Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.754.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-11
Teza: Określenie stawki ryczałtu dla przychodów z tytułu sprzedaży
autorskich praw do aplikacji będących programami
komputerowymi.
Słowa kluczowe: komputery-program komputerowy
prawa-prawa autorskie
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Wysokość ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych-
Stawka 8,5%
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 5-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie określenia stawki ryczałtu dla przychodów z tytułu sprzedaży
    autorskich praw do aplikacji będących programami komputerowymi. Uzupełnił go Pan
    pismem z 3 października 2025 r. (wpływ 6 października 2025 r.), w odpowiedzi na
    wezwanie - pismem z 13 października 2025 r. (wpływ 13 października 2025 r.) oraz
    pismem z 5 listopada 2025 r. (wpływ 5 listopada 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju (jest polskim rezydentem podatkowym) oraz prowadzi działalność
    gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności
    Gospodarczej. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem (razem z dwoma innymi twórcami, będącymi
    przedsiębiorcami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą) majątkowych
    praw autorskich do oprogramowania komputerowego (jest to aplikacja na smartfon,
    dostępna on-line, do pobrania z X). Oprogramowanie zostało wytworzone w ramach
    działalności gospodarczej prowadzonej przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca po
    zidentyfikowaniu luki na rynku, razem z 2 innymi osobami opracował koncepcję
    stworzenia kilku aplikacji, które zaspokoją potrzeby konsumentów, które do tej pory nie
    zostały zaadresowane.
    Są to następujące aplikacje:
    · ...;
    · ...;
    · ...
    - dalej: „Aplikacje”.
    ...
    Jak była o tym mowa powyżej, Wnioskodawca, działając na własne ryzyko oraz we
    współpracy z dwoma innymi twórcami, podjął się stworzenia i rozwoju Aplikacji, a także
    ich bieżącego utrzymania i aktualizacji. W związku z tym ponosi koszty, angażuje swój czas
    i podejmuje ryzyko gospodarcze związane z działalnością twórczą.
    Wnioskodawca pozyskał dla Aplikacji tzw. Wydawcę, który pełni rolę dystrybutora Aplikacji
    na X. W szczególności Wydawca zobowiązał się do tworzenia i prowadzenia programu
    subskrypcyjnego dla aplikacji mobilnych udostępnianych online za pośrednictwem X oraz
    do ich promocji i dystrybucji na tej platformie.
    Tworząc i utrzymując Aplikacje, Wnioskodawca nie działa na zlecenie Wydawcy. W celu
    umożliwienia Wydawcy realizacji jego usług, a przede wszystkim czerpania dochodów z
    komercjalizacji (dystrybucji) Aplikacji, Wnioskodawca - wraz z pozostałymi

    współwłaścicielami - udzielił mu odpłatnej licencji na Aplikacje. Licencja ma charakter
    niewyłączny, nieprzenoszalny, podlegający dalszemu sublicencjonowaniu i wiąże się z
    obowiązkiem uiszczania opłat licencyjnych (tantiem).
    W ramach usług wykonywanych przez Wydawcę jest on zobowiązany przede wszystkim do:
    · tworzenia kreacji reklamowych w celu promowania Aplikacji za pośrednictwem kanałów
      marketingu cyfrowego,
    · optymalizacji Aplikacji w sklepach z aplikacjami (ASO), czyli działania marketingowego
      mającego na celu poprawę widoczności Aplikacji .... oraz
    · uruchamiania, prowadzenia i optymalizacji cyfrowych kampanii reklamowych w celu
      promowania Aplikacji.
    Wnioskodawca otrzymuje należności licencyjne z tytułu komercjalizacji Aplikacji przez
    Wydawcę w wysokości 1/3 całkowitego dochodu generowanego przez Aplikacje (pozostałe
    2/3 otrzymuje dwóch innych współwłaścicieli Aplikacji), po pomniejszeniu go o
    wynagrodzenie Wydawcy.
    Wnioskodawca rozlicza się i dalej planuje rozliczać w oparciu o podatek ryczałtowy,
    zgodnie z ustawą z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 776 ze
    zm.). Wysokość przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej nie przekracza i nie
    przekroczy kwoty 2 000 000 euro. Wnioskodawca spełnia warunki określone w art. 6 ust. 4
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne. Wobec Wnioskodawcy nie zachodzą również przesłanki negatywne
    wynikające z art. 8 ww. ustawy. Wnioskodawca złożył w odpowiednim czasie właściwemu
    Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Wnioskodawca jest współtwórcą i współproducentem Aplikacji komputerowych
    przeznaczonych na urządzenia mobilne, takie jak telefony typu smartfon, zwane dalej:
    „Komputerami”. Aplikacje służą ułatwieniu życia jej użytkowników poprzez udogodnienie
    im wykonywania czynności życia codziennego. Aplikacje pobierane są na urządzenie
    mobilne za pośrednictwem platform dystrybucji na urządzeniach mobilnych, takich, jak
    ..... Jest to internetowy „sklep” służący do zawierania umów licencyjnych z konsumentem
    oraz zarządzania biblioteką aplikacji. W każdym przypadku Aplikacje są pobierane przez
    użytkownika na swój telefon (nośnik danych) przez Internet ze wskazanej wyżej platformy.
    Umowa o pobranie Aplikacji, na podstawie której użytkownik może korzystać z niej na
    telefonie, zawierana jest pomiędzy użytkownikiem, a Wydawcą. Przykładowo, .... pełni rolę
    jedynie platformy umożliwiającej pobranie Aplikacji i nie jest stroną umowy, transakcji i
    rozliczeń między Wnioskodawcą a użytkownikiem.
    Płatności za pobranie Aplikacji użytkownik dokonuje przed rozpoczęciem ich pobrania -
    czyni to z użyciem internetowych kanałów płatności. Użytkownik, zawierając umowę
    licencyjną i pobierając grę za pośrednictwem różnych platform, nabywa jedynie prawo do
    używania tej jednej, konkretnej Aplikacji. Nie posiada praw do dalszej dystrybucji Aplikacji,
    najmu ani dzierżawy oraz nie posiada praw autorskich do żadnej jej części. Użytkownik
    nabywa jedynie prawo do korzystania z Aplikacji. Wnioskodawca każdorazowo udostępnia
    do pobrania pojedynczą Aplikację, nie wydaje Aplikacji w pakietach. Pobieranie Aplikacji
    może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy zakupu w inny
    sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Prawidłowe i efektywne użytkowanie Aplikacji (tj. zgodnie z ich celem) wymaga
    każdorazowego połączenia z Wi-Fi lub Internetem (aplikacja „...” oraz „...” wymagają co
    najmniej połączenia z Wi-Fi, podczas gdy aplikacja „....” zawsze wymaga połączenia z
    Internetem). Istota funkcjonowania Aplikacji, ich cel, wymaga ciągłego przesyłania danych
    z jednego urządzenia na drugie, zatem mogą one funkcjonować wyłącznie on-line, żeby

