Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.322.2025.1.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-05
Teza: W zakresie ustalenia, czy straty podatkowe z działalności
opodatkowanej na zasadach ogólnych mogą być rozliczane na
bieżąco (prezentowane łącznie) lub w latach późniejszych z
dochodami z działalności gospodarczej prowadzonej na
podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci
zezwoleń i decyzji o wsparciu, jednak niekorzystającymi ze
zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34
i 34a ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy
publicznej.
Słowa kluczowe: decyzja-decyzja o wsparciu
dochód
strata
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
zezwolenie
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Przedmiot opodatkowania-Przychody i koszty
niewpływające na dochód/stratę-Strata ze źródła
przychodów
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody uzyskane
z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie
specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia
(SSE)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy straty
    podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych mogą być rozliczane na
    bieżąco (prezentowane łącznie) lub w latach późniejszych z dochodami z działalności
    gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci
    zezwoleń i decyzji o wsparciu, jednak niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych, o
    których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity
    pomocy publicznej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „A.”) - podlegająca w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „CIT”) -
    należy do międzynarodowej grupy kapitałowej B. (dalej: „Grupa B.”), będącej (...). A. jest
    producentem maszyn i urządzeń (...) i dostarcza innowacyjne oraz ekologiczne
    rozwiązania zarówno dla klientów indywidualnych, jak i profesjonalistów z branży (...).
    Prowadzona przez Spółkę działalność produkcyjna pozostaje zlokalizowana w ramach
    zakładu produkcyjnego w (...) (województwo (...)). Siedziba A. oraz Centrum Usług
    Wspólnych są umiejscowione w (...) (województwo (...)).
    W związku z chęcią rozwoju prowadzonej działalności operacyjnej, A. pozyskała na
    przestrzeni ostatnich lat następujące instrumenty wsparcia:
        Zezwolenie nr (...) z dnia (...) kwietnia 2010 r., zmienione następnie Decyzją nr (...) z
        dnia (...) lipca 2013 r. (dalej: „Zezwolenie nr (...)”) - instrument wsparcia został
        wydany w związku z realizacją projektu inwestycyjnego, zakładającego utworzenie
        nowoczesnego zakładu produkcyjnego w (...), wyspecjalizowanego w produkcji (...)
        zarówno dla odbiorców profesjonalnych, jak i prywatnych (konsumentów);
        Zezwolenie nr (...) z dnia (...) marca 2016 r. (dalej: „Zezwolenie nr (...)”) - Zezwolenie
        nr (...) zostało wydane w związku z realizacją projektu inwestycyjnego,
        zakładającego kompleksowe zwiększenie zdolności produkcyjnych zakładu w (...)
        oraz wdrożenie nowych i ulepszonych wyrobów (tj. ...);

        Decyzję o wsparciu nr (...) z dnia (...) czerwca 2020 r. (dalej: „DOW nr (...)”) -
        analizowany instrument wsparcia został pozyskany przez Spółkę w związku z
        realizacją projektu inwestycyjnego, zakładającego zwiększenie zdolności
        produkcyjnych zakładu w (...), w szczególności w zakresie produkcji baterii (...) i
        baterii (...);
        Decyzję o wsparciu nr (...) z dnia (...) kwietnia 2021 r., zmienioną następnie Decyzją
        nr (...) z dnia (...) stycznia 2022 r. (dalej: „DOW nr (...)”) - DOW nr (...) została wydana
        na realizację inwestycji zakładającej utworzenie Centrum Usług Wspólnych w (...)
        oraz zatrudnienie wysoko wykwalifikowanych pracowników świadczących usługi
        specjalistyczne, których to odbiorcami są podmioty z Grupy B.
    Wyżej wskazane instrumenty wsparcia (dalej: „Instrumenty wsparcia”) uprawniają Spółkę
    na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT do korzystania ze zwolnień
    podatkowych do wysokości limitów pomocy publicznej, kalkulowanych jako iloczyn
    maksymalnej intensywności pomocy publicznej określonej dla danego obszaru i kosztów
    kwalifikujących się do objęcia pomocą w rozumieniu stosownych przepisów. W wypadku
    Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...) oraz DOW nr (...), limity pomocy publicznej budowane
    pozostawały w oparciu o ponoszone koszty inwestycji w rozumieniu § 6 ust. 1
    Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej
    udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie
    działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t. j. Dz.U. z 2019
    r. poz. 121 ze zm. - akt w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania ww. instrumentów
    wsparcia, odpowiednio; dalej: „Rozporządzenie SSE”) oraz § 8 ust. 1 Rozporządzenia Rady
    Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym
    przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1713 ze zm. - akt
    w brzmieniu i mocy obowiązującej na dzień wydania DOW nr (...), dalej: „Rozporządzenie
    WNI”). W odniesieniu natomiast do DOW nr (...), limit pomocy publicznej budowany był w
    oparciu o dwuletnie koszty pracy nowo zatrudnianych pracowników, zgodnie z treścią § 5
    ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia WNI.
