Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1145/11/AL
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-07-19
Teza: Czy podlegają zwolnieniu od podatku VAT usługi szkoleniowe realizowane dla osób bezrobotnych?
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; finansowanie; szkolenie; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; środek-środki publiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2011r. (data wpływu 28 marca 2011r.), uzupełnionym pismami z dnia 7 kwietnia 2011r. (data wpływu 11 kwietnia 2011r.) oraz z dnia 20 czerwca 2011r. (data wpływu 22 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług szkoleniowych realizowanych dla osób bezrobotnych:

*   w części dotyczącej zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a – **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług szkoleniowych.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 7 kwietnia 2011r. (data wpływu 11 kwietnia 2011r.) oraz pismem z dnia 20 czerwca 2011r. (data wpływu 22 czerwca 2011r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 31 maja 2011r. Nr IBPP1/443-555/11/AL.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca świadczy usługi szkoleniowe w zakresie pozaszkolnych form edukacji, klasyfikowane zgodnie z Rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług jako usługi w zakresie pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane (symbol PKWiU 85.59.19).

W uzupełnieniu wniosku z dnia 20 czerwca 2011r. Wnioskodawca wskazał, iż organizuje szkolenia dla osób bezrobotnych.

Tematyka szkoleń dla osób bezrobotnych dostosowana jest do potrzeb zawodowych tych osób. Wnioskodawca organizował m.in. np. szkolenie dla specjalistów ds. projektów unijnych podczas, którego osoby bezrobotne mogły uzyskać wiedzę i umiejętności niezbędne do przygotowania projektu unijnego dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

Urzędy Pracy zgłaszają osoby bezrobotne na organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia otwarte np. z zakresu pośrednictwa osoby bezrobotne, które na stanowisku pośrednika mają być zatrudnione w Urzędzie Pracy.

Zleceniodawcą szkoleń jest starosta powiatu, w imieniu którego zadania samorządu w zakresie polityki rynku pracy, a w tym wypadku zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 8a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zadanie „inicjowania, organizowania i finansowania szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych” realizuje Powiatowy Urząd Pracy (art. 9 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku), który reprezentowany/zarządzany jest przez Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy (powołanego przez starostę zgodnie z art. 9 pkt 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku).

Warunki przeprowadzenia szkolenia określane są w umowach szkoleniowych zawartych przez starostę z wybraną instytucją szkoleniową, zgodnie z § 75 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 września 2010 r. w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy.

Instytucję umowy szkoleniowej i jej treść uregulowano w § 75 pkt 2,3 i 4 wyżej wskazanego rozporządzenia.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę dla osób bezrobotnych są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Szkolenia organizowane dla osób bezrobotnych należą do grupy usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonego w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach.

Szkolenia dla osób bezrobotnych reguluje Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004r. m.in. w art. 2 ust. 1 pkt 37 (definicja szkolenia); art. 9 ust. 1 pkt 8a oraz art. 20 i art. 40 tej ustawy, a także rozporządzenie z dnia 14 września 2010r. w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy w § 70 do § 84 włącznie.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są świadczone w oparciu o akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Szkolenia dla osób bezrobotnych są w całości (100%) finansowane ze środków publicznych, ponieważ są finansowane z Funduszu Pracy lub innych środków publicznych (art. 40 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stanowiący, że cyt. „Starosta inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy szkolenia bezrobotnych (\`(...)\`)” i ust. 2c „Finansowanie szkoleń osób skierowanych przez starostę jest realizowane ze środków publicznych, w szczególności ze środków Funduszu Pracy, Europejskiego Funduszu Społecznego lub ze środków programów Unii Europejskiej (\`(...)\`)”

Wnioskodawca organizuje zarówno szkolenia „otwarte” czyli przekazuje do Powiatowych Urzędów ofertę szkolenia i na tej podstawie Urzędy Pracy zgłaszają osoby bezrobotne na szkolenia lub szkolenia „zamknięte” organizowane wyłącznie dla osób bezrobotnych danego Urzędu Pracy. Przy szkoleniach zamkniętych temat szkolenia i zakres ustala dany Powiatowy Urząd Pracy. Szkolenie odbywają się w formie szkoleń „wyjazdowych” czyli w salach szkoleniowych wynajmowanych na terenie całej Polski lub w formie szkoleń „na miejscu” w salach szkoleniowych Powiatowego Urzędu Pracy.

