Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.983.2024.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-12
Teza: Możliwości zastosowania wyłączenia art. 41 ust. 24 pkt 1- odsetki lub dyskonto od listów zastawnych.
Słowa kluczowe: banki; dyskonto; odsetki-odsetki od depozytów bankowych; płatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17-ust. 1-pkt 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 41-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 17 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest oddziałem BANKU z siedzibą w (...), Bank jest wiodącą spółką Grupy
    oraz zajmuje kluczowe stanowiska w trzech pionach operacyjnych: (...). (...) Bank prowadzi
    na terytorium Polski działalność gospodarczą za pośrednictwem Oddziału, który
    współpracuje z międzynarodowymi korporacjami i największymi przedsiębiorstwami oraz
    instytucjami w Polsce w zakresie bankowości inwestycyjnej. Wnioskodawca stanowi część
    linii biznesowej (...), który dostarcza rozwiązania w zakresie finansowania, technologii,
    zarządzania ryzykiem i doradztwa. W Europie jest liderem w (...) oraz w obszarze (...).
    Oddział prowadzi działalność gospodarczą zgodną z zakresem działalności (...) Centrali,
    przy czym nie ma osobowości prawnej odrębnej od BANKU Centrali ani nie jest
    oddzielnym podmiotem gospodarczym. Niemniej jednak, Wnioskodawca ma samodzielną
    strukturę techniczno-organizacyjną i został zarejestrowany jako podmiot gospodarczy w
    Krajowym Rejestrze Sądowym dnia (...). Zgodnie z danymi z rejestru przedsiębiorców KRS,
    głównym przedmiotem działalności Oddziału jest pozostałe pośrednictwo pieniężne
    (PKWiU 64.19.Z).
    Istotną część klientów Oddziału stanowią podmioty, dla których Oddział prowadzi
    rachunki papierów wartościowych, w takich przypadkach Oddział pełni funkcję płatnika od
    pożytków z papierów wartościowych, zwłaszcza w postaci odsetek od obligacji Skarbu
    Państwa, obligacji Banku Gospodarstwa Krajowego, obligacji korporacyjnych i dywidend
    oraz hipotecznych listów zastawnych zapisanych na rachunkach papierów wartościowych.
    Klientami Oddziału są m.in. zagraniczne banki, firmy inwestycyjne oraz zagraniczne
    fundusze inwestycyjne i emerytalne. Jednocześnie, Oddział dokonuje także płatności na
    rzecz zagranicznych banków centralnych, instytucji o charakterze międzynarodowym oraz
    podmiotów zwolnionych od opodatkowania, wskazanych bezpośrednio w poszczególnych
    umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Oddział prowadzi również rachunki zbiorcze na rzecz klientów Wnioskodawcy będących
    osobami fizycznymi, stąd w ramach swojej działalności, Wnioskodawca dokonuje wypłat
    odsetek od pożytków z papierów wartościowych zgromadzonych na tych rachunkach
    zarówno do klientów stanowiących osoby prawne jak i osoby fizyczne, którymi mogą być
    rezydenci podatkowi na gruncie Ustawy o PIT, jak również nierezydenci.
    W związku ze zmianą od 1 stycznia 2024 r. brzmienia art. 41 ust. 24 Ustawy o PIT
    regulującego wyłączenie poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób
    fizycznych od należności z tytułu odsetek lub dyskonta z tytułu listów zastawnych oraz
    obligacji, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy działając jako podmiot prowadzący
    rachunki zbiorcze papierów wartościowych wypłacający należności odsetkowe lub
    dyskonto z listów zastawnych na rzecz klientów będących osobami fizycznymi oraz
    polskimi rezydentami podatkowymi, zobowiązany jest on do działania jako płatnik
    techniczny zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, tj. do poboru
    podatku od wypłacanych należności w odpowiedniej stawce.
    W związku z powyższym Oddział wnosi o potwierdzenie czy:
    Wyłączenie od poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych
    zawarte w art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT dotyczy również płatników prowadzących
    rachunki zbiorcze/papierów wartościowych wskazanych w art. 41 ust. 4d i 10 Ustawy o
    PIT, wypłacających na rzecz osób fizycznych będących polskimi rezydentami należności
    odsetkowe lub dyskonto od listów zastawnych
    Elementy transgraniczne stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    Zgodnie z treścią art. 14b § 3a Ordynacji Podatkowej, niniejszym Wnioskodawca wskazuje,
    iż w opisanym stanie faktycznym oraz zdarzeniu przyszłym będzie brać udział osoba
    prawna, która posiada siedzibę poza terytorium Polski tj. Spółka.
