacji prac w
    poszczególnych projektach dotyczących wytworzenia oprogramowania w okresie jego
    tworzenia, co umożliwiało mu zachowanie dyscypliny pracy, zaplanowanie działań, a także
    zaplanowanie oraz dotrzymywanie terminów realizacji poszczególnych zadań.
    4. Czy w przypadku tworzenia „programu komputerowego” – efekty Pana pracy były/są
      /będą odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych
    5. Czy w przypadku rozwoju „programu komputerowego” – efekty Pana pracy w postaci
      powstałych rozwiązań, bezpośrednio w wyniku ich stworzenia, przed implementacją,
      były/są/będą odrębnymi od tego oprogramowania, utworami w postaci programów
      komputerowych, podlegającymi ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
      autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: Ad 4-5
    Odpowiedzi na te pytania znajdują się już w treści wniosku, w którym wskazano, że:
    „W wyniku tworzenia, ulepszenia i rozwinięcia oprogramowania, tworzone są nowe kody,
    algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.
    Wnioskodawcy przysługują prawa autorskie do tworzonego oprogramowania oraz do
    ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej zgodnie z art.
    74 ustawy z dnia 04 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte przez
    Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. W
    związku z tworzeniem, ulepszeniem i rozwinięciem oprogramowania Wnioskodawca
    osiąga dochód.
    Autorskie prawa do tworzonego, rozwijanego oraz ulepszonego przez Wnioskodawcę
    oprogramowania podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy
    przenosi na Kontrahenta za wynagrodzeniem, majątkowe prawa autorskie do

    oprogramowania oraz samodzielnych części oprogramowania (dalej: „utwory”) powstałych
    na skutek wykonywania przedmiotowej umowy bez konieczności składania dodatkowych
    oświadczeń woli z chwilą przejęcia utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę”.
    Jak wynika z powyższego efektem prac Wnioskodawcy są odrębne programy
    komputerowe w rozumieniu definicji zawartej w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15
    lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez
    prawa własności intelektualnej (akapity 80, 81, 83, 84 oraz 89):
    „80. Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo
    pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania
    algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program komputerowy to w
    szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub
    pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. A contrario,
    żaden wytwór nie jest programem komputerowym, jeżeli nie służy do wyrażania w sposób
    pośredni lub bezpośredni algorytmów lub logicznych relacji pomiędzy funkcjami, które
    mają zostać wykonane, i fizycznymi możliwościami urządzeń używanych do digitalizacji.63
    Przy czym pojęcie „komputer” nie powinno ograniczać się do PC, lecz powinno odnosić do
    wszystkich urządzeń, w których program komputerowy może być wykorzystywany w celu
    realizacji funkcji, do których został stworzony, a zatem i telefonów komórkowych, czy też
    tabletów lub innych właściwych urządzeń.64 Nie jest bowiem istotny nośnik programu
    komputerowego, lecz jego źródła (kod źródłowy i kod wynikowy) oraz funkcjonalność.
    81. Ze specjalistycznej literatury i praktyki budowania i stosowania programów
    komputerowych, można również wywnioskować, że za program komputerowy często
    uważany jest za zestaw instrukcji (rozkazów) przeznaczonych do użycia bezpośrednio lub
    pośrednio na komputerze w celu osiągnięcia określonego rezultatu.65 Zbiór
    wspomnianych instrukcji może być wyrażony znakiem językowym , symbolami
    matematycznymi lub nawet znakami graficznymi. (...)
    Zgodnie z akapitem 10 preambuły do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/24
    /WE z dnia 23 kwietnia 2009 r. w sprawie ochrony prawnej programów komputerowych:
    „Rolą programu komputerowego jest wejście w kontakt i wspólne funkcjonowanie z
    innymi częściami składowymi systemu komputerowego i użytkownikami, w tym celu
    wymagane są logiczne i tam, gdzie to właściwe, fizyczne wzajemne połączenia i wzajemne
    oddziaływanie, tak aby pozwolić wszystkim elementom oprogramowania i sprzętu
    komputerowego funkcjonować z innym oprogramowaniem, sprzętem komputerowym i
    użytkownikami we wszelkich formach działania, do jakich są przeznaczone.
    Części programu umożliwiające takie wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływanie
    między elementami oprogramowania i sprzętu komputerowego są ogólnie znane pod
    nazwą „interfejsów”. To funkcjonalne wzajemne połączenie i wzajemne oddziaływanie jest
    ogólnie znane pod nazwą "interoperacyjności"; podczas gdy sama "interoperacyjność"
    może być zdefiniowana jako zdolność do wymiany informacji oraz wszechstronnego
    wykorzystania informacji już wymienionych.”
    84. Zatem właściwe źródło interpretacji prawa unijnego używa pojęć: "oprogramowanie"
    (software), "sprzęt komputerowy" (hardware) i "program" niejako synonimicznie i
    implikuje, że interfejs stanowi funkcjonalną część programu komputerowego,
    umożliwiającą wzajemne połączenia i wzajemne oddziaływania z wszystkimi elementami
    oprogramowania i sprzętu komputerowego. Na kanwie tego można uznać, że:
    – pojęcie "program komputerowy" utożsamienie jest z pojęciem "oprogramowanie" oraz,
    że interfejs może stanowić częścią nierozerwalnie związaną z programem komputerowym
    i funkcjonalnie łączy program komputerowy z pozostałym oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym.
    (...) 89. Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy” oraz brak
    precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego” w

    świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do pozaustawowych
    źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej ochrony prawnej.
    Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz
    szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia warunek interoperacyjności
    programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem komputerowym, co musi być
    ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie rzeczywistych ustaleń, a nie tylko
    formalnych postanowień, na przykład umownych. Holistycznie i funkcjonalnie, program
    komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy,
    opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Uwzględnienie autorskiego prawa do
    programu komputerowego w szerokim rozumieniu (funkcjonalnie) – jako
    oprogramowanie – w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z wytycznymi raportu BEPS
    Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej interpretacji zakresu znaczeniowego
    „autorskiego prawa do programu komputerowego”.”.
    Zgodnie z powyższym, efekty prac wykonywanych przez Wnioskodawcę wpisują się w w/w
    zakres pojęcia oprogramowania, a w konsekwencji podlegają w/w ochronie prawno-
    autorskiej. Zatem, Wnioskodawca ponownie wskazuje, że zarówno w przypadku tworzenia
    programu komputerowego, jak też w przypadku rozwoju programu komputerowego
    efekty pracy Wnioskodawcy są odrębnymi programami komputerowymi/utworami w
    postaci programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    6. W jaki sposób umowy z klientami regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy otrzymuje
      Pan wynagrodzenie:
      · wyłącznie z tytułu przenoszenia na kontrahenta praw do „programu komputerowego”
      (jeśli tak, proszę wskazać, jakie to prawa);
      · także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę wskazać jakich i czy ulgą IP Box
      zamierza Pan objąć również dochód z tego tytułu)?
    Odpowiedź: Wynagrodzenie od Kontrahenta jest łączną zapłatą za całość czynności, jakie
    Wnioskodawca realizuje w ramach umowy. Wnioskodawca samodzielnie wyodrębnia
    wartość wynagrodzenia należną za poszczególne rodzaje czynności, tj. za
    oprogramowanie i przeniesienie praw do tego oprogramowania oraz inne usługi IT.
    Wnioskodawca wskazywał już w treści wniosku, że ulgą IP Box chciałby objąć dochód
    powstały w wyniku przeniesienia majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego.
    7. Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Klientów wyodrębniają wynagrodzenie z
      tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Klienta? Jeśli nie, proszę by Pan wskazał dlaczego i w jaki sposób określa Pan
      wartość wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich?
    Odpowiedź: Faktury, które Wnioskodawca wystawia na rzecz kontrahenta nie
    wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do
    poszczególnych efektów prac, gdyż z ustaleń stron umowy nie wynika taki obowiązek.
    Analogicznie brak takiego obowiązku w przepisach regulujących ulgę IP Box. Ponadto, na
    potrzeby wyodrębnienia Wnioskodawca prowadzi wymaganą przepisami ewidencję, a
    efekty jego prac są również raportowane kontrahentowi w systemie prowadzonym na
    jego potrzeby, stąd również Kontrahent ma wiedzę odnośnie do poszczególnych prac
    wykonywanych na jego rzecz Wnioskodawcę, o czym wspomniano już w treści wniosku -
    Wnioskodawca korzysta z takich programów do raportowania jak np. (...).
    8. Czy sposób „przenoszenia” każdego z majątkowych praw autorskich do programu
      komputerowego każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o
      prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem
      art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy?

    Odpowiedź: Sposób przenoszenia majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo spełniał/spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a zatem także z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 w/w ustawy.
    9. W jaki sposób poszczególne umowy z kontrahentami regulują kwestię sposobu (trybu,
      zasad) przenoszenia przez Pana na kontrahenta praw do konkretnych stworzonych
      przez Pana „programów komputerowych”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „programu komputerowego” i przeniesienie praw do tego efektu Pana
      pracy na kontrahenta (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i kontrahent)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
    Odpowiedź: Jak wskazano już w treści wniosku:
    „Wnioskodawca zgodnie z treścią umowy przenosi na Kontrahenta za wynagrodzeniem,
    majątkowe prawa autorskie do oprogramowania oraz samodzielnych części
    oprogramowania (dalej: „utwory”) powstałych na skutek wykonywania przedmiotowej
    umowy bez konieczności składania dodatkowych oświadczeń woli z chwilą przejęcia
    utworów wytworzonych przez Wnioskodawcę.”
    Zatem, zgodnie z treścią umowy, Wnioskodawca przenosi na rzecz Kontrahenta autorskie
    prawa majątkowe do utworów stworzonych lub opracowanych przez niego w wyniku
    realizacji zawartej umowy. Wyodrębnienie programów komputerowych i przeniesienie
    praw do nich, oprócz postanowień umownych, potwierdzają także czynności faktyczne.
    Albowiem Wnioskodawca wytwarza oprogramowanie, do którego przenosi autorskie
    prawa majątkowe na Kontrahenta, a oprogramowanie jest odbierane przez kontrahenta.
    Wnioskodawca wystawia miesięczną fakturę obejmującą wynagrodzenie za wykonane
    prace oraz przeniesienie praw, a Kontrahent dokonuje zapłaty. Ponadto, jak wspomniano
    wyżej, Wnioskodawca wyodrębnia poszczególne oprogramowanie oraz wynagrodzenie za
    przeniesienie praw w ewidencji prowadzonej na potrzeby ulgi IP BOX.
    10. Czy odrębna ewidencja prowadzona jest w sposób umożliwiający prawidłowe i
      terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania
      podatkowego za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla
      tej czynności terminie?
    Odpowiedź: Odpowiedź na to pytanie znajduje się już w treści wniosku, w którym
    wskazano, że:
    „Jednocześnie Wnioskodawca oświadcza, że na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box posiada
    ewidencję pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną,
    zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT oraz pozwalającą na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo- rozwojowych.”.
    Jeżeli zatem Wnioskodawca prowadzi ewidencję zgodną z wymogami przepisów ustawy o
    PIT, uznaje, że jest to sposób, który umożliwia prawidłowe i terminowe ustalenie
    kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania podatkowego za lata
    podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla tej czynności terminie.
    11. Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
    Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik nexus zgodnie z wzorem, o którym mowa w
    art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, a także zgodnie z wytycznymi zawartymi w punkcie 4.2
    Objaśnień podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej.
    Pytania

