Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.252.2017.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-28
Teza: Spółka Przejmująca nie będzie obowiązana, jako następca prawny, do złożenia w imieniu Spółki Przejmowanej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okres od początku roku do dnia połączenia, gdyż wskutek połączenia rok podatkowy Spółki Przejmowanej nie zakończy się. Spółka Przejmująca będzie obowiązana do uwzględnienia w swoim zeznaniu podatkowym przychodów i kosztów wygenerowanych przez Spółkę Przejmowaną, od początku roku podatkowego do dnia połączenia.
Słowa kluczowe: rok-rok podatkowy; spółki-przejęcie spółki; spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością; zeznania-zeznania roczne; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 27 września 2017 r. (data wpływu 28 września 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku Spółki Przejmującej, jako następcy prawnego Spółki Przejmowanej:

*   złożenia w imieniu Spółki Przejmowanej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okres od początku roku podatkowego, w którym nastąpi połączenie do dnia połączenia –**jest prawidłowe,**
*   uwzględnienia przez Spółkę Przejmującą w swoim zeznaniu rocznym za rok podatkowy, w którym nastąpi połączenie, przychodów i kosztów wygenerowanych przez Spółkę Przejmowaną, od początku roku podatkowego do dnia połączenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 września 2017 r. do tutejszego organu wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku Spółki Przejmującej, jako następcy prawnego Spółki Przejmowanej, złożenia w imieniu Spółki Przejmowanej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), za okres od początku roku podatkowego, w którym nastąpi połączenie do dnia połączenia oraz uwzględnienia przez Spółkę Przejmującą w swoim zeznaniu rocznym za rok podatkowy, w którym nastąpi połączenie, przychodów i kosztów wygenerowanych przez Spółkę Przejmowaną, od początku roku podatkowego do dnia połączenia.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca  Spółka z o.o. (dalej: „Spółka”, „Spółka Przejmująca”), jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W okresie przed końcem roku podatkowego (tj. najpóźniej do 31 grudnia 2017 r.), Spółka planuje połączenie z inną spółką kapitałową X Sp. z o.o. (dalej: „Spółka Przejmowana”), w trybie wskazanym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1577 ze zm., dalej: „KSH”), to jest przez przeniesienie całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą (łączenie przez przejęcie). Na moment połączenia Spółka Przejmująca będzie posiadać 100% udziałów w Spółce Przejmowanej. Połączenie spółek zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1047 ze zm, dalej: „UoR”).

W wyniku połączenia nie powstanie nowy podmiot, a zatem zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3 pkt 2 UoR, zgodnie z którym nie zaistnieje obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych. W związku z tym, w ramach transakcji będącej przedmiotem niniejszego wniosku planowane jest dokonanie połączenia bez zamknięcia ksiąg rachunkowych.

Połączenie zostanie dokonane w ramach procesu restrukturyzacji grupy kapitałowej, do której należą zarówno Spółka Przejmująca, jak i Spółka Przejmowana. Decyzja o dokonaniu połączenia została podjęta z przyczyn biznesowych i ekonomicznych w szczególności z uwagi na zamierzone uproszczenie struktury właścicielskiej w grupie kapitałowej oraz związane z tym oszczędności. Zarówno Spółka Przejmująca, jak i Spółka Przejmowana są polskimi rezydentami podatkowymi. Rok podatkowy obu spółek jest zgodny z rokiem kalendarzowym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w świetle przedstawionego powyżej opisu zdarzenia przyszłego, za okres od początku roku podatkowego Spółki Przejmowanej do dnia połączenia obu spółek, Spółka Przejmująca będzie obowiązana, jako następca prawny Spółki Przejmowanej, do złożenia w imieniu tej ostatniej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty)?
2.  Czy Spółka Przejmująca będzie obowiązana do uwzględnienia w swoim zeznaniu podatkowym przychodów i kosztów wygenerowanych przez Spółkę Przejmowaną, od początku roku podatkowego do dnia połączenia?