    W związku z powyższym poniżej Wnioskodawca wskazuje dane dotyczące ww. osoby
    prawnej:
    Nazwa pełna: Bank (...) (zarejestrowana w (...) na podstawie prawa (...), z siedzibą w (...),
    wpisana do rejestru przedsiębiorców pod numerem (...) ).
    Zagraniczny numer identyfikacyjny : (...)
    Rodzaj numeru identyfikacyjnego (wskazanego powyżej): numer identyfikacji podatkowej
    wydany przez kraj jurysdykcji podatkowej tj. (...)
    Kraj wydania numeru identyfikacyjnego: (...)
    Państwo siedziby osoby prawnej: (...)
    Państwo zarządu osoby prawnej: (...)

## Pytanie

Czy Wnioskodawca jako płatnik prowadzący rachunki zbiorcze lub rachunki papierów
    wartościowych jest uprawniony na podstawie art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT do
    zastosowania wyłączenia z poboru podatku od należności odsetkowych lub dyskonta z
    listów zastawnych zgromadzonych na wskazanych wyżej rachunkach, wypłacanych do
    osób fizycznych będących polskimi rezydentami podatkowymi, o których mowa w art. 3
    ust. 1 Ustawy o PIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Oddziału, Wnioskodawca jako płatnik prowadzący rachunki zbiorcze lub rachunki
    papierów wartościowych jest uprawniony na podstawie art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT
    do zastosowania wyłączenia z poboru podatku od należności odsetkowych lub dyskonta z
    listów zastawnych zgromadzonych na wskazanych wyżej rachunkach, wypłacanych do
    osób fizycznych będących polskimi rezydentami podatkowymi na gruncie art. 3 ust. 1
    Ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z przepisem art. 30a ust. 1 pkt 2 Ustawy o PIT od uzyskanych dochodów
    (przychodów) z odsetek lub dyskonta od papierów wartościowych, z wyjątkiem odsetek
    stanowiących dochód z wykupu przez emitenta obligacji pobiera się 19% zryczałtowany
    podatek dochodowy.
    Jak wskazuje również art. 41 ust. 4d Ustawy o PIT zryczałtowany podatek dochodowy, o
    którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, 2a i 5, pobierają, jako płatnicy, podmioty prowadzące
    rachunki papierów wartościowych dla podatników, jeżeli dochody (przychody) te zostały
    uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i wiążą się z papierami wartościowymi
    zapisanymi na tych rachunkach, a wypłata świadczenia na rzecz podatnika następuje za
    pośrednictwem tych podmiotów.
    Analogiczna regulacja została zawarta również w odniesieniu do płatników prowadzących
    rachunki zbiorcze w art. 41 ust. 10 Ustawy o PIT, który stanowi, że płatnikami
    zryczałtowanego podatku dochodowego , o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, 2a i 5, są
    podmioty prowadzące rachunki zbiorcze, za pośrednictwem których należności z tych
    tytułów są wypłacane.
    Podkreślić jednak należy, że Ustawa o PIT zawiera wyłączenie od poboru zryczałtowanego
    podatku dochodowego od odsetek lub dyskonta ze ściśle określonych papierów
    wartościowych. Mianowicie wyłączenie takie zawarte zostało w art. 41 ust. 24 Ustawy o

    PIT. Wskazany przepis w aktualnym brzmieniu, obowiązującym od 1 stycznia 2024 r.
    stanowi, że płatnicy nie są obowiązani do poboru podatku od odsetek lub dyskonta, w tym
    w przypadku, o którym mowa w art. 41 ust. 12 Ustawy o PIT, od:
      1. listów zastawnych;
      2. obligacji:
      a. terminie wykupu nie krótszym niż rok,
      b. dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do
        alternatywnego systemu obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca
        2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej lub na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą
        Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają
        zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych
    - z wyłączeniem płatnika, o którym mowa w ust. 4d i 10 w zakresie dochodów
    (przychodów) uzyskanych przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1.
