Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-8/14-2/MF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-20
Teza: Czy udzielone Spółce przez Gminę zabezpieczenie spłaty pożyczki na realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego nie stanowi dla Spółki nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu?
Słowa kluczowe: hipoteka; poręczenie; pożyczka; przychód; przychód-opodatkowanie przychodu; zabezpieczenie; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 7 stycznia 2014 r. (data wpływu 10 stycznia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zabezpieczenia spłaty pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 stycznia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych nieodpłatnego zabezpieczenia spłaty pożyczki.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Zakład Wodociągów i Kanalizacji Gminy i Miasta Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Wnioskodawca, Spółka) jest jednoosobową Spółką Miasta i Gminy. Jedynym właścicielem jest Gmina i Miasto (100% udziałów). Spółka realizuje zadania własne gminy o charakterze użyteczności publicznej w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Do podstawowych zadań Spółki należy zapewnienie ciągłości i powszechnej dostępności wody oraz odprowadzanie ścieków dla mieszkańców Gminy i Miasta.

W celu poprawy jakości wody oraz w związku ze znacznie wyeksploatywnymi aktywami trwałymi, Spółka podjęła się zadania pod nazwą „Przebudowa i rozbudowa Stacji Uzdatniania Wody w miejscowości U. Gmina W. z infrastrukturą towarzyszącą”. W związku z tym, że środki własne Spółki są niewystarczające, na realizację tego zadania inwestycyjnego została podpisana umowa o dofinansowanie w formie pożyczki ze środków Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej z siedzibą w Ł.

Zabezpieczeniem spłaty udzielonej pożyczki było między innymi ustanowienie hipoteki umownej na nieruchomości w wysokości 700 000 zł. Spółka nie jest właścicielem posiadanych nieruchomości, dlatego nie miała możliwości zabezpieczenia pożyczki hipoteką. Nie posiada również odpowiedniego majątku do zabezpieczenia pożyczki w wymaganej formie. Właścicielem nieruchomości jest jedyny wspólnik – Gmina i Miasto W. Rada Gminy i Miasta w W. uchwałą wyraziła zgodę na ustanowienie hipoteki na nieruchomości gruntowej na rzecz WFOŚiGW, czego następstwem było sporządzenie aktu notarialnego. Za ustanowienie hipoteki Gmina nie otrzymała wynagrodzenia.

Gmina i Spółka nie są podmiotami powiazanymi w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy udzielone Spółce przez Gminę zabezpieczenie spłaty pożyczki na realizację przedsięwzięcia inwestycyjnego nie stanowi dla Spółki nieodpłatnego świadczenia podlegającego opodatkowaniu?

Zdaniem Wnioskodawcy, udzielone przez Gminę zabezpieczenie spłaty pożyczki z WFOŚiGW na realizację inwestycji pożytku publicznego nie stanowi dla Spółki nieodpłatnego przychodu. Ustanowienie hipoteki nie powoduje przysporzenia majątkowego dla Spółki ani w dniu podpisania pożyczki, ani też w okresie jej trwania. Spółka nie otrzymała korzyści, a Gmina nie poniosła z tego tytułu żadnych kosztów związanych z ustanowieniem zabezpieczenia w formie hipoteki. Jest to czynność obojętna dla przychodów Spółki. Skutek podatkowy mógłby powstać, gdyby świadczenie zostało wykonane przez Gminę. W wyniku ustanowienia hipoteki majątek Spółki nie uległ zwiększeniu, wobec powyższego nie można twierdzić, że nastąpiło przysporzenie majątkowe po stronie Spółki.

Wnioskodawca podkreśla, że Gmina jest również zobowiązana z mocy ustawy do realizacji zadań o charakterze publicznym, między innymi jest zobowiązana do zaspakajania zbiorowych potrzeb mieszkańców obejmujące wyposażenie w wodociągi i zaopatrzenie w wodę. Są to zadania własne gminy, zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Skoro Gmina z mocy ustawy jest zobowiązana do realizacji zadań z zakresu zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków, to czynność dokonana przez Gminę w postaci ustanowienia hipoteki na zabezpieczenie spłaty pożyczki nie stanowi nieodpłatnego świadczenia w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Jednostki samorządu terytorialnego zgodnie z ustawa o finansach publicznych są uprawnione do udzielania między innymi poręczeń i gwarancji w celu realizacji zadań publicznych.

