Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.642.2024.4.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-31
Teza: Należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że w związku z przekazaniem bonów dla kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych) nie będą spoczywały na Wnioskodawcy jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku CIT.
Słowa kluczowe: bony-bon różnego przeznaczenia; koszt-koszty uzyskania przychodów; noty-nota księgowa; reklama; reprezentacja
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15-ust. 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia:
        czy noty księgowe dokumentujące zakup bonów (...), które byłyby przeznaczone do
        realizacji akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 1 i 2 stanowiłyby dla Spółki
        koszt uzyskania przychodów;
        czy na Spółce w związku z przekazaniem bonów (...) dla kontrahentów
        prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-
        reklamowych) nie będą spoczywały jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku
        dochodowym od osób prawnych.
    Uzupełnili Państwo wniosek pismami:
        z 2 stycznia 2025 r. (data wpływu 9 stycznia 2025 r.)
        z 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.)
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży hurtowej wyrobów (...) oraz sprzętu i
    dodatkowego wyposażenia (...).
    Spółka chciałaby wprowadzić akcje promocyjno-reklamowe przy użyciu bonów (...)
    [dawniej (...)]. Akcje te miałyby na celu uatrakcyjnienie oferty sprzedażowej Spółki i
    zachęcenie potencjalnych i obecnych klientów do nabywania towarów będących w jej
    ofercie, co pozwoli Spółce na zwiększenie poziomu sprzedaży.
    Bony (...) to znaki legitymacyjne uprawniające do nabywania towarów i usług w wybranych
    punktach handlowych i usługowych w Polsce. Akceptują je m.in. supermarkety, sklepy
    AGD i RTV, perfumerie, sklepy odzieżowe, stacje benzynowe, restauracje itp. Bony (...) nie
    podlegają wymianie na gotówkę.
    Bony (...), które chciałaby wykorzystywać Spółka miałyby formę papierową, nadrukowane
    byłoby na nich logo Spółki, a wartość nominalna 1 bonu wynosiłaby 20 zł.
    Spółka zastanawia się nad 2 wariantami akcji promocyjno-reklamowych:
    Pierwszy wariant:
        polegałby na tym, że do każdego zamówienia na określoną wartość w ramach
        promocji dodawany byłby nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł - jeden lub więcej,
        bony przesyłane byłyby do kontrahenta za pośrednictwem spedycji, w paczkach
        wraz z zakupionym towarem handlowym,
        bony (...) przysługiwałyby nieodpłatnie każdemu kontrahentowi, który zakupi
        towary będące przedmiotem oferty Spółki za określoną wartość - jego przyznanie
        nie byłoby zatem wynikiem przypadku, ponieważ bon otrzymałby każdy
        kontrahent, który zakupi towary za określoną kwotę,

        kontrahentami, którzy mogliby otrzymać bony (...) byłyby osoby fizyczne
        prowadzące działalność gospodarczą, spółki cywilne oraz spółki kapitałowe (spółka
        z ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna),
        ponieważ Spółka, umieszczając bony w paczce z towarem, nie miałaby wpływu na
        to czy zostaną one przekazane kontrahentowi (np. przez pracownika, który
        odbierze przesyłkę z zamówionym towarem) Spółka uznaje, że bony otrzymał
        kontrahent,
        do promocji zostałby sporządzony wewnętrzny regulamin,
    Drugi wariant:
        polegałby na tym, że bony (...) o nominale 20 zł byłyby w ramach akcji promocyjno-
        reklamowych rozdawane nieodpłatnie zarówno obecnym jak i przyszłym klientom
        jako drobne gadżety reklamowe z logo Spółki
        bony (...) byłyby rozdawane przez Spółkę zarówno kontrahentom jak i pracownikom
        kontrahentów odpowiedzialnym za nabywanie towarów od Spółki w imieniu i na
        rzecz kontrahenta
        wydanie bonów (...) w ramach akcji promocyjno-reklamowych nie byłoby
        uregulowane żadnym wewnętrznym regulaminem - bony (...) wydawane byłyby jako
        prezenty o małej wartości.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 2 stycznia 2025 r. (data wpływu 9 stycznia 2025 r.) wskazali
    Państwo przepisy prawa podatkowego, których dotyczy Państwa wniosek oraz
    doprecyzowali Państwo opis zdarzenia przyszłego w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych w następującym zakresie:
    1) Akcje promocyjno-reklamowe z wykorzystaniem bonów (...) miałyby na celu
      zwiększenie dochodowości prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej
      poprzez:
          zwiększenie przychodów ze sprzedaży
          promocję towarów będących w ofercie Spółki
          zwiększenie satysfakcji oraz lojalności klientów Spółki
          pozyskanie nowych klientów.
    Akcje promocyjno-reklamowe, zarówno w wariancie 1 jak i 2, mogą znacząco wpłynąć na
    przychody Spółki. Przede wszystkim mają na celu zwiększenie poziomu sprzedaży, gdyż
    promocje bardzo często bezpośrednio skłaniają do szybszych decyzji zakupowych.
