Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.534.2018.1.SJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-09-12
Teza: Prawo do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków dotyczących realizacji projektu pn. „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej”.
Słowa kluczowe: gmina; inwestycje; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; projekt; szkoły; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 24 lipca 2018 r. (data wpływu 24 lipca 2018 r.) uzupełnionym pismem z 23 sierpnia 2018 r. (data wpływu 23 sierpnia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków dotyczących realizacji projektu pn. „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 lipca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków dotyczących realizacji projektu pn. „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej”. Wniosek uzupełniono 23 sierpnia 2018 r. o podpis osoby uprawnionej do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie inwestycji w ramach działania „Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w treści wiadomości opublikowano nowy wzór umowy.

Projekt „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej” przewiduje wprowadzenie nowych funkcji w zaadaptowanym poddaszu zabytkowego budynku szkoły, które będą służyły celom edukacyjnym, kulturalnym i promocyjnym regionu. Jednocześnie, projekt zakłada wdrożenie innowacyjnych rozwiązań w skali województwa, tworzących wysokiej jakości ofertę turystyczną, edukacyjną i kulturalną.

Przedmiotem projektu jest poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej oraz jego wyposażenie, wpływające na unowocześnienie obiektu i zagospodarowanie nieużytkowanej przestrzeni poddasza na cele edukacyjne, promocyjne i turystyki kulturowej o znaczeniu regionalnym.

Nadanie obiektowi nowych funkcji nastąpi poprzez utworzenie w obiekcie:

1.  Izby Pamięci,
2.  Archiwum Cyfrowego.

Izba Pamięci

Inwestycja przewiduje utworzenie Izby Pamięci, mieszczącej wystawę stałą, prezentującą dokumenty dotyczące historii ziemi, ważnych dla A osobistości, pełniącej też rolę mini-muzeum, którego brakuje w Gminie. Funkcjonowanie powstałej „izby pamięci” w budynku zabytkowej szkoły będzie aktywizowało w pierwszym rzędzie mieszkańców, jak również będzie przyciągało turystów spoza Gminy. Izba będzie także miejscem edukacji dotyczącej dziedzictwa kulturowego i tożsamości lokalnej dla dzieci i młodzieży – uczniów szkoły, oferta będzie zaadresowana również do innych placówek kulturalnych i oświatowych. Przewiduje się w obiekcie również urządzenie wystaw czasowych i tematycznych, spotkań, prelekcji i uroczystości lokalnych.

A mają naturalny potencjał turystyczny wykorzystywany głównie sezonowo. Powstanie izby pamięci – mini-muzeum będzie całorocznym, ogólnodostępnym obiektem turystycznym, skierowanym również do odbiorców zagranicznych, ponieważ blisko połowa turystów odwiedzających A, to turyści niemieccy. Przedstawiona w ciekawy sposób historia miasta w zabytkowej szkole stanowi potencjał przyciągający niemieckich turystów, genealogów i badaczy historii ziem dawnego zaboru.

Adaptacja zabytku, skutkująca zmianą sposobu użytkowania poddasza, podniesie wartość estetyczno-użytkową budynku w celu wykreowania szeroko pojętego produktu turystyki kulturowej. W rezultacie przeprowadzonych prac zostanie wyeksponowana wartość historyczna i naukowa zabytku, a jego wartość estetyczna i funkcjonalna wzrośnie.

Działanie obiektu będzie zintegrowane z funkcjonowaniem szkoły. Rezultaty powstania i działania izby będą miały charakter prospołeczny w postaci wzrostu aktywności kulturalnej mieszkańców, podniesienia wiedzy o regionie, wzrostu świadomości i tożsamości lokalnej, wzrostu atrakcyjności Gminy jako ośrodka kulturalnego.

Archiwum Cyfrowe jako element innowacyjny na skalę województwa.

Zakłada się utworzenie cyfrowego archiwum społecznego w zaadaptowanej powierzchni szkoły, gromadzącego i udostępniającego zbiory dotyczące historii województwa.

Ideą projektu jest zbiór i prezentacja nieznanych fotografii i innych materiałów archiwalnych będących w posiadaniu mieszkańców województwa, wraz z ich uporządkowaniem i możliwie dokładnym opisem.

