Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.371.2025.1.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-05
Teza: Uznanie otrzymanych przez Uniwersytet środków na realizację
projektu za niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT
oraz brak prawa do odliczenia podatku naliczonego
wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
usług związanych z zakupem, doposażeniem infrastruktury
dydaktycznej na potrzeby prowadzonej przez Uczelnię
działalności edukacyjnej.
Słowa kluczowe: dotacja-dotacja celowa
odliczenia-brak prawa do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 7 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
      · uznania otrzymanych przez Uniwersytet środków na realizację projektu „...” za
        niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz
      · braku prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur
        dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z zakupem,
        doposażeniem infrastruktury dydaktycznej na potrzeby prowadzonej przez
        Uczelnię działalności edukacyjnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Uniwersytet (zwany dalej Uczelnią lub Wnioskodawcą) jest publiczną uczelnią akademicką
    działającą na podstawie ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. 2018 r. poz. 1668 z późn. zm. zwanej dalej ustawą PSWiN), aktów
    wykonawczych wydanych do tej ustawy oraz statutu Uczelni. Wnioskodawca posiada
    osobowość prawną. Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Zakres podstawowych czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę
    wskazuje m.in. art. 11 ust. 1 ustawy PSWiN.
    Czynnościami tymi są:
      1. prowadzenie kształcenia na studiach;
      2. prowadzenie kształcenia na studiach podyplomowych lub innych form kształcenia;
      3. prowadzenie działalności naukowej, świadczenie usług badawczych oraz transfer
        wiedzy i technologii do gospodarki;
      4. prowadzenie kształcenia doktorantów;
      5. kształcenie i promowanie kadr uczelni;
      6. stwarzanie osobom niepełnosprawnym warunków do pełnego udziału w:
      a) procesie przyjmowania na uczelnię w celu odbywania kształcenia,
      b) kształceniu,
      c) prowadzeniu działalności naukowej;
      7. wychowywanie studentów w poczuciu odpowiedzialności za państwo polskie,
        tradycję narodową, umacnianie zasad demokracji i poszanowanie praw człowieka;
      8. stwarzanie warunków do rozwoju kultury fizycznej studentów;
      9. upowszechnianie i pomnażanie osiągnięć nauki i kultury, w tym przez gromadzenie i
        udostępnianie zbiorów bibliotecznych, informacyjnych i archiwalnych;
      10. działanie na rzecz społeczności lokalnych i regionalnych.
    Działalność Wnioskodawcy obejmuje zarówno obszar podlegający opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, jak również obszar niepodlegający opodatkowaniu (będący
    poza zakresem ustawy o VAT) oraz zwolniony z opodatkowania (czynności korzystające ze
    zwolnienia od podatku VAT).
    Działalność niepodlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (inaczej będąca
    poza zakresem ustawy o VAT), to przede wszystkim nieodpłatne czynności kształcenia oraz
    badania własne naukowe finansowane z subwencji oraz innych różnego typu
    dofinansowań celowych.

    Odpłatna działalność Wnioskodawcy, to głównie odpłatne usługi kształcenia, które
    korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oraz odpłatne usługi noclegowe
    świadczone na rzecz studentów i doktorantów Wnioskodawcy, które także korzystają ze
    zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca prowadzi również działalność opodatkowaną podatkiem od towarów
    usług, polegającą m.in. na odpłatnym wynajmie lokali użytkowych, odpłatnych badaniach
    wykonywanych na zlecenie, odpłatnych noclegach świadczonych na rzecz osób innych niż
    studenci/doktoranci, czy też odpłatnej sprzedaży wydawnictw. Działalność opodatkowaną
    podatkiem od towarów i usług stanowi także tzw. komercjalizacja wyników badań, czyli
    sprzedaż licencji do uzyskanych wyników badań, czy też inna forma odpłatnego zbycia
    praw majątkowych do uzyskanych przez Wnioskodawcę wyników badań.
    Wnioskodawca w dniu 02 kwietnia 2025 r. podpisał umowę z Urzędem Marszałkowskim.