Przedmiotowe usługi są świadczone w ramach szkolenia zawodowego lub przekwalifikowania osób tego potrzebujących. Szkolenia dla osób bezrobotnych reguluje Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z dnia 20 kwietnia 2004r., m.in. w art. 2 ust. 1 pkt 37 (definicja szkolenia); art. 20 (określa zasady działania instytucji szkoleniowych oferujących szkolenia dla bezrobotnych), art. 40 ust. 1 tej ustawy.

Wnioskodawca posiada niezbędny wpis do instytucji szkoleniowych prowadzony przez Wojewódzki Urząd Pracy.

Bezpośrednim uczestnikiem szkoleń są osoby bezrobotne zarejestrowane w Urzędzie Pracy będącym zleceniodawcą szkolenia.

Szkolenia organizowane przez Wnioskodawcę dla osób bezrobotnych mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 20 czerwca 2011r.):

Czy świadczone przez Wnioskodawcę usługi w zakresie szkoleń dla osób bezrobotnych podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) lub c) ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 20 czerwca 2011r.) szkolenia organizowane przez niego dla osób bezrobotnych zlecone przez Urzędy Pracy są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego i:

1.  są jednocześnie w 100% finansowane ze środków publicznych w związku z tym podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług,
2.  należą do grupy usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonego w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach więc podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a.

Szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę wypełniają definicję zawartą w regulacji art. 2 ust. 1 pkt 37 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zgodnie z którą przez szkolenie rozumie się pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia.

Prowadzone przez Wnioskodawcę usługi szkolenia osób bezrobotnych podlegać będą zwolnieniu od podatku od towarów i usług także ponieważ szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę finansowane są ze środków publicznych - przez Urzędy Pracy ze środków Funduszu Pracy, stanowiącego państwowy fundusz celowy zgodnie z art. 103 ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Na publiczny charakter środków, z których finansowane są szkolenia osób bezrobotnych wskazują wyraźnie regulacje art. 20 ust. 1 oraz art. 40 ust. 1 powołanej ustawy.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał się na interpretację wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie znak: IPPP1/443-6/11-4/AW oraz pismo Powiatowego Urzędu Pracy i wyjaśnienia Ministra Pracy i Polityki Społecznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **nieprawidłowe –** w części dotyczącej zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a usług szkoleniowych realizowanych dla osób bezrobotnych,
*   **prawidłowe –** w części dotyczącej zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c usług szkoleniowych realizowanych dla osób bezrobotnych.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. – w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe … oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

–oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

–oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której przedmiotem jest prowadzenie szkoleń, w tym dla bezrobotnych, zarejestrowanych w Urzędzie Pracy.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę dla osób bezrobotnych są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie są świadczone w oparciu o akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty.

Zleceniodawcą szkoleń jest starosta powiatu, w imieniu którego zadania samorządu w zakresie polityki rynku pracy (art. 9 ust. 1 pkt 8a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy), realizuje Powiatowy Urząd Pracy (art. 9 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku).

Warunki przeprowadzenia szkolenia określane są w umowach szkoleniowych zawartych przez starostę z wybraną instytucją szkoleniową, zgodnie z § 75 pkt 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 14 września 2010r. w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy.

Instytucję umowy szkoleniowej i jej treść uregulowano w § 75 pkt 2,3 i 4 ww. rozporządzenia.

