Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.839.2021.13.HJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-22
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 sierpnia 2021 r. wpłynął Pani wniosek z 10 sierpnia 2021 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków
    podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 10 listopada 2021 r.
    Treść wniosku i jego uzupełnienia jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą (...) .
    Na podstawie umowy sprzedaży z 6 marca 2014 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem, w
    ramach wspólności ustawowej małżeńskiej, nabyła prawo użytkowania wieczystego
    niezabudowanej działki nr (...), stanowiącej część (jedną z dwóch działek) zabudowanej
    nieruchomości położonej w (...), objętej wówczas księgą wieczystą o nr (...).
    Z treści umowy wynika, że nabycie tej nieruchomości nastąpiło na użytek działalności
    gospodarczej pod firmą (...). Nabycie prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) zostało
    sfinansowane częściowo ze środków własnych Wnioskodawczyni i Jej męża oraz w
    przeważającej części ze środków otrzymanych z tytułu zaciągniętego kredytu.
    Wnioskodawczyni na nabytej działce planowała wybudować budynek służący do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej związanej z nowoczesną branżą (...) – w zakresie
    prowadzonej (...) i rozwijającego się sektora (...) w jednym miejscu.
    Wnioskodawczyni zamierzała również w przyszłości nabyć inną nieruchomość
    przylegającą do działki nr (...) celem dalszego rozwoju prowadzonej działalności. Jednakże
    z upływem czasu działka nr (...) utraciła swoją przydatność gospodarczą i zaczęła
    wykazywać niższy potencjał do generowania zysków w prowadzonej przez
    Wnioskodawczynię działalności gospodarczej.
    Wpłynęły na to następujące wydarzenia:
      · brak możliwości nabycia przylegającej działki – nieruchomość została nabyta przez
        inny podmiot;
      · zmiana planów obsługi komunikacyjnej/logistycznej nieruchomości – zmiana
        docelowego wariantu przebiegu i lokalizacji węzłów drogi szybkiego ruchu (...);
      · wykryta po zakupie wada nieruchomości – przez działkę przebiegał ciepłociąg, co
        uniemożliwiało efektywny dojazd do nieruchomości oraz utrudniało korzystanie z
        niej; na nieruchomości nie była ustanowiona służebność gruntowa lub przesyłu;
        wada nieruchomości powodowała, że Wnioskodawczyni nie mogła korzystać z drogi
        o odpowiednich parametrach i nośności dla obsługi dostaw i wysyłek samochodami
        ciężarowymi.
    Działalność w zakresie prowadzonej (...) Wnioskodawczyni prowadziła w innym miejscu –
    w najmowanym od 2012 r. budynku na terenie innej nieruchomości. W 2018 r. zaistniała
    możliwość zakupu od wynajmującego nieruchomość i Wnioskodawczyni nabyła (wraz z
    mężem) prawo użytkowania wieczystego części zabudowanej nieruchomości gruntowej
    wraz z odrębną własnością posadowionego na niej najmowanego budynku. Ponadto,
    Wnioskodawczyni nabyła (wraz z mężem) prawo użytkowania wieczystego blisko
    położonej, nieprzylegającej nieruchomości gruntowej niezabudowanej od tego samego
    właściciela. Nabyta niezabudowana nieruchomość gruntowa była oddzielona od
    nieruchomości dotychczas wynajmowanej, nieruchomością zabudowaną wynajmującego,
    którą ten sobie pozostawił. Obie nabyte nieruchomości korzystają ze służebności
    umożliwiającej przejazd pod pewnymi warunkami przez położoną pomiędzy nimi
    nieruchomość je rozdzielającą, którą dotychczasowy wynajmujący sobie pozostawił. Przy
    czym, Wnioskodawczyni prowadzi dalej rozmowy z byłym wynajmującym, dotyczące
    nabycia przez Nią tej pozostałej nieruchomości w przyszłości.

    Wnioskodawczyni jest w trakcie budowy hali na tej oddzielonej niezabudowanej działce.
    Zaś w 2019 r. Wnioskodawczyni nabyła kolejną działkę, przylegającą do nowo zakupionej
    działki, na której istniejący budynek ma zostać rozbudowany – obecnie prowadzone są
    prace projektowe z firmą projektowo-wykonawczą na podstawie zawartej umowy.
    Działania te mają na celu optymalizację przedsiębiorstwa poprzez konsolidację
    położonych w kilku miejscach oddziałów firmy w jednym miejscu co zredukuje
    konieczność codziennego transportu towaru pomiędzy nimi i zmniejszy zużycie paliwa i
    jego niekorzystny wpływ na środowisko.
