Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.181.2025.1.KKM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Sporządzenie sprawozdania finansowego w terminie jako
jeden z warunków prawa do opodatkowania estońskim CIT.
Słowa kluczowe: okres-okres sprawozdawczy
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
sprawozdania-sprawozdania finansowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Obowiązek prowadzenia ksiąg
rachunkowych oraz sporządzania sprawozdań
finansowych przez podatnika opodatkowanego
ryczałtem od dochodów spółek kapitałowych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 1-art. 28e
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28j-ust. 1-pkt 7
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28j-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 listopada 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 30 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”)
    powstała (...) 2023 roku. Jest polskim rezydentem podatkowy. Rok podatkowy Spółki
    pokrywa się z rokiem kalendarzowym.
    Spółka skutecznie dostarczyła zawiadomienie o wyborze ryczałtu od dochodów spółek, na
    druku ZAW-RD do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego w sierpniu 2023 r.,
    wybierając od 1 sierpnia 2023 r. ryczałt od dochodów spółek jako formę opodatkowania.
    W związku z czym na dzień 31 lipca 2023 r. zostały zamknięte księgi oraz otworzony nowy
    okres obrachunkowy. Spółka podjęła więc decyzję o wyborze opodatkowania ryczałtem w
    trakcie roku podatkowego, a w konsekwencji opisane zawiadomienie ZAW-RD zostało
    złożone przed upływem przyjętego roku podatkowego, na podstawie art. 28j ust. 5 ustawy.
    Sprawozdanie za okres od 26 czerwca 2023 r. do 31 lipca 2023 r. zostało sporządzone w
    postaci pliku XML 5 sierpnia 2023 r. ale podpis elektroniczny został wykonany przez
    osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg 28 marca 2024 r. a podpis kierownika
    jednostki 2 kwietnia 2024 r.
    Odnośnie do pozostałych wymogów ustawowych Spółka wyjaśnia, że w okresie od wyboru
    estońskiego CIT do chwili obecnej:
    - spełniała warunek dotyczący przychodów, określony w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT;
    - spełniała warunek dotyczący zatrudnienia, określony w art. 28j ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT;
    - prowadziła działalność w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której
      wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne nieposiadające praw majątkowych
      związanych z prawem do otrzymania świadczenia jako założyciele (fundatorzy) lub
      beneficjenci fundacji, trustu lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o
      charakterze powierniczym;
    - nie posiadała udziałów (akcji) w kapitale innej spółki, tytułów uczestnictwa w funduszu
      inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego inwestowania, ogółu praw i obowiązków w
      spółce niebędącej osobą prawną oraz innych praw majątkowych związanych z prawem
      do otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu
      lub innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym;
    - nie sporządzała za okres opodatkowania ryczałtem sprawozdań finansowych zgodnie z
      MSR na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy o rachunkowości;
    - prowadziła księgi rachunkowe oraz sporządzała sprawozdania finansowe zgodnie z
      wymogami art. 28d ustawy o CIT;
    - nie była wyłączona ze stosowania ryczałtu od dochodów spółek na podstawie art. 28k
      ustawy o CIT.

## Pytanie

Czy Spółka ma prawo do stosowania estońskiego CIT w okresie od jego wyboru – 1
    sierpnia 2023 r., w okoliczności, której sprawozdanie finansowe sporządzone na dzień

    poprzedzający wybór ryczałtu od dochodów spółek zostało opatrzone podpisami
    kierownika jednostki jak i osoby, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych
    odpowiednio w dniach 2 kwietnia 2024 r. oraz 28 marca 2024 r.?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z brzmieniem art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT opodatkowaniu ryczałtem może
    podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, jeżeli spełnia łącznie następujące
    warunki:
    7) złoży zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru,
      do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego
      miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.
    W ślad za art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, - podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem
    również przed upływem przyjętego przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień
    miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi
    rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o
    rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień
    miesiąca opodatkowania ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio.
