Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-583/12-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-08-10
Teza: Czy usługi opisane w stanie faktycznym stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (tj. w Dz. U. z 2011 r., nr 1 77, poz. 1054); dalej: „ustawa o VAT”) lub § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawi o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 73, poz. 392 ze zm.); dalej: „Rozporządzenie MF”)? Czy świadczenie usług szkoleniowych opisanych w stanie faktycznym podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT (jeżeli jest w całości finansowane ze środków publicznych) albo na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF (jeżeli jest finansowane ze środków publicznych w części równej 70% lub większej)?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; usługi-usługi kształcenia zawodowego; usługi-usługi szkoleniowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 03.07.2012 r.(data wpływu 06.07.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania usług szkoleniowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06.07.2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania usług szkoleniowych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod nazwą A. Marcin L. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów usług (dalej: „podatek VAT”). W ramach działalności świadczy m.in. usługi polegające na prowadzeniu szkoleń.

Wnioskodawca:

*   nie posiada akredytacji na prowadzenie szkoleń w rozumieniu przepisów o systemie oświaty;

*   nie jest jednostką oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania;

*   nie posiada statusu uczelni, jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk ani jednostki badawczo-rozwojowej.

Część szkoleń, prowadzonych przez Wnioskodawcę finansowana jest w co najmniej 70% ze środków publicznych (np. ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego itd.). Bezpośrednim beneficjentem środków publicznych jest podmiot organizujący szkolenie, który następnie przekazuje te środki Wnioskodawcy jako wynagrodzenie za przeprowadzenie szkolenia.

Tematyka szkoleń związana jest przede wszystkim z finansami przedsiębiorstw. Podczas szkoleń prowadzonych przez Wnioskodawcę, ich uczestnicy mają możliwość zdobycia lub uzupełnienia wiedzy, którą wykorzystać mogą w ramach wykonywanych przez nich zawodów (np. księgowego, specjalisty ds. finansowych, analityka finansowego, dyrektora finansowego oraz innych zawodów związanych z szeroko rozumianymi finansami, podatkami, prawem, itd.; szkolenia są również adresowane do kadry zarządzającej). W szkoleniach biorą udział również osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, dla których uzyskana za pomocą szkoleń wiedza jest potrzebna, a czasem wręcz niezbędna do prowadzenia tej działalności. Czasem szkolenia związane są z konkretnym działem gospodarki (np. branżą energetyczną). Szkolenia ilustrują również praktyczne możliwości wykorzystania przekazanej wiedzy teoretycznej.

Dla pełniejszego zilustrowania stanu faktycznego, poniżej Wnioskodawca przedstawia przykłady konkretnych tytułów szkoleń, które były przez niego prowadzone w przeszłości i być może będą również prowadzone w przyszłości (tematyka szkoleń, które będą prowadzone w przyszłości będzie taka sama lub podobna do tych wymienionych poniżej):

*   Strategia przedsiębiorstwa oraz jej ewaluacja dla zaawansowanych;
*   Restrukturyzacja w praktyce - sposobem odzyskania konkurencyjności i rozwoju przedsiębiorstwa;
*   Fuzje i przejęcia jako środek budowania przewagi konkurencyjnej;
*   Nadzór właścicielski;
*   Poszukiwanie kapitału;
*   Duo dilligence - analiza przedsiębiorstwa dla zaawansowanych;
*   Finanse przedsiębiorstw - analiza, wycena, transakcje kapitałowe;
*   Zarządzanie wartością spółki z wykorzystaniem nowoczesnych instrumentów finansowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy usługi opisane w stanie faktycznym stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów usług (tj. w Dz. U. z 2011 r., nr 1 77, poz. 1054); dalej: „ustawa o VAT”) lub § 13 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawi o podatku od towarów i usług (Dz. U. nr 73, poz. 392 ze zm.); dalej: „Rozporządzenie MF”)?
2.  Czy świadczenie usług szkoleniowych opisanych w stanie faktycznym podlega zwolnieniu z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT (jeżeli jest w całości finansowane ze środków publicznych) albo na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF (jeżeli jest finansowane ze środków publicznych w części równej 70% lub większej)?

Pytanie 1

1.  Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi opisane przez niego w stanie faktycznym stanowią usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT oraz § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia ME.

1.  Brzmienie przepisów

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT:

„Zwalnia się od podatku \[podatku VAT- przyp. Wnioskodawcy\] usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 \[ustawy o VAT - przyp. Wnioskodawcy\] w całości finansowane ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.”

