Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1344/13/SD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-27
Teza: W jakiej wartości należy rozpoznać przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku kilkukrotnego zaewidencjonowania na kasie rejestrującej tej samej transakcji?
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja sprzedaży; kasa-kasa rejestrująca; przychód; transakcja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 października 2013 r. (data wpływu do tut. BKIP 15 października 2013 r.), uzupełnionym 17 stycznia 2014 r. o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jakiej wartości należy rozpoznać przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku kilkukrotnego zaewidencjonowania na kasie rejestrującej tej samej transakcji (pytanie oznaczone we wniosku nr 3) - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 października 2013 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, w jakiej wartości należy rozpoznać przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku kilkukrotnego zaewidencjonowania na kasie rejestrującej tej samej transakcji. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 7 stycznia 2014 r. Znak: IBPBI/2/423-1344/13/SD wezwano do ich uzupełnienia. Uzupełnienia wniosku dokonano w 17 stycznia 2014 r.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w ramach swojej działalności zajmuje się sprzedażą detaliczną odzieży i obuwia sportowego oraz akcesoriów sportowych. Sprzedaż ewidencjonowana jest na kasie rejestrującej. Czasami zdarza się, że z powodu błędu jedna transakcja zostaje zaewidencjonowana na kasie rejestrującej kilkukrotnie. Potwierdzeniem rzeczywistego przebiegu transakcji z klientem jest informacja pochodząca z komputerowego systemu sprzedażowego obsługującego Spółkę. Każda transakcja znajduje odzwierciedlenie w tym systemie skutkujące:

*   zmniejszeniem ilości towaru na stanie magazynowym sklepu,
*   informacją o zapłacie gotówką lub karta płatniczą,
*   zwiększeniem przychodów ze sprzedaży.

W przypadku rozbieżności w informacji o obrocie danego punktu sprzedaży pomiędzy systemem sprzedażowym Spółki, a raportem dobowym lub miesięcznym z kasy fiskalnej dokonywana jest dokładna analiza faktycznego przebiegu transakcji. W przypadku gdy przyczyną rozbieżności jest kilkukrotne zaewidencjonowanie tej samej transakcji na kasie fiskalnej obrót stanowiący podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług Spółka ustala na podstawie rzeczywistego przebiegu transakcji.

Dodatkowo w przypadku gdy jedna transakcja sprzedaży zostanie kilkukrotnie zaewidencjonowana na kasie fiskalnej dokonywany jest odpowiedni wpis do ewidencji, o której mowa w § 3 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2013 r. w sprawie kas rejestrujących, zgodnie z którym w przypadku wystąpienia oczywistej pomyłki w ewidencji podatnik dokonuje niezwłocznie jej korekty przez ujęcie w odrębnej ewidencji:

1.  błędnie zaewidencjonowanej sprzedaży (wartość sprzedaży brutto i wartość podatku należnego),
2.  krótkiego opisu przyczyny i okoliczności popełnienia pomyłki oraz dołączenie oryginału paragonu fiskalnego dokumentującego sprzedaż, przy której nastąpiła oczywista pomyłka.

Niestety czasami zdarza się, że nie zostaje do tej ewidencji dołączony oryginał paragonu fiskalnego, o którym mowa w § 3 ust. 5 pkt 2 rozporządzenia, który po raz kolejny dokumentuje tę samą transakcję, ponieważ np. zaginie, ulegnie zniszczeniu. Jeśli taka sytuacja ma miejsce, Spółka wymaga od sprzedawcy pisemnego lub mailowego potwierdzenia, że dana transakcja została kilkukrotnie zewidencjonowana na kasie fiskalnej i takie oświadczenie jest dołączane do ewidencji w miejsce paragonu.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

W jakiej wartości należy rozpoznać przychód na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w przypadku kilkukrotnego zaewidencjonowania na kasie rejestrującej tej samej transakcji? (pytanie oznaczone we wniosku nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, jeśli występuje kilkukrotne zaewidencjonowanie na kasie rejestrującej jednej transakcji przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym powstaje tylko w wysokości odpowiadającej faktycznie zrealizowanej transakcji sprzedaży. Ponowne zaewidencjonowanie na kasie jednej transakcji sprzedaży nie powoduje powstania dodatkowego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Na gruncie przepisów o podatku dochodowym, przychodami z działalności gospodarczej, generalnie są kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (art. 12 ust. 3 ustawy o pdop). Przy czym u podatników VAT przychód ustala się po pomniejszeniu go o należny podatek VAT. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 3a ustawy o pdop, za datę powstania przychodu z działalności gospodarczej uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

W przypadku kilkukrotnego zarejestrowania danej transakcji na kasie rejestrującej nie zachodzi żadna z okoliczności określających powstanie przychodu w myśl ustawy o pdop. Przychód powstaje tylko w momencie faktycznej sprzedaży kiedy to dochodzi do wydania towaru klientowi. Ponowne zaewidencjonowanie na kasie fiskalnej tego samego zdarzenia nie łączy się bowiem ani z wydaniem rzeczy, ani z otrzymaniem lub powstaniem należności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 13 i 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. W myśl postanowień art. 12 ust. 3 ustawy o pdop, przychodami związanymi z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągniętymi w roku podatkowym, są także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne, powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.

Podstawowe zasady określania daty powstania przychodu związanego z działalnością gospodarczą zostały uregulowane przez ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy o pdop.

Na mocy tego przepisu, za datę powstania przychodu uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c - 3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu. Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń, a jeżeli wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego zdarzenia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka w ramach swojej działalności zajmuje się sprzedażą detaliczną odzieży i obuwia sportowego oraz akcesoriów sportowych. Sprzedaż ewidencjonowana jest na kasie rejestrującej. Czasami zdarza się, że z powodu błędu jedna transakcja zostaje zaewidencjonowana na kasie rejestrującej kilkukrotnie. Potwierdzeniem rzeczywistego przebiegu transakcji z klientem jest informacja pochodząca z komputerowego systemu sprzedażowego obsługującego Spółkę. Wątpliwości Spółki dotyczą ustalenia w jakiej wartości należy rozpoznać przychód, na gruncie ustawy o pdop, w przypadku kilkukrotnego zaewidencjonowania na kasie rejestrującej tej samej transakcji.

Przepisy ustawy o pdop, które odnoszą się do przychodów osiąganych z działalności gospodarczej osoby prawnej nie wskazują, co należy rozumieć pod pojęciem przychodu należnego. Zasadne jest zatem odwołanie się do reguł wykładni językowej. Można w tym zakresie posłużyć się m.in. definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego stanowiącą, że „należny” to przysługujący, należący się komuś bądź czemuś. Z tego względu uznać należy, że przychodem należnym nie będzie każdy przychód, jaki został przez podatnika osiągnięty, ale tylko ten, w stosunku do którego przysługuje przedsiębiorcy uprawnienie do jego otrzymania. Jako przychód należny powinno się zatem traktować kwoty, jakie są należne podatnikowi, czyli takie środki, których wydania podatnik może zażądać.

Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko Spółki, że w przypadku kilkukrotnego zaewidencjonowania na kasie rejestrującej jednej transakcji, przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym powstaje tylko w wysokości odpowiadającej faktycznie zrealizowanej transakcji sprzedaży. Ponowne zaewidencjonowanie na kasie jednej transakcji sprzedaży nie powoduje powstania dodatkowego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w sprawie będącej przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku nr 1 i 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z dnia 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.