Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.544.2025.1.JO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Miejsce opodatkowania usług obejmujących Prace
Montażowe, prawo do odliczenia z tytułu nabycia Prac
Montażowych będących przedmiotem wkładu niepieniężnego
na rzecz niemieckiej spółki A oraz spooób dokumentowania
przekazanych Prac Montażowych.
Słowa kluczowe: faktura-wystawienie faktury
obciążenia-odwrotne obciążenie
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
spółki-wkład do spółki
usługi-usługi montażowe
świadczenie-miejsce świadczenia usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego w
przypadku dostawy towarów i świadczenia usług przez
podatnika poza terytorium kraju
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług związanych
z nieruchomościami
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Określenie
przypadków, w których faktury mogą zawierać zakres
danych węższy niż określony w art. 106e
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e-ust. 5
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy miejsca opodatkowania usług obejmujących Prace Montażowe, prawa do
    odliczenia z tytułu nabycia Prac Montażowych będących przedmiotem wkładu
    niepieniężnego na rzecz niemieckiej spółki A. oraz sposobu dokumentowania
    przekazanych Prac Montażowych.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (zwany też w dalszej części wniosku: „Uniwersytetem” lub „Uczelnią”) jest
    jednostką sektora finansów publicznych – uczelnią publiczną posiadającą siedzibę
    działalności na terytorium Polski. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT w Polsce.
    Uniwersytet jest również zarejestrowany jako podatnik VAT UE w Niemczech (VAT DE) i w
    momencie świadczenia usług, o których mowa w dalszej części wniosku będzie nadal
    zarejestrowanym podatnikiem VAT UE w Niemczech i będzie występował na potrzeby
    transakcji wewnątrzwspólnotowych jako podatnik podatku od wartości dodanej w
    Niemczech. Uniwersytet nie posiada na terytorium Niemiec stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Uniwersytet został mianowany przez (...) na Udziałowca w międzynarodowej spółce – A.
    GmbH (dalej jako: „A.”) utworzonej na podstawie Konwencji A. dotyczącej budowy i
    funkcjonowania Ośrodka (...) (dalej jako: „Konwencja”) zgodnie z niemiecką ustawą o
    spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. A. powstało w celu budowy nowego ośrodka
    (...). W przygotowaniu tego projektu uczestniczą naukowcy z całego świata. A. (ang. (...))
    jest nowobudowanym obiektem w (...) (Niemcy) służącym do przeprowadzania badań (...)
    (dalej jako: „Obiekt”). A. posiada siedzibę na terenie Niemiec.
    Zgodnie z artykułem 5 statutu spółki A. kapitał zakładowy A wynosi łącznie (...) EURO. Na
    podstawie art. 6 statutu spółki A. oraz postanowień Konwencji dotyczącej budowy i
    funkcjonowania Ośrodka (...) (dalej jako: „Konwencja”), każdy Udziałowiec – w tym
    Uniwersytet – zobowiązany jest do wniesienia pierwotnego wkładu pieniężnego, w
    wysokości co najmniej (...) kapitału zakładowego w celu objęcia udziału w kapitale
    zakładowym A. Wkłady te powinny być wniesione w formie pieniężnej, w całości i
    jednorazowo, niezwłocznie po przystąpieniu do A. W ramach realizacji tych obowiązków,
    Wnioskodawca wniósł wkład pieniężny w wysokości (...), obejmując tym samym (...) udziały
    w A. (po (...) za każdy udział). W zamian za wniesione wkłady Wnioskodawca nabywa
    prawo do korzystania z infrastruktury badawczej A. (tzw. prawo do użytkowania zasobów
    Obiektu), w tym dostęp (...) oraz do wyników naukowych i technologicznych (...).
    Zgodnie z Konwencją i umową A., wniesienie pierwotnego wkładu pieniężnego nie jest
    jedynym obowiązkiem finansowym udziałowców. Po objęciu udziałów, udziałowcy są
    zobowiązani do dalszego partycypowania w kosztach budowy Obiektu w postaci:
        gotówkowej;
        wkładów niepieniężnych, które mogą obejmować zarówno dostawę materiałów,
        aparatury badawczej, elementów infrastruktury, urządzeń technicznych, jak i
        również świadczenie usług, w szczególności o charakterze naukowo-technicznym.

    W momencie podpisania Konwencji, Polska podjęła zobowiązanie do wkładu w koszty
    budowy w postaci gotówkowej lub rzeczowej albo jednej i drugiej w wysokości (...).
    Wnioskodawca pragnie podkreślić przy tym, że:
      1) wniesienie  nowych  wkładów  gotówkowych  oraz  wkładów  niepieniężnych  nie
        skutkuje  objęciem  nowych  udziałów  w  A.,  nie  zwiększa  wartości  udziałów  już
        posiadanych przez Uniwersytet,
      2) wkłady niepieniężne są wynikiem kontynuacji członkostwa w A. i stanowią element
        zobowiązań wynikających z umowy A. oraz są związane z utrzymaniem statusu
        udziałowca,
      3) niemieckie przepisy – w przeciwieństwie do polskich – uznają czynność wniesienia
        wkładu do A. za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,
      4) wniesienie  wkładu  niepieniężnego  przez  Uniwersytet  do  A.  nie  będzie
        dokumentowane fakturami VAT, lecz protokołem odbioru wystawianym przez A. na
        rzecz Uczelni.
    Aktualnie Uniwersytet zobowiązany jest do wniesienia do A. wkładu niepieniężnego w
    postaci usług (opisanych szczegółowo poniżej) obejmujących instalację (...) na potrzeby
    budowy obiektu A. Na podstawie Konwencji, decyzji Rady (Council) spółki A. oraz po
    spełnieniu określonych warunków, Uczelnia może powierzyć realizację określonego
    zadania w ramach wkładu niepieniężnego innemu podmiotowi. Jednostką, której
    Uniwersytet zamierza powierzyć wykonanie powyższych usług będzie Instytut (...) w (...)
    (dalej jako: „B.” lub zamiennie „Faktyczny Wykonawca”). B. posiada siedzibę na terytorium
    Rzeczpospolitej Polskiej, jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i
    usług (VAT) oraz jako podatnik VAT-UE.
    Wkładem niepieniężnym, który B. zrealizuje na rzez Uniwersytetu celem jego wniesienia
    do projektu A., będzie świadczenie wyspecjalizowanych usług technicznych i naukowych.
    B. zapewni zespoły ekspertów zgodnie z wymogami harmonogramu projektu. Zakres
    usług, ujęty w ramach poszczególnych pakietów prac, obejmuje złożone zadania
    wymagające wysokiego poziomu kompetencji oraz specjalistycznego doświadczenia.
    Realizacja wszystkich zadań będzie przebiegać zgodnie z obowiązującymi protokołami
    bezpieczeństwa, wymaganiami technicznymi oraz po przeprowadzeniu szczegółowych
    testów systemowych. W skład tych usług wchodzić będą m.in.:
      1) (...): Pakiet (...)
        (...)
      2) (...): Pakiety prac (...)
        (...)
      3) (...): Pakiet prac (...)
        (...)
    - dalej wszystko łącznie jako: „Prace Montażowe”.
    W praktyce w związku z realizacją Prac Montażowych współpraca pomiędzy
    Uniwersytetem, A. oraz B. regulowana będzie przez umowę trójstronną pomiędzy
    Uczelnią, spółką A. GmbH oraz B. oraz umową dwustronną pomiędzy Uniwersytetem a B.
    Umowy te będą w szczególności precyzować zakresy odpowiedzialności, sposób i termin
    wykonania poszczególnych Prac Montażowych. Na podstawie zawartych umów, formalnie
    odbiorcą Prac Montażowych wykonywanych przez B. będzie Uniwersytet (mający siedzibę
    działalności gospodarczej w Polsce). Prace Montażowe wykonywane przez B. na rzecz
    Uniwersytetu udokumentowane zostaną fakturami VAT z 23% stawką VAT. Następnie
    Uniwersytet wniesie Prace Montażowe tytułem wkładu do A. (mającego siedzibę
    działalności gospodarczej w Niemczech). Prace Montażowe będą wykonywane
    bezpośrednio w siedzibie A. Dotyczyć one będą urządzeń, których połączenie nie będzie

