Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.207.2018.3.PJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-29
Teza: Beneficjentem zwolnienia z art. 31a ust. 1 pkt 3 ustawy mogą być tylko gospodarstwa domowe w stosunku do wyrobów węglowych, które zostały przez nie nabyte i zużyte we własnym zakresie, natomiast podmioty, które wynajmują lokale lub nieruchomości w ramach prowadzenia działalności, nie są uprawnione do nabywania wyrobów węglowych ze zwolnieniem od akcyzy na cele opałowe gospodarstw domowych.
Słowa kluczowe: akcyza; gospodarstwa-gospodarstwa domowe; organ-organ administracji publicznej; podatek-podatek akcyzowy-zwolnienie z podatku akcyzowego; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2018 r. (data wpływu 12 września 2018 r.) uzupełnionego pismem z dnia 24 października 2018 r. (data wpływu 30 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie:

*   zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych i zużywanych przez organ administracji publicznej – **jest prawidłowe,**
*   zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania gospodarstw domowych – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 września 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych przez organ administracji publicznej w związku z zamówieniem publicznym na dostawę m.in. wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania budynków biurowych Wnioskodawcy oraz gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Wnioskodawcy. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 24 października 2018 r. (data wpływu 30 października 2018 r.) w zakresie umocowania do występowania z wnioskiem o wydanie interpretacji.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

W dniu 8 sierpnia 2018 r. Wnioskodawca (dalej także: Agencja) opublikował ogłoszenie o zamówieniu publicznym na sukcesywną dostawę węgla kamiennego, eko groszku, miału węglowego, drewna rozpałkowego oraz oleju opałowego. Dostawa ma być realizowana do biur terenowych Wnioskodawcy oraz do lokali indywidualnych gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Agencji.

W związku z ogłoszonym przetargiem jeden z potencjalnych wykonawców zadał pytanie, czy w związku z wejściem w życie od dnia 2 stycznia 2012 r. opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów węglowych, prosi o udzielenie informacji, czy dostawy opału do Wnioskodawcy podlegają zwolnieniu od podatku akcyzowego, czy nie i co się z tym wiąże - czy oferta wykonawcy w przedmiotowym postępowaniu ma zawierać podatek akcyzowy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż Wnioskodawcy wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania budynków biurowych Wnioskodawcy oraz gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Wnioskodawcy (dla lokali wynajmowanych od Wnioskodawcy przez osoby fizyczne) podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym?

W ocenie Wnioskodawcy sprzedaż wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania budynków biurowych Wnioskodawcy oraz gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Wnioskodawcy nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Jak wynika bowiem z treści art. 31a ust 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym, zwalnia się od akcyzy czynności podlagające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych m.in. gospodarstwa domowe i organy administracji publicznej.

Nie ulega wątpliwości, że część zakupywanych przez Wnioskodawcę wyrobów węglowych służyć będzie bezpośrednio ogrzewaniu gospodarstw domowych - pomieszczeń mieszkalnych zamieszkiwanych przez osoby fizyczne wynajmujące lokale z zasobu mieszkaniowego Agencji.

Pozostała część wyrobów węglowych służyć zaś będzie ogrzewaniu pomieszczeń biurowych Agencji, a więc zdaniem wnioskodawcy pomieszczeń organów administracji publicznej. Jak wynika bowiem z treści art. 5 par 2 pkt 3 k p a., przez organ administracji publicznej rozumie się m.in organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2 k.p.a. Przepis ten z kolei wskazuje, że przez organy administracji publicznej rozumie się również organy państwowe i inne podmioty, gdy są one powołane z mocy prawa lub innych porozumień do załatwiania spraw indywidulanych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych. Zgodnie z art. 2 ust 1 ustawy (\`(...)\`), Wnioskodawca jest państwową osobą prawną będącą agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. 2017 poz. 2077 z późn. zm ). Jak wynika zaś z art. 18 wyżej wskazanej ustawy agencje wykonawcze są państwowymi osobami prawnymi tworzonymi na podstawie odrębnych ustaw w celu realizacji zadań państwa. Specyfika działalności agencji wykonawczych wyraża się w łączeniu środków publicznych pochodzących z różnych źródeł, w tym zagranicznych, w celu realizacji kluczowych zadań państwa (por: K. Sawicka, w M Karlikowska, W. Miemiec, Z. Ofiarski, K. Sawicka, Ustawa, art. 18, s. 620, Komentarz do art. 18 ustawy o finansach publicznych pod red. dr Agnieszki Mikos - Sitek, rok 2017, w Legalis).

