Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-1.4511.311.2016.1.AMN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-01-24
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.
Słowa kluczowe: przychód; płatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; zlecenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Akademii, przedstawione we wniosku z dnia 4 listopada 2016 r. (data wpływu 15 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest uczelnią publiczną działającą na podstawie ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. o szkolnictwie wyższym (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 572, z późn. zm.). Jako osoba prawna jest zobowiązana do stosowania regulacji zawartych w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (j. t. Dz. U. z 2014 r., poz. 851, z późn. zm.), będąc płatnikiem, na podstawie ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (j. t. Dz. U. 2009 r. Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) jest zobowiązana do poboru i wpłaty składek na ubezpieczenia społeczne oraz na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (j. t. Dz. U. z 2012 r. z późn. zm.) o podatku dochodowym od osób fizycznych do poboru i wpłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzeń wypłacanych osobom fizycznym zatrudnianym na podstawie umów cywilnoprawnych. Jednym z podstawowych rodzajów działalności realizowanych przez Akademię jest kształcenie studentów w dziedzinie sztuk plastycznych w systemie stacjonarnym i niestacjonarnym i z tego tytułu Uczelnia uzyskuje przychody.

W 2011 roku Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził u Wnioskodawcy kontrolę w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania płatnik składek jest zobowiązany oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego za okres od października 2001 roku do kwietnia 2011 roku. W wyniku ww. kontroli ZUS zakwestionował część umów o dzieło zawartych przez Wnioskodawcę z osobami fizycznymi i zakwalifikował je jako umowy, co do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Przedmiotem zakwestionowanych umów jest wygłaszanie wykładów i prowadzenie zajęć dydaktycznych, które były zakwalifikowane przez Wnioskodawcę i wykonawców w dacie zawarcia umowy jako umowy o dzieło zgodnie z ówczesnymi interpretacjami i orzecznictwem. ZUS, w wyniku kontroli zakwalifikował je jako umowy o świadczenie usług edukacyjnych czyli umowy, do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Skutkuje to koniecznością naliczania i odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne i FP. Uczelnia odwołała się od tych decyzji lecz w wyniku postępowania sądowego większość decyzji ZUS stała się prawomocna.

W oparciu o prawomocne wyroki sądu, Wnioskodawca realizuje powyższe decyzje poprzez naliczanie i wpłacanie zaległych składek na ubezpieczenia społeczne i FP do ZUS wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. We wpłacanych zaległych składkach zawierają się zarówno składki jakie Uczelnia powinna była uiścić jako pracodawca jak i składki, które jako płatnik powinna potrącić z wynagrodzenia wykonawcy (po decyzji ZUS zleceniobiorcy). Wnioskodawca nie będzie dochodzić zwrotu kwot składek na ubezpieczenie społeczne w części należnej od zleceniobiorców.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zapłacone składki na ubezpieczenie społeczne w części przypadającej na zleceniobiorcę nie stanowią dochodu zleceniobiorcy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym ASP nie jest zobowiązana do sporządzenia deklaracji PIT-8C ani PIT-11 z tego tytułu?

Zdaniem Wnioskodawcy, cały wynikający z decyzji ZUS, koszt składek na ubezpieczenia społeczne i FP, zarówno w części przypadającej na pracodawcę jak i na ubezpieczonego stanowi dla Uczelni koszt uzyskania przychodu w dacie jego poniesienia oraz w części przypadającej na ubezpieczonego nie jest dla niego dochodem podlegającym podatkowi dochodowemu od osób fizycznych i w związku z tym nie rodzi zobowiązania po stronie Wnioskodawcy do sporządzenia deklaracji PIT-8C lub PIT-11.

Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Oznacza to, że wszystkie poniesione koszty związane z prowadzeniem działalności, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione koszty związane z prowadzoną działalnością pod warunkiem, ze zostały poniesione przez podatnika (tj. pokryte z zasobów majątkowych podatnika), zostały właściwie udokumentowane, pozostają w związku z prowadzoną działalnością i zostały poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu lub mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów. W przypadku działalności edukacyjnej do kosztów tych należą niewątpliwie koszty pracownicze związane z zatrudnianiem dydaktyków, w tym na podstawie umów cywilnoprawnych.

W przypadku zawierania przez podmiot umów zlecenia do kosztów uzyskania przychodów zalicza się więc:

1.  wynagrodzenie należne zleceniobiorcy (tzw. brutto), składające się z: wynagrodzenie wypłaconego (tzw. netto), składki na podatek dochodowy od osób fizycznych, składek na ubezpieczenie społeczne (emerytalne i rentowe) i
2.  składki na ubezpieczenie społeczne opłacane przez pracodawcę i FP, tworzące łącznie kwotę kosztów pracowniczych obciążających koszty uzyskania podmiotu.

