Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-134/09/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-02-12
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków ponoszonych w związku z używaniem samochodów osobowych - na podstawie umowy najmu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani \`(...)\` przedstawione we wniosku z dnia 5 listopada 2008 r. (data wpływu do tut. Biura – 20 listopada 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie:

*   obowiązku prowadzenia w stosunku do używanych, na podstawie umowy najmu, samochodów osobowych ewidencji przebiegu pojazdu,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów eksploatacji samochodów osobowych, w tym czynszu

\-**jest prawidłowe.**

UZASSADNIENIE

W dniu 20 listopada 2008 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie:

*   obowiązku prowadzenia w stosunku do używanych samochodów osobowych ewidencji przebiegu pojazdu,
*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów eksploatacji samochodu osobowego, w tym czynszu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni w ramach prowadzonej działalności gospodarczej podpisała umowy najmu 4 samochodów osobowych, które wykorzystuje do prowadzenia działalności polegającej na wypożyczaniu samochodów. Osoba wynajmująca wnioskodawczyni samochody jest ich leasingobiorcą i posiada zgodę na ich dalszy najem. Przedmiotowe umowy zostały zawarte na czas oznaczony stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, czyli dla samochodów osobowych 2 lata. Ponadto suma ustalonych w umowie opłat netto (czynszu) odpowiada co najmniej wartości początkowej tych samochodów.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytania:

Czy w związku z tym, że przedmiotowe umowy spełniają warunki wskazane w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie ma konieczności prowadzenia w stosunku do używanych samochodów ewidencji przebiegu pojazdu?

(we wniosku pytanie to oznaczono Nr 2)

Czy wydatki ponoszone na w/w samochody, w tym czynsz, podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu na zasadach ogólnych?

(we wniosku pytanie to oznaczono Nr 3)

Zdaniem wnioskodawczyni wydatki ponoszone na używanie przedmiotowych samochodów osobowych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych. Nie ma tutaj zastosowania limit wynikający z tzw. kilometrówki. Nie trzeba także prowadzić ewidencji przebiegu pojazdu.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego, stwierdzam co następuje:

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Treść powyższego przepisu w sposób jednoznaczny wskazuje, że kosztami uzyskania przychodów są wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki:

*   pozostają w związku przyczynowo-skutkowym ze źródłem przychodów (zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów),
*   nie zostały wymienione w treści art. 23 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
*   zostały należycie udokumentowane.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów.

Z kolei w myśl art. 23 ust. 1 pkt 46 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów poniesionych wydatków zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 36, z tytułu używania niewprowadzonego do ewidencji środków trwałych samochodu osobowego, w tym także stanowiącego własność osoby prowadzącej działalność gospodarczą, dla potrzeb działalności gospodarczej podatnika – w części przekraczającej kwotę wynikającą z pomnożenia liczby kilometrów faktycznego przebiegu pojazdu oraz stawki za 1 km przebiegu, określonej w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra; w celu ustalenia faktycznego przebiegu samochodu podatnik jest obowiązany do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

Zgodnie z art. 23 ust. 5 ww. ustawy przebieg pojazdu, o którym mowa w ust. 1 pkt 36 i 46, powinien być, z wyłączeniem ryczałtu pieniężnego, udokumentowany w ewidencji przebiegu pojazdu potwierdzonej przez podatnika na koniec każdego miesiąca. Do prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu obowiązana jest osoba używająca tego pojazdu. W razie braku tej ewidencji wydatki ponoszone przez podatnika z tytułu używania samochodów na potrzeby podatnika nie stanowią kosztu uzyskania przychodów.

Ewidencja przebiegu pojazdu, o której mowa w ust. 5, powinna zawierać co najmniej następujące dane: nazwisko, imię i adres zamieszkania osoby używającej pojazdu, numer rejestracyjny pojazdu i pojemność silnika, kolejny numer wpisu, datę i cel wyjazdu, opis trasy (skąd - dokąd), liczbę faktycznie przejechanych kilometrów, stawkę za 1 km przebiegu, kwotę wynikającą z przemnożenia liczby faktycznie przejechanych kilometrów i stawki za 1 km przebiegu oraz podpis podatnika (pracodawcy) i jego dane (art. 23 ust. 7 tej ustawy).

Jak wskazano we wniosku wynajmowane samochody osobowe, wnioskodawczyni wykorzystuje w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, polegającej na wypożyczaniu samochodów.

Z treści cytowanego powyżej art. 23 ust. 1 pkt 46 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ma on zastosowanie jedynie w odniesieniu do podmiotów używających samochody osobowe na własne potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Zatem w sytuacji, gdy samochody osobowe są oddane przez wnioskodawczynię do używania osobom trzecim w ramach prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej, której przedmiotem jest wypożyczanie samochodów osobowych, w związku z wykonywaniem której wnioskodawczyni uzyskuje przychody w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, brak jest przesłanek do stosowania przepisu art. 23 ust. 1 pkt 46 tej ustawy.

W związku z powyższym, koszty eksploatacji ww. samochodów osobowych w tym opłata za wynajem ponoszone przez wnioskodawczynię w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, której przedmiotem jest wypożyczanie samochodów osobowych, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniona została zasadnicza przesłanka wynikająca z art. 22 ust. 1 ww. ustawy, tj. o ile zostały poniesione w celu uzyskania przychodów, bądź też zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.

Powyższe stanowisko nie dotyczy jednak sytuacji gdy przedmiotowe samochody wykorzystywane są również na własne potrzeby wnioskodawczyni.

Ponadto należy zauważyć, że brak obowiązku prowadzenia w stosunku do używanych na potrzeby prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej samochodów osobowych ewidencji przebiegu pojazdu nie jest uzależniony od okoliczności czy przedmiotowe umowy spełniają warunki wskazane w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W świetle powołanych przepisów i w odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stanowisko wnioskodawczyni jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.