Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.930.2024.2.MGR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Kwota Wynagrodzenia (w tym kwota Odstępnego) na podstawie Umowy, stanowi koszt uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; najem-najem na cele działalności 
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania przychodów.-Definicja kosztów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy kosztów uzyskania przychodów. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 30 stycznia 2025 r. (wpływ 3 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadząca działalność gospodarczą, której
    przeważającym przedmiotem, wynikającym z PKD, jest sprzedaż detaliczna wyrobów
    farmaceutycznych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.73.Z).
    Wnioskodawczyni od 2019 r. prowadzi aptekę w miejscowości ... (ul. ...). Prowadzi
    podatkową księgę przychodów i rozchodów, a wybraną przez Nią formą opodatkowania
    jest podatek liniowy. Wnioskodawczyni jest polskim rezydentem podatkowym.
    W celu rozwoju prowadzonej przez siebie działalności ... 2024 r. Wnioskodawczyni zawarła,
    jako kupująca, umowę sprzedaży (dalej również jako „Umowa”), z osobą fizyczną, która na
    moment zawarcia umowy prowadziła działalność gospodarczą ( ..., NIP ..., dalej również
    jako „Sprzedający”). Na moment składania wniosku, zgodnie z wpisem do CEiDG
    Sprzedający nie prowadził działalności gospodarczej (status jego indywidualnej działalności
    gospodarczej widnieje jako „wykreślony”).
    Zgodnie z wiedzą Wnioskodawczyni oraz wpisem Sprzedającego do CEiDG prowadził on
    działalność wyłącznie na obszarze Polski i jest wyłącznie obywatelem polskim.
    Umowa dotyczyła punktu aptecznego położonego w miejscowości ..., (dalej również jako
    „Punkt Apteczny”). Sprzedający na moment zawarcia przedmiotowej umowy był
    właścicielem budynku (dalej również jako „Budynek”), której częścią był lokal (Lokal), w
    którym prowadzony był przez niego Punkt Apteczny.
    Na podstawie ww. Umowy, Sprzedający zobowiązał się do:
      zbycia na rzecz Wnioskodawczyni składników majątkowych do prowadzenia Punktu
      Aptecznego za cenę ... zł (dalej jako „Cena sprzedaży”). Wykaz składników
      majątkowych zawiera załącznik do umowy. Dotyczą one wyposażenia Punktu
      Aptecznego, w tym mebli, sprzętu komputerowego;
      „odstąpienia” Wnioskodawczyni miejsca do prowadzenia Punktu Aptecznego, za
      kwotę ... zł (dalej jako „Odstępne”). Kwota ta została określona w treści umowy jako
      odszkodowanie za zamknięcie działalności w ramach Punktu Aptecznego. Kwota
      Odstępnego stanowi wynagrodzenie dla Sprzedającego z tytułu umożliwienia
      Wnioskodawczyni prowadzenia Punktu Aptecznego w korzystnej, rozpoznawalnej i
      znanej mieszkańcom miejscowości lokalizacji. Kwota ta została skalkulowana z
      uwzględnieniem informacji o wysokości osiąganych przez Sprzedającego
      przychodów z tytułu prowadzenia Punktu Aptecznego przychodów;
      wynajęcia Punktu na warunkach określonych odrębną umową. W tym zakresie
      strony umowy zawarły odrębną umowę najmu (dalej jako „Umowa najmu”).
    Umowa nie dotyczy sprzedaży towarów handlowych (leków i innych przedmiotów
    medycznych). Wnioskodawczyni, w celu zatowarowania Punktu, nabyła je we własnym
    zakresie. Lokal oraz funkcjonujący w nim Punkt Apteczny znajdują się w budynku, który na
    moment zawarcia Umowy był własnością Sprzedającego. Sprzedający był zainteresowany
    sprzedażą całego budynku, co nie było przedmiotem zainteresowania Wnioskodawczyni -
    był nim bowiem wyłącznie Punkt Apteczny. W wyniku uzgodnień między Sprzedającym a
    Wnioskodawczynią, Sprzedający zdecydował się odstąpić za wynagrodzeniem na rzecz
    Wnioskodawczyni Lokal do prowadzenia Punktu Aptecznego (rezultatem tych ustaleń była
    właśnie opisana powyżej Umowa). Natomiast cały budynek został sprzedany na rzecz
    Gminy - obecnie Wnioskodawczyni posiada umowę najmu Lokalu z Gminą. Umowa najmu
    z Gminą, została zawarta na warunkach analogicznych, jak Umowa najmu zawarta
    pierwotnie ze Sprzedającym.

    Przedmiotowy Punkt Apteczny charakteryzuje się bardzo korzystną lokalizacją - na piętrze
    Budynku znajdowała się na moment zawarcia przedmiotowej Umowy oraz nadal się
    znajduje przychodnia. W konsekwencji pacjenci wychodzący z wizyty lekarskiej w
    przychodni z receptami, bardzo często od razu kierowali się do Punktu Aptecznego na
    parterze, celem zakupu przepisanych leków. Punkt Apteczny cieszył się więc
    popularnością i zainteresowaniem klientów, co wpływało na jego efektywne
    funkcjonowanie pod względem ekonomicznym. Był rozpoznawalny przez klientów -
    pacjentów przychodni oraz innych mieszkańców miejscowości (oraz okolic).
