Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-1.4012.756.2025.2.DS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Możliwość skorzystania ze zwolnienie do podatku VAT dla
usług pośrednictwa ubezpieczeniowego na podstawie art. 43
ust. 1 pkt 37 ustawy.
Słowa kluczowe: pośrednictwo
ubezpieczenia
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi ubezpieczeniowe,
reasekuracyjne, pośrednictwa w świadczeniu tych usług
oraz usługi świadczone przez ubezpieczającego w
zakresie zawieranych przez niego umów ubezpieczenia
na cudzy rachunek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 37

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 10 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług dotyczący zwolnienia
    od podatku VAT świadczenia usług na rzecz brokera ubezpieczeniowego na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 37 ustawy. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 8
    listopada 2025 r. (wpływ 8 listopada 2025 r.) oraz pismem z 10 grudnia 2025 r. (wpływ 10
    grudnia 2025r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą i współpracuje na
    podstawie umowy B2B z firmą brokerską działającą na rynku ubezpieczeń.
    W ramach tej współpracy Wnioskodawca wspiera brokera ubezpieczeniowego w procesie
    profesjonalnej obsługi klientów, którzy zawarli umowy ubezpieczenia za jego
    pośrednictwem.
    Zakres wykonywanych czynności obejmuje w szczególności:
    - pomoc klientom brokera w prawidłowym zgłaszaniu roszczeń do zakładów ubezpieczeń,
    - weryfikację poprawności dokumentów wymaganych do zgłoszenia szkody,
    - przekazywanie informacji między klientem a ubezpieczycielem,
    - wsparcie brokera w bieżącej obsłudze relacji z ubezpieczonymi.
    Wnioskodawca nie zawiera umów ubezpieczenia, nie pośredniczy w sprzedaży polis, nie
    wykonuje czynności brokerskich w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń, nie
    dokonuje likwidacji szkód ani doradztwa finansowego.
    Świadczone usługi mają charakter pomocniczy wobec działalności brokera i stanowią
    element procesu pośrednictwa ubezpieczeniowego realizowanego przez brokera.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu sprawy
    1. Nie jest Pan czynnym lub zarejestrowanym płatnikiem podatku od towarów i usług.
    2. Nie prowadzi Pan działalności jako agent ubezpieczeniowy, Pana działalność polega na
      świadczeniu usług wsparcia dla brokera w obsłudze posprzedażowej.
    3. Na pytanie dotyczące wskazania do jakich czynności zobowiązały się strony umowy w
      związku z zawartą przez Pana umową B2B, odpowiedział Pan, że:
    „Strony umowy w związku z zawartą przez przeze mnie umową z firmą brokerską („(...)”)
    zobowiązują się do poniższych czynności:
    - w przypadku Zleceniobiorcy (Wnioskodawcy): „...Na mocy niniejszej Umowy
      Zleceniobiorca zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Zleceniodawcy, w ramach
      prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, usług wspierających działalność
      brokerską Zleceniodawcy, w tym w zakresie przeciwdziałania próbom wyłudzenia
      świadczeń nienależnych z polis ubezpieczeniowych, w szczególności poprzez:
      a) analizę zgłaszanych roszczeń pod kątem ryzyka wystąpienia nadużyć,
      b) opiniowanie dokumentacji dotyczącej zgłoszeń i wypłat świadczeń,
      c) identyfikację potencjalnych mechanizmów wyłudzeń i wskazywanie działań
        prewencyjnych,
      d) opracowywanie rekomendacji dla Zleceniodawcy w zakresie postępowania w
        przypadkach budzących wątpliwości,
      e) wsparcie merytoryczne w zakresie stosowania procedur wewnętrznych oraz
        dobrych praktyk rynkowych dotyczących przeciwdziałania wyłudzeniom,

      f) wykonywanie innych czynności uzgodnionych przez Strony mających na celu
        wspomaganie działalności Zleceniodawcy...”,
    - w przypadku Zleceniodawcy: „...Zleceniodawca zobowiązuje się do przekazywania
      Zleceniobiorcy dokumentów i udostępniania informacji w zakresie niezbędnym do
      wykonywania przez Zleceniobiorcę obowiązków wynikających z niniejszej Umowy.
      Zleceniodawca zobowiązuje się przekazywać Zleceniobiorcy informacje o wszelkich
      zdarzeniach mogących mieć wpływ na prawidłowość czynności wykonywanych przez
      Zleceniobiorcę oraz zobowiązuje się udzielać wszelkich wyjaśnień na prośbę
      Zleceniobiorcy....”.
    4. Otrzymał Pan, do chwili obecnej, 1-krotne wynagrodzenie od Zleceniodawcy, tj. od
      Spółki brokerskiej „(...)” i zgodnie z zawartą umową B2B będzie je Pan otrzymywał
      nadal, tylko i wyłącznie od brokera.
    5. Na pytanie dotyczące opisania sposobu kalkulacji wypłacanego wynagrodzenia,
      wskazał Pan, że:
      „Moje wynagrodzenie jest wypłacane w formie miesięcznego (za pełny miesiąc
      świadczenia usługi) wynagrodzenia ryczałtowego. Jego wypłacenie następuje po
      wykonaniu czynności wynikających z zawartej umowy”.
