Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.439.2025.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-07
Teza: Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach
Umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
usług. Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach
Umowy są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38
ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: fundusz
opodatkowanie
pożyczka
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi udzielania kredytów lub
pożyczek pieniężnych oraz usługi pośrednictwa w
świadczeniu tych usług oraz zarządzanie kredytami lub
pożyczkami
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 38
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 15
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 23

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie skutków podatkowych usług realizowanych na podstawie
    zawartej Umowy. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 9 lipca
    2025 r. (wpływ 9 lipca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (X) Spółka z o.o. została wpisana do Krajowego Rejestru Przedsiębiorców dnia (...) 2005 r.
    W momencie powstania jedynym wspólnikiem Spółki było Województwo (A) (dalej
    również: „Województwo”), które następnie stało się jej większościowym wspólnikiem. Od
    (...) 2018 roku Województwo ponownie jest jedynym wspólnikiem Wnioskodawcy,
    posiadając 100% udział w kapitale Spółki. Fundusz jest spółką celową powołaną do
    realizacji zadań publicznych samorządu wojewódzkiego (wspieranie rozwoju
    przedsiębiorczości w województwie (A)), a nie komercyjną. W związku z powyższym,
    wypracowany przez Spółkę zysk nie podlega podziałowi między wspólników, lecz
    przeznaczany jest wyłącznie na realizację jej celów.
    Spółka jest zarejestrowana jako czynny podatnik VAT od (...) 2004 r.

    Zarząd Województwa (A) (dalej również: „Instytucja Zarządzająca”) uchwałą nr (...) z dnia
    (...) 2014 r. przyjął Regionalny Program Operacyjny Województwa (A) na lata (...) (zwany
    dalej: „Program”). Program został zatwierdzony przez Komisję Europejską decyzją
    wykonawczą nr (...) z dnia (...) 2014 r.
    W ramach ww. Programu (B) Sp. z o.o. (dalej również: „Menadżer”, „Menedżer Funduszu”)
    dnia (...) 2017 r. zawarł umowę z Województwem o finansowaniu Projektu „(...)” (dalej
    również: „Projekt”) współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego
    w ramach Osi Priorytetowej (...).
    Celem projektu było między innymi wzmocnienie rozwoju i konkurencyjności
    przedsiębiorstw sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw ((...)) w województwie
    (A) poprzez ułatwienie im dostępu do finansowania dłużnego. Głównymi produktami
    projektu były Instrumenty Finansowe w postaci Funduszu Pożyczkowego i Funduszu
    Poręczeniowego. Produkty pożyczkowe były oferowane (Y) w formie pożyczek na rozwój
    oraz pożyczek inwestycyjnych. Produkty poręczeniowe mogły być oferowane w formie
    poręczenia indywidualnego/poręczenia portfelowego.
    Wnioskodawca zawarł z Menadżerem Funduszu umowę nr (...) (dalej również: „Umowa”),
    na mocy której Menadżer powierza Spółce za wynagrodzeniem usługę wdrożenia i
    zarządzania Instrumentem Finansowym, z którego udzielane będą pożyczki dla (Y)
    prowadzących działalność gospodarczą na terenie województwa (A).
    (Y) są podmioty wskazane w załączniku nr (...) lub (...) do Umowy, które zawarły z
    Pośrednikiem Finansowym Umowę Inwestycyjną (umowa zawarta między Pośrednikiem
    Finansowym a (Y) w celu finansowania Inwestycji z Instrumentu Finansowego) oraz którym
    wypłacono jakąkolwiek kwotę wsparcia na zasadach określonych w Umowie.
    W ramach Umowy Wnioskodawca ustanawia we własnym imieniu Instrument Finansowy –
    Fundusz Pożyczkowy, który nie posiada osobowości prawnej. Na potrzeby wdrożenia i
    realizacji tego instrumentu Wnioskodawca otwiera i prowadzi w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe w polskich złotych,
    stanowiące wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe.
    Natomiast zadaniem Menadżera Funduszu jest wniesienie do Instrumentu Finansowego:
    1) (C) – tj. wkładu finansowego na rzecz instrumentów finansowych wniesionego do (E)
      (funduszu określonego w art. 2 pkt 27) Rozporządzenia (...), utworzonego i
      zarządzanego przez Menadżera Funduszu na podstawie Umowy o Finansowaniu w
      celu realizacji Projektu) przez Instytucję Zarządzającą (tj. Zarząd Województwa (A)) w
      ramach Programu z Europejskich Funduszy Strukturalnych i Inwestycyjnych,
    2) (D) – tj. środków przekazanych przez Menadżera Funduszu niepochodzących z (C).
    Oprócz powyższego Menadżer Funduszu ma prawo skorzystania z Prawa Opcji (prawo
    Menadżera Funduszu, o którym mowa w art. 34 ust. 5 ustawy Prawo zamówień
    publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1579). W ramach realizacji Prawa Opcji, Menadżer
    Funduszu ma prawo do wniesienia do Instrumentu Finansowego dodatkowego Wkładu (E)
    (rozumianego jako zasoby (E) tj. środki finansowe stanowiące (C) oraz (D) wniesione przez
    Menadżera do danego Instrumentu Finansowego oraz na podstawie wniosków o wypłatę
    transzy, przeznaczone na finansowanie inwestycji realizowanych przez (Y)) do wysokości
    wskazanej w Umowie.
    Menadżer Funduszu ma prawo do skorzystania z Prawa Opcji, w przypadku, gdy spełnione
    zostaną łącznie następujące przesłanki:
    1) wniesiony pierwotnie Wkład (E) do Instrumentu Finansowego został wypłacony na rzecz
      (Y) w 100% w (...), oraz
    2) Menadżer Funduszu będzie dysponował Wkładem (E) w odpowiedniej wysokości oraz

    3) Pośrednik Finansowy realizuje Umowę należycie, w tym zrealizował wszystkie istotne
      zalecenia pokontrolne, a na dzień skorzystania przez Menadżera Funduszu z Prawa
      Opcji nie wystąpiła u Pośrednika Finansowego nieprawidłowość systemowa.
    Spółka wykorzystuje ww. Wkład (E) do realizacji swoich podstawowych zadań umownych.
    Natomiast do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu Pożyczkowego,
    2) wybór (Y) (...),
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    4) zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz (...),
    5) wypłata (Y) pożyczki (...),
    6) zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (Y) do realizowania Umowy Inwestycyjnej z należytą starannością (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia odpowiedniej dokumentacji i ewidencji księgowej
        (...);
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad dotyczących unikania nakładania się
        finansowania (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się wszelkiego rodzaju kontrolom i audytom (...);
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu w całości kwoty wypłaconej z tytułu pożyczki zgodnie z
        (...);
    7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
    8) przeprowadzanie działań kontrolnych oraz audytowych u (Y) (...),
    9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki,
    10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...).
    W celu realizacji Umowy, Wnioskodawca otworzył i prowadzi w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej następujące rachunki bankowe:
    1) rachunki bankowe z Wkładem (E):
      a) rachunek bankowy z (C),
      b) rachunek bankowy z (D),
    2) rachunek bankowy Wypłat Pożyczek (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe, z
      którego wypłacane są na rzecz (Y) pożyczki zawierające Wkład (E)),
    3) rachunek bankowy Zwrotów Pożyczek (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe, na
      które (Y) dokonują zwrotów pożyczek wraz z odsetkami lub innymi płatnościami),
    4) rachunki bankowe z Zasobami Zwróconymi, tj. wyodrębnione konta ewidencyjno-
      księgowe, na których gromadzone są zasoby zwracane przez (Y) z tytułu spłat pożyczek
      udzielonych i wykorzystanych zgodnie z Umową Inwestycyjną – poprzez którą rozumie
      się umowę zawartą między Pośrednikiem Finansowym a (Y) w celu finansowania
      Inwestycji z Instrumentu Finansowego – odrębnie w częściach odpowiadających (C) i
      (D),
      a) rachunek bankowy Zasobów Zwróconych z (C),
      b) rachunek bankowy Zasobów Zwróconych z (D),