    W myśl art. 28e ust. 2 ustawy o CIT - jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z
    art. 28j ust. 5, za pierwszy rok podatkowy opodatkowania ryczałtem uważa się okres od
    pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku
    podatkowego do końca miesiąca przyjętego przez podatnika roku obrotowego.
    Stosownie do art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, - jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek
    zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez
    podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia
    miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia
    zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się
    okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku
    podatkowego.
    Zgodnie z art. 8 ust. 6a ustawy o CIT, - jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania
    ryczałtem od dochodów spółek przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z
    art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, miesiąc poprzedzający pierwszy miesiąc opodatkowania
    ryczałtem jest ostatnim miesiącem roku podatkowego tego podatnika.
    Zgodnie natomiast z art. 28e ust. 1 ustawy o CIT - rokiem podatkowym podatnika
    opodatkowanego ryczałtem jest rok obrotowy w rozumieniu przepisów o rachunkowości.
    Z kolei art. 3 ust. 1 pkt 9 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (dalej: „uor”)
    stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o roku obrotowym - rozumie się przez to rok
    kalendarzowy lub inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych,
    stosowany również do celów podatkowych. Rok obrotowy lub jego zmiany określa statut
    lub umowa, na podstawie której utworzono jednostkę. Jeżeli jednostka rozpoczęła
    działalność w drugiej połowie przyjętego roku obrotowego, to można księgi rachunkowe i
    sprawozdanie finansowe za ten okres połączyć z księgami rachunkowymi i
    sprawozdaniem finansowym za rok następny. W przypadku zmiany roku obrotowego
    pierwszy po zmianie rok obrotowy powinien być dłuższy niż 12 kolejnych miesięcy.
    W myśl art. 3 ust. 1 pkt 10 uor, ilekroć w ustawie jest mowa o dniu bilansowym - rozumie
    się przez to dzień, na który jednostka sporządza sprawozdanie finansowe.
    Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 1 uor, księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d
    na dzień kończący rok obrotowy, nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia
    tych zdarzeń.
    W myśl art. 45 ust. 1 uor, sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia
    ksiąg rachunkowych, o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy,

    stosując odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1a i 1b, zasady wyceny aktywów i pasywów
    oraz ustalania wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.
    W konsekwencji, warunkiem wejścia w trakcie roku przez uprawnioną do tego spółkę w
    reżim opodatkowania CIT estońskim jest zarówno złożenie zawiadomienia ZAW-RD oraz
    sporządzenie śródrocznego sprawozdania finansowego.
    Powyższe potwierdzają również objaśnienia podatkowe z 23 grudnia 2021 r. pn.
    „Przewodnik do ryczałtu od dochodów spółek” (s. 18) gdzie Minister Finansów wskazuje, że
    aby móc wybrać alternatywną formę opodatkowania, podatnik jest zobowiązany przede
    wszystkim do poinformowania właściwego naczelnika urzędu skarbowego, w formie
    zawiadomienia o wyborze opodatkowania ryczałtem - według ustalonego wzoru ZAW-RD.
    Zawiadomienie składa się:
    - do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym podatnik ma
      być opodatkowany ryczałtem (art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy o CIT), lub
    - przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień
      miesiąca poprzedzającego pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem podatnik
      zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z
      przepisami o rachunkowości. W tym przypadku księgi rachunkowe otwiera się na
      pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem (art. 28j ust. 5 ustawy o CIT).
    Ponadto, podatnik zobowiązany jest łącznie spełniać w każdym okresie opodatkowania
    ryczałtem pozostałe warunki określone w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 2-6 ustawy o CIT.
