Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB4.4014.205.2017.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-26
Teza: Skoro zatem, jak wynika z treści wniosku, przyjęcie przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy pieniędzy należnych spółce powiązanej nie będzie stanowić umowy depozytu nieprawidłowego (będzie nosiło jedynie cechy zbliżone do zwykłej umowy przechowania) ani też żadnej z czynności enumeratywnie wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to należy stwierdzić, że czynność będąca przedmiotem zapytania nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy z tego tytułu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; depozyt-depozyt nieprawidłowy; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa nienazwana
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2017 r., poz. 201, ze zm.) – Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 lipca 2017 r. (data wpływu – 11 lipca 2017 r.), uzupełnionym 22 i 28 września 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę pieniędzy z tytułu sprzedaży towarów w ramach zawartej umowy o współpracę – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 lipca 2017 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych otrzymania przez Wnioskodawcę pieniędzy z tytułu sprzedaży towarów w ramach zawartej umowy o współpracę.

Z uwagi na fakt, iż wniosek nie spełniał wymogów formalnych, w piśmie z 7 września 2017 r. znak: 0111-KDIB1-2.4010.150.2017.1.MM, 0111-KDIB3-1.4012.356.2017.1.RSz, 0111-KDIB4.4014.205.2017.1.MD wezwano do jego uzupełnienia. Wniosek uzupełniono 22 września 2017 r. (uiszczenie dodatkowej opłaty) i 28 września 2017 r. (pozostałe braki formalne).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca planuje zawrzeć z podmiotem powiązanym rodzinnie w rozumieniu art. 11 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (tj. ze spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, w której prezesem zarządu jest teść członków zarządu Wnioskodawcy, zwaną dalej „Spółką powiązaną”) umowę o współpracy. W przedmiotowej umowie Wnioskodawca zobowiąże się do uruchomienia i prowadzenia za wynagrodzeniem sklepu internetowego z częściami do maszyn rolniczych należącymi do Spółki powiązanej.

Wynagrodzenie za prowadzenie sklepu będzie płatne comiesięcznie w stałej kwocie. Oferta sprzedażowa skierowana będzie zarówno do przedsiębiorców i konsumentów. Wnioskodawca posiadać będzie pełnomocnictwo do sprzedaży towarów przez sklep internetowy w imieniu Spółki powiązanej. Umocowanie obejmować będzie jedynie ww. czynność prawną sprzedaży towarów po cenach ustalonych przez Spółkę powiązaną. Towary znajdować się będą w magazynie Spółki powiązanej i będą wysyłane przez Spółkę powiązaną po otrzymaniu od Wnioskodawcy zamówienia na towary. Każdorazowo do złożonego zamówienia wystawiana będzie faktura (w przypadku konsumentów faktura imienna). Wnioskodawca nie planuje sprzedaży w sklepie internetowym własnych towarów. Faktury wystawiane będą przez Spółkę powiązaną i ona będzie rozpatrywać reklamacje, o czym kupujący będą informowani w regulaminie sklepu.

Wnioskodawca planuje skorzystać z usług agenta rozliczeniowego, który obsługiwać będzie tzw. szybkie płatności internetowe w sklepie internetowym prowadzonym przez Wnioskodawcę.

Płatności za sprzedaż pomiędzy Spółką powiązaną i klientami sklepu internetowego, dokonane za pośrednictwem Wnioskodawcy na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, mają być przekazywane przez agenta rozliczeniowego na rachunek bankowy Wnioskodawcy, z którego następnie będą niezwłocznie, bezpośrednio przekazywane na rachunek bankowy Spółki powiązanej. Umowa o współpracy będzie przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie miał możliwości dysponowania pieniędzmi wpływającymi na jego rachunek bankowy, pobierania od nich odsetek ani zlecania przekazania lub przelewu pieniędzy z konta na rzecz osób trzecich, a także w jakikolwiek inny sposób dysponowania samodzielnie pieniędzmi.

