Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.480.2025.4.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Skutki podatkowe wycofania nieruchomości z działalności
gospodarczej, brak obowiązku dokonania korekty odliczonego
podatku naliczonego oraz określenie czy z tytułu nakładów
inwestycyjnych na wynajmowaną Nieruchomość powstanie
obowiązek opodatkowania VAT tytułem nieodpłatnego
świadczenia usług lub innego zdarzenia.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
korekta-korekta podatku naliczonego
wycofanie
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta podatku odliczonego po
zakończeniu roku podatkowego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie:
    - wskazania, czy planowane wycofanie Nieruchomości z ewidencji środków trwałych
      prowadzonej działalności gospodarczej i niewłączenie jej do majątku przekształcanego
      przedsiębiorstwa, lecz dalsze wykorzystywanie Nieruchomości w prowadzonej przez

      Wnioskodawcę działalności gospodarczej (tj. najem tej Nieruchomości Spółce
      powstałej z przekształcenia), będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 1),
    - stwierdzenia, czy w związku z planowanym wycofaniem Nieruchomości z ewidencji
      środków trwałych i jej dalszym wykorzystywaniem w działalności gospodarczej
      Wnioskodawcy (najem na rzecz Spółki powstałej z przekształcenia), po stronie
      Wnioskodawcy powstanie obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku
      naliczonego (pytanie oznaczone we wniosku nr 2),
    - określenia, czy w sytuacji, w której po wycofaniu Nieruchomości z ewidencji środków
      trwałych i przeznaczeniu jej na wynajem, Spółka powstała z przekształcenia
      przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ponosić będzie – jako najemca – nakłady
      inwestycyjne (adaptacyjne) na wynajmowaną Nieruchomość, nieodpłatnie i bez
      zmiany właściciela nakładów, to czy po stronie Wnioskodawcy, jako wynajmującego,
      lub Spółki, jako najemcy ponoszącego nakłady inwestycyjne, powstanie obowiązek
      opodatkowania VAT tytułem nieodpłatnego świadczenia usług lub innego zdarzenia
      (pytanie oznaczone we wniosku nr 3).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Opis obecnie prowadzonego przedsiębiorstwa:
    Wnioskodawca, osoba fizyczna mająca miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...),
    wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, w ramach której
    zajmuje się projektowaniem, programowaniem oraz produkcją maszyn i urządzeń
    specjalnego przeznaczenia, w szczególności przeznaczonych dla branży opakowaniowej
    (automatyczne wycinarki i drukarki przeznaczone do produkcji opakowań kartonowych z
    tektury falistej).
    Ponadto Wnioskodawca świadczy usługi serwisowe związane z obsługą techniczną
    wytwarzanych urządzeń. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca tworzy
    również oprogramowanie do obsługi projektowanych i produkowanych przez siebie
    maszyn, które jest przedmiotem licencjonowania na rzecz klientów. Licencje te udzielane
    są odpłatnie, co stanowi dodatkowe źródło przychodu Wnioskodawcy. Siedziba
    działalności gospodarczej mieści się w (...). Działalność jest wykonywana zarówno w
    miejscu siedziby, jak również, w zakresie montażu i serwisu maszyn, w lokalizacjach
    wskazanych przez klientów.
    Wnioskodawca podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    zakresie podatku dochodowego – rozlicza się z podatku dochodowego od osób fizycznych
    według 19% stawki liniowej, zgodnie z art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. 2025.163 ze zm., dalej jako: Ustawa o PIT), oraz jest
    zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywana jest nieruchomość
    zabudowana halą produkcyjną (dalej: „Nieruchomość”), położona w miejscowości (...),
    stanowiąca własność Wnioskodawcy, dla której Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer (...).
    Nieruchomość została nabyta przez Wnioskodawcę na podstawie aktu notarialnego z dnia
    15 stycznia 2014 r. Przy nabyciu Nieruchomości Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo
    do obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony.
    W chwili nabycia hala produkcyjna znajdowała się już na gruncie – na działkach nr 1 i nr 2,
    co wynika z aktu notarialnego z dnia 15 stycznia 2014 r. W dniu 22 czerwca 2015 r.

