Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-10/13-6/JK2
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-05-14
Teza: W przedmiotowej sprawie nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, co oznacza, iż niemożliwe jest odliczenie od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwot poniesionych nakładów na dokonanie darowizny na rzecz podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego i wolontariat, w postaci opłat za przesyłki pocztowe zawierające darowiznę.
Słowa kluczowe: darowizna; odliczenia-odliczenie od dochodu; osoba-kościelne osoby prawne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 02.01.2013 r. (data wpływu 04.01.2013 r.), w piśmie z dnia 09.04.2013 r. (data wpływu 15.04.2013 r., data nadania 10.04.2013 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 14.03.2013 r. Nr IPPB4/415-10/13-2/JK2 (data nadania 14.03.2013 r., data doręczenia 04.04.2013 r.) oraz w piśmie (data wpływu 29.04.2013 r., data nadania 26.04.2013 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie z dnia 18.04.2013 r. Nr IPPB4/415-10/13-4/JK2 (data nadania 26.04.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia opłat za przesyłki pocztowe na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.01.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości odliczenia opłat za przesyłki pocztowe na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z uwagi na braki formalne, pismami Nr IPPB4/415-10/13-2/JK2 z dnia 14.03.2013 r. (data nadania 14.03.2013 r., data doręczenia 04.04.2013 r.) oraz Nr IPPB4/415-10/13-4/JK2 (data nadania 26.04.2013 r.,), tut. Organ wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie przepisów prawa podatkowego będących przedmiotem interpretacji indywidualnej, doprecyzowanie stanu faktycznego, przeformułowanie pytań, które winny być związane z przepisami prawa podatkowego, stanowiącymi przedmiot interpretacji indywidualnej ze wskazaniem okresu podatkowego, którego dotyczą, przyporządkowane do przedstawionego stanu faktycznego i dotyczyć indywidualnej sprawy Wnioskodawczyni, przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego w odniesieniu do przeformułowanych pytań, ponowne przesłanie uzupełnienia, opatrzonego własnoręcznym podpisem Wnioskodawczyni w oryginale oraz przesłanie kserokopii potwierdzenia nadania przesyłki zawierającej uzupełnienie z dnia 09.04.2013 r.

Pismami z dnia 09.04.2013 r. (data wpływu 15.04.2013 r., data nadania 10.04.2013 r.) oraz (data wpływu 29.04.2013 r., data nadania 26.04.2013 r.) Wnioskodawczyni uzupełniła powyższe w terminie.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W związku z udzielaną przez Wnioskodawczynię pomocą materialną i rzeczową na cele charytatywno - opiekuńcze realizowane przez katolickie Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia, na terenie prowadzonej przez ww., zgromadzenie misji zaistniał następujący stan faktyczny: poza pomocą materialną (na którą Wnioskodawczyni posiada wszelkie dokumenty) Wnioskodawczyni realizuje pomoc rzeczową - wysyła paczki, z odzieżą, przyborami szkolnymi, art. spożywczymi oraz środkami higienicznymi, czy art. medycznymi jak np. zaciskacze do pępowin, środki opatrunkowe itp., które przeznaczane są na pomoc dla konkretnego dziecka, a także dla przedszkola misyjnego, które prowadzą siostry i szpitala prowadzonego również przez Nie. Ponieważ same koszty wysyłki takich paczek są bardzo wysokie (ok. 200 pln za 20kg paczkę) a ustawa z dnia 17 maja 1989 r. ust. 7 o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, Dz. U. Nr 29, poz. 154 ze zm., mówi, że również darowiznę rzeczową można odliczyć od podstawy opodatkowania (z czego dotąd Wnioskodawczyni nie korzystała) Wnioskodawczyni postanowiła wystąpić do Izby Skarbowej o dokładną interpretację tych przepisów. Wnioskodawczyni wskazuje, że odległość między Polską a Z. jest znaczna (co utrudnia obrót dokumentami), a także o tym, że większość ludzi obdarowywanych, wspomaganych przeze mnie za pośrednictwem Misji jest niepiśmienna, więc raczej trudno liczyć na jakąś informację od nich samych. Jednak jeśli chodzi o dokumentację wykorzystania przesyłanych przez Wnioskodawczynię rzeczy to otrzymuje Ona potwierdzenie otrzymania przesyłki przez misję oraz dokumentację zdjęciową. Natomiast jeśli chodzi o wykorzystanie tej pomocy (są to zdjęcia dziecka obdarowanego wraz z paczką, bądź w rzeczach od Wnioskodawczyni, zdjęcia z przymisyjnego przedszkola czy zdjęcia świeżo upieczonych mam zambijskich z paczkami zawierającymi pomoc), a także rodzaj sprawozdania, czy informacji (ogólnej dotyczącej wszystkich darczyńców) o tym jakie rzeczy trafiły do misji i jak zostały zagospodarowane/wykorzystane. Wszystkie te informacje Wnioskodawczyni otrzymuje w formie elektronicznej od koordynatora czuwającego nad ww. pomocą.