    Tytuł projektu: Specjalistyczna infrastruktura Uniwersytetu na studiach o kierunku
    praktycznym: geodezja i kartografia, ekonomia i leśnictwo.
    Celem projektu jest (...).
    W ramach projektu zaplanowano takie zadania, jak:
      1. Pracownia....;
      2. Pracownia .....;
      3. Pracownia .....;
      4. Przygotowanie ...;
      5. Dostosowanie do Standardów ...;
      6. Koszty pośrednie.
    Taki zakres przedsięwzięcia pozwoli na rozwiązanie wszystkich zidentyfikowanych
    problemów i potrzeb grup interesariuszy. Zaproponowany wariant obejmuje jedynie
    dostawy sprzętu, co determinuje, iż przedsięwzięcie w tym wariancie nie wymaga
    uzyskania jakichkolwiek zezwoleń na realizację. Wnioskodawca dysponuje wszelkimi
    zasobami technicznymi, wymaganymi do uruchomienia zaplanowanego do zakupu
    wyposażenia, w postaci budynków i niezbędnych instalacji.
    Przedmiotowa inwestycja zrealizowana zostanie w jednym etapie. Na dzień składania
    wniosku Wnioskodawca podpisał umowę na opracowanie studium wykonalności. W
    związku z otrzymaniem pozytywnej decyzji odnośnie dofinansowania projektu,
    Wnioskodawca przystąpił do wyboru wykonawców – dostawcy sprzętów, a następnie do
    realizacji – płatności oraz rozliczenia projektu. Wariant jest wykonalny pod względem
    technicznym, ekonomicznym, środowiskowym i instytucjonalnym i zapewnia realizację
    wszystkich przewidzianych celów. Projekt wykazuje zgodność z „.....” a jego realizacja jest
    podyktowana zidentyfikowanymi potrzebami i deficytami w obszarze interwencji z
    uwzględnieniem analizy pod kątem trendów demograficznych.
    Realizacja projektu w przedmiotowym zakresie w pełni przyczyni się do realizacji celu
    Działania 7.4 jakim jest wzrost jakości kształcenia oraz wzrost dostępności nauczania w
    regionie i będzie końcowym elementem zapewniającym pełną funkcjonalność
    infrastruktury szkolnictwa wyższego. W ramach projektu Uczelnia zakupi sprzęt, który
    zgodnie z założeniami projektu służyć będzie wyłącznie działalności dydaktycznej Uczelni.
    Zakupiony sprzęt nie jest i nie będzie w przyszłości wykorzystywany do działalności
    opodatkowanej. Uczelnia otrzymując faktury VAT dokumentujące nabycie towarów i usług
    związanych z realizacją projektu, kwalifikuje te faktury jako zakupy związane ze sprzedażą
    zwolnioną od podatku od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b) oraz nieodpłatne
    czynności kształcenia (będące czynnościami poza zakresem ustawy o VAT), w związku z
    czym nie odlicza podatku naliczonego wynikającego z tych faktur.
    Pytania

    1) Czy otrzymane przez Uniwersytet środki na realizację projektu „....” będzie podlegała
      opodatkowaniu podatkiem VAT?
    2) Czy Uczelni przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z
      faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z zakupem,
      doposażeniem infrastruktury dydaktycznej na potrzeby prowadzonej przez nią
      działalności edukacyjnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ramach projektu Uczelnia zakupi sprzęt, który zgodnie z założeniami projektu służyć
    będzie wyłącznie działalności dydaktycznej Uczelni. Zakupiony sprzęt nie jest i nie będzie
    w przyszłości wykorzystywany do działalności opodatkowanej. Uczelnia otrzymując faktury
    VAT dokumentujące nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu, kwalifikuje
    te faktury jako zakupy związane ze sprzedażą zwolnioną od podatku od towarów i usług
    (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b) oraz nieodpłatne czynności kształcenia (będące czynnościami
    poza zakresem ustawy o VAT), w związku z czym nie odlicza podatku naliczonego
    wynikającego z tych faktur.
