Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.591.2025.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-25
Teza: Uznanie czy Opłaty stanowią wynagrodzenie za świadczenie
usług podlegających opodatkowaniu VAT, a tym samym czy
Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty
podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego
wynikającego z faktur dotyczących Opłat oraz czy obciążenia
Kontrahentów przez Spółkę stanowią wynagrodzenie za
świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT.
Słowa kluczowe: odliczenia
opłata
transport
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez
podatnika poza terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy wskazania:
      - czy Opłaty stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających
        opodatkowaniu VAT, a tym samym czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do
        obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego
        wynikającego z faktur dotyczących Opłat,
      - czy obciążenia Kontrahentów przez Spółkę stanowią wynagrodzenie za świadczenie
        usług podlegających opodatkowaniu VAT.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 25 sierpnia 2025 r. (wpływ 26 sierpnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego

    „A” Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Wnioskodawca) należy do międzynarodowej grupy kapitałowej
    (dalej: Grupa). Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego, będącą zarejestrowanym,
    czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Wnioskodawca jest spółką handlowo -dystrybucyjną.
    Głównym celem działalności gospodarczej Spółki jest pozyskanie klientów w celu zawarcia
    umów na sprzedaż (...) (dalej: Produkt). Spółka zawiera kontrakty na warunkach Incoterms
    DAP/DDP. W ramach prowadzonej działalności, Spółka jest odpowiedzialna za organizację
    i koordynację przewozu towarów z miejsca nadania do miejsca odbioru.
    W ramach prowadzonej działalności, Spółka korzysta z usług podwykonawców, tzn.
    podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w zakresie transportu, logistyki i
    spedycji, będących podatnikami VAT (dalej: Przewoźnicy). Wnioskodawca zawiera z
    Przewoźnikami tzw. „zlecenia spedycyjne”, na podstawie których zleca im wykonanie usług
    w zakresie przewozu towarów. Z niektórymi z Przewoźników Wnioskodawca ma zawarte
    również umowy, które dodatkowo regulują wzajemne prawa i obowiązki stron.
    W trakcie świadczenia usług przez Przewoźników może dochodzić do sytuacji, które mają
    wpływ na czas świadczenia usług (a zarazem czas dostarczenia towarów). Zdarzeniami
    takimi są przestoje w miejscu załadunku z winy firmy, od której Spółka nabywa Produkty
    oraz w miejscu rozładunku towarów, które to opóźnienia powstają z winy klienta
    ostatecznego.
    W związku z występowaniem ww. zdarzeń, Wnioskodawca określa m.in. tryb zgłaszania
    takich przestojów oraz maksymalne kwoty opłat należnych Przewoźnikom za takie
    przestoje. W rezultacie, w przypadku wystąpienia opisanych wyżej sytuacji, Przewoźnicy
    obciążają Spółkę dodatkowymi opłatami (dalej: Opłata), które de facto skutkują
    zwiększeniem całkowitej kwoty należnej Przewoźnikom z tytułu realizowanych przez nich
    zleceń. Przewoźnicy ze względu na różne podejścia indywidualne mogą obciążać
    Wnioskodawcę kwotami odnoszącymi się do pojedynczych przestojów lub wystawiać
    jeden dokument zbiorczy odnoszący się np. do okresu miesięcznego.
    Wnioskodawca organizuje transport w celu wywiązania się z umów na dostawę
    Produktów na rzecz podmiotów, z którymi ma zawarte kontrakty (dalej: Kontrahent). Co
    do zasady, przestoje u Przewoźników powstają w miejscu docelowym odbioru towaru.
    Często Kontrahenci ze względu na ograniczenia produkcyjne nie są w stanie rozładować
    dostawy w terminie wcześniej ustalonym ze Spółką, co przekłada się na wydłużony czas
    oczekiwania ze strony Przewoźników. Taka sytuacja uprawnia Przewoźników do
    obciążenia Spółki Opłatami.
    Spółka każdorazowo podejmuje rozmowy z Kontrahentami w celu obciążenia ich kosztami
    poniesionymi przez Wnioskodawcę z tytułu przestoju Przewoźników. Spółka również
    przewiduje, że w przyszłości w ogólnych warunkach lub w poszczególnych umowach z
    Kontrahentami umieści zapisy o poniesieniu kosztów przestoju Przewoźników przez
    Kontrahentów.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    1. W odpowiedzi na pytanie: Czy miejscem świadczenia, a zarazem opodatkowania usług
      postojowych, za które Przewoźnicy naliczają Spółce Opłaty i którymi następnie Spółka
      obciąża Kontrahentów (w sytuacji uznania ich za świadczenie usług) jest/będzie Polska?
      Jeśli nie, to gdzie znajduje się/będzie się znajdowało miejsce świadczenia tych usług?
      wskazali Państwo:
        Spółka zleca Przewoźnikom realizację usług transportowych zarówno w Polsce,
        jak i w innych krajach Unii Europejskiej, np. Czechy.