    Wnioskodawca nabył kolejne dwie działki, tj. nr 3 i nr 4, które zostały włączone do
    powyższej księgi wieczystej. Nieruchomość stanowi środek trwały Wnioskodawcy ujęty w
    ewidencji środków trwałych prowadzonej na podstawie przepisów Ustawy o PIT.
    W latach 2019-2020 Wnioskodawca rozpoczął rozbudowę przedmiotowej hali
    produkcyjnej. Rozbudowa objęła m.in. dobudowę dodatkowych pomieszczeń użytkowych.
    Rozbudowa nie została jednak zakończona odbiorem budowlanym, a w konsekwencji jej
    wartość nie została ujęta w ewidencji środków trwałych. W trakcie rozbudowy
    Wnioskodawca nabywał towary i usługi związane z inwestycją, od których przysługiwało
    mu i zostało przez niego zrealizowane prawo do odliczenia podatku od towarów i usług.
    Wartość poniesionych nakładów nie przekroczyła 30% wartości początkowej środka
    trwałego.
    Opis przekształcenia oraz Spółki powstałej w wyniku przekształcenia:
    Z uwagi na skalę prowadzonej działalności i związane z tym ryzyko biznesowe,
    Wnioskodawca planuje obecnie przekształcenie prowadzonej jednoosobowej działalności
    gospodarczej w spółkę kapitałową, najprawdopodobniej spółkę z ograniczoną
    odpowiedzialnością, na zasadach określonych w art. 551 § 5 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. 2024.18, ze zm., dalej jako: „KSH”) w zw. z
        1art. 584 i n. KSH.
    Decyzja Wnioskodawcy w zakresie sposobu dokonania transformacji prowadzonej
    działalności gospodarczej w spółkę kapitałową została poprzedzona szczegółową analizą,
    a wybór „kodeksowej” formy przekształcenia nastąpił przede wszystkim z uwagi na
    możliwość zachowania ciągłości historii prowadzonego przedsiębiorstwa, zamiaru
    zachowania umów leasingu, historii współpracy z bankami. Nowo utworzonej spółce (dalej
    jako: „Spółka”) przysługiwać będą wszystkie prawa i obowiązki Wnioskodawcy w ramach
    prowadzonego przedsiębiorstwa.
    Dodatkowo, całość aktywów i pasywów przedsiębiorstwa prowadzonego dotychczas w
    ramach jednoosobowej działalności zostanie w wyniku przekształcenia przeniesiona do
    Spółki (z wyjątkiem Nieruchomości, która nie zostanie objęta majątkiem przekształcanego
    przedsiębiorstwa – o czym mowa w dalszej części opisu stanu przyszłego). Z chwilą wpisu
    Spółki do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego stanie się ona
    właścicielem przedsiębiorstwa prowadzonego dotychczas przez Wnioskodawcę, w tym
    składników majątku wymienionych w ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych.
    W związku z przekształceniem w Spółce utworzone zostaną:
    · kapitał zakładowy, określony w umowie spółki oraz
    · kapitał zapasowy, do którego przekazana zostanie ewentualna nadwyżka wartości
      majątku przedsiębiorstwa Wnioskodawcy ponad wartość kapitału zakładowego, w tym
      dochód wypracowany w latach poprzednich przez Wnioskodawcę zostanie
      wyodrębniony w księgach rachunkowych Spółki jako zyski z lat poprzednich (czyli z lat
      prowadzenia działalności gospodarczej przez Wnioskodawcę) i przypisany do kapitału
      zapasowego Spółki.
    Wnioskodawca zamierza przed planowanym przekształceniem dokonać wycofania
    Nieruchomości z działalności gospodarczej, poprzez wykreślenie jej z ewidencji środków
    trwałych. Nieruchomość nie zostanie jednak przeznaczona na cele osobiste
    Wnioskodawcy, lecz będzie nadal wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej – poprzez jej odpłatny wynajem na rzecz Spółki. Wnioskodawca będzie
    zatem wykorzystywał Nieruchomość do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem od towarów i usług, o czym mowa w dalszej części opisu zdarzenia przyszłego.
    Wnioskodawca bierze pod uwagę również możliwość, że Spółka będzie opodatkowana
    ryczałtem od dochodów spółek, zgodnie z art. 28c i nast. ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o

    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. 2025.278 ze zm., zwana dalej „Ustawą o
    CIT”). W związku z powyższym Wnioskodawca nie wyklucza wyodrębnienia w kapitale
    rezerwowym spółki funduszu na cele inwestycyjne, o którym mowa w art. 15 ust. 1hb
    Ustawy o CIT. Pierwszym obrotowym Spółki będzie okres od dnia wpisania Spółki do
    Rejestru Przedsiębiorców KRS do dnia 31 grudnia 2025 r.
    Wnioskodawca zakłada, że Spółka oraz środki wpłacone do ww. funduszu spełnią
    wszystkie warunki opisane w art. 15 ust. 1hb i nast. Ustawy o CIT.
    W związku z planowanym przekształceniem Wnioskodawca poniesie szereg wydatków
    przed dniem przekształcenia, na które będą się składać w szczególności: opłata za wpis do
    KRS, koszty i opłaty notarialne, koszty obsługi prawnej związane z przekształceniem,
    koszty badania planu przekształcenia przez biegłego rewidenta (jeżeli konieczność takiego
    badania wystąpi), inne opłaty administracyjne związane z przekształceniem.
    Wnioskodawca wskazuje, że w związku z planowanym przekształceniem w Spółce
    utworzony zostanie kapitał zakładowy i zapasowy, a Spółka uzyska środki finansowe
    pochodzące z zysków wygenerowanych w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy przed
    przekształceniem w Spółkę, zatem w przyszłości podjęte zostałyby decyzje dotyczące
    wypłaty na rzecz Wnioskodawcy części środków finansowych zgromadzonych na kapitale
    zapasowym odpowiadających zyskom wypracowanym przed przekształceniem i
    opodatkowane już po stronie Wnioskodawcy.
    Opis działalności indywidualnej Wnioskodawcy po przekształceniu:
    W skład przekształcanego przedsiębiorstwa wchodzić będzie przede wszystkim działalność
    produkcyjna, w tym produkcja maszyn i urządzeń specjalnego przeznaczenia. Po
    dokonanym przekształceniu przedsiębiorstwa Wnioskodawcy w Spółkę, Wnioskodawca
    ponownie rozpocznie prowadzenie działalności gospodarczej (niezależnie od działalności
    Spółki) w zakresie:
    • najmu nieruchomości (w tym wynajmu przedmiotowej Nieruchomości Spółce powstałej
      z przekształcenia),
    • usług serwisowych związanych z obsługą techniczną maszyn,
    • udzielania licencji na oprogramowanie wykorzystywane w maszynach.
    W ramach działalności serwisowej i licencyjnej, usługobiorcami i licencjobiorcami będą
    klienci Spółki, jak i podmioty trzecie niebędące klientami Spółki. Nie wyklucza się jednak,
    że z przyczyn biznesowych usługi te mogą być oferowane klientom przez samą Spółkę, o
    ile uzasadni to charakter umowy handlowej lub struktura świadczenia usługi (np. w
    przypadku realizacji umowy kompleksowej).
    Wnioskodawca podkreśla, iż w zakresie, w jakim przedmiotowy wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej odnosi się do skutków podatkowych związanych z działalnością
    Spółki, występuje on w charakterze osoby planującej utworzenie Spółki (w trybie art. 584
    (1) i następne KSH), o której mowa w art. 14n par.1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. 2025.111 ze zm., dalej jako: „Ordynacja”).
    Pytania
    1. Czy planowane wycofanie Nieruchomości z ewidencji środków trwałych prowadzonej
      działalności gospodarczej i niewłączenie jej do majątku przekształcanego
      przedsiębiorstwa, lecz dalsze wykorzystywanie Nieruchomości w prowadzonej przez
      Wnioskodawcę działalności gospodarczej (tj. najem tej Nieruchomości Spółce
      powstałej z przekształcenia), będzie stanowić czynność podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług?