Ad.1. Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka Przejmująca nie będzie obowiązana, jako następca prawny, do złożenia w imieniu Spółki Przejmowanej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okres od początku roku do dnia połączenia, gdyż wskutek połączenia rok podatkowy Spółki Przejmowanej nie zakończy się.

Ad. 2. Spółka Przejmująca będzie obowiązana do uwzględnienia w swoim zeznaniu podatkowym przychodów i kosztów wygenerowanych przez Spółkę Przejmowaną, od początku roku podatkowego do dnia połączenia.

Uzasadnienie:

Zgodnie z art. 491 § 1 KSH, spółki kapitałowe mogą się łączyć między sobą. Jedną z metod połączenia spółek jest połączenie przez przejęcie. Zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 KSH metoda ta polega na „przeniesieniu całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za  udziały łub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej.

Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby spółki przejmującej (art. 493 § 3 – winno być „ art. 493 § 2” KSH). Zgodnie z brzmieniem art. 493 § 1 KSH spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru.

Na gruncie prawa podatkowego obowiązuje zasada sukcesji podatkowej, wyrażona w art. 93 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017, poz. 201 ze zm.), zgodnie z którą osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek. Stosownie natomiast do treści art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych). Biorąc pod uwagę powyższe przepisy wskazać należy, iż Spółka Przejmująca stanie się następcą prawnym Spółki Przejmowanej i wstąpi we wszelkie podatkowe prawa i obowiązki przejętego podmiotu.

Przechodząc na płaszczyznę prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1888 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), rokiem podatkowym jest (\`(...)\`) rok kalendarzowy, chyba że podatnik w statucie lub umowie spółki postanowi inaczej.

Należy zaznaczyć, że stosownie do regulacji art. 8 ust. 6 ustawy o CIT, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. Odrębnymi przepisami, o których mowa w powołanym artykule są w tym wypadku przepisy UoR.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 UoR, księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3, 3a, 3b i 3c:

1.  na dzień kończący rok obrotowy,
2.  na dzień zakończenia działalności jednostki, w tym również jej sprzedaży, zakończenia likwidacji łub postępowania upadłościowego, o ile nie nastąpiło jego umorzenie,
3.  na dzień poprzedzający zmianę formy prawnej,
4.  w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia,
5.  na dzień poprzedzający dzień podziału łub połączenia jednostek, jeżeli w wyniku podziału lub połączenia powstaje nowa jednostka, to jest na dzień poprzedzający dzień wpisu do rejestru połączenia lub podziału,
6.  na dzień poprzedzający dzień postawienia jednostki w stan likwidacji lub ogłoszenia upadłości,
7.  na inny dzień bilansowy określony odrębnymi przepisami

\-nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia zaistnienia tych zdarzeń.

Jednakże, zgodnie z art. 12 ust. 3 UoR, można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych m.in. w razie połączenia jednostek rozliczonego metodą łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c ust. 1 UoR w wyniku którego nie powstaje nowa jednostka.

Obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych:

Treść przepisów ustawy o CIT wskazuje, że rok podatkowy podatnika kończy się jedynie w dwóch przypadkach, a mianowicie: w sytuacji upływu okresu trwania roku podatkowego (zasadniczo jest to 12 miesięcy kalendarzowych) albo w sytuacji, gdy z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu).

Jeżeli chodzi o rachunkowość spółek kapitałowych, jak wskazano wyżej, kwestię tę reguluje UoR. Jej przepisy wyraźnie wskazują, że obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych dotyczy, podobnie jak w przypadku regulacji ustawy o CIT, w pierwszej kolejności zakończenia roku obrotowego (w CIT  podatkowego) oraz innych zdarzeń o charakterze szczególnym. I tak, w szczególności ustawodawca odnosi się do sytuacji „połączenia związanego z przejęciem” (połączenie przez przejęcie) wskazując, że spółka przejmowana powinna zamknąć księgi na dzień wpisu połączenia do rejestru.

