Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.109.2025.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Zwolnienie przedmiotowe; ulga mieszkaniowa.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca w 2018 r. nabył wraz z żoną mieszkanie, każde z małżonków nabyło po ½
    udziału w lokalu mieszkalnym oraz 9/1258 udziału w garażu stanowiącym odrębną
    własność, do majątków odrębnych z uwagi na rozdzielność majątkową.

    Lokal nie był wykorzystywany w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    Lokal został nabyty w stanie deweloperskim. Nabywając lokal, Wnioskodawca zamierzał w
    tym lokalu zamieszkać na stałe.
    W celu nabycia i wykończenia ww. mieszkania małżonkowie zaciągnęli następujący kredyt:
    1. na nabycie lokalu mieszkalnego;
    2. na nabycie udziału w lokalu garażowym;
    3. na wykończenie lokalu mieszkalnego.
    Kredyt został zaciągnięty w banku, mającym siedzibę w Polsce. Zgodnie z zawartą umową,
    Kredytobiorcy odpowiadali solidarnie za zadłużenie wynikające z umowy. Po zakończeniu
    prac wykończeniowych małżonkowie w przedmiotowym mieszkaniu zamieszkali. Po
    pewnym czasie postanowili zmienić miejsce zamieszkania, a przedmiotowe mieszkanie
    zostało wynajęte.
    W 2019 r. żona darowała Wnioskodawcy swoje udziały zarówno w mieszkaniu, jak i w
    garażu. Jednocześnie pozostała współkredytobiorcą ww. kredytu.
    W 2023 r. Wnioskodawca sprzedał całość mieszkania oraz udział w garażu.
    W akcie notarialnym sprzedaży postanowiono, że część ceny sprzedaży zostanie przelana
    bezpośrednio na rachunek techniczny banku tytułem przekazu, stosownie do przepisu art.
    921[1] Kodeksu cywilnego, tj. jako zapłata części łącznej ceny za nieruchomość, z
    jednoczesnym zaliczeniem powyższej wpłaty na wcześniejszą spłatę całości zadłużenia
    Wnioskodawcy jako kredytobiorcy z tytułu ww. kredytu. Ponieważ Wnioskodawca zbył
    przedmiotową nieruchomość przed upływem 5 lat od nabycia, zobowiązany jest on do
    rozliczenia podatku dochodowego z tego tytułu. Wnioskodawca korzysta jednocześnie z
    tzw. ulgi na własne cele mieszkaniowe. W związku z tym ma wątpliwości w jakim zakresie
    może rozpoznać w ramach tej ulgi spłatę przedmiotowego kredytu.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca może rozliczyć w ramach ulgi na własne cele mieszkaniowe spłatę
    zaciągniętego przy nabyciu mieszkania kredytu?
    Pana stanowisko w sprawie
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz.U.2025.163 tj. z późn. zm., dalej PDOF) opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-d) PDOF źródłem przychodów jest odpłatne zbycie: a)
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
    prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 PDOF po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest
    obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

    1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
    dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
    2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 PDOF wolne od podatku dochodowego są dochody z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w
    wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na
    własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech
    lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany
    ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne
    cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do
    wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.
    Przez własne cele mieszkaniowe, zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 PDOF, rozumie się wydatki
    poniesione na:
    a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
    b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez
    podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art.
    10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a,
    c) spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
    zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa
    w lit. a lub b – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających
    siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
    Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
    zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Przepis art. 21 ust. 29 wskazuje, że w przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w
    ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również
    innych niż wymienione w tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych)
    podatnika, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit a-c oraz
    zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na
    spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c. Natomiast zgodnie z art.
    21 ust. 30a wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 2, obejmują także wydatki na spłatę
    kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki), zaciągniętego w związku ze
    zbywaną nieruchomością lub prawem majątkowym na cele określone w ust. 25 pkt 1, w
    tym także gdy wydatki te odpowiadają równowartości wydatków uwzględnionych w
    kosztach uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c, które sfinansowane zostały tym kredytem (pożyczką). Stosownie zaś do art.
    366 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061) kilku
    dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może żądać całości lub
    części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich lub od każdego z
    osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z dłużników zwalnia pozostałych
    (solidarność dłużników). Przepisy wskazują, że aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela
    wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy uznać należy, że wydatki na spłatę kapitału i odsetek
    od kredytu zaciągniętego na nabycie przedmiotowego mieszkania oraz jego wykończenie,
    dokonane przez nabywcę mieszkania w ramach zapłaty umówionej ceny sprzedaży, należy
    uznać za wydatki na własne cele mieszkaniowe. Przedmiotowy kredyt został zaciągnięty
    przed dniem odpłatnego zbycia nieruchomości i spłata dokonywana jest środkami