    Ad. 1
    Środki finansowe są przekazywane przez Urząd Marszałkowski. W przypadku
    nieotrzymania dotacji projekt nie byłby realizowany. Uniwersytet jest zobowiązany do
    rozliczenia środków finansowych, poprzez złożenie wniosku o płatność. Pomoc finansowa
    przyznana została na realizację projektu ze środków europejskich na poniesione przez
    Uniwersytet koszty kwalifikowalne operacji. Nie jest to zatem wynagrodzenie dla
    Uniwersytetu za świadczone usługi, a tylko forma finansowania projektu.
    Mając na uwadze art. 5 ust. 1 oraz art. 29 ww. ustawy, otrzymany zwrot kosztów w trakcie
    realizacji operacji należy uznać za środki finansowe niemające bezpośredniego wpływu na
    cenę usług świadczonych przez podatnika w ramach ww. operacji.
    Otrzymany zwrot kosztów przeznaczony będzie wyłącznie na realizację projektu i nie
    będzie stanowił dopłaty do ceny. Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymany zwrot poniesionych
    kosztów kwalifikowalnych nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu ustawy VAT
    art. 29a ust. 1.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie
    niebędące dostawą towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania
    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    działanie, powstrzymanie się od działania, czy tolerowanie czynności lub sytuacji może
    zostać uznane za usługę w rozumieniu przepisów ustawy.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i
    usług, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel. Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania
    stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
      · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w
    art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Oznacza to, że pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo
    podmiotu świadczącego usługę do żądania od odbiorcy usługi lub osoby trzeciej zapłaty
    ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Podkreślenia wymaga, że przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach
    członkowskich Unii Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej dyrektywą.

    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    dyrektywie są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    TSUE, w wyroku z 27 października 2011 r. w sprawie C-93/10 Finanzamt Essen-NordOst
    przeciwko GFKL Financial Services AG wskazał, że „(...) w ramach systemu podatku VAT
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu są transakcje między stronami, przewidujące
    zapłatę ceny lub inne wynagrodzenie. Zatem jeżeli czynność polega jedynie na
    świadczeniu jednej ze stron, bez bezpośredniego wynagrodzenia, nie ma podstawy
    opodatkowania, w związku z czym świadczenie takie nie podlega podatkowi VAT (zob.
    wyrok z 29 października 2009 r. w sprawie C-246/08 Komisja przeciwko Finlandii, Zb. Orz.
    s. I 10605, pkt 43). W tym świetle świadczenie usługi następuje «odpłatnie» w rozumieniu
    art. 2 pkt 1 szóstej dyrektywy VAT, a zatem podlega opodatkowaniu, tylko jeżeli pomiędzy
    usługodawcą a usługobiorcą istnieje stosunek prawny, w ramach którego następuje
    wymiana świadczeń wzajemnych, gdyż świadczenie otrzymywane przez usługodawcę
    stanowi rzeczywiste odzwierciedlenie wartości usługi świadczonej usługobiorcy (ww.
    wyrok w sprawie MKG-Kraftfahrzeuge-Factoring, pkt 47). Zgodnie z utrwalonym
    orzecznictwem «świadczenie usług dokonywane odpłatnie» w rozumieniu art. 2 pkt 1
    szóstej dyrektywy wymaga bezpośredniego związku między wyświadczoną usługą a
    otrzymanym wynagrodzeniem (wyrok z 29 lipca 2010 r. w sprawie C-40/09 Astra Zeneca
    UK, Zb. Orz. s. 1 7505, pkt 27 i przytoczone orzecznictwo)” (pkt 17-19).
    W wyroku z 27 marca 2014 r. w sprawie C-151/13 Le Rayon d’Or SARL przeciwko Ministre
    de l’Économie et des Finances Trybunał wskazał, że „(...) aby świadczenie usług mogło być
    uznane za «odpłatne» w rozumieniu tej dyrektywy, nie wymaga ona, aby świadczenie
    wzajemne za taką usługę było uzyskane bezpośrednio od jej odbiorcy. Świadczenie
    wzajemne może pochodzić także od osoby trzeciej (zob. podobnie wyrok Loyalty
    Management UK i Baxi Group, C-53/09 i C-55/09, EU:C:2010:590, pkt 56)” (pkt 34).