Jednakże ustawodawca równocześnie wskazuje, że obowiązek ten nie wystąpi, jeżeli zostaną zachowane dwa podstawowe warunki, tj. połączenie:

*   zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów oraz
*   wskutek połączenia nie powstanie nowa jednostka (co ma miejsce w przypadku połączenia przez zawiązanie nowej spółki).

Zdaniem Wnioskodawcy wszystkie powyższe wymogi zostaną w opisanym zdarzeniu przyszłym spełnione, a więc mamy do czynienia z:

*   połączeniem przez przejęcie dwóch spółek z ograniczoną odpowiedzialnością,
*   połączenie zostanie rozliczone metodą łączenia udziałów,
*   wskutek połączenia nie powstanie nowa jednostka, gdyż Spółka Przejmująca będzie kontynuowała prowadzoną działalność gospodarczą.

Oznacza to, że w związku z połączeniem, Spółka Przejmowana nie będzie miała obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych, co skutkować będzie brakiem zakończenia roku podatkowego tej Spółki. A zatem, Spółka Przejmująca nie będzie obowiązana, jako następca prawny, do złożenia w imieniu Spółki Przejmowanej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okres od początku roku Spółki Przejmowanej do dnia połączenia, gdyż wskutek połączenia rok podatkowy Spółki Przejmowanej nie zakończy się.

Przychody i koszty Spółki Przejmowanej:

Konsekwencją powyżej zaprezentowanego stanowiska jest także fakt, że Spółka Przejmująca uwzględni w swoim zeznaniu podatkowym (CIT-8) przychody i koszty wygenerowane przez Spółkę Przejmowaną od początku roku podatkowego do dnia połączenia, zgodnie z zasadą sukcesji podatkowej wynikającą z Ordynacji podatkowej. Skoro bowiem Spółka Przejmowana nie ma obowiązku złożenia zeznania podatkowego (CIT-8) to jej wynik podatkowy powinien być uwzględniony w wyniku Spółki Przejmującej.

Pogląd zgodny z przedstawionym powyżej stanowiskiem Wnioskodawcy jest całkowicie podzielany przez organy podatkowe w treści interpretacji indywidualnych wydawanych w analogicznych stanach faktycznych, np. w:

*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 czerwca 2017 r., Znak: 0114-KDIP2-3.4010.26.2017.2.MS, w której  odstępując od uzasadnienia prawnego  organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: Mając zatem na uwadze, że księgi rachunkowe Spółki Przejmowanej nie zostaną zamknięte w związku z połączeniem, rok podatkowy Spółki Przejmowanej nie zostanie zakończony. (\`(...)\`) Z uwagi na fakt, że rok podatkowy Spółki Przejmowanej nie zakończy się w związku z połączeniem, przychody i koszty Spółki Przejmowanej osiągnięte lub poniesione od początku roku podatkowego, w którym nastąpi połączenie do dnia połączenia nie będą wykazane w odrębnym zeznaniu podatkowym, a Spółka Przejmująca, jako następca prawmy Spółki Przejmowanej, będzie zobowiązana do uwzględnienia tych przychodów i kosztów w swoim zeznaniu, dotyczącym dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (składanym po zakończeniu jej roku podatkowego),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 maja 2017 r. Znak: 0111-KDIB1-1.4010.3.2017.l.NL, w której  odstępując od uzasadnienia prawnego  organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: Spółka Przejmująca złoży jedno zeznanie podatkowe za rok połączenia, w którym uwzględni (i połączy) przychody i koszty podatkowe (jak również zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych) własne oraz Spółek Przejmowanych. W konsekwencji, na skutek przedstawionego w opisie zdarzenia przyszłego połączenia Spółek, które zostanie przeprowadzone bez zamykania ksiąg rachunkowych przez Spółki, tj. zostanie rozliczone według metody zbliżonej do metody łączenia udziałów, Spółka Przejmująca będzie miała prawo i obowiązek, zgodnie z zasadą sukcesji generalnej, wykazać w swoim zeznaniu na podatek dochodowy od osób prawnych za rok podatkowy, w którym dojdzie do połączenia (tj. w kalkulacji zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych począwszy od miesiąca, w którym nastąpi połączenie i w rocznym rozliczeniu podatku dochodowego od osób prawnych za rok, w którym nastąpi połączenie) wszystkie (obok własnych):
    *   przychody podatkowe uzyskane przez Spółki Przejmowane od 1 stycznia 2017 r. do dnia połączenia,
    *   koszty uzyskania przychodów poniesione przez Spółki Przejmowane od 1 stycznia 2017 r. do dnia połączenia, 
    *   ewentualne zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych zapłacone przez/w imieniu Spółek Przejmowanych od 1 stycznia 2017 r. do dnia połączenia, w konsekwencji Spółka Przejmująca będzie zobowiązana do złożenia za rok podatkowy rozpoczęty 1 stycznia 2017 r., który zakończy się 31 grudnia 2017 r., jednego (wspólnego) zeznania podatkowego (CIT-8), w którym uwzględni przychody i koszty podatkowe własne oraz Spółek Przejmowanych bez konieczności sporządzania odrębnych zeznań dla Spółek Przejmowanych,
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 marca 2017 r., Znak: 2461-IBPB-1-3.4510.66.2017.1.AB, w której  odstępując od uzasadnienia prawnego  organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: O stracie lub dochodzie można mówić dopiero po zakończeniu roku podatkowego. Dodatnia lub ujemna różnica pomiędzy przychodami i kosztami obliczona w trakcie roku podatkowego nie jest dochodem, ani stratą. W związku z powyższym, żaden przepis nie ogranicza prawa ujęcia w podstawie opodatkowania uzyskanych przychodów i poniesionych kosztów przez łączące się spółki kapitałowe od początku roku podatkowego, przy założeniu że w związku z połączeniem nie doszło do zamknięcia (na dzień połączenia) ksiąg rachunkowych i zakończenia roku podatkowego. Na podstawie powyższego należy stwierdzić, że rozliczenia wyniku podatkowego Spółki przejmowanej za rok połączenia powinna dokonać Spółka przejmująca we własnym rozliczeniu, co oznacza, że przychody oraz koszty Spółki przejmowanej, uzyskane od początku roku podatkowego podlegają zsumowaniu z bieżącym wynikiem Spółki przejmującej uzyskanym od początku roku.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 7 marca 2017 r., Znak: 2461-IBPB-1-3.4510.63.2017.l.MST: Mając zatem na uwadze, że księgi rachunkowe Spółki przejmowanej nie zostaną zamknięte w związku z połączeniem, rok podatkowy Spółki przejmowanej nie zostanie zakończony. W konsekwencji, Spółka przejmująca nie będzie obowiązana, jako następca prawny, do złożenia w imieniu Spółki przejmowanej zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) obejmującego okres od początku roku podatkowego, w którym nastąpi połączenie do dnia połączenia, gdyż wskutek połączenia rok podatkowy Spółki przejmowanej nie zakończy się. Z uwagi na fakt, że rok podatkowy Spółki przejmowanej nie zakończy się w związku z połączeniem, przychody i koszty Spółki przejmowanej osiągnięte lub poniesione od początku roku podatkowego, w którym nastąpi połączenie do dnia połączenia nie będą wykazane w odrębnym zeznaniu podatkowym, Spółka przejmująca, jako następca prawny Spółki przejmowanej, będzie zobowiązana do uwzględnienia tych przychodów i kosztów przy obliczeniu swojego dochodu (straty),
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 6 października 2016 r., Znak: 2461-IBPB-1-3.4510.761.2016.1.WLK: Obowiązek rozliczenia przychodów i kosztów Spółki Przejmowanej za rok, w którym nastąpiło połączenie metodą łączenia udziałów, spoczywa na Wnioskodawcy, jako Spółce Przejmującej. W konsekwencji, w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), składanym za rok, w którym nastąpiło połączenie Spółek, poza swoimi przychodami i kosztami ich uzyskania, Wnioskodawca powinien również uwzględnić sumę przychodów i kosztów podatkowych Spółki Przejmowanej za okres od początku roku podatkowego, w którym nastąpiło połączenie, do dnia tego połączenia. Wnioskodawca jest zatem zobowiązany do złożenia jednego zeznania o wysokości osiągniętego dochodu łub poniesionej straty na formularzu CIT-8, obejmujące przychody i koszty osiągnięte w roku podatkowym, w którym nastąpi połączenie zarówno przez niego, jak i przez Spółkę Przejmowaną w okresie od początku roku podatkowego do dnia połączenia.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 11 maja 2016 r., Znak: IPPB3/4510-195/16-3/AG, w której  odstępując od uzasadnienia prawnego  organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: Na moment połączenia metodą łączenia udziałów Spółka przejmowana nie ma obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych. Wnioskodawca będzie mógł w sporządzonym przez siebie zeznaniu podatkowym za rok podatkowy, w którym nastąpi przejęcie, uwzględnić przychody i koszty rozpoznane przez Spółkę przejmowaną od dnia zakończenia ostatniego roku podatkowego przed połączeniem do dnia połączenia.
*   interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2 maja 2016 r. Znak: IBPB-1-2/4510-244/16/MM, w której  odstępując od uzasadnienia prawnego  organ podatkowy uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z którym: Ze względu na fakt, że w przedstawionym stanie faktycznym doszło do połączenia spółki matki z zależną od niej w 100% spółką córką, połączenie mogło zostać rozliczone przy zastosowaniu metody łączenia udziałów. (\`(...)\`) W wyniku połączenia nie wystąpiła zatem konieczność zamknięcia ksiąg rachunkowych przez żadną z łączących się spółek. W związku z tym łączne zeznanie roczne za rok połączenia powinna złożyć Spółka Przejmująca. (\`(...)\`) W konsekwencji Spółka Przejmująca powinna złożyć deklarację CIT-8, w której wykazać winna zarówno swoje przychody i koszty wykazane w roku połączenia, jak i przychody i koszty Spółki Przejmującej.