    2. Czy w związku z planowanym wycofaniem Nieruchomości z ewidencji środków
      trwałych i jej dalszym wykorzystywaniem w działalności gospodarczej Wnioskodawcy
      (najem na rzecz Spółki powstałej z przekształcenia), po stronie Wnioskodawcy
      powstanie obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego?
    3. Czy w sytuacji, w której po wycofaniu Nieruchomości z ewidencji środków trwałych i
      przeznaczeniu jej na wynajem, Spółka powstała z przekształcenia przedsiębiorstwa
      Wnioskodawcy ponosić będzie – jako najemca – nakłady inwestycyjne (adaptacyjne) na
      wynajmowaną Nieruchomość, nieodpłatnie i bez zmiany właściciela nakładów, to czy
      po stronie Wnioskodawcy, jako wynajmującego, lub Spółki, jako najemcy ponoszącego
      nakłady inwestycyjne, powstanie obowiązek opodatkowania VAT tytułem
      nieodpłatnego świadczenia usług (art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
      podatku od towarów i usług, Dz. U. z 2024 r. poz. 361, z późn. zm., dalej: ustawa o VAT)
      lub innego zdarzenia?
    Pana stanowisko w sprawie
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1:
    Pana zdaniem, planowane wycofanie Nieruchomości z ewidencji środków trwałych
    działalności gospodarczej i niewłączenie jej do majątku Spółki powstałej z przekształcenia
    (tj. niewniesienie jej aportem, ani jej sprzedaż), przy jednoczesnym dalszym
    wykorzystywaniu tej Nieruchomości przez Pana, w prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej (wynajem tej Nieruchomości Spółce powstałej z przekształcenia), nie będzie
    stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również
    przekazanie nieodpłatne towarów należących do przedsiębiorstwa podatnika, w
    szczególności:
    · przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników (w
      tym byłych pracowników),
    jeżeli podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przy ich nabyciu.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie
    się również nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego.
    W analizowanym przypadku Nieruchomość nie zostanie zbyta ani przekazana na Pana
    cele osobiste, ani nie zostanie wycofana z działalności gospodarczej w ogóle, lecz będzie
    nadal wykorzystywana przez Pana w ramach prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej, tj. zostanie przeznaczona do odpłatnego wynajmu Spółce powstałej z
    przekształcenia przedsiębiorstwa.
    Powyższe oznacza, że nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka z art. 7 ust. 2 oraz
    art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, warunkująca uznanie przekazania towaru lub świadczenia
    usługi za czynność podlegającą opodatkowaniu, tj. wycofanie z działalności gospodarczej i
    wykorzystanie do celów osobistych lub innych niż działalność gospodarcza.
    W świetle ugruntowanej linii interpretacyjnej, organy podatkowe potwierdzają, że samo
    wykreślenie nieruchomości z ewidencji środków trwałych, jeśli nie towarzyszy temu
    wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Przykładowe interpretacje potwierdzające powyższe stanowisko:
    · Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: Dyrektor
      KIS) z dnia 7 lutego 2022 r., sygn. akt 0111-KDIB3-2.4012.885.2021.1.MGO,

    · Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 15 grudnia 2023 r., sygn. akt 0114-
      KDIP1-3. 4012.563.2023.3.KF,
    · Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 9 listopada 2021 r., sygn. akt 0111-
      KDIB3-1. 4012.784.2021.1.AB,
    · Interpretacja indywidualna Dyrektora KIS z dnia 30 stycznia 2024 r., sygn. akt 0114-
      KDIP4-3. 4012.559.2023.1.MKA.
    Organy potwierdzają w nich, że sam fakt wykreślenia nieruchomości z ewidencji środków
    trwałych nie powoduje automatycznie opodatkowania VAT, jeśli nieruchomość nadal
    będzie wykorzystywana w działalności opodatkowanej, np. w formie najmu, który również
    jest czynnością opodatkowaną VAT.
    Planuje Pan kontynuację działalności gospodarczej w formie usług najmu na rzecz Spółki
    przekształconej – a więc nie dochodzi ani do zużycia na cele osobiste, ani do trwałego
    wycofania z działalności gospodarczej. W rezultacie czynność ta nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2:
    Pana zdaniem, w związku z planowanym wycofaniem Nieruchomości z ewidencji środków
    trwałych i jej dalszym wykorzystywaniem w Pana działalności gospodarczej (najem na
    rzecz Spółki powstałej z przekształcenia), po Pana stronie nie powstanie obowiązek
    dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, jeżeli towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W przedmiotowym przypadku wykorzystywał Pan i zamierza wykorzystywać
    Nieruchomość do czynności opodatkowanych podatkiem VAT (najem na rzecz Spółki
    powstałej z przekształcenia).
    Zasada ogólna zawarta w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT mówi, że podatnik ma prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Dokonał Pan odliczenia
    podatku naliczonego w związku z nabyciem lub wytworzeniem Nieruchomości. W
    przypadku zmiany sposobu wykorzystywania towarów (w tym środków trwałych) objętych
    odliczeniem podatku naliczonego, podatnik ma obowiązek dokonania korekty podatku
    naliczonego. Takie zobowiązanie wynika z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT.
    W przypadku zmiany sposobu wykorzystywania Nieruchomości, jak ma to miejsce w
    przypadku wycofania jej z działalności gospodarczej, ale nadal wykorzystywania jej na cele
    działalności opodatkowanej (w tym wynajem na rzecz Spółki), nie jest Pan zobowiązany do
    dokonania korekty podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy o VAT, jeżeli towary są nadal wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych, nie ma potrzeby dokonywania korekty.
    W dalszym ciągu planuje Pan wykorzystywać Nieruchomość do działalności gospodarczej
    (najem na rzecz Spółki). Wynajem nieruchomości, który nie jest objęty zwolnieniem,
    podlega opodatkowaniu VAT stawką podstawową (23%), zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy
    o VAT. Ponieważ wynajem nieruchomości będzie nadal czynnością opodatkowaną VAT,
    zmiana charakteru jej wykorzystywania (np. przejście z działalności jednoosobowej do
    wynajmu na rzecz Spółki) nie powoduje obowiązku korekty podatku naliczonego.
    W związku z powyższym, zgodnie z art. 91 ust. 6 ustawy o VAT, nie będzie Pan
    zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego w związku z wycofaniem
    Nieruchomości z ewidencji środków trwałych i jej dalszym wykorzystywaniem w ramach

    działalności gospodarczej, tj. wynajmem na rzecz Spółki. Przeniesienie Nieruchomości do
    majątku prywatnego, przy założeniu jej dalszego wykorzystywania w działalności
    gospodarczej, nie stanowi zmiany powodującej obowiązek korekty podatku naliczonego.
    Z kolei art. 14 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku zaprzestania przez podatnika
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT, podatnik jest zobowiązany do
    uregulowania VAT od towarów pozostających na stanie przedsiębiorstwa, co de facto
    oznacza obowiązek korekty podatku naliczonego od towarów i usług, które były odliczane
    przy ich nabyciu.
    W analizowanej sytuacji powyższa regulacja nie znajdzie zastosowania ponieważ nie
    nastąpi zaprzestanie wykonywania czynności opodatkowanych VAT przez Pana – nie
    zamierza Pan zakończyć działalności gospodarczej, a jedynie zmodyfikować jej zakres. Po
    przekształceniu przedsiębiorstwa, nadal będzie Pan prowadził działalność gospodarczą w
    zakresie m.in. najmu nieruchomości oraz potencjalnie świadczenia usług serwisowych lub
    licencyjnych, które również będą podlegały opodatkowaniu VAT. W konsekwencji, nie
    powstaną przesłanki z art. 14 ustawy o VAT.
    W analizowanej sprawie, wydatki poniesione w latach 2019-2020 dotyczyły rozbudowy
    nieruchomości, która była już wcześniej wpisana do ewidencji środków trwałych. Z
    informacji posiadanych przez Pana wynika, że wydatki te nie przekroczyły 30% wartości
    początkowej nieruchomości, a zatem zgodnie z art. 22g ust. 17 ustawy o PIT, nie doszło do
    zwiększenia wartości początkowej środka trwałego, co oznacza, że wydatki te nie
    stanowiły tzw. „ulepszenia” w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a tym
    samym zgodnie z definicją wskazaną w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, wydatki te nie stanowiły
    tzw. „ulepszenia” w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.
    Po wycofaniu z ewidencji środków trwałych, nieruchomość będzie bowiem nadal
    wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, tj. w zakresie
    najmu komercyjnego na rzecz Spółki przekształconej z dotychczasowego Pana
    przedsiębiorstwa. Najem ten będzie prowadzony przez Pana jako czynność podlegająca
    opodatkowaniu VAT. Tym samym, nie wystąpi sytuacja, w której nieruchomość przestanie
    być wykorzystywana do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W konsekwencji, skoro nieruchomość po jej wycofaniu z ewidencji środków trwałych nadal
    będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, to nie wystąpi
    zmiana przeznaczenia, o której mowa w art. 91 ustawy o VAT, a zatem brak jest podstaw
    do dokonania korekty podatku naliczonego.
    Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3:
    Pana zdaniem, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie powstanie po Pana stronie obowiązek
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu nieodpłatnego świadczenia usług
    ani z innego tytułu, w związku z ponoszeniem przez Spółkę (jako najemcę) nakładów na
    wynajmowaną od Pana nieruchomość.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega nieodpłatne
    świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, jeżeli
    podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do odliczenia podatku
    naliczonego.
    W praktyce oznacza to, że aby dane zdarzenie/czynność można było potraktować jako
    nieodpłatne świadczenie usług, to musiałby Pan uzyskać od Spółki – bez odpłatności –
    świadczenie mające charakter konsumpcyjny (np. trwale zwiększające wartość Pana
    majątku), które nie służyłoby wykonywaniu czynności opodatkowanych.
    W analizowanym przypadku nakłady na nieruchomość będą ponoszone przez Spółkę w
    celu dostosowania wynajmowanej powierzchni do potrzeb prowadzonej przez nią
    działalności gospodarczej, w związku z czym będą pozostawać w związku z działalnością

