Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/4512-1-571/15-2/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-10-21
Teza: Podatek od towarów i usług w sytuacji, gdy wynagrodzenie z tytułu odpłatnego udostępniania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej będzie niższe od wartości rynkowej
Słowa kluczowe: cena-cena rynkowa; gmina; infrastruktura; inwestycje; podmiot-podmioty powiązane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 32

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2015 r. (data wpływu 27 lipca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania art. 32 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy wynagrodzenie z tytułu odpłatnego udostępniania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej będzie niższe od wartości rynkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 lipca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania art. 32 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w sytuacji, gdy wynagrodzenie z tytułu odpłatnego udostępniania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej będzie niższe od wartości rynkowej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (dalej też Wnioskodawca) jest jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną dla celów VAT. Gmina zrealizowała i realizuje inwestycje polegające na budowie i modernizacji infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (dalej także infrastruktura).

Wartość infrastruktury przekracza 15.000 zł i stanowi ona nieruchomości, które są zaliczane na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych podlegających amortyzacji.

Od stycznia 2010 r. Gmina świadczy usługę odpłatnego udostępniania infrastruktury, na podstawie umów, które zawarła ze Spółką komunalną (dalej również Spółka).

Gmina posiada 100% udziałów w Spółce, która świadczy usługi podlegające opodatkowaniu VAT, polegające na dostarczaniu wody i odprowadzaniu ścieków dla indywidualnych odbiorców z terenu Gminy (mieszkańców, przedsiębiorstw, instytucji etc.). W związku ze świadczeniem usług opodatkowanych, Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego. Kwota wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi udostępniania infrastruktury jest niższa od wartości rynkowej.

Z tytułu umowy o odpłatne korzystanie z infrastruktury, Gmina obciąża (i będzie obciążać w przyszłości) Spółkę kwotami wynagrodzenia, dokumentowanymi na wystawionych przez Gminę fakturach VAT. Wartość netto wraz z należnym podatkiem VAT z tytułu odpłatnego korzystania z infrastruktury przez Spółkę, Gmina wykazuje w składanych deklaracjach VAT-7.

Zawarte umowy ze Spółką w żaden sposób nie spowodują powstania władztwa ze strony Spółki w stosunku do infrastruktury przekazanej w dzierżawę. Oprócz wybudowanej już infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, Gmina przekaże Spółce na podstawie odpłatnych umów również infrastrukturę, która jest obecnie w trakcie budowy, a także infrastrukturę budowaną/modernizowaną w przyszłości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji, gdy Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz Spółki komunalnej, której jest 100% udziałowcem i wynagrodzenie za te usługi jest niższe od wartości rynkowej, znajdzie zastosowanie przepis art. 32 ust. 1 ustawy o VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodnokanalizacyjną na rzecz Spółki komunalnej, której jest 100% udziałowcem i wynagrodzenie za te usługi jest niższe od wartości rynkowej nie znajdzie zastosowanie przepis art. 32 ust. 1 ustawy o VAT.

Przepis art. 32 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku gdy między nabywcą, a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2 oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

*   niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88, art. 88a i art. 90 ustawy o VAT oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy o VAT pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
*   niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, art. 86a, art. 88, art. 88a i art. 90 ustawy o VAT oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 ustawy o VAT pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku – organ podatkowy określa wysokość obrotu na podstawie wartości rynkowej pomniejszonej o kwotę podatku, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

Zgodnie z art. 32 ust. 2 ustawy o VAT, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którykolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

Jak wskazuje przepis art. 32 ust. 4 ustawy o VAT, przez powiązania kapitałowe rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem.

Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz Spółki komunalnej, czyli na rzecz Spółki, w której posiada 100% udziałów. Wobec tego uznać należy, że pomiędzy kontrahentami (to jest Gminą i Spółką) istnieje związek majątkowy i kapitałowy. Jak wskazano w stanie faktycznym, wynagrodzenie za udostepnienie przez Gminę infrastruktury jest niższe od wartości rynkowej. Jednakże – zdaniem Wnioskodawcy – aby przepis art. 32 ust. 1 ustawy o VAT miał zastosowanie, prócz spełnienia przesłanek w nim określonych, musi zajść związek, o którym mowa w przepisie art. 32 ust. 2 ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazuje, ze świadcząc usługę odpłatnego udostepnienia infrastruktury wodno-kanalizacyjnej:

1.  nabywca usługi (Spółka), będzie wykorzystywać ją do swoich czynności opodatkowanych, w związku z czym ma pełne prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku naliczonego – wobec czego nie dojdzie do spełnienia przesłanki z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT;
2.  dostawca usługi (Gmina), ma prawo do obniżenia podatku VAT naliczonego, a ponadto czynność ta nie korzysta ze zwolnienia – wobec czego nie dojdzie do spełnienia przesłanki z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo wystąpienia przesłanki z art. 32 ust. 2 ustawy o VAT, w przedmiotowej sytuacji nie dojdzie do wypełnienia przesłanek wskazanych w art. 32 ust. 1 ustawy o VAT, wobec tego przepis ten nie ma zastosowania.