W ocenie Wnioskodawcy, analiza powyższych przepisów prowadzi do wniosku, że w opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym, nie dojdzie do powstania po stronie Spółki przychodu z nieodpłatnego świadczenia. Z opisu sprawy wynika, że udzielenie zabezpieczenia przez Gminę miało bezpośredni związek z realizacją jej (określonych ustawowo) zadań własnych. Udzielenie zabezpieczenia spłaty pożyczki służyło realizacji tych zadań. Było to zatem działanie de facto podejmowane w interesie samej Gminy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, z późn. zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, jest m.in. wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń (…).

Dla prawidłowej interpretacji powyższego przepisu istotne znaczenie ma wykładnia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń”. Z uwagi na to, że przepisy ustawy nie zawierają legalnej definicji pojęcia „nieodpłatne świadczenia”, należy przyjąć takie rozumienie tego przepisu, jakie ukształtowało się w orzecznictwie sądowo-administracyjnym.

W orzecznictwie tym prezentowany jest pogląd, zgodnie z którym pojęcie to na gruncie podatkowym posiada szerszy zakres niż w prawie cywilnym i obejmuje „wszelkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar finansowy”.

W konsekwencji, należy uznać, że co do zasady, ustanowienie hipoteki umownej na nieruchomości przez udziałowca w celu zabezpieczenia spłaty pożyczki udzielonej spółce kapitałowej stanowi dla tej spółki nieodpłatne świadczenie w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz skutkuje powstaniem przychodu z tego tytułu.

Jednakże, jak wynika z przedstawionego opisu stanu faktycznego, nieodpłatne ustanowienie hipoteki na nieruchomości w celu zabezpieczenia spłaty pożyczki udzielonej Wnioskodawcy, zostało dokonane przez Gminę w związku z wypełnianiem zadań własnych jednostek samorządów terytorialnych w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i odprowadzania ścieków.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, z późn. zm.), zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.

Z kolei, z art. 9 ust. 1 ww. ustawy wynika, że w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.

W myśl art. 9 ust. 4 ww. ustawy, zadaniami użyteczności publicznej, w rozumieniu ustawy, są zadania własne gminy, określone w art. 7 ust. 1, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych.

Treść art. 10 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wskazuje natomiast, że wykonywanie zadań publicznych może być realizowane w drodze współdziałania między jednostkami samorządu terytorialnego.

Zastosowanie w powyższej sprawie ma również ustawa z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45, poz. 236), która w art. 1 ust. 1 i 2 określa zasady i formy gospodarki komunalnej jednostek samorządu terytorialnego, polegające na wykonywaniu przez te jednostki zadań własnych, w celu zaspokojenia zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej. Gospodarka komunalna obejmuje w szczególności zadania o charakterze użyteczności publicznej, których celem jest bieżące i nieprzerwane zaspokajanie zbiorowych potrzeb ludności w drodze świadczenia usług powszechnie dostępnych.

Ponadto, stosownie do treści art. 2 ustawy o gospodarce komunalnej, gospodarka komunalna może być prowadzona przez jednostki samorządu terytorialnego w szczególności w formach samorządowego zakładu budżetowego lub spółek prawa handlowego.

W myśl art. 9 ust. 1 tejże ustawy, jednostki samorządu terytorialnego mogą tworzyć spółki z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółki akcyjne, a także mogą przystępować do takich spółek.

Istotna dla rozstrzygnięcia przedmiotowej kwestii jest również treść art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885 z późn. zm.), w myśl którego jednostki samorządu terytorialnego mogą udzielać poręczeń i gwarancji, z uwzględnieniem przepisów niniejszej ustawy. Łączna kwota poręczeń i gwarancji określana jest w uchwale budżetowej.

Analiza powyższych przepisów prowadzi do konkluzji, że w opisanym we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej stanie faktycznym nie dojdzie do powstania po stronie Spółki przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia. Z opisu sprawy wynika, że ustanowienie hipoteki na nieruchomości przez Gminę będzie miało bezpośredni związek z realizacją jej – określonych ustawowo – zadań własnych. Zabezpieczenie spłaty zaciągniętej pożyczki w Wojewódzkim Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej będzie służyło realizacji tych zadań. Będzie to zatem działalnie podejmowane w interesie samej Gminy, gdyż zmierzające do zapewnienia realizacji projektu, który pozwoli na wykonanie zadań własnych Gminy za pośrednictwem Spółki.

Podsumowując, w opisanej sytuacji, nie znajdzie zastosowania art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, z uwagi na okoliczność, że nieodpłatne zabezpieczenie spłaty pożyczki przez jedynego udziałowca Spółki (Gminę) nie będzie stanowić dla Spółki nieodpłatnego świadczenia. Tym samym, Spółka w momencie jego otrzymania nie uzyska z tego tytułu przychodu podatkowego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.