    móc osiągnąć ten skutek, dla którego zostały stworzone. Aplikacje są przeznaczone tylko i
    wyłącznie dla jednego użytkownika. Nie ma możliwości wspólnego użytkowania Aplikacji
    przez Internet (brak trybu multiplayer). Użytkownicy nie wchodzą ze sobą w interakcję.
    Aplikacje nie są tworzone przez Wnioskodawcę dla konkretnego użytkownika, czy na ich
    zamówienie. Wnioskodawca najpierw ma pomysł na jakąś aplikację, który następnie
    realizuje. Aplikacja tworzona jest dla nieznanego i dużego grona odbiorców, według
    własnego pomysłu Wnioskodawcy.
    Do Aplikacji jest przygotowywana stosowna dokumentacja przez Wnioskodawcę
    niezbędna do wydawania Aplikacji. Działalność wykonywana przez Wnioskodawcę, w Jego
    ocenie, mieści się w zakresie kodu PKWiU 58.29.32.0 (Usługi związane z wydawaniem
    pozostałego oprogramowania - działalność w zakresie oprogramowania użytkowego
    pobieranego z Internetu).
    Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów ze świadczenia usług związanych z wydawaniem
    pakietów gier komputerowych (PKWiU ex 58.21.10.0), z wyłączeniem publikowania gier
    komputerowych w trybie on-line, pakietów oprogramowania systemowego (PKWiU
    58.29.1), pakietów oprogramowania użytkowego (PKWiU 58.29.2), oprogramowania
    komputerowego pobieranego z Internetu (PKWiU ex 58.29.3), z wyłączeniem pobierania
    oprogramowania w trybie on-line - art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. a) ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Wnioskodawca nie uzyskuje przychodów ze świadczenia usług związanych z nabywaniem
    praw do korzystania z gier komputerowych (PKWiU 58.21.40.0), nabywaniem praw do
    korzystania z programów komputerowych (PKWiU 58.29.50.0) - wymienionych w art. 12
    ust. 1 pkt 2 lit. e) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Wnioskodawca (razem z 2 innymi osobami) opracował Aplikacje, które jako
    oprogramowania komputerowe, stanowią utwory podlegające ochronie przez prawo
    autorskie. Wnioskodawca planuje (razem z innym współwłaścicielami) odpłatną sprzedaż
    majątkowych praw autorskich do Aplikacji na rzecz Wydawcy. To zdarzenie przyszłe jest
    objęte przedmiotem wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej (tj.
    Wnioskodawca jest zainteresowany uzyskaniem odpowiedzi co do prawidłowego sposobu
    opodatkowania tej transakcji właściwą stawką ryczałtu).
    Uzupełnienie wniosku z 3 października 2025 r.
    Obecnie oprogramowania (Aplikacje) są wydawane przez Wnioskodawcę. W ramach
    planowanej sprzedaży dojdzie do przeniesienia autorskich praw majątkowych do Aplikacji.
    Po dokonanej sprzedaży trudno jest mówić o wydawaniu Aplikacji, skoro Wydawca
    (Pośrednik) nabędzie gotowy produkt. Jest to inny rodzaj działalności, nie jest to z
    pewnością wydawanie Aplikacji. Natomiast ta kwestia, którą porusza Organ, jest zupełnie
    bez znaczenia dla przedmiotowego postępowania ponieważ dotyczy sytuacji podatkowej
    Wnioskodawcy, a nie Wydawcy-Pośrednika. Zadane przez Organ pytanie, w ocenie
    Wnioskodawcy, jest bezzasadne.
    Kwestia współpracy Wnioskodawcy z Wydawcą (Kwestia zastosowania kodu 58.29.32.0).
    Obecnie Aplikacje są wydawane przez Wnioskodawcę. Jak o tym była mowa w opisie stanu
    faktycznego, Wnioskodawca we własnym zakresie opracowuje Aplikacje, tworzy je od
    podstaw poprzez najpierw zidentyfikowanie potrzeby rynkowej, opracowanie planu
    działania, następnie stworzenie Aplikacji, oraz znalezienie podmiotu zainteresowanego jej
    bezpośrednią publikacją w .... (tzw. Wydawca).
    W ocenie Wnioskodawcy, tak prowadzona działalność powinna być klasyfikowana zgodnie
    z PKWiU 58.29.32.0 – „Usługi związane z wydawaniem pozostałego oprogramowania –
    działalność w zakresie oprogramowania użytkowego pobieranego z Internetu”.
    Klasyfikacja ta jest właściwa, gdyż:

    · przedmiotem działalności jest tworzenie i udostępnianie oprogramowania użytkowego,
      a nie realizacja usług informatycznych na indywidualne zlecenie,
    · aplikacje są udostępniane w Internecie poprzez sklep .... i dystrybuowane on-line,
    · model działalności odpowiada zakresowi działu 58 PKWiU („wydawanie
      oprogramowania”), a nie działowi 62 („usługi związane z oprogramowaniem
      wykonywane na zlecenie”).
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona przez Niego działalność nie mieści
    się w grupowaniach PKWiU dotyczących:
    · 62.01.x – usługi w zakresie oprogramowania tworzonego na zamówienie,
    · 58.21.x – działalność w zakresie gier komputerowych,
    · 58.29.50.0 – nabywanie praw do korzystania z programów komputerowych.
    Z powyższych względów działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i
    przekazywaniu do publikacji aplikacji mobilnych powinna być kwalifikowana do
    grupowania PKWiU 58.29.32.0.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu aplikacji
    mobilnych. Proces ten obejmuje opracowanie koncepcji, zaprojektowanie, napisanie kodu
    źródłowego, przygotowanie elementów graficznych oraz funkcjonalnych. Gotowe aplikacje
    są następnie przekazywane podmiotowi trzeciemu (tzw. Wydawcy), który zajmuje się ich
    publikacją w sklepie ....., a także prowadzeniem działań marketingowych i dystrybucyjnych.
    Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie świadczy usług programistycznych na zlecenie,
    ani nie tworzy oprogramowania dedykowanego dla konkretnego klienta, zgodnie z jego
    specyfikacją. Tworzone aplikacje mają charakter niededykowany, użytkowy, przeznaczony
    do powszechnej dystrybucji wśród nieograniczonego kręgu odbiorców. Wydawca pełni
    jedynie funkcję pośrednika w zakresie publikacji i komercjalizacji aplikacji, natomiast
    zasadniczy proces twórczy odbywa się po stronie Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest
    rzeczywistym wydawcą aplikacji.
    Podzlecenie części czynności innemu podmiotowi (tzw. Wydawcy, można by go również
    nazwać Pośrednikiem) nie zmienia kwalifikacji prawnej działalności wykonywanej przez
    Wnioskodawcę. Wnioskodawca mógłby samodzielnie zajmować się dystrybucją Aplikacji,
    prowadzić działania marketingowe, przyjmowaniem płatności od użytkowników Aplikacji
    za pomocą ...., ale nie posiada wystarczającego zaplecza organizacyjnego, ani know-how.
    W tym celu korzysta z usług Pośrednika. Należy w tym miejscu powtórzyć, że korzystanie z
    usług Pośrednika, nie oznacza zmiany kwalifikacji prawnej prowadzonej działalności.
    Pośrednik (Wydawca) na podstawie udzielonej mu przez Wnioskodawcę licencji na gotowy
    i opracowany przez Niego produkt dystrybuuje go dalej, ale nie staje się przez to wydawcą
    w rozumieniu 58.29.32.0. W szczególności Pośrednik (Wydawca) nie wykonuje
    następujących czynności podanych w opisie kodu PKWiU 58.29.32.0 - „Klasa ta obejmuje
    tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację standardowego oprogramowania, bez
    uwzględniania specyficznych wymagań klienta:
    · programów użytkowych i pozostałych,
    · systemów operacyjnych.”
    Pośrednik dostaje od Wnioskodawcy gotowy produkt i zajmuje się jego reklamą i
    dystrybucją. Są to typowe czynności agencyjne, choć formalne wykonywane w jego
    imieniu i na jego rzecz. Taka jest treść ekonomiczna działalności Pośrednika.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    w interpretacjach podatkowych wydawanych w identycznych stanach faktycznych.
    Mianowicie, w interpretacji z 5 maja 2023 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.119.2023.2.AA,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:

      Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że
      przychody uzyskiwane przez Pana ze świadczenia w ramach pozarolniczej
      działalności gospodarczej usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 58.21.20.0 –
      usługi związane z wydawaniem gier komputerowych pobieranych z Internetu,
      zarówno w wariancie „bez wydawcy”, jak i „z wydawcą” będą opodatkowane stawką
      8,5%, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
      Reasumując – w związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym – do opisanych
      usług związanych z wydawaniem gier komputerowych pobieranych z Internetu
      zarówno w wariancie „bez wydawcy”, jak i w wariancie „z wydawcą” będzie Pan mógł
      zastosować stawkę ryczałtu 8,5% w myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
      osoby fizyczne.
    W danej interpretacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zgodził się z
    Wnioskodawcą, że wydawanie gier komputerowych (pobieranych on-line) przez
    pośrednika nie wpływa na klasyfikację działalności do konkretnego kodu PKWiU. Uznano,
    że ta działalność nadal jest zaliczana do kodu PKWiU 58.21.20.0 – usługi związane z
    wydawaniem gier komputerowych pobieranych z Internetu i korzysta ze stawki 8,5%.
    W innej interpretacji podatkowej (z 30 października 2024 r. Nr 0115-KDST2-
    1.4011.428.2024.3.RH), wydanej w podobnym stanie faktycznym, Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej zgodził się z Wnioskodawcą, że wydawanie gier za pośrednictwem
    Wydawca nie wpływa na klasyfikację do konkretnego kodu PKWiU oraz umożliwia
    zastosowanie stawki podatku w wysokości 8,5%.
      Użytkownik końcowy zawiera umowę licencyjną z platformami dystrybucji, uzyskując
      wyłącznie prawo do grania w tę jedną, konkretną grę – produkt. Nie uzyskuje on
      prawa do dalszej dystrybucji gry, jej wynajmu ani dzierżawy oraz nie posiada praw
      autorskich do żadnej jej części. Konsument otrzymuje jedynie prawo do użytkowania
      gry. Opłaty za pobranie gry z platformy dystrybucji za pomocą Internetu konsument
      uiszcza przed rozpoczęciem procesu ściągania jej z platformy dystrybucji, korzystając
      z internetowych metod płatności. W ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej
      działalności gospodarczej, zawiera Pan umowę licencyjną wyłącznie z Wydawcą. Na
      mocy zawartej umowy, Wydawca dzieli się zyskami ze sprzedaży licencji na
      dystrybucję gry na platformie dystrybucji, z którym umowę licencyjną zawiera
      konsument. Samo istnienie pośrednika w postaci Wydawcy nie zmienia faktu, że
      tworzone gry są tworami oryginalnymi, nie na zlecenie, dla nieznanego i potencjalnie
      – dużego grona odbiorców, według Pana własnego pomysłu. (...)
      Biorąc pod uwagę powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
      należy, że w przypadku uzyskiwania przez Pana przychodu ze świadczenia usług
      sklasyfikowanych w grupowaniach PKWiU 58.21.20.0 – Gry komputerowe pobierane
      z Internetu oraz 58.21.30.0 – Gry on-line, stawka ryczałtu wynosi 8,5%, zgodnie art.
      12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
      przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przy założeniu, że spełnia Pan warunki
      formalne przewidziane dla tej formy opodatkowania.
    Kwestia sprzedaży praw majątkowych.
    Planowana przez Wnioskodawcę czynność polegająca na sprzedaży majątkowych praw
    autorskich do Aplikacji (sprzedaż Aplikacji) nie stanowi odrębnego przedmiotu działalności
    gospodarczej, któremu np. można byłoby przypisać oddzielny kod PKWiU. Czynność
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do Aplikacji to incydentalny element obrotu w
    ramach tej samej usługi „wydawania/komercjalizacji oprogramowania” i nie tworzy
    nowego rodzaju usługi odrębnie klasyfikowanej w PKWiU.
    Kwestia stosowania 8,5% stawki ryczałtu.