    Wnioskiem z 6 grudnia 2019 r. (uzupełnionym 22 stycznia 2020 r.) Wnioskodawczyni
    wystąpiła o wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Otrzymanie decyzji o warunkach
    zabudowy przeciągało się w związku z ustanowieniem stanu epidemii COVID-19 na terenie
    całego kraju i związanymi z tym ograniczeniami dotyczącymi m.in. pracy urzędów. Decyzją
    z 21 kwietnia 2020 r., Prezydent Miasta (...) ustalił warunki zabudowy dla inwestycji
    polegającej na budowie budynku handlowo-usługowego wraz z urządzeniami
    budowlanymi przewidzianymi do realizacji w (...) przy ul. (...) na fragmentach działek o
    numerach ewidencyjnych (...).
    Zgodnie z treścią decyzji inwestycja obejmowała:
      · budowę budynku handlowo-usługowego z częścią socjalną (który w zamyśle
        Wnioskodawczyni mógłby służyć do dozoru terenu przed budową nieruchomości
        do prowadzenia działalności gospodarczej w przyszłości),
      · budowę zjazdu z ul. (...),
      · budowę urządzeń budowlanych, w tym przyłączy: wodociągowego, energetycznego
        oraz kanalizacji sanitarnej.
    W okresie pomiędzy nabyciem prawa użytkowania wieczystego działki nr (...) (6 marca
    2014 r.), a zawarciem umowy przedwstępnej sprzedaży tego prawa (20 grudnia 2019 r.)
    Wnioskodawczyni dokonała zmian we wpisie w Centralnej Ewidencji i Informacji o
    Działalności Gospodarczej (CEIDG) poprzez dodanie następujących kodów PKD w ramach
    wykonywanej działalności gospodarczej:
      · 72.19.Z – Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk
        przyrodniczych i technicznych;
      · 32.50.Z – Produkcja urządzeń i instrumentów oraz wyrobów medycznych wyłączając
        dentystyczne;
      · 26.12.Z – Produkcja elektronicznych obwodów drukowanych;
      · 62.01.Z – Działalność związana z oprogramowaniem;
      · 29.32.Z – Produkcja pozostałych części i akcesoriów do pojazdów silnikowych z
        wyłączeniem motocykli;
      · 68.20.Z – Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi;
      · 74.10.Z – Działalność w zakresie specjalistycznego projektowania;
      · 68.31.Z – Pośrednictwo w obrocie nieruchomościami;
      · 68.32.Z – Zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie;
      · 47.78.Z – Sprzedaż detaliczna pozostałych nowych wyrobów prowadzona w
        wyspecjalizowanych sklepach;
      · 70.22.Z – Pozostałe doradztwo w zakresie prowadzenia działalności gospodarczej i
        zarządzanie;
      · 68.10.Z – Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek;

      · 47.91.Z – Sprzedaż detaliczna prowadzona przez domy sprzedaży wysyłkowej lub
        Internet.
    Ze względu na brak środków finansowych na nowe inwestycje oraz nieprzydatność działki
    nr (...) do celów prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej w 2020 r.
    Wnioskodawczyni wraz z mężem dokonali odpłatnego zbycia prawa wieczystego
    użytkowania działki nr (...). Umowa przenosząca prawo użytkowania wieczystego została
    zawarta 14 kwietnia 2020 r., tj. przed wydaniem decyzji o warunkach zabudowy na
    fragmencie działki o nr (...).
    W momencie sprzedaży nieruchomość stanowiąca działkę budowlaną była
    niezabudowana budynkami. Na jej terenie (w południowo-zachodnim narożniku)
    znajdował się utwardzony kostką ogrodzony plac z odwodnieniem otoczony latarniami.
    Pozostałe granice działki były częściowo ogrodzone ogrodzeniem tymczasowo
    posadowionym na istniejącej podmurówce. Na nieruchomości posadowione były ponadto
    stare słupy żelbetowe podlegające usunięciu, które, według wiedzy Wnioskodawczyni,
    stanowią pozostałość po nieukończonej inwestycji przez poprzednich właścicieli. Przez
    nieruchomość przebiegały sieci techniczne: wodna, energetyczna i telefoniczna oraz
    napowietrzny ciepłociąg, którego kompensatory wchodziły w trzech miejscach na teren
    działki nr (...). Nieruchomość graniczyła od strony północnej i od strony południowej z
    działkami drogowymi, jednak z uwagi na biegnący wzdłuż północnej granicy ciepłociąg,
    nieruchomość miała faktyczny dostęp do drogi publicznej jedynie od strony południowej
    do ul. (...), o niskich parametrach technicznych sąsiadującej z zabudową mieszkaniową,
    pozostając odcięta od strony północnej od przydatniejszej dla planowanej działalności
    gospodarczej ul. (...), zaliczonej do kategorii dróg powiatowych.
    Mimo początkowych planów i zamiarów wykorzystywania działki nr (...) do celów
    działalności gospodarczej prowadzonej pod firmą (...), działka ta, ze względu na liczne
    zdarzenia wymienione powyżej, nie została przystosowana do celów prowadzonej
    działalności. Wnioskodawczyni otrzymała decyzję o warunkach zabudowy dla planowanej
    inwestycji dopiero po zawarciu umowy przenoszącej prawo użytkowania wieczystego na
    nowych właścicieli.
