Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.438.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-11
Teza: Powstanie prawa do odliczenia podatku naliczonego w
przypadku, gdy zapłata należności za produkty rolne,
obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku,
zostanie dokonana przez Wnioskodawcę na rachunek
bankowy cesjonariusza, zgodnie z otrzymanym
zawiadomieniem o zawartej przez rolnika ryczałtowego
umowie przelewu wierzytelności, a ponadto nabycie
produktów rolnych będzie związane z dostawą opodatkowaną
oraz w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty
należności za produkty rolne zostaną podane numer i data
wystawienia faktury potwierdzającej nabycie tych produktów.
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności
odliczenia-prawo do odliczenia
rolnik-rolnik ryczałtowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
produktów rolnych nabytych od rolnika ryczałtowego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 2. Szczególne procedury
dotyczące rolników ryczałtowych -Faktura
dokumentująca nabycie produktów rolnych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 2. Szczególne procedury
dotyczące rolników ryczałtowych -Stosowanie przepisów
ustawy do rolników ryczałtowych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 2. Szczególne procedury
dotyczące rolników ryczałtowych -Zryczałtowany zwrot
podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 2-art. 115-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 2-art. 116-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 2-art. 116-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 2-art. 116-ust. 6
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy powstania prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku, gdy zapłata
    należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu
    podatku, zostanie dokonana przez Państwa na rachunek bankowy cesjonariusza, zgodnie
    z otrzymanym zawiadomieniem o zawartej przez rolnika ryczałtowego umowie przelewu
    wierzytelności, a ponadto nabycie produktów rolnych będzie związane z dostawą
    opodatkowaną oraz w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty należności za
    produkty rolne zostaną podane numer i data wystawienia faktury potwierdzającej nabycie
    tych produktów.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w Polsce należącym do
    (...) grupy kapitałowej (...).
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca planuje dokonać zmian
    w strukturze grupy kapitałowej (...) poprzez m.in. nabycie i przejęcie części podległych
    spółek (dalej: „Spółki Przejmowane”).
    Spółki Przejmowane specjalizują się w działalności w zakresie (...).

    W wyniku połączenia dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawcę całego majątku wraz ze
    wszystkimi prawami i obowiązkami Spółek Przejmowanych (sukcesja uniwersalna) oraz
    nastąpi rozwiązanie Spółek Przejmowanych, bez przeprowadzania likwidacji (art. 493-494
    KSH).
    Spółki Przejmowane są stronami umów ramowych kontraktacyjnych, jak również innych
    umów z rolnikami ryczałtowymi na produkcję i dostawę różnych towarów z zakresu
    produkcji rolnej, w szczególności (...) – produktów rolnych w rozumieniu art. 2 pkt 20
    Ustawy o VAT. W wyniku przejęcia, Wnioskodawca stanie się stroną umów zawartych
    przez Spółki Przejmowane, w tym umów zawartych z rolnikami ryczałtowymi.
    Nierzadką praktyką wśród rolników ryczałtowych jest dokonywanie cesji przysługujących
    im wierzytelności od Spółek Przejmowanych na rzecz osób trzecich, w szczególności (ale
    nie wyłącznie) na rzecz (...), czy innych podmiotów gospodarczych, w tym (...).
    W takich okolicznościach sporządzane są stosowne umowy cesji (zwane również
    umowami przelewu wierzytelności) pomiędzy rolnikami ryczałtowymi a osobami trzecimi,
    które określają m.in.:
        podmiot będący dłużnikiem wierzytelności (tj. Spółka Przejmowana),
        przelew wszystkich obecnych i przyszłych wierzytelności wynikających przykładowo
        z umów ramowych kontraktacyjnych na produkcję i dostawę danych towarów, np.
        (...), na rzecz ww. osoby trzeciej (co do zasady do określonej kwoty maksymalnego
        zadłużenia danego rolnika ryczałtowego u osoby trzeciej),
        zobowiązanie rolnika ryczałtowego do zawiadomienia Spółki Przejmowanej o
        dokonanym przelewie wierzytelności.
    W wyniku przejęcia Spółek Przejmowanych, to Wnioskodawca stanie się stroną
    opisywanych powyżej relacji biznesowych z rolnikami ryczałtowymi, jak również może
    samodzielnie w przyszłości zawierać podobne umowy cesji wierzytelności z rolnikami
    ryczałtowymi.
    Zatem w przypadku dokonania przez rolnika ryczałtowego cesji przysługującej mu od
    Wnioskodawcy wierzytelności, to Wnioskodawca będzie otrzymywał od rolnika
    ryczałtowego zawiadomienie o dokonanym przelewie wierzytelności, które będzie
    zawierało m.in.:
        wskazanie podmiotu, na rzecz którego rolnik ryczałtowy dokonał cesji
        wierzytelności (tj. osoby trzeciej),
        numer rachunku bankowego ww. osoby trzeciej, na który powinny wpływać kwoty
        należności wynikające z faktur VAT RR wystawionych przez Wnioskodawcę dla
        rolników ryczałtowych.
    W takich przypadkach Spółka będzie dokonywała zapłaty należności wynikających z
    wystawionych przez nią faktur VAT RR w drodze przelewów pieniężnych na rachunki
    bankowe osób trzecich (tj. cesjonariuszy), wskazane w zawiadomieniu o cesji, otrzymanym
    od danego rolnika ryczałtowego oraz będzie wystawiać faktury dokumentujące nabycie
    produktów rolnych, oznaczone jako „Faktura VAT RR” i zawierające wszystkie ustawowo
    wymagane elementy a faktury będą przesyłane zgodnie z przepisami Ustawy o VAT w
    brzmieniu obowiązującym na moment wysyłki faktur.
    Spółka będzie dysponowała dokumentacją, która w jej ocenie pozwoli powiązać należności
    wynikające z wystawianych przez Spółkę faktur VAT RR na rzecz rolników ryczałtowych ze
    zrealizowanymi płatnościami za pomocą przelewów na podane Spółce rachunki bankowe

    znajdujące się na zawiadomieniach o cesji (tj. m.in. fakturami VAT RR, otrzymanymi od
    rolników ryczałtowych zawiadomieniami o cesji i potwierdzeniami dokonania przelewów).
    Dodatkowo Wnioskodawca zaznacza, że nabycie produktów rolnych będzie związane z
    dostawami opodatkowanymi oraz w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty
    należności za produkty rolne zostaną, co do zasady, podane numer i data wystawienia
    faktury potwierdzającej nabycie tych towarów (produktów rolnych) albo na fakturze
    potwierdzającej zakup produktów rolnych będą podane dane identyfikacyjne dokumentu
    stwierdzającego dokonanie zapłaty. Może się zdarzyć, że jeden przelew (zapłata) będzie
    dokonana na poczet większej liczby faktur. W takim przypadku, ze względu na
    ograniczenia w opisie przelewu, nie będą wskazywane wszystkie numery faktury
    potwierdzających nabycie towarów (produktów rolnych). Jednakże, Wnioskodawca w
    przypadku takich płatności będzie w posiadaniu specyfikacji przelewu z systemu księgowo-
    finansowego, w którym będą wskazane wszystkie opłacane faktury (numer i data
    wystawienia).

## Pytanie

Czy w przypadku, gdy zapłata należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę
    zryczałtowanego zwrotu podatku, zostanie dokonana przez Wnioskodawcę na rachunek
    bankowy cesjonariusza, zgodnie z otrzymanym zawiadomieniem o zawartej przez rolnika
    ryczałtowego umowie przelewu wierzytelności, a ponadto nabycie produktów rolnych
    będzie związane z dostawami opodatkowanymi oraz w dokumencie stwierdzającym
    dokonanie zapłaty należności za produkty rolne zostaną podane numer i data
    wystawienia faktury lub Spółka, w przypadku przelewu za większa liczbę faktur, będzie w
    posiadaniu specyfikacji przelewu z systemu księgowo-finansowego, w którym będą
    wskazane wszystkie opłacane faktury (numer i data wystawienia), albo na fakturze
    potwierdzającej zakup produktów rolnych będą podane dane identyfikacyjne dokumentu
    stwierdzającego dokonanie zapłaty, zostaną spełnione wszystkie warunki, o których mowa
    w art. 116 ust. 6 Ustawy o VAT (w szczególności warunek wymieniony punkcie 2), w
    związku z czym zryczałtowany zwrot podatku zwiększy u Spółki kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 Ustawy o VAT, w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonano zapłaty?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy w przypadku, gdy zapłata należności za produkty rolne,
    obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku, zostanie dokonana przez
    Wnioskodawcę na rachunek bankowy cesjonariusza, zgodnie z otrzymanym
    zawiadomieniem o zawartej przez rolnika ryczałtowego umowie przelewu wierzytelności,
    a ponadto nabycie produktów rolnych będzie związane z dostawą opodatkowaną oraz w
    dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty należności za produkty rolne zostaną
    podane numer i data wystawienia faktury lub Spółka, w przypadku przelewu za większa
    liczbę faktur, będzie w posiadaniu specyfikacji przelewu z systemu księgowo-finansowego,
    w którym będą wskazane wszystkie opłacane faktury (numer i data wystawienia), albo na
    fakturze potwierdzającej zakup produktów rolnych będą podane dane identyfikacyjne
    dokumentu stwierdzającego dokonanie zapłaty, zostaną spełnione wszystkie warunki, o
    których mowa w art. 116 ust. 6 Ustawy o VAT (w szczególności warunek wymieniony w
    punkcie 2), w związku z czym zryczałtowany zwrot podatku zwiększy u Spółki kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 Ustawy o VAT, w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonano zapłaty.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
      1. Przepisy krajowe
    W myśl art. 2 pkt 19 Ustawy o VAT poprzez rolnika ryczałtowego rozumie się rolnika
    dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi rolnicze,

    korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z wyjątkiem
    rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych.
    Ponadto art. 2 pkt 20 Ustawy o VAT stanowi, iż poprzez produkty rolne rozumie się towary
    pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary, o których
    mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.).
    Szczególne zasady dotyczące wystawiania faktur VAT RR zostały uregulowane w przepisie
    art. 116 ust. 1 Ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT
    czynny nabywający produkty rolne od rolnika ryczałtowego wystawia w dwóch
    egzemplarzach fakturę dokumentującą nabycie tych produktów. Oryginał faktury jest
    przekazywany dostawcy. Natomiast przepis art. 116 ust. 2 pkt 10 stanowi, że faktura
    dokumentująca nabycie produktów rolnych powinna być oznaczona jako „Faktura VAT RR”
    i zawierać co najmniej m.in. kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku od wartości nabytych
    produktów rolnych.
    Z treści art. 115 ust. 1 Ustawy o VAT wynika, że rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu
    dostawy produktów rolnych dla podatnika podatku, który rozlicza ten podatek,
    przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z tytułu nabywania niektórych środków
    produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym podatkiem. Kwota zryczałtowanego zwrotu
    podatku jest wypłacana rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych.
    Jednocześnie, na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 3 Ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego
    stanowi zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6.
    Art. 116 ust. 6 Ustawy o VAT określa warunki, od których jest uzależnione uznanie
    zryczałtowanego zwrotu podatku za podatek naliczony u nabywcy produktów rolnych.
    Zgodnie z tym przepisem zryczałtowany zwrot podatku zwiększa u nabywcy produktów
    rolnych kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonano zapłaty, pod warunkiem że:
      1) nabycie produktów rolnych jest związane z dostawą opodatkowaną;
      2) zapłata należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego
        zwrotu podatku, nastąpiła na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego lub na jego
        rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem;
      3) w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty należności za produkty rolne
        zostaną podane numer i data wystawienia faktury potwierdzającej nabycie tych
        produktów albo na fakturze potwierdzającej zakup produktów rolnych podano
        dane identyfikacyjne dokumentu stwierdzającego dokonanie zapłaty.
      2. Regulacje unijne
    Przepisy Ustawy o VAT odnoszące się do szczególnej procedury dotyczącej rolników
    ryczałtowych (uregulowane w art. 115-118 Ustawy o VAT) stanowią implementację
    rozdziału regulującego wspólny system ryczałtowy dla rolników przewidzianego w art. 295-
    305 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U. L 347 z 11 grudnia 2006, s. 1, ze zm., dalej:
    „Dyrektywa VAT”).
    Art. 116 ust. 6 Ustawy o VAT, określający warunki odliczenia przez podatnika poniesionej
    przez niego zryczałtowanej rekompensaty (który zasadniczo jest przedmiotem niniejszego
    wniosku o interpretację), stanowi implementację art. 303 i 304 Dyrektywy VAT.
    Art. 303 ust. 1 Dyrektywy VAT wskazuje, że w przypadku gdy nabywca lub usługobiorca
    będący podatnikiem wypłaca zryczałtowaną rekompensatę zgodnie z art. 301 ust. 1, ma
    on prawo, na warunkach przewidzianych w art. 167, 168 i 169 oraz art. 173-177 oraz

    zgodnie z procedurami ustalonymi przez państwa członkowskie, do odliczenia kwoty
    wypłaconej rekompensaty od kwoty VAT, którą jest on zobowiązany zapłacić w państwie
    członkowskim, w którym dokonuje on swoich opodatkowanych transakcji.
    W myśl art. 303 ust. 3 Dyrektywy VAT państwa członkowskie określają warunki
    dokonywania zwrotów przewidzianych w ust. 2. Państwa członkowskie mogą w
    szczególności zastosować przepisy dyrektyw 79/1072/EWG i 86/560/EWG.
    Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 304 Dyrektywy VAT, państwa członkowskie podejmują
    wszystkie środki niezbędne do skutecznej kontroli wypłat zryczałtowanych rekompensat
    rolnikom ryczałtowym.
    Jak wynika z powyższych przepisów, Dyrektywa VAT w odniesieniu do wspólnego systemu
    ryczałtowego dla rolników nie narzuca żadnych konkretnych warunków, które powinny
    zostać ustanowione przez państwa członkowskie, aby podatnicy mogli skorzystać z prawa
    do odliczenia VAT z tytułu uiszczonego przez nich zryczałtowanego zwrotu VAT na rzecz
    rolników ryczałtowych.
    Należy zatem podkreślić, że wszelkie obwarowania w tym zakresie – zgodnie z brzmieniem
    art. 304 Dyrektywy VAT – winny mieć na celu jedynie zagwarantowanie możliwości
    dokonania skutecznej kontroli wypłat zryczałtowanych rekompensat rolnikom
    ryczałtowym.
      3. Wykładnia systemowa i celowościowa
    Analizując warunek określony w art. 116 ust. 6 pkt 2 Ustawy o VAT należy pochylić się w
    pierwszej kolejności nad istotą przepisów odnoszących się do szczególnej procedury
    dotyczącej rolników ryczałtowych.
    Jak wskazał NSA w wyroku z 3 grudnia 2014 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1679/13 „Istotą
    szczególnej procedury dotyczącej rolników ryczałtowych jest przysługujący im
    zryczałtowany zwrot podatku, który ma im zrekompensować podatek VAT zapłacony przy
    nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w związku z prowadzoną działalnością. Polski
    ustawodawca przyjął zgodny z prawem unijnym model, w którym podatnik będący
    nabywcą produktów rolnych, zwraca rolnikowi ryczałtowemu podatek, niejako w imieniu
    organów podatkowych”.
    Podobne stanowisko prezentuje literatura, która zwraca uwagę na fakt, że: „Istotą
    szczególnej procedury dotyczącej rolników ryczałtowych jest przysługujący im
    zryczałtowany zwrot podatku. Zwrot ten ma być dla rolnika ryczałtowego rekompensatą
    za VAT zapłacony przez niego przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w związku z
    prowadzoną działalnością. Należy bowiem zauważyć, że podatnik taki (status rolnika
    ryczałtowego nie powoduje bowiem, że podmiot ten nie jest podatnikiem VAT; różnica
    polega tylko na szczególnych zasadach opodatkowania takiego podatnika) nie może
    skorzystać z możliwości odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych. Jest to
    konsekwencja korzystania ze zwolnienia podatkowego dla rolników ryczałtowych w
    zakresie ich działalności.” (A. Bartosiewicz [w:] VAT. Komentarz, wyd. XVIII, Warszawa 2024,
    art. 115, art. 116, art. 117, art. 118., nb. 4).
    Dodatkowo NSA w wyroku z 23 lutego 2016 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 1721/14 wskazał,
    iż: „W punkcie wyjścia należy przypomnieć, że słusznie Sąd pierwszej instancji
    skonstatował, iż przepis art. 116 ust. 6 jest wynikiem implementacji art. 303 dyrektywy
    2006/112/WE, określającego prawo do odliczenia poniesionej zryczałtowanej
    rekompensaty. Opisany w tym przepisie mechanizm prawa do odliczenia przez
    podatników wypłaconych kwot zryczałtowanej rekompensaty rolnikom ryczałtowym jest
    wyrazem zasady neutralności wypłacanych kwot dla kontrahentów rolników ryczałtowych.
    W zakresie, w jakim nabywane produkty lub usługi służą działalności uprawniającej
    podatnika do odliczenia podatku naliczonego, kwoty wypłaconej zryczałtowanej
    rekompensaty nie mogą być ciężarem, w sensie ekonomicznym, dla podatników (Paweł
    Satkiewicz, Dyrektywa VAT 2006/112/WE Komentarz 2012, UNIMEX, str. 1065).”.

    Należy zatem podsumować, że szczególna procedura dotycząca rolników ryczałtowych
    opiera się zasadniczo na dwóch istotnych elementach:
        rolnicy ryczałtowi otrzymują od podatników VAT będących nabywcami produktów
        rolnych zryczałtowany zwrot podatku, który ma im zrekompensować podatek VAT
        zapłacony przy nabyciu towarów i usług wykorzystywanych w związku z
        prowadzoną działalnością, albowiem rolnicy ryczałtowi nie mogą skorzystać z
        możliwości odliczenia podatku naliczonego na zasadach ogólnych;
        jednocześnie, kontrahenci rolników ryczałtowych, będący podatnikami VAT, mają
        prawo do potraktowania kwoty wypłaconej rolnikowi ryczałtowemu tytułem
        zryczałtowanej rekompensaty jako kwoty podatku naliczonego, podlegającej przez
        nich odliczeniu (w zakresie, w jakim nabywane produkty lub usługi służą
        działalności uprawniającej podatnika do odliczenia podatku naliczonego).
    W drugiej kolejności trzeba podkreślić, że celem wprowadzenia art. 116 ust. 6 pkt 2
    Ustawy o VAT jest zapewnienie możliwości skutecznej kontroli, czyli weryfikacji, czy
    wypłaty zryczałtowanych rekompensat należnych rolnikowi ryczałtowemu z tytułu danej
    dostawy rzeczywiście zostały przez podatnika dokonane. Wymóg ten nie może sam w
    sobie powodować ograniczenia prawa podatnika do odliczenia tychże rekompensat.
    Powyższe rozumienie potwierdza wyrok WSA w Białymstoku z 11 kwietnia 2007 r. w
    sprawie o sygn. akt I SA/Bk 114/07, w którym zaznaczono, że: „Warunek posiadania
    rachunku bankowego wprowadzony został do ustawy o podatku od towarów i usług, w
    celu zapewnienia weryfikacji płatności zryczałtowanego zwrotu podatku, z uwagi na
    postanowienia art. 25 (7) VI Dyrektywy i nie może sam w sobie powodować ograniczenia
    prawa podatnika (tu [...] Spółdzielni [...] w H.), do odliczenia dokonywanego
    zryczałtowanego zwrotu podatku.”
      4. Zasada neutralności VAT
    W kontekście pojmowania zasady neutralności warto zwrócić uwagę na stanowisko
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) wyrażone w wyroku z 21
    marca 2018 r. w sprawie C#533/16, Volkswagen AG, punkty 37 i 38, w myśl których:
    „Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału prawo podatników do odliczenia od
    VAT, który są zobowiązani zapłacić, VAT należnego lub zapłaconego z tytułu otrzymanych
    przez nich towarów i usług powodujących naliczenie podatku stanowi podstawową zasadę
    wspólnego systemu VAT ustanowionego przez prawo Unii (wyrok z 15 września 2016 r.,
    Senatex, C-518/14, EU:C:2016:691, pkt 26 i przytoczone tam orzecznictwo).
    „System odliczeń i w konsekwencji zwrotów ma na celu całkowite uwolnienie
    przedsiębiorcy od ciężaru VAT należnego lub zapłaconego w ramach całej prowadzonej
    przez niego działalności gospodarczej. Wspólny system VAT zapewnia zatem neutralność
    działalności gospodarczej w zakresie obciążeń podatkowych, bez względu na cel czy
    rezultaty tej działalności, pod warunkiem że działalność ta, co do zasady, sama podlega
    opodatkowaniu VAT (zob. podobnie wyroki: z 15 września 2016 r., Senatex, C-518/14, EU:C:
    2016:691, pkt 27; z 21 września 2017 r., SMS group, C-441/16, EU:C:2017:712, pkt 40 i
    przytoczone tam orzecznictwo).”.
    Dodatkowo TSUE w wyroku z 14 października 2021 r. w sprawach połączonych C#45/20 i
    C-46/20, przeciwko Finanzamt N i Z przeciwko Finanzamt G, punkty 33-36, podkreślił, że:
    „Prawo do odliczenia VAT jest uzależnione od spełnienia przewidzianych w dyrektywie VAT
    przesłanek materialnych i formalnych [zob. podobnie wyroki: z 21 marca 2018 r.,
    Volkswagen, C-533/16, EU:C:2018:204, pkt 40; z 18 marca 2021 r., A. (Wykonanie prawa do
    odliczenia), C-895/19, EU:C:2021:216, pkt 35 i przytoczone tam orzecznictwo].”.