    Przyciągają również nowych klientów, którzy wcześniej nie byli zainteresowani ofertą
    Spółki. Ponadto regularne akcje promocyjne mogą przyczynić się do wzrostu lojalności już
    istniejących klientów. Dzięki takim działaniom Spółka może budować więź z
    kontrahentami, co skutkuje ich powtarzalnymi zakupami. Akcje promocyjne mogą także
    skłaniać do zakupów większych ilości towarów lub towarów droższych, co zwiększa
    średnią wartość sprzedaży. Jednocześnie dzięki akcjom promocyjnym może wzrosnąć
    częstotliwość składanych zamówień, co przełożyłoby się na wzrost poziomu sprzedaży
    towarów oferowanych przez Spółkę.

    Podsumowując, dobrze zaplanowane i przeprowadzone akcje promocyjno-reklamowe
    mogą bezpośrednio wpłynąć na przychody Spółki, głównie poprzez zwiększenie wartości
    sprzedaży, zwiększenie liczby klientów oraz budowanie lojalności kontrahentów.
    2) Warunkiem niezbędnym do otrzymania przez kontrahenta bonu/bonów (...) w
      pierwszym wariancie akcji promocyjno-reklamowych byłby uprzedni zakup
      określonych towarów z oferty Spółki na określoną kwotę. Spełnienie przez
      kontrahenta warunków niezbędnych do otrzymania wymienionych wyżej bonów
      weryfikowane byłoby na podstawie wartości złożonego przez kontrahenta zamówienia.
    3) Zasady przyznawania bonów kontrahentom w ramach pierwszego wariantu akcji
      promocyjno-reklamowych uregulowane byłyby w wewnętrznym dokumencie -
      regulaminie promocji.
    4) Obowiązywałaby zasada, że przy zakupie określonych towarów będących w ofercie
      Spółki na określoną kwotę kontrahent otrzymałby 1 bon (...) o wartości nominalnej 20
      zł. I tak na przykład, jeżeli kontrahent zamówiłby towary na kwotę np. 1000 zł netto
      wówczas otrzymałby 1 bon (...) o nominale 20 zł, przy zakupach za kwotę np. 2000 zł
      netto, otrzymałby 2 bony (...) o nominale 20 zł każdy itd.
    Podsumowując, w przypadku gdy wartość jednorazowego zakupu towarów stanowić
    będzie wielokrotność kwoty 1000 zł netto, kontrahent otrzymałby odpowiednią
    wielokrotność bonów o wartości nominalnej 20 zł każdy.
    Zasady przyznawania bonów w pierwszym wariancie akcji promocyjno-reklamowych
    byłyby więc uzależnione od wartości zamówionych towarów będących przedmiotem
    promocji.
    5) W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bony wydawane byłyby
      nieodpłatnie obecnym jaki i przyszłym klientom (w tym ich pracownikom) przez
      przedstawicieli handlowych będących pracownikami Spółki.
    6) W drugim wariancie akcji promocyjno - reklamowych otrzymanie bonu byłoby
      uzależnione jedynie od złożenia zamówienia na towary oferowane przez Spółkę u
      przedstawiciela handlowego podczas jego wizyty u klienta. Przedstawiciel przekazałby
      nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł osobie składającej zamówienie. Osobą, która
      otrzymałaby bon mógłby być zarówno kontrahent jak i pracownik kontrahenta - w
      zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Bon nie przysługiwałby w momencie, gdy
      kontrahent lub pracownik kontrahenta nie złożyłby żadnego zamówienia na towary u
      przedstawiciela handlowego.
    7) W drugim wariancie akcji promocyjno-reklamowych bon otrzymałby albo kontrahent
      albo jego pracownik, w zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Nie ma
      możliwości żeby za to samo zamówienie bon otrzymał zarówno kontrahent jak i jego
      pracownik.
    8) Jedyny warunek jaki muszą spełnić kontrahenci lub ich pracownicy, żeby otrzymać
      bony, to zakupić towar z oferty Spółki. Kontrahenci i ich pracownicy w celu otrzymania
      bonu nie będą zobowiązani do świadczenia na rzecz Spółki żadnych dodatkowych
      czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym czy reklamowym mających na
      celu wsparcie i intensyfikację sprzedaży towarów oferowanych przez Spółkę.
    9) Wydatki ponoszone na zakup wskazanych w opisie sprawy bonów (...) byłyby
      każdorazowo finansowane przez Spółkę z jej własnych zasobów finansowych. Ponadto
      nie zostałyby Spółce w jakikolwiek sposób zwrócone.
    10) Zakup bonów (...) byłby dokumentowany notą księgową z uwagi na fakt, iż stanowią
      one bony różnego przeznaczenia.
    11) Wydatki poniesione na zakup bonów (...), o których mowa we wniosku zostałyby
      sfinansowane ze środków obrotowych Spółki.

    12) Nabycie przez Spółkę bonów (...) w celu realizacji akcji promocyjno-reklamowych w obu
      wariantach służyłoby prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, tj. działalności
      handlowej.
    Otrzymanie przez kontrahentów lub ich pracowników bonów byłoby uwarunkowane
    uprzednim zakupem towarów, co przekłada się na zwiększenie atrakcyjności oferty Spółki.