Z kolei z art. 8 ust. 1 i 3 ustawy (\`(...)\`) wynika, że Dyrektor Generalny i dyrektorzy oddziałów terenowych Agencji wydają decyzje administracyjne w zakresie określonym w odrębnych przepisach. W postępowaniu administracyjnym organem wyższego stopnia w rozumieniu k p a. w stosunku do dyrektorów oddziałów terenowych Wnioskodawcy jest Dyrektor Generalny, zaś w odniesieniu do Dyrektora Generalnego - minister. Z powyższego wynika, że Wnioskodawca jest państwową osobą prawną - agencją wykonawczą powołaną do załatwiania spraw indywidulanych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnych na podstawie k p a.

Oczywistym natomiast powinno być, że intencją ustawodawcy wprowadzającego przepisy o podatku akcyzowym dotyczące zwolnienia od tego podatku było nieobciążanie tym podatkiem podmiotów finansowanych z budżetu państwa, a więc unikanie zbędnego przepływu środków finansowych w ramach tego budżetu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych i zużywanych przez organ administracji publicznej – prawidłowe,
*   w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania gospodarstw domowych – nieprawidłowe

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1114 z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W załączniku tym wymienione zostały m.in. w poz. 19, pod kodem CN ex 2701: węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych; w poz. 20, jako oznaczone kodem CN ex 2702, wymieniono węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych; a w poz. 21, pod kodem CN ex 2704 00, wymienione zostały koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, „ex” - dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
    1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1. do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art, 31a ust. 1,
    2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno- skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości,
6.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 23c ustawy, finalnym nabywcą węglowym jest podmiot, który:

1.  nabywa na terytorium kraju, importuje lub nabywa wewnątrzwspólnotowo wyroby węglowe, lub
2.  posiada uzyskane w sposób inny niż w drodze nabycia wyroby węglowe

\-niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym;

Jednocześnie według art. 2 ust. 1 pkt 23a lit. a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Na podstawie art. 31a ust. 1 zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 59, 949 i 2203 oraz z 2018 r. poz. 650), żłobek i klub dziecięcy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2018 r. poz. 603 i 650), podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2018 r. poz. 160, 138 i 650), jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2017 r. poz. 1769 i 1985 oraz z 2018 r. poz. 650 i 700), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650 i 723);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
8.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej;

Według art. 13 ust. 1 pkt 11 podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą węglowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 5.

Zgodnie z art. 2 Ustawy (\`(...)\`) Wnioskodawca jest państwową osobą prawną będącą agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 oraz z 2018 r. poz. 62).

W myśl art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 z poźń. zm.) jednostki sektora finansów publicznych mogą być tworzone na podstawie przedmiotowej ustawy albo na podstawie odrębnych ustaw. Stosownie do art. 18. ustawy o finansach publicznych agencja wykonawcza jest państwową osobą prawną tworzoną na podstawie odrębnej ustawy w celu realizacji zadań państwa.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca opublikował ogłoszenie o zamówieniu publicznym na sukcesywną dostawę węgla kamiennego, eko groszku, miału węglowego, drewna rozpałkowego oraz oleju opałowego. Dostawa ma być realizowana do biur terenowych Wnioskodawcy oraz do wynajmowanych lokali indywidualnych gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Agencji.

W związku z ogłoszonym przetargiem jeden z potencjalnych wykonawców zadał pytanie, czy w związku z wejściem w życie od dnia 2 stycznia 2012 r. opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów węglowych, dostawy opału do Wnioskodawcy podlegają zwolnieniu od podatku akcyzowego, czy nie, i co się z tym wiąże - czy oferta wykonawcy w przedmiotowym postępowaniu ma zawierać podatek akcyzowy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy sprzedaż Agencji wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania budynków biurowych Agencji oraz gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Agencji (dla lokali wynajmowanych od Wnioskodawcy przez osoby fizyczne) podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym.

Rozpatrując zatem kwestię podlegania sprzedaży opodatkowaniu podatkiem akcyzowym z uwzględnieniem przysługiwania zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 3 należy osobno wziąć pod uwagę przeznaczenie wyrobów węglowych do ogrzewania gospodarstw domowych (wynajmowanych lokali) będących w zasobie mieszkaniowym Agencji i przeznaczenie wyrobów węglowych do ogrzewania przez Agencję jako organ administracji publicznej.

W pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę, że wszelkie zwolnienia podatkowe są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, a przepisy dotyczące zwolnień podatkowych powinny być interpretowane ściśle, zgodnie przede wszystkim z ich wykładnią językową. Ustawodawca posiada przy tym swobodę w określaniu warunków skorzystania z ulg i zwolnień podatkowych. Nie można domniemywać czy uzupełniać przesłanek skorzystania z nich w drodze wykładni celowościowej, jeżeli nie zostały one wyraźnie przewidziane w przepisach prawnych.

Przepis art. 31a ust. 1 wprowadzający zwolnienie od akcyzy wyrobów węglowych zawiera enumeratywny katalog czynności, które mogą temu zwolnieniu podlegać. W część wymienionych w przepisie sytuacji (pkt 1, 2 i 4 7) znaczenie podstawowe ma cel, w jakim wykorzystywane są wyroby węglowe – np. produkcja energii elektrycznej, produkcja wyrobów energetycznych, przewóz towarów i pasażerów koleją. W przypadku art. 31a ust. 1 pkt 3 i 8 do skorzystania ze zwolnienia uprawnia odpowiedni status podmiotu – gospodarstwa domowego, organu administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiotu systemu oświaty, żłobka i klubu dziecięcego, podmiotu leczniczego, jednostki organizacyjnej pomocy społecznej, organizacji prowadzącej działalność pożytku publicznego oraz zakładu energochłonnego.

Rozważając, czy sprzedaż Wnioskodawcy wyrobów węglowych podlega opodatkowaniu należy zwrócić uwagę na to, że ustawa o podatku akcyzowym nie zawiera definicji pojęcia „organ administracji publicznej”.

Definicję organów administracji publicznej zawarto w art. 5 § 2 pkt 3 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 z późn. zm. – dalej: k.p.a.). Organy administracji w znaczeniu ustrojowym zdefiniowano poprzez ich wyliczenie. Zaliczono do nich: ministrów, centralne organy administracji rządowej, wojewodów, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej) i organy jednostek samorządu terytorialnego. W tym samym przepisie do organów administracji publicznej zaliczono też organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2, czyli organy administracji publicznej w znaczeniu funkcjonalnym.

Tym samym organy administracji, o których mowa w art. 1 pkt 1 k.p.a. określa się mianem organów administracji w znaczeniu ustrojowym, zaś inne organy państwowe i podmioty, o których mowa w art. 1 pkt 2 k.p.a. to tzw. organy administracji w znaczeniu funkcjonalnym powołane do załatwiania indywidualnych spraw w ściśle określonym zakresie dla załatwiania których stosuje się kodeks postępowania administracyjnego.

Wnioskodawca jest państwową osobą prawną będącą agencją wykonawczą w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych. Agencje wykonawcze powołane są do realizacji zadań państwa. Ustawa przyznaje Dyrektorowi Generalnemu i dyrektorom oddziałów terenowych kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych zakresie określonym w odrębnych przepisach w związku z czym realizowanie części zadań przez Wnioskodawcę odbywa się w reżimie prawno-administracyjnym.

Wobec powyższego należy uznać, że wyroby węglowe nabywane i zużywane przez Wnioskodawcę podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 3 jako przeznaczone do celów opałowych przez organ administracji publicznej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia od akcyzy wyrobów węglowych nabywanych i zużywanych przez Wnioskodawcę jako organ administracji publicznej należy uznać za prawidłowe.

Rozpatrując możliwość zastosowania zwolnienia od akcyzy czynności z wykorzystaniem wyrobów węglowych przeznaczonych do ogrzewania gospodarstw domowych będących w zasobie mieszkaniowym Wnioskodawcy wynajmowanych przez Wnioskodawcę osobom fizycznym należy zauważyć, że podobnie jak w przypadku zwolnienia od akcyzy mającego zastosowanie w stosunku do organów administracji publicznej, tak samo w stosunku do gospodarstw domowych decydujące znaczenie będzie miał status podmiotu.