    1. Czy w świetle opisanego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego usługi
      świadczone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej
      stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 30ca w zw. z art. 5a pkt
      38-40 ustawy o PIT?
    2. Czy Wnioskodawca może opodatkować stawką 5% dochody za 2019 r. oraz za kolejne
      lata podatkowe z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uzyskane w ramach
      opisanej sytuacji gospodarczej, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, dochód powstały w wyniku przeniesienia majątkowych praw
    autorskich do programu komputerowego, będącego efektem jego prac badawczo-
    rozwojowych może korzystać z opodatkowania stawką 5% zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska własnego Wnioskodawcy
    Odnośnie pytania 1
    W myśl art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej jest autorskie prawo do programu komputerowego, podlegające ochronie
    prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, a których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa obejmuje
    działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Z kolei w myśl art. 5a pkt 40 ustawy o PIT w związku z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca
    2018 r.
    - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (dalej: „U.p.s.w."), prace rozwojowe stanowią
      działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Jak zostało wskazane w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym niniejszego wniosku,
    przedmiotem umowy z kontrahentami było, jest i będzie świadczenie usług
    informatycznych, które w praktyce obejmowało, obejmuje i będzie obejmować tworzenie
    oprogramowania i przenoszenie na kontrahentów autorskich praw majątkowych do
    stworzonego oprogramowania.
    Zdaniem Wnioskodawcy, tworzone przez niego oprogramowanie komputerowe
    powstawało w ramach prowadzonej bezpośrednio działalności o charakterze twórczym, to
    jest działalności nastawionej na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, które nie
    mają charakteru odtwórczego. Prace wykonywane przez Wnioskodawcę wymagały
    kreatywnego podejścia, nie były wykonywane na schematach lub w sposób automatyczny,
    lecz każdorazowo wymagały dokonywania rozwiązań koncepcyjnych. Twórczy charakter
    działalności Wnioskodawcy potwierdza również fakt, iż rezultatem jego działań są
    subiektywnie nowe wytwory intelektu w postaci analiz, kodów źródłowych czy algorytmów.
    Dodatkowo, działalność Wnioskodawcy jest i była podejmowana w sposób systematyczny
    (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany). W szczególności należy podkreślić, że prace
    jakie Wnioskodawca realizował w ramach umowy nie miały incydentalnego charakteru.

    Ponadto, w ramach prowadzonej działalności, Wnioskodawca w celu tworzenia nowych
    zastosowań w postaci innowacyjnego oprogramowania nabywał, łączył, kształtował i
    wykorzystywał dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu
    narzędzi informatycznych i oprogramowania.
    W tym miejscu wskazuje się również, że pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    rozumiane jest w orzecznictwie sądów administracyjnych w sposób szeroki. Na przykład w
    wyroku WSA w Gliwicach z dnia 23 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Gl 1588/19 wskazano, że
    w zakres definicji prac badawczo-rozwojowych wchodzą również czynności pracowników
    nadzoru i kierownictwa, które nie mają charakteru stricte twórczego, a jednak należy je
    traktować jako czynności o charakterze twórczym.
    W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy oprogramowanie wytworzone oraz mające być
    wytworzone w przyszłości w toku wykonywania umowy powinno być uznane za
    wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach prowadzonej działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5.
    W treści Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wskazano bowiem, że:
    „zgodnie z akapitem 34 Raportu BEPS Plan Działania nr 5, copyrighted software, czyli nie
    tylko „program komputerowy” sensu stricto (tj. kod źródło i kod wynikowy), ale szerzej
    „oprogramowanie chronione prawem autorskim”, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje,
    że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów,
    ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z
    prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie
    powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, iż nie wszystkie jurysdykcje
    zapewniają ochronę patentową oprogramowania, i dlatego wielu podatników, którzy
    wytwarzają, ulepszają, bądź rozwijają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie,
    zamiast polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego
    prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia
    również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych
    jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z
    regulacji IP Box. Reasumując: brak ustawowej definicji pojęcia „program komputerowy”
    oraz brak precyzyjnego określenia zakresu „autorskiego prawa do programu
    komputerowego” w świetle polskiego prawa sprawia, że konieczne jest odniesienie się do
    pozaustawowych źródeł interpretacji tego pojęcia oraz ustalenia zakresu przedmiotowej
    ochrony prawnej. Wynika z nich, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Uwzględnienie autorskiego prawa do programu komputerowego w szerokim rozumieniu
    (funkcjonalnie) – jako oprogramowanie – w katalogu kwalifikowanych IP jest zgodne z
    wytycznymi raportu BEPS Plan Działania nr 5 i wynika z przedstawionej powyżej
    interpretacji zakresu znaczeniowego „autorskiego prawa do programu komputerowego”.”.
    W związku z tym, że w Rzeczpospolitej Polskiej oprogramowanie, definiowane jako ogół
    informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i
    zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów,
    podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach

    pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i
    kontekstualną (w/w Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle wykładni art.
    30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT., jeżeli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest
    wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Jak wskazano wyżej, działalność Wnioskodawcy spełnia przesłankę systematyczności.
    Zgodnie z rozumieniem językowym, systematyczny oznacza m.in. prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny (Internetowy Słownik
    Języka Polskiego PWN). Zauważyć należy, że systematyczność nie oznacza nieprzerwanej
    ciągłości wykonywania działalności, w tym określonego czasu jej prowadzenia, nie jest też
    wynikiem istnienia planu, co do prowadzenia podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest bowiem, aby zaplanowany i przeprowadzony został chociaż jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, z przyjęciem dla niego określonych celów, harmonogramu
    oraz zasobów. W sytuacji faktycznej Wnioskodawcy powyższe ma mniej relewantne
    znaczenie, gdyż prowadzi on działalność w sposób zorganizowany oraz powtarzalny, a
    także w oparciu o ustaloną metodykę i sposób postępowania z nastawieniem na jej dalsze
    prowadzenie w przyszłości, a w swym zakresie wykonuje działalność wpisująca się w
    zakres działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z jej ustawową definicją.
    Wnioskodawca podkreśla, że jego zdaniem prowadzi działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej
    funkcjonalności, na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność
    wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie posiadanej,
    nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w
    zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
    projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
    lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany
    wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX:
    „Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium «systematyczności» danej działalności nie
    jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego okresu przez jaki
    działalność taka ma być prowadzona, ani też od istnienia planu, co do prowadzenia przez
    podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik
    zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla
    niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być
    uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany
    i uporządkowany”.
    Z przytoczonego powyżej fragmentu Objaśnień podatkowych wynika, że działalność
    systematyczna to przede wszystkim taka działalność, która prowadzona jest w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Należy jednoznacznie wskazać, że Wnioskodawca podejmując pracę nad jakimś projektem
    posiada nakreślony cel, którym jest wytworzenie oprogramowania, które rozwiąże
    problemy wskazane przez kontrahentów.
    Wnioskodawca prowadzi prace zgodnie z harmonogramem, począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, gdyż
    oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności, z
    należytą starannością i uwagą.
    Kolejną przesłanką do uznania prowadzonej działalności za badawczo-rozwojową jest
    kryterium wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Wiąże się to
    jednocześnie z prowadzeniem prac rozwojowych. Wnioskodawca opisał sposób
    wykorzystywania obecnie posiadanych zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    W swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania, przygotowane w
    oparciu o obecny stan techniki w branży IT, a także o aktualne zastosowania
    implementowane u Kontrahenta. Wnioskodawca podkreśla, że z wykorzystaniem
    wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie posiada w swojej działalności planuje,
    projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów,
    procesów lub usług programistycznych. Co istotne, ulepszenia są znaczące i pozwalają na
    zautomatyzowanie procesów, które dotychczas robione były manualnie.
    Zdaniem Wnioskodawcy prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    która to twórczość wynika z wytwarzania nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań
    niewystępujących dotychczas w jego praktyce gospodarczej lub na tyle nowatorskich, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących, a więc
    wprowadzających rozwiązania dotychczas nieistniejące. Wnioskodawca wykorzystuje przy
    tym własną inwencję twórczą, korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności,
    które stale poszerza o nowe informacje, technologie i techniki pojawiające się w branży.
    Takie okoliczności przesądzają m.in. o istnieniu elementu twórczego prowadzonej
    działalności, gdyż odnoszą się do czynności, które choćby w minimalnym stopniu
    odróżniają się od innych rezultatów takiego samego działania, a tym samym posiadają
    cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (zob. Objaśnienia podatkowe Ministra
    Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.).
    Podkreślenia wymaga, że programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu
    zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry ustalony. Co warto zauważyć,
    istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą doprowadzić do takiego efektu. Praca
    programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności. Wnioskodawca
    wskazuje, że tworzone przez niego oprogramowanie doprowadziło i prowadzi również do
    ulepszenia i rozwinięcia już istniejących programów, a także skutkowało stworzeniem
    zupełnie nowych funkcjonalności. Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, stworzone
    oprogramowanie stanowi przejaw jego twórczej działalności oraz jest one innowacyjne
    zarówno w prowadzonej przez niego działalności, jak też i działalności kontrahentów.
    Dokonując podsumowania w zakresie spełniania przez działalność Wnioskodawcy cech
    działalności badawczo-rozwojowej należy podkreślić, iż wykazuje ona:
    - nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie lub jego części
      dostosowane od potrzeb kontrahentów, a kontrahenci mają na celu zwiększenie
      innowacyjności rozwiązań programistycznych,
    - nieprzewidywalność: kontrahenci oczekują od Wnioskodawcy wykonania prac, których
      skutek końcowy jest, co prawda, określony, jednakże sam proces tworzenia danych
      rozwiązań (oprogramowania), pomimo korzystania z istniejących metod
      informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań,
    - systematyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do
      wykonywania współpracy zgodnie z harmonogramem, należytego jej
      udokumentowania,
    - możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej działalności gospodarczej jest wytworzenie określonego
      oprogramowania lub jego części, a następnie przeniesienie autorskich praw
      majątkowych do oprogramowania lub części oprogramowania na kontrahentów.
    Biorąc powyższe pod uwagę zdaniem Wnioskodawcy można stwierdzić, że tworzenie
    przez niego oprogramowania spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte
    w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.

    W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, autorskie prawa do oprogramowania były, są i
    będą wytwarzane w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności
    badawczo- rozwojowej.
    Odnośnie pytania 2
    Od dnia 1 stycznia 2019 r., przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa
    własności intelektualnej mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, ustawy- Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r.
    poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art.
    30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o PIT oraz do ustawy o CIT korzystne rozwiązanie
    podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych
    lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).
    W uzasadnieniu do projektu przywołanej wyżej nowelizacji, wskazano, że proponowane w
    projekcie ustawy rozwiązanie polega na preferencyjnym opodatkowaniu 5% stawką
    podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z praw własności intelektualnej,
    których podatnik jest właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem lub posiada prawa
    do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i które są chronione na podstawie
    obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe
    prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego, zwane
    dalej „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi IP Box jest dochód uzyskany z tytułu należności
    /opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, jak również, co istotne, dochód z tego aktywa
    uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z projektowanej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej
    z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o PIT, podatek od osiągniętego
    przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
    1. patent,
    2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
    3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
    4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
    5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
    6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
    7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
    8. autorskie prawo do programu komputerowego
    - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,

      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych
    praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy o
    PIT).
    Zgodnie natomiast z art. 30ca ust. 7 cytowanej ustawy, dochodem (stratą) z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2
    dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został
    osiągnięty:
    1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży
      produktu lub usługi;
    4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu
      sądowym albo arbitrażu.
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, podatnicy podlegający opodatkowaniu na
    podstawie art. 30ca są obowiązani:
    1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
    2. prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów
      uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane
      prawo własności intelektualnej;
    3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
    4. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w
      przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie
      warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
    5. dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający
      ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do
      tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy
      podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub
      większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w
      prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o
      których mowa w pkt 2-4.
    Autorskie prawo do programu komputerowego podlega ochronie na mocy art. 74 ustawy
    z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 2
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie. W
    związku z powyższym nie tylko program komputerowy jest chroniony prawem autorskim,
    ale również szeroko rozumiane oprogramowanie (software) może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje,
    że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów,

    ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z
    prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo- rozwojowej, której prowadzenie
    powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie
    jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników,
    którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na
    ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do
    definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne
    traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma
    wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów- podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (w/w
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Mając powyższe na uwadze, dochód z odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego, które
    stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
    działalności badawczo- rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w
    rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności B+R bezpośrednio związanej z wytworzeniem,
    komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej. W ocenie Wnioskodawcy kwalifikowane IP zostało wytworzone, rozwinięte
    oraz ulepszone w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Działalność Wnioskodawcy jest związana z wykorzystywaniem już istniejącej lub
    zwiększonej wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań do prac rozwojowych. Poprzez
    prace rozwojowe, zgodnie z definicją ustawową, należy rozumieć działalność obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narządzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług.
    Ponadto, Wnioskodawca na podstawie wystawionych faktur oraz prowadzonej ewidencji
    czasu pracy jest w stanie określić wysokość dochodu z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej, a zatem spełnia obowiązki ewidencyjne wskazane w przepisie art. 30cb
    ustawy o PIT.
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie kryteria
    określone w art. 5a pkt 38-40 zw. z art. 30ca ust. 1, ust. 2 pkt 8 i ust. 7 ustawy o PIT, a tym
    samym za lata 2019-2023 oraz w kolejnych latach podatkowych, w których będzie to
    możliwe z uwagi na wybór formy opodatkowania będzie mógł skorzystać z 5% stawki
    podatku od dochodu uzyskiwanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych
    do oprogramowania tworzonego i rozwijanego przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:
      jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      a) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      b) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności;
      c) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    W związku z tym, że przepisy dotyczące IP Box odnoszą się do działalności badawczo-
    rozwojowej, należy także przytoczyć definicje, które wynikają w tym zakresie z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.).
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych oznacza to: prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 tej ustawy:

      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast zgodnie art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą związaną z tworzeniem oprogramowania. Na podstawie umowy z
    (...) lutego 2019 r. zawartej ze spółką X Sp. z o.o. (dalej: „Kontrahent I”), jako A, świadczył
    Pan usługi polegające na wytworzeniu, rozwijaniu i ulepszaniu oprogramowania, jak
    również testowaniu i wdrożeniu rezultatu swojej pracy, w szczególności są to prace
    programistyczne i konsulting IT.
    W ramach współpracy z Kontrahentem I, w latach 2019-2022, brał Pan udział w projekcie
    (...). (...).
    Ponadto, zawarł Pan (...) października 2023 r. umowę o świadczenie usług z Y Sp. z o.o.
    (dalej: „Kontrahent II”), w ramach której zobowiązał się Pan do świadczenia usług
    polegających w szczególności na:
    1) Tworzeniu oprogramowania w postaci kodu źródłowego.
    2) Opracowaniu dokumentacji technicznej dotyczącej tworzonego oprogramowania.
    3) Wspieraniu procesu testowania.
    4) Wspieraniu procesu instalacji.
    5) Udziale w fazie analizy i projektowania tworzonych systemów.
    Aktualnie bierze Pan udział m.in. w projekcie z zakresu (...). (...).
    (...).
    Wskazuje Pan, że przez budowę procesu należy rozumieć głównie prace programistyczne
    w obrębie baz danych, czasami także prace analityczne i testowe. Wszystkie prace służą
    wytwarzaniu oprogramowania.
    Autorskie prawa do tworzonego, rozwijanego oraz ulepszonego przez Pana
    oprogramowania podlegają ochronie prawnej z art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nie nabywa wyników prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty, jak również jakichkolwiek innych
    majątkowych praw autorskich należących do innych podmiotów. Z tytułu czynności
    wykonywanych na podstawie umów ponosił i ponosi Pan odpowiedzialność
    cywilnoprawną za rezultat swoich prac, wykonywanych w ramach zawartej umowy.
    Umowy nie wyłączały Pana odpowiedzialności za rezultat prac wobec osób trzecich. Nie
    realizuje Pan czynności na podstawie umowy pod kierownictwem kontrahentów, jak
    również nie świadczy usług w miejscu i czasie przez nich wyznaczonym. Samodzielnie
    wybiera Pan czas, miejsce oraz sposób realizacji usług.

    Zarówno w przypadku tworzenia programu komputerowego, jak też w przypadku rozwoju
    programu komputerowego efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi
    /utworami w postaci programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z treścią umowy, przenosi Pan na rzecz Kontrahenta autorskie prawa majątkowe
    do utworów stworzonych lub opracowanych przez Pana w wyniku realizacji zawartej
    umowy. Sposób przenoszenia majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego każdorazowo spełniał/spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a zatem także z zachowaniem art. 41 oraz art.
    53 w/w ustawy.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Wskazał Pan, że efekty Pana pracy odznaczają się indywidualnym i oryginalnym,
    twórczym, charakterem, tj. stanowią nowość w kreowaniu nieistniejącej wcześniej
    wartości niematerialnej. Nie jest to efekt pracy, która opiera się na powtarzalnych,
    rutynowych czynnościach, których wynik da się z góry przewidzieć, tj. nie jest to wyłącznie
    realizacja techniczna a twórcza.
    Podkreśla Pan, że wykonując przedmiot swojej działalności opracowuje rozwiązania
    noszące cechy nowości. Na rynku nie są bowiem dostępne gotowe rozwiązania, które
    mogłyby w prostym procesie zostać dostosowane go potrzeb klienta. Ponadto, w związku
    z ciągłymi zmianami legislacyjnymi, systemy muszą być na bieżąco dostosowywane do
    nowych wymogów. Poprzez świadczone usługi programowania, tj. wytwarzany kod,
    tworzy, modyfikuje oraz rozwija Pan system tj. wprowadza w nim zmiany mające na celu
    dostosowanie systemu do najnowszych wymagań, co wiąże się też z wytworzeniem
    nowych funkcjonalności.
    Wytwarza Pan również nowe moduły w systemie, które pozwalają na jego obsługę zgodnie
    ze specyfiką użytkownika tego systemu. Wytwarzane przez Pana modyfikacje systemu
    oraz jego dostosowanie do wymogów kontrahentów umożliwia użytkownikom systemu
    pracę na najbardziej nowoczesnych platformach. Jednocześnie usprawnia to istniejące u
    użytkownika procesy i optymalizuje czas wykonywania poszczególnych operacji.
    W ramach powyższego tworzy Pan kod źródłowy programów, z wykorzystaniem języków
    oprogramowania takich jak (...). Świadczone usługi, w których dochodzi do ulepszania
    oprogramowania istniejącego, poprzez wprowadzenie innowacyjnych funkcjonalności,

