Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-326/12-4/KOM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-06-29
Teza: opodatkowanie podatkiem VAT budowy przyłączy kanalizacyjnych dla mieszkańców, udokumentowania tej usługi fakturą VAT, prawa do korekty deklaracji podatkowej oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu kosztów budowy przyłączy kanalizacyjnych;
Słowa kluczowe: budowa; faktura-faktura VAT; kanalizacja; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26.03.2012 r. (data wpływu 29.03.2012 r.), uzupełnione pismem z dnia 18.05.2012 r. (data wpływu 24.05.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług jest:

*   **prawidłowe** - w zakresie opodatkowania podatkiem VAT budowy przyłączy kanalizacyjnych dla mieszkańców, udokumentowania tej usługi fakturą VAT, prawa do korekty deklaracji podatkowej oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu kosztów budowy przyłączy kanalizacyjnych;
*   **nieprawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu budowy sieci kanalizacji sanitarnej.

UZASADNIENIE

W dniu 29.03.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT przyłączy kanalizacyjnych dla mieszkańców, udokumentowania tej usługi fakturą VAT, prawa do korekty deklaracji podatkowej, prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu kosztów budowy przyłączy kanalizacyjnych oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu budowy sieci kanalizacji sanitarnej. Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 18.05.2012 r. (data wpływu 24.05.2012 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z dnia 11.05.2012 r. znak IPPP2/443-326/12-2/KOM (skuteczne doręczenie 16.05.2012r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Z dniem 1 stycznia 2010 r. Gmina stała się płatnikiem podatku VAT. Dnia 26 sierpnia 2010 r. zawarto umowę pomiędzy Gminą a Zakładem …. Sp. z o.o. na wykonanie zadania inwestycyjnego pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami w….”, jak również z firmą …. na pełnienie funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego nad wykonaniem robót budowlanych w/w zadania.

Mieszkańcy, którzy mają wybudowane przyłącza kanalizacyjne, partycypowali w kosztach budowy w wysokości 2 500,- zł od jednego przyłącza. Wpłaty mieszkańców nie były dokumentowane fakturami i nie odprowadzano od nich podatku VAT.

Po zakończeniu budowy kanalizacji sanitarnej Gmina zamierza przekazać ją nieodpłatnie w zarząd Zakładowi w.., który będzie ponosił koszty eksploatacji i pobierał opłaty za ścieki. Z jest płatnikiem podatku VAT, działa na podstawie statutu i jest podległy Gminie.

W uzupełnieniu Wnioskodawca dodał, że z dniem 1 stycznia 2010 r. dokonał zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku od towarów i usług VAT i stale jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Umowa zawierana z mieszkańcami, którzy partycypowali w kosztach budowy kanalizacji miała następującą treść:

„UMOWA

zawarta w dniu \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` 2011 r. w ….

pomiędzy Gminą…, NIP ….reprezentowaną przez ….- Burmistrza…., zwaną w dalszej części umowy „INWESTOREM”

a Panem/Panią zam. w \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. przy ul. \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`.. legitymującym się dowodem

osobistym numer \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` zwanym w dalszej części : „ODBIORCĄ”

o następującej treści:

§ 1

Inwestor oświadcza, że realizuje zadanie inwestycyjne pod nazwą: "Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami w …." zgodnie z projektem technicznym wykonanym przez projektanta \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. zam. \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`.. ul. \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. oraz pozwoleniem budowlanym - decyzja nr \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\` z dnia\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`..

§ 2

Ponadto Inwestor oświadcza, że wykonawcą robót budowlanych wymienionych w § 1 jest Zakład ….Sp. z o.o., ul……, na podstawie umowy nr \`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`\`(...)\`. z dn. …..

