Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.431.2025.2.JM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem; zwrot
nadpłaty przez bank.
Słowa kluczowe: banki
kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 14 maja 2025 r. i pismem z 15
    maja 2025 r. (data wpływu 14 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 29 listopada 2006 r. zawarła Pani z A., a obecnym B., umowę o kredyt hipoteczny
    dla osób fizycznych „(...)” waloryzowany kursem CHF nr (...). Kredyt został w całości
    przeznaczony na finansowanie własnych celów mieszkaniowych, w tym zakup i
    wykończenie mieszkania przy ul. (...). Jest Pani jedynym kredytobiorcą w tej umowie.
    Kwota kredytu z umowy to 591.800 zł, gdzie waluta waloryzacji to CHF. Spłata kredytu
    miała nastąpić do 12 grudnia 2036 r., przy wariancie spłaty kredytu: równe raty kapitałowo
    – odsetkowe. W kredytowanej nieruchomości nie była prowadzona działalność
    gospodarcza. Nieruchomość ta nie była również wynajmowana. W związku z umową
    kredytową powstał spór między B. a Panią, dotyczący skuteczności poszczególnych
    postanowień umowy oraz jej ważności. Sprawa, z Pani powództwa przeciwko bankowi,
    toczy się przed Sądem Okręgowym (...). Zamiarem Banku jak i Pani jest polubownie
    rozstrzygnąć spór w zakresie wzajemnie przysługujących roszczeń, które są przedmiotem
    sporu sądowego, a także uchylić niepewność co do roszczeń, związanych z zawarciem i
    wykonywaniem Umowy przez przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym dokonanie
    wzajemnych rozliczeń, a w konsekwencji tego zakończenie Umowy. W ramach ugody bank
    i Pani potwierdzają, że przysługują Pani następujące roszczenia w stosunku do Banku
    wynikające ze świadczeń spełnionych w wykonaniu Umowy:
        158.605,88 PLN tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
        127.872,81 CHF tytułem rat kapitałowo – odsetkowych;
        15.059,04 PLN tytułem Ubezpieczenia Niskiego Wkładu Własnego;
        10.060,60 PLN tytułem opłaty i prowizje związanej z kredytem;
    tym samym przysługują Pani w stosunku do Banku roszczenia o zapłatę w wysokości
    183.725,52 PLN oraz 127.872,81 CHF, a więc łączne roszczenie o zapłatę w wysokości
    775.124,48 PLN, przy czym spłaty dokonane w CHF, zostały przeliczone na PLN po średnim
    kursie CHF z dnia 11 kwietnia 2025 r. według Tabeli kursów średnich walut obcych
    publikowanej przez Narodowy Bank Polski (...). Ponadto w ramach ugody bank i Pani
    potwierdzają, że w związku z wykonaniem Umowy (wypłatą kapitału kredytu), Bankowi
    przysługuje w stosunku do Pani roszczenie o zapłatę 591.800,02 PLN. W ramach ugody
    bank i Pani dokonują potrącenia roszczeń, Pani w stosunku do Banku w wysokości
    775.124,48 PLN, z roszczeniem Banku w stosunku do Pani w wysokości 591.800,02 PLN,
    wobec czego wierzytelności te umarzają się nawzajem do wysokości niższej z tych
    wierzytelności, a więc do wysokości 591.800,02 PLN. Na skutek dokonanego potrącenia,
    Bank zobowiązany jest do zapłaty na Pani rzecz pozostałej kwoty przysługującego Pani
    roszczenia, tj. 183.324,46 PLN (słownie: sto osiemdziesiąt trzy tysiące trzysta dwadzieścia
    cztery złote, 46/100). Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu
    na Pani rzecz kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN. Bank w treści
    Umowy informuje, że w związku z zawartą Ugodą Bank wystąpił do Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu faktycznego powstałego w
    wyniku zawartej Ugody Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał interpretację
    podatkową i potwierdził, że po stronie Klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w
    związku z tym na Banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj. obowiązek przygotowania
    informacji PIT-11. Nigdy wcześniej nie korzystała Pani z możliwości umorzenia innego
    kredytu.
    Uzupełnienie zdarzenia przyszłego
    Kwota 183.324,46 zł jest zwrotem na Pani rzecz środków pieniężnych, które wcześniej, na
    mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego przekazała Pani na rzecz Banku w
    ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych od otrzymanego finansowania.
    Zgodnie z zapisem w umowie ugody: „Bank dodatkowo w ramach Ugody zobowiązuje się
    dokonać zwrotu na rzecz Klienta kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00
    PLN (100% stawki minimalnej), która to kwota nie przekracza maksymalnych kosztów