    Należy zaznaczyć, iż Spółka nie wyklucza w przyszłości pozyskania kolejnych instrumentów
    wsparcia w postaci decyzji o wsparciu w związku z realizacją nowych inwestycji.
    Uwzględniając powyższe, w toku prowadzonej działalności Spółka osiąga i może osiągać
    następującego rodzaju dochody (przychody):
        dochody nieobjęte pozyskanymi instrumentami wsparcia w postaci Zezwolenia nr
        (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...), a w konsekwencji
        opodatkowane na zasadach ogólnych (np. dochody z prowadzonej działalności
        handlowej);
        dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych
        instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...)
        oraz DOW nr (...) (tj. wygenerowane na terenie objętym treścią ww. instrumentów
        wsparcia oraz osiągnięte ze sprzedaży usług lub wyrobów gotowych, mieszczących
        się w grupowaniach statystycznych PKWiU, wskazanych w ich treści - odpowiednio)
        i podlegające zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
        Ustawy o CIT do wysokości dostępnych limitów pomocy publicznej;
        dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych
        instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...)

        oraz DOW nr (...) (tj. wygenerowane na terenie objętym treścią ww. instrumentów
        wsparcia oraz osiągnięte ze sprzedaży usług lub wyrobów gotowych, mieszczących
        się w grupowaniach statystycznych PKWiU, wskazanych w ich treści - odpowiednio)
        i niepodlegające zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
        Ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej - w takim
        wypadku, dochody te stanowią dochody opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Należy zauważyć, iż występują oraz w przyszłości mogą wystąpić sytuacje, w których
    Spółka będzie osiągać straty podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach
    ogólnych.
    Końcowo, zwraca się uwagę, iż rok podatkowy Spółki jest zgodny z rokiem
    kalendarzowym, tj. trwa od stycznia do grudnia.
    Pytanie:
    Czy straty podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych mogą być
    rozliczane na bieżąco (prezentowane łącznie) lub w latach późniejszych z dochodami z
    działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentów
    wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...),
    jednak niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    34 i 34a Ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, straty podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach
    ogólnych mogą być rozliczane na bieżąco (prezentowane łącznie) lub w latach
    późniejszych z dochodami z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie
    pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW
    nr (...) oraz DOW nr (...), jednak niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy
    publicznej.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o CIT: „Przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód". Jak stanowi art. 7
    ust. 2 Ustawy o CIT: „Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11 i,
    art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych
    z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze
    źródła przychodów”.
    Stosownie natomiast do art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 Ustawy CIT, przy ustalaniu dochodu, o
    którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania, nie uwzględnia się:
        przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
        podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;
        kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w punkcie powyżej, przy czym w
        przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność
        poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład,

        uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli
        przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu
        przypadającego na zagraniczny zakład.
    W myśl uregulowań zawartych w art. 7 ust. 4 Ustawy CIT: „Przy ustalaniu straty nie
    uwzględnia się przychodów i kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w ust. 3, a
    w razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, także straty
    przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych, z wyjątkiem
    spółek przekształconych w inne spółki".
    W myśl art. 7 ust. 5 Ustawy CIT, o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w
    roku podatkowym, podatnik może:
        obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
        następujących pięciu latach podatkowych, z tym, że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
        obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych
        kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą
        5 000 000 zł; nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego
        pięcioletniego okresu, z tym, że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
        może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Biorąc pod uwagę treść wyżej powołanych regulacji oraz uwzględniając zasady wykładni
    językowej oraz systemowej, strata wygenerowana z działalności opodatkowanej na
    zasadach ogólnych (tj. niepodlegającej zwolnieniu ani wyłączeniu z opodatkowania) może
    być zatem rozliczona wyłącznie z dochodem opodatkowanym na zasadach ogólnych,
    zgodnie z regułami określonymi w art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT.
    Zgodnie z art 17 ust.1 pkt 34 Ustawy CIT: "Wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem
    ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20
    października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1604),
    przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami;", natomiast treść przepisu art. 17 ust. 1 pkt 34a wskazuje, iż: „Wolne od
    podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej
    osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w
    ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459
    oraz z 2025 r. poz. 39), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy
    czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
    przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów
    kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi
    przepisami".
    Zgodnie z art. 17 ust. 4 Ustawy CIT: „Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt
    34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z
    działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
    dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
    wsparciu".
    Odnosząc się do maksymalnej dopuszczalnej pomocy publicznej dostępnej w wypadku
    pozyskania zezwolenia strefowego, uwagę należy zwrócić na § 3 ust. 1 Rozporządzenia
    SSE: „Pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na

    podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.) albo na podstawie art. 21 ust. 1
    pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z
    2018 r. poz. 1509, z późn. zm.) stanowi regionalną pomoc Inwestycyjną z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej
      intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji
      kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub
    2) tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej
      intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich kosztów pracy
      nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy brutto tych
      pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie
      społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników".
