Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/4513-10/15/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-12
Teza: Czy energia elektryczna uzyskana z biogazu o symbolu CN 2711 29 00 otrzymanego w toku fermentacji biomasy, (w toku fermentacji otrzymuje się również produkty odpadowe w postaci masy suchej i płynu, tzw. poferementu, wykorzystywane jako nawóz, zaś masa sucha częściowo do produkcji peletu) przeznaczona do podtrzymania procesu produkcji biogazu procesu fermentacji i sterowania nim, wykorzystywanego do produkcji energii elektrycznej i cieplnej podlega podatkowi akcyzowemu, czy tylko energia zużyta bezpośrednio do produkcji energii elektrycznej i cieplnej (do wykorzystana do obsługi kogeneratora)? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)
Słowa kluczowe: biogaz; energia-energia elektryczna; gaz; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 25 listopada 2014 r. (data wpływu 2 grudnia 2014 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej (pytania oznaczone we wniosku Nr 3) – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 grudnia 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Opis procesu produkcji:

Spółka zamierza produkować energię elektryczną w biogazowni rolniczej, w jednostce kogeneracyjnej o łącznej mocy nie przekraczającej 1 MW. Jest podmiotem wpisanym do rejestru przedsiębiorstw energetycznych zajmujących się wytwarzaniem biogazu rolniczego (decyzja Prezesa Agencji Rynku Rolnego w załączeniu). Do produkcji energii elektrycznej zużywany jest biogaz rolniczy wytwarzany w procesie fermentacji substratów organicznych w komorach fermentacyjnych i w całości spalany w jednostce kogeneracyjnej.

Projektowo sposób zagospodarowania biogazu w biogazowni jest tradycyjny tzn. biogaz jest spalany w układzie kogeneracyjnym (CHP - Cornbined Heat and Power), w celu skojarzonej produkcji energii elektrycznej i cieplnej. Głównymi elementami składowymi instalacji kogeneracji są: silnik spalinowy na paliwo gazowe, generator prądu, system wymienników ciepła oraz układ automatyki i sterowania. Energia elektryczna wytwarzana jest przez prądnicę agregatową, która jest napędzana silnikiem spalinowym. Wytworzona energia jest wprowadzana do sieci energetycznej biogazowni i wykorzystywana na potrzeby własne do napędu urządzeń pracujących w biogazowni, lini produkcyjnej nawozu i oświetlenia, jak również jest odsprzedawana do sieci energetycznej, jako tzw. „zielona energia”.

Energia elektryczna która będzie wytwarzana w skojarzeniu z energią cieplną sprzedawana będzie odbiorcy z urzędu. Ilość wytworzonej i sprzedanej energii elektrycznej jest ustalana na podstawie wskazań licznika pomiarowego zamontowanego na linii średniego napięcia. Z kolei, energia cieplna powstała w wyniku chłodzenia urządzeń kogeneracyjnych po części zużywana jest do utrzymania temperatury w fermentatorach, do osuszania odpadu poprodukcyjnego jakim jest masa pofermentacyjna, wykorzystywana następnie w procesie produkcji nawozu i peletu oraz na potrzeby ogrzewania pomieszczeń biurowych. Natomiast nadwyżki ciepła będą poprzez chłodnice wyrzucana jest do atmosfery. Całość wytworzonej energii elektrycznej mierzona jest przez liczniki zamontowane na zaciskach kogeneratora i odczytywana przez operatora. Podane odczyty pozwalają obliczyć ilość energii elektrycznej (tzw. zielonej, uprawniającej do otrzymania zielonych certyfikatów. Różnicę pomiędzy odczytem licznika mierzącego całość wytworzonej energii (tzw. zielonej energii, lecz bez stosownych certyfikatów) a ilością energii elektrycznej wtłoczonej do sieci (tzw. czarnej energii) stanowi energia elektryczna zużyta na potrzeby własne w celu jej wytworzenia i utrzymania procesów technologicznych polegających na ciągłej produkcji biogazu podlegającego dwustopniowemu procesowi biologicznego odsiarczania.

