Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.88.2025.2.AZE
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-27
Teza: Ustalenia do jakiego zródła przychodu należy zaliczyć
przychód uzyskany z obligacji oraz czy poniesione wydatki
będą kosztem uzyskania przychodu.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
obligacje
przychód-przychód z kapitału pieniężnego
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15ba-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 39a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 26 sierpnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W (...) 2014 r. do Subfunduszu (...) wydzielonego w ramach 1 Funduszu (...) („Fundusz”)
    zostało wniesione (...) sztuk obligacji na okaziciela serii A, o wartości nominalnej (...) zł
    każda, o łącznej wartości nominalnej (...) zł (dalej „Obligacje”) wyemitowane przez spółkę
    (...) spółka akcyjna z siedzibą w (...) (później (...) spółka akcyjna, dalej „Emitent”). Termin
    wykupu Obligacji został ustalony na dzień (...) 2014 r. Obligacje zostały oprocentowane, a
    Emitent zobowiązał się do zapłaty odsetek w okresach półrocznych.
    Należności wynikające z Obligacji zostały zabezpieczone poprzez ustanowienie hipoteki
    łącznej na nieruchomości spółki (...) sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej „Dłużnik Rzeczowy”),
    na której posadowiony jest (...) (dalej „Nieruchomość”). Hipoteka została ustanowiona do
    kwoty (...) zł na rzecz administratora hipoteki, działającego w imieniu własnym, ale na
    rzecz obligatariuszy posiadających Obligacje (dalej „Administrator”).
    Ze względu na problemy finansowe Emitent nie dokonał wykupu Obligacji w terminie oraz
    zaprzestał wykonywania obowiązków wynikających z umowy o administrowanie hipoteką.
    Administrator poinformował obligatariuszy Obligacji o zaprzestaniu podejmowania
    działań wynikających z umowy o administrowanie i wystąpił do obligatariuszy Obligacji o
    przejęcie obowiązków wynikających z tej umowy, w tym w szczególności w zakresie
    zapłaty wynagrodzenia należnego Administratorowi.
    Fundusz (jako obligatariusz, który posiadał największą ilość z wyemitowanych Obligacji)
    chcąc kontynuować windykację należności wynikających z Obligacji z Nieruchomości
    należących do Dłużnika Rzeczowego zawarł z Administratorem w (...). umowę o
    wykonywanie czynności windykacyjnych, na podstawie, której Administrator prowadził
    czynności windykacyjne celem uzyskania należności wynikających z Obligacji.
    W (...) 2021 r. rozpoczęła się likwidacja Funduszu. Zamiarem Funduszu i jego uczestników
    (dalej „Uczestnicy”) było jak najszybsze zakończenie procesu likwidacji. W związku z tym
    Fundusz dążył do sprzedaży posiadanych Obligacji. Otrzymane oferty kupna Obligacji nie
    były satysfakcjonujące w ocenie Funduszu ani Uczestników, dlatego też została wybrana
    propozycja spółki (...) spółka akcyjna z siedzibą w (...) (dalej „Spółka” lub „Wnioskodawca”).
    W dniu (...) 2022 r. Fundusz (będący już wówczas w likwidacji) dokonał sprzedaży (...) sztuk
    Obligacji na rzecz Spółki na podstawie umowy sprzedaży Obligacji (dalej „Umowa”).
    Umowa została zawarta pomiędzy Funduszem, Spółką oraz Uczestnikami Funduszu,
    będącymi stronami Umowy. Zamiarem stron Umowy, poza sprzedażą Obligacji i
    przeniesieniem ich własności na Spółkę było, iż w przypadku zaspokojenia wierzytelności z
    Obligacji, w następstwie skutecznych czynności windykacyjnych, Spółka dokona rozliczeń z
    Uczestnikami, na zasadach określonych w Umowie. Zgodnie z zasadami określonymi w
    Umowie rozliczenie między jej stronami miało przebiegać w następujący sposób:
    a) z tytułu sprzedaży Obligacji na rzecz Spółki, Spółka zapłaciła Funduszowi cenę
      sprzedaży w wysokości (...) zł, w terminie 3 dni od zawarcia Umowy; oraz
    b) w przypadku uzyskania przez Spółkę świadczeń tytułem zaspokojenia w całości lub
      części wierzytelności z Obligacji (dalej „Uzyskane Środki”), Spółka dokona podziału
      Uzyskanych Środków pomiędzy Spółkę i Uczestników na zasadach określonych w
      Umowie, przewidujących, że po potrącaniu kosztów windykacyjnych poniesionych
      przez Spółkę w związku z windykacją prowadzoną przez Administratora i kwoty
      należnej Spółce określonej procentowo w stosunku do Uzyskanych Środków,
      pozostałe środki zostaną wypłacane do poszczególnych Uczestników proporcjonalnie
      do liczby posiadanych przez każdego z nich certyfikatów inwestycyjnych w Funduszu w