    5) rachunki bankowe Lokat (wyodrębnione konta ewidencyjno-księgowe, z których
      dokonywane są operacje związane z lokowaniem środków (C) oraz (D)):
      a) rachunek bankowy Lokat z (C),
      b) rachunek bankowy Lokat z (D),
    6) rachunek bankowy Własny (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe w celu
      prowadzenia rozliczeń z tytułu Opłaty za Zarządzanie).
    Za realizację Umowy, Spółka otrzymywała wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie,
    która była powiązana z wynikami we wdrażaniu Instrumentu Finansowego i podzielona na
    dwie składowe:
  1) wynagrodzenie podstawowe,
  2) wynagrodzenie oparte na wynikach.
    Okres realizacji Umowy strony ustaliły w następujących etapach:
    1) Okres Budowy Portfela,
    2) na wniosek Pośrednika Finansowego Okres Budowy Portfela, może zostać wydłużony,
      jeżeli w wyniku braku wystarczających środków na rachunku bankowym (E), Menadżer
      Funduszu nie dokonał wniesienia Wkładu (E) do Instrumentu Finansowego na
      podstawie poprawnie złożonego wniosku o wypłatę transzy w terminie 90 dni od dnia
      jego złożenia przez Pośrednika Finansowego,
    3) Okres Wygaszania Portfela liczony jest od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiła
      wypłata na rzecz (Y) jakiejkolwiek kwoty jednostkowej pożyczki, do dnia wygaśnięcia
      lub rozwiązania wszystkich zawartych w Okresie Budowy Portfela Umów
      Inwestycyjnych.
    Uzupełnili Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – opis stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego o następujące informacje:
    I. Wskazanie, czy przedmiotem wątpliwości (sformułowanych w pytaniach nr 1 i nr 2
      wniosku) są czynności wykonywane w ramach Umowy na rzecz Menadżera Funduszu,
      czy czynności wykonywane na rzecz (Y)?
      ODPOWIEDŹ: Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy są czynności wykonywane w
      ramach Umowy na rzecz Menadżera.
      Wnioskodawca wyjaśnia również, iż powołuje się on na Umowy Inwestycyjne, gdyż jest
      to istotny i nieodłączny element czynności wykonywanych w ramach Umowy na rzecz
      Menedżera. Jak wskazano we wniosku: „Natomiast do zadań Pośrednika Finansowego
      należą m.in.:
      (...)
      3. zawieranie Umów Inwestycyjnych, uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi
      określone w Umowie oraz inne postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką
      rynkową, o ile nie są one sprzeczne z Umową i przepisami prawa.”
      W związku z powyższym nie jest możliwym pominięcie Umów Inwestycyjnych podczas
      analizy czynności wykonywanych w ramach Umowy na rzecz Menadżera Funduszu.
      Przedmiotem wniosku są czynności Wnioskodawcy wykonywane w ramach Umowy, tj.:
      „Natomiast do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
      1) ustanowienie we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu
        Pożyczkowego,
      2) wybór (Y) (...),
      3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),

      4) zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
        technicznego oraz (...),
      5) wypłata (Y) pożyczki (...),
      6) zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia
        w zakresie wskazanym w Umowie, w tym:
        a) zobowiązania (Y) do realizowania Umowy Inwestycyjnej z należytą starannością
          (...);
        b) zobowiązania (Y) do prowadzenia odpowiedniej dokumentacji i ewidencji
          księgowej (...);
        c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad dotyczących unikania nakładania się
          finansowania (...);
        d) zobowiązania (Y) do poddania się wszelkiego rodzaju kontrolom i audytom (...);
        e) zobowiązania (Y) do zwrotu w całości kwoty wypłaconej z tytułu pożyczki zgodnie
          z (...);
      7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
      8) przeprowadzanie działań kontrolnych oraz audytowych u (Y) (...),
      9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki,
      10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...).
    II. Doprecyzowanie opisu zaistniałego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj.
      wskazanie:
      1) Kto faktycznie będzie udzielać pożyczek (Y) – Państwo jako Pośrednik Finansowy czy
        Menadżer Funduszu?
        ODPOWIEDŹ: Jak wskazano we wniosku:
        „Wnioskodawca zawarł z Menadżerem Funduszu umowę nr (...) (dalej również:
        „Umowa”) na mocy, której Menadżer powierza Spółce za wynagrodzeniem usługę
        wdrożenia i zarządzania Instrumentem Finansowym, z którego udzielane będą
        pożyczki dla (Y) prowadzących działalność gospodarczą na terenie województwa
        (A).
        (Y) są podmioty wskazane w załączniku nr (...) lub (...) do Umowy, które zawarły z
        Pośrednikiem Finansowym Umowę Inwestycyjną (...).
        W ramach Umowy Wnioskodawca ustanawia we własnym imieniu Instrument
        Finansowy – Fundusz Pożyczkowy, który nie posiada osobowości prawnej. Na
        potrzeby wdrożenia i realizacji tego instrumentu Wnioskodawca otwiera i
        prowadzi w instytucji finansowej zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej
        rachunki bankowe w polskich złotych, stanowiące wyodrębnione konto
        ewidencyjno-księgowe.”
        W związku z powyższym Wnioskodawca wskazuje, iż on jako strona Umowy
        Inwestycyjnej oraz ustanowiciel i zarządca Instrumentu Finansowego, faktycznie
        udziela pożyczek (Y), tj. Spółka dokonuje przekazania środków z Instrumentu
        Finansowego do (Y).
      2) Czy opisane we wniosku czynności będą Państwo wykonywać we własnym imieniu i
        na własny rachunek?
        ODPOWIEDŹ: Jak wskazano we wniosku:
        „(...).”
        W tym zakresie należy stwierdzić, iż Wnioskodawca opisane we wniosku czynności
        wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek. Dodatkowo Spółka

        podkreśla, iż odpowiada przez Menadżerem (bierze odpowiedzialność) za
        prawidłową realizację zadań w ramach Umowy.
        Niemniej, aby nie wprowadzać Organu w błąd należy również podkreślić, iż ze
        względu na fakt, realizacji Umowy w ramach Programu, tj. środków europejskich,
        są one obarczone dodatkowymi wymogami prawnymi, aby mogły być uznane za
        prawidłowo rozdysponowanie. W związku z powyższym, w celu zachowania
        transparentności finansowej środki zaangażowane w ramach Projektu są
        wyodrębnione od pozostałych środków Spółki (co również zostało wskazane we
        wniosku).
      3) Czy wykonywane przez Państwa czynności będą obejmować usługi, o których mowa
        w art. 43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
        Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), tj. czynności ściągania długów, w tym factoringu,
        usługi doradztwa bądź usługi w zakresie leasingu? Jeśli tak – proszę wskazać jakie?
        ODPOWIEDŹ: Co do zasady wykonywane przez Wnioskodawcę czynności nie będą
        obejmować usług, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy z dnia 11 marca 2004
        r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), tj. czynności
        ściągania długów, w tym factoringu, usługi doradztwa bądź usługi w zakresie
        leasingu.
        Oczywiście w ramach Umowy, Spółka wykonuje czynności, które polegają m.in. na
        przekazaniu środków na rzecz (Y). W takim układzie Spółka pełni rolę
        pożyczkodawcy i jako podmiot udzielający pożyczek, w przypadku uchylania się
        przez (Y) od spłaty zobowiązania (kapitału wraz z odsetkami), Podatnik może
        podjąć kroki zmierzające do odzyskania powierzonego kapitału wraz z należnymi
        odsetkami. Jednakże takie zachowanie jest właściwe dla instytucji finansowych
        udzielających pożyczek i w konsekwencji, nie stanowi czynności ściągania długów,
        o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy o VAT.
        Umowa zawarta z Menadżerem przewiduje natomiast, że Pośrednik Finansowy
        zobowiązuje się do dochodzenia przeciwko (Y) z najwyższą starannością
        wynikającą z profesjonalnego charakteru jego działalności, w drodze negocjacji lub
        innych działań prawnych, wszelkich niezaspokojonych roszczeń przysługujących
        jemu, Menadżerowi lub Instytucji Zarządzającej, w zakresie, w jakim uprawnienie
        do dochodzenia roszczeń przysługujących Instytucji Zarządzającej zostało przez
        nią przekazane Menadżerowi.
        Czynności na rzecz Menadżera lub Instytucji Zarządzającej stanowią margines
        działalności wykonywanej w ramach Projektu i stanowią jedynie element zespołu
        czynności zmierzających do realizacji Projektu.
        Co istotne, pośrednik Finansowy zobowiązany jest do przedkładania do
        Menadżera sprawozdań z prowadzonych działań, w tym proces spłat pożyczek
        przez (Y) wg. wzoru określonego przez Menadżera, co ma w szczególności na celu
        badanie tzw. „pułapu szkodowości (limitu strat)”, tj. wartości utraty środków
        liczonej jako relacji wartości kapitału pożyczek straconych do wartości udzielonych
        pożyczek ogółem, który w ramach realizowanego Projektu nie może przekroczyć
        15%.
      4) Czy czynności, które będą Państwo wykonywać jako Pośrednik Finansowy, będą
        prowadzić do zmian prawnych i finansowych? Jakich i dla kogo?
        ODPOWIEDŹ: Czynności podejmowane przez Wnioskodawcę dążą do przekazania
        środków pieniężnych z rachunku bankowego prowadzonego przez Spółkę na
        rachunek bankowy wskazany przez (Y) w formie pożyczki.
        Tym samym dochodzi do zmian prawnych oraz finansowych, tj. środki stanowiące
        dofinansowanie projektu w formie Wkładu (E) zarządzane przez Spółkę, stają się
        kapitałem pożyczkowym dla (Y).