Urządzenia elektryczne takie jak mieszadła, sprężarki gazu, urządzenie dozujące oraz pompy zapewniają ciągłość procesu. Energia elektryczna zużywana na potrzeby własne służy do podtrzymania technologii wytwarzania energii elektrycznej (utrzymania kogeneratora w gotowości do pracy, sterowania nimi oraz do ich obsługi: np. oświetlania pomieszczeń, w których się one znajdują), jak również do pracy urządzeń służących do mezofilnej fermentacji (wytwarzania biogazu rolniczego w fermentatorach), i doprowadzania gazu do kogeneratora. linii produkcyjnej nawozu, oświetlenia. W sytuacji, gdy jednostki kogeneracje nie pracują, to urządzenia biogazowi są zasilane z sieci elektrycznych tych samych, którymi zarówno płynie energia elektryczna sprzedawana przez Wnioskodawcę do sieci w przypadku jej wytwarzania, jak też wykorzystywana ogólnie przez Wnioskodawcę podczas postoju urządzeń wytwarzających energię elektryczną.

Spółka dokonała w lipcu 2014 r. zgłoszenia rejestracyjnego w urzędzie celnym jako podatnik akcyzy prowadzący działalność w zakresie wyrobów akcyzowych. Biogaz wytwarzany w procesie produkcji służący do spalania w kogeneratorze, mieści się w klasyfikacji CN pod symbolem 2711 29 00 w sekcji V, dział 25 załącznika 1 do rozporządzenia Komisji (UE) Nr 861/2010 z dnia 5 października 2010 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE I. 2010. 284.1 z dnia 29 października 2010 r. ze zm.), który wszedł w życie z dniem 1 stycznia 2011 roku. Tak samo kwalifikować należy ten biogaz w świetle rozporządzenia Komisji (UE) nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013 zmieniającego załącznik I do rozporządzenia nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U. UE L z 31.10.2013). Biogaz jest gazem palnym, produktem fermentacji anaerobowej związków pochodzenia organicznego (np. ścieki, m.in. ścieki cukrownicze, odpady przemysłu rolno-spożywczego, biomasa), a częściowo także ich rozpadu gnilnego, powstający w biogazowni.

Biogaz jest mieszaniną gazów oraz zanieczyszczeń. Biogaz składa się głownie z metanu (45-55%) oraz dwutlenku węgla (35-45%). Biogaz jest gazem zanieczyszczonym głównie związkami siarki (siarkowodór), lotnymi metylosiloksanami oraz halogenowymi pochodnymi węglowodorów. Nie zawiera w swoim składzie węglowodorów takich jak: etan/eten/etyn, propan/propen/propyn, butan/buten/butyn. Ze względu na brak zawartości propanu oraz wyższych węglowodorów biogaz jest gazem SUCHYM. Z przyczyn ekonomicznych i procesowo-technologicznych (mieszanina gazów różnych właściwościach fizykochemicznych) nie poddawany jest sprężaniu, a wskutek tego nie nadaje się do odprzedaży, a jedynie do spalania w specjalnie do tego przeznaczonych instalacjach.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy energia elektryczna uzyskana z biogazu o symbolu CN 2711 29 00 otrzymanego w toku fermentacji biomasy, (w toku fermentacji otrzymuje się również produkty odpadowe w postaci masy suchej i płynu, tzw. poferementu, wykorzystywane jako nawóz, zaś masa sucha częściowo do produkcji peletu) przeznaczona do podtrzymania procesu produkcji biogazu procesu fermentacji i sterowania nim, wykorzystywanego do produkcji energii elektrycznej i cieplnej podlega podatkowi akcyzowemu, czy tylko energia zużyta bezpośrednio do produkcji energii elektrycznej i cieplnej (do wykorzystana do obsługi kogeneratora)? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 3)

Zdaniem Wnioskodawcy, przyjęte rozwiązania techniczne pozwalają na następujące wykorzystanie wyprodukowanej energii elektrycznej:

*   potrzeby podtrzymania procesów produkcji energii elektrycznej w biogazowni, poczynając od zbiorników fermentacyjnych po kogenerator produkujący prąd i energię cieplną (zasilanie m.in. mieszadeł, pomp, automatyki); istnieje możliwość pomiaru zużycia energii elektrycznej na każdym etapie i przy każdym urządzeniu wykorzystywanym w procesie produkcji zarówno biogazu jak i energii elektrycznej i cieplnej)
*   potrzeby zasilania urządzeń do produkcji nawozu i peletu, związanych z marginalną działalnością Spółki inną niż produkcja energii, polegającą na przetworzeniu „odpadu poprodukcyjnego w procesie produkcji biogazu”;
*   sprzedaż nadwyżki energii elektrycznej do sieci elektroenergetycznej, jako tzw. zielonej energii, która nie jest sprzedażą odbiorcy końcowemu, gdyż nabywcą energii elektrycznej jest operator systemu dystrybucji energii.

