Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1105/11/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-11-15
Teza: Czy Spółka ma prawo do zastosowania zwolnienia na usługi finansowe (dodatkowe wynagrodzenie za zakup, otrzymane bonifikaty), zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: bony; opodatkowanie; zakup
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t. j. z 2005 roku Dz. U. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 sierpnia 2011 r. (data wpływu 5 sierpnia 2011 r.), uzupełnionym w dniu 31 października 2011 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 sierpnia 2011 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 31 października 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku.

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu, przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka zajmuje się hurtową sprzedażą wyrobów nagrobkowych z brązu. W ostatnim okresie wprowadziła system kart przedpłaconych na zakup np. paliwa, materiałów pomocniczych związanych z prowadzoną działalnością. Karty te umożliwiają bezpieczną formę dokonywania zakupów bezgotówkowych. Za zakupy w określonych punktach sprzedaży Spółka otrzymuje dodatkowe punkty kariery, natychmiastową bonifikatę, bonusy przyjacielskie. Otrzymywana gratyfikacja widoczna jest po zalogowaniu się w osobistym internetowym biurze klienta jednostki, która prowadzi sprzedaż kart przedpłaconych. Część widocznych środków wykorzystywana jest bezpośrednio w kolejnych zakupach, a część jest przeznaczana do wypłaty (dodatkowe wynagrodzenie). Spółka dokonując zakupów z użyciem ww. kart (podpisana umowa z kontrahentem mającym siedzibę w Szwajcarii) ma obowiązek, zgodnie z umową, wystawiania faktur na rejestrowane środki gromadzone z zakupów, na indywidualnych kontach.

Otrzymywane gratyfikacje nie są odpłatnością za świadczone usługi, ponieważ Spółka nie świadczy żadnych usług wobec jednostki, która sprzedaje karty przepłacone. Jednostka ta dokonuje rejestracji podmiotów na indywidualnych kontach, na których są gromadzone środki, które powstały z dokonywanych przez Spółkę zakupów towarów i materiałów od innych kontrahentów. Środki te są w różny sposób punktowane (wynagradzane), w zależności od rodzaju gratyfikacji. Z warunków współpracy wynika, że

*   bonus przyjacielski – premia systemowa bezpośrednio rekomendowanych klientów,
*   punkty kariery – bonus biznesowy, jest integralną częścią kariery: prawo do punktów biznesowych powstaje każdorazowo przy określonym poziomie limitu określonych punktów,
*   natychmiastowa bonifikata – za każdy zakup dokonany u autoryzowanych kontrahentów systemu – wpływa na konto wynagrodzenie.

Wynagrodzenie rejestrowane na indywidualnych kontach, które nie zostało przekazywane na punkty kariery, bonusy przyjacielskie, będzie mogło zostać wypłacone po wystawieniu przez Spółkę faktury. Spółka sklasyfikowała ww. usługę według PKWiU 66.19 Z.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka ma prawo do zastosowania zwolnienia na usługi finansowe (dodatkowe wynagrodzenie za zakup, otrzymane bonifikaty), zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do stosowania zwolnienia do ww. usług, zgodnie z ustawą o podatku od towarów i usług. Spółka wskazała, że przedstawiony stan faktyczny w sposób wyczerpujący opisuje otrzymywane wynagrodzenie, środki pieniężne zarejestrowane na indywidualnych rachunkach, kontach jednostki sprzedającej karty oraz bony przepłacone na zakupy, co potwierdza charakter usług finansowych, związanych z otrzymywanymi środkami.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez świadczenie usług – w myśl art. 8 ust. 1 ww. ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepis art. 41 ust. 1 ustawy stanowi, że stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne lub możliwość stosowania zwolnień podatkowych.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40 ww. ustawy, zwalnia się od podatku usługi w zakresie depozytów środków pieniężnych, prowadzenia rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i transferów pieniężnych, długów, czeków i weksli oraz usługi pośrednictwa w świadczeniu tych usług.

W myśl art. 106 ust. 1 tej ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz treść powołanych przepisów należy stwierdzić, że skoro – jak wynika z treści uzupełnienia wniosku – Spółka nie świadczy żadnych usług wobec jednostki, która sprzedaje karty przepłacone, a otrzymane gratyfikacje nie są odpłatnością za usługi, to w przedmiotowej sprawie po stronie Spółki nie wystąpiła czynność, w tym usługa, która na gruncie art. 5 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie należy zaznaczyć, iż skoro nie wystąpiła czynność podlegająca opodatkowaniu, to brak jest podstaw do rozpatrywania kwestii sposobu jej opodatkowania.

Wobec powyższego stanowisko Spółki należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.