Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-758/15/EJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-01-25
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu wyposażenia do Centrum Edukacji Ekologicznej oraz budowy ścieżki edukacyjnej
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; działalność-działalność gospodarcza; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług; wyposażenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 13 października 2015 r. (data wpływu 16 października 2015 r.) uzupełnionym pismem z 4 stycznia 2016 r. (data wpływu 8 stycznia 2016 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu wyposażenia do Centrum Edukacji Ekologicznej oraz budowy ścieżki edukacyjnej –**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 października 2015 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu wyposażenia do Centrum Edukacji Ekologicznej oraz budowy ścieżki edukacyjnej. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 4 stycznia 2016 r. (data wpływu 8 stycznia 2016 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 31 grudnia 2015 r. znak: IBPP3/54512-758/15/EJ.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 4 stycznia 2015 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką gminną zajmującą się rozprowadzaniem wody i oczyszczaniem ścieków. Prowadząc działalność w tym zakresie musi przestrzegać prawa ochrony środowiska oraz działać zgodnie z normami unijnymi. Wnioskodawca podejmuje działania w zakresie kształtowania postaw odbiorców poprzez informowanie społeczności lokalnej o właściwym sposobie gospodarowania wodą oraz potrzebie oczyszczania ścieków. Dlatego Wnioskodawca otworzył na jednym ze swoich obiektów Centrum Edukacji Ekologicznej (określane w dalszej części skrótem „CEE”). Celem CEE jest edukacja społeczności lokalnej w zakresie korzystania z zasobów wodnych i ochrony wód naturalnych. Dokonuje tego poprzez edukację młodzieży i dzieci w wieku szkolnym. Prowadząc te działania firma chce dotrzeć do mieszkańców z informacją w jaki sposób korzystać racjonalnie z wody, a także jakie zagrożenia dla środowiska i jakości ścieków ma stosowanie niewłaściwych środków czystości lub stosowanie ich w nadmiernej ilości.

Program edukacyjny CEE zakłada wizytę na oczyszczalni ścieków, uczestnictwo w prezentacji multimedialnej, wykład z zakresu ochrony środowiska i gospodarki wodno-ściekowej, doświadczenia w mini laboratorium w zakresie badania wody.

Poprzez te działania Wnioskodawca kształtuje swój wizerunek u odbiorców, podnosi świadomość ekologiczną oraz pozwala zoptymalizować koszt oczyszczania (stosowanie niewłaściwych detergentów lub ich nadmierne stosowanie powoduje podwyższenie kosztu oczyszczania ścieków). W 2009 r. Wnioskodawca uzyskał interpretację indywidualną nr IBPBI/2/423-1203/08/CzP potwierdzającą, że koszty ponoszone w związku z funkcjonowaniem CEE są kosztami uzyskania przychodów w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

W chwili obecnej Wnioskodawca pragnie doposażyć CEE w dodatkowy sprzęt (mikroskop, zestawy doświadczalne, tablice informacyjne, telewizor, gabloty na eksponaty itp.) i stworzyć ścieżkę edukacyjną pod nazwą „rzeka wiedzy” oraz wyposażyć ją w interaktywne, multimedialne urządzenia. Jednym ze źródeł finansowania tych zakupów będą środki z funduszy unijnych i uzyskane w ramach programu priorytetowego nr 5.5 „Międzydziedzinowa Edukacja Ekologiczna”.