Wnioskodawca organizuje zarówno szkolenia „otwarte” czyli przekazuje do Powiatowych Urzędów ofertę szkolenia i na tej podstawie Urzędy Pracy zgłaszają osoby bezrobotne na szkolenia lub szkolenia „zamknięte” organizowane wyłącznie dla osób bezrobotnych danego Urzędu Pracy. Przy szkoleniach zamkniętych temat szkolenia i zakres ustala dany Powiatowy Urząd Pracy. Szkolenie odbywają się w formie szkoleń „wyjazdowych” czyli w salach szkoleniowych wynajmowanych na terenie całej Polski lub w formie szkoleń „na miejscu” w salach szkoleniowych Powiatowego Urzędu Pracy.

Tematyka szkoleń dla osób bezrobotnych dostosowana jest do potrzeb zawodowych tych osób. Wnioskodawca organizował szkolenie dla specjalistów ds. projektów unijnych podczas, którego osoby bezrobotne mogły uzyskać wiedzę i umiejętności niezbędne do przygotowania projektu unijnego dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw.

Urzędy Pracy zgłaszają również osoby bezrobotne na organizowane przez Wnioskodawcę szkolenia otwarte np. z zakresu pośrednictwa, które na stanowisku pośrednika mają być zatrudnione w Urzędzie Pracy.

Szkolenia organizowane dla osób bezrobotnych należą do grupy usług kształcenia lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonego w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach - art. 2 ust. 1 pkt 37 art. 9 ust. 1 pkt 8a oraz art. 20 i art. 40 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy i w § 70 do 84 rozporządzenia z dnia 14 września 2010r. w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy.

Szkolenia organizowane przez Wnioskodawcę dla osób bezrobotnych mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy tychże osób do celów zawodowych.

Szkolenia dla osób bezrobotnych są w całości (100%) finansowane ze środków publicznych, ponieważ są finansowane z Funduszu Pracy lub innych środków publicznych (art. 40 ust. 1 i ust. 2c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy).

Wnioskodawca posiada niezbędny wpis do instytucji szkoleniowych prowadzony przez Wojewódzki Urząd Pracy.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tj. Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 ze zm.) instytucjami rynku pracy realizującymi zadania określone w ustawie są:

1.  publiczne służby zatrudnienia;
2.  Ochotnicze Hufce Pracy;
3.  agencje zatrudnienia;
4.  instytucje szkoleniowe;
5.  instytucje dialogu społecznego;
6.  instytucje partnerstwa lokalnego.

Publiczne służby zatrudnienia tworzą organy zatrudnienia wraz z powiatowymi i wojewódzkimi urzędami pracy, urzędem obsługującym ministra właściwego do spraw pracy oraz urzędami wojewódzkimi, realizującymi zadania określone ustawą (art. 6 ust. 2 ww. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy).

Jak wynika z art. 9 ust. 1 pkt 8a ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy do zadań samorządu powiatu w zakresie polityki rynku pracy należy inicjowanie, organizowanie i finansowanie szkoleń i przygotowania zawodowego dorosłych.

Pod pojęciem szkolenia – zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 37 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy rozumie się „pozaszkolne zajęcia mające na celu uzyskanie, uzupełnienie lub doskonalenie umiejętności i kwalifikacji zawodowych lub ogólnych, potrzebnych do wykonywania pracy, w tym umiejętności poszukiwania zatrudnienia.”

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy instytucja szkoleniowa oferująca szkolenia dla bezrobotnych i poszukujących pracy może uzyskać zlecenie finansowane ze środków publicznych na prowadzenie tych szkoleń po wpisie do rejestru instytucji szkoleniowych prowadzonego przez wojewódzki urząd pracy właściwy ze względu na siedzibę instytucji szkoleniowej.

Stosownie do postanowień art. 40 ust. 1 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy starosta inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy szkolenia bezrobotnych w celu podniesienia ich kwalifikacji zawodowych i innych kwalifikacji zwiększających szansę na podjęcie lub utrzymanie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej, w szczególności w przypadku:

1.  braku kwalifikacji zawodowych;
2.  konieczności zmiany lub uzupełnienia kwalifikacji;
3.  utraty zdolności do wykonywania pracy w dotychczas wykonywanym zawodzie;
4.  braku umiejętności aktywnego poszukiwania pracy.