    zastępstwa procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
    (Dz. U. 2023 r. poz. 1935 t. j. z 20 września 2023 r.). Wskazana kwota stanowi górną
    granicę odpowiedzialności Banku i wyczerpuje w całości roszczenia Klienta z tego tytułu.”
    Zatem jest to zwrot spodziewanych przyszłych kosztów, gdyż ugoda z Bankiem nastąpi
    wcześniej niż orzeczenie kończące toczące się przed Sądem Okręgowym (...)
    postępowanie. Doprecyzowania wymaga fakt natury kosztów zastępstwa procesowego
    (KZP). Koszty zastępstwa procesowego (KZP) to kwota pieniężna, którą sąd może zasądzić
    na rzecz strony wygrywającej w procesie sądowym. Są one przeznaczone na pokrycie
    wydatków związanych z wynajęciem adwokata lub radcy prawnego, który reprezentował
    stronę w sądzie. Zarówno w prowadzeniu postępowania sądowego przeciwko bankowi,
    jak również w pozasądowych negocjacjach ugodowych z bankiem, korzysta Pani z usług
    kancelarii prawnej, z którą zawarła Pani umowę o świadczenie usług w 2022 roku. Na
    podstawie tej umowy ciąży na Pani zobowiązanie do zapłaty kancelarii wynagrodzenia
    także w przypadku zawarcia ugody z bankiem. Kwota wynagrodzenia należnego kancelarii
    wynikająca z tej umowy przekracza kwotę 10.800,00 PLN, zaś zgodnie z tą umową,
    płatność wynagrodzenia ma Pani uregulować w terminie 14 dni od dnia podpisania ugody
    z bankiem. Pragnie także Pani podkreślić, że dopiero na skutek złożenia przez Panią
    pozwu i prowadzonej sprawy sądowej, Bank rozpoczął negocjacje ugody pozasądowej. W
    Pani ocenie, oczywiste jest, że gdyby nie pomoc kancelarii prawnej, nie doszłoby do
    Ugody. Zatem uważa Pani, że zwrot KZP w ramach zawartej Ugody pozasądowej, nie
    spowoduje powstania przychodu, w rozumieniu art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f. Otrzymana przez
    Panią kwota 10.800,00 PLN stanowić będzie jedynie zwrot części wydatków za usługi
    kancelarii prawnej.
    Ponieważ wniosek dotyczy zdarzenia przyszłego, 10.800,00 PLN zgodnie z umową
    proponowaną przez bank, to zwrot kwoty maksymalnych kosztów zastępstwa
    procesowego możliwych do zasądzenia na podstawie rozporządzenia Ministra
    Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych
    (Dz. U. 2023 r. poz. 1935 t. j. z 20 września 2023 r.). Kwota zastępstwa procesowego
    zostanie w całości przekazana do Kancelarii reprezentującej Panią w sporze sądowym z
    bankiem, na konto Kancelarii które jest wymienione w ugodzie z bankiem. Zatem w teorii
    może wystąpić sytuacja, w której wysokość kosztów zastępstwa procesowego
    zasądzonych przez sąd może być niższa niż 10.800,00 PLN. Zarówno w prowadzeniu
    postępowania sądowego przeciwko bankowi jak również w pozasądowych negocjacjach
    ugodowych z bankiem korzysta Pani z usług kancelarii prawnej, z którą zawarła Pani
    umowę o świadczenie usług w 2022 r.. Na podstawie tej umowy ciąży na Pani
    zobowiązanie do zapłaty kancelarii wynagrodzenia także w przypadku zawarcia ugody z
    bankiem. Kwota wynagrodzenia należnego kancelarii wynikająca z tej umowy przekracza
    kwotę 10.800,00 PLN, zaś zgodnie z tą umową płatność wynagrodzenia ma Pani
    uregulować w terminie 14 dni od dnia podpisania ugody z bankiem.
    Pytania
    1) Czy wypłata pozostałej kwoty przysługującego Pani roszczenia w kwocie 183.324,46 PLN
      (słownie: sto osiemdziesiąt trzy tysiące trzysta dwadzieścia cztery złote, 46/100)
      zawartej w propozycji ugody między B. a Panią, stanowiąca zwrot wcześniej
      wpłaconych środków w ramach umowy o kredyt hipoteczny waloryzowany kursem
      CHF, podlega opodatkowaniu jako przychód na gruncie Ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych?
    2) Czy zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN (słownie: dziesięć
      tysiące osiemset złotych, 00/100) zawarty w propozycji ugody między B. a Panią,

