Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.588.2025.1.BR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-24
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży Nieruchomości.
Słowa kluczowe: małżeństwo
małżonkowie-majątek wspólny małżonków
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

    Opis zdarzeń przyszłych
    Pani A (dalej: Wnioskodawca) jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej zarejestrowanej w
    Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej.
    Wnioskodawczyni jest właścicielem na zasadzie współwłasności małżeńskiej (razem ze
    swoim mężem Z) następujących nieruchomości zlokalizowanych w:
    · B (1 nieruchomość) nabyta w 1984 r. (Akt Notarialny (...)) obejmująca działki ewidencyjne
    (...). Nieruchomość jest zabudowana budynkiem jednorodzinnym. W tej nieruchomości
    Wnioskodawczyni zamieszkuje wraz z małżonkiem;
    · C (3 nieruchomości):
    a) lokal mieszkalny – C1 – pierwotnie zakup spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego (...) w 2003 r. Aktem Notarialnym (...) z (...) kwietnia 2022 r.
                                                  14została ustanowiona i przeniesiona odrębna własność lokalu (w trybie art. 17
      ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych). W związku z
      nabyciem odrębnej własności lokalu w księdze wieczystej KW (...) zapisano udział w
      gruncie (...) części związanej z prawem własności lokalu (...), zapisanej w księdze
      wieczystej KW (...);
    b) nieruchomość – C2 – nabyta w 2006 r. (Akt Notarialny (...) z (...) maja 2006 r.
      obejmująca zabudowaną działkę ewidencyjną (...)). Na tej działce znajduje się
      budynek jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej;
    c) nieruchomość – C3) – nabyta w 2010 r. (Akt Notarialny (...) z (...) grudnia 2010 r.
      obejmująca działki ewidencyjne (...). Nieruchomość jest zabudowana budynkiem
      biurowo-magazynowym wzniesionym przez dzierżawcę;
    · D (1 nieruchomość) nabyta w 2008 r. obejmująca działkę ewidencyjną (...). Działka
    zabudowana budynkiem magazynowo-produkcyjnym z częścią biurową, wzniesionym
    przez dzierżawcę;
    · E – lokal mieszkalny zakupiony (...) lipca 2025 r. Nieruchomość zakupiona z zamiarem
    wykorzystywania na własne cele wakacyjne. Wnioskodawczyni nie posiada (...) licencji
    turystycznej umożliwiającej najem/dzierżawę lokalu do podmiotów trzecich.
    Na moment złożenia wniosku przedmiotem dzierżawy do spółki X sp. z o.o. (udziałowcami
    tego podmiotu są A i Z), która z kolei wydzierżawiała te obiekty do dalszych Dzierżawców
    są następujące obiekty zlokalizowane w:
    · B – stosunek dzierżawy w zakresie części domu ((...)m²) trwa od (...) lipca 2007 r.;
    · całej nieruchomości C1 – stosunek dzierżawy trwa od (...) czerwca 2015 r.;
    · całej nieruchomości C3 – stosunek dzierżawy trwa od (...) maja 2011 r.;
    · D – stosunek dzierżawy trwa od (...) marca 2012 r. (całość nieruchomości).
    Umowa dzierżawy dla nieruchomości C1 zostanie zakończona (...) listopada 2025 r. Po tym
    terminie ta nieruchomość (C1) nie będzie dalej wynajmowana z uwagi na planowaną
    sprzedaż.
    Nieruchomość C2 nie jest wynajmowana/wydzierżawiana do jakiegokolwiek podmiotu od
    (...) września 2024 r.
    Wnioskodawczyni od 2005 r. jest czynnym podatnikiem VAT i opodatkowuje podatkiem
    VAT dzierżawę wskazanych powyżej nieruchomości na rzecz X sp. z o.o. Z tego tytułu
    Wnioskodawczyni jest opodatkowana od całości przychodów z dzierżawy tych

    nieruchomości według zasad ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tzw.
    najem prywatny).
    (...) kwietnia 2024 r. Wnioskodawczyni (razem z mężem) dokonali sprzedaży
    nieruchomości zlokalizowanych w F oraz G. Kupującym była X sp. z o.o. (dotychczasowy
    dzierżawca tych nieruchomości zlokalizowanych w F oraz G).
    Przedmiotowa sprzedaż podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie
    uzyskanej interpretacji o sygn. (...).
    Natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych – na podstawie
    uzyskanych interpretacji sygn. (...) oraz sygn. (...) – sprzedaż nieruchomości
    zlokalizowanych w F oraz G nie stanowiło dla Wnioskodawczyni i jej męża przychodu ze
    źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, w związku z upływem okresu pięciu lat, liczonego od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tych nieruchomości. Tym samym, na
    Wnioskodawczyni ani na jej mężu nie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tego tytułu, gdyż w wyniku sprzedaży przedmiotowych nieruchomości
    nie powstał w ogóle przychód, o którym mowa w tym przepisie.
    Obecnie Wnioskodawczyni planuje dokonać sprzedaży następujących Nieruchomości
    zlokalizowanych w C:
    1) nieruchomość – C1,
    2) nieruchomość – C2 (dalej oznaczone jako: Nieruchomości).
    Wnioskodawczyni wspólnie z małżonkiem planuje dokonać przedmiotowych sprzedaży
    Nieruchomości w 2026 r. lub później w zależności od zainteresowania potencjalnych
    kupujących.
    Sprzedaż każdej z opisanych w pkt 1 i pkt 2 powyżej Nieruchomości może zostać
    dokonana do tego samego kupującego, jak i do różnych kupujących w zależności od ich
    zainteresowania.
    Przy planowanych transakcjach sprzedaży Wnioskodawczyni – celem ułatwienia transakcji
    – będzie korzystała z pośrednika w obrocie nieruchomościami. W zakresie przeznaczenia
    środków uzyskanych ze sprzedaży opisanych Nieruchomości Wnioskodawczyni wspólnie z
    małżonkiem rozważa przeznaczenie uzyskanych środków na następujące cele:
    a) spłatę kredytu mieszkaniowego (na dzień (...) października 2025 r. pozostała kwota
    nominalna do spłaty to (...) zł wraz z odsetkami),
    b) spłatę kredytu gotówkowego (na dzień (...) października 2025 r. kwota nominalna
    pozostała do spłaty to (...) zł wraz z odsetkami),
    c) remont domu jednorodzinnego w B, gdzie obecnie zamieszkuje Wnioskodawczyni wraz
    z mężem,
    d) zakup zabudowanej/niezabudowanej działki gruntu.
    Niemniej jednak na moment złożenia wniosku Wnioskodawczyni nie jest w stanie określić,
    który ze wskazanych powyżej celów i w jakim zakresie zostanie zrealizowany ze środków
    uzyskanych ze sprzedaży wskazanych nieruchomości zlokalizowanych w C.
    Wnioskodawczyni informuje, iż analogiczny wniosek został złożony przez jego małżonka w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Pytania
    1. Czy transakcja sprzedaży przez Wnioskodawczynię Nieruchomości C1 oraz C2, będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

    2. Czy w przypadku uznania, iż Wnioskodawczyni działa jako podatnik dla transakcji
    sprzedaży Nieruchomości C1 oraz C2 to Wnioskodawczyni będzie zobowiązany do
    rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży tych nieruchomości stanowiącej
    majątek wspólny małżeński?
    Pani stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W opinii Wnioskodawczyni, transakcje sprzedaży Nieruchomości C1 oraz C2, nie będzie
    podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem w
    odniesieniu do tych Nieruchomości upłynął okres 5 lat liczony od końca roku
    kalendarzowego ich nabycia przez Wnioskodawczynię.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w myśl art. 9 ust. 1 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa zaniechano poboru podatku.
    Co do zasady, źródłem przychodu – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT – jest
    odpłatne zbycie:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego,
    w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół
    roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany
    okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości lub udziału w nieruchomości następuje po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego w którym nastąpiło nabycie i nie
    zostaje dokonane w wyniku działalności gospodarczej, to taka transakcja nie stanowi
    źródła przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem PIT.
    Podsumowując należy wskazać, iż przychody osiągnięte z tytułu sprzedaży nieruchomości
    zaliczone być mogą do jednego z dwóch źródeł przychodów, tj. przychodów z:
    1) odpłatnego zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy PIT) lub
    2) działalności gospodarczej (art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy PIT)
    - przy czym należy dodać, że klasyfikacja wskazana powyżej w pkt 2, tj. przychód z
    działalności gospodarczej, stanowi w tym zakresie jedynie uzupełnienie klasyfikacji
    (zasady) podstawowej wskazanej w pkt 1 (klasyfikacja jako przychód z odpłatnego
    zbycia nieruchomości).