§ 3

1.  Odbiorca/cy/ wyrażają zgodę na wejście wykonawcy robót na grunt i wykonanie przyłącza kanalizacyjnego szt \`(...)\`.. do jego nieruchomości położonej w składającej się z działki nr \`(...)\`. zgodnie z projektem, który jest im znany. Udział Odbiorcy wynosił będzie 2500,- zł (po 2 500,- zł za każde przyłącze). Odbiorca wpłaci wyżej wymienioną kwotę w czasie wykonywania zadania inwestycyjnego.
2.  Odbiorca zobowiązuje się do umożliwienia upoważnionym pracownikom Inwestora i wykonawcy sprawowania nadzoru technicznego w trakcie budowy przyłącza oraz do dokonania odbioru przyłącza od wykonawcy przy udziale Inwestora i sporządzenia na tę okoliczność protokołu odbioru podpisanego przez wszystkich uczestników odbioru.

§ 4

1.  Łączny udział Odbiorcy w inwestycji wynosić będzie po 2 500,- zł. (słownie: dwa tysiące pięćset zł) za każde przyłącze.
2.  Odbiorca zobowiązuje się uiścić kwotę obliczoną według zasad określonych w ust. 1 jednorazowo, w dniu podpisania umowy bądź w ośmiu ratach, tj. pierwszą ratę w wysokości 400 zł wpłaci w dniu podpisania umowy, zaś pozostałą jej część w 7 ratach po trzysta złotych zobowiązuje się wpłacić najpóźniej do 30 dnia każdego miesiąca.
3.  Inwestor oświadcza, że w przypadku nie dokonania przez Odbiorcę wpłaty w pełnej wysokości, może wstrzymać inwestycję w części dotyczącej Odbiorcy.
4.  Wpłaty środków finansowych należy dokonywać na konto Urzędu Miejskiego w …. lub w kasie Urzędu.

§ 5

1.  Wszelkie zmiany niniejszej umowy wymagają dla swojej ważności zachowania formy pisemnej.
2.  W sprawach nieunormowanych niniejszą umową mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego i ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72, poz.747 ze zm.).
3.  Ewentualne spory wynikłe na tle niniejszej umowy rozstrzygać będzie Sąd właściwy miejscowo dla miejsca położenia inwestycji.
4.  Umowę sporządzono w dwóch jednobrzmiących egzemplarzach, po jednym dla każdej ze stron.

Podpis Odbiorcy Podpis Inwestora”

Na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej 98% wpłat od mieszkańców zostało uiszczone w kasie Urzędu Miejskiego (dokument KP) lub poleceniem przelew w banku na rachunek bankowy Urzędu Miejskiego. Natomiast przyłącza zostały wykonane w 100%. Wpłacającym nie były wystawiane faktury VAT i nie był od nich odprowadzany podatek VAT do Urzędu Skarbowego.

Po zakończeniu budowy kanalizacji Gmina przekaże ją nieodpłatnie w administrowanie Zakładowi. Gmina nie będzie wykonywała czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tzn. nie będzie pobierała od ludności opłat za ścieki, gdyż jak wspomniano, administrowanie kanalizacją przejmie Zakład. Jest to jednostka sektora finansów publicznych w myśl art. 9 pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia o finansach publicznych i działa jako samorządowy zakład budżetowy podległy gminie . Z działa na podstawie art. 15 i 16 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 roku o finansach publicznych oraz na podstawie opracowanego przez siebie statutu, jest czynnym zarejestrowanym płatnikiem podatku VAT i to tenże zakład będzie pobierał od mieszkańców opłaty za ścieki i odprowadzał od wpłat podatek VAT należny właściwemu urzędowi skarbowemu, jak również ponosił koszty eksploatacji i ewentualnych napraw kanalizacji sanitarnej.

Podatek VAT od wpłat za przyłącza byłby kosztem Gminy, a nie mieszkańców.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie ustalone w uzupełnieniu):

Czy przysługuje Wnioskodawcy prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu wykonania zadania inwestycyjnego pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami w ……..”, po uprzednim dokonaniu korekt mających na celu opodatkowanie podatkiem VAT wpłat od ludności za wykonanie przyłączy kanalizacyjnych?

