Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/4512-61/15-4/PRP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-03-17
Teza: w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działek powstałych w wyniku podziału
Słowa kluczowe: działki; grunty; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 5 stycznia 2015 r. (data wpływu 29 stycznia 2015 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 marca 2015 r. (data wpływu 9 marca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działek powstałych w wyniku podziału – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działek powstałych w wyniku podziału. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 2 marca 2015 r. poprzez doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej prowadzonej poza siecią sklepową, straganami i targowiskami. Wnioskodawca jest rolnikiem ubezpieczonym w KRUS. Nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, jak również działalności developerskiej.

Wnioskodawca w 2002 r. nabył, jako osoba fizyczna, na podstawie aktu notarialnego od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa 2,979 ha użytków rolnych składających się z działek nr 188 i 184. Ponadto w 2009 r. Wnioskodawca nabył na podstawie aktu notarialnego 0,071 ha gruntów ornych stanowiących działki nr 736/107 i 737/107.

Od momentu zakupu do chwili obecnej obszar ten jest wykorzystywany rolniczo. Ww. działki nie są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Celem nabycia było wykorzystywanie tych nieruchomości na prywatne cele rolnicze.

Działki, o których mowa we wniosku, są terenami niezabudowanymi. Przedmiotowy grunt nie był objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Dopiero dnia 29 kwietnia 2014 r. Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego na gruntach wsi na wniosek strony.

W „Biuletynie Informacji Publicznej Gminy” Wnioskodawca przeczytał o jednym z celów strategicznych, jakim jest wypromowanie oferty turystyczno-rekreacyjnej. Na podstawie tej informacji Wnioskodawca podjął decyzję o podziale tego terenu na działki - budowlane lub rekreacyjne. Wystąpił z wnioskiem o wydanie opinii wstępnego projektu podziału działek.

Dnia 19.11.2014 r. Wójt Gminy wydał postanowienie, pozytywnie rozpatrujące wniosek Zainteresowanego o wydanie opinii wstępnego projektu podziału działek nr 188 o pow. 0,0630 ha (Kw) i 184 o pow. 2,9160 (Kw)9/1 na km3. W wyniku wstępnego projektu, działka nr 188 może zostać podzielona na działki nr 188/1 o pow. 0,0482 ha i 188/2 o pow. 0,0148 ha, przy czym nadal grunt ten widnieje w rejestrze gruntów jako teren rolny. Działka nr 184 może zostać podzielona na działki 184/1 o pow. 0,4763 ha, 184/2 o pow. 0,00226 ha, 184/3 o pow. 0,0089 ha, 184/4 o pow. 0,0251 ha, 184/5 o pow. 0,1169 ha, 184/6 o pow. 0,0883 ha, 184/7 o pow. 0,0887 ha, 184/8 o pow. 0,0850 ha, 184/9 o pow. 0,0867 ha, 184/10 o pow. 0,0700 ha, 184/11 o pow. 0,0700 ha, 184/12 o pow. 1,665 ha, 184/13 o pow. 0,6110 ha, przy czym nadal grunt ten widnieje w rejestrze gruntów jako teren rolny. Dostęp do drogi publicznej nowo projektowanych działek będzie przebiegał przez działki 183 oraz 188/2 i 184/1.

Działki nr 188 i 184 nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych. Ponadto Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań marketingowych w związku z zamiarem sprzedaży działek. Żadna z działek, o której mowa we wniosku, nie została jak dotąd sprzedana. Do chwili obecnej jedynym kosztem poniesionym w celu przygotowania działek do sprzedaży jest zaliczka wpłacona geodecie w kwocie 500 zł. Wnioskodawca nie posiada innych niż wskazane we wniosku nieruchomości gruntowe przeznaczone w przyszłości do sprzedaży. Wnioskodawca obecnie jest właścicielem ok. 12 ha pola i łąk, które są wykorzystywane przez niego rolniczo.

W piśmie z dnia 2 marca 2015 r., stanowiącym uzupełnienie przedmiotowego wniosku, Wnioskodawca wskazał, iż zakres pytań zawarty w poz. 69 dotyczył działek nr 184 i nr 188. W wyniku wstępnego projektu, działka nr 188 może zostać podzielona na działki nr 188/1 o pow. 0,0482 ha i 188/2 o pow. 0,0148 ha, przy czym nadal grunt ten widnieje w rejestrze gruntów jako teren rolny. Działka nr 184 może zostać podzielona na działki 184/1 o pow. 0,4763 ha, 184/2 o pow. 0,0226 ha, 164/3 o pow. 0,0089 ha, 184/4 o pow. 0,0251 ha, 184/5 o pow. 0,1169 ha, 184/6 o pow. 0,0883 ha, 184/7 o pow. 0,0887 ha, 184/8 o pow. 0,0850 ha, 184/9 o pow. 0,0867 ha, 184/10 o pow. 0,0700 ha, 184/11 o pow. 0,0700 ha, 184/12 o pow. 1,665 ha, 184/13 o pow. 0,6110 ha, przy czym nadal grunt ten widnieje w rejestrze gruntów jako teren rolny. Według planu zagospodarowania przestrzennego obie działki nr 184 i nr 188 widnieją jako teren rolny.