Projekt przewiduje:

*   przygotowanie materiałów archiwalnych do publikacji – w tym skanowanie zdjęć, negatywów (zakup skanera), obróbkę,
*   działanie zgodnie z regulaminem Sieci Archiwów Społecznych,
*   umieszczenie odnośnika do strony w zasobach publicznie dostępnych archiwów społecznych: www.archiwa.org,
*   wykorzystanie darmowego programu do opisu zbiorów archiwalnych OSA – Otwarty System Archiwizacji w wersji strony internetowej – dla organizacji pozarządowych, bibliotek, muzeów, instytucji, kolekcjonerów, osób prywatnych, dostosowany dla osób początkujących,
*   możliwość rozwoju projektu o tematykę inną, niż historyczna,
*   utworzenie przestrzeni do prowadzenia prelekcji i wykładów na temat historii ziemi warmińsko-mazurskiej, w oparciu o cyfrowe zasoby archiwum (zakup stołu konferencyjnego, krzeseł, rzutnika i ekranu do prezentacji).

Beneficjentami projektu będą:

*   turyści,
*   pasjonaci historii gminy, powiatu i województwa,
*   dzieci i młodzież,
*   użytkownicy szkół, bibliotek, domów kultury,
*   rdzenni mieszkańcy posiadający prywatne zbiory archiwaliów, których nie mają komu przekazać,
*   napływowi mieszkańcy poszukujący tożsamości miejsca, w którym żyją.

Podsumowując, realizacja projektu pozwoli na uzupełnienie oferty turystycznej, edukacyjnej i promocyjnej Gminy i całego regionu. Dzięki zrealizowaniu inwestycji zwiększy się zainteresowanie Gminą i miastem, historią regionu oraz wzrośnie ruch turystyczny napędzający rozwój społeczno-gospodarczy Gminy.

Właścicielem produktów projektu będzie Gmina. Sporządzona zostanie stosowna dokumentacja księgowa, na podstawie której zakupiona infrastruktura zostanie wpisana na stan majątku Gminy. Powstały majątek będzie zarządzany przez Gminę, wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem i celami określonymi w projekcie.

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. W projekcie Gmina wskazuje podatek VAT jako koszt kwalifikowalny w wysokości 100%, ponieważ nie ma możliwości jego odzyskania, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w związku z art. 86 ust. 2a-2h. Zakupy towarów i usług w projekcie będą wykorzystywane do działalności nieopodatkowanej. Projekt nie generuje i nie będzie generować żadnych przychodów. Nabyte towary i usługi w celu zrealizowania projektu nie mają związku z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi (brak podatku należnego). Wszystkie zakupione towary (środki trwałe i wartości niematerialne i prawne) oraz usługi w ramach projektu, którego dotyczy zapytanie, zostaną zainstalowane w Gminie. Gmina będzie ich właścicielem, będzie też ponosić niezbędne koszty pozwalające na prawidłowe funkcjonowanie usług wytworzonych w ramach projektu, zaś za korzystanie z usług nie będą pobierane żadne opłaty.

Podatek VAT w projekcie zostanie zaliczony jako koszt kwalifikowany w wysokości 100%, przez co będzie podlegał dofinansowaniu ze środków pomocowych Unii Europejskiej. VAT w projekcie jako koszt kwalifikowalny przyjęto w oparciu o „Wytyczne w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020” opracowane przez Ministerstwo Rozwoju. Zgodnie z tymi wytycznymi, podatek od towarów i usług może być uznany za wydatek kwalifikowalny tylko wtedy, gdy spełniony jest warunek:

*   podatek VAT został faktycznie poniesiony i
*   beneficjent nie ma prawnej możliwości jego odzyskania powyżej 1%.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Gmina zwraca się z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w odniesieniu do wydatków związanych z realizacją projektu pn. „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej” pytając, czy w oparciu o przedstawiony stan faktyczny, stosownie do przepisów art. 86 ust. 1, w związku z art. 15 ust. 6 oraz art. 86 ust. 2a-2h ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą o VAT, istnieje możliwość odliczenia przez Gminę kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków związanych z realizacją opisanego projektu w wysokości wyższej niż 1%?

Zdaniem Wnioskodawcy, Gmina nie ma możliwości – innej niż wynikająca z proporcji, tj. 99%/1% – obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej”.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT (Gmina) przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 86 ust. 2a-2h, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 ustawy o VAT. Tym samym ponoszenie wydatków, które nie są związane z działalnością opodatkowaną VAT powoduje, że podatnik (Gmina) nie ma prawa do odliczenia VAT od takich wydatków. Działalność związana z wykorzystaniem produktów projektu w całości będzie stanowiła działalność nieopodatkowaną, nie związaną z działalnością gospodarczą.

