Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-420/12-2AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-09-07
Teza: Czy planowana przez Wnioskodawczynię w 2012 r. sprzedaż nieruchomości (udziału w nieruchomości), która uprzednio będzie zwrócona, również w 2012 r. wszystkim spadkobiercom, w tym także na rzecz Wnioskodawczyni jako spadkobiercy współwłaściciela wywłaszczonej nieruchomości, zmarłego w 2007 r, będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) ?
Słowa kluczowe: nieruchomości; spadek; wywłaszczenie; zbycie-odpłatne zbycie; zwrot-zwrot nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 13 czerwca 2012 r. (data wpływu 15 czerwca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia przez spadkobiercę udziału w nieruchomości, z której uprzednio został wywłaszczony spadkodawca – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych odpłatnego zbycia przez spadkobiercę udziału w nieruchomości, z której uprzednio został wywłaszczony spadkodawca.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Decyzją z 1983 r., na podstawie art. 1, 2, 3, ust. 3, 7, 8, 12, 21, 22, 23, 29, 30, 31 i 55 ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 10, poz. 64 z 1974 r.) właściwy w sprawie Organ orzekł wywłaszczenie na rzecz Państwa nieruchomości oznaczonej jako działki o Nr X/1 i Y/1 stanowiących współwłasność J. i W. L. po ½ części każdy z nich. Zgodnie z decyzją Wojewody z 1995 r. nieruchomość ta stała się własnością Gminy.

W miesiącu kwietniu 2001 r. J. i W L. złożyli do Prezydenta Miasta wniosek o zwrot części wywłaszczonej ww. nieruchomości, w dniu składania wniosku, jako części działki o Nr Z/16.

W sprawie powyższej, w miesiącu czerwcu 2001 r. postępowanie zostało zawieszone do czasu rozwiązania umowy wieczystego użytkowania działki Z/16 z uwagi na treść art. 229 ustawy o gosp. nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543). Aktem notarialnym z 2010 r. umowa o oddaniu terenu w wieczyste użytkowanie została rozwiązana, w odniesieniu do działki o Nr Z/26, zaś wyrokiem Sądu Okręgowego została rozwiązana umowa o oddanie terenu w użytkowanie wieczyste w odniesieniu do działki Z/27.

W 2003 r. i 2007 r. zmarli współwłaściciele wywłaszczonej nieruchomości, J. L., ojciec Wnioskodawczyni w 2007 r. Działki o Nr ż/27 i część działki o Nr Z/26 stanowią część działki oznaczonej dawniej w ewidencji gruntów numerem Z/16.

Wnioskiem z lutego 2011 r. spadkobiercy J. L. – Wnioskodawczyni i Jej brat – oraz spadkobiercy W. L. wnieśli – złożyli wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów Nr Z/27 oraz części działki Z/26 na długości działki Z/27 zapewniającej dostęp do drogi publicznej, na których nie został zrealizowany cel wywłaszczenia wynikający z ww. decyzji.

W czerwcu 2012 r. została wyznaczona rozprawa administracyjna, w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na rzecz spadkobierców byłych właścicieli wywłaszczonej nieruchomości, w części dotyczącej działki o Nr Z/27.

Wnioskodawczyni uważa, że decyzja o zwrocie ww. nieruchomości, obejmującej działkę o Nr Z/27 na rzecz spadkobierców po byłych współwłaścicielach wywłaszczonej nieruchomości zostanie wydana jeszcze w 2012 r. i Wnioskodawczyni ma zamiar wraz z pozostałymi spadkobiercami, którym nieruchomość przedmiotowa będzie zwrócona, sprzedać ją także w 2012 r. Planowana sprzedaż ww. nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy planowana przez Wnioskodawczynię w 2012 r. sprzedaż nieruchomości (udziału w nieruchomości), która uprzednio będzie zwrócona, również w 2012 r. wszystkim spadkobiercom, w tym także na rzecz Wnioskodawczyni jako spadkobiercy współwłaściciela wywłaszczonej nieruchomości, zmarłego w 2007 r, będzie opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) ?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zwrot nieruchomości (udziału) po wywłaszczeniu, na Jej rzecz jako spadkobiercy byłego współwłaściciela nieruchomości nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wobec tego przychód z planowanej przez Wnioskodawczynię sprzedaży nieruchomości (udziału), która będzie zwrócona po wywłaszczeniu, nie będzie podlegał opodatkowaniu ww. podatkiem.

