Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.110.2025.1.MF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-11
Teza: Dotyczy ustalenia, czy oferowane przez Spółkę Produkty oraz
Nowe Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w
rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym
od osób prawnych, uprawniającymi do skorzystania z
odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ww. ustawy.
Słowa kluczowe: odliczenia
podwykonawstwo
produkty
rzecz
ulga-ulga na ekspansję
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18eb-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia, czy oferowane przez Spółkę Produkty oraz Nowe
    Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych, uprawniającymi do skorzystania z odliczenia,
    o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ww. ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    M Sp. z o.o. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) prowadzi w Polsce szeroko zakrojoną
    działalność w branży (...) - wyłącznie pod własną marką Spółki.
    Spółka - na podstawie umowy najmu, korzysta z laboratorium badawczego, w którym
    przez pracowników Spółki są opracowywane receptury oraz prowadzone są badania nad
    nowymi produktami.
    Produkty Spółki są dostępne zarówno w sprzedaży internetowej, jak i w stacjonarnych
    sklepach detalicznych oraz drogeriach na terenie całej Polski. Spółka aktywnie uczestniczy
    w targach branżowych, gdzie promuje swoje produkty, co stanowi element strategii
    marketingowej mającej na celu zwiększenie rozpoznawalności marki oraz ekspansję na
    nowe rynki.
    Dynamiczne zmiany upodobań (...) oraz silna konkurencja na rynku powodują konieczność
    opracowywania nowych produktów lub rozwijanie/ulepszanie produktów znajdujących się
    w portfolio Spółki, poprzez zmiany ich parametrów, receptur i formulacji. W związku z
    powyższym, w ramach wydzielonego zespołu badawczo-rozwojowego Spółka prowadzi i
    będzie prowadzić również w przyszłości działalność badawczo-rozwojową (dalej:
    „Działalność B+R”) w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    W ramach Działalności B+R prowadzonej przez Spółkę powstają prototypy nowego
    produktu w postaci produkcji próbnej / pilotażowej. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że
    w związku z tym, iż prowadzi Działalność B+R wytwarza również nowe oraz znacząco
    ulepszone produkty, które następnie sprzedaje pod marką własną Spółki. W przypadku
    zakończonego sukcesem procesu opracowywania nowych produktów, a następnie ich
    przetestowania, dochodzi finalnie do opracowywania nowych lub ulepszonych produktów.
    W przypadku, gdy opracowanie prototypu jest elementem Działalności B+R, Spółka odlicza
    koszty poniesione w tym zakresie na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, tj. w ramach tzw. ulgi B+R.
    Produkty dotychczas wytwarzane przez Spółkę (w tym ulepszone wersje tych produktów)
    oraz oferowane do sprzedaży są określane dalej jako „Produkty”. Natomiast w wyniku
    prowadzenia działalności gospodarczej, Spółka nieustannie poszerza swoją ofertę poprzez
    opracowywanie produktów (...), które dotychczas nie znajdowały się w ofercie (dalej:
    „Nowe Produkty”), np. w celu wprowadzania produktów dotychczas nieznajdujących się w
    portfolio produktowym Spółki lub produktów dedykowanych dla określonych odbiorców.
    Nowe Produkty oznaczają zatem produkty, które są zupełnie nowe i dotychczas nie były
    oferowane w sprzedaży przez Spółkę. Natomiast Produkty obejmują istniejące produkty,
    w tym ich ulepszone wersje, które mogą różnić się od dotychczas oferowanych w
    szczególności recepturą, technologią wytwarzania, konsystencją, jak i opakowaniem.
    Spółka w pełni opracowuje nowe, jak i istniejące (...). Proces ten obejmuje tworzenie
    receptur i formuł, które określają składniki i proporcje używane w (...), a także testowanie

    tych formuł w celu osiągnięcia pożądanych efektów. Ponadto, Spółka definiuje parametry
    wytwórcze, takie jak specyfikacje procesów produkcyjnych oraz oczekiwane rezultaty
    końcowej produkcji, aby zapewnić, że produkty spełniają najwyższe standardy jakości.
    Natomiast ze względu na brak wyposażenia Spółki w urządzenia i maszyny pozwalające na
    masową produkcję produktów, proces ten odbywa się przy udziale podwykonawcy.
