Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-207/10/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-04-28
Teza: osób prawnych do pobierania od wynagrodzeń wypłacanych kontrahentowi z tytułu świadczonych przez niego usług na rzecz Spółki zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 20% przychodu w przypadku nieposiadania certyfikatu rezydencji?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; podmiot-podmiot zagraniczny; płatnik; Rosja; usługi-usługi marketingowe; wynagrodzenia-podatek od wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 stycznia 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 28 stycznia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka jest zobowiązana na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do pobierania od wynagrodzeń wypłacanych kontrahentowi z tytułu świadczonych przez niego usług na rzecz Spółki zryczałtowanego podatku dochodowego w przypadku nieposiadania certyfikatu rezydencji **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2010 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy Spółka jest zobowiązana na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do pobierania od wynagrodzeń wypłacanych kontrahentowi z tytułu świadczonych przez niego usług na rzecz Spółki zryczałtowanego podatku dochodowego w przypadku nieposiadania certyfikatu rezydencji.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zawarła z osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Federacji Rosyjskiej (zwaną dalej kontrahentem) umowę, na mocy której kontrahent zobowiązuje się świadczyć na rzecz Spółki usługi marketingowe, usługi o charakterze reklamowym, a także szeroko rozumiane usługi doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, które realizowane będą na rzecz Spółki zarówno na terytorium Federacji Rosyjskiej, jak i Ukrainy, Białorusi i Kazachstanu. Wynagrodzenie za świadczone usługi wypłacane jest przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie wystawionych przez kontrahenta faktur.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka jest zobowiązana na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do pobierania od wynagrodzeń wypłacanych kontrahentowi z tytułu świadczonych przez niego usług na rzecz Spółki zryczałtowanego podatku dochodowego w wysokości 20% przychodu w przypadku nieposiadania certyfikatu rezydencji?

Zdaniem Spółki, nie będzie zobowiązana do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu świadczonych przez kontrahenta usług marketingowych, reklamowych i usług doradztwa w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej z uwagi na wykonywanie przedmiotowych usług poza terytorium Rzeczpospolitej Polskiej-czyli poza krajem źródła.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W art. 3 ust. 2 ustawy o pdop, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowym w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

Kluczowym aspektem poboru podatku u „źródła" jest samo pojęcie „źródła przychodów".

Kwestię „źródła przychodów" rozstrzygał już Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z dnia 3 lutego 1999r. sygn. akt. III SA 1584/98 orzekł, że „pod pojęciem przychodów uzyskiwanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy rozumieć tylko te przychody, których źródło znajduje się na tym terytorium. Źródło przychodów położone jest natomiast w Polsce tylko wówczas, gdy jest ono trwale związane z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub gdy źródłem przychodów są polscy rezydenci eksploatujący rzeczy, lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów."

Z powyższego wynika zatem, że źródło przychodów położone jest w Polsce tylko wówczas, gdy jest ono trwale związane z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W omawianym przypadku usługi świadczone przez kontrahenta na rzecz Spółki wykonywane są poza terytorium RP, a mianowicie na terytorium Federacji Rosyjskiej, Ukrainy, Białorusi i Kazachstanu - zatem brak jest tu bezpośredniego powiązania źródła przychodów z terytorium RP.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że Spółka nie będzie zobowiązana na mocy art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych do pobierania zryczałtowanego podatku dochodowego z tytułu dochodów uzyskiwanych przez nierezydentów na terytorium RP, z powodu niewykonywania przez kontrahenta przedmiotowych usług na terytorium kraju.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r., Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej „updop”), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – ograniczony obowiązek podatkowy.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 2a updop, podatnicy podlegający ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, uzyskujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychody z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym w wysokości 20% od tych przychodów. Wskazany przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Polska (art. 21 ust. 2 ustawy).

Natomiast w art. 26 ust. 1 updop wskazano, iż osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niedobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika do celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka zawarła z osobą prawną posiadającą siedzibę na terytorium Federacji Rosyjskiej umowę, na mocy której kontrahent zobowiązuje się świadczyć na rzecz Spółki usługi marketingowe, usługi o charakterze reklamowym, a także szeroko rozumiane usługi doradztwa w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej, które realizowane będą na rzecz Spółki zarówno na terytorium Federacji Rosyjskiej, jak i Ukrainy, Białorusi i Kazachstanu. Wynagrodzenie za świadczone usługi wypłacane jest przez Spółkę na rzecz kontrahenta na podstawie wystawionych przez kontrahenta faktur.

W opinii tut. Organu ustawodawca nie uzależnił opodatkowania świadczeń wymienionych w art. 21 ust. 1 updop od faktu, czy są one wykonywane na terytorium Polski, ale wskazał, że opodatkowaniu podlegają przychody uzyskane na terytorium Polski. Wnioskodawca nie posiada certyfikatu rezydencji kontrahenta rosyjskiego, a zatem opodatkowanie „u źródła” uzyskanych przez tego kontrahenta przychodów winno zostać dokonane wyłącznie na zasadach ustalonych w przepisach updop. Kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie ma interpretacja pojęcia „przychody uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej”.

O źródle przychodów położonych w Polsce można mówić wtedy, gdy:

*   takie źródło przychodów trwale związane jest z terytorium Polski lub
*   źródłem przychodów są polscy rezydenci eksploatujący rzeczy lub dobra niematerialne należące do innych podmiotów.

Zatem, gdy polski podmiot korzysta ze skutków usługi zagranicznego kontrahenta mieszczących się w zakresie art. 21 updop, to miejsce uzyskania przychodu należy zawsze łączyć – z uwagi na niematerialny charakter świadczonych usług – z siedzibą lub miejscem zamieszkania beneficjenta tych świadczeń.

Wobec tego, dla ustalenia zasad opodatkowania, zasadnicze znaczenie ma ustalenie miejsca, w którym usługa lub świadczenie wywołała skutek w postaci powstania lub powiększenia przychodów u odbiorcy usługi lub świadczenia. Jeżeli skutek ten nastąpił w Polsce, co niewątpliwie ma miejsce w analizowanej sprawie, to także przychód uzyskany przez podmiot świadczący usługi winien być opodatkowany w Polsce.

Stanowisko Spółki należy zatem uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.