        Należy jednak zauważyć, że kwestia będąca przedmiotem pytania nr 4 Organu
        stanowi odzwierciedlenie przesłanki wyrażonej przez TSUE jako warunek uznania
        czynności za podlegające zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o VAT, tj.: „W
        odniesieniu do art. 135 ust. 1 lit. d Dyrektywy 2006/112/WE TSUE wskazał, że
        przelew jest transakcją polegającą na realizacji dyspozycji przekazania określonej
        sumy pieniędzy z jednego rachunku na drugi. Transakcja ta cechuje się w
        szczególności tym, że powoduje zmianę sytuacji prawnej i finansowej istniejącej z
        jednej strony między udzielającym dyspozycji a beneficjentem, a z drugiej strony
        między nimi a ich bankiem, jak również, w odpowiednim przypadku, między
        bankami.”.
        Tym samym, Organ poprzez zadanie tego pytania, może nieświadomie, dążyć do
        przesądzenia przez samego Wnioskodawcę, iż podlega on zwolnieniu z art. 43 ust.
        1 pkt 40 ustawy o VAT, zamiast zbadać możliwość zastosowania przez Spółkę
        zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
        Potwierdzenie powyższego stanowi wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z
        dnia 19 stycznia 2024 r., o sygn. I FSK 1715/23, w którym to Naczelny Sąd
        Administracyjny wskazał, iż: „W pytaniu III organ wezwał wnioskodawczynię do
        wyjaśnienia, czy wszystkie opisane we wniosku działania (czynności), które
        wnioskodawca wykonuje (jest zobowiązany wykonywać), mają na celu dokonanie
        transferów pieniężnych, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych
        funkcji przelewu lub płatności i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem
        środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe. Trafnie w tym
        kontekście zauważył Autor skargi kasacyjnej, że sformułowanie, którym posłużył
        się organ, wzywając skarżącą do odpowiedzi na zadane pytanie - "dokonanie
        transferów pieniężnych, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych
        funkcji przelewu lub płatności i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem
        środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe" wynika
        bezpośrednio z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
        zapadłego na gruncie przepisu art. 135 ust. 1 lit. (d) dyrektywy 2006/112/WE (np.
        pkt 24, 27, 28, 36 i 39 uzasadnienia wyroku Trybunału (czwarta izba) z dnia 28 lipca
        2011 r. w sprawie C 350/10, Nordea Pankki Suomi Oyj oraz pkt 39-41, 46, 48-51
        uzasadnienia wyroku Trybunału (druga izba) z dnia 26 maja 2016 r. w sprawie C–
        607/14, Bookit Ltd.) implementowanego do krajowego porządku prawnego przez
        art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o PTU, przywołanego przez skarżącą w uzasadnieniu
        stanowiska we wniosku o wydanie interpretacji.
        (...)
        Rację ma zatem Autor skargi kasacyjnej, że poprzez formułowanie pytania w taki
        właśnie sposób organ w istocie domaga się od skarżącej, aby przesądziła, czy
        realizowane w ramach opisanej we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
        Umowy świadczenia są usługami "depozytów środków pieniężnych, prowadzenia
        rachunków pieniężnych, wszelkiego rodzaju transakcji płatniczych, przekazów i
        transferów pieniężnych" w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 40 ustawy o PTU, z
        uwzględnieniem orzecznictwa TSUE. Tymczasem to do organu należy ocena, czy
        opisane we wniosku czynności są tego rodzaju usługami.
        (...)
        Tego rodzaju oceny winien natomiast dokonać organ na podstawie stanu
        faktycznego albo zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę we
        wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ nie może wezwać
        wnioskodawcy, by ten - w ramach wyczerpującego przedstawienia zaistniałego
        stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego - przesądził, że okoliczności faktyczne
        pozwalają na stwierdzenie, czy działania wnioskodawcy "mają na celu dokonanie
        transferów pieniężnych, których skutkiem jest pełnienie szczególnych i istotnych
        funkcji przelewu lub płatności i które w konsekwencji skutkują przeniesieniem

        środków pieniężnych i powodują zmiany prawne i finansowe" oraz czy "wszystkie
        dokonywane czynności są czynnościami niezbędnymi, bez których nie doszłoby do
        realizowania transakcji lub wykonania usług wskazanych w art. 43 ust. 1 pkt 40
        ustawy o podatku od towarów i usług." Wezwanie może natomiast obejmować
        okoliczności faktyczne, na podstawie których możliwe będzie rozstrzygnięcie przez
        organ podatkowy kwestii związanej zwolnienie dokonywanych przez skarżącą
        czynności z podatku od towarów i usług.”
      5) Czy będą Państwo mieli wpływ na treść zawieranych Umów Inwestycyjnych?
        ODPOWIEDŹ: Jak wskazano we wniosku: „zawieranie Umów Inwestycyjnych,
        uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi określone w Umowie oraz inne
        postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką rynkową, o ile nie są one
        sprzeczne z Umową i przepisami prawa”.
        Powyższe oznacza, iż przy zawieraniu Umów Inwestycyjnych, Spółka musi się
        kierować pewnymi wymogami, zwłaszcza, iż jak wspomniano wcześniej, Projekt
        jest realizowany ze środków unijnych, a tym samym podlega dodatkowym
        wymogom prawnym.
        Niemniej, poza zawarciem niezbędnych elementów, Spółka ma całkowity wpływ na
        to jak jest sporządzana umowa.
      6) W jaki sposób dokonywać będą Państwo wyboru (Y)?
        ODPOWIEDŹ: Spółka na swojej stronie internetowej umieszcza ofertę w związku z
        prowadzonym Projektem. W ramach umieszczonej na stronie oferty potencjalni (Y)
        składają odpowiednie wnioski pożyczkowe.
        Spośród złożonych wniosków Wnioskodawca weryfikuje, które podmioty spełniają
        warunki otrzymania finansowania w ramach Projektu.
        Następnie Spółka przeprowadza rozmowy z potencjalnymi (Y), tj. pozyskuje
        dokładne informacje, np. długość funkcjonowania przedsiębiorstwa na rynku,
        dokładny opis czy zajmuje się dany przedsiębiorca oraz jakie są perspektywy
        powodzenia realizacji inwestycji w ramach finansowania udzielanego przez Spółkę.
        Oprócz powyższego Podatnik sprawdza zgłaszających się przedsiębiorców pod
        kątem ewentualnej niewypłacalności w instytucjach takich jak: Biuro Informacji
        Kredytowe, (...).
        Po tak dokonanej weryfikacji zgłaszających się przedsiębiorców, Spółka jako (Y)
        wybiera:
        1) przedsiębiorstwa, które spełniają wszelkie formalne warunki ubiegania się o
          finansowanie, w tym zabezpieczenia pożyczki,
        2) przedsiębiorstwa, którym na dzień złożenia wniosku nie grozi upadłość czy
          niewypłacalność,
        3) przedsiębiorstwa, których pomysł na rozwój został gruntownie przemyślany i
          zdaniem Spółki udzielenie finansowania może realnie wpłynąć na rozwój
          przedsiębiorstwa oraz regionu.
      7) Kto jest odpowiedzialny za prawidłową realizację świadczeń na rzecz (Y): Państwo
        czy Menadżer Funduszu?
        ODPOWIEDŹ: Ze względu na fakt, iż to Wnioskodawca zawiera Umowy
        Inwestycyjne, tj. jest stroną umów zawieranych z (Y), to właśnie Wnioskodawca jest
        odpowiedzialny za prawidłową realizację świadczeń na rzecz (Y).
        Należy w tym miejscu również wskazać, iż ze względu na fakt, iż udzielanie
        pożyczek stanowi przedmiot Umowy, Wnioskodawca odpowiada przed
        Menadżerem jako przed usługobiorcą.

    Pytania
    1. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy podlegają
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    2. Czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach Umowy są zwolnione z VAT
      na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad.1
    W ocenie Wnioskodawcy, czynności wykonywane w ramach Umowy podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT).
    Jak stanowi z kolei art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
    1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje natomiast wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy
    o VAT).
    Powyższe przepisy wyznaczają przedmiotowy oraz podmiotowy zakres opodatkowania
    VAT, a zatem w efekcie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług mogą podlegać co
    do zasady tylko te czynności, w przypadku których spełniony został zarówno podmiotowy,
    jak i przedmiotowy zakres opodatkowania, tzn. zaistniała czynność określona jako
    opodatkowana, która została wykonana przez podmiot mający cechę podatnika.