    Na gruncie ustawy PIT, zgodnie z art. 5a pkt 6, przez działalność gospodarczą rozumie się
    „działalność zarobkową”:
    1) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    2) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    3) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Podkreślić należy, iż o tym, czy transakcja przeprowadzana jest w ramach działalności
    gospodarczej, czy też jest tylko odpłatnym zbyciem nieruchomości, decyduje całokształt
    okoliczności poprzedzających i towarzyszących zbyciu nieruchomości.
    W orzecznictwie sądowym podkreślono, iż definicja działalności gospodarczej dotyczy
    stanu faktycznego a nie prawnego, stanowi ona bowiem zjawisko obiektywnie istniejące w
    danym czasie. Zamiar jej prowadzenia uzewnętrznia się poprzez faktyczne podejmowanie
    czynności o określonym charakterze. Rzeczywisty charakter tych czynności, a nie
    subiektywne przekonanie podatnika (czy organu podatkowego) decyduje o tym, czy
    wykonywane przez daną osobę działania stanowią pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Działalność podatnika, niezależnie od jego zamiaru, woli lub przekonania, ma charakter
    gospodarczy, jeśli odpowiada przesłankom przewidzianym w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT.
    Nie ma przy tym znaczenia, czy podmiot prowadzący działalność gospodarczą dopełnia
    ciążących na nim obowiązków formalnych, gdyż o kwalifikacji danej działalności przesądza
    kryterium obiektywne, tj. ustalenie, że dana osoba faktycznie prowadzi działalność, która
    obiektywnie może przynieść dochód (tak w wyroku WSA w Łodzi z 30 kwietnia 2019 r.
    sygn. I SA/Łd 6/19).
    Z tych względów, o tym, czy określone działania podatnika mieszczą się w ramach
    działalności gospodarczej czy też nie (wyprzedaż majątku prywatnego w ramach
    zarządzania jego aktywami) nie decyduje ani fakt rejestracji działalności gospodarczej (czy
    jej brak), ani nawet wewnętrzne przekonanie podatnika, że podejmowane przez niego
    działania nie są przejawem takiej działalności (tak w wyroku WSA w Łodzi z 11 kwietnia
    2019 r. sygn. I SA/Łd 348/18).
    W orzecznictwie sądowym podkreślone zostało, iż lokowanie kapitału w nieruchomości i
    ich późniejsza sprzedaż po dłuższym okresie czasu stanowi w praktyce zarząd majątkiem
    prywatnym. Tak wskazano m. in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
    Gdańsku z 15 września 2020 r. sygn. I SA/Gd 273/20 cyt.: „Lokowanie kapitału w nabywane
    nieruchomości, które mają stanowić formę zabezpieczenia finansowego, zakłada raczej
    zachowywanie takiego składnika majątkowego przez dłuższy okres czasu niż szybkie jego
    zbycie. Obserwacja zjawisk gospodarczych pozwala bowiem dojść do przekonania, że poza
    okresowymi spadkami cen nieruchomości, ich wartość zwykle rośnie wraz z upływem
    czasu. Ta cecha czyni z nich korzystny instrument do długoterminowego lokowania
    środków pieniężnych. Ponadto, nabywanie nieruchomości jako lokata kapitału, nie
    wymaga raczej podejmowania aktywności, która ma służyć uzyskaniu efektu szybkiego
    wzrostu wartości gruntu. Oczywiście nie można wykluczyć, że działania takie jak podział
    gruntu na mniejsze działki czy uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy mogą być
    podejmowane także przez właściciela nieruchomości, który w ten sposób chce zwiększyć
    jej potencjalną atrakcyjność handlową. Niemniej jednak wydaje się uzasadnione
    postawienie tezy, że w przypadku, gdy rzeczywistym zamiarem właściciela nieruchomości
    było stworzenie bezpieczeństwa finansowego, to tego rodzaju działania podejmowane są
    wówczas, gdy po dłuższym okresie posiadania właściciel zamierza spieniężyć swój majątek
    nieruchomy”.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekł w wyroku z 19 września 2023 r. o
    sygn. akt I SA/Gd 311/23 cyt.: „Prowadzenie działalności gospodarczej oznacza
    podejmowanie w sposób zorganizowany i ciągły szeregu następujących po sobie w
    oznaczonym czasie i terminie, czynności faktycznych zmierzających do określonego celu w
    postaci zarobku mogącego przybrać formę zysku lub przychodu. Działalność
    zorganizowana to takie ułożenie i wyodrębnienie aktualnych i przyszłych działań danego
    podmiotu, które umożliwią jego racjonalne i prawidłowe funkcjonowanie w określonej

    dziedzinie. Do prowadzenia działalności w sposób zorganizowany nie jest konieczne
    ustanowienie określonych struktur organizacyjnych czy majątkowych. Sposób
    zorganizowania danej działalności wynika z jej przedmiotu, wymogów rynku oraz potrzeb
    prowadzącego taką działalność. Definicja działalności gospodarczej dotyczy stanu
    faktycznego, a nie prawnego, jej legalności lub nielegalności”.
