Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.245.2018.1.MS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-08-17
Teza: Czy dochody osiągane przez Spółkę w ramach działalności prowadzonej w Strefie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1036, dalej: „ustawa o CIT”) pomimo tego, że Spółka przeniosła część działalności, w tym składniki majątku oraz pracowników, poza teren Strefy?
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc publiczna; strefy; strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE); zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 11 czerwca 2018 r. (data wpływu 19 czerwca 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dochody osiągane przez Spółkę w ramach działalności prowadzonej w Strefie, podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomimo przeniesienia części działalności poza teren Strefy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 czerwca 2018 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy dochody osiągane przez Spółkę w ramach działalności prowadzonej w Strefie, podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomimo przeniesienia części działalności poza teren Strefy.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (dalej także jako: „Spółka”) jako globalne centrum wsparcia świadczy usługi w ramach kilku obszarów, m.in.: usługi informatyczne oraz wsparcie w oprogramowaniu rozwiązań informatycznych, usługi zdalnego zarządzania infrastrukturą oraz usługi w zakresie outsourcingu procesów biznesowych. W dniu 30 czerwca 2014 r. Spółka uzyskała zezwolenie (dalej: „Zezwolenie”) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE” lub „Strefa”), zmienione decyzją Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 1 grudnia 2017 r.

Zezwolenie obejmuje prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Strefy, rozumianej jako działalność produkcyjna, handlowa i usługowa, w zakresie określonych wyrobów i usług wytworzonych na terenie Strefy. Zgodnie z Zezwoleniem do warunków prowadzenia działalności gospodarczej na terenie SSE należy:

1.  Poniesienie na terenie Strefy wydatków inwestycyjnych w rozumieniu § 6 ust. 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 465 z późn. zm.) (dalej: „Rozporządzenie o SSE”) w wysokości co najmniej 630.000,00 zł w terminie do 31 stycznia 2015 r.
2.  Zakończenie inwestycji w terminie do 31 stycznia 2015 r.
3.  Zwiększenie dotychczasowego zatrudnienia na terenie Strefy kształtującego się na poziomie 421 pracowników poprzez zatrudnienie co najmniej 150 nowych pracowników w terminie do 1 lipca 2017 r. i utrzymanie zatrudnienia na poziomie co najmniej 571 pracowników do 1 lipca 2022 roku.

Spółka poniosła wydatki inwestycyjne, o których mowa w pkt 1 powyżej w przewidzianym Zezwoleniem terminie, tj. do 31 stycznia 2015 r., również zakończenie inwestycji miało miejsce przed wskazaną w pkt 2 datą, tj. do 31 stycznia 2015 r.

Całość inwestycji Spółki na terenie SSE została zrealizowana w budynkach Z1 (KBP-100), KBP-200 oraz KBP-1000 stanowiących część kompleksu („KBP”), zlokalizowanych na terenie Strefy. Z przyczyn od Spółki niezależnych dalsze użytkowanie całości powierzchni na terenie KBP stało się początkowo utrudnione, a z czasem wręcz niemożliwe z uwagi na ryzyko istotnych utrudnień w prowadzeniu działalności gospodarczej w związku z następującymi okolicznościami:

*   spółki KBP, które zarządzają budynkami KBP-100, KBP-200 i KBP-1000, w których Spółka prowadzi działalności, zostały postawione w stan upadłości, a ich zarząd przejęty przez syndyka, co w istotny sposób wpływa na możliwość bezpiecznego planowania dalszej działalności Spółki w ramach tej lokalizacji;
*   spółki KBP, które zarządzały budynkami KBP-100, KBP-200 i KBP-1000 nie składały do sądu rejestrowego sprawozdań finansowych, co uniemożliwiało ocenę sytuacji majątkowej i finansowej tych podmiotów;
*   utarta płynności finansowej KBP stanowi dla Spółki poważne zagrożenie, jeżeli chodzi o utrzymanie ciągłości realizacji usług i serwisu wobec jej klientów w związku z działalnością w ramach KBP, co w efekcie może skutkować poważnymi karami finansowymi lub zerwaniem przez klientów umów ze Spółką;
*   w związku z sytuacją prawną oraz finansową spółek KBP wystąpiły uporczywe trudności w realizacji napraw budynków, które są konieczne, aby utrzymać infrastrukturę w należytym stanie;
*   nadto w ramach KBP nie były wykonywane bieżące prace utrzymaniowe (w tym serwisowe) oraz nie były czynione odpowiednie nakłady inwestycyjne i odtworzeniowe, co sprawia, że zarówno same budynki jak i sam teren KBP ulega szybkiej dewastacji;
*   KBP w 2013 r. decyzją sądu został postawiony w stan likwidacji i wystawiony na sprzedaż;
*   co prawda ZBP został kupiony od syndyka masy upadłości przez fundusz, to jednak tak długi okres niepewności sprawił, że w ostatnim czasie wiele podmiotów zdecydowało się na opuszczenie KBP, a kolejne planują takie działania;
*   obecnie duża cześć powierzchni KBP nie jest wynajmowana co dodatkowo zagraża przyszłemu funkcjonowaniu KBP oraz niesie ze sobą duże ryzyko operacyjne dla Spółki.

