Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.323.2022.2.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-27
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: IP Box; komputery-program komputerowy; koszt; prace-prace badawczo-rozwojowe; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

**Interpretacja indywidualna**

**– stanowisko prawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

31 marca 2022 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 20 czerwca 2022 r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Wnioskodawca prowadzi od 2 października 2017 r. jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG, której przedmiotem jest m.in. działalność związana z oprogramowaniem oraz działalność w zakresie specjalistycznego projektowania.

Wnioskodawca od początku, tj. od 2 października 2017 r. prowadzi działalność zmierzającą m. in. do wytworzenia programów komputerowych.

Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”).

Działalność jest przez Wnioskodawcę realizowana z terytorium Polski (oraz jest zakładane, że tak też będzie w przyszłości), głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest dokonywanie wkładu twórczego w tworzenie programów komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.

Kontrahenci Wnioskodawcy są podmiotami prawa polskiego (jednoosobowe działalności gospodarcze lub spółki prawa handlowego).

Wnioskodawca zawiera umowy głównie z (\`(...)\`).

Wnioskodawca realizuje różne zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w szczególności:

‒ pełni rolę kierownika technicznego i architekta systemów

‒ wykonuje analizy w wyniku których powstają wymagania systemowe, diagramy opisujące działanie urządzeń (oprogramowania), algorytmy pracy oprogramowania oraz dokumentacja projektowa

‒ powyższe wymagania mają na celu realizację kamieni milowych zawartych w projekcie B+R lub wytycznych projektowych

‒ na podstawie wymagań Wnioskodawcy i opisu systemowego zespół tworzy oprogramowanie systemu w sposób zsynchronizowany i jednolity

‒ przygotowuje plan projektu oraz monitoruje jego wykonanie a o postępach informuje Kontrahenta

‒ przygotowuje analizy i opinie techniczne oraz sporządzam raporty z postępów prac B+R

‒ wykonuje testy oprogramowania celem walidacji poprawności implementacji wymagań

‒ samodzielnie tworzy oprogramowanie będące częścią tworzonego systemu lub służące analizie danych pomiarowych lub automatyzacji testów oprogramowania.

Wnioskodawca bierze udział w następujących projektach (\`(...)\`):

(\`(...)\`)

Wnioskodawca wyjaśnia, że oprogramowanie często jest tworzone z zamiarem wykorzystania/pracy na urządzeniach elektronicznych (a nie na komputerze), co znajduje odzwierciedlenie w ponoszonych przez Wnioskodawcę kosztach. Wnioskodawca wyjaśnia, że powyższe jest związane z rozróżnieniem oprogramowania wbudowanego (z ang. embedded), czyli takiego które działa na mikrokontrolerze wbudowanym w elektronikę, od oprogramowania „PC”, które wymaga komputera i systemu operacyjnego (np. (\`(...)\`)) do działania. Wnioskodawca tworzy oprogramowanie wbudowane (oprogramowanie mikrokontrolerów) w języku C oraz oprogramowanie PC w języku Python.

W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe - utwory na gruncie art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm. - dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności twórczej o indywidualnym charakterze.

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Holistycznie i funkcjonalnie program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej, jak i w orzecznictwie, stanowiącymi, że:

‒ materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego, pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego bądź przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak ed., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz. Warszawa 2019 - art. 74);

‒ nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi 2 7.2.2013 r., I ACa 1157/12).

Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.

Wnioskodawca podczas prac nad projektami pełni między innymi funkcję analityka i architekta dla zespołu programistów. Jako analityk/architekt Wnioskodawca, poprzez tworzoną dokumentację (wymagania, modele, grafy, rysunki), definiuje zadania które następnie implementuje zespół. Działania Wnioskodawcy skupiają się wówczas wokół etapu kształtowania i weryfikacji rozwiązań.

Wnioskodawca jako członek zespołu pełni rolę kierownika technicznego, architekta systemów (czyli architekta IT) i samodzielnego programisty w projektach finansowanych ze środków unijnych. Wnioskodawca podkreśla, że w każdej z ww. sytuacji jest to działalność wykonywana osobiście polegająca na tworzeniu programów komputerowych lub modyfikowaniu programów już istniejących. Nie ma zastosowania niepodzielność prawa do programu komputerowego przysługującego wszystkich twórcom.

Wskazanie w treści wniosku tego, że jest on członkiem zespołu służy jak najpełniejszemu odzwierciedleniu stanu faktycznego, jednakże fakt bycia członkiem zespołu w żaden sposób nie wpływa na charakter działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Osobno w ramach własnej prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca tworzy niezależnie od innych członków zespołu - autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące osobny przedmiot obrotu, który podlega ochronie na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Powyższe zostało uznane przez organ np. w interpretacjach 10 czerwca 2020 r. 0113-KDIPT2-3.4011.263.2020.2.SJ lub 13 stycznia 2021 r. 0113-KDIPT2-3.4011.885.2020.2.ID.

W sytuacji, gdy Wnioskodawca tworzy oprogramowanie, to robi to samodzielnie w wydzielonym obszarze (np. oprogramowanie do automatyzacji testowania, oprogramowanie w projektach gdzie nie ma innych programistów). Osobno w ramach prowadzonej własnej działalności badawczo-rozwojowej wnioskodawca tworzy niezależnie od innych programistów oprogramowanie - autorskie prawo do programu komputerowego stanowiące osobny przedmiot obrotu, który podlega ochronie na podstawie przepisów ustawy prawie autorskim i prawach pokrewnych. Powyższe zostało uznane przez organ np. w interpretacjach 0113-KDIPT2-3.4011.263.2020.2.SJ lub 0113-KDIPT2-3.4011.885.2020.2.ID. Wnioskodawca wyjaśnia, że modyfikacja/ulepszanie programów komputerowych polega na dodawaniu (oprogramowywaniu) nowych funkcjonalności lub modułów do istniejącego programu komputerowego, który nie posiadał ich (funkcjonalności lub modułów) wcześniej.

W wyniku ulepszenia/rozwinięcia oprogramowania tworzony jest/będzie nowy kod i algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej (program komputerowy). W przypadku ulepszania/rozwijania oprogramowania Wnioskodawca będzie to wykonywał na zlecenie podmiotu będącego jego właścicielem.

Gdy Wnioskodawca tworzy program lub nowy moduł tego programu to jest jego autorem i właścicielem, następnie autorskie prawa majątkowe są przenoszone na Kontrahentów. Wytworzone moduły, funkcjonalności są zaś dodawane do programu/aplikacji już istniejącej. Wnioskodawca nie staje się właścicielem czy współwłaścicielem ulepszonego oprogramowania, gdyż przeniósł na Kontrahenta autorskie prawa majątkowe do wytworzonej przez Niego funkcjonalności, modułu oprogramowania.

Wnioskodawca tworzy i rozwija/modyfikuje oprogramowanie na podstawie umowy zawartej z danym Kontrahentem. Za zastosowaniem ulgi IP Box przy modyfikacji i unowocześnianiu kodu programistycznego, do którego prawo autorskie przysługuje zlecającemu prace wypowiedział się także pozytywnie Dyrektor KAS w interpretacji z 20.11.2019 r., sygn. akt 0113-KDIPT2-1.4011.492.2019.1.KO.

Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym Kontrahentem wskazują, że w zakresie związanym z wytwarzaniem Oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie do nich w zamian za wynagrodzenie - otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu komputerowego. Wynagrodzenie Wnioskodawcy stanowi honorarium z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania. Pozostałe usługi programistyczne (techniczne i administracyjne), z których Wnioskodawca uzyskuje wynagrodzenie nie stanowią przedmiotu wniosku, stąd nie będzie wobec niego stosowane preferencyjne opodatkowanie. Sposób przenoszenia na kontrahenta praw autorskich każdorazowo spełnia warunki przewidziane w ustawie o PAPP.

Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach pełnionych funkcji analityka i Project Managera są ukierunkowane na tworzenie oprogramowania (programy komputerowe) będące wyrazem twórczej działalności Wnioskodawcy o indywidualnym charakterze podlegające ochronie na podstawie art. 74 PAIP. Dzieje się to na dwa sposoby: albo na podstawie efektów pracy Wnioskodawcy (analiza wymagań, architektura) członek zespołu pisze kod źródłowy programu, albo samodzielnie Wnioskodawca tworzy kod źródłowy programu wedle przygotowanych wytycznych. Decyzja o realizacji danego kodu źródłowego przez konkretną osobę jest również podejmowana przez Wnioskodawcę na podstawie oceny kompetencji danego członka zespołu i dostępności czasowej. Wnioskodawca wyjaśnia, że na jeden odrębny program komputerowy składa się zarówno analiza, architektura i dokumentacja opisująca program jak również może składać się wiele kodów źródłowych napisanych w różnych językach, technologiach, etc.

W przypadku ulepszenia/rozwoju istniejącego już oprogramowania efektem ulepszenia/rozwoju jest/będzie nowe prawo własności intelektualnej, które przenoszone jest w całości na Kontrahenta, za co Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie.

Wnioskodawca jest wyłącznym twórcą utworów, które powstają w efekcie podejmowanych bezpośrednio przez Niego przedsięwzięć, tj. utwory zostały stworzone wyłącznie przez niego w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej i dochód z przeniesienia autorskich praw majątkowych do nich zamierza opodatkować preferencyjną stawką podatku dochodowego.

Dochodami osiąganymi przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej w związku z tworzeniem/ulepszeniem/modyfikacją Oprogramowania są dochody z tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak i dochody z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedawanego produktu.

Uzyskane ww. dochody z tytułu tworzenia/ulepszenia/modyfikacji Oprogramowania powstały na zlecenie kontrahentów.

Oprogramowanie, o którym mowa we wniosku zostało wytworzone w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę od dnia 2 października 2017 r. działalności twórczej obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Działalność Wnioskodawcy, jest działalnością twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Przy czym prace te są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (programów).

Autorskie prawo do programu komputerowego jest przez Wnioskodawcę wytwarzane/rozwijane/ulepszane w ramach prowadzonej bezpośrednio przez Niego działalności o charakterze twórczym, podejmowanej w sposób systematyczny (metodyczny, zaplanowany i uporządkowany) w celu zwiększania zasobów wiedzy lub wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Działania Wnioskodawcy nie są rutynowe. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych, sprzętu i oprogramowania, w celu tworzenia/rozwijania/ulepszania nowych zastosowań.

Działania Wnioskodawcy polegają na wykorzystaniu nowej i istniejącej wiedzy, tj. wiedzy i narzędzi programistycznych, języków programowania, znanych algorytmów, do zaprojektowania nowych i ulepszonych rozwiązań, a będących odpowiedzią na zapotrzebowanie klientów. Wnioskodawca jest autorem programów komputerowych powstałych w ramach wykonywania przez Niego obowiązków kierownika technicznego, analityka i Project Managera. Prawa autorskie do wytworzonego przez Wnioskodawcę programu komputerowego przekazywane są w całości samodzielnie na rzecz danego kontrahenta (nie ma zawieranej umowy o współautorstwo).

Finalne oprogramowanie (projekt końcowy) może składać się z wielu części, a Wnioskodawca jest autorem jednej z owych części tego (finalnego) oprogramowania.

Każdemu członkowi zespołu przysługuje prawo do części / fragmentu programu za którego stworzenie był samodzielnie odpowiedzialny. Działalność, którą prowadzi Wnioskodawca jest działalnością twórczą obejmującą prace rozwojowe oraz badania aplikacyjne.

Każdy z członków zespołu otrzymuje własne zadania, ma podpisaną własną umowę z danym kontrahentem. Wskazanie w treści wniosku tego, że jest on członkiem zespołu służy jak najpełniejszemu odzwierciedleniu stanu faktycznego, jednakże fakt bycia członkiem zespołu w żaden sposób nie wpływa na charakter działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Osobno w ramach własnej prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wnioskodawca tworzy niezależnie od innych członków zespołu - autorskie prawo do programu komputerowego, stanowiące osobny przedmiot obrotu, który podlega ochronie na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Powyższe zostało uznane przez organ np. w interpretacjach 10 czerwca 2020 r. 0113-KDIPT2-3.4011.263.2020.2.SJ lub 13 stycznia 2021 r. 0113-KDIPT2-3.4011.885.2020.2.ID.

Jednocześnie Wnioskodawca nadmienia, że:

‒ odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat oraz wykonywanie czynności ponosi Wnioskodawca,

‒ czynności zlecone Wnioskodawcy nie są wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego te czynności,

‒ Wnioskodawca jako wykonujący te czynności ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, której przychody za poprzedni rok nie przekroczyły 1,2 mln euro. Prowadzi księgę przychodów i rozchodów.

Wnioskodawca wskazuje, że prowadzi na bieżąco szczegółową ewidencję odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskich praw do programu komputerowego) oraz ustalenie przychodów, kosztów zyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Ewidencja prowadzona przez wnioskodawcę zawiera wszystkie elementy/informacje o których mowa w art. 30 cb ust. 1 ustawy o PIT i jest prowadzona od dnia 1 stycznia 2021 r.

Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi i będzie ponosić następujące koszty:

‒ abonament za internet stacjonarny

‒ abonament za telefon

‒ amortyzacja samochodu osobowego, jego utrzymanie i koszty paliwa

‒ zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego, nabycie komponentów / podzespołów elektronicznych koniecznych do budowy prototypów rozwijanych urządzeń

‒ prowadzenie księgowości,

‒ składki na ubezpieczenie społeczne,

‒ szkolenia.

Składniki majątku nie stanowią środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Wnioskodawca jednocześnie wyjaśnia:

1\. Abonament za korzystanie z telefonu komórkowego dotyczy abonamentu w technologii GSM lub nowszej, zaś abonament za usługę dostępu do sieci Internet świadczoną w lokalu Wnioskodawcy (miejscu wykonywania pracy / działalności gospodarczej) dotyczy Internetu w technologii przewodowej lub światłowodowej.

2\. Pod pojęciem wydatków na amortyzację oraz utrzymanie samochodu rozumieć należy, paliwo i materiały eksploatacyjne, akcesoria do nich. Wnioskodawca ponosi wydatki na zakup paliwa, części zamiennych w celu naprawy, części eksploatacyjnych (oleje, płyny, filtry, klocki hamulcowe, tarcze, opony, akumulator, itp.), a także wydatki związane z przeglądem technicznym pojazdu.

3\. Pod pojęciem nabycia sprzętu komputerowego i elektronicznego należy rozumieć wydatki Wnioskodawcy na nabycie laptopa/PC oraz różnych modeli telefonów komórkowych pozwalających na testowanie oprogramowania na różnych platformach, licencji do programów komputerowych, programów antywirusowych oraz wydatki na sprzęt taki jak: drukarka, zewnętrzna karta graficzna, przejściówki oraz kable cyfrowo-analogowe, fotel biurowy oraz tonery do drukarki, notatniki, segregatory, przybory do pisania, drukarka atramentowa lub laserowa oraz materiały eksploatacyjne do drukarek (papier, tusz lub toner), routery, przełączniki sieciowe, access pointy WiFi oraz okablowanie sieciowe.