    opodatkowaną tej Spółki. Jednocześnie Pan pobierać będzie wynagrodzenie z tytułu
    najmu, co potwierdza wzajemność świadczeń oraz związek nakładów z czynnościami
    opodatkowanymi Pana jako wynajmującego nieruchomość.
    W związku z powyższym, brak jest podstaw do uznania, że po Pana stronie lub Spółki
    powstanie obowiązek opodatkowania podatkiem od towarów i usług z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia usług lub innych zdarzeń opodatkowanych w związku z
    nakładami, które będą ponoszone przez Spółkę na wynajmowaną nieruchomość, która
    pozostanie Pana własnością.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    W powyższym przepisie przyjęto generalną zasadę, że usługami są wszelkie odpłatne
    świadczenia, niebędące dostawą towarów. Stąd też stwierdzić należy, że definicja
    „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2016 r.
    str. 1 ze zm.). Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i
    tym samym, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności
    odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie

    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
      - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu VAT podlega generalnie każde
    nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa, z którym wiąże się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych towarów lub ich części
    składowych.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    takie przekazanie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie), pozostaje
    neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać jego opodatkowania).
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W świetle art. 659 § 1 i § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      § 1. Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do
      używania przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
      § 2. Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu. Zatem oddanie w
    ramach umowy najmu osobie trzeciej nieruchomości lub rzeczy skutkuje uzyskiwaniem
    korzyści majątkowej po stronie podmiotu dokonującego wynajmu.

    Mając na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w
    art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy
    najem jest prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z tym, najem nieruchomości lub rzeczy stanowi odpłatne świadczenie usług, o
    którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu tym podatkiem na mocy
    przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą pod
    firmą (...), wpisaną do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej.
    Podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku
    dochodowego oraz jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów
    i usług.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywana jest nieruchomość
    zabudowana halą produkcyjną (dalej: „Nieruchomość”), położona w miejscowości (...),
    stanowiąca Pana własność. Przy nabyciu Nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do
    obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony.
    W chwili nabycia hala produkcyjna znajdowała się już na gruncie – na działkach nr 1 i nr 2,
    co wynika z aktu notarialnego z dnia 15 stycznia 2014 r. W dniu 22 czerwca 2015 r. nabył
    Pan kolejne dwie działki, tj. nr 3 i nr 4, które zostały włączone do powyższej księgi
    wieczystej. Nieruchomość stanowi Pana środek trwały ujęty w ewidencji środków trwałych
    prowadzonej na podstawie przepisów Ustawy o PIT.
    W latach 2019-2020 rozpoczął Pan rozbudowę przedmiotowej hali produkcyjnej.
    Rozbudowa objęła m.in. dobudowę dodatkowych pomieszczeń użytkowych. Rozbudowa
    nie została jednak zakończona odbiorem budowlanym, a w konsekwencji jej wartość nie
    została ujęta w ewidencji środków trwałych. W trakcie rozbudowy nabywał Pan towary i
    usługi związane z inwestycją, od których przysługiwało Panu i zostało przez Pana
    zrealizowane prawo do odliczenia podatku od towarów i usług. Wartość poniesionych
    nakładów nie przekroczyła 30% wartości początkowej środka trwałego.
    Z uwagi na skalę prowadzonej działalności i związane z tym ryzyko biznesowe, planuje Pan
    przekształcenie prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę
    kapitałową, najprawdopodobniej spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Zamierza Pan przed planowanym przekształceniem dokonać wycofania Nieruchomości z
    działalności gospodarczej, poprzez wykreślenie jej z ewidencji środków trwałych.
    Nieruchomość nie zostanie jednak przeznaczona na Pana cele osobiste, lecz będzie nadal
    wykorzystywana w ramach prowadzonej działalności gospodarczej – poprzez jej odpłatny
    wynajem na rzecz Spółki. Będzie Pan zatem wykorzystywał Nieruchomość do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy planowane wycofanie
    Nieruchomości z ewidencji środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i
    niewłączenie jej do majątku przekształcanego przedsiębiorstwa, lecz dalsze
    wykorzystywanie Nieruchomości w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (tj.
    najem tej Nieruchomości Spółce powstałej z przekształcenia), będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do
    wniosku, że po wycofaniu z działalności gospodarczej, Nieruchomość będzie przez Pana
    wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie najmu. W tej
    sytuacji ww. Nieruchomości nie można uznać za majątek prywatny, bowiem oddanie ww.
    składnika majątku w najem poza dotychczasową działalnością gospodarczą – na gruncie