    W toku prowadzonych negocjacji ze Sprzedającym Wnioskodawczyni mogła zapoznać się z
    danymi finansowymi Sprzedającego dotyczącymi obrotu uzyskiwanego w Punkcie
    Aptecznym. W związku z powyższym Wnioskodawczyni uznała, że Punkt Apteczny ma
    potencjał do rozwoju i zdecydowała się na zawarcie Umowy.
    Środki na zapłatę wynagrodzenia należnego Sprzedającemu (dalej również jako
    „Wynagrodzenie”, rozumiane jako suma Ceny sprzedaży i Odstępnego) pochodziły z
    majątku Wnioskodawczyni oraz zaciągniętego z przeznaczeniem na ten cel kredytu
    bankowego. Środki na zapłatę Wynagrodzenia dla Sprzedającego, w szczególności nie
    zostały Wnioskodawczyni zwrócone, ani też nie podlegają odliczeniu od podstawy
    opodatkowania.
    Podstawą poniesienia wydatku była zawarta pomiędzy Sprzedającym a Wnioskodawczynią
    Umowa. Wydatki zostały poniesione w formie przelewu.
    W chwili obecnej, w związku z zawartą Umową, punkt Apteczny jest prowadzony przez
    Wnioskodawczynię, w ramach prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej. Osiąga
    Ona z tytułu jego prowadzenia przychody, kwalifikowane do źródła przychody z
    pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym, na moment składania wniosku,
    Wnioskodawczyni prowadzi działalność w:
      aptece prowadzonej w miejscowości....;
      punkcie aptecznym w miejscowości .... - będący przedmiotem Umowy.
    Wnioskodawczyni prowadzi Punkt Apteczny od ... 2024 r.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawczyni doprecyzowała, że kwota wynagrodzenia
    została zapłacona w trzech transzach: (...)
    Wykaz składników majątkowych stanowi załącznik do umowy - łączna wartość składników
    majątkowych została określona na ... zł. Wartość żadnego ze składników nie mieściła się w
    przedziale od 1 500 do 10 000 zł.
    Lista składników majątkowych (wykazana w załączniku do Umowy) znajduje się poniżej: (...)
    Wnioskodawczyni zwraca uwagę, że Punkt Apteczny prowadził dotychczas Sprzedający. W
    wyniku negocjacji z Wnioskodawczynią, doszło do zawarcia Umowy, której przedmiotem
    była sprzedaż na Jej rzecz wyłącznie składników majątkowych do prowadzenia Punktu
    Aptecznego oraz umożliwienie Jej jego prowadzenia w niezmienionej lokalizacji (w Lokalu).
    Budynek został później przez Sprzedającego sprzedany na rzecz Gminy. Sprzedający
    zdecydował się więc na „wycofanie” z dotychczas prowadzonej w Lokalu działalności i
    umożliwienie prowadzenia Punktu Aptecznego Wnioskodawczyni. Kluczową kwestią
    pozostawała atrakcyjna lokalizacja Punktu Aptecznego. Z uwagi na fakt, że Sprzedawca
    prowadził Punkt w tym miejscu, to posiadał on odpowiednią renomę i zaufanie u klientów
    apteki. Ponadto istotne jest to, że w Budynku funkcjonowała (i nadal funkcjonuje)
    przychodnia. Powyższe powoduje, ze duża część pacjentów przychodni realizuje recepty (a
    zatem nabywa leki i inne produkty medyczne) właśnie w przedmiotowym Punkcie
    Aptecznym. Z uwagi na powyższe, Wnioskodawczyni była zainteresowana prowadzeniem
    działalność właśnie w tym miejscu.

    Samo wyposażenie funkcjonalno-biurowe (nabyte za Cenę sprzedaży) miało stosunkowo
    niewielką wartość, która nie była adekwatna do korzyści finansowych wynikających z
    prowadzenia Punktu Aptecznego w tej lokalizacji. Nabycie samego wyposażenia nie było
    również nadrzędnym celem i zamiarem Wnioskodawczyni - chciała Ona uzyskać
    możliwość prowadzenia Punktu Aptecznego w Lokalu, w którym Punkt ten dotychczas
    funkcjonował. Wobec powyższego, na podstawie Umowy, Wnioskodawczyni zobowiązała
    się do zapłaty Wynagrodzenia, obejmującego zarówno Cenę sprzedaży, jak i Odstępne, w
    celu uzyskania możliwości prowadzenia Punktu Aptecznego w tej właśnie lokalizacji. Dzięki
    temu, Wnioskodawczyni nie musiała samodzielnie szukać nowego lokalu, ponosić
    nakładów na rozpowszechnienie wśród potencjalnych klientów (głównie okolicznych
    mieszkańców) nowej lokalizacji Punktu oraz oczekiwać na ich przyzwyczajenie się do
    zmiany lokalizacji. Nowa lokalizacja nie byłaby również z pewnością tak atrakcyjna, jak
    Lokal, który znajduje się w tym samym budynku, co przychodnia lekarska. Sama kwota
    Odstępnego została zaś skalkulowana na podstawie potencjału do uzyskiwania zysków (a
    więc uwzględniając wysokość przychodów osiąganych ze sprzedaży leków w Punkcie
    Aptecznym przez Sprzedającego). Poniesienie przez Wnioskodawczynię wydatków z tytułu
    zapłaty Wynagrodzenia (w tym kwoty Odstępnego) miało tym samym związek z
    przychodami z prowadzonej przez Nią pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Sprzedający „ustępując” miejsca (Lokalu) do prowadzenia Punktu Aptecznego umożliwił
    jego prowadzenie Wnioskodawczyni, co miało wpływ na osiągane przez Nią przychody -
    jako podmiot prowadzący Punkt Apteczny, to Wnioskodawczyni rozpoczęła uzyskiwanie
    przychodów ze sprzedaży w nim wyrobów farmaceutycznych. Powyższe ustalenia
    Wnioskodawczyni oraz Sprzedający zgodnie przyjęli, czego wyrazem jest zawarta przez
    nich Umowa. Wysokość wynagrodzenia, a także zasady jego płatności zostały ustalone
    pomiędzy Stronami na zasadach swobody umów.