Stanowisko Wnioskodawcy (ustalone ostatecznie w uzupełnieniu):

Gmina może skorzystać z odliczenia i zwrotu podatku VAT na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z możliwością dokonania korekty w okresie do 5 lat od dnia zaistniałego zdarzenia (w przypadku Gminy od dnia podpisania umowy z wykonawcą na wykonanie zadania inwestycyjnego pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami w…….”), sugestią Gminy jest dokonanie korekty deklaracji podatku VAT poprzez wystawienie faktur za uiszczone wpłaty od mieszkańców jako współudział w realizacji zadania i odprowadzenie podatku VAT do Urzędu Skarbowego, a następnie skorzystanie z możliwości odliczenia i zwrotu podatku VAT za wykonane zadanie inwestycyjne. Zdaniem Gminy, warunek wykorzystywania usługi do wykonywania czynności opodatkowania podatkiem VAT zostanie spełniony, gdyż Zakład, który będzie administrował odbiór ścieków od mieszkańców jest podległym Gminie samorządowym zakładem budżetowym będącym czynnym podatnikiem podatku VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za:

*   **prawidłowe** - w zakresie opodatkowania podatkiem VAT budowy przyłączy kanalizacyjnych dla mieszkańców, udokumentowania tej usługi fakturą VAT, prawa do korekty deklaracji podatkowej oraz prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu kosztów budowy przyłączy kanalizacyjnych;
*   **nieprawidłowe** - w zakresie prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT z tytułu budowy sieci kanalizacji sanitarnej.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. z 2011 r. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlega między innymi odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 - w świetle art. 7 ust. 1 powołanej ustawy - rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast towarami, w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Pojęcie świadczenie usług zostało określone w art. 8 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Na podstawie art. 15 ust. 1 ww. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. W myśl art. 15 ust. 6 powołanej ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi, niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem, o którym mowa w § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 73, poz. 392) zwanego dalej rozporządzeniem. Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższego należy stwierdzić, iż jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiaty, województwa), ze względu na przyznaną im ustawowo osobowość prawną, są podatnikami podatku od towarów i usług, a zatem wykonywanie zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w przypadku czynności wykonywanych przez te jednostki na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, zgodnie z cyt. powyżej § 13 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wskazano, że Gmina realizuje zadanie inwestycyjne polegające na budowie sieci kanalizacyjnej. Mieszkańcy, którzy mają wybudowane przyłącza kanalizacyjne, partycypowali w kosztach budowy, na podstawie umowy zawieranej pomiędzy Gminą a danym mieszkańcem. Wpłaty mieszkańców nie były dokumentowane fakturami i nie odprowadzano od nich podatku VAT. Wpłaty, zgodnie z umową, miały być uiszczone jednorazowo lub w 8 ratach, w trakcie wykonywania zadania inwestycyjnego. Gmina oświadczyła w umowie, że brak wpłaty w pełnej wysokości może wstrzymać inwestycję w części dotyczącej danego mieszkańca. Na dzień sporządzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej - 98% wpłat od mieszkańców zostało uiszczone w kasie Urzędu Miejskiego (dokument KP) lub poleceniem przelew w banku na rachunek bankowy Urzędu Miejskiego, natomiast przyłącza zostały wykonane w 100%.

Gmina, stosownie do art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. Nr 142 poz. 1591 ze zm.) jest jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, wykonującą zadania publiczne we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność.

W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Do zadań tych należą m.in. sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji czy oczyszczania ścieków komunalnych.

Przepis art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (tj. Dz. U. z 2006r. Nr 123, poz. 858 ze zm.) stanowi, iż zbiorowe zaopatrzenie w wodę i zbiorowe odprowadzanie ścieków jest zadaniem własnym gminy.

Nadto, jak wynika z treści unormowań prawnych zawartych w powołanej ustawie o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, do zapewnienia budowy urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (określonych w art. 2 pkt 14 i 16 wymienionej ustawy) obowiązane jest – zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ww. ustawy – przedsiębiorstwo wodociągowo-kanalizacyjne. Natomiast osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci zapewnia – zgodnie z przepisem art. 15 ust. 2 ww. ustawy – na własny koszt realizację budowy przyłączy do sieci, oraz studni wodomierzowej, pomieszczenia przewidzianego do lokalizacji wodomierza głównego i urządzenia pomiarowego.