    ustawy o podatku od towarów i usług – de facto skutkować będzie wykonywaniem
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem
    czynności określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak wskazano wyżej świadczenie usług
    najmu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, Nieruchomość objęta zakresem pytania, po jej wycofaniu z obecnie
    prowadzonej działalności gospodarczej nadal będzie wykorzystywana przez Pana w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Zatem, w odniesieniu do czynności wycofania ww. Nieruchomości z obecnie prowadzonej
    działalności gospodarczej nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, bowiem
    nie nastąpi tutaj dostawa towaru na Pana cele osobiste. Co za tym idzie czynność ta nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podsumowując należy stwierdzić, że planowane wycofanie Nieruchomości z ewidencji
    środków trwałych prowadzonej działalności gospodarczej i niewłączenie jej do majątku
    przekształcanego przedsiębiorstwa, lecz dalsze wykorzystywanie Nieruchomości w
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej (tj. najem tej Nieruchomości Spółce
    powstałej z przekształcenia), nie będzie stanowić czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Ma Pan również wątpliwości, czy w związku z planowanym wycofaniem Nieruchomości z
    ewidencji środków trwałych i jej dalszym wykorzystywaniem w Pana działalności
    gospodarczej (najem na rzecz Spółki powstałej z przekształcenia), po Pana stronie
    powstanie obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy.
    Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:

      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Na podstawie art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
      1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie
        tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
      2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
        korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
        związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi
        opodatkowaniu.
    Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:

      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do
    takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości
    niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego
    użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania
    prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz
    dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w
    przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany.
    Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z
    danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo
    uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb
    korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres
    wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości
    ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym
    czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat).
    Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada
    bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym
    czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do
    odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest
    zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia
    się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku
    naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą
    oraz jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej wykorzystywana jest Nieruchomość zabudowana

    halą produkcyjną. Przy nabyciu Nieruchomości nie przysługiwało Panu prawo do
    obniżenia podatku należnego VAT o podatek naliczony. W latach 2019-2020 rozpoczął Pan
    rozbudowę przedmiotowej hali produkcyjnej. Rozbudowa nie została jednak zakończona
    odbiorem budowlanym, a w konsekwencji jej wartość nie została ujęta w ewidencji
    środków trwałych. W trakcie rozbudowy nabywał Pan towary i usługi związane z
    inwestycją, od których przysługiwało Panu i zostało przez Pana zrealizowane, prawo do
    odliczenia podatku od towarów i usług. Wartość poniesionych nakładów nie przekroczyła
    30% wartości początkowej środka trwałego. Planuje Pan przekształcenie prowadzonej
    jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę kapitałową. Przed planowanym
    przekształceniem zamierza Pan dokonać wycofania Nieruchomości z działalności
    gospodarczej, poprzez wykreślenie jej z ewidencji środków trwałych. Nieruchomość nie
    zostanie jednak przeznaczona na Pana cele osobiste, lecz będzie nadal wykorzystywana w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej – poprzez jej odpłatny wynajem na rzecz
    Spółki. Będzie Pan więc wykorzystywał Nieruchomość do wykonywania czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Zatem – jak Pan wskazał wyżej – Nieruchomość nadal będzie przez Pana wykorzystywana
    do działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych. Tym samym, nie nastąpi w
    tym przypadku zmiana przeznaczenia Nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi
    obowiązek korekty związanego z tą Nieruchomością.
    W konsekwencji, w związku z planowanym wycofaniem Nieruchomości z ewidencji
    środków trwałych i jej dalszym wykorzystywaniem w Pana działalności gospodarczej
    (najem na rzecz Spółki powstałej z przekształcenia), po Pana stronie nie powstanie
    obowiązek dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego.
    Zatem, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosu nr 2 jest prawidłowe.
    Ponadto ma Pan wątpliwości, czy w sytuacji, w której po wycofaniu Nieruchomości z
    ewidencji środków trwałych i przeznaczeniu jej na wynajem, Spółka powstała z
    przekształcenia Pana przedsiębiorstwa ponosić będzie – jako najemca – nakłady
    inwestycyjne (adaptacyjne) na wynajmowaną Nieruchomość, nieodpłatnie i bez zmiany
    właściciela nakładów, to czy po Pana stronie, jako wynajmującego, lub Spółki, jako
    najemcy ponoszącego nakłady inwestycyjne, powstanie obowiązek opodatkowania VAT
    tytułem nieodpłatnego świadczenia usług lub innego zdarzenia.
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko
    takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Zauważyć należy, że przy określeniu czy miała miejsce czynność podlegająca
    opodatkowaniu istotne jest określenie, czy wykonywano świadczenie i czy wynagrodzenie
    z tytułu wykonywania tego świadczenia miało być wypłacone. Istotną cechą
    wynagrodzenia jest istnienie bezpośredniego związku pomiędzy usługą i otrzymaną
    zapłatą. Kolejnym czynnikiem decydującym o tym, czy mamy do czynienia z
    wynagrodzeniem jest ustalenie, czy wynagrodzenie takie było należne z tytułu danego
    świadczenia. Czynność opodatkowana powstaje w związku z zaistnieniem stosunku
    prawnego określonego umową między stronami. Zatem wystąpić musi bezpośredni
    związek pomiędzy wykonywanymi czynnościami i wysokością otrzymanego
    wynagrodzenia, oparty o relacje cywilnoprawne pomiędzy podmiotami.