    W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę ten fakt, że prowadzona przez Niego
    działalność ma charakter usługowy, a art. 12 ustawy o podatku ryczałtowym nie
    przewiduje dla Niego innej, szczególnej stawki podatku (niż 8,5% - zgodnie z art. 12 ust. 1
    pkt 5 lit. a), to do planowanej przez Niego sprzedaży autorskich praw majątkowych
    powinna znaleźć zastosowanie stawka 8,5%.
    W szczególności do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności nie znajdzie
    zastosowania stawka ryczałtu 12%.
    Jak bowiem wynika z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. a) ustawy o ryczałcie, stawka ryczałtu wynosi
    12% ze świadczenia usług związanych z wydawaniem:
    · pakietów gier komputerowych (PKWiU ex 58.21.10.0), z wyłączeniem publikowania gier
      komputerowych w trybie on-line,
    · pakietów oprogramowania systemowego (PKWiU 58.29.1),
    · pakietów oprogramowania użytkowego (PKWiU 58.29.2),
    · oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu (PKWiU ex 58.29.3), z
      wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line.
    Skoro usługi świadczone przez Wnioskodawcę winny być kwalifikowane do kodu PKWIU
    58.29 (jako usługi związane z wydawaniem pozostałego oprogramowania) i są pobierane
    w trybie online (a oprogramowanie jest pobierane w trybie online, a z Aplikacji nie da się
    korzystać bez podłączenia do Wi-Fi lub Internetu), to korzystają one z opodatkowania ze
    stawką 8,5% ryczałtu.
    Wynika to z tego, że stawkę 12% stosuje się dla „Usług związanych z wydawaniem
    oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu” (PKWiU ex 58.29.3), ale z
    wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line.
    Zatem, usługi związane z wydawaniem oprogramowania komputerowego pobieranego z
    Internetu w trybie on-line podlegają opodatkowaniu 8,5%.
    Tymczasem, jak wskazano, pobieranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma
    możliwości ich pobrania, czy zakupu w inny sposób. Z kolei, korzystanie z Aplikacji
    wymaga za każdym razem połączenia z Wi-Fi lub Internetem. Istota funkcjonowania
    Aplikacji, ich cel, wymaga ciągłego przesyłania danych z jednego urządzenia na drugie.
    Opisane we wniosku usługi nie stanowią także „usług związanych z oprogramowaniem”,
    objętych 12% stawką ryczałtu (PKWiU 62.01.1). Różnica pomiędzy „usługami związanymi z
    oprogramowaniem” (PKWiU 62.01.1) a „usługami związanymi z wydawaniem gier
    komputerowych” (PKWiU 58.21) jest taka, że w PKWiU 58.21 mowa jest o oprogramowaniu
    pisanym nie na zlecenie konkretnego klienta, bez uwzględnienia jego specyficznych
    wymagań, przeznaczonych do sprzedaży masowej, niededykowanego.
    Kolejność jest następująca: najpierw tworzone są Aplikacje (oprogramowanie), a dopiero
    potem umożliwia się zawarcie umowy licencyjnej z konsumentem, przy czym użytkownik
    nie ma wpływu na kształt, zawartość oraz wygląd Aplikacji.
    Natomiast grupowanie PKWiU 62.01, obejmuje grupę usług pisania na zlecenie
    konkretnego klienta, dostosowane do jego wyspecyfikowanych potrzeb. Dla danego kodu
    działalności to klient wskazuje, jakiego oprogramowania potrzebuje, przedstawia
    specyfikacje, wytyczne, a tworzenie oprogramowania jest dalszym, następczym etapem.
    Używanie Aplikacji wiąże się z koniecznością stałego pobierania danych z Internetu/Wi-Fi
    lub ich przesyłania odpowiednio - w zależności od ich konkretnej funkcji Aplikacji.
    Aplikacje pobierane są do pamięci smartfona. Natomiast ich użytkowanie, korzystanie z
    ich funkcjonalności, bez połączenia z Internetem/Wi-Fi jest w praktyce niemożliwe (można
    jedynie otworzyć Aplikacje, nie da się korzystać z ich funkcjonalności).

    Należy jeszcze raz zatem zaznaczyć, że do poprawnego działania wszystkich Aplikacji
    wymagane jest połączenie Wi-Fi/Internetu. We wszystkich Aplikacjach płatne funkcje
    opłacane są wyłącznie poprzez połączenie internetowe. Do działania aplikacji ... i ... jest
    wymagane stałe połączenie z Wi-Fi/Internetem. Analogicznie w przypadku aplikacji ...
    wymagane jest każdorazowe połączenie z Internetem. Wynika to z funkcji, jakiej mają
    służyć te Aplikacje, tj. zarządzanie na bieżąco/na żywo telewizorem przez pilota (aplikacje)
    w telefonie lub wyświetlanie na bieżąco/na żywo. Bez podłączenia z Internetem/Wi-Fi nie
    jest możliwe wykonanie jakiejkolwiek czynności w Aplikacji, o czym się wyświetla
    odpowiedni komunikat.
    Wnioskodawca również wskazuje, że dla prawidłowej interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 2b lit.
    b) ustawy o ryczałcie „z wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line” istotna
    jest kwestia, czy pobieranie Aplikacji odbywa się online, czy w inny sposób (nie zależy to
    zatem od dalszego sposobu korzystania z pobranej aplikacji). Wnioskodawca wskazuje, że
    pobranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, np. interpretacja z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK.
    Kwestia wymienienia gier we wniosku.
    Wnioskodawca wskazuje, że omyłkowo zostały wymienione gry. Zamiast tego ten
    fragment powinien brzmieć w następujący sposób:
    Płatności za pobranie Aplikacji użytkownik dokonuje przed rozpoczęciem ich pobrania –
    czyni to z użyciem internetowych kanałów płatności. Użytkownik, zawierając umowę
    licencyjną i pobierając Aplikację za pośrednictwem różnych platform, nabywa jedynie
    prawo do używania tej jednej, konkretnej Aplikacji.
    Uzupełnienie wniosku z 13 października 2025 r.
    Aplikacje pobierane są do pamięci smartfona. Natomiast ich użytkowanie, korzystanie z
    ich funkcjonalności, bez połączenia z Internetem/Wi-Fi jest w praktyce niemożliwe (można
    jedynie otworzyć Aplikacje, nie da się korzystać z ich funkcjonalności).
    Wnioskodawca również wskazuje, że dla prawidłowej interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 2b lit.
    b) ustawy o ryczałcie „z wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line” istotna
    jest kwestia, czy pobieranie Aplikacji odbywa się on-line, czy w inny sposób (nie zależy to
    zatem od dalszego sposobu korzystania z pobranej aplikacji). Wnioskodawca wskazuje, że
    pobranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, np. interpretacja z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK.
    Aplikacje pobierane są przez użytkowników z .... i są instalowane przy użyciu połączenia z
    Internetem. Ich użytkowanie, korzystanie z ich funkcjonalności, bez połączenia z
    Internetem/Wi-Fi jest w praktyce niemożliwe (można jedynie otworzyć Aplikacje, nie da się
    korzystać z ich funkcjonalności).
    Wnioskodawca również wskazuje, że dla prawidłowej interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 2b lit.
    b) ustawy o ryczałcie „z wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line” istotna
    jest kwestia, czy pobieranie Aplikacji odbywa się on-line, czy w inny sposób (nie zależy to
    zatem od dalszego sposobu korzystania z pobranej aplikacji). Wnioskodawca wskazuje, że
    pobranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, np. interpretacja z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK.

