Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DD9.8220.2.201.2016.KZU
Organ: Minister Finansów
Data wydania: 2016-08-17
Teza: w zakresie skutków podatkowych związanych z nieodpłatnym świadczeniem przez syna czynności polegających na zawieraniu polis ubezpieczeniowych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

ZMIANA INTERPRETACJI INDYWIDUALNEJ

Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 oraz § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) Minister Finansów, w związku ze stwierdzeniem nieprawidłowości interpretacji indywidualnej z dnia 03 czerwca 2014 r. Nr IBPBI/1/415-276/14/BK, wydanej z upoważnienia Ministra Finansów przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, zmienia z urzędu wyżej wymienioną interpretację stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 lutego 2014 r., uzupełnionym w dniach 14 i 19 maja 2014r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z nieodpłatnym świadczeniem przez syna czynności polegających na zawieraniu polis ubezpieczeniowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając na podstawie § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), wydał w dniu 03 czerwca 2014 r., w imieniu Ministra Finansów, interpretację indywidualną dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych związanych z nieodpłatnym świadczeniem przez syna czynności polegających na zawieraniu polis ubezpieczeniowych. Interpretacja wydana została na wniosek Pana z dnia 25 lutego 2014 r., uzupełniony w dniach 14 i 19 maja 2014r.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest emerytem. Zamierza założyć działalność gospodarczą w zakresie świadczenia usług ubezpieczeniowych (agencję ubezpieczeniową). Ze względu na fakt, że sam nie posiada wymaganych przepisami uprawnień do zawierania umów zamierza, na podstawie umowy zlecenia, nieodpłatnie zlecić swojemu synowi (który takie uprawnienia posiada) wykonywanie na swoją rzecz czynności polegających na zawieraniu umów (polis) ubezpieczeniowych. Syn nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, jest zatrudniony w jednostce budżetowej; otrzymywane przez niego ze stosunku pracy uposażenie stanowi jego źródło utrzymania. Mieszka osobno i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe. Do dochodów z prowadzonej działalności Wnioskodawca zaliczał będzie tylko i wyłącznie prowizje uzyskane z zawartych polis, które traktował będzie jako jedyne źródło przychodu jego firmy. Uzyskane z tego tytułu dochody opodatkuje tzw. podatkiem liniowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wykonywane nieodpłatnie świadczenie/usługa na moją rzecz przez syna, który zalicza się do I i II grupy podatkowej i prowadzi odrębne gospodarstwo domowe, traktowane jest, jako przychód (dochód) podlegający wycenie, a tym samym wykazywaniu i opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, czynności te są wolne od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis powyższy mówi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczona zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do 1 i 2 grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn z zastrzeżeniem ust. 20.

W związku z powyższym nie jest on zobowiązany w żaden sposób wyceniać tych usług, traktować ich jako dochód i wpisywać ich w koszty uzyskania przychodu.

Wydając z upoważnienia Ministra Finansów, interpretację indywidualną z dnia 03 czerwca 2014 r. Nr IBPBI/1/415-276/14/BK, Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

Po zapoznaniu się z aktami sprawy Minister Finansów zważył, co następuje.

Interpretacja indywidualna wydana przez upoważniony organ nie jest prawidłowa.

Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.) – zwana dalej „ustawą”, zawiera w art. 10 ust. 1 katalog źródeł przychodów, wśród których wymienia w pkt 3 pozarolniczą działalność gospodarczą.

Za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. (art. 14 ust. 1 ustawy).

Ponadto zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 8 ustawy przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

Art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy przewiduje zwolnienie z opodatkowania dla wartości świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, otrzymanych od osób zaliczonych do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn, z zastrzeżeniem ust. 20.

Jedocześnie ustawodawca poprzez odesłanie do ust. 20 art. 21 ustawy zawarł zastrzeżenie polegające na tym, iż zwolnienie powyższe nie ma zastosowania do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub na podstawie umów będących podstawą uzyskiwania przychodów zaliczonych do źródła, jakim jest działalność wykonywana osobiście.

Powyższe oznacza, że wyjątek od zwolnienia ma zastosowanie wyłącznie do świadczeń otrzymywanych na podstawie stosunku pracy, pracy nakładczej lub umów będących podstawą uzyskiwania przez świadczeniobiorcę przychodów zaliczonych do źródła jakim jest działalność wykonywana osobiście. Nie dotyczy on przychodów uzyskiwanych przez świadczeniobiorcę z tytułu nieodpłatnych świadczeń zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej.

Podkreślenia wymaga, że osobami zaliczonymi do I i II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2016 r. poz. 205) do I i II grupy podatkowej są:

*   małżonkowie, zstępni (np. syn, córka), wstępni, pasierb, zięć, synowa, rodzeństwo, ojczym, macocha, i teściowie,
*   zstępni rodzeństwa, rodzeństwo rodziców, zstępni i małżonkowie pasierbów, małżonkowie rodzeństwa i rodzeństwo małżonków, małżonkowie rodzeństwa małżonków, małżonkowie innych zstępnych (art. 14 ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy o spadków i darowizn).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług ubezpieczeniowych Wnioskodawca zamierza na podstawie umowy zlecenia, nieodpłatnie zlecić swojemu synowi (…) wykonywanie na swoją rzecz czynności polegających na zawieraniu umów (polis) ubezpieczeniowych.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe stwierdza się, że w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy.

W konsekwencji otrzymanie nieodpłatnego świadczenia od członka rodziny, zaliczonego do I grupy podatkowej, w postaci nieodpłatnie wykonywanej umowy zlecenia, generuje po stronie Wnioskodawcy przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej wolny od podatku dochodowego.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzające, że (…) do dochodu z prowadzonej działalności gospodarczej zaliczać będzie prowizje uzyskane z zawartych polis jest prawidłowe.

W konsekwencji należało z urzędu, dokonać zmiany pisemnej interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, działającego z upoważnienia Ministra Finansów, gdyż stwierdzono jej nieprawidłowość.

Zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, Minister Finansów może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Minister Finansów może, z urzędu zmienić ją w dowolnym czasie.

Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zmienianej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie Ministra Finansów – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu zmienionej interpretacji – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718).

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosi się (w dwóch egzemplarzach) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi Ministra Finansów na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli Minister Finansów nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skargę wnosi się za pośrednictwem Ministra Finansów, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), na adres: ul. Świętokrzyska 12, 00-916 Warszawa.