Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-411/13-2/LK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-26
Teza: obowiązku rozliczenia podatku z tytułu dostaw towarów na rzecz polskich kontrahentów począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; obciążenia; podatek-rozliczenie podatkowe; rozliczanie (rozliczenia)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 07.05.2013 r. (data wpływu 09.05.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia podatku z tytułu dostaw towarów na rzecz polskich kontrahentów począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 09.05.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku rozliczenia podatku z tytułu dostaw towarów na rzecz polskich kontrahentów począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka jest osobą prawną z siedzibą w Stanach Zjednoczonych. Głównym zakresem działalności Spółki jest zaopatrywanie podmiotów należących do międzynarodowej grupy A . w towary przez nie dystrybuowane. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w rozumieniu art. 96 ust. 4 ustawy o VAT.

Spółka dokonuje dostawy towarów na terytorium kraju dla podmiotów będących podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, mających siedzibę w Polsce. Dostawy towarów odbywają się z nienależącego do Spółki magazynu zlokalizowanego w Polsce do magazynów odbiorców. Przedmiotowe dostawy dotyczą towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej. Ponadto, dostawy towarów nie są dokonywane w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku Spółka zobowiązana jest do rozliczania podatku VAT należnego z tytułu dostaw towarów opisanych w stanie faktycznym?

Zdaniem Wnioskodawcy: począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku, Spółka zobowiązana jest do rozliczania podatku VAT należnego z tytułu dostaw towarów opisanych w stanie faktycznym.

Uzasadnienie stanowiska wnioskodawcy

Rozliczanie opisanych w stanie faktycznym dostaw towarów do dnia 31 marca 2013 roku. W stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 marca 2013 roku, Spółka nie była zobowiązana do rozliczania podatku należnego z tytułu dostaw towarów opisanych w stanie faktycznym.

Zgodnie z ówcześnie obowiązującym brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, podatnikami były między innymi osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli dokonującym ich dostawy na terytorium kraju był podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Z kolei na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w takiej sytuacji dokonujący dostawy towarów nie był zobowiązany do rozliczenia podatku należnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka, jako podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, nie była zobowiązana do rozliczania podatku należnego od dostaw towarów na terytorium kraju dokonywanych do dnia 31 marca 2013 roku.

Zmiana stanu prawnego od dnia 1 kwietnia 2013 roku

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT został znowelizowany ustawą z dnia 7 grudnia 2012 roku o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2013 r., poz. 35; dalej: „,ustawa nowelizująca”).

Zgodnie z art. 1 pkt 14 lit. a ustawy nowelizującej, art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT otrzymał następujące brzmienie:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne:

(…)

1.  nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1.  dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadajqcy siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodniczo przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
    2.  nabywcą jest:
        *   w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
        *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,
    3.  dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju;

Z kolei w myśl art. 15 ustawy nowelizującej, art. 1 pkt 14 lit. a, wprowadzający powyższą zmianę, wszedł w życie z dniem 1 kwietnia 2013 roku.

Rozliczanie opisanych w stanie faktycznym dostaw towarów od dnia 1 kwietnia 2013 roku

W związku z nowelizacją art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, która w myśl wyżej zacytowanych przepisów weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2013 roku, Spółka została zobowiązana do rozliczania podatku należnego od dostaw towarów opisanych w stanie faktycznym realizowanych począwszy od tego dnia.

Obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu dostaw opisanych w stanie faktycznym powstaje u Spółki na podstawie art. 15 ustawy o VAT. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei zgodnie z ust. 2, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na względzie powyższe, należy stwierdzić, że Spółka, jako osoba prawna wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą, jest podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT. Spółka zobowiązana jest więc do rozliczania podatku należnego od opodatkowanych VAT dostaw towarów na terytorium kraju. Jednocześnie znowelizowany art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT nie przewiduje przeniesienia obowiązku rozliczenia podatku należnego na nabywcę towarów w sytuacji opisanej w stanie faktycznym.

Artykuł 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, w brzmieniu obecnie obowiązującym, określa trzy warunki, które muszą być spełnione łącznie, aby obowiązek rozliczania podatku należnego z tytułu dostawy towaru na terytorium kraju spoczywał na nabywcy towarów. Jeżeli któryś z warunków opisanych w tym przepisie nie jest spełniony, podmiotem wyłącznie zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego jest dokonujący dostawy towarów.

Pierwszy ze wspomnianych warunków jest określony w art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o VAT. Zgodnie z nim dokonującym dostawy towarów na terytorium kraju powinien być podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju. Jednakże w odniesieniu do dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie może być również zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT.

Powyższy warunek nie jest więc spełniony wobec Spółki przy dostawach opisanych w stanie faktycznym, gdyż Spółka jest czynnym podatnikiem VAT zarejestrowanym zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy o VAT, a dostawy dotyczą towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

W związku z powyższym art. 17 ust. 2 ustawy o VAT nie znajduje zastosowania w opisanym stanie faktycznym, a dokonująca dostawy towarów Spółka nie jest zwolniona od obowiązku rozliczania podatku należnego na podstawie tego przepisu.

Reasumując, z uwagi na nowelizację art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, która weszła w życie z dniem 1 kwietnia 2013 roku, obowiązek rozliczenia podatku należnego z tytułu dostaw towarów opisanych w stanie faktycznym, realizowanych począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku, spoczywa na Spółce.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów na terytorium kraju,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Podatek od towarów i usług jest podatkiem terytorialnym, wobec czego jest on naliczany od transakcji, które mają miejsce, bądź traktowane są jako mające miejsce na terytorium kraju tj. Rzeczypospolitej Polskiej

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą prawną z mającą siedzibę w Stanach Zjednoczonych. Spółka jest zarejestrowanym podatnikiem VAT w rozumieniu art. 96 ust. 4 ustawy o VAT. Spółka dokonuje dostawy towarów na terytorium kraju dla podmiotów będących podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, mających siedzibę w Polsce. Dostawy towarów odbywają się z nienależącego do Spółki magazynu zlokalizowanego w Polsce do magazynów odbiorców. Przedmiotowe dostawy dotyczą towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej. Ponadto, dostawy towarów nie są dokonywane w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii obowiązku rozliczenia podatku z tytułu dostaw towarów na rzecz polskich kontrahentów począwszy od dnia 1 kwietnia 2013 roku.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy w brzmieniu obowiązującym od dnia 01.04.2013 r. nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2013 r. poz. 35) stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej, podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4.

Stosownie do art. 17 ust. 2 ustawy w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy towary dostarcza podmiot niemający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności w Polsce, lecz jest zarejestrowany w Polsce, to nabywca tych towarów nie będzie podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego. Zatem będzie to podmiot dokonujący tych dostaw.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że zgodnie z brzmieniem art. 17 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy Wnioskodawca, jako podmiot nieposiadający siedziby ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, jednakże zarejestrowany dla potrzeb VAT dokonujący dostawy towarów na rzecz polskiego kontrahenta będzie zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu dostaw przedmiotowych towarów. Ponieważ Wnioskodawca jest podmiotem zarejestrowanym na terytorium Polski dla potrzeb podatku VAT, zatem w tej sytuacji nie zostaną spełnione łącznie przesłanki, o których mowa powyżej, w związku, z czym nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 2 ustawy. Wobec powyższego Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia przedmiotowych dostaw towarów.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.