Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.697.2018.1.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-10-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; programy-Program Rozwoju Obszarów Wiejskich; projekt; turystyka
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 września 2018 r. (data wpływu 24 września 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina (…) jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Posiada osobowość prawną. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń z tytułu podatku VAT z dniem 1 stycznia 2017 r. Gmina złożyła wniosek o przyznanie pomocy na operacje w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020. Projekt dotyczy zadania „(…)”. Celem ogólnym projektu jest poprawa atrakcyjności obszaru wzmacniająca powiązanie społeczności lokalnej z obszarem, poprawa i rozwój ogólnodostępnej, niekomercyjnej infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej, kulturalnej. Przedsięwzięcie 1.2.1. Inwestycje w poprawę istniejącej i rozwój nowej ogólnodostępnej i niekomercyjnej infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej i kulturalnej oraz zwiększenie estetyki przestrzeni publicznej.

Realizacja inwestycji (budowa placu zabaw, boiska wielofunkcyjnego, siłowni oraz altany wraz z ogrodzeniem i przebudową wodociągu ) wpłynie na poprawę atrakcyjności obszaru. Inwestycja spełni oczekiwania mieszkańców Obszaru (…) w zakresie zapewnienia infrastruktury rekreacyjnej w miejscu zamieszkania. Poprawa atrakcyjności obszaru w postaci zapewnienia dostępu do niekomercyjnej infrastruktury rekreacyjnej wpłynie na powiązanie społeczności lokalnej z tym obszarem. W związku z tym operacja jest zgodna z celem szczegółowym 1.2 „Poprawa i rozwój ogólnodostępnej, niekomercyjnej infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej, kulturalnej”. Dodatkowo dzięki integracji mieszkańców, wspólnego spędzania czasu przez różne grupy wiekowe (dzieci, młodzież, dorośli) nastąpi wzmocnienie kapitału społecznego poprzez pobudzenie aktywności i integrację mieszkańców, co jest zgodne z celem szczegółowym.

Z kompleksu rekreacyjno-turystycznego będą korzystać przede wszystkim osoby po 50 roku życia, a także osoby do 35 roku życia oraz rodziny wielodzietne. Szczególnie dla tej ostatniej grupy umożliwienie spędzania wspólnie czasu przez dzieci i młodzież z różnych grup wiekowych pozwoli na integrację i zaoferowanie dzieciom atrakcji w formie zabawy i rekreacji.

Kompleks przyczyni się do rozwoju turystyki i rekreacji poprzez udostępnienie zarówno dla mieszkańców jak i turystów kompleksu rekreacyjnego, gdzie będzie można spędzać wspólnie czas, uczestniczyć w organizowanych przez sołectwo imprezach czy rodzinnych piknikach.

W wyniku realizacji inwestycji nastąpi wdrożenie znacząco udoskonalonego sposobu wykorzystania istniejących lokalnych zasobów społecznych w postaci udostępnienia bazy rekreacyjnej, która będzie służyła jako miejsce spotkań, wspólnego spędzania czasu, organizacji imprez i festynów rodzinnych (…). Zakres robót w ramach zadania (koszty kwalifikowalne):

*   budowa placu zabaw z dostawą i montażem urządzeń placu zabaw i strefa bezpieczna;
*   budowa siłowni z dostawą i montażem urządzeń siłowych i utwardzenie z kostki brukowej pod urządzeniami;
*   utwardzenie działki kostką brukową - dojście do placu zabaw;
*   budowa boiska wielofunkcyjnego;
*   wyposażenie sportowe boiska - koszykówka i siatkówka;
*   ogrodzenie działki;
*   urządzenie terenów zielonych;
*   uzupełnienie zagospodarowania przy altance;
*   oświetlenie terenu i boiska.

Ujęty we wniosku zakres rzeczowy operacji jest niezbędny do wykonania, aby osiągnąć zakładane cele realizacji operacji. Zakres ten umożliwi mieszkańcom obszaru Lokalnej Grupy Działania „…”, a w szczególności mieszkańcom miejscowości (…) aktywne spędzanie czasu. Zaprojektowane zróżnicowane urządzenia zabawowe oraz sprawnościowe umożliwią korzystanie z placu zabaw zarówno przez dzieci w wieku przedszkolnym jak również osoby starsze. Boisko wielofunkcyjne pozwoli rozwijać zainteresowania sportowe. Obiekt będzie umożliwiać różne formy aktywnego wypoczynku lokalnej społeczności podczas festynów, koncertów, pikników, etc. Zróżnicowane zagospodarowanie terenu stworzy różnorodne i ciekawe możliwości aktywnego spędzania wolnego czasu przez całe rodziny. Zaprojektowany kompleks rekreacyjno-turystyczny będzie w pełni dostępny dla dzieci, oraz osób starszych czy niepełnosprawnych. Infrastruktura budowana w ramach przedmiotowej operacji będzie ogólnodostępna oraz będzie miała niekomercyjny charakter. Wydatki, jakie będzie ponosić Gmina, dokumentowane fakturami VAT na nią wystawionymi, nie będą służyły czynnościom opodatkowanym. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Powyższe zadania obejmują m.in. sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1, art. 7 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma możliwość odliczenia podatku VAT w odniesieniu do planowanej inwestycji pn. „(…)” na której realizację złożono wniosek o przyznanie pomocy finansowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on możliwości odliczenia poniesionego kosztu podatku VAT w związku z wydatkami związanymi z realizacją przedmiotowego projektu. Po zakończeniu niniejszej inwestycji nie będzie ona wykorzystywana do czynności opodatkowanych i Gmina nie będzie czerpała dochodów. Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, ponieważ działania przewidziane w ramach realizacji projektu nie są związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Realizacja projektu stanowi zadanie własne o charakterze gminnym nałożone na nią zgodnie z ustawą o samorządzie gminnym. Brak możliwości odzyskania podatku VAT wynika z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.). Realizowany projekt dotyczy zadań własnych Gminy (infrastruktura komunalna). W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Mając na uwadze uregulowania zawarte w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, należy stwierdzić, że skoro Wnioskodawca, nabywając towary i usługi celem realizacji inwestycji, nie zamierza wykorzystywać przedmiotu ww. projektu dla celów działalności gospodarczej, jednocześnie zgodnie z brzmieniem art. 15 ust. 6 ustawy Wnioskodawca jako organ władzy publicznej realizując zadania własne do realizacji których został powołany nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, zatem mając na uwadze przywołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W świetle tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Jak wynika z powołanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – w myśl art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych) – tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Na mocy art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (pkt 10 ww. przepisu) oraz utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych (pkt 15 cyt. przepisu).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją inwestycji pn. „(…)”.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z informacji zawartych we wniosku wynika, że infrastruktura budowana w ramach przedmiotowej operacji będzie ogólnodostępna oraz będzie miała niekomercyjny charakter. Wydatki, jakie będzie ponosić Gmina, dokumentowane fakturami VAT na nią wystawionymi, nie będą służyły czynnościom opodatkowanym. Ponadto należy zauważyć, że inwestycja będzie realizowana w ramach zadań własnych, dlatego Gmina ponosząc wydatki nie będzie działała jako podatnik podatku od towarów i usług, prowadzący działalność gospodarczą.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług na potrzeby realizacji inwestycji pn. „(…)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. wydatki związane z realizacją opisanej inwestycji nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, a Gmina ponosząc je nie będzie działać w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą.

W konsekwencji stanowisko, Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.