    wykonywane były i są z wykorzystaniem najnowszych rozwiązań programistycznych.
    Opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza usługi niewystępujące dotychczas w Pana
    praktyce gospodarczej lub istotnie odróżniające się od rozwiązań już u Pana
    funkcjonujących.
    Wytwarzanie przez Pana oprogramowania stanowi przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej). Pana działania
    polegające na ulepszeniu bądź rozwijaniu oprogramowania zmierzają do poprawy
    użyteczności albo funkcjonalności tego oprogramowania. Zmiany wprowadzane przez
    Pana do rozwijanego bądź ulepszanego oprogramowania nie mają charakteru
    rutynowych, okresowych zmian. W przypadku gdy tworzy, rozwija i ulepsza Pan
    oprogramowanie – jest Pan użytkownikiem posiadającym prawo do korzystania z tego
    oprogramowania na zasadach licencji niewyłącznej.
    Efektem Pana działań było i jest wytworzone oprogramowanie, innowacyjne przez to, że
    odróżnia się od oprogramowania wcześniej przez Pana wytworzonego. Wytwarzane przez
    Pana oprogramowanie, z uwagi na swoją specyfikę jest całkowicie niepowtarzalne, tj. w
    ogóle nie występuje w analogicznym kształcie na rynku, jak również brak możliwości
    wykorzystania innego istniejącego rozwiązania w miejsce oprogramowania wytworzonego
    przez Pana.
    Twórczy charakter Pana działalności przejawia się poprzez:
    (...).
    W rezultacie tworzone przez Pana programy komputerowe są unikalnymi utworami. Pana
    twórcza praca polega na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy oraz narzędzi
    programistycznych, co prowadzi do powstania nowego oprogramowania, opisanego we
    wniosku.
    Opracowane przez Pana oprogramowanie jest rozwiązaniem indywidualnym,
    dostosowanym do konkretnego zapotrzebowania i parametrów. Jego oryginalność polega
    na tym, że nie jest to powszechnie dostępny produkt rynkowy, który kontrahent mógłby
    nabyć komercyjnie. Ponadto, oryginalność przejawia się także poprzez okoliczność, że
    oprogramowanie stanowi efekt Pana twórczej, co do której ma Pan zapewnioną swobodę
    tworzenia. Pana działania nie polegają na powielaniu już wcześniej stworzonych, gotowych
    rozwiązań.
    Stosuje Pan technologie i narzędzia takie jak (...), a także stosuje języki programowania.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowym ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś
    regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o
    działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o
    efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności
    badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną
    (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu
    działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w
    omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się
    również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i
    uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona
    systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-
    rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru
    prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i
    makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności”

    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    We wniosku wskazał Pan, że działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany,
    zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na podstawie przygotowanego
    harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Pracuje i wytwarza
    Pan oprogramowanie w metodyce zwinnej. Sprinty, będące jednym z kluczowych
    elementów tego typu metodyki, są krótkimi okresami czasu, w których prace skupiają się
    na realizacji konkretnych zadań i dostarczeniu oprogramowania systemu biznesowego.
    W uzupełnieniu wyjaśnił Pan, że stworzył nowy program komputerowy, co stanowiło
    główny zakładany cel. Następnie, umożliwiło to także usprawnienie działania Kontrahenta
    oraz jego działalności wskutek implementacji oprogramowania wytworzonego przez Pana.
    Każdorazowo stawia Pan sobie za cel stworzenie nowego programu komputerowego, przy
    zastosowaniu już istniejących, a także nowych technologii, które to programy
    komputerowe będą miały możliwość zastosowania ich w działalności danego Kontrahenta.
    Realizował Pan zaplanowane przedsięwzięcie w sposób zorganizowany, zaplanowany,
    według ustalonego harmonogramu. W pierwszej kolejności dochodzi do ustalenia
    wymagań biznesowych oraz analiza istniejących rozwiązań w zakresie oprogramowania.
    Następnie identyfikuje się zagadnienia, które wymagają rozwiązania. W dalszej kolejności
    ma miejsce projektowanie architektury, pisanie kodu źródłowego, a finalnie wdrożenie
    oprogramowania i sporządzenie dokumentacji.
    Pana celem w zakresie źródeł finansowania była minimalizacja kosztów pracy własnej oraz
    Kontrahenta. Wskazuje Pan, że bieżąca działalność jest finansowana ze środków własnych
    – nie korzystał i nie korzysta Pan z zewnętrznych źródeł finansowania swojej działalności w
    zakresie wytwarzania oprogramowania.
    Systematyczność Pana pracy polega na regularnym prowadzeniu prac zmierzających do
    wytworzenia oprogramowania. Nie były i nie są to działania incydentalne. Zobowiązany
    jest Pan w ramach danej umowy do wykonywania współpracy zgodnie z harmonogramem
    oraz należytego jej udokumentowania. Wdrażał Pan własne wewnętrzne harmonogramy
    realizacji prac w poszczególnych projektach dotyczących wytworzenia oprogramowania w
    okresie jego tworzenia, co umożliwiało mu zachowanie dyscypliny pracy, zaplanowanie
    działań, a także zaplanowanie oraz dotrzymywanie terminów realizacji poszczególnych
    zadań.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W konsekwencji – głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu.

