Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/436-81/11-4/KK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-04-03
Teza: Wnioskodawczyni skorzystała z ulgi określonej w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (z tytułu nabycia gospodarstwa rolnego), a następnie działka stanowiąca część tego gospodarstwa zostanie wywłaszczona. Czy Wnioskodawczyni straci ulgę ?
Słowa kluczowe: darowizna; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; wywłaszczenie
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 28 grudnia 2011 r. (data wpływu 30 grudnia 2011 r.), uzupełnionego pismem, które wpłynęło w dniu 19 marca 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wywłaszczenia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych wywłaszczenia nieruchomości.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), pismem z dnia 6 marca 2012 r., Nr IPTPB2/436-81/11-2/KK, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie doręczone zostało w dniu 9 marca 2012 r. W dniu 19 marca 2012 r. do tut. Organu wpłynęło pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie (data nadania 15 marca 2012 r.).

W przedmiotowym wniosku oraz jego uzupełnieniu został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Dnia 5 października 2010 r. Wnioskodawczyni została właścicielką gospodarstwa rolnego o pow. 8,7 ha wraz z budynkiem gospodarczym i lasem. Gospodarstwo to przepisał Wnioskodawczyni wujek, jako darowiznę. Wnioskodawczyni jest z wujkiem w drugiej linii pokrewieństwa. W związku z tym, na podstawie art. 207, art. 21 § pkt 2 i art. 47 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8 poz. 60 ze zm.) oraz art. 1 ust. 1 pkt 2, art. 4, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 4, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, ust. 3 i ust. 4, art. 9 ust. 1 pkt 2, art. 14 i art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2009 r., Nr 93, poz. 768) Urząd Skarbowy naliczył Wnioskodawczyni podatek, według określonych stawek. Wnioskodawczyni zapłaciła podatek od budynków i lasu. Wnioskodawczyni skorzystała z ulgi zawartej w art. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, która zwalniała Ją od podatku z tytułu nabycia gruntu, pod warunkiem, że w ciągu 5 lat nie sprzeda (nie zbędzie) żadnego kawałka ziemi z tej darowizny.

Wnioskodawczyni wskazuje, że przez kawałek ziemi, który nabyła w drodze darowizny, będzie przeprowadzona rozbudowa linii kolejowej, a dokładnie budowa wiaduktu kolejowego. W związku z tą budową, Wojewoda wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z dnia 19 lipca 2011 r. (ostatecznie uprawomocniona w dniu 5 stycznia 2012 r.). Decyzją tą Wnioskodawczyni została zmuszona do sprzedaży kawałka darowanej działki (tj. dokładnie 0,0181 ha). Wojewoda najpierw przesłał Wnioskodawczyni pismo o podziale działki Nr 1 na Nr 1/1 i Nr 1/2 oraz w kolejnych pismach poinformował, że działka Nr 1/1 zostanie zabrana. Wnioskodawczyni nie miała na działanie Wojewody żadnego wpływu, gdyż została odgórnie wywłaszczona, a odszkodowanie za utracone grunty będzie płacić Spółka. Wnioskodawczyni podkreśla, że jest to cześć działki darowanej. Wnioskodawczyni nie wie, czy jeśli podpisze pismo o sprzedaży darowanej działki rolnej i przyjmie (300 zł – bo na taką kwotę jest ona wyceniona), to czy urząd skarbowy nie pozbawi Ją ulgi podatkowej od całości darowanego pola (art. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn).

Wnioskodawczyni uważa, że jest to sytuacja wyjątkowa i mimo, iż od samego początku odwoływała się od wszystkich pism, Jej sprzeciwy nie zostały rozpatrzone, a w decyzji ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowczo podkreślono, że wywłaszczenie wobec dotychczasowego właściciela dokonywane jest władczo-niezależnie od jego woli w tym względzie.

Wnioskodawczyni prosi o szybkie rozpatrzenie sprawy, ponieważ ciągle dostaje wezwania o podjęcie pieniędzy za dany grunt i ciągle nie podejmuje tych wezwań.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy, jeśli Urząd Wojewódzki wraz z Spółkami - zabiorą Wnioskodawczyni część darowanej działki i zapłacą Jej pieniądze za ten grunt oraz podpisze Ona papiery o sprzedaży ziemi – to, czy Wnioskodawczyni straci ulgę podatkową w podatku od spadków i darowizn (art. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn), która zwalniała Ją z podatku od całości (8,47 ha) pola?