    Należy przy tym zauważyć, że ostatecznie wyprodukowane produkty mają taką formę (tj.
    parametry, wygląd itp.) jaką określił Wnioskodawca i to Wnioskodawca podejmuje
    wszystkie decyzje dotyczące ostatecznej walidacji produktu.
    Proces produkcyjny związany z masową produkcją odbywa się, tak jak wspomniano, z
    udziałem podwykonawcy, tj. w zakładzie produkcyjnym podwykonawcy, któremu Spółka
    zleca wykonanie określonej partii produktu, która została wytworzona przez pracowników
    Spółki we wskazanym wcześniej laboratorium w wersji prototypowej. Wskutek tych
    czynności powstają identyfikowalne rzeczy materialne, posiadające charakterystyczne i
    unikalne cechy, które następnie wprowadzane są do obrotu pod własną marką
    Wnioskodawcy.
    Wytwarzane przez Spółkę Produkty i Nowe Produkty mogą/będą mogły być zbywane do
    podmiotów powiązanych i/lub podmiotów niebędących podmiotami powiązanymi ze
    Spółką w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych.
    Receptury Produktów i Nowych Produktów przygotowywanych przez Spółkę i
    oferowanych przez Spółkę do sprzedaży określają takie parametry jak przykładowo: (...).
    Wytwarzane przez Spółkę produkty można podzielić na dwie kategorie:
    1) Produkty i Nowe Produkty opracowywane z inicjatywy Spółki, które są następnie
      wprowadzane do oferty sprzedażowej Spółki;
    2) Produkty i Nowe Produkty dedykowane dla określonego odbiorcy / odbiorców, gdzie
      często wymagane jest dostosowanie (...).
    W ramach realizowanej działalności Spółka ponosi i zamierza ponosić wydatki celem
    uzyskania wzrostu przychodów ze sprzedaży Produktów oraz Nowych Produktów (dalej:
    „Wydatki Na Wzrost Przychodów”). W 2023 roku podatkowym Spółka osiągnęła przychody
    ze sprzedaży Nowych Produktów oraz w następnych latach przewidywany jest wzrost
    przychodów uzyskiwanych ze sprzedaży Nowych Produktów. Analogiczną sytuację Spółka
    przewiduje w odniesieniu do Produktów, tj. uzyskiwanie wyższych przychodów z ich
    sprzedaży w kolejno następujących po sobie latach podatkowych.
    W tym kontekście Spółka zamierza korzystać z ulgi, o której mowa w przepisie art. 18eb
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ulga prowzrostowa”). Spółka
    zamierza korzystać z ulgi prowzrostowej pod warunkiem, że zwiększy przychody ze
    sprzedaży Produktów lub osiągnie przychody ze sprzedaży Nowych Produktów, w
    stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego
    poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów.
    W związku z powyższym, Spółka ponosi wydatki na:
    1) wynagrodzenie pracowników, którzy poświęcają swój czas na przygotowywanie i
      zamawianie materiałów reklamowych;
    2) opłaty wynikające z kosztów zakupu przestrzeni reklamowych (faktury od
      kontrahentów), jak również zamierza je ponosić w przyszłości - w takich mediach jak
      serwisy internetowe, portale społecznościowe itp.;
    3) koszty innych działań promocyjno-informacyjnych, w tym publikacji prasowych, gazetek,
      standów, banerów, broszur, katalogów informacyjnych i ulotek, dotyczących
      produktów (faktury od kontrahentów);
    4) wykonanie prac graficznych wykorzystywanych w celach marketingowych (faktury od
      kontrahentów);

    5) koszty dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów (np. szczególny
      wzór opakowań lub ekspozytorów);
    - zwane dalej: „Kosztami Promocji”.
    Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że:
      - uzyskiwane przez Spółkę przychody podlegają opodatkowaniu w Rzeczypospolitej
        Polskiej;
      - wszystkie opisane wyżej koszty stanowiły/stanowią/będą stanowić dla Spółki koszty
        uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
        od osób prawnych;
      - wszystkie opisane wyżej koszty nie dotyczą towarów handlowych, lecz wyłącznie
        wytwarzanych przez Spółkę produktów (Produktów i Nowych Produktów);
      - wszystkie opisane wyżej koszty nie zostały zwrócone Spółce w jakiejkolwiek formie
        oraz nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym;
      - Spółka zamierza skorzystać z ulgi prowzrostowej w stosunku do przychodów
        należnych od podmiotów niepowiązanych;
      - koszty kwalifikowane do ulgi nie są uwzględniane przy kalkulacji dochodu
        zwolnionego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o podatku dochodowym od
        osób prawnych lub art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o podatku dochodowym od osób
        prawnych;
      - wszystkie opisane wyżej koszty ponoszone są w celu osiągnięcia lub zwiększenia
        przychodów;
      - odliczenie zostanie wykazane do wysokości dochodu uzyskanego przez Spółkę w
        danym roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków
        kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym;
      - rok podatkowy Spółki obejmuje okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku.
    Zatem Wnioskodawca spełnia warunki do skorzystania z ulgi prowzrostowej - z
    zastrzeżeniem, iż jeden z warunków skorzystania z ulgi stanowi przedmiot wątpliwości
    Spółki i stanowi on przedmiot niniejszego wniosku.

## Pytanie

Czy w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym oferowane przez Spółkę Produkty oraz
    Nowe Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uprawniającymi do skorzystania z
    odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym w świetle
    przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego oferowane przez Spółkę
    Produkty oraz Nowe Produkty są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu
    art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, uprawniającymi do
    skorzystania z odliczenia o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    UZASADNIENIE STANOWISKA WNIOSKODAWCY
    Przepisy dotyczące ulgi prowzrostowej
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz.U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r.,
    wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system
    ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców jest ulga na zwiększenie
    przychodów ze sprzedaży produktów, czyli ulga prowzrostowa. Celem ulgi jest zachęcenie

    przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania działalności nie tylko na
    rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.
    Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych art. 18eb, który w ust. 1 stanowi, że podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie
    z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów
    poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
    dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
    przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
    Według art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez
    produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy, przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży
    produktów, o których mowa w ust. 1, rozumie się odpłatne zbycie produktów do
    podmiotu niebędącego podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnik jest
    uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie dwóch kolejno
    następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w którym poniósł
    koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył przychody ze
    sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu ustalonych na ostatni
    dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych kosztów lub osiągnął
    przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub osiągnął przychody ze
    sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Stosownie do art. 18eb ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przy
    ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się wyłącznie
    przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 6 tej ustawy, w przypadku gdy podatnik, który skorzystał z
    odliczenia, nie spełni warunku, o którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu
    składanym za rok podatkowy, w którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze
    sprzedaży produktów, do odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    Według art. 18eb ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, za koszty
    uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów uznaje się koszty:
    1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
    2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
    3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
    4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
    5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w celu
      składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
    odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

    W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odliczenia
    dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty w celu
    zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik poniósł za
    rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty
    uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży
    produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek
    formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Wnioskodawca wskazuje, że ulga prowzrostowa przysługuje podatnikowi uzyskującemu
    przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych i polega na prawie odliczenia od
    podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych, kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu zwiększenia
    przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości dochodu uzyskanego przez podatnika
    w roku podatkowym z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych, nie więcej
    jednak niż 1 000 000 zł w roku podatkowym.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przez
    produkty objęte ulgą rozumie się „rzeczy wytworzone przez podatnika”.
    Ustawodawca w art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    zdefiniował na potrzeby ulgi prowzrostowej pojęcie „produktów” jako rzeczy
    wytworzonych przez podatnika, jednakże nie sprecyzował ani pojęcia „rzeczy”, ani pojęcia
    „wytworzenia”. Co istotne, również żadnej z przepisów ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych nie odnosi się do tej kwestii. Z tego względu należy w tym przypadku
    sięgnąć do definicji zawartych w innych przepisach prawa oraz do reguł wykładni
    przepisów prawa, w tym w szczególności do wykładni językowej użytych pojęć, jak również
    wykładni systemowej. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, słowo „wytwarzać”
    oznacza m.in. „zrobić, wyprodukować coś”. Pochodzący od słowa „wytwarzać”
    odczasownikowy imiesłów bierny „wytworzony” oznacza zatem: „zrobiony,
    wyprodukowany”.