Podsumowując należy stwierdzić, że zgodnie z ww. umową o współpracy Wnioskodawca będzie zajmować się techniczną obsługą sklepu, zawieraniem umów z kupującymi w imieniu Spółki powiązanej jako jej pełnomocnik, oraz wysyłaniem zamówień do Spółki powiązanej. Spółka powiązana będzie natomiast na podstawie otrzymanych zamówień wystawiać faktury na zamówione towary, przygotowywać je do wysyłki oraz wysyłać do kupujących.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał m.in., iż umowa o współpracy zawarta pomiędzy Wnioskodawcą oraz Spółką powiązaną będzie umową nienazwaną, na podstawie której Wnioskodawca będzie świadczył usługę prowadzenia sklepu internetowego oraz sprzedaży w nim towarów należących do spółki powiązanej. Umowa będzie przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie pobierał zapłaty od kupujących za sprzedane towary, z wyjątkiem zapłaty dokonanej szybkim przelewem internetowym przy pośrednictwie agenta rozliczeniowego. Przedmiotowa umowa będzie także przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie dysponował płatnościami otrzymanymi od kupujących w sytuacji dokonywania zapłaty przez klientów sklepu szybkim przelewem internetowym z pośrednictwem usług agenta rozliczeniowego w sposób inny, niż przelew pieniędzy na rachunek bankowy Spółki Powiązanej. Nadto w umowie ograniczony będzie czas, na jakim pieniądze mogą znajdować się na rachunku bankowym Wnioskodawcy (pieniądze będą przekazywane niezwłocznie, jednak w terminie nie późniejszym niż ustalona przez strony liczba dni). Faktyczna możliwość rozporządzania pieniędzmi zostanie więc ograniczona przez umowę zawartą pomiędzy Wnioskodawcą oraz Spółką powiązaną. Umowa zatem nie będzie stanowić umowy depozytu nieprawidłowego, z uwagi na brak możliwości rozporządzania otrzymanymi płatnościami. Powyższe postanowienia umowne stron zbliżają sytuację Wnioskodawcy do sytuacji przechowawcy jako strony umowy przechowania, o której mowa w art. 835 ustawy Kodeks cywilny.

W związku z powyższym opisem zadano m.in. następujące pytanie:

Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę pieniędzy z tytułu sprzedaży jako pełnomocnik Spółki powiązanej towarów kupującym, a następnie niezwłoczne przekazanie przelewem bankowym tychże pieniędzy na rachunek bankowy Spółki powiązanej, jest opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?

**Zdaniem Wnioskodawcy,** zgodnie z art. 845 zd. 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). W przedmiotowej sprawie umowa będzie przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie dysponował w jakikolwiek sposób płatnościami otrzymanymi od kupujących. Nadto ograniczony będzie czas, przez jaki pieniądze mogą znajdować się na rachunku bankowym Wnioskodawcy (pieniądze będą przekazywane niezwłocznie). Faktyczna możliwość rozporządzania pieniędzmi zostanie więc ograniczona przez zawartą pomiędzy Wnioskodawcą oraz Spółką powiązaną umowę. Nie dojdzie więc do powstania depozytu nieprawidłowego. Przechowywanie pieniędzy na rachunku Wnioskodawcy nie zostanie opodatkowane podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych oraz podatku od towarów i usług wydane zostały odrębne rozstrzygnięcia.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1150) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy podatkowi temu podlegają następujące czynności cywilnoprawne:

1.  umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych,
2.  umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku,
3.  (uchylona),
4.  umowy darowizny – w części dotyczącej przejęcia przez obdarowanego długów i ciężarów albo zobowiązań darczyńcy,
5.  umowy dożywocia,
6.  umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat,
7.  (uchylona)
8.  ustanowienie hipoteki,
9.  ustanowienie odpłatnego użytkowania, w tym nieprawidłowego, oraz odpłatnej służebności,
10.  umowy depozytu nieprawidłowego,
11.  umowy spółki.

Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają też zmiany ww. umów, jeżeli powodują one podwyższenie podstawy opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz orzeczenia sądów, w tym również polubownych, oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne (art. 1 ust. 1 pkt 2 i 3 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego określenia czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Stosownie natomiast do art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych przedmiotem opodatkowania są umowy depozytu nieprawidłowego.

Zgodnie z art. 845 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2017 r., poz. 459, ze zm.) – jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o przechowaniu; przepisy te zawarte są w art. 835-844 Kodeksu cywilnego.

Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania, instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.

Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku. Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem rozporządzania nimi.

Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca planuje zawrzeć z podmiotem powiązanym rodzinnie w rozumieniu art. 11 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych umowę o współpracy. W przedmiotowej umowie Wnioskodawca zobowiąże się do uruchomienia i prowadzenia za wynagrodzeniem sklepu internetowego z częściami do maszyn rolniczych należącymi do Spółki powiązanej. Płatności za sprzedaż pomiędzy Spółką powiązaną i klientami sklepu internetowego, dokonane za pośrednictwem Wnioskodawcy na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, mają być przekazywane przez agenta rozliczeniowego na rachunek bankowy Wnioskodawcy, z którego następnie będą niezwłocznie, bezpośrednio przekazywane na rachunek bankowy Spółki powiązanej. Umowa o współpracy będzie przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie miał możliwości dysponowania pieniędzmi wpływającymi na jego rachunek bankowy, pobierania od nich odsetek ani zlecania przekazania lub przelewu pieniędzy z konta na rzecz osób trzecich, a także w jakikolwiek inny sposób dysponowania samodzielnie pieniędzmi. Umowa o współpracy zawarta pomiędzy Wnioskodawcą oraz Spółką powiązaną będzie umową nienazwaną, na podstawie której Wnioskodawca będzie świadczył usługę prowadzenia sklepu internetowego oraz sprzedaży w nim towarów należących do spółki powiązanej. Umowa będzie przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie pobierał zapłaty od kupujących za sprzedane towary, z wyjątkiem zapłaty dokonanej szybkim przelewem internetowym przy pośrednictwie agenta rozliczeniowego. Przedmiotowa umowa będzie także przewidywać, iż Wnioskodawca nie będzie dysponował płatnościami otrzymanymi od kupujących w sytuacji dokonywana zapłaty przez klientów sklepu szybkim przelewem internetowym z pośrednictwem usług agenta rozliczeniowego w sposób inny, niż przelew pieniędzy na rachunek bankowy Spółki Powiązanej. Nadto w umowie ograniczony będzie czas, na jakim pieniądze mogą znajdować się na rachunku bankowym Wnioskodawcy (pieniądze będą przekazywane niezwłocznie, jednak w terminie nie późniejszym niż ustalona przez strony liczba dni). Faktyczna możliwość rozporządzania pieniędzmi zostanie więc ograniczona przez umowę zawartą pomiędzy Wnioskodawcę oraz Spółkę powiązaną. Umowa zatem nie będzie stanowić umowy depozytu nieprawidłowego, z uwagi na brak możliwości rozporządzania otrzymanymi płatnościami. Powyższe postanowienia umowne stron zbliżają sytuację Wnioskodawcy do sytuacji przechowawcy jako strony umowy przechowania, o której mowa w art. 835 ustawy Kodeks cywilny.

Skoro zatem, jak wynika z treści wniosku, przyjęcie przez Wnioskodawcę na rachunek bankowy pieniędzy należnych spółce powiązanej nie będzie stanowić umowy depozytu nieprawidłowego (będzie nosiło jedynie cechy zbliżone do zwykłej umowy przechowania) ani też żadnej z czynności enumeratywnie wymienionych w art. 1 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, to należy stwierdzić, że czynność będąca przedmiotem zapytania nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem, wymienionych w ustawie o podatku od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek podatkowy z tego tytułu.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 11-041 Olsztyn w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.