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że podjął wszystkie wymagane ustawowo czynności,
    mające na celu wybór opodatkowania w formie ryczałtu od dochodów spółek w trakcie
    roku podatkowego. Jednocześnie Spółka pragnie wyraźnie zaznaczyć, że ma poważne
    wątpliwości co do słuszności ewentualnej wykładni przepisów, zgodnie z którą
    niedochowanie terminu na podpisanie sprawozdania finansowego miałoby automatycznie
    powodować nieskuteczność wyboru estońskiego CIT. W ocenie Spółki, a także
    Stowarzyszenia (...) jako reprezentanta doktryny, taka wykładnia prowadzi do
    nadmiernego formalizmu i może stać w sprzeczności z celowościowym oraz systemowym
    rozumieniem przepisów. Poniżej Wnioskodawca przedstawia argumentację wspierającą to
    stanowisko:
    1. Intencja prawodawcy:
    Istotą regulacji dotyczącej wyboru estońskiego CIT w trakcie roku podatkowego jest realna
    zmiana modelu opodatkowania, wyrażona m.in. poprzez zamknięcie ksiąg rachunkowych i
    sporządzenie sprawozdania finansowego. Celem sporządzenia tego sprawozdania jest
    wyodrębnienie kwoty zysków niepodzielonych i niepokrytych strat z okresu przed
    przejściem na ryczałt, co ma fundamentalne znaczenie dla prawidłowych rozliczeń
    podatkowych i odliczeń dla wspólników. Spółka sporządziła sprawozdanie finansowe, a
    nadmierne skupienie się na technicznej formalności daty podpisu, kosztem faktycznego
    spełnienia merytorycznych wymogów, prowadzi do skutków niewspółmiernych do wagi
    uchybienia. Spółka uważa, że nie jest zgodne z intencją prawodawcy, aby drobna
    formalność - jak spóźniony podpis pod sprawozdaniem finansowym - prowadziła do tak
    doniosłego skutku prawnego jak brak możliwości wyboru estońskiego CIT.
    2. Reguły wykładni prawa:
    Prawidłowa interpretacja przepisów prawa wymaga zastosowania nie tylko wykładni
    językowej, ale również wykładni systemowej i funkcjonalnej (celowościowej). O ile literalna
    wykładnia może wskazywać na rygorystyczne podejście do terminu podpisu, o tyle
    konfrontacja z całym systemem prawnym i celem regulacji prowadzi do odmiennych
    wniosków. Wnioskodawcy znany jest pogląd NSA wyrażony w wyroku NSA z 14 czerwca
    2023 r., sygn. II FSK 31/21 gdzie stwierdzono: „Wykładnia językowa jest podstawowym
    narzędziem interpretacji ustaw podatkowych. Dopiero gdy nie daje ona jednoznacznych

    wyników, dopuszczalne jest odwołanie się do metod wykładni systemowej i
    celowościowej. Ponadto, dla określenia przedmiotu opodatkowania niezbędne jest
    zastosowanie wykładni systemowej wewnętrznej, zwracając uwagę na definicje zawarte w
    samej ustawie podatkowej.” Wnioskodawca daleki jest od stwierdzenia, że sformułowanie
    „zgodnie z ustawą o rachunkowości” jest jednoznaczne, co więcej w wyroku NSA z 11 lipca
    2023 r. II FSK 99/21 sędziowie stwierdzili, że wskazany prymat stosowania dyrektyw
    wykładni językowych, nie oznacza odrzucenia innych wykładni - systemowej lub
    funkcjonalnej. Może się bowiem okazać, że sens przepisu, który wydaje się językowo
    jasny, okaże się wątpliwy, gdy go skonfrontujemy z innymi przepisami lub weźmiemy pod
    uwagę cel regulacji prawnej. Jednym z najmocniejszych argumentów o poprawności
    interpretacji jest okoliczność, że wykładnia językowa, systemowa i funkcjonalna dają
    zgodny wynik (por. postanowienie NSA z 9 kwietnia 2009 r., sygn. akt II FSK 188 5/07;
    wyroki NSA: z 19 listopada 2008 r., sygn. akt II FSK 976/08; z 2 lutego 2010 r., sygn. akt II
    FSK 1319/08; z 2 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 1553/08).