W zakresie sprzętu elektronicznego Wnioskodawca nabywa materiały do budowy prototypów urządzeń na których działa tworzone oprogramowanie, w szczególności płytek rozwojowych, komponentów elektronicznych, układów scalonych, płytek PCB, narzędzi do montażu i serwisu elektroniki.

4\. Pod pojęciem opłat za prowadzenie obsługi księgowej należy rozumieć wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz Wnioskodawcy przez ww. podmiot.

5\. Wnioskodawca pod pojęciem poniesienia kosztów na „składki na ubezpieczenia społeczne” rozumie takie wydatki jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe, wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy oraz ubezpieczenie zdrowotne. Niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych. Również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową. Wnioskodawca składek na ubezpieczenie zdrowotne oczywiście zgodnie z przepisami nie będzie zaliczać w koszty.

6\. Pod pojęciem szkoleń należy rozumieć szkolenia podnoszące kwalifikacje zawodowe: elektronika, energetyka, języki programowania, oraz szkolenia branżowe, poszerzające wiedzę domenowa Wnioskodawcy z dziedziny dla której tworzony jest produkt, co pozwala na lepsze dopasowanie tworzonego oprogramowania do potrzeb użytkownika oraz wydatki na zakup biletów na konferencje branżowe lub zapłata wynagrodzenia za udział w szkoleniu na rzecz jego organizatora.

Wnioskodawca poniżej wskazuje przesłanki świadczące o bezpośrednim powiązaniu wymienionych we wniosku konkretnych kosztów z tworzeniem/rozwijaniem oprogramowania komputerowego lub jego części:

‒ koszt usług telekomunikacyjnych. Abonament telefoniczny umożliwia konsultację z kontrahentami, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu go do indywidualnych potrzeb klienta i jego oczekiwań. Natomiast koszt opłaty za internet zapewnia Wnioskodawcy szybkie i stabilne łącze, które to jest wręcz nieodzowne w dzisiejszej pracy programisty (tworzenie kodu, algorytmów) m.in. umożliwia zdalny kontakt z klientem lub innymi informatykami, pozwala na znalezienie informacji na temat powstałych błędów, testowanie tworzonego oprogramowania, szybkie dzielenie się efektami swojej pracy. Również dzięki niniejszemu wydatkowi Wnioskodawca ma dostęp do wszelakich źródeł wiedzy, np. dokumentacji, publikacji, materiałów konferencyjnych. Nie można zapominać, że stałe łącze otwiera Wnioskodawcy przestrzeń do zdobywania nowej wiedzy, klientów, czy przekazywania owoców swojej pracy. Oprogramowanie zarówno w procesie jego produkcji, jak i dalszego funkcjonowania wykorzystuje dostęp do sieci. Jego wytworzenie, testowanie i dalsze wykorzystywanie nie byłoby możliwe bez internetu. W świetle powyższego Wnioskodawca zmuszony jest do zapewnienia łączności sprzętu komputerowego i elektronicznego z siecią internetową;

‒ koszty eksploatacji samochodu umożliwiają Wnioskodawcy sprawny transport, czy to do /kontrahenta w celu konsultacji dotyczących tworzonego oprogramowania, czy do specjalistycznego sklepu w celu nabycia potrzebnych urządzeń programistycznych, czy na szkolenia poszerzające wiedzę w dziedzinie programowania. Auto wykorzystywane jest do celów świadczenia usług na rzecz kontrahenta jak również do czynności wymagających prowadzenia działalności gospodarczej w całym jej zakresie, a więc Wnioskodawca jest w stanie świadczyć usługi programistyczne efektywniej i lepszej jakości, wpływając na mocniejszą pozycję na rynku zleceń informatycznych;

‒ sprzęt komputerowy oraz nabywanie urządzeń peryferyjnych, nabywanie komponentów / podzespołów elektronicznych koniecznych do budowy prototypów rozwijanych urządzeń jest i będzie niezbędne Wnioskodawcy, gdyż oprogramowanie wytwarzane jest przy pomocy komputera oraz jest zapisywane w jego pamięci. Bez wykorzystania tego rodzaju sprzętu niemożliwe byłoby jego odtworzenie. Jednocześnie sprzęt ten nie jest wystarczający dla sprawnego tworzenia programu komputerowego przy pomocy nowoczesnych. wysokopoziomowych języków oprogramowania. Stąd też Wnioskodawca konsekwentnie usprawniać będzie posiadane urządzenia poprzez zakup stosownego sprzętu komputerowego oraz akcesoriów komputerowych oraz biurowych. W szybko zmieniającym się świecie technologii, niekorzystanie przez Wnioskodawcę z nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku wydajności Jego pracy. Dodatkowo Wnioskodawca nabywa sprzęt elektroniczny z uwagi na konieczność uruchamiania i testowania urządzeń klientów w różnych warunkach.

‒ koszt poniesiony na księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box). Koszt ten jest więc nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis. Wnioskodawca, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów ma więcej czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu komputerowego. Należy również podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se. Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim Utworów, a konkretniej programów komputerowych. Wnioskodawca płaci specjalistom za prowadzenie jego podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz ewidencji na potrzeby korzystania z preferencji podatkowej. Jest to cykliczna, miesięczna opłata. Gdyby Wnioskodawca nie ponosił takiego kosztu to nie mógłby w legalny sposób prowadzić działalności gospodarczej w Polsce, wobec czego ten koszt jest bezpośrednio i funkcjonalnie związany z uzyskiwaniem dochodu z praw własności intelektualnej w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności, która spełnia kryteria badawczo-rozwojowej.

‒ za zaliczeniem kosztów ubezpieczeń społecznych wypowiedział się Organ m.in. w interpretacji 0114-KDIP3-2.4011.812.2020.2.MT.

W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP Box, Wnioskodawca chciałby skorzystać w zakresie rozliczenia za 2021 r. z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy o PIT, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie do dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego (art. 30ca ust. 1 i ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT).

**Doprecyzowanie okoliczności sprawy wynikające z uzupełnienia wniosku:**

1\. Sformułowanie „działalność Wnioskodawcy w zakresie prac B+R” należy rozumieć jako całość działań realizowanych w ramach umów z Kontrahentami.

Wnioskodawca wyjaśnia, że pierwsze pytanie odnosi się do wszystkich wskazanych we wniosku różnych opisanych działań tj. dokonywanie wkładu twórczego w tworzenie programów komputerowych, pełnienie roli kierownika technicznego i architekta systemów i samodzielnego programisty.

2\. Opisane we wniosku projekty programistyczne były realizowane na rzecz podmiotów:

(\`(...)\`)

3\. a)

Tak - prowadziłem i prowadzę prace rozwojowe o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. w ramach usług świadczonych Kontrahentom na podstawie umów.

(\`(...)\`)

b)

Tak - prowadziłem i prowadzę badania naukowe o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. w ramach usług świadczonych Kontrahentom na podstawie umów. Prowadzone badania mają charakter badań aplikacyjnych.

(\`(...)\`)

4\. W ramach prowadzonej działalności, od momentu jej założenia prowadzę zarówno prace badawczo-rozwojowe, jak również podejmuję się innych zadań. Przykładem takiej działalności jest budowa prototypów urządzeń elektronicznych lub serwis urządzeń elektronicznych. Pragnę podkreślić, że działalność ta jest niezależna od wspomnianych wcześniej projektów, a co za tym idzie jest realizowana na podstawie osobnych umów i osobno rozliczana. Działalność Wnioskodawcy, inna niż badania naukowe i prace rozwojowe w gole nie jest przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie zamierza do niej stosować ulgi IP BOX.