W piśmie z 4 stycznia 2016 r. Wnioskodawca wskazał dodatkowo, że:

1.  Zakupione wyposażenie oraz towary i usługi niezbędne do stworzenia ścieżki edukacyjnej będą wykorzystywane do działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca realizując działania powierzone przez gminę ma na celu zarówno rozprowadzenie wody i oczyszczanie ścieków, jak i działania informacyjne promujące ekologiczne zachowania odbiorców w zakresie właściwego gospodarowania wodą oraz kształtowania świadomości w zakresie oddziaływania ścieków na środowisko naturalne. Dzięki takim działaniom Wnioskodawca uzyskuje m.in. mniejsze stężenie chemikaliów w ściekach co znacząco przekłada się na zmniejszenie kosztów ich oczyszczania, a co za tym idzie zmniejszenie kosztów prowadzonej działalności.
3.  Centrum Edukacji Ekologicznej zostało stworzone z myślą o edukacji wszystkich odbiorców chcących pogłębić swoją wiedzę ekologiczną, są to zarówno dzieci i młodzież, uczestnicy „uniwersytetu trzeciego wieku”, ale i każda grupa która zgłosi chęć udziału w zajęciach. Wszystkie oferowane przez Centrum edukacji Ekologicznej działania są nieodpłatne i ogólnodostępne dla wszystkich.
4.  Działalność CEE wpływa na kształtowanie postaw ekologicznych, co przekłada się na spadek kosztów prowadzonej działalności. Dzięki uświadamianiu społeczności lokalnej w zakresie np. nie wylewania do ścieków substancji szkodliwych, nie używania nadmiernej ilości detergentów itd. Wnioskodawca uzyskuje efekt w postaci spadku kosztów oczyszczania ścieków. Wzrost świadomości ekologicznej przejawia się również nowymi podłączeniami do sieci kanalizacyjnej przez odbiorców, którzy nie byli jeszcze podłączeni.
5.  Działalność CEE na pewno wpływa na kształtowanie się pozytywnego wizerunku firmy wśród odbiorców i jest to jeden z czynników, który wpływa na decyzję nowych odbiorców podłączających się do sieci kanalizacyjnej.
6.  Działania CEE mieszczą się w celu działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
7.  Koszt zakupionego na potrzeby CEE wyposażenia oraz towarów i usług dotyczących budowy ścieżki ekologicznej stanowi element cenotwórczy świadczonych przez Wnioskodawcę usług opodatkowanych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy podatek VAT naliczony z faktur dotyczących zakupu wyposażenia do Centrum Edukacji Ekologicznej oraz budowy ścieżki edukacyjnej współfinansowanej z funduszy unijnych podlega odliczeniu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że podatek VAT naliczony z tytułu zakupów realizowanych przy współudziale funduszy unijnych i dotyczących doposażenia Centrum Edukacji Ekologicznej podlega odliczeniu w całości. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. Działania, które prowadzi w ramach CEE są działaniami mającymi na celu kształtowanie świadomości ekologicznej i właściwych postaw odbiorców usług, co przekłada się na zmniejszenie np. kosztów oczyszczania ścieków. Dodatkowo firma buduje sobie pozytywny wizerunek wśród lokalnej społeczności. Przekłada się to na lepszą współpracę z odbiorcami usług. Koszty ponoszone na CEE służą podtrzymywaniu lub zabezpieczeniu źródeł przychodów. Zgodnie z posiadaną interpretacją w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych są one uznane jako koszty uzyskania przychodów, zatem podatek VAT od zakupów wyposażenia do CEE i budowy ścieżki edukacyjnej podlega odliczeniu na zasadach ogólnych zarówno w części finansowanej ze środków Wnioskodawcy, jak i części finansowanej z funduszy unijnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia

2014 r. – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,

Podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi,

z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy bowiem zauważyć, że dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług a prowadzoną działalnością opodatkowana podatkiem VAT.

Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów i usług będących przedmiotem dostawy, bezpośredni więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążąc się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika obrotami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością przedsiębiorstwa, istnieć musi związek przyczynowo skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. Z pośrednim związkiem dokonanych zakupów z działalnością podatnika mamy do czynienia wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez przedsiębiorstwo obrotów.

Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego, sygn. akt I FSK 571/10 z dnia 29 marca 2011 r., który przywołując wyrok ETS z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG przeciwko Finanzamt Linz, stwierdził, że: „Koniecznym warunkiem odliczenia VAT jest zatem istnienie związku pomiędzy zakupami a transakcją opodatkowaną. Jednakże nie zawsze związek ten musi być tego rodzaju, by można było przypisać bezpośrednio dany wydatek do konkretnej transakcji opodatkowanej. W przypadku bowiem tzw. kosztów ogólnych, które stanowią element cenotwórczy w działalności gospodarczej podatnika, wydatki na ten cel zachowują także bezpośredni związek z działalnością, a podatnik ma prawo do odliczenia VAT z tytułu tych zakupów w takim zakresie, w jakim działalność ogólna daje prawo do odliczenia VAT”.

Powyższe zagadnienie potwierdzają także wyrok TSUE z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-98/98 Midland Bank oraz z dnia 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 Abbey national.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca – Spółka zajmująca się rozprowadzaniem wody i oczyszczaniem ścieków utworzyła Centrum Edukacji Ekologicznej, którego celem jest edukacja społeczności lokalnej w zakresie korzystania z zasobów wodnych i ochrony wód naturalnych.

Na tle przedstawionego we wniosku opisu sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu wyposażenia do Centrum Edukacji Ekologicznej oraz budowy ścieżki edukacyjnej.

Jak wskazano powyżej, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia czyli sprzedażą generującą podatek należny.

Wnioskodawca przedstawiając opis zdarzenia przyszłego jednoznacznie wskazał, że wszystkie oferowane przez Centrum Edukacji Ekologicznej działania są nieodpłatne i ogólnodostępne dla wszystkich, jednakże zakupione wyposażenie oraz towary i usługi niezbędne do stworzenia ścieżki edukacyjnej będą wykorzystywane do działalności gospodarczej zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o podatku VAT. Działania CEE mieszczą się w celu działalności gospodarczej Wnioskodawcy, a koszt zakupionego na potrzeby CEE wyposażenia oraz towarów i usług dotyczących budowy ścieżki ekologicznej stanowi element cenotwórczy świadczonych przez Wnioskodawcę usług opodatkowanych. Działalność CEE wpływa na kształtowanie się pozytywnego wizerunku firmy wśród odbiorców i jest to jeden z czynników, który wpływa na decyzję nowych odbiorców podłączających się do sieci kanalizacyjnej. Dzięki takim działaniom Wnioskodawca uzyskuje m.in. mniejsze stężenie chemikaliów w ściekach co znacząco przekłada się na zmniejszenie kosztów ich oczyszczania, a co za tym idzie zmniejszenie kosztów prowadzonej działalności.

Mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, należy stwierdzić, że Wnioskodawca nabywając wyposażenie oraz towary i usługi dotyczące budowy ścieżki ekologicznej nabył je do działalności gospodarczej i tym samym będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT. Powyższe okoliczności stanowią zatem o spełnieniu przesłanek z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Analizując przedstawiony opis zdarzenia przyszłego należy wskazać, że wyczerpuje on znamiona unormowania regulującego prawo do odliczenia podatku naliczonego przedstawionego w ww. art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Przesłanką pozwalającą na taki wniosek, jest istnienie związku zakupów dokonanych na potrzeby wyposażenia CEE i budowy ścieżki ekologicznej z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Zakupy te nabywane były do celów prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a koszty zakupionego wyposażenia oraz towarów i usług na potrzeby budowy ścieżki ekologicznej stanowią element cenotwórczy świadczonych przez Wnioskodawcę usług opodatkowanych.

Zatem, Wnioskodawca w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie wyposażenia do Centrum Edukacji Ekologicznej oraz budowy ścieżki ekologicznej, pod warunkiem nie zaistnienia przesłanek negatywnych wynikających z art. 88 ustawy o VAT.

Końcowo Organ zauważa, że dla prawa do odliczenia podatku naliczonego nie będzie miało wpływu źródło finansowania tych wydatków ani fakt zaliczenia zakupów do kosztów uzyskania przychodów, albowiem decydujące znaczenie ma w świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT związek dokonanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.