    6. Pana usługi stanowią i będą stanowić w przyszłości usługi powiązane ze świadczeniem
      usług ubezpieczeniowych – obecnie, jako osoby wspierającej działalność brokera, a w
      przyszłości, jako broker. Aktualnie Pana usługi powiązane są ze świadczeniem usług
      ubezpieczeniowych, polegają na obsłudze posprzedażowej i są wykonywane w imieniu
      Spółki brokerskiej. Faktycznie polegają one w szczególności na bezpośrednich
      kontaktach z klientem (ubezpieczonym), co ma związek z jego ochroną
      ubezpieczeniową, zdarzeniami ubezpieczeniowymi i wymagają bardzo dobrej
      znajomości produktu ubezpieczeniowego.
    7. Świadczone usługi wykonuje Pan we własnym imieniu i na własny rachunek, jednakże
      na rzecz firmy brokerskiej, której działania Pan wspiera. Pana usługi mają na celu
      prawidłową realizację umów ubezpieczenia zawartych wcześniej za pośrednictwem
      brokera.
    8. Na pytanie dotyczące wskazania, czy działania wykonywane przez Pana w ramach
      zawartej umowy B2B mają doprowadzić do zawarcia umowy między klientem a
      ubezpieczycielem, odpowiedział Pan, że:
      „Tak jak opisałem w pkt 6, moje usługi w ramach zawartej umowy B2B z firmą
      brokerską polegają na obsłudze posprzedażowej, kontaktach z klientem
      (ubezpieczonym), który już wcześniej zawarł umowę z ubezpieczycielem za
      pośrednictwem brokera”.
    9. Na pytanie dotyczące wskazania, czy w ramach zawartej umowy B2B jest uczynienie
      przez Pan wszystkiego co możliwe, aby obie strony zawarły umowę, a Pan nie ma w
      tym żadnego interesu, odpowiedział Pan, że:
      „Tak, jak opisałem w pkt 6-8, celem moich usług w ramach zawartej umowy B2B z
      firmą brokerską nie jest „uczynienie wszystkiego co możliwe, aby dwie strony zawarły
      umowę”. Świadczone przeze mnie usługi mają charakter wsparcia brokerskiego i są
      funkcjonalnie związane z usługami pośrednictwa ubezpieczeniowego, ponieważ ich
      prawidłowe wykonanie umożliwia brokerowi należyte wywiązywanie się z obowiązków
      wobec klientów (ubezpieczonych) wynikających z zawartych polis”.
    10. Na pytanie dotyczące wyjaśnienia cytowanego fragmentu o treści: „Przekazywane
      informacje między klientem a ubezpieczycielem”, wskazał Pan, że dotyczą opisu
      zdarzeń ubezpieczeniowych (w formie pisemnej i wizualnej), w których wobec klienta
      firmy brokerskiej (ubezpieczonego) wysuwane są roszczenia z tytułu poniesionej
      szkody majątkowej lub osobowej. W ramach tych roszczeń klient przekazuje

      dokumentację („informacje”) do firmy brokerskiej, którą należy zweryfikować pod
      kątem tego, czy w ogóle jest to szkoda w rozumieniu prawa ubezpieczeniowego,
      rodzaju tej szkody, okoliczności jej wystąpienia, a także czy przekazana dokumentacja
      jest kompletna (ewentualnie poprosić o jej uzupełnienie). Następnie należy ustalić
      podstawę prawną zgłoszenia szkody (tj. zidentyfikować odpowiednią polisę
      ubezpieczeniową ubezpieczonego, która w swoim zakresie obejmuje dane zdarzenie),
      a następnie przesłać te informacje do odpowiedniego ubezpieczyciela z wnioskiem o
      rejestrację szkody. Do zakończenia procedury likwidacyjnej szkody cała
      korespondencja między ubezpieczycielem a klientem odbywa się za pośrednictwem
      firmy brokerskiej (w tym za pośrednictwem Wnioskodawcy w ramach zawartej umowy
      B2B). Celem takiego działania jest zapewnienie prawidłowej realizacji umów
      ubezpieczenia zawartych za pośrednictwem brokera oraz utrzymanie ochrony
      ubezpieczeniowej klientów. Czynności te są bezpośrednio związane z wykonywaniem
      usług pośrednictwa ubezpieczeniowego, mają charakter istotny i niezbędny dla
      realizacji umów ubezpieczenia, a ich niewykonanie mogłoby prowadzić do naruszenia
      interesów ubezpieczonych i odpowiedzialności brokera wobec klientów.
    11. Na pytanie dotyczące wyjaśnienia cytowanego fragmentu o treści: „Wsparcie brokera
      w bieżącej obsłudze relacji z ubezpieczonymi”, wskazał Pan, że zostało opisane w dużej
      części w pkt 6-10. Należy do tych wymienionych przykładów dodać jeszcze
      przeprowadzanie instruktażu dla ubezpieczonego w zakresie wymaganych
      dokumentów do zgłaszania szkód ubezpieczeniowych, wsparcie w ewentualnych
      reklamacjach lub negocjacjach wysokości odszkodowania oraz bieżące monitorowanie
      statusu roszczenia.
    12. Usługi świadczone przez Pana nie mają charakteru wyłącznego udostępniania
      informacji stronom transakcji finansowej. Pana usługi bezpośrednio związane są z
      utrzymaniem ochrony ubezpieczeniowej i kontaktem z klientem, wymagają
      podejmowania decyzji i znajomości produktów ubezpieczeniowych.