5\. Przez „program komputerowy” należy rozumieć, tak jak zostało to przedstawione w opisie stanu faktycznego, zarówno dokumentację projektową (wymagania, architektura, modele) jak również kod źródłowy napisany w określonym języku programowania i technologii. Dokumentacja „programu komputerowego” pozwala na jego odtworzenie w wybranym języku i z użyciem określonych technologii i razem stanowią całość utworu.

6\. Przykład programu stworzonego w całości stanowi system kontroli (\`(...)\`), gdzie samodzielnie opracowałem wymagania i architekturę rozwiązania a następnie na podstawie przyjętych założeń napisałem oprogramowanie wbudowane urządzenia pomiarowego (w wybranym przez siebie języku C), jak również oprogramowanie modułu gromadzącego dane i realizującego interfejs użytkownika (w wybranym języku Python).

Autorem części programu jestem w przypadku projektu (\`(...)\`) gdzie odpowiadałem za analizę wymagań i zdefiniowanie funkcji dla poszczególnych części systemu, opisanie architektury i ustalenie interfejsu. Następnie inny członek zespołu odpowiadał za przygotowanie oprogramowania wbudowanego na urządzenie pomiarowe, a w mojej odpowiedzialności pozostało przygotowanie modułu oprogramowania odpowiedzialnego za rejestrację danych przesyłanych przez moduł pomiarowy.

Precyzując, mi przysługują prawa autorskie dla części utworu będącej dokumentacją programu oraz do modułu rejestracji danych, a członkowi zespołu przysługują prawa autorskie do oprogramowania na urządzenie pomiarowe. Wszystkie wymienione we wniosku efekty prac stanowią odrębne programy komputerowe podlegające ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych.

7\. Tak, efekty pracy Wnioskodawcy są zawsze utworami zgodnie z art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych, ponieważ tworzone przeze mnie utwory wymagają nie tylko umiejętności programistycznych ale również specjalistycznej wiedzy domenowej i twórczego podejścia do rozwiązywanych problemów. Jest tak ponieważ projekty których realizacji się podejmuję mają silnie innowacyjny charakter, a co za tym idzie wymagają niestandardowych metod. Efekty mojej pracy:

‒ zawsze odznaczają się oryginalnym, twórczym charakterem, są kreacją nowej nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.

‒ nie są kwestią wyłącznie posiadania pewnych umiejętności programistycznych, których to rezultaty da się z góry określić i przewidzieć, jako powtarzalne.

‒ nie są jedynie techniczną realizacją zlecaną przez Kontrahentów; mają one twórczy charakter.

8\. Tak. Niektóre realizacje wymagają prowadzenia prac badawczych, które szerzej opisywałem w poprzednich podpunktach oraz we wniosku. Wszystkie natomiast wymagają prowadzenia prac rozwojowych, gdyż tworzenie nowych produktów wymaga ode mnie łączenia dostępnej wiedzy i przygotowania dokumentacji, a czasem także samego kodu źródłowego celem stworzenia nowego produktu. Za każdym razem we wszystkich przypadkach tworzenie programu komputerowego wiąże się z samodzielnym podejmowaniem badań naukowych lub prac rozwojowych.

Prowadzę i prowadziłem odrębne badania naukowe lub prace rozwojowe dla celów wytworzenia każdego poszczególnego programu komputerowego, który jest efektem mojej pracy.

Ewentualna współpraca Wnioskodawcy z innymi członkami zespołu nie prowadzi do powstania wspólnego utworu. Współpraca nie jest prowadzona w zakresie wspólnego tworzenia oprogramowania. W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. W takim przypadku, Wnioskodawca podkreśla, że nie powstaje część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami - wytworzonymi przez inne podmioty - stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ww. ustawy, a samodzielne, odrębne autorskie prawo do programu komputerowego.

9\. c) Tak, efekty moich prac powstające w wyniku realizacji „projektów programistycznych” na rzecz kontrahentów stanowią i będą stanowić utwory chronione na podstawie art 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

d) Tak, w efekcie „projektów programistycznych” opisanych we wniosku powstają programy komputerowe lub ich części, tworzone przeze mnie, chronione na podstawie ww. przepisu.

e) Tak, efekty mojej pracy które nazywam „programem komputerowym” / „oprogramowaniem” zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

f) Tak, efekty mojej pracy które nazywam „programem komputerowym” / „oprogramowaniem” zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

10\. Tak, programy komputerowe zawsze są efektem moich prac rozwojowych lub badań naukowych w rozumieniu przepisów Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, co zostało szerzej opisane w odpowiedzi na pytanie 8.

11\. W przypadku rozwijania/ulepszania oprogramowania, zgodnie z opisem stanu faktycznego, jestem autorem i posiadam prawa autorskie dla modułów oprogramowania, które przekazuję kontrahentowi zgodnie z postanowieniami umowy, a on integruje te zmiany z całością programu po swojej stronie. Tworzenie nowych modułów oprogramowania nie czyni ze mnie użytkownika programu i nie wymaga posiadania przeze mnie licencji.

12\. Zgodnie z powyższą odpowiedzią, nie jestem ani nie byłem użytkownikiem tworzonego czy modyfikowanego oprogramowania i nie posiadałem ani nie posiadam umowy licencyjnej z kontrahentami.

13\. Z racji, że nie nabywam na własność kwalifikowanego IP ani licencji wyłącznej do tego IP wyjaśniam, że rozwinięcie programu lub jego części następuje poprzez stworzenie przeze mnie modułu programistycznego, który po integracji z innymi modułami oprogramowania po stronie kontrahenta wprowadza nowe funkcje do całości programu.

W wyniku tworzenia owego modułu, stanowiącego rozwinięcie oprogramowania są tworzone nowe kody i algorytmy i powstaje nowe prawo własności intelektualnej w postaci nowego autorskiego prawa do programu komputerowego.

Mnie jako autorowi modułu przysługują prawa autorskiego do owego rozwinięcia podlegające ochronie prawnej zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Wnioskodawca ulepszając lub modyfikując program komputerowy działa na zlecenie podmiotu będącego jego właścicielem. Ulepszenie lub modyfikacja oprogramowania odnosi się do stworzenia programów, które umożliwią rozszerzenie zakresu funkcjonowania lub użyteczności oprogramowania. Wobec tego Wnioskodawca w ramach swojej działalności wytwarza nowe prawa własności intelektualnej, które rozwijają oprogramowanie będące w posiadaniu Kontrahenta.

Właścicielem ulepszanego/rozwijanego (modyfikowanego) oprogramowania jest Kontrahent a Wnioskodawca dokonuje jedynie jego ulepszenia i rozwinięcia. Z chwilą przekazania wytworzonego oprogramowania Kontrahentowi - Wnioskodawca przekazuje na jego rzecz wszelkie prawa autorskie do tego oprogramowania. Wnioskodawcy nie będą przysługiwały (także pochodzące z licencji) prawa do programu, do którego prawa autorskie już przeniesiono, nawet w przypadku jego dalszego rozwijania/ulepszania. Będą Mu, do momentu przeniesienia na rzecz Kontrahenta, przysługiwały autorskie prawa majątkowe do składowych (części oprogramowania), które to części mają na celu ulepszenie danego oprogramowania. W związku z tym, Wnioskodawca nie jest użytkownikiem prawa na podstawie licencji wyłącznej, a także niewyłącznej. Dodane funkcjonalności są częściami oprogramowania, które to są również przedmiotem praw autorskich, podlegającym ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Podsumowując: Wnioskodawca ulepsza oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności, które ulepszają programy Kontrahenta i które są odrębnym przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Chwilowo więc (do momentu przeniesienia) owych części oprogramowania będzie ich właścicielem i przenosi własność owych części (podlegających osobnej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych) na Kontrahenta. W wyniku ulepszania są tworzone nowe kody, algorytmy w językach programowania i powstaje nowe prawo własności intelektualnej.