    Zgodnie natomiast z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT „Nie uznaje się za podatnika organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.”
    Przenosząc powyższe na grunt opisywanej sprawy w pierwszej kolejności Wnioskodawca
    zwraca uwagę, iż Spółka jako Pośrednik Finansowy wykonuje czynności dotyczące
    ustanowienia i prowadzenia (E), udostępnianie (Y) wsparcia w formie Instrumentów
    Finansowych w ramach Projektu za wynagrodzeniem nosi znamiona odpłatnego
    świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Za
    realizację czynności w powyższym zakresie Spółka otrzymuje określone w Umowie
    wynagrodzenie. Na gruncie ustawy otrzymane z tego tytułu świadczenie pieniężne będzie
    stanowić zapłatę za świadczone usługi.
    W następnej kolejności należy zaznaczyć, iż fakt posiadania przez Województwo
    większościowych udziałów lub w późniejszym okresie 100% udziałów w kapitale Spółki
    oraz to, iż została ona powołana w celach realizacji zadań publicznych samorządu
    Wojewódzkiego a nie komercyjnych, nie przesądza, czy Spółka sama wchodzi w skład
    administracji samorządowej. Jako podmiot prawa handlowego, Spółka prowadzi
    niezależną działalność gospodarczą.
    Podkreślenia wymaga, że stopień zależności Spółki od Województwa nie może
    automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych
    Województwa powierzonych Spółce za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Spółka, co prawda, wykonuje na mocy
    Umowy czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu wojewódzkiego, do
    realizacji których Województwo zostało powołane, tj. wspierania aktywności mikro, małych
    i średnich przedsiębiorstw, jednostek samorządu terytorialnego, spółdzielni, wspólnot
    mieszkaniowych, organizacji pozarządowych, kościołów i związków wyznaniowych, ale
    czynności te wykonuje jako odrębny podmiot.
    Podsumowując wymienione przez Wnioskodawcę w opisie zdarzenia przyszłego czynności
    będą stanowić odpłatne świadczenie usług, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Ad.2
    Zdaniem Wnioskodawcy wykonywane przez Spółkę czynności w ramach Umowy są
    zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług.
    W pierwszej kolejności należy zauważyć, że na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (art. 7 ust. 1 ustawy o VAT). Jak stanowi z kolei art.
    8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w
    rozumieniu art. 7, w tym również:
    1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
      w jakiej dokonano czynności prawnej;
    2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy zatem rozumieć każde zachowanie, na które
    składać się może zarówno działanie, jak i zaniechanie.
    Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT z uwzględnieniem art. 146ef, wynosi
    23%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3 i art. 129 ust. 1.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie z
    podatku. Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług
    zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, w ocenie Wnioskodawcy,
    dotyczy usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, usług pośrednictwa w
    świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także usług
    zarządzania ww. usługami.
    W odniesieniu do pojęcia „zarządzania”, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt. 38 ustawy o
    VAT należy odnieść się do orzeczeń sądów administracyjnych.
    W wyroku z dnia 28 lutego 2013 r. o sygn. III SA/Wa 2180/12 Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie wskazał, iż „W art. 43 ust. 1 pkt 38 u.p.t.u. jest bowiem
    mowa nie tylko o udzieleniu pożyczki, na co powoływał się w swojej argumentacji Organ,
    ale także o zarządzeniu nią. Zarządzanie w szerokim ujęciu oznacza "zrobienie czegoś za
    pomocą wysiłków innych osób" (por. B. Kudrycka, B.G. Peters, P.J. Suwaj, Nauka
    administracji, Warszawa 2009); organizowanie działań dla osiągnięcia określonych celów
    przy zachowaniu zasad skuteczności i sprawności organizacyjnej z uwzględnieniem realnej
    odpowiedzialności za osiągnięte rezultaty. W ocenie Sądu, jeśli wziąć pod uwagę, iż na
    podstawowe i kluczowe etapy zarządzania składają się: planowanie, organizowanie
    zasobów, wdrażanie tego, co zaplanowane oraz monitoring, ewaluacja i kontrola
    przeprowadzonych działań, to opłaty za restrukturyzację mieszczą się w pojęciu
    zarządzania pożyczką. Wyjaśnić należy, że restrukturyzacja pożyczki jest ustaleniem
    nowych warunków spłaty pożyczki w celu dostosowania zobowiązania z tytułu umowy
    pożyczki do obecnej sytuacji finansowej klienta (wydłużenie okresu spłat, zmiana
    wysokości rat itp.). Zatem bez wątpienia pojęcie restrukturyzacji pożyczki mieści się w
    pojęciu zarządzania pożyczką. Nie budzi wątpliwości Sądu, że takie czynności jak
    wydłużenie okresu spłat lub zmiana wysokości rat pożyczki przy uwzględnieniu kondycji
    finansowej klienta jest zarządzaniem pożyczką.”
    Powyższy wyrok został uzupełniony przez wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    dnia 25 czerwca 2014 r. o sygn. I FSK 1136/13, w którym Naczelny Sąd Administracyjny
    wskazał, iż „Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikało, że sąd I instancji przyjął, że
    czynności monitujące można uznać za zwolnione z podatku czynności z zakresu
    zarządzania pożyczką w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT. Jednakże -
    podzielając w tym zakresie stanowisko Ministra Finansów - sąd ten przyjął, że nie mogą
    one korzystać ze zwolnienia, gdyż są to czynności ściągania długów, w tym factoringu w
    rozumieniu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT. W skardze kasacyjnej trafnie wykazano i
    uzasadniono, że stanowisko jakie zajął w tej części sąd I instancji jest błędne. Usługa
    "ściągania długów" polega co do zasady na działalności polegającej na nabywaniu
    (skupywaniu) wierzytelności, czy to w celu windykacji, czy dalszej odprzedaży. W takim
    przypadku są one usługami finansowymi, wyłączonymi ze zwolnienia i podlegają
    opodatkowaniu stawką podstawową. Podstawą opodatkowania jest wówczas prowizja lub
    dyskonto. Wykonania takiej usługi - jak słusznie podniesiono w uzasadnieniu skargi
    kasacyjnej - zakłada istnienie dwóch podmiotów, które zawarły transakcję. Usługodawca
    zobowiązuje się do ściągnięcia długu w zamian za wynagrodzenie. Konsumentem usługi
    (usługobiorcą) jest zaś podmiot, który korzysta z usługi wykonywanej przez kontrahenta,
    co oznacza, że usługodawca ściąga dług dla usługobiorcy, a nie dla siebie. Skoro we

    wniosku o wydanie interpretacji skarżąca spółka podała, że samodzielnie, tj. bez udziału
    podmiotu "trzeciego" monitoruje pożyczkę, to czynność ta nie może być objęta hipotezą
    przepisu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT.
    W konkluzji tej części wywodów trzeba zaakcentować, że jeżeli szczegółowo
    przedstawione we wnioski czynności monitujące dotyczące udzielonej przez siebie
    pożyczki skarżąca spółka wykonuje we własnym zakresie i nie korzysta w tym zakresie z
    usług podmiotów "trzecich", to czynności tych nie można zaliczyć do "usług ściągania
    długów lub factoringu w rozumieniu art. 43 ust. 15 pkt 1 ustawy o VAT. W rezultacie
    czynności te będą podlegały zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT,
    gdyż mieszczą się w pojęciu "zarządzania pożyczkami pieniężnymi przez pożyczkodawcę".”
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż zwolnieniu z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o
    VAT podlegają m.in.:
    1. udzielenie pożyczki,
    2. planowanie udzielenia pożyczki,
    3. organizowanie zasobów w celu udzielenia pożyczki,
    4. wdrażanie tego, co zaplanowane w celu dzielenie pożyczki,
    5. monitoring w tym samodzielnie wykonywanie przez pożyczkodawcę czynności
      zmierzających do odzyskania długu od pożyczkobiorcy,
    6. ewaluacja pożyczki oraz
    7. kontrola przeprowadzonych działań związanych z udzieleniem pożyczki.
    Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy można wskazać, że podejmowane
    przez Spółkę czynności stanowią usługi w zakresie udzielana pożyczek oraz zarządzania
    nimi, które korzystają ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT.
    Do zadań Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1. ustanowienie we własnym imieniu Funduszu Pożyczkowego,
    2. wybór (Y) spośród podmiotów, (...),
    3. zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...).
    4. zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz (...),
    5. wypłata (Y) pożyczki (...),
    6. zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie,
    7. otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych,
    8. przeprowadzanie działań kontrolnych i audytowych u (Y) (...),
    9. (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki,
    10. zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, (...).
    Wszystkie z ww. czynności zmierzają do udzielenia przez Spółkę pożyczek na rzecz (Y).
    Następujące czynności:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Funduszu Pożyczkowego,
    2) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych,
    3) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, a także Wkładu (E)
      niewydatkowanego na inwestycje (Y) zgodnie z postanowieniami Umowy

    stanowią usługi organizowania zasobów w celu dzielenia pożyczek, gdyż bez ww.
    czynności Spółka nie uzyskałaby funduszy przeznaczonych na wypłatę (Y) pożyczek, a w
    konsekwencji nie mogłaby takowych pożyczek udzielić.
    Powyższe dotyczy również zwrotu Menadżerowi wszelkich Zasobów Zwróconych, a także
    Wkładu (E), gdyż bez takiego zobowiązania Spółka nie otrzymałaby środków zgodnie z
    powyższym, natomiast brak faktycznego zwrotu skutkować będzie złamaniem zapisów
    Umowy, który może skutkować rozwiązaniem Umowy, a tym samym uniemożliwieniem
    udzielania pożyczek.
    Następujące czynności:
    1) wybór (Y) spośród podmiotów, (...),
    2) zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz (...),
    3) zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie
    stanowią usługi planowania udzielenia pożyczki, tj. czynności podejmowane bezpośrednio
    przed i w celu udzielenia pożyczki.
    Następujące czynności:
    1) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    2) wypłata (Y) pożyczki z (...).
    stanowią usługi udzielania pożyczek w sensie ścisłym.
    Następujące czynności:
    1) przeprowadzanie działań kontrolnych i audytowych u (Y) (...),
    2) wykonywanie czynności związanych z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem
      i windykacją spłat pożyczki,
    stanowią usługi monitoringu oraz kontroli przeprowadzonych działań związanych z
    udzieleniem pożyczki.
    Podsumowując, wszelkie czynności podejmowane przez Spółkę w ramach Umowy
    stanowią usługi związane z udzielaniem pożyczek oraz zarządzania nimi i korzystają ze
    zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o VAT, o ile Wnioskodawca, zgodnie z art. 43 ust.
    22 ustawy o VAT sam nie zrezygnuje w ww. zwolnienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775) – zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą towarów i
    świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności bądź sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Przy ocenie charakteru świadczenia
    jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Zatem każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi, co do zasady, usługę w
    rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione
    następujące warunki:
    · w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona
      (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
    · świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
      (wynagrodzenie).
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu musi istnieć bezpośredni związek o
    charakterze przyczynowym, pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem
    wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za
    wyodrębnioną czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany
    świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia (wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny.
    Zatem pod pojęciem odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu
    sprzedającego towar lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego).

