Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1119/09/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-02-09
Teza: Czy Wnioskodawca powinien wyodrębnić zakupy związane tylko z czynnościami opodatkowanymi i odliczyć od nich VAT w całości (Kino „B.”)? Natomiast w przypadku pozostałych wydatków, których wyodrębnić się nie da, odliczenia podatku VAT dokonać zgodnie z ustaloną proporcją?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie częściowe; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; podatek-podatek naliczony; proporcja; sprzedaż; sprzedaż-sprzedaż opodatkowana; współczynnik; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 października 2009r. (data wpływu 5 listopada 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 18 stycznia 2010r. (data wpływu 20 stycznia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, oraz ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną **\- jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną, oraz ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną.

W odpowiedzi na wezwanie tut. organu z dnia 12 stycznia 2010r. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18 stycznia 2010r. (data wpływu 20 stycznia 2010r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest instytucją kultury wpisaną do Rejestru Instytucji Kultury prowadzonego przez Urząd Miejski w S. Celem statutowym Jednostki jest prowadzenie działalności w zakresie kultury i sztuki oraz realizowanie zadań z dziedziny promocji i informacji. Źródłem finansowania działalności są dotacje podmiotowe i celowe oraz przychody własne uzyskiwane ze sprzedaży. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jednostka wykonuje czynności zwolnione (koncerty, organizacja imprez kulturalnych, sprzedaż znaczków pocztowych) oraz czynności opodatkowane podatkiem VAT (sprzedaż Gazety S., sprzedaż map, przewodników, pocztówek itp., sprzedaż biletów wstępu, świadczenie usług wynajmu, usług noclegowych, usług ksero, druku oraz usług pośredniczenia). W strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy znajdują się 4 budynki:

*   Miejski Ośrodek Kultury i Biblioteka (jeden budynek),
*   Kino „B.”,
*   Informacja turystyczna,
*   E „S.”.

Każdy z wymienionych podmiotów uzyskuje przychody z prowadzonej działalności. Kino „B.” uzyskuje przychody wyłącznie opodatkowane, natomiast pozostałe podmioty przychody zwolnione i opodatkowane. Rozliczenie podatku dokonuje się dla całej instytucji.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 Wnioskodawca stosuje proporcję, ustaloną jako udział rocznego obrotu całej jednostki z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie posiadanej dokumentacji jest w stanie wyodrębnić zakupy służące zarówno czynnościom opodatkowanym jak i zwolnionym (budynek Miejskiego Ośrodka Kultury, Informacja turystyczna, E „S.”) oraz zakupy służące czynnościom opodatkowanym (budynek Kina „B.”). Nie jest w stanie wyodrębnić zakupów służących wyłącznie czynnościom zwolnionym.

Na podstawie prowadzonej dokumentacji istnieje możliwość wyodrębnienia zakupów oraz sprzedaży związanej z działalnością budynku Kina „B.”. Natomiast w przypadku pozostałych obiektów istnieje grupa zakupów (np. media, zakup towaru do sprzedaży), które Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić, a także grupa zakupów, które Wnioskodawca nie jest w stanie wyodrębnić. Dotyczy to na przykład sytuacji przy organizacji imprez. Na przykład plakaty informacyjne, dyplomy są drukowane w informacji turystycznej (zużycie materiałów biurowych), a impreza odbywa się na terenie Estrady „S.”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Jak należy w takiej sytuacji rozliczyć podatek VAT? Czy Wnioskodawca powinien wyodrębnić zakupy związane tylko z czynnościami opodatkowanymi i odliczyć od nich VAT w całości (Kino „B.”)? Natomiast w przypadku pozostałych wydatków, których wyodrębnić się nie da, odliczenia podatku VAT dokonać zgodnie z ustaloną proporcją?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ dokonuje on rozliczenia podatku dla całej Jednostki, nie należy wyodrębniać zakupów związanych z czynnościami opodatkowanymi i odliczenia podatku VAT dokonać dla wszystkich zakupów (związanych z czynnościami opodatkowanymi i czynnościami opodatkowanymi i zwolnionymi) zgodnie z ustaloną proporcją (stosownie do art. 90 ust. 2-6, ustalając proporcję dla ww. zakupów na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy kwotę podatku naliczonego co do zasady stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje więc wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego, może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających opodatkowaniu.