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, iż Gmina, w ramach zadań własnych, zobowiązana jest do zapewnienia budowy urządzeń wodociągowych i urządzeń kanalizacyjnych (w rozumieniu przepisów cyt. wyżej ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków), nie jest natomiast zobowiązana do realizacji budowy przyłączy do sieci, gdyż powyższe zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Tym samym budowa przyłącza kanalizacyjnego nie mieści się w ramach zadań własnych gminy.

Wpłaty dokonywane przez mieszkańców stanowią zapłatę za budowę przyłączy do sieci kanalizacyjnych, których koszt zobowiązana jest ponieść osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków. Stanowią zatem zapłatę za świadczenie usług, nie stanowią partycypacji mieszkańców Gminy w kosztach dotyczących budowy sieci kanalizacyjnej. Pomiędzy podmiotem prawa publicznego (Gminą) a mieszkańcami Gminy, wystąpi świadczenie wzajemne, tzn. dopiero po wpłacie określonej kwoty mieszkańcom będzie przysługiwało prawo podłączenia się do gminnej kanalizacji. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie występuje usługodawca (Gmina), który wykonuje usługi na rzecz innego podmiotu (mieszkańców Gminy).

Zatem, przekazanie środków finansowych przez mieszkańców na rzecz Gminy realizującej opisaną inwestycję stanowi zapłatę za świadczenie usługi w zakresie budowy przyłączy do sieci kanalizacyjnej, co podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

W myśl art. 106 ust. 4 ustawy, podatnicy nie mają obowiązku wystawiania faktur osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Jednakże na żądanie tych osób podatnicy są obowiązani do wystawienia faktury.

W myśl natomiast art. 108 ust. 1 powołanej ustawy, w przypadku, gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.

Faktura VAT jest więc dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego. Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi, a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Szczegółowe zasady dotyczące wystawiania faktur uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 marca 2011 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. 68, poz. 360 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Stosownie do zapisu § 4 ust. 1 rozporządzenia, zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT". Faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej elementy wskazane w § 5 ust. 1 rozporządzenia.

Natomiast jak wynika z § 9 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12. Jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część lub całość należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia, w którym otrzymano część lub całość należności od nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 (§ 10 ust. 1).

Jednym z podstawowych obowiązków podatników podatku od towarów i usług jest prawidłowe, rzetelne i terminowe dokumentowanie sprzedaży. Powołane wyżej przepisy wskazują, iż faktura VAT jest podstawowym dokumentem, jaki, nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, obowiązany jest wystawić zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług.

Powołany przepis § 9 ust. 1 rozporządzenia, określający termin, w którym należy wystawić fakturę VAT, ma charakter instrukcyjny. Wyznaczenie w nim 7 - dniowego terminu na wystawienie faktury, licząc od dnia wykonania usługi (w przypadku Wnioskodawcy), jest ściśle związane z zasadami ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego u podatnika wykonującego świadczenie.

Jak bowiem wynika z zapisu art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.

Z kolei z treści art. 19 ust. 4 ustawy, wynika, iż jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Natomiast jak wynika z art. 19 ust. 11 ustawy, jeżeli przed wydaniem towaru lub wykonaniem usługi otrzymano część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w tej części.

Z opisu we wniosku wynika, że Gmina będąca podatnikiem podatku VAT nie dokumentowała wpłat mieszkańców fakturami VAT i nie odprowadzała od nich podatku VAT. Zamierzeniem Gminy jest wystawienie faktur za uiszczone wpłaty od mieszkańców, traktowane jako współudział w realizacji zadania i odprowadzenie podatku VAT do Urzędu Skarbowego poprzez dokonanie korekty deklaracji podatku VAT. Takie postępowanie Wnioskodawcy jest postępowaniem zgodnym z przepisami prawa podatkowego i w tym zakresie należy uznać stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.