Biorąc pod uwagę, że celem prowadzonej działalności jest produkcja energii elektrycznej, tzw. „zielonej energii”, a uzyskiwane w procesie produkcji odpady są wykorzystywane do dalszej, marginalnej produkcji (chodzi o masę suchą wykorzystywaną do produkcji peletu lub nawozu oraz płyn tzw. poferment, który stanowi nawóz i może być również odsprzedawany), należy uznać iż cały proces produkcji biogazu , a docelowo energii elektrycznej i cieplnej (również stanowiącej efekt uboczny produkcji energii elektrycznej) jest związany z produkcją energii elektrycznej, a co za tym idzie korzysta ze zwolnienia z podatku akcyzowego.

Zarówno prawodawca krajowy, jak i wspólnotowy nie określa wprost, co należy rozumieć pod pojęciem procesu produkcji energii elektrycznej, art. 21 ust. 3 dyrektywy, który stanowi, że zużycie produktów energetycznych na terenie zakładu produkującego produkty energetyczne nie jest uważane za zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego, jeśli zużyciu ulegają produkty energetyczne produkowane na terenie zakładu; państwa członkowskie mogą uznać także zużycie energii elektrycznej i innych produktów energetycznych niewyprodukowanych na terenie takiego zakładu oraz zużycie produktów energetycznych i energii elektrycznej na terenie zakładu produkującego paliwa, wykorzystywanych do wytwarzania energii elektrycznej, jako nie powodujące powstania zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego; w przypadku gdy zużycie następuje na cele niezwiązane z produkcją produktów energetycznych, w szczególności do napędu pojazdów, wówczas jest to uznawane za zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego. Niewątpliwym jest że produkcja energii elektrycznej wymaga całego procesu produkcji od momentu zakiszenia biomasy do chwili uzyskania ostatecznego efektu jakim jest uzyskanie energii elektrycznej. Można ją podzielić na poszczególne etapy, wyróżniając etap produkcji biogazu oraz etap spalania biogazu w kogeneratorze gdzie uzyskuje się produkt finalny.

Niewątpliwym jest, że energia zużyta na etapie spalania biogazu w kogeneratorze i sterowania procesami produkcji i pomiaru w tym urządzeniu jest zwolniona z podatku akcyzowego na podstawie art. 30 ust. 6 i 7 Ustawy o podatku akcyzowym. Jednak biorąc pod uwagę, że cały proces jest podporządkowany jednemu celowi Wnioskodawca stoi na stanowisku, że zwolnienie z podatku akcyzowego przysługuje w całym procesie produkcji energii elektrycznej, w tym również w procesie produkcji biogazu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 roku o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2014 r. Nr 752 ze zm.), wyroby akcyzowe oznaczają - wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy. W poz. 28 ww. załącznika pod kodem CN 2711 wymieniono gaz ziemny (mokry) i pozostałe węglowodory gazowe.

Przez wyroby gazowe - w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1b ustawy - rozumie się wyroby energetyczne o kodach CN 2705 00 00, 2711 11 00, 2711 21 00, 2711 29 00 i pozostałe paliwa opałowe, o których mowa w art. 89 ust. 1 pkt 15 lit. b, z wyłączeniem wyrobów energetycznych o kodzie CN 2901 10 00.

Zgodnie zaś z art. 86 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy do wyrobów energetycznych, w rozumieniu ustawy, zalicza się wyroby objęte pozycjami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715.

W świetle powyższego należy zauważyć, że biogaz objęty kodem CN 2711 29 00 stanowi wyrób akcyzowy zaliczany jednocześnie do wyrobów energetycznych w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym.

W myśl art. 9 ust. 1 w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu na terytorium kraju, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na wytwarzanie, przesyłanie, dystrybucję lub obrót energią elektryczną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię;
3.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
4.  zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
5.  import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
6.  zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Zatem zużycie na potrzeby własne energii elektrycznej przez Wnioskodawcę (nieposiadającego koncesji, o której mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy), który wyprodukował tę energię jest czynnością podlegającą opodatkowaniu akcyzą – zgodnie art. 9 ust. 1 pkt 4 ustawy.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy, w przypadku energii elektrycznej obowiązek podatkowy powstaje:

1.  z dniem nabycia wewnątrzwspólnotowego energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
2.  z momentem wydania energii elektrycznej nabywcy końcowemu, w przypadku sprzedaży energii elektrycznej na terytorium kraju;
3.  z dniem zużycia energii elektrycznej, w przypadkach, o których mowa w art. 9 ust. 1 pkt 3, 4 i 6;
4.  z dniem powstania długu celnego, w przypadku importu energii elektrycznej przez nabywcę końcowego.