    Konsekwencją tego działania byłoby zatem zwiększenie przychodów ze sprzedaży
    towarów w ramach działalności gospodarczej Spółki opodatkowanej podatkiem VAT.
    Wydatki na nabycie bonów (...) stanowiłyby ogólne koszty prowadzonej przez Spółkę
    działalności gospodarczej opodatkowanej podatkiem VAT, a ich wykorzystanie w ramach
    akcji promocyjno-reklamowych miałoby przełożenie na uzyskiwany przez nią obrót z
    tytułu sprzedaży opodatkowanej.
    Zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych koszt nabycia bonów będzie
    miał związek ze sprzedażą opodatkowaną, tj. będzie służył prowadzonej przez Spółkę
    działalności gospodarczej (tj. działalności handlowej).
    13) Odbiorcami akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 2 byliby przyszli i obecni
      kontrahenci Spółki lub ich pracownicy. Kontrahentami Spółki mogą być zarówno osoby
      fizyczne prowadzące działalność gospodarczą jak i np. spółki (cywilna, jawna, z o.o.
      itp.). Grono uczestników akcji byłoby zatem nieograniczone, ponieważ Spółce zależy na
      dotarciu do jak największej liczby klientów.
    14) Zasady uczestnictwa w akcjach promocyjno-reklamowych będą jednakowe dla
      wszystkich uczestników.
    W piśmie z 23 stycznia 2025 r. (data wpływu 27 stycznia 2025 r.) ostatecznie sformułowali
    Państwo pytanie nr 2 wniosku oraz własne stanowisko do niego.
    Pytania:
    1) Czy noty księgowe dokumentujące zakup bonów (...), które byłyby przeznaczone do
      realizacji akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 1 i 2 stanowiłyby dla Spółki koszt
      uzyskania przychodów?
    2) Czy na Spółce w związku z przekazaniem bonów (...) dla kontrahentów prowadzących
      działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych) będą
      spoczywały jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób
      fizycznych oraz w podatku dochodowym od osób prawnych?
    3) Czy w wariancie 2 akcji promocyjno-reklamowych, przy założeniu że bon (...) otrzymuje
      pracownik kontrahenta, wartość otrzymanego bonu stanowiłaby dla niego przychód
      do opodatkowania, a Spółka byłaby zobowiązana do wystawienia pracownikowi
      kontrahenta deklaracji PIT-11?
    4) Czy bony (...) o nominale 20 zł przekazywane w wariancie 1 i 2 akcji promocyjno-
      reklamowych stanowiłyby prezenty o niskiej wartości i nie byłoby konieczności
      prowadzenia ewidencji ich przekazania?
    5) Czy przekazanie bonów (...) w wariancie 1 i 2 akcji promocyjno-reklamowych powoduje
      konieczność rozliczenia podatku VAT?
    Ta interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 i 2 w zakresie podatku dochodowego
    od osób prawnych.
    Odnośnie do pytań nr 2-5 w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
    podatku od towarów i usług wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1

    Zdaniem Spółki wydatki na zakup bonów (...), które byłyby przekazywane kontrahentom
    lub pracownikom kontrahentów zarówno w pierwszym jak i drugim wariancie akcji
    promocyjno- reklamowych będą stanowiły dla niej koszty uzyskania przychodów.
    W ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych brak jest regulacji, które odnosiłyby
    się wprost do rozliczania bonów - zarówno do ich nabywania, jak i ich nieodpłatnego
    przekazywania kontrahentom lub pracownikom kontrahentów. Zasady kwalifikowania
    wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Art. 15 ust. 1 zdanie pierwsze ww. ustawy stanowi, że kosztami uzyskania przychodów są
    koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Zgodnie więc z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik
    ma możliwość ujęcia wydatków w kosztach uzyskania przychodów pod warunkiem, że
    koszty te spełniają następujące przesłanki:
    1) mają bezpośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą
    2) zostały poniesione w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      mogą mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów
    3) zostały właściwie udokumentowane
    4) nie znajdują się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez
    podatnika w związku z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą podlegają
    odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania
    przychodu musi istnieć związek przyczynowo - skutkowy między poniesieniem wydatku, a
    jego wpływem na powstanie przychodu, jego zwiększenie, zachowanie lub zabezpieczenie
    źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie
    uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności
    poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym
    alkoholowych.
    Natomiast, wydatki poniesione na reklamę i promocję, jako nie wymienione w art. 16 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów, pod warunkiem, że wydatki te spełnią kryteria określone w art. 15 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Odnosząc się do wymienionych wyżej wydatków należy zauważyć, że przepisy ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych nie zawierają ustawowej definicji pojęcia
    „reprezentacja”, „reklama” oraz „promocja”.
    W świetle wykształconej linii interpretacyjnej organów podatkowych w tym zakresie uznać
    należy, że głównym i dominującym celem kosztów reprezentacji jest stworzenie
    określonego wizerunku podatnika, stworzenie dobrego obrazu jego firmy czy
    wykreowanie pozytywnych relacji z kontrahentami. Oceniając więc, czy dany koszt ma
    charakter reprezentacyjny, należy na niego patrzeć przez pryzmat celu, jaki ma osiągnąć.