    Uwzględniając powyższe, Wnioskodawca uważa, ewentualną wykładnię art. 28j ust.5
    ustawy o CIT w rozumieniu jakim miałaby powodować, że Spółka nieskutecznie wybrała
    estoński CIT jest w oparciu o przywołane zdanie NSA, niesprawiedliwa, posiada
    irracjonalne konsekwencje oraz prowadzi do absurdalnych z punktu widzenia
    ekonomicznego konsekwencji. Wnioskodawca uważa, że nie jest możliwe by przepis mógł
    zakładać, że każda niezgodność z ustawą o rachunkowości mogłaby powodować tak
    doniosłe skutki jak uznanie, że podatnik nieskutecznie wybrał formę opodatkowania.
    Wątpliwości w tym zakresie a dotyczące już bezpośrednio estońskiego CIT dostrzegają
    również sądy administracyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z 5
    marca 2025 r. (sygn. I SA/Sz 614/24) zaprezentował w oparciu o reguły wykładni
    systemowej i funkcjonalnej bardziej elastyczne stanowisko dotyczące obowiązków
    sprawozdawczych spółek przechodzących na estoński CIT w trakcie roku obrotowego,
    choć sprawa dotyczyła innej problematyki (rozróżnienia między rocznym a śródrocznym
    sprawozdaniem). To pokazuje, że sądy dostrzegają potrzebę odchodzenia od ścisłego
    formalizmu, gdy prowadzi on do absurdalnych rezultatów.
    3. Cel i funkcja przepisu:
    Sprawozdanie finansowe jest sporządzane w celu wyodrębnienia kwoty zysków
    niepodzielonych i niepokrytych strat z okresu poprzedzającego przejście na ryczałt. Ma to
    fundamentalne znaczenie dla prawidłowych rozliczeń podatkowych i odliczeń
    przysługujących wspólnikom. Sama istota regulacji polega na realnej zmianie modelu
    opodatkowania, wyrażonej poprzez zamknięcie ksiąg rachunkowych i sporządzenie
    sprawozdania, a nie jedynie na dochowaniu ścisłych wymogów technicznych, takich jak
    dokładna data podpisu.
    4. Ewolucja stanowiska Ministra Finansów:
    Minister Finansów w interpretacji ogólnej z 25 stycznia 2024 r. (znak DD8.8203.1.2023)
    dopuścił złożenie zawiadomienia ZAW-RD przed faktycznym zamknięciem ksiąg i
    sporządzeniem sprawozdania finansowego. Co więcej, w innej problematyce estońskiego
    CIT (dotyczącej ukrytych zysków) Minister Finansów również zastosował reguły wykładni
    systemowej i funkcjonalnej na korzyść podatników (pismo z 3 lipca 2025 r. znak DD8.
    054.2.2025). Te przykłady świadczą o potencjalnej ewolucji w podejściu organów,
    sugerując gotowość do odejścia od czysto literalnej interpretacji, gdy przemawiają za tym
    względy systemowe i celowościowe.
    5. Rozróżnienie między datą sporządzenia a datą podpisu sprawozdania finansowego:
    W obiegu prawnym funkcjonuje interpretacja Dyrektora KIS z 5 grudnia 2024 r. (znak
    0114- KDIP2-2.4010.623.2024.1.SJ), która rozróżnia datę sporządzenia sprawozdania od
    daty jego podpisania. Wskazuje ona, że data sporządzenia odnosi się do wiedzy jednostki
    na dany dzień, a podpis, choć wymagany, może nastąpić z opóźnieniem o ile nie podważa
    treści i kompletności sprawozdania oraz jego rzeczywistej daty sporządzenia przez osobę

    prowadzącą księgi. Wnioskodawca uważa, że taka wykładnia jest racjonalna i spełnia
    wymogi przepisu.