    13. Usługi świadczone przez Pana nie są czynnościami wyłącznie technicznymi – ani nie
      mają charakteru czynności pomocniczych wykonywanych na rzecz osoby
      poszkodowanej w wypadku, ponieważ nie świadczy Pan usług na rzecz
      poszkodowanych tylko na rzecz Spółki brokerskiej, która reprezentuje interesy swoich
      klientów – ubezpieczonych.
    14. Pana usługi są bezpośrednio związane z zawartymi umowami ubezpieczenia, a ich
      niewykonanie spowodowałoby istotne naruszenie umów ubezpieczenia zawartych za
      pośrednictwem brokera i utratę zaufania do brokera.
    15. Na pytanie dotyczące wskazania, czy usługi świadczone przez Pana mają na celu
      wykazanie stronie danej umowy okazji do jej zawarcia, wskazał Pan, że:
      „w zakresie moich obowiązków nie mieści się marketing ani pozyskiwanie nowych
      klientów dla brokera ubezpieczeniowego. Zakres moich usług obejmuje natomiast
      wsparcie brokera w utrzymaniu ochrony ubezpieczeniowej klientów oraz w obsłudze
      posprzedażowej umów ubezpieczenia, w tym kontakt z ubezpieczonymi, o czym
      wyjaśniałem szerzej w pkt 6-14”.
    16. Świadczone przez Pana usługi nie opierają się na prowadzeniu negocjacji polegających
      na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Podkreśla Pan jednak, co wynika również
      z poprzednich Pana odpowiedzi, że wykonywane przez Pana czynności stanowią
      element pośrednictwa ubezpieczeniowego w znaczeniu funkcjonalnym, ponieważ
      służą utrzymaniu i prawidłowemu wykonywaniu umów ubezpieczenia zawartych za
      pośrednictwem brokera.
    17. Pana czynności nie dotyczą rozliczeń finansowych, należności ani warunków płatności
      między stronami umowy ubezpieczenia. Mają one charakter obsługi posprzedażowej i

      polegają na weryfikacji dokumentacji dotyczącej zdarzeń ubezpieczeniowych,
      identyfikacji odpowiednich polis i przekazywaniu informacji niezbędnych do realizacji
      ochrony ubezpieczeniowej.
    18. Świadczone przez Pan usługi nie obejmują czynności, o których mowa w art. 43 ust. 15
      ustawy o VAT. Nie wykonuje Pan czynności ściągania długów (w tym factoringu), usług
      doradztwa, ani usług w zakresie leasingu. Czynności te są bezpośrednio związane z
      usługami pośrednictwa ubezpieczeniowego, nie mają charakteru doradczego, ani
      finansowego.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 8 listopada 2025 r.)
    Czy usługi świadczone przez Pana w ramach umowy B2B z firmą brokerską, polegające na
    obsłudze posprzedażowej zawartych umów ubezpieczenia, w tym weryfikacji zgłoszeń
    szkód, kontaktach z klientami (ubezpieczonymi), wsparciu merytorycznym brokera i
    realizacji obowiązków brokera wobec klientów, stanowią usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego lub usługi powiązane ze świadczeniem usług ubezpieczeniowych i tym
    samym mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37
    ustawy o VAT, zarówno w odniesieniu do stanu faktycznego (obecnie świadczonych usług),
    jak i zdarzeń przyszłych (świadczenia podobnych usług w roli brokera)?
    Pana stanowisko w sprawie (uzupełnione pismem z 8 listopada 2025 r.)
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisana działalność korzysta ze zwolnienia z podatku VAT,
    ponieważ stanowi usługę ściśle związaną i niezbędną do świadczenia usług pośrednictwa
    ubezpieczeniowego przez brokera.
    Wnioskodawca działa wyłącznie na rzecz brokera, w ramach jego procesu obsługi klientów
    ubezpieczeniowych, i nie świadczy usług o charakterze niezależnym (administracyjnym,
    doradczym czy konsultingowym).
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, zwolnieniu podlegają usługi
    ubezpieczeniowe, pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych, a także
    elementy tych usług, jeżeli są one właściwe i niezbędne do ich świadczenia.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę stanowią więc element właściwy i niezbędny
    do świadczenia usług brokerskich, a zatem korzystają ze zwolnienia z VAT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    KIS:
    - 0114-KDIP4-2.4012.374.2021.2.MC z 9 sierpnia 2021 r.,
    - 0112-KDIL1-3.4012.95.2022.1.KB z 7 kwietnia 2022 r.,
    - 0114-KDIP1-3.4012.164.2018.2.ISK z 10 lipca 2018 r.
    Wnioskodawca stanowczo wskazuje, że świadczone przez Niego usługi w ramach umowy
    B2B z firmą brokerską („(...)”), obejmujące obsługę posprzedażową umów ubezpieczenia,
    weryfikację zgłoszeń szkód, kontakty z klientami (ubezpieczonymi) oraz wsparcie
    merytoryczne brokera, stanowią usługi powiązane ze świadczeniem usług
    ubezpieczeniowych.
    Usługi te mają bezpośredni związek z prawidłową realizacją umów ubezpieczenia
    zawartych za pośrednictwem brokera i są niezbędne do zapewnienia ochrony
    ubezpieczeniowej klientów. Wnioskodawca podkreśla, że świadczone czynności nie
    obejmują usług doradztwa, czynności ściągania długów, leasingu ani negocjacji płatności
    w imieniu klienta.