W konsekwencji dalsze zajmowanie (wynajmowanie) całości powierzchni w ramach KBP stanowi dla Spółki poważne zagrożenie biznesowe. W związku z tym podjęto decyzję o częściowej wyprowadzce z KBP. Ponieważ Spółka nie była w stanie znaleźć na terenie SSE infrastruktury spełniającej jej oczekiwania wynikające z rodzaju prowadzonej działalności, podjęto decyzję o przeniesieniu części działalności do nowego biura położonego w bliskiej okolicy SSE.

Spółka po dokładnym przeanalizowaniu sytuacji, doszła do przekonania, że jeżeli chce odpowiedzialnie i w sposób przewidywalny prowadzić działalność gospodarczą nie jest w stanie tego robić wyłącznie w ramach KBP.

Pomimo tego, że Spółka przeniosła część swojej działalności poza teren SSE, Spółka będzie co do zasady prowadziła działalność gospodarczą w niezmienionym charakterze, również w zakresie poziomu zatrudnienia (warunek pkt 3 Zezwolenia) choć pracownicy Spółki będą formalnie zlokalizowani w nowym budynku, który znajduje się w regionie, to jednak poza obszarem Strefy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dochody osiągane przez Spółkę w ramach działalności prowadzonej w Strefie podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2018 r. poz. 1036, dalej: „ustawa o CIT”) pomimo tego, że Spółka przeniosła część działalności, w tym składniki majątku oraz pracowników, poza teren Strefy?

Zdaniem Wnioskodawcy, pomimo przeniesienia części działalności, w tym części składników majątku oraz pracowników, poza obszar Strefy, dochód z działalności prowadzonej na terenie SSE korzysta ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT do wysokości przyznanego limitu zgodnie z treścią Zezwolenia, natomiast w zakresie w jakim powstanie poza terenem SSE będzie opodatkowany na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (dalej: „ustawa o SSE”) zezwolenie może być cofnięte albo zakres lub przedmiot działalności określony w zezwoleniu może zostać ograniczony, jeżeli przedsiębiorca:

1.  zaprzestał na terenie strefy prowadzenia działalności gospodarczej, na którą posiadał zezwolenie, lub
2.  rażąco uchybił warunkom określonym w zezwoleniu, lub
3.  nie usunął uchybień stwierdzonych w toku kontroli, o której mowa w art. 18, w terminie do ich usunięcia wyznaczonym w wezwaniu ministra właściwego do spraw gospodarki, lub
4.  wystąpił z wnioskiem o cofnięcie zezwolenia albo ograniczenie zakresu lub przedmiotu działalności określonego w zezwoleniu.

Spółka do tej pory prowadziła działalność na terenie SSE, czego efektem była realizacja inwestycji określonej w Zezwoleniu. W związku z tą inwestycją Spółka poniosła nakłady ściśle z nią związane. Natomiast w wyniku zdarzeń całkowicie od niej niezależnych, Spółka została zmuszona do przeniesienia działalności, w tym pracowników, częściowo poza teren Strefy. Nowa lokalizacja znajduje się w pobliżu terenu SSE.

W nowej lokalizacji Spółka wykonuje te same zadania, które były wykonywane na terenie KBP. Ogólna liczba zatrudnionych pracowników w ramach obu lokalizacji będzie zgodna z liczbą pracowników wymaganą w Zezwoleniu.