Stosownie do treści art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102 poz. 651 ze zm.), poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, stosowanie do przepisu art. 137, jeżeli stała ona się zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa sądowo – administracyjnego decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości pełni funkcję restytucyjną tj. przywraca prawo własności nieruchomości jej poprzedniemu właścicielowi lub jego następcom prawnym (dowód: uchwała SN z dnia 25 stycznia 1996 r. sygn. III AZP 31/95). Decyzja o zwrocie powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela (lub jego następców prawnych), jednakże nie kreuje tego prawa; przywraca tylko wcześniej panujące stosunki prawno – rzeczowe. Przy zwrocie nieruchomości w trybie art. 69 ust. 1 ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczeniu nieruchomości (obecnie odpowiadającej treści art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami) nie mamy do czynienia z przeniesieniem na zasadach ogólnych własności nieruchomości na wywłaszczonego uprzednio właściciela; nie jest to przeniesione w drodze aktów władczych Skarbu Państwa lub gminy. Zwrot nieruchomości następuje na podstawie decyzji administracyjnej, która (restytuuje) przywraca stronę podmiotową stosunku prawno – rzeczowego odnośnie do wywłaszczonej nieruchomości do stanu przed wywłaszczeniem. Nie stanowi więc „nabycia” nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dowód: Uchwała Składu Siedmiu Sędziów NSA z dnia 17 grudnia 1996 r. sygn. FPS7/96).

W przedmiotowej sprawie decyzja o zwrocie wywłaszczonej nieruchomości będzie decyzją restytucyjną, która od chwili uzyskania przymiotu ostateczności zmieni stan prawny nieruchomości powstały po wydaniu decyzji o jej wywłaszczeniu, a to w drodze przywrócenia prawa własności tej nieruchomości (odpowiednich udziałów) bezpośrednio na rzecz Wnioskodawczyni oraz pozostałych następców prawnych poprzednich właścicieli. Oznacza to, że z dniem uzyskania decyzji o zwrocie ww. nieruchomości po jej uprawomocnieniu Wnioskodawczyni, jak i pozostali spadkobiercy dotychczasowych właścicieli, jako ich następcy prawni, ponownie staną się współwłaścicielami tej nieruchomości. W przypadku sprzedaży nieruchomości decydujące znaczenie – w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych – ma data jej nabycia. Skoro zwrot wywłaszczonej nieruchomości na rzecz spadkobierców poprzednich właścicieli nie stanowi nabycia w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to przychód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości zwróconej po wywłaszczeniu nie podlega opodatkowaniu. Nie jest istotne czy sprzedaż zwróconej nieruchomości nastąpi przed czy po upływie 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi jej zwrot (vide: ww. uchwała NSA).