    2. W odpowiedzi na pytanie: Co należy rozumieć przez określenie sformułowane w pytaniu
      oznaczonym we wniosku nr 1 o treści: (...) niezależnie od sposobu ich
      udokumentowania? W szczególności proszę wyjaśnić, czy – w przypadku uznania, że
      Opłaty stanowią/będą stanowiły wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających

      opodatkowaniu podatkiem VAT – każdorazowo Spółka otrzymuje/będzie otrzymywać
      od Przewoźników faktury VAT dokumentujące te Opłaty?
      wskazali Państwo:
        Przewoźnicy ze względu na różne podejścia indywidualne mogą obciążać
        Wnioskodawcę kwotami odnoszącymi się do pojedynczych przestojów lub
        wystawiać jeden dokument zbiorczy odnoszący się np. do okresu miesięcznego.
        A zatem stwierdzenie to dotyczyło faktu, że identyczne czynności mogą zostać
        udokumentowane przez Przewoźników w różny sposób, na co Wnioskodawca nie
        ma i nie może mieć wpływu.
    3. W odpowiedzi na pytanie: Nawiązując do podanej w opisie sprawy informacji o treści:
      „W związku z występowaniem ww. zdarzeń, Wnioskodawca określa m.in. tryb
      zgłaszania takich przestojów oraz maksymalne kwoty opłat należnych Przewoźnikom
      za takie przestoje”. Proszę wyjaśnić – gdzie, tj. w jakim dokumencie, Spółka określa
      /będzie określać tryb zgłaszania przestojów oraz maksymalne kwoty opłat należnych
      Przewoźnikom za postoje, czy też w ustaleniach ustnych?
      wskazali Państwo:
        Przewoźnicy w formie mailowej zostali poinformowani o stosowaniu kwot opłat
        za godzinę postoju. Przestoje przez Przewoźników są zgłaszane w formie
        mailowej do pracowników działu logistyki Spółki.
    4. W odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób jest/będzie ustalona/skalkulowana wysokość
      Opłaty? Czy wynika ona z cennika, zleceń przewozowych itp.?
      wskazali Państwo:
        Spółka ustaliła maksymalną kwotę Opłaty za godzinę i poinformowała o tym
        Przewoźników drogą mailową.
    5. W odpowiedzi na pytanie: Czy z umowy lub innego dokumentu bądź ustnych ustaleń
      wynika/będzie wynikać zgoda Spółki na obciążanie Jej Opłatami przez Przewoźników?
      wskazali Państwo:
        Tak, Spółka wyraziła zgodę na obciążanie jej Opłatami przesyłając informację
        mailową o której mowa w pkt 3 do swoich Przewoźników.
    6. W odpowiedzi na pytanie: Na jakiej Podstawie Przewoźnicy obciążają/będą obciążać
      Spółkę Opłatami?
      wskazali Państwo:
        Na podstawie przesłanego przez Spółkę na rzecz Przewoźników maila o którym
        mowa w pkt 3.
    7. W odpowiedzi na pytanie: Czy Spółka w momencie roszczenia Przewoźników o Opłatę,
      zgadza się/będzie się zgadzać na jej poniesienie, czy też występują sytuacje, w których
      Spółka odmawia/będzie odmawiać jej zapłaty (jakie)? Jeśli występują takie sytuacje, to
      czy sprawy są kierowane przez Przewoźników do Sądu, czy są one załatwiane w inny
      sposób (jaki)?
      wskazali Państwo:
        Spółka weryfikuje zasadność zgłaszanych Opłat przez Przewoźników i w
        przypadku zidentyfikowania niezgodności wyjaśnia z Przewoźnikiem
        rozbieżności. Strony starają się ugodowo dojść do porozumienia. Do dnia
        przygotowania niniejszego pisma nie wystąpiła sytuacja skierowania sprawy do
        sądu.
    8. W odpowiedzi na pytanie: Czy świadczenia nabywane przez Spółkę od Przewoźników, za
      które Spółka jest/będzie obciążana Opłatami, są/będą przez Spółkę wykorzystywane do

      czynności opodatkowanych podatkiem VAT na terytorium Polski? Jeśli nie, to do jakich
      czynność Spółka wykorzystuje/będzie wykorzystywać ww. świadczenie na terytorium
      Polski (niepodlegających opodatkowaniu, zwolnionych od podatku)?
      wskazali Państwo:
        Spółka nabywa od Przewoźników usługi transportowe, które są niezbędnym
        elementem w celu wykonywania podstawowej działalności dystrybucyjnej (...),
        która podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych. Dostawy (...) są
        realizowane przez Spółkę zarówno w Polsce, jak i na terenie innych państw
        członkowskich Unii Europejskiej.
    9. W odpowiedzi na pytanie: Jeśli nabywane świadczenia od Przewoźników są
      wykorzystywane przez Spółkę do czynności podlegających opodatkowaniu gdzie
      miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju to czy podatek związany z nabyciem
      świadczeń od Przewoźników mógłby być odliczony, gdyby miejscem świadczenia i
      opodatkowania było terytorium Polski, tj. czy czynności dokonywane przez Spółkę
      gdyby miejscem świadczenia i opodatkowania była Polska, stanowiłyby czynności
      opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku? Jeśli tak, to czy Spółka posiada
      /będzie posiadać dokumenty, z których wynika/będzie wynikać związek odliczonego
      podatku z tymi czynnościami?
      wskazali Państwo:
        Tak, gdyby miejscem świadczenia usług była Polska (co w większości dostaw ma
        miejsce) podatek naliczony mógłby zostać odliczony. Spółka będzie w posiadaniu
        dokumentu obciążeniowego otrzymanego od Przewoźników.