    Warto także odwołać się do wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 maja 2023 r.
    (sygn. II FSK 21/23) gdzie wskazano: „Podzielić należy także wyrażone w orzecznictwie
    poglądy, że brak jest podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika czynności
    mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na celu
    prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. Działań z
    zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie należy z
    gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą (por. cyt. wyroki NSA w sprawach II FSK 855
    /14, II FSK 1423/14, II FSK 379/14 oraz wyrok z 1 grudnia 2020 r., sygn. akt II FSK 1931/18,
    publ. CBOSA). W efekcie działania podatnika, w stosunku do stanowiących jego własność
    składników majątkowych (w tym mienia nieruchomego), wykazują cechy zorganizowania i
    ciągłości, w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., gdy podejmowane przez niego czynności,
    związane z zagospodarowaniem tego mienia i jego rozporządzaniem, będą istotnie
    odbiegały od normalnego wykonywania prawa własności, a nadto podatnik z operacji tych
    uczyni sobie lub ma zamiar uczynienia stałego (nie okazjonalnego) źródła zarobkowania”.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych J. S. przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz E. K. i H. J.-K.
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
    stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Biorąc powyższe pod uwagę, Wnioskodawczyni podkreśla, iż sprzedaż Nieruchomości
    stanowi element zarządzania majątkiem prywatnym. Przemawia za tym okres czasu
    ponad 15 lat pomiędzy zakupem Nieruchomości zlokalizowanych w C a ich sprzedażą, jak
    również brak aktywnego uczestnictwa Wnioskodawczyni w ramach transakcji sprzedaży.
    Wnioskodawczyni nie prowadzi bowiem działalności gospodarczej, ani nie wprowadziła
    zbywanych Nieruchomości do jakiejkolwiek ewidencji środków trwałych.
    Planowana sprzedaż dwóch Nieruchomości ma charakter sporadyczny. Środki pozyskane
    ze sprzedaży mają zostać wykorzystane na potrzeby osobiste Wnioskodawczyni takich jak
    – spłata kredytów, remont domu, ewentualnie zakup innej nieruchomości. Ponadto, o
    pasywnym charakterze zarządzania przeznaczonymi do sprzedaży nieruchomościami
    wskazuje fakt, iż obecnie nieruchomość C2 nie jest wynajmowana/wydzierżawiana do
    jakiegokolwiek podmiotu od (...) września 2024 r. Jest to argument, iż Wnioskodawczyni
    nie dokonuje maksymalizacji swojego zysku, co miałoby miejsce w ramach działalności
    gospodarczej.
    Należy zatem wskazać, iż aktywność Wnioskodawczyni nie wykracza poza zwykłe
    wykonywanie prawa własności i zarządzanie swoim majątkiem.
    Podsumowując, Wnioskodawczyni przy sprzedaży nie działa jako osoba prowadząca
    działalność gospodarczą, a upływ okresu 5 letniego uprawnia Wnioskodawczynię do
    skorzystania ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem,
    planowana sprzedaż Nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

    W odniesieniu do planowanego zbycia lokalu mieszkalnego C1 należy także podkreślić, iż
    ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu powoduje, że osoba, której przysługuje
    spółdzielcze własnościowe prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do
    mieszkania. Wobec tego samo przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu w odrębną własność (co dla tego lokalu zostało dokonane w 2022 r.) oznacza tylko
    zmianę formy prawnej tego mieszkania i nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Datą nabycia takiego
    mieszkania, jest chwila pierwotnego nabycia, tj. nabycia spółdzielczego własnościowego
    prawa do lokalu mieszkalnego, co miało miejsce w 2003 r. Taka argumentacja znalazła też
    potwierdzenie, m.in. w interpretacji z 24 maja 2024 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej sygn. 0112-KDSL1-1.4011.167.2024.2.AK.
