Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.504.2024.2.KM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-11-06
Teza: Dotyczy ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: komputery-program komputerowy; koszt; prawa-prawa autorskie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5% od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box)-Kwalifikowane prawa własności intelektualnej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 6; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24d-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24d-ust. 2

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

27 sierpnia 2024 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”).

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 października 2024 r. (data wpływu tego samego dnia).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego**

Dochody z kwalifikowanych IP

X S.A. z siedzibą w K. (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest osobą prawną, podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „podatek CIT”) – Spółka podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku CIT od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania (Spółka podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu). Spółka jest także zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Rokiem podatkowym Spółki jest rok kalendarzowy.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w obszarze oprogramowania – Spółka świadczy usługi w postaci wytwarzania i rozwoju oprogramowania na zlecenie swoich klientów. Z tytułu świadczonych usług Spółka otrzymuje od klientów wynagrodzenia. Otrzymywane wynagrodzenia stanowią przychody Spółki z prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy o CIT. Spółka będzie prowadzić taką działalność i będzie uzyskiwać takie przychody również w przyszłości.

W ramach powyższej działalności Spółka prowadzi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT, w ramach której wytwarza, rozwija lub ulepsza programy komputerowe. Spółka posiada autorskie prawa do poszczególnych programów komputerowych podlegające ochronie prawnej - w szczególności na podstawie przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, a zwłaszcza jej art. 74 i nast. Wnioskodawca wskazuje, że autorskie prawa do poszczególnych programów komputerowych, o których mowa w niniejszym wniosku, stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy o CIT (dalej: „Autorskie Prawa do Programów”).

Spółka wytwarza (w tym także rozwija lub ulepsza) Autorskie Prawa do Programów na zlecenie swoich klientów, a następnie przenosi na nich te prawa. Z tego tytułu uzyskuje ona wynagrodzenie – tj. wynagrodzenie ze sprzedaży kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy o CIT. W przyszłości Spółka może uzyskiwać również wynagrodzenie z innych tytułów wymienionych w tym przepisie, tj. w art. 24d ust. 7 pkt 1, 3 i 4 (ustawy o CIT – przypis organu).

Koszty ogólne

W związku z pracami nad Autorskimi Prawami do Programów Spółka ponosi również wydatki. Wydatki te mogą być bezpośrednio związane z określonym kwalifikowanym IP, jak w przypadku np. kosztów pracowników i współpracowników (personelu) Spółki bezpośrednio zaangażowanych (zaangażowanego) w dany projekt.

Równocześnie Spółka ponosi wydatki o charakterze ogólnym, związane z jej funkcjonowaniem jako podmiotu prawnego i przedsiębiorstwa. Wydatki te stanowią koszty uzyskania przychodów Spółki w rozumieniu art. 15 i nast. ustawy o CIT (dalej: „Koszty Ogólne”).

Dotyczy to w szczególności kosztów takich jak np.: koszty ogólnego zarządu – koszty kadry zarządzającej, w tym wynagrodzenia menedżerów projektów; koszty najmu, utrzymania i wyposażenia biura (w tym koszty utrzymania zaplecza socjalnego czy sprzątania); koszty marketingu i promocji Spółki; koszty prowadzenia księgowości (w tym koszty badania rocznego sprawozdania finansowego), bankowości oraz administracji Spółki (w tym koszty wynagrodzeń pracowników tych działów); koszty pozostałych działów wewnętrznych spółki, takich jak kadry czy (wewnętrzne) IT (w tym także koszty licencji programów wykorzystywanych w całej Spółce); a także koszty usług prawnych i doradczych (w tym koszty doradztwa podatkowego).

Koszty Ogólne mogą także obejmować tzw. „koszty hipotetycznych odsetek”, o których mowa w art. 15cb ustawy o CIT. Spółka przekazywała i może przekazywać na swój kapitał zapasowy wypracowany zysk. Z tego tytułu uznawała (i planuje uznawać) za koszty uzyskania przychodów kwoty odpowiadającej iloczynowi przekazywanych kwot i (odpowiednio zwiększonej) stopy referencyjnej Narodowego Banku Polskiego, według zasad i w granicach określonych w art. 15cb ustawy o CIT.