    10. W odpowiedzi na pytanie: W jaki sposób jest/będzie ustalona/skalkulowana wysokość
      kosztów poniesionych przez Spółkę z tytułu przestoju Przewoźników, którymi Spółka
      obciąża Kontrahentów? Czy wynika ona z cennika, zleceń przewozowych itp.?
      wskazali Państwo:
        Spółka dokonuje obciążenia Kontrahentów na podstawie refaktury kwoty, którą
        otrzymuje od Przewoźnika.
    11. W odpowiedzi na pytanie: Czy z umowy (innego dokumentu – jakiego?), bądź ustnych
      ustaleń wynika/będzie wynikać zgoda Kontrahenta na obciążanie Go kosztami
      poniesionymi przez Spółkę z tytułu przestoju Przewoźników?
      wskazali Państwo:
        Obecnie Spółka każdorazowo ustnie ustala z Kontrahentem jego obciążenie.
        Natomiast w przyszłości Wnioskodawca planuje zawrzeć odpowiednie zapisy w
        umowach sprzedaży (...).
    12. W odpowiedzi na pytanie: Na jakiej podstawie Spółka obciąża/będzie obciążać
      Kontrahentów kosztami poniesionymi przez Spółkę z tytułu przestoju Przewoźników?
      wskazali Państwo:
        Na podstawie ustaleń ustnych, a przyszłościowo na podstawie postanowień
        zawartych w umowach sprzedaży.
    13. W odpowiedzi na pytanie: Czy Kontrahent, w momencie roszczenia Spółki o zapłatę
      kosztów poniesionych przez Spółkę z tytułu przestoju Przewoźników, zgadza się/będzie
      się zgadzać na ich poniesienie, czy też występują sytuacje, w których Kontrahent
      odmawia/będzie odmawiać ich zapłaty (jakie)? Jeśli występują takie sytuacje, to czy
      sprawy są kierowane przez Spółkę do Sądu, czy są one załatwiane w inny sposób (jaki)?
      wskazali Państwo:
        Kontrahent weryfikuje zasadność zgłaszanych przez Spółkę kwot i w przypadku
        zidentyfikowania niezgodności wyjaśnia z Wnioskodawcą rozbieżności. Strony

        starają się ugodowo dojść do porozumienia. Nie wystąpiła sytuacja skierowania
        sprawy do sądu.
    Pytania
    1. Czy Opłaty stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających opodatkowaniu
      VAT, a tym samym Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
      należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur dotyczących Opłat
      niezależnie od sposobu ich udokumentowania?
    2. Czy obciążenia Kontrahentów przez Spółkę stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług
      podlegających opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie:
    Uzasadnienie w zakresie pytania 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Natomiast przez świadczenie usług rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1, każde świadczenie
    na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej
    osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów, w tym również m.in.
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji.
    Zgodnie z powołanymi powyżej przepisami, pojęcie świadczenia usług w Ustawie VAT
    stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów. Jednocześnie nie oznacza to, że każda
    czynność, czy też płatność jest opodatkowana podatkiem VAT. Opodatkowaniu podlega
    możliwe do zidentyfikowania, odpłatne świadczenie podatnika wykonywane na rzecz
    określonego usługobiorcy.
    W orzecznictwie podkreśla się, że z podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT usługą
    będziemy mieli do czynienia, jeżeli spełnione zostaną łącznie następujące warunki:
      · świadczona jest określona (możliwa do zdefiniowania) usługa – czyli konkretne,
        zindywidualizowane świadczenie, które nie stanowi dostawy towarów,
      · usługa ta jest świadczona odpłatnie na rzecz konkretnego, indywidualnie określonego,
        beneficjenta, istnieje bezpośredni związek między świadczoną usługą i
        otrzymywanym wynagrodzeniem,
      · świadczenie wynika ze stosunku prawnego łączącego strony oraz
      · występuje wzajemność (ekwiwalentność) świadczeń.
    W celu ustalenia, czy Opłaty mieszczą się w definicji świadczenia usług, należy ocenić je
    przez pryzmat ww. pięciu przesłanek.
    Konkretne świadczenie:
    W ocenie Spółki, Opłaty należy uznać jako element wynagrodzenia należnego
    Przewoźnikowi z tytułu świadczonych usług.
    Stosunek prawny między stronami:
    Spółka i Przewoźnicy uzgadniają zasady powstania i obciążenia w zakresie Opłat.
    Beneficjent czynności:
    Podmiotem będącym beneficjentem świadczenia jest Spółka, która nabywa usługi od
    Przewoźników.
    Odpłatność i wzajemność świadczeń:
    Odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym jakkolwiek

    wynagrodzenie musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie
    dokonane. W kontekście powyższego Spółka wskazuje, że wynagrodzenie za wykonywane
    przez Przewoźnika usługi, w tym w zakresie kwot opłat przestojowych, uregulowane są w
    ustaleniach między stronami. Tym samym istnieje kwota odpłatności określona w
    pieniądzu za dane świadczenie (usługę przewozu), w tym w zakresie Opłaty stanowią
    element cenotwórczy usług świadczonych przez Przewoźników.