    Tym samym zauważyć należy, że wyłączenie od poboru podatku zawarte we wskazanym
    wyżej przepisie jest obwarowane ograniczeniem, bowiem ww. przepis wyklucza w
    pewnych sytuacjach możliwość zastosowania wyłączenia od poboru podatku dla
    płatników wskazanych w art. 41 ust. 4d i 10 ustawy o PIT w zakresie dochodów
    (przychodów) uzyskanych przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT (tj.
    polskiego rezydenta podatkowego).
    W ocenie jednak Wnioskodawcy, wskazane wykluczenie dotyczy wyłącznie odsetek lub
    dyskonta od obligacji (tj. art. 41 ust. 24 pkt 2 Ustawy o PIT), wypłacanych przez podmioty
    wskazane w art. 41 ust. 4d oraz 10 Ustawy o PIT na rzecz polskich rezydentów
    podatkowych.
    Po pierwsze Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę na konstrukcję przepisu art. 41 ust. 24
    ustawy o PIT. Mianowicie, ustawodawca we wskazanym przepisie zdecydował się na
    umieszczenie po pkt 1 średnika, co w ocenie Oddziału ma elementarne znaczenie w
    kontekście określenia, czy dla pkt 1 tego przepisu ma również zastosowanie ograniczenie
    dotyczące płatników prowadzących rachunki zbiorcze lub rachunki papierów
    wartościowych, wypłacających należności do podmiotów określonych w art. 3 ust. 1
    Ustawy o PIT.
    W zakresie powyższego odwołać należy się do Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z
    20 czerwca 2002 r., w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" Dz.U.2016.283 (dalej:
    „Zasady techniki prawodawczej”), a konkretnie przepisu § 57 ust. 3 Zasad techniki
    prawodawczej, który stanowi, że punkt oznacza się cyframi arabskimi z nawiasem z prawej
    strony, z zachowaniem ciągłości numeracji w obrębie danego artykułu albo ustępu, a przy
    powoływaniu - skrótem "pkt" bez względu na liczbę i przypadek oraz cyframi arabskimi
    bez nawiasu. Każdy punkt kończy się średnikiem, a ostatni kropką, chyba że wyliczenie
    kończy się częścią wspólną odnoszącą się do wszystkich punktów. W takim przypadku
    kropkę stawia się po części wspólnej, a każdy punkt, z wyjątkiem ostatniego, kończy się
    przecinkiem.
    W świetle zatem wskazanej regulacji, gdyby ograniczenie dotyczące podmiotów
    prowadzących rachunki zbiorcze lub papierów wartościowych, wypłacających odsetki lub
    dyskonto do rezydentów miałoby mieć zastosowanie również do listów zastawnych to w
    ocenie Oddziału ustawodawca powinien zastosować przecinek po przepisie art. 41 ust. 24
    pkt 1 Ustawy o PIT, na co jednak ustawodawca się nie zdecydował, jako że po wskazanym
    przepisie umieszczono średnik, co na podstawie przywołanego wyżej przepisu Zasad
    techniki prawodawczej oznacza, że do art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT nie ma
    zastosowania żadna część wspólna, a pkt ten stanowi odrębną jednostkę redakcyjną od
    pozostałych regulacji zawartych w przepisie art. 41 ust. 24 Ustawy o PIT.

    Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, prowadzi do konkluzji, iż gdyby celem ustawodawcy
    było również wykluczenie z wyłączenia od poboru podatku odsetek lub dyskonta z listów
    zastawnych wypłacanych przez podmioty określone w art. 41 ust. 4d oraz 10 Ustawy o PIT
    do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT to zdecydowałby się on na
    redakcje wskazanego przepisu zgodnie z przepisami powszechnie obowiązującego w
    Polsce, tj. zgodnie z § 57 pkt 3 Zasad techniki prawodawczej. Jednocześnie, zestawiając
    wskazane wyżej argumenty z hierarchią wykładni prawa podatkowego, wśród której
    prymat wiedzie wykładnia językowa wskazać należy, że zastosowanie przez ustawodawcę
    średnika po art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT implikuje w ramach procesu wykładni
    językowej, że pkt 1 odnoszący się do odsetek lub dyskonta z listów zastawnych należy
    rozumieć jako odrębną jednostkę redakcyjną, do której ze względu na odrębność nie
    znajdą zastosowania pozostałe postanowienia tego przepisu.