Ustawodawca stworzył podatnikom prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez nich zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy towarów i usług będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

W przypadku gdy podatnik dokonuje zakupów związanych z czynnościami w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 i 91 ustawy o VAT, mające na celu określenie wartości podatku naliczonego, służącego wyłącznie czynnościom opodatkowanym, z pominięciem tej części podatku naliczonego, w jakiej nabyte towary i usługi będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonywania czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Przepis art. 90 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, że w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jednocześnie, według ust. 2 ww. artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 i 4 ustawy o VAT proporcję tę ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej.

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności (art. 90 ust. 5 ww. ustawy).

Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie (art. 90 ust. 6 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 90 ust. 8 ww. ustawy, podatnicy, którzy w poprzednim roku podatkowym nie osiągnęli obrotu, o którym mowa w ust. 3, lub u których obrót ten w poprzednim roku podatkowym był niższy niż 30.000 zł, do obliczenia kwoty podatku naliczonego podlegającej odliczeniu od kwoty podatku należnego przyjmują proporcję wyliczoną szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego, w formie protokołu.

Stosownie do art. 90 ust. 9 ww. ustawy, przepis ust. 8 stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do niego kwota obrotu, o której mowa w tym przepisie, byłaby niereprezentatywna.

Zgodnie z art. 90 ust. 10 ww. ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do dokonywania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca będący instytucją kultury wykonuje czynności zwolnione (koncerty, organizacja imprez kulturalnych, sprzedaż znaczków pocztowych) oraz czynności opodatkowane podatkiem VAT (sprzedaż Gazety S., sprzedaż map, przewodników, pocztówek itp., sprzedaż biletów wstępu, świadczenie usług wynajmu, usług noclegowych, usług ksero, druku oraz usług pośredniczenia).

W strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy znajdują się 4 budynki:

1.  Miejski Ośrodek Kultury i Biblioteka (jeden budynek),
2.  Kino „B.”,
3.  Informacja turystyczna,
4.  E „S.”.

Każdy z wymienionych podmiotów uzyskuje przychody z prowadzonej działalności. Kino „B.” uzyskuje przychody wyłącznie opodatkowane, natomiast pozostałe podmioty przychody zwolnione i opodatkowane. Rozliczenie podatku dokonuje się dla całej instytucji.

Zgodnie z art. 90 ust. 3 Wnioskodawca stosuje proporcję, ustaloną jako udział rocznego obrotu całej jednostki z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Wnioskodawca wskazał, iż na podstawie posiadanej dokumentacji jest w stanie wyodrębnić zakupy służące zarówno czynnościom opodatkowanym jak i zwolnionym (budynek Miejskiego Ośrodka Kultury, Informacja turystyczna, E „S.”) oraz zakupy służące czynnościom opodatkowanym (budynek Kina „B.”). Nie jest w stanie wyodrębnić zakupów służących wyłącznie czynnościom zwolnionym.

Na podstawie prowadzonej dokumentacji istnieje możliwość wyodrębnienia zakupów oraz sprzedaży związanej z działalnością budynku Kina „B.”. Natomiast w przypadku pozostałych obiektów istnieje grupa zakupów (np. media, zakup towaru do sprzedaży), które Wnioskodawca jest w stanie wyodrębnić, a także grupa zakupów, które Wnioskodawca nie jest w stanie wyodrębnić. Dotyczy to na przykład sytuacji przy organizacji imprez. Na przykład plakaty informacyjne, dyplomy są drukowane w informacji turystycznej (zużycie materiałów biurowych), a impreza odbywa się na terenie Estrady „S.”.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym Wnioskodawca powziął wątpliwości, czy powinien wyodrębnić zakupy związane tylko z czynnościami opodatkowanymi i odliczyć od nich VAT w całości (Kino „B.”), natomiast w przypadku pozostałych wydatków, których wyodrębnić się nie da, odliczenia podatku VAT dokonać zgodnie z ustaloną proporcją.

Jak wynika z konstrukcji powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów czynności, z którymi wydatki te są związane. I tak, na podstawie ww. art. 90 ust. 1 ustawy o VAT występuje obowiązek wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

Natomiast w sytuacji, gdy nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot podatku naliczonego związanego z czynnościami w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2 ww. ustawy o VAT tzw. strukturą sprzedaży.

Należy podkreślić, iż zastosowanie proporcji, o której mowa w art. 90 i 91 ustawy o VAT dla określenia kwoty podatku naliczonego do odliczenia możliwe jest tylko w przypadku, gdy Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje.

W przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, w której Wnioskodawca na podstawie posiadanej dokumentacji jest w stanie wyodrębnić dwie grupy zakupów: zakupy służące czynnościom opodatkowanym (budynek Kina „B.”), oraz zakupy służące zarówno czynnościom opodatkowanym jak i zwolnionym (budynek Miejskiego Ośrodka Kultury, Informacja turystyczna, E „S.”). Wnioskodawca natomiast nie jest w stanie wyodrębnić zakupów służących wyłącznie czynnościom zwolnionym.

Na podstawie prowadzonej przez Jednostkę dokumentacji istnieje również możliwość wyodrębnienia sprzedaży związanej z działalnością Kina „B.” (w którym wykonywane są wyłącznie czynności opodatkowane).

W pozostałych obiektach (budynku Miejskiego Ośrodka Kultury, Informacji turystycznej, Estradzie „S.”) wykonywane są czynności zwolnione i opodatkowane.

Zaznaczyć należy, iż sposób wyodrębnienia kwot podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną od podatku musi mieć charakter obiektywny, determinowany okolicznościami konkretnej sprawy. Zatem o dopuszczalności stosowania metody rozliczenia podatku naliczonego związanego ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną w żadnym razie nie mogą decydować względy natury pragmatycznej czy też celowościowej. Zatem jeśli nawet podatnikowi byłoby wygodniej posługiwać się proporcją, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy, to zawsze powinien przede wszystkim poszukiwać możliwości wyodrębnienia kwot podatku.

Należy zatem wskazać, iż skoro Wnioskodawca na podstawie prowadzonej dokumentacji ma możliwość wyodrębnienia sprzedaży opodatkowanej związanej z działalnością Kina „B.” oraz wyodrębnienia zakupów służących tym czynnościom, wówczas w odniesieniu do kwot podatku naliczonego wynikających z ww. zakupów związanych wyłącznie z wykonywaniem czynności opodatkowanych nie będzie miała zastosowania proporcja, o której mowa w art. 90 ustawy o VAT. Wnioskodawcy przysługuje natomiast prawo do odliczenia kwoty podatku naliczonego na zasadach określonych w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy stanowiącym, iż w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast w przypadku zakupów służących zarówno czynnościom opodatkowanym jak i zwolnionym (budynek Miejskiego Ośrodka Kultury, Informacja turystyczna, E „S.”), jeżeli Wnioskodawca nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i kwot, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, wówczas ma on prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z proporcją obliczoną według zasad określonych przepisami art. 90 ustawy o VAT.

Należy jednak zauważyć, że Wnioskodawca wskazał, iż w związku z działalnością prowadzoną w pozostałych obiektach tj. Miejskim Ośrodku Kultury, Informacji turystycznej, Estradzie „S.” (w których wykonywane są czynności zwolnione i opodatkowane) istnieje grupa zakupów określonych jako „zakup towaru do sprzedaży”. Zatem jeżeli Wnioskodawca dokonuje zakupów towarów opodatkowanych przeznaczonych „wprost” do dalszej odsprzedaży (tj. do wykonywania czynności opodatkowanych), to należy uznać, iż w przypadku zakupów tych towarów istnieje możliwość jednoznacznego przyporządkowania kwot podatku naliczonego do konkretnej kategorii czynności opodatkowanych. W takim przypadku Wnioskodawca ma prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego na zasadach określonych w przepisie art. 86 ust. 1 ustawy, a zatem również nie znajdują zastosowania przepisy dotyczące proporcji, wynikające z art. 90 ustawy o VAT.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe, bowiem jedynie tę część podatku naliczonego, która jest związana zarówno ze sprzedażą opodatkowaną i zwolnioną (co do której brak jest możliwości jednoznacznego przyporządkowania do konkretnego rodzaju czynności), można rozliczać proporcją obliczoną w sposób określony w art. 90 ust. 2 – 9, po wcześniejszym wydzieleniu z całej kwoty podatku naliczonego związanego zarówno z działalnością opodatkowaną jak i zwolnioną, tej części, która związana jest wyłącznie z działalnością opodatkowaną.

Na marginesie należy wskazać, że zgodnie z art. 91 ust. 1 ww. ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Stosownie do art. 91 ust. 3 ww. ustawy korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.