Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.730.2025.2.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-23
Teza: Podleganie opodatkowaniu dotychczasowej i planowanej
sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
działki
działki-działki rolne
sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 21 listopada 2025 r. (wpływ 21
    listopada 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 15 grudnia 2025 r. (wpływ
    15 grudnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca wraz z żoną od roku 1977, są właścicielami gospodarstwa rolnego.
    Nieruchomość została nabyta od autochtonów, kupili ją Państwo od państwa, po
    autochtonach, którzy wyjechali do Niemiec. Powierzchnia tego gospodarstwa wynosi
    około (...) ha.
    Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Od nabycia ww.
    nieruchomości Wnioskodawca wraz z żoną nie odliczał VAT naliczonego.
    Przez cały ten okres w gospodarstwie była prowadzona wyłącznie działalność rolnicza –
    czyli uprawa zbóż, hodowla zwierząt gospodarczych. Dochody z wymienionej działalności
    były jedynym źródłem dochodów w rodzinie.
    Wyprodukowane produkty rolne służyły Państwu na własne potrzeby, a ewentualne
    nadwyżki w postaci zboża, czy też zwierząt gospodarczych, odsprzedawane były państwu.
    Nie płacili Państwo VAT-u. Zarobione w ten sposób środki finansowe przeznaczali Państwo
    na życie codzienne, opłatę podatków, czy też kupna maszyn i urządzeń rolniczych.
    Od roku 2022 Wnioskodawca wraz żoną są na emeryturze rolniczej. W ramach
    gospodarstwa rolnego Wnioskodawca wraz z żoną nie byli nigdy podatnikiem VAT
    czynnym. W ostatnim czasie podjęto decyzję, że niektóre nieruchomości wchodzące w
    skład gospodarstwa rolniczego zostaną podzielone i sprzedane w postaci działek
    budowlanych.
    Na działki budowlane przeznaczono:
    • część działki B1 i
    • graniczącą z tą działką część działki numer A1.
    W tym celu wspólnie Wnioskodawca wystąpił do Wójta właściwej gminy (tj. (...)) o
    odpowiednią zgodę na ujęcie tych działek rolnych w gminnym planie zagospodarowania
    przestrzennego i wytyczenie 23 działek budowlanych o powierzchni ok. (...) do (...) arów
    każda, oraz wytyczenia dróg dojazdowych do tych działek.
    W związku z powyższym wnioskiem powstały działki budowlane o następujących
    numerach: C, D, E, F, G, H, I, J, K, B, L, M, oraz N, O, P, R, S, T, A, U, W.
    Pieniądze uzyskane ze sprzedaży kilku pierwszych działek Wnioskodawca zamierza
    przeznaczyć na wytyczenie i utwardzenie dróg dojazdowych do wszystkich działek oraz
    poprowadzenie rurociągu doprowadzającego wodę w ten sposób, że każdą działkę będzie
    można podłączyć do tego rurociągu. Pozostałe media, jak gaz, prąd i kanalizacja
    załatwiane będą indywidualnie przez każdego nowego właściciela.
    Na ten moment Wnioskodawca dokonał sprzedaży działek o numerach A i B. Sprzedane
    działki nie były przedmiotem działalności gospodarczej.
    Działki, będące przedmiotem wniosku, nie były/są przedmiotem umów najmu, dzierżawy
    lub innych umów o podobnym charakterze.