Spółka nie prowadzi co prawda działalności wyłącznie na terenie SSE, jednak sytuacja ta jest wynikiem zdarzeń całkowicie od niej niezależnych, a zmiana lokalizacji była konieczna z uwagi na wymogi prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem § 5 ust. 2 rozporządzenia RM z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej przedsiębiorcom na podstawie zezwolenia na prowadzenie działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (dalej: „Rozporządzenie o SSE”):

Warunkiem korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  utrzymanie własności składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne - przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres 3 lat, przy czym nie wyklucza się wymiany przestarzałych instalacji lub sprzętu w związku z szybkim rozwojem technologicznym;
2.  utrzymanie inwestycji w regionie, w którym udzielono pomocy, przez okres nie krótszy niż 5 lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie zakończona, a w przypadku małych i średnich przedsiębiorców - przez okres nie krótszy niż 3 lata.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Spółkę należy wskazać, że Spółka:

*   zatrudnia pracowników w liczbie wskazanej w treści Zezwolenia oraz
*   wciąż utrzymuje własność składników majątku, z którymi były związane wydatki inwestycyjne i zamierza je utrzymywać przez okres 5 lat od dnia wprowadzenia do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Przeniesienie części majątku Spółki i użytkowanie go w zakresie tej samej działalności, nie powoduje ich wykreślenia z ewidencji środków trwałych Spółki. Także sama zmiana miejsca wykonywania pracy przez część pracowników Spółki, zatrudnionych w liczbie określonej przez Zezwolenie związanej ze zrealizowaną inwestycją na terenie SSE, nie prowadzi do utraty prawa do korzystania do zwolnienia w podatku dochodowym.

Inwestycja była prowadzona z myślą o jej realizacji na terenie SSE, Spółka zrealizowała inwestycje na terenie SSE i pragnie ją dalej utrzymywać w niezmienionym kształcie i choć w związku z zaistniałymi okolicznościami okazało się konieczne przeniesienie części składników majątku oraz pracowników związanych z inwestycją w Strefie poza jej obszar, to jednak w ocenie Spółki takie działanie nie ma wpływu na ocenę prawno-podatkową w przedmiotowej sprawie. Należy bowiem podkreślić, że przepis Rozporządzenia o SSE wskazuje na konieczności utrzymania inwestycji w regionie a nie na terenie SSE. W związku z tym Spółka przenosząc cześć składników majątku oraz pracowników poza jej obszar będzie spełniać warunki korzystania ze zwolnienia w podatku dochodowym. Możliwość jego zastosowania w przedmiotowej sprawie będzie jednak ograniczona wyłącznie do dochodów osiągniętych z działalności prowadzonej na terenie SSE. Spółka pragnie jednocześnie wskazać, że będzie miała możliwość ustalenia wysokości dochodów z działalności prowadzonej w Strefie, albowiem będzie rozdzielała stosownie przychody i koszty z działalności prowadzonej w Strefie oraz poza jej obszarem. Działalność prowadzona w strefie i poza jej obszarem będzie nadto wydzielona organizacyjnie, tj. będzie prowadzona w odrębnym budynku oraz stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze przedsiębiorstwa Spółki a jej wydzielenie zostało dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub innego podobnego aktu.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że jedną z podstaw tworzenia SSE była potrzeba aktywizacji siły roboczej poprzez tworzenie SSE na obszarach dużego bezrobocia. Zgodnie bowiem z art. 3 pkt 6 ustawy o SSE, strefa może być ustanowiona w celu przyśpieszenia rozwoju gospodarczego części terytorium kraju, w szczególności poprzez tworzenie nowych miejsc pracy.

Wskazane powyżej cele, leżące u podstaw regulacji o SSE zostaną w przypadku Spółki spełnione, ponieważ utrzymywała ona i planuje dalsze utrzymanie ilości pracowników wskazany w Zezwoleniu. Innymi słowy, przeniesienie części pracowników nie skutkuje brakiem wypełnienia założeń leżących u podstawy prowadzenia SSE w zakresie aktywizacji pracowników, chociaż część z nich będzie wykonywać pracę poza SSE.

Biorąc pod uwagę powyższe, Spółka wnosi o potwierdzenie, że pomimo przeniesienia poza teren Strefy części działalności, w tym składników majątku oraz pracowników zatrudnionych w ramach inwestycji w Strefie, dochody osiągane przez Spółkę w ramach działalności prowadzonej w Strefie, podlegają zwolnieniu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Prawidłowość stanowiska Wnioskodawcy potwierdzają również interpretacje wydawane przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 czerwca 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-321/14/CzP, organ potwierdził prawidłowość stanowiska wnioskodawcy, zgodnie z którym częściowa zmiana lokalizacji prowadzonej działalności nie powoduje utraty prawa do korzystania ze zwolnienia podatkowego (w analizowanym stanie faktycznym spółka była zmuszona do przeniesienia części działalności poza strefę, ale działalność ta była prowadzona nadal w regionie położenia strefy - w tym samym mieście).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.