    Jak celnie zauważył Wojewódzki Sądu Administracyjny w Gliwicach w wyroku z dnia 5
    października 2022 r., sygn. akt I SA/Gl 666/22, na powstanie wyrobu składa się nie tylko
    jego wyprodukowanie w dosłownym czy fizycznym tego słowa znaczeniu, lecz również
    etapy tę produkcję poprzedzające, jak np. stworzony na podstawie pomysłu wzór czy
    projekt, inicjatywa podjęta w celu zrealizowania danej koncepcji. Fakt, że przedsiębiorca
    angażuje inny podmiot w realizację przedsięwzięcia, tj. zleca mu wykonanie produktu nie
    oznacza, że ów zleceniobiorca wytwarza te wyroby. Wręcz przeciwnie, zleceniodawca
    pozostaje ich wytwórcą, a zleceniobiorca jedynie podwykonawcą.
    Według definicji słownikowej, „wytwarzanie” oznacza produkcję czegoś. Oznacza to, że
    każda forma produkcji, niezależnie od jej charakteru, może być uznana za wytwarzanie.
    W odniesieniu do (...) należy zwrócić uwagę na Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego
    i Rady Unii Europejskiej nr (...) dotyczące (...). Jest to rozporządzenie bezpośrednio
    stosowane w Polsce, co oznacza, że jego przepisy mają bezpośrednie zastosowanie i nie
    wymagają implementacji do prawa krajowego.
    Zgodnie (...).
    W kontekście tego rozporządzenia, zakres obowiązków producenta obejmuje zarówno
    koncepcję, projektowanie, jak i zlecenie fizycznej produkcji.

    Warto również zwrócić uwagę na (...).
    Powyższe normy prawne wynikające z polskiej ustawy w zakresie (...) wskazują, że proces
    wytworzenia produktu powinien być rozumiany nie tylko jako fizyczne stworzenie (...), lecz
    również w tym zakresie mieszczą się szeroko pojęte prace prowadzące do otrzymania
    gotowego (finalnego) produktu. Podobnie więc jak w przypadku przepisów cytowanego
    rozporządzenia, na gruncie przepisów regulujących (...) pojęcie wytworzenia jest
    rozumiane szeroko, włączając w ten zakres również prace poprzedzające fizyczne
    powstanie produktu (...).
    Należy w tym miejscu zaznaczyć, że Spółka w pełni opracowuje zarówno nowe, jak i
    istniejące (...), określa ich parametry wytwórcze oraz oczekiwane rezultaty takiej produkcji.
    Proces wytwarzania obejmuje w pierwszej kolejności stworzenie koncepcji nowego
    produktu oraz szereg prac koncepcyjnych zmierzających do wytworzenia receptury
    nowego lub znacząco ulepszonego produktu (Produkty i Nowe Produkty). Następnie
    prowadzone są prace nad fizycznym wytworzeniem produktu oraz testowanie formuł,
    przygotowanie dokumentacji produktowej oraz określenie wszystkich kryteriów
    jakościowych, jakie muszą zostać spełnione przez finalny produkt. Ze względu na brak
    dostatecznych urządzeń i maszyn pozwalających na masową produkcję zaprojektowanych
    produktów, proces produkcji masowej odbywa się poza zakładem Spółki, przy udziale
    podwykonawcy. Jednakże kluczowe decyzje, w szczególności dotyczące receptury, jakości
    oraz wszelkie ostateczne walidacje produktów są podejmowane przez Wnioskodawcę.
    Ostatecznie wyprodukowane produkty mają formę i właściwości określone przez
    Wnioskodawcę, który także zapewnia, że wyroby te spełniają wszystkie wymagane normy.
    Proces produkcyjny związany z masową produkcją odbywa się tak jak wspomniano, w
    zakładzie produkcyjnym podwykonawcy, któremu Spółka zleca wykonanie określonej
    partii produktu wytworzonego w laboratorium przez jej pracowników. Wskutek tych
    czynności powstają identyfikowalne rzeczy materialne, posiadające charakterystyczne i
    unikalne cechy, a następnie wprowadzane są one do obrotu pod własną marką
    Wnioskodawcy.
    W tym miejscu warto również zaznaczyć, że proces „wytwarzania” w kontekście ulgi na
    ekspansję należy rozumieć w sposób uwzględniający specyfikę opisanej przez
    Wnioskodawcę branży oraz szczególne regulacje prawne i praktyki rynkowe. Wytwarzanie
    produktów jest procesem złożonym, zależnie od charakterystyki produktów oraz
    procesów produkcyjnych w danej branży. Przykładowo, w (...).