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF:

„Zwalnia się od podatku \[podatku VAT - przyp. Wnioskodawcy\] usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.”

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE (dalej: „Dyrektywa 112”):

„Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: kształcenie dzieci lub młodzieży; kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.”

Zgodnie z art. 44 Rozporządzenia Wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: „Rozporządzenie Rady”):

„Usługi w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania świadczone na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia”.

1.  Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Powołane przez Wnioskodawcę art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT oraz § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF wprowadzają zwolnienia podatkowe dla usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego świadczonych na warunkach określonych w tych przepisach.

Zwolnienia te wprowadzone zostały do polskiego systemu prawnego na podstawie art. 132 ust 1 lit. i) Dyrektywy 112.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej okoliczności, zdaniem Wnioskodawcy, pojęcie usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego powinno być rozumiane w taki sposób, w jaki rozumiane jest na gruncie Dyrektywy 112. Definicja legalna pojęć kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego na potrzeby tego aktu wprowadzona została w art. 44 Rozporządzenia Rady. Biorąc pod uwagę, że akt ten obowiązuje w polskim systemie prawnym bezpośrednio (tj. bez konieczności dokonywania jego implementacji), powołany przepis powinien znajdować zastosowanie również w tym przypadku (stanowisko to potwierdzają Interpretacje indywidualne - przykładowo: Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 25 listopada 2011 r.; sygn. IPPP3/443-1159/11-2/LK). Zgodnie zatem z przytoczoną definicją, aby usługi kształcenia uznać za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, muszą one obejmować nauczanie:

1.  pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem jak również
2.  mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Art. 44 Rozporządzenia Rady precyzuje poza tym, że czas trwania kursu nie ma znaczenia przy dokonywanej kwalifikacji usług.

W przedmiotowym przypadku, dla dokonania kwalifikacji usług świadczonych przez Wnioskodawcę kluczowe jest występowanie odpowiedniego związku pomiędzy prowadzonymi szkoleniami a odpowiednią branżą oraz zawodem, a także ustalenie celu, w jakim szkolenia te są prowadzone.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzone przez niego szkolenia pozostają w bezpośrednim związku m.in. z zawodami wykonywanymi przez osoby zatrudnione w działach finansowych przedsiębiorstw (np. księgowy, specjalista ds. finansów, analityk finansowy, dyrektor finansowy itd.) oraz przez osoby zarządzające przedsiębiorstwami. Tematy te dotyczą ściśle finansów przedsiębiorstw, zagadnień z dziedziny ekonomii i prawa, zatem zasadniczo związane są z bieżącym funkcjonowaniem i prowadzeniem działalności gospodarczej jak również dotyczą zdarzeń gospodarczych (np. fuzje i przejęcia), które są ściśle związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa.

Warto również podkreślić, że szkolenia te mają walor praktyczny. Agendy szkoleń przygotowane są w taki sposób, aby przedstawić uczestnikom nie tylko aspekt teoretyczny omawianych zagadnień, ale również - możliwie szeroko praktyczne problemy towarzyszące przedstawianym tematom.

Wymienione wyżej cechy szkoleń wiążą się również ściśle z celem ich prowadzenia (przesłanka uznania usługi za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe wymieniona w punkcie b) powyżej). Otóż, praktyczny aspekt szkolenia wynika głównie z zapotrzebowania osób biorących udział w szkoleniach na otrzymanie konkretnego rodzaju wiedzy - możliwej do zastosowania w toku wykonywanych przez nich zawodów. Z samej zasady zatem, podstawowym celem szkolenia jest uzyskanie przez uczestników szkolenia odpowiedniej praktycznej wiedzy, możliwej do wykorzystania w wykonywanym przez nich zawodzie / stanowisku albo też uzupełnienie (uaktualnienie) wiedzy, którą już posiadają.

Podsumowując zatem, należy stwierdzić, że szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę:

1.  pozostają w bezpośrednim związku z zawodem - bowiem tematy szkoleń są ściśle dostosowane do potrzeb pracowników działów finansowych / osób zarządzających przedsiębiorstwami;
2.  celem szkoleń jest uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy osób, o których mowa w punkcie b).

Zatem, obie przesłanki wymienione w art. 44 Rozporządzenia Rady uznać należy za spełnione. Co za tym idzie, szkolenia opisane w stanie faktycznym, prowadzone przez Wnioskodawcę należy zakwalifikować jako usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT oraz § 13 ust. 1 20 Rozporządzenia MF.