      stosunku do wszystkich certyfikatów inwestycyjnych, ustalonych na dzień zawarcia
      Umowy, określonych procentowo w Umowie na rzecz poszczególnych Uczestników.
    Przeniesienie prawa własności Obligacji z Funduszu na Spółkę nastąpiło z chwilą
    dokonania zapisu Obligacji na rachunku papierów wartościowych Spółki prowadzonym
    przez dom maklerski. W rezultacie zawarcia Umowy Spółka nabyła własności Obligacji i na
    Spółkę przeszły wszelkie wierzytelności wynikające z Obligacji, w tym także naliczone i
    niewypłacone Funduszowi odsetki przysługujące z tytułu Obligacji na moment zawarcia
    Umowy.
    W dniu (...) 2022 r. Spółka zawarła z Administratorem umowę na świadczenie usług, na
    podstawie której Administrator zobowiązał się dokonywać czynności windykacyjnych
    polegających na dochodzeniu i odzyskiwaniu należności wynikających z Obligacji z
    Nieruchomości od Dłużnika Rzeczowego lub każdorazowego właściciela Nieruchomości,
    na drodze postępowania przedsądowego, sądowego i egzekucyjnego. Zgodnie z umową,
    zakres czynności, obejmuje w szczególności następujące czynności:
    a) prowadzenie postępowania sądowego lub egzekucyjnego,
    b) uzyskiwanie sądowych klauzul wykonalności na wydanych orzeczeniach sądowych,
    c) udzielanie konsultacji i wyjaśnień na zlecenie Spółki,
    d) podejmowanie innych czynności wskazywanych przez Spółkę, mających na celu
      zabezpieczenie interesów Spółki, o ile uwzględniać to będzie interesy wszystkich
      obligatariuszy posiadających Obligacje.
    Zgodnie z Umową po otrzymaniu Uzyskanych Środków Spółka powiadomi za pomocą
    poczty elektronicznej e-mail każdego z Uczestników o dacie otrzymania i kwocie
    Uzyskanych Środków w terminie 5 dni roboczych od otrzymania danej części Uzyskanych
    Środków. Płatność Uzyskanych Środków na rzecz Uczestników nastąpi na ich rachunki
    bankowe nie później niż w terminie 5 dni roboczych od dokonania powiadomienia.
    Na moment zawarcia Umowy nie istniały jakiekolwiek przesłanki pozwalające twierdzić, że
    zaspokojenie należności z Obligacji może nastąpić w inny sposób niż poprzez windykację z
    Nieruchomości. Wykreślenie Emitenta z rejestru przedsiębiorców KRS nastąpiło (...).
    Zawierając Umowę w 2022 r. Spółka była świadoma, że Emitent nie istnieje, jedyną drogą
    zaspokojenia należności z Obligacji może być windykacja z Nieruchomości, jej
    prowadzenie będzie czasochłonne i kosztowne, a końcowy jej wynik jest niepewny.
    Powyższe rozwiązanie zapewniało Uczestnikom korzyści z ewentualnych przyszłych
    przepływów pieniężnych z windykacji należności z Obligacji.
    Po sprzedaży Obligacji i zakończeniu likwidacji, Fundusz został wykreślony z rejestru
    funduszy inwestycyjnych w dniu (...) 2022 r.
    Aktualnie Spółka spodziewa się, że w wyniku prowadzonych działań windykacyjnych
    skierowanych do Nieruchomości, Administrator wypłaci na rzecz Spółki kwotę Uzyskanych
    Środków, która będzie niższa od wartości emisyjnej Obligacji. Kwoty do przekazania przez
    Spółkę, zgodnie z postanowieniami Umowy, na rzecz Uczestników Funduszu, będą niższe
    o ok. (...) PLN od Uzyskanych Środków od Administratora. Po uwzględnieniu ceny nabycia
    wskazanej w Umowie w kwocie (...) PLN, Spółka spodziewa się, że z tytułu przedmiotowej
    transakcji osiągnie zysk.
    Po przekazaniu kwot wyegzekwowanych przez Administratora Obligacje w dalszym ciągu
    będą istnieć, nie zostaną umorzone, a Spółka teoretycznie nie będzie miała możliwości
    zaspokojenia w innej formie z uwagi na nieistnienie Emitenta.
    Podstawową działalnością Spółki jest (...).
    Głównym źródłem przychodów Spółki jest sprzedaż usług, w szczególności z tytułu
    organizowania usług doradztwa technicznego w myśl Ustawy deweloperskiej z dnia 16
    września 2011 roku o ochronie praw nabywcy lokalu mieszkalnego lub domu

    jednorodzinnego oraz Nowej Ustawy z dnia 20 maja 2021 r. o ochronie praw nabywcy
    lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego oraz Deweloperskim Funduszu
    Gwarancyjnym, przy czym znaczną część przychodów stanowią przychody od jednostek
    powiązanych, co wynika z zakresu prowadzonej przez Spółkę działalności usługowej na
    rzecz grupy kapitałowej (...).
    Podstawowe przychody osiągane przez Spółkę rozliczane są w ramach innych źródeł niż
    przychody z zysków kapitałowych. W ramach żadnego ze źródeł przychodów Spółka nie
    posiada strat podatkowych do odliczenia z lat poprzednich.
    Spółka nie jest instytucją finansową ani żadnym innym z podmiotów, o których mowa w
    art. 7b ust. 2 UPDOP.
    Składając niniejszy wniosek Spółka jest zainteresowana potwierdzeniem do jakiego źródła
    przychodów powinna rozliczyć przychody i jak ująć koszty związane z opisaną transakcją.
    Pytania
    1) Do jakiego źródła przychodów w podatku dochodowym od osób prawnych Spółka
      powinna zaliczyć kwoty Uzyskanych Środków przekazane przez Administratora
      wyegzekwowane z Nieruchomości zabezpieczającej spłatę należności z Obligacji
      nabytych przez Spółkę od Funduszu?
    2) Czy wydatki poniesione przez Spółkę, zarówno w postaci zapłaty ceny sprzedaży
      Obligacji do Funduszu oraz w postaci wypłaty kwot Uzyskanych Środków do
      Uczestników Funduszu w razie wyegzekwowania należności przez Administratora,
      będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Uzyskane Środki otrzymane przez Spółkę od Administratora w
    następstwie ich wyegzekwowania z Nieruchomości zabezpieczającej spłatę wierzytelności
    z Obligacji nabytych przez Spółkę od Funduszu (pierwotnego Obligatariusza) na podstawie
    Umowy, nie mieszczą się w katalogu art. 7b ust. 1 UPDOP i dlatego należy je zaliczyć w
    Spółce do przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 UPDOP przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest
    dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów . W przypadkach, o których mowa w art. 21, art.
    22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 UPDOP dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art.
    11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów
    uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
    podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica
    jest stratą ze źródła przychodów .
    W UPDOP przychody podatników zostały podzielone na dwa źródła:
    a) z tzw. zysków kapitałowych oraz
    b) z innych źródeł.
    Tym samym wyodrębnienia się źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i
    oddziela dochody uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych
    przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.
    Stosownie do art. 7b ust. 1 pkt 5 i 6 UPDOP za przychody z zysków kapitałowych uważa
    się, między innymi:
    - pkt 5 – przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
    wierzytelności wynikających z przychodów zaliczonych do zysków kapitałowych;

