Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-726/13-4/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-11-27
Teza: Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji, ponieważ wydatki ponoszone w ramach realizacji projektu nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2013 r. (data wpływu 9 września 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 listopada 2013 r. (data wpływu 12 listopada 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.

Pismem z dnia 6 listopada 2013 r. wniosek został uzupełniony poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W ramach zadań własnych nałożonych na gminy (art. 2 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym – Dz. U. z 2013 r. poz. 594 z późn. zm.) mieści się zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty jakimi są m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenie w wodę. Gmina, pozostając właścicielem sieci i urządzeń wodociągowych, realizuje te zadania za pośrednictwem Zakładu Gospodarki Komunalnej (zakład budżetowy) – eksploatatora, będącego zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, z którym zawarła stosowną umowę określającą szczegółowe warunki wykonywania powierzonych obowiązków. Faktury za dostarczanie wody na rzecz poszczególnych mieszkańców wystawia eksploatator i opodatkowuje przedmiotowe usługi według właściwej stawki VAT. Z tytułu powyższej umowy Gmina nie pobiera od eksploatatora żadnych opłat oraz nie wystawia na jego rzecz faktur VAT – powierza mu bowiem wykonywanie tych zadań nieodpłatnie. Zakład ten ustala cenę rozprowadzanej wody w oparciu o ponoszone bieżące koszty: obsługi, prac konserwacyjnych, remontów i napraw wkalkulowując w nią również swój zysk. Gmina natomiast prowadzi inwestycje związane z rozbudową sieci wodociągowej, rozbudową i remontami głównymi stacji uzdatniania wody, dokonuje zakupów inwestycyjnych ponosząc z tego tytułu znaczne wydatki dokumentowane fakturami VAT, wystawianymi przez innych podatników na rzecz Gminy. W bieżącym roku Gmina rozpoczyna inwestycję, w zakres której wchodzi rozbudowa odcinków sieci wodociągowych. Gmina zamierza złożyć wniosek pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zakres czasowy projektu obejmuje lata 2012-2013. Z chwilą podpisania umowy z Wojewódzkim Funduszem Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, powstaje kwestia ujęcia podatku od towarów i usług związanego z realizacją projektu jako kosztu kwalifikowalnego w planie tej inwestycji.

W piśmie z dnia 6 listopada 2013 r. Wnioskodawca wskazał, iż jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Dokonywane zakupy towarów i usług, w ramach realizacji wskazanej inwestycji nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT, gdyż Gmina, będąc właścicielem urządzeń wodociągowych, realizuje swoje zadania w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę za pośrednictwem innego podmiotu – eksploatatora, któremu przekazała nieodpłatnie wykonywanie usług rozprowadzania wody.

Gmina i Zakład Gospodarki Komunalnej w zakresie podatku od towarów i usług rozliczają się odrębnie.

Powstałe w wyniku realizacji inwestycji mienie pozostaje własnością Gminy. Zaopatrzeniem mieszkańców Gminy w wodę zajmuje się ZGK na podstawie zawartej z Gminą stosownej umowy. Gmina nie pobiera żadnych opłat.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w wyżej opisanym stanie faktycznym Gmina, jako zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług, będzie uprawniona do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizowaną inwestycją?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizując inwestycję, stanowiące ustawowe i statutowe jej zadanie, nie będzie uprawniona do odliczenia w całości lub w części naliczonego podatku VAT. Inwestycja ta nie będzie służyła czynnościom opodatkowanym tym podatkiem, gdyż Gmina, będąc właścicielem urządzeń wodociągowych, realizuje swoje zadania w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę za pośrednictwem innego podmiotu – eksploatatora, któremu przekazała nieodpłatnie wykonywanie usług rozprowadzania wody. Nie został wiec spełniony podstawowy warunek wynikający z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 z późn. zm.) uprawniający podatnika do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego – ponoszone wydatki nie będą służyły czynnościom opodatkowanym. Gmina nie jest również zobowiązana do opodatkowania czynności przekazania eksploatatorowi na podstawie umowy, wykonywania usług dostarczania wody dla ludności – zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów i usług. Gmina nie wykonuje więc żadnych czynności opodatkowanych, ponieważ nie pobiera żadnych opłat zarówno od ostatecznych odbiorców usług, jak i od eksploatatora, w związku z czym czynności te nie mają charakteru odpłatnego, co stanowi niezbędny wymóg do uznania ich za opodatkowane. Wobec powyższego, Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z przedmiotowym projektem. Uzasadnione jest więc potraktowanie podatku jako kosztu kwalifikowalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Według art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (przypadek ten nie ma zastosowania w przedmiotowej sprawie).

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Jak wynika z powyższego wyłączenie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników ma charakter wyłączenia podmiotowo – przedmiotowego.

Aby to wyłączenie miało miejsce, muszą zostać spełnione dwa warunki:

*   dotyczy wyłącznie organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy,

*   odnosi się tylko do tych czynności, które związane są z realizacją zadań nałożonych na te podmioty przepisami prawa i do realizacji których zostały one powołane.

Wyłączenie z grona podatników VAT organów władzy publicznej jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji państwowych np. w zakresie administracji, sądownictwa, obrony narodowej. Wówczas wyłączenie z opodatkowania nie prowadzi do naruszenia zasad konkurencji. Organy władzy publicznej są podatnikami VAT jedynie w zakresie czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Gmina, będąca czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, realizuje zadania własne polegające na zaspokojeniu zbiorowych potrzeb wspólnoty jakimi są m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenie w wodę. Gmina, pozostając właścicielem sieci i urządzeń wodociągowych, realizuje te zadania za pośrednictwem Zakładu Gospodarki Komunalnej (zakład budżetowy) – eksploatatora, będącego zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT, z którym zawarła stosowną umowę określającą szczegółowe warunki wykonywania powierzonych obowiązków. Faktury za dostarczanie wody na rzecz poszczególnych mieszkańców wystawia eksploatator i opodatkowuje przedmiotowe usługi według właściwej stawki VAT. Z tytułu powyższej umowy Gmina nie pobiera od eksploatatora żadnych opłat oraz nie wystawia na jego rzecz faktur VAT – powierza mu bowiem wykonywanie tych zadań nieodpłatnie.

W bieżącym roku Gmina rozpoczyna inwestycję, w zakres której wchodzi rozbudowa odcinków sieci wodociągowych. Gmina zamierza złożyć wniosek pożyczki z Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. Zakres czasowy projektu obejmuje lata 2012-2013. Dokonywane zakupy towarów i usług, w ramach realizacji wskazanej inwestycji nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT, gdyż Gmina, będąc właścicielem urządzeń wodociągowych, realizuje swoje zadania w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę za pośrednictwem innego podmiotu – eksploatatora, któremu przekazała nieodpłatnie wykonywanie usług rozprowadzania wody. Gmina i Zakład Gospodarki Komunalnej w zakresie podatku od towarów i usług rozliczają się odrębnie.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak wskazał Wnioskodawca – dokonywane zakupy towarów i usług, w ramach realizacji wskazanej inwestycji nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej inwestycji. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało z tego tytułu prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji, ponieważ wydatki ponoszone w ramach realizacji projektu nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku w szczególności dotyczące wysokości kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto stanowiska w tej sprawie.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Należy zatem wskazać, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono przy założeniu, iż faktycznie towary i usługi nabyte w związku z realizacją inwestycji nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.