    W związku z powyższym, usługi te mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy o VAT, zarówno w odniesieniu do stanu faktycznego
    (obecnie świadczonych usług), jak i zdarzeń przyszłych (świadczenia analogicznych usług w
    roli brokera).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku w zakresie jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...)
    Według art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie
    (nieczynienie bądź też tolerowanie).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą towarów w myśl art. 7
    ustawy.
    Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub
    tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu
    ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca
      jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Należy podkreślić, że oba ww. warunki winny być spełnione łącznie, aby świadczenie
    podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają
    postaci wynagrodzenia.
    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8
    marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko
    Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy,

    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a
    otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w
    pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie
    przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w
    których:
    · istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego
      następuje świadczenie wzajemne,
    · wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w
      zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
    · istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru
      lub usługi,
    · odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim
      związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
    · istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.
    Należy wskazać, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewiduje dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od

    podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi ubezpieczeniowe, usługi reasekuracyjne i usługi
      pośrednictwa w świadczeniu usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych, a także
      usługi świadczone przez ubezpieczającego w zakresie zawieranych przez niego
      umów ubezpieczenia na cudzy rachunek, z wyłączeniem zbywania praw nabytych w
      związku z wykonywaniem umów ubezpieczenia i umów reasekuracji.
    W myśl art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Powyższe zwolnienia uregulowane zostały w ustawie o podatku od towarów i usług
    wskutek odzwierciedlenia odpowiednich przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.
    L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Zgodnie z
    regulacją zawartą w art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają transakcje ubezpieczeniowe i reasekuracyjne, wraz z
      usługami pokrewnymi świadczonymi przez brokerów ubezpieczeniowych i agentów
      ubezpieczeniowych.
    Należy wskazać, że ww. zwolnienia mają charakter przedmiotowy, gdzie przede wszystkim
    istotną przesłanką do skorzystania ze zwolnienia jest rodzaj świadczonej usługi – cechy,
    które ją wyróżniają. Ustawodawca szczególny nacisk położył na stronę przedmiotową, nie
    dokonując zawężenia omawianych zwolnień wyłącznie do określonej grupy podmiotów.
    Zatem podkreślić należy, że wystarczającą przesłanką pozwalającą objąć zwolnieniem
    daną czynność jest wykazanie jej związku ze wskazanymi w ww. przepisach czynnościami,
    przy czym związek ten musi być wyraźny i nie odbiegać od świadczenia usług
    ubezpieczeniowych, wypaczając przez to istotę przewidzianego zwolnienia.
    Podkreślenia wymaga, że pojęcia używane do oznaczania zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą, podatek od towarów i usług pobierany jest
    od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią pojęcia
    autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie rozbieżności
    pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które należy sytuować w
    ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    Dyrektywa nie podaje definicji transakcji ubezpieczeniowych, ani usług pokrewnych
    świadczonych przez brokerów i pośredników ubezpieczeniowych.
    Natomiast w ogólnym rozumieniu „czynność ubezpieczeniowa” charakteryzuje się tym, że
    ubezpieczyciel, w zamian za wcześniejsze opłacenie składki ubezpieczeniowej,
    zobowiązuje się w przypadku wystąpienia ryzyka objętego umową ubezpieczenia do
    spełnienia na rzecz ubezpieczonego świadczenia określonego w momencie zawarcia
    umowy.
    Czynność ubezpieczeniowa, w każdym przypadku związana jest z istnieniem stosunku
    umownego między usługodawcą, który domaga się zwolnienia (od podatku) a osobą,
    której ryzyko jest objęte ubezpieczeniem, czyli ubezpieczonym.
    Jeśli chodzi o transakcje ubezpieczeniowe, TSUE w sprawie C-8/01 orzekł, że istotą
    transakcji ubezpieczeniowej jest w ogólnym rozumieniu, iż ubezpieczyciel zobowiązuje się,
    w przypadku, gdy zaistnieje ryzyko objęte ubezpieczeniem, świadczyć ubezpieczonemu

    usługę uzgodnioną podczas zawierania umowy w zamian za uprzednią wpłatę składki
    (wyroki TS w sprawie Card Protection Plan C-349/96, EU:C:1999:93, pkt 17; Skandia C-240
    /99, EU:C:2001:140, pkt 37; Taksatororringen C-8/01, EU:C:2003:621, pkt 39). Trybunał
    wyraził stanowisko, że transakcja ubezpieczeniowa nieodzownie pociąga za sobą istnienie
    umowy między dostawcą usługi ubezpieczenia i osobą, która jest ubezpieczona na
    wypadek ryzyka, czyli ubezpieczonym.
    Należy zwrócić uwagę na rolę jaką odgrywa Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w
    kształtowaniu wykładni wspólnotowej, w tym wykładni prawa podatkowego. Istotę funkcji
    TSUE należy postrzegać nie tylko przez pryzmat dokonywanej przez niego wykładni
    konkretnych przepisów prawa wspólnotowego, ale również z punktu widzenia roli jego
    orzeczeń jako źródła prawa wspólnotowego. Należy także dodać, że TSUE odgrywa
    kluczową rolę z punktu widzenia jednolitej interpretacji prawa i gwarantuje zarazem, że
    normy prawa wspólnotowego nie wywołają odmiennych skutków w różnych państwach.