Pytanie 2

1.  Stanowisko Wnioskodawcy

Zdaniem Wnioskodawcy, opisane w stanie faktycznym usługi szkoleniowe świadczone przez Wnioskodawcę, podlegają zwolnieniu z podatku VAT:

1.  na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT - jeżeli są w całości finansowane ze środków publicznych albo
2.  na podstawie § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF - jeżeli są finansowane ze środków publicznych w części - w co najmniej 70%.

1.  Brzmienie przepisów

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT:

„Zwalnia się od podatku \[podatku VAT - przyp. Wnioskodawcy\] usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26 \[ustawy o VAT - przyp. Wnioskodawcy\] w całości finansowane ze środków publicznych oraz świadczenie usług dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie z § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF:

„Zwalnia się od podatku \[podatku VAT - przyp. Wnioskodawcy\] usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.”

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT:

„Zwalnia się od podatku \[podatku VAT - przyp. Wnioskodawcy\] usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym - oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane”

1.  Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Odnosząc się do brzmienia art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c) ustawy o VAT, aby skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT przewidzianego w tym przepisie, następujące przesłanki powinny zostać spełnione:

(i) świadczone usługi powinny być uznane za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego;

(ii) nie mogą być to równocześnie usługi wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT;

(iii) usługi muszą być finansowane w całości ze środków publicznych.

Jeżeli zaś chodzi o § 13 ust. 1 pkt 20 Rozporządzenia MF, to zwolnienie uzależnione jest również od uznania świadczonych usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (przesłanka wymieniona w punkcie (i) jest analogiczna). Ponadto, nie jest konieczne pełne finansowanie, wystarczające jest sfinansowanie usług ze środków publicznych w części przekraczającej 70% (modyfikacja przesłanki wymienionej w punkcie (iii). Równocześnie, expressis verbis nie została wyrażona przesłanka wymieniona w punkcie (ii), która jednak (jak Wnioskodawca wyjaśnia dalej) i tak jest spełniona w przypadku każdego ze szkoleń.

3.1 Usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego

Pierwszą przesłanką warunkującą skorzystanie ze zwolnienia podatkowego jest zakwalifikowanie usług świadczonych przez podatnika jako usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Zdaniem Wnioskodawcy, pojęcie to powinno być rozumiane w taki sposób, w jaki zdefiniowane zostało w art. 44 Rozporządzenia Rady. Zdaniem Wnioskodawcy prowadzone przez niego szkolenia przedstawione w stanie faktycznym spełniają przesłanki pozwalające na zakwalifikowanie świadczonych przez niego usług jako usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, co szerzej uzasadnił przy okazji pytania nr 1 zadanego w ramach niniejszego wniosku.

3.2. Usługi inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT

Warunkiem skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT jest brak występowania przesłanek pozwalających na skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Możliwość skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w tym przepisie uzależniona jest od posiadania odpowiedniego statusu przez podatnika oraz świadczenia przez niego określonego rodzaju usług. Przepis ten przewiduje zwolnienie w następujących przypadkach:

(i) kiedy usługi są świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania oraz

(ii) kiedy usługi są świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe w zakresie kształcenia na poziomie wyższym.

Zwolnienie obejmuje również dostawę towarów oraz świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Jak Wnioskodawca sprecyzował w opisie stanu faktycznego, nie posiada on jakiegokolwiek wyżej wymienionego statusu wymienionego w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Sam ten fakt uniemożliwia mu skorzystanie ze zwolnienia przewidzianego w tym przepisie. Przesłanka konieczna do skorzystania ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VT jest zatem spełniona.

3.3. Usługi finansowane ze środków publicznych

Ostatnim z warunków, który powinien wystąpić, aby Wnioskodawca mógł skorzystać ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT, jest sfinansowanie usług ze środków publicznych.

Pojęcie środków publicznych nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT. Zgodnie jednak z poglądami wyrażanymi w praktyce, opierając się na wykładni systemowej, pojęcie to powinno być rozumiane w taki sposób, w jaki definiowane jest na gruncie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1240 ze zm.).

Przepis ten wymienia enumeratywnie kategorie zaliczane do środków publicznych. Wśród nich znajdują się:

(i) dochody publiczne;

(ii) środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

(iii) środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;

(iv) przychody budżetu państwa i budżetów Jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:

1.  ze sprzedaży papierów wartościowych,
2.  z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,
3.  ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,
4.  z otrzymanych pożyczek i kredytów,

(v) przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Równocześnie do środków wymienionych w punkcie (ii) zalicza się m.in. środki pochodzące z funduszy strukturalnych (art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy o finansach publicznych).