    Wobec powyższego, Wnioskodawczyni faktycznie nie korzystała z działki nr (...)
    (wykonywane były jednak działania opisane poniżej). Przez cały okres posiadania
    nieruchomości przez Wnioskodawczynię działka, ze względu na wskazane we wniosku
    okoliczności, nie mogła być używana do zakładanych przez Wnioskodawczynię celów.
    W 2021 r. Wnioskodawczyni nabyła kolejną, przylegającą do działki nabytej w 2019 r.,
    działkę gruntu oraz planuje zakup kolejnych działek przystających do nabytych
    nieruchomości.
    W odniesieniu do zbytej działki nr (...) Wnioskodawczyni poniosła nakłady na
    przygotowanie działki do celów prowadzonej działalności gospodarczej, które zostały
    zaliczone w poczet kosztów uzyskania przychodów:
      · wykonania badań geologicznych,
      · wycięcia drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomości,
      · wydatki związane z uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy działki budynkiem
        gospodarczym, służącym do dozoru terenu przed budową nieruchomości do
        prowadzenia działalności gospodarczej w przyszłości,
      · ogrodzenie terenu działki.
    Ponadto, Wnioskodawczyni zaliczała do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    działalności opłaty za wieczyste użytkowanie gruntów, odsetki od kredytu oraz podatki od
    nieruchomości, jak również wydatki związane ze zbyciem działki: pośrednictwa w
    sprzedaży oraz ogłoszenia w portalach internetowych.

    Wszystkie wymienione wyżej koszty nie zostały wyksięgowane z ksiąg podatkowych.
    W uzupełnieniu wniosku wskazano, że Wnioskodawczyni prowadzi wskazaną we wniosku
    działalność gospodarczą od 9 grudnia 1986 r. Jest ona opodatkowana na zasadach
    określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (podatek
    liniowy). Do celów działalności gospodarczej prowadzone są księgi rachunkowe zgodnie z
    przepisami o rachunkowości.
    Powierzchnia działki nr (...) to (...) ha. Klasyfikacja (rodzaj) gruntu: tereny przemysłowe (Ba).
    Powyższe określono według danych aktualnych na dzień zbycia działki nr (...). Cena brutto
    nabycia działki nr (...) to (...). Część ceny pochodząca z kredytu: (...) zł. Kredyt został
    udzielony na podstawie umowy z 18 lutego 2014 r. Został on udzielony Wnioskodawczyni
    jako osobie prowadzącej działalność gospodarczą. Był to kredyt inwestycyjny z
    przeznaczeniem na finansowanie lub refinansowanie zakupu nieruchomości – działki nr
    (...). Spłata kredytu dokonywana była z rachunku firmowego. Działka została wprowadzona
    do ewidencji środków trwałych 6 marca 2014 r., tj. w dniu nabycia, a wycofana została w
    dniu sprzedaży, tj. 14 kwietnia 2020 r., ponad 6 lat od momentu nabycia przedmiotowej
    nieruchomości.
    Wszystkie czynności wymagające zaangażowania własnych środków finansowych,
    zwłaszcza powiązane z przystosowaniem działki do planowanego przez
    Wnioskodawczynię przeznaczenia pod zabudowę przemysłową związaną z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, zostały wskazane we wniosku. Nie były też wykonywane inne
    (niż wskazane we wniosku) czynności, zmierzające do uatrakcyjnienia działki.
    Wnioskodawczyni – wspólnie z mężem na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej –
    posiada inne nieruchomości, zarówno prywatne, ale przede wszystkim takie, które
    wykorzystuje w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, tj. działalności
    produkcyjnej. W należącym do Wnioskodawczyni budynku położonym w (...) przy ul. (...),
                                        2na podstawie umowy najmu udostępniona jest powierzchnia (...) m nieruchomości.
    Najemcą jest przedsiębiorstwo zlokalizowane na jednej z sąsiednich nieruchomości w celu
    optymalizacji czynności logistycznych najemcy.
    Przed sprzedażą użytkowania wieczystego nieruchomości opisanej we wniosku
    Wnioskodawczyni sprzedawała nieruchomości prywatne: spółdzielcze własnościowe
    prawo do lokalu mieszkalnego oraz prawo własności lokalu mieszkalnego, w związku ze
    zmieniającą się sytuacją rodzinną i planami osobistymi, a także niezabudowaną działkę
    gruntu w (...) w związku z jej nieadekwatnością (niewystarczającą wielkością oraz czasem
    potrzebnym na budowę w danym momencie) do planowanego rozwoju działalności
    gospodarczej i znalezieniem lepszej lokalizacji do niemal natychmiastowego rozwoju firmy
    w nieruchomości przemysłowej gotowej do wynajęcia.
