Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.128.2025.1.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-17
Teza: W zakresie obowiązku zgłoszenia nabycia własności
nieruchomości w drodze darowizny od syna.
Słowa kluczowe: Włochy
akt-akt notarialny
darowizna
nieruchomości
podatek-podatek od spadków i darowizn
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny
Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zwolnienie nabycia rzeczy i praw
majątkowych przez członków najbliższej rodziny-Brak
obowiązku dokonania zgłoszenia
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 4a-ust. 4-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 13 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku
    zgłoszenia nabycia własności nieruchomości w drodze darowizny od syna. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną, obywatelką Polski, polskim rezydentem
    podatkowym, zamieszkałą na terytorium Polski [dalej: Wnioskodawczyni].
    Syn Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, obywatel Polski, polski rezydent podatkowy,
    zamieszkały na terytorium Polski [dalej: Syn] był właścicielem nieruchomości położonej we
    Włoszech.
    Na podstawie aktu notarialnego sporządzonego (...) 2025 r. przed włoskim notariuszem,
    Syn przekazał nieodpłatnie Wnioskodawczyni uprzednio nabytą nieruchomość tytułem
    darowizny.

## Pytanie

Czy nieodpłatne przekazanie nieruchomości położonej we Włoszech na podstawie umowy
    darowizny w formie aktu notarialnego sporządzonego przed włoskim notariuszem zwalnia
    Wnioskodawczynię z obowiązku zgłoszenia nabycia własności właściwemu naczelnikowi
    urzędu skarbowego zgodnie z dyspozycją art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r.
    o podatku od spadków i darowizn?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, nieodpłatne przekazanie nieruchomości położonej we
    Włoszech na podstawie umowy darowizny w formie aktu notarialnego sporządzonego
    przed włoskim notariuszem zwalnia Wnioskodawczynię z obowiązku zgłoszenia nabycia
    własności właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z dyspozycją art. 4a ust.
    4 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (dalej: ustawy
    SPD).
    Stosownie do art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy SPD, nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy
    znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych
    wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem darowizny podlega
    podatkowi od spadków i darowizn.
    Natomiast na mocy art. 2 ustawy SPD, opodatkowaniu podlega również nabycie własności
    rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą, jeżeli
    w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem
    polskim, lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W świetle powyższego należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawczyni jest obywatelką
    Polski, to co do zasady nabycie własności nieruchomości położonej we Włoszech podlega
    opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Obowiązek podatkowy powstał,
    stosownie do art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy SPD, z chwilą zawarcia umowy, a więc 9 lipca 2025
    r.
    Jednak, na mocy art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy SPD ustawodawca przewidział zwolnienie
    podmiotowe dla darowizn poczynionych na rzecz osób najbliższych. I tak, zwalnia się od
    podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez małżonka, zstępnych,
    wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli zgłoszą nabycie własności
    rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego w terminie 6