Argumentacja Wnioskodawcy znalazła także potwierdzenie w wyroku (wydanym w analogicznym stanie faktycznym, jak sytuacja Spółki) Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 9 lipca 2013 r. (sygn. akt I SA/Rz 411/13), w którym sąd wskazał (powołując się przy tym na orzecznictwo innych sądów), że:

Minister Finansów tymczasem, w dokonanej przez siebie interpretacji przepisów ustawy o rachunkowości, zawęził zastosowanie art. 12 ust. 3 pkt 2, jeżeli chodzi o możliwość odstąpienia od obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych, jedynie do spółki przejmującej, odmawiając tym samym skarżącej spółce prawa do rozliczenia w jej zeznaniu podatkowym przychodów i kosztów spółki przejmowanej. Stanowisko takie, jak zaprezentowane w zaskarżonej interpretacji nie zasługuje jednak na aprobatę, ponieważ podstaw do zastosowania zawężającej interpretacji art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości nie dostarcza zarówno wykładnia gramatyczna, jak również celowościowa oraz systemowa przywołanego przepisu.

Tak więc w opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym nie powstanie obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej, tożsamy z zakończeniem roku obrotowego tejże spółki (art. 8 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych) na skutek jej przejęcia, z uwagi na wyjątek od ogólnej zasady obowiązującej w tym zakresie, określonej w art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

Podobny pogląd, odnośnie możliwości niezamykania ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej w sytuacji, w której przejęcie zostanie przeprowadzone metodą łączenia udziałów jest reprezentowany w orzecznictwie sądów administracyjnych. Jako przykład należy przywołać między innymi w wyroki:

*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z 16 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Po 1405/08 oraz
*   Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 6 czerwca 2007 r., sygn. akt I SA/Ol 194/07 (www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Również Minister Finansów w przytoczonych we wniosku spółki interpretacjach, wypowiadając się w większości przypadków w stanach faktycznych (zdarzeniach przyszłych) podobnych do zdarzenia przyszłego opisanego przez spółkę, zgodził się ze stanowiskiem, że art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości zwalania z obowiązku zamykania ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej, gdy do przejęcia dochodzi metodą łączenia udziałów, z tego też względu pogląd zaprezentowany w zaskarżonej interpretacji jawi się jako odosobniony i niezasadny.