    6. Niespójność i niepewność prawna wynikająca z rygorystycznego podejścia:
    Wykładnia gdzie nawet jeden dzień opóźnienia w podpisie może uniemożliwić skuteczne
    wejście na estoński CIT, tworzy stan niepewności dla podatników. Przyczyny braku
    podpisu w terminie są często prozaiczne i niezależne od woli spółki, takie jak
    reprezentacja łączna, braki w składzie zarządu, brak polskiego podpisu elektronicznego u
    obcokrajowców, problemy techniczne, spory wewnętrzne, zwykłe opóźnienie formalne czy
    w końcu wadliwość struktury pliku XML ze sprawozdaniem finansowym w sytuacji jego
    otwarcia i ponownego zapisu. Spółki, które faktycznie podjęły wszystkie działania mające
    na celu zmianę opodatkowania, mogą nieświadomie działać w przekonaniu o korzystaniu
    z estońskiego CIT, podczas gdy w ocenie organu podatkowego nigdy do niego nie weszły.
    Prowadzi to do ryzyka zaległości podatkowych, odsetek i konsekwencji karno-skarbowych,
    co jest sprzeczne z celami upraszczania systemu podatkowego i wspierania
    przedsiębiorców.
    W tym kontekście, wartym zauważenia jest, że w odpowiedzi na interpelację poselską
    udzieloną w piśmie z 16 stycznia 2025 r. znak DD8.054.10.2024, w którym Minister
    Finansów stwierdził, że nie dostrzega przesłanek uzasadniających wydanie interpretacji
    ogólnej prawa podatkowego czy wprowadzenie zmian legislacyjnych w zakresie wymogów
    dotyczących sprawozdania śródrocznego spółek wybierających opodatkowanie estońskim
    CIT, w szczególności w przedmiocie jego podpisania. Na dzień dzisiejszy w wykazie prac
    legislacyjnych i programowych Rady Ministrów istnieje projekt ustawy o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw, który to zawiera w punkcie 18 modyfikacje
    przepisu będącego przedmiotem niniejszego wniosku. Sytuacja ta obrazuje zmieniający
    się pogląd prawodawcy na konsekwencje wąskiej, literalnej i niekorzystnej wykładni art.
    28j ust. 5 ustawy o CIT. Wnioskodawca stoi więc na stanowisku, że właściwa interpretacja
    przepisu art. 28j ust. 5 ustawy o CIT pozwala Spółce założyć skuteczny wybór estońskiego
    CIT. Takie też, wykazujące zrozumienie sytuacji dla spółek prowadzących działalność
    gospodarczą w niepewności co do obranego sposobu opodatkowania, podejście organów
    Krajowej Administracji Skarbowej pozwoliłoby uniknąć mnożenia sporów
    interpretacyjnych, skarg na indywidualne interpretacje, odwołań od decyzji organów
    wymiarowych, czy wreszcie - długotrwałych postępowań przed sądami administracyjnymi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1,
      jeżeli spełnia łącznie następujące warunki: złoży zawiadomienie o wyborze
      opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru, do właściwego naczelnika
      urzędu skarbowego w terminie do końca pierwszego miesiąca pierwszego roku
      podatkowego, w którym ma być opodatkowany ryczałtem.
    Natomiast, stosownie do art. 28j ust. 5 ustawy o CIT:
      Podatnik może wybrać opodatkowanie ryczałtem również przed upływem przyjętego
      przez niego roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego
      pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem zamknie księgi rachunkowe oraz
      sporządzi sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym
      przypadku księgi rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania
      ryczałtem. Przepis ust. 1 pkt 7 stosuje się odpowiednio.

    Jak wynika z art. 28e ustawy o CIT:
      1. Rokiem podatkowym podatnika opodatkowanego ryczałtem jest rok obrotowy w
      rozumieniu przepisów o rachunkowości.