      podlega opodatkowaniu jako przychód na gruncie Ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, zarówno wypłata pozostałej kwoty przysługującego roszczenia w kwocie
    183.324,46 PLN, jak i zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800,00 PLN, nie
    są przychodem a zwrotem poniesionych nakładów lub kosztów, i w konsekwencji nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie:
    Na mocy art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: UPDOF),
    opodatkowaniu podlegają wszystkie dochody, poza tymi, które zostały wyłączone w art.
    21, 52, 52a i 52c oraz od których zaniechano poboru podatku na podstawie Ordynacji
    podatkowej. Oznacza to, że opodatkowaniu podlega każdy dochód, który prowadzi do
    faktycznego wzbogacenia podatnika, o ile nie został wyraźnie zwolniony z opodatkowania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 UPDOF, przychodami są pieniądze, wartości pieniężne oraz
    świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia, które podatnik faktycznie otrzymał
    lub które zostały mu postawione do dyspozycji. Jednak, aby uznać coś za przychód
    podatkowy, konieczne jest, by prowadziło ono do realnego przysporzenia majątkowego.
    Tę zasadę potwierdza orzecznictwo sądowe i stanowiska organów podatkowych, które
    podkreślają, że przychód musi mieć charakter definitywny, czyli nie może być
    świadczeniem zwrotnym lub wyrównawczym.
    Przykładem sytuacji, w której nie dochodzi do powstania przychodu podatkowego, jest
    zwrot wydatków poniesionych wcześniej przez podatnika. Zwrot taki jedynie wyrównuje
    wcześniejsze zmniejszenie majątku, nie powodując jego faktycznego wzrostu. Podobne
    stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 listopada 2019 r.,
    sygn. akt II FSK 799/18, wskazując, że przychód podatkowy musi prowadzić do trwałego
    zwiększenia majątku podatnika.
    Prawidłowość prezentowanego tutaj stanowiska potwierdza także analiza interpretacji
    przepisów prawa podatkowego:
    a) wydawanych na rzecz podmiotów dokonujących wypłaty takich świadczeń, np.:
        w interpretacji z 9 marca 2023 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.4.2023.1.MS2, DKIS
        wskazał, że w analizowanej sprawie, po stronie Kredytobiorców nie dochodzi do
        powstania przysporzenia majątkowego z tytułu otrzymanego Zwrotu (Kwoty
        Dodatkowej). Zatem w związku z zawarciem Ugody, Kredytobiorca otrzymuje
        niejako ekwiwalent środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Klient
        przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych od
        otrzymanego Kredytu. Klient otrzymuje środki będące ekwiwalentem wydatków,
        które były uprzednio poniesione z jego własnych środków. Zatem kwoty te nie
        powodują faktycznego przyrostu w jego majątku, a jedynie „wyrównanie”
        wcześniejszego zmniejszenia w jego majątku. W konsekwencji, taka operacja nie
        spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez
        zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów.
        w interpretacji z 14 października 2022 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.699.2022.1.
        MKA, DKIS wskazał, że: „(...) w związku z zawarciem Ugody Kredytobiorca
        otrzymuje niejako ekwiwalent środków pieniężnych, które wcześniej na mocy