    Informacje o sprzedaży działek została umieszczona jedynie na portalu Internetowym (...).
    Wyżej wymieniony portal internetowy akceptuje tylko zgłoszenia bezpośrednie od
    sprzedających – nie ma żadnych pośredników.
    Żadna z działek nie była wcześniej, ani nie jest obecnie udostępniana w jakiejkolwiek
    formie osobom trzecim.
    Uzupełnienie opisu sprawy
    1. W ramach gospodarstwa rolnego Wnioskodawca wraz z żoną nie byli nigdy
      podatnikiem VAT czynnym.
    2. Przedmiot wniosku dotyczy działek o numerach C, D, E, F, G, H, I, J, K, B, L, M, oraz N, O,
      P, R, S, T, A, U, W.
    3. W odniesieniu do działek, które były/będą przedmiotem sprzedaży będących
      przedmiotem zapytania, istnieje między Wnioskodawcą, a żoną wspólność majątkowa
      małżeńska.
    4. Wszystkie przedmiotowe działki są we współwłasności małżeńskiej.
    5. Na pytanie:
        „W związku z informacją, że:
        W ostatnim czasie podjęto decyzję, że niektóre nieruchomości wchodzące w skład
        gospodarstwa rolniczego zostaną podzielone i sprzedane w postaci działek
        budowlanych. Na działki budowlane przeznaczono:
        • część działki B1 i
        • graniczącą z tą działką część działki numer A1
        Proszę wskazać, kiedy dokonał Pan podziału części działek nr B1 i A1?”,
        odpowiedział Pan:
        „W dniu (...) 2025 wydano decyzję Urzędu Gminy (...) zatwierdzającą podział działek”.
    6. Na pytanie:
        „Czy przed podziałem ww. działek miały one dostęp do drogi, w tym drogi
        publicznej?”,
        odpowiedział Pan:
        „Tak. Miały dostęp do drogi wojewódzkiej nr (...)”.
    7. Przedmiotowe działki od początku były przeznaczone tylko na cele prywatne/osobiste,
      tj. tylko produkcja rolna, uprawa zbóż i hodowla zwierząt gospodarskich oraz
      zaspokajanie potrzeb Pana pięcioosobowej rodziny.
    8. Na pytanie:
        „Czy działki będące przedmiotem zapytania, od dnia nabycia do dnia sprzedaży były
        wykorzystywane przez Pana wyłącznie do działalności zwolnionej od podatku od
        towarów i usług? Jeśli tak, to jakie dokładnie. Informacji należy udzielić odrębnie dla
        każdej sprzedawanej działki”,
        odpowiedział Pan:
        „W zakresie wszystkich przedmiotowych działek Wnioskodawca był zwolniony z VAT
        podmiotowo z uwagi na nie przekroczenie limitu sprzedaży VAT w wysokości 200
        000 zł w roku podatkowym na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT”.
    9. Wnioskodawca nie prowadził gospodarstwa rolnego jako rolnik ryczałtowy w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT.

        Wnioskodawca podkreśla ponownie, że nie był i nie jest zarejestrowany jako
        podatnik VAT czynny.
    10. Wnioskodawca wystąpił w dniu (...) 2023 r. do Wójta właściwej gminy (tj. (...)) o
      odpowiednią zgodę na ujęcie tych działek rolnych w gminnym planie
      zagospodarowania przestrzennego i wytyczenie 23 działek budowlanych o
      powierzchni ok. (...) do (...) arów każda, oraz wytyczenia dróg dojazdowych do tych
      działek.
    11. Wnioskodawca planuje dokonać utwardzenia dróg dojazdowych, gdyż jest to
      konieczne – rodzaj istniejącego, sypkiego gruntu nie zezwoliłby na dojazd do działek
      cięższego sprzętu budowlanego. Poza tym planuje do wszystkich działek doprowadzić
      rurociąg mający służyć do dostarczania wody.
    12. Wszystkie działki mające być przedmiotem sprzedaży, na dzień ich sprzedaży będą
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego. Jednocześnie informuje Pan, że fizycznie nie będą zabudowane w
      momencie sprzedaży.
    13. Wnioskodawca informuje, że nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług
      deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    14. Wnioskodawca informuje, że dla żadnej z działek nie udzielił pełnomocnictwa do
      działania w swoim imieniu w związku z przedmiotową inwestycją.
    15. W związku z informacją, że: „Pozostałe media, jak gaz, prąd i kanalizacja załatwiane
      będą indywidualnie przez każdego nowego właściciela”. Proszę o doprecyzowanie, czy
      będzie to miało miejsce przed czy po nabyciu działek? Jeśli przed, to na jakiej
      podstawie i jakie będą to czynności?,
        odpowiedział Pan:
        Wnioskodawca informuje, że pozostałe media, jak gaz, prąd i kanalizacja załatwiane
        będą indywidualnie przez każdego nowego właściciela i będzie to miało miejsce po
        nabyciu działek.
    Uzupełnienie opisu sprawy (doprecyzowanie opisu sprawy z pisma z dnia 15 grudnia 2025
    r.)
    W zakresie wszystkich przedmiotowych działek Wnioskodawca był zwolniony z VAT
    przedmiotowo zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT.
    Ponadto Wnioskodawca informuje, że prowadził gospodarstwa rolnego jako rolnik
    ryczałtowy w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT.

