Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP5/4512-1-131/15-2/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-09-09
Teza: Prawo od odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na przebudowę drogi będącej własnością Miasta
Słowa kluczowe: drogi; inwestycje; nakłady; odliczenia-prawo do odliczenia; przekazanie-przekazanie nieodpłatne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2015 r. (data wpływu 15 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa od odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na przebudowę drogi będącej własnością Miasta – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa od odliczenia podatku naliczonego od nakładów poniesionych na przebudowę drogi będącej własnością Miasta.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalnością deweloperską.

Spółka planuje rozpocząć realizację inwestycji polegającej na budowie zabudowy mieszkaniowej i usługowej (dalej: inwestycja).

Prawidłowe i zgodne z przeznaczeniem funkcjonowanie inwestycji uzależnione będzie od jej powiązań komunikacyjnych z siecią dróg publicznych. Natomiast skomunikowanie inwestycji z siecią dróg publicznych wymagać będzie dokonania przebudowy pasa drogowego dróg publicznych (dalej: droga), umiejscowionej na cudzej nieruchomości.

W zakresie przebudowy dróg publicznych związanych z innymi inwestycjami stosowne regulacje wprowadza ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (dalej: ustawa o drogach publicznych). Zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o drogach publicznych:

„ Art. 16. 1. Budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia.

1.  Szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1. określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej”.

W związku z powyższym, obowiązek przebudowy drogi spoczywać będzie na Wnioskodawcy, jako na podmiocie realizującym inwestycję.

Ustawa o drogach publicznych wskazuje, że szczegółowe warunki przebudowy drogi publicznej określać ma umowa zawarta pomiędzy zarządcą drogi, a inwestorem. W związku z czym Wnioskodawca zamierza zawrzeć, z właścicielem nieruchomości, na której ma przebiegać przebudowywana droga – Miastem A. (dalej: Miasto), umowę określającą szczegółowe warunki przebudowy drogi (dalej: umowa).

Zgodnie z treścią projektu umowy Wnioskodawca nie otrzyma od Miasta żadnego wynagrodzenia za dokonanie na jego rzecz przebudowy drogi. Wynagrodzenia należnego inwestorowi z tytułu przebudowy drogi nie przewidują również przepisy ustawy o drogach publicznych.

Nieruchomość gruntowa, na której znajduje się droga stanowi własność Miasta. W celu wykonania umowy, tj. dokonania przebudowy drogi Miasto użyczy bezpłatnie Wnioskodawcy nieruchomość gruntową, na której znajduje się droga. Zatem grunty, na których będzie realizowana przebudowa drogi nie są własnością Wnioskodawcy, udostępnione one będą Wnioskodawcy jedynie w celu realizacji przez niego zawartej z Miastem umowy oraz w celu realizacji obowiązków wskazanych w ustawie o drogach publicznych, w związku z realizacją inwestycji.

W związku z przebudową drogi stanowiącej własność Miasta Wnioskodawca będzie dokonywał zakupów, w tym towarów i usług, z tytułu których to zakupów będzie otrzymywał faktury VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu zakupu towarów i usług, które wykorzystywane będą do zrealizowania przebudowy drogi, stanowiącej własność Miasta?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Powyższy przepis przewiduje podstawowe uprawnienie czynnego podatnika VAT, jakim jest prawo do odliczenia podatku VAT. Prawo do odliczenia VAT dotyczy zakupów pozostających w związku z czynnościami opodatkowanymi, zarówno w związku bezpośrednim, jak i pośrednim. Zatem nawet w sytuacji, gdy podatnik dokonuje zakupów w celu świadczenia usług niepodlegających opodatkowaniu VAT, ale niezbędnych do jego funkcjonowania i prowadzenia podstawowej działalności, opodatkowanej VAT, to z tytułu tych zakupów co do zasady będzie mu przysługiwać prawo do odliczenia VAT.

Wykonanie przez Wnioskodawcę przebudowy drogi jest związane z wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT. Czynności te to przede wszystkim czynności dostawy lokali mieszkalnych i użytkowych mających powstać w inwestycji skomunikowanej przebudowywaną drogą. Dla Wnioskodawcy a następnie potencjalnych nabywców lokali prawidłowe i zgodne z przeznaczeniem funkcjonowanie inwestycji będzie uzależnione od jej połączenia z siecią dróg publicznych. Zatem osiągnięcie przychodu z tytułu sprzedaży lub najmu lokali mieszkalnych lub usługowych lub jego wysokość uzależniona będzie od zapewnienia prawidłowego i dogodnego dojazdu do inwestycji. Odpowiednie warunki dojazdu zwiększą atrakcyjność inwestycji, co przełoży się na sprzedaż Wnioskodawcy i realizację czynności opodatkowanych VAT. Brak dogodnego dojazdu w zdecydowany sposób wpłynęłoby na zmniejszenie zainteresowania inwestycją klientów Wnioskodawcy.

