Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0461-ITPB2.4511.123.2017.2.IL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-10
Teza: Nawet w sytuacji, gdy ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską w mniejszym niż matka dzieci stopniu nie można uznać, iż matce dziecka przysługuje wyłączne prawo do odliczenia ulgi w wysokości 100%
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież; odliczenia-odliczenie od podatku; rodzice-władza rodzicielska; rozwód; ulga; ulga-ulga prorodzinna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), art. 223 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. – Przepisy wprowadzające ustawę o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U z 2016, poz. 1948 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2017 r. (data wpływu 13 lutego 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. (data wpływu 27 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 lutego 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r. (data wpływu 27 kwietnia 2017 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie dokonywania odliczeń w ramach tzw. ulgi prorodzinnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w październiku 2014 r. rozwiodła się z mężem. Sąd Rejonowy pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dziećmi obojgu rodzicom. Ustanowił Wnioskodawczynię ustawową przedstawicielką synów: Wiktora T. ur. 19 kwietnia 2007 r. i Stanisława T. ur. 27 lutego 2011 r., oraz ustalił ich miejsce pobytu przy Wnioskodawczyni. W związku z tym, iż ojciec dzieci nie dbał o prawidłowe kontakty z synami Wnioskodawczyni dla dobra dzieci wystąpiła do Sądu Rejonowego o ustalenie kontaktów ojca z małoletnimi synami. Sąd ustalił w kwietniu 2016 r., że ojciec ma prawo do kontaktu z synami w I i III weekend, każdego miesiąca od godz. 16:00 w sobotę do godz. 16:00 w niedzielę, co stanowi 2 doby w miesiącu. Poza tym Sąd ustalił dodatkowe 2 dni świąteczne, a także 2 tygodnie wakacji i 1 tydzień ferii zimowych. Ojciec dzieci nie korzysta z przywilejów. W okresie ferii zimowych dzieci pozostają pod opieką Wnioskodawczyni, a w okresie wakacji ojciec bierze je na tydzień. Wykonywanie władzy rodzicielskiej przez byłego małżonka ogranicza się do dwóch dób w miesiącu i 1 tygodnia w okresie wakacyjnym. Co roku od momentu rozwodu Wnioskodawczyni korzystała z ulgi prorodzinnej i odpisywała ulgę na dwoje dzieci, przy czym w momencie otrzymania pieniędzy z urzędu skarbowego niezwłocznie przekazywała połowę ulgi na konto byłego męża. Wnioskodawczyni była zmuszona przekazywać pieniądze, ponieważ art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie precyzował dokładnie, kto może skorzystać z ulgi podatkowej. W tym roku były mą również chce, aby Wnioskodawczyni przekazała mu połowę ulgi prorodzinnej na jedno dziecko.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w sytuacji opisanej we wniosku Wnioskodawczyni przysługuje ulga prorodzinna w pełnej w wysokości?

Wnioskodawczyni uważa, że przysługuje jej pełna ulga prorodzinna na dzieci. Wnioskodawczyni podnosi, iż ona sprawuje opiekę nad dziećmi, jest ich ustawową przedstawicielką i z nią mieszkają. Jakikolwiek kontakt z ojcem synów jest niemożliwy, w związku z czym niemożliwe jest jej zdaniem podzielenie ulgi podatkowej i wyliczenie proporcji czasowych, w których dzieci przebywają z Wnioskodawczynią i ojcem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

W myśl art. 27f ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 ze zm.), od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, pomniejszonego o kwotę składki, o której mowa w art. 27b, podatnik ma prawo odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku do którego w roku podatkowym:

1.  wykonywał władzę rodzicielską;
2.  pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
3.  sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.

Zgodnie z art. 27f ust. 2 ustawy, odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do:

1.  jednego małoletniego dziecka - kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:

1.  pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112.000 zł,
2.  niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56.000 zł, za wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego w art. 6 ust. 4, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit. a;

3.  dwojga małoletnich dzieci - kwota 92,67 zł na każde dziecko;
4.  trojga i więcej małoletnich dzieci - kwota:

1.  92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
2.  166,67 zł na trzecie dziecko,
3.  225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.

Stosownie do art. 27f ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dochody, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się dochody uzyskane łącznie w danym roku podatkowym, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30b i art. 30c, pomniejszone o kwotę składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 i 2a.

Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w stosunku do więcej niż jednego dziecka (art. 27f ust. 2b ww. ustawy).

W przypadku, gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30 kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem (art. 27f ust. 3 ustawy).

Jednocześnie jak stanowi art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę mogą odliczyć od podatku w częściach równych lub w dowolnej proporcji przez nich ustalonej.

Według art. 27f ust. 5 ww. ustawy, odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów - imiona, nazwiska oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:

1.  odpis aktu urodzenia dziecka;
2.  zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
3.  odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między rodziną zastępczą a starostą;
4.  zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnikom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską, przysługuje ulga na dzieci małoletnie.