    - pkt 6 – przychody:
    a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
      przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
      niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
    b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem
      pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo
      kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
    c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
    d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
      których mowa w lit. a-c,
    e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
    f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo majątkowe
      inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań walutą wirtualną.
    Zgodnie z art. 7b ust. 2 UDPOP, w przypadku ubezpieczycieli, banków, podmiotów, o
    których mowa w art. 15c ust. 16 pkt 3, 4, 15 i 16, instytucji finansowych w rozumieniu art.
    4 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe oraz podmiotów, o
    których mowa w art. 3 pkt 21 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi, przychody wymienione w ust. 1, z wyłączeniem przychodów, o których
    mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a i f, zalicza się do przychodów innych niż przychody z zysków
    kapitałowych.
    Zmiany w UPDOP polegające na wyodrębnieniu dwóch źródeł przychodów zostały
    wprowadzone od 2018 r., a dotyczą:
    (i) dochodów z zysków kapitałowych oraz
    (ii) pozostałych dochodów.
    Ratio legis tej zmiany było to, że „jednym z częstych mechanizmów optymalizacyjnych
    stosowanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych było (sztuczne)
    kreowanie straty w operacjach gospodarczych dokonywanych z użyciem posiadanego
    majątku i obniżanie o wysokość takiej straty dochodów wygenerowanych w następstwie
    prowadzenia podstawowej działalności (działalności operacyjnej). W celu ograniczenia
    fiskalnych skutków związanych z tego rodzaju sztucznymi operacjami gospodarczymi, przy
    jednoczesnym utrzymaniu poziomu obciążeń podatkowych w podatku dochodowym na
    niezmienionym poziomie, w UPDOP przyjęto rozwiązanie polegające na rozgraniczeniu
    tych źródeł przychodów i odrębnym określaniu przez podatnika uzyskanego z tych źródeł
    wyniku podatkowego – dochodu bądź straty. Z tych względów wprowadzono jako odrębne
    źródło przychodów (dochodów) przychody (dochody) uzyskiwane z „zysków kapitałowych”.
    Jeżeli podatnik – w następstwie prowadzonej działalności i przeprowadzanych operacji
    gospodarczych – osiągnie w roku podatkowym zarówno dochody z „zysków kapitałowych”,
    jak i dochody z pozostałej działalności, to wówczas przedmiotem opodatkowania
    podatkiem dochodowym (19-procentową stawką podatku) będzie łączny dochód uzyskany
    z obu tych źródeł. Jeżeli jednak w następstwie prowadzonej działalności i
    przeprowadzanych operacji gospodarczych podatnik uzyska dochód tylko z jednego z tych
    źródeł, a w drugim z nich poniesie stratę, to wówczas opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym będzie podlegać uzyskany z jednego źródła dochód, bez pomniejszania go o
    stratę poniesioną w drugim źródle przychodów. O wysokość takiej straty poniesionej w
    roku podatkowym w danym źródle dochodów (przychodów) podatnik będzie jednak mógł
    obniżyć swój dochód osiągnięty z tego źródła dochodów (przychodów) w najbliższych
    kolejno po sobie następujących 5 latach podatkowych z tym, że wysokość takiego
    obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie będzie mogła przekroczyć 50% kwoty tej straty.
    Analogiczne odliczenie straty tylko w danym źródle dochodów, poprzez obniżenie

    dochodu uzyskanego z tego źródła w kolejnych 5 latach podatkowych, będzie dotyczyć
    także sytuacji, w której – w roku podatkowym – podatnik poniesie stratę w obu źródłach
    przychodów, tj. stratę w źródle przychodów (dochodów) zdefiniowanym jako „zyski
    kapitałowe” i stratę w przychodach uzyskiwanych z pozostałych źródeł (tak Małecki Paweł,
    Mazurkiewicz Małgorzata, CIT. Komentarz. Podatki i rachunkowość, wyd. XV, opubl. WKP).
    Przepis art. 7b ust. 1 UPDOP, zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy
    zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne
    transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy z zysków kapitałowych, co oznacza,
    że wszelkie inne przychody niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej
    kategorii przychodów. Przepis ten ma zasadniczo na celu określenie rodzajów przychodów
    przypisywanych do źródła, jakim są zyski kapitałowe. Funkcją tego przepisu jest przede
    wszystkim rozdzielenie osiąganych przez podatników przychodów poprzez przypisanie ich
    do właściwego źródła przychodów. Przepis ten nie przesądza o wysokości danego
    przychodu. Oddzielenie opodatkowanie przychodów, które mogą się pojawiać u
    podmiotów prowadzących działalność gospodarczą inną niż inwestycje kapitałowe,
    pozwala na rozliczenie podstawowej działalności operacyjnej niezależnie, w sposób
    niezakłócony transakcjami o charakterze kapitałowym.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 stycznia 2015 r. o obligacjach (tekst jedn.: Dz. U. z
    2022 r. poz. 2244 z późn. zm.), dalej „Ustawa o obligacjach”, obligacja jest papierem
    wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent stwierdza, że jest dłużnikiem
    właściciela obligacji, zwanego dalej „obligatariuszem”, i zobowiązuje się wobec niego do
    spełnienia określonego świadczenia. Powyższe również znajduje potwierdzenie w ustawie
    z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r.
    poz. 646 z późn. zm.), a mianowicie zgodnie art. 3 pkt 1 lit. (winno być art. 3 pkt 1 lit. a) tej
    ustawy, ilekroć jest mowa o papierach wartościowych - rozumie się akcje, prawa poboru w
    rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 1467, 1488, 2280 i 2436), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity
    depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery
    wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom
    wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych
    przepisów prawa polskiego lub obcego.
    Z powyższych przepisów wynika wprost, że do przychodów z zysków kapitałowych zalicza
    się przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych.
    Obligacje są jednym z rodzajów papierów wartościowych. W konsekwencji, co do zasady,
    przychody z obligacji należy zaliczyć na gruncie UPDOP do źródła „przychody z zysków
    kapitałowych”
    Na gruncie analizowanej sprawy, na wstępie należy wskazać, że Spółka nie jest instytucją
    finansową ani żadnym innym z podmiotów, o których mowa w art. 7b ust. 2 UPDOP i z
    tego powodu przychód z Uzyskanych Środków należy przeanalizować pod kątem
    możliwości zastosowana przepisów art. 7b ust. 1 UPDOP.
    Przechodząc do poszczególnych przepisów UPDOP, przychody Spółki z Uzyskanych
    Środków otrzymanych od Administratora w następstwie przeprowadzonej windykacji z
    Nieruchomości nie powinny być zaliczone do przychodów z wierzytelności, o których
    mowa w art. 7b ust. 1 pkt 5 UPDOP, ponieważ w niniejszym przypadku nie nastąpi zbycie
    wierzytelności z Obligacji, a jedynie zaspokajanie w drodze egzekucji, przez sprzedaż
    Nieruchomości zabezpieczającej wierzytelności z Obligacji.
    Zdaniem Spółki, również nie powinien znaleźć zastosowania przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 lit.
    e) UPDOP, gdyż w niniejszej sprawie nie dojdzie do czynności zbycia, a tylko taka czynność,
    skutkująca przeniesieniem prawa do rozporządzania dotyczy hipotezy tego przepisu.