    miało charakteru trwałego a urządzenia mogą zostać w każdej chwili zdemontowane bez
    naruszenia konstrukcji Obiektu. W trakcie wykonywania Prac Montażowych może powstać
    konieczność wytworzenia określonych urządzeń niezbędnych do wykonania Prac
    Montażowych przez pracowników B., ale zgodnie z założeniami urządzenia te nie będą
    montowane w A. na stałe. Można zatem przyjąć, że ewentualne urządzenia będą
    niezbędne do wykonania Prac Montażowych, ale to Prace Montażowe będą głównym
    świadczeniem wykonywanym przez pracowników B. Urządzenia mające charakter
    pomocniczy, które będą montowane przez pracowników B. nie będą dostarczane ani
    przez Uniwersytet ani przez B. Zarówno umowa dwustronna, jak i trójstronna nie
    przewidują dostaw towarów przez B. na rzecz Uniwersytetu lub A. Przyjąć zatem należy, iż
    głównym świadczeniem wykonywanym przez B. będą Prace Montażowe. Odbiór Prac
    Montażowych, tym samym przyjęcie wkładu niepieniężnego wniesionego przez
    Uniwersytet na rzecz A. nastąpi na podstawie protokołu odbioru.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym miejscem świadczenia
    usług obejmujących Prace Montażowe wykonywanych przez B. na rzecz Uniwersytetu
    będzie siedziba działalności gospodarczej Uniwersytetu, tj. Polska i w związku z tym
    Uniwersytet powinien otrzymać od B. fakturę VAT z zastosowaniem stawki podatku 23%?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Uniwersytet będzie
    uprawniony do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia w kraju usług
    montażowych od B. jeżeli usługi te zostaną wykorzystane do realizacji wkładu
    niepieniężnego do A. i pomimo tego, że na gruncie niemieckich przepisów podatkowych
    wniesienie aportu do spółki prawa niemieckiego nie stanowi czynności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług?
    3. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym w opisanym
    zdarzeniu przyszłym, w związku z wniesieniem wkładów niepieniężnych w postaci Prac
    Montażowych, Uniwersytet nie będzie miał obowiązku wystawienia dla A. faktury VAT z
    oznaczeniem „odwrotne obciążenie”?
    4. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 3 będzie twierdząca, to czy prawidłowe jest stanowisko
    Wnioskodawcy, zgodnie z którym Uniwersytet zachowuje prawo do odliczenia podatku
    VAT naliczonego, również w sytuacji, gdy wniesienie Prac Montażowych tytułem wkładu
    niepieniężnego do A. będzie udokumentowane przez Uniwersytet protokołem odbioru
    podpisanym przez A.?
    Państwa stanowisko w sprawie
      1. W ocenie Wnioskodawcy, zgodnie z zasadą określoną w art. 28b ustawy o VAT
        miejscem świadczenia usług obejmujących Prace Montażowe wykonywanych przez
        B. na rzecz Uniwersytetu będzie siedziba działalności gospodarczej Uniwersytetu, tj.
        Polska i w związku z tym Uniwersytet powinien otrzymać od B. fakturę VAT z
        zastosowaniem stawki podatku 23%.
      2. W ocenie Wnioskodawcy, Uniwersytet będzie uprawniony do odliczenia podatku
        naliczonego z tytułu nabycia w kraju usług montażowych od B., jeżeli usługi te
        zostaną wykorzystane do realizacji wkładu niepieniężnego do A. i pomimo tego, że
        na gruncie niemieckich przepisów podatkowych wniesienie aportu do spółki prawa
        niemieckiego nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

      3. W ocenie Wnioskodawcy, w związku z wniesieniem wkładów niepieniężnych w
        postaci Prac Montażowych, Uniwersytet nie będzie miał obowiązku wystawienia dla
        A. faktury VAT z oznaczeniem „odwrotne obciążenie”.
      4. W ocenie Wnioskodawcy, Uniwersytet zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT
        naliczonego, również w sytuacji, gdy wniesienie Prac Montażowych tytułem wkładu
        niepieniężnego do A. nie zostanie udokumentowane fakturą VAT, lecz wyłącznie
        protokołem odbioru podpisanym przez A.
    Uzasadnienie stanowiska Podatnika
      1. Miejsce świadczenia usług obejmujących Prace Montażowe wykonywanych przez B.
        na rzecz Uniwersytetu
    W ocenie Wnioskodawcy, miejscem świadczenia przez B. na rzecz Uniwersytetu usług
    obejmujących Prace Montażowe będzie Polska. Uzasadniając swoje stanowisko
    Wnioskodawca wskazuje, że ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia
    usług na rzecz podatników zawarta została w art. 28 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym
    - miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
    miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jednakże w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z
    takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
    I tak, zgodnie z art. 28e ustawy - miejscem świadczenia usług związanych z
    nieruchomościami, w tym usług świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w
    obrocie nieruchomościami, usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej
    funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi,
    użytkowania i używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
    budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce położenia
    nieruchomości.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca
    2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej jako: „Rozporządzenie 282/2011”)
    – do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a. każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która może
        stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b. każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim osadzone
        powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy sposób
        zdemontować lub przenieść;
      c. każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
        bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy,
        schody i windy;
      d. każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
        konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
        lub konstrukcji.
    W myśl art. 31a ust. 1 Rozporządzenia 282/2011 - usługi związane z nieruchomościami, o
    których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112/WE, obejmują jedynie te usługi, które mają
    wystarczająco bezpośredni związek z daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające
    wystarczająco bezpośredni związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
      a. gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element składowy
        usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;

