Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-1030/12-3/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-02-12
Teza: Zapomogi wypłacane weteranom żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom.
Słowa kluczowe: zapomoga; zwolnienie; żołnierze
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2012 r. (data wpływu 13 listopada 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 7 lutego 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego jest:

*   **prawidłowe** - w odniesieniu do wypłacanych zapomóg losowych,
*   **nieprawidłowe** - w odniesieniu do wypłacanych zapomóg na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia.

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wojskowe Biuro Emerytalne na podstawie par. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania zapomóg weteranom żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom oraz sposobu tworzenia funduszu na zapomogi (Dz. U. 2012, poz. 105) w związku z art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. z 2011 r. Nr 205, poz. 1203) jest płatnikiem zapomóg przyznawanych przez Ministra Obrony Narodowej weteranom-żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom zamieszkałym na terenie województwa.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt l i 2 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. weteran-żołnierz, który ukończył 65 lat życia lub weteran poszkodowany żołnierz, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej mogą ubiegać się o przyznanie zapomogi:

1.  na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;
2.  w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych mających wpływ na pogorszenie w istotny sposób sytuacji materialnej weterana żołnierza lub weterana poszkodowanego żołnierza - Minister Obrony Narodowej może przyznać zapomogę pieniężną.

Warunkiem przyznania zapomogi weteranowi-żołnierzowi i weteranowi poszkodowanemu -żołnierzowi (par. 3 ust. 1 rozporządzenia z dnia 20 stycznia 2012 r.) jest konieczność poniesienia wydatków pieniężnych z tytułu pokrycia kosztów i zaistnienia zdarzenia określonego w art. 31 ust. 1 ustawy. Przyznanie zapomogi następuje w formie decyzji administracyjnej, z której wynika, że zostały spełnione przesłanki określone w art. 31 ust. 1 ustawy (choroba powodująca wydatki na zakup: leków, środków opatrunkowych, usług pielęgnacyjnych, koszty dojazdów oraz zaistnienie zdarzenia losowego mającego istotny wpływ na pogorszenie sytuacji materialnej).

Wojskowe Biuro Emerytalne wypłaca przyznane zapomogi wszystkim weteranom-żołnierzom i poszkodowanym weteranom-żołnierzom niezależnie od tego, czy są świadczeniobiorcami tutejszego Biura (tj. mają ustalone prawo do zaopatrzenia emerytalno -rentowego jako byli żołnierze zawodowi), czy też nie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy w przypadku wypłaty zapomogi przyznanej przez Ministra Obrony Narodowej ze środków budżetu państwa pozostających w jego dyspozycji osobom znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej wskutek zdarzenia losowego, które miało miejsce w związku z działaniami poza granicami państwa lub na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania może mieć zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
2.  W przypadku nieprawidłowego stanowiska Wnioskodawcy, czy właściwe jest zastosowanie zwolnienia wynikającego z przepisu art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. do kwoty 2.280 zł, a kwota powyżej tego limitu winna być opodatkowana, a Wojskowe Biuro Emerytalne winno wystawić PIT-8C (art. 42a ustawy).

Zdaniem Wnioskodawcy, zarówno zapomoga przyznawana w związku z pogorszeniem sytuacji materialnej weterana poszkodowanego oraz z tytułu zdarzenia losowego mającego istotny wpływ na sytuację materialną jest wynikiem zdarzenia losowego, które miało miejsce w związku z działaniami poza granicami państwa. Ze względu na fakt, iż zapomogi przyznawane przez Ministra Obrony Narodowej ze środków budżetu państwa, a mające bezpośredni związek ze zdarzeniem losowym, które wywołuje w przyszłości skutki w postaci istotnego pogorszenia sytuacji materialnej osoby poszkodowanej, słusznym jest zastosowanie całkowitego zwolnienia wypłaconej zapomogi zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 26a.

Ustawodawca wprowadzając w życie ustawę z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa rozdziałem 8 dokonał również zmian w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych poprzez dodanie pkt 90a, którym zwolnił z podatku dochodowego od osób fizycznych inne świadczenia przewidziane dla weteranów -poszkodowanych i weteranów poszkodowanych-żołnierzy. Kwestie zapomóg przyznawanych w wyniku zdarzeń losowych były uregulowane już wcześniej w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych i te uregulowania należy stosować również do tej grupy osób (weterani żołnierze i weterani żołnierze poszkodowani).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** \- w odniesieniu do wypłacanych zapomóg losowych,
*   **nieprawidłowe** - w odniesieniu do wypłacanych zapomóg na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednakże, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy wolne od podatku są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci - do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2 280 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są świadczenia otrzymane z tytułu jednorazowej pomocy materialnej finansowanej ze środków budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego w związku z zaistniałym zdarzeniem losowym.

Z kolei, w myśl art. 21 ust. 1 pkt 90a ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są świadczenia, o których mowa w art. 19 ust. 2, art. 26-28 i art. 36 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa (Dz. U. Nr 205, poz. 1203).

