Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1024/11-2/IF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-02-02
Teza: Dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży nieruchomości przeznaczony na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego należącego do Wnioskodawcy - podlega zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; deweloper; kredyt-spłata kredytu; przychód; umowa-umowa przyrzeczenia; świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 14.11.2011 r. (data wpływu 16.11.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16.11.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 23 grudnia 2009 r. Wnioskodawca otrzymał w darowiźnie prawo własności nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem handlowo-usługowym, położonej w Ł. przy ul. K. W dniu 2 sierpnia 2010 r. Wnioskodawca zawarł z deweloperem umowę „przyrzeczenia sprzedaży wyodrębnionego lokalu mieszkalnego”, na mocy której Wnioskodawca zobowiązał się kupić stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny nr 172, położony w W. przy ul. T, wraz z udziałem w „nieruchomości wspólnej” (udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu). Z uwagi na brak wystarczających funduszy, 80% ceny miała zostać sfinansowana z zaciągniętego na ten cel kredytu mieszkaniowego. W toku negocjacji z bankiem okazało się, że Wnioskodawca nie posiada wystarczającej zdolności kredytowej, wobec czego warunkiem udzielenia kredytu było przystąpienie Wnioskodawcy rodziców jako współkredytobiorców. Rodzice Wnioskodawcy mają ustrój wspólności ustawowej majątkowej małżeńskiej.

W dniu 9 września 2010 r. została zawarta umowa kredytu pomiędzy bankiem P. S. A. z siedzibą w W. a Wnioskodawcą, ojcem Wnioskodawcy oraz jego matką – jako kredytobiorcą. W powyższej umowie nie zostało określone w jakim stopniu (części) każda z ww. osób jest odpowiedzialna za spłatę zadłużenia. Kredyt został udzielony z przeznaczeniem na sfinansowanie nabycia powyższego lokalu mieszkalnego. Umowa kredytowa nie określa, kto powinien zostać właścicielem przedmiotowego lokalu mieszkalnego. cała kwota kredytu została przelana bezpośrednio na rachunek bankowy dewelopera.

W dniu 30 września 2010 r. Wnioskodawca zawarł z deweloperem w formie aktu notarialnego umowę ustanowienia odrębnej własności i sprzedaży przedmiotowego lokalu nr 172, na mocy której Wnioskodawca stał się jedynym właścicielem tej nieruchomości. Następnie Wnioskodawca ustanowił na przedmiotowej nieruchomości dwie hipoteki zabezpieczające wierzytelności banku z tytułu powołanej powyżej umowy kredytowej. Księga wieczysta została złożona i widnieją w niej powyższe wpisy. Żadna inna nieruchomość nie jest przedmiotem zabezpieczenia opisanego wyżej kredytu. W chwili obecnej Wnioskodawca jest zameldowany i zamieszkuje w powyższym lokalu jako jedyna osoba. Rodzice zamieszkują i są zameldowani w innym miejscu.

W najbliższym czasie (przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie) Wnioskodawca zamierza sprzedać opisaną na wstępie nieruchomość położoną w Ł. przy ul. K. Kwotę uzyskaną ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na spłatę wierzytelności banku wynikającej z opisanego powyżej kredytu. Będzie to de facto częściowa spłata kredytu z uwagi na fakt, iż wierzytelność banku przewyższa planowaną cenę sprzedaży, natomiast uzyskana kwota w całości zostanie przeznaczona na spłatę kredytu. Ponadto Wnioskodawca oświadczył, że nie prowadzi działalności gospodarczej oraz nie korzystał i nie zamierza korzystać z ulg, o których mowa w art. 21 ust. 30 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży nieruchomości położonej przy ulicy K. i przeznaczenia w całości kwoty uzyskanej ze sprzedaży na spłatę zadłużenia wynikającego z opisanej wyżej umowy kredytowej, zostaną spełnione wszystkie przesłanki do zwolnienia dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości z podatku dochodowego od osób fizycznych?

Czy w związku z powyższym Wnioskodawca nie zapłaci podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, zostały spełnione wszelkie przesłanki do zwolnienia dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości z podatku dochodowego od osób fizycznych, a w związku z powyższym brak jest podstaw do opodatkowania zbycia nieruchomości ww. podatkiem. Kredyt został zaciągnięty przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia w banku mającym siedzibę w Rzeczpospolitej Polskiej i został przeznaczony na nabycie będącego własnością podatnika położonego w Polsce lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość wraz z udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu, związanym z tym lokalem. Spłata kredytu stanowi wydatkowanie na własne cele mieszkaniowe, pomimo faktu, iż kredytobiorcą, poza Wnioskodawcą są również inne osoby. Według Wnioskodawcy wynika to z całokształtu okoliczności sprawy. Udział rodziców jako kredytobiorców podyktowany jest jedynie brakiem zdolności kredytowej, nie zaś chęcią zaspokojenia ich własnych potrzeb mieszkaniowych. Wnioskodawca zaznacza, iż sam kredyt został udzielony na nabycie lokalu, którego jest on jedynym właścicielem. Ponadto sama umowa kredytowa nie określa, w jakim stopniu (części) każdy ze współkredytobiorców jest odpowiedzialny za spłatę zadłużenia. Ponadto Wnioskodawca podkreśla, iż jest zameldowany i zamieszkuje w przedmiotowym lokalu.