Stosownie do art. 13 ust. 1 pkt 13 ustawy podatnikiem akcyzy jest osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu akcyzą lub wobec której zaistniał stan faktyczny podlegający opodatkowaniu akcyzą, w tym podmiot będący finalnym nabywcą gazowym - w przypadku, o którym mowa w art. 9c ust. 1 pkt 5.

Należy jednak zaznaczyć, że zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycie tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych − art. 30 ust. 6 ustawy.

Stosownie zaś do art. 30 ust. 7 ustawy zwalnia się od akcyzy zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu.

Należy również mieć na uwadze, że zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 38 ust. 2 ustawy, Minister Finansów w rozporządzeniu z dnia 16 września 2013r. w sprawie warunków stosowania niektórych zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U. z 2013 r. poz. 1109), zwanym dalej rozporządzeniem, określił dodatkowe warunki i tryb stosowania zwolnień, o których mowa w art. 30, art. 31a i art. 32 ustawy, w szczególności w zakresie ewidencjonowania i dokumentowania uprawnienia do zastosowania zwolnień.

W myśl przepisu § 2 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, zwolnienie, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, ma zastosowanie, pod warunkiem że podmiot zużywający energię elektryczną:

1.  prowadzi ewidencję pozwalającą na określenie ilości i sposobu wykorzystania energii,
2.  przekazuje do właściwego naczelnika urzędu celnego, do 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło zużycie energii, oświadczenie o ilościach zużytej energii elektrycznej i sposobie jej wykorzystania.

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, powinno zawierać:

1.  nazwę i adres siedziby podmiotu zużywającego energię elektryczną oraz jego NIP;
2.  ilość zużytej energii elektrycznej;
3.  sposób wykorzystania energii elektrycznej;
4.  datę i miejsce sporządzenia oświadczenia oraz podpis osoby składającej oświadczenie.

Wnioskodawca ma wątpliwości czy energia elektryczna uzyskana z biogazu o symbolu CN 2711 29 00 otrzymanego w toku fermentacji biomasy, (w toku fermentacji otrzymuje się również produkty odpadowe w postaci masy suchej i płynu, tzw. poferementu, wykorzystywane jako nawóz, zaś masa sucha częściowo do produkcji peletu) przeznaczona do podtrzymania procesu produkcji biogazu procesu fermentacji i sterowania nim, wykorzystywanego do produkcji energii elektrycznej i cieplnej podlega podatkowi akcyzowemu, czy tylko energia zużyta bezpośrednio do produkcji energii elektrycznej i cieplnej (do wykorzystana do obsługi kogeneratora).

Na wstępie wskazać należy, że w opisanym procesie Spółka wytwarza dwa różne wyroby akcyzowe: wyrób energetyczny – biogaz (wyrób gazowy) klasyfikowany do kodu CN 2711 29 00 oraz energię elektryczną.

Zasadą jest bowiem, że końcowymi produktami energetycznymi biogazowni mogą być: biogaz – gaz o składzie i parametrach zbliżonych do gazu ziemnego (po jego oczyszczeniu i obróbce) oraz wytworzona z niego energia elektryczna, ciepło lub/oraz chłód – „Przewodnik dla inwestorów zainteresowanych budowa biogazowni rolniczych” opracowanie Instytutu Energetyki Odnawialnej w Warszawie (EC BREC IEO) (http://www.mg.gov.pl/node/13229).

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądowym wszelkiego rodzaju przywileje podatkowe są w swojej istocie odstępstwem od jednej z głównych zasad podatkowych, a mianowicie zasady sprawiedliwości podatkowej, przejawiającej się w powszechności opodatkowania oraz równości podatkowej. Zatem rzeczą zupełnie wyjątkową jest sytuacja, w której pewna grupa podmiotów korzysta z uprawnień, których nie posiada większość. Z powyższego wynika, że wszelkiego rodzaju uprzywilejowanie w systemie prawa podatkowego jako wyjątek, odstępstwo od zasady sprawiedliwości podatkowej (powszechności i równości opodatkowania) nie może być oderwane od zasad wykładni gramatycznej i odbywać się według wykładni rozszerzającej. Zasadą jest bowiem, jak to sformułowano w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 7 maja 1997 r. (III RN 22/97 - OSNAPU 1998 nr 5 poz. 142), ścisła interpretacja przepisów wprowadzających przywileje podatkowe.