Przez Koszty Ogólne Spółka rozumie także koszty nabywanego sprzętu komputerowego. Taki sprzęt może być wykorzystywany na potrzeby świadczenia usług tworzenia i rozwoju oprogramowania przez Spółkę (przez programistów Spółki), w tym na potrzeby tworzenia (rozwijania i ulepszania) Autorskich Praw do Programów. Chociaż taki sprzęt może być nabywany w związku z określonym projektem, realizowanym dla konkretnego klienta, to po zakończeniu prac sprzęt ten pozostaje w Spółce i może być dalej wykorzystywany, w zleceniach wykonywanych dla innych klientów. Może on być także nabywany w związku z ogólnym funkcjonowaniem Spółki jako podmiotu prawnego, na potrzeby działów administracyjnych Spółki, np. działu księgowego Spółki.

Ponoszone wydatki na sprzęt mogą być rozpoznawane dla celów podatkowych jako tzw. „koszty pośrednie”, potrącalne w dacie ich poniesienia podstawie art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT, bądź też jako odpisy amortyzacyjne (z tytułu zużycia środków trwałych), o których mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. W tym ostatnim przypadku odpisy mogą być dokonywane również jednorazowo, zgodnie z art. 16f ust. 3 ustawy o CIT.

Przepisy o IP box

Spółka stosuje przepisy pozwalające na preferencyjne opodatkowanie 5% stawką podatkową dochodów uzyskiwanych przez podatnika z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, tj. art. 24d i 24e ustawy o CIT (dalej: „przepisy o IP Box”). Wnioskodawca pragnie potwierdzić swoje rozumienie rzeczonych regulacji – zasady, na jakich Spółka powinna uwzględniać Koszty Ogólne w kalkulacji dochodów (strat) z kwalifikowanych IP – tj. w kalkulacji dochodów (strat) podlegających opodatkowaniu w oparciu o przepisy IP box.

(…)

Ponieważ od momentu otrzymania przedmiotowej interpretacji Spółka rozpoznawała jako koszty uzyskania przychodów nowe kategorie wydatków – w szczególności „koszty hipotetycznych odsetek” oraz koszty nabywanego sprzętu komputerowego, rozliczane w drodze jednorazowych odpisów amortyzacyjnych – Wnioskodawca postanowił ponownie wystąpić z wnioskiem dotyczącym przedmiotowego zagadnienia.

Wnioskodawca pragnie ponadto podkreślić, iż Spółka prowadzi na bieżąco ewidencję rachunkową w sposób określony w art. 9 ust. 1 ustawy o CIT, spełniającą w odniesieniu do poszczególnych Autorskich Praw do Programów wymagania (obowiązki) określone w art. 24e ust. 1 ustawy o CIT.

W uzupełnieniu wniosku z 11 października 2024 wskazali Państwo m.in., że:

Pod pojęciem „Koszty Ogólne” użytym we wniosku należy rozumieć wyłącznie wydatki wskazane we wniosku.

Koszty Ogólne:

— koszty ogólnego zarządu – koszty kadry zarządzającej Spółki:

\- wynagrodzenia członków zarządu (wraz z narzutami w postaci składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli do ich (częściowego) sfinansowania jest zobowiązana Spółka jako płatnik),

\- wynagrodzenia dyrektorów i menedżerów projektów,

\- koszty delegacji i diet;

— koszty najmu, utrzymania i wyposażenia biura:

\- koszty utrzymania zaplecza socjalnego,

\- koszty mediów (np. woda, prąd),

\- koszty sprzątania;

— koszty marketingu i promocji Spółki:

\- koszty wynagrodzeń pracowników działu marketingu i promocji;

— koszty prowadzenia księgowości:

\- koszty wynagrodzeń pracowników działu księgowości,

\- koszty badania rocznego sprawozdania finansowego;

— koszty bankowości – koszty związane z obsługą bankową Spółki (jej rachunków):

\- opłaty za prowadzenia rachunków w PLN i w walutach obcych,

\- opłaty od realizowanych przelewów;

— koszty administracji Spółki – koszty związane z obsługą, utrzymaniem, administrowaniem i organizacją działalności Spółki:

\- koszty wynagrodzeń pracowników administracyjnych,

\- koszty materiałów biurowych (eksploatacyjnych, np. papier, tonery do drukarek, długopisy),

\- koszty zakupu środków czystości;

— koszty wewnętrznego działu kadr Spółki – koszty związane z utrzymaniem działu kadr Spółki:

\- koszty wynagrodzeń pracowników działu kadr;

— koszty wewnętrznego działu IT Spółki – koszty związane z utrzymaniem działu IT Spółki:

\- koszty licencji programów wykorzystywanych w całej Spółce;

\- koszty zewnętrznych usług IT,

\- koszty informatyka zatrudnionego w oparciu o umowę zlecenie,

\- koszty związane z infrastrukturą IT (koszty drobnego sprzętu, kabli),

\- koszty systemu dostępu do biura Spółki (karty dostępu);

— koszty usług prawnych, doradczych i doradztwa podatkowego;

— tzw. „koszty hipotetycznych odsetek”, o których mowa w art. 15cb ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych – wyjaśnienia w ich zakresie przedstawiono we Wniosku;

— koszty nabywanego sprzętu komputerowego – wyjaśnienia w ich zakresie przedstawiono we Wniosku.

**Pytanie**

Czy ponoszone przez Spółkę Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT. Przedmiotowy klucz powinien zostać wyliczony w oparciu o przychody osiągnięte w roku, w którym potrącono określony koszt uzyskania przychodów.

Uzasadnienie

Przepisy o IP box

Artykuł 24d ust. 1 ustawy o CIT stanowi, iż „podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.

W art. 24d ust. 2 ustawy o CIT wymieniono „kwalifikowane prawa własności intelektualnej” – wśród nich (w punkcie 8) „autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej” (dalej: „Kwalifikowane IP”).

Zgodnie z art. 24d ust. 3 ustawy o CIT podstawę opodatkowania (podlegającą opodatkowaniu 5% stawką podatkową) stanowi „suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym”.

W art. 24d ust. 4-10 ustawy o CIT przedstawiono zasady obliczania „kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej”, jako „iloczynu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru”, określonego w ust. 4.

Wskaźnik ten, tzw. „wskaźnik nexus”, wyznacza się następująco:

(a + b) \* 1,3

\----------------

a + b + c + d

Jak stanowi ust. 4, „poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej”.

Zgodnie z art. 24d ust. 5 ustawy o CIT „do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami”. Natomiast ust. 6 stanowi, że jeżeli wartość wskaźnika nexus jest większa od 1, to przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Natomiast w art. 24d ust. 7 ustawy o CIT wymieniono tytuły, z których dochody (straty) są uznawane na gruncie przepisów o IP Box za dochody (straty) z Kwalifikowanego IP. Zgodnie ze wskazanym przepisem takim dochodem (stratą) „jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu”.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT „dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów”.

Artykuł 24d ust. 8 ustawy o CIT stanowi przy tym, że „do ustalenia dochodów (strat), o których mowa w ust. 7 pkt 3, przepisy art. 11c i art. 11d stosuje się odpowiednio”. Przywołane w tym przepisie artykuły odnoszą się do obowiązku ustalania cen transferowych przez podmioty powiązane na warunkach, które ustaliły między sobą podmioty niepowiązane.

W art. 24d ust. 9 ustawy o CIT wskazano na możliwość ustalania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP dla tego samego rodzaju produktu lub usługi lub dla tej samej grupy produktów lub usług, w których zostało wykorzystane kwalifikowane IP. Natomiast w ust. 9a przewidziano możliwość i zasady dodatkowego odliczenia od dochodu z kwalifikowanego IP kosztów kwalifikowanych określonych w art. 18d ust. 2-3b ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 24d ust. 10 ustawy o CIT „o wysokość straty z kwalifikowanych praw własności intelektualnej poniesionej w roku podatkowym obniża się dochód osiągnięty w najbliższych kolejno następujących po sobie 5 latach podatkowych z tego samego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tego samego rodzaju produktu lub usługi lub tej samej grupy produktów lub usług, w których zostało wykorzystane kwalifikowane prawo własności intelektualnej”.

Na podstawie art. 24d ust. 11 ustawy o CIT „podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę)”.

Przepisy art. 24d ust. 12-13 (ustawy o CIT – przypis organu) określają możliwość zastosowania przepisów o IP Box do ekspektatywy uzyskania kwalifikowanego IP, natomiast ust. 14 tego artykułu dotyczy specyficznej sytuacji, w której podatnik wytworzył Kwalifikowane IP w ramach prowadzonej działalności B+R, przestał być jego właścicielem, ale korzysta z niego na podstawie umowy, w której zastrzeżono wyłączność korzystania z tego prawa.

