Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/436-204/12-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-11-09
Teza: Czy w tak opisanym stanie faktycznym zawarcie umowy spółki komandytowej będzie powodowało powstanie dla Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego na gruncie podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy; spółki-spółka komandytowa; umowa-umowa spółki; wspólnik
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 31 lipca 2012 r. (data wpływu 2 sierpnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 31 października 2012 r. (data wpływu 2 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku podatkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 sierpnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie obowiązku podatkowego.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 23 października 2012 r. wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 23 października 2012 r., w dniu 2 listopada 2012 r. (data nadania 31 października 2012 r.), do tut. organu wpłynęła odpowiedź, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej.

Zainteresowana zamierza zawrzeć umowę spółki komandytowej, której wspólnikami będą dwie inne osoby fizyczne oraz spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Wnioskodawczyni i osoby fizyczne będą komandytariuszami spółki komandytowej, natomiast spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będzie komplementariuszem spółki komandytowej. Przedmiotem działalności gospodarczej prowadzonej przez spółkę będzie w szczególności obróbka mechaniczna elementów metalowych oraz produkcja konstrukcji metalowych i ich części. Jeden z komandytariuszy niebędący Wnioskodawczynią wniesie do spółki wkład niepieniężny (aport) w postaci następujących składników majątku: maszyna zakupiona w dniu 8 grudnia 2010 r., frezarka zakupiona w dniu 9 lutego 2012 r., interfejs zakupiony w dniu 12 kwietnia 2011 r., mikron zakupiony w dniu 20 kwietnia 2012 r., sprężarka śrubowa zakupiona w dniu 13 kwietnia 2012 r., maszyna zakupiona w dniu 7 lutego 2011 r., klimatyzator kanałowy o wartości 10.000,00 złotych netto, a nadto dwa pojazdy mechaniczne – samochód Peugeot oraz Peugeot. Spółka komandytowa przystąpi nadto do umowy kredytu zawartej przez osobę wnoszącą aport z X Bank, nadto wstąpi w miejsce tej osoby jako najemca lokalu wykorzystywanego w celu prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka komandytowa przejmie umowy o media służące prowadzeniu działalności gospodarczej (prąd, woda) przez osobę wnoszącą aport w ten sposób, że umowy te zostaną rozwiązane z dostawcami mediów i zawarte przez spółkę komandytową. Do spółki komandytowej zostaną nadto wniesione wierzytelności związane z prowadzoną działalnością gospodarczą przez osobę wnoszącą aport, a spółka komandytowa zobowiąże się zapłacić nieuiszczone jeszcze należności tej osoby z tytułu umowy najmu oraz dostawy prądu i wody.

Z kolei wkładem Wnioskodawczyni będzie kwota 1.000,00 złotych. Zainteresowana nadto zobowiąże się do świadczenia doradztwa technicznego dla spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku od spadków i darowizn.

Czy zawarcie umowy spółki komandytowej będzie powodowało powstanie dla Wnioskodawczyni obowiązku podatkowego na gruncie podatku od spadków i darowizn?

Zdaniem Wnioskodawczyni, zawarcie umowy spółki komandytowej nie będzie powodowało powstania dla Niej obowiązku podatkowego na gruncie podatku od spadków i darowizn.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 678 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie własności rzeczy znajdujących się w kraju i praw majątkowych wykonywanych w kraju, w drodze spadku lub darowizny, przez osoby fizyczne. Zawarcie umowy spółki nie wiąże się z darowizną, jak również żadnym bezpłatnym przysporzeniem. W zamian za udział w spółce komandytowej Wnioskodawczyni bowiem wniesienie sumę komandytową oraz zobowiąże się świadczyć doradztwo techniczne na rzecz spółki. Z tego też powodu zawarcie umowy spółki komandytowej nie będzie wiązało się z powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie podatku od spadków i darowizn.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 2 ww. ustawy, podatkowi od spadków i darowizn podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Art. 5 ww. ustawy stanowi, iż obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem. Podkreślenia wymaga również fakt, że zakresem podmiotowym ustawy objęto wyłącznie osoby fizyczne.

Abstrahując od powyższego wyjaśnić również należy, iż regulację prawną w zakresie spółki komandytowej zawiera ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r. Nr 94, poz. 1037 ze zm.). Zgodnie z art. 3 Kodeksu przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób. Z kolei w myśl art. 102 Kodeksu Spółką komandytową jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona. Art. 105 kodeksu wskazuje natomiast, że umowa spółki komandytowej powinna zawierać:

1.  firmę i siedzibę spółki,
2.  przedmiot działalności spółki,
3.  czas trwania spółki, jeżeli jest oznaczony,
4.  oznaczenie wkładów wnoszonych przez każdego wspólnika i ich wartość,
5.  oznaczony kwotowo zakres odpowiedzialności każdego komandytariusza wobec wierzycieli (sumę komandytową).

Zatem, skoro jak wynika z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego Wnioskodawczyni zostanie wspólnikiem spółki komandytowej w zamian za wniesienie wkładów w postaci pieniężnej ( 1.000,00 zł) oraz niepieniężnej (świadczenie na rzecz spółki usług doradztwa technicznego) nie mamy w analizowanym przypadku do czynienie z jakimkolwiek darmym przysporzeniem majątkowym na rzecz Wnioskodawczyni.

Wobec powyższego stanowisko Zainteresowanej należało uznać za prawidłowe.

Tut. Organ informuje, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn. Natomiast kwestie dotyczące zdarzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz w podatku od czynności cywilnoprawnych zostały rozstrzygnięte odrębnymi pismami.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.