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, aby dana czynność (usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy
    świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone
    kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w
    ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być
    należne za wykonanie tego świadczenia.
    Należy również wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:

      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
      ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
      nabywcy lub usługobiorcy.
    Z treści art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów
    i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma
    otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza
    wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są
    czy też nie są opodatkowane istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania.
    Kryterium uznania dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem
    stwierdzenie, że dotacja dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje nie dające
    się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a
    ust. 1 ustawy.
    Włączenie do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług dotacji, subwencji i
    innych dopłat o podobnym charakterze ma miejsce tylko wówczas, gdy jest to dotacja,
    subwencja i inna dopłata o podobnym charakterze związana bezpośrednio z dostawą
    towaru lub świadczeniem usługi. Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie
    dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio
    przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi.
    Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o
    podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub
    świadczeniem usługi.
    W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z
    dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub
    rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych,
    płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług.
    Zatem, podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie
    dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów
    lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje,
    dofinansowanie ogólne – na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy
    opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zgodnie z którym:
      W odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych niż te, o których mowa
      w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę
      otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę
      towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
      włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub
      świadczenia.
    Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych
    wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy
    opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi
    bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy
    interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje

    bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne
    subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w
    konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.
    Istotne zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja
    bezpośrednio związana z ceną”.
    W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des products wallons
    ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of
    Customs and Excise, w skrócie KNW).
    W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że pojęcie subwencji (dotacji) bezpośrednio
    związanych z ceną należy interpretować jako obejmujące wyłącznie subwencje, które
    stanowią całość lub część wynagrodzenia za dostawę towarów lub świadczenie usług, a
    które są wypłacane przez podmiot trzeci w stosunku do sprzedawcy lub świadczącego.
    Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena
    towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia
    podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę,
    która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ
    dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną
    musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności
    stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne,
    aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe
    było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza
    się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi,
    co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie
    będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek,
    stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana
    sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po
    cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja
    odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by
    relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo,
    była istotna.
    W wyroku C-353/00 Trybunał wyraził pogląd, że niezależnie od tego, czy dofinansowanie
    spełnia warunek bezpośredniego związku z ceną, czy też nie spełnia takiego warunku,
    zwiększać będzie podstawę opodatkowania, jeśli osoba trzecia (także organ władzy
    publicznej) wpłaca pewną kwotę pieniędzy na poczet usług świadczonych na rzecz osoby
    fizycznej. Orzeczenie to dotyczyło dopłat wypłacanych firmie zajmującej się usługami
    związanymi z doradztwem w dziedzinie energetyki.
    Związek dotacji z ceną nie został szczegółowo przeanalizowany w tym wyroku. Szersze
    uwagi na ten temat znalazły się natomiast w opinii rzecznika generalnego oraz pisemnym
    stanowisku rządu Wielkiej Brytanii, które zaaprobował Trybunał. Jak wskazuje rzecznik,
    dotacje mogą mieć różną formę i charakter. Zwykle przez dotacje (subwencje) rozumie się
    sumy wypłacane danemu podmiotowi z funduszy publicznych w interesie ogólnym.
    W praktyce dotacje mogą mieć postać dopłat ogólnych do działalności przedsiębiorstwa (i
    wówczas nie podlegają opodatkowaniu) albo też stanowić subsydia do konkretnych
    dostaw lub usług, umożliwiając nabycie ich ostatecznemu odbiorcy po niższej cenie (lub w
    ogóle bez odpłatności z jego strony). W tym ostatnim przypadku podlegają podatkowi VAT.
    Tego rodzaju dotacje występowały w przypadku KNW. Istniał bezpośredni związek
    pomiędzy usługami podatnika a otrzymywanymi dotacjami (dotacje były korelatem usług i
    wypłacano je tylko w razie ich świadczenia; również kwotowo zależały od liczby usług).
    Wpływ na cenę również był oczywisty: ostateczny odbiorca nie musiał płacić za usługę
    właśnie z powodu pokrycia jej dotacją. Mimo, że dotacje oczywiście wpływały na
    działalność przedsiębiorstwa i w sensie ekonomicznym pokrywały część kosztów jego

    funkcjonowania, przede wszystkim były one związane z ceną. Dlatego też nie można było
    ich traktować jako pozostających poza podatkiem VAT.