    Zapłata Wynagrodzenia (w tym kwoty Odstępnego) ma związek z przychodami
    Wnioskodawczyni osiąganymi ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, gdyż
    umożliwiła Jej prowadzenie Punktu Aptecznego w Lokalu w ramach indywidualnie
    prowadzonej działalność gospodarczej, z której osiąga przychody ze sprzedaży detalicznej
    wyrobów farmaceutycznych. Wnioskodawczyni, w trakcie procesu negocjacji warunków i
    zawierania umowy miała możliwość zapoznania się z danymi finansowymi Sprzedającego,
    potwierdzającymi osiąganie przychodów z działalności. Powyższe również potwierdzało, że
    decyzja o prowadzeniu działalności w Punkcie Aptecznym była uzasadniona i powinna
    przełożyć się na uzyskiwanie zysków z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawczyni, rozszerzenie zakresu terytorialnego
    prowadzonej przez Nią działalności (a więc prowadzenie oprócz Apteki również Punktu
    Aptecznego) w ten sposób, że rozpoczęła działalność w Punkcie Aptecznym, w którym
    wcześniej działalność była prowadzona przez Sprzedającego jest uzasadnione
    ekonomicznie, w związku z tym, że Punkt Apteczny ma korzystną lokalizację (w tym
    samym budynku znajduje się przychodnia) i wcześniej była w nim prowadzona tożsama
    działalność przez Sprzedającego. W konsekwencji, łatwiejsze jest prowadzenie działalności
    w tym Punkcie, który ma zaufanie klientów, a nie zaczynanie działalności w lokalizacji,
    gdzie wcześniej taka działalność nie była prowadzona.
    Wnioskodawczyni uzyskała możliwość dostępu do danych finansowych Sprzedającego,
    które wskazywały na potencjał rozwoju tego punktu.
    Wobec tego, racjonalne było poniesienie przez Wnioskodawczynię wydatków na zapłatę
    Wynagrodzenia (rozumianego jako Cena sprzedaży i Odstępne) - poniesienie tych
    wydatków było niezbędne do tego, aby Wnioskodawczyni uzyskała możliwość
    prowadzenia działalności w Punkcie Aptecznym. Jak zostało bowiem wskazane,
    Sprzedający nie był zainteresowany sprzedażą części budynku na rzecz Wnioskodawczyni,
    natomiast Wnioskodawczyni nie była zainteresowana zakupem całego budynku (w którym
    to budynku mieści się przedmiotowy Punkt Apteczny). W konsekwencji, Strony (a więc
    Wnioskodawczyni i Sprzedający) ustaliły warunki realizacji transakcji szczegółowo opisane

    we wniosku, które były uzasadnione ekonomicznie dla obu stron. Zgodnie z tymi
    ustaleniami Wnioskodawczyni była zobowiązana do zapłaty Wynagrodzenia.
    Prowadzenie działalności w Punkcie Aptecznym, który charakteryzuje się korzystną
    lokalizacją i zaufaniem klientów powinno przyczynić się do rozwoju prowadzonej
    działalności, a w konsekwencji do zwiększenia poziomu przychodów z tytułu prowadzonej
    przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej. Tym samym, wydatek na zapłatę
    Wynagrodzenia został poniesiony w celu uzyskiwania przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej przez
    Wnioskodawczynię.
    Wnioskodawczyni wyjaśniła, że Gmina nie kwestionowała zapisów Umowy, zawartej
    między Nią, a Sprzedającym. Tym samym, nie zostały wprowadzone zmiany w warunkach
    realizacji umowy najmu z Gminą, w porównaniu do warunków pierwotnej umowy zawartej
    ze Sprzedającym.