Mając na uwadze powyższe przepisy, stosowanie zwolnienia dla gospodarstw domowych zależy m.in. od określenia czy podmiot spełnia definicję gospodarstwa domowego. Ustawa o podatku akcyzowym nie wprowadziła legalnej definicji tego pojęcia, dlatego przyjmując definicję zawartą w słowniku PWN należy wskazać, że gospodarstwo domowe to „ogół przedmiotów i czynności składających się na prowadzenie domu”. Dodatkowo można przytoczyć definicję tego pojęcia formułowaną przez GUS, który gospodarstwo domowe rozumie jako „zespół osób spokrewnionych lub niespokrewnionych, mieszkających razem i wspólnie utrzymujących się. Jeżeli jakakolwiek osoba w tym mieszkaniu utrzymuje się oddzielenie, osoba taka tworzy odrębne jednoosobowe gospodarstwo domowe. Grupa osób niespokrewnionych, mieszkających razem, może tworzyć jedno wieloosobowe gospodarstwo domowe, jeśli wspólnie utrzymują się lub kilka gospodarstw jednoosobowych. Gospodarstwa domowe tworzą osoby mieszkające stale lub przebywające czasowo w mieszkaniach” (Jest to tak zwana definicja ekonomiczna, stosowana przez GUS we wszystkich dotychczasowych spisach ludności i mieszkań, jak również – z nieznacznymi modyfikacjami – w badaniach reprezentacyjnych prowadzonych w gospodarstwach domowych).

Zgodnie z § 46 ust. 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 1025 z późn. zm.), nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności. W związku z powyższym dokonując analizy pojęcia „gospodarstwo domowe” na gruncie ustawy o podatku akcyzowym za gospodarstwo domowe należy uznać lokale, budynki, nieruchomości, w których osoba lub grupa osób działających wspólnie prowadzi to gospodarstwo, a więc w których, w przypadku przedmiotowego zwolnienia od akcyzy wyroby węglowe są przeznaczone do celów opałowych przez tą osobę lub tą grupę osób.

Treść przepisu art. 31a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku akcyzowym wskazuje, że do korzystania ze zwolnienia określonego tym przepisem w zakresie gospodarstw domowych uprawnione są jedynie gospodarstwa domowe, które nabywają wyroby węglowe i zużywają je w celach opałowych. Posługując się przyimkiem „przez” w wyrażeniu „przez gospodarstwa domowe” prawodawca wskazał, że dla zastosowania zwolnienia z art. 31b ust. 2 pkt 1 ustawy konieczne jest, aby wyroby gazowe zostały zużyte przez gospodarstwa domowe, a nie przez inny podmiot, nawet jeżeli z wytworzonych w ten sposób ciepła i ciepłej wody ostatecznie korzystać będą gospodarstwa domowe. Oznacza to, że beneficjentem tego zwolnienia mogą być tylko gospodarstwa domowe w stosunku do wyrobów węglowych, które zostały przez nie nabyte i zużyte we własnym zakresie.

W przypadku, gdy nabywcą wyrobów węglowych jest finalny nabywca węglowy, inny niż gospodarstwo domowe, a wyroby te są przeznaczone do celów opałowych w gospodarstwach domowych, sprzedaż tych wyrobów podlega zwolnieniu od akcyzy tylko w przypadku, gdy podmiotem nabywającym jest podmiot działający w imieniu gospodarstw domowych, taki jak wspólnota mieszkaniowa lub spółdzielnia mieszkaniowa. Działalnością spółdzielni mieszkaniowych, podobnie jak wspólnot mieszkaniowych, jest bowiem reprezentowanie ogółu gospodarstw domowych tworzących wspólnotę lub zrzeszonych w ramach spółdzielni. W związku z powyższym spółdzielnia mieszkaniowa może nabywać wyroby węglowe ze zwolnieniem od akcyzy, o ile przeznaczy je na ogrzanie pomieszczeń w których prowadzone są przez ich właścicieli gospodarstwa domowe.

Natomiast podmioty, które wynajmują lokale lub nieruchomości w ramach prowadzenia działalności, nie są uprawnione do nabywania wyrobów węglowych ze zwolnieniem od akcyzy na cele opałowe gospodarstw domowych. Podmioty te nie stanowią bowiem same gospodarstw domowych, a nabywane przez nie wyroby węglowe są przeznaczane na potrzeby wykonywanej działalności.