    Sprzedane nieruchomości prywatne:
      · mieszkanie (spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego), położone w
        budynku przy ul. (...) w (...), otrzymane w darowiźnie od matki Wnioskodawczyni do
        Jej majątku osobistego w maju 2014 r., przy czym Nieruchomość była dalej
        zamieszkiwana przez matkę Wnioskodawczyni. Po śmierci matki, Wnioskodawczyni
        sprzedała mieszkanie 27 listopada 2015 r., aby nie przypominało ono o smutku
        związanym z odejściem najbliższej osoby oraz z braku potrzeby posiadania lokalu
        mieszkalnego w danej lokalizacji. Mieszkanie to – przed jego sprzedażą – nie było
        oddawane w najem przez Wnioskodawczynię, ani udostępnione na podstawie
        umowy dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Sprzedaż opisanego prawa
        została opodatkowana na zasadach określonych w art. 30e ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych,
      · mieszkanie – prawo własności lokalu mieszkalnego położonego w budynku przy ul.
        (...) w (...). Nieruchomość kupiona na rynku pierwotnym w grudniu 2017 r., wraz z
        mężem do majątku wspólnego ze środków własnych, z myślą o przeprowadzce z

        dotychczasowego miejsca zamieszkania, tj. domu jednorodzinnego
        (kilkupiętrowego segmentu), który staje się dla Wnioskodawczyni coraz bardziej
        uciążliwy w codziennym funkcjonowaniu, z uwagi na konieczność wielokrotnego
        pokonywania schodów. Po wykończeniu zakupionego w stanie deweloperskim
        mieszkania, Wnioskodawczyni wraz z mężem uznali, że jest ono za małe dla nich
        obojga i postanowili kontynuować poszukiwania albo działki pod budowę nowego
        niskiego domu jednorodzinnego albo gotowego domu z rynku wtórnego na własne
        potrzeby mieszkaniowe, aby się do niego wspólnie przenieść, zaś nieruchomość
        lokalową sprzedali w sierpniu 2019 r. Mieszkanie to – przed jego sprzedażą – nie
        było oddawane w najem przez Wnioskodawczynię ani Jej męża, ani udostępnione
        na podstawie umowy dzierżawy lub umowy o podobnym charakterze. Sprzedaż
        opisanego prawa została opodatkowana na zasadach określonych w art. 30e
        ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Sprzedana nieruchomość nabyta na potrzeby związane z działalnością gospodarczą:
    Było to pięć niezabudowanych działek gruntu ujętych w czterech odrębnych księgach
    wieczystych, stanowiące de facto jeden zwarty kompleks gruntu budowlanego w (...) o
                  2powierzchni łącznej (...) m (dalej w niniejszym paragrafie zwane także: „Nieruchomością”),
    nabyte od (...) za (wartość OT, czyli łącznie z kosztami nabycia) (...) zł w 2010 r. w celu
    budowy na tym terenie zakładu produkcyjnego. Nieruchomość w (...) była kupowana z
    uwagi na obowiązujące przepisy dotyczące prawa pierwokupu, dwuetapowo: 25 czerwca
    2010 r. nabyto działki nr (...), nr (...), nr (...) oraz warunkowo nabyto działki nr (...) i nr (...)
    (pod warunkiem nieskorzystania z prawa pierwokupu przez Miasto (...)), zaś ostateczne
    nabycie tych ostatnich dwóch działek nastąpiło 6 sierpnia 2010 r. Nieruchomość do
    momentu sprzedaży nie była wykorzystywana w żaden sposób. Do momentu sprzedaży
    Nieruchomości poniesiono koszty inwestycji (...) zł (głównie projekt budowlany i opłaty
    administracyjne (...)). Projekt nie został zrealizowany z uwagi na dojście przez
    Wnioskodawczynię do wniosku, że teren ten jest zbyt mały do budowy nowego zakładu,
    który miałby pomieścić Jej całą działalność oraz z uwagi na fakt znalezienia w tym czasie
    odpowiedniego obiektu do wynajęcia w (...), który był już przystosowany ze względu na
    istniejącą infrastrukturę techniczną (po (...)) do możliwości natychmiastowego
    uruchomienia w nim zakładu wykańczania dzianin. Nieruchomość w (...) wraz z
    dokumentacją projektową została sprzedana w lipcu 2012 r. za (...) zł firmie (...) ze (...).
    Przed sprzedażą Nieruchomość nie była wynajmowana, wydzierżawiana, ani oddana do
    używania na podstawie umowy o podobnym charakterze. Przychód był opodatkowany
    jako przychód z działalności gospodarczej, czyli podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych – liniowym 19% (tj. na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Wnioskodawczyni w tym momencie nie planuje sprzedaży innych nieruchomości.
