Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.58.2025.2.ENB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Możliwości zwolnienia z opodatkowania renty wdowiej
otrzymywanej z Hiszpanii.
Słowa kluczowe: Hiszpania
obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony
obowiązek podatkowy
renta-renta zagraniczna
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 27 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy możliwości zwolnienia z opodatkowania renty wdowiej
    otrzymywanej z Hiszpanii. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem,
    które wpłynęło 12 marca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani polskim rezydentem podatkowym i ciąży na Pani nieograniczony obowiązek
    podatkowy w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 z późn. zm.). Od 2021 r.
    pobiera Pani z Hiszpanii rentę wdowią (pensión de viudedad) po zmarłym mężu.
    W dniu 5 listopada 2021 r. świadczenie zostało przyznana przez organ hiszpański zgodnie
    z przepisami ustanowionymi w rozporządzeniach 883/2004 i 987/2009 WE. Zgodnie z
    postanowieniami artykułu 17 hiszpańskiego Rozporządzenia EHA/3290/2008 z dnia 6
    listopada, w celu stosowania Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania pomiędzy
    Hiszpanią a krajem zamieszkania, konieczne jest coroczne dostarczanie zaświadczenia o
    miejscu zamieszkania wydanego przez właściwy organ podatkowy w kraju zamieszkania
    podatnika, który musi wyraźnie stwierdzić, że podatnik jest rezydentem w rozumieniu
    odpowiedniej umowy podatkowej.
    Świadczenie otrzymywane przez Panią nosi nazwę „pensión de viudedad”, czyli renta
    wdowia i jest otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych
    obowiązujących w Hiszpanii. W rocznych rozliczeniach nie wykazywała Pani dochodu z
    tytułu renty wdowiej z Hiszpanii, uznając, że ten dochód, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest zwolniony z opodatkowania w
    Polsce. W Hiszpanii podlega Pani zwolnieniu z opodatkowania w związku ze złożeniem
    oświadczenia o polskiej rezydencji podatkowej.
    Urząd Skarbowy w S. w ramach czynności sprawdzających wezwał Panią do złożenia
    korekty zeznań podatkowych na formularzu PIT-36 celem wykazania dochodów z
    Hiszpanii do opodatkowania. Urząd skarbowy stoi na stanowisku, że dochody uzyskane z
    emerytur/rent zagranicznych z Hiszpanii powinny być opodatkowane w Polsce ze względu
    na miejsce zamieszkania świadczeniobiorcy. Przywołał m.in. przepis art. 3 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednocześnie Urząd Skarbowy nie powołał się
    na przepisy polsko-hiszpańskiej umowy o zapobieganiu podwójnego opodatkowania.
    Na dzień złożenia wniosku wobec Pani nie zostało wszczęte postępowanie podatkowe ani
    kontrolne.
    Uzupełniając wniosek wyjaśniła Pani, że renta wdowia jest wypłacana na podstawie art.
    219 Królewskiego Dekretu Ustawodawczego 8/2015 z dnia 30 października Głównego
    Prawa Ubezpieczeń Społecznych (La Ley General de la Seguridad Social) oraz w
    zastosowaniu zasad określonych w rozporządzeniach 883/2004 i 987/2009 WE.
    Potwierdziła Pani, że świadczenie po zmarłym mężu, które Pani otrzymuje, stanowi
    element systemu zabezpieczenia społecznego i wypłacane jest na podstawie przepisów
    emerytalno-rentowych obowiązujących w Hiszpanii.
    Potwierdziła Pani, że świadczenie jest świadczeniem zbliżonym - na gruncie
    ustawodawstwa krajowego - do polskiej renty rodzinnej po zmarłym mężu (renty po
    mężu), który pracował w Hiszpanii i ma na celu zapewnienie wsparcia finansowego
    wdowie po śmierci męża, który płacił składki na system ubezpieczeń społecznych. Dodała
    Pani ponadto, że otrzymywane świadczenie jest kwalifikowane jako „renta rodzinna”, nosi
    nazwę pensión de viudedad, czyli renta wdowia i jest otrzymywane na podstawie
    przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących w Hiszpanii.
    Świadczenie jest wypłacane dożywotnio, dopóki pozostaje Pani wdową.