W art. 24e ust. 1 ustawy o CIT określono obowiązki ewidencyjne, jakie spoczywają na podatnikach podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d ustawy o CIT. Podatnicy tacy „są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4”.

Natomiast zgodnie z ust. 2 tego artykułu „w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19”. Ten ostatni artykuł stanowi (w ust. 1 pkt 1-2), iż podatek, z zastrzeżeniem m.in. przepisów o IP Box, wynosi 19% podstawy opodatkowania (lub 9% przy spełnieniu określonych warunków).

Przepisy w zakresie podziału kosztów ogólnych

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT „jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio”.

Natomiast ust. 2a tego artykułu stanowi, że „zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio”.

Również ust. 2b wskazuje, że „w przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami”.

Koszty pośrednio związane z przychodem z kwalifikowanych IP

W wydanych 15 lipca 2019 r. objaśnieniach podatkowych dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box Minister Finansów potwierdził możliwość uwzględniania w kalkulacji dochodu z Kwalifikowanego IP kosztów pośrednio związanych z przychodami osiąganymi z tego prawa (akapit 136):

„Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu \[pogrubienie Wnioskodawcy\]. Zatem dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

Objaśnienia Ministra Finansów nie wskazują przy tym, w jaki sposób takie „koszty pośrednie” należy przyporządkować do przychodów osiąganych z poszczególnych kwalifikowanych IP (oraz do pozostałych przychodów).

W wydawanych interpretacjach indywidualnych Organ wskazuje, że w takiej sytuacji można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT. Przykładowo, takie stanowisko zaprezentowano w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.706.2023.2.AZ. Wskazano w niej również, że:

„(\`(...)\`) w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to obliczając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym”.

Koszty Ogólne ponoszone przez Spółkę

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka wytwarza (rozwija, ulepsza) Autorskie Prawa do Programów na zlecenie swoich klientów, z tytułu czego otrzymuje od nich wynagrodzenie. W związku z pracami nad tymi prawami ponosi również wydatki, jak np. koszty współpracowników (podwykonawców) Spółki bezpośrednio zaangażowanych w dany projekt.

Autorskie Prawa do Programów stanowią kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy o CIT, a uzyskiwane z nich przychody mieszczą się (będą się mieścić) w katalogu z art. 24d ust. 7 ustawy.

Spółka ponosi także Koszty Ogólne, tj. wydatki o charakterze ogólnym, związane z jej funkcjonowaniem jako podmiotu prawnego i przedsiębiorstwa. Obejmują one tego rodzaju wydatki jak np.: koszty ogólnego zarządu – koszty kadry zarządzającej, w tym wynagrodzenia menedżerów projektów; koszty najmu, utrzymania i wyposażenia biura (w tym koszty utrzymania zaplecza socjalnego czy sprzątania); koszty marketingu i promocji Spółki; koszty prowadzenia księgowości (w tym koszty badania rocznego sprawozdania finansowego), bankowości oraz administracji Spółki (w tym koszty wynagrodzeń pracowników tych działów); koszty pozostałych działów wewnętrznych spółki, takich jak kadry czy (wewnętrzne) IT (w tym także koszty licencji programów wykorzystywanych w całej Spółce); a także koszty usług prawnych i doradczych (w tym koszty doradztwa podatkowego).

Mając na względzie przedstawione powyżej uwagi i stanowiska Ministra Finansów i Organów, należy uznać, że tego rodzaju wydatki jak Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów.

Jednocześnie, ze względu na ogólny charakter tych wydatków, nie ma możliwości ich bezpośredniego przypisania do przychodów z określonych Autorskich Praw do Programów – konieczne jest zastosowanie do tego odpowiedniego klucza alokacji. W takich przypadkach przepisy ustawy o CIT (art. 15 ust. 2-2b) przewidują tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego źródła do ogółu przychodów.

W ocenie Wnioskodawcy taki klucz alokacji powinien znaleźć zastosowanie w przedstawionej sprawie – Koszty Ogólne powinny być przez Spółkę uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o klucz przychodowy – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT. Innymi słowy, w takim stopniu, w jakim przychód z Autorskiego Prawa do Programu pozostaje w przychodzie ogółem, w takiej wysokości dany wydatek – Koszt Ogólny – będzie stanowił koszt podlegający odliczeniu od przychodu z tego prawa. Przedmiotowy klucz powinien zostać przy tym wyliczony w oparciu o przychody osiągnięte w roku, w którym potrącono określony koszt uzyskania przychodów.