    Jednocześnie, jak stanowi § 5 ust. 4 Rozporządzenia SSE: „W przypadku przedsiębiorcy,
    którego przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną część objęto granicami strefy w związku
    z realizacją nowej inwestycji, zwolnienia, o których mowa w ust. 1 i 3, przysługują od
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesione zostały wydatki inwestycyjne i
    osiągnięty został poziom zatrudnienia, określone w zezwoleniu, w okresie od dnia
    uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy regionalnej". Co więcej,
    zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach
    ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 - akt w brzmieniu obowiązującym na dzień
    wydania Zezwolenia nr (...) i Zezwolenia nr (...), odpowiednio, dalej: „Ustawa o SSE”)
    zezwolenia wygasają z upływem okresu, na jaki została ustanowiona strefa. Zgodnie z
    aktualnym stanem prawnym, Specjalne Strefy Ekonomiczne mają zakończyć swoje
    funkcjonowanie z dniem 31 grudnia 2026 r. (przykładowo: § 1 ust. 3 Rozporządzenia Rady
    Ministrów z dnia (...) w sprawie (...) specjalnej strefy ekonomicznej, t. j. Dz. U. z (...)).
    Analizowaną kwestię w ramach reżimu decyzji o wsparciu reguluje natomiast § 5 ust. 1
    Rozporządzenia WNI, zgodnie z treścią którego „Maksymalna dopuszczalna wielkość
    pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy
      określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia
      pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż maksymalne koszty
      kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
    2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest liczona
      jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i
      dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty
      płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki
      na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia
      tych pracowników z zastrzeżeniem § 6 ust. 4".
    Jak stanowi § 9 ust. 1 Rozporządzenia WNI: „Wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych
    nowej inwestycji przysługuje przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te
    koszty po dniu wydania decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub
    wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
    zdarzenie wystąpi wcześniej". W wypadku kalkulacji dostępnej pomocy publicznej na
    podstawie ponoszonych dwuletnich kosztów pracy nowozatrudnionych pracowników,
    obszar ten reguluje § 5 ust. 6 Rozporządzenia WNI: „Zwolnienie od podatku
    dochodowego, na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób
    prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu
    zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją przysługuje,
    począwszy od miesiąca, w którym przedsiębiorca rozpoczął ponoszenie kosztów pracy, aż
    do wyczerpania maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej".

    Wyżej przywołane przepisy wskazują, iż zwolnieniem podatkowym - dostępnym w związku
    z pozyskaniem instrumentu wsparcia w postaci zezwolenia strefowego bądź decyzji o
    wsparciu - można objąć dochód, spełniający łącznie niżej przedstawione warunki:
        dochód musi być wygenerowany z działalności gospodarczej prowadzonej na
        terenie specjalnej strefy ekonomicznej w wypadku zezwolenia strefowego bądź na
        terenie określonym w treści decyzji o wsparciu (tj. konkretne działki);
        dochód musi być osiągany w ramach zakresu przedmiotowego zezwolenia
        strefowego bądź decyzji o wsparciu (tj. konkretne grupowania PKWiU).
    Dodatkowo, należy zauważyć, iż w wypadku decyzji o wsparciu, warunkiem uznania
    dochodu za zwolniony z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT
    jest jego uzyskanie w wyniku realizacji nowej inwestycji (tj. wypracowanie dochodu przy
    wykorzystaniu składników majątkowych objętych kosztami kwalifikowanymi dla celów
    decyzji o wsparciu).
    Niemniej jednak, należy zwrócić uwagę, iż korzystanie ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT, pozostaje ograniczone pod względem
    wartościowym i czasowym. Ich utylizacja jest możliwa do momentu zaistnienia zdarzeń
    wskazanych poniżej (w zależności od tego, które z nich nastąpi wcześniej):
        aż do wyczerpania całego limitu pomocy publicznej, dostępnego na podstawie
        pozyskanego instrumentu wsparcia. Dodatkowo, zawężając się do perspektywy
        poszczególnych lat podatkowych - w wypadku ustalenia, iż limit ten pozostaje
        niewystarczający na potrzeby objęcia nim całego zidentyfikowanego dochodu w
        danym roku podatkowym, który mógłby podlegać zwolnieniu podatkowemu na
        podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT, odpowiednią część takiego
        dochodu należy uznać za opodatkowaną na zasadach ogólnych;
        aż do wygaśnięcia zezwolenia strefowego bądź decyzji o wsparciu.
    Tak jak wskazano powyżej, Spółka znajduje się w posiadaniu czterech instrumentów
    wsparcia (tj. Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...)),
    uprawniających do korzystania ze zwolnień podatkowych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt
    34 i 34a Ustawy CIT (odpowiednio) do wysokości limitów pomocy publicznej,
    kalkulowanych jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy publicznej określonej dla
    danego obszaru i kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, co wynika z treści
    właściwych przepisów Rozporządzenia SSE oraz Rozporządzenia WNI. Uwzględniając
    powyższe, w toku prowadzonej działalności Spółka osiąga i może osiągać następującego
    rodzaju dochody (przychody):
        dochody nieobjęte pozyskanymi instrumentami wsparcia w postaci Zezwolenia nr
        (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...), a w konsekwencji
        opodatkowane na zasadach ogólnych (np. dochody z prowadzonej działalności
        handlowej);
        dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych
        instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...)