    Bezpośredni związek czynności i wynagrodzenia:
    Opłaty są w sposób nierozerwalny związane ze świadczeniem usług przez Przewoźników.
    Wnioskodawca podkreśla, że w jego ocenie, Opłaty nie mają za zadanie naprawienie
    jakiejkolwiek szkody, zadośćuczynienie jej skutkom w postaci uszczerbku majątkowego lub
    utraconych korzyści, tylko stanowią element cenotwórczy w zakresie świadczenia usług
    przez Przewoźników. Innymi słowy, tak jak wskazywano powyżej, przedmiotem ustaleń
    między stronami jest konkretne świadczenie w postaci świadczenia przez Przewoźników
    usług przewozu, gdzie elementem wynagrodzenia są Opłaty.
    W ocenie Spółki, Opłaty stanowią element nierozerwalny z wynagrodzeniem za
    świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego:
    W odniesieniu do możliwości rozliczenia VAT naliczonego związanego z Opłatami, zdaniem
    Wnioskodawcy, elementem kluczowym dla rozstrzygnięcia o prawie Spółki do obniżenia
    VAT należnego o VAT naliczony, zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy VAT, jest wykazanie, iż
    Opłaty będą związane z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi VAT.
    Jak wynika z treści art. 86 ust. 1 Ustawy VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i
    usług w zakresie, w jakim są one wykorzystywane do wykonywania przez podatnika
    czynności opodatkowanych VAT. Jeśli zatem dane towary i usługi są wykorzystywane
    wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo
    do odliczenia całości VAT naliczonego przy nabyciu.
    Mając na uwadze powyższe, należy podkreślić, że nabycie przez Spółkę od Przewoźników
    usług przewozowych, w tym w zakresie ponoszonych Opłat, jest związane z wykonywaną
    przez Spółkę działalnością opodatkowaną VAT w zakresie jej działalności gospodarczej.
    Dodatkowo, zdaniem Spółki, w zakresie ponoszonych Opłat nie znajdzie zastosowania art.
    88 ust. 3a Ustawy VAT, w szczególności pkt 2, w myśl którego „nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku”. Wynika to z faktu, że
    jak wskazano powyżej, świadczenia których dotyczą Opłaty w ocenie Spółki, podlegają
    przepisom Ustawy VAT i opodatkowaniu VAT jako świadczenie usług, nie podlegając pod
    żadne wymienione w ustawie zwolnienia i/lub wyłączenia.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, Opłaty stanowią wynagrodzenie za świadczenie
    usług podlegających opodatkowaniu VAT, a tym samym Spółce przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z
    faktur dotyczących Opłat.
    Prawo do odliczenia będzie przysługiwać Spółce niezależnie od tego, czy Przewoźnik
    podwyższy wartość usługi transportowej, czy spedycyjnej o Opłaty, czy też wystawi na
    rzecz Wnioskodawcy odrębną fakturę z wykazaniem Opłaty, z jednoznacznym wskazaniem
    jakiego transportu dotyczy. Sposób udokumentowania, w ocenie Spółki, nie wpływa na
    prawo do odliczenia, dla którego kluczowy jest związek z czynnościami opodatkowanymi,
    który w opisanym stanie faktycznym niewątpliwie występuje.
    Uzasadnienie w zakresie pytania 2

    Opisane w pytaniu świadczenie, wykonywane będzie w uzgodnieniu i w interesie drugiej
    strony. Otrzymane od klienta ostatecznego świadczenie stanowić będzie płatność
    wynikającą wprost z łączącego Wnioskodawcę i klienta ostatecznego stosunku
    zobowiązaniowego. Wypłata Wnioskodawcy kwoty w oparciu o stałą stawkę godzinową za
    każdą dodatkową godzinę oczekiwania na rozładunek ciężarówki, bądź kwotę jaką
    obciążany jest Wnioskodawca przez przewoźnika, które przewidziane są w umowach
    zawartych między Spółką a klientami ostatecznymi, nie nastąpi na skutek niewykonania
    lub nienależytego wykonania zobowiązania w ogólności lub konkretnego uchybienia w
    zakresie sposobu wykonania zobowiązania.
    Zatem koszt dodatkowego przestoju, jakimi Spółka obciąża/będzie obciążać klienta
    ostatecznego należy traktować jako zapłatę za świadczenie wykonywane na rzecz drugiej
    strony, co wypełnia przesłankę uznania za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    W przypadku pobieranej kwoty przez Wnioskodawcę, wynikającej z zawartej umowy
    między Spółką a klientem, można wskazać konkretnego beneficjenta tej usługi klienta
    ostatecznego, który w związku z opóźnieniem w rozładunku ciężarówek firm
    transportowych spowodowanych z jego winy ponosi dodatkowe koszty, a tym samym ma
    świadomość tolerowania przez Wnioskodawcę takich sytuacji. Spółka toleruje pewne
    zachowanie kontrahenta (opóźnienie w rozładunku towarów) za co dostaje konkretne
    wynagrodzenie określone w umowie.
    Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie spełniona
    zostanie przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności określonej w umowie
    a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem koniecznym do uznania, że
    koszty dodatkowego przestoju jakimi Spółka obciąża/będzie obciążać klienta ostatecznego
    związane będą ze świadczeniem usługi, która to czynność, w myśl art. 5 ust. 1 ustawy o
    VAT, podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane przez Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 23 marca 2015 r., nr IPPP3/443-1236/14-5
    /RD.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy, obciążenia na rzecz Kontrahentów stanowią
    wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT, a tym samym
    Spółka powinna udokumentować te kwoty fakturami VAT wystawionymi na rzecz
    Kontrahentów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:

      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    Przy określeniu, czy miała miejsce czynność podlegająca opodatkowaniu istotne jest
    zatem określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie z tytułu
    wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Niemniej muszą być przy tym
    spełnione następujące warunki:
    - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
      strona (nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Dana usługa podlega więc opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych.
    Warto w tym miejscu wskazać, że kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem
    rozstrzygnięć Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. I tak, przykładowo w wyroku
    z dnia 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council
    przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność
    można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy
    odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością,
    która miała być opodatkowana VAT.

    Na uwagę zasługuje także orzeczenie z dnia 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J.
    Tolsma przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden, gdzie podkreślono, że
    usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek prawny
    pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje świadczenie
    wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę stanowi
    wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
    Z dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej
    usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie
    którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą, a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia
    wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności
    wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w
    art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy.
    Ponadto na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    W myśl. art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    Kwestie odszkodowań, jak i kar umownych z tytułu niewywiązania się z warunków
    umowy regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071). Odszkodowanie jest zapłatą za wyrządzone szkody, poniesione przez
    kogoś straty.
    Zgodnie z art. 361 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Zobowiązany do odszkodowania ponosi odpowiedzialność tylko za normalne
      następstwa działania lub zaniechania, z którego szkoda wynikła.

      § 2. W powyższych granicach, w braku odmiennego przepisu ustawy lub
      postanowienia umowy, naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany
      poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.
    Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    Zgodnie z art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Z kolei w myśl art. 917 Kodeksu cywilnego:
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Tak więc istotą ugody jest czynienie sobie wzajemnie ustępstw w zakresie oczekiwanych
    rezultatów stosunku prawnego, które należy zaliczyć do przedmiotowo istotnych
    elementów ugody (wyrok SN z dnia 24 lipca 2002 r., sygn. akt I CKN 915/00).
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych
    szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez
    dłużnika, istnienia adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub
    zaniechaniem a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze
    szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania. Istotą
    odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W
    takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie – co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata taka nie jest też związana z
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    Ustalanie statusu wypłacanej rekompensaty, jako podlegającej bądź niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT, należy więc oceniać w kontekście związku z konkretnym
    świadczeniem.
    TSUE w sprawie o sygnaturze C-277/05 Société thermale d’Eugénie-les-Bains stwierdził,
    że: „Artykuły 2 ust. 1 i 6 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977
    r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do
    podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona
    podstawa wymiaru podatku, powinny być interpretowane w ten sposób, że kwoty
    zapłacone tytułem zadatku w ramach umów dotyczących świadczenia usług
    hotelarskich podlegających podatkowi VAT, w przypadku, gdy klient skorzysta z
    uprawnienia do odwołania rezerwacji, a kwoty te są zatrzymywane przez
    przedsiębiorstwo hotelarskie, należy uznać za odszkodowanie ryczałtowe płacone w
    celu naprawienia szkody poniesionej w następstwie niewykonania umowy przez klienta,
    bez bezpośredniego związku z jakąkolwiek odpłatnie świadczoną usługą, które jako
    takie nie podlega opodatkowaniu”.
    Zagadnienie dotyczące kar umownych regulują przepisy Działu II „Skutki niewykonania
    zobowiązań” ustawy Kodeks cywilny.
    I tak, zgodnie z art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego:

      Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę
      określonej sumy (kara umowna).
    Przepis art. 483 Kodeksu cywilnego jest bezwzględnie obowiązującym przepisem
    prawa, tzn. kary umowne mogą być wyłącznie sankcją za niewykonanie lub niewłaściwe
    wykonanie zobowiązań niepieniężnych. Odstąpienie od umowy stanowi realizację
    uprawnień związanych z określonymi wypadkami niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązań z umów wzajemnych i skuteczne odstąpienie od umowy
    stanowi w pewnym sensie potwierdzenie, że istotnie miał miejsce przypadek
    niewykonania lub nienależytego wykonania umowy przez drugą stronę.
    Z cyt. wyżej art. 483 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że kara umowna jest dodatkowym
    zastrzeżeniem umownym, wprowadzanym do umowy w ramach swobody
    kontraktowania, mającym na celu wzmocnienie skuteczności więzi powstałej między
    stronami w wyniku zawartej przez nie umowy i służy realnemu wykonaniu zobowiązań.
    Przewidziany umową obowiązek zapłaty kary umownej ma w stosunku do zasadniczego
    obowiązku dłużnika wynikającego z tej umowy charakter uboczny (akcesoryjny).
    Mając na uwadze powyższe regulacje prawne należy wskazać, że kary umowne mogą
    być wyłącznie sankcją za niewykonanie lub niewłaściwe wykonanie zobowiązań.