Przenosząc całość praw autorskich do tego oprogramowania Wnioskodawca otrzymuje w zamian wynagrodzenie.

14\. Tak, Moje działania polegającego na ulepszaniu i rozwijaniu oprogramowania zmierzają do wprowadzania nowych funkcji do programu i nastawione są na tworzenie nowego produktu lub wprowadzania znaczących ulepszeń.

15\. Pod terminem wkład twórczy w tworzenie programów komputerowych należy rozumieć wytwarzanie całości bądź części danego programu komputerowego, gdzie poprzez termin „program komputerowy” rozumiemy zarówno program wyrażony w formie dokumentacji (wymagania, architektura) jak również w formie kodu źródłowego. Stąd wkład twórczy może oznaczać pisanie kodu źródłowego w danym języku programowania, lub tworzenie koncepcji i architektury będących bazą do stworzenia kodu źródłowego. W każdym jednak przypadku wskazanie to należy utożsamiać z wytwarzaniem części lub całości danego oprogramowania do którego przysługują mi prawa autorskie.

16\. W ramach mojej działalności tworzę niezależny utwór w rozumieniu ustawy, stanowiący osobny przedmiot obrotu, który podlega ochronie na podstawie przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Tworzony przeze mnie utwór może zostać przez Kontrahenta zostać zintegrowany z częściami tworzonymi przez inne osoby. Powyższe zostało uznane przez organ np. w interpretacjach 10 czerwca 2020 r. 0113- KDIPT2-3.4011.263.2020.2.SJ lub 13 stycznia 2021 r. 0113-KDIPT2-3.4011.885.2020.2.ID.

17\. Każdemu członkowi zespołu przysługuje prawo do części / fragmentu programu, stanowiącego osobny utwór, za którego stworzenie był samodzielnie odpowiedzialny. Ewentualna współpraca Wnioskodawcy z innymi członkami zespołu nie prowadzi do powstania wspólnego utworu. Współpraca nie jest prowadzona w zakresie wspólnego tworzenia oprogramowania. W wyniku prowadzonych prac powstają autorskie prawa do programów komputerowych, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych. W takim przypadku, Wnioskodawca podkreśla, że nie powstaje część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami - wytworzonymi przez inne podmioty - stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ww. ustawy, a samodzielne, odrębne autorskie prawo do programu komputerowego.

18\. Współpraca nie jest prowadzona w zakresie wspólnego tworzenia oprogramowania. Współpraca Wnioskodawcy nie prowadzi do powstania wspólnego utworu. Wyjaśnienia wskazane w pkt 17 powyżej pozostają aktualne. Wnioskodawca podkreśla, że nie powstaje część oprogramowania, która dopiero w połączeniu z innymi częściami - wytworzonymi przez inne podmioty - stanowi kwalifikowane prawo własności intelektualnej, podlegające ochronie na podstawie art. 74 ww. ustawy, a samodzielne, odrębne oprogramowania, o cechach jak wyżej. Tym samym oprogramowanie to jest tworzone przez Wnioskodawcę niezależnie od innych programistów i które stanowi osobny przedmiot obrotu, który podlega również ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

19\. Zgodnie z odpowiedzią na powyższe pytanie, taka sytuacja mnie nie dotyczy – odpowiedź na pytanie: _Czy jeśli autorskie prawo do programu komputerowego przysługiwało/przysługuje niepodzielnie wszystkim twórcom, w jaki sposób ustalał/ustala Pan dochód z przeniesienia praw autorskich w stosunku do swojego udziału/wkładu w tym prawie?_

20\. Tak, tworzona dokumentacja pozwala na odtworzenie instrukcji dla komputera w formie kodu źródłowego w wybranym języku programowania.

21\. Tak, tworzę samodzielnie algorytmy programu w ramach prac zespołu projektowego, które w formie dokumentacji stanowią bazę do pracy dla innych członków zespołu.

22\. Nie. Przenoszę na Kontrahenta majątkowe prawa autorskie tylko do wytworzonych przeze mnie części programu. Wyjaśnienia zostały zawarte w pkt 17 i 18 powyżej.

23\. Tak, przenoszę na Kontrahenta prawa majątkowe tylko do wytworzonych przez siebie części i na Kontrahenta są przenoszone wyłącznie utwory.

24\. Tak, zgodnie z art. 74 ust. 2 - Ochrona obejmuje wszystkie formy wyrażenia programu. Formą wyrażenia programu może być dokumentacja projektow, np. w postaci diagramów przepływu (ang. flow charts), jeśli na jej podstawie można stworzyć działający program (wyr. TS z 22.12.2010 r.,C-393/09, Bezpecnostni softwarova asociace, ECLI:EU:C:2010:816). W związku z tym że tworzona przeze mnie dokumentacja jest dostatecznie szczegółowa by na jej podstawie tworzyć kod źródłowy, również podlega ona ochronie na podstawie art. 74 ustawy.

25\. Tak, przeniesienie autorskich praw majątkowych na moich Kontrahentów jest dokonywane na podstawie umowy mającej formę pisemną, zgodnie z wymogami z art. 41 i art. 53 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych.

26\. Nie, nie ponosiłem – odpowiedź na pytanie: _Czy w okresie którego dotyczy wniosek, ponosił Pan/ponosi Pan wydatki na nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy lub na nabycie kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?_

27\. Wnioskodawca we wniosku wyjaśnił: W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia autorskiego programu komputerowego, Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z wytwarzaniem autorskiego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. W ostateczności Wnioskodawca per analogiam zastosuje art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, stanowiący, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Powyższe jest akceptowane przez organ m. in. Pismo z dnia 9 maja 2022 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej 0111-KDIB1- 3.4011.40.2022.3.IM.

28\. Tak, przyjęta „metodyka alokacji kosztów” stosowana jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów uzyskania przychodów oraz kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w danym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która będzie odzwierciedlać adekwatne "powiązanie" odpowiedniej części danego kosztu uzyskania przychodu czy też służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP.

29\. Tak, zgodnie z zapisami umów łączących Wnioskodawcę z Kontrahentami odpowiedzialność za efekty prac w stosunku do osób trzecich ponosi Wnioskodawca.

30\. Tak, zgodnie z opisem stanu faktycznego, działalność Wnioskodawcy w każdej z pełnionych funkcji jest ukierunkowana na rozwijanie/ulepszanie/modyfikowanie oprogramowania.

31\. Tak, co zostało wykazane w poprzednich odpowiedziach, w związku z pełnieniem wymienionych funkcji tworzyłem i tworzę programy komputerowe będące wyrazem mojej twórczej działalności o indywidualnym charakterze i podlegającej ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych i przysługują mi z tego tytułu majątkowe prawa autorskie.

32\. Tak, moje wynagrodzenie stanowi honorarium z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania.

33\. a) Zgodnie z odpowiedzią na pytanie 32, moje wynagrodzenie stanowi honorarium z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania i nie obejmuje innych usług/produktów/czynności.

b) Wynagrodzenie Wnioskodawcy nie jest wynagrodzeniem odrębnym od wynagrodzenia za przeniesienie praw do programu komputerowego

34\. Nie dotyczy - z racji że uzyskuję dochody ze zbycia praw autorskich do programów komputerowych w ramach pełnienia wskazanych pytaniu funkcji.