    Jednocześnie Wnioskodawca zwraca również uwagę, że pierwszeństwo stosowania
    wykładni językowej w procesie interpretacji przepisów podatkowych było wielokrotnie
    potwierdzane przez orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące spraw
    podatkowych. Przykładowo w uzasadnieniu do wyroku WSA w Poznaniu z 8 października
    2024 r., sygn. akt I SA/Po 446/24, sąd stwierdził: „przy interpretacji przepisów
    pierwszoplanowe znaczenie ma wykładnia językowa. Wykładnia gramatyczna ma za
    zadanie ustalić znaczenie wyrażeń i zwrotów użytych w tekście przepisów prawa (analiza
    semantyczna). Zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie zasadą pierwszeństwa
    wykładni językowej w procesie wykładni prawa, należy w pierwszej kolejności zastosować
    dyrektywy wykładni językowej, a dopiero w przypadku dalszych wątpliwości lub w celu
    wzmocnienia wyniku wykładni językowej sięgać kolejno po wykładnię systemową lub
    funkcjonalną. W prawie podatkowym pogląd ten znajduje swoje oparcie w art. 217
    Konstytucji RP, w myśl którego nakładanie podatków, innych danin publicznych,
    określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych, a także zasad
    przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od podatków
    następuje w drodze ustawy.” Podobne wskazanie zawarte zostało również w wyroku WSA
    we Wrocławiu z dnia 6 maja 2021 r., sygn. akt I SA/Wr 561/20, w którym wskazano: „W tym
    miejscu konieczne jest wskazanie zasad wykładni prawa podatkowego. Standardy
    wykładni prawa podatkowego, w szczególności w zakresie pozostającym poza wpływem
    prawa unijnego, wskazują na pierwszeństwo wykładni językowej oraz subsydiarność
    pozostałych zasad wykładni prawa: systemowej i funkcjonalnej. Przy czym tak ustalona
    kolejność preferowania wykładni jest związana z niejednoznacznym wynikiem wykładni
    językowej’.
    Powyższe znalazło również potwierdzenie na gruncie orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, m. in. w wyroku NSA z 17 lipca 2024 r., sygn. akt II FSK 423/24, w
    którym wskazano, że: „Przystępując do oceny zarzutów naruszenia prawa materialnego,
    należy przypomnieć, że zgodnie z przyjętą w orzecznictwie i doktrynie zasadą
    pierwszeństwa wykładni językowej w procesie wykładni prawa, należy w pierwszej
    kolejności zastosować dyrektywy wykładni językowej, a dopiero w przypadku dalszych
    wątpliwości lub w celu wzmocnienia wyniku wykładni językowej sięgać kolejno po
    wykładnię systemową lub funkcjonalną.’
    Warto również zaznaczyć, że pierwszeństwo wykładni językowej w interpretacji przepisów
    prawa podatkowego ma również oparcie w przepisach Konstytucji RP, w szczególności w
    przepisie art. 84 Konstytucji, który stanowi, że każdy jest obowiązany do ponoszenia
    ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie, jak również w
    przepisie art. 217 Konstytucji stanowiącym, że nakładanie podatków, innych danin
    publicznych, określanie podmiotów, przedmiotów opodatkowania i stawek podatkowych,
    a także zasad przyznawania ulg i umorzeń oraz kategorii podmiotów zwolnionych od
    podatków następuje w drodze ustawy.

    Co więcej, zgodnie z zasadą określoności wskazane w powyższych przepisach kwestie
    powinny być uregulowane w akcie rangi ustawowej w sposób precyzyjny, przejrzysty i
    jasny.
    Zatem pomimo, iż przepisy art. 84 oraz 217 Konstytucji nie wskazują bezpośrednio na
    konieczność kształtowania norm prawnych w sposób precyzyjny, przejrzysty oraz jasny dla
    adresata normy to już samo wskazanie, że normy o tematyce podatkowej powinny być
    uregulowane w akcie rangi ustawowej implikuje po stronie ustawodawcy konieczność
    uregulowania ich w taki sposób, aby były one jasne dla adresata. Tym samym, każda
    regulacja wprowadzająca określone obowiązki podatkowe powinna być uregulowana w
    taki sposób, aby adresat normy prawnej na podstawie przeprowadzonej wykładni
    językowej wiedział w jaki sposób ma się zachować, natomiast dopiero w wypadku, gdy
    niemożliwe jest usunięcie wątpliwości co do treści normy prawnej skierowanej do
    adresata, należy w takim wypadku stosować pozostałe formy wykładni przepisów
    prawnych.
    W ocenie Wnioskodawcy powyższe potwierdza zatem, że przepis art. 41 ust. 24 pkt 1
    Ustawy o PIT powinien być interpretowany z zastosowaniem wykładni językowej.