    Jeśli wyłącznym bądź dominującym celem ponoszonych przez podatnika kosztów jest
    wykreowanie takiego obrazu, o jakim wspomniano powyżej, to koszty te mają charakter
    reprezentacji.
    Posiłkując się Słownikiem Języka Polskiego zauważyć należy, że reklama to plakat, napis,
    ogłoszenie, krótki film itp. służące zachęceniu klienta do kupna towaru, a także działanie
    mające na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub

    do skorzystania z określonych usług (Internetowy Słownik Języka Polskiego, https://sjp.
    pwn.pl/).
    W świetle zaprezentowanej powyżej definicji należy uznać, że za reklamę powinny być
    uznane wszystkie działania których zamierzonym celem jest pozyskanie jak największej
    liczby nowych klientów, a także utrzymanie tych obecnych. Reklamą jest więc nie tylko
    rozpowszechnianie wiedzy o oferowanych przez podmioty towarach, ale także
    promowanie ich firmy poprzez np. umieszczanie logo na różnych przedmiotach, co
    powoduje, że przedmiot ten zyskuje charakter reklamy.
    Definicja słownikowa słowa „promocja” oznacza natomiast działania zmierzające do
    zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia; też: każde z tych działań
    (Internetowy Słownik Języka Polskiego, https://sjp.pwn.pl/).
    Promocja obejmuje zatem wszelkie działania wykorzystywane do poinformowania
    kontrahentów o danej ofercie oraz do doprowadzenia do zakupu określonych towarów
    czy skorzystania z określonych usług. Do narzędzi promocji zalicza się m.in. reklamę,
    promocję sprzedaży, public relations czy marketing bezpośredni. Spółka w celu
    umocnienia swojej pozycji na rynku chciałaby podejmować różnego rodzaju działania
    promocyjno-reklamowe przy wykorzystaniu bonów (...). Miałyby one, w zależności od
    wariantu akcji promocyjno-reklamowej, formę upominków reklamowych (prezentów o
    małej wartości) wydawanych masowo kontrahentom i ich pracownikom (wariant 2) lub
    byłyby przyznawane kontrahentom za zakup towarów będących przedmiotem oferty
    handlowej Spółki (wariant 1). Zdaniem Spółki wydatki na zakup bonów (...) w przypadku
    obu wariantów akcji promocyjno-reklamowych pozostają w związku z prowadzoną przez
    nią działalnością gospodarczą i mają na celu zwiększenie poziomu przychodów ze
    sprzedaży. W związku z powyższym koszty zakupu bonów (...) stanowiłyby koszty promocji
    i reklamy, a ich dodatkowe oznakowanie logo Spółki nadawałoby im typowy charakter
    wydatków reklamowych.
    Oceny charakteru poniesionych kosztów związanych z zakupem gadżetów i prezentów
    przeznaczonych dla klientów, stanowiących elementy akcji promocyjno-reklamowych,
    należy dokonywać uwzględniając całokształt prowadzonej przez podatnika działalności
    gospodarczej, rozmiar poniesionych wydatków, jednostkową wartość prezentów,
    okoliczność ich wręczania a także to, kto jest adresatem tych akcji.
    Jednostkowa wartość bonów (...), które byłyby wręczane kontrahentom i ich pracownikom
    nie jest wysoka - wartość nominalna jednego bonu to 20 zł. Poza tym byłyby one
    rozdawane masowo - w wariancie 1 akcji promocyjno-reklamowych do każdego
    zamówienia powyżej określonej kwoty lub w wariancie 2 - byłyby wręczane jako gadżety z
    logo lub prezenty o małej wartości wszystkim obecnym i przyszłym kontrahentom Spółki
    oraz pracownikom kontrahentów odpowiedzialnym za zamawianie towarów będących
    przedmiotem oferty Spółki w imieniu i na rzecz kontrahentów. Za uznaniem bonów (...) za
    koszty promocji i reklamy dodatkowo przemawia fakt, iż bony byłyby trwale oznaczone
    logo Spółki.
    Ponadto wskazać należy, że organy podatkowe w wydawanych interpretacjach
    dopuszczają możliwość ujmowania wydatków na nabycie gadżetów reklamowych i
    prezentów o niskiej wartości w kosztach uzyskania przychodów. Obecność gadżetów lub
    prezentów o niskiej wartości z utrwalonym logo jest w dzisiejszych czasach tak
    powszechna, że nie przyczynia się do budowy wizerunku firmy, a stanowi dobre praktyki i
    obyczaje stosowane powszechnie przez podmioty, bez których nie jest możliwe
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponadto, biorąc pod uwagę fakt, że wartość jednostkowa gadżetów lub prezentów z logo
    jest niska, wydatki poniesione na ich zakup nie spełniają kryterium okazałości, czy
    wystawności, tj. elementów wyznaczających granice pojęcia "reprezentacji", a w
    konsekwencji nie podlegają wyłączeniu określonemu w art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o
    podatku dochodowym od osób prawnych.

    Mając powyższe na uwadze Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na zakup bonów (...),
    które następnie Spółka chciałaby przekazywać swoim kontrahentom w opisanych w
    dwóch wariantach akcji promocyjno-reklamowych stanowiłyby dla niej koszty uzyskania
    przychodów.