    „Przesłankami materialnymi prawa do odliczenia są przesłanki regulujące samą podstawę
    i zakres tego prawa, takie jak te przewidziane w rozdziale 1 tytułu X dyrektywy VAT,
    zatytułowanym „Źródło i zakres prawa do odliczenia” (wyrok z 28 lipca 2016 r., Astone, C-
    332/15, EU:C:2016:614, pkt 47 i przytoczone tam orzecznictwo). I tak zgodnie z art. 168 lit.
    a) dyrektywy VAT towary, w odniesieniu do których podatnik zamierza skorzystać z prawa
    do odliczenia, muszą zostać nabyte przez owego podatnika działającego w tym
    charakterze w chwili nabycia. Ponadto towary te muszą być wykorzystywane przez
    podatnika na późniejszym etapie obrotu na potrzeby jego własnych opodatkowanych
    transakcji i muszą one zostać dostarczone przez innego podatnika na wcześniejszym
    etapie obrotu (zob. podobnie wyroki: z 15 września 2016 r., Barlis 06 – Investimentos
    Imobiliários e Turísticos, C-516/14, EU:C:2016:690, pkt 40; z 25 lipca 2018 r., Gmina
    Ryjewo, C-140/17, EU:C:2018:595, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo). Ponadto art.
    167 dyrektywy VAT precyzuje, że prawo do odliczenia naliczonego VAT powstaje w
    momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny, to znaczy w
    momencie dostarczenia towarów (zob. podobnie wyrok z 22 października 2015 r., Sveda,
    C-126/14, EU:C:2015:712, pkt 20 i przytoczone tam orzecznictwo).”.
    „Przesłanki formalne prawa do odliczenia regulują szczegółowe zasady i kontrolę jego
    wykonywania, a także prawidłowe funkcjonowanie systemu VAT, takie jak obowiązki
    dotyczące rachunkowości, wystawiania faktur i składania deklaracji [zob. podobnie wyroki:
    z 28 lipca 2016 r., Astone, C-332/15, EU:C:2016:614, pkt 47; z 18 marca 2021 r., A.
    (Wykonanie prawa do odliczenia), C-895/19, EU:C:2021:216, pkt 37 i przytoczone tam
    orzecznictwo]. Artykuły 250, 252 i 261 dyrektywy VAT, które przewidują obowiązek
    złożenia przez podatnika deklaracji VAT i które wyznaczają ramy uprawnienia państw
    członkowskich do określenia terminów na ich składnie, ustanawiają zatem przesłanki
    formalne.”.
    „To rozróżnienie między regulującymi prawo do odliczenia przesłankami materialnymi a
    przesłankami formalnymi jest o tyle istotne, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem
    podstawowa zasada neutralności VAT wymaga, aby odliczenie naliczonego VAT zostało
    przyznane, jeżeli spełniono wymogi materialne, nawet wówczas, gdy podatnicy pominęli
    niektóre wymogi formalne (zob. podobnie wyrok z 28 lipca 2016 r., Astone, C-332/15, EU:C:
    2016:614, pkt 45 i przytoczone tam orzecznictwo).”.
    Mając na uwadze powyższe należy podkreślić, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem
    podstawowa zasada neutralności VAT wymaga, aby:
        system odliczeń i w konsekwencji zwrotów miał na celu całkowite uwolnienie
        przedsiębiorcy od ciężaru VAT należnego lub zapłaconego w ramach całej
        prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
        odliczenie naliczonego VAT zostało przyznane, jeżeli spełniono wymogi materialne,
        nawet wówczas, gdy podatnicy pominęli niektóre wymogi formalne.
    Nie ulega wątpliwości, że zasada neutralności VAT powinna być również respektowana w
    ramach mechanizmu rekompensat dla rolników ryczałtowych. Zgodnie z wytycznymi NSA
    dotyczącymi interpretacji art. 116 ust. 6 ustawy o VAT, które zostały przedstawione w
    wyroku z 2 marca 2016 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 2014/14, należy mieć na uwadze to,
    iż: „Mechanizm ten [określony w art. 303 Dyrektywy VAT mechanizm prawa do odliczenia
    przez podatników wypłaconych kwot zryczałtowanej rekompensaty rolnikom ryczałtowym
    – przyp. Spółka] w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedla art. 86 ust. 2 pkt 3
    u.p.t.u. Zgodnie z tym przepisem zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116
    ust. 6 tej ustawy, stanowi kwotę podatku naliczonego, która obniża podatek należny
    podatnika stosownie do art. 86 ust. 1. W pełni zatem znajduje tu zastosowanie zasada
    neutralności dla podatnika tego podatku, która wyraża się tym, że przez realizację prawa
    do odliczenia podatku naliczonego podatnik nie ponosi faktycznie ekonomicznego ciężaru

    tego podatku. Realizacja zasady neutralności przejawia się w stworzeniu takich rozwiązań
    legislacyjnych, w ramach których podatek naliczony (zapłacony) przez podatnika w cenie
    nabytych towarów i usług do celów jego działalności opodatkowanej tym podatkiem może
    zostać odliczony, nie stanowiąc tym samym dla podatnika obciążenia kosztowego.”.
      5. Zasada proporcjonalności
    W odniesieniu do interpretowania zasady proporcjonalności należy zwrócić uwagę na
    stanowisko TSUE wyrażone w wyroku z 12 stycznia 2006 r. w sprawie C#504/04,
    Agrarproduktion Staebelow GmbH, pkt 35, w którym zostało zasygnalizowane, że:
    „Zasada proporcjonalności, będąca jedną z ogólnych zasad prawa wspólnotowego,
    wymaga, by akty instytucji Wspólnoty nie wykraczały poza to, co jest odpowiednie i
    konieczne do realizacji uzasadnionych celów, którym mają służyć, przy czym oczywiście
    tam, gdzie istnieje możliwość wyboru spośród większej liczby odpowiednich działań,
    należy stosować najmniej dotkliwe, a wynikające z tego niedogodności nie mogą być
    nadmierne w stosunku do zamierzonych celów (wyroki z 13 listopada 1990 r. w sprawie C#
    331/88 Fedesa i in., Rec. str. 1#4023, pkt 13; z 5 października 1994 r. w sprawach
    połączonych C#133/93, C#300/93 i C#362/93 Crispoltoni i in., Rec. str. 1#4863, pkt 41; z 5
    maja 1998 r. w sprawie C#157/96 National Farmers’ Union i in., Rec. str. 1#2211, pkt 60
    oraz z 12 lipca 2001 r. w sprawie C#189/01 Jippes i in., Rec. str. 1#5689, pkt 81).”.
    Ponadto TSUE w wyroku z 19 października 2017 r. w sprawie C#101/16, SC Paper Consult
    SRL, punkty 49-50, podkreślił, że:
    „Zgodnie z art. 273 akapit pierwszy dyrektywy 2006/112 państwa członkowskie mogą
    ustanowić obowiązki inne niż te określone w dyrektywie, jeżeli uznają je za niezbędne do
    właściwego poboru VAT i zapobiegania przestępczości podatkowej.”.
    „Niemniej przyjęte przez państwa członkowskie środki nie mogą wykraczać poza to, co
    konieczne do osiągnięcia takich celów. Środki te nie mogą wobec tego być
    wykorzystywane w sposób regularnie uniemożliwiający skorzystanie z prawa do odliczenia
    VAT i naruszający tym samym neutralność tego podatku (wyroki: z 21 marca 2000 r.,
    Gabalfrisa i in., od C-110/98 do C-147/98, EU:C:2000:145, pkt 52; a także z 21 czerwca 2012
    r., Mahagében i Dávid, C-80/11 i C-142/11, EU:C:2012:373, pkt 57).”.
    Podsumowując należy zaznaczyć, że zasada proporcjonalności będąca również
    podstawową zasadą wspólnego systemu VAT powinna być interpretowana w następujący
    sposób:
        zasada proporcjonalności, będąca jedną z ogólnych zasad prawa wspólnotowego,
        wymaga, by akty instytucji Wspólnoty nie wykraczały poza to, co jest odpowiednie i
        konieczne do realizacji uzasadnionych celów, którym mają służyć, przy czym
        oczywiście tam, gdzie istnieje możliwość wyboru spośród większej liczby
        odpowiednich działań, należy stosować najmniej dotkliwe, a wynikające z tego
        niedogodności nie mogą być nadmierne w stosunku do zamierzonych celów;
        państwa członkowskie mogą ustanowić obowiązki inne niż te określone w
        dyrektywie, jeżeli uznają je za niezbędne do właściwego poboru VAT i zapobiegania
        przestępczości podatkowej;
        przyjęte przez państwa członkowskie środki nie mogą wykraczać poza to, co
        konieczne do osiągnięcia takich celów. Środki te nie mogą wobec tego być
        wykorzystywane w sposób regularnie uniemożliwiający skorzystanie z prawa do
        odliczenia VAT i naruszający tym samym neutralność tego podatku.