    Z opisu sprawy wynika, że tworzy, ulepsza i rozwija Pan oprogramowanie tj. tworzy kod
    samodzielnie, w tym ustala zakres zadań poszczególnych modyfikacji i nowych modułów
    systemu, a także weryfikuje je z konsultantami merytorycznymi kontrahentów. Posiada
    Pan profesjonalną wiedzę w zakresie programowania programów komputerowych,
    popartą wieloletnim doświadczeniem zawodowym.
    Dysponował Pan zasobami wiedzy dotychczas wypracowanymi oraz zdobytymi w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Mowa o wiedzy z zakresu programowania,
    matematyki, logiki, która podlega permanentnemu uzupełnianiu w toku zdobywania
    dalszego doświadczenia zawodowego oraz podnoszenia kwalifikacji.
    Do realizacji danego procesu tworzenia oprogramowania wykorzystuje Pan technologie,
    których przydatność została przez Pana przeanalizowana. Odpowiednio wykorzystuje Pan
    posiadaną wiedzę, kształtując i łącząc ją w celu stworzenia nowego rozwiązania, jak
    również wykorzystuje wiedzę pozyskaną w na potrzeby realizacji danego zadania. Tworząc
    i rozwijając oprogramowanie, posługuje się Pan językami programowania oraz
    technologią dopasowanymi do rodzaju tworzonego oprogramowania z uwzględnieniem
    dostosowania do rozwiązań technologicznych stosowanych u kontrahenta, aby
    kontrahent mógł zaimplementować u siebie wytworzony przez Pana program
    komputerowy.
    Wytworzone przez Pana nowe oprogramowanie różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących zarówno u Pana, jego kontrahentów, jak też na rynku w ogóle, co
    przejawia się poprzez wprowadzenie nowych (nowoopracowanych) funkcjonalności,
    parametrów czy zasad działania i nowych cech. Jest to skutkiem właściwie
    zaprojektowanego i dobranego konglomeratu wiedzy, technologii, narzędzi oraz języków
    programowania.
    Oryginalność rozwiązań polega także na tym, że wytworzone oprogramowanie stanowi
    efekt Pana twórczej pracy, przy której wykonywaniu ma Pan zapewnioną swobodę
    tworzenia. Pana działalność nie polega zatem na powieleniu istniejących rozwiązań czy na
    nieznacznej ich modyfikacji, a oryginalność wynika także z tego, że efekty jego działań
    stanowią nowość, nieznaną wcześniej ani Panu, jego kontrahentowi, ani na rynku w ogóle.
    Oferuje Pan usługi programistyczne, polegające na tworzeniu programów
    komputerowych, dostosowanych zapotrzebowania kontrahenta, co jest powiązane ze
    sprzedażą autorskich praw majątkowych do tego oprogramowania. Oferuje Pan tworzenie
    programów komputerowych jakie stanowią przedmiot zapotrzebowania, a zatem zgodnie
    z zasadami funkcjonowania w tej branży, nie posiada Pan konkretnego asortymentu w
    postaci gotowych rozwiązań, które mógłby sprzedać więcej niż jednemu kontrahentowi w
    niezmienionej formie.
    Efekty Pana działalności były i są oparte na Pana wiedzy programistycznej i
    doświadczeniu, zatem na rozwiązaniach znanych Panu na moment realizacji danych
    projektów, które podlegały właściwemu wykorzystaniu i łączeniu w celu stworzenia
    nowego rozwiązania, jak również bazowało na rozwiązaniach już dostępnych, lecz
    wcześniej Panu nieznanych, a o których wiedzę nabył Pan dla celów realizacji danego
    projektu. Każdorazowo korzystał Pan więc zarówno z zasobów wiedzy już posiadanej, jak
    również z wiedzy nowo zdobytej, podobnie ze stosowaniem rozwiązań istniejących i tych,
    o których wiedzę zdobył. Przy tworzeniu lub ulepszaniu oprogramowania każdorazowo
    korzystał Pan więc z wiedzy nowej oraz bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując
    każdorazowo inne rozwiązania.
    Zaplanował Pan prace w zakresie tworzenia oprogramowania i osiągnięcia zakładanego
    celu (pomimo tego, że efekt Pana prac nie był oczywisty i pewny, niemniej osiągalny). Pana
    celem było i jest stworzenie oprogramowania zgodnie z zapotrzebowaniem, w
    szczególności ocena możliwości wytworzenia danego oprogramowania w ogóle, jak
    również dobór technologii oraz wybór właściwej technologii i jej właściwe wykorzystanie
    do założonego celu.

    Tworzone przez Pana programy komputerowe są unikalnymi utworami. Pana twórcza
    praca polega na łączeniu i wykorzystywaniu dostępnej wiedzy oraz narzędzi
    programistycznych, co prowadzi do powstania nowego oprogramowania, opisanego we
    wniosku.
    Opracowane przez Pana oprogramowanie jest rozwiązaniem indywidualnym,
    dostosowanym do konkretnego zapotrzebowania i parametrów. Jego oryginalność polega
    na tym, że nie jest to powszechnie dostępny produkt rynkowy, który kontrahent mógłby
    nabyć komercyjnie. Ponadto, oryginalność przejawia się także poprzez okoliczność, że
    oprogramowanie stanowi efekt Pana twórczej pracy, co do której ma Pan zapewnioną
    swobodę tworzenia. Pana działania nie polegają na powielaniu już wcześniej stworzonych,
    gotowych rozwiązań.
    Stosuje Pan technologie i narzędzia takie jak (...).
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;