## Pytanie

Czy dotychczasowa i planowana sprzedaż działek rolnych zgodnie z opisem z majątku
    prywatnego, dla których gmina na wniosek Wnioskodawcy uchwaliła miejscowy plan
    będzie podlegała podatkowi VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, przedmiotowa sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Wnioskodawca prowadzi jedynie działalność rolniczą. Według oceny Wnioskodawcy
    zarówno dotychczas dokonana sprzedaż dwóch działek, jak i zamierzona sprzedaż
    pozostałych działek w żaden sposób nie będzie mogła być uznana za prowadzenie
    działalności gospodarczej i jako, że następować będzie w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, będzie związana ze zwykłym wykonywaniem prawa własności będąc
    sprzedażą nieopodatkowaną, albowiem:

    · zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju. Przy czym przez towar zgodnie z art. 2 pkt 6
      rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii,
    · zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnikami są osoby
      prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne
      wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą o której mowa w art. 15 ust. 2 bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności. Przy czym w myśl art. 15 ust. 2 ustawy
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów handlowców lub
      usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas gdy czynność
      została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar
      wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje
      również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
      niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z istniejącego opisu stanu faktycznego wynika, że nie można przypisać Wnioskodawcy
    znamion działalności gospodarczej, która czyniłaby Wnioskodawcę podatnikiem podatku
    od towarów i usług w zakresie sprzedaży gruntów stanowiących majątek prywatny. Taka
    działalność w żaden sposób nie jest związana z działalnością gospodarczą. Brak jest
    możliwości przypisania Wnioskodawcy zamiaru nabycia działek w celu odsprzedaży, gdyż
    było to nabycie (47 lat temu) w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Nie wystąpił
    żaden przejaw aktywności Wnioskodawcy w zakresie obrotu nieruchomościami – nie
    prowadził żadnych czynności marketingowych, nie ogłaszał w żadnych mediach, poza
    zwyczajowym ogłoszeniem na stronie internetowej.
    Fakt podjęcia takiej (ogłoszenia na stronie internetowej) czynności jak jedynie dokonanie
    podziału działek sam z siebie nie jest decydującym elementem i odnosi się jedynie do
    racjonalnego zarządzania majątkiem prywatnym.
    Powyższa czynność nie może być również rozpatrywana w oderwaniu od przyczyn dla
    jakich została dokonana oraz okoliczności w jakich została przeprowadzona. Czynność ta
    została wykonana wyłącznie na potrzeby prywatne Wnioskodawcy zatem nie może mieć
    charakteru przesądzającego o uznaniu Wnioskodawcy za podatnika w tym zakresie.
    Działki od momentu ich nabycia do chwili zbycia były wykorzystywane do prowadzenia na
    nich działalności rolniczej, na działkach w żadnej formie nie była prowadzona jakakolwiek
    inna działalność gospodarcza. Działki od 1977 r. pozostawały w uprawie i były zgłoszone
    do płatności obszarowych jako, że była na nich prowadzona produkcja rolna. Z tytułu
    prowadzenia działalności rolniczej Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem
    VAT. Żadna z działek nie była wcześniej, ani nie jest obecnie udostępniana osobom
    trzecim. W tym stanie rzeczy sprzedaż działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów. Podnieść przy tym należy, że sądy administracyjne wydawanych wyrokach
    wielokrotnie stwierdzały, że warunkiem koniecznym do uznania, że sprzedawca gruntu
    działa w charakterze płatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako
    producent, handlowiec i nabył grunt w celach jego dalszej odsprzedaży.
    W sytuacji, gdy grunty nabywane są na cele własne a nie z przeznaczeniem na działalność
    handlową, ich sprzedaż zarówno w całości, jak i w części, z zyskiem lub bez niego, nie
    mogą być uznane za działalność handlową skutkującą uznaniem podmiotu za płatnika VAT.
    Trudno uznać, że Wnioskodawca nabywając grunty ok. 50 lat przed ich późniejszym
    zbyciem planował ich sprzedaż i w tym celu je nabywał. Wnioskodawca podnosi, że aby
    przesądzić o opodatkowaniu danej czynności należy każdorazowo ustalić, w odniesieniu
    do konkretnej czynności,że podmiot działał w charakterze płatnika VAT.
    Należy również podnieść, iż Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie przyjmował
    stanowisko, iż – nie można wymagać, aby osoba fizyczna wyzbywała się majątku