    Jeżeli otrzymywana dotacja jest w sposób zindywidualizowany i policzalny związana z ceną
    danego świadczenia (tj. świadczenie dzięki dotacji ma cenę niższą o konkretną kwotę),
    taka dotacja podlega VAT. Jeżeli natomiast związek tego rodzaju nie występuje i
    równocześnie dotacja nie jest elementem wynagrodzenia związanego z danymi
    dostawami towarów lub usług, wówczas można – i należy – potraktować ją jako płatność
    niepodlegającą podatkowi VAT.
    W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego
    świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji
    stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi – tego rodzaju dofinansowanie stanowi,
    obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub
    świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów
    działalności, nie dające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości
    dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w
    rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub
    świadczący usługę otrzymuje zapłatę – czy od nabywcy, czy od osoby trzeciej, ważne jest
    aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną
    dostawę.
    Podsumowując, należy wskazać, że warunkiem zaliczenia dotacji do podstawy
    opodatkowania jest jej bezpośredni związek z ceną (wpływ na poziom ceny). Podstawa
    opodatkowania nie obejmuje zatem dotacji i dopłat o charakterze ogólnym, stanowiących
    dofinansowanie do ogólnych kosztów prowadzenia działalności gospodarczej (a nie
    konkretnej wykonywanej przez podmiot czynności podlegającej opodatkowaniu).
    Bezpośredni związek dopłaty z ceną (a więc cenotwórczy charakter tej dopłaty) występuje
    jedynie w przypadku, gdy w sposób jednoznaczny można określić jej wpływ na poziom
    ceny konkretnego towaru lub usługi. Jest to możliwe w przypadku, gdy dotację można
    uznać za „korelat” świadczonej usługi lub dostarczonego towaru, tzn. gdy wypłacana jest
    tylko w razie świadczenia konkretnych usług lub dostawy konkretnego towaru, kwotowo
    również zależy od ilości świadczonych usług lub dostarczonych towarów.
    Elementem zasadniczym wpływającym na objęcie uzyskanej przez podatnika dotacji
    definicją podstawy opodatkowania jest stwierdzenie, czy dotacja udzielana jest w celu
    sfinansowania, czy też dofinansowania dostawy konkretnych towarów lub świadczenia
    konkretnych usług.
    Aby otrzymana należność w postaci dopłaty lub dofinansowania zwiększała podstawę
    opodatkowania stwierdzone winno zostać, że:
    1) dofinansowanie związane jest z identyfikowalnym świadczeniem wzajemnym, przy
    czym nie ma konieczności, by kwota dofinansowania odpowiadała dokładnie
    zmniejszeniu ceny dostarczanego towaru lub wykonanej usługi. Wystarczy, by korelacja
    istniejąca między tym zmniejszeniem a dofinansowaniem, które może mieć charakter
    ryczałtowy, była istotna (wyrok TSUE z 22 listopada 2001 r. w sprawie C-184/00 Office
    des produits wallons ASBL, ECLI:EU:C:2001:629, pkt 17),
    2) dopłata przyznawana jest konkretnie po to, aby podmiot dofinansowany dostarczał
    określonego towaru lub wykonywał określoną usługę (pkt 12 i 13 wyroku TSUE z 22
    listopada 2001 r. w sprawie C-184/00),
    3) nabywcy towarów lub usługobiorcy czerpią zysk z dofinansowania przyznanego
    beneficjentowi (wyrok TSUE z 15 lipca 2004 r. w sprawie C-463/02 Komisja Wspólnot
    Europejskich przeciwko Królestwu Szwecji, ECLI:EU:C:2004:455, pkt 34),

    4) dofinansowanie przyznawane sprzedawcy lub świadczącemu usługi, pozwala mu
    obiektywnie na sprzedaż towarów lub świadczenie usług po cenie niższej od tej, której
    by żądał, gdyby nie otrzymał dofinansowania (pkt 14 wyroku TSUE z 22 listopada 2001 r.
    w sprawie C-184/00).