Wyjaśnić także należy, że zarówno prawodawca krajowy, jak i wspólnotowy nie określa wprost, co należy rozumieć pod pojęciem procesu produkcji energii elektrycznej. Należy jednak zwrócić uwagę, że w powołanych przepisach rozróżnia się zużycie energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej oraz w celu utrzymania zdolności do produkcji. Z powyższego wynika, że w założeniu prawodawcy utrzymanie zdolności do produkcji nie mieści się w pojęciu samej produkcji energii elektrycznej, skoro zostało odrębnie wymienione, choć nie budzi wątpliwości jego związek z tą produkcją, co przemawia za ścisłym rozumieniem pojęcia procesu produkcji energii elektrycznej. Chodzi zatem o wszelkie czynności (zjawiska), które można zaliczyć do samego procesu produkcji z wyłączeniem innych czynności (zjawisk), które, choć są z nim powiązane i służą temu procesowi, to jednak nie stanowią jego elementu. Powyższe znajduje również potwierdzenie w treści dyrektywy energetycznej, w której zużycie energii elektrycznej na cele związane produkcją energii elektrycznej, ale w ramach z czynności (zjawisk) niemieszczącymi się w tym procesie produkcji zostało odrębnie potraktowane. Wynika to z art. 21 ust. 3 dyrektywy, który stanowi, że zużycie produktów energetycznych na terenie zakładu produkującego produkty energetyczne nie jest uważane za zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego, jeśli zużyciu ulegają produkty energetyczne produkowane na terenie zakładu; państwa członkowskie mogą uznać także zużycie energii elektrycznej i innych produktów energetycznych niewyprodukowanych na terenie takiego zakładu oraz zużycie produktów energetycznych i energii elektrycznej na terenie zakładu produkującego paliwa, wykorzystywanych do wytwarzania energii elektrycznej, jako nie powodujące powstania zdarzenia powodującego powstanie zobowiązania podatkowego; w przypadku gdy zużycie następuje na cele niezwiązane z produkcją produktów energetycznych, w szczególności do napędu pojazdów, wówczas jest to uznawane za zdarzenie powodujące powstanie zobowiązania podatkowego.

Ponadto z uwagi, że pojęcie „procesu produkcji” nie zostało zdefiniowane w przepisach dotyczących podatku akcyzowego, należy w tym względzie posiłkować się jego potocznym rozumieniem. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (http://sjp.pwn.pl/szukaj/produkować) „produkować” to – w kontekście znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie «wytwarzać jakiś towar».

„Proces” zaś rozumie się zaś (http://sjp.pwn.pl/szukaj/proces) jako:

1.  «przebieg następujących po sobie i powiązanych przyczynowo określonych zmian»
2.  «postępowanie prowadzone przez sąd»
3.  «kolejno następujące po sobie zmiany fizykochemiczne materii»

Natomiast jako „podtrzymanie” definiuje się – w kontekście znajdującym zastosowanie w niniejszej sprawie – jako «nie dopuścić do przerwania ciągłości czegoś» (http://sjp.pwn.pl/szukaj/podtrzymanie)

Powszechnie przyjmuje się ponadto, że proces produkcji to uporządkowany zestaw celowych działań wykonywanych w toku produkcji począwszy od pobrania materiału wejściowego z magazynu, aż do zdania gotowego wyrobu włącznie. Proces produkcyjny zawsze dotyczy określonego wyrobu (jest to suma operacji produkcyjnych wykonywanych w uporządkowanej kolejności i mających na celu wytworzenie określonego wyrobu).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że do procesu produkcji energii elektrycznej należy zaliczyć regularnie po sobie następujące zjawiska zmierzające do wytworzenia energii elektrycznej. Tym samym, na skutek zespołu celowych działań wyznaczonych poprzez proces technologiczny, energia zużywana do ich wykonania lub podtrzymania (nie dopuszczenia do przerwania ich ciągłości) może zostać zakwalifikowana jako zwolniona od akcyzy.