Ponadto obowiązek zrealizowania przez Wnioskodawcę przebudowy drogi wynika z powszechnie obowiązujących przepisów. Z przepisów tych jednoznacznie wynika, że to na inwestorze (w tym przypadku Wnioskodawcy) spoczywa obowiązek budowy lub przebudowy dróg publicznych spowodowanych inwestycją niedrogową.

Zatem należy uznać, że towary i usługi, które Wnioskodawca będzie nabywał w celu przebudowy drogi w sposób ewidentny będą służyć wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, np. sprzedaży wybudowanych lokali.

Takie rozumienie prawa do odliczenia VAT zgodne jest również z podejściem prezentowanym przez Europejski Trybunał Sprawiedliwości, który wielokrotnie wskazywał, że podatnik może skorzystać z prawa do odliczenia VAT również przy zakupach stanowiących koszty ogólne przedsiębiorstwa. Na takie rozumienie prawa do odliczenia VAT ETS wskazał przykładowo w wyroku z dnia 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 Kretztechnik AG vs. Finanzamt Linz. W wyroku w tym ETS stwierdził, że: (\`(...)\`) uwzględniając fakt, iż, po pierwsze, emisja akcji jest transakcją nienależącą do zakresu przedmiotowego VI Dyrektywy, po drugie zaś, że transakcja ta została zawarta przez Kretztechnik celem podniesienia kapitału z korzyścią dla jej ogólnie pojętej działalności gospodarczej, należy uznać, iż poniesione koszty świadczeń uzyskanych przez tą spółkę w ramach owej transakcji stanowią element cenotwórczy jej towarów. Takie świadczenia pozostają w istocie w bezpośrednim i ścisłym związku z działalnością gospodarczą podatnika. W konsekwencji, zgodnie z brzmieniem art. 17 (1) i (2) VI Dyrektywy, Kretztechnik przysługuje prawo do odliczenia całości podatku VAT obciążającego wydatki poniesione przez tą spółkę w związku z różnymi świadczeniami wykonanymi na jej rzecz w ramach przeprowadzonej przez nią emisji akcji, pod warunkiem jednak, iż wszystkie transakcje dokonywane przez tą spółkę w ramach działalności gospodarczej są opodatkowane.

Zatem w ocenie ETS jeśli określone wydatki stanowią koszty ogólne działania podatnika i mogą być przypisane do działalności podatnika, która podlega opodatkowaniu VAT, to podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT. Prawo do odliczenia VAT należy zatem rozpatrywać uwzględniając całokształt działalności gospodarczej podatnika, a nie występowanie bezpośredniego związku określonych wydatków z pojedynczymi realizowanymi przez niego czynnościami.

Nakłady poniesione przez Wnioskodawcę na przebudowę drogi przekazanej następnie nieodpłatnie na rzecz Miasta (które to przekazanie w opinii Wnioskodawcy stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu VAT) jest niezbędne Wnioskodawcy w celu prawidłowej realizacji inwestycji oraz wywiązania się z ciążących na Wnioskodawcy i wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa obowiązków.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług niezbędnych do wykonania przebudowy drogi zgodnie z zawartą z Miastem umową.

Podejście zaprezentowane przez Wnioskodawcę zgodne jest ze stanowiskiem organów podatkowych wyrażonym przykładowo przez:

*   Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 12 czerwca 2013 r., sygn. ILPP1/443-210/13-5/JSK;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w wie w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lipca 2012 r., sygn. IPPP3/443-415/12-2/KB;
*   Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 listopada 2011 r., sygn. IPPP2/443-1046/11-2/MM.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Zatem w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Natomiast na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi przez podatnika zakupami towarów i usług a prowadzoną przez niego działalnością.

W tym miejscu należy jednak zauważyć, że ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążąc się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przez podatnika obrotami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością przedsiębiorstwa, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