Działki nr 184 i nr 188 nigdy nie były udostępniane i nie są udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych ani innym osobom na podstawie najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Jedynym nakładem jaki został przez Wnioskodawcę poniesiony związany z działkami nr 184 i nr 188 to zaliczka wpłacona geodecie w kwocie 500 zł. Dnia 9 lipca 2010 r. Wnioskodawca kupił wspólnie z małżonką grunt o powierzchni 12,52 ha w miejscowości\`(...)\`. Dnia 23 lipca 2014 r. Wnioskodawca z małżonką sprzedali ten grunt. Zdecydowali się skorzystać z tzw. ulgi mieszkaniowej, dlatego przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tej nieruchomości Wnioskodawca z małżonką postanowili spożytkować na własne cele mieszkaniowe. W związku z tym każde z nich złożyło we właściwym dla siebie Urzędzie Skarbowym PIT-39.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy Wnioskodawca dokonując sprzedaży gruntu rolnego wchodzącego w skład gospodarstwa rolnego (działek rolnych po dokonaniu podziału tego gruntu) nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług?
2.  Czy Wnioskodawca dokonując sprzedaży przekształconego gruntu rolnego na działki budowlane nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku osób fizycznych prowadzących wyłącznie gospodarstwo rolne, leśne lub rybackie za podatnika uważa się osobę, która złoży zgłoszenie rejestracyjne, o którym mowa w art. 96 ust. 1. Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do osób fizycznych prowadzących wyłącznie działalność rolniczą w innych niż wymienione w ust. 4 przypadkach.

Zgodnie z ww. artykułem należy uznać, iż prowadząc działalność rolniczą bez składania zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 15 ust. 4 i ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz wykonując czynności sprzedaży przedmiotowych działek w przyszłości, Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny z dnia 30 lipca 2014 r. sygn. \`(...)\`..

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W art. 8 ust. 1 ustawy wskazano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie zatem z ww. przepisami ustawy, sprzedaż gruntu jest dostawą towarów.

Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, iż w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dla uznania danego podmiotu za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy nie ma znaczenia rezultat prowadzonej działalności. Oznacza to, że aby uznać działalność podmiotu za działalność gospodarczą nie jest konieczne, aby przyniosła ona jakiekolwiek efekty. Podatnikiem jest zatem również podmiot prowadzący działalność generującą straty, a nawet podmiot, który w ogóle nie dokona żadnej sprzedaży.

Za podatnika należy uznać także osobę, która zadeklarowała zamiar prowadzenia działalności gospodarczej, czyniąc w tym celu pewne nakłady, mimo że sama działalność gospodarcza jeszcze się nie rozpoczęła, nawet w sytuacji jeśli nigdy nie zostanie rozpoczęta. Działalność gospodarcza może składać się z kilku następujących po sobie etapów. Czynności przygotowawcze, takie jak nabycie nieruchomości, które stanowią część tych transakcji, powinny być również traktowane jako działalność gospodarcza. Poniesienie wstępnych wydatków inwestycyjnych w celu i z zamiarem rozpoczęcia przyszłej działalności gospodarczej należy również uznać za działalność gospodarczą.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.) (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

W tym miejscu – dla wyjaśnienia zakresu zwykłego wykonywania prawa własności – konieczne jest sięgnięcie do zapisów prawa cywilnego, tj. ustawy Kodeks cywilny z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 140 ww. ustawy Kodeks cywilny, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i inne dochody z rzeczy. W tych samych granicach może rozporządzać rzeczą.

Wskazać należy, że rozporządzanie rzeczą jest drugim spośród wymienionych wyraźnie w art. 140 k.c. uprawnień właściciela do rozporządzania rzeczą (ius disponendi). Wymaga również podkreślenia, że ustawodawca nie definiuje używanego pojęcia rozporządzenia. Nie klasyfikuje też postaci rozporządzenia. W literaturze zaś podkreśla się zazwyczaj, że chodzi o uprawnienie do wyzbycia się własności i uprawnienie do obciążania prawa własności. Wyzbycie się własności w pierwszym rzędzie obejmuje dokonywaną (inter vivos) czynność przeniesienia własności, dalej zaś czynność rozporządzenia testamentowego (…) (Edward Gniewek „Kodeks cywilny, Księga Druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Komentarz, Zakamycze, 2001, Komentarz do art. 140 k.c.).

