Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.342.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-22
Teza: Obowiązki płatnika w związku z dofinansowaniem wycieczki ze
środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz Świadczeń Socjalnych
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik
wycieczka
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 38-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 czerwca 2025 r. (wpływ 27 czerwca
    2025 r.) i 8 lipca 2025 r. (wpływ 9 lipca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W ramach Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych organizują Państwo wycieczkę
    zagraniczną dla swoich pracowników i emerytów. Wyjazd organizowany jest przez biuro
    podróży.
    Zgodnie z regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych część wydatków
    pokrywana jest ze środków funduszu socjalnego, a część opłacana jest przez pracownika,
    zgodnie z tabelą dopłat obowiązującą w Państwa jednostce, która jest zróżnicowana w
    zależności od dochodu wykazanego przez pracownika i emeryta corocznie w oświadczeniu.
    Wycieczka jest dostępna dla wszystkich pracowników i emerytów, udział jest dobrowolny.
    Koszt wycieczki jest wyliczony na jednego uczestnika.
    Organizacja wyjazdu ma na celu integrację pracowników, polepszenie atmosfery w pracy,
    zwiększenie motywacji, wydajności oraz jakości wykonywanej przez pracownika pracy.
    Gdyby pracownicy i emeryci nie dostali dofinansowania do wycieczki, niestety nie
    pojechaliby na wycieczkę.

## Pytanie

Czy finansowanie części wyjazdu opisanego powyżej przez szkołę z ZFŚS powoduje
    powstanie po stronie pracowników przychodu podatkowego opodatkowanego podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, a po stronie szkoły – obowiązku obliczenia i pobrania
    zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, nie spowoduje to powstanie po stronie pracowników przychodu
    podatkowego opodatkowanego podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a w
    konsekwencji po Państwa stronie nie spowoduje powstania obowiązku obliczenia i
    pobrania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw
      wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca,
      art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
      kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
      naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia – według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione – według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku – według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach – na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Na mocy art. 11 ust. 2b cytowanej ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Z ogólnej definicji przychodów zawartej w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wynika, iż przychodami są w szczególności otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Ponieważ za
    przychody należy uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno formę
    pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika –
    to wskazać należy, że dla celów podatkowych przez nieodpłatne świadczenie rozumie się
    te wszystkie zdarzenia prawne lub gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie w majątku podatnika
    mające konkretny wymiar finansowy. Zatem do przychodu należy zaliczyć każdy rodzaj
    świadczenia, które dana osoba (podatnik) otrzymuje kosztem majątku innej osoby.
    W świetle art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Na mocy art. 12 ust. 2 ww. ustawy:

      Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres
      działalności pracodawcy.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 omawianej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Przy czym, stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
      służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunku
      pracy.
    Użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot „w
    szczególności” oznacza, że wymieniane kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego,
    mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku
    pokrewnym.
    Z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Stosownie do art. 38 ust. 1 powyższej ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 32-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty
      pobranych zaliczek na podatek w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy
      którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika
      wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź
      miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą
      potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją
      wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.
    Dokonując oceny, czy udział w zagranicznej wycieczce zorganizowanej dla pracowników i
    emerytów, będzie prowadził po stronie Państwa pracowników do powstania przychodu z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, należy odwołać się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca
    2014 r. sygn. akt K 7/13 (Dz. U. 2014, poz. 947). W wyroku tym Trybunał Konstytucyjny
    uznał, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
    • po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),
    • po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    • po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie
      jest dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Aby można było uznać, że pracownik otrzymał nieodpłatne świadczenie, powyższe
    przesłanki muszą być spełnione łącznie.

    Nieodpłatne świadczenie jest więc przychodem pracownika ze stosunku pracy – gdy
    świadczenie to, powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w postaci
    nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie. Przychód pracownika będzie
    obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie
    pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie pracownikowi korzyść w postaci
    powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. W zakresie
    tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter przysporzenia, jako warunku
    objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów.
    W opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że planują zorganizować przy pomocy
    biura podróży wycieczkę zagraniczną dla pracowników i emerytów. Udział w tej wycieczce
    ma mieć charakter dobrowolny i służyć integracji pracowników, polepszeniu atmosfery w
    pracy, zwiększeniu motywacji, wydajności oraz jakości wykonywanej przez pracowników
    pracy. Wycieczka ma zostać objęta dofinansowaniem z Zakładowego Funduszu Świadczeń
    Socjalnych, bez którego pracownicy i emeryci nie skorzystaliby z tej wycieczki.
    Jak zauważył Trybunał Konstytucyjny w powołanym wyżej wyroku z 8 lipca 2014 r. sygn.
    akt K 7/13:
      Obiektywne kryterium – wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia
      majątkowego (korzyści) – nie jest natomiast spełnione, gdy pracodawca proponuje
      pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby
      organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe).
    Integracyjny charakter zorganizowanego dla pracowników wydarzenia, chociażby
    wydarzenie to przyjęło charakter wyjazdu (wycieczki), wpływa zatem na ocenę, że biorący
    w nim udział pracownicy nie uzyskują przysporzenia majątkowego, które należałoby uznać
    za ich przychód. Realizacja założeń, jakimi jest szeroko rozumiana integracja pracowników,
    stanowi głównie korzyść pracodawcy, a nie pracownika.
    Ponadto zauważenia wymaga fakt, że dofinansowanie do wycieczki nie stanowi korzyści w
    postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, gdyż w przypadku braku takiego
    finansowania, pracownicy i emeryci w ogóle nie ponieśliby wydatku na udział w wycieczce,
    rezygnując z możliwości udziału w niej.
    Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, stwierdzić należy, że
    dobrowolny udział w wycieczce dofinansowanej ze środków Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych, której głównym celem jest integracja pracowników, polepszenie
    atmosfery w pracy, zwiększenie motywacji, wydajności oraz jakości wykonywanej pracy,
    nie będzie stanowić dla pracowników przysporzenia majątkowego. Tym samym
    dofinansowanie nie będzie stanowić nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, przyznanie pracownikom dofinansowania z Zakładowego Funduszu
    Świadczeń Socjalnych celem pokrycia części kosztów ww. wycieczki zagranicznej nie
    spowoduje powstania po stronie Państwa pracowników przychodu, o którym mowa w art.
    12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Na Państwu natomiast nie
    będą ciążyć obowiązki płatnika uregulowane w art. 32 ust. 1 tej ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.