35\. Zgodnie z opisem stanu faktycznego, prowadzę na bieżąco szczegółową ewidencję odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej (autorskich praw do programu komputerowego) oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw. Prowadzona przeze mnie ewidencja zawiera wszystkie elementy/informacje o których mowa w art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT, a także wyodrębnia koszty o których mowa w art.30ca ust. 4, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu. Wszystkie składowe pytania z punktu 35 Organu mają odpowiedź pozytywną.

36\. Zgodnie z wnioskiem, ewidencja jest prowadzona od dnia 01 stycznia 2021r, czyli od momentu poniesienia pierwszych kosztów, których dotyczy pytanie nr 3.

37\. Wydatek na „składki na ubezpieczenia społeczne” zaliczam do kosztów uzyskania przychodów.

38\. Zgodnie z wnioskiem: składniki majątku wskazane we wniosku nie stanowią środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w prowadzonej przeze mnie działalności.

39\. Koszty wskazane we wniosku zostały poniesione w trakcie realizacji projektów badawczo rozwojowych o których mowa we wniosku i zostały poniesione dla potrzeb realizacji wspomnianych projektów.

40\. Tak, wszystkie wymienione we wniosku wydatki zostały i zostaną faktycznie poniesione przeze mnie na prowadzoną bezpośrednio przeze mnie działalności gospodarczą związaną z wytwarzaniem i ulepszaniem oprogramowania komputerowego lub jego części, tj. kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, o którym mowa we wniosku.

41\. Składki na ubezpieczenie zdrowotne od 1 stycznia 2022 r. nie są zaliczane do kosztów uzyskania przychodów. Zatem wskazane w pytaniu zdanie jest prawdziwe za wyjątkiem zaliczania składek na ubezpieczenie zdrowotne w koszty.

**Pytania**

1\. Czy opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy w zakresie prac B+R spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2019 r. poz. 29 ze zm.)?

2\. Czy w związku z opisanym stanem faktycznym Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej może korzystać w 2021 r. z opodatkowania kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej i w przypadku tego rodzaju dochodu stosować 5% stawkę opodatkowania wg. art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym?

3\. Czy wydatki na:

‒ abonament za internet stacjonarny

‒ abonament za telefon

‒ amortyzacja samochodu osobowego, jego utrzymanie i koszty paliwa

‒ zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego, nabycie komponentów / podzespołów elektronicznych koniecznych do budowy prototypów rozwijanych urządzeń

‒ prowadzenie księgowości,

‒ składki na ubezpieczenie społeczne.

‒ szkolenia

w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (oprogramowania), gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia ww. oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT?

**Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)**

Pytanie 1

Opisana w stanie faktycznym działalność Wnioskodawcy w zakresie prac B+R spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. 2019 r. poz. 29 ze zm.).

Oprogramowanie Wnioskodawcy, o którym mowa we wniosku, zostało i/lub zostanie wytworzone w ramach prowadzonej przez Niego działalności stanowiącej działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.

Art. 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Badaniami naukowymi są więc:

‒ badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawmy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowanych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

‒ badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce - rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów7 lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, pojęcie prace rozwojowe oznacza prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, niezbędne jest wyodrębnienie pewnych cech dotyczących możliwości zakwalifikowania przedmiotowego oprogramowania tworzonego przez Wnioskodawcę jako prac badawczo- rozwojowych. Odnosząc się do interpretacji indywidualnej nr 0114-KDIP3-1.4011.318.2019.3.MG i stanowiska wnioskodawcy, które zostało w niej przedstawione i zaaprobowane przez Organ podatkowy, działalność badawczo-rozwojowa powinna: obejmować badania naukowe lub prace rozwojowe, mieć twórczy charakter, być podejmowana w sposób systematyczny, oraz być podejmowana w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Oprócz tego w Objaśnieniach podatkowych z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX, w definiowaniu działalności B+R następuje odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati (OECD (2018), Podręcznik Frascati 2015: Zalecenia dotyczące pozyskiwania i prezentowania danych z zakresu działalności badawczej i rozwojowej, Pomiar działalności naukowo-technicznej i innowacyjnej, OECD Publishing, Paris/GUS, Warsaw, https://doi.org/! 0.1787/9788388718977-pl).

Według podręcznika, działalność badawczo-rozwojowa musi być: nowatorska, twórcza, nieprzewidywalna, metodyczna, możliwa do przeniesienia lub odtworzenia. Działalność podejmowana przez Wnioskodawcę polega na tworzeniu nowego programu komputerowego w odpowiedzi na zapotrzebowanie biznesowe kontrahentów.

Powyższe stanowią prace rozwojowe oraz badania aplikacyjne w rozumieniu przedmiotowych ustaw.

Działania Wnioskodawcy podejmowane są w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do wdrożenia nowych zastosowań - wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności, na podstawie osiaganej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych rozwiązań programistycznych. Czyni to a podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia mienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, naw et jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Badania aplikacyjne jak np. (\`(...)\`) są w głównej mierze badawcze, a w wyniku prac projektowych zostanie wytworzona nowa wiedza i nowe rozwiązania oparte (\`(...)\`).

Dodatkowo biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny jak i kryteria niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, działalność Wnioskodawcy spełnia cechy takowej:

‒ nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie lub części oprogramowania w zależności od potrzeb Klientów Spółek,

‒ nieprzewidywalność: Spółki, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od Niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z istniejących metod informatycznych i języków programistycznych, powoduje wytworzenie całkowicie nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;

‒ metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami Kontrahentów,

‒ możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach wykonywanej przez Niego działalności jest przeniesienie autorskich praw majątkowych z oprogramowania lub części oprogramowania na Spółki co nierozerwalnie wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.

Biorąc powyższe pod uwagę tworzenie przez Wnioskodawcę programów komputerowych spełnia kryteria działalności badawczo-rozwojowej zawarte w Podręczniku Frascati oraz w art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT, tj. prac rozwojowych.

Jednocześnie wskazać należy, że użycie przez ustawodawcę spójnika „lub” wskazuje, iż w celu uznania działalności podatnika za działalność badawczo-rozwojową wystarczy, aby podatnik prowadził badania naukowe lub alternatywnie, aby prowadził prace rozwojowe. Jednocześnie może prowadzić badania naukowe i race rozwojowe, każdej z tych trzech sytuacji spełniona zostanie definicja działalności badawczo-rozwojowej Objaśnienia podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP BOX).

Pytanie 2

Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej spełnia przesłanki do zastosowania ulgi IP BOX i może stosować 5% stawkę opodatkowania wg. art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznym.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, przedsiębiorcy osiągający dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (tzw. kwalifikowane IP) mogą stosować preferencyjną stawkę podatku dochodowego w wysokości 5% podstawy opodatkowania (ulga IP Box).

Wnioskodawca spełnia wymogi pozwalające na zastosowaniem ulgi IP BOX.

Wnioskodawca stanowisko argumentuje informacjami zawartymi w Objaśnieniu podatkowym Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącego preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej - IP Box. Zgodnie z tym dokumentem preferencja IP Box skierowana jest do podatników uzyskujących dochody z komercjalizacji kwalifikowanych praw własności intelektualnej, takich jak autorskie prawa do oprogramowania.

Warunek osiągania dochodu z kwalifikowanego IP podlegającego opodatkowaniu w Polsce jest spełniony rzez Wnioskodawcę.

Dodatkowo kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające łącznie trzy warunki:

‒ zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

‒ należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 PIT, w tym przypadku autorskie prawo do programu komputerowego.