    Dodatkowo, Wnioskodawczyni sprecyzowała, że kwotę Odstępnego, pomimo jej
    określenia w umowie jako „odszkodowanie za zamknięcie działalności w ramach Punktu
    Aptecznego” nie można, w ocenie Wnioskodawczyni, uznawać za zadośćuczynienie za
    doznane krzywdy od podmiotu, który szkodę wyrządził lub ponosi za nią
    odpowiedzialność. Przedmiotowa kwota Odstępnego nie miała w istocie charakteru
    odszkodowania.
    Zgodnie bowiem z art. 361 §1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.; dalej jako: „KC”), zobowiązany do odszkodowania ponosi
    odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego
    szkoda wynikła.
    Aby można było mówić o odszkodowaniu niezbędne jest zatem powstanie szkody po
    stronie poszkodowanego, która to szkoda jest następstwem działania lub zaniechania
    sprawcy. W tym przypadku nie doszło jednak do wyrządzenia względem Sprzedającego
    szkody przez Wnioskodawczynię. W Jej ocenie, pod kątem ekonomicznym, kwota
    „Odstępnego” jest po prostu ustalonym między Stronami wynagrodzeniem, z tytułu
    zakończenia działalności przez Sprzedającego. Płatność Odstępnego jest związana z tym,
    że działania Sprzedającego przyczyniły się do tego, że Punkt Apteczny ma określoną
    renomę i zaufanie klientów. W związku z powyższym, po zawarciu przedmiotowej umowy
    Wnioskodawczyni jest łatwiej prowadzić działalność w tym Punkcie niż „od zera” budować
    zaufanie klientów w innym miejscu. Zawarcie przedmiotowej transakcji było decyzją
    biznesową obu stron transakcji. W związku z tym, działania Wnioskodawczyni nie
    doprowadziły do szkody po stronie Sprzedającego.
    Samo określenie przez Strony kwoty Odstępnego mianem „odszkodowania za
    zakończenie prowadzenia działalności Punktu Aptecznego w Lokalu” nie nadaje jej
    rzeczywistego charakteru odszkodowania, w myśl KC. Wnioskodawczyni nie wyrządziła
    swoim działaniem lub zaniechaniem żadnej szkody Sprzedającemu. Wolą Sprzedającego
    było zakończenie działalności Punktu Aptecznego w związku ze sprzedażą całego budynku,
    w którym Punkt ten się mieścił. Uwzględniając brak zainteresowania Wnioskodawczyni
    nabyciem całego budynku, Strony Umowy (tj. Wnioskodawczyni i Sprzedający) doszły do
    porozumienia, którego wynikiem były opisane postanowienia Umowy. O szkodzie można
    byłoby mówić wówczas, gdyby działanie lub zaniechanie Wnioskodawczyni przyczyniło się
    do uniemożliwienia Sprzedającemu kontynuacji prowadzenia Punktu Aptecznego w
    Lokalu. Gdyby nie doszło do zawarcia Umowy i zapłaty przez Wnioskodawczynię na rzecz
    Sprzedającego kwoty Odstępnego, to teoretycznie, gdyby nie chęć Sprzedającego do
    zakończenia działalności w tym zakresie, mógłby on dalej prowadzić Punkt Apteczny w
    niezmienionej formie i lokalizacji.
    Umożliwienie Wnioskodawczyni przez Sprzedającego prowadzenia Punktu Aptecznego w
    Lokalu oraz należna, uzgodniona przez Strony kwota Odstępnego, były więc skutkiem
    zbieżnych interesów Stron transakcji.

    Przepisy art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają
    wyłączenia z kosztów podatkowych, które wprost odnosiłoby się do kwoty Wynagrodzenia
    (w tym Odstępnego). W szczególności, kwota Wynagrodzenia nie stanowi: kar umownych i
    odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki
    w dostarczeniu towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo
    wykonanych robót i usług (które podlegają wyłączeniu z art. 23 ust. 1 pkt 19 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych). Wnioskodawczyni jest stroną kupującą, tak
    więc Ona nabywa prawo do prowadzenia działalności w Punkcie Aptecznym oraz własność
    Wyposażenia apteki.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawczyni, kwota Odstępnego nie ma charakteru
    zadośćuczynienia za doznane krzywdy od podmiotu, który szkodę wyrządził lub ponosi za
    nią odpowiedzialność. Jak zostało wskazane, określenie kwoty Odstępnego w Umowie
    mianem „odszkodowania za zakończenie prowadzenia działalności Punktu Aptecznego w
    Lokalu” nie oddaje charakteru ekonomicznego tego świadczenia i może wprowadzać w
    błąd. W szczególności, Wnioskodawczyni nie wyrządziła żadnej szkody Sprzedającemu, a
    zawarcie analizowanej transakcji było konsekwencją porozumienia się między stronami
    transakcji, które podjęły z uwagi na przesłanki ekonomiczne.

## Pytanie

Czy kwota Wynagrodzenia (w tym kwota Odstępnego) poniesiona przez
    Wnioskodawczynię na rzecz Sprzedającego na podstawie Umowy, stanowi dla
    Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, kwota Wynagrodzenia należnego Sprzedającemu (w tym
    kwota Odstępnego), stanowi dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej jako: „Ustawa o PIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.
    Aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, konieczny jest
    związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy jego poniesieniem, a uzyskaniem przychodów z
    danego źródła. Związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    Wnioskodawczyni prowadzi obecnie (i prowadziła na moment zawarcia Umowy)
    jednoosobową działalność gospodarczą, w zakresie sprzedaży detalicznej wyrobów
    farmaceutycznych prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach - na moment zawarcia
    przedmiotowej Umowy prowadziła (i prowadzi na moment złożenia przedmiotowego
    wniosku) aptekę w miejscowości ... . W związku z ofertą sprzedaży budynku przez
    Sprzedającego, będąc zainteresowaną jedynie prowadzeniem Punktu Aptecznego, a nie
    nabyciem całego budynku, przystąpiła do negocjacji ze Sprzedającym. Wynikiem rozmów
    były postanowienia, które odzwierciedla treść Umowy, tj.:
      sprzedaż za Cenę sprzedaży składników majątkowych do prowadzenia Punktu
      Aptecznego - regały, szafki, stoliki, krzesła, zestaw komputerowy i inne składniki
      majątkowe, stanowiące szeroko rozumiane wyposażenie biurowe, funkcjonalne;
      należna Sprzedającemu kwota Odstępnego, nazwana w treści umowy jako
      „odszkodowanie za zakończenie prowadzenia działalności Punktu Aptecznego w
      Lokalu”.
    Biorąc pod uwagę interpretacje indywidualne, dotyczące tematyki kosztów podatkowych
    można wyodrębnić cechy, które wydatek musi spełnić, aby stanowił koszt podatkowy:

      1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika;
      2. jest  definitywny  (rzeczywisty),  tj.  wartość  poniesionego  wydatku  nie  została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona;
      3. został właściwie udokumentowany;
      4. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 Ustawy
        o PIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów;
      5. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą;
      6. poniesiony  został  w  celu  uzyskania  przychodów,  zachowania  lub  zabezpieczenia
        źródła przychodów.
    Wynagrodzenie zapłacone Sprzedającemu (w tym Odstępne) spełnia wszystkie te cechy:
      1. wydatek został poniesiony przez Wnioskodawczynię (z własnych środków, a także
        środków z kredytu, który to kredyt Wnioskodawczyni musi spłacić);
      2. wydatek ten nie podlegał i nie będzie podlegał zwrotowi;
      3. wydatek został właściwie udokumentowany. Obowiązek zapłacenia Wynagrodzenia
        na rzecz Sprzedającego wynika z Umowy sprzedaży. Wnioskodawczyni dokonała
        zapłaty wynagrodzenia przelewem bankowym, co jest w stanie udokumentować
        potwierdzeniami z systemu bankowego;
      4. wydatek nie jest wydatkiem wyłączonym z kosztów podatkowych, zgodnie z art. 23
        ust. 1 Ustawy o PIT.
    W ocenie Wnioskodawczyni, przedmiotowa kwota Wynagrodzenia (w tym kwota
    Odstępnego) nie miała w istocie charakteru odszkodowania.
    Zgodnie bowiem z art. 361 §1 KC, zobowiązany do odszkodowania ponosi
    odpowiedzialność tylko za normalne następstwa działania lub zaniechania, z którego
    szkoda wynikła.
    Aby można było mówić o odszkodowaniu niezbędne jest zatem powstanie szkody po
    stronie poszkodowanego, która to szkoda jest następstwem działania lub zaniechania
    sprawcy. W tym przypadku nie doszło jednak do wyrządzenia względem Sprzedającego
    szkody przez Wnioskodawczynię. W Jej ocenie, pod kątem ekonomicznym, kwota
    „Odstępnego” jest po prostu ustalonym między Stronami wynagrodzeniem, z tytułu
    zakończenia działalności przez Sprzedającego. Płatność Odstępnego jest związana z tym,
    że działania Sprzedającego przyczyniły się do tego, że Punkt Apteczny ma określoną
    renomę i zaufanie klientów. W związku z powyższym, po zawarciu przedmiotowej umowy
    Wnioskodawczyni jest łatwiej prowadzić działalność w tym Punkcie niż „od zera” budować
    zaufanie klientów w innym miejscu. Zawarcie przedmiotowej transakcji było decyzją
    biznesową obu stron transakcji. W związku z tym, działania Wnioskodawczyni nie
    doprowadziły do szkody po stronie Sprzedającego.
    Samo określenie przez Strony kwoty Odstępnego mianem „odszkodowania za
    zakończenie prowadzenia działalności Punktu Aptecznego w Lokalu” nie nadaje jej
    rzeczywistego charakteru odszkodowania, w myśl KC. Wnioskodawczyni nie wyrządziła
    swoim działaniem lub zaniechaniem żadnej szkody Sprzedającemu. Wolą Sprzedającego
    było zakończenie działalności Punktu Aptecznego w związku ze sprzedażą całego budynku,
    w którym Punkt ten się mieścił. Uwzględniając brak zainteresowania Wnioskodawczyni
    nabyciem całego budynku, Strony Umowy (tj. Wnioskodawczyni i Sprzedający) doszły do
    porozumienia, którego wynikiem były opisane postanowienia Umowy. O szkodzie można
    byłoby mówić wówczas, gdyby działanie lub zaniechanie Wnioskodawczyni przyczyniło się
    do uniemożliwienia Sprzedającemu kontynuacji prowadzenia Punktu Aptecznego w
    Lokalu. Gdyby nie doszło do zawarcia Umowy i zapłaty przez Wnioskodawczynię na rzecz

    Sprzedającego kwoty Odstępnego, to teoretycznie, gdyby nie chęć Sprzedającego do
    zakończenia działalności w tym zakresie, mógłby on dalej prowadzić Punkt Apteczny w
    niezmienionej formie i lokalizacji.