      b. gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i mają
        na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jak stanowi art. 31a ust. 2 lit. m Rozporządzenia 282/2011 - ustęp 1 nie ma zastosowania
    do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu, utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn
    lub sprzętu, jak również nadzoru nad maszynami lub sprzętem, które są lub nie stają się
    częścią nieruchomości.
    B. jako podwykonawca wykona instalację komponentów (...) na potrzeby budowy obiektu
    A. położonego w Niemczech, przy czym będzie istnieć techniczna możliwość ich
    zdemontowania bez naruszania konstrukcji samego fundamentu lub też konstrukcji
    Obiektu. Zważywszy na to, w ocenie Uniwersytetu Prace Montażowe urządzeń
    (komponentów (...)) z uwagi na to, że będą mogły zostać zdemontowane bez uszkodzenia
    lub trwałego zniszczenia poszczególnych elementów a także samego Obiektu, nie mają
    charakteru usług związanych z nieruchomościami. Tym samym miejsce ich świadczenia
    ustalane jest na podstawie art. 28b ustawy. Oznacza to, że usługi świadczone przez B. na
    rzecz Uniwersytetu w Obiekcie położonym w Niemczech z uwagi na to, że:
      1. siedziba działalności Wnioskodawcy mieści się na terytorium Polski,
      2. Wnioskodawca nie posiada w Niemczech siedziby stałego miejsca swojej działalności,
    - będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT w Polsce. W niniejszym stanie faktycznym
    należy bowiem zastosować ogólne reguły opodatkowania oraz traktować Prace
    Montażowe wykonywane przez B. na rzecz Uniwersytetu jako usługi świadczone na
    terytorium Polski i tym samym zastosowanie znajdzie tu podstawowa stawka podatku VAT
    w wysokości 23%.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora KIS. Dla przykładu wskazać tu można:
      - pismo z dnia 25 marca 2025 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0114-KDIP1-
        2.4012.53.2025.1.MW;
      - pismo z dnia 8 stycznia 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB3-
        3.4012.135.2017.1.JS.
      2. Prawo do odliczenia podatku VAT przez Uniwersytet
    W ocenie Wnioskodawcy, Uniwersytet zachowa prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu
    nabycia w kraju usług montażowych od B., jeżeli usługi te zostaną wykorzystane do
    realizacji wkładu niepieniężnego do A.
    Uzasadniając swoje stanowisko Wnioskodawca wskazuje, że w treści opisu zdarzenia
    przyszłego wskazano, że Uniwersytet, zobowiązany był do wniesienia wkładu pieniężnego,
    wynoszącego co najmniej (...) kapitału zakładowego A., w całości i jednorazowo, zaraz po
    przystąpieniu do A. Za ten wkład Wnioskodawca otrzymał udziały oraz prawo do
    korzystania z infrastruktury badawczej A., w tym dostęp do Obiektu i wyników projektów
    naukowych. Po objęciu udziałów, Wnioskodawca ma obowiązek finansowania
    uczestnictwa w budowie Obiektu, zarówno w formie gotówki, jak i wkładów
    niepieniężnych. Aktualnie wkład ten stanowić będą Prace Montażowe wykonywane przez
    B. na rzecz Uniwersytetu w siedzibie A.
    Ważnym aspektem jest to, że:
      - wniesienie dodatkowych wkładów, zarówno gotówkowych, jak i niepieniężnych, nie
        powoduje objęcia nowych udziałów ani zmiany wartości już posiadanych udziałów
        w kapitale zakładowym A.,
      - wkłady niepieniężne stanowią kontynuację zobowiązań wynikających z umowy A. i są
        niezbędne do utrzymania statusu udziałowca,

      - niemieckie przepisy podatkowe, w odróżnieniu od polskich, traktują wniesienie
        wkładu (aportu) do spółki prawa niemieckiego jako czynność niepodlegającą
        opodatkowaniu VAT.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym dla ustalenia skutków podatkowych (w zakresie
    podatku VAT) wniesienia przez Uniwersytet wkładów niepieniężnych do A. w postaci usług
    Prac Montażowych, kluczowe znaczenie ma to, że na gruncie polskiej ustawy o VAT,
    wniesienie aportu stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT. Zgodnie bowiem z
    treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Czynność wniesienia
    wkładu niepieniężnego w zależności od jego przedmiotu, może spełniać przesłanki
    uznania jej za dostawę towarów w myśl art. 7 ustawy o VAT (przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarem jak właściciel) lub za świadczenie usług w świetle art. 8 ustawy o
    VAT (każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów, w szczególności przeniesienie
    praw do wartości niematerialnych i prawnych). Powyższe oznacza zatem, że gdyby
    wniesienie wkładów przez Uniwersytet na rzecz A. miałoby miejsce na terytorium Polski,
    byłoby ono traktowane jako czynność podlegająca opodatkowaniu VAT. Jednocześnie
    zważywszy na to, że mamy tu do czynienia z czynnością opodatkowaną, Uniwersytetowi
    przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego. Zgodnie bowiem z ogólną zasadą określoną w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w
    zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego.
    Reasumując, gdyby wniesienie wkładu niepieniężnego przez Uniwersytet miało miejsce na
    terytorium Polski, czynność ta niewątpliwie podlegałaby opodatkowaniu VAT jako
    świadczenie usług. W konsekwencji przy spełnieniu pozostałych ustawowych przesłanek
    Uniwersytet mógłby skorzystać z prawa do odliczenia VAT naliczonego związanego z
    nabyciem towarów i usług wykorzystywanych do przygotowania tego wkładu.
    W tym miejscu należy wskazać, że przepisy polskiej ustawy o VAT regulują także zasady
    odliczania podatku naliczonego w sytuacji, gdy polski podatnik świadczy usługi na
    terytorium innego państwa niż Polska. Zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT,
    podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, jeżeli nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o
    którym mowa w art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te
    były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
    związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Powyższe oznacza zatem, że pomimo iż wniesienie przez Uniwersytet wkładów do A.
    będzie miało miejsce poza terytorium Polski i nie będzie podlegało opodatkowaniu na
    gruncie niemieckich regulacji VAT, w świetle art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, Uniwersytet
    zachowuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od usług nabytych w Polsce (od B.),
    zważywszy na to, że czynność ta – oceniania na gruncie polskich przepisów – na
    terytorium Polski byłaby opodatkowana jako dostawa towarów lub świadczenie usług.
      3. Obowiązek wystawienia faktury VAT przez Uniwersytet
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z wniesieniem do A. wkładów niepieniężnych w
    postaci Prac Montażowych, Uniwersytet nie będzie miał obowiązku wystawienia dla A.
    faktury VAT z oznaczeniem „odwrotne obciążenie”. Uzasadniając swoje stanowisko
    Wnioskodawca wskazuje, że polskie przepisy określające zasady wystawiania faktur
    stosuje się przede wszystkim do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, czyli
    w celu dokumentowania odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług na
    terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów oraz eksportu towarów.
    Regulacje te stosuje się również do niektórych czynności, jeśli miejsce ich świadczenia
    znajduje się poza terytorium kraju (niepodlegających opodatkowaniu w Polsce). Wobec
    powyższego, jedynie w przypadku, jeżeli nabywca będzie odpowiedzialny na terytorium

    państwa członkowskiego (będącego miejscem świadczenia tych czynności) do zapłaty
    podatku od wartości dodanej na zasadach odwrotnego obciążenia, Uniwersytet powinien
    wystawić polską fakturę. Faktura ta powinna wówczas zawierać nadany numer
    identyfikacji podatkowej poprzedzony kodem PL, numer, za pomocą którego kontrahent
    jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej na terytorium państwa
    członkowskiego, zawierający dwuliterowy kod właściwy dla tego państwa, a także wyrazy
    „odwrotne obciążenie”. Natomiast w sytuacji, gdy na nabywcy nie będzie ciążył taki
    obowiązek, o sposobie dokumentowania tych czynności oraz podmiocie zobowiązanym
    do jego rozliczenia będą decydowały przepisy prawa obowiązujące w tym państwie
    członkowskim.
    W konsekwencji, skoro na gruncie niemieckiego prawa wniesienie aportu do spółki prawa
    niemieckiego nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT po stronie Uniwersytetu nie
    powstaje obowiązek wystawienia faktury VAT z oznaczeniem „odwrotne obciążenie”. Tym
    samym, brak jest podstaw do dokumentowania tej czynności fakturą w rozumieniu art.
    106b ust. 1 ustawy o VAT. Ewentualna dokumentacja przekazania wkładu może przybrać
    postać innych dokumentów wewnętrznych lub sprawozdawczych (np. protokołów,
    porozumień międzyinstytucjonalnych), zgodnie z regulacjami obowiązującymi w A. i
    przepisami niemieckimi.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy Uniwersytet nie ma obowiązku wystawiania
    faktury VAT, o której mowa w art. 106b ust. 1 ustawy.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    wydawanych przez Dyrektora KIS. Dla przykładu wskazać tu można pismo z dnia 11
    kwietnia 2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0115-KDIT1-2.4012.105.2018.1.
    AGW.
      4. Uprawnienie Uniwersytetu do zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego
    W ocenie Wnioskodawcy, Uniwersytet zachowuje prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego, również w sytuacji, gdy wniesienie Prac Montażowych tytułem wkładu
    niepieniężnego do A. nie zostanie udokumentowane fakturą VAT, lecz wyłącznie
    protokołem odbioru podpisanym przez A. Uzasadniając swoje stanowisko w tym zakresie
    Wnioskodawca wskazuje, iż zgodnie ze wskazanym już powyżej art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy
    o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, w przypadku
    gdy nabyte towary i usługi służą czynnościom wykonywanym poza terytorium kraju, pod
    warunkiem, że czynności te, gdyby zostały wykonywane na terytorium kraju, uprawniałyby
    do odliczenia, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego
    podatku z tymi czynnościami.
    Powyższa regulacja nie określa rodzaju dokumentów, które są wymagane dla wykazania
    związku między podatkiem naliczonym a czynnością wykonywaną poza Polską. Oznacza
    to, że ustawodawca pozostawił podatnikowi możliwość udokumentowania tego związku
    dowolnymi dokumentami pod warunkiem, że spełniają one wymóg wiarygodności i
    pozwalają na jednoznaczne ustalenie powiązania wydatku z określoną czynnością.
    W świetle braku szczegółowej regulacji w ustawie o VAT, pomocniczo zastosowanie może
    znaleźć art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym dowodem w postępowaniu
    podatkowym jest wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest
    sprzeczne z prawem. Z uwagi na powyższe, w ocenie Wnioskodawcy wszelkie dokumenty,
    które:
      - potwierdzają poniesienie przez podatnika określonych wydatków objętych podatkiem
        VAT,
      - potwierdzają faktyczne wykonanie czynności związanych z tymi wydatkami,
      - pozwalają przypisać te wydatki do działań, które – gdyby były wykonywane na
        terytorium Polski – byłyby czynnościami opodatkowanymi VAT,