    Niemniej jednak to spółka jest uznawana za producenta danego produktu, ponieważ to
    ona ponosi odpowiedzialność za jego jakość, bezpieczeństwo oraz zgodność z normami
    prawnymi. Proces wytwarzania w takim rozumieniu odnosi się więc do organizacji
    całościowego procesu produkcji, a nie wyłącznie do fizycznego wytwarzania
    poszczególnych elementów. Kluczowym kryterium jest to, kto odpowiada za produkt
    finalny wprowadzany na rynek. W przypadku (...), odnosząc się do przedstawionego stanu
    faktycznego, to Spółka, a nie np. (...), pełni rolę wytwórcy, ponieważ to ona odpowiada za
    całość produktu, jego oznakowanie i spełnienie norm przewidzianych przepisami prawa.
    Wnioskodawca zaznacza, że jego rolą w całym procesie produkcyjnym nie jest jednak
    wyłącznie zarządzanie i łączenie otrzymanych komponentów, a przede wszystkim
    tworzenie koncepcji produktu, wersji testowych produktu, jego składu i parametrów oraz
    właściwości wszystkich komponentów finalnego produktu. Wnioskodawca dodatkowo, jak
    opisano w stanie faktycznym, aktywnie uczestniczy w procesach zlecanych do
    podwykonawców nadzorując proces tak by zachowane były wszystkie parametry i
    właściwości utworzonego uprzednio przez Wnioskodawcę produktu.
    Na potrzeby konkretnego przypadku wytwarzania produktów w (...) w znaczeniu ustawy
    podatkowej pojęcie „wytwarzania” powinno być rozumiane w ten sposób, że podmiot
    ponoszący odpowiedzialność za produkt finalny i wprowadzający go na rynek, jest jego
    producentem oraz wytwórcą. Nawet jeśli część działań związanych z wytwarzaniem
    została zlecona innym podmiotom, nie zmienia to faktu, że podmiot organizujący proces

    powstania produktu pozostaje jego wytwórcą. Taka interpretacja jest zgodna z celem ulgi
    prowzrostowej, jakim jest wspieranie przedsiębiorstw w rozwoju działalności na nowych
    rynkach.
    Wnioskodawca prezentuje stanowisko, że Spółka wytwarza (...), gdyż receptury i koncepcje
    wykonania oraz wersje testowe produktów są wytworem prac Wnioskodawcy. Oznacza to,
    że opisane w ramach przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    oferowane przez Spółkę (...) są produktami wytworzonymi przez Spółkę w rozumieniu art.
    18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Mając na względzie powyższe, zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko,
    zgodnie z którym w świetle przedstawionego opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    oferowane przez Spółkę Produkty oraz Nowe Produkty są produktami wytworzonymi
    przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych, uprawniającymi do skorzystania z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.), która weszła w życie 1 stycznia 2022 r.,
    wprowadzono przepisy mające zdynamizować rozwój gospodarczy kraju poprzez system
    ulg podatkowych. Jedną z form wsparcia przedsiębiorców w ramach Polskiego Ładu jest
    ulga na zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, czyli tzw. „ulga na ekspansję”.
    Celem ulgi jest zachęcenie przedsiębiorców do rozwoju swojej działalności i rozszerzania
    działalności nie tylko na rynek krajowy, ale także na zagraniczne rynki zbytu.
    Ulga na ekspansję polega na odliczeniu od podstawy opodatkowania kosztów
    poniesionych w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów bezpośrednio
    wytworzonych przez podatnika i zbywanych na rzecz podmiotów niepowiązanych. Ulga
    umożliwia odliczenie wydatków dwa razy – zarówno jako koszty uzyskania przychodów,
    jak i w ramach samej ulgi (do kwoty 1 mln zł).
    Podatnik będzie mógł odliczyć wskazane poniżej koszty od podstawy opodatkowania,
    jeżeli po skorzystaniu z ulgi, w okresie 2 następujących po sobie lat podatkowych,
    począwszy od roku, w którym poniesione zostały koszty zwiększenia przychodów
    (dokonano odliczenia):
    - zwiększył przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia tych
      kosztów lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych lub
    - osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas nieoferowanych w danym kraju.