    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i
    usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została
    skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy
    została powiększona także o zysk sprzedającego. Skoro przepisy nie określają formy
    zapłaty za świadczoną usługę należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć
    postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi
    (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego
    wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz
    świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana
    zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego
    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Zatem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku, którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Taka konstrukcja definicji świadczenia usług jest wyrazem zasady powszechności
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji dokonywanych w ramach
    profesjonalnego obrotu gospodarczego.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie
    dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze – dana czynność ujęta jest w katalogu czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność
    została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik
    VAT.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto należy zwrócić uwagę, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów
    i usług stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE
    L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą. Zgodnie z ww. regulacją Dyrektywy:

      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Unormowanie to stanowi odzwierciedlenie art. 13 ust. 1 Dyrektywy, który stwierdza, że:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług posługując się
    sformułowaniem „organy władzy publicznej” nie definiuje tego pojęcia, tak jak i
    Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78 poz.
    483 ze zm.).
    W świetle art. 16 ust. 2 Konstytucji RP:
      Samorząd terytorialny uczestniczy w sprawowaniu władzy publicznej. Przysługującą
      mu w ramach ustaw istotną część zadań publicznych samorząd wykonuje w imieniu
      własnym i na własną odpowiedzialność.
    Rozwinięcie tej regulacji zawarto w art. 163 Konstytucji RP, zgodnie z którym:
      Samorząd terytorialny wykonuje zadania publiczne nie zastrzeżone przez
      Konstytucję lub ustawy dla organów innych władz publicznych.
    Z powołanych przepisów wynika, że pojęciem tym objęte są wszelkie organy państwowe i
    samorządu terytorialnego.
    W zakresie statusu podmiotu publicznego wypowiedział się Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z 29 października 2015 r. w sprawie C-174/14 Saudaçor –
    Sociedade Gestora de Recursos e Equipamentos da Saúde dos Açores SA przeciwko
    Fazenda Pública, w którym
    (pkt 55-57) stwierdził, że:
      (...) ponieważ, jak przypomina się w pkt 49 niniejszego wyroku, art. 13 ust. 1
      dyrektywy 2006/112 należy jako wyjątek interpretować w sposób ścisły, należy
      uznać, że wyliczenie znajdujące się w tym przepisie jest wyczerpujące, a pojęcie
      „innych podmiotów prawa publicznego” stanowi pozostałą kategorię podmiotów

      należących do władzy publicznej, innych niż te, które zostały konkretnie wymienione
      w tym przepisie.
      Jeżeli chodzi w szczególności o pierwszy z dwóch warunków ustanowionych w art. 13
      ust. 1 wspomnianej dyrektywy, to znaczy o warunek dotyczący statusu podmiotu
      publicznego, to Trybunał orzekł już, że osoba, która wykonuje czynności należące do
      prerogatyw władztwa publicznego w sposób niezależny, nie pozostając częścią
      administracji publicznej, nie może zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa
      publicznego w rozumieniu tego przepisu (zob. podobnie w szczególności
      postanowienie Mihal, C#456/07, EU:C:2008:293, pkt 18 i przytoczone tam
      orzecznictwo).
      Trybunał wyjaśnił również, że status „podmiotu prawa publicznego” nie może
      wynikać jedynie z tego, że dana działalność polega na wykonywaniu czynności
      należących do prerogatyw władztwa publicznego (zob. podobnie w szczególności
      postanowienie Mihal, C#456/07, EU:C:2008:293, pkt 17 i przytoczone tam
      orzecznictwo).
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 581), zwanej dalej ustawą o samorządzie województwa:
      Organy samorządu województwa działają na podstawie i w granicach określonych
      przez ustawy.
      Do zakresu działania samorządu województwa należy wykonywanie zadań
      publicznych o charakterze wojewódzkim, niezastrzeżonych ustawami na rzecz
      organów administracji rządowej.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      Samorząd województwa:
      1) wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
        odpowiedzialność;
      2) dysponuje mieniem wojewódzkim;
      3) prowadzi samodzielnie gospodarkę finansową na podstawie budżetu.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      W celu wykonywania zadań województwo tworzy wojewódzkie samorządowe
      jednostki organizacyjne oraz może zawierać umowy z innymi podmiotami.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      Samorząd województwa określa strategię rozwoju województwa uwzględniającą w
      szczególności następujące cele:
      1) pielęgnowanie polskości oraz rozwój i kształtowanie świadomości narodowej,
        obywatelskiej i kulturowej mieszkańców, a także pielęgnowanie i rozwijanie
        tożsamości lokalnej;
      2) pobudzanie aktywności gospodarczej;
      3) podnoszenie poziomu konkurencyjności i innowacyjności gospodarki
        województwa;
      4) zachowanie wartości środowiska kulturowego i przyrodniczego przy uwzględnieniu
        potrzeb przyszłych pokoleń;
      5) kształtowanie i utrzymanie ładu przestrzennego.
    W świetle art. 14 ust. 1 ustawy o samorządzie województwa:
      Samorząd województwa wykonuje zadania o charakterze wojewódzkim określone
      ustawami (...).

    Z opisu sprawy wynika, że zostali Państwo (Spółka, Pośrednik Finansowy) wpisani do
    Krajowego Rejestru Przedsiębiorców (...) 2005 r., a Państwa jedynym Wspólnikiem jest
    Województwo (A), które posiada 100% udział w Państwa kapitale. Są Państwo spółką
    celową powołaną do realizacji zadań publicznych samorządu wojewódzkiego (wspieranie
    rozwoju przedsiębiorczości w województwie (...)), a nie komercyjną. Wypracowany przez
    Państwa zysk nie podlega podziałowi między wspólników, lecz przeznaczany jest wyłącznie
    na realizację Państwa celów. Są Państwo zarejestrowani jako czynny podatnik VAT.
    Zarząd Województwa (A) (Instytucja Zarządzająca) przyjął Regionalny Program Operacyjny
    Województwa (A) na lata (...) ( „Program”).
    W ramach ww. Programu (B) Sp. z o.o. (Menadżer, Menadżer Funduszu) dnia (...) 2017 r.
    zawarł umowę z Województwem o finansowaniu Projektu „(...)” (Projekt)
    współfinansowanego z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.
    Celem Projektu było m.in. wzmocnienie rozwoju i konkurencyjności przedsiębiorstw
    sektora mikro, małych i średnich przedsiębiorstw ((...)) w województwie (A) poprzez
    ułatwienie im dostępu do finansowania dłużnego. Głównymi produktami projektu były
    Instrumenty Finansowe w postaci Funduszu Pożyczkowego i Funduszu Poręczeniowego.
    Produkty pożyczkowe były oferowane (Y) w formie pożyczek na rozwój oraz pożyczek
    inwestycyjnych. Produkty poręczeniowe mogły być oferowane w formie poręczenia
    indywidualnego/poręczenia portfelowego.
    Zawarli Państwo z Menadżerem Funduszu umowę nr (...) (Umowa) na mocy, której
    Menadżer powierza Państwu za wynagrodzeniem usługę wdrożenia i zarządzania
    Instrumentem Finansowym, z którego udzielane będą pożyczki dla (Y) prowadzących
    działalność gospodarczą na terenie województwa (A).
    (Y) wskazane w załączniku nr (...) lub (...) do Umowy, które zawarły z Pośrednikiem
    Finansowym Umowę Inwestycyjną (umowa zawarta między Pośrednikiem Finansowym a
    (Y) w celu finansowania Inwestycji z Instrumentu Finansowego) oraz którym wypłacono
    jakąkolwiek kwotę wsparcia na zasadach określonych w Umowie.
    W ramach Umowy ustanawiają Państwo we własnym imieniu Instrument Finansowy –
    Fundusz Pożyczkowy, który nie posiada osobowości prawnej. Na potrzeby wdrożenia i
    realizacji tego instrumentu otwierają i prowadzą Państwo w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe w polskich złotych,
    stanowiące wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe.
    Zadaniem Menadżera Funduszu jest wniesienie w transzach do Instrumentu Finansowego:
    1) (C) – tj. wkładu finansowego na rzecz instrumentów finansowych wniesionego do (E)
      (funduszu określonego w art. 2 pkt 27) Rozporządzenia (...), utworzonego i
      zarządzanego przez Menadżera Funduszu na podstawie Umowy o Finansowaniu w
      celu realizacji Projektu) przez Instytucję Zarządzającą (tj. Zarząd Województwa (A)) w
      ramach Programu z Europejskich Funduszy Strukturalnych i Inwestycyjnych,
    2) (D) – tj. środków przekazanych przez Menadżera Funduszu niepochodzących z (C).
    Menadżer Funduszu ma prawo skorzystania z Prawa Opcji (prawo Menadżera Funduszu, o
    którym mowa w art. 34 ust. 5 ustawy Prawo zamówień publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz.
    1579) tj. Menadżer Funduszu ma prawo do wniesienia do Instrumentu Finansowego
    dodatkowego Wkładu (E) (rozumianego jako zasoby (E) tj. środki finansowe stanowiące (C)
    oraz (D) wniesione przez Menadżera do danego Instrumentu Finansowego oraz na
    podstawie wniosków o wypłatę transzy, przeznaczone na finansowanie inwestycji
    realizowanych przez (Y)) do wysokości wskazanej w Umowie.
    Menadżer Funduszu ma prawo do skorzystania z Prawa Opcji, w przypadku, gdy spełnione
    zostaną łącznie następujące przesłanki:
    1) wniesiony pierwotnie Wkład (E) do Instrumentu Finansowego został wypłacony na rzecz
      (Y) w 100% w (...), oraz