    mogą stanowić wystarczający materiał dowodowy dla celów wykazania prawa do
    odliczenia podatku naliczonego.
    Wnioskodawca stoi zatem na stanowisku, że do zastosowania odliczenia, o którym mowa
    w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, nie jest zatem wymagane wystawienie faktury VAT
    dokumentującej daną czynność, zwłaszcza w sytuacji, gdy nie zachodzi obowiązek
    wystawienia takiego dokumentu na gruncie polskich przepisów, ani w systemie prawnym
    państwa, w którym czynność jest wykonywana. W konsekwencji brak faktury VAT nie
    eliminuje prawa do odliczenia, jeżeli istnieją inne dokumenty, które potwierdzają
    faktyczne poniesienie kosztów oraz ich bezpośredni związek z realizacją obowiązku
    wniesienia wkładu do A. W szczególności, mogą to być protokoły odbioru, umowy
    dwustronne oraz trójstronne, dokumentacja projektowa lub kosztorysy, korespondencja z
    A. potwierdzająca akceptację wkładu, etc.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, wystarczające dla wykazania prawa do
    odliczenia VAT w przedstawionym stanie faktycznym jest:
      - dokumentowanie poniesienia wydatku związanego z realizacją obowiązku
        członkowskiego w A.,
      - udowodnienie, że dany wydatek (np. zrealizowana usługa przez B.) stanowi element
        wkładu do A.,
      - wykazanie, że aport, gdyby był dokonany na terytorium Polski, podlegałby
        opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów lub świadczenie usług.
    Spełnienie powyższych warunków, także przy braku faktury, uprawnia Uniwersytet do
    skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1
    ustawy o VAT.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca zajął stanowisko w sprawie jak powyżej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      1) terytorium kraju - rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
        zastrzeżeniem art. 2a;
      4) terytorium państwa członkowskiego - rozumie się przez to terytorium państwa
        wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a;

    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno
    świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, świadczenie to
    nie powinno być sztucznie dzielone dla celów podatkowych. Jeżeli dwa lub więcej niż dwa
    świadczenia (czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle
    związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby sztuczny charakter, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jednolite świadczenie do celów stosowania przepisów ustawy. Na świadczenie
    złożone składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji
    określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne
    świadczenia pomocnicze. Natomiast świadczenie należy uznać za pomocnicze, jeśli nie
    stanowi ono celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub
    wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncze świadczenie traktowane jest zatem
    jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel świadczenia pomocniczego
    jest zdeterminowany przez świadczenie główne oraz nie można wykonać lub wykorzystać
    świadczenia głównego bez świadczenia pomocniczego. Jeżeli jednak w skład
    realizowanego świadczenia wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu
    czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas
    nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Z opisu sprawy wynika, że Uniwersytet został mianowany przez (...) na Udziałowca w
    międzynarodowej spółce – A. GmbH („A.”) utworzonej na podstawie Konwencji A.
    dotyczącej budowy i funkcjonowania Ośrodka (...) w Europie z (...) („Konwencja”) zgodnie z
    niemiecką ustawą o spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością. A. powstało w celu
    budowy nowego ośrodka (...). W przygotowaniu tego projektu uczestniczą naukowcy z
    całego świata. A. jest nowobudowanym obiektem w (...) (Niemcy) służącym do
    przeprowadzania badań (...) („Obiekt”). A. posiada siedzibę na terenie Niemiec.
    Zgodnie z artykułem 5 statutu spółki A. kapitał zakładowy A. wynosi łącznie (...). Na
    podstawie art. 6 statutu spółki A. oraz postanowień Konwencji dotyczącej budowy i
    funkcjonowania Ośrodka (...) z dnia (...) każdy Udziałowiec – w tym Uniwersytet–
    zobowiązany jest do wniesienia pierwotnego wkładu pieniężnego, w wysokości co
    najmniej (...) kapitału zakładowego w celu objęcia udziału w kapitale zakładowym A.
    Wkłady te powinny być wniesione w formie pieniężnej, w całości i jednorazowo,
    niezwłocznie po przystąpieniu do A. W ramach realizacji tych obowiązków, Wnioskodawca
    wniósł wkład pieniężny w wysokości (...), obejmując (...) udziały w A. (po (...) za każdy
    udział). W zamian za wniesione wkłady Uniwersytet nabywa prawo do korzystania z
    infrastruktury badawczej A. (tzw. prawo do użytkowania zasobów Obiektu), w tym dostęp
    do (...) oraz do wyników naukowych i technologicznych (...).
    Zgodnie z Konwencją i umową A., wniesienie pierwotnego wkładu pieniężnego nie jest
    jedynym obowiązkiem finansowym udziałowców. Po objęciu udziałów, udziałowcy są
    zobowiązani do dalszego partycypowania w kosztach budowy Obiektu w postaci:
      - gotówkowej;
      - wkładów niepieniężnych, które mogą obejmować zarówno dostawę materiałów,
        aparatury badawczej, elementów infrastruktury, urządzeń technicznych, jak i
        również świadczenie usług, w szczególności o charakterze nauko-technicznym.