    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Wskazał Pan, że wykonując przedmiot swojej działalności opracowuje rozwiązania noszące
    cechy nowości. Na rynku nie są bowiem dostępne gotowe rozwiązania, które mogłyby w
    prostym procesie zostać dostosowane go potrzeb klienta. Ponadto, w związku z ciągłymi
    zmianami legislacyjnymi, systemy muszą być na bieżąco dostosowywane do nowych
    wymogów. Poprzez świadczone usługi programowania, tj. wytwarzany kod, tworzy,
    modyfikuje oraz rozwija Pan system tj. wprowadza w nim zmiany mające na celu
    dostosowanie systemu do najnowszych wymagań, co wiąże się też z wytworzeniem
    nowych funkcjonalności.
    Tworzy Pan kod źródłowy programów, z wykorzystaniem języków oprogramowania takich
    jak (...). Świadczone usługi, w których dochodzi do ulepszania oprogramowania
    istniejącego, poprzez wprowadzenie innowacyjnych funkcjonalności, wykonywane były i są
    z wykorzystaniem najnowszych rozwiązań programistycznych. Opracowuje Pan nowe,
    rozwija oraz ulepsza usługi niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub
    istotnie odróżniające się od rozwiązań już u Pana funkcjonujących. Poszczególne części
    oprogramowania są rezultatem Pana własnej, indywidualnej, twórczej działalności
    intelektualnej. Nie nabywa Pan wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych
    przez inne podmioty, jak również jakichkolwiek innych majątkowych praw autorskich
    należących do innych podmiotów. Efekty Pana prac odznaczają się indywidualnym i
    oryginalnym, twórczym, charakterem, tj. stanowią nowość w kreowaniu nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej. Nie jest to efekt pracy, która opiera się na
    powtarzalnych, rutynowych czynnościach, których wynik da się z góry przewidzieć, tj. nie
    jest to wyłącznie realizacja techniczna a twórcza. Efektem Pana działań było i jest
    wytworzone oprogramowanie, innowacyjne przez to, że odróżnia się od oprogramowania
    wcześniej wytworzonego przez Pana. Wytwarzane przez Pana oprogramowanie, z uwagi
    na swoją specyfikę jest całkowicie niepowtarzalne, tj. w ogóle nie występuje w
    analogicznym kształcie na rynku, jak również brak możliwości wykorzystania innego
    istniejącego rozwiązania w miejsce oprogramowania wytworzonego przez Pana. Zarówno
    w przypadku tworzenia programu komputerowego, jak też w przypadku rozwoju
    programu komputerowego efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi
    /utworami w postaci programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.

    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu i w warunkach działalności wynikające z
    wniosku i jego uzupełnienia.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy
    stwierdzić, że działalność prowadzona przez Pana polegająca na tworzeniu i rozwijaniu
    programów komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie natomiast z ust. 4 art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności

      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                            a + b + c + da + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są
      obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód
      (poniesiono stratę).
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty. Podatnik ma prawo stosować 5% stawkę podatkową do dochodu z tego
    konkretnego kwalifikowanego IP w okresie, w którym kwalifikowane IP posiada ochronę
    prawną.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający

    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Przepisy o IP BOX nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń
    na cele stosowania preferencji IP Box.
    Zgodnie bowiem z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
        księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo
        w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Odnosząc powyższe przepisy podatkowe do przedstawionego opisu sprawy, należy
    wskazać, że:
    - na podstawie umów o świadczenie usług z Kontrahentami, tworzy Pan oraz rozwija
      /ulepsza „programy komputerowe” w ramach prowadzonej działalności badawczo-
      rozwojowej, spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od
      osób fizycznych;
    - zarówno w przypadku tworzenia, jak też w przypadku rozwoju programu
      komputerowego efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi

      /utworami w postaci programów komputerowych, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
        - przysługują Panu prawa autorskie do tworzonego oprogramowania oraz do
        ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania, które podlegają ochronie prawnej
        zgodnie z art. 74 ustawy z 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
        pokrewnych;
        - na podstawie zawartych umów przenosił, przenosi i będzie Pan przenosił na rzecz
        Kontrahentów majątkowe prawa autorskie do stworzonego oprogramowania.
        Sposób przenoszenia majątkowych praw autorskich do programu
        komputerowego każdorazowo spełniał/spełnia warunki przewidziane w
        przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a zatem także z
        zachowaniem art. 41 oraz art. 53 w/w ustawy;
    - na potrzeby skorzystania z ulgi IP Box posiada Pan ewidencję pozwalającą na określenie
      podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z wymogami art. 30cb ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz pozwalającą na monitorowanie i
      śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Ewidencja umożliwia prawidłowe i
      terminowe ustalenie kwalifikowanego dochodu w celu złożenia stosownego zeznania
      podatkowego za lata podatkowe będące przedmiotem wniosku, w przewidzianym dla
      tej czynności terminie;
    - zamierza Pan zastosować preferencyjną stawkę opodatkowania wynoszącą 5%
      uzyskanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za lata 2019-
      2023 oraz w kolejnych latach podatkowych, w których będzie to możliwe z uwagi na
      wybór formy opodatkowania.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 powołanej ustawy:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, tworzone przez Pana autorskie prawo do programu
    komputerowego (oprogramowanie), jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego
    (oprogramowania) stanowi/będzie stanowić dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, może/będzie Pan mógł zastosować stawkę opodatkowania 5% do
    kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej,
    na podstawie przepisów art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych za lata 2019-2023 oraz w latach przyszłych, w których wybierze Pan formę
    opodatkowania umożliwiającą skorzystanie z ulgi, a także zmianie nie ulegnie
    przedstawiony stan faktyczny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzeń oraz
    - zdarzeń przyszłych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Ponadto zaznaczam, że okoliczność wykazania wartości wynagrodzenia za przeniesienie
    prawa własności intelektualnej w umowie lub fakturze nie podlega ocenie w drodze
    interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to
    bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania
    dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku
    do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak
    ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez
    Wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że zdarzenie
    opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości, wówczas
    wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanów faktycznych oraz zdarzeń przyszłych i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.