    Zastrzeżenie kary umownej można zatem traktować jako formę uproszczenia redakcji
    warunków umowy, która pozwala na przyjęcie przez strony, że wypadki niewykonania
    lub nienależytego wykonania umowy, stanowią jednocześnie podstawę do domagania
    się zapłaty kary umownej.
    Trzeba zaznaczyć, że bez znaczenia pozostaje nazwa danej płatności. Istotnym jest
    natomiast, czy stanowi ona zapłatę za konkretne świadczenie czy też jest
    odszkodowaniem w znaczeniu wyżej opisanym.
    Jeżeli płatności o charakterze odszkodowawczym nie będą miały bezpośredniego
    związku z żadną czynnością mającą charakter świadczenia ze strony podmiotu
    zobowiązanego, wówczas kwota otrzymanych odszkodowań nie będzie mieściła się w
    katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT i jako taka nie
    będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.
    Odwołując się zatem do art. 361 i art. 471 Kodeksu cywilnego należy stwierdzić, że
    istotą odszkodowań nie jest płatność za świadczenie, lecz rekompensata za szkodę. W
    takim przypadku nie występuje świadczenie w zamian za wynagrodzenie, a zatem
    otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika.
    Zapłata ta nie jest też związana z zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do
    wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania
    czynności lub sytuacji.
    Także w przypadku, gdy odszkodowanie wynika z niewykonania lub nienależytego
    wykonania zobowiązania, jego istota sprowadza się do naprawienia wyrządzonej w
    związku z tym szkody. Innymi słowy, przesłanką odszkodowania przewidzianego w art.
    471 Kodeksu cywilnego jest nie samo niewykonanie lub nienależyte wykonanie
    zobowiązania, a spowodowanie tym szkody w rozumieniu art. 361 § 2 Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi;
    Z cytowanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Co więcej, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników, którzy
    dokonują dostaw towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium
    kraju, a zakupy, jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium kraju jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Powołany przepis wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać
    będzie związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium
    kraju. Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie
    określonych czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te
    czynności.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.

    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką prawa polskiego, będącą
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT w Polsce. Wnioskodawca jest spółką
    handlowo-dystrybucyjną. Głównym celem działalności gospodarczej Spółki jest pozyskanie
    klientów w celu zawarcia umów na sprzedaż (...) (dalej: Produkt). Spółka zawiera kontrakty
    na warunkach Incoterms DAP/DDP. W ramach prowadzonej działalności, Spółka jest
    odpowiedzialna za organizację i koordynację przewozu towarów z miejsca nadania do
    miejsca odbioru. W ramach prowadzonej działalności Spółka korzysta z usług
    podwykonawców, tzn. podmiotów wykonujących działalność gospodarczą w zakresie
    transportu, logistyki i spedycji, będących podatnikami VAT (dalej: Przewoźnicy). Spółka
    zawiera z Przewoźnikami tzw. „zlecenia spedycyjne”, na podstawie których zleca im
    wykonanie usług w zakresie przewozu towarów. Z niektórymi z Przewoźników Spółka ma
    zawarte również umowy, które dodatkowo regulują wzajemne prawa i obowiązki stron.
    W trakcie świadczenia usług przez Przewoźników może dochodzić do sytuacji, które mają
    wpływ na czas świadczenia usług (a zarazem czas dostarczenia towarów). Zdarzeniami
    takimi są przestoje w miejscu załadunku z winy firmy od której Spółka nabywa Produkty
    oraz w miejscu rozładunku towarów, które to opóźnienia powstają z winy klienta
    ostatecznego.
    W związku z występowaniem ww. zdarzeń, Spółka określa m.in. tryb zgłaszania takich
    przestojów oraz maksymalne kwoty opłat należnych Przewoźnikom za takie przestoje. W
    przypadku wystąpienia opisanych wyżej sytuacji, Przewoźnicy obciążają Spółkę
    dodatkowymi opłatami (dalej: Opłata), które skutkują zwiększeniem całkowitej kwoty
    należnej Przewoźnikom z tytułu realizowanych przez nich zleceń. Przewoźnicy ze względu
    na różne podejścia indywidualne mogą obciążać Spółkę kwotami odnoszącymi się do
    pojedynczych przestojów lub wystawiać jeden dokument zbiorczy odnoszący się np. do
    okresu miesięcznego.
    Spółka organizuje transport w celu wywiązania się z umów na dostawę Produktów na
    rzecz podmiotów z którymi ma zawarte kontrakty (dalej: Kontrahent). Przestoje u
    Przewoźników powstają w miejscu docelowym odbioru towaru. Często Kontrahenci ze
    względu na ograniczenia produkcyjne nie są w stanie rozładować dostawy w terminie
    wcześniej ustalonym ze Spółką, co przekłada się na wydłużony czas oczekiwania ze strony
    Przewoźników. Taka sytuacja uprawnia Przewoźników do obciążenia Spółki Opłatami.
    Przewoźnicy w formie mailowej zostali poinformowani o stosowaniu kwot opłat za
    godzinę postoju. Przestoje przez Przewoźników są zgłaszane w formie mailowej do
    pracowników działu logistyki Spółki.
    Spółka ustaliła maksymalną kwotę Opłaty za godzinę i poinformowała o tym
    Przewoźników drogą mailową.
    Spółka wyraziła zgodę na obciążanie jej Opłatami przesyłając informację mailową do
    swoich Przewoźników o stosowaniu kwot opłat za godzinę postoju.