    Aktualnie Uniwersytet zobowiązany jest do wniesienia do A. wkładu niepieniężnego w
    postaci usług obejmujących instalację (...) na potrzeby budowy obiektu A. Uniwersytet
    zamierza powierzyć wykonanie ww. usług Instytutowi (...) ( „B.”, „Faktyczny Wykonawca”).
    B. posiada siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, jest zarejestrowany jako czynny
    podatnik podatku od towarów i usług (VAT) oraz jako podatnik VAT-UE.
    Wkładem niepieniężnym, który B. zrealizuje na rzecz Uniwersytetu celem jego wniesienia
    do projektu A., będzie świadczenie wyspecjalizowanych usług technicznych i naukowych.
    B. zapewni zespoły ekspertów zgodnie z wymogami harmonogramu projektu. Zakres
    usług, ujęty w ramach poszczególnych pakietów prac, obejmuje złożone zadania
    wymagające wysokiego poziomu kompetencji oraz specjalistycznego doświadczenia.
    Realizacja wszystkich zadań będzie przebiegać zgodnie z obowiązującymi protokołami
    bezpieczeństwa, wymaganiami technicznymi oraz po przeprowadzeniu szczegółowych
    testów systemowych. W skład tych usług wchodzić będą m.in. Prace Montażowe.
    W praktyce w związku z realizacją Prac Montażowych współpraca pomiędzy
    Uniwersytetem, A. oraz B. regulowana będzie przez umowę trójstronną pomiędzy
    Uczelnią, spółką A. GmbH oraz B. oraz umową dwustronną pomiędzy Uniwersytetem a B.
    Umowy te będą w szczególności precyzować zakresy odpowiedzialności, sposób i termin
    wykonania poszczególnych Prac Montażowych. Na podstawie zawartych umów, formalnie
    odbiorcą Prac Montażowych wykonywanych przez B. będzie Uniwersytet (mający siedzibę
    działalności gospodarczej w Polsce). Prace Montażowe wykonywane przez B. na rzecz
    Uniwersytetu udokumentowane zostaną fakturami VAT z 23% stawką VAT. Następnie
    Uniwersytet wniesie Prace Montażowe tytułem wkładu do A. (mającego siedzibę
    działalności gospodarczej w Niemczech). Prace Montażowe będą wykonywane
    bezpośrednio w siedzibie A. Dotyczyć one będą urządzeń, których połączenie nie będzie
    miało charakteru trwałego a urządzenia mogą zostać w każdej chwili zdemontowane bez
    naruszenia konstrukcji Obiektu. W trakcie wykonywania Prac Montażowych może powstać
    konieczność wytworzenia określonych urządzeń niezbędnych do wykonania Prac
    Montażowych przez pracowników B., ale zgodnie z założeniami urządzenia te nie będą
    montowane w A. na stałe. Ewentualne urządzenia będą niezbędne do wykonania Prac
    Montażowych, ale to Prace Montażowe będą głównym świadczeniem wykonywanym przez
    pracowników B. Urządzenia mające charakter pomocniczy, które będą montowane przez
    pracowników B. nie będą dostarczane ani przez Uniwersytet ani przez B. Zarówno umowa
    dwustronna, jak i trójstronna nie przewidują dostaw towarów przez B. na rzecz
    Uniwersytetu lub A. Przyjąć zatem należy, że głównym świadczeniem wykonywanym przez
    B. będą Prace Montażowe. Odbiór Prac Montażowych, tym samym przyjęcie wkładu
    niepieniężnego wniesionego przez Uniwersytet na rzecz A. nastąpi na podstawie
    protokołu odbioru.
    Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 1 dotyczą ustalenia miejsca świadczenia
    oraz dokumentowania usług obejmujących Prace Montażowe wykonywanych przez B. na
    rzecz Uniwersytetu.
    Państwa zdaniem miejscem świadczenia usług obejmujących Prace Montażowe
    wykonywane przez B. będzie Polska, gdyż należy ustalić je zgodnie z zasadą określoną w
    art. 28b ustawy z uwagi na siedzibę Uniwersytetu w Polsce i w związku z tym Uniwersytet
    powinien otrzymać od B. fakturę VAT z zastosowaniem stawki podatku 23%.
    W przypadku świadczenia usług bardzo istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    I tak, stosownie do art. 28a ustawy:
      Na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

      1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
      a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
      2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji
        nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub
        świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu
        do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.
    Wskazany art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta
    ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
      miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
      gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust.
      1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Jak stanowi ust. 2 art. 28b ustawy:
      W przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Z niniejszych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Ponadto, w odniesieniu do pewnych kategorii usług, przepisy dotyczące podatku od
    towarów i usług wprowadzają szczególne regulacje dotyczące miejsca świadczenia. Jedną z
    takich kategorii są usługi związane z nieruchomościami.
    I tak w myśl art. 28e ust. 1 ustawy:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomościami, w tym usług
      świadczonych przez rzeczoznawców, pośredników w obrocie nieruchomościami,
      usług zakwaterowania w hotelach lub obiektach o podobnej funkcji, takich jak
      ośrodki wczasowe lub miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, użytkowania i
      używania nieruchomości oraz usług przygotowywania i koordynowania prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i nadzoru budowlanego, jest miejsce
      położenia nieruchomości.
    Przepis art. 28e ustawy – jak wynika z jego brzmienia – stanowi wyjątek od zasady,
    przyjmując jako kryterium nie usytuowanie podmiotu, lecz przedmiotu, którym jest
    nieruchomość. Usługi które jej wprost dotyczą, mają być opodatkowane według miejsca

    jej położenia. Kryterium położenia nieruchomości jest tu zatem decydujące – determinuje
    ono docelowo miejsce opodatkowania usługi związanej z daną nieruchomością. Co
    istotne, zasada wyrażona w art. 28e ustawy obejmuje wyłącznie usługi, które dotyczą
    konkretnej nieruchomości – jedynie wówczas można w praktyce zastosować
    opodatkowanie w miejscu położenia nieruchomości.
    Także Dyrektywa Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.) w art. 47 przewiduje, że:
      Miejscem świadczenia usług związanych z nieruchomością, w tym usług
      rzeczoznawców i agentów nieruchomości, usług zakwaterowania w sektorze
      hotelarskim lub sektorach o podobnej funkcji, takich jak ośrodki wczasowe lub w
      miejsca przeznaczone do użytku jako kempingi, przyznawanie prawa użytkowania
      nieruchomości oraz usług związanych z przygotowywaniem i koordynacją prac
      budowlanych, takich jak usługi architektów i biur nadzoru budowlanego, jest
      miejsce, w którym znajduje się dana nieruchomość.
    Ustawa nie zawiera definicji pojęcia „nieruchomość” oraz pojęcia „usługi związanej z
    nieruchomościami”. Niemniej jednak ustawodawca unijny wychodząc naprzeciw
    oczekiwaniom państw członkowskich wprowadził rozporządzeniem wykonawczym Rady
    (UE) nr 1042/2013 z 7 października 2013 r. (Dz. Urz. UE L Nr 284 z 26.10.2013 r., s. 1)
    zmianę do rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z 15 marca 2011 r.
    ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77 z 23.03.2011, str. 1 ze zm.) -
    zwanego dalej rozporządzeniem 282/2011 - pojęcie „nieruchomość”, jak również wyjaśnił,
    na czym polegają „usługi związane z nieruchomościami”.
    Zgodnie z art. 13b rozporządzenia 282/2011:
      Do celów stosowania dyrektywy 2006/112/WE za „nieruchomość” uznaje się:
      a) każdą określoną część ziemi, na jej powierzchni lub pod jej powierzchnią, która
        może stać się przedmiotem własności i posiadania;
      b) każdy budynek lub każdą konstrukcję przytwierdzone do gruntu lub w nim
        osadzone powyżej lub poniżej poziomu morza, których nie można w łatwy
        sposób zdemontować lub przenieść;
      c) każdy zainstalowany element stanowiący integralną część budynku lub konstrukcji,
        bez którego budynek lub konstrukcja są niepełne, taki jak drzwi, okna, dachy,
        schody i windy;
      d) każdy element, sprzęt lub maszynę zainstalowane na stałe w budynku lub
        konstrukcji, które nie mogą być przeniesione bez zniszczenia lub zmiany budynku
        lub konstrukcji.
    Ponadto, w myśl art. 31a ust. 1 rozporządzenia nr 282/2011:
      Usługi związane z nieruchomościami, o których mowa w art. 47 dyrektywy 2006/112
      /WE, obejmują jedynie te usługi, które mają wystarczająco bezpośredni związek z
      daną nieruchomością. Usługi uważa się za mające wystarczająco bezpośredni
      związek z nieruchomością w następujących przypadkach:
      a) gdy wywodzą się z nieruchomości, a dana nieruchomość stanowi element
        składowy usługi i jest elementem centralnym oraz niezbędnym z punktu widzenia
        świadczonych usług;
      b) gdy są świadczone w odniesieniu do nieruchomości lub dla niej przeznaczone i
        mają na celu zmianę prawnego lub fizycznego stanu danej nieruchomości.
    Jednocześnie w art. 31a ust. 2 rozporządzenia 282/2011 zawarto wykaz przykładowych
    usług, które należy uznać za związane z nieruchomościami, czyli usług objętych zakresem
    stosowania art. 47 dyrektywy 2006/112/WE. Co więcej w art. 31a ust. 3 rozporządzenia 282