Zdaniem Wnioskodawczyni, nie powinna stracić ulgi podatkowej od darowizny (art. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn), ponieważ nie sprzedaje tego kawałka ziemi z własnej woli. Jest to decyzja odgórna i Wnioskodawczyni nie ma na nią żadnego wpływu. Decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej, wydaną przez Wojewodę, Wnioskodawczyni została zmuszona do sprzedaży działki rolnej Nr 1/1. Decyzja została wydana w dniu 19 lipca 2011 r. uprawomocniła się ostatecznie w dniu 5 stycznia 2012 r. Władztwo decyzji administracyjnej uzasadnia zwolnienie Wnioskodawczyni z podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej tytułem darowizny i polecenia darczyńcy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy, zwalnia się od podatku nabycie własności lub prawa użytkowania wieczystego nieruchomości lub jej części wraz z częściami składowymi, z wyjątkiem:

1.  budynków mieszkalnych,
2.  budynków zajętych na cele specjalistycznego chowu i wylęgu drobiu lub specjalistycznej hodowli zwierząt wraz z urządzeniami i ze stadem hodowlanym,
3.  urządzeń do prowadzenia upraw specjalnych, jak: szklarnie, inspekty, pieczarkarnie, chłodnie, przechowalnie owoców

\- pod warunkiem, że w rozumieniu przepisów o podatku rolnym, w chwili nabycia ta nieruchomość stanowi gospodarstwo rolne lub jego część albo wejdzie w skład gospodarstwa rolnego będącego własnością nabywcy i to gospodarstwo rolne będzie prowadzone przez nabywcę przez okres co najmniej 5 lat od dnia nabycia.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 5 października 2010 r. Wnioskodawczyni nabyła od wujka w drodze darowizny gospodarstwo rolne o pow. 8,7 ha wraz z budynkiem gospodarczym i lasem. Wnioskodawczyni jest z wujkiem w drugiej linii pokrewieństwa i Naczelnik Urzędu Skarbowego naliczył Jej podatek od spadków i darowizn od nabycia budynków i lasu. Wnioskodawczyni skorzystała z ulgi zawartej w art. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, która zwalniała Ją od podatku z tytułu nabycia gruntu, pod warunkiem, że w ciągu 5 lat nie sprzeda (nie zbędzie) żadnego kawałka ziemi.

Przez nieruchomość, którą Wnioskodawczyni nabyła w drodze darowizny, będzie przeprowadzona rozbudowa linii kolejowej, a dokładnie budowa wiaduktu kolejowego. W związku z tą budową, Wojewoda wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej z dnia 19 lipca 2011 r., która uprawomocniła się w dniu 5 stycznia 2012 r. Decyzją tą Wnioskodawczyni została zmuszona do sprzedaży kawałka darowanej działki (tj. dokładnie 0,0181 ha). Wojewoda najpierw przesłał Wnioskodawczyni pismo o podziale działki Nr 1 na Nr 1/1 i Nr 1/2, a następnie w kolejnych pismach poinformował, że działka Nr 1/1 zostanie wywłaszczona. Wnioskodawczyni nie miała na działanie Wojewody żadnego wpływu, gdyż została wywłaszczona, a odszkodowanie za utracone grunty będzie płacić Spółka.

Sprawę wywłaszczania nieruchomości na cele inwestycji kolejowych o znaczeniu państwowych reguluje ustawa z dnia 28 marca 2003 r. o transporcie kolejowym (t. j. Dz. U. z 2007 r. Nr 16, poz. 94 ze zm.). Stosownie do treści art. 9o ust. 1 ww. ustawy, decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej wydaje wojewoda, na wniosek PKP Polskich Linii Kolejowych Spółki Akcyjnej. Jak stanowi art. 9s 1 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 cytowanej ustawy, decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej zatwierdza się podział nieruchomości. Mapy z projektami podziału nieruchomości stanowią integralną część decyzji o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej. Linie rozgraniczające teren ustalone decyzją o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stanowią linie podziału nieruchomości. Nieruchomości wydzielone liniami rozgraniczającymi teren, o którym mowa w ust. 2, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej stała się ostateczna.

Z treści wniosku wynika, że działka Nr 1/1 została przejęta na własność Skarbu Państwa decyzją Wojewody, na cele inwestycji kolejowej, w oparciu o przepisy ustawy o transporcie kolejowym. W związku z tym, jeżeli miało miejsce wywłaszczenie, które ze swojej istoty ma charakter przymusowy, a więc niezależny od woli Wnioskodawczyni, która w dalszym ciągu prowadzi gospodarstwo rolne otrzymane w drodze darowizny, nie traci ulgi określonej w 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni zajęte we wniosku jest prawidłowe.

Do wniosku Wnioskodawczyni załączyła dokumenty. Zaznacza się, iż tut. Organ wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do oceny załączonych do wniosku dokumentów, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię oraz Jej stanowiskiem.

Jednocześnie tut. Organ zwraca uwagę na fakt, że wszystkie ulgi i zwolnienia podatkowe są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków określonych w ustawie. Zatem oceniając, czy w danej sytuacji przysługuje do niej prawo, należy przepisy stosować w sposób ścisły tj. nie należy dokonywać ich wykładni rozszerzającej, ani też zawężającej.

W związku z tym, to na podatniku natomiast spoczywa ciężar udowodnienia, że spełnia warunki do uzyskania ulgi określonej w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Okoliczność ta w każdej sytuacji, jako indywidualny przypadek, podlega ocenie organów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania niniejszej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.