    Do poprawnego działania wszystkich Aplikacji wymagane jest połączenie Wi-Fi/Internetu.
    We wszystkich Aplikacjach płatne funkcje opłacane są wyłącznie poprzez połączenie
    internetowe. Do działania aplikacji ... i ... jest wymagane stałe połączenie z WIFI
    /Internetem. Analogicznie w przypadku aplikacji ... wymagane jest każdorazowe
    połączenie z Internetem. Wynika to z funkcji, jakiej mają służyć te Aplikacje, tj. zarządzanie
    na bieżąco/na żywo telewizorem przez pilota (aplikacje) w telefonie lub wyświetlanie na
    bieżąco/na żywo. Bez podłączenia z Internetem/Wi-Fi nie jest możliwe wykonanie
    jakiejkolwiek czynności w Aplikacji, o czym się wyświetla odpowiedni komunikat.
    Wnioskodawca również wskazuje, że dla prawidłowej interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 2b lit.
    b) ustawy o ryczałcie „z wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line” istotna
    jest kwestia, czy pobieranie Aplikacji odbywa się on-line, czy w inny sposób (nie zależy to
    zatem od dalszego sposobu korzystania z pobranej aplikacji). Wnioskodawca wskazuje, że
    pobranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, np. interpretacja z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK.
    Stałe połączenie z Internetem wymagane jest dla funkcji aplikacji ..., takich jak odtwarzanie
    ..., czy korzystanie z wbudowanej przeglądarki internetowej w celu dostępu do zasobów
    multimedialnych w sieci. Oprócz tego połączenie z Internetem jest niezbędne do interakcji
    z urządzeniami TV za pośrednictwem ... (narzędzie do komunikacji z urządzeniem
    zewnętrznym) lub też do pobrania specjalnej aplikacji na urządzenie TV, aby stworzyć
    kanał transmisji danych z aplikacją mobilną.
    Wnioskodawca również wskazuje, że dla prawidłowej interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 2b lit.
    b) ustawy o ryczałcie „z wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line” istotna
    jest kwestia, czy pobieranie Aplikacji odbywa się on-line, czy w inny sposób (nie zależy to
    zatem od dalszego sposobu korzystania z pobranej aplikacji). Wnioskodawca wskazuje, że
    pobranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, np. interpretacja z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK.
    Używanie Aplikacji wiąże się z koniecznością stałego pobierania danych z Internetu/Wi-Fi
    lub ich przesyłania odpowiednio - w zależności od ich konkretnej funkcji Aplikacji.
    Wnioskodawca również wskazuje, że dla prawidłowej interpretacji art. 12 ust. 1 pkt 2b lit.
    b) ustawy o ryczałcie „z wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line” istotna
    jest kwestia, czy pobieranie Aplikacji odbywa się on-line, czy w inny sposób (nie zależy to
    zatem od dalszego sposobu korzystania z pobranej aplikacji). Wnioskodawca wskazuje, że
    pobranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu.
    Potwierdza to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydawanych interpretacjach
    podatkowych, np. interpretacja z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK.
    Wnioskodawca wskazuje, że omyłkowo zostały wymienione gry. Zamiast tego ten
    fragment powinien brzmieć w następujący sposób:
    Płatności za pobranie Aplikacji użytkownik dokonuje przed rozpoczęciem ich pobrania –
    czyni to z użyciem internetowych kanałów płatności. Użytkownik, zawierając umowę
    licencyjną i pobierając Aplikację za pośrednictwem różnych platform, nabywa jedynie
    prawo do używania tej jednej, konkretnej Aplikacji.
    Na początek należy wyrazić aprobatę dla działań Organu, który weryfikuje poprawność
    podanego przez Wnioskodawcę kodu PKWiU. Skoro Organ dopytuje Wnioskodawcę o
    zastosowany kod, szczegółowo analizując go, to oznacza, że taka weryfikacja przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest możliwa.

    Należy jeszcze raz wskazać, że Wnioskodawca nie wydaje gier, lecz oprogramowania
    komputerowe pobierane w trybie online.
    Kwestia właściwej kwalifikacji usług Wnioskodawcy.
    W ocenie Wnioskodawcy, wykonywana przez Niego działalność powinna być
    zakwalifikowana do kodu PKWiU 74.90.20.0 - „Pozostałe usługi profesjonalne, techniczne i
    handlowe, gdzie indziej niesklasyfikowane”. Dla tej działalności w interpretacjach
    podatkowych wydawanych przez Dyrektora KIS powszechnie się przyjmuje, że powinna
    znaleźć zastosowanie stawka 8,5% (np. interpretacja podatkowa z 4 kwietnia 2024 r. Nr
    0115-KDST2-1.4011.71.2024.2.MD, wydana dla usługi pozycjonowania stron
    internetowych - PKWiU 74.90.20.0).
    Odpowiednie grupowanie do właściwego PKWiU może być jedynie dodatkową wskazówką,
    lecz nie stanowi przez to elementu stanu faktycznego, do prezentacji którego
    zobowiązany jest zainteresowany ubiegający się o interpretację indywidualną.
    Ponadto, jak trafnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19
    października 2021 r. sygn. akt I FSK 748/18 (publ. CBOSA):
      Gdyby symbol PKWiU był uznawany za element stanu faktycznego, to organ
      interpretacyjny, tym symbolem byłby związany, co w zasadzie przekreślałoby w
      niektórych przypadkach, gdzie tak jak w niniejszej sprawie od odpowiedniego
      grupowania zależy stawka podatku VAT, sens interpretacji, gdyż organ nie mogąc
      zmienić klasyfikacji statystycznej usługi, musiałby podzielić stanowisko
      wnioskodawcy, w tej kwestii, a co za tym idzie w kwestii stawki podatku.
      To zaś powodowałaby, że funkcja ochronna interpretacji indywidualnej byłaby
      iluzoryczna. Ewentualny błąd Skarżącej w tym zakresie mógłby w przyszłości
      skutkować utratą aktualności udzielonej odpowiedzi wyrażonej w interpretacji
      indywidualnej i wynikającej z niej funkcji ochronnej, gdyż organ podatkowy mógłby w
      przyszłości dokonać innej oceny grupowania PKWiU jako okoliczności faktycznej. Z
      tych powodów podanie przez zainteresowanego w rozumieniu art. 14b § 1 OrdPU
      symbolu klasyfikacji statystycznej usługi nie może być uznane za element stanu
      faktycznego wymagany we wniosku o wydanie interpretacji, gdyż może on stanowić
      jedynie element oceny prawnej, którą organ interpretacyjny nie jest związany.
      Tym samym żądanie podania grupowania statystycznego usług stanowiłoby
      niedopuszczalną ingerencję w stan faktyczny przedstawiony we wniosku i prowadziło
      tym samym do odstąpienia od podatkowej oceny usług świadczonych przez
      Skarżącą, z naruszeniem wymogów z art. 14b § 3 OrdPU.
    Stanowisko Wnioskodawcy co do możliwości podania kodu PKWiU wyłącznie w opisie
    stanowiska wnioskodawcy przyporządkowanego do pytania przedstawionego we wniosku
    o wydanie interpretacji podatkowej znajduje powszechną aprobatę w jednolitym
    orzecznictwie sądowo-administracyjnym (por. wyrok NSA z 26 stycznia 2024 r. sygn. akt. II
    FSK 487/23).
    Kwestia zastosowania kodu 58.29.32.0.
    Obecnie Aplikacje są wydawane przez Wnioskodawcę. Jak o tym była mowa w opisie stanu
    faktycznego Wnioskodawca we własnym zakresie opracowuje Aplikacje, tworzy je od
    podstaw poprzez najpierw zidentyfikowanie potrzeby rynkowej, opracowanie planu
    działania, następnie stworzenie Aplikacji, oraz znalezienie podmiotu zainteresowanego jej
    bezpośrednią publikacją w ....(tzw. Wydawca).
    W ocenie Wnioskodawcy, tak prowadzona działalność powinna być klasyfikowana, zgodnie
    z PKWiU 58.29.32.0 - „Usługi związane z wydawaniem pozostałego oprogramowania -
    działalność w zakresie oprogramowania użytkowego pobieranego z Internetu”.
    Klasyfikacja ta jest właściwa,
    gdyż:

    · przedmiotem działalności jest tworzenie i udostępnianie oprogramowania użytkowego,
      a nie realizacja usług informatycznych na indywidualne zlecenie,
    · aplikacje są udostępniane w Internecie poprzez sklep.... i dystrybuowane online,
    · model działalności odpowiada zakresowi działu 58 PKWiU („wydawanie
      oprogramowania”), a nie działowi 62 („usługi związane z oprogramowaniem
      wykonywane na zlecenie”).
    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że prowadzona przez Niego działalność nie mieści
    się w grupowaniach PKWiU dotyczących:
    · 62.01.x – usługi w zakresie oprogramowania tworzonego na zamówienie,
    · 58.21.x – działalność w zakresie gier komputerowych,
    · 58.29.50.0 – nabywanie praw do korzystania z programów komputerowych.
    Z powyższych względów działalność Wnioskodawcy polegająca na tworzeniu i
    przekazywaniu do publikacji aplikacji mobilnych powinna być kwalifikowana do
    grupowania PKWiU 58.29.32.0.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu aplikacji
    mobilnych. Proces ten obejmuje opracowanie koncepcji, zaprojektowanie, napisanie kodu
    źródłowego, przygotowanie elementów graficznych oraz funkcjonalnych. Gotowe aplikacje
    są następnie przekazywane podmiotowi trzeciemu (tzw. Wydawcy), który zajmuje się ich
    publikacją w sklepie ...., a także prowadzeniem działań marketingowych i dystrybucyjnych.
    Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie świadczy usług programistycznych na zlecenie,
    ani nie tworzy oprogramowania dedykowanego dla konkretnego klienta zgodnie z jego
    specyfikacją.
    Tworzone aplikacje mają charakter niededykowany, użytkowy, przeznaczony do
    powszechnej dystrybucji wśród nieograniczonego kręgu odbiorców. Wydawca pełni
    jedynie funkcję pośrednika w zakresie publikacji i komercjalizacji aplikacji, natomiast
    zasadniczy proces twórczy odbywa się po stronie Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest
    rzeczywistym wydawcą aplikacji.
    Podzlecenie części czynności innemu podmiotowi (tzw. Wydawcy, można by go również
    nazwać Pośrednikiem) nie zmienia kwalifikacji prawnej działalności wykonywanej przez
    Wnioskodawcę. Wnioskodawca mógłby samodzielnie zajmować się dystrybucją Aplikacji,
    prowadzić działania marketingowe, przyjmowaniem płatności od użytkowników Aplikacji
    za pomocą ....., ale nie posiada wystarczającego zaplecza organizacyjnego, ani know-how.
    W tym celu korzysta z usług Pośrednika. Należy w tym miejscu powtórzyć, że korzystanie z
    usług Pośrednika, nie oznacza zmiany kwalifikacji prawnej prowadzonej działalności.
    Pośrednik (Wydawca) na podstawie udzielonej mu przez Wnioskodawcę licencji na gotowy
    i opracowany przez niego produkt dystrybuuje go dalej, ale nie staje się przez to wydawcą
    w rozumieniu 58.29.32.0. W szczególności Pośrednik (Wydawca) nie wykonuje
    następujących czynności podanych w opisie kodu PKWiU 58.29.32.0 - „Klasa ta obejmuje
    tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację standardowego oprogramowania, bez
    uwzględniania specyficznych wymagań klienta:
    · programów użytkowych i pozostałych,
    · systemów operacyjnych.”
    Pośrednik dostaje od Wnioskodawcy gotowy produkt i zajmuje się jego reklamą i
    dystrybucją. Są to typowe czynności agencyjne, choć formalne wykonywane w jego
    imieniu i na jego rzecz. Taka jest treść ekonomiczna działalności Pośrednika.
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    w interpretacjach podatkowych wydawanych w identycznych stanach faktycznych.

    Mianowicie, w interpretacji z 5 maja 2023 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.119.2023.2.AA,
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że:
      Na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz opisu sprawy stwierdzam, że
      przychody uzyskiwane przez Pana ze świadczenia w ramach pozarolniczej
      działalności gospodarczej usług sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 58.21.20.0 –
      usługi związane z wydawaniem gier komputerowych pobieranych z Internetu,
      zarówno w wariancie „bez wydawcy”, jak i „z wydawcą” będą opodatkowane stawką
      8,5%, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
      Reasumując – w związku z przedstawionym zdarzeniem przyszłym – do opisanych
      usług związanych z wydawaniem gier komputerowych pobieranych z Internetu
      zarówno w wariancie „bez wydawcy”, jak i w wariancie „z wydawcą” będzie Pan mógł
      zastosować stawkę ryczałtu 8,5% w myśl art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
      osoby fizyczne.
    W danej interpretacji podatkowej Dyrektor KIS zgodził się z Wnioskodawcą, że wydawanie
    gier komputerowych (pobieranych online) przez pośrednika nie wpływa na klasyfikację
    działalności do konkretnego kodu PKWiU. Uznano, że ta działalność nadal jest zaliczana do
    kodu PKWiU 58.21.20.0 – usługi związane z wydawaniem gier komputerowych
    pobieranych z Internetu i korzysta ze stawki 8,5%.
    W innej interpretacji podatkowej (z 30 października 2024 r. Nr 0115-KDST2-
    1.4011.428.2024.3.RH), wydanej w podobnym stanie faktycznym Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej zgodził się z Wnioskodawcą, że wydawanie gier za pośrednictwem
    Wydawca nie wpływa na klasyfikację do konkretnego kodu PKWiU oraz umożliwia
    zastosowanie stawki podatku w wysokości 8,5%.
      Użytkownik końcowy zawiera umowę licencyjną z platformami dystrybucji, uzyskując
      wyłącznie prawo do grania w tę jedną, konkretną grę – produkt. Nie uzyskuje on
      prawa do dalszej dystrybucji gry, jej wynajmu ani dzierżawy oraz nie posiada praw
      autorskich do żadnej jej części. Konsument otrzymuje jedynie prawo do użytkowania
      gry. Opłaty za pobranie gry z platformy dystrybucji za pomocą Internetu konsument
      uiszcza przed rozpoczęciem procesu ściągania jej z platformy dystrybucji, korzystając
      z internetowych metod płatności. W ramach prowadzonej przez siebie pozarolniczej
      działalności gospodarczej, zawiera Pan umowę licencyjną wyłącznie z Wydawcą. Na
      mocy zawartej umowy, Wydawca dzieli się zyskami ze sprzedaży licencji na
      dystrybucję gry na platformie dystrybucji, z którym umowę licencyjną zawiera
      konsument. Samo istnienie pośrednika w postaci Wydawcy nie zmienia faktu, że
      tworzone gry są tworami oryginalnymi, nie na zlecenie, dla nieznanego i potencjalnie
      – dużego grona odbiorców, według Pana własnego pomysłu.
      (...)
      Biorąc pod uwagę powyższy opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
      należy, że w przypadku uzyskiwania przez Pana przychodu ze świadczenia usług
      sklasyfikowanych w grupowaniach PKWiU 58.21.20.0 – Gry komputerowe pobierane
      z Internetu oraz 58.21.30.0 – Gry on-line, stawka ryczałtu wynosi 8,5 %, zgodnie art.
      12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
      przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, przy założeniu, że spełnia Pan warunki
      formalne przewidziane dla tej formy opodatkowania.
    Kwestia sprzedaży praw majątkowych.
    Planowana przez Wnioskodawcę czynność polegająca na sprzedaży majątkowych praw
    autorskich do Aplikacji (sprzedaż Aplikacji) nie stanowi odrębnego przedmiotu działalności
    gospodarczej, któremu np. można byłoby przypisać oddzielny kod PKWiU. Czynność
    przeniesienia majątkowych praw autorskich do Aplikacji to incydentalny element obrotu w

    ramach tej samej usługi „wydawania/komercjalizacji oprogramowania” i nie tworzy
    nowego rodzaju usługi odrębnie klasyfikowanej w PKWiU.
    W wezwaniu Organ wskazał:
      Zauważam, że w przedmiotowej sprawie nie zwracaliśmy się do Pana o udzielenie
      wyjaśnień, zatem należy wskazać, co miał Pan na myśli w związku z zawartym w
      piśmie z 3 października 2025 r. stwierdzeniem:
      Natomiast ta kwestia, którą porusza Organ, jest zupełnie bez znaczenia dla
      przedmiotowego
      postępowania ponieważ dotyczy sytuacji podatkowej Wnioskodawcy, a nie Wydawcy
      - Pośrednika.
      Zadane przez Organ pytanie w ocenie Wnioskodawcy jest bezzasadne.
    Wnioskodawca odpowiedział, że prosi o pominięcie przywołanego przez Organ fragmentu
    ostatniego pisma Wnioskodawcy.
    Pytania (sformułowane ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z 5 listopada 2025 r.)
    1. Czy sprzedaż praw autorskich do Aplikacji (będących oprogramowaniem
      komputerowym) będzie zakwalifikowana jako przychód z działalności wytwórczej i tym
      samym zostanie objęta stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w
      wysokości 5,5% - zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
    2. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania Nr 1 za
      nieprawidłowe - czy w ramach opisanego zdarzenia przyszłego przychody ze
      sprzedaży autorskich praw majątkowych (przysługujących Wnioskodawcy) do Aplikacji
      podlegają opodatkowaniu ze stawką 8,5% ryczałtu ewidencjonowanego, zgodnie z art.
      12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
      przychodów osiąganych przez osoby fizyczne - jako przychody z działalności
      usługowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1. (przedstawione w uzupełnieniu wniosku z 5 listopada 2025 r.)
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż praw autorskich do Aplikacji (będących
    poprogramowaniami komputerowymi) będzie zakwalifikowana jako przychód z
    działalności wytwórczej i tym samym zostanie objęta stawką ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych w wysokości 5,5% - zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na tworzeniu aplikacji
    mobilnych. Proces ten obejmuje opracowanie koncepcji, zaprojektowanie, napisanie kodu
    źródłowego, przygotowanie elementów graficznych oraz funkcjonalnych. Gotowe aplikacje
    są następnie przekazywane podmiotowi trzeciemu (tzw. Wydawcy), który zajmuje się ich
    publikacją w sklepie ...., a także prowadzeniem działań marketingowych i dystrybucyjnych.
    Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie świadczy usług programistycznych na zlecenie,
    ani nie tworzy oprogramowania dedykowanego dla konkretnego klienta zgodnie z jego
    specyfikacją. Tworzone aplikacje mają charakter niededykowany, użytkowy, przeznaczony
    do powszechnej dystrybucji wśród nieograniczonego kręgu odbiorców. Wydawca pełni
    jedynie funkcję pośrednika w zakresie publikacji i komercjalizacji aplikacji, natomiast
    zasadniczy proces twórczy odbywa się po stronie Wnioskodawcy. Wnioskodawca jest
    rzeczywistym wydawcą aplikacji. Wnioskodawca planuje w ramach zdarzenia przyszłego
    sprzedać w całości autorskie prawa majątkowe, które posiada do Aplikacji.
    Przeniesienie majątkowych praw autorskich nastąpi bez ograniczeń czasowych i
    terytorialnych. Przeniesiona zostanie całość autorskich praw majątkowych na wszystkich