    2) Menadżer Funduszu będzie dysponował Wkładem (E) w odpowiedniej wysokości oraz
    3) Pośrednik Finansowy realizuje Umowę należycie, w tym zrealizował wszystkie istotne
      zalecenia pokontrolne, a na dzień skorzystania przez Menadżera Funduszu z Prawa
      Opcji nie wystąpiła u Pośrednika Finansowego nieprawidłowość systemowa.
    Wykorzystują Państwo ww. Wkład (E) do realizacji swoich podstawowych zadań umownych.
    Do Państwa zadań jako Pośrednika Finansowego należą m.in.:
    1) ustanowienie we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu Pożyczkowego,
    2) wybór (Y) (...),
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    4) zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz (...),
    5) wypłata (Y) pożyczki (...),
    6) zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (Y) do realizowania Umowy Inwestycyjnej z należytą starannością (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia odpowiedniej dokumentacji i ewidencji księgowej
        (...);
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad dotyczących unikania nakładania się
        finansowania (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się wszelkiego rodzaju kontrolom i audytom (...);
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu w całości kwoty wypłaconej z tytułu pożyczki zgodnie z
        (...);
    7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych, wskazanych poniżej,
    8) przeprowadzanie działań kontrolnych oraz audytowych u (Y) (...),
    9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki,
    10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych (...).
    W celu realizacji Umowy otworzyli Państwo i prowadzą w instytucji finansowej
    zlokalizowanej na terenie Unii Europejskiej rachunki bankowe:
    1) rachunki bankowe z Wkładem (E):
      a) rachunek bankowy z (C),
      b) rachunek bankowy z (D),
    2) rachunek bankowy Wypłat Pożyczek (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe, z
      którego wypłacane są na rzecz (Y) pożyczki zawierające Wkład (E)),
    3) rachunek bankowy Zwrotów Pożyczek (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe, na
      które (Y) dokonują zwrotów pożyczek wraz z odsetkami lub innymi płatnościami),
    4) rachunki bankowe z Zasobami Zwróconymi, tj. wyodrębnione konta ewidencyjno-
      księgowe, na których gromadzone są zasoby zwracane przez (Y) z tytułu spłat pożyczek
      udzielonych i wykorzystanych zgodnie z Umową Inwestycyjną – poprzez którą rozumie
      się umowę zawartą między Pośrednikiem Finansowym a (Y) w celu finansowania
      Inwestycji z Instrumentu Finansowego – odrębnie w częściach odpowiadających (C) i (D),
      a) rachunek bankowy Zasobów Zwróconych z (C),
      b) rachunek bankowy Zasobów Zwróconych z (D),

    5) rachunki bankowe Lokat (wyodrębnione konta ewidencyjno-księgowe, z których
      dokonywane są operacje związane z lokowaniem środków (C) oraz (D)):
      a) rachunek bankowy Lokat z (C),
      b) rachunek bankowy Lokat z (D),
    6) rachunek bankowy Własny (wyodrębnione konto ewidencyjno-księgowe w celu
      prowadzenia rozliczeń z tytułu Opłaty za Zarządzanie).
    Za realizację Umowy, otrzymali Państwo wynagrodzenie w formie Opłaty za Zarządzanie,
    która była powiązana z wynikami we wdrażaniu Instrumentu Finansowego i podzielona na
    dwie składowe:
    1) wynagrodzenie podstawowe,
    2) wynagrodzenie oparte na wynikach.
    Okres realizacji Umowy strony ustaliły w następujących etapach:
    1) Okres Budowy Portfela,
    2) na Państwa wniosek Okres Budowy Portfela, może zostać wydłużony, jeżeli w wyniku
      braku wystarczających środków na rachunku bankowym (E), Menadżer Funduszu nie
      dokonał wniesienia Wkładu (E) do Instrumentu Finansowego na podstawie poprawnie
      złożonego wniosku o wypłatę transzy w terminie 90 dni od dnia jego złożenia przez
      Państwa,
    3) Okres Wygaszania Portfela liczony jest od dnia następnego po dniu, w którym nastąpiła
      wypłata na rzecz (Y) jakiejkolwiek kwoty jednostkowej pożyczki, do dnia wygaśnięcia lub
      rozwiązania wszystkich zawartych w Okresie Budowy Portfela Umów Inwestycyjnych.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości są czynności wykonywane przez Państwa w ramach
    Umowy na rzecz Menedżera.
    Państwo jako strona Umowy Inwestycyjnej oraz ustanowiciel i zarządca Instrumentu
    Finansowego, faktycznie udziela pożyczek (Y), tj. dokonują Państwo przekazania środków z
    Instrumentu Finansowego do (Y).
    Opisane we wniosku czynności wykonują Państwo we własnym imieniu i na własny
    rachunek. Odpowiadają Państwo przed Menadżerem (biorą odpowiedzialność) za
    prawidłową realizację zadań w ramach Umowy.
    Jak Państwo wskazali, co do zasady wykonywane przez Państwa czynności nie będą
    obejmować usług, o których mowa w art. 43 ust. 15 ustawy o podatku od towarów i usług,
    tj. czynności ściągania długów, w tym factoringu, usługi doradztwa bądź usługi w zakresie
    leasingu. W ramach Umowy, wykonują Państwo czynności, które polegają m.in. na
    przekazaniu środków na rzecz (Y). W takim układzie pełnią Państwo rolę pożyczkodawcy i
    jako podmiot udzielający pożyczek, w przypadku uchylania się przez (Y) od spłaty
    zobowiązania (kapitału wraz z odsetkami), mogą Państwo podjąć kroki zmierzające do
    odzyskania powierzonego kapitału wraz z należnymi odsetkami. Jednakże takie
    zachowanie jest właściwe dla instytucji finansowych udzielających pożyczek i w
    konsekwencji, nie stanowi czynności ściągania długów, o których mowa w art. 43 ust. 15
    ustawy o VAT.
    Umowa zawarta z Menadżerem przewiduje, że zobowiązują się Państwo do dochodzenia
    przeciwko (Y) z najwyższą starannością wynikającą z profesjonalnego charakteru jego
    działalności, w drodze negocjacji lub innych działań prawnych, wszelkich
    niezaspokojonych roszczeń przysługujących jemu, Menadżerowi lub Instytucji
    Zarządzającej, w zakresie, w jakim uprawnienie do dochodzenia roszczeń przysługujących
    Instytucji Zarządzającej zostało przez nią przekazane Menadżerowi.
    Podejmowane przez Państwa czynności dążą do przekazania środków pieniężnych z
    rachunku bankowego prowadzonego przez Spółkę na rachunek bankowy wskazany przez