(…)

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy znajduje też potwierdzenie w innych interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Organ, przykładowo:

*   z 10 maja 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.126.2024.2.AZ, w której Organ wskazał, że „(\`(...)\`) w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to przy obliczaniu dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym”;
*   z 13 marca 2024 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.163.2021.14.S/MW, w której Organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „Wnioskodawca, ustalając dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, będzie mógł alokować koszty pośrednie poniesione w danym roku podatkowym według tzw. klucza przychodowego, tj. według takiej proporcji, w jakiej przychody osiągane z kwalifikowanych praw własności intelektualnej pozostają w stosunku do całości uzyskiwanych przez niego przychodów w części, w jakiej koszty te nie mogą być alokowane bezpośrednio do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej ani pozostałych przychodów”;
*   z 15 grudnia 2023 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.474.2023.2.AZ, w której Organ również wskazał, że „(\`(...)\`) w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to obliczając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym”;
*   z 27 października 2022 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.585.2022.1.AN, w której Organ uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym „(…) obliczając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym Spółka uprawniona będzie stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym”;
*   z 16 listopada 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.383.2021.1.EJ, w której Organ także wskazał, że „w sytuacji, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to obliczając dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, Wnioskodawca uprawniony będzie stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do przychodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w takiej proporcji, w jakiej przychody tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym”.

Powyższe podejście powinno dotyczyć również tzw. „kosztów hipotetycznych odsetek”, o których mowa w art. 15cb ustawy o CIT. Koszty te nie stanowią kosztów, które powinny być przypisane bezpośrednio do przychodów z zysków kapitałowych z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT (potwierdza to Organ w wydawanych interpretacjach indywidualnych, np. z 7 września 2023 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4010.282.2023.1.AS).

Jednocześnie, jest to rodzaj kosztu, którego nie można przyporządkować bezpośrednio do przychodów z określonych Autorskich Praw do Programów, bądź też do innych przychodów osiąganych przez Spółkę. Wypracowywane przez Spółkę zyski, których przekazanie na kapitał zapasowy umożliwia rozpoznanie kosztów z art. 15cb ustawy o CIT, jest rezultatem ogólnego funkcjonowania Spółki jako przedsiębiorstwa. Wobec tego zasadne jest zastosowanie klucza przychodowego, o którym mowa powyżej, również i do takich kosztów – i na tej podstawie ich uwzględnienie w kalkulacji dochodu (straty) z określonego Autorskiego Prawa do Programu. Aby wyliczyć taki klucz należy oprzeć się o przychody (z Autorskiego Prawa do Programu i oraz ogółem) osiągnięte w roku, w którym został rozpoznany koszt z art. 15cb ustawy o CIT.

Takie podejście w ocenie Wnioskodawcy należy też zastosować do wydatków ponoszonych przez Spółkę na nabywanie sprzętu komputerowego. Nie powinno mieć na to wpływu to, w jaki sposób tego rodzaju wydatki są rozpoznawane dla celów podatku CIT – czy są one traktowane jako koszty pośrednie (art. 15 ust. 4d i 4e ustawy o CIT) czy też są one rozliczane poprzez odpisy amortyzacyjne (art. 15 ust. 6; zarówno dokonywane w czasie, jak i rozpoznawane jednorazowo). W przypadku dokonywanych w ciągu roku odpisów amortyzacyjnych należy zastosować klucz przychodowy wyliczony w oparciu przychody podatkowe osiągnięte w tym roku, w którym odpisy te stanowią (są ujmowane, rozpoznawane jako) koszty uzyskania przychodów.

Dotyczy to również sprzętu, który Spółka nabywa w związku z realizacją określonego projektu. Taki sprzęt pozostaje bowiem w Spółce i może być dalej wykorzystywany, w zleceniach wykonywanych dla innych klientów. Inna sytuacja miałaby miejsce, gdyby ten sprzęt dotyczył wyłącznie jednego projektu i po jego zakończeniu byłby odsprzedawany klientowi lub zlikwidowany. W takim przypadku jego koszt powinien zostać bezpośrednio przyporządkowany do (przychodu z) danego Autorskiego Prawa do Programu. Przedstawiony opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie dotyczy jednak takich przypadków.