    Umożliwienie Wnioskodawczyni przez Sprzedającego prowadzenia Punktu Aptecznego w
    Lokalu oraz należna, uzgodniona przez Strony kwota Odstępnego, były więc skutkiem
    zbieżnych interesów Stron transakcji.
    Przepisy art. 23 ust. 1 Ustawy o PIT nie zawierają wyłączenia z kosztów podatkowych,
    które wprost odnosiłoby się do kwoty Wynagrodzenia (w tym Odstępnego). W
    szczególności kwota Wynagrodzenia nie stanowi: kar umownych i odszkodowań z tytułu
    wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu
    towaru wolnego od wad lub zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i
    usług (które podlegają wyłączeniom z art. 23 ust. 1 pkt 19 Ustawy o PIT). Wnioskodawczyni
    jest stroną kupującą, tak więc Ona nabywa prawo do prowadzenia działalności w Punkcie
    Aptecznym oraz własność Wyposażenia apteki.
    W konsekwencji, że są spełnione ww. cechy warunkujące uznanie za koszt istotna jest
    analiza jeszcze przesłanek 5 i 6, tj. związek wydatku z działalnością gospodarczą i jego
    poniesienie w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
    przychodów. Należy zwrócić uwagę, że Punkt Apteczny prowadził dotychczas Sprzedający.
    W wyniku negocjacji z Wnioskodawczynią, doszło do zawarcia Umowy, której
    przedmiotem była sprzedaż na Jej rzecz wyłącznie składników majątkowych do
    prowadzenia Punktu Aptecznego oraz umożliwienie Jej jego prowadzenia w niezmienionej
    lokalizacji (w Lokalu). Budynek został później przez Sprzedającego sprzedany na rzecz
    Gminy. Sprzedający zdecydował się więc na zakończenie dotychczas prowadzonej w
    Lokalu działalności i umożliwienie prowadzenia Punktu Aptecznego Wnioskodawczyni.
    Kluczową kwestią, przekonującą Wnioskodawczynię do zawarcia przedmiotowej Umowy
    pozostawała atrakcyjna lokalizacja Punktu Aptecznego. Z uwagi na fakt, że Sprzedawca
    prowadził Punkt w tym miejscu, to posiadał on odpowiednią renomę i zaufanie u klientów
    apteki. Ponadto istotne jest to, że w Budynku funkcjonowała na moment zawierania
    transakcji (i nadal funkcjonuje na moment składania wniosku) przychodnia. Powyższe
    powoduje, że duża część pacjentów przychodni realizuje recepty (a zatem nabywa leki i
    inne produkty medyczne) właśnie w przedmiotowym Punkcie Aptecznym, zlokalizowanym
    w tym samym budynku co przychodnia. Z uwagi na powyższe, Wnioskodawczyni była
    zainteresowana prowadzeniem działalności właśnie w tym miejscu.
    Samo wyposażenie funkcjonalno-biurowe (nabyte za Cenę sprzedaży) miało stosunkowo
    niewielką wartość, która nie była adekwatna do korzyści finansowych wynikających z
    prowadzenia Punktu Aptecznego w tej lokalizacji. Nabycie samego wyposażenia nie było
    również nadrzędnym celem i zamiarem Wnioskodawczyni - chciała Ona uzyskać
    możliwość prowadzenia Punktu Aptecznego w Lokalu, w którym Punkt ten dotychczas
    funkcjonował. Wobec powyższego, na podstawie Umowy, Wnioskodawczyni zobowiązała
    się do zapłaty Wynagrodzenia, obejmującego zarówno Cenę sprzedaży, jak i Odstępne, w
    celu uzyskania możliwości prowadzenia Punktu Aptecznego w tej właśnie lokalizacji. Dzięki
    temu, Wnioskodawczyni nie musiała samodzielnie szukać nowego lokalu, ponosić
    nakładów na rozpowszechnienie wśród potencjalnych klientów (głównie okolicznych
    mieszkańców) nowej lokalizacji Punktu oraz oczekiwać na ich przyzwyczajenie się do
    zmiany lokalizacji. Nowa lokalizacja nie byłaby również z pewnością tak atrakcyjna jak
    Lokal, który znajduje się w tym samym budynku, co przychodnia lekarska. Sama kwota
    Odstępnego została zaś skalkulowana z uwzględnieniem potencjału do uzyskiwania
    zysków (a więc uwzględniając wysokość przychodów osiąganych (w okresie
    poprzedzającym zawarcie Umowy) z tytułu prowadzenia Punktu Aptecznego przez
    Sprzedającego). Poniesienie przez Wnioskodawczynię wydatków z tytułu zapłaty
    Wynagrodzenia (w tym kwoty Odstępnego) miało tym samym związek z przychodami z
    prowadzonej przez Nią pozarolniczej działalności gospodarczej. Sprzedający ustępując
    miejsca (Lokalu) do prowadzenia Punktu Aptecznego umożliwił jego prowadzenie

    Wnioskodawczyni, co miało wpływ na osiągane przez Nią przychody - jako podmiot
    prowadzący Punkt Apteczny, to Wnioskodawczyni rozpoczęła uzyskiwanie przychodów ze
    sprzedaży w nim wyrobów farmaceutycznych.