    /2011 zawarto wykaz przykładowych usług, których nie należy traktować jako usług
    związanych z nieruchomościami, czyli usług nieobjętych zakresem stosowania art. 47
    dyrektywy 2006/112/WE.
    Zgodnie z art. 31a ust. 2 lit. m) rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 obejmuje w szczególności instalację lub montaż maszyn lub sprzętu, które
      po zainstalowaniu lub zamontowaniu są uznane za nieruchomość.
    Natomiast w świetle art. 31a ust. 3 lit. f) rozporządzenia 282/2011:
      Ustęp 1 nie ma zastosowania do instalacji lub montażu maszyn lub sprzętu,
      utrzymania i naprawy oraz kontroli maszyn lub sprzętu, jak również nadzoru nad
      maszynami lub sprzętem, które nie są lub nie stają się częścią nieruchomości.
    Zatem szczególne miejsce świadczenia określone w art. 28e ustawy dotyczy wyłącznie
    usług, które ściśle odnoszą się do konkretnej określonej co do miejsca położenia
    nieruchomości. W konsekwencji usługą związaną z nieruchomością nie jest każda dowolna
    usługa wykazująca chociażby najmniejszy związek z daną nieruchomością, lecz jedynie
    usługa która wprost odnosi się do konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości
    będącej też centralnym punktem usługi bądź też, ma na celu zmianę prawnego lub
    fizycznego stanu konkretnej (określonej co do położenia) nieruchomości.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości w zakresie miejsca świadczenia usług obejmujących
    Prace Montażowe wykonywane przez B. w obiekcie A. znajdującym się na terytorium
    Niemiec, należy zgodzić się z Państwem, że w analizowanym przypadku nie znajdą
    zastosowania przepisy szczególne definiujące miejsce świadczenia usług związanych z
    nieruchomością, tj. art. 28e ustawy. W przedmiotowej sprawie Prace Montażowe będą
    wykonywane bezpośrednio w siedzibie A. oraz dotyczyć będą urządzeń, których
    połączenie nie będzie miało charakteru trwałego, zaś urządzenia mogą zostać w każdej
    chwili zdemontowane bez naruszenia konstrukcji Obiektu. Jednocześnie w trakcie
    wykonywania Prac Montażowych może powstać konieczność wytworzenia określonych
    urządzeń niezbędnych do wykonania Prac Montażowych przez pracowników B., ale
    zgodnie z założeniami urządzenia te nie będą montowane w A. na stałe. Jak sami zresztą
    Państwo wskazaliście, dodatkowo wytworzone urządzenia będą niezbędne do wykonania
    Prac Montażowych, ale to Prace Montażowe będą głównym świadczeniem wykonywanym
    przez pracowników B. Urządzenia mające charakter pomocniczy, które będą montowane
    przez pracowników B. nie będą dostarczane ani przez Uniwersytet ani przez B.. Zarówno
    umowa dwustronna, jak i trójstronna nie przewidują dostaw towarów przez B. na rzecz
    Uniwersytetu lub A. Zatem jak sami Państwo wskazaliście jednoznacznie, to Prace
    Montażowe będą głównym świadczeniem wykonywanym przez B.
    W konsekwencji biorąc pod uwagę wskazane przez Państwa informacje należy stwierdzić,
    że usługi obejmujące Prace Montażowe nie mają bezpośredniego związku z
    nieruchomością w rozumieniu art. 28e ustawy. Zamontowane urządzenia nie staną się
    częścią nieruchomości, bowiem mogą być przeniesione w inne miejsce bez uszkodzenia
    budynku. Tym samym w przypadku świadczonych przez B. usług obejmujących Prace
    Montażowe nie występują cechy istotne do zakwalifikowania tych usług, jako usług
    związanych z nieruchomością, które na podstawie art. 28e ustawy podlegałyby
    opodatkowaniu w miejscu położenia nieruchomości, tj. w Niemczech. Jednocześnie do
    usług wykonywanych przez B. nie znajdują zastosowania inne szczególne zasady ustalania
    miejsca świadczenia usług wynikające z art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j
    ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy.
    Należy przy tym zauważyć, że w Państwa sytuacji to polski podmiot świadczy na rzecz
    Uniwersytetu usługi obejmujące Prace Montażowe. Natomiast w przypadku, gdy
    transakcja zawierana jest pomiędzy polskimi podatnikami i w stosunku do tego typu
    transakcji nie ma szczególnych uregulowań co do miejsca ich świadczenia,

    dokumentowanie i rozliczanie podatku należnego odbywa się na podstawie ogólnych
    zasad obowiązujących w Polsce pomiędzy podatnikami polskimi występującymi w danej
    transakcji.
    W konsekwencji w zakresie miejsca świadczenia opisanych we wniosku usług
    obejmujących Prace Montażowe, zastosowanie znajdą zasady ogólne, o których mowa w
    ustawie o podatku od towarów i usług, co oznacza to, że to B. jako świadczący usługi w
    związku z tymi transakcjami realizowanymi na rzecz Uniwersytetu jako polskiego
    podatnika będzie zobowiązany do wykazania i rozliczenia podatku należnego w Polsce.
    Zatem, skoro miejscem opodatkowania ww. usług obejmujących Prace Montażowe będzie
    terytorium Polski to usługodawca powinien wystawiać fakturę dokumentującą
    świadczenie ww. usług ze stawką właściwą dla tych świadczeń zgodnie z przepisami
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    Tym samym należy zgodzić się z Państwem, że usługi świadczone przez B. obejmujące
    Prace Montażowe na rzecz Uniwersytetu będą podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług w Polsce.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe, gdyż
    wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny dotyczący opodatkowania nabywanych
    usług obejmujących Prace Montażowe od polskiego podmiotu (B.) na terytorium Polski.
    Wprawdzie wskazaliście Państwo, że miejscem usług świadczonych przez polski podmiot
    B. będzie miejsce siedziby gospodarczej Uniwersytetu (usługobiorcy), ale ten fakt nie
    wpływa na miejsce ich opodatkowania, którym i tak będzie Polska.
    Kwestię prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabytych przez Uniwesytet
    usług obejmujących Prace Montażowe reguluje art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Jednocześnie mając na uwadze art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Ponadto w myśl art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania

    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Natomiast uprawnienie wynikające z art. 86 ust. 8 odnosi się do podatników
    prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw
    towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich
    dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku
    naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby
    – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga
    ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to
    być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza
    terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    Powołany art. 86 ust. 8 ustawy zrównuje w zakresie prawa do odliczenia podatku
    naliczonego sytuację podatników wykonujących czynności opodatkowane poza terytorium
    kraju z sytuacją podatników, którzy korzystają z tego prawa na zasadach ogólnych,
    dokonując transakcji opodatkowanych na terytorium kraju. Celem tej regulacji jest
    uwolnienie od ekonomicznego ciężaru podatku każdego podatnika, bez względu na
    miejsce opodatkowania czynności wykonywanych w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jak wynika z wniosku Uniwersytet jest czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z Konwencją i
    umową A., Uniwersytet wniósł wkład pieniężny w wysokości (...), obejmując (...) udziały. W
    zamian za wniesione udziały Uniwersytet nabywa prawo do korzystania z infrastruktury
    badawczej A. (tzw. prawo do użytkowania zasobów Obiektu), w tym dostęp do (...) oraz do
    wyników naukowych i technologicznych (...).
    Zgodnie z Konwencją i umową A., wniesienie pierwotnego wkładu pieniężnego nie jest
    jedynym obowiązkiem finansowym udziałowców. Po objęciu udziałów, udziałowcy są
    zobowiązani do dalszego partycypowania w kosztach budowy Obiektu w postaci
    gotówkowej oraz wkładów niepieniężnych, które mogą obejmować zarówno dostawę
    materiałów, aparatury badawczej, elementów infrastruktury, urządzeń technicznych, jak i
    również świadczenie usług, w szczególności o charakterze nauko-technicznym.
    Uniwersytet wskazuje przy tym, że:
      - wniesienie nowych wkładów gotówkowych oraz wkładów niepieniężnych nie skutkuje
        objęciem nowych udziałów w A., nie zwiększa wartości udziałów już posiadanych
        przez Uniwersytet,
      - wkłady niepieniężne są wynikiem kontynuacji członkostwa w A. i stanowią element
        zobowiązań wynikających z umowy A. oraz są związane z utrzymaniem statusu
        udziałowca,
      - niemieckie przepisy – w przeciwieństwie do polskich – uznają czynność wniesienia
        wkładu do A. za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT,

      - wniesienie wkładu niepieniężnego przez Uniwersytet do A. nie będzie
        dokumentowane fakturami VAT, lecz protokołem odbioru wystawianym przez A. na
        rzecz Uczelni.
    Aktualnie Uniwersytet zobowiązany jest do wniesienia do A. wkładu niepieniężnego w
    postaci usług (Prac Montażowych) obejmujących instalację (...) na potrzeby budowy
    obiektu A. Realizacja Prac Montażowych zostanie powierzona B. Przyjęcie wkładu
    niepieniężnego wniesionego na rzecz A. nastąpi na podstawie protokołu odbioru.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia
    Prac Montażowych w sytuacji, gdy usługi te zostaną wykorzystane do realizacji wkładu
    niepieniężnego do spółki prawa niemieckiego (A.), który na gruncie niemieckich przepisów
    podatkowych nie stanowi czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Odnośnie Państwa wątpliwości należy zaznaczyć, że zgodnie z obowiązującymi przepisami
    oraz w świetle wyroków TSUE podatek obciążający nabyte towary i usługi może zostać
    odliczony w całości, gdy nabyte towary i usługi są wykorzystywane wyłącznie do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Przy tym, warunkiem do odliczenia na
    terytorium Polski podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza
    terytorium Polski jest to, aby – hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych
    czynności w Polsce podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego
    oraz aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek odliczonego
    podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium Polski.
    Zatem w opisanej sytuacji rozpatrując kwestię prawa do odliczenia, należy w pierwszej
    kolejności ocenić kwestię dotyczącą opodatkowania czynności przekazania wkładu w
    postaci Prac Montażowych na rzecz A.
    W tym miejscu należy wskazać na treść przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      a) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      b) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      c) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do „grona” usług każde
    świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy. Niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
      - w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
        jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

      - świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni
    związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste
    wynagrodzenie za wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to świadczenie
    (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia
    odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który
    odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym
    z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego. Co do zasady, tylko odpłatne czynności podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy jednakże wskazać, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z
    zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których
    przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one
    realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej.
    Z treści art. 15 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma zatem charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność gospodarczą.
    Jak Państwo wskazaliście, zgodnie z Konwencją i umową A. Uniwersytet wniósł pierwotny
    wkład pieniężny w zamian za objęcie udziałów, w związku czym nabywa prawo do
    korzystania z infrastruktury badawczej A. (tzw. prawo do użytkowania zasobów Obiektu),
    w tym dostęp do (...) oraz do wyników naukowych i technologicznych (...). Obecnie
    Uniwersytet zobowiązany jest do wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci usług
    obejmujących instalację (...) na potrzeby budowy obiektu A. (Prace Montażowe). Przy
    czym, jak sami Państwo to podkreślają, wkłady niepieniężne są wynikiem kontynuacji
    członkostwa w A. i stanowią element zobowiązań wynikających z umowy A., są związane z
    utrzymaniem statusu udziałowca.
    W Państwa sytuacji, należy wskazać, że w związku z wniesieniem wkładu w postaci Prac
    Montażowych do niemieckiej spółki A. z jednej strony Uniwersytet przekazuje A. usługi w
    postaci Prac Montażowych, w zamian za co otrzymuje pewne uprawnienia – prawo do
    korzystania z infrastruktury badawczej A. (tzw. prawo do użytkowania zasobów Obiektu),
    w tym dostęp do (...) oraz do wyników naukowych i technologicznych (...). W związku z tym,
    powyższa transakcja bez wątpienia ma charakter odpłatny.
    Wyjaśnić bowiem należy, że z odpłatnością za dostawę towarów lub świadczenie usług
    mamy do czynienia w sytuacji, gdy pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usługi a
    zapłatą istnieje adekwatny związek. Odpłatność może przybierać różne formy – nie jest
    warunkiem to, aby została ustalona lub dokonana w pieniądzu. Odpłatnością jest więc
    także sytuacja w której wnoszący uzyskuje pewną, wymierną korzyść, a z taką niewątpliwie
    mamy do czynienia w Państwa sytuacji.
    W przedmiotowej sprawie wystąpi bowiem związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    wniesieniem wkładu w postaci Prac Montażowych a otrzymaniem zapłaty za dokonaną
    czynność. Bowiem Uniwersytet jako udziałowiec A., w zamian za wniesienie usług w
    postaci Prac Montażowych ma prawo do korzystania z infrastruktury badawczej A. (tzw.
    prawo do użytkowania zasobów Obiektu), w tym dostęp do (...) oraz do wyników
    naukowych i technologicznych (...).
    Zatem wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci Prac Montażowych spowoduje
    dokonanie świadczenia wzajemnego. W tym zakresie strony transakcji będą świadczyć
    wobec siebie usługę za wynagrodzeniem. Zatem transakcja ta będzie pozostawać w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy.
    Przy czym należy podkreślić, że z powołanego art. 5 ustawy obowiązującej w Polsce wynika
    tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na
    podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju. W przypadku, gdy wykonanie danej
    czynności opodatkowanej będzie miało miejsce poza terytorium kraju, czynność ta nie
    będzie podlegała opodatkowaniu w Polsce.
    Z wniosku wynika, że Uniwersytet zobowiązany jest do wniesienia do A. z siedzibą w
    Niemczech wkładu niepieniężnego w postaci usług (Prac Montażowych) obejmujących
    instalację (...) na potrzeby budowy obiektu A. Jednocześnie usługi w postaci Prac
    Montażowych nie mają bezpośredniego związku z nieruchomością w rozumieniu art. 28e
    ustawy. Zatem miejsce opodatkowania tych usług należy ustalić na podstawie art. 28b ust.
    1 ustawy. Usługi te będą opodatkowane w państwie, gdzie usługobiorca (A.) posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, co oznacza, że czynność ta nie będzie podlegała
    opodatkowaniu w Polsce, lecz na terytorium Niemiec.

