Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP1.4512.961.2016.2.MG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-26
Teza: Jeżeli Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie działalności organizacji komercyjnych i pracodawców, wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pozostałego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania faktycznie nie świadczy i nie będzie świadczył żadnych usług doradczych to Wnioskodawca będzie mógł ponownie skorzystać ze zwolnienia sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; nieruchomości; obrót; pośrednictwo; sprzedaż; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 listopada 2016 r. (data wpływu 6 grudnia 2016 r.) uzupełnionym pismem z 11 stycznia 2017 r. (data wpływu 18 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia, czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT w przypadku nieprzekroczenia limitu obrotów na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2016 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia, czy Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT w przypadku nieprzekroczenia limitu obrotów na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 11 stycznia 2017 r. (data wpływu 18 stycznia 2017 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 9 stycznia 2017 r. znak: 2461-IBPP1.4512.961.2016.1.MG.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Działa na podstawie ustawy o rzemiośle (Dz.U. Nr 17 poz. 52 ze zm. z 22 marca 1989 r.). W statucie organizacji oraz wpisie KRS istnieje zapis, że prowadzi działalność pod następującymi symbolami PKD:

*   94.11.Z - Działalność Organizacji Komercyjnych i Pracodawców
*   68.20.Z - Wynajem i Zarządzanie Nieruchomościami Własnymi lub Dzierżawionymi
*   70.22.Z - Pozostałe Doradztwo w Zakresie Prowadzenia Działalności Gospodarczej i Zarządzania.

Głównym źródłem finansowania działalności Wnioskodawcy są składki członkowskie.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca wypłaca zrzeszonym rzemieślnikom refundację kosztów kształcenia pracowników młodocianych ze S… (jako pośrednik), za co pobiera prowizję oraz sporządza odpłatnie dokumentację kadrowo-płacową.

Obsługa refundacji obejmuje swoim zakresem sporządzenie wniosku do OHP oraz wypłatę tej refundacji swoim rzemieślnikom szkolącym uczniów. Natomiast obsługa kadrowo-płacowa ogranicza się do sporządzania list płac oraz dokumentacji ZUS-owskiej na podstawie informacji o stanie zatrudnienia od przedsiębiorcy.

Wnioskodawca nie świadczy usług doradztwa a co za tym idzie nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 pkt 2b ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z faktem nie przekroczenia w 2016 roku wartości sprzedaży w wysokości 150 000 zł Wnioskodawca od dnia 1 stycznia 2017 r. rezygnuje ze statusu podatnika VAT czynnego na podstawie art. 113 ust. 1 w powiązaniu z ust. 11.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że:

Wnioskodawca w ramach świadczonych usług w zakresie działalności organizacji komercyjnych i pracodawców, wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pozostałego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania nie udziela klientom porad, opinii i wyjaśnień. Działalność statutowa Wnioskodawcy polega głównie na utrwalaniu więzi środowiskowych i postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodowej, pomocy w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych członków i zatrudnionych przez nich pracowników, propagowaniu i organizowaniu przygotowania zawodowego oraz współpraca z organami administracji rządowej i samorządowej w sprawach dotyczących rzemiosła a także rozpatrywanie skarg na działalność członków.