Artykuł 40 ust. 2a ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stanowi iż inicjowanie szkoleń polega na:

1.  informowaniu o możliwościach i zasadach korzystania ze szkoleń proponowanych przez urząd pracy oraz promowanie tej formy aktywizacji;
2.  diagnozowaniu zapotrzebowania na zawody, specjalności i kwalifikacje na rynku pracy oraz diagnozowaniu potrzeb szkoleniowych osób uprawnionych do szkolenia;
3.  sporządzaniu i upowszechnianiu planu szkoleń.

Artykuł 40 ust. 2b ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, organizacja szkoleń polega na:

1.  wyborze instytucji szkoleniowej i zawieraniu umów szkoleniowych z instytucjami szkoleniowymi lub powierzaniu przez starostę przeprowadzenia szkolenia zakładanej i prowadzonej przez siebie instytucji szkoleniowej;
2.  kierowaniu osób na szkolenia;
3.  monitorowaniu przebiegu szkoleń;
4.  prowadzeniu analiz skuteczności i efektywności szkoleń.

Artykuł 40 ust. 2c ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, stanowi, iż finansowanie szkoleń osób skierowanych przez starostę jest realizowane ze środków publicznych, w szczególności ze środków Funduszu Pracy, Europejskiego Funduszu Społecznego lub ze środków programów Unii Europejskiej, i polega na:

1.  finansowaniu kosztów szkoleń instytucjom szkoleniowym;
2.  wypłacaniu stypendiów osobom skierowanym na szkolenia;
3.  finansowaniu kosztów przejazdów lub kosztów zakwaterowania i wyżywienia związanych z udziałem w szkoleniach;
4.  finansowaniu kosztów badań lekarskich lub psychologicznych.

Na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 35 ust. 5 ww. ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, zostało wydane rozporządzenie z dnia 14 września 2010r. Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie standardów i warunków prowadzenia usług rynku pracy (Dz. U. Nr 177, poz. 1193), zwane dalej rozporządzeniem w sprawie standardów (…) określające standardy i szczegółowe warunki prowadzenia przez powiatowe i wojewódzkie urzędy pracy:

1.  pośrednictwa pracy,
2.  poradnictwa zawodowego i informacji zawodowej,
3.  pomocy w aktywnym poszukiwaniu pracy,
4.  organizacji szkoleń

\-zwanych dalej „usługami rynku pracy” (§ 1 ust. 1 ww. rozporządzenia).

Organizacja szkoleń realizowana przez powiatowy urząd pracy we współpracy z instytucjami szkoleniowymi została przedstawiona w rozdziale 5 - § 70 do § 80 ww. rozporządzenia w sprawie standardów (…).

Jak wynika z § 75 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie standardów (…) warunki przeprowadzenia szkolenia określa umowa zawarta przez starostę z wybraną instytucją szkoleniową, zwana dalej „umową szkoleniową”.

Umowa szkoleniowa określa w szczególności:

1.  nazwę i zakres szkolenia;
2.  miejsce i termin realizacji szkolenia;
3.  liczbę uczestników szkolenia;
4.  należność dla instytucji szkoleniowej za przeprowadzenie szkolenia, z uwzględnieniem kosztu osobogodziny szkolenia;
5.  zobowiązanie instytucji szkoleniowej do prowadzenia dokumentacji przebiegu szkolenia, składającej się z:

1.  dziennika zajęć edukacyjnych zawierającego tematy i wymiar godzin zajęć edukacyjnych oraz listę obecności zawierającą: imię, nazwisko i podpis uczestnika szkolenia,
2.  arkusza organizacji kształcenia na odległość, zawierającego sposób kontaktowania się z konsultantem, terminy konsultacji indywidualnych i zbiorowych, terminy ćwiczeń wykonywanych pod nadzorem konsultanta oraz terminy, warunki i formy sprawdzania efektów kształcenia - w przypadku zajęć prowadzonych w formule kształcenia na odległość,
3.  rejestru odbytych konsultacji i zrealizowanych ćwiczeń pod nadzorem konsultanta, w przypadku zajęć prowadzonych w formule kształcenia na odległość,
4.  protokołu i karty ocen z okresowych sprawdzianów efektów kształcenia oraz egzaminu końcowego, jeżeli zostały przeprowadzone,
5.  rejestru wydanych zaświadczeń lub innych dokumentów potwierdzających ukończenie szkolenia i uzyskanie kwalifikacji, zawierającego: numer, imię i nazwisko oraz numer PESEL uczestnika szkolenia, a w przypadku cudzoziemca numer dokumentu stwierdzającego tożsamość, oraz nazwę szkolenia i datę wydania zaświadczenia;

7.  zobowiązanie instytucji szkoleniowej do ubezpieczenia od następstw nieszczęśliwych wypadków uczestników szkolenia, którym nie przysługuje stypendium oraz którym przysługuje stypendium, o którym mowa w art. 41 ust. 3b ustawy (§ 75 ust. 2 ww. rozporządzenia w sprawie standardów (…)).

Do umowy szkoleniowej załącza się: program szkolenia, wzór ankiety dla uczestników szkolenia służącej do oceny szkolenia oraz wzór zaświadczenia lub innego dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia i uzyskanie kwalifikacji, zawierający:

1.  numer z rejestru;
2.  imię i nazwisko oraz numer PESEL uczestnika szkolenia, a w przypadku cudzoziemca numer dokumentu stwierdzającego tożsamość;
3.  nazwę instytucji szkoleniowej przeprowadzającej szkolenie;
4.  formę i nazwę szkolenia;
5.  okres trwania szkolenia;
6.  miejsce i datę wydania zaświadczenia lub innego dokumentu potwierdzającego ukończenie szkolenia i uzyskanie kwalifikacji;
7.  tematy i wymiar godzin zajęć edukacyjnych;
8.  podpis osoby upoważnionej przez instytucję szkoleniową przeprowadzającą szkolenie. (art. 75 ust. 3 ww. rozporządzenia w sprawie standardów (…)).

Program szkolenia zawiera:

1.  nazwę i zakres szkolenia;
2.  czas trwania i sposób organizacji szkolenia;
3.  wymagania wstępne dla uczestników szkolenia;
4.  cele szkolenia;
5.  plan nauczania określający tematy zajęć edukacyjnych oraz ich wymiar, z uwzględnieniem, w miarę potrzeby, części teoretycznej i części praktycznej;
6.  opis treści szkolenia w zakresie poszczególnych zajęć edukacyjnych;
7.  wykaz literatury oraz niezbędnych środków i materiałów dydaktycznych;
8.  przewidziane sprawdziany i egzaminy (art. 75 ust. 4 ww. rozporządzenia w sprawie standardów (…)).

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktycznego oraz przytoczone przepisy prawa wskazać należy, że Wnioskodawca nie jest podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, zatem nie może korzystać ze zwolnienia wskazanego w tym przepisie.

W dalszej kolejności należy przeanalizować czy można zastosować zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazał, że świadczone przez niego usługi szkoleniowe skierowane są do osób bezrobotnych. Wnioskodawca organizował szkolenie dla specjalistów ds. projektów unijnych, podczas którego osoby bezrobotne mogły uzyskać wiedzę i umiejętności niezbędne do przygotowania projektu unijnego dla Małych i Średnich Przedsiębiorstw, jak również szkolenia z zakresu pośrednictwa, które na stanowisku pośrednika mają być zatrudnione w Urzędzie Pracy. Szkolenia te miały na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy tychże osób do celów zawodowych.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż osoby, do których skierowane były przedmiotowe szkolenia podwyższyły dzięki nim swoje kwalifikacje i uzyskały dodatkowe umiejętności, a tym samym zwiększyły swoje szanse na uzyskanie zatrudnienia na rynku pracy, a także zwiększyły możliwości zawodowe na rynku pracy.