    Zaznaczyć także należy, że idea ujednolicenia wykładni i stosowania prawa unijnego, jaka
    stawiana jest działalności TSUE, pokazuje, że intencją Trybunału nie jest, aby wykładnia
    przez niego przyjęta, była wyłącznie jednokrotnym rozstrzygnięciem prawnym,
    osadzonym w konkretnym stanie faktycznym, ale także aby przyczyniała się do rozwoju i
    udoskonalenia prawa wspólnotowego. Wykładnia ta ma także prowadzić do
    ukształtowania jednolitego rozumienia prawa podatkowego. W konsekwencji powyższych
    stwierdzeń należy przyjąć, że wspólnotowym prawem podatkowym są w rzeczywistości
    dopełniające się wzajemnie dyrektywy i orzecznictwo TSUE.
    Dlatego też interpretacji zwolnień od podatku należy dokonywać w pierwszej kolejności w
    oparciu o regulacje Dyrektywy 2006/112/WE Rady w kontekście celu tych zwolnień i przy
    uwzględnieniu orzecznictwa TSUE.
    Ponadto, mając na uwadze wykładnię zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 37
    ustawy oraz w art. 135 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE, konieczne jest zdefiniowanie
    pojęcia „usług pośrednictwa”. W związku z tym, że ani ustawa o podatku od towarów i
    usług, ani Dyrektywa 112 nie definiują tego pojęcia, w celu określenia, jakie czynności
    należy rozumieć pod pojęciem usług pośrednictwa, należy oprzeć się na wykładni
    językowej, wspieranej przy tym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Wydawnictwo Naukowe PWN, wersja
    internetowa: http://sjp.pwn.pl), przez pośrednictwo należy rozumieć działalność osoby
    trzeciej mającą na celu porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw
    dotyczących obu stron. Równorzędnie, przez pośrednictwo rozumie się kojarzenie
    kontrahentów w transakcjach handlowych, a więc załatwianie dla zarobku różnego
    rodzaju transakcji handlowych między dwiema stronami, uczestniczenie w zawieraniu
    takich transakcji. W tym zakresie stwierdzić należy, że wykonywane przez podmiot
    wszelkie czynności zmierzające do zawarcia między dwiema różnymi stronami transakcji
    handlowych można uznać za pośrednictwo. Z kolei z doktrynalnego punktu widzenia
    cechą charakterystyczną pośrednictwa odróżniającą ten stosunek od innych umów jest
    fakt, że bezpośrednią przyczyną zawarcia bezpośrednio lub pośrednio umowy są działania
    pośrednika. Innymi słowy przez umowę o pośrednictwo należałoby rozumieć taki
    stosunek prawny istniejący pomiędzy dwiema stronami, z których jedna (pośrednik)
    otrzymuje zlecenie od drugiej, aby doprowadzić do wymiany gospodarczej świadczeń z
    osobą trzecią, przy czym znalezienie kontrahenta ma stanowić bezpośredni i decydujący
    rezultat starań pośrednika. Bezpośrednim celem aktywności pośrednika jest wywołanie
    skutku prawnego, polegającego na wprowadzeniu zleceniodawcy (podmiotu
    zastępowanego) w stosunek umowny z osobą trzecią.
    W celu rozstrzygnięcia, co w świetle przepisów prawa podatkowego należy rozumieć pod
    pojęciem „pośrednictwa” warto odnieść się do wyroku z 21 czerwca 2007 r. w sprawie C-
    453/05 Volker Ludwig przeciwko Finanzamt Luckenwalde, w którym TSUE stwierdził, że:

      „(...) pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
      obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia
      takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na rzecz
      klienta warunków świadczeń wzajemnych, przy czym celem takiej działalności jest
      uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam
      pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści umowy. Zatem pojęcie
      pośrednictwa nie wymaga koniecznie, aby pośrednik działający jako subagent agenta
      głównego kontaktował się bezpośrednio z dwiema stronami umowy, aby negocjować
      wszystkie klauzule, jednakże pod warunkiem że jego działalność nie ogranicza się do
      zobowiązania do wykonania części czynności faktycznych związanych z umową”.
    Natomiast w wyroku z 13 grudnia 2001 r. w sprawie C-235/00 Commissioners of Customs
    & Excise przeciwko CSC Financial Services Ltd. Trybunał orzekł, że pojęcie pośrednictwa
    obejmuje działalność wykonywaną przez osobę pośredniczącą, która nie jest stroną
    umowy dotyczącej produktu finansowego i której działalność różni się od typowych
    świadczeń umownych wykonywanych przez strony tych umów. W istocie pośrednictwo
    stanowi usługę świadczoną na rzecz strony umowy, za którą wypłaca ona wynagrodzenie
    jako za odrębną działalność pośrednictwa.