Wnioskodawca nie świadczy i nie będzie świadczył w ramach działalności gospodarczej żadnych usług doradczych oraz nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego VAT z dniem 31 grudnia 2001 r. w związku z czym jest czynnym podatnikiem VAT od 1 stycznia 2002 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy o opodatkowaniu podatkiem VAT decyduje PKD ujęte w statucie organizacji i KRS, czy usługa faktycznie wykonywana?
2.  Czy zapis w statucie eliminuje skorzystanie ze zwolnienia w myśl art. 113 ust.1 ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy w związku z tym można skorzystać ze zwolnienia od podatku VAT w przypadku nie przekroczenia limitu obrotów na podstawie art. 113 ust. 11 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca uważa, że ma prawo do skorzystania z dniem 01.01.2017 r. ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 11, ponieważ nie osiągnął przychodów w wysokości 150 000 zł jednocześnie nie świadczy usług doradztwa na rzecz przedsiębiorców zrzeszonych a jedynie obsługę administracyjno-biurową polegającą na rozliczaniu kadrowo-płacowymi obsłudze refundacji. Zdaniem Wnioskodawcy kod PKD w KRS nie decyduje o opodatkowaniu podatkiem VAT, a rodzaj wykonywanej usługi. Dlatego usługi wykonywane na rzecz rzemieślników Wnioskodawcy, nie stanowiące doradztwa nie podlegają wyłączeniu ze zwolnienia w myśl art. 113 ust. 2b.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przez świadczenie usług – zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. do 31 grudnia 2016 r.), zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2017 r.), zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Zgodnie z przepisem art. 18 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 1 grudnia 2016 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2016 r., poz. 2024), która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2017 r. – podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży w 2016 r. była wyższa niż 150 000 zł i nie przekroczyła 200 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Podatnicy, którzy rozpoczęli w 2016 r. wykonywanie czynności określonych w art. 5 ustawy zmienianej w art. 1, u których łączna wartość sprzedaży, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczyła 150 000 zł i nie przekroczyła 200 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą.

Zgodnie z art. 113 ust. 2 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:

1.  wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów oraz sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju oraz sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;
2.  odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem:
    1.  transakcji związanych z nieruchomościami,
    2.  usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
    3.  usług ubezpieczeniowych\- jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
3.  odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

W myśl art. 113 ust. 5 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Stosownie do art. 113 ust. 9 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika rozpoczynającego w trakcie roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.

Zgodnie z art. 113 ust. 10 ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), jeżeli faktyczna wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 9, w proporcji do okresu prowadzonej działalności gospodarczej, przekroczy w trakcie roku podatkowego kwotę określoną w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą przekroczono tę kwotę.

Na mocy art. 113 ust. 11 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.), podatnik, który utracił prawo do zwolnienia sprzedaży od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1.

Z kolei przepis art. 113 ust. 13 ustawy o VAT (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r.) stanowi, że zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
    
    *   energii elektrycznej (PKWiU 35.11.10.0),
    *   wyrobów tytoniowych,
    *   samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych podlegających amortyzacji,
    
    4.  budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. a i b,
    5.  terenów budowlanych,
    6.  nowych środków transportu;
2.  świadczących usługi:
    1.  prawnicze,
    2.  w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
    3.  jubilerskie;
3.  nieposiadających siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju.

Jak wynika z ww. art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b ustawy o VAT, wyłączenie ze zwolnienia od podatku dotyczy podatników świadczących usługi w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego.

Ponadto w ww. treści art. 113 ust. 13 pkt 2 lit. b nie został wskazany symbol PKWiU, odnoszący się wprost do konkretnych usług doradczych. Zatem najistotniejszym w przedmiotowej sprawie jest charakter wykonywanych czynności. Należy wskazać, że porada czy opinia nie musi mieć charakteru odrębnego pisemnego dokumentu, bowiem już samo wykonywanie czynności, których istotą jest doradztwo, decyduje o wyłączeniu tych czynności ze zwolnienia podmiotowego.

W świetle powyższego podatnicy świadczący usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa nie korzystają ze zwolnienia podmiotowego.

Podkreślić należy, iż ani ustawa o podatku od towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy nie definiują pojęcia doradztwa. Skoro jednak ustawa o podatku od towarów i usług w art. 113 ust. 13 pkt 2 ustawy o VAT zastrzega, że do osób świadczących usługi doradztwa nie stosuje się zwolnienia podmiotowego, określonego w ust. 1 i 9 należy – wobec braku w ustawie definicji doradztwa – posłużyć się znaczeniem językowym.

W potocznym rozumieniu termin „doradztwo” obejmuje szereg usług doradczych, tj. np.: podatkowe, prawne, finansowe, gospodarcze i inne. Wobec braku w ustawie definicji doradztwa należy posiłkowo odwołać się do wykładni językowej. Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN. Warszawa 1996), pod pojęciem „doradcy” należy rozumieć tego, „kto doradza”. Natomiast „doradzić”, w myśl powołanego wyżej Słownika Języka Polskiego, oznacza „udzielić porady, wskazać sposób postępowania w jakiejś sprawie”. Zatem użyty w ustawie o podatku od towarów i usług termin „usługi w zakresie doradztwa” należy rozumieć szeroko.