        oraz DOW nr (...) (tj. wygenerowane na terenie objętym treścią ww. instrumentów
        wsparcia oraz osiągnięte ze sprzedaży usług lub wyrobów gotowych, mieszczących
        się w grupowaniach statystycznych PKWiU, wskazanych w ich treści - odpowiednio)

        i podlegające zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
        Ustawy o CIT do wysokości dostępnych limitów pomocy publicznej;
        dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych
        instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...)
        oraz DOW nr (...) (tj. wygenerowane na terenie objętym treścią ww. instrumentów
        wsparcia oraz osiągnięte ze sprzedaży usług lub wyrobów gotowych, mieszczących
        się w grupowaniach statystycznych PKWiU, wskazanych w ich treści - odpowiednio)
        i niepodlegające zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
        Ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej - w takim
        wypadku, dochody te stanowią dochody opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Należy zauważyć, iż występują także i w przyszłości mogą wystąpić sytuacje, w których
    Spółka będzie osiągać straty podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach
    ogólnych, które mogą podlegać rozliczeniu na zasadach określonych treścią art. 7 ust. 5
    Ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę ww. przepisy, zdaniem Spółki, straty podatkowe z działalności
    opodatkowanej na zasadach ogólnych mogą być rozliczane z dochodami z działalności
    gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci
    Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...), jednak
    niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    Ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej.
    W pierwszej kolejności, uwzględniając stosowne regulacje art. 7 Ustawy o CIT, należy
    ponownie podkreślić, iż strata wygenerowana z działalności opodatkowanej na zasadach
    ogólnych (tj. niepodlegającej zwolnieniu ani wyłączeniu z opodatkowania) może być zatem
    rozliczona wyłącznie z dochodem opodatkowanym na zasadach ogólnych, zgodnie z
    regułami określonymi w art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT. W tym miejscu należy wskazać, że za
    stratę z działalności opodatkowanej, Spółka przyjmuje wyłącznie stratę poniesioną z
    działalności gospodarczej nieobjętej pozyskanymi instrumentami wsparcia w postaci
    Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...) (tj. w szczególności,
    niemieszczącą się w ramach zakresu przedmiotowego pozyskanych instrumentów
    wsparcia oraz prowadzoną poza terenem Specjalnej Strefy Ekonomicznej bądź terenem
    objętym treścią decyzji o wsparciu).
    Zarówno przepisy Ustawy o CIT jaki i innych aktów prawnych regulujących pomoc
    publiczną udzielaną w związku z pozyskaniem zezwolenia strefowego bądź decyzji o
    wsparciu (m.in. Rozporządzenie SSE, Rozporządzenie WNI) nie zawierają szczególnych
    regulacji dotyczących możliwości obniżenia dochodu osiągniętego przez podatników w
    związku z posiadanymi instrumentami wsparcia, jednak opodatkowanego na zasadach
    ogólnych z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej, o wysokość strat
    poniesionych w związku z działalnością opodatkowaną na zasadach ogólnych
    (uwzględniając wyżej przedstawione rozumienie straty podatkowej).
    W tym miejscu, należy ponownie podkreślić, iż dochody - wygenerowane z działalności
    gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentach wsparcia w postaci
    Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...) i niepodlegające
    zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT z uwagi
    na niewystarczające limity pomocy publicznej - stanowią dochody opodatkowane na
    zasadach ogólnych, co wynika przede wszystkim z wykładni art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    Ustawy o CIT (stanowiących, że zwolnione są wyłącznie dochody z działalności spełniającej
    określonego rodzaju warunki, jednak tylko do wysokości limitów pomocy publicznej).
    Zdaniem Wnioskodawcy, z perspektywy przepisów Ustawy o CIT, wyżej wskazane dochody
    należy traktować tak samo, jak dochody generowane w ramach działalności

    opodatkowanej na zasadach ogólnych, pozostającej poza zakresem pozyskanych
    instrumentów wsparcia - analizowane dochody nie podlegają bowiem preferencjom w
    postaci zwolnienia z opodatkowania, a zatem są opodatkowane na zasadach ogólnych, co
    aktualizuje zarówno wszystkie obowiązki (np. zapłata podatku), jak i uprawnienia
    podatnika wynikające ze przepisów Ustawy o CIT (np. obniżenie dochodu o wysokość
    poniesionej straty podatkowej, na zasadach określonych treścią art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT).
    Wnioskodawca wskazuje, iż mając na uwadze treść art. 7 Ustawy o CIT, dla celów
    podatkowych należy wydzielać przychody podatkowe i koszty ich uzyskania odpowiednio
    dla działalności podlegającej opodatkowaniu na zasadach ogólnych oraz dla działalności
    zwolnionej z opodatkowania na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci
    zezwoleń strefowych i decyzji o wsparciu - uwzględniając ww. regulacje, w wypadku
    ustalenia, iż limity pomocy publicznej pozostają niewystarczające na potrzeby objęcia nimi
    całości analizowanych dochodów w danym roku podatkowym, odpowiednią część takiego
    dochodu uznaje się za opodatkowaną na zasadach ogólnych.