    Wysokość tego świadczenia została ustalona na podstawie opłacanych składek na
    ubezpieczenie społeczne męża w Hiszpanii i Polsce.

    Wysokość świadczenia, jest zależna od składek męża w Hiszpanii i Polsce odprowadzonych
    do systemu zabezpieczenia społecznego. Przyznanie tego świadczenia było uzależnione
    od bycia małżonką zmarłego.

## Pytanie

Czy renta wdowia (świadczenie nazwane przez instytucję hiszpańską pensión de
    viudedad) z Hiszpanii powinna podlegać opodatkowaniu w Polsce czy też stanowi
    przychód podlegający zwolnieniu na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie nie powinna być Pani obowiązana do odprowadzania podatku od
    przyznanej i wypłacanej hiszpańskiej renty wdowiej (pensión de viudedad), która, jak
    stanowi art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest
    świadczeniem rodzinnym.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne,
    jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają
    obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na
    miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    W myśl art. 4a ww. ustawy, przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem
    umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest
    Rzeczpospolita Polska.
    Z uwagi na okoliczność, że renta wdowia (pensión de viudedad) była wypłacana z
    Hiszpanii, w niniejszej sprawie znajdują zastosowanie postanowienia Umowy z dnia 15
    listopada 1979 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o
    unikaniu podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U.
    z 1982 r. Nr 17, poz. 127). Zgodnie z art. 18 tej umowy stosownie do postanowień ustępu 2
    artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o podobnym charakterze, wypłacane osobie
    mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem
    w przeszłości, będą opodatkowane tylko w tym Państwie. Z literalnego brzmienia art. 18
    ww. umowy wynika, iż ma on zastosowanie wyłącznie do świadczeń otrzymywanych z
    tytułu emerytur i innych świadczeń o podobnym charakterze otrzymywanych przez osobę,
    która była zatrudniona na terytorium Hiszpanii. Wskazana we wniosku renta wdowia nie
    jest wypłacana w związku z zatrudnieniem Pani w przeszłości, zastosowanie więc do niej
    znajdzie art. 21 ust. 1 ww. umowy, zgodnie z którym części dochodu osoby mającej
    miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, bez względu na to, skąd
    one pochodzą, a o których nie było mowy w poprzednich artykułach niniejszej umowy,
    będą opodatkowane tylko w tym Państwie. W świetle tego przepisu renta wdowia
    otrzymywana z Hiszpanii, przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlega
    opodatkowaniu tylko w Polsce.
    W takim przypadku nie znajduje zastosowania metoda unikania podwójnego
    opodatkowania.
    Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są
    świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych,
    dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla opiekunów otrzymane na podstawie
    przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów, świadczenia pieniężne
    otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, zasiłki porodowe
    otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz świadczenie wychowawcze
    otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    W związku z tym świadczenie, które Pani pobiera z Hiszpanii po śmierci męża (renta
    wdowia - pensión de viudedad), korzysta ze zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie ciąży na Pani obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu otrzymywania tego świadczenia.
    Powyższe stanowisko potwierdza interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Izby z
    dnia 24 czerwca 2024 r. (0112-KDIL2-1.4011.355.2024.2.KP).
    W przytoczonej interpretacji stwierdzono, że świadczenie (pensión de viudedad - t.j. renta
    wdowia) otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych
    obowiązujących w Hiszpanii korzysta ze zwolnienia w myśl art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a w konsekwencji nie ciąży na
    świadczeniobiorcy obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
    otrzymywania tego świadczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Stosownie do art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wyjaśniła Pani, że jest polskim rezydentem podatkowym i ciąży na Pani
    nieograniczony obowiązek. Od 2021 r. pobiera Pani z Hiszpanii rentę wdowią (pensión de
    viudedad) po zmarłym mężu. W Hiszpanii podlega Pani zwolnieniu z opodatkowania w
    związku ze złożeniem oświadczenia o polskiej rezydencji podatkowej.