    Większość nieruchomości Wnioskodawczyni wykorzystywana jest w prowadzonej
    działalności gospodarczej, której przedmiotem jest produkcja dzianin. Wnioskodawczyni
    bierze natomiast pod uwagę konieczność dokupienia kolejnych nieruchomości
    przyległych, a także budowy lub rozbudowy nieruchomości w związku z planami
    rozwojowymi prowadzonej działalności produkcyjnej.
    Pytania
      1. Czy na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany
        przychód ze sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) należy
        kwalifikować jako przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej? W razie
        udzielenia odpowiedzi negatywnej – czy sprzedaż wskazanej nieruchomości
        podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
      2. Czy Wnioskodawczyni powinna wyksięgować z kosztów uzyskania przychodów
        (skorygować te koszty in minus) prowadzonej działalności gospodarczej wszelkie
        wydatki związane z działką nr (...), tj. opłaty za wieczyste użytkowanie, podatki od

        nieruchomości, odsetki od kredytu, nakłady na przygotowanie działki do celów
        prowadzonej działalności gospodarczej oraz wydatki związane ze zbyciem tej działki?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni (w odniesieniu do pytania nr 1), przychód uzyskany ze
    sprzedaży prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) nie stanowi przychodu z
    pozarolniczej działalności gospodarczej, ponieważ prawo wieczystego użytkowania działki
    nr (...) nie było faktycznie wykorzystywane na potrzeby związane z prowadzoną przez
    Wnioskodawczynię działalnością gospodarczą. Sprzedaż wskazanej nieruchomości nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych jako dokonana po
    upływie 5 lat, licząc od końca roku, w którym nastąpiło jej nabycie.
    Ustawa z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r.,
    poz. 1128, z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o PIT”) stanowi, że odpłatne zbycie
    nieruchomości, w zależności do jakich celów nieruchomość ta była wykorzystywana, może
    stanowić źródło przychodów:
      · z działalności gospodarczej na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 14 ust. 1
        i art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, lub
      · z odpłatnego zbycia nieruchomości niewykorzystywanych w ramach prowadzonej
        działalności gospodarczej na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o PIT.
    Z przychodem ze źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza”, w myśl przytoczonych
    wyżej przepisów, mamy do czynienia wówczas, gdy spełnione są łącznie niżej wymienione
    przesłanki:
      a) zbywana nieruchomość stanowi składnik majątku podatnika będący środkiem
        trwałym podlegającym ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych (art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT) oraz
      b) była lub jest wykorzystywana na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub
        przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej (część wspólna art. 14 ust. 2
        pkt 1 ustawy o PIT).
    Z kolei art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT stanowi, że odrębnym źródłem przychodów jest
    odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, jeżeli
    odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane
    przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej
    nabycie lub wybudowanie.
    Powstanie przychodu ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza z tytułu odpłatnego
    zbycia prawa użytkowania wieczystego gruntów uzależnione jest, o czym stanowi art. 14
    ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT, m.in. od wykorzystywania tych gruntów dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W kontekście prawidłowego zaklasyfikowania przychodu z tytułu sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania działki nr (...) kluczowe jest zatem prawidłowe zdefiniowanie
    pojęcia „wykorzystywania na potrzeby związane z działalnością gospodarczą”.
    Ustawa o podatku dochodowym nie zawiera legalnej definicji pojęcia „wykorzystywania na
    potrzeby związane z działalnością gospodarczą”.
    Na gruncie wykładni języka powszechnego słowo „wykorzystywać” znaczy m.in. „użyć
    czegoś do osiągnięcia jakiegoś celu, zysku” (por. Słownik Języka Polskiego PWN; www.sjp.
    pwn.pl).
    W doktrynie wskazuje się, że „przez wykorzystywanie na potrzeby działalności należy
    rozumieć taką sytuację, w której dane rzeczy służą do prowadzenia działalności
    gospodarczej lub ułatwiają jej prowadzenie, przyczyniając się do możliwości uzyskania
    przychodu” (A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, wyd. V, LEX 2015).

    W orzecznictwie spotykana jest próba dokonania definicji pojęcia „wykorzystywane przez
    podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą” na
    gruncie art. 22a ust. 1 ustawy o PIT.
    Przepis ten stanowi, że amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące
    własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie,
    kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty
    - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika
    na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane
    do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu, zwane
    środkami trwałymi.
    Zarówno art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) jak i art. 22a ust. 1 ustawy o PIT zawierają zwrot
    „wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą”, w związku z czym należy przypuszczać, że racjonalny ustawodawca nie
    dawałby tym samym zwrotom na gruncie aktu normatywnego różnych znaczeń. Byłoby to
    sprzeczne z obowiązującą na gruncie wykładni językowej dyrektywą konsekwencji
    terminologicznej (inaczej zwaną zakazem dokonywania wykładni homonimicznej), która
    oznacza, że tym samym zwrotom nie należy nadawać różnych znaczeń w kontekście
    różnych przepisów.