    Regulacje dotyczące tej ulgi zawiera dodany do ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”)
    art. 18eb, który w ust. 1 stanowi, że:
      Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów do wysokości
      dochodu uzyskanego przez podatnika w roku podatkowym z przychodów innych niż
      przychody z zysków kapitałowych, nie więcej jednak niż 1.000.000 zł w roku
      podatkowym.
    Według art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT:

      Przez produkty rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika.
    W świetle art. 18eb ust. 3 ww. ustawy:
      Przez zwiększenie przychodów ze sprzedaży produktów, o których mowa w ust. 1,
      rozumie się odpłatne zbycie produktów do podmiotu niebędącego podmiotem
      powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4.
    W myśl art. 18eb ust. 4 ustawy o CIT:
      Podatnik jest uprawniony do skorzystania z odliczenia pod warunkiem, że w okresie
      2 kolejno następujących po sobie lat podatkowych, licząc od roku podatkowego, w
      którym poniósł koszty zwiększenia przychodów, o których mowa w ust. 1, zwiększył
      przychody ze sprzedaży produktów w stosunku do przychodów z tego tytułu
      ustalonych na ostatni dzień roku podatkowego poprzedzającego rok poniesienia
      tych kosztów lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych, lub osiągnął przychody ze sprzedaży produktów dotychczas
      nieoferowanych w danym kraju.
    W świetle art. 18eb ust. 5 ustawy o CIT:
      Przy ustalaniu spełnienia warunku, o którym mowa w ust. 4, uwzględnia się
      wyłącznie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 6 ustawy o CIT:
      W przypadku gdy podatnik, który skorzystał z odliczenia, nie spełni warunku, o
      którym mowa w ust. 4, jest obowiązany w zeznaniu składanym za rok podatkowy, w
      którym upłynął termin do osiągnięcia przychodów ze sprzedaży produktów, do
      odpowiedniego doliczenia kwoty uprzednio odliczonej.
    Według art. 18eb ust. 7 ustawy o CIT:
      Za koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów uznaje się koszty:
      1) uczestnictwa w targach poniesione na:
      a) organizację miejsca wystawowego,
      b) zakup biletów lotniczych dla pracowników,
      c) zakwaterowanie i wyżywienie dla pracowników;
      2) działań promocyjno-informacyjnych, w tym zakupu przestrzeni reklamowych,
      przygotowania strony internetowej, publikacji prasowych, broszur, katalogów
      informacyjnych i ulotek, dotyczących produktów;
      3) dostosowania opakowań produktów do wymagań kontrahentów;
      4) przygotowania dokumentacji umożliwiającej sprzedaż produktów, w szczególności
      dotyczącej certyfikacji towarów oraz rejestracji znaków towarowych;
      5) przygotowania dokumentacji niezbędnej do przystąpienia do przetargu, a także w
      celu składania ofert innym podmiotom.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 8 ustawy o CIT:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o
      których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje
      jedynie w odniesieniu do kosztów uzyskania przychodów poniesionych w celu
      zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów, które nie są przez podatnika
      uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych
      przepisów.

    W myśl art. 18eb ust. 9 ustawy o CIT:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      w celu zwiększenia przychodów ze sprzedaży produktów. W przypadku gdy podatnik
      poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od
      kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w
      pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć
      lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał
      lub miał prawo skorzystać z odliczenia.
    Zgodnie z art. 18eb ust. 10 ustawy o CIT:
      Koszty uzyskania przychodów poniesione w celu zwiększenia przychodów ze
      sprzedaży produktów podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone
      w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w świetle przedstawionego opisu stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
    oferowane przez Spółkę Produkty oraz Nowe Produkty są produktami wytworzonymi
    przez Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT, uprawniającymi do skorzystania
    z odliczenia, o którym mowa w art. 18eb ust. 1 ustawy o CIT.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa podatkowego wskazać należy, że z tzw. „ulgi na ekspansję”, o której mowa w
    przepisach art. 18eb ustawy o CIT, mogą skorzystać podatnicy, którzy wytworzyli produkty
    w ramach swojej działalności gospodarczej. Zgodnie bowiem z art. 18eb ust. 2 ustawy o
    CIT, przez „produkty” rozumie się rzeczy wytworzone przez podatnika. Wsparciem w
    ramach ulgi, w świetle art. 18eb ust. 3 ustawy o CIT, wymienionych regulacji objęte zostało
    odpłatne zbycie produktów wytworzonych przez podatnika, do podmiotu niebędącego
    podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.