      2. Jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek
      przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z art. 28j ust. 5, za pierwszy
      rok podatkowy opodatkowania ryczałtem uważa się okres od pierwszego dnia
      miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do końca
      miesiąca przyjętego przez podatnika roku obrotowego.
    Z kolei jak wynika z art. 8 ust. 6a ustawy o CIT:
      Jeżeli podatnik dokonał wyboru opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek
      przed upływem przyjętego roku podatkowego, zgodnie z art. 28j ust. 5, miesiąc
      poprzedzający pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem jest ostatnim miesiącem
      roku podatkowego tego podatnika.
    Opodatkowanie ryczałtem od dochodów spółek jest opcją podatkową (ma charakter
    fakultatywny). Aby z niej skorzystać podatnik spełniający ustawowe warunki powinien
    złożyć zawiadomienie o wyborze opodatkowania ryczałtem, według ustalonego wzoru na
    druku ZAW-RD, do właściwego naczelnika urzędu skarbowego w terminie do końca
    pierwszego miesiąca pierwszego roku podatkowego, w którym ma być opodatkowany
    ryczałtem.
    Zawiadomienie to może zostać złożone również przed upływem przyjętego przez
    podatnika roku podatkowego, jeżeli na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego pierwszy
    miesiąc opodatkowania ryczałtem podatnik zamknie księgi rachunkowe oraz sporządzi
    sprawozdanie finansowe zgodnie z przepisami o rachunkowości. W tym przypadku, księgi
    rachunkowe otwiera się na pierwszy dzień miesiąca opodatkowania ryczałtem.
    Zamknięcie ksiąg rachunkowych oznacza w tym przypadku również obowiązek rozliczenia
    się z podatku CIT klasycznego i złożenia zeznania CIT-8.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie odnoszą się do kwestii
    sporządzania sprawozdania finansowego, a przepisami, które regulują tę kwestię jest
    ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.,
    dalej: „uor”).
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 i 1f uor:
      1. Sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg rachunkowych,
      o którym mowa w art. 12 ust. 2, oraz na inny dzień bilansowy, stosując odpowiednio,
      z zastrzeżeniem ust. 1a-1ba, zasady wyceny aktywów i pasywów oraz ustalania
      wyniku finansowego, określone w rozdziale 4.
      1f. Sprawozdanie finansowe sporządza się w postaci elektronicznej oraz opatruje się
      kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem
      osobistym.
    Z kolei stosownie do art. 52 ust. 1, 2, 2a oraz 3 uor:
      1. Kierownik jednostki zapewnia sporządzenie rocznego sprawozdania finansowego
      nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia bilansowego i przedstawia je właściwym
      organom, zgodnie z obowiązującymi jednostkę przepisami prawa, postanowieniami
      statutu lub umowy.
      2. Sprawozdanie finansowe podpisują - podając zarazem datę podpisu - osoba,
      której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i kierownik jednostki, a jeżeli
      jednostką kieruje organ wieloosobowy - wszyscy członkowie tego organu albo co
      najmniej jedna osoba wchodząca w skład tego organu w sposób, o którym mowa w
      ust. 2b. Odmowa podpisu sprawozdania finansowego wymaga sporządzenia
      pisemnego uzasadnienia dołączonego do sprawozdania finansowego.

      2a. Podpisanie sprawozdania finansowego stanowi potwierdzenie, że spełnia ono
      wymagania przewidziane w ustawie.
