Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1263/11/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-28
Teza: Czy nieodpłatne przekazanie materiałów reklamowych kontrahentom z innych krajów UE stanowi WDT i będzie przysługiwało prawo do zastosowania 0% stawki.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; materiały-materiały reklamowe; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; towar-przekazanie towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 13; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 42

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2011 r. (data wpływu 8 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną 0% stawką podatku - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2011 r. złożono wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania transakcji za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów opodatkowaną 0% stawką podatku.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą, której zasadniczym przedmiotem jest produkcja i dystrybucja środków smarnych: olejów samochodowych, przemysłowych i smarów, olejów bazowych, a także kosmetyków i chemii samochodowej. Prowadzi dystrybucję swoich produktów zarówno na terenie kraju, jak i poza nim. W ramach podejmowanych działań zmierzających do zwiększenia rozpoznawalności Spółki na rynkach zagranicznych, zamierza przekazywać swoim kontrahentom na wschodzie – dystrybutorom, materiały reklamowe w postaci: banerów, flag, stojaków na produkty, ubrań warsztatowych. Wśród kontrahentów Spółki na wschodzie są podmioty z krajów Unii Europejskiej, tj. z Litwy, Łotwy, Estonii. Dystrybutorzy, którzy otrzymają przekazane przez Spółkę materiały reklamowe, będą w dniu ich przekazania podatnikami podatku od wartości dodanej zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa Unii Europejskiej, posiadającymi właściwy i ważny numer identyfikacji nadany przez państwo członkowskie właściwe dla ich siedziby. Jednocześnie Spółka będzie w posiadaniu dowodów poświadczających, że materiały reklamowe zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do dystrybutora na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu materiałów reklamowych. Przekazywane materiały reklamowe nie będą stanowić prezentów małej wartości, jak również nie będą stanowić drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych ani próbek, w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przedstawionych okolicznościach dojdzie do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, w stosunku do której Spółce będzie przysługiwało prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane czynności polegające na przekazaniu materiałów reklamowych dystrybutorom na wschodzie z krajów Unii Europejskiej będą mogły stanowić wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, a co za tym idzie, będzie przysługiwało prawo do zastosowania stawki preferencyjnej wynoszącej 0%.

Po powołaniu treści art. 13 ust. 1 i art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), Spółka stwierdziła, że wobec faktu, iż przekazywane materiały reklamowe nie będą drukowanymi materiałami reklamowymi, prezentami o małej wartości, ani próbkami, ich przekazanie podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako nieodpłatna dostawa towarów zrównana z dostawą odpłatną, o której mowa w art. 7 ustawy. Wskazała, że ze względu na wywóz przekazywanych materiałów reklamowych z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, oraz fakt, że przekazanie nastąpi na rzecz podatnika zidentyfikowanego na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, będzie miała miejsce wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zdaniem Spółki, będzie przysługiwało prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0%, przy spełnieniu warunków określonych w art. 42 ustawy, w tym w szczególności odnoszących się do wymogu posiadania dokumentów potwierdzających wywóz materiałów reklamowych z terytorium kraju i dostarczenie ich odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego.

Na potwierdzenie prezentowanego stanowiska Spółka wskazała wydane interpretacje przepisów prawa podatkowego:

*   Pierwszego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie nr 1471/NTR2/443-508/05/MŻ z dnia 5 stycznia 2006 r.
*   Pierwszy Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie nr 1471/NUR1/443-572/05/AP z dnia 6 lutego 2006 r.
*   Trzeci Mazowiecki Urząd Skarbowy w Radomiu nr 1473/WV/443/493/25/2006/HZ z dnia 8 maja 2006 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

*   jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Według ust. 3 powyższego artykułu, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

W myśl ust. 4 powołanego artykułu, przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa. Od tej zasady przewidziano jednak pewne wyjątki. Art. 7 ust. 2 ustawy wskazuje bowiem czynności, które mimo braku odpłatności uważane są za zrównane z odpłatną dostawą, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało przy ich nabyciu prawo do całkowitego albo częściowego odliczenia podatku naliczonego. Jednocześnie w treści art. 7 ust. 3 ustawodawca enumeratywnie wymienił towary, których nieodpłatnego przekazania nie należy traktować jako dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu.