    W nawiązaniu do powyższego istotne wskazówki zostały również zawarte w wyroku TSUE z
    11 listopada 2021 r. w sprawie C#281/20, Ferimet SL, pkt 34, w którym zaznaczono, że:
    „W konsekwencji jeżeli organ podatkowy posiada informacje niezbędne do ustalenia, że
    spełnione zostały przesłanki materialne, to nie może on wprowadzać w odniesieniu do
    przysługującego podatnikowi prawa do odliczenia tego podatku dodatkowych warunków,
    które mogłyby w efekcie praktycznie uniemożliwić wykonanie tego prawa (wyrok z 15
    września 2016 r., Barlis 06 – Investimentos Imobiliários e Turísticos, C-516/14, EU:C:2016:
    690, pkt 42).”.
      6. Charakter cesji wierzytelności
    Zdaniem Spółki okolicznością o doniosłym znaczeniu i mającą wpływ na prawidłową
    wykładnię treści art. 116 ust. 6 pkt 2 Ustawy o VAT jest również scharakteryzowanie
    umowy cesji, zwanej umową przelewu wierzytelności, która została uregulowana w art.
    509 i n. Kodeksu Cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 poz. 1061 ze zm., dalej: k.c.).
    Otóż w myśl art. 509 § 1 k.c. wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność
    na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu
    umownemu albo właściwości zobowiązania.
    W zakresie umowy przelewu wierzytelności w literaturze podkreśla się, że: „Przelew to
    umowa, na mocy której wierzyciel (cedent) przenosi na osobę trzecią (cesjonariusza)
    wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika. (...) W wyniku cesji jego sytuacja prawna
    nie zmienia się co do zakresu odpowiedzialności. Wierzytelność nie ulega zmianie.
    Dochodzi tylko do jej modyfikacji podmiotowej (...).” (G. Sikorski [w:] Kodeks cywilny.
    Komentarz aktualizowany, red. P. Nazaruk, LEX/el. 2024, art. 509).
    Dodatkowo wskazuje się, że: „Konsekwencją cesji jest jednocześnie podmiotowe
    przekształcenie stosunku zobowiązaniowego. W miejsce dotychczasowego wierzyciela –
    zbywcy wierzytelności wchodzi bowiem inny podmiot – cesjonariusz, niezwiązany
    dotychczas danym węzłem obligacyjnym. Nie zawsze jednak (można raczej rzec: rzadko)
    dochodzi do zupełnego wyłączenia cedenta z danego stosunku prawnego. W większości
    przypadków cesją objęte są bowiem wierzytelności wynikające z umów dwustronnie
    zobowiązujących, będących źródłem stosunków prawnych, w ramach których obie strony
    są zarówno uprawnione, jak i zobowiązane. Sam przelew, powodujący przejście
    wierzytelności na nabywcę, nie pociąga jednak za sobą przeniesienia na niego
    obowiązków (długu), który ciąży dalej na zbywcy. W związku z tym prosty dwustronny
    stosunek zobowiązaniowy przekształca się w złożoną trójstronną więź prawną.
    Uprawnienia i obowiązki skupione dotychczas w jednej osobie zostają rozdzielone na dwa
    odrębne podmioty.” (W. Kurowski [w:] Kodeks cywilny. Komentarz. Tom III. Zobowiązania.
    Część ogólna (art. 353-534), red. M. Fras, M. Habdas, Warszawa 2018, art. 509).
    Powyższe konkluzje potwierdza stanowisko przyjęte przez Sąd Apelacyjny w Białymstoku
    w wyroku z 5 września 2019 r. w sprawie o sygn. akt I ACa 349/18, w którym w
    szczególności orzeczono iż: „Skutkiem przelewu wierzytelności jest sukcesja syngularna o
    charakterze translatywnym. Nie prowadzi on do umorzenia zobowiązania, jego zmiany
    przedmiotowej lub zakresu odpowiedzialności, bądź powołania nowego, ale do
    kontynuacji istniejącego zobowiązania w innym układzie podmiotowym.”.
    Podsumowując należy zaznaczyć, że najważniejszymi aspektami umowy przelewu
    wierzytelności są:
        cesja to umowa, na mocy której wierzyciel (cedent) przenosi na osobę trzecią
        (cesjonariusza) wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika, co jednocześnie
        oznacza, że to wierzyciel jest jedynym dysponentem przysługujących mu należności
        od dłużnika;

        w wyniku cesji sytuacja prawna dłużnika nie zmienia się co do zakresu jego
        odpowiedzialności, albowiem sama wierzytelność nie ulega zmianie – dochodzi
        tylko do jej modyfikacji podmiotowej (w miejsce dotychczasowego wierzyciela, tj.
        zbywcy wierzytelności, wchodzi bowiem inny podmiot, tj. cesjonariusz, niezwiązany
        dotychczas danym węzłem obligacyjnym);
        sam przelew, powodujący przejście wierzytelności na nabywcę, nie pociąga jednak
        za sobą przeniesienia na niego obowiązków, które ciążą dalej na zbywcy
        wierzytelności;
        przelew wierzytelności nie prowadzi do umorzenia zobowiązania, jego zmiany
        przedmiotowej lub zakresu odpowiedzialności, bądź powołania nowego, ale do
        kontynuacji istniejącego zobowiązania w innym układzie podmiotowym, co
        oznacza, że spełnienie świadczenia przez dłużnika do rąk „nowego wierzyciela”
        skutkuje spełnieniem świadczenia wobec „pierwotnego wierzyciela”.
    Dodatkowo warto wskazać na fakt, że instytucja cesji w życiu gospodarczym pozwala
    znacznie uprościć przepływ kapitału i ograniczyć generowanie niepotrzebnych czynności
    (np. zamiast dwóch przelewów bankowych dokonywanych kolejno pomiędzy trzema
    podmiotami dochodzi jedynie do jednego przelewu bankowego pomiędzy dwoma
    podmiotami).
    Ocena spełnienia warunku określonego w art. 116 ust. 6 pkt 2 Ustawy o VAT w
    okolicznościach przedstawionego zdarzenia przyszłego
    Zanim zostanie przedstawiona ocena prawna, zdaniem Wnioskodawcy warto
    podsumować relacje zachodzące pomiędzy uczestnikami i podejmowane przez nich
    działania:
        w wyniku przejęcia Spółek Przejmowanych Spółka stanie się stroną różnego rodzaju
        umów z rolnikami ryczałtowymi – zarówno tych dotychczasowych, jak i będzie
        zawierała nowe umowy;
        w związku z charakterystyką współpracy z rolnikami ryczałtowymi może dojść do
        sytuacji, w których będą dokonywane cesje wierzytelności przez rolników
        ryczałtowych na rzecz różnych podmiotów trzecich;
        w przypadku cesji wierzytelności Wnioskodawca będzie dokonywał zapłaty
        wierzytelności na konta wskazanych przez rolników ryczałtowych podmiotów
        trzecich;
        taki przelew wierzytelności w konsekwencji nie będzie prowadził do umorzenia
        zobowiązania, jego zmiany czy modyfikacji zakresu odpowiedzialności, bądź też do
        powstania nowego zobowiązania, ale do realizacji istniejącego zobowiązania
        poprzez spełnienie świadczenia przysługującego rolnikowi ryczałtowemu przez
        Wnioskodawcę w postaci zapłaty Wnioskodawcy do rąk „nowego wierzyciela”
        (podmiotu trzeciego), co będzie skutkować spełnieniem świadczenia wobec
        „pierwotnego wierzyciela” (rolnika ryczałtowego);
        mimo, iż technicznie zapłata za produkty nabywane od danego rolnika
        ryczałtowego będzie wpływała na konto podmiotu trzeciego (cesjonariusza),
        zgodnie z wolą rolnika ryczałtowego, to jednocześnie takie działanie będzie

        skutkować z jednej strony pomniejszeniem zobowiązania ze strony Wnioskodawcy
        wobec takiego rolnika ryczałtowego, zaś z drugiej strony zwiększeniem stanu
        majątku rolnika ryczałtowego (na które będą się składać m.in. środki finansowe
        będące zryczałtowanym zwrotem podatku VAT). Innymi słowy, rolnik ryczałtowy
        uzyska zwrot podatku (a jest to celem regulacji Ustawy o VAT w zakresie płatności
        na jego rzecz), który w tej samej chwili rozdysponuje na spłatę swoich zobowiązań.
    Analizując zatem treść art. 116 ust. 6 pkt 2 Ustawy o VAT, w ocenie Wnioskodawcy, należy
    wziąć pod uwagę nie tylko jego literalne brzmienie, ale również wykładnię systemową i
    celowościową uwzględniającą istotę mechanizmu szczególnej procedury dotyczącej
    rolników ryczałtowych, a także brzmienie implementowanych regulacji unijnych i ich
    wykładnię w świetle zasady neutralności VAT i zasady proporcjonalności.
    Mając na względzie powyższe należy przypomnieć, że:
        istotą szczególnej procedury dotyczącej rolników ryczałtowych z punktu widzenia
        kontrahentów rolników ryczałtowych, będących podatnikami VAT, jest prawo do
        potraktowania kwoty wypłaconej rolnikowi ryczałtowemu tytułem zryczałtowanej
        rekompensaty jako kwoty podatku naliczonego;
        zgodnie z brzmieniem art. 304 Dyrektywy VAT państwa członkowskie podejmują
        wszystkie środki niezbędne do skutecznej kontroli wypłat zryczałtowanych
        rekompensat rolnikom ryczałtowym;
        celem wprowadzenia art. 116 ust. 6 pkt 2 Ustawy o VAT jest zapewnienie
        możliwości skutecznej kontroli, dzięki czemu można zweryfikować czy wypłaty
        zryczałtowanych rekompensat, należnych rolnikowi ryczałtowemu z tytułu danej
        dostawy, rzeczywiście zostały przez podatnika dokonane, zaś jednocześnie wymóg
        ten nie może sam w sobie powodować ograniczenia prawa podatnika do odliczenia
        tychże rekompensat;
        zgodnie z utrwalonym orzecznictwem podstawowa zasada neutralności VAT
        wymaga w szczególności, aby odliczenie naliczonego VAT zostało przyznane, jeżeli
        spełniono wymogi materialne, nawet wówczas, gdy podatnicy pominęli niektóre
        wymogi formalne;
        zasada proporcjonalności będąca również podstawową zasadą wspólnego systemu
        VAT powinna być interpretowana w ten sposób, iż przyjęte przez państwa
        członkowskie środki nie mogą wykraczać poza to, co konieczne do osiągnięcia
        takich celów;
        jeżeli organ podatkowy posiada informacje niezbędne do ustalenia, że spełnione
        zostały przesłanki materialne, to nie może on wprowadzać w odniesieniu do
        przysługującego podatnikowi prawa do odliczenia tego podatku dodatkowych
        warunków, które mogłyby w efekcie praktycznie uniemożliwić wykonanie tego
        prawa;
        cesja to umowa, na mocy której wierzyciel (cedent) przenosi na osobę trzecią
        (cesjonariusza) wierzytelność przysługującą mu wobec dłużnika, co jednocześnie
        oznacza, że to wierzyciel jest jedynym dysponentem przysługujących mu należności
        od dłużnika;