Podsumowanie

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy w przedstawionym opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego należy uznać, że ponoszone przez Spółkę Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT. Przedmiotowy klucz powinien zostać wyliczony w oparciu o przychody osiągnięte w roku, w którym potrącono określony koszt uzyskania przychodów.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, nie objęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Zgodnie z art. 24d ust. 2 ustawy o CIT:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1) patent,

2) prawo ochronne na wzór użytkowy,

3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),

8) autorskie prawo do programu komputerowego

\- podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 24d ust. 3 ww. ustawy:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy, skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.

Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 ustawy o CIT. Zgodnie z treścią tego przepisu:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b) \* 1,3

–––––––––

a + b + c + d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,

c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,

d - nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Stosownie do art. 24d ust. 5 ustawy o CIT:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

W myśl art. 24d ust. 6 ww. ustawy:

W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1.

Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 ustawy o CIT:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:

1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d ustawy o CIT, zostały określone w art. 24e ustawy o CIT.

W myśl art. 24e ust. 1 ustawy o CIT:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej ewidencji rachunkowej;

2) prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;

4) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Zgodnie z art. 24e ust. 2 ustawy o CIT:

W przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy ponoszone przez Spółkę Koszty Ogólne powinny być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w oparciu o tzw. „klucz przychodowy” – proporcję przychodów z określonego prawa do ogółu przychodów, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT.

W odniesieniu do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że z treści cytowanego już art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy o CIT wynika, że dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy podatku dochodowym od osób prawych. Tym samym, w pierwszej kolejności należy określić przychody z kwalifikowanego prawa IP, a następnie koszty uzyskania tych przychodów.

W odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów należy wskazać, że muszą to być koszty poniesione w celu uzyskania przychodów z tytułu wynagrodzenia za autorskie prawa do programów komputerowych, a zatem funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni lub pośredni związane są z przychodem z kwalifikowanych praw IP.

Z objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. wynika, że „Obliczając wysokość dochodu z kwalifikowanego IP, który w dalszej kolejności zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus w celu obliczenia końcowego dochodu podlegającego 5% stawce podatku, niezbędne jest określenie związanych z kwalifikowanym IP przychodów oraz kosztów. Konieczne jest więc wskazanie przez podatnika przychodów osiąganych z danego kwalifikowanego IP oraz alokowanie do tych przychodów funkcjonalnie związanych z nimi kosztów, które w sposób bezpośredni i pośredni przyczyniły się do powstania tego przychodu. Zatem, dochodem z kwalifikowanego IP jest nadwyżka sumy przychodów osiągnięta z tego kwalifikowanego IP nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą z kwalifikowanego IP”.

W celu określenia takich kosztów zastosowanie znajdzie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w myśl którego:

Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (…)

Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:

Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z art. 16a-16m (…)

Zatem, aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

*   pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   być właściwie udokumentowany.

W cytowanych już Objaśnieniach Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP Box wskazano również na możliwość uwzględnienia w kalkulacji dochodu (który następnie zostanie przemnożony przez wskaźnik nexus) kosztów pośrednich. Nie wskazano w nich natomiast, w jaki sposób te koszty należy przyporządkować do przychodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i do pozostałych przychodów (dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów).

Zdaniem organu, w celu alokowania kosztów do dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów, można w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z treści art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o CIT:

Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 15 ust. 2a ustawy o CIT:

Zasadę, o której mowa w ust. 2, stosuje się również w przypadku, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z tego opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt 3 stosuje się odpowiednio.

Z uwagi na podział przychodów na dwie kategorie, tj. przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, ustawodawca dostosował regulację dotyczącą alokacji kosztów pośrednich przez dodanie art. 15 ust. 2b ustawy o CIT.

W myśl art. 15 ust. 2b ustawy o CIT:

W przypadku gdy podatnik uzyskuje przychody z zysków kapitałowych oraz przychody z innych źródeł przychodów, przepisy ust. 2 i 2a stosuje się także do przypisywania do każdego z tych źródeł kosztów innych niż bezpośrednio związane z przychodami.