    Przewoźnicy obciążają/będą obciążać Spółkę Opłatami na podstawie przesłanej przez
    Spółkę na rzecz Przewoźników ww. informacji mailowej.
    Spółka weryfikuje zasadność zgłaszanych Opłat przez Przewoźników i w przypadku
    zidentyfikowania niezgodności wyjaśnia z Przewoźnikiem rozbieżności. Strony starają się
    ugodowo dojść do porozumienia. Nie wystąpiła sytuacja skierowania sprawy do sądu.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą w pierwszej kolejności kwestii czy
    Opłaty za przestoje w załadunku lub rozładunku towarów, którymi Przewoźnicy obciążają
    Spółkę, stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że Opłaty za przestoje w miejscu
    załadunku lub rozładunku towarów, którymi Przewoźnicy obciążają Spółkę, stanowią
    wynagrodzenie za świadczenie usług. Przedmiotowe Opłaty są częścią składową
    świadczonej usługi transportowej i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i

    usług. Opłaty nie mają za zadanie naprawienie jakiejkolwiek szkody, zadośćuczynienie jej
    skutkom w postaci uszczerbku majątkowego lub utraconych korzyści, tylko stanowią
    element cenotwórczy w zakresie świadczenia usług przez Przewoźników.
    W przypadku gdy Spółka ponosi ww. Opłaty mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną
    – świadczenie usług w zamian za wynagrodzenie. Spółka określa tryb zgłaszania
    przestojów oraz maksymalne kwoty opłat należnych Przewoźnikom za takie przestoje.
    Przewoźnicy w formie mailowej zostali poinformowani o stosowaniu kwot opłat za
    godzinę postoju. Przestoje przez Przewoźników są zgłaszane w formie mailowej do
    pracowników działu logistyki Spółki. Spółka ustaliła maksymalną kwotę Opłaty za godzinę
    postoju i poinformowała o tym Przewoźników drogą mailową. Spółka wyraziła zgodę na
    obciążanie jej Opłatami z tytułu postoju przy rozładunku lub załadunku towarów,
    przesyłając informację mailową do swoich Przewoźników. Przewoźnicy obciążają/będą
    obciążać Spółkę Opłatami na podstawie przesłanego przez Spółkę na rzecz Przewoźników
    ww. maila.
    Mając na uwadze bardzo szeroką definicję świadczenia usług dla potrzeb podatku VAT, jak
    również wewnętrzne ustalenia między Spółką a Przewoźnikami dotyczącymi ponoszenia
    przez Spółkę Opłat z tytułu postojów przy rozładunku lub załadunku towarów, należy
    uznać, iż opisana czynność stanowi świadczenie usługi podlegające opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. W przedstawionym przypadku dochodzi bowiem do
    świadczenia usług ze strony Przewoźników, polegającego na tolerowaniu (znoszeniu)
    nieplanowanego przestoju w miejscu załadunku lub rozładunku towarów. Świadczenie to
    jest wykonywane na rzecz Spółki, za które to świadczenie należne jest Przewoźnikom
    odrębne wynagrodzenie zgodnie z ustaleniami między stronami. Należy zatem uznać, że
    przedmiotowe wynagrodzenie jest częścią składową świadczonej usługi związanej z
    przewozem towarów i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Tym
    samym Opłaty stanowią wynagrodzenie za świadczenie usług podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii, czy Spółce przysługuje prawo do obniżenia
    kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur
    dotyczących Opłat za przestoje w załadunku lub rozładunku towarów.
    Z wniosku wynika, że Spółka nabywa od Przewoźników usługi transportowe, które są
    niezbędnym elementem w celu wykonywania podstawowej działalności dystrybucyjnej
    (...), która podlega opodatkowaniu VAT na zasadach ogólnych. Dostawy (...) są realizowane
    przez Spółkę zarówno w Polsce, jak i na terenie innych państwa członkowskich Unii
    Europejskiej.
    Odnoszą się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że Opłaty za przestoje w rozładunku
    lub załadunku towarów, jak ustalono powyżej, stanowią wynagrodzenie za czynność
    podlegającą opodatkowaniu (świadczenie usług). Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od
    towarów i usług ani przepisy wykonawcze do tej ustawy, nie przewidują zwolnienia takich
    usług od podatku VAT, to usługi te podlegają opodatkowaniu właściwą stawką podatku
    VAT. Ponadto, świadczenia nabywane od Przewoźników za które Spółka obciążana jest
    Opłatami za przestoje w miejscu rozładunku lub załadunku towarów, są/będą
    wykorzystywane do czynności podlegających opodatkowaniu VAT na terytorium Polski na
    zasadach ogólnych (niekorzystających ze zwolnienia od podatku), oraz do czynności
    podlegających opodatkowaniu gdzie miejscem świadczenia nie jest terytorium kraju, gdzie
    podatek związany z takimi świadczeniami mógłby być odliczony, gdyby miejscem
    świadczenia i opodatkowania było terytorium Polski (tzn. w takiej sytuacji czynności
    dokonywane przez Spółkę, gdyby miejscem świadczenia i opodatkowania była Polska,
    stanowiłyby czynności opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku). Ponadto,
    Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Zatem należy stwierdzić, że Spółce w związku nabyciem od Przewoźników świadczeń,
    które będą wykorzystywane do ww. czynności opodatkowanych na terytorium Polski
    przysługuje /będzie przysługiwało na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, prawo do obniżenia

    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dotyczących Opłat.