    W niniejszej sprawie nie znajdzie również zastosowania przepis art. 7b ust 1 pkt 6 lit. b)
    UPDOP, ponieważ w opisanym zdarzeniu przyszłym Spółka nie osiągnie przychodu z
    papierów wartościowych, o którym mowa w tym przepisie. Przemawiają za tym
    następujące argumenty:
        a) przepis art. 7b ust 1 pkt 6 lit. b) UPDOP dotyczy przychodów bezpośrednio
        związanych (wynikających) z papierów wartościowych, a do przychodów takich
        należy zaliczyć w przypadku obligacji co najwyżej uzyskane przysporzenia w
        postaci odsetek od obligacji lub w postaci ceny wykupu obligacji, które stanowią
        podstawowe sposoby zaspokojenia należności z obligacji, właściwe i
        charakterystyczne dla papierów wartościowych, do których zalicza się są
        obligacje;
        b) Spółka nie uzyska żadnych świadczeń charakterystycznych dla obligacji, już w
        momencie nabycia przez Spółkę Obligacje znajdowały się one w tzw. defaulcie,
        termin ich wykupu przez Emitenta został przekroczony, a w zasadzie jedynym
        sposobem na dochodzenie należności z Obligacji jest egzekucja z przedmiotu
        zabezpieczającego spłatę tych należności, to jest z Nieruchomości; nabywając
        Obligacje na podstawie Umowy Spółka miała świadomość, że nie będzie
        realizowany ich wykup przez Emitenta, a uzyskanie jakichkolwiek należności
        będzie możliwe w drodze czynności windykacyjnych z Nieruchomości, a
        potwierdzeniem tego jest zawarcie przez Spółkę umowę na świadczenie usług z
        Administratorem;
        c) Spółka nie była podmiotem pierwotnie uprawnionym z Obligacji, a uprawnienie
        do należności z Obligacji nabyła w następstwie zawarcia umowy sprzedaży
        Obligacji, które ze względu na okoliczności znane Spółce, pomimo nabycia
        własności Obligacji, stanowiło dla niej w praktyce nabycie wierzytelności
        uprawniającej do dochodzenia zaspokojenia w drodze czynności egzekucyjnych,
        a nie do ich realizacji w drodze wykupu przez Emitenta; ewentualnie korzyści
        (przysporzenie majątkowe) dla Spółki mogło się pojawiać tylko i wyłącznie w razie
        skutecznych czynności windykacyjnych kierowanych do przedmiotu
        zabezpieczenia;
        d) dla Spółki uzyskane przysporzenie ma swoje źródło tylko pośrednio w papierach
        wartościowych (tutaj obligacje), realizowane jest przez Spółkę od początku w
        wyniku czynności windykacyjnych, a dokonywane rozliczenia i płatności na rzecz
        Uczestników mają miejsce w następstwie postanowień Umowy zawartej z
        Funduszem oraz jego Uczestnikami, a nie w warunkach emisji Obligacji;
        e) nawet jeśliby uznać, że kwoty otrzymane jako Uzyskane Środki potraktować w
        Spółce jako przychód z papierów wartościowych (tutaj obligacji), to należy
        podkreślić że obligacje korporacyjne, z którymi mamy do czynienia niniejszej
        sprawie stanowią dłużne papiery wartościowe, wykazujące duże podobieństwo
        do pożyczek i spełniają tożsamą funkcję w obrocie gospodarczym (tj. stosowane
        są jako instrument służący pozyskiwaniu finansowania, gdzie emitent papieru
        wartościowego postrzegany jest jako pożyczkobiorca , a obligatariusz jako
        pożyczkodawca). Należałoby wówczas przyjąć, że charakter obligacji jest zbliżony
        do pożyczki, która w myśl art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks
        cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 1610 z późn. zm.) stanowi umowę, na
        mocy której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego
        określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący
        zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego
        samego gatunku i tej samej jakości. Tym samym do określania na gruncie
        przepisów UPDOP przychodów z obligacji, przez analogię, stosować należałoby
        przepisy dotyczące rozpoznawaniu przychodów z pożyczek. Natomiast, zgodnie z
        art. 12 ust. 4 pkt 1 UPDOP, do przychodów nie zalicza się otrzymanych lub
        zwróconych pożyczek (kredytów), w tym również uregulowanych w naturze, z

        wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów). Ponadto,
        stosowanie do art. 12 ust. 4 pkt 2 UPDOP, do przychodów nie zalicza się również
        kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od należności, w tym również od
        udzielonych pożyczek (kredytów). Na gruncie UPDOP udzielenie pożyczki i
        późniejsza jej spłata pozostają zatem neutralne podatkowo i nie stanowią źródła
        przychodu dla pożyczkodawcy, ponieważ umowa pożyczki nakłada na
        pożyczającego obowiązek zwrotu tej samej ilości pieniędzy. Kwota przenoszona w
        wykonaniu takiej umowy ma charakter zwrotny, nie stanowi dla podmiotu
        otrzymującego taką kwotę definitywnego przysporzenia majątkowego i z tego
        względu jest zdarzeniem nierodzącym konsekwencji na gruncie podatku
        dochodowego od osób prawnych. Neutralność pożyczek, jak również innych
        transakcji niemających cech definitywnego przysporzenia (w zakresie kwoty
        głównej - kapitału), na gruncie UPDOP, powoduje, iż również dla obligatariusza
        kwota uzyskana do wysokości pożyczonej kwoty emitentowi obligacji, nie stanowi
        przychodu na gruncie ustawy o CIT. W niniejszej sprawie, jeśliby uznać, że
        Uzyskane Środki wypłacone przez Administratora stanowią dla Spółki przychód z
        obligacji korporacyjnych to konsekwentnie należałoby uznać, iż w wyniku
        zastosowania dyspozycji art. 12 ust. 4 pkt 1 UPDOP, Uzyskane Środki jako
        zaliczone na spłatę nominału Obligacji, nie powinny stanowić dla Spółki
        przychodu. Jednakże, zdaniem Spółki, takie zastosowanie tego przepisu może być
        uznane za nieuprawnione w niniejszej sprawie jako nie oddające istoty
        dokonanej transakcji, wypaczając jej ekonomiczny sens. Podkreślić należy, że
        nabywając Obligacje Spółka weszła w prawa i obowiązki z tytułu ich emisji i
        teoretycznie nabyła uprawnienie do zwrotu wartości nominalnej (wykupu)
        Obligacji od Emitenta. Ale zaspokojenie w drodze egzekucji z Nieruchomości nie
        powinno być uznane za zwrot kapitału na jej rzecz – działanie charakterystyczne
        dla przychodów z papierów wartościowych o charakterze dłużnym. Zdaniem
        Spółki, wykładnia systemowa i celowościowa tych przepisów powinna prowadzić
        do wniosku, iż przychód z tytułu otrzymania Uzyskanych Środków w drodze
        egzekucji nie powinien być przychodem ze zwrotu kapitału i tym samym
        zakwalifikowany do przychodów z papierów wartościowych (gdyż wówczas
        należałoby rozważyć zastosowanie art. 12 ust. 4 pkt 1 UPDOP);
        f) przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 UPDOP (szerzej umówiony niżej w stanowisku
        Wnioskodawcy ad pytania 2), który przewiduje, że w przypadku niektórych
        przychodów z papierów wartościowych (zaliczanych do źródła „zyski kapitałowe”)
        do odliczenia wydatków na ich nabycie jako koszty uzyskania przychodów
        uprawnia dopiero ich odpłatne zbycie, a w przypadku obligacji również ich wykup
        przez emitenta – jego konstrukcja wskazuje, że wszelkie inne formy zaspokojenia
        z papierów wartościowych o charakterze definitywnym (w tym z obligacji) nie
        powinny być objęte tym przepisem, co pośrednio prowadzi do wniosku, że nie
        powinny być rozliczane w ramach źródła „zyski kapitałowe”. Takie rozumienie
        tego przypisu pozwala podatnikowi na uwzględnienie niezbędnych wydatków
        ponoszonych w celu osiągnięcia przychodu jako koszty uzyskania tego przychodu
        w ramach tego samego źródła przychodów, jeżeli do zaspokojenia uprawnionego
        z obligacji dochodzi w inny sposób niż wskazany w art. 16 ust. 1 pkt 8 UPDOP i
        jednocześnie czyni przepisy w tam zakresie spójnymi.
    Podsumowując powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Uzyskane Środki powinny
    stanowić przychód Spółki na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 1 UPDOP w całej kwocie
    Uzyskanych Środków od Administratora, przy czym powinny być rozliczane jak przychód z
    innych źródeł niż przychody z zysków kapitałowych.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Spółkę, zarówno w postaci zapłaty
    ceny sprzedaży Obligacji do Funduszu oraz w postaci wypłaty do Uczestników Funduszu