    Mając na uwadze Państwa wątpliwości wyrażone w pytaniu nr 2 wskazać przede
    wszystkim należy, że ani przepisy ustawy, ani też rozporządzeń wykonawczych do ustawy
    nie przewidują zwolnienia od podatku dla usług polegających na wykonywaniu Prac
    Montażowych. W związku z czym, takie usługi nie korzystają ze zwolnienia z
    opodatkowania podatkiem VAT i tym samym, w przypadku gdyby były realizowane na
    terytorium kraju, mieściłyby się w zakresie czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT jako odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy, niepodlegające zwolnieniu z opodatkowania VAT.
    Zatem odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego należy
    stwierdzić, że w myśl art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy Uniwersytet będzie uprawniony do
    odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem usług montażowych od B., które
    zostaną wykorzystane do realizacji wkładu niepieniężnego na rzecz A., dla których miejsce
    świadczenia a zarazem opodatkowania znajduje się poza terytorium Polski. Nabywane
    usługi będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych poza terytorium kraju.
    Jednocześnie jak ustaliłem, gdyby miejscem ich opodatkowania było terytorium kraju to
    podlegałaby opodatkowaniu, nie byłyby zwolnione z podatku VAT na terytorium Polski.
    Prawo to przysługuje pod warunkiem, że nie znajdują zastosowania wyłączenia, o których
    mowa w art. 88 ustawy oraz Uniwersytet posiada dokumenty, z których wynika związek
    odliczonego podatku z wykonywanymi poza terytorium kraju Pracami Montażowymi.
    Przy czym kwestie dotyczące braku opodatkowania wniesienia wkładu niepieniężnego w
    postaci Prac Montażowych przez Uniwersytet na terytorium Niemiec regulują
    obowiązujące w tym państwie przepisy ustawy o podatku od wartości dodanej.
    Jednocześnie należy przy tym mieć na uwadze, że to na stronach transakcji spoczywa
    obowiązek prawidłowego jej rozliczenia.
    W konsekwencji z uwagi na to, że wywiedliście Państwo prawidłowy skutek dotyczący
    prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia Prac Montażowych od B. uznaję
    stanowisko w zakresie pytania nr 2 za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również braku obowiązku wystawienia przez Uniwersytet dla
    A. faktury VAT z oznaczeniem „odwrotne obciążenie” w związku z wniesieniem wkładów
    niepieniężnych w postaci Prac Montażowych.
    Kwestie dokumentowania transakcji gospodarczych regulują przepisy rozdziału „Faktury”
    Działu XI.
    Zgodnie z art. 106a pkt 2 lit. a ustawy:
      Przepisy niniejszego rozdziału stosuje się do dostawy towarów i świadczenia usług
      dokonywanych przez podatnika posiadającego na terytorium kraju siedzibę
      działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, z
      którego dokonywane są te czynności, a w przypadku braku na terytorium kraju
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej - posiadającego na terytorium kraju stałe miejsce zamieszkania albo
      zwykłe miejsce pobytu, z którego dokonywane są te czynności, w przypadku gdy
      miejscem świadczenia jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju, a osobą zobowiązaną do zapłaty podatku od wartości dodanej jest nabywca
      towaru lub usługobiorca i faktura dokumentująca te czynności nie jest wystawiana
      przez tego nabywcę lub usługobiorcę w imieniu i na rzecz podatnik.
    Na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106e ust. 1 pkt 12-14 i 18 ustawy:

      Faktura powinna zawierać:
      12) stawkę podatku;
      13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
      14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty
        dotyczące poszczególnych stawek podatku;
      18) w przypadku dostawy towarów lub wykonania usługi, dla których obowiązanym
        do rozliczenia podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym
        charakterze jest nabywca towaru lub usługi - wyrazy „odwrotne obciążenie”.
    Natomiast z art. 106e ust. 5 pkt 2 ustawy wynika, że:
      Faktura może nie zawierać w przypadku, o którym mowa w art. 106a pkt 2 lit. b -
      danych określonych w ust. 1 pkt 5 i 12-14.
    Z powołanych przepisów wynika, że podatnik dokonujący sprzedaży zobowiązany jest do
    udokumentowania tej czynności poprzez wystawienie faktury. Faktura jest dokumentem
    (dowodem) potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego dokonanego przez
    podatnika VAT.
    W odniesieniu do zagadnienia sposobu dokumentowania przez Państwa w związku z
    wniesieniem wkładu niepieniężnego w postaci Prac montażowych w pierwszej kolejności
    należy nadmienić, że polskie przepisy określające zasady wystawiania faktur stosuje się
    przede wszystkim do sprzedaży w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy, czyli w celu
    dokumentowania odpłatnych dostaw towarów i odpłatnego świadczenia usług na
    terytorium kraju, wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów oraz eksportu towarów.
    Regulacje te stosuje się również do niektórych czynności, jeśli miejsce ich świadczenia
    znajduje się poza terytorium kraju (niepodlegających opodatkowaniu w Polsce).
    Podkreślenia wymaga to, że kwestia obowiązku rejestracji dla potrzeb podatku od
    wartości dodanej na terytorium innych państw członkowskich, sposobu dokumentowania
    czynności mających miejsce świadczenia i opodatkowania na ich terytoriach, rozliczania
    podatku i jego wysokości, oraz podmiotu zobowiązanego do jego rozliczenia są
    autonomicznymi zagadnieniami porządku prawnego obowiązującego w tych krajach,
    regulowanymi przez akty prawne wydane przez upoważnione do tego organy i instytucje
    mające siedziby w tych krajach.
    W Państwa sytuacji usługi w postaci Prac Montażowych nie podlegają opodatkowaniu na
    terytorium Polski, gdyż jak już ustaliłem miejscem ich świadczenia (opodatkowania) będzie
    – zgodnie z art. 28b ust. 1 ustawy – terytorium kraju, w którym A. posiada siedzibę
    działalności gospodarczej, tj. w Niemczech.
    Wobec tego faktura dokumentująca wniesienie wkładu niepieniężnego w postaci Prac
    Montażowych na rzecz A. nie powinna zawierać m.in. stawki i kwoty podatku (art. 106e
    ust. 5 pkt 2 ustawy), powinna jednak zawierać adnotację „odwrotne obciążenie”.
    Tym samym, nie można się zgodzić z Państwem, że w związku z wniesieniem wkładów
    niepieniężnych w postaci Prac Montażowych, Uniwersytet nie będzie miał obowiązku
    wystawienia dla A. faktury VAT z oznaczeniem „odwrotne obciążenie”. Zatem Państwa
    stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za nieprawidłowe.
    Jednocześnie nie udziela się odpowiedzi na pytanie oznaczone we wniosku nr 4 w kwestii
    możliwości odliczenia podatku naliczonego również w sytuacji, gdy wniesienie wkładu
    niepieniężnego do A. będzie dokumentowane wyłącznie protokołem odbioru podpisanym
    przez A., ponieważ uzależnili Państwo uzyskanie odpowiedzi na to pytanie od uznania
    odpowiedzi w zakresie pytania nr 3, że w związku z wniesieniem wkładów niepieniężnych
    w postaci Prac Montażowych, Uniwersytet nie będzie miał obowiązku wystawienia dla A.
    faktury VAT z oznaczeniem „odwrotne obciążenie”.

    Odnośnie powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że w ramach
    „postępowania interpretacyjnego” Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje
    rozstrzygnięcia w oparciu o stan faktyczny/zdarzenie przyszłe mając na względzie

## Pytanie

Wnioskodawcy oraz ocenę jego stanowiska. Zatem odnosząc się do Państwa argumentu,
    że prezentowane przez niego stanowisko znajduje poparcie w powołanych interpretacjach
    indywidualnych, zauważam, że każda sprawa będąca przedmiotem rozpatrywania pod
    kątem skutków prawnopodatkowych w VAT jest rozpatrywana indywidualnie, z
    uwzględnieniem wszystkich okoliczności mogących mieć wpływ na tę ocenę. Wstępna
    analiza stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w interpretacjach indywidualnych mogła
    prowadzić do wniosku o ich tożsamości, jednakże wnikliwa i dogłębna analiza
    poszczególnych elementów stanu faktycznych/zdarzenia przyszłego – sam sposób jego
    przedstawienia – może prowadzić do zgoła odmiennej oceny co ostatecznie wpływa na
    przyjęte przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej rozstrzygnięcia.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze
        zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.