Należy jednak podkreślić, że wystawione faktury VAT muszą spełniać wymogi zawarte w ww. rozporządzeniu, które reguluje szczegółowe zasady wystawiania faktur, a ponadto faktury te powinny zawierać informację o rzeczywistej dacie sprzedaży usługi. Faktura musi zawierać dwie daty: datę jej wystawienia i datę sprzedaży. Ponadto, wystawienie faktury w terminie dłuższym niż 7 dni od wykonania usługi nie oznacza powstania obowiązku podatkowego, bowiem nie został zachowany termin wyznaczony w art. 19 ust. 4 ustawy. Tym samym podatnik, wystawiając fakturę po terminie, nie przesuwa terminu obowiązku podatkowego, który powstał w dniu wykonania usługi. Skoro Wnioskodawca nie rozliczył podatku należnego od sprzedanej usługi w rozliczeniu za miesiąc, w którym wyświadczył usługę bądź otrzymał zaliczkę, zadatek, ratę, to powinien to zrobić poprzez korektę deklaracji VAT-7 za ten miesiąc.

Odnosząc się do prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizowaną inwestycją należy stwierdzić, że zgodnie z ogólną zasadą zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Z opisu sprawy wynika, iż Gmina z dniem 1 stycznia 2010 r. dokonała zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku VAT i jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Gmina od sierpnia 2010 r. do dnia złożenia wniosku o interpretację realizowała inwestycję pn. „Budowa kanalizacji sanitarnej z przyłączami w…..”. Po zakończeniu budowy kanalizacji Gmina przekaże ją nieodpłatnie w użytkowanie Zakładowi Gospodarki Komunalnej, który jest to jednostką sektora finansów publicznych podległą Gminie. Gmina nie będzie wykonywała czynności opodatkowanych podatkiem VAT, tzn. nie będzie pobierała od ludności opłat za ścieki. Tym będzie zajmował się Zakładowi Gospodarki Komunalnej będący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT i to ten zakład będzie odprowadzał od wpłat podatek VAT należny właściwemu urzędowi skarbowemu, jak również ponosił koszty eksploatacji i ewentualnych napraw kanalizacji sanitarnej.

Z treści cyt. wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlega opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie. Ustawodawca przewidział jednak od powyższej reguły wyjątki, które zostały zawarte w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2 ustawy.

W myśl pkt 2 tego artykułu, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również (\`(...)\`) wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Odnosząc powyższe do sytuacji Wnioskodawcy należy stwierdzić, że nieodpłatne przekazanie ZGK-owi do używania kanalizacji nie będzie świadczeniem usług podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT z uwagi na nieodpłatność tej czynności oraz fakt, iż przekazanie przedmiotowej infrastruktury, to czynność inna niż wskazane wyżej „wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika", bowiem odbędzie się ono w związku z wykonywaniem przez Gminę we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność zadań publicznych, tj. będzie wykonywane w ramach działalności Gminy, która w ramach zadań własnych ma zapewnić mieszkańcom Gminy kanalizację i zbiorowe odprowadzanie ścieków.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją budowy kanalizacji, bowiem wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, nie zostanie spełniony podstawowy warunek, o którym mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, tj. związek nabywanych towarów i usług z wykonywaniem czynności opodatkowanych przez Wnioskodawcę. W żadnym momencie wybudowana sieć kanalizacyjna nie służyła i nie będzie służyć czynnościom opodatkowanym Gminy. Tym samym nie będzie Wnioskodawcy przysługiwało także prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Jednocześnie należy stwierdzić, że prawo do odliczenia i zwrotu podatku naliczonego VAT będzie przysługiwało Wnioskodawcy jedynie w zakresie kosztów poniesionych przy budowie przyłączy dla mieszkańców, gdyż Gmina w ramach zadań własnych, nie jest zobowiązana do realizacji budowy przyłączy do sieci. Takie podłączenie zapewnia na własny koszt osoba ubiegająca się o przyłączenie nieruchomości do sieci. Skoro przekazanie środków finansowych przez mieszkańców na rzecz Gminy stanowi zapłatę za świadczenie usługi, co podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, to niewątpliwie wydatki poniesione na budowę przyłączy służą czynnościom opodatkowanym Wnioskodawcy. W tym zakresie stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.