        przelew wierzytelności nie prowadzi do umorzenia zobowiązania, jego zmiany
        przedmiotowej lub zakresu odpowiedzialności, bądź powołania nowego, ale do
        kontynuacji istniejącego zobowiązania w innym układzie podmiotowym, co
        oznacza, że spełnienie świadczenia przez dłużnika do rąk „nowego wierzyciela”
        skutkuje spełnieniem świadczenia wobec „pierwotnego wierzyciela”.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na wszystkie przytoczone okoliczności, a
    zwłaszcza orzecznictwo TSUE i polskich sądów administracyjnych, należy dopuścić
    możliwość odliczenia VAT naliczonego przez podatnika w przypadku, gdy zapłata
    należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu
    podatku, zostanie dokonana na rachunek bankowy cesjonariusza, zgodnie z otrzymanym
    zawiadomieniem o zawartej przez rolnika ryczałtowego umowie przelewu wierzytelności,
    w myśl art. 116 ust. 6 pkt 2 Ustawy o VAT. Tym bardziej, w ocenie Spółki, zasada
    neutralności VAT powinna być respektowana, skoro spełnione zostały wymogi materialne,
    zaś jednocześnie cele stawiane przed wymogami formalnymi (skuteczna kontrola wypłat
    zryczałtowanych rekompensat rolnikom ryczałtowym) zostały osiągnięte w inny sposób niż
    poprzez dokonanie przelewu na rachunek rolnika ryczałtowego, tj. posiadanie
    dokumentów dotyczących cesji i danych przelewu, które pozwalają zidentyfikować i
    zweryfikować beneficjenta, fakturę i płatność.
    W tym kontekście warto zwrócić uwagę na wyrok WSA w Lublinie z 10 października 2018 r.
    w sprawie o sygn. akt I SA/Lu 437/18, który potwierdza zasadność przedstawionych przez
    Spółkę argumentów uznając, iż:
    „Podobnie należy ocenić sytuację, w której rolnik ryczałtowy dokonał cesji wierzytelności
    na rzecz banku (art. 509 §1 k.c. stanowi, że wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść
    wierzytelność na osobę trzecią (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie,
    zastrzeżeniu umownemu albo właściwości zobowiązania.). Bank w takiej sytuacji, zgodnie
    z art. 509 § 2 k.c. wstępuje we wszystkie związane z nim prawa rolnika, a dłużnik –
    skarżąca - jest zobowiązany do zapłaty określonej kwoty raty kredytu na rzecz nowego
    wierzyciela. Zatem, skoro zapłata należności rolnika ryczałtowego na rzecz banku
    następuje w oparciu o przepisy ustawy - kodeksu cywilnego, należy podzielić stanowisko
    skarżącej, że zapłata ta pozwala na powiększenie podatku naliczonego o zryczałtowany
    zwrot podatku wynikający z faktury VAT RR wystawionej dla tego rolnika.
    W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu zbyt formalistyczne podejście do sposobu płatności
    (na rachunek banku, z którym rolnik ma zawartą umowę, czy to w drodze potrącenia
    wierzytelności) prowadzi w rezultacie do naruszenia zasady neutralności i
    proporcjonalności. Istotne jest bowiem, co wynika jasno ze stanu faktycznego, że w
    przedstawionych Zdarzeniach (zarówno I jak i II) między stronami transakcji (Spółdzielnią
    nabywającą mleko a rolnikami ryczałtowymi) dochodzi do rozliczenia wzajemnych
    należności. W ocenie Sądu, pomimo, że zapłata należności za produkty rolne, obejmująca
    również kwotę zryczałtowanego zwrotu, nie nastąpiła na rachunek rolnika ryczałtowego
    lecz banku lub została przekazana na Fundusz Stabilizacji i Rozwoju, to nabywca
    (Spółdzielnia) zachowuje prawo do odliczenia zryczałtowanego zwrotu podatku. Tylko
    takie podejście w pełni realizuje zasadę neutralności VAT.”.
    Podkreślenia wymaga fakt, że przedstawione wyżej stanowisko zostało następnie
    potwierdzone wyrokiem NSA z 21 czerwca 2023 r. w sprawie o sygn. akt I FSK 363/19, w
    którym zaznaczono, że:
    „Zapłata przez spółdzielnię na rzecz banku będącego wierzycielem rolnika, kwot należnych
    rolnikowi z tytułu dostaw mleka, która jest dokonywana na podstawie zawiadomienia
    związanego z dokonaną na rzecz banku cesją istniejących lub przyszłych wierzytelności
    rolnika z tytułu dostaw mleka na rzecz strony skarżącej, powinna być traktowana jako
    zapłata równoważna z zapłatą dokonaną na rachunek rolnika ryczałtowego tj. zapłata, o
    której mowa w art. 116 ust. ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT. Oceniając tę kwestię Naczelny Sąd

    Administracyjny miał na uwadze, że rozliczenie to dokonywane jest na podstawie
    pisemnej umowy zawartej przez rolnika z bankiem udzielającym mu kredytu lub pożyczki,
    na podstawie której rolnik przenosi na bank uprawnienie do jego aktualnych lub
    przyszłych wierzytelności z tytułu dostawy mleka na rzecz strony skarżącej spółdzielni.
    Umowa ta ma na celu zaspokojenie wierzytelności przysługujących bankowi w stosunku
    do rolnika ryczałtowego z tytułu udzielonych mu kredytów lub pożyczek. Omawiane
    rozliczenie dokonywane jest zgodnie z wolą rolnika wyrażoną w umowie zawartej z
    bankiem. Rozlicznie to jest w pełni transparentne, gdyż służy zapłacie długu rolnika
    wynikającego z konkretnej umowy. Dokonywane jest za pośrednictwem rachunku
    bankowego spółdzielni. Na poleceniu przelewu wykazywane są daty i numery faktur, z
    których należności są przekazywane bankowi. Okoliczności te sprawiają, że rozliczenie to
    wywiera skutki podobne do tych jakie wystąpiłyby, gdyby zapłata za mleko została
    przekazana na rachunek bankowy rolnika, który następnie przekazałby ją na rachunek
    banku. Wobec tych okoliczności, mając na uwadze konieczność zapewnienia jak
    najszerszej realizacji zasady neutralności opodatkowania podatkiem VAT należało
    stwierdzić, że omawiane rozlicznie mieści się w zakresie zapłaty wskazanej w art. 116 ust.
    ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT.”.
    „Naczelny Sąd Administracyjny w licznych orzeczeniach dotyczących regulacji zawartych w
    art. 116 ustawy o VAT prezentuje stanowisko, według którego określone w tym przepisie
    wymogi formalne do odliczenia zryczałtowanego zwrotu podatku VAT w licznych
    przypadkach nie mogą być rozumiane dosłownie tak jak wynika z brzmienia zapisów
    użytych w tym przepisie. W orzeczeniach tych prezentowane jest stanowisko, że wymogi
    te należy oceniać z poszanowaniem wymogów wynikających z zasady neutralności
    opodatkowania podatkiem VAT i zasady proporcjonalności (zob. wyroki: z 23 lutego 2016
    r., sygn. akt I FSK 1721/14; z 2 marca 2016 r., sygn. akt I FSK 1762/14 i sygn. akt I FSK 2014
    /14; z 9 maja 2013 r., sygn. akt I FSK 709/12; z 3 czerwca 2016 r., sygn. akt I FSK 2054/14 i z
    20 grudnia 2016 r., sygn. akt I FSK 493/15; publ. CBOSA). Stanowisko to zasługuje na pełną
    aprobatę.”.
    W konsekwencji mając na uwadze wszystkie przytoczone argumenty wyciągnięcie
    wniosków przeciwnych z przedstawionych okoliczności skutkowałoby, zdaniem
    Wnioskodawcy, naruszeniem fundamentalnych zasad wspólnotowego systemu VAT, tj.
    naruszeniem zasady neutralności i proporcjonalności.
    Restrykcyjnie interpretowany wymóg dokonania zapłaty kwoty należności za fakturę VAT
    RR na rachunek bankowy (lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej),
    należący do rolnika ryczałtowego stanowiłby środek wykraczający poza to, co konieczne
    do osiągnięcia celów przewidzianych w art. 304 Dyrektywy VAT. Byłby on bowiem
    środkiem nieproporcjonalnym do osiągnięcia celu w postaci skutecznej kontroli wypłat
    zryczałtowanych rekompensat rolnikom ryczałtowym. Ten sam cel zdaniem Spółki można
    osiągnąć w sytuacji, gdy zapłata kwoty należności za fakturę VAT RR generalnie nastąpi na
    rachunek bankowy, niekoniecznie należący do rolnika ryczałtowego, albowiem w takiej
    sytuacji również możliwa będzie weryfikacja czy kwota należności wykazana na fakturze
    VAT RR została faktycznie uiszczona. Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego również
    w takim przypadku organ podatkowy będzie miał dostęp do informacji niezbędnych do
    ustalenia, że kwota zryczałtowanego zwrotu podatku wykazana na danej fakturze VAT RR
    została przez Spółkę zapłacona, ponieważ na żądanie organu podatkowego Spółka
    zapewni dostęp do stosownej dokumentacji, która pozwoli powiązać należności
    wynikające z wystawianych przez Spółkę faktur VAT RR na rzecz rolników ryczałtowych ze
    zrealizowanymi płatnościami (tj. m.in. faktury VAT RR, otrzymane od rolnika ryczałtowego
    zawiadomienie o cesji uwzględniające numer rachunku bankowego osoby trzeciej oraz
    potwierdzenia dokonania przelewów).
    W ocenie Wnioskodawcy, gdy płatność należna rolnikowi ryczałtowemu zostanie
    przekazana na rachunek bankowy cesjonariusza, zgodnie z zawiadomieniem o zawartej
    przez rolnika umowie cesji wierzytelności, to:

        w dalszym ciągu będzie realizować założenia mechanizmu szczególnej procedury
        dotyczącej rolników ryczałtowych (tj. beneficjentem płatności, dokonywanej przez
        Spółkę będzie dany rolnik ryczałtowy – który ze względu na zawartą umowę cesji –
        w ten sposób dokonuje rozporządzenia należnością przysługującą mu od Spółki i
        jednocześnie reguluje swoje zobowiązania wobec cesjonariusza)
        jednocześnie, w takim samym stopniu jak przelew dokonany na rachunek bankowy
        (lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej), należący do rolnika, będzie
        umożliwiać organom podatkowym skuteczną weryfikację dokonanych płatności.
        Należy bowiem wskazać, że dokument przelewu będzie każdorazowo wsparty
        stosowną dokumentacją, tj. m.in. fakturami VAT RR, otrzymanymi od rolników
        ryczałtowych zawiadomieniami o cesji (ze wskazaniem numeru rachunku
        bankowego cesjonariusza, na który ma być dokonana płatność).
    Mając na uwadze powyższe, należy podkreślić, że rolnik ryczałtowy ma prawo do zawarcia
    umowy cesji, obejmującej wierzytelności, objęte mechanizmem zryczałtowanego
    opodatkowania VAT. W prawodawstwie polskim obowiązuje bowiem zasada swobody
    umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach
    wyznaczonych przez prawo. Dotyczy to także szeroko rozumianego obrotu
    wierzytelnościami. Jednocześnie, mając na uwadze fakt, że w myśl art. 509 § 1 k.c. zgoda
    podatnika (nabywcy) na dokonanie cesji nie jest wymagana, dyspozycja taka leży
    wyłącznie w gestii rolnika ryczałtowego.
    Należy podkreślić, że dokonywanie przez rolników ryczałtowych cesji przysługujących im
    wierzytelności na rzecz osób trzecich, np. na rzecz (...), jest powszechną praktyką
    gospodarczą. Dzięki zawieraniu umów cesji wierzytelności rolnicy ryczałtowi otrzymują
    potrzebne im do produkcji świadczenia (...), zaś ich dostawcy uzyskują gwarancję
    otrzymania należnego im wynagrodzenia. Działania takie przyczyniają się do znacznego
    przyspieszenia obrotu gospodarczego, budują wzajemne zaufanie i eliminują zbędne
    koszty. Co więcej, działania takie są w pełni zgodne z prawem i w żadnym razie nie mają
    na celu uzyskania jakichkolwiek korzyści podatkowych, przez którąkolwiek ze stron.
    Powyższe zostało potwierdzone przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, który w
    wydanej interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT1-3.4012.71.2018.12.ALN z 10 stycznia
    2024 r. stwierdził, iż: „... należy uznać, że w analizowanej sprawie mają Państwo prawo do
    zwiększenia kwoty podatku naliczonego o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku
    wynikającego z faktur VAT RR wystawionych za dostawy mleka dokonywanych przez
    rolnika ryczałtowego w sytuacji, kiedy płatności za dostarczony surowiec zostały m.in.
    przekazane na rachunek banku na podstawie zawartej przez rolnika z bankiem umowy
    cesji wierzytelności.”.
    A zatem, biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, w przypadku, gdy zapłata
    należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu
    podatku, zostanie dokonana przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy cesjonariusza,
    zgodnie z otrzymanym zawiadomieniem o zawartej przez rolnika ryczałtowego umowie
    przelewu wierzytelności, a ponadto nabycie towarów produktów rolnych będzie związane
    z dostawami opodatkowanymi oraz w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty
    należności za produkty rolne zostaną podane numer i data wystawienia faktury
    potwierdzającej nabycie tych towarów (produktów rolnych) albo na fakturze
    potwierdzającej zakup towarów (produktów rolnych) będą podane dane identyfikacyjne
    dokumentu stwierdzającego dokonanie zapłaty, zostaną spełnione wszystkie warunki, o
    których mowa w art. 116 ust. 6 Ustawy o VAT (w szczególności warunek wymieniony

    punkcie 2), w związku z czym zryczałtowany zwrot podatku zwiększy u Spółki kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 Ustawy o VAT, w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym dokonano zapłaty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 poz. 361 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 3 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa
      w art. 116 ust. 6.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 2 pkt 19 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o rolniku ryczałtowym - rozumie się przez
      to rolnika dokonującego dostawy produktów rolnych lub świadczącego usługi
      rolnicze, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3, z
      wyjątkiem rolnika obowiązanego na podstawie odrębnych przepisów do
      prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie z art. 2 pkt 20 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o produktach rolnych - rozumie się przez to
      towary pochodzące z własnej działalności rolniczej rolnika ryczałtowego oraz towary,
      o których mowa w art. 20 ust. 1c i 1d ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.).
    Z treści art. 115 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Rolnikowi ryczałtowemu dokonującemu dostawy produktów rolnych dla podatnika
      podatku, który rozlicza ten podatek, przysługuje zryczałtowany zwrot podatku z
      tytułu nabywania niektórych środków produkcji dla rolnictwa opodatkowanych tym
      podatkiem. Kwota zryczałtowanego zwrotu podatku jest wypłacana rolnikowi
      ryczałtowemu przez nabywcę produktów rolnych.
    Szczególne zasady dotyczące wystawiania faktur VAT RR zostały uregulowane w przepisie
    art. 116 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny nabywający produkty rolne od
      rolnika ryczałtowego wystawia w dwóch egzemplarzach fakturę dokumentującą
      nabycie tych produktów. Oryginał faktury jest przekazywany dostawcy.
    Przepis art. 116 ust. 2 pkt 10 ustawy stanowi, że:
      Faktura dokumentująca nabycie produktów rolnych powinna być oznaczona jako
      "Faktura VAT RR" i zawierać co najmniej kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku od
      wartości nabytych produktów rolnych.
    Zgodnie z art. 116 ust. 3 ustawy:

      Faktura VAT RR powinna również zawierać oświadczenie dostawcy produktów
      rolnych w brzmieniu: "Oświadczam, że jestem rolnikiem ryczałtowym zwolnionym od
      podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od
      towarów i usług".
    W myśl art. 116 ust. 4 ustawy:
      W przypadku umów kontraktacji lub innych umów o podobnym charakterze
      oświadczenie, o którym mowa w ust. 3, może być złożone tylko raz w okresie
      obowiązywania umowy. Oświadczenie to sporządza się jako osobny dokument.
      Dokument ten powinien zawierać elementy, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2, oraz
      datę zawarcia i określenie przedmiotu umowy, datę sporządzenia tego dokumentu
      oraz czytelny podpis składającego oświadczenie (...).
    Zgodnie z powołanym przepisem faktura VAT RR nie jest wystawiana przez sprzedawcę,
    lecz przez nabywcę. Podatnik podatku od towarów i usług nabywający produkty rolne od
    rolnika ryczałtowego, wystawia w dwóch egzemplarzach fakturę dokumentującą zakup
    tych produktów. Oryginał faktury przekazywany jest sprzedawcy, czyli rolnikowi
    ryczałtowemu. Należy również podkreślić, iż celem faktury oraz dokumentu
    stwierdzającego dokonanie zapłaty jest w tym przypadku przede wszystkim
    udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzenia gospodarczego, a dodatkowo - dla
    nabywcy produktów rolnych - potwierdzenie prawa do powiększenia kwoty podatku
    naliczonego uprawniającej do obniżenia kwoty podatku należnego.
    W myśl art. 116 ust. 6 ustawy:
      Zryczałtowany zwrot podatku zwiększa u nabywcy produktów rolnych kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, w rozliczeniu za okres
      rozliczeniowy, w którym dokonano zapłaty, pod warunkiem że:
      1) nabycie produktów rolnych jest związane z dostawą opodatkowaną;
      2) zapłata należności za produkty rolne, obejmująca również kwotę
      zryczałtowanego zwrotu podatku, nastąpiła na rachunek bankowy rolnika
      ryczałtowego lub na jego rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-
      kredytowej, której jest członkiem;
      3) w dokumencie stwierdzającym dokonanie zapłaty należności za produkty rolne
      zostaną podane numer i data wystawienia faktury potwierdzającej nabycie tych
      produktów albo na fakturze potwierdzającej zakup produktów rolnych podano dane
      identyfikacyjne dokumentu stwierdzającego dokonanie zapłaty.
    Celem regulacji zawartej w powyższym przepisie jest powiązanie zapłaty dokonywanej
    przez podatnika z konkretną transakcją zakupu produktów rolnych oraz określenie
    warunków, na jakich podatnik może zrealizować prawo do odliczenia.
    Stosownie do art. 116 ust. 7 ustawy:
      Za datę dokonania zapłaty uważa się datę wydania dyspozycji przekazania środków
      finansowych na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego lub na jego rachunek w
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, jeżeli
      dyspozycja ta została zrealizowana.
    Należy także zauważyć, że art. 116 ust. 8 ustawy:
      Warunek, o którym mowa w ust. 6 pkt 2, dotyczy tej części zapłaty, która stanowi
      różnicę między kwotą należności za dostarczone produkty rolne a kwotą należności
      za towary i usługi dostarczone rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę tych
      produktów rolnych.
    Natomiast zgodnie z art. 116 ust. 9 ustawy:
      Przez należności za towary i usługi dostarczane rolnikowi ryczałtowemu, o których
      mowa w ust. 8, rozumie się również potrącenia z tytułu spłat rat pożyczek i zaliczek