    Wskazać należy, że pojęcie „rzeczy” należy odnieść do definicji zawartej w art. 45 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2024 poz. 1061 ze zm.) w świetle
    którego:
      Rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.
    Wymaga podkreślenia, że ustawy podatkowe odwołują się odrębnie do pojęcia „rzeczy” i
    „praw majątkowych”.
    W myśl z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość
      otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym
      wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie (...)”
    Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 1 ustawy o CIT:
      Przychodem z odpłatnego zbycia rzeczy, praw majątkowych lub świadczenia usług
      jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie. (...)”
    Ustawodawca nie wprowadził na potrzeby przepisu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT również
    definicji „wytworzenia” rzeczy, należy więc posłużyć się potocznym rozumieniem tego
    słowa.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem języka Polskiego (https://sjp pwn.pl) „wytworzyć” to
    „zrobić”, „wyprodukować coś”.
    Podatnik, który zleca podmiotom trzecim produkcję wyrobów tylko sprzedawanych pod
    swoją marką „nie robi” ani „nie produkuje” tych wyrobów. Działania podatnika nie można
    więc uznać za wytworzenie produktów, w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT.

    Powołane wyżej regulacje oznaczają w sposób niewątpliwy, że intencją ustawodawcy przy
    projektowaniu przepisów art. 18eb ustawy o CIT, było objęcie przedmiotową ulgą
    wyłącznie produktów stanowiących rzeczy (a zatem przedmioty materialne) wytworzone
    przez podatnika.
    Zaznaczenia w tym miejscu wymaga, że w doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się
    pierwszeństwo wykładni językowej nad pozostałymi rodzajami wykładni, tj. systemową i
    celowościową. Tylko w wyjątkowych sytuacjach wolno odstąpić od literalnego brzmienia
    przepisu, w szczególności, gdy językowe dyrektywy interpretacyjne nie pozwalają z danego
    tekstu prawnego wyinterpretować jednoznacznej normy postępowania lub gdy wykładnia
    językowa pozostaje w oczywistej sprzeczności z treścią innych norm. Jak podkreślił
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 11 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 1077
    /12, wykładnia językowa konkretnego przepisu prawa jest nie tylko punktem wyjścia
    wykładni prawa, ale także zakreśla jej granice. Próba dokonania wykładni, która byłaby
    sprzeczna z językowym znaczeniem przepisu prawa byłaby naruszeniem zasady
    praworządności. Językowe znaczenie przepisu prawa wyznacza bowiem granice
    dopuszczalnej wykładni, gdyż „formuła słowna jest (...) granicą wszelkiego dopuszczalnego
    sensu, jakiego możemy poszukiwać w tekście przepisów prawa” (zob. wyrok NSA z dnia 18
    grudnia 2000 r., sygn. akt III SA 3055/09, „Monitor Podatkowy” 2001, nr 4; również R.
    Mastalski, Wprowadzenie do prawa podatkowego, Warszawa 1995, s. 101-102). Nie ma w
    szczególności konieczności potrzeby sięgania po argumenty celowościowe wtedy, gdy już
    po zastosowaniu reguł znaczeniowych albo metody językowej i dyrektyw systemowych
    uda się osiągnąć właściwy wynik wykładni, to jest ustalić pozbawione cech niedorzeczności
    znaczenie interpretowanej normy (por. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu
    Najwyższego z dnia 1 marca 2007 r., sygn. akt III CZP 94/06, OSNC 2007, nr 7-8, poz. 95 i
    wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 1998 r., sygn. akt I CKN 664/97, OSNC 1999, nr 1,
    poz. 7). Jeżeli przepis prawa jest jednoznaczny w swej warstwie językowej, nie zachodzi
    potrzeba, ani możliwość, stosowania innych metod wykładni. W innych przypadkach
    ustalenie treści normy prawnej zawartej w gramatycznym sformułowaniu przepisu prawa
    może wymagać odwołania się do dalszych metod wykładni, np. wykładni systemowej
    wewnętrznej lub zewnętrznej. Metodami wykładni systemowej czy celowościowej nie
    można wykroczyć poza ramy możliwych znaczeń interpretowanego przepisu wynikające z
    jego wykładni gramatycznej. Wykładnia przepisu dokonana z naruszeniem tej zasady
    stanowi już wykładnię contra legem, a więc prowadzi do naruszenia przepisu
    podlegającego interpretacji.