    Renta wdowia jest wypłacana na podstawie art. 219 Królewskiego Dekretu
    Ustawodawczego 8/2015 z dnia 30 października Głównego Prawa Ubezpieczeń
    Społecznych (La Ley General de la Seguridad Social) oraz w zastosowaniu zasad
    określonych w rozporządzeniach 883/2004 i 987/2009 WE. Potwierdziła Pani, że

    świadczenie po zmarłym mężu, które Pani otrzymuje, stanowi element systemu
    zabezpieczenia społecznego i wypłacane jest na podstawie przepisów emerytalno-
    rentowych obowiązujących w Hiszpanii.
    Świadczenie jest zbliżone - na gruncie ustawodawstwa krajowego - do polskiej renty
    rodzinnej po zmarłym mężu (renty po mężu), który pracował w Hiszpanii i ma na celu
    zapewnienie wsparcia finansowego wdowie po śmierci męża, który płacił składki na
    system ubezpieczeń społecznych. Dodała Pani ponadto, że otrzymywane świadczenie jest
    kwalifikowane jako „renta rodzinna”, nosi nazwę pensión de viudedad, czyli renta wdowia
    i jest otrzymywane na podstawie przepisów o świadczeniach rodzinnych obowiązujących
    w Hiszpanii.
    Świadczenie jest wypłacane dożywotnio, dopóki pozostaje Pani wdową. Wysokość tego
    świadczenia została ustalona na podstawie opłacanych składek na ubezpieczenie
    społeczne męża w Hiszpanii i Polsce. Wysokość świadczenia, jest zależna od składek męża
    w Hiszpanii i Polsce odprowadzonych do systemu zabezpieczenia społecznego. Przyznanie
    tego świadczenia było uzależnione od bycia małżonką zmarłego.
    Z uwagi na okoliczność, że świadczenie po zmarłym małżonku jest wypłacane z Hiszpanii,
    w niniejszej sprawie znajdą zastosowanie postanowienia Umowy z 15 listopada 1979 r.
    między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Hiszpanii o unikaniu
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1982 r.
    Nr 17 poz. 127, dalej umowa polsko-hiszpańska).
    Zgodnie z art. 18 tej umowy:
      Stosownie do postanowień ustępu 2 artykułu 19 emerytury i inne świadczenia o
      podobnym charakterze, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w
      Umawiającym się Państwie w związku z jej zatrudnieniem w przeszłości, będą
      opodatkowane tylko w tym Państwie.
    Z literalnego brzmienia art. 18 umowy polsko-hiszpańskiej wynika, iż ma on zastosowanie
    do emerytur i innych świadczeń o podobnym charakterze otrzymywanych z Hiszpanii
    przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce w związku z jej zatrudnieniem w
    przeszłości. Wskazane we wniosku świadczenie po zmarłym mężu nie jest wypłacane w
    związku z Pani zatrudnieniem w przeszłości, zastosowanie do niego znajdzie więc art. 21
    ust. 1 ww. umowy, zgodnie z którym:
      Części dochodu osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
      Państwie, bez względu na to, skąd one pochodzą, a o których nie było mowy w
      poprzednich artykułach niniejszej umowy, będą opodatkowane tylko w tym Państwie.
    W świetle tego przepisu świadczenie po zmarłym mężu, otrzymywane z Hiszpanii, przez
    osobę mającą miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.
    W konsekwencji, stwierdzić należy, że świadczenie po zmarłym mężu otrzymywane przez
    Panią z Hiszpanii podlega opodatkowaniu tylko w miejscu Pani zamieszkania, tj. w Polsce,
    na zasadach określonych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W Polsce, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl natomiast art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz. U. poz. 658).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są świadczenia rodzinne otrzymane na podstawie
      przepisów o świadczeniach rodzinnych, dodatki rodzinne i pielęgnacyjne, zasiłki dla
      opiekunów otrzymane na podstawie przepisów o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla
      opiekunów, świadczenia pieniężne otrzymane w przypadku bezskuteczności egzekucji
      alimentów, zasiłki porodowe otrzymane na podstawie odrębnych przepisów oraz
      świadczenie wychowawcze otrzymane na podstawie przepisów o pomocy państwa w
      wychowywaniu dzieci.
    W kontekście powyższego podkreślić należy, że zwolnienia przedmiotowe są wyjątkiem od
    zasady powszechności opodatkowania, co oznacza, że wszelkie odstępstwa od tej zasady,
    muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą.