      udzielanych rolnikowi ryczałtowemu dostarczającemu produkty rolne, dokonane
      przez podatnika nabywającego te produkty, pod warunkiem że:
      1) zaliczka została przekazana na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego lub na
      jego rachunek w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest
      członkiem, a na fakturze potwierdzającej zakup produktów rolnych podano dane
      identyfikacyjne dokumentu potwierdzającego dokonanie tej wpłaty;
      2) raty i pożyczki wynikają z umów sporządzonych na piśmie.
    Z kolei, na mocy z art. 116 ust. 9a ustawy:
      Przez należności za towary i usługi dostarczane rolnikowi ryczałtowemu, o których
      mowa w ust. 8, rozumie się również potrącenia, jeżeli wynikają z innych ustaw,
      rozporządzeń Rady UE lub tytułów wykonawczych (egzekucyjnych).
    Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym w
    Polsce. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka planuje dokonać zmian
    w strukturze grupy kapitałowej poprzez m.in. nabycie i przejęcie części podległych spółek
    („Spółki Przejmowane”). Spółki Przejmowane specjalizują się w działalności w zakresie (...).
    W wyniku połączenia dojdzie do przeniesienia na Spółkę całego majątku wraz ze
    wszystkimi prawami i obowiązkami Spółek Przejmowanych (sukcesja uniwersalna) oraz
    nastąpi rozwiązanie Spółek Przejmowanych, bez przeprowadzania likwidacji. W wyniku
    przejęcia, Spółka stanie się stroną umów zawartych przez Spółki Przejmowane, w tym
    umów zawartych z rolnikami ryczałtowymi. Nierzadką praktyką wśród rolników
    ryczałtowych jest dokonywanie cesji przysługujących im wierzytelności od Spółek
    Przejmowanych na rzecz osób trzecich. W takich okolicznościach sporządzane są
    stosowne umowy cesji, które określają m.in.: podmiot będący dłużnikiem wierzytelności
    (tj. Spółka Przejmowana), przelew wszystkich obecnych i przyszłych wierzytelności
    wynikających przykładowo z umów ramowych kontraktacyjnych na produkcję i dostawę
    danych towarów, np. (...), na rzecz ww. osoby trzeciej (co do zasady do określonej kwoty
    maksymalnego zadłużenia danego rolnika ryczałtowego u osoby trzeciej), zobowiązanie
    rolnika ryczałtowego do zawiadomienia Spółki Przejmowanej o dokonanym przelewie
    wierzytelności.
    W przypadku dokonania przez rolnika ryczałtowego cesji przysługującej mu od Spółki
    wierzytelności, to Spółka będzie otrzymywała od rolnika ryczałtowego zawiadomienie o
    dokonanym przelewie wierzytelności, które będzie zawierało m.in.: wskazanie podmiotu,
    na rzecz którego rolnik ryczałtowy dokonał cesji wierzytelności (tj. osoby trzeciej), numer
    rachunku bankowego ww. osoby trzeciej, na który powinny wpływać kwoty należności
    wynikające z faktur VAT RR wystawionych przez Wnioskodawcę dla rolników ryczałtowych.
    W takich przypadkach Spółka będzie dokonywała zapłaty należności wynikających z
    wystawionych przez nią faktur VAT RR w drodze przelewów pieniężnych na rachunki
    bankowe osób trzecich (tj. cesjonariuszy), wskazane w zawiadomieniu o cesji, otrzymanym
    od danego rolnika ryczałtowego oraz będzie wystawiać faktury dokumentujące nabycie
    produktów rolnych, oznaczone jako „Faktura VAT RR” i zawierające wszystkie ustawowo
    wymagane elementy a faktury będą przesyłane zgodnie z przepisami Ustawy o VAT w
    brzmieniu obowiązującym na moment wysyłki faktur.
    Spółka będzie dysponowała dokumentacją, która w jej ocenie pozwoli powiązać należności
    wynikające z wystawianych przez Spółkę faktur VAT RR na rzecz rolników ryczałtowych ze
    zrealizowanymi płatnościami za pomocą przelewów na podane Spółce rachunki bankowe
    znajdujące się na zawiadomieniach o cesji (tj. m.in. fakturami VAT RR, otrzymanymi od
    rolników ryczałtowych zawiadomieniami o cesji i potwierdzeniami dokonania przelewów).
    Mają Państwo wątpliwości, czy w przypadku, gdy zapłata należności za produkty rolne,
    obejmująca również kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku, zostanie dokonana przez

    Spółkę na rachunek bankowy cesjonariusza, zryczałtowany zwrot podatku zwiększy u
    Spółki kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym dokonano zapłaty.
    W tym miejscu należy odnieść się do definicji umowy cesji zawartej w przepisach ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Stosownie do art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Jak wynika z powyższego, zasadą prawa cywilnego jest możliwość zmiany wierzyciela bez
    zgody dłużnika. Zmiana taka odbywa się na podstawie umowy przenoszącej wierzytelność
    na osobę trzecią - umowy przelewu (cesji) wierzytelności. Strony takiej umowy nazywane
    są cedentem (strona zbywająca wierzytelność) i cesjonariuszem (strona nabywająca
    wierzytelność). Nie można dokonać cesji wierzytelności, jeżeli byłoby to sprzeczne z
    ustawą, zastrzeżeniem umownym lub właściwością zobowiązania.
    Istotą przelewu wierzytelności jest umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na
    mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. W wyniku
    przelewu wierzytelności, prawa przysługujące dotychczasowemu wierzycielowi
    przechodzą na nabywcę wierzytelności, przy czym sam stosunek zobowiązaniowy nie
    ulega zmianie. Na podstawie umowy przelewu wierzytelności cesjonariusz może
    dochodzić spełnienia określonego świadczenia od dłużnika, przysługuje mu również
    uprawnienie do rozporządzania wierzytelnością przez jej dalszą odsprzedaż, zamianę,
    darowiznę, zapis w testamencie lub zastaw. Celem i skutkiem przelewu jest przejście
    wierzytelności na nabywcę. W wyniku przelewu przechodzi na nabywcę ogół uprawnień
    przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi, który zostaje wyłączony ze stosunku
    zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem. Wierzytelność przechodzi na nabywcę w
    takim stanie, w jakim była w chwili zawarcia umowy o przelew, a więc ze wszystkimi
    związanymi z nią prawami i brakami (np. przedawnieniem).
    Wskazać należy, iż w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody umów, w
    ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych
    przez prawo. Dotyczy to także szeroko rozumianego obrotu wierzytelnościami. Bowiem w
    tym przypadku mamy do czynienia wyłącznie z umową pomiędzy stronami transakcji, co
    do sposobu uregulowania należności, a nie z obowiązkiem potrącenia z tej należności
    kwot wynikających z odrębnych ustaw, rozporządzeń Rady UE lub tytułów wykonawczych
    (egzekucyjnych).
    Należy podkreślić, że ciężarem mechanizmu „zryczałtowanego zwrotu podatku” dla
    rolników ryczałtowych obarczono przede wszystkim bezpośrednio podmioty nabywające
    produkty rolne lub usługi rolnicze od tych rolników. Ponadto na nabywającego od rolnika
    ryczałtowego produkty rolne (usługi rolnicze), a nie na tego rolnika nałożono obowiązek
    udokumentowania tej transakcji dostawy (usługi). Podatnik omawianego podatku bowiem,
    nabywający te produkty, rozliczając podatek, ma obowiązek wystawić fakturę
    dokumentującą zakup tych produktów, oznaczoną jako „Faktura VAT RR”.
    Aby jednak powyższe obowiązki nałożone na tych podatników były dla nich neutralne, w
    wyżej powołanym art. 116 ust. 6 ustawy pod pewnymi warunkami przewidziano
    możliwość odzyskania kwoty podatku zryczałtowanego zapłaconego rolnikom.

    W przytoczonym przepisie art. 116 ust. 6 ustawy, określono warunki, których spełnienie
    uprawnia nabywców produktów rolnych do zwiększenia kwoty podatku naliczonego, o
    której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku.
    Jednym z nich jest obowiązek zapłaty należności za produkty rolne, na rachunek bankowy
    rolnika ryczałtowego.
    Podstawą normy art. 116 ust. 6 ww. ustawy jest art. 303 dyrektywy 2006/112/WE Rady z
    dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.
    Urz. UE L Nr 347 s. 1) określający prawo do odliczenia poniesionej zryczałtowanej
    rekompensaty.
    Zgodnie z art. 303 ust. 1 Dyrektywy:
      W przypadku gdy nabywca lub usługobiorca będący podatnikiem wypłaca
      zryczałtowaną rekompensatę zgodnie z art. 301 ust. 1, ma on prawo, na warunkach
      przewidzianych w art. 167, 168 i 169 oraz art. 173-177 oraz zgodnie z procedurami
      ustalonymi przez państwa członkowskie, do odliczenia kwoty wypłaconej
      rekompensaty od kwoty VAT, którą jest on zobowiązany zapłacić w państwie
      członkowskim, w którym dokonuje on swoich opodatkowanych transakcji.
    W świetle art. 303 ust. 2 Dyrektywy:
      Państwa członkowskie zwracają nabywcy lub usługobiorcy kwotę zryczałtowanej
      rekompensaty, którą wypłacili oni tytułem jednej z następujących transakcji:
      a) dostaw produktów rolnych dokonanych na warunkach przewidzianych w art. 138,
        w przypadku gdy nabywca jest podatnikiem lub osobą prawną niebędącą
        podatnikiem, działającym w takim charakterze w innym państwie członkowskim,
        na terytorium którego jego wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów podlegają
        VAT zgodnie z art. 2 ust. 1 lit. b);
      b) dostaw produktów rolnych dokonanych na warunkach przewidzianych w art. 146,
        147, 148 i 156, art. 157 ust. 1 lit. b) oraz art. 158, 160 i 161 na rzecz nabywcy
        będącego podatnikiem mającego siedzibę poza Wspólnotą, pod warunkiem że te
        produkty rolne są wykorzystywane przez nabywcę do celów dokonywanych przez
        niego transakcji, o których mowa w art. 169 lit. a) i b), lub do celów świadczenia
        przez niego usług, dla których uznaje się, że miejscem świadczenia jest
        terytorium państwa członkowskiego, w którym usługobiorca ma siedzibę, i od
        których VAT jest płacony wyłącznie przez usługobiorcę zgodnie z art. 196;
      c) świadczenia usług rolniczych na rzecz będącego podatnikiem usługobiorcy
        mającego siedzibę we Wspólnocie, ale w innym państwie członkowskim, lub na
        rzecz będącego podatnikiem usługobiorcy mającego siedzibę poza Wspólnotą,
        pod warunkiem że usługi te wykorzystywane są przez usługobiorcę do celów
        dokonywanych przez niego transakcji, o których mowa w art. 169 lit. a) i b), lub
        świadczenia przez niego usług, dla których uznaje się, że miejscem świadczenia
        jest terytorium państwa członkowskiego, w którym usługobiorca ma siedzibę, i od
        których VAT jest płacony wyłącznie przez usługobiorcę zgodnie z art. 196.
    W myśl art. 303 ust. 3 Dyrektywy:
      Państwa członkowskie określają warunki dokonywania zwrotów przewidzianych w
      ust. 2. Państwa członkowskie mogą w szczególności zastosować przepisy dyrektyw 79
      /1072/EWG i 86/560/EWG.
    Ponadto stosownie do art. 304 Dyrektywy 112:
      Państwa członkowskie podejmują wszystkie środki niezbędne do skutecznej kontroli
      wypłat zryczałtowanych rekompensat rolnikom ryczałtowym.
    Tym samym regulacja art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o podatku VAT jest spełnieniem
    wymogów określonych w art. 304 Dyrektywy 112.

