Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.196.2025.2.KD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży budynku mieszkalnego
wykorzystywanego w działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny
działalność-działalność gospodarcza
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych - jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    skutków podatkowych sprzedaży budynku mieszkalnego wykorzystywanego w działalności
    gospodarczej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 11
    kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2007 r. nabył Pan budynek mieszkalny, w którym prowadził Pan działalność
    gospodarczą. Działalność gospodarczą zakończył Pan 31 grudnia 2021 r. Budynek sprzedał
    Pan 20 lutego 2025 r.
    Uzupełnienie wniosku
    a) Czy posiada Pan nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163)?
      Odp. Tak.
    b) W jakim zakresie prowadził Pan działalność gospodarczą?
      Odp. Działalność medyczna.
    c) W jakiej formie opodatkowane były przychody z tej działalności gospodarczej?
      Odp. Podatkowa księga przychodów i rozchodów.
    d) W jaki sposób wykorzystywał Pan budynek mieszkalny w działalności gospodarczej?
      Odp. Gabinet lekarski.
    e) Jak, zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych, stanowiącą załącznik do
      rozporządzenia Rady Ministrów z 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
      Obiektów Budowlanych (PKOB), sklasyfikowana został budynek, o którym mowa we
      wniosku?
      Odp. Budynek mieszkalny (akt notarialny, art. 3 ust. 2a Prawo budowlane).
    f) Czy i kiedy (proszę wskazać miesiąc i rok) budynek został wprowadzony do ewidencji
      środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych?
      Odp. 1 lutego 2007 r. budynek wprowadzono do ewidencji środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych.
    g) Do jakich celów wykorzystywał Pan budynek mieszkalny w okresie od dnia zakończenia
      działalności gospodarczej (31 grudnia 2021 r.) do dnia sprzedaży (20 lutego 2025 r.)?
      Odp. Pustostan od 1 stycznia 2021 r.
    h) Do jakiego źródła przychodów zaliczył Pan przychody uzyskane z przedmiotowej
      sprzedaży budynku?
      Odp. Nie zaliczyłem do żadnej grupy.

    i) Czy dokonywał Pan kiedykolwiek wcześniej sprzedaży innych nieruchomości, a jeśli tak,
      należy podać odrębnie dla każdej sprzedanej nieruchomości:
      · kiedy i w jaki sposób wszedł Pan w posiadanie tych nieruchomości;
      · w jakim celu nieruchomości te zostały przez Pana nabyte;
      · w jaki sposób nieruchomości były wykorzystywane przez Pana od momentu wejścia
        w ich posiadanie do chwili sprzedaży;
      · kiedy dokonał Pan ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży;
      · ile nieruchomości zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
        zabudowanych, a jeśli zabudowanych, to czy były to nieruchomości mieszkalne czy
        użytkowe);
      Odp.
      i) nieruchomość nabytą 6 grudnia 2001 r., sprzedał Pan 16 listopada 2023 r.;
        · kupno od prywatnego właściciela;
        · zabezpieczenie przyszłości;
        · nie była w żaden sposób wykorzystywana;
        · sprzedałem Pan 16 listopada 2023 r., dodatek do emerytury na życie;
        · nic Pan nie sprzedał.
    j) Czy posiada Pan jeszcze inne nieruchomości przeznaczone w przyszłości do sprzedaży
      (oprócz wymienionych we wniosku)? Jeśli tak, to ile i jakie?
      Odp. posiada Pan nieruchomość - nie na sprzedaż w przyszłości.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości (budynek mieszkalny) podlega
    opodatkowaniu po 17 latach od nabycia?
    Pana stanowisko w sprawie (przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Uważa Pan, że sprzedaż nie podlega opodatkowaniu, z racji upływu czasu od nabycia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Wyszczególnienia źródeł przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne ustawodawca
    dokonał w art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak stosownie do art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do
    odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą
    oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego
    części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną
    nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa
    użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
    lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
    udziału w takim prawie.
    Zatem, aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do
    źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie
    podstawowe przesłanki:
      nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu
      działalności gospodarczej,
      nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2
      pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem
      nieruchomości mieszkalnych).
    Jak już wcześniej wskazano, klasyfikacja przychodu do danego źródła przychodów
    powoduje określone konsekwencje podatkowe, w tym również w zakresie możliwości
    wyboru formy opodatkowania. Możliwość wyboru formy opodatkowania mają m.in.
    podatnicy osiągający przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej, tj. ze źródła
    określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie natomiast z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:

      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
        ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
        których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
        lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
        niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
        udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    W świetle cytowanych powyżej przepisów należy zauważyć, że przychody z odpłatnego
    zbycia składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności
    gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    ww. ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej. Przychód ten nie powstałby
    jedynie, gdyby sprzedaż nastąpiła po upływie 6 lat od pierwszego dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym nieruchomość została wycofana z działalności.
    W niniejszej sprawie istotnym jest zatem, czy zbywana zabudowana nieruchomość jest
    nieruchomością mieszkalną, czy też niemieszkalną.
    Zauważyć należy, że klasyfikując środki trwałe do poszczególnych grup należy posiłkować
    się Klasyfikacją Środków Trwałych. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 3
    października 2016 r. w sprawie Klasyfikacji Środków Trwałych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1864),
    Klasyfikacja Środków Trwałych jest usystematyzowanym wykazem środków trwałych
    (obiektów) służących do celów ewidencyjnych, ustalania stawek odpisów amortyzacyjnych
    oraz badań statystycznych. W Klasyfikacji Środków Trwałych za podstawową jednostkę
    ewidencji przyjmuje się pojedynczy element majątku trwałego spełniający określone
    funkcje w procesie wytwarzania wyrobów i świadczenia usług. Może nim być m.in.
    budynek, maszyna, pojazd mechaniczny. Jedynie w nielicznych przypadkach dopuszcza się
    w ewidencji przyjęcie za pojedynczy obiekt – obiektu zbiorczego, którym może być zespół
    przewodów rurociągowych lub zespół latarni jednego typu, użytkowanych na terenie
    zakładu, ulicy, osiedla, zespoły komputerowe.
    Zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych, przez budynek należy rozumieć zadaszone
    obiekty budowlane, na trwale połączone z gruntem, wraz z wbudowanymi instalacjami i
    urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane są do
    przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

    W świetle przepisów ww. rozporządzenia, budynki dzielą się na mieszkalne i
    niemieszkalne, i tak:
      · budynki mieszkalne - są to obiekty budowlane, których co najmniej połowa całkowitej
        powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów mieszkalnych; w
        przypadkach, gdy mniej niż połowa całkowitej powierzchni użytkowej
        wykorzystywana jest na cele mieszkalne, budynek taki klasyfikowany jest jako
        niemieszkalny, zgodnie z jego przeznaczeniem,
      · budynki niemieszkalne - są to obiekty budowlane wykorzystywane głównie dla
        potrzeb niemieszkalnych.
    Podział budynków na mieszkalne i niemieszkalne w KŚT oparto na Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych (PKOB), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia
    30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112
    poz. 1316 ze zm.) oraz przypisano każdemu rodzajowi KŚT odpowiedni symbol Polskiej
    Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU).
    Jak wynika z pkt 2 objaśnień wstępnych PKOB, stanowiącej załącznik do ww.
    rozporządzenia – budynki mieszkalne są to obiekty budowlane, których co najmniej
    połowa (50%) całkowitej powierzchni użytkowej jest wykorzystywana do celów
    mieszkalnych. Przy czym część „mieszkalna” budynku, tj. wykorzystywana dla celów
    mieszkalnych obejmuje pomieszczenia mieszkalne (kuchnie, pokoje wypoczynkowe,
    sypialnie), pomieszczenia pomocnicze, piwnice oraz pomieszczenia ogólnego użytkowania
    (np. wózkarnie, suszarnie).
    Jeżeli zatem, przedmiotem odpłatnego zbycia jest budynek mieszkalny, jego część lub
    udział w takim budynku, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub udział w
    takim lokalu, grunt lub udział w gruncie albo prawo użytkowania wieczystego gruntu lub
    udział w takim prawie, związane z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze własnościowe
    prawo do lokalu mieszkalnego lub udział w takim prawie oraz prawo do domu
    jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie, to wówczas
    przychody uzyskane z tej umowy sprzedaży nie stanowią przychodu z działalności
    gospodarczej.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2007 r. nabył Pan budynek
    mieszkalny, w którym prowadził działalność gospodarczą, gabinet lekarski. Przychody z
    działalności gospodarczej opodatkowane były na zasadzie podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów. Budynek sklasyfikowany był jako mieszkalny (akt notarialny, art. 3 ust. 2a
    Prawo budowlane). 1 lutego 2007 r. budynek mieszkalny został wprowadzony do
    ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W okresie od dnia
    zakończenia działalności gospodarczej (31 grudnia 2021 r.) do dnia sprzedaży (20 lutego
    2025 r.) budynek stanowił pustostan. Działalność gospodarczą zakończył Pan 31 grudnia
    2021 r. Budynek sprzedał Pan 20 lutego 2025 r.
    Uwzględniając powyższe, skoro budynek, o którym mowa we wniosku był w istocie
    budynkiem mieszkalnym, przychód jaki uzyskał Pan z jego sprzedaży, nie jest przychodem
    z pozarolniczej działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na wyjątek zawarty w ust. 2c. Niezależnie więc
    od tego, czy przed sprzedażą ww. nieruchomości zaprzestał Pan prowadzenia działalności
    gospodarczej, czy też nie, skutki podatkowe jej odpłatnego zbycia należy rozpatrywać w
    kontekście przesłanek określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) analizowanej ustawy.
    Jak wynika z opisu sprawy, sprzedaży nieruchomości dokonał Pan niewątpliwie po upływie
    pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie (2007 r.).
    Sprzedaż taka nie generuje po Pana stronie przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. W konsekwencji, nie będzie Pan zobowiązany do
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży opisanej we wniosku
    nieruchomości.

    W świetle powyższego, stanowisko Pana należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy
    przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W
    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi
    on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Wydając niniejszą interpretację nie oceniałem charakteru budynku na podstawie
    Klasyfikacji Środków Trwałych, przyjąłem za Panem, jako element stanu faktycznego
    niepodlegający weryfikacji, że jest to budynek mieszkalny. Interpretacja nie rozstrzyga o
    prawidłowości tej klasyfikacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.