Z kolei te z procesów, które nie mieszczą się w ramach ustalonego procesu technologicznego i nie posiadają wskazanych powyżej cech (tj. regularnie po sobie następujących zjawisk, pozostających między sobą w związku przyczynowym powodujących powstawanie energii elektrycznej lub mających na celu nie dopuszczenie do przerwania ciągłości tych zjawisk), nie mogą korzystać z przywileju zwolnienia od podatku akcyzowego.

A zatem procesy produkcji prowadzące do wytworzenia wyrobów innych niż energia elektryczna oraz energia elektryczna i ciepło w skojarzeniu nie mogą zostać objęte zwolnieniem z akcyzy na podstawie art. 30 ust. 6 i 7 ustawy.

W opinii Wnioskodawcy, z uwagi że cały proces produkcji jest podporządkowany jednemu celowi, zwolnienie z podatku akcyzowego przysługuje w całym procesie produkcji energii elektrycznej, w tym również w procesie produkcji biogazu.

Analizując powyższe stwierdzić należy, że w ocenie tutejszego organu, Wnioskodawca niewłaściwie utożsamia pojęcie „procesu produkcyjnego“ z „procesem produkcji energii elektrycznej“.

W ocenie tutejszego organu, analiza wskazanych wyżej przepisów wskazuje, że zwolnienie od akcyzy, o którym mowa w art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, dotyczy zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej, jak również zużycia tej energii w celu podtrzymywania tych procesów produkcyjnych oraz zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji energii elektrycznej i ciepła w skojarzeniu. Zatem nie obejmuje swoim zakresem zużycia energii elektrycznej w procesie produkcji innych niż energia elektryczna wyrobów akcyzowych, np. biogazu (wyrobów gazowych).

Stanowisko tutejszego organu znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych. Rozstrzygając kwestię zakresu zwolnienia od akcyzy energii elektrycznej Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu w wyroku z dnia 8 listopada 2012 r. sygn. III SA/Po 640/12 stwierdził, że samo uzyskanie paliwa, z którego produkowana jest energia elektryczna (wydobycie węgla brunatnego), nie rozpoczyna procesu produkcji energii elektrycznej. Produkcja energii elektrycznej rozpoczyna się bowiem dopiero w procesie przetwarzania tego węgla z zastosowaniem określonej technologii, który prowadzi do uzyskania gotowego wyrobu, jakim jest energia elektryczna. Nie można do tego procesu zaliczyć wydobycia węgla brunatnego, stanowiącego wyłącznie pozyskanie surowca, który może być przeznaczony jako paliwo do produkcji energii elektrycznej. Możliwe jest bowiem również inne jego wykorzystanie, np. w celach opałowych.

W związku z powyższym uzasadnione jest twierdzenie tutejszego organu, że zespołu czynności związanych z uzyskaniem paliwa – biogazu – przeznaczonego następnie do wytworzenia energii elektrycznej nie można zaliczyć do procesu produkcyjnego energii elektrycznej.

Zatem zwolnieniu od akcyzy, zgodnie z art. 30 ust. 6 i 7 ustawy, podlega część energii elektrycznej wytworzonej ze spalenia wyprodukowanego biogazu, która zostaje zużyta bezpośrednio w procesie jej produkcji oraz do utrzymania urządzeń generujących tę energię w ruchu i we właściwym stanie technicznym, natomiast nie podlega zwolnieniu od akcyzy, na podstawie wskazanych przepisów energia elektryczna zużyta do produkcji biogazu – paliwa przeznaczonego do produkcji energii elektrycznej.

Ustawa nie przewiduje dodatkowo zwolnień dla energii elektrycznej zużywanej w produkcji innych wyrobów energetycznych takich jak biogaz, zatem produkcja biogazu w biogazowni używanego do produkcji energii elektrycznej, odbywa się z użyciem energii elektrycznej obciążonej podatkiem akcyzowym.

Reasumując powyższe, energia elektryczna wyprodukowana przez Wnioskodawcę, korzystać może ze zwolnienia od podatku akcyzowego jedynie w tej części, w której zostaje zużyta przez Wnioskodawcę w procesach produkcji energii elektrycznej lub w celu podtrzymania tych procesów. Nie może natomiast zostać objęta zwolnieniem ta część zużytej przez Wnioskodawcę energii elektrycznej, która w istocie zostaje zużyta w procesach produkcji biogazu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Nadmienia się, że w sprawie będącej przedmiotem pytań oznaczonych we wniosku Nr 1, 2, 4 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.