‒ podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Również w tym przypadku Wnioskodawca spełnia wszystkie powyższe wymagania. W ramach Jego działalności powstają programy informatyczne o charakterze autorskim, dostosowane do wymagań Kontrahentów podlegające chronię prawnej.

Całość praw autorskich każdorazowo podlega przeniesieniu na rzecz Kontrahentów poprzez sprzedaż, skutkującą zyskaniem dochodu.

Działalność Wnioskodawcy, jak i zadania czynności, które wykonuje dla Spółki spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej zgodnej z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT. Jako że efektem jego pracy jest kod źródłowy programu komputerowego (aplikacji) wytwarza On prawa własności intelektualnej.

Mając na uwadze spełnienie przez Wnioskodawcę definicji działalności B+R, stwierdzić należy, że wytwarza On więc kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca pkt 2.8 ustawy o PIT.

Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy oprogramowania, które wytwarza są innowacyjne, ponieważ Klienci nie mogliby kupić na rynku istniejącego już innego oprogramowania, które byłoby w stanic zaspokoić wszystkie ich potrzeby.

Na podstawie umów z Kontrahentami, Wnioskodawca wykonuje usługę informatyczną i wszelkie prawa własności intelektualnej są przekazywane na rzecz Kontrahentów za pewną ustaloną opłatą. Wg ustawy o podatku od towarów i usług przez sprzedaż rozumie się "odpłatną dostawę towarów' i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów". Tak więc w tym przypadku następuje faktyczna sprzedaż wytworzonych przez niego kwalifikowanych praw własności intelektualnej. Efektem czynności podejmowanych przez Wnioskodawcę jest kod źródłowy programu komputerowego wraz z jego dokumentacją. Nie istnieje inne podobne oprogramowanie tak aby można było na jego podstawie wycenić wartość praw własności intelektualnej związanej z tym oprogramowaniem. Tak więc dokumentem określającym wartość sprzedawanych praw jest faktura, którą wystawia Wnioskodawca.

W związku z powyższym autorskie prawo do oprogramowania komputerowego lub jego części wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.

Dochód ze zbycia tego prawa lub jego części stanowi kwalifikowany dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT.

Zatem Wnioskodawca ma prawo rozliczać za 2021 r. dochody ze sprzedaży tych praw zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT tj. z zastosowaniem stawki 5%.

Pytanie 3

Wydatki na:

‒ abonament za internet stacjonarny

‒ abonament za telefon

‒ amortyzacja samochodu osobowego, jego utrzymanie i koszty paliwa

‒ zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego, nabycie komponentów / podzespołów elektronicznych koniecznych do budowy prototypów rozwijanych urządzeń

‒ prowadzenie księgowości,

‒ składki na ubezpieczenie społeczne, za wyjątkiem składki na ubezpieczenia zdrowotne

‒ szkolenia

w części w jakiej będą proporcjonalnie przypisane do przychodów przypadających ze zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej (oprogramowania), gdzie proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia ww. oprogramowania do przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie, można uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT.

Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, do kosztów, o których mowa w ust. 4 nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Tym samym, należy przyjąć, że wszystkie inne koszty, które są ponoszone w związku z działalnością badawczo rozwojową, a które nie są wyraźnie wykluczone na mocy cytowanego powyżej przepisu prawa mogą być zakwalifikowane jako koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową.

Zatem należy przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

Czyli jeżeli podatnik w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej ponosi kwalifikowane koszty, które są bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, to mogą być one, przy zastosowaniu proporcji, zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i odpowiednio proporcjonalnie zakwalifikowane do odpowiedniej litery wzoru nexus.

Wnioskodawca wskazuje, że wszystkie wymienione we wniosku wydatki są faktycznie ponoszone na prowadzoną rzez Wnioskodawcę działalność związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej i Wnioskodawca chciałby wszystkie z wymienionych we wniosku i w niniejszym piśmie koszty uwzględnić we wskaźniku Nexus fart. 30ca ust 4 ustawy o P1T).

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że sam nie chce kwalifikować tych kosztów jako kosztów kwalifikowanych w kontekście możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki podatkowej z tytułu IP Box, w związku z tym skierował do urzędu pytanie.

Należy przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej to wydatki związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT.

Koszty stałe, takie jak opłaty za usługi księgowe, użytkowanie samochodu mogą rozkładać się na więcej niż jeden projekt, ze względu na to, że są to wydatki stałe prowadzenia działalności Wnioskodawcy. Jednocześnie koszty te można przyporządkować wówczas odpowiednio do kilku projektów. W przypadku braku możliwości pełnego alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia autorskiego programu komputerowego. Wnioskodawca ustali faktyczny koszt poniesiony w danym okresie na prowadzoną przez Niego działalność związaną z wytwarzaniem autorskiego programu komputerowego według odpowiedniej proporcji, która będzie odpowiadać przyczynieniu się danego kosztu do osiągnięcia konkretnego przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej w danym okresie. W ostateczności Wnioskodawca per analogiam zastosuje art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, stanowiący, że jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. Wszystkie wymienione przez Wnioskodawcę wydatki są faktycznie poniesione na prowadzoną przez Niego działalność, która jest badawczo-rozwojowa i związana z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej. Wszystkie wydatki stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, co wskazano we wniosku. Niniejsze wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT, gdyż mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, tj. prowadzonej przez Niego pozarolniczej działalności gospodarczej. W odniesieniu do sytuacji, gdy prowadzone są w tym samym czasie prace nad kilkoma projektami, możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów przypadających na poszczególne autorskie programy komputerowe lub ich części na podstawie prowadzonej ewidencji prac.

Podsumowując, ponoszone wydatki koszty Wnioskodawcy w zakresie w jakim przeznaczane na wytworzenie oprogramowania, a w tym obliczone według proporcji przychodów ze zbycia oprogramowania do przychodów ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalności badawczo- rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy c PIT.

Przyjęcie takiego stanowiska potwierdzają wydane w ostatnim czasie przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej interpretacje indywidualne m.in. z:

‒ 26.05.2020 r. Znak: 0113-KDIPT2-1.4011.215.2020.2.DJD

‒ 6.11.2020 r„ znak: 0113-KD1PT2-2.4011.642.2020.3.SR

‒ 01.12.2020 r., znak 0113-KDIPT2-2.4011.711.2020.2.MK.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.

Powziął Pan wątpliwość, czy prowadzona przez Pana działalność gospodarcza polegająca na tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową.

Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), zgodnie z którą:

przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:

1\. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.),

2\. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2020 r. poz. 85): badania naukowe są działalnością obejmującą:

1\. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

2\. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy: prace rozwojowe są działalnością obejmującą:

nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wtedy, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

W celu stwierdzenia, czy prowadzi Pan działalność badawczo-rozwojową, trzeba przeprowadzić analizę przejawów działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicję wskazane w art. 5a pkt 38 ww. ustawy).

Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Najważniejsze jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Przedstawił Pan informacje, z których wynika, że:

1\. prowadzona działalność związana jest m. in. z tworzeniem programów komputerowych,

2\. nabywa Pan, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępne aktualnie wiedzę i umiejętności, w tym między innymi z zakresu narzędzi informatycznych, sprzętu i oprogramowania, w celu tworzenia/rozwijania/ulepszania nowych zastosowań,

3\. prowadził i prowadzi Pan prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce,

4\. prowadził i prowadzi Pan badania naukowe, o których mowa w art. 4 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym i nauce,

5\. programy komputerowe zawsze są efektem Pana prac rozwojowych lub badań naukowych w rozumieniu przepisów Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

6\. efekty Pana pracy, które nazywa „programem komputerowym” / „oprogramowaniem” zawsze są odrębnymi programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

7\. z umów zawartych pomiędzy Panem a danym Kontrahentem wynika, przenoszone są wszelkie prawa autorskie do Oprogramowania w zamian za wynagrodzenie,

8\. otrzymywane przez Pana wynagrodzenie stanowi honorarium z tytułu sprzedaży autorskich praw majątkowych do wytworzonego oprogramowania,

9\. od 1 stycznia 2021 r. prowadzi Pan na bieżąco odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową Ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.