    Jednocześnie w opinii Oddziału zastosowanie wykładni językowej do interpretacji art. 41
    ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT prowadzi do konkluzji, że ze względu na formę w jakiej został
    zredagowany wskazany przepis stanowi on samodzielną regulację, do której nie mają
    zastosowania pozostałe postanowienia przepisu art. 41 ust. 24 Ustawy o PIT. Zatem, w
    ocenie, Wnioskodawcy wykładnia językowa art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT prowadzi do
    wniosku, że możliwość wyłączenia z poboru podatku od odsetek lub dyskonta z listów
    zastawnych nie została obwarowana innymi warunkami o charakterze podmiotowym lub
    przedmiotowym.
    Jednocześnie w ocenie Oddziału przeprowadzenie procesu wykładni językowej
    wskazanego przepisu prowadzącego do wniosków wskazanych powyżej nie zostawia na
    gruncie przepisu art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT żadnych wątpliwości natury
    interpretacyjnej, stąd w ocenie Wnioskodawcy nie jest konieczne przeprowadzanie innych
    form wykładni prawniczej w odniesieniu do wskazanego wyżej przepisu Ustawy o PIT.
    Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, wskazać należy, że przepis art. 41 ust. 24
    Ustawy o PIT w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2024 r. nie przewiduje ograniczeń
    wykluczających stosowanie wyłączenia z poboru podatku od odsetek lub dyskonta od
    listów zastawnych, przede wszystkim nie zawiera ograniczenia polegającego na tym, że
    ww. wyłączenie nie znajduje zastosowania w sytuacji, gdy odbiorcą należności z listów
    zastawnych są osoby fizyczne będące polskimi rezydentami podatkowymi.
    W ocenie Oddziału jakiekolwiek inne wskazanie niż te zawarte powyżej oznaczałoby, że
    organ pominął w swojej interpretacji tego przepisu regulacje wynikające z zasad techniki
    prawodawczej, jak również wolę ustawodawcy, który w ocenie Wnioskodawcy nie
    zamierzał ograniczać w żaden sposób wyłączenia z poboru podatku od odsetek lub
    dyskonta od listów zastawnych, co potwierdza w ocenie Oddziału konstrukcja wskazanego
    przepisu.
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że gdyby intencją ustawodawcy byłoby
    wykluczenie stosowania wyłączenia z poboru podatku w stosunku do odsetek lub
    dyskonta z listów zastawnych wypłacanych przez podmioty wskazane w art. 41 ust. 4d
    oraz 10 Ustawy o PIT (a więc podmioty prowadzące rachunki papierów wartościowych i
    rachunki zbiorcze) do rezydentów podatkowych wskazanych w art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT,
    to przepis art. 41 ust. 24 pkt 1 w obowiązującym obecnie brzmieniu jest dotknięty wadą
    prawną, jako iż na gruncie Zasad techniki prawodawczej nie można stwierdzić, iż
    ograniczenie zawarte w tym przepisie ma również zastosowanie do odsetek lub dyskonta
    od listów zastawnych.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy art. 41 ust. 24 pkt 1 Ustawy o PIT wyłącza obowiązek
    poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych w przypadku wypłat

    odsetek lub dyskonta z listów zastawnych dokonywanych przez płatników prowadzących
    rachunki zbiorcze lub rachunki papierów wartościowych o jakich jest mowa w art. 41 ust.
    4d oraz 10 Ustawy o PIT na rzecz osób fizycznych będących polskimi rezydentami
    podatkowymi na gruncie art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT.
    Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, zawarte w art. 41 ust. 24 Ustawy o PIT ograniczenie
    skutkujące brakiem wyłączenia z poboru podatku w stosunku do płatników o jakich jest
    mowa w art. 41 ust. 4d oraz 10 Ustawy o PIT w zakresie dochodów (przychodów)
    uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 1 odnosi się wyłącznie do
    dochodów (przychodów) wskazanych w art. 41 ust. 24 pkt 2 Ustawy o PIT, tj. do dochodów
    (przychodów) z odsetek lub dyskonta od obligacji i nie powinno być rozszerzane na
    przychody z tytułu listów zastawnych.