    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust.
    1 pkt 4.
    Przy czym, stosownie do art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy SPD, obowiązek zgłoszenia nie
    obowiązuje, jeżeli nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu
    notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Powyższy przepis był już przedmiotem analizy sądów administracyjnych. W wyroku
    Naczelnego Sądu Administracyjnego [dalej: NSA] z 26 lipca 2022 r., sygn. III FSK 422/22,
    Sąd stwierdził, że:
    „Zwolnienie z obowiązku zgłoszenia darowizny ma miejsce w przypadku zawarcia umowy
    darowizny w formie aktu notarialnego. Umowa to powinna zawierać oświadczenie
    darczyńcy do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku”.
    Cel omawianego zwolnienia trafnie wyjaśnił Wojewódzki Sąd Administracyjny [dalej: WSA]
    w Rzeszowie wyrokiem z 25 lipca 2011 r., sygn. I SA/Rz 234/11. Sąd orzekł w szczególności:
    „Przepis art. 4a ustawy będący podstawą zwolnienia podatkowego przysługującego
    najbliższym członkom rodziny, zwalnia z opodatkowania dokonane w obrębie najbliższej
    rodziny przesunięcia praw majątkowych, pod warunkiem, iż dokonane zostaną one w
    sposób jawny. Zabezpiecza to interesy skarbu państwa przed ewentualnymi nadużyciami
    ze strony podatników, którzy w celu uniknięcia odpowiedzialności podatkowej, mogliby
    powoływać się na fikcyjne czynności prawne dokonane pomiędzy najbliższymi członkami
    rodziny, czego zweryfikowanie w postępowaniu podatkowym stwarzałoby trudności.
    Obowiązek notyfikacji zwiększa zatem pewność i stałość obrotu prawnego. Przesłanki te
    jednak tracą na aktualności w sytuacji, kiedy do dokonania czynności prawnej dochodzi
    przy udziale funkcjonariusza publicznego, jakim jest notariusz. Zapewniona przez niego
    pewność obrotu nie wymaga zachowania dodatkowych środków bezpieczeństwa,
    konsekwencją czego jest wyłączenie zawarte w art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy”.
    A zatem, sam fakt nabycia własności na podstawie umowy darowizny w formie aktu
    notarialnego uprawnia do zastosowania zwolnienia z obowiązku zgłoszenia nabycia
    własności nieruchomości właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Ustawa SPD nie
    przewiduje w takim przypadku konieczności dopełnienia przez obdarowanego czy
    darczyńcę żadnych dodatkowych formalności dla zastosowania zwolnienia.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, powyższą zasadę można również zastosować w przypadku
    sporządzenia umowy darowizny przed zagranicznym notariuszem. Ustawa SPD nie
    definiuje bowiem pojęcia „akt notarialny” oraz w szczególności, nie zastrzega, by akt
    notarialny musiał zostać sporządzony przez polskiego notariusza.
    W doktrynie prawa wskazuje się, że akt notarialny pochodzący od notariusza państwa
    obcego może mieć znaczenie prawne wówczas, gdy prawo tego państwa jest w danym
    wypadku prawem właściwym dla formy czynności prawnej, o czym rozstrzyga norma
    prawa prywatnego międzynarodowego (E. Drozd, w: System P.P., t. 2, s. 155). Ponieważ
    darowana nieruchomość jest położona we Włoszech, transakcja nieodpłatnego
    przekazania tejże podlegała prawu włoskiemu i musiała zostać sfinalizowana przed
    włoskim notariuszem.
    Wnioskodawczyni pragnie także zwrócić uwagę, że zarówno Rzeczpospolita Polska, jak i
    Republika Włoska są sygnatariuszami Konwencji znoszącej wymóg legalizacji
    zagranicznych dokumentów urzędowych sporządzonej w Hadze dnia 5 października 1961
    r. [tj. Dz. U. z 2005 r.nr 112 poz. 938; dalej: Konwencja Haska]. W myśl art. 1 lit. c)
    Konwencji Haskiej, za dokumenty urzędowe uznaje się akty notarialne sporządzone na
    terytorium innego Umawiającego się Państwa.
    W podobnym stanie faktycznym Dyrektor KIS wydał interpretację indywidualną z 14
    grudnia 2018 r., sygn. 0111-KDIB2-2.4015.115.2018.1.HS. Organ podatkowy stwierdził, że

    zawarcie umowy darowizny przez obywatelkę Polski w formie aktu notarialnego przed
    notariuszem w Niemczech zwalnia z obowiązku zgłoszenia nabycia własności
    nieruchomości właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Akt notarialny sporządzony
    przez notariusza w Niemczech spełnia wymagania formalne określone w ustawie o
    podatku od spadków i darowizn, co pozwala na skorzystanie ze zwolnienia z obowiązku
    zgłoszenia. Organ uzasadnił swoją decyzję następująco:
    „W akcie notarialnym zawartym 17 marca 2015 r. przed notariuszem w miejscowości V. w
    Niemczech została zawarta umowa darowizny nieruchomości pomiędzy
    Wnioskodawczynią a jej mężem. Skoro zatem darowizna nieruchomości została zawarta w
    formie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni w ogóle nie ma obowiązku zgłaszać faktu
    nabycia w darowiźnie nieruchomości naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego, aby
    móc skorzystać ze zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Akt
    notarialny z 17 marca 2015 r., zawarty poza granicami Polski, również zastępuje zgłoszenie
    SD-Z2. Zatem stanowisko Wnioskodawczyni twierdzącej, że wobec nabycia własności
    nieruchomości od małżonka, dokonanego poprzez zawarcie umowy darowizny w formie
    aktu notarialnego sporządzonego przed notariuszem w Niemczech”.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawczyni jedynym warunkiem do zastosowania
    zwolnienia przewidzianego w art. 4 ust. 4 pkt 2 ustawy SPD jest zawarcie umowy
    darowizny pomiędzy nią a Synem w formie aktu notarialnego, co zostało ugruntowane w
    orzecznictwie sądów administracyjnych. Przywołana ustawa nie wymaga, by był to akt
    notarialny sporządzony przed polskim notariuszem. Na mocy Konwencji Haskiej włoski akt
    notarialny może zostać uznany za akt urzędowy w Polsce. Co więcej, dotychczasowa
    praktyka interpretacyjna Dyrektora KIS wskazuje, że akt notarialny sporządzony przed
    notariuszem za granicą zwalnia z obowiązku zgłoszenia nabycia nieruchomości na
    formularzu SD-Z2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    W świetle powyższego przepisu - co do zasady - opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych znajdujących się
    /wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jednakże w art. 2 ustawy o
    podatku od spadków i darowizn ustawodawca przewidział wyjątek od tej zasady.
    Stosownie do art. 2 ww. ustawy:
      Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
      wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub
      zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce
      stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z powyższym uregulowaniem w sytuacji nabycia w darowiźnie przedmiotów lub
    praw majątkowych znajdujących się lub wykonywanych za granicą, czynnikiem
    decydującym o podleganiu ustawie o podatku od spadków i darowizn jest posiadanie
    przez obdarowanego obywatelstwa polskiego lub stałego miejsca pobytu na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w chwili dokonania darowizny. Zatem obdarowany, który w
    chwili dokonania darowizny był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na