Zatem, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz Spółki, której jest 100% udziałowcem, nie znajdzie zastosowania przepis art. 32 ust. 1 ustawy o VAT, nawet gdyby Gmina świadczyła swoje usługi poniżej ceny rynkowej.

Za prawidłowością stanowiska Gminy przemawia również orzecznictwo organów podatkowych w zapytaniach skierowanych przez inne gminy w sytuacjach analogicznych:

1.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy Nr ITPP1/443-1454/12/IK z dnia 15 maja 2013 r.;
2.  interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu Nr ILPP5/443-59/14-5/KG z dnia 6 czerwca 2014 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Natomiast przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ustawy – należy rozumieć każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2-5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W myśl art. 29a ust. 2 ustawy, w przypadku dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2, podstawą opodatkowania jest cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a gdy nie ma ceny nabycia – koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy tych towarów.

Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy, podstawa opodatkowania obejmuje:

1.  podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;
2.  koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Jak wynika z art. 29a ust. 7 ustawy, podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość tych towarów i usług. Taka sytuacja nie różni się niczym od normalnej sprzedaży towaru z zyskiem. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży i nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar bądź usługę za cenę znacznie niższą.

Wyjątek od powyższych zasad ogólnych zachodzi w sytuacjach wskazanych w art. 32 ustawy.

I tak, w oparciu o art. 32 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy między nabywcą a dokonującym dostawy towarów lub usługodawcą istnieje związek, o którym mowa w ust. 2, oraz w przypadku gdy wynagrodzenie jest:

1.  niższe od wartości rynkowej, a nabywca towarów lub usług nie ma zgodnie z art. 86, 86a, 88, 88a i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;
2.  niższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 86a, 88, 88a i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a dostawa towarów lub świadczenie usług są zwolnione od podatku;
3.  wyższe od wartości rynkowej, a dokonujący dostawy towarów lub usługodawca nie ma zgodnie z art. 86, 86a, 88, 88a i 90 oraz z przepisami wydanymi na podstawie art. 92 ust. 3 pełnego prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

– organ podatkowy określa podstawę opodatkowania zgodnie z wartością rynkową, jeżeli okaże się, że związek ten miał wpływ na ustalenie wynagrodzenia z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług.

W świetle art. 2 pkt 27b ustawy, przez wartość rynkową rozumie się całkowitą kwotę, jaką, w celu uzyskania w danym momencie danych towarów lub usług, nabywca lub usługobiorca na takim samym etapie sprzedaży jak ten, na którym dokonywana jest dostawa towarów lub świadczenie usług, musiałby, w warunkach uczciwej konkurencji, zapłacić niezależnemu dostawcy lub usługodawcy na terytorium kraju; w przypadku gdy nie można ustalić porównywalnej dostawy towarów lub świadczenia usług, przez wartość rynkową rozumie się:

1.  w odniesieniu do towarów - kwotę nie mniejszą niż cena nabycia towarów lub towarów podobnych, a w przypadku braku ceny nabycia, koszt wytworzenia, określone w momencie dostawy,
2.  w odniesieniu do usług - kwotę nie mniejszą niż całkowity koszt poniesiony przez podatnika na wykonanie tych usług.

Stosownie do art. 32 ust. 2 ustawy, związek, o którym mowa w ust. 1, istnieje, gdy między kontrahentami lub osobami pełniącymi u kontrahentów funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne zachodzą powiązania o charakterze rodzinnym lub z tytułu przysposobienia, kapitałowym, majątkowym lub wynikające ze stosunku pracy. Związek ten istnieje także, gdy którakolwiek z wymienionych osób łączy funkcje zarządzające, nadzorcze lub kontrolne u kontrahentów.

Przez powiązania rodzinne, o których mowa w ust. 2, rozumie się małżeństwo oraz pokrewieństwo lub powinowactwo do drugiego stopnia (art. 32 ust. 3 ustawy).

Natomiast przez powiązania kapitałowe, o których mowa w ust. 2 rozumie się sytuację, w której jedna z osób lub jeden z kontrahentów posiada prawo głosu wynoszące co najmniej 5% wszystkich praw głosu lub dysponuje bezpośrednio lub pośrednio takim prawem (art. 32 ust. 4 ustawy). .

Ponadto, w art. 32 ust. 5 ustawy postanowiono, że przepisy ust. 1-4 nie mają zastosowania w przypadku transakcji zawieranych pomiędzy podmiotami powiązanymi, w odniesieniu do których właściwy organ podatkowy, na podstawie ustawy – Ordynacja podatkowa, wydał decyzję o uznaniu prawidłowości wyboru i stosowania metody ustalania ceny transakcyjnej między podmiotami powiązanymi.