    Należy zauważyć, że renta rodzinna (wdowia) wypłacana z systemu ubezpieczeń
    społecznych na podstawie przepisów emerytalno-rentowych stanowi odmienne
    świadczenie od świadczenia rodzinnego otrzymywanego na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych.
    Na gruncie ustawodawstwa krajowego, świadczenia rodzinne wypłacane są na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 323 ze zm.).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych:
      Świadczeniami rodzinnymi są:
        1) zasiłek rodzinny oraz dodatki do zasiłku rodzinnego;
        2) świadczenia opiekuńcze: zasiłek pielęgnacyjny oraz świadczenie pielęgnacyjne;
        3) zapomoga wypłacana przez gminy, na podstawie art. 22a;
        3a) świadczenia wypłacane przez gminy na podstawie art. 22b;
        4) jednorazowa zapomoga z tytułu urodzenia się dziecka;
        5) świadczenie rodzicielskie.
    Natomiast instytucja renty rodzinnej przysługującej po śmierci członka rodziny została
    uregulowana w ustawie z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1631 ze zm.). Świadczenie to może
    otrzymać uprawniony członek rodziny po śmierci bliskiej osoby, np. zmarłego małżonka,
    który w chwili śmierci miał ustalone prawo do emerytury lub renty z tytułu niezdolności do
    pracy lub spełniał warunki wymagane do uzyskania jednego z tych świadczeń bądź też
    pobierał zasiłek przedemerytalny, świadczenie przedemerytalne lub nauczycielskie
    świadczenie kompensacyjne.

    Należy również wskazać, że powołane przez Panią Rozporządzenie Parlamentu
    Europejskiego i Rady Nr 883/2004 z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie koordynacji
    systemów zabezpieczenia społecznego (Dz. Urz. UE L Nr 166/1 z dnia 30 kwietnia 2004 r.)
    rozróżnia emerytury i renty oraz świadczenia rodzinne jako odrębne świadczenia.
    W świetle powyższego, odnosząc się do Pani wątpliwości, wyjaśnić należy, że renta
    rodzinna (wdowia), która jak Pani wskazuje:
    · jest wypłacana na podstawie art. 219 Królewskiego Dekretu Ustawodawczego 8/2015 z
      dnia 30 października Głównego Prawa Ubezpieczeń Społecznych (La Ley General de la
      Seguridad Social);
    · stanowi element systemu zabezpieczenia społecznego i wypłacana jest na podstawie
      przepisów emerytalno-rentowych obowiązujących w Hiszpanii;
    · jest świadczeniem zbliżonym - na gruncie ustawodawstwa krajowego - do polskiej renty
      rodzinnej po zmarłym mężu (renty po mężu), który pracował w Hiszpanii i ma na celu
      zapewnienie wsparcia finansowego wdowie po śmierci męża, który płacił składki na
      system ubezpieczeń społecznych;
    · jest świadczeniem wypłacanym dożywotnio, dopóki będzie Pani wdową;
    · wysokość tego świadczenia została ustalona na podstawie opłacanych składek na
      ubezpieczenie społeczne męża w Hiszpanii i Polsce i jest zależna od tych składek
    nie może zostać uznana za świadczenie rodzinne otrzymywane na podstawie przepisów o
    świadczeniach rodzinnych.
    Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że renta rodzinna (wdowia) przyznana po
    zmarłym mężu na podstawie hiszpańskich przepisów emerytalno-rentowych, zbliżona do
    polskiej renty rodzinnej po zmarłym mężu, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż z
    uwagi na jej charakter i warunki przyznania nie jest żadnym ze świadczeń wymienionych w
    tym przepisie. Otrzymywane świadczenie będące elementem systemu zabezpieczenia
    społecznego jest rentą wypłacaną na podstawie przepisów emerytalno-rentowych
    obowiązujących w Hiszpanii i jako takie mieści się w dyspozycji art. 12 ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym ww. renta podlega
    opodatkowaniu zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do powołanej przez Panią interpretacji indywidualnej wskazać należy, że
    dotyczy ona konkretnej, indywidualnej sprawy podatnika, w określonym stanie
    faktycznym i w tej sprawie rozstrzygnięcie w niej zawarte jest wiążące, zatem nie może
    przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.