Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-162A/08/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-05-14
Teza: Usługi w zakresie nauki tańca (PKWiU 92.32.12), jako związane z kulturą, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: instruktorzy; stawka-stawki podatku; usługi-usługi kulturalne; usługi-usługi rozrywkowe; usługi-usługi związane z kulturą; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 14 lutego 2008 r. (data wpływu 19 lutego 2008 r.), uzupełnionym w dniach 28 i 30 kwietnia 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług nauki tańca - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług nauki tańca.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Spółka prowadzi działalność pod nazwą „A” i świadczy usługi w zakresie prowadzenia zajęć nauki tańca. Usługi te sklasyfikowane są przez Urząd Statystyczny w grupowaniu 92.34.12 „Usługi związane z działalnością sal balowych, dyskotek i instruktorów tańca”. Zajęcia nauki tańca prowadzone są przez instruktorów za miesięczną opłatą pobieraną od uczestników lub pobierana jest jednorazowa opłata za zajęcia indywidualne. Szkoła nie jest organizatorem imprez w zakresie kultury, rozrywki i nie sprzedaje biletów wstępu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**: jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować świadczenie usług nauki tańca?

Przedstawiając własne stanowisko Wnioskodawca podnosi, że taniec jako dziedzina bezpośrednio związana jest z kulturą. Większość działalności oparta jest na nauczaniu tańca dzieci, młodzieży lub dorosłych w formie sztuki użytkowej. Z nauką tańca związana jest również nauka form i zachowań. Zawsze taniec ludowy, klasyczny, towarzyski kojarzony był z prezentacją dorobku kulturalnego danego kraju regionu czy też kontynentu. Z uwagi na powyższe Wnioskodawca uznaje, że prowadzona przez niego działalność oparta jest przede wszystkim na działalności kulturalno-edukacyjnej. Urząd Statystyczny w Łodzi dokonał klasyfikacji usług świadczonych przez Szkołę do grupy 92.3 – „Usługi rozrywkowe pozostałe”. Zasady i przyjęta logika przy wyodrębnianiu sekcji, działów, grup i klas wskazują, iż usługi rozrywkowe są usługami związanymi z kulturą. A zatem usługi nauki tańca jako związane z kulturą, wymienione w poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy, zwolnione są od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ust. 1.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe**.

Zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 –12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1 (art. 41 ust. 2 ustawy).

Jak stanowi art. 8 ust. 3 ww. ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych.

W tym miejscu należy wskazać, że stosownie do postanowień § 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 89, poz. 844 ze zm.), do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU), wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2008 r.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do tej ustawy. W poz. 11 tego załącznika wskazano zaliczone do grupowania PKWiU ex 92 - usługi związane z kulturą, w tym również usługi twórców i artystów wykonawców, w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, usługi związane z rekreacją i sportem1 - z wyłączeniem:

1.  usług związanych z taśmami wideo oraz z wszelkimi filmami reklamowymi i promocyjnymi,
2.  usług związanych z wyświetlaniem filmów i taśm wideo, wyświetlaniem filmów na innych nośnikach oraz filmów reklamowych i promocyjnych,
3.  usług w zakresie działalności stadionów i innych obiektów sportowych (PKWiU 92.61),
4.  wstępu na spektakle, koncerty, przedstawienia i imprezy w zakresie twórczości i wykonawstwa artystycznego i literackiego (PKWiU 92.31.2), związane z funkcjonowaniem obiektów kulturalnych (PKWiU 92.32.10), świadczone przez wesołe miasteczka, parki rozrywki, cyrki, dyskoteki, sale balowe (PKWiU92.33, 92.34.11, 92.34.12) oraz wstępu na imprezy sportowe,
5.  wstępu oraz wypożyczania wydawnictw (PKWiU 22.11, 22.12, 22.13) w zakresie usług świadczonych przez biblioteki, archiwa, muzea i innych usług związanych z kulturą (PKWiU 92.5),

1.  usług związanych z produkcją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.11), usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań wideo (PKWiU 92.12), usług związanych z produkcją filmów i nagrań na innych nośnikach, usług związanych z dystrybucją filmów i nagrań na innych nośnikach
,2.  wstępu do parków rekreacyjnych, plaż i innych miejsc o charakterze kulturalnym (PKWiU ex 92.72),

7.  działalności agencji informacyjnych,
8.  usług wydawniczych,
9.  usług radia i telewizji (PKWiU 92.2), z zastrzeżeniem poz. 12,

gdzie:

ex – dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania, 1 – dotyczy wyłącznie usług związanych z rekreacją i sportem świadczonych przez podmioty, które nie mają jako celu systematycznego dążenia do osiągania zysków, zaś wszelkie zyski, które mimo wszystko osiągną, przeznaczą na utrzymanie lub poprawę świadczonych usług.

W świetle powyższych przepisów ze zwolnienia z podatku nie korzystają usługi wymienione enumeratywnie w treści pozycji nr 11 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz te usługi związane z rekreacją i sportem, które nie spełniają warunku podanego w objaśnieniu. Należy zauważyć, że objaśnienia te stosuje się jedynie do usług związanych ze sportem i rekreacją, a nie dotyczą kultury i szeroko pojętej rozrywki. Oznacza to, że usługi związane z kulturą i rozrywkowe, nawet jeśli przynoszą systematyczny zysk, są zwolnione od podatku od towarów i usług

W świetle powyższych przepisów ze zwolnienia z podatku nie korzystają usługi wymienione enumeratywnie w treści pozycji nr 11 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług oraz te usługi związane z rekreacją i sportem, które nie spełniają warunku podanego w objaśnieniu. Należy zauważyć, że objaśnienia te stosuje się jedynie do usług związanych ze sportem i rekreacją, a nie dotyczą kultury i szeroko pojętej rozrywki. Oznacza to, że usługi związane z kulturą i rozrywkowe, nawet jeśli przynoszą systematyczny zysk, są zwolnione od podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazał, iż prowadzone przez niego zajęcia nauki tańca mieszczą się w grupowaniu klasyfikacyjnym 92.3 „Usługi rozrywkowe pozostałe”, 92.32.12 „Usługi związane z działalnością sal balowych, dyskotek i instruktorów tańca”. Ponadto zaznaczył, że są to usługi związane z kulturą, a Spółka nie jest organizatorem imprez w zakresie kultury, rozrywki i nie sprzedaje biletów wstępu. Skoro usługi świadczone przez Szkołę Tańca nie są wymienione w treści poz. 11 załącznika nr 4 do ustawy jako nie korzystające ze zwolnienia, nie są również zaklasyfikowane do usług związanych z rekreacją i sportem – zatem należy je uznać za zwolnione z podatku od towarów i usług.

Podkreślić jednak należy, że analiza prawidłowości dokonanego przez Stronę przyporządkowania prowadzanych zajęć w zakresie nauki tańca do usług związanych z kulturą nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa, bowiem Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Wnioskodawcę w zakresie klasyfikacji statystycznej usług będących przedmiotem wniosku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.