    Powyższe oznacza dla podatników (w tym dla Spółki) to, że z jednej strony nie jest możliwe
    rozliczenie straty podatkowej określonej w stanie faktycznym z dochodem podlegającym
    zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT, ale
    jednocześnie strata ta może zostać rozliczona z (1) dochodami osiągniętymi w związku z
    posiadanymi instrumentami wsparcia, ale niepodlegającymi zwolnieniu z opodatkowania
    (m.in. w wyniku wyczerpania limitu pomocy publicznej), oraz (2) dochodami z działalności
    opodatkowanej na zasadach ogólnych, pozostającej bez związku z posiadanymi
    instrumentami wsparcia.
    Zdaniem Wnioskodawcy straty poniesione w ramach działalności opodatkowanej mogą
    być rozliczane na bieżąco z dochodami wygenerowanymi z działalności gospodarczej
    prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr
    (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...), w zakresie w jakim dochody te
    podlegają efektywnemu opodatkowaniu. Oznacza to, że jeśli w danym roku podatkowym
    Spółka osiąga dochód w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie
    instrumentów wsparcia, o których mowa powyżej, który jednak nie korzysta w części ze
    zwolnienia ze względu na brak dostępnego limitu pomocy publicznej (czyli jest efektywnie
    opodatkowany), może on zostać „skompensowany” ze stratą z działalności
    opodatkowanej, rozliczaną na zasadach ogólnych. W konsekwencji, dla celów rozliczenia
    podatku dochodowego uzasadnione jest sumowanie całego wyniku podlegającego
    faktycznemu opodatkowaniu w danym roku, niezależnie od tego czy pochodzi on z
    działalności zawsze opodatkowanej (np. handlowej), czy takiej, która jest prowadzona na
    podstawie instrumentów wsparcia, ale efektywnie opodatkowana ze względu na brak
    limitu pomocy publicznej. Dochody z takich rodzajów działalności bądź dochód i strata
    powinny być zatem prezentowane łącznie i łącznie tworzyć podstawę opodatkowania CIT.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe znajduje również potwierdzenie w samej
    konstrukcji formularza CIT-8, który nie przewiduje możliwości prezentowania wyników z
    działalności mogącej korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    Ustawy o CIT, ale efektywnie opodatkowanej ze względu na brak dostępnego limitu
    pomocy publicznej oraz działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych w sposób
    rozłączny, jeśli oba źródła dochodu podlegają efektywnemu opodatkowaniu. Dochód
    strefowy, który nie korzysta ze zwolnienia, jest wówczas traktowany jak każdy inny dochód
    opodatkowany na zasadach ogólnych, co uzasadnia ich łączne ujęcie w kalkulacji wyniku
    podatkowego. Tym samym, konstrukcja formularza CIT-8 potwierdza, że intencją
    ustawodawcy było umożliwienie podatnikom łącznego prezentowania wyniku
    opodatkowanego, nawet jeśli jego część pochodzi z działalności, która mogłaby być
    traktowana jako zwolniona, ale w praktyce nie jest ze względu na brak dostępnego
    zwolnienia.
    Końcowo, Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż rozliczanie straty podatkowej w kolejnych
    latach na zasadach określonych w art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT jest podstawowym prawem

    wszystkich podatników i brak możliwości rozliczenia straty z działalności opodatkowanej w
    przedstawionym w niniejszym wniosku stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym
    stanowiłby naruszenie tego prawa.
    Stanowisko prezentowane przez Wnioskodawcę znajduje potwierdzenie w licznych
    interpretacjach indywidualnych przepisów prawa podatkowego. Jako przykłady można
    wskazać:
        interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 27
        grudnia 2024 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.747.2024.1.DW, w której tut. Organ
        zgodził się z podatnikiem odstępując od uzasadnienia oraz potwierdził możliwość
        rozliczenia straty podatkowej ze źródła przychodów, z którego dochód podlega
        opodatkowaniu CIT na zasadach ogólnych, która została wygenerowana w okresie
        po wydaniu zezwolenia/decyzji o wsparciu;
        interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 maja
        2023 r. o sygn. 0111-KDIB1-3.4010.115.2023.1.IZ, w której tut. Organ wskazał, że
        „dochód powstały w oparciu o Zezwolenie i/lub Decyzję o Wsparciu, niepodlegający
        zwolnieniu z opodatkowania z powodu przekroczenia dostępnego limitu pomocy
        publicznej wskazanego w art. 17 ust. 1 pkt 34 i/lub art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT,
        może zostać rozliczony ze stratą podatkową Wnioskodawcy powstałą w obecnym
        roku podatkowym i w latach ubiegłych, z działalności Spółki nieobjętej Zezwoleniem
        i/lub Decyzją o Wsparciu tj. przedmiotowo nieobjętej zakresem Zezwolenia i/lub
        Decyzji o Wsparciu”,
        interpretację indywidualną z 21 października 2019 r. o sygn. 0111-KDIB1-
        3.4010.369.2019.1.MBD, w której Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał,
        że „Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy zgodnie z którym, strata podatkowa
        powstała po dacie uzyskania Zezwolenia, lecz przed spełnieniem warunków
        wynikających z Zezwolenia, będzie mogła zostać rozliczona, na zasadach
        określonych w art. 7 ust. 5 u.p.d.o.p., z dochodem niepodlegającym zwolnieniu z
        opodatkowania na podstawie Zezwolenia, uzyskanym przez Spółkę w latach
        następnych z działalności opodatkowanej, należy uznać za prawidłowe”,
        interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 marca 2012
        r. o sygn. IPTPB3/423- 325/11-2/MF, w której organ wskazał, że "Jednakże, w sytuacji
        spełnienia warunków uprawniających do korzystania ze zwolnienia podatkowego
        obejmującego dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na
        terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, przed
        rozliczeniem w całości straty podatkowej powstałej w latach poprzednich, Spółka
        będzie miała prawo do rozliczenia pozostałej części straty wyłącznie z dochodem
        niezwolnionym z opodatkowania podatkiem dochodowym”,
        interpretację indywidualną Pierwszego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w