      3. Przepisy ust. 1-2e stosuje się odpowiednio również do:
      1) sprawozdania finansowego sporządzonego na dzień określony w art. 12 ust. 2 lub
      na inny dzień bilansowy;
      2) sprawozdania z działalności jednostki określonego w art. 49, z tym że nie
      podpisuje go osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że w związku z wyborem od 1 sierpnia 2023 r. ryczałtu od
    dochodów spółek, na dzień 31 lipca 2023 r. zostały zamknięte księgi. Sprawozdanie za
    okres od 26 czerwca 2023 r. do 31 lipca 2023 r. zostało podpisane podpisem
    elektronicznym przez osobę, której powierzono prowadzenie ksiąg 28 marca 2024 r. a
    przez kierownika jednostki 2 kwietnia 2024 r.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka ma prawo do stosowania estońskiego
    CIT w okresie od jego wyboru – 1 sierpnia 2023 r., w okoliczności, której sprawozdanie
    finansowe sporządzone na dzień poprzedzający wybór ryczałtu od dochodów spółek
    zostało opatrzone podpisami kierownika jednostki jak i osoby, której powierzono
    prowadzenie ksiąg rachunkowych odpowiednio w dniach 2 kwietnia 2024 r. oraz 28 marca
    2024 r.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości, wskazać należy, że art. 28j ust. 5 ustawy o CIT
    wskazuje na obowiązek sporządzenia sprawozdania finansowego zgodnie z przepisami
    ustawy o rachunkowości. Natomiast przepisy ustawy o rachunkowości wskazują na
    właściwe podmioty, którą mają podpisać sprawozdanie finansowe i tym samym
    potwierdzić, że spełnia ono wymagania przewidziane ustawą o rachunkowości. Zatem
    uznać należy, że podpisanie sprawozdania finansowego jest integralną częścią
    sporządzenia sprawozdania finansowego, a samo sporządzenie sprawozdania
    finansowego bez opatrzenia go podpisem nie stanowi o sporządzeniu sprawozdania
    zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości.
    W konsekwencji samo sporządzenie sprawozdania finansowego (bez jego podpisania) nie
    jest wystarczające dla skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek, bowiem zgodnie
    z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone zgodnie z
    przepisami o rachunkowości, a potwierdzeniem że spełnia ono wymagania przewidziane
    tą ustawą jest złożenie podpisów uprawnionych podmiotów pod sporządzonym
    sprawozdaniem finansowym.
    Jak wskazano powyżej sprawozdanie finansowe wymaga podpisu, natomiast podpis pod
    sprawozdaniem powinien zostać złożony najpóźniej ostatniego dnia w którym upływa
    termin na jego sporządzenie.
    Jak wynika z art. 45 uor, sprawozdanie finansowe sporządza się na dzień zamknięcia ksiąg
    rachunkowych (tzw. dzień bilansowy) i ma zostać ono sporządzone nie później niż w ciągu
    3 miesięcy od dnia bilansowego (art. 52 uor). Tym samym również podpis pod
    sprawozdaniem finansowym należy złożyć nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia
    bilansowego.
    Ponadto art. 52 ust. 2 uor wskazuje, że sprawozdanie finansowe podpisują - podając
    zarazem datę podpisu - osoba, której powierzono prowadzenie ksiąg rachunkowych, i
    kierownik jednostki.
    Przepis ten stosuje się odpowiednio również do sprawozdania finansowego
    sporządzonego na dzień określony w art. 12 ust. 2 uor lub na inny dzień bilansowy (art. 52
    ust. 3 uor). Jednocześnie należy zwrócić uwagę na redakcję przepisu art. 52 uor, który
    reguluje zarówno obowiązki formalne kierownika jednostki co do sporządzenia
    sprawozdania finansowego jak i sposób jego podpisania. Intencją ustawodawcy jest więc
    uznanie podpisania sprawozdania finansowego za integralną część sporządzenia

    sprawozdania finansowego. W szczególności art. 52 ust. 2a uor (który zgodnie z ust. 3
    stosuje się odpowiednio do sprawozdania finansowego sporządzonego w każdym
    przypadku zamknięcia ksiąg rachunkowych) – wyraźnie precyzuje, że podpisanie
    sprawozdania finansowego stanowi potwierdzenie, że spełnia ono wymagania
    przewidziane w ustawie.