    znanych polach eksploatacji znaków towarowych, w szczególności wymienionych w art. 50
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Z chwilą przeniesienia majątkowych
    praw autorskich do znaków towarowych Wnioskodawca będzie przenosić na kontrahenta
    prawo do wykonywania oraz zezwalania na wykonywanie autorskich praw zależnych.
    Zostaną również zachowane warunki formalne przewidziane w przepisach ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, w szczególności art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż praw autorskich do oprogramowania powinna zostać
    zakwalifikowana jako przychód z działalności wytwórczej. Wnioskodawca jest typowym
    twórcą aplikacji będących oprogramowaniami komputerowymi.
    W ocenie Wnioskodawcy, wytwarzane przez Niego Aplikacje powinny zostać
    zakwalifikowane jako wyroby, a sama Jego działalność jako działalność wytwórcza w
    rozumieniu art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o ryczałcie.
    Odnosząc się do definicji działalności wytwórczej (art. 4 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy),
    opodatkowanej ryczałtem według stawki 5,5% od przychodu, stwierdzić trzeba, że ustawa
    o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”. Zatem należy posłużyć się definicją
    słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać coś;
    powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).
    Również w komentarzu do art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, A.
    Bartosiewicz i R. Kubacki zaznaczają że: „W myśl słownika języka polskiego „wyrób” to
    „przedmiot stanowiący końcowy produkt pracy rzemieślnika lub wynik procesu
    produkcyjnego zakładu” (http://sjp.pwn.pl). Natomiast określenie „wyrobić” (wyrabiać)
    znaczy m.in. tyle, co „produkować coś”. Można zatem uznać, że wyrobem jest coś, co
    zostało wytworzone, bądź wyprodukowane.
    Zatem o zakwalifikowaniu działalności gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje
    przede wszystkim końcowy efekt tej działalności, tj. powstanie nowego wyrobu.
    Jak o tym była mowa w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest współwłaścicielem
    (razem z dwoma innymi twórcami, będącymi przedsiębiorcami prowadzącymi
    jednoosobową działalność gospodarczą) majątkowych praw autorskich do programów
    komputerowych (są to aplikacje na smartfon, dostępne on-line, do pobrania z...)
    Oprogramowania zostały wytworzone w ramach działalności gospodarczej prowadzonej
    przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca stworzył te Aplikacje po zidentyfikowaniu luki na
    rynku, razem z 2 innymi osobami opracował koncepcję stworzenia kilku aplikacji, które
    zaspokoją potrzeby konsumentów, które do tej pory nie zostały zaadresowane. W związku
    z tym, że Aplikacje zostały wytworzone przez 3 osoby, łącznie z Wnioskodawcą, każdej z
    nich przysługuje 1/3 autorskich praw majątkowych do Aplikacji. Te prawa, przysługujące
    Wnioskodawcy będą przedmiotem planowanej transakcji sprzedaży. Wnioskodawca jest
    zatem współtwórcą, jednym z 3 twórcą Aplikacji, które w Jego ocenie powinny zostać
    uznane za wyroby będące utworami w rozumieniu prawa autorskiego. W wyniku
    sprzedaży majątkowych praw autorskich do Aplikacji Wnioskodawca pozbędzie się
    wszystkich praw do Aplikacji i nie będzie miał żadnego wpływu na to w jaki sposób
    nabywca wykorzysta te prawa.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w identycznych interpretacjach
    podatkowych, m.in. w najnowszej interpretacji podatkowej, która została opublikowana
    po złożeniu przez Wnioskodawcę wniosku o interpretację.
    W szczególności Wnioskodawca zwraca uwagę Organu na następującą interpretację
    podatkową. Dotyczy ona przypadku sprzedaży autorskich praw majątkowych do znaków
    towarów, które podatnik wytworzył samodzielnie.
    W tej interpretacji z 10 września 2025 r. Nr 0115-KDST2-2.4011.414.2025.2.BM, Dyrektor
    KIS stwierdził, że:

      Jednocześnie skoro jest Pani twórcą przedmiotowych znaków towarowych to opisana
      działalność w tym zakresie wpisuje się w definicję działalności wytwórczej, o której
      mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
      niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Tym samym dla
      przychodów uzyskiwanych z tego tytułu zastosowanie ma stawka ryczałtu w
      wysokości 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a tej ustawy.
    Dla dochodów osiąganych z działalności wytwórczej przewidziano szczególną stawkę
    podatku w wysokości 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o ryczałcie.
    Zatem wobec powyższego, skoro Wnioskodawca jest twórcą (współtwórcą, bo tworzy
    razem z 2 innymi osobami) przedmiotowych znaków towarowych to opisana działalność w
    tym zakresie wpisuje się w definicję działalności wytwórczej, o której mowa w art. 4 ust. 1
    pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne. Tym samym dla przychodów uzyskiwanych z tego tytułu
    zastosowanie ma stawka ryczałtu w wysokości 5,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) tej
    ustawy.
    Analogiczne stanowisko zajął organ w innej interpretacji podatkowej, wydanej w 2023 r. co
    pokazuje, że dane stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nie jest nowe, a
    jest to ugruntowana linia interpretacyjna (interpretacja z 8 listopada 2023 r. Nr 0113-
    KDIPT2-1.4011.519.2023.5.DJD), porównaj:
      Skoro zbywane przez Pana prawo ochronne do znaku towarowego „A” związane jest
      z produkowaną w Pana firmie, w ramach działalności wytwórczej, układanką
      edukacyjno-dydaktyczną „A”, z której przychody opodatkowane są 5,5% stawką
      ryczałtu ewidencjonowanego, to taką stawkę ryczałtu należy zastosować przy
      sprzedaży prawa do znaku „A”, na który zostało udzielone prawo ochronne przez
      Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej.
      Wobec tego, przy sprzedaży prawa do znaku „A”, zastosowanie znajduje 5,5% stawka
      ryczałtu ewidencjonowanego, określona w art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
      osoby fizyczne.
    Analogicznie do znaków towarowych, które nie są rzeczą materialną, prawa autorskie do
    Aplikacji nie stanowią rzeczy. Niemniej przepisy nie ograniczają zastosowania przepisu o
    5,5% wyłącznie do działalności wytwórczej rzeczy materialnych, a skoro ustawa nie
    rozróżnia między rzeczami materialnymi a niematerialnymi, to również wytworzenie praw
    autorskich do Aplikacji powinno być klasyfikowane jako działalność wytwórcza (w myśl
    powszechnie przyjętej zasady w prawie polskim, a wywodzącej się z prawa rzymskiego:
    Lege non distinguente nec nostrum est distinguere).
    Ad 2.
    W pozostałym zakresie (tj. w zakresie pytania oznaczonego od teraz jako pytanie Nr 2)
    stanowisko Wnioskodawcy pozostaje bez zmian.
    W ramach opisanego zdarzenia przyszłego przychody ze sprzedaży autorskich praw
    majątkowych (przysługujących Wnioskodawcy) do Aplikacji podlegają opodatkowaniu ze
    stawką 8,5% ryczałtu ewidencjonowanego, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne - jako przychody z działalności usługowej.
    W ocenie Wnioskodawcy, podatek dochodowy od osób fizycznych od wynagrodzenia
    otrzymywanego ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do Aplikacji, które to są
    możliwe do pobrania dla użytkowników jedynie on-line powinien być rozliczony w formie
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, według stawki 8,5% uzyskiwanego
    przychodu, traktując to jako przychód z działalności usługowej - art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z

