Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.326.2025.1.AJB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych na
podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
towar-towar handlowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 22 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od

    podatku VAT sprzedaży lokali mieszkalnych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą na zasadach ogólnych m.in. w
    zakresie handlu nieruchomościami. Mieszkania będą kupowane na rynku wtórnym od
    osób fizycznych bez podatku VAT, od komornika w drodze licytacji, bez podatku VAT, albo
    od syndyka, bez podatku VAT. Następnie będą w nich przeprowadzane drobne remonty,
    takie jak: malowanie, wymiana sanitariatów, wymiana stolarki okiennej i drzwiowej itp.
    Ponoszone na remont wydatki nie będą przekraczały 30% wartości początkowej
    zakupionego mieszkania. Następnie mieszkania będą sprzedawane. Przy dostawie
    mieszkań w odniesieniu do każdego odrębnie nie występuje czynność pierwszego
    zasiedlenia:
      · są one nabywane od osób fizycznych niebędących podatnikami podatku VAT,
      · ponoszone nakłady na remonty poszczególnych mieszkań nie przekraczają 30% ich
        wartości początkowej,
      · podatnik nie będzie odliczał podatku VAT od czynności związanych z pracami
        remontowymi poszczególnych mieszkań,
      · mieszkania nie będą wynajmowane, będą towarem handlowym.
    Mieszkania te po wybudowaniu lub ulepszeniu były przedmiotem sprzedaży lub najmu
    aktualnym właścicielom, od których Spółka teraz zamierza nabyć lokal mieszkalny
    bezpośrednio, albo w drodze licytacji komorniczej, albo od syndyka. Mieszkania będą
    kupowane na rynku wtórnym od właścicieli, którzy mieszkali w nich minimum 2 lata. Przy
    nabyciu przedmiotowych lokali mieszkaniowych Spółce nie będzie przysługiwać prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych przedmiotowe lokale mieszkalne
    znajdują się w opcji Budynki pod sekcją 1 dział 11 grupa 112 - Budynki o dwóch
    mieszkaniach i wielomieszkaniowe.
    Spółka będzie czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchomościami.
    Przy dostawie mieszkań w odniesieniu do każdego odrębnie nie będzie występować
    czynność pierwszego zasiedlenia. Będą to lokale mieszkalne, dla których czas między
    pierwszym zasiedleniem, a ich dostawą jest dłuższy niż dwa lata. Spółce będzie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy wydatkach na remonty i ulepszenie lokali mieszkalnych. Spółka nie będzie odliczała
    podatku VAT od czynności związanych z pracami remontowymi i ulepszeniami
    poszczególnych mieszkań.

## Pytanie

Czy na podstawie opisanych zdarzeń przyszłych Spółka będzie mogła korzystać przy
    sprzedaży ww. lokali mieszkalnych ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Spółki, sprzedaż zakupionych lokali mieszkalnych po uprzednim ich
    wyremontowaniu będzie korzystała ze zwolnienia z podatku VAT, gdyż w myśl art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z
    wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą, budowli lub ich części upłynął czas
        krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, iż dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku VAT. Wyjątek stanowi dostawa w ramach pierwszego

    zasiedlenia lub przed nim, oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku,
    budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie - zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do
    użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu, lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Reasumując, Spółka zamierza prowadzić działalność gospodarczą na zasadach ogólnych
    m.in. w zakresie handlu nieruchomościami. Mieszkania będą kupowane na rynku
    wtórnym od osób fizycznych bez podatku VAT, bądź od komornika w drodze licytacji, bez
    podatku VAT, bądź od syndyka, bez podatku VAT. Następnie będą przeprowadzane w nich
    drobne remonty. Ponoszone na remonty wydatki nie będą przekraczały 30% wartości
    początkowej zakupionego mieszkania.
    Ponadto, przy dostawie mieszkań, w odniesieniu do każdego odrębnie, nie występuje
    czynność pierwszego zasiedlenia. Podatnik nie będzie odliczał podatku VAT od czynności
    związanych z pracami remontowymi poszczególnych mieszkań. Mieszkania nie będą
    wynajmowane, będą towarem handlowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Z uwagi na fakt, że ustawa o podatku od towarów i usług oraz przepisy wykonawcze do tej
    ustawy nie zawierają definicji lokalu mieszkalnego i lokalu użytkowego, należy posiłkować
    się w tym zakresie przepisami ustawy z 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 1048), zwanej dalej „ustawą o własności lokali”.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o własności lokali:

      Odrębną własność lokalu można ustanowić w drodze umowy, a także jednostronnej
      czynności prawnej właściciela nieruchomości albo orzeczenia sądu znoszącego
      współwłasność. Umowa o ustanowieniu odrębnej własności lokalu powinna być
      dokonana w formie aktu notarialnego; do powstania tej własności niezbędny jest
      wpis do księgi wieczystej.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o własności lokali:
      Samodzielny lokal mieszkalny, a także lokal o innym przeznaczeniu, zwane dalej
      „lokalami”, mogą stanowić odrębne nieruchomości.
    O możliwości wyodrębnienia prawnego lokalu decyduje przesłanka samodzielności.
    Zgodnie z art. 2 ust. 3 ustawy o własności lokali:
      Spełnienie wymagań, o których mowa w ust. 1a-2, a więc potwierdzających
      samodzielność lokalu, stwierdza starosta w formie zaświadczenia.
    Oznacza to, że dokumentem kluczowym dla potwierdzenia prawnego wyodrębnienia
    danego lokalu jest uzyskanie zaświadczenia o samodzielności lokalu, wydanego przez
    odpowiedni organ władzy publicznej.
    Z powyższych przepisów wynika, że odrębną nieruchomość może stanowić samodzielny
    lokal, a dla powstania odrębnej własności lokali niezbędny jest wpis do księgi wieczystej
    mający charakter konstytutywny. Bez wpisu do księgi wieczystej odrębna własność lokalu
    (części budynku) nie może skutecznie powstać. Na gruncie ustawy o podatku od towarów i
    usług lokal ten staje się odrębnym od budynku towarem i stanowi samodzielny przedmiot
    czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem.
    Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali, będąc czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów
    i usług zamierzają prowadzić działalność gospodarczą w zakresie handlu nieruchom
    ościami. Mieszkania będą kupowane na rynku wtórnym od osób fizycznych bez podatku
    VAT, od komornika w drodze licytacji, bez podatku VAT, albo od syndyka, bez podatku
    VAT. Następnie mieszkania będą sprzedawane. Mieszkania nie będą wynajmowane, będą
    towarem handlowym.

    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży
    majątku należącego do Spółki, wykorzystywanego w prowadzonej przez Państwa
    działalności gospodarczej. Zatem przy dostawie poszczególnych lokali mieszkalnych będą
    Państwo podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie
    dotyczyła składnika majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa. W konsekwencji,
    sprzedaż lokali mieszkalnych będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Jednocześnie wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku
    VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu rozumie się przez
      to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od
    towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm.):
      Jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy,
      rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków,
      ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie,
      w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których
      jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe uważa się za
      ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę,
      rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza
      10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z
      dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem
      używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
      ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;
    - rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały;
    - rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;
    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany;
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.

    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (np. budynki, lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą
    stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się
    ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym,
    dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.
    Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu lokali mieszkaniowych nie będzie Państwu
    przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mieszkania będą kupowane na rynku wtórnym od właścicieli, którzy mieszkali w nich
    minimum 2 lata. Będą to lokale mieszkalne, dla których czas między pierwszym
    zasiedleniem, a ich dostawą jest dłuższy niż dwa lata. Będą Państwo w nich
    przeprowadzali drobne remonty, a ponoszone na remont wydatki nie będą przekraczały
    30% wartości początkowej zakupionego mieszkania.
    Zaznaczenia wymaga, że przedmiotowe lokale mieszkaniowe będą stanowiły dla Państwa
    towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży. W kontekście przytoczonych
    powyżej przepisów uznać należy, że skoro nie będą one środkiem trwałym, to nakłady
    ponoszone przez Państwa na przedmiotowe lokale nie będą stanowiły ulepszenia w
    rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, bowiem
    na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie
    składników majątku będących środkami trwałymi.
    Wobec powyższego w analizowanej sprawie nie ma znaczenia, czy wydatki ponoszone
    przez Państwa na remont ww. lokali przekroczą, czy nie 30% ich wartości początkowej,
    gdyż nie można mówić o dokonywaniu w tych lokalach ulepszeń wskazanych w art. 2 pkt
    14 ustawy.
    Mając zatem na uwadze powyższe okoliczności należy wskazać, że dostawa lokali
    mieszkaniowych nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem ww. lokali a ich dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata. W konsekwencji
    powyższego, dostawa lokali mieszkalnych będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko
    związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu
    sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

    Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.