    Działalność ta może obejmować m.in. wskazywanie stronie danej umowy okazji do
    zawarcia takiej umowy, kontaktowanie się z drugą stroną i negocjowanie w imieniu i na
    rzecz klienta warunków świadczeń wzajemnych. Celem takiej działalności jest uczynienie
    wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma
    żadnego interesu w zakresie treści umowy. TSUE w orzeczeniu tym uznał, że znaczenie
    słowa „negocjacje”, w kontekście art. 13 część B lit. d pkt 5 VI Dyrektywy odnosi się „do
    działalności pośrednika, który nie przyjmuje roli którejkolwiek ze stron umowy dotyczącej
    produktu finansowego oraz którego działalność polega na czymś innym, niż świadczenie
    usług wchodzących w zakres umowy, typowo wykonywanych przez strony takich umów.
    Negocjacje stanowią usługę świadczoną na rzecz strony umowy oraz są wynagradzane
    przez nią, polegającą na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Mogą one polegać m.
    in. na wskazywaniu odpowiednich możliwości zawarcia takiej umowy, nawiązywaniu
    kontaktu z drugą stroną lub negocjowaniu, w imieniu i na rzecz klienta, warunków
    płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron. Celem negocjacji jest zatem wykonanie
    wszystkich czynności niezbędnych w celu zawarcia przez dwie strony umowy, przy
    jednoczesnym braku jakiegokolwiek własnego zaangażowania negocjatora określonego w
    warunkach umowy.
    Powyższe tezy znalazły potwierdzenie w wyroku w sprawie C-40/15, gdzie Trybunał
    wskazał (w kontekście uznania danej działalności za usługi „świadczone przez brokerów
    ubezpieczeniowych i agentów ubezpieczeniowych” w rozumieniu art. 135 ust. 1 lit. a
    Dyrektywy VAT), że w pierwszej kolejności usługodawca powinien pozostawać w stosunku
    z ubezpieczycielem i ubezpieczonym. Stosunek ten może być wyłącznie pośredni, jeżeli
    usługodawca jest podwykonawcą brokera lub agenta. W drugiej kolejności jego
    działalność powinna obejmować istotne aspekty pośrednictwa ubezpieczeniowego, takie
    jak wyszukiwanie klientów ubezpieczeniowych i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem.
    Jak wynika z powołanych przepisów krajowych, wskazanego przepisu Dyrektywy oraz
    orzecznictwa TSUE, zwolnieniu od podatku podlegają usługi pośrednictwa
    ubezpieczeniowego, w tym wykonywane przez brokerów i agentów ubezpieczeniowych.
    W orzecznictwie TSUE dotyczącym tej tematyki wyraźnie jednak zostało podkreślone, że
    pośrednictwo ubezpieczeniowe, to czynności których celem jest uczynienie wszystkiego co
    niezbędne, by dwie strony zawarły umowę ubezpieczenia. Zgodnie z tym orzecznictwem,
    istotnymi aspektami pośrednictwa ubezpieczeniowego jest wyszukiwanie klientów
    ubezpieczeniowych i kontaktowanie ich z ubezpieczycielem w celu zawarcia umowy.
    W konsekwencji, żeby uznać daną działalność za pośrednictwo konieczne jest, aby
    pośrednik wykonał przynajmniej niektóre z czynności:

    - wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia umowy;
    - uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby dwie strony zawarły umowę;
    - prowadzenie negocjacji polegających na jednoznacznie określonym akcie mediacji;
    - nawiązywanie kontaktu z drugą stroną lub negocjowanie w imieniu i na rzecz klienta
      warunków płatności, jakich ma dokonać jedna ze stron.
    Nie oznacza to oczywiście, że pośrednik nie może wykonywać dodatkowych czynności,
    jednakże, aby czynności te można było zaliczyć do czynności pośredniczących konieczne
    jest aby wywoływały lub miały na celu wywołanie skutku dla wszystkich stron transakcji,
    innymi słowy konieczne jest aby skutek tych czynności odnalazł odzwierciedlenie w
    zawartej umowie pomiędzy stronami.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    - prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą i współpracuje na podstawie
      umowy B2B z firmą brokerską działającą na rynku ubezpieczeń;
    - w ramach tej współpracy wspiera Pan brokera ubezpieczeniowego w procesie
      profesjonalnej obsługi klientów, którzy zawarli umowy ubezpieczenia za jego
      pośrednictwem. Zakres wykonywanych czynności obejmuje w szczególności:
      Ø pomoc klientom brokera w prawidłowym zgłaszaniu roszczeń do zakładów
        ubezpieczeń,
      Øweryfikację poprawności dokumentów wymaganych do zgłoszenia szkody,
      Øprzekazywanie informacji między klientem a ubezpieczycielem, które dotyczą opisu
        zdarzeń ubezpieczeniowych (w formie pisemnej i wizualnej), w których wobec
        klienta firmy brokerskiej (ubezpieczonego) wysuwane są roszczenia z tytułu
        poniesionej szkody majątkowej lub osobowej. W ramach tych roszczeń klient
        przekazuje dokumentację („informacje”) do firmy brokerskiej, którą należy
        zweryfikować pod kątem tego, czy w ogóle jest to szkoda w rozumieniu prawa
        ubezpieczeniowego, rodzaju tej szkody, okoliczności jej wystąpienia, a także czy
        przekazana dokumentacja jest kompletna (ewentualnie poprosić o jej
        uzupełnienie). Następnie należy ustalić podstawę prawną zgłoszenia szkody (tj.
        zidentyfikować odpowiednią polisę ubezpieczeniową ubezpieczonego, która w
        swoim zakresie obejmuje dane zdarzenie), a następnie przesłać te informacje do
        odpowiedniego ubezpieczyciela z wnioskiem o rejestrację szkody. Do zakończenia
        procedury likwidacyjnej szkody cała korespondencja między ubezpieczycielem a
        klientem odbywa się za pośrednictwem firmy brokerskiej (w tym za pośrednictwem
        Wnioskodawcy w ramach zawartej umowy B2B). Celem takiego działania jest
        zapewnienie prawidłowej realizacji umów ubezpieczenia zawartych za
        pośrednictwem brokera oraz utrzymanie ochrony ubezpieczeniowej klientów.