    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów
    i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy
    czynności te są wykonywane odpłatnie.
    Ustawodawca jednakże przewidział od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte – w
    przypadku świadczenia usług – w art. 8 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Zatem, za usługi świadczone do celów innych niż działalność gospodarcza należy uznać
    wszelkie usługi, których świadczenie odbyło się bez związku z potrzebami prowadzonej
    działalności gospodarczej. Niedopełnienie któregokolwiek z warunków określonych w art.
    8 ust. 2 ustawy, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Przepisy ustawy formułują zatem zasadę, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega co do zasady odpłatne świadczenie usług, a nieodpłatne ich świadczenie
    traktuje się jako odpłatne w przypadkach określonych w art. 8 ust. 2 ustawy.
    Dla stwierdzenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu
    na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia.
    Aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, tj. za podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność
    gospodarcza podatnika. Konsekwentnie opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi,
    które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe
    obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów. Są to zatem
    te wszystkie nieodpłatne świadczenia usług, które odbywają się bez związku z potrzebami
    prowadzonej działalności.
    Jeżeli natomiast nieodpłatne świadczenie będzie się wpisywało w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, tzn. nieodpłatne świadczenie usług będzie wykonane w związku
    z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z
    funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa, wtedy przesłanka uznania takiej
    nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie
    zostanie spełniona.
    Zatem, za usługi dokonane do celów działalności gospodarczej należy uznać takie, które
    mają związek z potrzebami tej działalności. Związek z działalnością gospodarczą mają więc
    takie czynności, których wykonanie jest celowe dla osiągnięcia bądź poprawienia efektów
    tej działalności. Ta celowość istnieć może również wtedy, gdy taka usługa nieodpłatna nie
    jest niezbędna do osiągnięcia efektu działalności gospodarczej, ale obiektywnie może na
    te efekty wpływać.

    Przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które
    są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności
    gospodarczej podatnika, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego
    przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane
    przez dany podmiot.
    Aby zatem nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a co za tym
    idzie za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele
    inne niż działalność gospodarcza podatnika.
    Należy w tym miejscu wskazać, że przepis art. 8 ust. 2 ustawy stanowi implementację
    przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 poz. 1 ze zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady.
    W myśl art. 26 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się każdą z następujących czynności:
      a) użycie towarów stanowiących część majątku przedsiębiorstwa do celów
        prywatnych podatnika lub jego pracowników lub, bardziej ogólnie, do celów
        innych niż działalność jego przedsiębiorstwa, w przypadkach kiedy VAT od takich
        towarów podlegał w całości lub w części odliczeniu;
      b) nieodpłatne świadczenie usług przez podatnika na prywatny użytek jego lub jego
        pracowników, lub bardziej ogólnie, do celów innych niż działalność jego
        przedsiębiorstwa.
    Powyższy przepis uzupełnia regulację art. 16 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z
    którym:
      Wykorzystanie przez podatnika towarów stanowiących część majątku jego
      przedsiębiorstwa do celów prywatnych podatnika lub jego pracowników, które
      przekazuje nieodpłatnie lub, w ujęciu ogólnym, które przeznacza do celów innych niż
      prowadzona przez niego działalność, gdy VAT od powyższych towarów lub ich części
      podlegał w całości lub w części odliczeniu, jest uznawane za odpłatną dostawę
      towarów.
      Za odpłatną dostawę towarów nie uznaje się jednakże wykorzystania do celów
      działalności przedsiębiorstwa podatnika towarów stanowiących prezenty o niskiej
      wartości i próbki.
    Zgodnie z cytowanym przepisem art. 26 Dyrektywy 2006/112/WE Rady za odpłatne
    świadczenie usług uznane zostały dwie czynności. Po pierwsze, za odpłatne świadczenie
    usług potraktowane może zostać użycie towarów stanowiących część majątku
    przedsiębiorstwa do celów innych niż cele jego przedsiębiorstwa. Po drugie, jako odpłatne
    świadczenie usług może zostać również potraktowane nieodpłatne świadczenie usług na
    cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.
    Powyżej cytowane przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady i ustawy mają zagwarantować
    opodatkowanie konsumpcji, czyli niedopuszczalna jest z punktu widzenia zasad systemu
    podatku VAT (proporcjonalności czy neutralności) sytuacja, w której podatnik wyświadczył
    usługę na własną rzecz, na rzecz pracowników czy też innych osób (fizycznych czy
    prawnych) i żadna z nich nie poniosłaby ciężaru podatku. Poprzez określenie „bardziej
    ogólnie” ustawodawca dopuścił uznanie za odpłatne świadczenie usług również
    nieodpłatne świadczenie na rzecz innych podmiotów jeżeli odbyło się do celów innych niż
    działalność jego przedsiębiorstwa.
    Ponadto należy wskazać, że istotną kwestią dla zastosowania przepisu art. 8 ust. 2 ustawy
    jest ustalenie, czy występuje prawo do odliczenia podatku naliczonego. Takie podejście
    znajduje potwierdzenie w opinii Rzecznika Generalnego z 23 października 2008 r. w
    sprawie C-371/07, który stwierdził, że