Opisana możliwość może zostać zastosowana wyłącznie w przypadku, gdy:

*   wynagrodzenie jest niższe od wartości wolnorynkowej, a odbiorca dostawy nie ma pełnego prawa do odliczenia;
*   wynagrodzenie jest niższe od wartości wolnorynkowej i dostawca ma częściowe prawo do odliczenia podatku, a sama czynność podlega zwolnieniu;
*   wynagrodzenie jest wyższe od wartości wolnorynkowej, a dostawca nie ma pełnego prawa do odliczenia.

Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądowym istnieje pogląd, zgodnie z którym gdy wykładnia językowa danego przepisu pozwala w sposób jednoznaczny na zrozumienie treści tego przepisu, zastosowanie innej wykładni jest niedopuszczalne. Oznacza to, że wśród wszystkich rodzajów wykładni pierwszeństwo ma wykładnia językowa. Wszystkie inne są dopuszczalne wtedy, gdy ta pierwsza nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów.

W ocenie tutejszego Organu, wykładnia językowa powyższych przepisów nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, zatem odwoływanie się do wykładni systemowej oraz funkcjonalnej w tym przypadku jest bezzasadne.

Zatem należy wskazać, że niewystąpienie jakiejkolwiek z ww. przesłanek powoduje, że przepis art. 32 ustawy nie ma zastosowania.

Tym samym, aby mogło dojść do oszacowania obrotu, organ podatkowy musi wykazać, że wystąpienie którejkolwiek z wymienionych i omówionych powyżej okoliczności miało wpływ na wartość podstawy opodatkowania VAT naliczanej z tytułu dokonania danej dostawy towarów lub świadczenia usług.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina – będąca jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną dla celów podatku od towarów i usług – zrealizowała i realizuje inwestycje polegające na budowie i modernizacji infrastruktury wodno-kanalizacyjnej. Wartość infrastruktury przekracza 15.000 zł i stanowi ona nieruchomości, które są zaliczane na podstawie przepisów o podatku dochodowym do środków trwałych podlegających amortyzacji. Od stycznia 2010 r. Gmina świadczy usługę odpłatnego udostępniania infrastruktury, na podstawie umów, które zawarła ze Spółką komunalną. Gmina posiada 100% udziałów w Spółce, która świadczy usługi podlegające opodatkowaniu VAT, polegające na dostarczaniu wody i odprowadzaniu ścieków dla indywidualnych odbiorców z terenu Gminy (mieszkańców, przedsiębiorstw, instytucji etc.). W związku ze świadczeniem usług opodatkowanych, Spółka ma prawo do pełnego odliczenia podatku VAT naliczonego. Kwota wynagrodzenia za świadczone przez Gminę usługi udostępniania infrastruktury jest niższa od wartości rynkowej. Z tytułu umowy o odpłatne korzystanie z infrastruktury, Gmina obciąża (i będzie obciążać w przyszłości) Spółkę kwotami wynagrodzenia, dokumentowanymi na wystawionych przez Gminę fakturach VAT. Wartość netto wraz z należnym podatkiem VAT z tytułu odpłatnego korzystania z infrastruktury przez Spółkę, Gmina wykazuje w składanych deklaracjach VAT-7.

Zawarte umowy ze Spółką w żaden sposób nie spowodują powstania władztwa ze strony Spółki w stosunku do infrastruktury przekazanej w dzierżawę. Oprócz wybudowanej już infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, Gmina przekaże Spółce na podstawie odpłatnych umów również infrastrukturę, która jest obecnie w trakcie budowy, a także infrastrukturę budowaną/modernizowaną w przyszłości.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy w sytuacji, gdy Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz Spółki komunalnej, której jest 100% udziałowcem i wynagrodzenie za te usługi jest niższe od wartości rynkowej, znajdzie zastosowanie przepis art. 32 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano w opisie sprawy Wnioskodawca świadczy odpłatną usługę udostępniania infrastruktury wodno-kanalizacyjnej na rzecz Spółki komunalnej, a Spółka (nabywca) wykorzystuje tę infrastrukturę do czynności opodatkowanych. Ponadto Spółce przysługuje prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego (nie dojdzie do spełnienia przesłanki z art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy). Dodatkowo, zdaniem Gminy, w związku ze świadczeniem ww. usługi ma ona prawo do odliczenia podatku naliczonego, a ponadto czynność odpłatnego udostępnienia infrastruktury nie korzysta ze zwolnienia (nie dojdzie do spełnienia przesłanki z art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy).

Biorąc pod uwagę przedstawiony we wniosku opis sprawy, z którego wynika, że Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz Spółki komunalnej, w której jest 100% udziałowcem, w celu świadczenia przez Spółkę podlegających opodatkowaniu usług polegających na dostarczaniu wody i odprowadzania ścieków oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, należy zauważyć, że w rozpatrywanej sprawie art. 32 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie znajdzie zastosowania.

Reasumując, w sytuacji, gdy Gmina odpłatnie udostępnia infrastrukturę wodno-kanalizacyjną na rzecz Spółki komunalnej, której jest 100% udziałowcem i wynagrodzenie za te usługi jest niższe od wartości rynkowej, nie znajdzie zastosowania przepis art. 32 ust. 1 ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.