    art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. usługi związane z wydawaniem gier
    komputerowych pobieranych z Internetu (PKWiU 58.21.20.0).
    Na początek należy wskazać, że sprzedaż praw autorskich do oprogramowania
    komputerowego (aplikacji) wytworzonej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej,
    realizowanej w sposób zorganizowany, ciągły i na własne ryzyko (jak również we własnym
    imieniu) powinna być opodatkowana jako dochód z działalności gospodarczej zgodnie z
    art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku z art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 5 pkt 6 ustawy o PIT, przez działalność gospodarczą rozumie się m.in.
    działalność usługową prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w
    sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o PIT.
    W ocenie Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność nie może być zaliczona do
    innego źródła przychodów, w szczególności przychodów z praw majątkowych, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o PIT. Wnioskodawca opracował Aplikacje, które jako
    oprogramowania komputerowe, stanowią utwory podlegające ochronie przez prawo
    autorskie. Biorąc pod uwagę ten fakt, że Aplikacje zostały wytworzone w ramach
    prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, przychody uzyskiwane z ich
    sprzedaży powinny podlegać opodatkowaniu jako przychody z działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca od lat prowadzi działalność w celu opracowania koncepcji stworzenia
    aplikacji, które mogą być dobrze skomercjalizowane, a następnie tworzy je i zarabia na ich
    licencjonowaniu lub sprzedaży praw autorskich do nich.
    Przychody z tworzenia i sprzedaży utworów w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie stanowią przychodu z praw majątkowych, o których mowa w art. 18, lecz
    przychód z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie
    zasady opisane w części poświęconej działalności gospodarczej (piśmiennictwo jest co do
    tego zgodne, por. Komentarz do art. 18 PDOFizU Marciniuk 2017, wyd. 18/Janusz
    Marciniuk). Potwierdza to stanowisko MF wyrażone w piśmie z 9 lutego1998 r. (PO2/HD-
    7712/97/01135, Biul. Skarb. 1998, Nr 1, s. 7).
    W konsekwencji, sprzedaż majątkowych praw autorskich do aplikacji powinna być
    traktowana jako przychód z działalności gospodarczej. Zatem możliwe jest zastosowanie
    do tej sprzedaży zryczałtowanego podatku od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o ryczałcie).
    Kwestia stosowania 8,5% stawki ryczałtu.
    W ocenie Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę ten fakt, że prowadzona przez Niego
    działalność ma charakter usługowy, a art. 12 ustawy o podatku ryczałtowym nie
    przewiduje dla Niego innej, szczególnej stawki podatku (niż 8,5% - zgodnie z art. 12 ust. 1
    pkt 5 lit. a), to do planowanej przez Niego sprzedaży autorskich praw majątkowych
    powinna znaleźć zastosowanie stawka 8,5%.
    W szczególności, do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności nie znajdzie
    zastosowania stawka ryczałtu 12%.
    Jak bowiem wynika z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. a) ustawy o ryczałcie, stawka ryczałtu wynosi
    12% ze świadczenia usług związanych z wydawaniem:
    · pakietów gier komputerowych (PKWiU ex 58.21.10.0), z wyłączeniem publikowania gier
      komputerowych w trybie on-line,
    · pakietów oprogramowania systemowego (PKWiU 58.29.1),
    · pakietów oprogramowania użytkowego (PKWiU 58.29.2),

    · oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu (PKWiU ex 58.29.3), z
      wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line.
    Skoro usługi świadczone przez Wnioskodawcę winny być kwalifikowane do kodu PKWIU
    58.29 (jako usługi związane z wydawaniem pozostałego oprogramowania) i są pobierane
    w trybie on-line (a oprogramowanie jest pobierane w trybie on-line, a z Aplikacji nie da się
    korzystać bez podłączenia do Wi-Fi lub Internetu), to korzystają one z opodatkowania ze
    stawką 8,5% ryczałtu.
    Wynika to z tego, że stawkę 12% stosuje się dla „Usług związanych z wydawaniem
    oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu” (PKWiU ex 58.29.3), ale z
    wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line.
    Zatem, usługi związane z wydawaniem oprogramowania komputerowego pobieranego z
    Internetu w trybie on-line podlegają opodatkowaniu 8,5%.
    Tymczasem, jak wskazano, pobieranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma
    możliwości ich pobrania, czy zakupu w inny sposób. Z kolei, korzystanie z Aplikacji
    wymaga za każdym razem połączenia z Wi-Fi lub Internetem. Istota funkcjonowania
    Aplikacji, ich cel, wymaga ciągłego przesyłania danych z jednego urządzenia na drugie.
    Opisane we wniosku usługi nie stanowią także „Usług związanych z oprogramowaniem”,
    objętych 12% stawką ryczałtu (PKWiU 62.01.1). Różnica pomiędzy „usługami związanymi z
    oprogramowaniem” (PKWiU 62.01.1) a „usługami związanymi z wydawaniem gier
    komputerowych” (PKWiU 58.21) jest taka, że w PKWiU 58.21 mowa jest o oprogramowaniu
    pisanym nie na zlecenie konkretnego klienta, bez uwzględnienia jego specyficznych
    wymagań, przeznaczonych do sprzedaży masowej, niededykowanego.
    Kolejność jest następująca: najpierw tworzone są Aplikacje (oprogramowanie), a dopiero
    potem umożliwia się zawarcie umowy licencyjnej z konsumentem, przy czym użytkownik
    nie ma wpływu na kształt, zawartość oraz wygląd Aplikacji.
    Natomiast grupowanie PKWiU 62.01, obejmuje grupę usług pisania na zlecenie
    konkretnego klienta, dostosowane do jego wyspecyfikowanych potrzeb. Dla danego kodu
    działalności to klient wskazuje, jakiego oprogramowania potrzebuje, przedstawia
    specyfikacje, wytyczne, a tworzenie oprogramowania jest dalszym, następczym etapem.
    Jak wskazano w opisie, Aplikacje tworzone przez Wnioskodawcę nie są pisane pod
    żadnego konkretnego klienta, są pisane dla „nieznanego” odbiorcy, przeznaczone do
    sprzedaży masowej, najpierw Wnioskodawca pisze Aplikacje, według własnego pomysłu,
    nie mając na nie zlecenia, a dopiero potem są one udostępniane (wraz z dodatkami) do
    pobrania.
    W konsekwencji, do planowanej przez Wnioskodawcy sprzedaży powinna znaleźć
    zastosowanie stawka 8,5% ryczałtu.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następujących interpretacjach
    podatkowych:
    · z 11 lipca 2025 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.416.2025.2.RK,
    · z 22 lipca 2025 r. Nr 0112-KDSL1-1.4011.338.2025.2.MJ,
    · z 23 kwietnia 2024 r. 0113-KDIPT2-1.4011.1218.2021.10.MAP,
    · z 23 kwietnia 2024 r. Nr 0113-KDIPT2-1.4011.1218.2021.10.MAP,
    · z 31 stycznia 2025 r. Nr 0114-KDIP3-2.4011.820.2024.4.MJ.
    Podatnik występuje z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej,
    wykazując należytą staranność. Wniosek ten stanowi wyraz najwyższych standardów
    stosowanych przez Wnioskodawcę w Jego działalności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Przy czym, w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w
      rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
      działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to
      działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”
      . Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 tej ustawy:

      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
        a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
          wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
        b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a
          suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2
          000 000 euro.
    Natomiast zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 pkt 2 cytowanej ustawy:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli rozpoczną wykonywanie działalności w
      roku podatkowym i nie korzystają z opodatkowania w formie karty podatkowej – bez
      względu na wysokość przychodów.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
      zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
        1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
          rozdziale 3;
        2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia
          od podatku dochodowego;
        3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
        a) prowadzenia aptek,
        b) (uchylona)
        c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
        d) (uchylona)
        e) (uchylona)
        f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
          mechanicznych;
        4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
          odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z
          odnawialnych źródeł energii;
        5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
          działalności wykonywanej:
        a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
        b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          jednego lub każdego z małżonków,
        c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          drugiego małżonka
      – jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
      działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Ponadto, w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:
      Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który
      wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

      uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów
      lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,
      odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
        1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
        2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      – w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku
      podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego
      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. a), art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) oraz art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a)
    ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi:
      - 12% przychodów ze świadczenia usług związanych z wydawaniem:
      - pakietów gier komputerowych (PKWiU ex 58.21.10.0), z wyłączeniem publikowania
      gier komputerowych w trybie on-line,
      - pakietów oprogramowania systemowego (PKWiU 58.29.1),
      - pakietów oprogramowania użytkowego (PKWiU 58.29.2),
      - oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu (PKWiU ex 58.29.3), z
      wyłączeniem pobierania oprogramowania w trybie on-line,
      - 8,5% przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności
      gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%,
      z zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8;
      - 5,5% przychodów z działalności wytwórczej, robót budowlanych lub w zakresie
      przewozów ładunków taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton.
    Z treści art. 12 ust. 1 pkt 2b lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne wynika, że dla „usług związanych
    z wydawaniem oprogramowania komputerowego pobieranego z Internetu” (PKWiU ex
    58.29.3) stosuje się stawkę podatku w wysokości 12%. Stawka ta nie ma jednak
    zastosowania w przypadku pobierania oprogramowania w trybie on-line. Oznacza to, że
    usługi związane z wydawaniem oprogramowania komputerowego pobieranego z
    Internetu w trybie on-line podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu 8,5%.