Przy czym, są Państwo zobowiązani wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Należy jednak podkreślić, że podstawowym warunkiem zastosowania przepisu art. 15 ust. 2 ustawy o CIT jest wystąpienie takiego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, że nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła. Zastosowanie przychodowego klucza podziału kosztów pośrednich, o którym mowa we wskazanym przepisie, do poszczególnych rodzajów przychodów należy rozpatrywać w kategoriach „wyjątku od zasady”, kiedy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztów do danego źródła przychodów nie jest możliwe w danym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (dany koszt dotyczy obu źródeł i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania do danego źródła, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu z przychodami z danego źródła).

W konsekwencji powyższego, w sytuacji, gdy podatnik nie ma możliwości ustalenia kosztów uzyskania przychodów przypadających na poszczególne źródła, to przy obliczaniu dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów za dany rok podatkowy celem alokacji kosztów pośrednich poniesionych w danym roku podatkowym, będzie uprawniony stosować klucz przychodowy, tj. przyporządkować koszty tego rodzaju do dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów w takiej proporcji, w jakiej przychody z tego źródła pozostają w ogólnej kwocie uzyskanych przez nią przychodów w danym roku podatkowym.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że przy obliczeniu dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów) chcą Państwo uwzględnić koszty ogólne na które składają się:

— koszty ogólnego zarządu – koszty kadry zarządzającej Spółki:

\- wynagrodzenia członków zarządu (wraz z narzutami w postaci składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli do ich (częściowego) sfinansowania jest zobowiązana Spółka jako płatnik),

\- wynagrodzenia dyrektorów i menedżerów projektów,

\- koszty delegacji i diet;

— koszty najmu, utrzymania i wyposażenia biura:

\- koszty utrzymania zaplecza socjalnego,

\- koszty mediów (np. woda, prąd),

\- koszty sprzątania;

— koszty marketingu i promocji Spółki:

\- koszty wynagrodzeń pracowników działu marketingu i promocji;

— koszty prowadzenia księgowości:

\- koszty wynagrodzeń pracowników działu księgowości,

\- koszty badania rocznego sprawozdania finansowego;

— koszty bankowości – koszty związane z obsługą bankową Spółki (jej rachunków):

\- opłaty za prowadzenia rachunków w PLN i w walutach obcych,

\- opłaty od realizowanych przelewów;

— koszty administracji Spółki – koszty związane z obsługą, utrzymaniem, administrowaniem i organizacją działalności Spółki:

\- koszty wynagrodzeń pracowników administracyjnych,

\- koszty materiałów biurowych (eksploatacyjnych, np. papier, tonery do drukarek, długopisy),

\- koszty zakupu środków czystości;

— koszty wewnętrznego działu kadr Spółki – koszty związane z utrzymaniem działu kadr Spółki:

\- koszty wynagrodzeń pracowników działu kadr;

— koszty wewnętrznego działu IT Spółki – koszty związane z utrzymaniem działu IT Spółki:

\- koszty licencji programów wykorzystywanych w całej Spółce;

\- koszty zewnętrznych usług IT,

\- koszty informatyka zatrudnionego w oparciu o umowę zlecenie,

\- koszty związane z infrastrukturą IT (koszty drobnego sprzętu, kabli),

\- koszty systemu dostępu do biura Spółki (karty dostępu);

— koszty usług prawnych, doradczych i doradztwa podatkowego;

— tzw. „koszty hipotetycznych odsetek”, o których mowa w art. 15cb ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych –

— koszty nabywanego sprzętu komputerowego.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wskazany we wniosku, stwierdzić należy, że ponoszone przez Spółkę ww. Koszty Ogólne mogą być uwzględniane w kalkulacji dochodów (strat) z poszczególnych Autorskich Praw do Programów (kwalifikowanych IP) w oparciu o tzw. „klucz przychodowy”, na zasadach analogicznych jak wskazane w art. 15 ust. 2-2b ustawy o CIT.

Jednocześnie wskazać należy, że to Państwo są zobowiązani wykazać związek danego wydatku z uzyskanym przychodem bądź prowadzoną działalnością nakierowaną na uzyskanie przychodu. Jest to zgodne z zasadą, że ciężar udowodnienia spoczywa na osobie, która z określonych faktów wywodzi skutki prawne.

Weryfikacja zasadności stosowania metody podziału kosztów według określonej proporcji możliwa jest w postępowaniu dowodowym, które zastrzeżone jest dla innych trybów postępowania organów podatkowych.

Zatem Państwa stanowisko jest prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych, stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).