Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-413/13-4/MH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-08-21
Teza: Czy do świadczonych przez Wnioskodawczynię usług logopedycznych, może być zastosowane zwolnienie z podatku VAT, zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c), ustawy o podatku do towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; usługi-usługi medyczne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 01 czerwca 2013 r. (data wpływu do BKIP w Piotrkowie Trybunalskim 07 czerwca 2013 r.), uzupełnionym pismem otrzymanym 12 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług logopedycznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 czerwca 2013 r. do Izby Skarbowej w Łodzi został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z podatku VAT usług logopedycznych.

Wniosek został przesłany do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Tryb. celem rozpatrzenia zgodnie z właściwością (data wpływu 07 czerwca 2013 r.).

Wniosek uzupełniono w dniu 12 sierpnia 2013 r. o podpis oraz w zakresie doprecyzowania opisu stanu faktycznego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku).

Od 06 maja 2013 r. Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w formie gabinetu edukacji logopedycznej pod nr REGON. Prowadzona działalność gospodarcza polega na świadczeniu usług logopedycznych oraz prowadzeniu szkoleń z zakresu logopedii dla nauczycieli. Świadczonym przez Wnioskodawczynię formom usług przysługują zgodnie z klasyfikacją PKD następujące symbole: 86.90.E (pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana) oraz 85.59.B.

Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi logopedyczne polegają na:

*   diagnostyce, programowaniu i przeprowadzaniu terapii w przypadku konkretnych zaburzeń mowy u dzieci i dorosłych;

*   działaniach profilaktycznych, mających na celu usuwanie niepożądanych stanów językowych;

*   kształtowaniu i doskonaleniu sprawności językowych i komunikacyjnych dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym;

*   diagnozowaniu i ocenie trzech kompetencji u pacjentów:
    *   kompetencji poznawczej (wiedzy o sobie i o świecie),
    *   kompetencji językowej (umiejętności budowania zdań gramatycznie poprawnych),
    *   kompetencji komunikacyjnej (umiejętności wchodzenia w językowe role społeczne);

*   rozpowszechnianiu wiedzy na temat prawidłowej dykcji i emisji głosu u osób dorosłych.

Powyższe usługi są świadczone są w celu zmniejszenia zaburzeń komunikacji językowej oraz zaburzeń mowy.

Wnioskodawczyni nie jest podmiotem leczniczym, o którym mowa we wskazanym artykule ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, ponieważ nie jest wpisana do rejestru podmiotów leczniczych. Wnioskodawczyni jest osobą wykonującą zawód medyczny zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Na podstawie odrębnych przepisów Wnioskodawczyni jest uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych. Wnioskodawczyni posiada fachowe kwalifikacje do pracy jako logopeda. W 2007 r. Wnioskodawczyni ukończyła studia magisterskie z filologii polskiej ze specjalnością pedagogiczną, która jest niezbędna do pracy z dziećmi. Następnie w czasie 4-semestralnych studiów podyplomowych z logopedii Zainteresowana zdobywała fachowe kwalifikacje do pracy na stanowisku logopedy.

Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi w zakresie opieki medycznej służą zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia.

Bezpośrednim celem świadczonych przez Wnioskodawczynie usług logopedycznych jest:

*   przywracanie i dążenie do poprawy sprawności językowych i komunikacyjnych pacjentów;

*   diagnozowanie, programowanie oraz przeprowadzanie terapii logopedycznej u osób z różnymi zaburzeniami mowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy do świadczonych usług logopedycznych może być zastosowane zwolnienie z podatku VAT, zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku do towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, świadczone usługi logopedyczne powinny być zwolnione od podatku VAT, gdyż zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu, poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej”.

Logopeda to specjalista zajmujący się kształtowaniem właściwej wymowy, odbudową i przywracaniem językowych sprawności, niezbędnych do funkcjonowania w życiu społecznym. Zawód logopedy został wymieniony w wykazie podstawowych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, co potwierdza art. 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia.

Według Wnioskodawczyni, świadczone usługi logopedyczne spełniają ustawowe przesłanki, które warunkują zastosowanie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Należy zaznaczyć, że w myśl obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. przepisu art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

W myśl art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a ustawy, stawka podatku w okresie od 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r. wynosi 23% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 oraz art. 146f.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, zwolnienia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

1.  lekarza i lekarza dentysty,
2.  pielęgniarki i położnej,
3.  medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887 i Nr 174, poz. 1039),
4.  psychologa.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 19a ustawy, dodanym do ustawy przepisem art. 1 pkt 13 lit. a ustawy z dnia 18 marca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, zwalnia się od podatku świadczenie usług, o których mowa w pkt 18 i 19, jeżeli usługi te zostały nabyte przez podatnika we własnym imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej od podmiotów, o których mowa w pkt 18 i 19.

Zauważyć należy, że wymienione powyżej zwolnienia od podatku VAT mają charakter podmiotowo-przedmiotowy. Przede wszystkim zwolnienia te mają bowiem zastosowanie wyłącznie do usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawy towarów i świadczenia usług ściśle z tymi usługami związanych. Ustawodawca wymienił ponadto konkretne podmioty, które wykonując takie usługi, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.