        Poznaniu z dnia 12 stycznia 2006 r. o sygn. ZD/406-220/CIT/05, w której organ
        wskazał, co następuje: „Dochody z działalności, prowadzonej na terenie strefy,
        nieobjęte zwolnieniem, winny być traktowane dla celów podatkowych w taki sam
        sposób, jak dochody z działalności opodatkowanej, prowadzonej przez Podatnika
        poza terenem strefy. A zatem strata, poniesiona przez Podatnika z działalności

        prowadzonej na terenie strefy, w części, w której dochód z tej działalności nie jest
        objęty zwolnieniem od podatku dochodowego, podlega rozliczeniu - na zasadach
        przewidzianych w przepisie art. 7 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych - z dochodem, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
        tj. zarówno z działalności, prowadzonej przez Wnioskującego poza terytorium strefy
        ekonomicznej, jak i z działalności prowadzonej na terytorium strefy, jednakże takiej,
        która nie jest zwolnieniem objęta”.
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, straty podatkowe z działalności opodatkowanej
    na zasadach ogólnych mogą być rozliczane z dochodami z działalności gospodarczej
    prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr
    (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...), jednak niekorzystającymi ze zwolnień
    podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a Ustawy o CIT z uwagi na
    niewystarczające limity pomocy publicznej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa CIT”, „updop”):
      wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie
      zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o
      specjalnych strefach ekonomicznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1670 oraz z 2021 r. poz.
      2105), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie
      może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Stosownie do treści art. 17 ust. 4 updop:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują
      podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności
      gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu
      dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o
      wsparciu.
    Specjalne Strefy Ekonomiczne są częścią terytorium kraju wyodrębnioną administracyjnie,
    na których możliwe jest prowadzenie działalności gospodarczej na preferencyjnych
    warunkach, a w szczególności korzystanie ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób
    prawnych lub podatku dochodowego od osób fizycznych, o czym wyraźnie stanowi art. 12
    ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz.U. z
    2023 r. poz. 1604 ze zm., dalej: „ustawa o SSE”).
    W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE:
      podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest
      zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy
      uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej "zezwoleniem".
    Zgodnie z art. 12 tej ustawy:
      dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w
      ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby
      fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku
      dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku

      dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy
      nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych
      na podstawie art. 4 ust. 4.
    Zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy
    ekonomicznej, o którym mowa w cytowanym powyżej przepisie uprawnia do prowadzenia
    działalności gospodarczej na terenie strefy i korzystania z pomocy publicznej. Określa ono
    przedmiot i warunki prowadzenia działalności.
    W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 10 grudnia 2008 r. w sprawie pomocy publicznej
    udzielanej przedsiębiorcom działającym na podstawie zezwolenia na prowadzenie
    działalności gospodarczej na terenach specjalnych stref ekonomicznych (t. j. Dz.U. z 2019
    r., poz. 121, dalej: „rozporządzenie”) w brzmieniu niezmiennym od 30 grudnia 2008 r.:
      zwolnienie od podatku dochodowego z tytułu kosztów nowej inwestycji przysługuje
      przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł wydatki inwestycyjne w
      okresie od dnia uzyskania zezwolenia, aż do wyczerpania dopuszczalnej pomocy
      regionalnej.
    Stosownie do § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 30 grudnia
    2008 r. do 24 grudnia 2014 r.:
      Pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654, z późn. zm.) albo na
      podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, z późn. zm.)
      stanowi pomoc regionalną z tytułu:
        1) kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej
        intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji
        kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub
        2) tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn
        maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i dwuletnich
        kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty płacy
        brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki
        na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia
        zatrudnienia tych pracowników.
    W świetle zaś § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia w brzmieniu obowiązującym od 25 grudnia
    2014 r.:
      pomoc publiczna udzielana przedsiębiorcy w formie zwolnień podatkowych na
      podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
      dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1036, z późn. zm.) albo na
      podstawie art. 21 ust. 1 pkt 63a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.) stanowi
      regionalną pomoc inwestycyjną z tytułu:
        1) kosztów nowej inwestycji, której wielkość jest liczona jako iloczyn maksymalnej
          intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji
          kwalifikujących się do objęcia pomocą, określonych w § 6 lub
        2) tworzenia nowych miejsc pracy, której wielkość jest liczona jako iloczyn
          maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i
          dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących
          koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe,
          takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę
          od dnia zatrudnienia tych pracowników.