Mając na uwadze wskazane przepisy należy zauważyć, że o wyłączeniu ze zwolnienia podmiotowego, decyduje kwalifikacja, bądź istota wykonywanych czynności.

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w związku z wpisem w KRS jednego z rodzajów działalności określonego pod symbolem PKD – 70.22.Z Pozostałe Doradztwo w Zakresie Prowadzenia Działalności Gospodarczej i Zarządzania ma możliwość ponownego skorzystania ze zwolnienia sprzedaży od podatku, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Działa na podstawie ustawy o rzemiośle z 22 marca 1989 r. W statucie organizacji oraz wpisie KRS istnieje zapis, że prowadzi działalność pod następującymi symbolami PKD:

*   94.11.Z – Działalność Organizacji Komercyjnych i Pracodawców,
*   62.20.Z – Wynajem i Zarządzanie Nieruchomościami Własnymi lub Dzierżawionymi,
*   70.22.Z – Pozostałe Doradztwo w Zakresie Prowadzenia Działalności Gospodarczej i Zarządzania.

Głównym źródłem finansowania działalności Wnioskodawcy są składki członkowskie. W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca wypłaca zrzeszonym rzemieślnikom refundację kosztów kształcenia pracowników młodocianych ze S… za co pobiera prowizję oraz sporządza odpłatnie dokumentację kadrowo-płacową. Wnioskodawca w ramach świadczonych usług w zakresie działalności organizacji komercyjnych i pracodawców, wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pozostałego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania nie udziela klientom porad, opinii i wyjaśnień. Działalność statutowa Wnioskodawcy polega głównie na utrwalaniu więzi środowiskowych i postaw zgodnych z zasadami etyki i godności zawodowej, pomocy w podnoszeniu kwalifikacji zawodowych członków i zatrudnionych przez nich pracowników, propagowaniu i organizowaniu przygotowania zawodowego oraz współpraca z organami administracji rządowej i samorządowej w sprawach dotyczących rzemiosła a także rozpatrywanie skarg na działalność członków. Wnioskodawca nie świadczy i nie będzie świadczył w ramach działalności gospodarczej żadnych usług doradczych oraz nie wykonuje i nie będzie wykonywał czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz powołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że jeżeli Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w zakresie działalności organizacji komercyjnych i pracodawców, wynajmu i zarządzania nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi oraz pozostałego doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i zarządzania faktycznie nie świadczy i nie będzie świadczył żadnych usług doradczych to Wnioskodawca będzie mógł ponownie skorzystać ze zwolnienia sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Należy tym samym podkreślić, że o opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług świadczonych przez Wnioskodawcę usług nie decyduje sam zapis w KRS rodzaju działalności gospodarczej lecz faktycznie wykonywane usługi. Zatem sam zapis w statucie nie eliminuje możliwości skorzystania ze zwolnienia sprzedaży, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT. Jednak należy zaznaczyć, że faktycznie świadczone usługi nie mogą mieć w jakimkolwiek zakresie charakteru czynności doradczych.

Zaznaczyć należy, że jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia podmiotowego VAT z dniem 31 grudnia 2001 r. W związku z czym jest czynnym podatnikiem VAT od 1 stycznia 2002 r. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że w związku z faktem nieprzekroczenia w 2016 r. wartości sprzedaży 150.000 zł od dnia 1 stycznia 2017 r. rezygnuje ze statusu podatnika VAT czynnego na podstawie art. 113 ust. 1 w powiązaniu z ust. 11.

Mając zatem na uwadze przywołane przepisy art. 113 ust. 1, ust. 11 i ust. 13 ustawy o VAT należy stwierdzić, że Wnioskodawca będzie mógł ponownie skorzystać ze zwolnienia sprzedaży od podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, że ma prawo do skorzystania z dniem 1 stycznia 2017 r. ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 11 należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego (w szczególności, gdyby Wnioskodawca wykonywał jakiegokolwiek rodzaju usługi doradcze – z wyjątkiem doradztwa rolniczego), lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.