Zdefiniowanie w ww. przepisach art. 43 ust. 1 pkt 18-19 ustawy zakresu zwolnienia poprzez zawężenie go wyłącznie do usług opieki medycznej służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, odpowiada co do zasady używanym przez Trybunał Sprawiedliwości UE określeniom „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz, w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. Podkreślenia wymaga, iż orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE wskazuje również, że ze zwolnienia mogą korzystać również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie Unterpertinger, C-212/01, pkt 40). Zgodnie z orzeczeniem w tej sprawie „celu terapeutycznego nie należy określać w sposób szczególnie wąski, świadczenie profilaktycznych usług medycznych może być również zwolnione od podatku nawet jeśli okaże się że osoby, które są poddane badaniom lub innym zabiegom medycznym o charakterze profilaktycznym nie cierpią na żadną chorobę lub anomalię zdrowotną.”

Należy więc mieć na uwadze, że wyżej powołane przepisy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach wykonywania zawodów medycznych, ale tylko służące określonemu celowi. Zauważyć zatem można, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług dokonywane w ramach wykonywania m.in. zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej czy zawodu medycznego podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej. Jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących pewne prawne konsekwencje, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku. Jeżeli usługa polega na wydaniu ekspertyzy lekarskiej, to chociaż wyniki tej usługi należą do kompetencji świadczącego usługi medyczne i mogą obejmować działania, które są typowe dla zawodów medycznych, to jednak, aby do takiego katalogu świadczeń zastosować przedmiotowe zwolnienie muszą one służyć profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w formie gabinetu edukacji logopedycznej. Prowadzona działalność gospodarcza polega na świadczeniu usług logopedycznych oraz prowadzeniu szkoleń z zakresu logopedii dla nauczycieli.

Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi logopedyczne polegają na:

*   diagnostyce, programowaniu i przeprowadzaniu terapii w przypadku konkretnych zaburzeń mowy u dzieci i dorosłych;

*   działaniach profilaktycznych, mających na celu usuwanie niepożądanych stanów językowych;

*   kształtowaniu i doskonaleniu sprawności językowych i komunikacyjnych dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym;

*   diagnozowaniu i ocenie trzech kompetencji u pacjentów:
    *   kompetencji poznawczej (wiedzy o sobie i o świecie),
    *   kompetencji językowej (umiejętności budowania zdań gramatycznie poprawnych),
    *   kompetencji komunikacyjnej (umiejętności wchodzenia w językowe role społeczne);

*   rozpowszechnianiu wiedzy na temat prawidłowej dykcji i emisji głosu u osób dorosłych.

Wnioskodawczyni nie jest podmiotem leczniczym, o którym mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Wnioskodawczyni jest osobą wykonującą zawód medyczny, zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej. Na podstawie odrębnych przepisów Wnioskodawczyni jest uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych. Wnioskodawczyni posiada fachowe kwalifikacje do pracy jako logopeda. Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi w zakresie opieki medycznej służą zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia.

Bezpośrednim celem usług logopedycznych jest:

*   przywracanie i dążenie do poprawy sprawności językowych i komunikacyjnych pacjentów;

*   diagnozowanie, programowanie oraz przeprowadzanie terapii logopedycznej u osób z różnymi zaburzeniami mowy.

Uwzględniając powyższe regulacje należy stwierdzić, że decydujące znaczenie dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT do opisanych we wniosku usług logopedycznych, jest wykazanie, że celem świadczonych usług jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywrócenie i poprawa zdrowia. Profilaktyka zdrowotna obejmuje działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby. Z kolei interpretując termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca określając zakres zwolnień, należy zastosować wykładnię literalną, zgodnie z którą wyrażenie to oznacza zmianę stanu zdrowia na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie. Podobnie należy postąpić dokonując wykładni pojęcia „przywracanie zdrowia”, które oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.

Rozpatrując więc kwestię ewentualnego zwolnienia usług świadczonych przez Wnioskodawczynię, należy w pierwszej kolejności dokonać oceny, czy usługi będące przedmiotem wniosku ze względu na swój cel mogą zostać uznane za usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że usługi wykonywane przez Wnioskodawczynię obejmują diagnostykę, programowanie i przeprowadzanie terapii w przypadku konkretnych zaburzeń mowy u dzieci i dorosłych; działania profilaktyczne, mające na celu usuwanie niepożądanych stanów językowych; kształtowanie i doskonalenie sprawności językowych i komunikacyjnych dzieci w wieku przedszkolnym oraz szkolnym; diagnozowanie i ocenę trzech kompetencji u pacjentów oraz rozpowszechnianie wiedzy na temat prawidłowej dykcji i emisji głosu u osób dorosłych.

Należy zatem stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawczyni podejmując działania mające na celu przywracanie i dążenie do poprawy sprawności językowych i komunikacyjnych pacjentów oraz diagnozowanie, programowanie oraz przeprowadzanie terapii logopedycznej u osób z różnymi zaburzeniami mowy, w konsekwencji niewątpliwie wykonuje czynności mające na celu poprawę zdrowia.