    kwot z Uzyskanych Środków w razie wyegzekwowania należności przez Administratora,
    będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodu, bez względu na okoliczność, do
    którego ze źródeł przychodów będą zaliczone przez Spółkę Uzyskane Środki od
    Administratora.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 UPDOP kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1
    UPDOP.
    Powyższe oznacza, że wszystkie poniesione wydatki związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów,
    o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami.
    Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
    Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien
    zatem kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesionym wydatkiem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu,
    albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że poniesienie wydatku ma (lub może
    mieć) wpływ na wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie
    źródła przychodów).
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    · został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    · jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    · pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    · poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    · został właściwie udokumentowany,
    · nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 UPDOP nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Obowiązkiem podatnika jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia
    określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją art. 15 ust.
    1 UPDOP.
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 UPDOP koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z
    przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku
    podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały
    odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8 UPDOP nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)
    oraz papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w
    funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z
    odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z
    odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z

    zastrzeżeniem ust. 7e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Jak wskazano wyżej (w stanowisku Wnioskodawcy ad pytania 1) pod pojęciem papierów
    wartościowych należy rozumieć także obligacje.
    Interpretując art. 16 ust. 1 pkt 8 UPDOP należy podkreślić, że przepis ten nie stanowi
    samoistnej podstawy odliczenia kosztów uzyskania przychodów, a jedynie uszczegóławia
    ogólną zasadę odliczania poniesionych wydatków wynikającą z art. 15 ust. 1 UPDOP
    przesuwając moment rozliczenia kosztów uzyskania przychodu w czasie, tj. do chwili
    zbycia składników majątku, na nabycie których poniesiono przedmiotowy koszt. Dokonuje
    zatem przyporządkowania kosztu do źródła przychodu, jaki koszt ten zabezpiecza, nie
    zmieniając przy tym ogólnych założeń wynikających z art. 15 ust. 1 UPDOP tj. zasady,
    wedle której kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Przez wydatki, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 UPDOP, należy rozumieć wydatki,
    których poniesienie jest integralnie powiązane z nabyciem papierów wartościowych (np.
    udziałów, akcji lub obligacji), tj. wydatki dokonane przez podatnika, bezpośrednio
    związane z nabyciem tych papierów, bez których poniesienia nie byłoby możliwe
    skuteczne ich nabycie. Na podstawie tego przepisu należy uznać, że wydatki na objęcie lub
    nabycie papierów wartościowych stają się kosztem podatkowym w momencie ich
    odpłatnego zbycia, w tym w przypadku obligacji – w momencie wykupu przez emitenta.
    Powyższe rozumienie tego przepisu znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
    administracyjnych, na przykład:
        • w wyroku Wojewódzkiego Sąd Administracyjny w Krakowie z dnia 6 maja 2021 r.,
        sygn. akt I SA/Kr 100/18);
        • w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lutego
        2020 r., sygn. akt III SA/Wa 2086/19.
    Przechodząc na grunt przedmiotowej sprawy, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że
    wydatki poniesione przez Spółkę, zarówno na zapłatę ceny sprzedaży Obligacji do
    Funduszu, jak również przekazane w przyszłości do Uczestników kwoty z Uzyskanych
    Środków, odnośnie których zobowiązanie do przekazania Uczestnikom przez Spółkę
    wynika z Umowy i jest jednym z jej zasadniczym warunków, należy uznać jako poniesione
    w celu osiągnięcia przychodu przez Spółkę (w analizowanej sprawie przychodem tym dla
    Spółki są w całości Uzyskane Środki od Administratora).
    Zdaniem Spółki, dla takiego uznania bez znaczenia będzie, do którego źródła przychodów
    w podatku dochodowym od osób prawnych Spółka zaliczy Uzyskane Środki od
    Administratora.
    W szczególności, w razie uznania, że przychód z tytułu otrzymania Uzyskanych Środków
    od Administratora należy uznać jako przychód z zysków kapitałowych, o których mowa w
    art. 7b ust. 1 pkt 6 UPDOP, wówczas do Uzyskanych Środków w części przekazanej przez
    Spółkę do Uczestników nie powinien znaleźć zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 8 UPDOP.
    Celem tego przepisu nie jest wyłączenie określonych wydatków z kosztów uzyskania
    przychodów jako takich, ale przesunięcie w czasie ich rozpoznania, do momentu
    osiągnięcia odpowiadającego im przychodu (np. zbycia lub wykupu przez emitenta).
    Natomiast, w przedmiotowej sprawie przepis art. 16 ust 1 pkt 8 UPDOP nie powinien
    znaleźć zastosowania z następujących względów:
    a) kwoty do przekazania Uczestnikom nie będą wydatkiem na nabycie, o którym mowa
      w tym przepisie; Spółka nabyła własność Obligacji zanim jeszcze będzie zobowiązana
      do dokonania rozliczenia z Uczestnikami – przekazania części Uzyskanych Środków
      od Administratora; wydatek ten może zostać poniesiony ewentualnie po uzyskaniu
      przychodu przez Spółkę, to jest po uprzednim otrzymaniu Uzyskanych Środków od
      Administratora; natomiast w sytuacji gdyby nie doszło do skutecznej egzekucji z