Zgodnie z powołanym wyżej artykułem podatnikowi (Gminie), o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z pewnymi zastrzeżeniami, niemającymi zastosowania w związku z realizacją projektu. Z treści wskazanej powyżej regulacji wynika zatem, że prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.:

1.  nabywcą towarów/usług jest podatnik VAT – ten warunek Gmina spełnia oraz
2.  nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT – nabyte towary i usługi w całości nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych, a służyły będą wyłącznie realizacji zadań publicznych, nieodpłatnych i nieopodatkowanych na mocy obowiązujących przepisów.

Odmienne stanowisko w sprawie kwalifikowalności VAT stałoby w sprzeczności z fundamentalną zasadą opodatkowania VAT, jaką jest zasada neutralności tego podatku, podkreślana wielokrotnie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz polskich sądów administracyjnych. Przykładowo można przytoczyć orzeczenie TSUE w sprawie C-37/95 Ghent Coal, w którym Trybunał stwierdził, że: „prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem, że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny”. Procedowanie i świadczenie usług publicznych, do których wykorzystywane będą systemy teleinformatyczne oraz e-usługi nie są „same w sobie” działalnością gospodarczą.

Powyższe uregulowania są odzwierciedleniem art. 13 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji – w związku z realizacją projektu nie może być mowy o jakimkolwiek zakłóceniu konkurencji.

Również Gmina z tytułu realizacji projektu nie może być uważana za podatnika ze względu na czynności określone w załączniku I do Dyrektywy, ponieważ zakres projektu nie dotyczy żadnej z czynności tam wymienionych.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem ETS podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w sytuacjach, kiedy związek pomiędzy podatkiem naliczonym przy dokonywaniu zakupów i podatkiem należnym w związku z działalnością opodatkowaną, do której zakupy są wykorzystywane, jest bezsporny i bezpośredni. Istotne jest nie tylko rzeczywiste wykorzystanie nabytych towarów i usług dla celów wykonywania czynności opodatkowanych, ale także zamiar takiego ich wykorzystania w momencie ich nabycia. W odniesieniu do przedmiotowego projektu taki związek nie zachodzi – Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, zaś:

1.  Zaplanowane zadania w projekcie, w zdecydowanej większości, nie stanowią czynności opodatkowanych, dotyczą usprawnień w obszarze procedowania, które to procedowanie jest zadaniem publicznym, nieodpłatnym, do którego Wnioskodawca ma prawo i obowiązek na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 6 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
2.  Zaplanowane działania nie zmienią dotychczasowej aktywności gospodarczej Gminy. Zakres przedmiotowy projektu, w tym zaplanowane zakupy nie powodują powstania nowych obszarów świadczenia działalności odpłatnej, nie mają na nią przełożenia – należy zauważyć, że zaplanowane do wdrożenia systemy teleinformatyczne i usługi służą do nieodpłatnej działalności jednostki (realizacja zadań publicznych), nie związanej z działalnością opodatkowaną podatkiem VAT. Warunek zachowania związku zakupów z działalnością opodatkowaną, jest również akcentowany w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W orzeczeniu z 6 kwietnia 1995 r. (w sprawie C-4/94, BLP Group plc v. Commissioners of Customs Excise) TSUE stwierdził, że powstanie prawa do odliczenia podatku jest uzależnione od bezpośredniego i niezwłocznego związku z transakcjami opodatkowanymi (ang. direct and immediate link with the taxable transactions).
3.  Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług – Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm., nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych – Gmina podkreśla, że realizacja projektu nie wpływa w żaden sposób na:
    *   zawieranie umów cywilnoprawnych – ich liczba nie zmieni się w wyniku realizacji projektu – żadne z wdrożeń w ramach projektu nie doprowadzi do zawierania innych, nowych umów, świadczenie dodatkowej działalności,
    *   efekty dotychczas zawartych umów cywilnoprawnych – projekt nie wpłynie na usługi świadczone na podstawie umów zawieranych przez jednostki: na cenę, zakres umów i efekty z poziomu klienta Wnioskodawcy.