    (Y) w formie pożyczki. Tym samym dochodzi do zmian prawnych oraz finansowych, tj.
    środki stanowiące dofinansowanie projektu w formie Wkładu (E) zarządzane przez
    Państwa, stają się kapitałem pożyczkowym dla (Y).
    Przy zawieraniu Umów Inwestycyjnych, muszą się Państwo kierować pewnymi wymogami,
    Projekt jest realizowany ze środków unijnych, a tym samym podlega dodatkowym
    wymogom prawnym. Poza zawarciem niezbędnych elementów, mają Państwo całkowity
    wpływ na to jak jest sporządzana umowa.
    Na swojej stronie internetowej umieszczają Państwo ofertę w związku z prowadzonym
    Projektem. Potencjalni (Y) składają odpowiednie wnioski pożyczkowe. Spośród złożonych
    wniosków weryfikują Państwo, które podmioty spełniają warunki otrzymania finansowania
    w ramach Projektu. Następnie przeprowadzają rozmowy z potencjalnymi (Y) (m.in.
    długość funkcjonowania przedsiębiorstwa na rynku, dokładny opis czy zajmuje się dany
    przedsiębiorca oraz jakie są perspektywy powodzenia realizacji inwestycji w ramach
    udzielanego finansowania). Sprawdzają Państwo zgłaszających się przedsiębiorców pod
    kątem ewentualnej niewypłacalności w instytucjach takich jak: Biuro Informacji
    Kredytowe, (...).
    Ze względu na fakt, że to Państwo zawierają Umowy Inwestycyjne, tj. są Państwo stroną
    umów zawieranych z (Y), to właśnie Państwo są odpowiedzialni za prawidłową realizację
    świadczeń na rzecz (Y).
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii czy czynności wykonywane
    przez Państwa w ramach Umowy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (kwestia objęta pytaniem oznaczonym we wniosku nr 1).
    Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK
    1958/19 powołując się na wyrok z 22 lutego 2018 r. w sprawie C-182/17 Nagyszénás
    Településszolgáltatási Nonprofit Kft. Przeciwko Nemzeti Adó- és Vámhivatal Fellebbviteli
    Igazgatósága:
      „(...) na mocy omawianej umowy gmina N. powierzyła jej realizację zadań
      publicznych poprzez wykorzystanie udostępnionego majątku i że umowa ta nie
      stanowiła umowy o świadczenie usług. Ponadto jest ona "jednostką budżetową",
      ponieważ wypełnia swe zadania dzięki "pomocy", tj. środkom finansowym
      udostępnionym jej przez tę gminę. Organ stwierdził natomiast, że N. otrzymała
      rekompensatę będącą przedmiotem postępowania głównego w zamian za
      konkretne usługi, a zatem została zrealizowana transakcja podlegająca
      opodatkowaniu, z uwagi na co kwota tej rekompensaty podlegała opodatkowaniu.
      Fakt, że gmina N. może wprost żądać od N. przedstawienia sprawozdań oraz
      regularnego informowania o realizacji danej umowy, stanowi inną okoliczność
      wskazującą, że spółka ta nie otrzymała pomocy, lecz została opłacona za
      wyświadczenie konkretnych usług”.
    Dalej NSA podkreślił, że:
      „(...) działalność taka jak będąca przedmiotem postępowania głównego, polegająca
      na wykonywaniu przez spółkę niektórych zadań publicznych zgodnie z umową
      zawartą między nią samą a gminą stanowi odpłatne świadczenie usług, podlegające
      opodatkowaniu VAT na mocy tego przepisu. Ponadto, N. nie dysponuje, na potrzeby
      wykonywania zadań publicznych powierzonych tej spółce na mocy rozważanej
      umowy, jakąkolwiek prerogatywą władztwa publicznego spośród tych
      przysługujących gminie N.
      (...)
      Jako że N. została utworzona przez gminę N. w formie spółki z ograniczoną
      odpowiedzialnością o celu niezarobkowym, spółka ta jest przede wszystkim osobą

      prawną prawa prywatnego posiadającą, według przepisów, którym podlega, pewną
      autonomię w stosunku do wspomnianej gminy w zakresie funkcjonowania i
      bieżącego własnego zarządzania.
      (...)
      Uwzględniając zasadę, zgodnie z którą art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112, jako
      odstępstwo od ogólnej zasady opodatkowania VAT każdej działalności o charakterze
      gospodarczym, musi być interpretowany ściśle (wyrok z dnia 29 października 2015 r.,
      S., C-174/14, EU:C:2015:733, pkt 49 i przytoczone tam orzecznictwo), wydaje się, że
      omawiana spółka nie może zostać uznana za "podmiot prawa publicznego" w
      rozumieniu tego przepisu. Stąd też jej działalność nie jest objęta zasadą
      nieopodatkowania VAT przewidzianą w tym przepisie, wówczas gdy działalność ta
      stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 9 ust. 1 tej dyrektywy”.
    Sąd podkreślił również, że:
      Powyższe stanowisko Trybunału było doprecyzowaniem i rozwinięciem wcześniej
      wyrażonych poglądów w wyroku z dnia z dnia 29 października 2015 r., S., C-174/14,
      na który zresztą powoływał się zarówno organ, jak i Sąd I instancji, wysnuwając
      jednakże z jego tez odmienne wnioski. W orzeczeniu tym TSUE wyraźnie stwierdził,
      że "osoba, która wykonuje czynności należące do prerogatyw władztwa publicznego
      w sposób niezależny, nie pozostając częścią administracji publicznej, nie może
      zostać zaklasyfikowana jako podmiot prawa publicznego w rozumieniu tego
      przepisu (zob. podobnie w szczególności postanowienie M., C-456/07, EU:C:2008:
      293, pkt 18 i przytoczone tam orzecznictwo)". Przy czym zdaniem Trybunału pomimo
      uznania, iż fakt posiadania przez podmiot władzy publicznej 100% udziałów w spółce
      prawa cywilnego stanowi istotną okoliczność, to jednak nie ma charakteru
      przesądzającego, że podmiot taki – wyłącznie z tego względu – należy uznać za
      podmiot władzy publicznej w rozumieniu dyrektywy 2006/112.
    Analizując przedstawiony przez Państwa opis sprawy w kontekście powołanych przepisów
    prawa oraz przytoczonych powyżej orzeczeń sądów, wskazać należy, że realizacja przez
    Państwa czynności objętych Umową, dotyczących ustanowienia i zarządzania Funduszem
    Pożyczkowego, z którego udzielane będą Pożyczki dla (Y) nosi znamiona odpłatnego
    świadczenia usług, podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Podkreślenia wymaga, że stopień zależności Państwa od Województwa nie może
    automatycznie przesądzać o braku możliwości uznania wykonywanych zadań własnych
    Województwa powierzonych Państwu za podlegające, jako odpłatne świadczenie usług,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Co prawda – jak wynika z okoliczności sprawy (Państwa stanowiska) – wykonują Państwo
    na mocy Umowy czynności związane z realizacją zadań własnych samorządu
    wojewódzkiego, do realizacji których Województwo zostało powołane, tj. wspierania
    aktywności mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, jednostek samorządu
    terytorialnego, spółdzielni, wspólnot mieszkaniowych, organizacji pozarządowych,
    kościołów i związków wyznaniowych, ale czynności te wykonują Państwo jako odrębny
    podmiot. Z tytułu realizacji zadań objętych Umową otrzymali Państwo wynagrodzenie od
    Menadżera w formie Opłaty za Zarządzanie, która była powiązana z wynikami we
    wdrażaniu Instrumentu Finansowego. Zatem czynności te stanowią odpłatne świadczenie
    usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Na gruncie ustawy
    otrzymane z tego tytułu świadczenie pieniężne w istocie będzie stanowić zapłatę za
    świadczone przez Państwa usługi.
    W konsekwencji czynności, które wykonują/będą Państwo wykonywać na podstawie
    zawartej Umowy stanowią/będą stanowić odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 jest
    prawidłowe.
    Państwo wątpliwości w drugiej kolejności dotyczą kwestii czy czynności wykonywane
    przez Państwa w ramach Umowy są zwolnione z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38
    ustawy o podatku od towarów i usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca
    przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku. Zakres i zasady zwolnienia od
    podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.
    in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz
      usługi pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek
      pieniężnych, a także zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez
      kredytodawcę lub pożyczkodawcę.
    Należy podkreślić, że pojęcia używane do oznaczenia zwolnień, o których mowa w art.
    43 ustawy, winny być interpretowane w sposób ścisły, gdyż zwolnienia te stanowią
    odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek od towarów i usług pobierany
    jest od każdej usługi świadczonej odpłatnie przez podatnika. Zwolnienia stanowią
    pojęcia autonomiczne prawa wspólnotowego, które mają na celu uniknięcie
    rozbieżności pomiędzy państwami członkowskimi w stosowaniu systemu VAT i które
    należy sytuować w ogólnym kontekście wspólnego systemu VAT.
    Zgodnie z art. 43 ust. 15 ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 37-41, nie mają zastosowania do:
      1) czynności ściągania długów, w tym factoringu;
      2) usług doradztwa;
      3) usług w zakresie leasingu.
    Sprecyzowanie przepisów regulujących zwolnienie od podatku od towarów i usług dla
    usług finansowych ma na celu zapewnienie jednolitego stosowania tego zwolnienia w
    odniesieniu do rynku wspólnotowego, jak również zapewnienie spójności przepisów
    dotyczących podatku od towarów i usług z przepisami krajowymi regulującymi
    funkcjonowanie rynku finansowego.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że w ramach opisanej Umowy
    przedmiotem realizowanych przez Państwa na rzecz Menadżera i (Y) są odrębne
    czynności. Należy rozpatrywać je odrębnie, gdyż są wykonywane na rzecz różnych
    podmiotów – Menadżera i (Y). Dalsza analiza okoliczności sprawy prowadzi również do
    wniosku, że wykonywane na rzecz Menadżera usługi dotyczące:
    1. ustanowienia we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu Pożyczkowego,
    4. zapewnienia odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz (...),
    7. otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych,
    8. przeprowadzania działań kontrolnych i audytowych u (Y) (...),
    9. (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki,
    10. zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, (...)
    nie stanowią usług w zakresie udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych oraz usługi
    pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania kredytów lub pożyczek pieniężnych, a także
    zarządzanie kredytami lub pożyczkami pieniężnymi przez kredytodawcę lub
    pożyczkodawcę.