    Sądy administracyjne odwołują się wprost do tej zasady czego przykładem są wyroki:
      · Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 października 2010 r. sygn. akt II FSK 84/10;
      · Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 26 stycznia 2011 r. sygn. akt I
        SA/Ol 872/10;
      · Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z a 27 stycznia 2006 r. sygn. akt
        III SA/Wa 2913/05.
    Należy zatem przypuszczać, że użyty przez ustawodawcę w ustawie o PIT zwrot
    „wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą” ma to samo znaczenie zarówno na gruncie art. 22a ust. 1 oraz art. 14 ust. 2
    pkt 1 lit. a) ustawy o PIT.
    W wyroku z 26 stycznia 2012 r. sygn. akt II FSK 1233/11, Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził, że „(...) ustawodawca posługuje się (...) wyrażeniami «wykorzystywane przez
    podatnika na potrzeby» oraz «prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą».
    Wyrażenia te wskazują na to, że dokonywanie odpisów amortyzacyjnych od tej grupy
    środków trwałych wiąże się z bezpośrednim, a więc fizycznym ich wykorzystywaniem
    (używaniem) przez podatnika. (...) Nie bez znaczenia pozostaje i ta okoliczność, że
    ustawodawca w przepisach regulujących zasady dokonywania odpisów amortyzacyjnych
    stosuje zamiennie wyrazy «używanie» i «wykorzystywanie», a więc terminy określające
    stosunek faktyczny, a nie prawny podatnika do konkretnego środka trwałego. (...) Ponadto
    wprowadzając kryterium «na potrzeby» ustawodawca nie sprecyzował, o jakie «potrzeby»
    w tym wypadku chodziło oraz jaki powinien być ich zakres. W takim wypadku kierując się
    treścią omawianych przepisów stwierdzić należało, że istotnym jest, aby środek trwały był
    w ogóle wykorzystywany przez podatnika w sensie fizycznym w jego działalności
    gospodarczej, generując przychody lub też również w celu uzyskania przychodów, w
    sensie prawnym – poprzez oddanie go do używania osobom trzecim na podstawie umowy
    najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1 u.p.d.o.p.”.
    Podobnie stwierdził:

      · Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 19 czerwca 2019 r. sygn. akt
        I SA/Po 297/19: „(...) sporna nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana w
        działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki cywilnej. Nie została ona
        również zabudowana ani nie była wykorzystywana w jakikolwiek sposób przez
        wspólników. Konsekwentnie należy zatem stwierdzić, że opisana przez
        wnioskodawcę nieruchomość nie spełnia definicji środka trwałego z art. 22a ust. 1 u.
        p.d.o.f. Sporna nieruchomość nie podlegała zatem ujęciu w ewidencji środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Z uwagi na powyższe, sprzedaż
        spornej nieruchomości nie mieści się w dyspozycji art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a)
        powołanego ostatniego aktu. Przychód z tytułu spornej transakcji nie może zatem
        zostać zaliczony do źródła przychodów z tytułu działalności gospodarczej lecz do
        źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f.” ;
      · Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 12 maja 2021 r. sygn. akt II FSK 234/20: „(...)
        sprzedaż Działki 1, która zgodnie z opisem zdarzenia przyszłego przedstawionym
        przez Skarżącego, nie była wykorzystywana w Jego działalności gospodarczej nie
        mieści się w dyspozycji art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) u.p.d.o.f., dlatego przychód ze
        sprzedaży Działki 1 nie może zatem zostać zaliczony do źródła przychodów z tytułu
        działalności gospodarczej lecz do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust.
        1 pkt 8 u.p.d.o.f.”.
    Analiza przytoczonych wyroków prowadzi do wniosku, zgodnie z którym aby uznać
    przychód ze sprzedaży składnika majątku należącego do przedsiębiorcy za przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej spełniony musi zostać warunek faktycznego
    (fizycznego) wykorzystywania tego składnika majątku (przed odpłatnym zbyciem) w
    prowadzonej przez tego przedsiębiorcę działalności gospodarczej. Jeżeli składnik majątku
    nie był fizycznie wykorzystywany przez podatnika w tej działalności, pomimo
    początkowych zamiarów wykorzystywania go na potrzeby działalności gospodarczej, oraz
    posiadanie składnika majątku nie przyczyniło się do wygenerowania przychodów z tej
    działalności to przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tego składnika majątku należy
    zaklasyfikować do źródła przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
    majątkowych niezwiązanych z działalnością gospodarczą na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o PIT.
    W celu ustalenia, czy dany składnik majątku był fizycznie wykorzystywany na potrzeby
    związane z działalnością gospodarczą kluczowe jest dokonanie szczegółowej analizy stanu
    faktycznego w tym kontekście.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego, Wnioskodawczyni nabyła wraz z mężem prawo
    wieczystego użytkowania niezabudowanej działki nr (...) na cele związane z prowadzoną
    jednoosobową działalnością gospodarczą, co jednoznacznie wynika z umowy sprzedaży.