Stanowisko Gminy w zakresie potwierdzenia kwalifikowalności podatku VAT, potwierdzają liczne interpretacje indywidualne wydawane przez Dyrektora Izby Skarbowej działającego w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów (również Ministra Finansów) o sygnaturach np.: IBPP3/4512-384/16-2/JP, 2461-IBPP3.4512.182.2017.1.JN, IBPP3/4512-493/16-2/SR, 2461-IBPP3.4512.831.2016.1.EJ, IBPP3/4512-438/15/JP, IBPP3/443-1397/14/KG.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku w pełnej wysokości.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy, warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jak wskazano powyżej, najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi VAT realizację prawa do odliczenia, jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Według art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter wyłącznie podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Gmina – w świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2018 r., poz. 994, z późn. zm.) – wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 powołanej ustawy – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 ww. ustawy).

Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami. Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15 ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku VAT kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (czynny, zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług) złożył wniosek o dofinansowanie inwestycji w ramach działania „Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego” w ramach działania „Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 w treści wiadomości opublikowano nowy wzór umowy. Projekt „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej” przewiduje wprowadzenie nowych funkcji w zaadaptowanym poddaszu zabytkowego budynku szkoły, które będą służyły celom edukacyjnym, kulturalnym i promocyjnym regionu. Jednocześnie, projekt zakłada wdrożenie innowacyjnych rozwiązań w skali województwa, tworzących wysokiej jakości ofertę turystyczną, edukacyjną i kulturalną. Przedmiotem projektu jest poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej oraz jego wyposażenie, wpływające na unowocześnienie obiektu i zagospodarowanie nieużytkowanej przestrzeni poddasza na cele edukacyjne, promocyjne i turystyki kulturowej o znaczeniu regionalnym.

Nadanie obiektowi nowych funkcji nastąpi poprzez utworzenie w obiekcie:

1.  Izby Pamięci,
2.  Archiwum Cyfrowego.

Realizacja projektu pozwoli na uzupełnienie oferty turystycznej, edukacyjnej i promocyjnej Gminy i całego regionu. Dzięki zrealizowaniu inwestycji zwiększy się zainteresowanie Gminą i miastem, historią regionu oraz wzrośnie ruch turystyczny napędzający rozwój społeczno-gospodarczy Gminy. Właścicielem produktów projektu będzie Gmina. Sporządzona zostanie stosowna dokumentacja księgowa, na podstawie której zakupiona infrastruktura zostanie wpisana na stan majątku Gminy. Powstały majątek będzie zarządzany przez Gminę, wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem i celami określonymi w projekcie. Zakupy towarów i usług w projekcie będą wykorzystywane do działalności nieopodatkowanej. Projekt nie generuje i nie będzie generować żadnych przychodów. Nabyte towary i usługi w celu zrealizowania projektu nie mają związku z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi (brak podatku należnego). Wszystkie zakupione towary (środki trwałe i wartości niematerialne i prawne) oraz usługi w ramach projektu, którego dotyczy zapytanie, zostaną zainstalowane w Gminie. Gmina będzie ich właścicielem, będzie też ponosić niezbędne koszty pozwalające na prawidłowe funkcjonowanie usług wytworzonych w ramach projektu, zaś za korzystanie z usług nie będą pobierane żadne opłaty.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w związku z realizacją inwestycji pn. „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej” będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z ponoszeniem wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Odnosząc się do powyższego ponownie należy stwierdzić, że jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Zasada ta wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Analiza przedmiotowej sprawy w kontekście obowiązujących przepisów pozwala stwierdzić, że w przypadku inwestycji, która dotyczy adaptacji poddasza zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej, Wnioskodawca będzie nabywał towary i usługi, które – jak wskazała Gmina – będą wykorzystywane do działalności nieopodatkowanej podatkiem od towarów i usług (za korzystanie z usług wytworzonych w ramach projekt nie będą pobierane żadne opłaty).

Tym samym w analizowanym przypadku nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi służące do adaptacji poddasza zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej nie będą służyły do wykonywania działalności gospodarczej. Zatem w rozpatrywanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostaną spełnione.

Reasumując, w związku z realizacją projektu pn. „Poprawa stanu zabytkowego budynku Szkoły Podstawowej”, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących wydatków związanych z realizacją ww. projektu. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. wydatki związane z realizacją inwestycji będą służyły w całości do wykonywania działalności niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie jest prawidłowe.

Jednocześnie informuje się, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, albowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa – składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej – przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.