Powyższe oznacza, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy, lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalnością deweloperską. Spółka planuje rozpocząć realizację inwestycji polegającej na budowie zabudowy mieszkaniowej i usługowej (inwestycja). Prawidłowe i zgodne z przeznaczeniem funkcjonowanie inwestycji uzależnione będzie od jej powiązań komunikacyjnych z siecią dróg publicznych. Natomiast skomunikowanie inwestycji z siecią dróg publicznych wymagać będzie dokonania przebudowy pasa drogowego dróg publicznych (droga), umiejscowionej na cudzej nieruchomości. W zakresie przebudowy dróg publicznych związanych z innymi inwestycjami stosowne regulacje wprowadza ustawa o drogach publicznych, gdzie w art. 16 ust. 1 postanowiono, że budowa lub przebudowa dróg publicznych spowodowana inwestycją niedrogową należy do inwestora tego przedsięwzięcia. Natomiast art. 16 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że szczegółowe warunki budowy lub przebudowy dróg, o których mowa w ust. 1 określa umowa między zarządcą drogi a inwestorem inwestycji niedrogowej. W związku z powyższym, obowiązek przebudowy drogi spoczywać będzie na Wnioskodawcy, jako na podmiocie realizującym inwestycję. Ustawa o drogach publicznych wskazuje, że szczegółowe warunki przebudowy drogi publicznej określać ma umowa zawarta pomiędzy zarządcą drogi, a inwestorem. W związku z czym Wnioskodawca zamierza zawrzeć, z Miastem A. – właścicielem nieruchomości, na której ma przebiegać przebudowywana droga, umowę określającą szczegółowe warunki przebudowy drogi. Zgodnie z treścią projektu umowy Wnioskodawca nie otrzyma od Miasta żadnego wynagrodzenia za dokonanie na jego rzecz przebudowy drogi. Wynagrodzenia należnego inwestorowi z tytułu przebudowy drogi nie przewidują również przepisy ustawy o drogach publicznych. Nieruchomość gruntowa, na której znajduje się droga stanowi własność Miasta. W celu wykonania umowy, tj. dokonania przebudowy drogi Miasto użyczy bezpłatnie Wnioskodawcy nieruchomość gruntową, na której znajduje się droga. Zatem grunty, na których będzie realizowana przebudowa drogi nie są własnością Wnioskodawcy, udostępnione one będą Wnioskodawcy jedynie w celu realizacji przez niego zawartej z Miastem umowy oraz w celu realizacji obowiązków wskazanych w ustawie o drogach publicznych, w związku z realizacją inwestycji. W związku z przebudową drogi stanowiącej własność Miasta Wnioskodawca będzie dokonywał zakupów, w tym towarów i usług, z tytułu których to zakupów będzie otrzymywał faktury VAT.

Na tle powyższego Wnioskodawca wniósł o potwierdzenie, że będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupów towarów i usług, które zostaną wykorzystane do zrealizowania przebudowy drogi.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że podstawową przesłanką warunkującą nabycie przez podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego jest to by towary i usługi zostały przez niego wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W analizowanej sprawie Zainteresowany jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT, a zakup towarów i usług służących realizacji inwestycji polegającej na przebudowie drogi – co do zasady – będzie związany z działalnością opodatkowaną Wnioskodawcy, pomimo, że w opisanym przypadku droga będąca przedmiotem realizowanej inwestycji stanowi własność Miasta i poczynione przez Spółkę nakłady na przebudowę tej drogi zostaną nieodpłatnie przekazane na rzecz Miasta w ramach – jak wskazał Wnioskodawca – czynności niepodlegającej opodatkowaniu VAT.

Jak wynika bowiem z treści wniosku realizacja przez Spółkę przebudowy drogi jest związana z wykonywanymi przez nią czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, tj. dostawą mających powstać lokali mieszkalnych i użytkowych skomunikowanych z przebudowywaną drogą. Dla Wnioskodawcy, a następnie potencjalnych nabywców lokali prawidłowe i zgodne z przeznaczeniem funkcjonowanie inwestycji będzie uzależnione od jej połączenia z siecią dróg publicznych, a zatem osiągnięcie przychodu oraz jego wysokość uzależniona będzie od zapewnienia prawidłowego i dogodnego dojazdu do inwestycji. Ponadto obowiązek zrealizowania przez Wnioskodawcę przebudowy drogi wynika z powszechnie obowiązujących przepisów ustawy o drogach publicznych, z których jednoznacznie wynika, że to na inwestorze (w tym przypadku Wnioskodawcy) spoczywa obowiązek budowy lub przebudowy dróg publicznych spowodowanych inwestycją niedrogową.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów prawo do odliczenia podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika towary i usługi zostały przez niego wykorzystane do wykonania czynności opodatkowanych. Mając powyższe na uwadze należy zatem stwierdzić, że w okolicznościach niniejszej sprawy Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu towarów i usług, które zostaną wykorzystywane do realizacji przebudowy drogi będącej własnością Miasta pod warunkiem jednak, że inwestycja (przebudowa drogi) będzie miała związek z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi, tj. dostawą mających powstać lokali mieszkalnych i użytkowych skomunikowanych z przebudowywaną drogą. W przypadku natomiast, gdy zakup towarów i usług związanych z inwestycją polegającą na przebudowy drogi będzie miał związek zarówno z działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług, jak również z działalnością zwolnioną od tego podatku, np. najmem lokali mieszkalnych, prawo do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków przysługiwać będzie tylko w tej części w jakiej wystąpi związek zakupów ze sprzedażą opodatkowaną.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.