W związku z powyższym, przyjmując, że zakwestionowane przez ZUS umowy o dzieło byłyby zaklasyfikowane poprawnie jako umowy zlecenia w dniu ich zawierania, to kwoty wynagrodzenia określone w tych umowach byłyby powiększone o należne składki na ubezpieczenia społeczne w części płaconej przez zleceniobiorcę, bowiem strony umowy umówiły się na określone wynagrodzenie dla wykonawcy, mając na względzie obowiązujące wówczas przepisy dotyczące oskładkowania umów o dzieło. Wykonawcy umów o dzieło, negocjując Wnioskodawcą wynagrodzenie brali pod uwagę tylko obciążenie tego wynagrodzenia z tytułu podatku dochodowego. Skoro, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym od osób prawnych kosztami pracowniczymi w odniesieniu do umów zlecenia są składki w części pokrywanej przez zleceniobiorcę, jak i składki w części pokrywanej przez zleceniodawcę, to wpłacane obecnie, w wyniku decyzji ZUS, składki na ubezpieczenie społeczne w części pokrywanej przez zleceniobiorcę powodują jedynie powiększenie wynagrodzenia zleceniobiorcy w tej części, w której obowiązany był on do uiszczenia tych składek jako ubezpieczony. W związku z powyższym Wnioskodawca ponosi „koszty pracownicze” z tytułu dodatkowego wynagrodzenia na rzecz zleceniobiorcy, które może zaliczyć na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do kosztów uzyskania przychodów.

Ponadto, zakwestionowane przez ZUS, umowy o dzieło nie zawierały żadnych postanowień przewidujących przeniesienie na wykonawców dodatkowych obciążeń publiczno-prawnych w przypadku zmiany ich kwalifikacji w przyszłości. Zgodnie z decyzjami ZUS, potwierdzonymi prawomocnymi wyrokami sądów, Akademia wadliwie rozliczała w latach 2001-2010 składki na ubezpieczenie społeczne od wynagrodzeń wypłacanych zatrudnionym wówczas na podstawie umów o dzieło wykonawcom, będących osobami fizycznymi, nie wywiązując się tym samym z obowiązku płatnika nałożonego przez ustawę z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych. Dokonane, po przeprowadzonej przez ZUS kontroli, wpłaty składek ZUS mają na celu wywiązanie się przez Akademię z jej obowiązków jako płatnika. Płatnik wykonuje więc ze zwłoką własne, wynikające z ustawy zobowiązanie publiczno-prawne. Wykonanie zaległego zobowiązania przez płatnika, w zakresie obliczania i potrącenia z dochodu ubezpieczonego oraz odprowadzenia składek na ubezpieczenia społeczne, nie można utożsamiać z wykonaniem obowiązku za kogoś innego, tj. za byłego zleceniobiorcę. Fakt późniejszego wypłacenia składek na ubezpieczenie społeczne nie zmienia jej charakteru - pozostaje ona nadal składką na ubezpieczenie społeczne, a stosownie do art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składki te odliczane są od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Płatnik składek ubezpieczeniowych, uiszczając zaległe składki w części należnej od wynagrodzenia wypłacanego zleceniobiorcy, nie dokonuje żadnego przysporzenia majątkowego, zwiększającego majątek zleceniobiorcy. Co więcej, wskutek pierwotnego wyliczenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od zawyżonej podstawy opodatkowania (tj. bez odjęcia od podstawy składki emerytalnej i rentowej) zleceniobiorca zapłacił wyższy podatek dochodowy, niż gdyby był objęty ubezpieczeniem społecznym. Uznanie zapłaconych zaległych składek przez Wnioskodawcę za dochód podatkowy zleceniobiorcy oznaczałoby ponowne nałożenie daniny na opodatkowane już wcześniej kwoty wynagrodzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są m.in.:

*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2);
*   inne źródła (pkt 9).