    Powyższe ustalenia Wnioskodawczyni oraz Sprzedający zgodnie przyjęli, czego wyrazem
    jest zawarta przez nich Umowa. Wysokość wynagrodzenia, a także zasady jego płatności
    zostały ustalone pomiędzy Stronami na zasadach swobody umów.
    Zapłata Wynagrodzenia (w tym kwoty Odstępnego) ma związek z przychodami
    Wnioskodawczyni osiąganymi ze źródła pozarolnicza działalność gospodarcza, gdyż
    umożliwiła Jej prowadzenie Punktu Aptecznego w Lokalu w ramach indywidualnie
    prowadzonej działalności gospodarczej, z której osiąga przychody ze sprzedaży detalicznej
    wyrobów farmaceutycznych. Wnioskodawczyni, w trakcie procesu negocjacji warunków i
    zawierania umowy miała możliwość zapoznania się z danymi finansowymi Sprzedającego,
    potwierdzającymi osiąganie przez niego przychodów z działalności (prowadzenia Punktu
    Aptecznego przez Sprzedającego, w okresie poprzedzającym zawarcie Umowy). Powyższe
    również potwierdzało, że decyzja o prowadzeniu działalności w Punkcie Aptecznym była
    uzasadniona i powinna przełożyć się na uzyskiwanie zysków z prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Działalność w Punkcie Aptecznym jest prowadzona przez Wnioskodawczynię od ... 2024 r.,
    ma charakter racjonalny. Wydatek spełnia wszystkie wymagane przepisami prawa, a także
    wypracowane w ramach dorobku orzecznictwa sądowo-administracyjnego oraz
    wynikające z interpretacji indywidualnych kryteria, aby mógł zostać potraktowany jako
    koszt uzyskania przychodu.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawczyni, ponoszone przez Nią Wynagrodzenie, w tym
    Odstępne może stanowić koszt uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Kosztami  uzyskania  przychodów  są  koszty  poniesione  w  celu  osiągnięcia
      przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem
      kosztów wymienionych w art. 23.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź
    też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Innymi słowy, dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim
    został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli
    pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem, bądź też możliwością
    powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

      został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      został właściwie udokumentowany,
      nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
      ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków
    enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 23 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile
    pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, a właściwa i
    zgodna z treścią ustawowej regulacji kwalifikacja kosztów uzyskania przychodów powinna
    brać pod uwagę:
      przeznaczenie wydatku (jego celowość, zasadność dla funkcjonowania podmiotu),
      oraz
      potencjalną możliwość (analizowaną w dacie poniesienia wydatku na podstawie
      obiektywnych przesłanek) przyczynienia się danego wydatku do osiągnięcia
      przychodu.
    Dla ustalenia momentu zaliczenia wydatków w ciężar kosztów uzyskania przychodów,
    podatnik powinien rozpoznać rodzaj powiązania kosztów z przychodami. W oparciu o
    kryterium stopnia tego powiązania koszty podatkowe można podzielić na:
      bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
      uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
      wysokości powstał związany z nimi przychód),
      inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
      przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
      prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji kosztu
    „bezpośredniego” oraz kosztu „pośredniego” - brak takiej definicji związany jest z
    nieokreślonością tych pojęć i brakiem stałych, niezmiennych kryteriów oceny wystąpienia
    bezpośredniego lub jedynie pośredniego związku takich kosztów z przychodami osoby
    fizycznej w konkretnym przypadku. W efekcie te same wydatki mogą być w danych
    warunkach bezpośrednimi, zaś w innych jedynie pośrednimi kosztami uzyskania
    przychodu. Ocena tej kwestii musi być więc dokonywana w każdym przypadku na tle
    określonej sytuacji, przy uwzględnieniu indywidualnych cech działalności podatnika, w
    warunkach której wydatki te są ponoszone. Przy czym, jeżeli określone wydatki można
    powiązać z osiąganiem konkretnego przychodu, to bez względu na możliwość
    jednoczesnego wywiedzenia pośredniego związku tych wydatków z ewentualnymi innymi
    przychodami, zaliczenie ich do kosztów uzyskania przychodów ocenić należy w kontekście
    tego przychodu, z którym wydatki te są bezpośrednio związane.

    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów z danego źródła. Są to więc
    wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów
    przyniosło konkretne przychody. Klasycznym przykładem bezpośredniego związku
    kosztów z przychodami jest relacja, w jakiej pozostają wydatki na nabycie lub wytworzenie
    jednostki towaru i przychód ze zbycia tej jednostki towaru. Podobnie traktować należy
    wydatki na zakup materiałów i produktów, które można przypisać do konkretnego
    przychodu, a tym samym dokonać identyfikacji i konkretyzacji przychodu uzyskanego w
    następstwie poniesienia tego rodzaju wydatku.