    prywatnego w możliwe najmniej rentowny i ekonomicznie uzasadniony sposób, aby tylko
    nie podjąć żadnych czynności zwiększających atrakcyjność czy przeznaczenie gruntu, co
    mogłoby skutkować VAT.
    W wyroku z 4 lipca 2023 r., sygnatura I FSK 427/23 – dotyczącym okoliczności w których w
    ciągu 2 lat rolnik sprzedał 32 nieruchomości (powstałe z podziału jednej nieruchomości),
    dociągnął sieć wodociągową do jednej działki (podarowanej), na gruncie postawił tablicę z
    info o sprzedaży NSA orzekł, iż:
    „Nie mogą być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same z siebie
    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też decydującego
    charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego. W tym stanie rzeczy jasnym jest, iż
    Wnioskodawca zbywał i ewentualnie ma zamiar zbyć grunty wchodzące w skład jego
    majątku prywatnego wobec czego w wyniku tych czynności w żaden sposób nie mógł stać
    się w zakresie dokonanych transakcji sprzedaży płatnikiem podatku od towarów i usług, a
    sprzedaż działek nie podlega podatkowi od towarów i usług.”
    Podobne wnioski płyną również z wyroku NSA z 30 stycznia 2019 r. (sygn. I FSK 219/17),
    gdzie sąd wskazuje, że sprzedaż majątku prywatnego, nawet po objęciu go MPZP, nie
    stanowi działalności gospodarczej, jeśli nie towarzyszą temu inne czynności
    przygotowawcze typowe dla przedsiębiorców.
    Reasumując, Wnioskodawca podkreśla, że w Jego ocenie, przedmiotowa sprzedaż działek
    nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie:
    - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług dotychczasowej
      sprzedaży udziału w działkach o numerach A i B jest prawidłowe,
    - niepodlegania opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług planowanej sprzedaży
      udziału w działkach nr C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, oraz N, O, P, R, S, T, U, W jest
      nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej: ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).

    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Kwestia współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
        Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
        (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
        współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
        Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
        wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy
        niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
        Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
        własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
        budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
        przedmiot własności.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
        Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
        pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że prawo dopuszcza, aby własność tej samej rzeczy
    przysługiwała niepodzielnie kilku osobom.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe

      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Niezależnie od powyższego, zgodnie z powołanymi przepisami ustawy o podatku od
    towarów i usług, nieruchomości spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy, a ich sprzedaż (a także sprzedaż udziałów we współwłasności nieruchomości) jest
    traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to
    czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    - po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,

    - po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
      wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w przypadku dotychczasowej i planowanej sprzedaży
    działek, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do sprzedanych już działek oraz działek
    będących przedmiotem sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - Wnioskodawca wraz z żoną od roku 1977 są właścicielami gospodarstwa rolnego,
    - nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego. Od nabycia
      ww. nieruchomości Wnioskodawca wraz z żoną nie odliczał VAT naliczonego,