    Ad 2.
    Wnioskodawczyni jest zdania, iż w sytuacji uznania, iż będzie ona działała jako podatnik
    dla transakcji sprzedaży Nieruchomości zlokalizowanych w C, to Wnioskodawczyni będzie
    zobowiązana do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży tych
    nieruchomości, stanowiących majątek wspólny małżeński.
    W przypadku dochodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i wymienionych praw nie
    znajduje zastosowania art. 6 ust. 2 ustawy PIT, ponieważ dochody z tego tytułu zostały
    wyłączone z możliwości łącznego opodatkowania.
    Zgodnie z art. 8 ustawy PIT, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze
    wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego
    użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się
    proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a,
    łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
    według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku
    (udziału) są równe. Oznacza to, że podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych
    z tego tytułu jest odrębnie każdy z małżonków, a nie małżonkowie łącznie.
    Obowiązek podatkowy obciąża zatem każdego z małżonków z osobna.
    Skoro każdy z małżonków jest odrębnie podatnikiem podatku dochodowego od
    przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to każdy z nich zobowiązany
    jest do rozliczenia połowy przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości stanowiącej
    majątek wspólny małżeński i wyliczenia należnego podatku dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępujące w wykonywaniu
    działalności gospodarczej odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w
    nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy, przed
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
    Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub
    praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego
    zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności
      gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Według art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy. Zgodnie z tym przepisem:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na
    trzech przesłankach:
    - zarobkowym celu działalności,
    - wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    - prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku,
    a jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże,
    brak zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie
    oznacza, że działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia
    sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz, czy dopełnia ciążących na nim
    obowiązków z działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie”, w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, składa się zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej, to jego
    wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności
    gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w
    wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania.
    Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko
    sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez
    względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości
    wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania
    określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r.
    sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie natomiast czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze
    sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach
    zarobkowych i na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.

    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji), angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy zdarzenia przyszłego.
    Z przytoczonych przepisów wynika, że przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może
    zatem stanowić przychód z dwóch źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art.
    10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego
    zbycia nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy). Zakwalifikowanie do źródła
    przychodu ma ogromne znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób
    opodatkowania, możliwość odliczenia kosztów uzyskania przychodu, możliwość
    skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest
    występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego
    rodzaju przychód. Przy czym, jeden przychód stanowić może przychód wyłącznie z
    jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np.
    zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Podkreślić należy, że przyjęcie, iż dana osoba fizyczna – sprzedając nieruchomości – działa
    w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej
    działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem
    jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może
    wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną np. nabycie nieruchomości,
    podział nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, podjęcie działań marketingowych, korzystanie z usług
    podmiotów w zakresie pośrednictwa nieruchomościami, uzyskanie decyzji o warunkach
    zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w
    zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przykładowo przytoczonych okoliczności.
    Ze złożonego przez Panią wniosku wynika, że jest Pani właścicielem na zasadzie
    współwłasności małżeńskiej m.in. nieruchomości zlokalizowanych w C: lokalu
    mieszkalnego (C1) – pierwotnie zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego C1 w 2003 r., a następnie aktem Notarialnym (...) z (...) kwietnia 2022 r.
    została ustanowiona i przeniesiona odrębna własność lokalu oraz nieruchomości (C2)
    nabytej w 2006 r. Na moment złożenia wniosku Nieruchomość (C1) jest przedmiotem
    dzierżawy do spółki X sp. z o.o. Umowa dzierżawy dla nieruchomości C1 zostanie
    zakończona (...) listopada 2025 r. Po tym terminie ta nieruchomość (C1) nie będzie dalej
    wynajmowana z uwagi na planowaną sprzedaż. Nieruchomość C2 nie jest wynajmowana
    /wydzierżawiana do jakiegokolwiek podmiotu od (...) września 2024 r. Z tytułu dzierżawy
    jest Pani opodatkowana od całości przychodów z dzierżawy nieruchomości według ustawy
    o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (tzw. najem prywatny). Planuje Pani dokonać sprzedaży Nieruchomości C1
    oraz C2 w 2026 r. lub później w zależności od zainteresowania potencjalnych kupujących.