    Z tego względu, w ocenie Wnioskodawcy, Oddział jako podmiot prowadzący rachunki
    zbiorcze i rachunki papierów wartościowych, wypłacając należności odsetkowe lub
    dyskonto z listów zastawnych zgromadzonych na tych rachunkach do podmiotów
    wskazanych w art. 3 ust. 1 Ustawy o PIT nie będzie zobowiązany do poboru
    zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 41 ust. 24
    pkt 1 Ustawy o PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
        Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna
        niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa
        podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we
        właściwym terminie organowi podatkowemu.
    Z uwagi na powyższe, na płatniku ciążą trzy podstawowe obowiązki, tj.:
    1) obliczenie,
    2) pobranie,
    3) wpłacenie
    – podatku.
    Tak określone obowiązki determinują także zakres odpowiedzialności płatnika.
    W myśl art. 30 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Płatnik, który nie wykonał obowiązków określonych w art. 8, odpowiada za podatek
      niepobrany lub podatek pobrany a niewpłacony.
    W myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.136 ):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie
      praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.
    W myśl art. 17 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy:

      Za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się odsetki (dyskonto) od papierów
      wartościowych.
    Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 2 ww. :
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy z odsetek i dyskonta od papierów wartościowych, z zastrzeżeniem art.
      52a.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 41 ust. 4 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek
      dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji
      podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30
      ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1, pkt 1-11 oraz 11b-12 oraz 11b-13 z
      zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21.
    Na podstawie art. 41 ust. 4d cyt. ustawy:
      Zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów (przychodów), o których mowa w
      art. 30a ust. 1 pkt 4, w zakresie dywidendy oraz dochodów (przychodów)
      określonych w art. 24 ust. 5 pkt 1, 3 lub 6, a także zryczałtowany podatek
      dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 2, 2a i 5, pobierają, jako płatnicy,
      podmioty prowadzące rachunki papierów wartościowych dla podatników, jeżeli
      dochody (przychody) te zostały uzyskane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i
      wiążą się z papierami wartościowymi zapisanymi na tych rachunkach, a wypłata
      świadczenia na rzecz podatnika następuje za pośrednictwem tych podmiotów.
      Zdanie pierwsze stosuje się także do podmiotów wskazanych w art. 3 ust. 2 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim prowadzą działalność
      gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny
      zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane są papiery wartościowe, jest związany z
      działalnością tego zakładu.
    Natomiast zgodnie z art. 41 ust. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych :
      W zakresie papierów wartościowych zapisanych na rachunkach zbiorczych
      płatnikami zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 30a ust. 1
      pkt 4, w zakresie dywidendy oraz dochodów (przychodów) określonych w art. 24 ust.
      5 pkt 1, 3 lub 6, a także zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w
      art. 30a ust. 1 pkt 2, 2a i 5, są podmioty prowadzące rachunki zbiorcze, za
      pośrednictwem których należności z tych tytułów są wypłacane. Podatek pobiera się
      w dniu przekazania należności z danego tytułu do dyspozycji posiadacza rachunku
      zbiorczego. Zdanie pierwsze i drugie stosuje się także do podmiotów wskazanych w
      art. 3 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zakresie, w jakim
      prowadzą działalność gospodarczą poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej zagraniczny zakład, jeżeli rachunek, na którym zapisane są papiery
      wartościowe, jest związany z działalnością tego zakładu.

    Stosownie do treści art. 41 ust. 24 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia
    2024 r.:
      Płatnicy nie są obowiązani do poboru podatku od odsetek lub dyskonta od:
      1) listów zastawnych;
      2) obligacji:
      a) o terminie wykupu nie krótszym niż rok,
      b) dopuszczonych do obrotu na rynku regulowanym lub wprowadzonych do
      alternatywnego systemu obrotu w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca
      2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej lub na terytorium państwa będącego stroną zawartej z Rzecząpospolitą
      Polską umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, której przepisy określają
      zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych
      - z wyłączeniem płatnika, o którym mowa w ust. 4d i 10 w zakresie dochodów
      (przychodów) uzyskanych przez podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1.",
    W świetle powyższego zastosowanie przez płatnika art. 41 ust. 24 pkt 1) ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest uzależnione od spełnienia dodatkowych
    warunków.
    W związku z tym prawidłowo Państwo uznali, że nie będziecie Państwo zobowiązani jako
    płatnik do poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
    wypłaty na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, mających
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, odsetek
    lub dyskonta od listów zastawnych.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy przedstawionego stanu faktycznego i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
    wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku.
    W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...)
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.