Zdaniem Wnioskodawcy powyższe jednoznacznie przesądza o fakcie, iż przeznaczenie środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości, położonej w Ł. przy ul. K na spłatę przedmiotowego kredytu stanowi wydatkowanie na cele mieszkaniowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana w określonym czasie, t.j. przed upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.

Wobec wyżej powołanych regulacji ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedstawionym zdarzeniu przyszłym dla zastosowania zasad opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości istotne znaczenie ma data jej nabycia.

Z opisu przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika, iż w 2009 r. otrzymał Pan w formie darowizny nieruchomość zabudowaną.

Dokonując zatem oceny skutków podatkowych zbycia przedmiotowej nieruchomości należy zastosować przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r.

Albowiem ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) zmieniono m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nowe zasady opodatkowania, zgodnie z art. 14 ustawy zmieniającej, mają zastosowanie do uzyskanych dochodów (poniesionej straty) od dnia 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie zaś z art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Stosownie do treści art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Na podstawie art. 22 ust. 6d ww. ustawy, za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość tych nakładów, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów towarów podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł (art. 30e ust. 5 ww. ustawy).

Jednakże w myśl art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2009 r., wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

W świetle art. 21 ust. 25 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30.

Na podstawie art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d) i e), rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

Natomiast stosownie do art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części

\- przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Zauważyć należy, iż cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia - w warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.

Z treści art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy jasno wynika, iż kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na własne cele mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika.

Wydatkowanie przychodu uzyskanego ze sprzedaży udziału w nieruchomości na spłatę kredytu zaciągniętego przed dniem uzyskania przychodu może być uznane za wydatkowanie tego przychodu na własne cele mieszkaniowe jednakże pod pewnym warunkiem. Spłacony kredyt nie ma być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania. Musi to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ustawy zaciągnięty przez podatnika i zaciągnięty na cele określone w pkt 1. Zaciągnięty kredyt ma bowiem realizować własne cele mieszkaniowe podatnika a nie cele mieszkaniowe innych osób czyli cudze.

W niniejszej sprawie Wnioskodawca w dniu 2 sierpnia 2010 r. zawarł z deweloperem umowę „przyrzeczenia sprzedaży wyodrębnionego lokalu mieszkalnego”, na mocy której Wnioskodawca zobowiązał się kupić stanowiący odrębną nieruchomość lokal mieszkalny wraz z udziałem w „nieruchomości wspólnej” (udziałem w prawie użytkowania wieczystego gruntu). W związku z tym, iż Wnioskodawca nie posiadał wystarczającej zdolności kredytowej, do kredytu przystąpili rodzice Wnioskodawcy jako współkredytobiorcy. W dniu 9 września 2010 r. została zawarta umowa kredytu. W powyższej umowie nie zostało określone w jakim stopniu (części) każda z ww. osób jest odpowiedzialna za spłatę zadłużenia. Kredyt został udzielony z przeznaczeniem na sfinansowanie nabycia lokalu mieszkalnego, który Wnioskodawca nabył jako jedyny właściciel w formie aktu notarialnego w dniu 30 września 2010 r. W chwili obecnej Wnioskodawca jest zameldowany i zamieszkuje w powyższym lokalu jako jedyna osoba. Rodzice zamieszkują i są zameldowani w innym miejscu.

W najbliższym czasie (przed upływem 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie) Wnioskodawca zamierza sprzedać nieruchomość położoną w Ł. przy ul. K. Kwotę uzyskaną ze sprzedaży Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na spłatę zaciągniętego kredytu. Uzyskana kwota w całości zostanie przeznaczona na spłatę zaciągniętego kredytu.

Zatem w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca zamierza dokonać spłaty kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego którego jest jedynym właścicielem. Pieniądze przeznaczone na spłatę przedmiotowego kredytu będą pochodzić ze sprzedaży nieruchomości, które Wnioskodawca otrzymał w 2009 r. w darowiźnie.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że dochód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu sprzedaży nieruchomości przeznaczony na spłatę kredytu zaciągniętego na zakup lokalu mieszkalnego należącego do Wnioskodawcy - podlega zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.