      Nieruchomości lub innego sposobu zaspokojenia należności z Obligacji, Spółka nie
      otrzyma Uzyskanych Środków od Administratora ani innych należności z Obligacji, a
      zatem Spółka nie poniesie wydatku w postaci rozliczeń z Uczestnikami, mimo że
      nabyła własność Obligacji na podstawie Umowy;
    b) Spółka ani nie dokona zbycia Obligacji w jakiejkolwiek formie, ani nie nastąpi ich
      wykup przez Emitenta; natomiast zaspokojenie należności z Obligacji (w
      przedmiotowej sprawie co najwyżej w części ich wartości emisyjnej) nastąpi w drodze
      czynności egzekucyjnych prowadzonych z przedmiotu zabezpieczenia, który nie jest
      objęty zakresem art. 16 ust 1 pkt 8 UPDOP.
      Jednocześnie kwoty przekazane na podstawie Umowy do Uczestników w rozliczeniu
      Uzyskanych Środków od Administratora będą miały bezpośredni związek z
      przychodem osiągniętym przez Spółkę (kwotami wypłaconymi przez Administratora
      jako Uzyskane Środki), wydatek ten będzie faktycznie poniesiony przez Spółkę i
      będzie definitywny. Jeśli tylko zostanie prawidłowo udokumentowany przez Spółkę,
      zdaniem Spółki powinien być uznany za koszty uzyskania przychodów w ramach
      rozliczenia podatku dochodowego przez Spółkę. Wówczas będą kosztem uzyskania
      przychodu w okresie rozliczeniowym, w którym Spółka osiągnie przychody z tytułu
      otrzymania Uzyskanych Środków od Administratora.
      Należy również podkreślić, że wskutek takiego rozliczenia Spółka nie wykaże straty
      na przedmiotowej transakcji, a efektem tego rozliczenia będzie wykazanie dochodu i
      zapłata podatku dochodowego przez Spółkę.
    6. Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez Spółkę, zarówno w
      postaci zapłaty Funduszowi ceny sprzedaży Obligacji oraz w postaci wypłaty do
      Uczestników Funduszu kwot z Uzyskanych Środków w razie wyegzekwowania
      należności przez Administratora, będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania
      przychodu. Przy czym bez znaczenia będzie, do którego ze źródeł przychodów będą
      zaliczone przez Spółkę Uzyskane Środki od Administratora, czy to do przychodów z
      zysków kapitałowych, o który mowa w art. 7b ust. 1 UPDOP czy też do tzw. innych
      przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Należy zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych,
    przychody podatników zostały rozdzielone na dwa źródła:
    · z zysków kapitałowych oraz
    · z innych źródeł.

    Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków
    kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych
    dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 ustawy o CIT:
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się:
      1) przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt
        4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym:
      a) dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach oraz otrzymane przez
        uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego inwestowania
        dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut przewiduje
        wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa albo
        wykupywania certyfikatów inwestycyjnych,
      b) przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia ich wartości,
      c) przychody z wystąpienia wspólnika ze spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, które
        następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      d) przychody ze zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika w spółce, o której
        mowa w art. 1 ust. 3, które następuje w inny sposób niż określony w lit. b,
      e) wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, o
        której mowa w art. 1 ust. 3,
      f) równowartość zysku osoby prawnej oraz spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3,
        przeznaczonego na podwyższenie jej kapitału zakładowego, równowartość
        nadwyżki bilansowej spółdzielni przeznaczonej na podwyższenie funduszu
        udziałowego oraz równowartość kwot przekazanych na ten kapitał (fundusz) z
        innych kapitałów (funduszy) takiej osoby prawnej lub spółki,
      g) dopłaty otrzymane w przypadku połączenia lub podziału podmiotów lub
      h) przychody wspólnika spółki dzielonej, z wyjątkiem podziału przez wyodrębnienie,
        jeżeli majątek przejmowany na skutek podziału, a przy podziale przez
        wydzielenie - majątek przejmowany na skutek podziału lub majątek pozostający
        w spółce, nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa,
      i) zapłata, o której mowa w art. 12 ust. 4d,
      j) wartość niepodzielonych zysków w spółce oraz wartość zysku przekazanego na
        inne kapitały niż kapitał zakładowy w spółce przekształcanej - w przypadku
        przekształcenia spółki w spółkę niebędącą osobą prawną, z tym że przychód
        określa się na dzień przekształcenia,
      k) odsetki od udziału kapitałowego, wypłacane na rzecz wspólnika przez spółkę, o
          której mowa w art. 1 ust. 3,
      l) odsetki od pożyczki udzielonej osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1
        ust. 3, jeżeli wypłata odsetek od takiej pożyczki lub ich wysokość uzależnione są
        od osiągnięcia zysku przez tę osobę prawną lub spółkę lub od wysokości tego
        zysku (pożyczka partycypacyjna),
      m) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziałów
      podmiotów, w tym:
      - przychody osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1 ust. 3, przejmującej w
        następstwie łączenia lub podziału majątek lub część majątku innej osoby prawnej
        lub spółki,
      - przychody wspólnika spółki łączonej lub dzielonej,
      - przychody spółki dzielonej,

      n) przychód ze zmniejszenia kapitału akcyjnego w prostej spółce akcyjnej;
      1a) przychody uzyskane w następstwie przekształceń, łączenia lub podziału
      podmiotów;
      1b) przychody uzyskane w następstwie likwidacji spółki niebędącej osobą prawną,
      wystąpienia wspólnika z takiej spółki lub zmniejszenia udziału kapitałowego w takiej
      spółce, jeżeli Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów ze
      zbycia otrzymanych składników majątku;
      2) przychody z tytułu wniesienia do osoby prawnej lub spółki, o której mowa w art. 1
        ust. 3, wkładu niepieniężnego;
      3) inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z udziału (akcji) w osobie prawnej lub
        spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym:
      a) przychody ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich
      umorzenia,
      b) przychody uzyskane w wyniku wymiany udziałów;
      4) przychody ze zbycia ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną;
      5) przychody ze zbycia wierzytelności uprzednio nabytych przez podatnika oraz
        wierzytelności wynikających z przychodów zaliczanych do zysków kapitałowych;
      6) przychody:
      a) z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem
        przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów
        niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika,
      b) z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z
        wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu
        przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych,
      c) z tytułu uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych lub instytucjach wspólnego
      inwestowania,
      d) z najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnych charakterze dotyczącej praw, o
        których mowa w lit. a-c,
      e) ze zbycia praw, o których mowa w lit. a-c,
      f) z wymiany waluty wirtualnej na środek płatniczy, towar, usługę lub prawo
        majątkowe inne niż waluta wirtualna lub z regulowania innych zobowiązań
        walutą wirtualną.
    Zauważyć należy, że przepis art. 7b ust. 1 ww. ustawy, zawiera zamknięty katalog
    przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z zysków kapitałowych.
    Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące przychód podatkowy
    z zysków kapitałowych, co oznacza, że wszelkie inne przychody niewymienione w tym
    przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii przychodów.
    Jak wynika z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, do przychodów z zysków kapitałowych
    zalicza się m.in. przychody z papierów wartościowych.
    Należy w tym miejscu podkreślić, że zarówno w orzecznictwie podatkowym, jak i w
    doktrynie prawa podatkowego przyjmuje się jednolicie, że wykładnia językowa przepisu
    stanowi podstawę i zakreśla zakres możliwych interpretacji prawa podatkowego.
    Jednocześnie, jedną z nadrzędnych zasad wykładni jest zasada racjonalnego
    ustawodawcy. Potwierdza to m.in. wyrok NSA z dnia 15 grudnia 2015 r., sygn. akt II FSK
    3352/13.
    Pojęcie „papierów wartościowych” nie zostało zdefiniowane w ustawie o CIT. Mając na
    uwadze zasadę racjonalnego ustawodawcy, który nie wprowadził wprost do ustawy o CIT