Zarówno Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego jak i Europejski Fundusz Społeczny, z których finansowane są szkolenia prowadzone przez Wnioskodawcę, zaliczają się do funduszy strukturalnych. Środki, z których finansowane są szkolenia pochodzą zatem ze środków publicznych.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedmiotowej sytuacji nie ma znaczenia, że środki publiczne są mu przekazywane przez organizatora szkolenia, który jest bezpośrednim beneficjentem środków pochodzących z funduszy europejskich.

Powyższą tezę potwierdzają wyniki wykładni literalnej oraz celowościowej analizowanego art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT. Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę potwierdzają również interpretacje indywidualne oraz orzeczenia sądowe wydane w analogicznych stanach faktycznych.

3.3.1. Wykładnia literalna art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT

Analizowany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit, c) ustawy o VAT posługuje się stwierdzeniem „usługi (\`(...)\`) finansowane ze środków publicznych”. Należy zwrócić uwagę, że używając takiej konstrukcji, ustawodawca zaakcentował samo specyficzne pochodzenie środków - otrzymane środki muszą być środkami publicznymi - muszą zatem pochodzić z określonych źródeł. Równocześnie przepis ten w żaden sposób nie odnosi się do technicznego sposobu ich wypłaty. Prowadzi to do wniosku, że finansowanie bezpośrednie nie jest niezbędne do skorzystania ze zwolnienia.

3.3.2. Wykładnia celowościowa art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT

Odnosząc się do celu wprowadzenia takiego zwolnienia, zwrócić uwagę należy, że po pierwsze odnosiło się ono do usług kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego, które to postrzegane są jako świadczone w interesie powszechnym (por. orzeczenie ETS w sprawie C-445/05 Werner Haderer). Jednocześnie sam przepis nie zawęża w tym przypadku grona podmiotów wyłącznie do tych, posiadających odpowiedni status krąg uprawnionych jest tutaj zatem określony szeroko.

Po drugie przepis odnosi się do szkoleń finansowanych ze środków publicznych. Regulacja ta stworzona została po to, aby nie obciążać dodatkowo podmiotu korzystającego ze środków publicznych kosztem Skarbu Państwa. Cel jest tutaj ściśle ekonomiczny. Analizując zatem tą sytuację od strony celowościowej, nie powinien decydować o zastosowaniu tego zwolnienia fakt czy środki zostały wypłacone bezpośrednio przez podmiot publiczny czy też może pośrednio. Liczyć powinno się samo oryginalne pochodzenie tych środków - jako środków publicznych. Przyjęcie innej Interpretacji tego przepisu powodowałoby, że podmiot finansujący szkolenia bezpośrednio ze środków publicznych nie miałby możliwości nabycia usług zwolnionych. Otrzymane przez niego środki de facto podlegałyby zmniejszeniu, gdyż niemożliwy w tym przypadku do odliczenia podatek VAT niejako wracałby do Skarbu Państwa.

Podsumowując, analiza wspomnianej regulacji z punktu widzenia celowościowego skłania do przyjęcia wniosku, że również pośrednie sfinansowanie usług ze środków publicznych powinno uprawniać świadczącego te usługi do zastosowania zwolnienia podatkowego.

3.3.3. Interpretacja peranalogiam

Należy zwrócić również uwagę, że podobny spór co do źródła pochodzenia środków publicznych powstał w przeszłości na gruncie stosowania art. 21 ust. 1 pkt 46 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ze względu na niekorzystny pogląd prezentowany w tym zakresie przez organy podatkowe, polegający na zawężaniu pojęcia „pochodzenia środków” do bezpośredniego ich otrzymania, sprawa trafiła do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w wyroku z dnia 30 czerwca 2011 r. (sygn. akt II FSK 306/10) opowiedział się za szerokim stosowaniem tego przepisu. NSA w orzeczeniu tym stwierdził m.in., że decydujące w takich przypadkach jest „ustalenie podmiotu, który finalnie ponosi ciężar finansowania”. W wyroku tym stwierdzono, że sam sposób przekazywania środków jest kwestią wyłącznie techniczną, która w takim przypadku nie ma znaczenia przy ocenie samego źródła pochodzenia środków.