    uzyskanymi ze zbywanej nieruchomości. Wnioskodawca nabył przedmiotowe mieszkanie
    w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Późniejsze zmiana planów
    życiowych i wynajęcie tego lokalu nie mają znaczenia dla możliwości rozliczenia tych
    wydatków w ramach ulgi, o której mowa w art. 21.1.131 PDOF. Reasumując, zdaniem
    Wnioskodawcy, ma on prawo do rozliczenia w ramach ulgi na własne cele mieszkaniowe
    wartości spłaty przedmiotowego kredytu wraz z odsetkami przypadającej proporcjonalnie
    na kredyt na nabycie lokalu mieszkalnego oraz wykończenie tego lokalu, bez konieczności
    wydzielenia części przypadającej na współkredytobiorcę. Dla rozliczenia przedmiotowej
    ulgi nie ma znaczenia fakt, iż kredyt zaciągnął wraz z żoną, ani fakt, iż Wnioskodawca
    przedmiotowy lokal wynajmował, skoro pierwotnie nabył go w celu zaspokojenia własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca nie może natomiast rozliczyć w ramach ulgi na
    własne cele mieszkaniowe części kredytu (kapitał i odsetki) przypadającej proporcjonalnie
    na nabycie udziału w lokalu garażowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, w przypadku
      zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, oraz
    praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i
    nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że odpłatne zbycie w 2023 r. mieszkania
    nabytego w udziale ½ w drodze kupna w 2018 r. oraz w drodze darowizny w udziale ½ w
    2019 r. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie, stanowi dla Pana źródło przychodu w rozumieniu powołanego wyżej
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego
    opodatkowaniu..
    Odpłatne zbycie nieruchomości
    Z art. 30e ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)- c), podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    W myśl art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z powyższym, przychodem z odpłatnego zbycia jest wartość wyrażona w cenie
    określonej w umowie, o ile odpowiada wartości rynkowej, pomniejszona o koszty
    odpłatnego zbycia.
    Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w
    ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za
    koszty odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie
    wydatki poniesione przez zbywającego, które są konieczne, aby transakcja mogła dojść do
    skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością). Można do
    takich kosztów zaliczyć np.: koszty wyceny sprzedawanej nieruchomości przez
    rzeczoznawcę majątkowego, koszty pośrednictwa w sprzedaży nieruchomości, wydatki
    związane ze sporządzeniem przez notariusza umowy cywilnoprawnej, koszty i opłaty
    sądowe, o ile były ponoszone przez zbywcę. Pomiędzy tymi wydatkami a dokonanym
    zbyciem musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy. Koszty te nie są kosztami nabycia,
    lecz jako koszty odpłatnego zbycia pomniejszają przychód.
    Kosztów odpłatnego zbycia nie należy utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W świetle art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane
      nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie
      ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary

      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 22 ust. 6e ww. ustawy:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak stanowi art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1. dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2. dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Natomiast stosownie do art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl natomiast art. 30e ust. 7 ww. ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust.
      1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Zwolnienie przedmiotowe
    W myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub prawa, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych
    wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D x (W / P)
    gdzie:
    D - dochód ze sprzedaży,
    W - wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych,

    P - przychód ze sprzedaży.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
      zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
      zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1 - w
      banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w
      państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    Stosownie do art. 21 ust. 26 ww. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Zgodnie z art. 21 ust. 28 ww. ustawy:
      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
    1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
    2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo
      jego części
    - przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    W myśl art. 21 ust. 29 ww. ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c), stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit a)-c) oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada na
      spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a)-c).
    Z kolei jak stanowi art. 21 ust. 30 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym

      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Wszelkiego rodzaju ulgi czy zwolnienia są odstępstwem od konstytucyjnej zasady
    równości i powszechności opodatkowania, w sposób szczegółowy uregulowanymi w
    przepisach materialnego prawa podatkowego. Są one przywilejami, z których podatnik ma
    prawo, a nie obowiązek skorzystania. Należy również zastrzec, że w przypadku korzystania
    z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Zatem oceniając ciążące na nim obowiązki wynikające z zastosowania danej ulgi czy
    zwolnienia podatkowego należy dokonać ścisłej, literalnej wykładni przepisu regulującego
    daną ulgę czy zwolnienie. W związku z tym, tylko wydatkowanie środków uzyskanych z
    odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych – w terminie i na cele wskazane w
    art. 21 ust. 1 pkt 131, a szczegółowo określone w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych pozwala na zastosowanie przedmiotowego zwolnienia.
    Jednym z celów, których realizacja uprawnia do zwolnienia jest wskazana w art. 21 ust. 25
    pkt 2 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, spłata kredytu (pożyczki)
    oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem
    uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na
    cele określone w pkt 1, w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej,
    mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
    należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.
    Stosownie do treści art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione m.in. na nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w
    takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
    takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem.
    Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że kredyt, na którego spłatę
    zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości musi być kredytem
    zaciągniętym na udokumentowane własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione
    w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem
    ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych
    przez podatnika. Spłacony kredyt (pożyczka) nie ma być jakimkolwiek kredytem
    (pożyczką), lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem
    kredyt (pożyczka) – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy – zaciągnięty
    przez podatnika na cele określone w pkt 1 ww. ustawy. Przepis wyraźnie bowiem stanowi,
    że kredyt (pożyczka) mają być zaciągnięte na cele określone w pkt 1, a więc na cele
    mieszkaniowe. Ważne jest również, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed dniem
    uzyskania przychodu ze sprzedaży nieruchomości (udziału) i aby kredyt ten zaciągnięty był
    przez osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Co istotne, jeżeli kredytobiorcy ponoszą solidarną odpowiedzialność za zobowiązania
    wynikające z umowy kredytowej, czyli zgodnie z umową kredytobiorcy odpowiadają
    solidarnie za kredyt, to podatnik jako kredytobiorca solidarny za zadłużenie wynikające z
    tej umowy również odpowiada solidarnie, a więc do pełnej wysokości.
    Zgodnie bowiem z treścią art. 366 § 1 i § 2 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j.
    Dz. U z 2025 r. poz. 1071 ze zm.)
      § 1. Kilku dłużników może być zobowiązanych w ten sposób, że wierzyciel może
      żądać całości lub części świadczenia od wszystkich dłużników łącznie, od kilku z nich