Podobnie, fakt braku zakończenia roku podatkowego w spółce przejmowanej potwierdzony jest także w komentarzach, przykładowo:

Jak wskazano wyżej, zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 5 RachU, księgi powinny zostać zamknięte m.in. w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, w szczególności na dzień wpisu do KRS tego połączenia, nie później niż w ciągu 3 miesięcy od dnia połączenia.

Można jednak nie zamykać ksiąg rachunkowych, zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 RachU, gdy rozliczenie przejęcia jednostki następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki. Tak więc, przepisy RachU wyłączają obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia przez przejęcie dokonywanego za pomocą metody łączenia udziałów. (\`(...)\`)

A zatem, spółka przejmowana (czyli w praktyce spółka przejmująca działająca w jej imieniu) nie będzie obowiązana do złożenia zeznania o wysokość osiągniętego dochodu (poniesionej straty) za okres od początku roku podatkowego do dnia połączenia, gdyż wskutek połączenia rok podatkowy tej spółki się nie zakończy. (A. Wacławczyk, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 2016, art. 8).

W przypadku łączenia spółek przez przejęcie (art. 492 § 1 pkt 1 KSH), gdy następuje przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej. Co do zasady, spółka przejmowana ma w takim wypadku obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 4 RachU. Jednak, jeśli połączenie następuje metodą łączenia udziałów, w spółce przejmowanej można nie zamykać ksiąg rachunkowych zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 RachU. Zatem w przypadku łączenia spółek przez przejęcie obowiązkowe zamknięcie ksiąg rachunkowych będzie mieć miejsce wyłącznie, gdy łączenie spółek nastąpi metodą nabycia. Księgi rachunkowe spółki przejmującej nie są zamykane. (W. Dmoch, Podatek dochodowy od osób prawnych. Komentarz, Wyd. 4, Warszawa 2013, art. 8).

W przypadku połączenia spółek przez przejęcie obowiązek zamknięcia ksiąg dotyczy wyłącznie spółki przejmowanej. Wynika to z przepisu art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, który stanowi, że księgi rachunkowe zamyka się, między innymi, w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, w szczególności na dzień wpisu do rejestru tego połączenia. Łączenie się przez przejęcie nie stanowi natomiast przesłanki zakończenia roku podatkowego dla spółki przejmującej.

Nie zawsze jednak spółka przejmowana w ramach łączenia się przez przejęcie obowiązana jest do zamknięcia ksiąg. Zgodnie bowiem z art. 12 ust. 3 ustawy o rachunkowości, można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku, między innymi, połączenia jednostek, gdy rozliczenie przejęcia jednostki następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki (metoda łączenia udziałów jest jedną z dwóch, obok metody nabycia, metod przejęcia - zob. art. 44b oraz art. 44c ustawy o rachunkowości).

W przypadku gdy połączenie jednostek odbywa się metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki, spółka przejmowana nie ma obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych, a więc przepis art. 8 ust. 6 nie ma zastosowania i rok podatkowy spółki przejmującej się nie kończy. W przypadku takim zeznanie roczne składane jest przez spółkę przejmującą (przy uwzględnieniu danych spółki przejmowanej) w związku z zakończeniem roku podatkowego spółki przejmującej (zob. pismo Naczelnika I Urzędu Skarbowego w Opolu z 3 października 2003 r., PDP-423/22-2/03, R. Kubacki, Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, art. 8).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym,

w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element

czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a,
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postepowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.