    Ad 2
    Zdaniem Spółki przekazanie bonów (...) kontrahentom prowadzącym działalność
    gospodarczą nie spowoduje, że na Spółce będą spoczywały jakiekolwiek obowiązki
    płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Spółka stoi na stanowisku, że bony (...), które byłyby przekazywane kontrahentom
    zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych stanowiłyby dla nich
    przychód z działalności gospodarczej.
    U podatników podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za przychody z działalności
    gospodarczej uważa się również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i
    art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a.
    U podatników podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych przychodem jest w szczególności
    wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość
    innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń
    związanych zużywaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady
    budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia
    2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem
    jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.
    W związku z powyższym wartość otrzymanych przez kontrahentów bonów
    podarunkowych (...) (zarówno w wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych)
    stanowiłaby przysporzenie majątkowe i powinna zostać doliczona do przychodów z
    działalności gospodarczej oraz opodatkowana łącznie z innymi przychodami według tych
    samych zasad, co dochód uzyskany z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Reasumując, przekazane przez Spółkę kontrahentom prowadzącym działalność
    gospodarczą bony (...) stanowiłyby dla nich przychód z tej działalności, a na Spółce nie
    ciążyłyby obowiązki podatkowe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
    podatku dochodowego od osób prawnych, tj. Spółka nie będzie zobowiązana do
    obliczania, pobrania podatku oraz wpłacenia go na rachunek organu podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w odniesieniu do podatku
    dochodowego od osób prawnych, dotyczące pytania nr 1 i nr 2 w zakresie ustalenia:
        czy noty księgowe dokumentujące zakup bonów (...), które byłyby przeznaczone do
        realizacji akcji promocyjno-reklamowych w wariancie 1 i 2 stanowiłyby dla Spółki
        koszt uzyskania przychodów;
        czy na Spółce w związku z przekazaniem bonów (...) dla kontrahentów
        prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji promocyjno-
        reklamowych) nie będą spoczywały jakiekolwiek obowiązki płatnika w podatku
        dochodowym od osób prawnych
    - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 1
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”),
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
      z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach
      obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy
      Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.
    Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma
    cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów,
    jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy
        o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu enumeratywnie
    wymienionych w stosownych przepisach ustawy o CIT, mogą stanowić koszt uzyskania
    przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiągniętymi
    przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła
    przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy

    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik, oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą, winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodu odnosi ewidentne korzyści, ponieważ o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodu. Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów
    jest możliwe tylko wtedy, gdy z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń
    wynika ponad wszelką wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony.
    Podatnik zobowiązany jest więc wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale
    także jego celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie
    można uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.
    W większości przypadków związek kosztu z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości.
    Są jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny.
    Wszystkie te sytuacje należy zatem rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania,
    odrębnie w odniesieniu do każdego przypadku. Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt
    uzyskania przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, która ze swej istoty zmierza
    do osiągnięcia przychodów.
    W tym miejscu należy zauważyć, że ustawodawca nie definiuje, co należy rozumieć pod
    pojęciami: „w celu” osiągnięcia przychodu, jak i „zachowanie” lub „zabezpieczenie” źródła
    przychodów.
    Zgodnie z definicjami zawartymi w Słowniku języka polskiego PWN, pojęcie:
        „celowość” oznacza: „przydatność do jakichś potrzeb”, „świadome zmierzanie do
        celu”, „taki przebieg zjawisk, zdarzeń, działań ludzkich, jakby w swym rozwoju
        zmierzały one do określonego celu”,
        „zabezpieczyć” oznacza: „zapewnienie ochrony przed czymś niebezpiecznym lub
        szkodliwym”, „uczynienie bezpiecznym”, „zapewnienie utrzymania czegoś w
        dotychczasowym stanie”, „zapewnienie komuś środków do życia”, „zapewnienie
        zaspokojenia roszczenia lub wykonanie kary”, natomiast
        „zachować” oznacza: „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
        niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
        „uchronić przed zapomnieniem”.
    Można więc przyjąć, że koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie koszty,
    które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel musi być
    widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto poniesione koszty winny omawiany
    cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na zachowanie
    źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła
    przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz aby takie źródło
    w ogóle dalej istniało. Natomiast jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się
    przyjmować koszty poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki
    sposób, aby to źródło funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Państwa Spółka prowadzi działalność w
    zakresie sprzedaży hurtowej wyrobów (...) oraz sprzętu i dodatkowego wyposażenia (...).
    Spółka chciałaby wprowadzić akcje promocyjno-reklamowe przy użyciu bonów (...)
    (dawniej (...)). Bony (...), które chciałaby wykorzystywać Spółka miałyby formę papierową,
    nadrukowane byłoby na nich logo Spółki, a wartość nominalna 1 bonu wynosiłaby 20 zł.