Działalność Pana polegająca na tworzeniu oprogramowania komputerowego stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych**.**

Mając powyższe na względzie, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W sprawie możliwość skorzystania przez Pana z tzw. ulgi Innovation Box, wyjaśniam:

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ww. ustawy:

Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

Pojęcie „kwalifikowane prawo własności intelektualnej” zostało wyjaśnione w art. 30ca ust. 2 ustawy. W myśl tego przepisu:

Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1\. patent,

2\. prawo ochronne na wzór użytkowy,

3\. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,

4\. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

5\. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,

6\. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,

7\. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),

8\. autorskie prawo do programu komputerowego - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Kolejno art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że:

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.

Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 tej ustawy:

Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:

(a+b)x 1,3

a+b+c+d

w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:

a- prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

b- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d. od podmiotu niepowiązanego.

c- nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego,

d- nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

W myśl art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:

Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.

Zgodnie z art. 30ca ust. 7 przywołanej ustawy:

Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1\. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

2\. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

3\. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;

4\. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi:

Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;

2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;

3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu ;

4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;

5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Na podstawie art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.

Stosownie do art. 30cb ust. 3 cytowanej ustawy:

W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Podatnik może opodatkować preferencyjną 5% stawką podatkową swoje dochody z praw własności intelektualnej. Warunkiem jest, aby:

‒ podatnik był właścicielem, współwłaścicielem, użytkownikiem tych praw lub posiadał prawa do korzystania z nich na podstawie umowy licencyjnej i

‒ prawa te były chronione na podstawie obowiązującego prawa krajowego lub międzynarodowego przez m.in. patent, dodatkowe prawo ochronne na wzór użytkowy czy prawo z rejestracji wzoru przemysłowego.

Prawa takie są zwane „kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej”.

Podatnik może również skorzystać z ulgi Innovation Box, jeśli zakupi kwalifikowane prawa własności intelektualnej, o których mowa powyżej, a następnie poniesie koszty związane z rozwojem lub ulepszeniem nabytego prawa.

Do ulgi Innovation Box kwalifikuje się:

‒ dochód uzyskany z tytułu należności/opłat licencyjnych lub innych należności związanych z wykorzystywaniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

‒ dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również,

‒ dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania jest wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy.

Z korzystaniem z ulgi wiążą się obowiązki po stronie podatników - w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji, która pozwala na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Podatnicy nie prowadzący ksiąg rachunkowych mogą spełnić wymóg dotyczący takiej ewidencji przez sporządzanie kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów potwierdzających poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP – Zestawienie wydatków od początku działalności badawczo-rozwojowej prowadzącej do wytworzenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to powinno być sporządzane przez narastające ujęcie wydatków dotyczących poszczególnych zadań. Należy je sporządzać na podstawie zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki.

Oprogramowanie definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).

Oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:

Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).

Oznacza to, że IP Box, jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.

Z opisu sprawy i informacji przedstawionych przez Pana, wynika, że:

1\. tworzy Pan oprogramowanie w ramach indywidualnej działalności gospodarczej,

2\. tworzy Pan oprogramowanie w ramach bezpośrednio prowadzonej przez Pana działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych,

3\. wytwarzane przez Pana oprogramowanie jest wyrazem Pana własnej twórczości intelektualnej,

4\. wytwarzane przez Pana oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,

5\. przenosi Pan na rzecz Kontrahenta całość praw autorskich do wytworzonego oprogramowania za wynagrodzeniem,

6\. prowadzi Pan odrębną ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Odrębna ewidencja jest prowadzona na bieżąco od 1 stycznia 2021 r.

Autorskie prawo do oprogramowania komputerowego wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Pana w ramach Pana działalności badawczo-rozwojowej jest kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochód ze zbycia tego prawa jest kwalifikowany jako dochód w rozumieniu art. 30ca ust. 4 w związku z art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Może Pan zastosować w zeznaniu rocznym za 2021 r. stawkę 5% od dochodów z tytułu świadczonych usług w ramach prowadzonej działalności opisanej we wniosku.

A zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

Wątpliwości Pana budzi również kwestia uznania wskazanych we wniosku wydatków za koszty prowadzonej bezpośrednio przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.

Z opisu sprawy wynika, że poniósł i będzie ponosił Pan następujące wydatki na:

‒ abonament za internet stacjonarny

‒ abonament za telefon

‒ amortyzacja samochodu osobowego, jego utrzymanie i koszty paliwa

‒ zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego, nabycie komponentów / podzespołów elektronicznych koniecznych do budowy prototypów rozwijanych urządzeń

‒ prowadzenie księgowości,

‒ składki na ubezpieczenie społeczne, za wyjątkiem składki na ubezpieczenia zdrowotne

‒ szkolenia

Istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Przy ustalaniu wskaźnika nexus, trzeba pamiętać, aby istniał związek między:

‒ wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,

‒ kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz

‒ dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.

Wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.

Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów kwalifikowanych.

Wskaźnik nexus „(…) służy do określania tej części dochodu z kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być liczony kumulatywnie na przestrzeni lat.

Wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustali Pan jako iloczyn:

‒ dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i

‒ wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5% zobowiązany jest Pan do wyliczenia dwóch podstawowych wartości:

‒ dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz

‒ wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.

Może Pan poniesione wydatki na:

‒ abonament za internet stacjonarny

‒ abonament za telefon

‒ amortyzacja samochodu osobowego, jego utrzymanie i koszty paliwa

‒ zakup sprzętu komputerowego i elektronicznego, nabycie komponentów / podzespołów elektronicznych koniecznych do budowy prototypów rozwijanych urządzeń

‒ prowadzenie księgowości,

‒ składki na ubezpieczenie społeczne, za wyjątkiem składki na ubezpieczenia zdrowotne

‒ szkolenia

ująć we wskaźniku Nexus, jako koszty bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością badawczo – rozwojową, związaną z tworzeniem praw własności intelektualnej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Pana stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest prawidłowe.

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Podkreślenia wymaga, że niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego przez Pana podanego w zakresie postawionych przez Pana pytań, które wyznaczają zakres Pana żądania.

Tym samym, nie oceniono w niej stanowiska wykraczającego poza zakres postawionych pytań, w tym:

‒ kwalifikacji efektów Pana pracy jako programów komputerowych podlegających u Pana (po Pana stronie) ochronie określonej w art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;

‒ kwalifikacji osiąganych dochodów do tytułów wskazanych w art. 30ca ust. 7 pkt 1-4 analizowanej ustawy;

‒ prawidłowości prowadzenia stosownych ewidencji.

Powyższe przyjęto bowiem – za wskazanym przez Pana opisem dokonanym we wniosku i jego uzupełnieniu – jako tło faktyczne sprawy, tj. opis stanu faktycznego stanowiący podstawę dla rozstrzygnięcia, niepodlegający ocenie w trybie interpretacji indywidualnej.

Końcowo należy wskazać, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe jest zgodne ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. Pełna weryfikacja prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy może być dokonana jedynie w toku ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej, do której zastosowanie mają przepisy określone w art. 14h (w zamkniętym katalogu) ustawy Ordynacja podatkowa.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

6) z zastosowaniem art. 119a;

7) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

8) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).