    W świetle art. 17 ust. 1 pkt 34a updop (w brzmieniu obowiązujący od 30 czerwca 2018 r.
    do 31 grudnia 2021 r.):
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z
      działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z
      dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1752), przy
      czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie
      z odrębnymi przepisami.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a updop (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.):
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności
      gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu,
      o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.
      U. z 2020 r. poz. 1752 oraz z 2021 r. poz. 2105), i uzyskane na terenie określonym w
      tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie
      tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla
      przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy
      w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami;
    Na podstawie ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 469 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”), został wprowadzony mechanizm wsparcia
    dla przedsiębiorców w postaci zwolnienia z podatku dochodowego z tytułu nowej
    inwestycji.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o WNI:
      wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w
      formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio
      w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o
      podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotem decyzji o wsparciu – w myśl art. 14 ust. 1 pkt 2 ustawy o WNI – jest nowa
    inwestycja podatnika, realizowana w ramach prowadzonej przez niego działalności
    gospodarczej, która nie została wyłączona stosownymi regulacjami, wydanymi na
    podstawie ust. 3 pkt 1 tego przepisu.
    Treść decyzji o wsparciu została wskazana w art. 15 ustawy o WNI i określa okres
    obowiązywania decyzji, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, które
    przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, wymienione w punktach od 1 do 6.
    Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie
    pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji
    (Dz. U. z 2018 r., poz. 1713 ze zm., dalej: „Rozporządzenie o WNI”), w brzmieniu
    obowiązującym od 5 września 2018 r. do 30 grudnia 2021 r. (tj. w okresie, w którym
    otrzymali Państwo Decyzje o wsparciu nr (...) i nr (...)):
      Maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji
      udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
        1) kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
        pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się
        do objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż
        maksymalne koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
        2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest
        liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego
        obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników,

        obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki
        obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez
        przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników
        - z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Stosownie do § 9 ust. 1 Rozporządzenia o WNI w brzmieniu niezmiennym od 5 września
    2018 r.:
      wsparcie z tytułu kosztów kwalifikowanych nowej inwestycji przysługuje
      przedsiębiorcy, począwszy od miesiąca, w którym poniósł te koszty po dniu wydania
      decyzji o wsparciu, aż do wygaśnięcia decyzji o wsparciu lub wyczerpania
      maksymalnej dopuszczalnej pomocy regionalnej, w zależności od tego, które
      zdarzenie wystąpi wcześniej.
    Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi
    podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności
    gospodarczej na podstawie uzyskanego Zezwolenia/Decyzji o wsparciu, jaką jest
    niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie, czy straty podatkowe z działalności
    opodatkowanej na zasadach ogólnych mogą być rozliczane przez Państwa na bieżąco
    (prezentowane łącznie) lub w latach późniejszych z dochodami z działalności gospodarczej
    prowadzonej na podstawie pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci zezwoleń i
    decyzji o wsparciu, jednak niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych, o których mowa w
    art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy
    publicznej.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop:
      przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Stosownie do art. 7 ust. 2 updop:
      dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1 updop:
      przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę
      opodatkowania nie uwzględnia się:
      przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku.
    Na podstawie treści przepisu art. 7 ust. 5 updop:
      o wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik
      może:
        1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
        następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
        2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych
        kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę
        nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w

        pozostałych latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Przedsiębiorca, który korzysta ze zwolnienia podatkowego z tytułu prowadzenia
    działalności na terenie SSE, na podstawie zezwolenia bądź decyzji o wsparciu w
    odniesieniu dla nowej inwestycji, dochód uzyskany z tytułu prowadzenia działalności
    gospodarczej na terenie określonym w zezwoleniu/ decyzji o wsparciu, winien wyłączyć z
    podstawy opodatkowania. Elementy odpowiednio kształtujące dochód strefowy
    (przychody strefowe oraz koszty uzyskania tego przychodu) oraz dochód podlegający
    zwolnieniu w ramach decyzji o wsparciu, nie są elementem podstawy opodatkowania.
    Prowadzona przez niego ewidencja księgowa powinna umożliwić ustalenie tych wartości.
    Zatem, jeżeli przychody podatnika na działalności opodatkowanej, będą mniejsze od
    kosztów ich uzyskania, ujemna różnica między przychodami i kosztami ich uzyskania
    będzie stanowiła stratę w rozumieniu art. 7 ust. 2 updop i jako taka będzie korzystała z
    uregulowań określonych w art. 7 ust. 5 updop.
    Uwzględniając zasady wykładni językowej oraz systemowej, strata na działalności
    opodatkowanej może być zatem rozliczona wyłącznie z dochodem osiągniętym z tytułu
    działalności opodatkowanej, zgodnie z regułami określonymi w art. 7 ust. 5 updop.