W treści uzupełnienia Wnioskodawczyni wskazała, iż darowiznami na cele charytatywno-opiekuńcze jest wszelaka, udzielana przez Nią, pomoc rzeczowa w postaci książek, artykułów sanitarno-medycznych, drobnych przedmiotów codziennego użytku oraz ubrań na rzecz Kościelnej Osoby Prawnej jaką jest w rozumieniu art. 8 ust. 1 pkt 8 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U.1989.29.154 ze zm.) Zgromadzenie Sióstr Miłosierdzia. Wnioskodawczyni posiada dokumentację w zakresie potwierdzenia przekazów pocztowych pomiędzy Jej osobą a misją Zgromadzenia Sióstr, które jest miejscem zamieszkania obdarowanych. Dokumenty te zawierają dane nadawcy (darczyńcy) wraz z potwierdzeniem odbioru przez obdarowanego. Zgromadzenie Sióstr jest pośrednikiem i nie jest beneficjentem ostatecznym pomocy rzeczowej. Pomimo statusu obdarowanego zgodnie z prawem wewnętrznym oraz ustawą o działalności pożytku publicznego i wolontariacie pomoc ta rozdysponowywana jest przez Zgromadzenie między beneficjentów ostatecznych, wskazanych z imienia przez Darczyńcę lub też w przypadku braku takiego wskazania pomoc ta trafia do rodzin lub osób najbardziej potrzebujących. Zgromadzenie prowadzi również spis oraz sporządza sprawozdania z ogółu pomocy/darowizn, które misja przyjęła wraz z opisem szczegółowego rozdysponowania tych darowizn. Poza dokumentami papierowymi bardziej powszechna, w istniejących tam warunkach, jest dokumentacja zdjęciowa, pokazująca daną osobę (beneficjenta) wraz z otrzymaną darowizną. Jest to powszechnie przyjęta praktyka w misjach oraz u organizatorów pomocy humanitarnej.

Wycena kwotowa poczynionych przez Wnioskodawczynię darowizn jest ciężka z wielu powodów. Po pierwsze, wiele przedmiotów sanitarno-medycznych w warunkach polskich jest łatwo dostępnych i tanich jednak na warunki zambijskie są to przedmioty niezwykle rzadkie, których wartość, z powodu ogromnego zapotrzebowania, wzrasta niepomiernie. Jednocześnie wiele przedmiotów trudnych jest do wyceny rynkowej z powodu dużej rozbieżności cenowej.

W związku z powyższym nie jest celem Wnioskodawczyni odliczenie od podstawy opodatkowania wysokości poczynionych darowizn w całości, a jedynie kosztów ich dostarczenia do misji Zgromadzenia Sióstr.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy na podstawie przepisów art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz.U.2012.361) zw. z działalnością opisaną w art. 4 ust. l pkt 24 oraz 33 na rzecz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j. Dz.U.2010.234.1536), możliwe jest odliczenie od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty poniesionych nakładów na dokonanie darowizny na rzecz podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego i wolontariat, w postaci opłat za przesyłki pocztowe zawierające darowiznę?

Zdaniem Wnioskodawczyni, interpretując i poddając wykładni celowościowej przepisy prawa podatkowego zezwalające na odliczenie od podstawy opodatkowania poczynione darowizny na rzecz podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego czy wolontarialną, należało by przyjąć, że zamiarem ustawodawcy było z jednej strony zachęcenie obywateli do dokonywania darowizn na cele publicznie użyteczne jak i nieobciążanie tych przysporzeń na rzecz odpowiednich podmiotów podatkiem dochodowym poprzez wyłączenie ich z podstawy opodatkowania. Wnioskując a maiori ad minus z powyższego uregulowania dokonanego przez ustawodawcę, skoro zgodził się on wyłączyć w całości od podstawy opodatkowania kwotę darowizny tym bardziej uwzględnione powinny zostać koszty dokonania niniejszej darowizny (w postaci np. opłaty za paczkę pocztową).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast w myśl art. 26 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 3, art. 29-30c oraz art. 30e, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 4, 4a-4e, ust. 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot darowizn przekazanych na cele:

1.  określone w art. 4 ustawy o działalności pożytku publicznego, organizacjom, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 tej ustawy, lub równoważnym organizacjom określonym w przepisach regulujących działalność pożytku publicznego obowiązujących w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, prowadzącym działalność pożytku publicznego w sferze zadań publicznych, realizującym te cele, z zastrzeżeniem ust. 6e,
2.  kultu religijnego,
3.  krwiodawstwa realizowanego przez honorowych dawców krwi zgodnie z art. 6 ustawy z dnia 22 sierpnia 1997 r. o publicznej służbie krwi (Dz. u. Nr 106, poz. 681, z 1998 r. Nr 117, poz. 756, z 2001 r. Nr 126, poz. 1382 oraz z 2003 r. Nr 223, poz. 2215), w wysokości ekwiwalentu pieniężnego za pobraną krew określonego przepisami wydanymi na podstawie art. 11 ust. 2 tej ustawy,

\- w wysokości dokonanej darowizny, nie więcej jednak niż kwoty stanowiącej 6% dochodu.