    Jak wynika z opisu sprawy, prowadzicie Państwo szeroko zakrojoną działalność w (...),
    obejmującą tworzenie receptur i formulacji oraz sprzedaż (...) - wyłącznie pod własną
    marką Państwa Spółki. Na podstawie umowy najmu, korzystacie Państwo z
    laboratorium badawczego, w którym przez pracowników Państwa Spółki są
    opracowywane receptury oraz prowadzone są badania nad nowymi produktami.
    Opracowujecie Państwo w pełni nowe, jak i istniejące (...). Proces ten obejmuje
    tworzenie receptur i formuł, które określają składniki i proporcje używane (...), a także
    testowanie tych formuł w celu osiągnięcia pożądanych efektów. Ponadto, definiujecie
    Państwo parametry wytwórcze, takie jak specyfikacje procesów produkcyjnych oraz
    oczekiwane rezultaty końcowej produkcji, aby zapewnić, że produkty spełniają
    najwyższe standardy jakości. Natomiast ze względu na brak wyposażenia Państwa
    Spółki w urządzenia i maszyny pozwalające na masową produkcję produktów, proces
    ten odbywa się przy udziale podwykonawcy. Ostatecznie wyprodukowane produkty
    mają taką formę (tj. parametry, wygląd itp.) jaką określili Państwo i to Państwo
    podejmujecie wszystkie decyzje dotyczące ostatecznej walidacji produktu. Proces
    produkcyjny związany z masową produkcją odbywa się, tak jak wspomniano, z
    udziałem podwykonawcy, tj. w zakładzie produkcyjnym podwykonawcy, któremu
    Państwa Spółka zleca wykonanie określonej partii produktu, która została wytworzona
    przez pracowników Spółki we wskazanym wcześniej laboratorium w wersji
    prototypowej. Wskutek tych czynności powstają identyfikowalne rzeczy materialne,

    posiadające charakterystyczne i unikalne cechy, które następnie wprowadzane są do
    obrotu pod własną marką Wnioskodawcy.
    Odnosząc się zatem wprost do pytania będącego przedmiotem wniosku wskazać należy,
    że nie może pozostać bez znaczenia fakt skorzystania przez Państwa Spółkę z usług
    podmiotu trzeciego tj. podwykonawcy, któremu zlecanie Państwo wykonanie określonej
    partii produktu.
    Zlecanie wykonania określonych partii produktów (...) podwykonawcy, jak ma to miejsce w
    analizowanej sprawie, pomimo, iż korzystacie Państwo z laboratorium badawczego, w
    którym przez pracowników Państwa Spółki są opracowywane receptury oraz prowadzone
    są badania nad nowymi produktami, a ostatecznie wyprodukowane produkty mają taką
    formę (tj. parametry, wygląd itp.) jaką określili Państwo i to Państwo podejmujecie
    wszystkie decyzje dotyczące ostatecznej walidacji produktu - służy w istocie wytwarzaniu
    określonych produktów nie przez Państwa Spółkę, ale przez podwykonawcę.
    Jak wskazano powyżej, intencją ustawodawcy przy projektowaniu przepisów art. 18eb
    ustawy o CIT, było objęcie przedmiotową ulgą wyłącznie produktów stanowiących rzeczy
    (przedmioty materialne) wytworzone przez podatnika. Ustawa o podatku dochodowym od
    osób prawnych nie zawiera od tego pojęcia odstępstwa.
    Podsumowując powyższe wyjaśnienia oraz mając na uwadze przywołane przepisy prawa
    należy uznać, że w świetle przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    oferowane przez Państwa Spółkę (...) nie są produktami wytworzonymi przez Państwa
    Spółkę w rozumieniu art. 18eb ust. 2 ustawy o CIT.
    Wobec powyższego, Państwa stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądowych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach
    podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu
    wydającego przedmiotową interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
      przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.