        Czynności te są bezpośrednio związane z wykonywaniem usług pośrednictwa
        ubezpieczeniowego, mają charakter istotny i niezbędny dla realizacji umów
        ubezpieczenia, a ich niewykonanie mogłoby prowadzić do naruszenia interesów
        ubezpieczonych i odpowiedzialności brokera wobec klientów,
      Øwsparcie brokera w bieżącej obsłudze relacji z ubezpieczonymi, do których należy
        jeszcze przeprowadzanie instruktażu dla ubezpieczonego w zakresie wymaganych
        dokumentów do zgłaszania szkód ubezpieczeniowych, wsparcie w ewentualnych
        reklamacjach lub negocjacjach wysokości odszkodowania oraz bieżące
        monitorowanie statusu roszczenia;
    - Pana działalność polega na świadczeniu usług wsparcia dla brokera w obsłudze
      posprzedażowej;
    - aktualnie Pana usługi powiązane są ze świadczeniem usług ubezpieczeniowych,
      polegają na obsłudze posprzedażowej i są wykonywane w imieniu Spółki brokerskiej.

      Faktycznie polegają one w szczególności na bezpośrednich kontaktach z klientem
      (ubezpieczonym), co ma związek z jego ochroną ubezpieczeniową, zdarzeniami
      ubezpieczeniowymi i wymagają bardzo dobrej znajomości produktu
      ubezpieczeniowego;
    - Pana usługi mają na celu prawidłową realizację umów ubezpieczenia zawartych
      wcześniej za pośrednictwem brokera;
    - usługi w ramach zawartej umowy B2B z firmą brokerską polegają na obsłudze
      posprzedażowej, kontaktach z klientem (ubezpieczonym), który już wcześniej zawarł
      umowę z ubezpieczycielem za pośrednictwem brokera;
    - celem Pana usług w ramach zawartej umowy B2B z firmą brokerską nie jest „uczynienie
      wszystkiego co możliwe, aby dwie strony zawarły umowę”;
    - świadczone usługi wykonuje Pan we własnym imieniu i na własny rachunek, jednakże
      na rzecz firmy brokerskiej, której działania Pan wspiera;
    - nie zawiera Pan umów ubezpieczenia, nie pośredniczy w sprzedaży polis, nie wykonuje
      czynności brokerskich w rozumieniu ustawy o dystrybucji ubezpieczeń, nie dokonuje
      likwidacji szkód ani doradztwa finansowego;
    - trzymał Pan, do chwili obecnej, 1-krotne wynagrodzenie od Zleceniodawcy, i zgodnie z
      zawartą umową B2B będzie je Pan otrzymywał nadal, tylko i wyłącznie od brokera;
    - usługi świadczone przez Pana nie mają charakteru wyłącznego udostępniania informacji
      stronom transakcji finansowej;
    - usługi świadczone przez Pana nie są czynnościami wyłącznie technicznymi – ani nie
      mają charakteru czynności pomocniczych wykonywanych na rzecz osoby
      poszkodowanej w wypadku;
    - Pana usługi są bezpośrednio związane z zawartymi umowami ubezpieczenia, a ich
      niewykonanie spowodowałoby istotne naruszenie umów ubezpieczenia zawartych za
      pośrednictwem brokera i utratę zaufania do brokera;
    - w zakresie Pana obowiązków nie mieści się marketing ani pozyskiwanie nowych
      klientów dla brokera ubezpieczeniowego. Zakres Pana usług obejmuje natomiast
      wsparcie brokera w utrzymaniu ochrony ubezpieczeniowej klientów oraz w obsłudze
      posprzedażowej umów ubezpieczenia, w tym kontakt z ubezpieczonymi;
    - świadczone przez Pana usługi nie opierają się na prowadzeniu negocjacji polegających
      na jednoznacznie określonym akcie mediacji. Podkreśla Pan, że wykonywane przez
      Pana czynności stanowią element pośrednictwa ubezpieczeniowego w znaczeniu
      funkcjonalnym, ponieważ służą utrzymaniu i prawidłowemu wykonywaniu umów
      ubezpieczenia zawartych za pośrednictwem brokera;
    - Pana czynności nie dotyczą rozliczeń finansowych, należności ani warunków płatności
      między stronami umowy ubezpieczenia. Mają one charakter obsługi posprzedażowej i
      polegają na weryfikacji dokumentacji dotyczącej zdarzeń ubezpieczeniowych,
      identyfikacji odpowiednich polis i przekazywaniu informacji niezbędnych do realizacji
      ochrony ubezpieczeniowej
    - świadczone przez Pan usługi nie obejmują czynności, o których mowa w art. 43 ust. 15
      ustawy.