    Określony w przepisach Dyrektywy mechanizm prawa do odliczenia przez podatników
    wypłaconych kwot zryczałtowanej rekompensaty rolnikom ryczałtowym jest wyrazem
    zasady neutralności wypłacanych kwot dla kontrahentów rolników ryczałtowych. W
    zakresie, w jakim nabywane produkty lub usługi służą działalności uprawniającej
    podatnika do odliczenia podatku naliczonego, kwoty wypłaconej zryczałtowanej
    rekompensaty nie mogą być ciężarem, w sensie ekonomicznym, dla podatników.
    Mechanizm ten w ustawie o podatku od towarów i usług odzwierciedla cytowany powyżej
    art. 86 ust. 2 pkt 3 ustawy o VAT wypełniający zasadę neutralności dla podatnika tego
    podatku, która wyraża się tym, że przez realizację prawa do odliczenia podatku
    naliczonego podatnik nie ponosi faktycznie ekonomicznego ciężaru tego podatku.
    Jakiekolwiek ograniczenia w tym zakresie, przewidziane przez ustawodawstwo państwa
    członkowskiego, jako naruszające zasadę neutralności, są sprzeczne z ogólnymi zasadami
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, wynikającymi z dyrektywy.
    Ograniczenie prawa do odliczenia ma wpływ na poziom obciążenia podatkowego i musi
    być stosowane w podobny sposób we wszystkich państwach członkowskich, zatem
    odstępstwa od zasady ogólnej dotyczącej neutralności podatku od wartości dodanej są
    dopuszczalne wyłącznie, gdy przewidują je wprost przepisy dyrektywy.
    Powyższe rozważania prowadzą do wniosku, że zgodnie z uprawnieniem przysługującym
    państwu członkowskiemu – zawarło ono stosowne regulacje ograniczające prawo
    wynikające z art. 86 ust. 1 ww. ustawy w transakcjach z określoną grupą podatników –
    rolników ryczałtowych.
    W art. 116 ust. 8, 9 i 9a ustawy, doprecyzowano zasady rozliczenia zryczałtowanego
    zwrotu podatku przez nabywców produktów rolnych od rolnika ryczałtowego. Warunek, o
    którym mowa w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy, nie dotyczy tej części zapłaty, która stanowi
    różnicę między kwotą należności za dostarczone produkty rolne i odpowiednio: kwotą
    należności za towary i usługi dostarczone temu rolnikowi przez nabywcę (art. 116 ust. 8
    ustawy), kwotą potrącenia z tytułu rat pożyczek i zaliczek udzielonych rolnikowi
    ryczałtowemu przez nabywcę tych produktów (art. 116 ust. 9 ustawy), czy też kwotą
    potrącenia, jeżeli wynikają z innych ustaw, rozporządzeń Rady UE lub tytułów
    wykonawczych - egzekucyjnych (art. 116 ust. 9a ustawy).
    Ustawa w art. 116 ust. 8 wprowadza modyfikację reguły, że za datę dokonania zapłaty
    uważa się datę wydania dyspozycji bankowej przekazania środków finansowych na
    rachunek bankowy rolnika ryczałtowego, jeżeli dyspozycja ta została zrealizowana. Przepis
    ten przewiduje mianowicie, że warunek dokonania zapłaty dotyczy tej części zapłaty, która
    stanowi różnicę między kwotą należności za sprzedane produkty rolne, a kwotą
    należności za towary i usługi sprzedane rolnikowi ryczałtowemu przez nabywcę tych
    produktów rolnych.
    W takim przypadku kompensata wzajemnych należności jest uważana za spełniającą
    warunek.
    Należy jednak zauważyć, że przepis nie odnosi się do sytuacji, w której nabywca
    produktów rolnych nie dokonuje zapłaty wprost na konto rolnika, ale na skutek np.
    umowy cesji płaci należność na konto innego podmiotu, dokonując tych wypłat w imieniu
    rolnika. W takich przypadkach nabywca, nie dokonując zapłaty na konto bankowe rolnika,
    nie spełnia omawianego warunku, co skutkuje brakiem prawa do odliczenia.
    Zaznaczyć należy, że w opisanej sytuacji nie mamy do czynienia z kompensatą
    wierzytelności, która następuje wówczas, gdy jedna strona jest w stosunku do drugiej
    dłużnikiem i jednocześnie wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelności jak i zobowiązania
    względem drugiej strony. Tym samym nie można uznać, że w przypadku dokonania cesji
    wierzytelności na rzecz podmiotu trzeciego, w przypadku zapłaty należności przez Spółkę
    na rzecz cesjonariusza dochodzi do potrąceń wzajemnych należności pomiędzy Spółką a
    rolnikiem.

    Odnosząc przedstawione zdarzenie przyszłe do powołanych wyżej przepisów prawa
    stwierdzić należy, że zapłata należności za dostawę np. (...) na rachunek cesjonariusza
    pozbawia nabywcę produktów rolnych prawa do zwiększenia kwoty podatku naliczonego
    o kwotę dokonanego zwrotu podatku. Przedmiotowa sytuacja nie mieści się bowiem w
    katalogu potrąceń wskazanych w art. 116 ust. 9a ustawy, tj. wynikających z innych ustaw,
    rozporządzeń Rady UE lub tytułów wykonawczych (egzekucyjnych). Ponadto nie zostały
    spełnione warunki określone w art. 116 ust. 6 ustawy, tj. zapłata za nabyte towary nie
    nastąpiła na rachunek bankowy rolnika ryczałtowego.
    W związku z powyższym, biorąc pod uwagę treść powołanych przepisów stwierdzić należy,
    że nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego zawartego w fakturach
    VAT RR, za które płatność następuje na rachunek podmiotu trzeciego (cesjonariusza).
    W efekcie Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe
    Należy wskazać, że w wyroku WSA w Bydgoszczy z 11 marca 2015 r. (sygn. akt I SA/Bd 45
    /15) Sąd wskazał, że „art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT nie prowadzi do naruszeń zasad
    neutralności VAT, proporcjonalności - w rozumieniu art. 31 ust. 3 w zw. z art. 2 Konstytucji
    RP i art. 5 Traktatu o Unii Europejskiej (Dz. Urz. UE 2012 C 326 s. 1). Państwo członkowskie
    ma bowiem prawo i obowiązek ukształtować tak obowiązek nabywcy produktów rolnych,
    aby zapewniona była możliwość weryfikacji pod względem wiarygodności przebiegu
    operacji gospodarczych. Stąd zawartego w art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy o VAT wymogu
    dokonania zapłaty na rachunek rolnika, nie można traktować jako nadmiernie, w sposób
    arbitralny nakładającego obowiązek i ingerującego w prawo do powiększenia podatku
    naliczonego o zryczałtowany zwrot”.
    Ponadto należy podkreślić, że z art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy wynika, że jednym z warunków
    zwiększenia u nabywcy produktów rolnych kwoty podatku naliczonego o zryczałtowany
    zwrot podatku jest dokonanie zapłaty należności za produkty rolne na rachunek bankowy
    rolnika ryczałtowego. Tym samym nie można uznać, że warunki formalne jakie stawia
    przed podatnikami ustawodawca w zakresie możliwości powiększenia podatku
    naliczonego o kwotę zryczałtowanego zwrotu podatku rolnikowi ryczałtowemu nakładają
    na podatników warunki niemożliwe do spełnienia. Podkreślić należy, że wpłata na
    rachunek bankowy rolnika jest warunkiem odliczenia kwoty zwrotu przez podatnika
    wypłacającego ten zwrot. Warunek posiadania rachunku bankowego wprowadzony został
    do ustawy o podatku od towarów i usług, w celu zapewnienia weryfikacji płatności
    zryczałtowanego zwrotu podatku. Zatem należy stwierdzić, że treść art. 116 ust. 6 pkt 2
    ustawy nie narusza zasady neutralności podatku od towarów i usług. Przepis ten zawiera
    regulacje prawne, po których spełnieniu podatnik nabywa określone uprawnienia.
    Przestrzegając zatem zasad wynikających z art. 116 ust. 6 pkt 2 ustawy, podatek VAT jest
    dla podatnika neutralny, istnieje prawo do jego odliczenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa w uzasadnieniu własnego stanowiska
    wyroków sądów WSA i NSA należy zaznaczyć, że każdy z wyroków zapada na gruncie
    unikalnego stanu faktycznego, i w zasadzie wyłącznie do niego się ogranicza. Tym samym
    powołane przez Państwa wyroki potraktowano jako argumentację własnego stanowiska,
    lecz nie mogę one wpłynąć na rozstrzygnięcie Organu, tym, bardziej, że nie można uznać,
    że w analizowanej sprawie ukształtowana jest ugruntowana linia orzecznicza.
    Podkreślenia wymaga fakt, że kształtowanie się orzecznictwa jest procesem rozłożonym w
    czasie i co do zasady wymaga większej liczby wyroków poszczególnych składów
    orzekających.
    Natomiast odnosząc się do interpretacji indywidualnej nr 0113-KDIPT1-3.4012.71.2018.12.
    ALN z 10 stycznia 2024 r. należy stwierdzić, że interpretacja ta została wydana po wyroku
    sądu i uwzględnia stanowisko sądu wyrażone w wyroku, który zapadł w konkretnej
    sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.