Z powyższego wynika zatem, iż dokonanie sprzedaży określonej rzeczy materialnej stanowi naturalny (oczywisty, podstawowy) element wykonywania prawa własności.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi działalność gospodarczą polegającą na sprzedaży detalicznej prowadzonej poza siecią sklepową, straganami i targowiskami. Wnioskodawca jest rolnikiem ubezpieczonym w KRUS. Nie prowadzi działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, jak również działalności developerskiej. Wnioskodawca w 2002 r. nabył, jako osoba fizyczna, na podstawie aktu notarialnego od Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa 2,979 ha użytków rolnych składających się z działek nr 188 i 184. Od momentu zakupu do chwili obecnej obszar ten jest wykorzystywany rolniczo. Ww. działki nie są związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Celem nabycia było wykorzystywanie tych nieruchomości na prywatne cele rolnicze.

Działki, o których mowa we wniosku, są terenami niezabudowanymi. Przedmiotowy grunt nie był objęty planem zagospodarowania przestrzennego. Dopiero dnia 29 kwietnia 2014 r. Rada Gminy podjęła uchwałę w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla obszaru położonego na gruntach wsi Radawie na wniosek strony. Według planu zagospodarowania przestrzennego obie działki nr 184 i nr 188 widnieją jako teren rolny.

Wnioskodawca podjął decyzję o podziale tego terenu na działki - budowlane lub rekreacyjne. Wystąpił z wnioskiem o wydanie opinii wstępnego projektu podziału działek. Dnia 19.11.2014 r. Wójt Gminy wydał postanowienie pozytywnie rozpatrujące wniosek Zainteresowanego o wydanie opinii wstępnego projektu podziału działek nr 188 o pow. 0,0630 ha (Kw) i 184 o pow. 2,9160 (Kw)9/1 na km3, obręb \`(...)\`.. W wyniku wstępnego projektu, działka nr 188 może zostać podzielona na działki nr 188/1 o pow. 0,0482 ha i 188/2 o pow. 0,0148 ha, przy czym nadal grunt ten widnieje w rejestrze gruntów jako teren rolny. Działka nr 184 może zostać podzielona na działki 184/1 o pow. 0,4763 ha, 184/2 o pow. 0,00226 ha, 184/3 o pow. 0,0089 ha, 184/4 o pow. 0,0251 ha, 184/5 o pow. 0,1169 ha, 184/6 o pow. 0,0883 ha, 184/7 o pow. 0,0887 ha, 184/8 o pow. 0,0850 ha, 184/9 o pow. 0,0867 ha, 184/10 o pow. 0,0700 ha, 184/11 o pow. 0,0700 ha, 184/12 o pow. 1,665 ha, 184/13 o pow. 0,6110 ha, przy czym nadal grunt ten widnieje w rejestrze gruntów jako teren rolny. Dostęp do drogi publicznej nowo projektowanych działek będzie przebiegał przez działki 183 oraz 188/2 i 184/1.

Działki nr 188 i 184 nigdy nie były udostępniane osobom trzecim na podstawie umów cywilnoprawnych ani innym osobom na podstawie najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Ponadto Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań marketingowych w związku z zamiarem sprzedaży działek. Żadna z działek, o której mowa we wniosku, nie została jak dotąd sprzedana. Do chwili obecnej jedynym kosztem poniesionym w celu przygotowania działek do sprzedaży jest zaliczka wpłacona geodecie w kwocie 500 zł. Wnioskodawca nie posiada innych niż wskazane we wniosku nieruchomości gruntowe przeznaczone w przyszłości do sprzedaży.

Dnia 9 lipca 2010 r. Wnioskodawca kupił wspólnie z małżonką grunt o powierzchni 12,52 ha w miejscowości \`(...)\`. Dnia 23 lipca 2014 r. Wnioskodawca z małżonką sprzedali ten grunt. Zdecydowali się skorzystać z tzw. ulgi mieszkaniowej, dlatego przychód uzyskany z odpłatnego zbycia tej nieruchomości Wnioskodawca z małżonką postanowili spożytkować na własne cele mieszkaniowe.

Odnosząc się do powyższego należy wskazać, iż przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu zaistnienia pojedynczych z nich.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, iż Zainteresowany w związku z planowaną sprzedażą działek powstałych w wyniku podziału działek nr 184 i 188, nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przedmiotowej sprawie bowiem całokształt okoliczności wskazuje, że będą to działania należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Tym samym planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż przedmiotowych działek będzie stanowić zwykłe wykonywanie prawa własności, a Zainteresowany zbywając ww. działki, stanowiące majątek prywatny, będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Wobec powyższego, planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż działek powstałych w wyniku podziału działek nr 184 i 188 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując należy uznać, że Wnioskodawca z tytułu transakcji zbycia działek rolnych bądź budowlanych powstałych w wyniku podziału działek nr 184 i 188, nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do naliczenia podatku od towarów i usług w związku z planowaną sprzedażą przedmiotowych działek powstałych w wyniku podziału.

W świetle powyższego, oceniając stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać je za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.