Według treści art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Ustęp 2 pkt 1 ww. artykułu stanowi, iż przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Zgodnie z treścią ust. 3 powyższego artykułu, za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów uznaje się również przemieszczenie przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz towarów należących do jego przedsiębiorstwa z terytorium kraju na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, które zostały przez tego podatnika na terytorium kraju w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo sprowadzone na terytorium kraju w ramach importu towarów, jeżeli mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Na podstawie ust. 4 powołanego artykułu, przemieszczenia towarów, o którym mowa w ust. 3, przez podatnika, o którym mowa w art. 15, lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, w przypadku gdy:

1.  towary są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, dla których miejscem dostawy zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 jest terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, jeżeli towary te są przemieszczane przez tego podatnika dokonującego ich dostawy lub na jego rzecz;
2.  przemieszczenie towarów następuje w ramach sprzedaży wysyłkowej z terytorium kraju;
3.  towary są przemieszczane na pokładach statków, samolotów lub pociągów w trakcie transportu pasażerskiego wykonywanego na terytorium Unii Europejskiej z przeznaczeniem dokonania ich dostawy przez tego podatnika na pokładach tych pojazdów;
4.  towary mają być przedmiotem eksportu towarów przez tego podatnika, pod warunkiem że podatnik posiada dokument celny potwierdzający objęcie tych towarów procedurą wywozu;
5.  towary mają być przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonanej przez tego podatnika, jeżeli przemieszczenie towarów następuje na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, do którego dokonywana jest ta wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów;
6.  na towarach mają zostać wykonane usługi na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, na rzecz tego podatnika, pod warunkiem że towary po wykonaniu tych usług zostaną z powrotem przemieszczone na terytorium kraju;
7.  towary mają być czasowo używane na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, w celu świadczenia usług przez tego podatnika;
8.  towary mają być czasowo używane przez tego podatnika na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, nie dłużej jednak niż przez 24 miesiące, pod warunkiem że import takich towarów z terytorium państwa trzeciego z uwagi na ich przywóz czasowy byłby zwolniony od cła;
9.  przemieszczeniu podlega gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Według art. 41 ust. 3 ustawy, w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1.  podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów;
2.  podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju.

Ze złożonego wniosku wynika, że Spółka – w ramach działalności - prowadzi dystrybucję swoich produktów zarówno na terenie kraju, jak i poza nim. W ramach podejmowanych działań zmierzających do zwiększenia rozpoznawalności na rynkach zagranicznych, zamierza przekazywać swoim kontrahentom na wschodzie - dystrybutorom materiały reklamowe w postaci: banerów, flag, stojaków na produkty, ubrań warsztatowych. Wśród kontrahentów Spółki na wschodzie są podmioty z krajów Unii Europejskiej. Dystrybutorzy, którzy otrzymają przekazane przez Spółkę materiały reklamowe w dniu ich przekazania będą podatnikami zidentyfikowanymi na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa Unii Europejskiej, posiadającymi właściwy i ważny numer identyfikacji nadany przez państwo członkowskie właściwe dla ich siedziby. Spółka będzie w posiadaniu dowodów poświadczających, że materiały reklamowe zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do dystrybutora na terytorium państwa członkowskiego. Spółce będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu materiałów reklamowych. Przekazywane materiały reklamowe nie będą stanowić prezentów małej wartości, jak również nie będą stanowić drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych i próbek, w rozumieniu ustawy.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że przedmiotowe transakcje będą stanowiły wewnątrzwspólnotowe dostawy towarów, podlegające opodatkowaniu. Skoro zatem – jak Spółka wskazała we wniosku - będzie w posiadaniu dokumentów poświadczających, iż przekazywane kontrahentom towary zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju, będzie miała prawo do zastosowania w tych transakcjach 0% stawki podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.