    W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii, czy
    otrzymane przez Państwa środki na realizację projektu „.....” będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem VAT (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1).
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo publiczną uczelnią akademicką. Posiadają Państwo
    osobowość prawną. Są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług. podpisali Państwo umowę z Urzędem Marszałkowskim. Tytuł projektu: ....
    Jak już wcześniej wskazano, dotacja podlega opodatkowaniu, jeżeli ma bezpośredni
    związek z ceną dostarczonego towaru/usługi świadczonej przez otrzymującego dotację. W
    takiej sytuacji przyjmuje się, że dotacja stanowi składnik tej ceny, innymi słowy dotacja
    „uzupełniając” podstawę opodatkowania z tytułu dostawy towaru/świadczenia usługi jest
    opodatkowana na takich samych zasadach jak czynność, której dotyczy.
    Analizując zatem kwestię, czy otrzymywane przez Państwa środki na realizację projektu
    „....” podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, należy rozważyć, czy występują konkretne
    podlegające opodatkowaniu czynności (dostawa towarów lub świadczenie usług)
    wykonywane przez Państwa, z którymi związane jest to dofinansowanie.
    Wskazali Państwo, że celem projektu jest podniesienie jakości kształcenia i dostosowania
    do potrzeb rynku pracy w szkolnictwie wyższym akademickim oraz zapewnienie
    niezbędnego wyposażenia (dla osób ze specjalnymi potrzebami), poprzez doposażenie
    Uniwersytetu. Zakres przedsięwzięcia pozwoli na rozwiązanie wszystkich
    zidentyfikowanych problemów i potrzeb grup interesariuszy. Zaproponowany wariant
    obejmuje jedynie dostawy sprzętu, co determinuje, iż przedsięwzięcie w tym wariancie nie
    wymaga uzyskania jakichkolwiek zezwoleń na realizację. Wnioskodawca dysponuje
    wszelkimi zasobami technicznymi, wymaganymi do uruchomienia zaplanowanego do
    zakupu wyposażenia, w postaci budynków i niezbędnych instalacji. Realizacja projektu w
    przedmiotowym zakresie w pełni przyczyni się do realizacji celu Działania 7.4 jakim jest
    wzrost jakości kształcenia oraz wzrost dostępności nauczania w regionie i będzie
    końcowym elementem zapewniającym pełną funkcjonalność infrastruktury szkolnictwa
    wyższego. W ramach projektu Uczelnia zakupi sprzęt, który zgodnie z założeniami
    projektu służyć będzie wyłącznie działalności dydaktycznej Uczelni. Zakupiony sprzęt nie
    jest i nie będzie w przyszłości wykorzystywany do działalności opodatkowanej.
    Tym samym, środki, które Państwo otrzymają, stanowią wyłącznie dofinansowanie do
    realizacji przedmiotowego projektu oraz dofinansowanie to nie ma związku z dostawą
    towarów bądź ze świadczeniem przez Państwa usług na rzecz konkretnego odbiorcy,
    zatem nie stanowią one podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a
    tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując, otrzymane środki na realizację projektu „....
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należy uznać za prawidłowe.
    Ponadto, Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z zakupem,
    doposażeniem infrastruktury dydaktycznej na potrzeby prowadzonej przez Państwa
    działalności edukacyjnej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    I tak, na podstawie art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy: transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zgodnie natomiast z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Należy również podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna
    część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też
    pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej
    podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna
    być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane
    (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia
    prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    Jak wskazano powyżej na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na
    zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane
    towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług.
    Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do
    odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą
    uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek
    należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z przedstawionych okoliczności
    sprawy wynika, że zakupiony sprzęt nie jest i nie będzie w przyszłości wykorzystywany do
    działalności opodatkowanej, a pomoc finansowa przyznana na realizację projektu stanowi
    refundację poniesionych przez Uczelnię kosztów operacji. Tym samym, nie przysługuje
    Państwu – na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy – prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu nabycia towarów i usług w związku z realizacją projektu.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.