    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współwłaścicielem (razem z dwoma innymi twórcami,
    będącymi przedsiębiorcami prowadzącymi jednoosobową działalność gospodarczą)
    majątkowych praw autorskich do oprogramowania komputerowego wytworzonego w
    ramach Pana działalności gospodarczej. Są to następujące Aplikacje:
    ...
    Pobieranie Aplikacji może odbywać się tylko on-line, nie ma możliwości jej pobrania, czy
    zakupu w inny sposób. Konieczny jest zatem aktywny dostęp do Internetu. Prawidłowe i
    efektywne użytkowanie Aplikacji (tj. zgodnie z ich celem) wymaga każdorazowego
    połączenia z Wi-Fi lub Internetem. Istota funkcjonowania Aplikacji, ich cel, wymaga
    ciągłego przesyłania danych z jednego urządzenia na drugie, zatem mogą one
    funkcjonować wyłącznie online, żeby móc osiągnąć ten skutek, dla którego zostały
    stworzone. Pozyskał Pan dla Aplikacji tzw. Wydawcę, który pełni rolę dystrybutora Aplikacji
    na ..... W celu umożliwienia Wydawcy realizacji jego usług, wraz z pozostałymi
    współwłaścicielami udzielił mu Pan odpłatnej licencji na Aplikacje. Licencja ma charakter
    niewyłączny, nieprzenoszalny, podlegający dalszemu sublicencjonowaniu i wiąże się z
    obowiązkiem uiszczania opłat licencyjnych (tantiem). Dla wykonywanej działalności
    wskazał Pan grupowanie PKWiU 58.29.32.0 – Usługi związane z wydawaniem pozostałego
    oprogramowania – działalność w zakresie oprogramowania użytkowego pobieranego z
    Internetu. Planuje Pan (razem z innymi współwłaścicielami) odpłatną sprzedaż
    majątkowych praw autorskich do ww. Aplikacji.
    Odnosząc się do wątpliwości przedstawionych w pytaniu interpretacyjnym Nr 1 , w
    pierwszej kolejności należy przesądzić, czy przedmiot Pana działalności gospodarczej
    stanowi działalność wytwórczą, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
        · działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której
          przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją
          Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z
          dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU)
          (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554
          oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3;
        · działalność wytwórcza – działalność, w wyniku której powstają nowe wyroby, w
          tym również sprzedaż wyrobów własnej produkcji, prowadzoną przez podatnika.
    Ponieważ ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne nie zawiera definicji „wytwarzania”, należy posłużyć się
    definicją słownikową, zgodnie z którą „wytwarzać” to „produkować coś; tworząc wydzielać
    coś; powodować powstanie czegoś” (Słownik języka polskiego PWN, Warszawa 2002 r.).
    W komentarzu do art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne A. Bartosiewicz i R. Kubacki
    wskazują:
      W myśl słownika języka polskiego „wyrób” to „przedmiot stanowiący końcowy
      produkt pracy rzemieślnika lub wynik procesu produkcyjnego zakładu” (http://sjp.
      pwn.pl). Natomiast określenie „wyrobić” (wyrabiać) znaczy m.in. tyle, co „produkować
      coś”. Można zatem uznać, że wyrobem jest coś, co zostało wytworzone bądź
      wyprodukowane.

      Przepisy nie zawierają definicji wytwarzania (w wyniku czego mają powstawać nowe
      wyroby). Zgodnie z definicją słownikową „wytwarzać” to „produkować coś, tworząc
      wydzielać coś, powodować powstanie czegoś”. O zakwalifikowaniu działalności
      gospodarczej do działalności wytwórczej decyduje więc przede wszystkim końcowy
      efekt tej działalności, tj. powstanie z zakupionych czy wytworzonych materiałów
      nowego wyrobu.
      Wyrób ten ma być nowy. Słownik języka polskiego definiuje przymiotnik „nowy” m.in.
      jako „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”. Uznać zatem
      należy, że cecha nowości ma się odnosić do tego, że przedmiot ten wcześniej nie
      istniał, zaś powstał właśnie w wyniku działań podatnika (polegających na
      wytworzeniu, wyprodukowaniu czegoś).
    Natomiast, zgodnie z pkt 4.1 Zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    (PKWiU 2015), wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2015 r. w
    sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 1676),
    Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług jest klasyfikacją produktów pochodzenia krajowego
    oraz z importu, przy czym, pod pojęciem produktów rozumie się wyroby i usługi:
    - wyroby stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych
      wyrobów – o ile występują w obrocie,
    - usługi stanowią:
        · wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących
        działalność o charakterze produkcyjnym, tzn. usługi dla celów produkcji
        nietworzące bezpośrednio nowych dóbr materialnych,
        · wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na
        rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i
        ogólnospołecznej.
    Pojęcie usług nie obejmuje czynności związanych z wytwarzaniem wyrobów (włączając
    półfabrykaty, elementy, części, obróbkę elementów) z materiałów własnych
    przedsiębiorstwa, na zlecenie innych jednostek gospodarki narodowej, przeznaczonych
    do celów produkcyjnych lub do dalszej odsprzedaży oraz z reguły nie obejmuje
    wytwarzania wyrobów na indywidualne zamówienie ludności, z materiałów własnych
    wykonawcy.
    Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę
    należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania, zgodnie z jej charakterem, niezależnie od
    symbolu, pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w
    Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej.
    Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług Sekcja J obejmuje – „Usługi w zakresie
    informacji i komunikacji”.
    Sekcja ta obejmuje: usługi związane z działalnością wydawniczą, włącznie z publikowaniem
    oprogramowania, usługi związane z produkcją filmów i nagrań dźwiękowych, usługi
    związane z działalnością radiofoniczną i telewizyjną, usługi telekomunikacyjne, usługi
    związane z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie informatyki oraz usługi
    powiązane, usługi w zakresie informacji.
    W sekcji tej zawarty jest dział 58 – „USŁUGI ZWIĄZANE Z DZIAŁALNOŚCIĄ WYDAWNICZĄ”.
    Natomiast w klasie 58.29 wskazano „USŁUGI ZWIĄZANE Z WYDAWANIEM POZOSTAŁEGO
    OPROGRAMOWANIA”.
    Zauważyć należy, że grupowanie to obejmuje tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację
    standardowego oprogramowania, bez uwzględniania specyficznych wymagań klienta:
    - programów użytkowych i pozostałych,

    - systemów operacyjnych.
    Biorąc pod uwagę opisane okoliczności, przytoczone przepisy prawa oraz Zasady
    metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem,
    że przychód, który Pan otrzyma z tytułu odpłatnego zbycia majątkowych praw autorskich
    do Aplikacji będzie można zakwalifikować do przychodu z działalności wytwórczej, o której
    mowa w art. 4 ust. 1 pkt 4 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    W świetle bowiem zasad metodycznych Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wyroby
    stanowią: surowce, półfabrykaty, wyroby finalne oraz zespoły i części tych wyrobów – o ile
    występują w obrocie. Trudno w opisanych okolicznościach uznać, że stworzone Aplikacje,
    do których przeniesie Pan autorskie prawa majątkowe to: surowce, półfabrykaty, wyroby
    finalne, czy zespoły i części tych wyrobów, występujące w obrocie.
    Tym samym, nieprawidłowe jest Pana stanowisko, zgodnie z którym przychód ze
    sprzedaży praw autorskich do Aplikacji (będących oprogramowaniem komputerowym)
    będzie mógł być zakwalifikowany jako przychód z działalności wytwórczej i tym samym
    zostanie objęty stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 5,5%,
    przewidzianą dla działalności wytwórczej, robót budowlanych lub przewozów ładunków
    taborem samochodowym o ładowności powyżej 2 ton, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 6 lit.
    a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    W tym przypadku nie mamy bowiem do czynienia z działalnością wytwórczą, lecz z
    działalnością usługową, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Jak wynika z opisu sprawy, świadczenie będące przedmiotem wniosku klasyfikuje Pan
    według PKWiU w grupowaniu 58.29.32.0 - Oprogramowanie użytkowe pobierane z
    Internetu. Oprogramowanie jest pobierane w trybie on-line, a z Aplikacji nie da się
    korzystać bez podłączenia do Wi-Fi lub Internetu.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że do przychodów ze sprzedaży majątkowych praw do Aplikacji będących
    oprogramowaniem pobieranym w trybie on-line zastosowanie znajdzie stawka ryczałtu w
    wysokości 8,5%, określona w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytania Nr 2, należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
        dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
        dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swoją aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W

    ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych należy zauważyć, że
    wydane zostały w indywidualnych sprawach, w związku z czym nie można nadać im
    waloru uniwersalnego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30
    sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.