    - przez cały ten okres w gospodarstwie była prowadzona wyłącznie działalność rolnicza,
    - wyprodukowane produkty rolne służyły Państwu na własne potrzeby, a ewentualne
      nadwyżki w postaci zboża, czy też zwierząt gospodarczych, odsprzedawane były
      państwu. Nie płacili Państwo podatku VAT,
    - w ramach gospodarstwa rolnego Wnioskodawca wraz z żoną nie byli nigdy podatnikiem
      VAT czynnym,
    - na ten moment Wnioskodawca dokonał sprzedaży działek o numerach A i B. Sprzedane
      działki nie były przedmiotem działalności gospodarczej,
    - żadna z działek nie była wcześniej, ani nie jest obecnie udostępniana w jakiejkolwiek
      formie osobom trzecim,
    - Wnioskodawca wystąpił w dniu (...) 2023 r. do Wójta właściwej gminy (tj. (...)) o
      odpowiednią zgodę na ujęcie tych działek rolnych w gminnym planie
      zagospodarowania przestrzennego i wytyczenie 23 działek budowlanych o
      powierzchni ok. (...) do (...) arów każda, oraz wytyczenia dróg dojazdowych do tych
      działek,
    - Wnioskodawca planuje dokonać utwardzenia dróg dojazdowych. Poza tym planuje do
      wszystkich działek doprowadzić rurociąg mający służyć do dostarczania wody,
    - pozostałe media, jak gaz, prąd i kanalizacja załatwiane będą indywidualnie przez
      każdego nowego właściciela i będzie to miało miejsce po nabyciu działek,
    - wszystkie działki mające być przedmiotem sprzedaży, na dzień ich sprzedaży będą
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego,
    - Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich
      lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze,
    - Wnioskodawca dla żadnej z działek nie udzielił pełnomocnictwa do działania w swoim
      imieniu w związku z przedmiotową inwestycją,
    - Wnioskodawca informuje, że prowadził gospodarstwa rolnego jako rolnik ryczałtowy w
      rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że wystąpił Pan o odpowiednią zgodę na
    ujęcie tych działek rolnych w gminnym planie zagospodarowania przestrzennego i
    wytyczenie 23 działek budowlanych. W stosunku do sprzedanych działek nr A i B nie
    podejmował Pan innych kroków w celu sprzedaży ww. działek. W szczególności nie
    dokonywał Pan ogrodzenia tych działek ani kroków mających na celu ich uzbrojenie.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala Pana zaangażowania w
    odniesieniu do przygotowania ww. działek nr A i nr B do sprzedaży, nie wykraczała poza
    ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W analizowanej
    przypadku brak jest przesłanek świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie
    sprzedaży ww. działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i
    zorganizowanego charakteru takiej działalności). Całokształt powyższych okoliczności
    wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180
    /10, C-181/10. Nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że
    sprzedaż przez Pana ww. działek nr A i nr B wypełniła przesłanki działalności gospodarczej.
    Pojedyncza czynność, nie może przesądzać, że przy sprzedaży działek zachował lub
    zachowa się Pan jak handlowiec.
    Mając na uwadze powołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w tym
    konkretnym przypadku, czyli dotychczasowej sprzedaży działek nr A i nr B, nie podjął Pan
    aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o

    angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Podjęte przez Pana działania należały zatem do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.
    Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie stanu
    faktycznego, sprzedając udział w działkach o nr A i B, korzystał Pan z przysługującego Panu
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w
    sferze prywatnej, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    15 ust. 2 ustawy.
    Brak tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w działkach, a opisane dostawy (dokonane)
    pozbawia cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy. Tym samym, ww. sprzedaż nie podlegała podatkowi towarów i usług.
    W związku z powyższym, dotychczasowa sprzedaż udziału w działkach nr A i B nie
    podlegała opodatkowaniem podatkiem VAT podatku od towarów i usług.
    Tym samym, stanowisko w części pytania dotyczącej stanu faktycznego, tj. dotychczasowej
    sprzedaży działek rolnych, należy uznać za prawidłowe.
    Natomiast w przypadku planowanej sprzedaży działek rolnych nr C, D, E, F, G, H, I, J, K, L,
    M, oraz N, O, P, R, S, T, U, W powtórzenia wymaga iż przyjęcie, że dany podmiot sprzedając
    grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga
    ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    planowanej sprzedaży działek rolnych, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego
    przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    W przedmiotowej sprawie w stosunku do dostawy działek nr C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M,
    oraz N, O, P, R, S, T, U, W podjął/podejmie Pan cały ciąg działań w celu ich sprzedaży, tj.:
    - wystąpił Pan do Wójta właściwej gminy (tj. (...)) o odpowiednią zgodę na ujęcie tych
      działek rolnych w gminnym planie zagospodarowania przestrzennego i wytyczenie 23
      działek budowlanych o powierzchni ok. (...) do (...) arów każda, oraz wytyczenia dróg
      dojazdowych do tych działek;
    - planuje Pan wytyczyć i dokonać utwardzenia dróg dojazdowych;
    - planuje Pan do wszystkich ww. działek doprowadzić rurociąg mający służyć do
      dostarczania wody.
    Zatem, przedstawione powyżej okoliczności sprawy wskazują na aktywność Pana w
    przedmiocie zbycia nieruchomości, która to aktywność jest porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Nie ulega wątpliwości, że taki zakres dokonywanych czynności prowadzący do
    przygotowania wydzielonych nieruchomości do sprzedaży nie jest typowy dla działań

    podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zbycia majątku osobistego. Opisane
    działania są przejawem Pana profesjonalnej i zorganizowanej aktywności sprzedawcy
    działek, której nie sposób uznać za typowe (zwykłe) rozporządzanie majątkiem osobistym.
    Powyższe czynności zostały/zostaną wykonane w celu przygotowania do sprzedaży
    udziału w działkach nr C, D, E, F, G, H, I, J, K, L, M, oraz N, O, P, R, S, T, U, W.
    Wykonanie szeregu ww. czynności, świadczy o zamiarze sprzedaży przez Pana
    przedmiotowych działek z zyskiem. Wykonanie ww. czynności wskazuje na podjęcie przez
    Pana świadomych działań zmierzających do uatrakcyjnienia przedmiotu sprzedaży, a w
    konsekwencji do zwiększenia atrakcyjności wydzielonych działek i wzrostu ich wartości w
    rezultacie zwiększenie szans sprzedaży gruntu w celu osiągnięcia korzyści finansowej.
    Zatem, wykonywanie ww. czynności wskazuje na podjęcia przez Pana świadomych działań,
    mających na celu sprzedaż działek, które nie mogą zostać uznane za incydentalne i
    sporadyczne. Z całokształtu opisanego zespołu konkretnych czynności wynika, że
    dokonana sprzedaż ww. działek nastąpi w warunkach wskazujących na handlowy
    charakter. Wskazać należy, że podejmowane przez Pana działania nie należą do zakresu
    dysponowania majątkiem osobistym.
    W konsekwencji dokonując opisanych we wniosku czynności w celu sprzedaży przez Pana
    przedmiotowych nieruchomości – podejmie Pan działania podobne do tych, jakie
    wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których
    mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykaże Pan
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości, porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Biorąc pod uwagę wskazany powyżej całokształt podjętych przez Pana działań stwierdzić
    należy, że planowana przez Pana sprzedaż udziału w działkach nr C, D, E, F, G, H, I, J, K, L,
    M, oraz N, O, P, R, S, T, U, W, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie stanowiła
    dostawę dokonywaną przez Pana jako podatnika.
    Zatem, skoro w analizowanej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę do
    uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy prowadzącego działalność
    gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to planowana sprzedaż przez Pana udziału w
    przedmiotowych działkach – będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 7 ust. 1
    ustawy.
    W związku z powyższym, planowana sprzedaż udziału w działkach nr C, D, E, F, G, H, I, J, K,
    L, M, oraz N, O, P, R, S, T, U, W będzie podlegała opodatkowaniem podatkiem VAT podatku
    od towarów i usług.
    Tym samym, stanowisko w zakresie części pytania dotyczącej zdarzenia przyszłego, tj.
    planowanej sprzedaży działek rolnych, należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego i stanu faktycznego podanym przez Pana w złożonym
    wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie zdarzenia przyszłego i stanu faktycznego.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy zauważyć, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja ta dotyczy tylko Pana i nie wywołuje skutków
    podatkowych dla Pana żony – współwłaściciela przedmiotowych działki, która chcąc
    uzyskać interpretację indywidualną, powinna wystąpić z osobnym wnioskiem o jej
    wydanie.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana wyroków należy wskazać, że wyroki są
    wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest
    zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych
    występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia potraktowałem jako element Pana argumentacji, lecz nie mogły
    mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanych
    orzeczeń jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.