    Natomiast w przypadku wykorzystywania świadczeń nabywanych od Przewoźników (za
    które Spółka jest/będzie obciążana Opłatami) wykorzystywanych do czynności
    podlegających opodatkowaniu, gdzie miejscem świadczenia nie jest/nie będzie terytorium
    kraju, ale gdyby miejscem świadczenia i opodatkowania była Polska, stanowiłyby
    czynności opodatkowane uprawniające do odliczenia podatku, Spółce, w myśl art. 86 ust.
    8 pkt 1 ustawy, przysługuje /będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących Opłat. Przy
    czym dokonując odliczenia na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy, Spółka musi być w
    posiadaniu odpowiednich dokumentów potwierdzających związek odliczonego w Polsce
    podatku z wykonywanymi czynnościami.
    W konsekwencji, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1,
    jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą równie kwestii, czy obciążenia Kontrahentów przez Spółkę
    kwotą opłaty za przestoje w miejscu rozładunku lub załadunku, stanowią wynagrodzenie
    za świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka obciąża/będzie obciążać Kontrahentów kosztami
    poniesionymi przez Spółkę z tytułu przestoju Przewoźników na podstawie ustaleń
    ustnych, a przyszłościowo na podstawie postanowień zawartych w umowach sprzedaży.
    Spółka każdorazowo podejmuje rozmowy z Kontrahentami w celu obciążenia ich kosztami
    poniesionymi przez Spółkę z tytułu przestoju Przewoźników. Kontrahent weryfikuje
    zasadność zgłaszanych przez Spółkę kwot i w przypadku zidentyfikowania niezgodności
    wyjaśnia ze Spółką rozbieżności. Strony starają się ugodowo dojść do porozumienia. Nie
    wystąpiła sytuacja skierowania sprawy do sądu.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    należy stwierdzić, że w przypadku kosztów przestojów jakimi Spółka obciąża/będzie
    obciążać Kontrahentów mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie określone na podstawie ustaleń ustnych, a przyszłościowo na
    podstawie postanowień zawartych w umowach sprzedaży.
    Tak rozumiane świadczenie wykonywane jest/będzie w uzgodnieniu i w interesie drugiej
    strony. Otrzymane od Kontrahentów świadczenie stanowi/stanowić będzie płatność
    wynikającą wprost z łączącego Spółkę i Kontrahentów stosunku zobowiązaniowego.
    Spółka dokonuje obciążenia Kontrahentów na podstawie refaktury kwoty, którą otrzymuje
    od Przewoźnika.
    Zatem, obciążenia Kontrahentów przez Spółkę, nie następują na skutek niewykonania lub
    nienależytego wykonania zobowiązania w ogólności lub konkretnego uchybienia w
    zakresie sposobu wykonania zobowiązania.
    Koszt przestojów jakimi Spółka obciąża/będzie obciążać Kontrahenta należy traktować
    jako zapłatę za świadczenie wykonywane na rzecz drugiej strony, co wypełnia przesłankę
    uznania za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy.
    W przypadku obciążenia Kontrahentów przez Spółkę kosztami przestojów w miejscu
    rozładunku lub załadunku, wynikające z ustaleń ustnych, a przyszłościowo na podstawie
    postanowień zawartych w umowach sprzedaży, można wskazać konkretnego beneficjenta
    tej usługi – Kontrahentów, którzy w związku z opóźnieniem w rozładunku dostawy
    spowodowanym z ich winy ponoszą dodatkowe koszty, a tym samym mają świadomość
    tolerowania przez Spółkę takich sytuacji. Spółka toleruje pewne zachowanie
    Kontrahentów (opóźnienie w rozładunku dostawy) za co dostaje konkretne
    wynagrodzenie określone na podstawie ustaleń ustnych, a przyszłościowo na podstawie
    postanowień zawartych w umowach sprzedaży.

    Biorąc powyższe pod uwagę, należy wskazać że w przedmiotowej sprawie spełniona
    zostanie przesłanka istnienia związku pomiędzy wypłatą należności (określonej na
    podstawie ustaleń ustnych, a przyszłościowo na podstawie postanowień zawartych w
    umowach sprzedaży) a otrzymaniem świadczenia wzajemnego, co jest warunkiem
    koniecznym do uznania, że koszty przestojów jakimi Spółka obciąża/będzie obciążać
    Kontrahentów związane są/będą ze świadczeniem usługi, która to czynność w myśl art. 5
    ust. 1 ustawy, podlega/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, obciążenia Kontrahentów przez Spółkę kwotą opłaty za przestoje w
    miejscu rozładunku lub załadunku, stanowią/będą stanowić wynagrodzenie za
    świadczenie usług podlegających opodatkowaniu VAT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego. W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno -
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy ponadto podkreślić, że zakres przedmiotowy wniosku wyznaczają zadane przez
    Państwa pytania. Wskazuję tym samym, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Państwa wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b
    § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii obowiązku
    udokumentowania obciążenia Kontrahentów fakturą VAT.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.