    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn od nabytej własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    oraz od nabytej własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych
    wykonywanych za granicą.
    W myśl art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Jak wynika z treści art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje, przy nabyciu w drodze darowizny - z chwilą
      złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie
      zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia
      przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy
      wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy
      powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    W myśl art. 6 ust. 4 ww. ustawy:
      Jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim
      jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się
      orzeczenia. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania,
      obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed
      organem podatkowym na fakt nabycia.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po
      potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw
      majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku
      podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy
      spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu
      dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia
      wlicza się do podstawy wymiaru.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
    Na podstawie art. 14 ust. 1 i 2 ww. ustawy:
      Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony
      jest nabywca.
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy:
      Do poszczególnych grup podatkowych zalicza się: do grupy I - małżonka, zstępnych,
      wstępnych, pasierba, zięcia, synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Natomiast zgodnie z art. 4a ust. 1 ww. ustawy:
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
    małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę, jeżeli:
    1) zgłoszą nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych właściwemu naczelnikowi
        urzędu skarbowego w terminie 6 miesięcy od dnia powstania obowiązku
        podatkowego powstałego na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 2-5, 7 i 8 oraz ust. 2, a w

        przypadku nabycia w drodze dziedziczenia - w terminie 6 miesięcy od dnia
        uprawomocnienia się orzeczenia sądu stwierdzającego nabycie spadku, z
        zastrzeżeniem ust. 2 i 4, oraz
    2) w przypadku gdy przedmiotem nabycia tytułem darowizny lub polecenia darczyńcy są
        środki pieniężne, a ich wartość doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
        okresie 5 lat poprzedzających ten rok przekracza kwotę określoną w art. 9 ust. 1
        pkt 1 - udokumentują ich otrzymanie dowodem przekazania na rachunek
        płatniczy nabywcy, na jego rachunek, inny niż płatniczy, w banku lub spółdzielczej
        kasie oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych dokonać należy na formularzu
    SD-Z2, zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 listopada 2015 r. w
    sprawie wzoru zgłoszenia o nabyciu własności rzeczy i praw majątkowych (Dz.U. z 2015 r.
    poz. 2060).
    Jak wynika z art. 4 ust. 4 cyt. ustawy:
      Zwolnienia określone w ust. 1 oraz art. 4a i art. 4b stosuje się, jeżeli w chwili nabycia
      nabywca posiadał obywatelstwo polskie lub obywatelstwo jednego z państw
      członkowskich Unii Europejskiej lub państw członkowskich Europejskiego
      Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stron umowy o Europejskim Obszarze
      Gospodarczym lub miał miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub terytorium takiego państwa.
    Z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn wynika, że jednym z warunków
    skorzystania ze zwolnienia, jest zgłoszenie przez osoby objęte zwolnieniem właściwemu
    naczelnikowi urzędu skarbowego nabycia rzeczy lub praw majątkowych w terminie 6
    miesięcy od dnia powstania obowiązku podatkowego.
    Stosownie do art. 4a ust. 4 ww. ustawy:
    Obowiązek zgłoszenia nie obejmuje przypadków, gdy:
      1) wartość majątku ostatnio nabytego doliczona do wartości majątku nabytego
        dotychczas od tej samej osoby lub po tej samej osobie w roku, w którym
        nastąpiło ostatnie nabycie, i w okresie 5 lat poprzedzających ten rok nie
        przekracza kwoty określonej w art. 9 ust. 1 pkt 1 lub
      2) nabycie następuje na podstawie umowy zawartej w formie aktu notarialnego albo w
        tej formie zostało złożone oświadczenie woli jednej ze stron.
    Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego wynika, że na
    podstawie aktu notarialnego sporządzonego (...) 2025 r. przed włoskim notariuszem, Pani
    Syn przekazał nieodpłatnie Pani uprzednio nabytą nieruchomość położoną we Włoszech
    tytułem darowizny. Są Państwo (Pani i Pani Syn) obywatelami Polski, polskimi rezydentami
    podatkowymi oraz mają Państwo miejsce zamieszkania na terytorium Polski.
    Pani wątpliwość sprowadzają się do ustalenia, czy nieodpłatne przekazanie nieruchomości
    położonej we Włoszech na podstawie umowy darowizny w formie aktu notarialnego
    sporządzonego przed włoskim notariuszem zwalnia Panią z obowiązku zgłoszenia nabycia
    własności właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z dyspozycją art. 4a ust.
    4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Jak stwierdził Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w wyroku z 25 lipca 2011 r.
    sygn. akt I SA/Rz 234/11:
      Przepis art. 4a ustawy będący podstawą zwolnienia podatkowego przysługującego
      najbliższym członkom rodziny, zwalnia z opodatkowania dokonane w obrębie
      najbliższej rodziny przesunięcia praw majątkowych, pod warunkiem iż dokonane