    Sprzedaż każdej z Nieruchomości może zostać dokonana do tego samego kupującego, jak
    i do różnych kupujących w zależności od ich zainteresowania. Przy planowanych
    transakcjach sprzedaży – celem ułatwienia transakcji – będzie Pani korzystała z pośrednika
    w obrocie nieruchomościami. W zakresie przeznaczenia środków uzyskanych ze sprzedaży
    opisanych Nieruchomości, wspólnie z małżonkiem rozważa Pani przeznaczenie
    uzyskanych środków na następujące cele: spłatę kredytu mieszkaniowego, spłatę kredytu
    gotówkowego, remont domu jednorodzinnego w B, gdzie obecnie zamieszkuje Pani wraz z
    mężem, zakup zabudowanej/niezabudowanej działki gruntu. Jednak na moment złożenia
    wniosku nie jest Pani w stanie określić, który ze wskazanych powyżej celów i w jakim
    zakresie zostanie zrealizowany ze środków uzyskanych ze sprzedaży wskazanych
    nieruchomości zlokalizowanych w C.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pani wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia, czy
    planowana sprzedaż Nieruchomości C1 oraz C2, będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu planowanej sprzedaży ww.
    Nieruchomości należy rozważyć, czy czynność ich sprzedaży zawiera znamiona
    pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania – na gruncie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – skutków działań podjętych przez Panią do właściwego
    źródła przychodów należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z
    odpłatnym zbyciem Nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    Na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych może wskazywać, rozpatrywany
    całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika, powtarzalnych,
    uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku. Są to czynności
    polegające na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych
    nieruchomości.
    Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się
    w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 tej ustawy. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem sprzedaż, przedmiotów z
    majątku prywatnego osoby fizycznej, które nie są związane z działalnością gospodarczą
    oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    O zaliczeniu przychodów, które uzyska Pani z przyszłej sprzedaży Nieruchomości C1 oraz
    C2 do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować takie okoliczności jak
    najem/wydzierżawienie Nieruchomości w ramach najmu prywatnego – jeżeli jak wynika z
    wniosku – od daty nabycia Nieruchomości upłynęło ponad kilkanaście lat. Umowa
    dzierżawy na Nieruchomość C1 została zawarta w czerwcu 2015 r. i zostanie zakończona
    (...) listopada 2025 r. – po tym terminie nieruchomość nie będzie dalej wynajmowana z
    uwagi na planowaną jej sprzedaż. Natomiast Nieruchomość C2 nie jest wynajmowana
    /dzierżawiona do jakiegokolwiek podmiotu od (...) września 2024 r.
    W tej sprawie czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one charakteru
    profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zwykłych
    działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem. Nie nabyła Pani

    przedmiotowych nieruchomości w celu sprzedaży. Nie podjęła Pani i nie zamierza
    podejmować takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami na gruncie
    przepisów podatku dochodowego od osób fizycznych, które świadczyłyby o angażowaniu
    środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. Sprzedaż
    Nieruchomości nastąpi po upływie długiego okresu od ich nabycia. W konsekwencji, istotą
    Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej lecz zarząd własnymi
    sprawami majątkowymi. Tym samym w realiach analizowanej sprawy działania
    podejmowane przez Panią nie pozwalają na zakwalifikowanie planowanej sprzedaży
    Nieruchomości do kategorii przychodu z działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego kwota uzyskana ze sprzedaży przedmiotowych Nieruchomości, nie
    będzie stanowiła przychodu ze źródła jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W konsekwencji, skutki podatkowe planowanej sprzedaży Nieruchomości C1 oraz C2
    należy oceniać w kontekście art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć
    szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do
    czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez
    względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził,
    że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu,
    należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r.
    poz. 1071 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana sprzedaż przez Panią
    Nieruchomości C1 oraz C2 podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpi po upływie 5 lat licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie tych Nieruchomości.
    Wskazała Pani, że lokal mieszkalny C1, nabyła Pani w 2003 r. – pierwotnie zakup
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, a następnie w 2022 r.
    została ustanowiona i przeniesiona odrębna własność lokalu.