    Ponadto, z zawartej umowy wynika, że: „Na mocy niniejszej Umowy Zleceniobiorca
    zobowiązuje się do świadczenia na rzecz Zleceniodawcy, w ramach prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej, usług wspierających działalność brokerską
    Zleceniodawcy, w tym w zakresie przeciwdziałania próbom wyłudzenia świadczeń
    nienależnych z polis ubezpieczeniowych, w szczególności poprzez:
    Ø analizę zgłaszanych roszczeń pod kątem ryzyka wystąpienia nadużyć,

    Ø opiniowanie dokumentacji dotyczącej zgłoszeń i wypłat świadczeń,
    Ø identyfikację potencjalnych mechanizmów wyłudzeń i wskazywanie działań
      prewencyjnych,
    Ø opracowywanie rekomendacji dla Zleceniodawcy w zakresie postępowania w
      przypadkach budzących wątpliwości,
    Ø wsparcie merytoryczne w zakresie stosowania procedur wewnętrznych oraz dobrych
      praktyk rynkowych dotyczących przeciwdziałania wyłudzeniom,
    Ø wykonywanie innych czynności uzgodnionych przez Strony mających na celu
      wspomaganie działalności Zleceniodawcy”.
    W analizowanej sprawie, Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi świadczone przez
    Pana w ramach umowy B2B z firmą brokerską, polegające na obsłudze posprzedażowej
    zawartych umów ubezpieczenia, w tym weryfikacji zgłoszeń szkód, kontaktach z klientami
    (ubezpieczonymi), wsparciu merytorycznym brokera i realizacji obowiązków brokera
    wobec klientów, stanowią usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego lub usługi powiązane
    ze świadczeniem usług ubezpieczeniowych i tym samym mogą korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zarówno w odniesieniu do stanu
    faktycznego (obecnie świadczonych usług), jak i zdarzeń przyszłych (świadczenia
    podobnych usług w roli brokera).
    Na tle przedstawionego opisu sprawy, wyżej wskazanych przepisów prawa oraz wyroków
    należy stwierdzić, że czynności które wykonuje/będzie Pan wykonywał w ramach zawartej
    umowy ze Spółka są czynnościami związanymi z obsługą posprzedażową, które w praktyce
    polegają na obsłudze i realizacji szeregu czynności wykupionego już przez Klienta
    ubezpieczenia, tj. sprowadzają się do wykonania czynności faktycznych związanych z
    zawartą już umową.
    Z powyżej wskazanych przez Pan informacji jednoznacznie wynika, że umowa
    ubezpieczenia między Spółką (brokerem) a Klientem została już zawarta. Jak Pan sam
    podkreśla – czynności wykonywane przez Pan mają charakter obsługi posprzedażowej i
    polegają na obsłudze zawartych umów ubezpieczenia, w tym na weryfikacji zgłoszeń
    szkód, kontaktach z klientami (ubezpieczonymi), wsparciu merytorycznym brokera i
    realizacji obowiązków brokera wobec klientów. Żadnej z tych czynności nie można zaliczyć
    do czynności pośredniczących, które mogą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na
    postawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, bowiem nie mają na celu wywołania skutków dla
    wszystkich stron transakcji, tj. by skutek ten odnalazł odzwierciedlenie w zawartej umowie
    pomiędzy stronami.
    W konsekwencji, czynności wykonywane przez Pana polegające na obsłudze
    posprzedażowej zawartych umów ubezpieczenia, w tym weryfikacji zgłoszeń szkód,
    kontaktach z klientami (ubezpieczonymi), wsparciu merytorycznym brokera i realizacji
    obowiązków brokera wobec klientów nie stanowią usług pośrednictwa
    ubezpieczeniowego i nie mogą korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 37 ustawy. Jednocześnie w sytuacji, gdy sam będzie Pan brokerem i będzie Pan
    świadczył powyższe usługi w ramach zawartej umowy B2B z firmą brokerską, usługi te
    nadal nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37
    ustawy.
    Podsumowanie
    Usługi świadczone przez Pana w ramach umowy B2B z firmą brokerską, polegające na
    obsłudze posprzedażowej zawartych umów ubezpieczenia, w tym weryfikacji zgłoszeń
    szkód, kontaktach z klientami (ubezpieczonymi), wsparciu merytorycznym brokera i
    realizacji obowiązków brokera wobec klientów, nie stanowią/nie będą stanowić usługi
    pośrednictwa ubezpieczeniowego i tym samym nie mogą/nie będą mogły korzystać ze

    zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy, zarówno w
    odniesieniu do stanu faktycznego (obecnie świadczonych usług), jak i zdarzeń przyszłych
    (świadczenia ww. usług w sytuacji, gdy będzie Pan brokerem).
    Tym samym, Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia,
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Podkreślam, że przedmiotowa interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Odnośnie natomiast powołanych przez Pana interpretacji indywidualnej, należy zauważyć,
    że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia. Jednakże wskazane przez Pana we własnym
    stanowisku interpretacje indywidualne, znajdujące – Pana zdaniem – potwierdzenie Pana
    stanowiska w przedmiotowej sprawie dotyczą innych zdarzeń niż opisywanych w Pana
    sprawie.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania)
    Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz własnym
    stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zwolnienia od podatku
    VAT – na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 37 ustawy – innych usług niż objętych wnioskiem, tj.
    świadczonych na podstawie zawartej umowy B2B z firmą brokerską.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.