    Akcje promocyjno-reklamowe z wykorzystaniem bonów (...) miałyby na celu zwiększenie

    dochodowości prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej poprzez: zwiększenie
    przychodów ze sprzedaży, promocję towarów będących w ofercie Spółki, zwiększenie
    satysfakcji oraz lojalności klientów Spółki i pozyskanie nowych klientów. Spółka zastanawia
    się nad 2 wariantami akcji promocyjno-reklamowych. Warunkiem niezbędnym do
    otrzymania przez kontrahenta bonu/bonów (...) w pierwszym wariancie akcji promocyjno-
    reklamowych byłby uprzedni zakup określonych towarów z oferty Spółki na określoną
    kwotę. Spełnienie przez kontrahenta warunków niezbędnych do otrzymania
    wymienionych wyżej bonów weryfikowane byłoby na podstawie wartości złożonego przez
    kontrahenta zamówienia. Obowiązywałaby zasada, że przy zakupie określonych towarów
    będących w ofercie Spółki na określoną kwotę kontrahent otrzymałby 1 bon (...) o wartości
    nominalnej 20 zł. I tak na przykład, jeżeli kontrahent zamówiłby towary na kwotę np. 1000
    zł netto wówczas otrzymałby 1 bon (...) o nominale 20 zł, przy zakupach za kwotę np. 2000
    zł netto, otrzymałby 2 bony (...) o nominale 20 zł każdy itd. W drugim wariancie akcji
    promocyjno-reklamowych bony wydawane byłyby nieodpłatnie obecnym jaki i przyszłym
    klientom (w tym ich pracownikom) przez przedstawicieli handlowych będących
    pracownikami Spółki. W drugim wariancie akcji promocyjno - reklamowych otrzymanie
    bonu byłoby uzależnione jedynie od złożenia zamówienia na towary oferowane przez
    Spółkę u przedstawiciela handlowego podczas jego wizyty u klienta. Przedstawiciel
    przekazałby nieodpłatnie bon (...) o nominale 20 zł osobie składającej zamówienie. Osobą,
    która otrzymałaby bon mógłby być zarówno kontrahent jak i pracownik kontrahenta - w
    zależności od tego, kto złożyłby zamówienie. Nie ma możliwości, żeby za to samo
    zamówienie bon otrzymał zarówno kontrahent jak i jego pracownik.
    Nadto, wskazali Państwo, że jedyny warunek, jaki muszą spełnić kontrahenci lub ich
    pracownicy, żeby otrzymać bony, to zakupić towar z oferty Spółki. Kontrahenci i ich
    pracownicy w celu otrzymania bonu nie będą zobowiązani do świadczenia na rzecz Spółki
    żadnych dodatkowych czynności o charakterze promocyjnym, marketingowym czy
    reklamowym mających na celu wsparcie i intensyfikację sprzedaży towarów oferowanych
    przez Spółkę. Wydatki ponoszone na zakup wskazanych w opisie sprawy bonów (...) byłyby
    każdorazowo finansowane przez Spółkę z jej własnych zasobów finansowych. Nie
    zostałyby Spółce w jakikolwiek sposób zwrócone. Zakup bonów (...) byłby dokumentowany
    notą księgową z uwagi na fakt, iż stanowią one bony różnego przeznaczenia. Zarówno w
    wariancie 1 jak i 2 akcji promocyjno-reklamowych koszt nabycia bonów będzie miał
    związek ze sprzedażą opodatkowaną, tj. będzie służył prowadzonej przez Spółkę
    działalności gospodarczej (tj. działalności handlowej). Zasady uczestnictwa w akcjach
    promocyjno-reklamowych będą jednakowe dla wszystkich uczestników.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 1 budzi to, czy mogą Państwo zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów noty księgowe dokumentujące zakup bonów (...) w obu
    wskazanych wariantach.
    Jak wynika z powyższego, koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów to takie
    koszty, które są poniesione w trakcie dążenia do uzyskania przychodów. Określony cel
    musi być widoczny w momencie ponoszenia kosztu. Ponadto, poniesione koszty winny
    omawiany cel realizować lub co najmniej zakładać jego realność. Koszty poniesione na
    zachowanie źródła przychodu to takie koszty, które poniesione zostały, aby przychody z
    danego źródła przychodów w dalszym ciągu występowały w nienaruszonym stanie oraz
    aby takie źródło w ogóle dalej istniało.
    Natomiast, jako zabezpieczenie źródła przychodów powinno się przyjmować koszty
    poniesione na ochronienie istniejącego źródła przychodów, w taki sposób, aby to źródło
    funkcjonowało w bezpieczny sposób.
    Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT, o którym mowa powyżej, ma charakter zamknięty. Należy wskazać, że wśród
    wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów ustawodawca wymienił m.in. -

    w pkt 28 tego przepisu - koszty reprezentacji. Zgodnie bowiem z tym przepisem nie uważa
    się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych
    na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.
    Przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji pojęć: „reprezentacja” czy „reklama”.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie odsyła również do innych
    przepisów prawa w tym zakresie. Brak ustawowej definicji tych pojęć nie uprawnia jednak
    do dowolnego określenia zakresu znaczeniowego wskazanych terminów.
    Wyraz „reprezentacja” pochodzi od łacińskiego „repraesentatio” oznaczającego wizerunek.