        Umowy Klient przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo –
        odsetkowych od otrzymanego Kredytu. Klient otrzymuje środki będące
        ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych
        środków. Zatem kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w jego majątku, a
        jedynie „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w jego majątku. W
        konsekwencji, można uznać za Państwem, że taka operacja nie spełnia celu
        przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez zwiększenie
        aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Zatem, należy zgodzić się z
        Państwem, że w związku z zawarciem Ugody i otrzymaniem Zwrotu, po stronie
        Kredytobiorcy nie powstaje przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT”;
    b) wydawanych na rzecz podmiotów (podatników) otrzymujących takie świadczenia, np.:
        w interpretacji z 19 marca 2025 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.57.2025.1.AK, DKIS
        wskazał, że: „(...) otrzymanie ww. kwoty w ramach przysługującego Pani od
        Banku roszczenia w związku z zawarciem przez Panią Ugody z Bankiem, nie
        spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. Wypłata
        ta będzie dla Pani neutralna podatkowo. Podsumowując, w analizowanej
        sprawie wypłata przez Bank ww. kwoty nie spowoduje u Pani powstania
        przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
        fizycznych, klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
        zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie więc miała Pani obowiązku zapłaty
        podatku od wypłaconej przez Bank ww. kwoty.” Oraz „(...) Jak wynika z
        powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego) mają
        charakter zwrotu wydatków poniesionych przez stronę. Zwrot kosztów
        zastępstwa procesowego przez Bank na Pani rzecz, w ramach zawartej Ugody –
        nie spowoduje powstania u Pani przychodu, o którym mowa w art. 20 ust. 1 w
        związku z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT.”
        w interpretacji indywidualnej z 28 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP3-
        2.4011.149.2025.2.AC, DKIS wskazał, że: „(...) uregulowanie przez Bank kwoty w
        sposób wynikający z zawartej ugody, tj. w drodze potrącenia wzajemnych
        roszczeń, nie będzie powodowało powstania przychodu w rozumieniu ustawy o
        podatku dochodowym od osób fizycznych, będzie neutralne podatkowo. Skoro
        kwota roszczenia nie będzie Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy
        o podatku dochodowym od osób fizycznych i jej uzyskanie nie będzie skutkować
        obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.” Oraz: „(...) zwrot tytułem rat
        kapitałowo – odsetkowych, tytułem składek na poczet ubezpieczenia, opłat i
        prowizji związanych z kredytem. Otrzymana przez Panią kwota będzie zatem
        stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłaciła Pani do banku.
        Wobec powyższego, wypłata przez bank na Pani rzecz tych kwot będzie dla Pani
        neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani bowiem
        konkretnego przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po

        Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
        dochodowym od osób fizycznych.”
    Pani zdaniem, wypłata Dodatkowej Kwoty na podstawie ugody z Bankiem, nie będzie
    stanowiła przychodu w rozumieniu UPDOF, o czym świadczy brzmienie przytoczonych
    przez Panią powyżej przepisów przedmiotowej ustawy oraz wymienionych przez Panią we
    wniosku interpretacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;

        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

    W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Skutki podatkowe zwrotu kwoty stanowiącej zwrot wcześniej zapłaconych środków w
    ramach umowy o kredyt hipoteczny
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Jak wynika z uzupełnienia, kwota 183.324,46 zł jest zwrotem na Pani rzecz środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego walutowego
    przekazała Pani na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo – odsetkowych od
    otrzymanego finansowania.
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych – taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacał tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla Pani neutralna podatkowo.
    W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani bowiem konkretnego przysporzenia
    majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało więc uznać za prawidłowe.

    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa procesowego)
    mają charakter zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc
    obowiązku podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, o ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    W uzupełnieniu wyjaśniła Pani, że kwota wynagrodzenia należnego Kancelarii wynikająca z
    umowy przekracza kwotę 10.800 zł. Kwota zastępstwa procesowego zostanie w całości
    przekazana do Kancelarii reprezentującej Panią w sporze sądowym z bankiem, na konto
    Kancelarii które jest wymienione w ugodzie z bankiem. Otrzymana przez Panią kwota
    10.800 zł stanowić będzie jedynie zwrot wydatków za usługi kancelarii prawnej.
    Mając na uwadze powyższe, zwrot kosztów zastępstwa procesowego – do wysokości
    wydatków, jakie faktycznie Pani poniesie – nie będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest również prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu
    faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.