Wnioskodawcy nie będzie wobec powyższego przysługiwało zwolnienie od akcyzy wyrobów węglowych nabywanych na cele opałowe z tytułu zużywania ich przez gospodarstwa domowe. W przypadku zużywania zakupionych przez Wnioskodawcę wyrobów węglowych przez gospodarstwa domowe sprzedaż wyrobów węglowych na rzecz Wnioskodawcy nie będzie mogła być objęta zwolnieniem. Wnioskodawca nie byłby już w takim przypadku podmiotem zużywającym. Jednocześnie w przypadku gdyby następowała sprzedaż nabytych w ramach zwolnienia wyrobów węglowych przez Wnioskodawcę (w tym na rzecz gospodarstw domowych prowadzonych w budynkach znajdujących się w zasobie mieszkaniowym Wnioskodawcy) zamiast użycia ich do celów objętych zwolnieniem (tj. zużycia do celów opałowych jako organ administracji publicznej), czynność ta podlegałaby opodatkowaniu na podstawie art. 9a ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy. Wnioskodawca odsprzedając wyroby węglowe stałby się z tego tytułu podatnikiem podatku akcyzowego.

Natomiast w sytuacji gdy Wnioskodawca będzie zużywał wyroby węglowe do celów opałowych jak organ administracji publicznej i dostarczał wytworzone w ten sposób ciepło i ciepłą wodę do gospodarstw domowych, to całość nabywanych wyrobów węglowych będzie podlegała zwolnieniu od akcyzy, jednak nie z uwagi na ich wykorzystanie na rzecz gospodarstw domowych, ale jako zużywane przez organ administracji publicznej.

Reasumując Wnioskodawca jest uprawniony do nabycia w ramach zwolnienia z akcyzy, o którym mowa w art. 31a ust. 1 pkt 3 ustawy, wyrobów węglowych zużywanych przez niego do celów opałowych we wszystkich budynkach stanowiących własność Wnioskodawcy. Warunkiem zastosowania zwolnienia jest nabycie wyrobów węglowych przez uprawniony podmiot (organ administracji), zużycie wyrobów przez ten podmiot do celów opałowych we własnych kotłowniach znajdujących się w budynkach będący w zasobie Wnioskodawcy oraz spełnienie warunków o których mowa w art. 31a ust. 3 - wystawienie przez podmiot sprzedający wyroby węglowe dokumentu dostawy lub faktury, jeżeli określa ona pozycję CN wyrobów węglowych, ich ilość w kilogramach i ich przeznaczenie uprawniające do zwolnienia od akcyzy, oraz potwierdzenie podpisem nabycia tych wyrobów przez finalnego nabywcę węglowego, przy czym podpis potwierdzający nabycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego, może zostać złożony na dokumencie dostawy lub fakturze, o których mowa w ust. 3 pkt 1, lub w umowie zawartej pomiędzy sprzedawcą wyrobów węglowych a finalnym nabywcą węglowym.

Tym samym Organ nie może podzielić przedstawionego stanowiska Wnioskodawcy w zakresie zwolnienia wyrobów węglowych nabywanych przez niego do celów opałowych i zużywanych przez gospodarstwa domowe w lokalach wynajmowanych przez Wnioskodawcę. W związku z tym należy uznać w tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Sformułowane we wniosku pytanie dotyczy wyrobów węglowych, w związku z czym Organ nie wypowiada się w przedmiocie innych wyrobów energetycznych mających być przedmiotem zamówienia publicznego, o którym mowa w stanie faktycznym.

Należy zwrócić uwagę, że od dnia 1 stycznia 2019 r. ulegają zmianie przepisy dotyczące wymogów uprawniających do skorzystania ze zwolnienia. W miejsce alternatywnego dokumentowania sprzedaży z zastosowaniem zwolnienia dokumentem dostawy lub fakturą spełniającą rolę dokumentu dostawy wprowadzone zostaje wystawienie faktury oraz uzyskanie od finalnego nabywcy węglowego oświadczenia, że nabywane wyroby węglowe są przeznaczone do celów uprawniających do zwolnienia od akcyzy. W stosunku do ww. oświadczenia, prawodawca przewidział możliwości kolejno: dołączenia go do faktury (dodany art. 31a ust. 3d zdanie pierwsze), złożenia go na wystawionej fakturze (dodany art. 31a ust. 3d zdanie drugie) jak i zastąpienia go oświadczeniem złożonym w okresowej umowie zawartej miedzy sprzedawcą a finalnym nabywcą węglowym (dodany art. 31a ust. 3e). Zagadnienie dokumentowania dostaw wyrób węglowych na potrzeby skorzystania ze zwolnienia nie było przedmiotem rozpatrywanego wniosku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`), w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.