    Wyjaśnić należy, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego jest
    ograniczonym prawem rzeczowym. Jest to prawo zbywalne, przechodzi na spadkobierców
    i podlega egzekucji. Umożliwia ono korzystanie z lokalu oraz rozporządzanie tym prawem,
    na zasadach zbliżonych do prawa własności. Świadczy o tym chociażby umiejscowienie
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w Księdze Drugiej ustawy
    Kodeks cywilny – „Własność i inne prawa rzeczowe”.
            14W myśl art. 17 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 558 ze zm.):
      Na pisemne żądanie członka lub osoby niebędącej członkiem spółdzielni, którym
      przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, spółdzielnia mieszkaniowa
      jest obowiązana zawrzeć umowę przeniesienia własności lokalu po dokonaniu przez
      niego:
      1) spłaty przypadających na ten lokal części zobowiązań spółdzielni związanych z
        budową, w tym w szczególności odpowiedniej części zadłużenia kredytowego
        spółdzielni wraz z odsetkami;
      2) spłaty zadłużenia z tytułu opłat, o których mowa w art. 4 ust. 1.
            17Zgodnie z art. 17 ustawy o spółdzielniach mieszkaniowych:
      Jeżeli spółdzielnia, na mocy jednostronnej czynności prawnej, ustanowiła dla siebie
      odrębną własność lokalu, przeniesienie własności lokalu może nastąpić wyłącznie na
      rzecz członka, któremu przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do tego lokalu,
      albo osoby niebędącej członkiem spółdzielni, której przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do tego lokalu.
    Wobec tego ustanowienie prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego powoduje, że
    osoba, której przysługuje to prawo, uzyskuje pełnię uprawnień właścicielskich do lokalu
    mieszkalnego oraz prawo do udziału w związanej z tym lokalem nieruchomości gruntowej
    i części wspólnych budynku, w którym znajduje się lokal mieszkalny. Ustanowienie
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego oraz przeniesienie prawa własności nie jest
    zdarzeniem prawnopodatkowym, które należy utożsamiać z nabyciem, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ustanowienie
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego jest tylko inną formą własności, a nie nowym
    nabyciem. Tym samym, przekształcenie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu
    mieszkalnego w odrębną własność jest jedynie zmianą formy prawnej dysponowania
    lokalem mieszkalnym.
    Z powyższego wynika, że na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, datę nabycia lokalu mieszkalnego przekształconego w trybie ustawy o
    spółdzielniach mieszkaniowych ze spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w
    odrębną własność (wraz z udziałem w gruncie) należy utożsamiać z chwilą pierwotnego
    nabycia prawa do tego lokalu, tj. z datą nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu mieszkalnego.
    Mając na uwadze powyższe, skoro nabycie, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy,
    następuje w momencie ustanowienia (nabycia) spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu, a więc w analizowanej sprawie termin pięcioletni, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla lokalu mieszkalnego C1,
    należy liczyć od końca 2003 r.
    Z opisu sprawy wynika także, że nabycie Nieruchomości C2, którą zamierza Pani również
    sprzedać, nastąpiło w 2006 r.

    Zatem pięcioletni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zarówno w przypadku nieruchomości C1, jak i C2 w
    analizowanej sprawie niewątpliwie minął.
    W konsekwencji planowana sprzedaż ww. Nieruchomości nastąpi po upływie 5-letniego
    terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 omawianej ustawy. Tym samym, sprzedaż
    przedmiotowych Nieruchomości nie będzie stanowić dla Pani źródła przychodu w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w tym
    przepisie i dochód z tego tytułu nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Podsumowując, planowana sprzedaż Nieruchomości C1 oraz C2, nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, na podstawie art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem nie będzie ciążył na Pani
    obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu ich sprzedaży.
    Wobec takiego rozstrzygnięcia, nie udzielam odpowiedzi na pytanie nr 2, gdyż
    odpowiedź na to pytanie byłaby możliwa wyłącznie w przypadku uznania, że sprzedaż
    przedmiotowych Nieruchomości stanowi dla Pani źródło przychodu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionymi we wniosku zdarzeniami przyszłymi. Ponosi Pani ryzyko związane z
    ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzeń
    przyszłych. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o
    ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze zdarzeniami przyszłymi podanymi przez Panią w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    W odniesieniu do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazuję, że zapadła
    ona w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Ponadto w odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.