W myśl art. 13 pkt 8 cytowanej ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

‒ z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zgodnie zaś z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Oznacza to, że przychodem z innych źródeł będzie każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b) ww. ustawy, podstawę obliczenia podatku, z zastrzeżeniem art. 29-30c, art. 30e i art. 30f, stanowi dochód ustalony zgodnie z art. 9, art. 24 ust. 1, 2, 3b-3e, 4-4e i 6 lub art. 24b ust. 1 i 2, lub art. 25, po odliczeniu kwot składek określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, z tym że w przypadku podatnika osiągającego przychody określone w art. 12 ust. 6, tylko w części obliczonej, w sposób określony w art. 33 ust. 4, od przychodu podlegającego opodatkowaniu - odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) zwolniony od podatku na podstawie ustawy, oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 41 ww. ustawy, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

W myśl art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Natomiast w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 1, oraz urzędom skarbowym przy pomocy których naczelnicy urzędów skarbowych właściwi według miejsca zamieszkania podatnika wykonują swoje zadania - imienne informacje o wysokości dochodu (PIT-11), o którym mowa w art. 41 ust. 1, sporządzone według ustalonego wzoru (art. 42 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z przedstawionych we wniosku stanu faktycznego wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych przeprowadził u Wnioskodawcy kontrolę w zakresie prawidłowości i rzetelności obliczania składek na ubezpieczenia społeczne oraz innych składek, do których pobierania płatnik składek jest zobowiązany oraz zgłaszania do ubezpieczeń społecznych i ubezpieczenia zdrowotnego. W wyniku ww. kontroli ZUS zakwestionował część umów o dzieło zawartych przez Wnioskodawcę z osobami fizycznymi i zakwalifikował je jako umowy, co do których stosuje się przepisy dotyczące zlecenia. Skutkuje to koniecznością naliczania i odprowadzania składek na ubezpieczenia społeczne i FP. W oparciu o prawomocne wyroki sądu, Wnioskodawca realizuje powyższe decyzje poprzez naliczanie i wpłacanie zaległych składek na ubezpieczenia społeczne i FP do ZUS wraz z należnymi odsetkami za zwłokę. We wpłacanych zaległych składkach zawierają się zarówno składki jakie Uczelnia powinna była uiścić jako pracodawca jak i składki, które jako płatnik powinna potrącić z wynagrodzenia wykonawcy (po decyzji ZUS zleceniobiorcy). Wnioskodawca nie będzie dochodzić zwrotu kwot składek na ubezpieczenie społeczne w części należnej od zleceniobiorców.

Zatem sfinansowanie przez Wnioskodawcę składek na ubezpieczenie społeczne, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny być opłacone ze środków zleceniobiorców, jest okolicznością, która powoduje powstanie u tych zleceniobiorców przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten powstaje w dniu opłacenia przez Wnioskodawcę przedmiotowych składek.

Kwalifikacja przychodu do odpowiedniego źródła zależy od tego czy beneficjentem przychodu jest osoba, z którą w chwili opłacenia ww. składek łączy w Wnioskodawcą stosunek prawny czy też nie.

Zapłacenie bowiem wyżej omówionych składek za byłego zleceniobiorcę skutkuje powstaniem po jego stronie − w dniu zapłaty zaległych składek − przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy. W tej sytuacji, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek płatnika, a jedynie obowiązek informacyjny, o którym mowa w art. 42a ustawy. Oznacza to, że w terminie i na zasadach określonych w tym przepisie, Wnioskodawca jest obowiązany wyłącznie do sporządzenia i przekazania byłemu zleceniobiorcy, za którego opłacił zaległe składki, oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informacji PIT-8C, w której wykaże kwotę przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy.

W przypadku natomiast zapłaty przez Wnioskodawcę zaległych składek na ubezpieczenie społeczne za osobę, z którą w chwili ich opłacenia łączy Zainteresowanego umowa zlecenia, przychód zleceniobiorcy z tego tytułu należy zakwalifikować do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 pkt 8 ustawy. Na Wnioskodawcy ciąży obowiązek płatnika i obowiązek informacyjny. Oznacza to, że w takim przypadku Wnioskodawca winien zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy obliczyć, pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek od dochodu z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia. Ponadto Wnioskodawca jest obowiązany sporządzić i przekazać zleceniobiorcy oraz właściwemu urzędowi skarbowemu informację PIT-11 o dochodach oraz o pobranych zaliczkach w terminie określonym w art. 42 ust. 2 pkt 1 ustawy.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym zapłacone składki na ubezpieczenie społeczne w części przypadającej na zleceniobiorcę nie stanowią dochodu zleceniobiorcy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym Akademia nie jest zobowiązana do sporządzenia deklaracji PIT-8C ani PIT-11 z tego tytułu, jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wskazać przy tym należy, że dokonując weryfikacji prawidłowości zajętego przez Wnioskodawcę stanowiska tut. Organ nie odniósł się do kwestii dotyczącej kosztów uzyskania przychodów, ponieważ zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.