    Jednocześnie, należy wskazać na dominujący w orzecznictwie pogląd, że wola
    ustawodawcy w kwestii kwalifikacji strat poniesionych przez podmioty zwolnione z
    podatku dochodowego została w ww. przepisach art. 7 updop zamanifestowana w sposób
    wyraźny i konsekwentny. Skoro treść przepisu art. 7 tej ustawy, dzięki wykładni językowej,
    pozwala skonstruować obowiązującą normę, a ponadto jest ratio legis tak ustalonej
    normy, to brak jest podstaw do stosowania wykładni systemowej i celowościowej w celu
    poszukiwania innego, możliwego znaczenia tego przepisu. Wszystkie podmioty objęte
    zakresem art. 7 ust. 3 updop, zarówno te niepodlegające opodatkowaniu, jak i zwolnione z
    obowiązku płacenia podatku, są pozbawione możliwości odliczania strat poniesionych w
    działalności wolnej od podatku (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 8 czerwca 1999 r.
    sygn. akt SK 12/98, wyrok Sądu Najwyższego z 3 grudnia 1997 r. sygn. akt III RN 70/97 oraz
    wyroki NSA z 7 maja 1999 r. sygn. akt III SA 5404/98 i z 12 maja 1999 r. sygn. akt I SA/Gd
    1519/97).
    Podkreślenia wymaga również to, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe (m.in.
    zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a updop) są odstępstwem od reguły
    powszechności i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące
    zwolnień powinny być interpretowane ściśle, zgodnie z wykładnią językową.
    Przenosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy, należy zauważyć, że wraz z
    otrzymaniem Zezwoleń i Decyzji o wsparciu uzyskali Państwo prawo do zwolnienia z
    opodatkowania na podstawie ww. Zezwoleń i Decyzji.
    Z opisu sprawy wynika, że w toku prowadzonej działalności Spółka osiąga i może osiągać
    następującego rodzaju dochody (przychody):
        dochody nieobjęte pozyskanymi instrumentami wsparcia w postaci Zezwolenia nr
        (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...) oraz DOW nr (...), a w konsekwencji
        opodatkowane na zasadach ogólnych (np. dochody z prowadzonej działalności
        handlowej);
        dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych
        instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...)
        oraz DOW nr (...) (tj. wygenerowane na terenie objętym treścią ww. instrumentów
        wsparcia oraz osiągnięte ze sprzedaży usług lub wyrobów gotowych, mieszczących
        się w grupowaniach statystycznych PKWiU, wskazanych w ich treści - odpowiednio)

        i podlegające zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
        Ustawy o CIT do wysokości dostępnych limitów pomocy publicznej;
        dochody z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie pozyskanych
        instrumentów wsparcia w postaci Zezwolenia nr (...), Zezwolenia nr (...), DOW nr (...)
        oraz DOW nr (...) (tj. wygenerowane na terenie objętym treścią ww. instrumentów
        wsparcia oraz osiągnięte ze sprzedaży usług lub wyrobów gotowych, mieszczących
        się w grupowaniach statystycznych PKWiU, wskazanych w ich treści - odpowiednio)
        i niepodlegające zwolnieniom podatkowym, określonym w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
        Ustawy o CIT z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej - w takim
        wypadku, dochody te stanowią dochody opodatkowane na zasadach ogólnych.
    Nadto, występują oraz w przyszłości mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka będzie
    osiągać straty podatkowe z działalności opodatkowanej na zasadach ogólnych.
    Analiza treści art. 17 ust. 1 pkt 34 i pkt 34a w zw. z art. 17 ust. 4 updop w powiązaniu z § 5
    ust. 1 rozporządzenia oraz § 9 Rozporządzenia o WNI prowadzi do wniosku, że dla
    przedsiębiorców, którzy realizują nową inwestycję na terenie SSE lub terenie objętym
    decyzją o wsparciu, zwolnienia w podatku dochodowym przysługują aż do wyczerpania
    dopuszczalnej pomocy regionalnej lub wygaśnięcia decyzji o wsparciu (w zależności od
    tego, które zdarzenie wystąpi wcześniej).
    Biorąc pod uwagę zacytowane przepisy prawa oraz opis stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego należy stwierdzić, że Państwa straty podatkowe z działalności opodatkowanej
    na zasadach ogólnych mogą być rozliczane na bieżąco (prezentowane łącznie) lub w latach
    późniejszych z dochodami z działalności gospodarczej prowadzonej na podstawie
    pozyskanych instrumentów wsparcia w postaci zezwoleń i decyzji o wsparciu, jednak
    niekorzystającymi ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    updop z uwagi na niewystarczające limity pomocy publicznej.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego w
        dniu zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego obowiązującego
        w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte nie są wiążące dla organu. Interpretacje organów
    podatkowych dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych
    w określonym stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach
    rozstrzygnięcia w każdej z nich zawarte są wiążące. Każdą sprawę organ jest zobowiązany
    rozpatrywać indywidualnie. Tym samym nie stanowią podstawy prawnej przy wydawaniu
    interpretacji.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.