    Upływ czasu nie zmienił jego znaczenia i formy. Oznacza to, że ,,reprezentacja” w
    rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    stanowi działanie w celu wykreowania oraz utrwalenia pozytywnego wizerunku podatnika
    wobec innych podmiotów. W podanym znaczeniu reprezentacja to przede wszystkim
    każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub
    osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika dla potrzeb
    ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. W takiej
    sytuacji wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania
    swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenie swojej zasobności, profesjonalizmu. Przy
    tak zdefiniowanym terminie „reprezentacji” kwestia wystawności, okazałości czy też
    ponadprzeciętności nie ma żadnego znaczenia.
    W zakresie tak rozumianego pojęcia „reprezentacji”, nie mieszczą się ponoszone przez
    Spółkę wydatki ponoszone na zakup bonów (...), przeznaczonych do realizacji akcji
    promocyjno-reklamowych w wariancie 1 i 2.
    W tym miejscu należy również wyjaśnić, co należy rozumieć pod pojęciem reklama.
    Reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi
    lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej
    liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu
    gospodarczego. Wobec braku definicji pojęcia reklamy należy w tym względzie odwołać się
    do znaczenia tego terminu w języku potocznym. W świetle objaśnień zawartych w
    „Słowniku języka polskiego” opracowanym pod redakcją M. Szymczaka (Warszawa 1994,
    tom III), reklama to: „rozpowszechnianie informacji o towarach, ich zaletach, wartości,
    miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie kogoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio,
    telewizję, środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia itp.) służące temu celowi”.
    Reklama firmy, bądź oferowanych przez nią usług może być prowadzona również poprzez
    określone prezentowanie logo danego przedsiębiorcy. Za logo uznać należy znak
    handlowy o charakterze graficznym, używany przez daną firmę do identyfikowania marki
    swojego produktu lub oferowanych usług oraz odróżniania ich od innych (por. J. Thomas
    Russell, W. Ronald Lane, Reklama według Ottona Kleppnera; Wydawnictwo FELBERG SJA,
    2000 r., s. 621). Logo może obejmować zarówno nazwę przedsiębiorcy, jej skrót jak też
    nazwę konkretnego produktu lub usługi. Każda z tych form, jeżeli jest stosowana w
    określonych okolicznościach spełnia funkcje reklamowe. Identyfikowana jest bowiem z
    daną firmą oraz oferowanymi przez nią towarami lub usługami, zwiększając ich
    rozpoznawalność oraz pośrednio zachęcając do ich nabycia.
    W świetle powyższego kwestię zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    poniesionych przez Spółkę na zakup nagród należy rozpatrywać na gruncie ogólnych
    zasad sformułowanych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, że w odniesieniu do wydatków na
    nabycie bonów (...), które to bony, zawierające logo Państwa Spółki, wydawane byłyby
    Kontrahentom (w wariancie 1) oraz Kontrahentom lub ich pracownikom składającym
    zamówienia na produkty Państwa Spółki (w wariancie 2) nieodpłatnie, wszystkie przesłanki
    dotyczące uznania tych wydatków za koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
    ust. 1 ustawy o CIT będą spełnione.

    Z wniosku jednoznacznie wynika, że bony wydawane byłyby w konkretnych sytuacjach, po
    spełnieniu określonych warunków. Przekazanie tych bonów wymienionym osobom ma
    wpłynąć na uzyskanie przychodów Spółki za sprzedaży towarów przez nią oferowanych.
    Bez wątpienia zatem w przedstawionych we wniosku sytuacjach istnieje związek pomiędzy
    poniesieniem wskazanych we wniosku wydatków a uzyskaniem, czy też zachowaniem lub
    zabezpieczeniem źródła przychodów. Jednocześnie ww. wydatki nie zostały wyłączone z
    kosztów uzyskania przychodu na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Odnosząc przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego do treści powołanego
    powyżej przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, należy stwierdzić, że koszty nabycia bonów,
    udokumentowane notami księgowymi, będą stanowić dla Państwa koszt uzyskania
    przychodu.
    Wobec tego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za prawidłowe.
    Ad 2
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
        obliczenie,
        pobranie,
        wpłacenie
    - podatku, zaliczki.
    W myśl art. 1 ust. 1 updop:
      ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i
      spółek kapitałowych w organizacji.
    Przepisy ustawy mają również zastosowanie do jednostek organizacyjnych niemających
    osobowości prawnej, z wyjątkiem przedsiębiorstw w spadku i spółek niemających
    osobowości prawnej, z zastrzeżeniem ust. 1 i 3 (art. 1 ust. 2 updop).
    Zgodnie z art. 1 ust. 3 updop:
      Przepisy ustawy mają również zastosowanie do:
      1) spółek komandytowych i spółek komandytowo-akcyjnych mających siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      1a) spółek jawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej, jeżeli wspólnikami spółki jawnej nie są wyłącznie osoby fizyczne oraz spółka
        jawna nie złoży:
      a) przed rozpoczęciem roku obrotowego informacji, według ustalonego wzoru, o
        podatnikach podatku dochodowego od osób prawnych oraz o podatnikach podatku
        dochodowego od osób fizycznych, posiadających, bezpośrednio lub za
        pośrednictwem podmiotów niebędących podatnikami podatku dochodowego,
        prawa do udziału w zysku tej spółki, o którym mowa odpowiednio w art. 5 ust. 1
        albo o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.2), lub

      b) aktualizacji informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia
        zaistnienia zmian w składzie podatników, lub
      c) informacji, o której mowa w lit. a, w terminie 14 dni, licząc od dnia zarejestrowania
        spółki jawnej - w przypadku nowo utworzonej spółki jawnej oraz spółki jawnej
        powstałej z przekształcenia innej spółki
    Stosownie do art. 26 ust. 1 updop:
      osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w
      roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000
      000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek
      dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust.