Natomiast jak stanowi art. 26 ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy, wysokość wydatków na cele określone w art. 26 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7c, ustala się na podstawie:

1.  dowodu wpłaty na rachunek bankowy obdarowanego - w przypadku darowizny pieniężnej;
2.  dowodu, z którego wynikają dane identyfikujące darczyńcę oraz wartość przekazanej darowizny wraz z oświadczeniem obdarowanego o jej przyjęciu - w przypadku darowizny innej niż pieniężna lub innej niż określona w ust. 1 pkt 9 lit. c).

Natomiast zgodnie z art. 26 ust. 6d zasady określone w ust. 7 tego artykułu stosuje się odpowiednio do darowizn odliczanych na podstawie odrębnych ustaw.

Przepisem szczególnym w stosunku do przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest uregulowanie zawarte w art. 55 ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 1989 r. Nr 29, poz. 154 ze zm.), które stanowi, że darowizny na kościelną działalność charytatywno -opiekuńczą są wyłączone z podstawy opodatkowania darczyńców podatkiem dochodowym, jeżeli kościelna osoba prawna przedstawi darczyńcy:

*   pokwitowanie odbioru, oraz

*   w okresie dwóch lat od dnia przekazania darowizny – sprawozdanie o przeznaczeniu darowizny na działalność charytatywno-opiekuńczą.

W odniesieniu do darowizn na inne cele niż kościelna działalność charytatywno-opiekuńcza mają zastosowanie ogólne przepisy podatkowe uwzględniające ograniczenie wysokości darowizny podlegającej odliczeniu od dochodu.

W myśl art. 8 ust. 1 pkt 8 przytoczonej ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, do kategorii personalnych jednostek organizacyjnych Kościoła Katolickiego posiadających przymiot osobowości prawnej zalicza się opactwa, klasztory, domy zakonne.

Wątpliwość Wnioskodawczyni wzbudziła kwestia, czy możliwe jest odliczenie od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwoty poniesionych nakładów na dokonanie darowizny na rzecz podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego i wolontariat, w postaci opłat za przesyłki pocztowe zawierające darowiznę.

Analizując możliwość skorzystania z odliczenia na podstawie art. 26 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy należy ustalić, czy przedmiotowe opłaty za przesyłki pocztowe stanowią darowiznę.

W tym miejscu należy wskazać, iż ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, jak i ustawa o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, nie zawierają definicji darowizny, wobec czego wypada odwołać się do przepisów Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) pod pojęciem darowizny należy rozumieć umowę, mocą której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna polega zatem na bezpłatnym, nie ekwiwalentnym świadczeniu darczyńcy kosztem jego majątku i nie wiąże się z uzyskaniem jakiegokolwiek dobra albo innego świadczenia w związku z przekazaną kwotą pieniędzy.

Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania przysporzenia majątkowego. Nie ma znaczenia dla oceny charakteru prawnego umowy darowizny konkretny, zindywidualizowany motyw dokonanego nieodpłatnie przysporzenia. Przyczyna prawna jest bowiem stypizowana i identyczna dla wszystkich wchodzących w grę przypadków. Motywy indywidualne dokonywanego przysporzenia bywają natomiast mocno zróżnicowane: czysto altruistyczne, wynikające z powinności natury moralnej, czy wreszcie uzasadnione określonymi racjami gospodarczymi. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej dokonywania ani też w przyszłości.

W związku z powyższym, należy wskazać, iż opłaty za przesyłki pocztowe dokonane przez Wnioskodawczynię nie mogą być traktowane jako darowizny ze względu na niespełnioną przesłankę nieekwiwalentności, bowiem przedmiotowe opłaty stanowiły w istocie zapłatę za wykonanie usługi wysyłki paczek pocztowych.

Ponadto analizując prawo skorzystania z ww. odliczenia należy wziąć również pod uwagę wskazane przez Wnioskodawczynię przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (t. j. z Dz. U. z 2010 r. Nr 96, poz. 873 ze zm.).

W myśl art. 4 ww. ustawy, sfera zadań publicznych obejmuje m. in. działalność charytatywną (pkt 3), pomoc ofiarom katastrof, klęsk żywiołowych, konfliktów zbrojnych i wojen w kraju i za granicą (pkt 24), działalność na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3, w zakresie określonym w pkt 1-32 (pkt 33).

Natomiast, zgodnie z art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie – działalność pożytku publicznego może być prowadzona także przez osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności sumienia i wyznania, jeżeli ich cele statutowe obejmują prowadzenie działalności pożytku publicznego.

Wobec powyższego, należy wskazać, iż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni opłaty za przesyłki pocztowe zawierające darowiznę nie przekazała na rzecz osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej działającej na podstawie przepisów o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, lecz na rzecz poczty.

Biorąc pod uwagę powyższe, stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie mogą mieć zastosowania przepisy art. 26 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, co oznacza, iż niemożliwe jest odliczenie od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych kwot poniesionych nakładów na dokonanie darowizny na rzecz podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego i wolontariat, w postaci opłat za przesyłki pocztowe zawierające darowiznę.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.