    W przypadku przejścia na ryczałt od dochodów spółek w trakcie roku podatkowego
    sprawozdanie finansowe sporządza się na ostatni dzień miesiąca poprzedzającego
    pierwszy miesiąc opodatkowania ryczałtem, a tym samym czynności związane ze
    sporządzeniem sprawozdania finansowego, w tym również jego podpisanie, należy
    dokonać w ciągu 3 miesięcy.
    Podsumowując dla skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów spółek należy podpisać
    sprawozdanie finansowe najpóźniej w dniu upływu ostatniego dnia wynikającego z
    przepisów na jego sporządzenie.
    Jak wynika z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, sprawozdanie finansowe ma być sporządzone
    zgodnie z przepisami o rachunkowości, a złożenie podpisu pod sprawozdaniem
    finansowym przez uprawnione do tego osoby potwierdza prawidłowość (zgodność z
    przepisami ustawy o rachunkowości) sporządzenia sprawozdania finansowego. Tym
    samym należy przyjąć, że sprawozdanie finansowe uważa się za sporządzone w dacie jego
    podpisania.
    Zatem za datę faktycznego sporządzenia sprawozdania finansowego pod kątem
    formalnoprawnym należy uznać datę złożenia pod nim wymaganych przepisami ustawy o
    rachunkowości podpisów. Podpis pod sprawozdaniem stanowi o zakończeniu prac nad
    jego opracowywaniem i świadczy o ostatecznym sporządzeniu sprawozdania finansowego.
    W niniejszej sprawie, sprawozdanie finansowe (jak wskazują Państwo w opisie sprawy)
    zostało podpisane przez kierownika jednostki oraz osobę, której powierzono prowadzenie
    ksiąg po upływie trzech miesięcy od dnia bilansowego, zatem nie można zgodzić się z
    Państwa stanowiskiem, że Spółka spełniła warunek z art. 28j ust. 5 ustawy o CIT i
    skutecznie wybrała opodatkowanie Ryczałtem przed upływem przyjętego przez Spółkę
    roku podatkowego.
    Późniejsze podpisanie sprawozdania finansowego oznacza, że nie zostało ono
    sporządzone w terminie i tym samym nie jest sporządzone zgodnie z przepisami ustawy o
    rachunkowości, co narusza dyspozycję przepisu art. 28j ust. 5 ustawy o CIT, a w
    konsekwencji oznacza to, że nie doszło do skutecznego wyboru ryczałtu od dochodów
    spółek.
    Zaznaczyć także należy, że wykładnia prawa dokonywana jest wedle utrwalonych reguł. W
    doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się pierwszeństwo wykładni językowej nad
    pozostałymi rodzajami wykładni tj. systemową i celowościową. W prawie podatkowym
    odejście od językowego brzmienia przepisu możliwe jest wówczas, gdy jest ono
    niejednoznaczne. W takiej sytuacji można odwołać się do reguł wykładni celowościowej,
    która ma charakter pomocniczy i wtórny względem wykładni językowej. Stosuje się ją
    przede wszystkim, wówczas gdy przepis nie jest jasny i należy wybrać pomiędzy jego
    alternatywnymi interpretacjami (wyrok NSA z dnia 2 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 2673
    /13).
    Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 kwietnia 2014 r., II FSK 1077
    /12, wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia
    wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby
    sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady
    praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice
    dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego
    sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (wyrok NSA z 18 grudnia
    2000 r., III SA 3055/09,).

    Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia nie ma podstaw, aby w analizowanej sprawie
    odstąpić od wykładni literalnej przedmiotowego przepisu, bowiem jego brzmienie jest
    jednoznaczne.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Ponadto wskazuję, że powołane we wniosku orzeczenia sądu administracyjnego nie mogą
    wpłynąć na ocenę prawidłowości przedstawionych przez Państwa kwestii. Nie negując
    tych orzeczeń, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm
    prawa podatkowego, stwierdzam, że – moim zdaniem – teza badanych rozstrzygnięć nie
    ma zastosowania w tym postępowaniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.