    Po nabyciu Wnioskodawczyni planowała zabudować ww. nieruchomość budynkiem
    służącym do celów prowadzonej działalności gospodarczej, związanej z nowoczesną
    branżą (...) – w zakresie prowadzonej (...) i rozwijającego się sektora (...) w jednym miejscu.
    Ponadto, Wnioskodawczyni planowała w przyszłości nabywać inne działki (sąsiadujące z
    działką nr (...)), również na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze względu na liczne okoliczności (wskazane w opisie stanu faktycznego), w głównej
    mierze niezawinione po stronie Wnioskodawczyni, działka nr (...) utraciła swoją
    przydatność gospodarczą. W związku z powyższym, działka nr (...) nie była fizycznie
    wykorzystywana w prowadzonej działalności gospodarczej przez Wnioskodawczynię.
    W celu realizacji celów gospodarczych Wnioskodawczyni zaczęła nabywać/najmować inne
    nieruchomości, które przyczyniłyby się do generowania zysków. Na nabytych
    niezabudowanych innych działkach Wnioskodawczyni realizowała inwestycje związane ze
    wzniesieniem budynków i budowli na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

    Po pewnym czasie Wnioskodawczyni wraz z mężem podjęli decyzję o sprzedaży prawa
    wieczystego użytkowania działki nr (...). Powodem był brak przydatności gospodarczej
    działki nr (...) do celów prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej
    oraz chęć uzyskania środków na sfinansowanie nowych inwestycji gospodarczych.
    W okresie 6 lat posiadania tytułu prawnego do prawa wieczystego użytkowania działki nr
    (...) (tj. od 6 marca 2014 r. do 14 kwietnia 2020 r.) Wnioskodawczyni dokonała
    następujących czynności związanych z ww. nieruchomością: wykonanie badań
    geologicznych, wycięcie drzew i krzewów znajdujących się na nieruchomości, ogrodzenie
    terenu działki, wystąpienie z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy działki
    budynkiem gospodarczym, służącym do dozoru terenu przed budową nieruchomości
    wykorzystywanej do prowadzenia działalności gospodarczej w przyszłości.
    Co istotne, decyzja o warunkach zabudowy została wydana po zawarciu umowy
    przenoszącej własność prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) na nowych
    nabywców, w związku z czym nie zostały przez Wnioskodawczynię zrealizowane inwestycje
    objęte decyzją o warunkach zabudowy.
    Rodzaje czynności podjętych przez Wnioskodawczynię w okresie posiadania prawa
    wieczystego użytkowania działki nr (...) świadczą jednoznacznie o tym, że
    Wnioskodawczyni faktycznie nie korzystała z działki nr (...) na potrzeby związane z
    prowadzoną działalnością gospodarczą. Wnioskodawczyni podjęła jedynie czynności
    mające na celu przystosowanie działki na potrzeby działalności gospodarczej, lecz finalnie
    nie została ona przystosowana do potrzeb profilu przedsiębiorstwa Wnioskodawczyni. Z
    tego powodu działka nie mogła być fizycznie wykorzystywana w prowadzonej działalności,
    bowiem nie spełniała warunków profilu przedsiębiorstwa prowadzonego przez
    Wnioskodawczynię.
    Kolejną okolicznością świadczącą o niewykorzystywaniu działki na potrzeby prowadzonej
    działalności gospodarczej jest brak dokonania jakichkolwiek zabudowań na terenie
    nieruchomości przez Wnioskodawczynię. Zarówno w momencie nabycia, jak i sprzedaży
    prawa wieczystego użytkowania działki nr (...), nieruchomość ta była niezabudowana
    jakimikolwiek budynkami. Biorąc pod uwagę profil działalności Wnioskodawczyni,
    niezabudowana działka nie mogła służyć Wnioskodawczyni do celów prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W związku z powyższym, będąc przez 6 lat w posiadaniu prawa wieczystego użytkowania
    działki nr (...), nieruchomość nie przyczyniła się do wygenerowania przez
    Wnioskodawczynię jakiegokolwiek przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W opinii Wnioskodawczyni, przychód uzyskany w 2020 r. z tytułu zbycia prawa wieczystego
    użytkowania działki nr (...) nie może zostać zaklasyfikowany do przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, bowiem nie zostały spełnione warunki do uznania go na
    gruncie art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o PIT za przychód z działalności gospodarczej.
    Działka nr (...), o czym świadczy przytoczony stan faktyczny, nie była bowiem
    wykorzystywana na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą
    Wnioskodawczyni, pomimo planów wykorzystywania jej do celów gospodarczych i
    podjęcia czynności do przystosowania jej na te potrzeby, których nie udało się jednak
    zrealizować.