Powyższy przepis art. 21 ust. 1 pkt 90a wyraźnie wskazuje iż z ww. zwolnienia korzystają jedynie świadczenia określone w art. 19 ust. 2, art. 26-28 i art. 36 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa. Natomiast z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu jest płatnikiem zapomóg przyznawanych przez Ministra Obrony Narodowej weteranom-żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom zamieszkałym na terenie województwa dolnośląskiego wypłacanych na podstawie par. 4 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie warunków trybu przyznawania zapomóg weteranom żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom oraz sposobu tworzenia funduszu na zapomogi (Dz. U. 2012, poz.105) w związku z art. 31 ust. 1 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa.

Zatem wypłacane przez Wojskowe Biuro Emerytalne we Wrocławiu zapomogi nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 90a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przyznane one zostały na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, a ten przepis nie został wymieniony w pkt 90a.

Zgodnie z art. 31 ust. 1 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, weteran-żołnierz, który ukończył 65 lat życia, lub weteran poszkodowany-żołnierz, którzy znajdują się w trudnej sytuacji materialnej, mogą ubiegać się o przyznanie zapomogi:

1.  na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia;
2.  w przypadku zaistnienia zdarzeń losowych, mających wpływ na pogorszenie w istotny sposób sytuacji materialnej weterana-żołnierza lub weterana poszkodowanego-żołnierza.

W myśl art. 31 ust. 2 ww. ustawy, tworzy się fundusz na zapomogi dla weteranów-żołnierzy i weteranów poszkodowanych-żołnierzy, którego dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

Minister Obrony Narodowej określi, w drodze rozporządzenia, warunki i tryb przyznawania zapomóg, o których mowa w ust. 1, dokumenty stanowiące podstawę ich przyznania, sposób przekazywania przyznanych zapomóg oraz sposób tworzenia funduszu na te zapomogi. Rozporządzenie uwzględni konieczność zapewnienia równego dostępu do tego świadczenia wszystkim uprawnionym oraz możliwość korzystania z zapomogi z innego tytułu (art. 31 ust. 3 ww. ustawy).

Powyższe uregulowane zostało w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 20 stycznia 2012 r. w sprawie warunków i trybu przyznawania zapomóg weteranom-żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom oraz sposobu tworzenia funduszu na zapomogi (Dz. U. z 2012 r. poz. 105).

Zgodnie z § 2 ust. 1 ww. rozporządzenia, organem właściwym w sprawie przyznania zapomogi, o której mowa w art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o weteranach działań poza granicami państwa, zwanej dalej „ustawą”, jest Minister Obrony Narodowej.

W myśl natomiast § 6 ust. 1 ww. rozporządzenia, Fundusz zapomóg tworzy się w ramach środków budżetowych części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania, należy stwierdzić, że w przypadku zapomóg losowych wypłaconych przez Wojskowe Biuro Emerytalne w x weteranom żołnierzom lub weteranom poszkodowanym-żołnierzom z funduszu utworzonego w ramach środków budżetowych, części budżetu państwa, której dysponentem jest Minister Obrony Narodowej, ma zastosowanie zapis art. 21 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z tym, wypłacone zapomogi losowe należy uznać za wolne od podatku dochodowego od osób fizycznych, a na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika z tytułu wypłat tych zapomóg.

Natomiast w odniesieniu do zapomóg wypłaconych na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia, należy stwierdzić, iż nie można uznać ich za zapomogi losowe. Świadczy o tym chociażby fakt, iż podlegają one rozróżnieniu w samym art. 31 ust. 1 ustawy o weteranach działań poza granicami państwa, gdzie zostały one wymienione w dwóch odrębnych punktach.

Również w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca rozgranicza przypadki zwolnienia od opodatkowania zapomóg w zależności od tego z jakiego tytułu zostały one przyznane. I tak w treści art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wyraźnie wskazano przypadki, w związku z którymi przyznane zapomogi zwolnione są z podatku dochodowego. Jednym z takich przypadków jest „indywidualne zdarzenie losowe”, innym – „długotrwała choroba”.

Natomiast art. 21 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przewiduje zwolnienie wyłącznie świadczeń otrzymanych z tytułu jednorazowej pomocy materialnej finansowanej ze środków budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego w związku z zaistniałym zdarzeniem losowym.

Należy jednak wskazać, że powołany wyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy, jak również inne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „zdarzenie losowe”, „zapomoga” czy „długotrwała choroba”.

W orzecznictwie podatkowym zasadą jest, że w sytuacji, gdy w prawie podatkowym termin użyty w przepisach nie jest bliżej określony, to wykładnia takiego pojęcia winna odbywać się przy zastosowaniu wykładni językowej lub zgodnie ze znaczeniem jakie ma ono w języku potocznym.