    przedmiotowego pojęcia, należy przyjąć, że pojęcie papierów wartościowych należy
    określić na podstawie ogólnych regulacji zawartych w innych źródłach prawa, które
    regulują obrót tymi papierami wartościowymi.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami
    finansowymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.):
      Instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są papiery wartościowe.
    Zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o:
    1) papierach wartościowych - rozumie się przez to:
    a) akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -
      Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2024 r. poz. 18 i 96), prawa do akcji, warranty
      subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty inwestycyjne,
      bankowe prawa pochodne w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
      - Prawo bankowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 2488) i inne zbywalne papiery wartościowe, w
      tym inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub
      z zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa
      polskiego lub obcego,
    b) inne zbywalne prawa majątkowe, które powstają w wyniku emisji, inkorporujące
      uprawnienie do nabycia lub objęcia papierów wartościowych określonych w lit. a, lub
      wykonywane poprzez dokonanie rozliczenia pieniężnego, odnoszące się do papierów
      wartościowych określonych w lit. a, walut, stóp procentowych, stóp zwrotu, towarów
      oraz innych wskaźników lub mierników (prawa pochodne).
    Zgodnie z art. 2 ustawy o obligacjach:
    Obligacje mogą emitować:
    1) osoby prawne, w tym osoby prawne mające siedzibę poza terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej:
    a) prowadzące działalność gospodarczą lub
    b) utworzone wyłącznie w celu przeprowadzenia emisji obligacji,
    2) osoby prawne upoważnione do emisji obligacji na podstawie odrębnych ustaw,
    3) spółki komandytowo-akcyjne,
    4) spółdzielcze kasy oszczędnościowo-kredytowe oraz Krajowa Spółdzielcza Kasa
      Oszczędnościowo- Kredytowa,
    5) gminy, powiaty oraz województwa, zwane dalej „jednostkami samorządu
      terytorialnego”, a także związki tych jednostek oraz jednostki władz regionalnych lub
      lokalnych innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii
      Europejskiej,
    6) instytucje finansowe, których członkiem jest Rzeczpospolita Polska lub Narodowy
      Bank Polski, lub przynajmniej jedno z państw należących do Organizacji Współpracy
      Gospodarczej i Rozwoju (OECD), lub bank centralny takiego państwa, lub instytucje, z
      którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowy regulujące działalność takich instytucji
      na terenie Rzeczypospolitej Polskiej i zawierające stosowne postanowienia dotyczące
      emisji obligacji
        – zwane dalej „emitentami”.
    Stosowanie do art. 4 ust. 1 ustawy o obligacjach:

      Obligacja jest papierem wartościowym emitowanym w serii, w którym emitent
      stwierdza, że jest dłużnikiem właściciela obligacji, zwanego dalej "obligatariuszem", i
      zobowiązuje się wobec niego do spełnienia określonego świadczenia.
    Z kolei stosownie do art. 13 ustawy o obligacjach:
      Za zobowiązania wynikające z obligacji emitent odpowiada całym swoim majątkiem.
    W myśl art. 17 ust. 1 ustawy o obligacjach:
      Obligacje mogą być imienne albo na okaziciela.
    W wyniku emisji obligacji emitent uzyskuje, często długoterminowe, źródło finansowania
    swojej działalności, nabywca zaś lokuje środki pieniężne w celu uzyskania korzyści o
    charakterze pieniężnym lub niepieniężnym. Istota tych papierów polega bowiem na tym,
    że emitent poprzez sprzedaż uzyskuje od nabywców określoną kwotę pieniężną, którą jest
    zobowiązany zwrócić w terminie oznaczonym na danym papierze wartościowym (w
    sposób i w terminach określonych w warunkach emisji) oraz zapłacić nabywcy papieru
    wartościowego, określoną kwotę dyskonta lub procent za korzystanie z pieniędzy.
    Zgodnie z przedstawionym we wniosku opisem sprawy w październiku 2014 r. do
    Subfunduszu (...) wydzielonego w ramach 1 Funduszu (...) zostało wniesione (...) obligacji
    na okaziciela serii A, o wartości nominalnej (...) każda, o łącznej wartości nominalnej (...)zł.
    Termin wykupu Obligacji został ustalony na (...) 2014 r. Obligacje zostały oprocentowane, a
    Emitent zobowiązał się do zapłaty odsetek w okresach półrocznych. Należności wynikające
    z Obligacji zostały zabezpieczone poprzez ustanowienie hipoteki łącznej na nieruchomości
    innej spółki (Dłużnik Rzeczowy). Ze względu na problemy finansowe Emitent nie dokonał
    wykupu Obligacji w terminie oraz zaprzestał wykonywania obowiązków wynikających z
    umowy o administrowanie hipoteką. W (...) 2021 r. rozpoczęła się likwidacja Funduszu.
    (...) 2022 r. Fundusz dokonał sprzedaży (...) Obligacji na rzecz Spółki na podstawie umowy
    sprzedaży Obligacji. Umowa została zawarta pomiędzy Funduszem, Spółką oraz
    Uczestnikami Funduszu, będącymi stronami Umowy. Zamiarem stron Umowy, poza
    sprzedażą Obligacji i przeniesieniem ich własności na Spółkę było, iż w przypadku
    zaspokojenia wierzytelności z Obligacji, w następstwie skutecznych czynności
    windykacyjnych, Spółka dokona rozliczeń z Uczestnikami, na zasadach określonych w
    Umowie. Zgodnie z zasadami określonymi w Umowie rozliczenie między jej stronami
    miało przebiegać w następujący sposób:
    a) z tytułu sprzedaży Obligacji na rzecz Spółki, Spółka zapłaciła Funduszowi cenę sprzedaży
      w wysokości (...) zł; oraz
    b) w przypadku uzyskania przez Spółkę świadczeń tytułem zaspokojenia w całości lub
      części wierzytelności z Obligacji, Spółka dokona podziału Uzyskanych Środków
      pomiędzy Spółkę i Uczestników na zasadach określonych w Umowie.
    W rezultacie zawarcia Umowy Spółka nabyła własności Obligacji i na Spółkę przeszły
    wszelkie wierzytelności wynikające z Obligacji, w tym także naliczone i niewypłacone
    Funduszowi odsetki przysługujące z tytułu Obligacji na moment zawarcia Umowy.
    (...) r. Spółka zawarła z Administratorem umowę na świadczenie usług, na podstawie której
    Administrator zobowiązał się dokonywać czynności windykacyjnych polegających na
    dochodzeniu i odzyskiwaniu należności wynikających z Obligacji z Nieruchomości od
    Dłużnika Rzeczowego lub każdorazowego właściciela Nieruchomości.
    Spółka spodziewa się, że w wyniku prowadzonych działań windykacyjnych skierowanych
    do Nieruchomości, Administrator wypłaci na rzecz Spółki kwotę Uzyskanych Środków,
    która będzie niższa od wartości emisyjnej Obligacji. Po przekazaniu kwot
    wyegzekwowanych przez Administratora Obligacje w dalszym ciągu będą istnieć, nie
    zostaną umorzone, a Spółka teoretycznie nie będzie miała możliwości zaspokojenia w
    innej formie z uwagi na nieistnienie Emitenta.