Uprawnienie spadkobierców i odpowiadający mu wniosek organu administracji zwrotu wywłaszczonej nieruchomości, mają charakter cywilnoprawny. Uprawnienie to mimo cywilnoprawnego charakteru może być realizowane w drodze postępowania administracyjnego. Dlatego też, w postępowaniu administracyjnym, w celu wykazania następstwa prawnego określonego art. 136 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami Wnioskodawczyni wykazała, iż jest spadkobiercą po zmarłym w 2007 r. ojcu J. L., współwłaścicielu wywłaszczonej nieruchomości. Z datą śmierci ojca Wnioskodawczyni mogła wstąpić w prawa strony (w toczonym się) postępowaniu administracyjnym. Data nabycia praw do spadku (data śmierci ojca) w postępowaniu podatkowym nie ma, zdaniem Wnioskodawczyni, znaczenia. Zawsze bowiem w postępowaniu podatkowym zwrot wywłaszczonej nieruchomości będzie rozumiany jako restytucja prawa, a nie nabycie nieruchomości uprzednio wywłaszczonej. Skoro zwrot wywłaszczonej nieruchomości nastąpi na rzecz Wnioskodawczyni, to czynność ta spowoduje przywrócenie stanu sprzed wywłaszczenia, a więc nie może być utożsamiana z jakąkolwiek formą nabycia w rozumieniu Kodeksu cywilnego (w tym art. 924 i 925). Gdyby ojciec Wnioskodawczyni żył i jemu zwrócono wywłaszczoną nieruchomość a następnie zmarł, to wtedy w postępowaniu podatkowym nabyłaby Ona tę nieruchomość w drodze spadku. Na koniec Wnioskodawczyni nadmienia, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Wobec powyższego odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych stanowi źródło przychodu podlegające opodatkowaniu, jeżeli zbycie to ma miejsce przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż decyzją z 1983 r. na podstawie ustawy z dnia 12 marca 1958 r. o zasadach i trybie wywłaszczania nieruchomości (Dz. U. Nr 10, poz. 64 z 1974 r.) właściwy w sprawie Organ orzekł wywłaszczenie na rzecz Państwa nieruchomości oznaczonej jako działki o Nr X/1 i Y/1 stanowiących współwłasność J. i W. L. po ½ części każdy z nich. Zgodnie z decyzją Wojewody z 1995 r. nieruchomość ta stała się własnością Gminy. W miesiącu kwietniu 2001 r. J. i W. L. złożyli do Prezydenta Miasta wniosek o zwrot części wywłaszczonej ww. nieruchomości, w dniu składania wniosku, jako części działki o Nr Z/16. W sprawie powyższej, w miesiącu czerwcu 2001 r. postępowanie zostało zawieszone do czasu rozwiązania umowy wieczystego użytkowania działki Z/16 z uwagi na treść art. 229 ustawy o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2000 r. Nr 46 poz. 543). Aktem notarialnym z 2010 r. umowa o oddaniu terenu w wieczyste użytkowanie została rozwiązana, w odniesieniu do działki o Nr Z/26, zaś wyrokiem Sądu Okręgowego została rozwiązana umowa o oddanie terenu w użytkowanie wieczyste w odniesieniu do działki Z/27. W 2003 r. i 2007 r. zmarli współwłaściciele wywłaszczonej nieruchomości, J. L., ojciec Wnioskodawczyni w 2007 r. Działki o Nr Z/27 i część działki o Nr Z/26 stanowią część działki oznaczonej dawniej w ewidencji gruntów numerem Z/16. Wnioskiem z 2011 r. spadkobiercy J. L. – Wnioskodawczyni i Jej brat – oraz spadkobiercy W. L. wnieśli – złożyli wniosek o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie zwrotu części wywłaszczonej nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów Nr Z/27 oraz części działki Z/26 na długości działki Z/27 zapewniającej dostęp do drogi publicznej, na których nie został zrealizowany cel wywłaszczenia wynikający z ww. decyzji. W czerwcu 2012 r. została wyznaczona rozprawa administracyjna, w sprawie zwrotu wywłaszczonej nieruchomości na rzecz spadkobierców byłych właścicieli wywłaszczonej nieruchomości, w części dotyczącej działki o Nr Z/27. Wnioskodawczyni uważa, że decyzja o zwrocie ww. nieruchomości, obejmującej działkę o Nr Z/27 na rzecz spadkobierców po byłych współwłaścicielach wywłaszczonej nieruchomości zostanie wydana jeszcze w 2012 r. i Wnioskodawczyni ma zamiar wraz z pozostałymi spadkobiercami, którym nieruchomość przedmiotowa będzie zwrócona, sprzedać ją także w 2012 r. Planowana sprzedaż ww. nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.