      1a-1e. (...).
    Zgodnie z art. 26 ust. 3 updop:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, przekazują kwoty podatku w terminie do 7 dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym zgodnie z ust. 1, 2-2b, 2d i 2e pobrano
      podatek, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według siedziby podatnika wykonuje swoje zadania, albo - w
      przypadku dochodu, o którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. f - na rachunek urzędu
      skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
      siedziby płatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników wymienionych
      w art. 3 ust. 2 oraz podatników będących osobami uprawnionymi z papierów
      wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych, których tożsamość nie została
      płatnikowi ujawniona w trybie przewidzianym w ustawie, o której mowa w art. 4a pkt
      15, na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania. Płatnicy są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w:
      1) art. 3 ust. 1 - informację o wysokości pobranego podatku,
      2) art. 3 ust. 2, oraz urzędowi skarbowemu - informację o dokonanych wypłatach i
        pobranym podatku - sporządzone według ustalonego wzoru.
      Obowiązek przesłania tych informacji podatnikom oraz urzędowi skarbowemu nie
      powstaje w przypadku i w zakresie określonych w ust. 2a zdanie pierwsze.
    Art. 26a updop stanowi natomiast o obowiązku nałożonym na ww. płatników do składania
    rocznych deklaracji z powyższych tytułów.
    Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że w wariancie 1 bony (...)
    przysługiwałyby nieodpłatnie każdemu kontrahentowi, który zakupi towary będące
    przedmiotem oferty Spółki za określoną wartość - jego przyznanie nie byłoby zatem
    wynikiem przypadku, ponieważ bon otrzymałby każdy kontrahent, który zakupi towary za
    określoną kwotę. Kontrahentami, którzy mogliby otrzymać bony (...) byłyby osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą, spółki cywilne oraz spółki kapitałowe (spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością, spółka akcyjna). W wariancie 2 bony (...) o nominale 20 zł
    byłyby w ramach akcji promocyjno-reklamowych rozdawane nieodpłatnie zarówno
    obecnym jak i przyszłym klientom jako drobne gadżety reklamowe z logo Spółki. Bony (...)
    byłyby rozdawane przez Spółkę zarówno kontrahentom jak i pracownikom kontrahentów
    odpowiedzialnym za nabywanie towarów od Spółki w imieniu i na rzecz kontrahenta.
    Państwa wątpliwości w zakresie pytania nr 2 dotyczą ustalenia, czy w związku z
    przekazaniem bonów (...) w obu wariantach będą ciążyły na Państwu jakiekolwiek
    obowiązki płatnika w podatku dochodowym od osób prawnych.

    Na gruncie przedstawionego zdarzenia przyszłego bony (...) uzyskane przez
    przedsiębiorców prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, z tytułu
    organizowanej przez Państwa akcji - jeżeli osoby te będą uczestniczyły w Państwa akcjach
    promocyjno-reklamowych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą - będą
    stanowiły dla tychże osób prawnych przychód z tytułu prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Oznacza to, że przychód z tytułu otrzymania takiego bonu będzie podlegał opodatkowaniu
    według tych samych zasad, jak przychód podatnika z prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej.
    Ustawodawca jedynie w art. 26 updop przewiduje obowiązki płatnika wobec urzędu
    skarbowego i podatnika związane z dokonywaniem wypłat należności z tytułów ściśle
    określonych w tym przepisie.
    Wydanie bonów (...) w akcjach promocyjno-reklamowych, o których mowa we wniosku
    skierowanych do Przedsiębiorców (będących podatnikami podatku dochodowego od osób
    prawnych) nie jest objęte zakresem tego przepisu.
    Oznacza to tym samym, że Państwa Spółka nie jest zobowiązana do pobrania i zapłaty
    podatku dochodowego od osób prawnych w związku z organizowaną akcją promocyjno-
    reklamową, o której mowa we wniosku skierowaną do Przedsiębiorców (będących
    podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych) oraz do sporządzania informacji
    podatkowych w tym zakresie.
    Podatnicy uzyskujący dochody ze źródła przychodów, jakim jest działalność gospodarcza,
    sami dokonają opodatkowania przekazanych przez Państwa nagród zgodnie z wybraną
    formą opodatkowania.
    Tym samym, należy zgodzić się z Państwem, że w związku z przekazaniem bonów (...) dla
    kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą (dotyczy wariantu 1 i 2 akcji
    promocyjno-reklamowych) nie będą spoczywały na Państwu jakiekolwiek obowiązki
    płatnika w podatku dochodowym od osób prawnych.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 w zakresie podatku dochodowego od
    osób prawnych należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.