Odnosząc tezy przedstawione przez NSA w powołanym wyżej wyroku do podobnej konstrukcji analizowanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT, należy stwierdzić, że finansowanie pośrednie również uprawnia do skorzystania ze zwolnienia.

3.3.4. Orzecznictwo sądowe

Stanowisko zaprezentowane w niniejszym wniosku przez Wnioskodawcę potwierdza równocześnie orzecznictwo sądowe. Wnioskodawca zwraca uwagę na następujące wyroki sądów administracyjnych wydane w analogicznych stanach faktycznych:

\- orzeczenie WSA w Krakowie z dnia 15 listopada 2011 r. (sygn. akt I SA/Kr 1534/11), w którym stwierdzono, że:

„Niespornym (\`(...)\`) jest, że wynagrodzenie Skarżącej za świadczone usługi szkoleniowe, jest finansowane ze środków publicznych. Podmiot organizujący szkolenie otrzymał bowiem środki publiczne na przeprowadzenie określonych szkoleń. Środki te muszą być przy tym przeznaczyć na te szkolenia, czyli na pokrycie kosztów takich szkoleń. Nie może ulegać wątpliwości, że jednym z kosztów szkolenia, jest wynagrodzenie podmiotu przeprowadzającego to szkolenie. W żadnym bowiem przepisie, który może zostać zastosowanym w niniejszej sprawie, nie został postawiony wymóg; aby podmiot organizujący szkolenie był jednocześnie zobowiązany do jego przeprowadzenia. Skoro tak, może on zlecić przeprowadzenie takiego szkolenia i wypłacić podmiotowi prowadzącemu szkolenie odpowiednie wynagrodzenie z otrzymanych środków publicznych. Oznacza to tym samym, że podmiot przeprowadzający szkolenie, jest finansowany ze środków publicznych.”

„Brak jest przy tym jakiegokolwiek uzasadnienia, z powołaniem się na odpowiednie przepisy prawne, z których by wynikało, że zwolnienie przysługuje jedynie bezpośredniemu beneficjentowi. Normodawca stwierdził jedynie, że szkolenia mają być finansowane ze środków publicznych, zaś bez znaczenia prawnego pozostawiona została kwestia, w jaki sposób te środki publiczne zostaną otrzymane.”

„Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględni zaprezentowane wyżej stanowisko Sądu i wyda ponowną Interpretację przyjmując, że bez znaczenia jest, w jaki sposób środki publiczne są przekazywane Skarżącej, jako podmiotowi bezpośrednio realizującemu szkolenia.”

\- orzeczenie WSA w Gdańsku z dnia 4 października 2011 r. (sygn. akt I SA/Gd 859/11):

„Zapis „finansowana w całości ze środków publicznych” nie odnosi się w ocenie Sądu do podmiotów dysponujących środkami, lecz rzeczywistego w kontekście ekonomicznym źródła finansowania środkami, które nie zostały uzyskane przez podmiot jako przychód z działalności gospodarczej.”

3.3.5. Interpretacje Indywidualne

Wnioskodawca zwraca również uwagę, że przedstawione przez niego stanowisko jest zgodne ze stanowiskiem wyrażanym do tej pory na gruncie tego samego stanu prawnego oraz analogicznego stanu faktycznego przez Dyrektora izby Skarbowej w Warszawie.

Jako przykłady takich rozstrzygnięć, Wnioskodawca wskazuje na następujące interpretacje indywidualne:

(i) z dnia 25 listopada 2011 r. (sygn. IPPP3/443-1159/11-2/LK);

(ii) z dnia 13 października 2011 r. (sygn. IPPP1-143-1250/11-2/PR);

(iii) z dnia 28 czerwca 2011 r. (sygn. IPPP1/443-541/11-3/AS);

(iv) z dnia 24 czerwca 2011 r. (sygn. IPPP1/443-517/11-2/AS);

(v) z dnia 21 czerwca 2011 r. (sygn. IPPP2/443-405/11-2/KOM);

(vi) z dnia 17 czerwca 2011 r. (sygn. IPPP2-443-281/11-4/AK);

(vii) z dnia 16 marca 2011 r. (sygn. IPPP3/443-61/11-2/JF).

3.3.6. Podsumowanie

Biorąc pod uwagę literalne brzmienie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) ustawy o VAT, jego wykładnię literalną oraz celowościową, a także orzecznictwo sądowe oraz Interpretacje indywidualne, należy stwierdzić, że w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym, zwolnienie podatkowe powinno znaleźć zastosowanie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.