Wywłaszczenie nieruchomości jest instytucją, za pomocą której Państwo wkracza w sferę indywidualnych praw obywateli dla osiągnięcia celów o szczególnej doniosłości publicznej. W drodze decyzji dochodzi m.in. do pozbawienia dotychczasowego właściciela prawa własności nieruchomości, z drugiej zaś strony do przejścia prawa własności na rzecz Skarbu Państwa lub gminy. Jednocześnie ustawa zawiera swoistą gwarancję, że wywłaszczona nieruchomość będzie wykorzystywana wyłącznie zgodnie z celem, na który dokonano wywłaszczenia. Gwarancją tą jest instytucja zwrotu nieruchomości w przypadku, kiedy nieruchomość stała się zbędna z punktu widzenia celu na jaki dokonano wywłaszczenia.

Stosownie zatem do art. 136 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) poprzedni właściciel lub jego spadkobierca mogą żądać zwrotu wywłaszczonej nieruchomości lub jej części, jeżeli stała się ona zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu.

Celem zwrotu jest więc przywrócenie stosunków własnościowych sprzed wywłaszczenia. Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni zatem funkcję restytucyjną, przywraca bowiem prawo własności nieruchomości. W przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy więc do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem.

Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa własności na zasadach ogólnych wynikających z przepisów o charakterze cywilnoprawnym, ale jedynie o restytucji (przywróceniu) stanu sprzed wywłaszczenia. Tym samym data uprawomocnienia się decyzji o zwrocie wywłaszczonej uprzednio nieruchomości nie będzie datą nabycia przez Wnioskodawczynię tej nieruchomości, lecz data śmierci ojca Wnioskodawczyni.

Zgodnie bowiem z art. 924 i 925 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku, natomiast otwarcie spadku następuje z chwilą śmierci spadkodawcy.

Oznacza to, iż dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

Istotna dla podatku dochodowego jest zatem data stwierdzająca dzień otwarcia spadku, czyli data śmierci spadkodawcy.

Stosownie do powyższego, mając na uwadze przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że datą nabycia przez Wnioskodawczynię udziału w nieruchomości, uprzednio wywłaszczonej, która zostanie zwrócona spadkobiercom (także Wnioskodawczyni), jest dzień śmierci Jej ojca, zmarłego w 2007 r.

W odniesieniu do odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości nabytego w 2007 r., którego odpłatne zbycie nastąpi w 2012 r., tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie, zastosowanie znajdą przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym dzień 31 grudnia 2008 r.

Zgodnie bowiem z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2008 r. Nr 209, poz. 1316 ze zm.), do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy zmienianej w art. 1 (ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 roku do dnia 31 grudnia 2008 roku, stosuje się zasady określone w ustawie zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r., od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych, co wynika z treści art. 19 ust. 1 ustawy, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej.

Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe (potoczne) rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszty sprzedaży nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Można do takich kosztów zaliczyć:

*   koszty wyceny nieruchomości przez rzeczoznawcę majątkowego,

*   prowizje pośredników w sprzedaży nieruchomości,

*   koszty ogłoszeń w prasie związanych z zamiarem sprzedaży nieruchomości,

*   wydatki związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej,

*   koszty i opłaty sądowe.

Natomiast za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadku i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn (art. 22 ust. 6d).

Ponadto, zgodnie z art. 22 ust. 6e ww. ustawy, wysokość nakładów, o których mowa powyżej, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że planowane przez Wnioskodawczynię odpłatne zbycie w 2012 r. udziału w nieruchomości, uprzednio wywłaszczonej, która zostanie zwrócona, również w 2012 r., wszystkim spadkobiercom, w tym także Wnioskodawczyni jako spadkobiercy współwłaściciela wywłaszczonej nieruchomości, zmarłego w 2007 r., stanowi źródło przychodów, o którym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto stwierdza się, iż tut. Organ wydając indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego jest związany wyłącznie opisem zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem.

Tym samym, jeżeli przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe różnić się będzie od zdarzenia przyszłego, które wystąpi w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego zdarzenia przyszłego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.