    Jeżeli przychód uzyskany ze sprzedaży działki nie stanowi przychodu z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, to ustalenia wymaga, czy przychód ten podlega opodatkowaniu
    na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. c) ustawy o PIT. Przepis ten uzależnia powstanie
    obowiązku podatkowego od odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu w
    terminie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym doszło do nabycia tego
    prawa.

    Mając na uwadze daty nabycia prawa wieczystego użytkowania działki nr (...) (6 marca
    2014 r.) oraz odpłatnego zbycia tego prawa (14 kwietnia 2020 r.) należy stwierdzić, że
    pięcioletni termin już upłynął, w związku z czym sprzedaż wskazanej nieruchomości nie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zdaniem Wnioskodawczyni (w odniesieniu do pytania nr 2), w związku ze stanowiskiem do
    pytania nr 1, uważa Ona, że powinna wyksięgować (skorygować in minus) z kosztów
    uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej wszelkie poniesione
    wydatki związane z działką nr (...), tj. opłaty za wieczyste użytkowanie, podatki od
    nieruchomości, odsetki od kredytu, nakłady na przygotowanie działki do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz wydatki związane ze zbyciem działki.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Wykładnia językowa przytoczonego przepisu wyróżnia następujące warunki uznania
    danego wydatku za koszt:
      1) wydatek powinien być rzeczywiście poniesiony;
      2) poniesienie wydatku powinno mieć charakter definitywny;
      3) wydatek powinien być poniesiony w celu osiągnięcia przychodów bądź zachowania
        lub zabezpieczenia przychodów;
      4) wydatek nie może znajdować się na liście wydatków z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT
        nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe przesłanki muszą zostać spełnione łącznie, aby dany wydatek poniesiony przez
    podatnika mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów.
    Kluczowym elementem normatywnego pojęcia kosztów uzyskania przychodów jest
    przesłanka poniesienia kosztu w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Istotne jest również, aby ocena zachowania podatnika, kwalifikującego określony koszt
    jako koszt podatkowy, dokonywana była z perspektywy związku tego wydatku z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    W związku ze stanowiskiem Wnioskodawczyni w odniesieniu do pytania nr 1, należy
    stwierdzić, że w kontekście wskazanych okoliczności stanu faktycznego oraz dokonanego
    zbycia prawa użytkowania wieczystego działki nr (...) wskazana nieruchomość faktycznie
    nie była użytkowana na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Początkowo Wnioskodawczyni wykazywała zamiar osiągnięcia w przyszłości przychodów
    poprzez podjęcie działań adaptacyjnych działki dla potrzeb prowadzonej działalności i
    poniesienie w związku z tym konkretnych wydatków. Jednakże nie doszło do faktycznego
    wykorzystania nieruchomości do działalności gospodarczej, a przychód ze sprzedaży
    nieruchomości nie podlegał opodatkowaniu.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, fakt, że sprzedaż nieruchomości nie podlegała
    opodatkowaniu prowadzi do wniosku, że Wnioskodawczyni powinna wyksięgować z
    kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności wszelkie wydatki poniesione:
      · na przystosowanie działki do celów prowadzonej działalności,
      · w związku z nabyciem i użytkowaniem (w sensie prawnym) działki w postaci odsetek
        od kredytu, opłat za użytkowanie wieczyste oraz podatku od nieruchomości,
      · w związku ze zbyciem działki.
    Przy czym Wnioskodawczyni nie ma obowiązku ani prawa wyksięgowywać kosztów w
    rozliczeniach za lata podatkowe, za które zobowiązanie podatkowe uległo przedawnieniu

    (art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej). Korekta zeznań podatkowych za lata przedawnione jest
    bowiem niedopuszczalna.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Pani wniosek – 26 listopada 2021 r. wydałem interpretację indywidualną Nr
    0113-KDIPT2-2.4011.839.2021.2.SR, w której uznałem Pani stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Pani 2 grudnia 2021 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    30 grudnia 2021 r. wniosła Pani skargę na tę interpretację indywidualną do
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi (data wpływu do Organu 30 grudnia
    2021 r.).
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wyrokiem z 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 80/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Łodzi uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną w zakresie objętym skargą.
    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 28 listopada 2024 r. sygn. akt II FSK 741/22
    (data wpływu wyroku 11 lutego 2025 r.) oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną, stał się prawomocny od 28 listopada 2024
    r.
    Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6
    kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 80/22 otrzymałem 24 lutego 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      • uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 6 kwietnia 2022 r. sygn. akt
        I SA/Łd 80/22 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 28 listopada 2024 r.
        sygn. akt II FSK 741/22;
      • ponownie rozpatruję Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej -
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny na podstawie art. 14c § 1 ustawy z 29
    sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dniu wniesienia wniosku, bowiem stanowi ona ponowne rozstrzygnięcie
    tej samej sprawy w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 6
    kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Łd 80/22.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa, który stanowi:
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.