    Czynności związane z ustanowieniem we własnym imieniu Funduszu Pożyczkowego i
    zwrotem Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, zapewnienie
    odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia technicznego oraz
    wsparcia administracyjnego i logistycznego, (...) a także otwarcie i prowadzenie rachunków
    bankowych, przeprowadzania działań kontrolnych u (Y) (...), nie wpisują się w czynności
    wymienione we wskazanym wyżej przepisie. Ustanowienie Funduszu Pożyczkowego, jak i
    dokonanie zwrotu wszelkich zasobów zwróconych nie dotyczy żadnej z wymienionej w
    tym przepisie usługi. Jest to po prostu rozliczenie określonych przez Stronę płatności, a
    sam zwrot tych środków nie stanowi usługi zwolnionej od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 38 ustawy. Nie można również stwierdzić, że otwarcie i prowadzenie rachunków
    oraz zapewnienie odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia stanowi
    usługi dotyczące udzielania kredytów lub pożyczek, usług pośrednictwa. Są to czynności
    natury technicznej i organizacyjnej, które nie stanowią usługi zwolnionej od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Z kolei wykonywanie czynności związanych z
    rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki, jako usługi
    związane ze ściąganiem długów, są wyłączone ze zwolnienia w związku z art. 43 ust. 15
    ustawy.
    Zatem usługi:
    1) ustanowienia we własnym imieniu Instrumentu Finansowego – Funduszu Pożyczkowego,
    4) zapewnienia odpowiedniego personelu, warunków lokalowych, wyposażenia
      technicznego oraz (...),
    7) otwarcia i prowadzenia rachunków bankowych,
    8) przeprowadzania działań kontrolnych i audytowych u (Y) (...),
    9) (...) z rozliczeniem i kontrolą pożyczki, monitorowaniem i windykacją spłat pożyczki,
    10) zwrot Menadżerowi Funduszu wszelkich Zasobów Zwróconych, (...)
    nie będą korzystały ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Tym samym stanowisko w tym zakresie jest nieprawidłowe.
    Z kolei usługi, tj.:
    2) wybór (Y) (...),
    3) zawieranie Umów Inwestycyjnych, (...),
    5) wypłata (Y) pożyczki (...),
    6) zapewnienie, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
      zakresie wskazanym w Umowie, w tym:
      a) zobowiązania (Y) do realizowania Umowy Inwestycyjnej z należytą starannością (...);
      b) zobowiązania (Y) do prowadzenia odpowiedniej dokumentacji i ewidencji księgowej
        związanej z Inwestycją;
      c) zobowiązania (Y) do przestrzegania zasad dotyczących unikania nakładania się
        finansowania (...);
      d) zobowiązania (Y) do poddania się wszelkiego rodzaju kontrolom i audytom (...),
      e) zobowiązania (Y) do zwrotu w całości kwoty wypłaconej z tytułu pożyczki zgodnie z (...)
    dotyczą stricte udzielenia finansowania (Y).
    W odniesieniu do usług świadczonych na rzecz (Y) wskazać należy, że zgodnie z art. 720
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a

      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Z uwagi na powołane przepisy należy stwierdzić, że świadczenia dotyczące zawierania
    Umów Inwestycyjnych, uwzględniając w ich treści wszystkie wymogi określone w Umowie
    oraz inne postanawiania, zgodne ze standardami i praktyką rynkową, o ile nie są one
    sprzeczne z Umową i przepisami prawa, oraz wypłaty (Y) pożyczki z Wkładem (E) oraz
    odpowiadającym mu Państwa wkładem (Wkładem Pośrednika Finansowego) w Okresie
    Budowy Portfela na podstawie zawartych Umów Inwestycyjnych, stanowią usługi
    wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że
    udzielają Państwo pożyczek na rzecz (Y). W konsekwencji, usługi te korzystają ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Należy również wskazać, że ww. przepis art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy, odnosi się nie tylko
    do usług udzielania pożyczek, ale także do zarządzania nimi.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie wyjaśniają, co należy rozumieć pod
    pojęciem zarządzania pożyczką. Zarządzanie w szerokim ujęciu oznacza „zrobienie czegoś
    za pomocą wysiłków innych osób” (por. B. Kudrycka, B.G. Peters, P.J. Suwaj, Nauka
    administracji, Warszawa 2009); organizowanie działań dla osiągnięcia określonych celów
    przy zachowaniu zasad skuteczności i sprawności organizacyjnej z uwzględnieniem realnej
    odpowiedzialności za osiągnięte rezultaty.
    W tym miejscu należy powołać wyrok WSA w Warszawie z 28 lutego 2013 r., sygn. akt III SA
    /Wa 2180/12, w którym Sąd wskazał, że:
      W ocenie Sądu, jeśli wziąć pod uwagę, iż na podstawowe i kluczowe etapy
      zarządzania składają się: planowanie, organizowanie zasobów, wdrażanie tego, co
      zaplanowane oraz monitoring, ewaluacja i kontrola przeprowadzonych działań, to
      opłaty za restrukturyzację mieszczą się w pojęciu zarządzania pożyczką. Wyjaśnić
      należy, że restrukturyzacja pożyczki jest ustaleniem nowych warunków spłaty
      pożyczki w celu dostosowania zobowiązania z tytułu umowy pożyczki do obecnej
      sytuacji finansowej klienta (wydłużenie okresu spłat, zmiana wysokości rat itp.).
      Zatem bez wątpienia pojęcie restrukturyzacji pożyczki mieści się w pojęciu
      zarządzania pożyczką.
    Zatem, jeśli wziąć pod uwagę, że na podstawowe i kluczowe etapy zarządzania składają
    się: planowanie, organizowanie zasobów, wdrażanie tego co zaplanowane oraz
    monitoring, ewaluacja i kontrola przeprowadzonych działań to należy uznać, że czynności
    dotyczące:
  - wyboru (Y) (...),
  - zapewnienia, aby Umowy Inwestycyjne zawierane z (Y), obejmowały postanowienia w
    zakresie wskazanym w Umowie,
    będą usługami w zakresie udzielania pożyczek i będą się wpisywały w zakres pojęcia
    zarządzania pożyczkami, a tym samym będą korzystały ze zwolnienia od podatku na
    podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy.
    Nadmienić również należy, że powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie pod
    warunkiem, że dla tej czynności nie wybiorą Państwo opcji opodatkowania zgodnie z art.
    43 ust. 22 ustawy o VAT, w myśl którego:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku usług, o których mowa w ust.
      1 pkt 7, 12 i 38-41, świadczonych na rzecz podatników, i wybrać ich opodatkowanie,
      pod warunkiem że:
      1) jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny;

      2) złoży naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne zawiadomienie o wyborze
        opodatkowania tych usług przed początkiem okresu rozliczeniowego, od którego
        rezygnuje ze zwolnienia.
    Stosownie do art. 43 ust. 23 ustawy:
      Podatnik, o którym mowa w ust. 22, może, nie wcześniej niż po upływie 2 lat, licząc
      od początku okresu rozliczeniowego, od którego wybrał opodatkowanie usług, o
      których mowa w ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, ponownie skorzystać ze zwolnienia od
      podatku tych usług, pod warunkiem złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego
      pisemnego zawiadomienia o rezygnacji z opodatkowania, przed początkiem okresu
      rozliczeniowego, od którego ponownie będzie korzystał ze zwolnienia.
    Powyższe przepisy umożliwiają wybór opodatkowania określonych usług, które
    dotychczas obligatoryjnie korzystały ze zwolnienia od podatku – w tym m.in. właśnie usług
    udzielania pożyczek pieniężnych oraz usług pośrednictwa w świadczeniu usług udzielania
    pożyczek pieniężnych, a także zarządzania pożyczkami pieniężnymi przez pożyczkodawcę,
    przy czym możliwość wyboru opcji opodatkowania dotyczy wyłącznie usług świadczonych
    na rzecz innych podatników, przy zachowaniu warunków określonych w art. 43 ust. 22 i 23
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 38 ustawy w części odnoszącej się do ww. usług jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
    - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego.
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym/opisem
    zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym oraz opisem zdarzenia przyszłego podanym przez
    Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Jednocześnie niniejsza interpretacja nie wywołuje skutków dla pozostałych podmiotów
    biorących udział w Projekcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.