Na podstawie przedstawionych w sprawie okoliczności należy zatem stwierdzić, iż usługi logopedyczne wykonywane w ramach działalności Wnioskodawczyni, spełniają przesłanki uznania ich za usługi medyczne. Terapia logopedyczna ma bowiem na celu zdiagnozowanie osób pod kątem wystąpienia u nich chorób związanych z mową, czytaniem, pisaniem, jak również ogólnych dysfunkcji rozwojowych – czyli zaburzeń negatywnie wpływających na ich rozwój – a także eliminację i leczenie tych dysfunkcji. Działania diagnostyczne w tym zakresie oraz terapię uznać zatem należy za usługi związane z profilaktyką (rozumianą w tym przypadku jako podejmowanie działań w celu zapobieżenia zaburzeniom mowy, czytania, pisania, itp. i ochrony przed niepożądanym ich skutkiem) oraz przywracaniem i poprawą zdrowia. Zatem są to usługi opieki medycznej w rozumieniu ustawy, służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie, w przypadku powyższych usług medycznych, ze względu na cel ich wykonywania, spełniony został warunek przedmiotowy stosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy. W dalszej kolejności należy zatem przeanalizować świadczone przez Wnioskodawczynię usługi pod kątem spełnienia warunku podmiotowego.

W kwestii stosowania zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, stwierdzić należy, że zwolnienie to przewidziane zostało dla usług medycznych świadczonych w ramach wykonywania zawodu lekarza, pielęgniarki, położnej, psychologa oraz innych zawodów medycznych.

W stosunku do zawodu logopedy należy dokonać analizy pod kątem ustalenia, czy jest to zawód medyczny. Art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r., poz. 217), zgodnie z którym osoba wykonująca zawód medyczny to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Powyższy przepis nie wymienia wprost zawodów medycznych, odsyłając do kolejnych uregulowań. Wobec tego należy stwierdzić, iż logopeda to osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w dziedzinie logopedii. Należy zauważyć, iż wykonywanie zawodu logopedy polega przede wszystkim na badaniu i praktycznym działaniu w zakresie ogólnej diagnozy stanu rozwoju mowy i ogólnej terapii zaburzeń komunikacji człowieka na różnych etapach rozwoju i w różnych sferach, aktywności: edukacyjnej, społecznej i zawodowej. Działania te przybierają m.in. postać diagnostyki, profilaktyki i terapii mających na celu likwidowanie lub zmniejszanie zaburzeń mowy i zaburzeń komunikacji językowej.

Jak wskazała Wnioskodawczyni, na podstawie odrębnych przepisów jest uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych. Wnioskodawczyni posiada fachowe kwalifikacje do pracy jako logopeda. W 2007 r. Wnioskodawczyni ukończyła studia magisterskie z filologii polskiej ze specjalnością pedagogiczną, która jest niezbędna do pracy z dziećmi. Następnie w czasie 4-semestralnych studiów podyplomowych z logopedii zdobywała fachowe kwalifikacje do pracy na stanowisku logopedy.

Powyższe jednoznacznie wskazuje, że Wnioskodawczyni, wykonując usługi logopedyczne opisane we wniosku, posiada kwalifikacje odpowiednie do udzielania świadczeń zdrowotnych w zakresie logopedii i jest tym samym osobą wykonującą inny zawód medyczny, o którym mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, a więc osobą, która legitymuje się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Należy zwrócić uwagę, że zawód logopedy został wymieniony na równi z innymi zawodami medycznymi w szeregu przepisów związanych z ochroną zdrowia, a ponadto kształcenie tego rodzaju specjalistów podjęły uczelnie wyższe, w których funkcjonują wydziały i kierunki logopedii.

Logopeda to człowiek zajmujący się kształtowaniem właściwej wymowy. Żeby posługiwać się tym tytułem niezbędne jest wykształcenie wyższe w niniejszym kierunku lub studia podyplomowe na podbudowie wyższych studiów medycznych lub pedagogicznych. Logopedia jest nauką interdyscyplinarną z pogranicza psychologii, pedagogiki, medycyny i innych. Żadna z tych dyscyplin, rozpatrywana oddzielnie, nie pozwala na kompetentną diagnozę zachowań ludzkich związanych z językiem, a tym bardziej na budowanie programów terapii zaburzeń języka i mowy.

Stosownie do przepisu § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U z 2002 r. Nr 173, poz. 1419, z późń. zm.), zawód logopedy został wymieniony w wykazie podstawowych dziedzin mających zastosowanie w ochronie zdrowia, w których może być uzyskiwany tytuł specjalisty – specjalista w dziedzinie neurologopedii i surdologopedii.

W rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U z 2010 r. Nr 82, poz. 537, z późn. zm.), logopedzi zostali wymienieni w grupie 228 (nr 228502) obejmującej innych specjalistów ochrony zdrowia.

Zatem logopeda spełnia ustawowe przesłanki, pozwalające zastosować zwolnienie od podatku dla omawianych usług, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Reasumując, świadczone przez Wnioskodawczynię usługi logopedyczne podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy (świadczenie usług szkoleniowych), które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.