Władza rodzicielska – zgodnie z art. 93 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2015 r., poz. 2082 z późn. zm.) przysługuje obojgu rodzicom, a stosownie do art. 97 § 1 tejże ustawy jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest zobowiązane i uprawnione do jej wykonywania. W rozumieniu przepisów prawa rodzinnego władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowywania dziecka, z poszanowaniem jego godności i praw (art. 95 § 1 k.r.o.).

Podkreślenia przy tym wymaga, iż separacja bądź rozwód rodziców nie są równoznaczne z utratą przez rodzica prawa do wykonywania władzy rodzicielskiej. Sąd rodzinny, ogłaszając separację bądź rozwiązując związek małżeński określa także prawa rodzicielskie. Jeżeli zatem nie pozbawia tego prawa jednego z rodziców, to uznaje, że rodzice są zdolni do porozumienia w sprawach dotyczących dziecka.

Jak wynika z treści wniosku, Wnioskodawczyni w październiku 2014 r. rozwiodła się z mężem. Sąd Rejonowy pozostawił wykonywanie władzy rodzicielskiej nad dziećmi obojgu rodzicom. Ustanowił Wnioskodawczynię ustawową przedstawicielką synów: Wiktora T. ur. 19 kwietnia 2007 r. i Stanisława T. ur. 27 lutego 2011 r., oraz ustalił ich miejsce pobytu przy Wnioskodawczyni. W związku z tym, iż ojciec dzieci nie dbał o prawidłowe kontakty z synami Wnioskodawczyni dla dobra dzieci wystąpiła do Sądu Rejonowego o ustalenie kontaktów ojca z małoletnimi synami. Sąd ustalił w kwietniu 2016 r., że ojciec ma prawo do kontaktu z synami w I i III weekend, każdego miesiąca od godz. 16:00 w sobotę do godz. 16:00 w niedzielę, co stanowi 2 doby w miesiącu. Poza tym Sąd ustalił dodatkowe 2 dni świąteczne, a także 2 tygodnie wakacji i 1 tydzień ferii zimowych. Ojciec dzieci nie korzysta z przywilejów. W okresie ferii zimowych dzieci pozostają pod opieką Wnioskodawczyni, a w okresie wakacji ojciec bierze je na tydzień. Wykonywanie władzy rodzicielskiej przez byłego małżonka ogranicza się do dwóch dób w miesiącu i 1 tygodnia w okresie wakacyjnym. Co roku od momentu rozwodu Wnioskodawczyni korzystała z ulgi prorodzinnej i odpisywała ulgę na dwoje dzieci, przy czym w momencie otrzymania pieniędzy z urzędu skarbowego niezwłocznie przekazywała połowę ulgi na konto byłego męża. Wnioskodawczyni była zmuszona przekazywać pieniądze, ponieważ art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie precyzował dokładnie, kto może skorzystać z ulgi podatkowej. W tym roku były mą również chce, aby Wnioskodawczyni przekazała mu połowę ulgi prorodzinnej na jedno dziecko.

W świetle zacytowanych wyżej przepisów uznać należy, że w sytuacji, gdy w stosunku do dzieci małoletnich zarówno Wnioskodawczyni jak i były małżonek wykonują władzę rodzicielską są uprawnieni do korzystania z ulgi wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wskazać jednak należy, iż w powołanym art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zdanie drugie – ustawodawca dał rodzicom możliwość wyboru, w jaki sposób dokonają odliczeń kwoty przysługującej im ulgi prorodzinnej. Istotne jest jednak to, aby odliczona kwota przez oboje rodziców nie przekroczyła rocznego limitu ulgi określonego ustawą. W związku z tym możliwe jest skorzystanie z odliczenia od podatku przez jednego z rodziców przy czym konieczne jest w tym zakresie uzyskanie porozumienia pomiędzy osobami uprawnionymi, gdyż to im ustawodawca pozostawił decyzję w tym względzie. W sytuacji natomiast braku takiego porozumienia odliczenie przysługuje w częściach równych.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 27 lipca 2016 r., sygn. akt II FSK 2360/15 podkreślił, że (…) wykonywanie władzy rodzicielskiej przez oboje rodziców, w sytuacji braku porozumienia między nimi odnośnie proporcji przysługującej kwoty do odliczenia, powoduje iż przysługującą im kwotę ulgi podatkowej należy rozdzielić między nich w częściach równych”

Wobec przedstawionych uregulowań prawnych, nawet w sytuacji, gdy ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską w mniejszym niż Wnioskodawczyni stopniu tutejszy organ nie może zgodzić się z jej stanowiskiem, że ma wyłączne prawo do odliczenia ulgi w wysokości 100%. Ww. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uprawniają bowiem do skorzystania z ww. ulgi tylko rodzica, który w większym stopniu ponosi ciężar wychowania.

W świetle powyższego, mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny - przy spełnieniu przesłanek wynikających z art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawczyni miała prawo skorzystać z ulgi prorodzinnej za 2016 r. w wysokości 50% kwoty ulgi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. H. Sienkiewicza 84, 15-950 Białystok, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.