      zostaną one w sposób jawny. Zabezpiecza to interesy skarbu państwa przed
      ewentualnymi nadużyciami ze strony podatników, którzy w celu uniknięcia
      odpowiedzialności podatkowej, mogliby powoływać się na fikcyjne czynności prawne
      dokonane pomiędzy najbliższymi członkami rodziny, czego zweryfikowanie w
      postępowaniu podatkowym stwarzałoby trudności. Obowiązek notyfikacji zwiększa
      zatem pewność i stałość obrotu prawnego. Przesłanki te jednak tracą na aktualności
      w sytuacji, kiedy do dokonania czynności prawnej dochodzi przy udziale
      funkcjonariusza publicznego jakim jest notariusz. Zapewniona przez niego pewność
      obrotu nie wymaga zachowania dodatkowych środków bezpieczeństwa,
      konsekwencją czego jest wyłączenie zawarte w art. 4a ust. 4 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z utrwaloną linią doktryny:
      (...) Warunek ten nie będzie miał także zastosowania do tych przypadków -
      niezależnie od wartości nabycia - gdy nabycie następuje na podstawie umowy
      zawartej w formie aktu notarialnego albo w tej formie zostało złożone oświadczenie
      woli jednej ze stron. Z uwagi na znaczenie formy aktu notarialnego i jej zastosowania
      do oświadczenia woli złożonego przez co najmniej jedną ze stron umowy
      ustawodawca zasadnie uznał za zbędne wprowadzanie warunku obowiązku
      zgłoszenia. W tych zatem przypadkach osoby uprawnione korzystają ze zwolnienia,
      nie mając obowiązku zgłoszenia naczelnikowi urzędu skarbowego faktu nabycia
      własności rzeczy lub praw majątkowych. (Komentarz do art. 4a, Ustawa o podatku od
      spadków i darowizn. Komentarz, Paweł Borszowski, Krzysztof Musiał, Adam Nita,
      Klaudia Stelmaszczyk-Borszowska, Jacek Wantoch-Rekowski, wyd. 2, 2022 r.)
    W akcie notarialnym sporządzonym 9 lipca 2025 r. przed włoskim notariuszem została
    zawarta umowa darowizny nieruchomości położonej we Włoszech pomiędzy Panią i Pani
    Synem. Skoro zatem umowa darowizny nieruchomości została zawarta w formie aktu
    notarialnego, w ogóle nie ma Pani obowiązku zgłaszać faktu nabycia w darowiźnie
    nieruchomości naczelnikowi właściwego urzędu skarbowego, aby móc skorzystać ze
    zwolnienia z art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Akt notarialny z 9 lipca 2025
    r., zawarty poza granicami Polski, również zastępuje zgłoszenie SD-Z2.
    Zatem Pani stanowisko, zgodnie z którym nieodpłatne przekazanie nieruchomości
    położonej we Włoszech na podstawie umowy darowizny w formie aktu notarialnego
    sporządzonego przed włoskim notariuszem zwalnia Panią z obowiązku zgłoszenia nabycia
    własności właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgodnie z dyspozycją art. 4a ust.
    4 pkt 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn, uznaje się za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.