    Natomiast do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego
    odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, a więc takie, którym nie można przypisać
    konkretnego przychodu, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty
    ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, koszty ogólne
    działalności firmy. Tego rodzaju koszty, chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi
    przychodami, nie pozostają w uchwytnym związku z konkretnymi przychodami. Tym
    samym nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie, bądź roku podatkowym wystąpi
    przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów. W stosunku do tego rodzaju kosztów
    doszukiwanie się bezpośredniej relacji z przychodem nie wchodzi w rachubę.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że prowadzi Pani działalność gospodarczą, której
    przeważającym przedmiotem jest sprzedaż detaliczna wyrobów farmaceutycznych
    prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach. ... 2024 r. zawarła Pani, jako kupująca,
    umowę sprzedaży dotyczącą punktu aptecznego. Sprzedający na moment zawarcia
    przedmiotowej umowy był właścicielem budynku, której częścią był lokal, w którym
    prowadzony był przez niego Punkt Apteczny. Umowa nie dotyczy sprzedaży towarów
    handlowych (leków i innych przedmiotów medycznych). Lokal oraz funkcjonujący w nim
    Punkt Apteczny znajdują się w budynku, który na moment zawarcia Umowy był własnością
    Sprzedającego. Sprzedający był zainteresowany sprzedażą całego budynku, co nie było
    przedmiotem Pani zainteresowania - był nim bowiem wyłącznie Punkt Apteczny. W wyniku
    uzgodnień, Sprzedający zdecydował się odstąpić za wynagrodzeniem na Pani rzecz Lokal
    do prowadzenia Punktu Aptecznego. Natomiast cały budynek został sprzedany na rzecz
    Gminy - obecnie posiada Pani umowę najmu Lokalu z Gminą. Umowa najmu z Gminą,
    została zawarta na warunkach analogicznych, jak umowa najmu zawarta pierwotnie ze
    Sprzedającym.
    Na podstawie ww. umowy Sprzedający zobowiązał się do:
      zbycia na Pani rzecz i składników majątkowych do prowadzenia Punktu Aptecznego
      (wyposażenie Punktu Aptecznego, w m.in. tym meble, sprzęt komputerowy);
      „odstąpienia” Pani miejsca do prowadzenia Punktu Aptecznego. Kwota odstępnego
      została określona w treści umowy jako odszkodowanie za zamknięcie działalności w
      ramach Punktu Aptecznego. Kwota odstępnego stanowi wynagrodzenie dla
      Sprzedającego z tytułu umożliwienia Pani prowadzenia Punktu Aptecznego w
      korzystnej, rozpoznawalnej i znanej mieszkańcom miejscowości lokalizacji. Kwota ta
      została skalkulowana z uwzględnieniem informacji o wysokości osiąganych przez
      Sprzedającego przychodów z tytułu prowadzenia Punktu Aptecznego przychodów;
      wynajęcia Punktu na warunkach określonych odrębną umową. W tym zakresie
      strony umowy zawarły odrębną umowę najmu.
    Środki na zapłatę wynagrodzenia pochodziły Pani z majątku oraz zaciągniętego z
    przeznaczeniem na ten cel kredytu bankowego.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy stwierdzić należy, że związek poniesionego wydatku w
    postaci wynagrodzenia (rozumianego jako suma ceny sprzedaży - wartość rzeczy i

    składników majątkowych potrzebnych do prowadzenia apteki i odstępnego - opłata za
    umożliwienie Pani prowadzenia apteki w dogodnej lokalizacji) z uzyskiwanymi
    przychodami nie ma charakteru bezpośredniego. Osiągnięcie przychodów związane jest
    bowiem z prowadzeniem w lokalu działalności gospodarczej (apteka), nie zaś z samym
    faktem uzyskania jako najemca, prawa do korzystania z danego lokalu. Wynagrodzenie
    wraz z odstępnym niewątpliwe stanowi więc koszt pośredni. Można stwierdzić, że
    wynagrodzenie (wraz z odstępnym) jest wydatkiem o charakterze przygotowawczym,
    umożliwiającym prowadzenie działalności w danym obiekcie, a jego zapłata jest
    warunkiem wstępnym uzyskania praw najemcy.
    Podsumowując, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, wydatki poniesione na wynagrodzenie (w tym kwotę odstępnego) poniesione
    na podstawie opisanej we wniosku umowy, stanowią dla Pani koszt uzyskania przychodu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania
    dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.
    Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Przedmiotowa interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem zapytania. Inne
    kwestie nie podlegały ocenie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów  art.  14k-14n  nie  stosuje  się,  jeżeli  korzyść  podatkowa,  stwierdzona  w
      decyzjach  wymienionych  w  §  1,  jest  skutkiem  zastosowania  się  do  utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania  przepisu  prawa  materialnego.  Sąd  jest  związany  zarzutami  skargi  oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.