      „(...) możliwość odliczenia podatku naliczonego stanowi wyraźną przesłankę jedynie
      dla zastosowania art. 5 ust. 6 lub art. 6 ust. 2 lit. a, jednakże sądzę, że w art. 6 ust. 2
      lit. b ma charakter bezwzględnie dorozumiany. Nie ma w tym przypadku charakteru
      wyraźnego zasadniczo z uwagi na to, że przepis ten odnosi się głównie do usług
      świadczonych przez pracowników, a koszty pracowników (w formie wynagrodzenia)
      nie są obciążone podatkiem VAT. Jednakże w przypadku, gdy kompleksowa dostawa
      winna być sklasyfikowana, jako dostawa usług, wykorzystane towary zazwyczaj będą
      podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, a podstawą opodatkowania w odniesieniu
      do wszystkich transakcji wymienionych w art. 6 ust. 2 stanowi »suma wydatków
      poniesionych przez podatnika na wykonanie usług« (art. 11 część A ust. 1 lit. c).
      Objęcie tą podstawą opodatkowania kosztu dostaw, od których podatek naliczony
      nie podlegał odliczeniu, byłoby sprzeczne nie tylko z systematyką art. 5 ust. 6 i art. 6
      ust. 2 w całości, ale również z fundamentalną zasadą neutralności podatku VAT dla
      podatników” – vide pkt 40 opinii.
    Mając zatem na uwadze powyższe należy uznać, że w przypadku nieodpłatnego
    świadczenia usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych
    pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    oraz wszelkiego innego nieodpłatnego świadczenia usług do celów innych niż działalność
    gospodarcza podatnika, jeżeli podatnikowi przysługiwałoby prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wówczas zastosowanie znajdzie art. 8
    ust. 2 pkt 2 ustawy.
    Zatem brak prawa do odliczenia z uwagi na związek wydatków z czynnościami innymi niż
    działalność gospodarcza podatnika powoduje, że nie występuje obowiązek
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług nieodpłatnego świadczenia usług.
    Stwierdzenie, czy w danym przypadku mamy do czynienia z nieodpłatnym świadczeniem
    związanym lub nie z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą uzależnione
    jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.
    Tym samym zgodnie z unormowaniami zawartymi w ww. przepisach, w pewnych, ściśle
    określonych przypadkach, również nieodpłatne świadczenie usług należy uznać za
    spełniające definicję odpłatnego świadczenia usług, które na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W takim przypadku, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy poniesione nakłady
    inwestycyjne na wynajmowaną nieruchomość – w świetle przepisów ustawy o podatku od
    towarów i usług poczynione na gruncie będącym własnością odrębnego podmiotu –
    należy traktować jako towar.
    W tym celu niezbędne staje się odwołanie do przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 45 Kodeksu cywilnego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Na mocy art. 47 § 1-3 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.

      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
    Na podstawie art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Przytoczony przepis łączy się z art. 191 Kodeksu cywilnego, wyrażającym klasyczną zasadę
    superficies solo cedit. Zgodnie z tym przepisem:
      Własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą, która została połączona z
      nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Wzniesienie budynku lub budowli w całości na cudzym gruncie ma miejsce z zachowaniem
    ww. zasady superficies solo cedit. Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej
    rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy
    nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem
    poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają się one własnością właściciela gruntu.
    Zgodnie z art. 676 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może
      według swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej
      ich wartości w chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.
    Z powyższych regulacji (w szczególności z art. 676 Kodeksu cywilnego) wynika, że jeśli
    najemca ulepszył rzecz najętą, wynajmujący, w braku odmiennej umowy, może według
    swego wyboru albo zatrzymać ulepszenia za zapłatą sumy odpowiadającej ich wartości w
    chwili zwrotu, albo żądać przywrócenia stanu poprzedniego.
    Odnosząc ww. przepisy do Pana sytuacji należy wskazać, że samo prowadzenie inwestycji
    przez najemcę (Spółkę powstałą z przekształcenia Pana przedsiębiorstwa) na cudzym
    gruncie – na potrzeby własnej działalności gospodarczej (adaptacja wynajmowanej hali
    produkcyjnej), nie jest usługą na rzecz wynajmującego, gdyż:
    - nie ma świadczenia wzajemnego,
    - celem jest prowadzenie działalności najemcy,
    - właściciel gruntu nie odnosi jeszcze wymiernej, trwałej korzyści (ta korzyść pojawia się
      dopiero przy wygaśnięciu umowy i pozostawieniu nakładów).
    Tak więc, dopiero w momencie dokonywania rozliczenia poniesionych nakładów (czyli
    faktycznego przekazania korzyści właścicielowi nieruchomości) można mówić o
    świadczeniu usług.
    Ponadto należy przyjąć, że ponoszenie przez najemcę (Spółkę powstałą z przekształcenia
    Pana przedsiębiorstwa) nakładów na cudzym gruncie nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą, która
    mogłaby stanowić zdefiniowany w art. 2 pkt 6 ustawy – towar.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w sytuacji, w której po wycofaniu
    Nieruchomości z ewidencji środków trwałych i przeznaczeniu jej na wynajem, Spółka
    powstała z przekształcenia Pana przedsiębiorstwa ponosić będzie – jako najemca –
    nakłady inwestycyjne (adaptacyjne) na wynajmowaną Nieruchomość, nieodpłatnie i bez
    zmiany właściciela nakładów, to po Pana stronie, jako wynajmującego, lub Spółki, jako
    najemcy ponoszącego nakłady inwestycyjne, nie powstanie obowiązek opodatkowania
    VAT tytułem nieodpłatnego świadczenia usług lub innego zdarzenia.

    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosu nr 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.