      lub od każdego z osobna, a zaspokojenie wierzyciela przez któregokolwiek z
      dłużników zwalnia pozostałych (solidarność dłużników).
      § 2. Aż do zupełnego zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają
      zobowiązani.
      Z istoty solidarnej odpowiedzialności dłużników wynika zatem, że aż do zupełnego
      zaspokojenia wierzyciela wszyscy dłużnicy solidarni pozostają zobowiązani. Każdy z
      dłużników solidarnych odpowiada więc za całość długu, a nie tylko za część, jaką
      można by mu przypisać poprzez, np. równy podział kwoty długu pomiędzy
      zobowiązanych. Zatem Pan jako kredytobiorca solidarny odpowiada do pełnej
      wysokości za zadłużenie wynikające z zawartej umowy kredytu.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że w 2023 r. w związku ze zmianą miejsca zamieszkania
    podjął Pan decyzję o sprzedaży mieszkania nabytego w części w 2018 roku w drodze
    kupna i w części w 2019 roku w drodze darowizny od małżonki. W ww. mieszkaniu
    zamieszkiwał Pan wraz z żoną, później je wynajmował. Wraz z małżonką zaciągnął Pan
    kredyt na nabycie i wykończenie ww. mieszkania oraz nabycie udziału w lokalu
    garażowym. Kredyt został zaciągnięty w banku mającym siedzibę w Polsce. Kredytobiorcy
    (Pan i małżonka) odpowiadali solidarnie za zadłużenie wynikające z umowy kredytowej. W
    akcie notarialnym sprzedaży postanowiono, że część ceny sprzedaży zostanie przelana
    bezpośrednio na rachunek techniczny banku tytułem przekazu, stosownie do przepisu art.
    921[1] Kodeksu cywilnego, tj. jako zapłata części łącznej ceny za nieruchomość, z
    jednoczesnym zaliczeniem powyższej wpłaty na wcześniejszą spłatę całości Pana
    zadłużenia jako kredytobiorcy z tytułu ww. kredytu. Powziął Pan wątpliwość w jakim
    zakresie może rozpoznać w ramach ulgi spłatę przedmiotowego kredytu.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie lokalu mieszkalnego,
    ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa kiedy i jak długo podatnik
    powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu
    mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu
    mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu zamieszkania w nim, ale
    w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie określonego czasu, np. kilku
    miesięcy lub w lokalu tym po nabyciu będzie mieszkał tylko przez pewien czas. W takim
    przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika okoliczność, że np. przez kilka
    miesięcy lokal będzie wynajmowany. Prawa do zwolnienia nie traci również podatnik,
    który nabył lokal mieszkalny na cele mieszkaniowe, mieszkał w nabytym lokalu
    mieszkalnym, np. przez kilka miesięcy, a następnie przedmiotowy lokal zbył lub wynajął.
    Co istotne, nie jest przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie
    nieruchomości mieszkalnej innemu podmiotowi – i to zarówno przed realizacją własnego
    celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia kolejność
    wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość została nabyta w celu
    realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od razu po jej nabyciu, czy też w czasie
    późniejszym.
    Należy podkreślić, iż wydatkowanie przychodu ze sprzedaży mieszkania na spłatę kredytu
    w części, w której kredyt został wydatkowany na nabycie udziału w lokalu niemieszkalnym
    – garażu nie stanowi wydatku na własne cele mieszkaniowe.
    Z treści ww. art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy jasno wynika, że aby kredyt mógł być uznany
    za kredyt na własny cel mieszkaniowy, to musi być kredytem określonego rodzaju – czyli
    zaciągniętym przez podatnika na nabycie np. lokalu mieszkalnego, stanowiącego własność
    lub współwłasność tego podatnika. Zatem, wskutek zaciągnięcia kredytu i jego
    wykorzystania zgodnie z celem udzielenia kredytu podatnik musi nabyć prawo własności
    lub współwłasności do tej nieruchomości. Tylko wówczas uznać można, że kredyt spełnia
    ustawowe warunki, a więc jest kredytem zaciągniętym na nabycie lokalu mieszkalnego.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    „własne cele mieszkaniowe” aczkolwiek przewidując podstawę do zastosowania

    zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, dopisując to wyrażenie, w sposób
    niebudzący wątpliwości podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie tylko takiego
    dochodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów mieszkaniowych”.
    Termin „własne cele mieszkaniowe” należy rozpatrywać w powiązaniu z art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który wymienia wydatki uprawniające
    do zwolnienia z opodatkowania uzyskanego dochodu
    Zgodnie z wcześniej cytowanym art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ww. ustawy, za wydatki
    poniesione na własne cele mieszkaniowe, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się
    wydatki poniesione na spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki)
    zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na nabycie
    oraz remont lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
    takim lokalu.
    Tym samym stwierdzam, że wydatkowanie przychodu z odpłatnego zbycia ww.
    nieruchomości na spłatę kredytu w części, w której został zaciągnięty na zakup lokalu
    mieszkalnego i jego wykończenie, w którym realizował Pan własne potrzeby mieszkaniowe
    uprawnia do skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zwolnieniu podlega dochód w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i
    udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego
    zbycia nieruchomości.
    Zatem Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.