Mając powyższe na uwadze, pod pojęciem „indywidualnego zdarzenia losowego” można rozumieć wszelkie nagłe, niespodziewane, pojedyncze zdarzenia wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można przewidzieć, a które są niezależne od człowieka, nawet przy zachowaniu należytej staranności jak np. kradzieże, włamania, zniszczenie domu lub mieszkania spowodowane zalaniem wodą lub pożarem, nieszczęśliwe wypadki powodujące uszczerbek na zdrowiu, śmierć.

Biorąc pod uwagę fakt, iż w wyniku rozgraniczenia przez ustawodawcę w art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy przypadków, w związku z którymi przyznane zapomogi zwolnione są z podatku dochodowego należy stwierdzić, iż zapomogi w związku z chorobami mogą być zwolnione z podatku dochodowego na podstawie tego artykułu. Zwolnienie to przysługuje jednak wówczas, gdy choroby powyższe mają charakter „długotrwałych chorób”.

Powołując się na językowe znaczenie wyrazów, przez „długotrwałą chorobę” należy rozumieć chorobę wymagającą długotrwałego leczenia w sposób stały lub przez długi okres, mającą długotrwały przebieg. Analizując, czy choroba jest długotrwała nie sposób odwołać się do konkretnych ram czasowych przesądzających o tym jak długo ma ona trwać, by możliwe było objęcie zapomogi wypłaconej w związku z tą chorobą zwolnieniem z opodatkowania. Z medycznego punktu widzenia długotrwałe choroby, to choroby przewlekłe, nieuleczalne, wrodzone. Do chorób długotrwałych zaliczyć należy zatem nie tylko choroby przewlekłe, ale również takie, które maja długotrwały przebieg (trwające miesiącami lub latami) i wymagające leczenia w sposób stały lub przez długi okres.

Z powyższego wynika, iż podmiot dokonujący wypłaty przyznanej zapomogi zobowiązany jest do analizowania każdego przypadku indywidualnie z uwzględnieniem wszystkich okoliczności sprawy. Ze zwolnienia korzystać mogą zatem tylko takie zapomogi (do wysokości wyznaczonej kwotą 2 280 zł w danym roku podatkowym), które zostały wypłacone w związku z „długotrwałą chorobą”, pod warunkiem udokumentowania przez osobę starającą się o świadczenie podlegające zwolnieniu faktu długotrwałej choroby stosownymi dowodami, bowiem ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Należy przy tym zauważyć, że zapomoga charakteryzuje się tym, iż jest to świadczenie jednorazowe mające na celu wsparcie finansowe osoby, która z różnych przyczyn znalazła się w trudnej sytuacji życiowej, a podstawą do zastosowania zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych jest stwierdzenie faktu wystąpienia określonego zdarzenia.

W związku z powyższym zapomogi wypłacone na zaspokojenie potrzeb bytowych i ochronę zdrowia w przypadku choroby powodującej wzrost kosztów utrzymania, w tym zakup leków, środków opatrunkowych oraz koszty dojazdów do zakładów opieki zdrowotnej na zabiegi medyczne i rehabilitacyjne oraz usługi pielęgnacyjne niezbędne ze względu na wiek lub stan zdrowia, nie korzystają ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 26a ww. ustawy. Jednakże mogą one korzystać ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc do kwoty 2 280 zł. Nadwyżka natomiast ponad tą kwotę podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów (przychodów) z tytułu świadczeń otrzymanych przez emerytów lub rencistów, w związku z łączącym ich uprzednio z zakładem pracy stosunkiem służbowym, stosunkiem pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczym stosunkiem pracy, w tym od związków zawodowych, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 26 i 38 - pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 10% należności.

Zastosowanie przepisu art. 30 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest zatem uwarunkowane od tego, czy udzielającym świadczenie jest podmiot będący byłym zakładem pracy świadczeniobiorcy, czy też inny podmiot. Ważne jest jedynie, aby beneficjentem świadczenia była osoba, która posiada status emeryta lub rencisty oraz, aby udzielone tym osobom świadczenie (zapomoga) wynikało z uprzednio łączącego ich stosunku służbowego, czy stosunku pracy (stosunków pokrewnych).

Z powyższego wynika, że nadwyżka od wypłacanych zapomóg ponad kwotę 2 280 zł przyznanych weteranom żołnierzom i poszkodowanym weteranom żołnierzom będącym świadczeniobiorcami Biura (tj. osobami mającymi ustalone prawo do zaopatrzenia emerytalno-rentowego) winna być opodatkowana zryczałtowanym podatkiem dochodowym – w wysokości 10% należności.

Natomiast nadwyżka od wypłacanych zapomóg ponad kwotę 2 280 zł przyznanych weteranom żołnierzom i poszkodowanym weteranom żołnierzom niebędącym świadczeniobiorcami Biura stanowi przychód z innych źródeł i w tym przypadku od wypłaconych świadczeń Wnioskodawca nie jest zobowiązany do poboru podatku (zaliczek), ma natomiast obowiązek wystawienia informacji o przychodach z innych źródeł na formularzu PIT-8C.

Stosownie bowiem do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, iż definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ww. ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

W myśl natomiast art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru (PIT-8C) o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.