A zatem spełniona została pierwsza przesłanka tj. usługi realizowane w ramach ww. szkoleń dla specjalistów ds. projektów unijnych oraz szkoleń z zakresu pośrednictwa są usługami kształcenia zawodowego.

Jednakże nie spełniona została druga przesłanka, warunkująca prawo do zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT, a mianowicie nie można uznać, iż szkolenia te przeprowadzane są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Wprawdzie kwestia organizacji szkoleń realizowanej przez powiatowy urząd pracy we współpracy z instytucjami szkoleniowymi została przedstawiona w rozdziale 5 rozporządzenia w sprawie standardów (…) jednakże w rozporządzeniu tym nie zostały określone formy i zasady w jakich mają być przeprowadzane konkretne szkolenia dla osób bezrobotnych.

Cyt. wcześniej przepisy ww. rozporządzenia określają wręcz, iż warunki przeprowadzania szkolenia określa umowa zawarta przez starostę z wybraną instytucją szkoleniową, a do umowy tej załącza się program szkolenia.

Z powyższego wynika, iż ww. rozporządzenie nie określa (nie narzuca) form i zasad w jakich mają być przeprowadzane szkolenia, (nie wskazuje bowiem czy ma to być kurs, seminarium czy inna forma, ani też nie obejmuje zakresu tematycznego poszczególnych szkoleń, np. nie zawiera ramowych programów nauczania), a jedynie określa co winna zawierać umowa szkoleniowa zawarta pomiędzy ww. podmiotami.

Zatem wskazane przepisy przewidują jedynie zasady współpracy pomiędzy urzędem pracy czy starostą a instytucją szkoleniową.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT gdyż w ocenie tut. organu wskazanych przepisów nie można uznać za takie, które określają formy i zasady, w oparciu o które dane szkolenie musi się odbyć.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazał, że świadczone przez niego usługi szkoleniowe skierowane do osób bezrobotnych są w 100% finansowane ze środków publicznych tj. ze środków Funduszu Pracy, Europejskiego Funduszu Społecznego lub ze środków programów Unii Europejskiej.

W świetle powyższego w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT dotyczące świadczonych przez Wnioskodawcę usług kształcenia zawodowego oraz przekwalifikowania zawodowego finansowanych w całości ze środków publicznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż szkolenia dla specjalistów ds. projektów unijnych oraz szkolenia z zakresu pośrednictwa organizowane przez niego dla osób bezrobotnych są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego i jako prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, uznać należało za nieprawidłowe.

Natomiast stanowisko Wnioskodawcy, iż szkolenia dla specjalistów ds. projektów unijnych oraz szkolenia z zakresu pośrednictwa organizowane przez niego dla osób bezrobotnych są usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego i jako finansowane w 100% ze środków publicznych podlegają zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o podatku od towarów i usług – jest prawidłowe.

Tut. organ pragnie podkreślić, iż w myśl w art. 14c § 1 tej ustawy, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Z powyższych przepisów wynika zatem, że przedmiotem interpretacji może być jedynie ocena stanowiska Wnioskodawcy dotyczącego przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Organ wydający interpretację nie jest natomiast uprawniony do analizowania i oceny załączonych do wniosku o interpretację dokumentów, nie przeprowadza bowiem postępowania dowodowego, jest zatem związany wyłącznie opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Zatem dołączone do wniosku dokumenty nie były przedmiotem merytorycznej analizy.

Ponadto stwierdzić należy, że interpretacje indywidualne wydawane są dla indywidualnych wnioskodawców w ich indywidualnych sprawach, nie stanowią zatem źródła powszechnie obowiązującego prawa.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę (tj. w zakresie konkretnych szkoleń organizowanych przez Wnioskodawcę wyszczególnionych w opisie stanu faktycznego) i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.