    Biorąc pod uwagę przywołane wyżej przepisy oraz opis zdarzenia przyszłego należy
    stwierdzić, że środki, które Spółka spodziewa się otrzymać od Administratora w
    następstwie ich wyegzekwowania z Nieruchomości zabezpieczającej spłatę wierzytelności
    z obligacji nabytych przez Spółkę od Funduszu, mieszczą się w przychodach, o których
    mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, tj. w przychodach z papierów
    wartościowych, do których jak już wcześniej wyjaśniono należy zaliczyć obligacje. Z opisu
    sprawy jednoznacznie wynika, że Spółka na skutek zawarcia umowy sprzedaży nabyła (...)
    obligacji. Bez wątpienia środki otrzymane na skutek windykacji mają swoje źródło w
    nabytych przez Spółkę od Funduszu obligacjach i w ocenie organu sposób zaspokojenia
    wierzytelności z tytułu nabytych obligacji nie powinien wpływać na kwalifikację
    przychodów z tych obligacji do odpowiedniego źródła przychodów.
    Nie można zaakceptować Państwa stanowiska, że przepis art. 7b ust 1 pkt 6 lit. b ustawy o
    CIT dotyczy przychodów bezpośrednio związanych (wynikających) z papierów
    wartościowych, do których w Państwa ocenie, w przypadku obligacji należy zaliczyć co
    najwyżej uzyskane przysporzenia w postaci odsetek od obligacji lub w postaci ceny
    wykupu obligacji, które stanowią podstawowe sposoby zaspokojenia należności z
    obligacji. Ustawodawca w cytowanym przepisie wskazał na przychody z papierów
    wartościowych i z takimi zdaniem organu mamy czynienia w przedstawionym zdarzeniu
    przyszłym.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących ustalenia czy wydatki poniesione przez
    Spółkę, zarówno w postaci zapłaty ceny sprzedaży Obligacji do Funduszu oraz w postaci
    wypłaty kwot Uzyskanych Środków do Uczestników Funduszu będą stanowić dla Spółki
    koszty uzyskania przychodów wskazać należy że, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT
    oraz że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może
    mieć wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    Kosztem uzyskania przychodów będzie zatem taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów
      lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien

    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy
    poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania.
    Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością gospodarczą winien
    zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do osiągnięcia przychodów.
    Ponadto, należy mieć na względzie, że podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania
    przychodów odnosi ewidentne korzyści albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę
    opodatkowania. Na nim więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest
    kosztem uzyskania przychodów.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Podatnik zobowiązany jest więc wykazać
    nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność. Przy
    ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków, których
    charakter budzi wątpliwości.
    Kwestie związane z uznaniem wydatków poniesionych na nabycie papierów
    wartościowych za koszty podatkowe zostały uregulowane w 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT
    zgodnie z którym:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie
      udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych,
      a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych;
      wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych
      udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu
      wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo
      umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust.
      7e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów uzyskania przychodów.
    Przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT nie stanowi samoistnej podstawy odliczenia
    kosztów uzyskania przychodów, a jedynie uszczegóławia ogólną zasadę odliczania
    poniesionych wydatków wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, przesuwając moment
    rozliczenia kosztów uzyskania przychodu w czasie, tj. do chwili zbycia papierów
    wartościowych, na nabycie których poniesiono przedmiotowy koszt. Dokonuje zatem
    przyporządkowania kosztu do źródła przychodu, jaki koszt ten zabezpiecza, nie zmieniając
    przy tym ogólnych założeń wynikających z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. W tym miejscu
    należy zgodzić się z Państwem że, w analizowanej sprawie przepis 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    CIT nie znajdzie zastosowania ponieważ jak słusznie stwierdzono we wniosku :
    · kwoty do przekazania Uczestnikom nie będą wydatkiem na nabycie, o którym mowa w
      tym przepisie,
    · Spółka nie dokona zbycia Obligacji w jakiekolwiek formie, ani nie nastąpi ich wykup
      przez Emitenta.
    W ocenie organu wydatki poniesione przez Spółkę, zarówno w postaci zapłaty ceny
    sprzedaży Obligacji do Funduszu oraz w postaci wypłaty kwot Uzyskanych Środków do
    Uczestników Funduszu w razie wyegzekwowania należności przez Administratora,
    wykazują bezpośredni związek z uzyskaniem przychodu w postaci należności
    wyegzekwowanych przez Administratora. W związku z powyższym mogą stanowić koszty
    uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Przy czym powinny być
    alokowane do źródła, którego dotyczą związane z nimi przychody, czyli zyski kapitałowe.
    Jednocześnie z uwagi na przedstawione w opisie sprawy okoliczności dotyczące nabycia
    wierzytelności z obligacji, należy przywołać art. 16 ust. 1 pkt 39a ustawy o CIT zgodnie z
    którym :

      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów strat w części niepokrytej
      przychodami uzyskanymi z nabytych wierzytelności, w tym nabytego pakietu
      wierzytelności.
    Należy także wskazać, że z treści art 15ba ust. 4 ustawy o CIT wynika, że:
      Koszty nabycia pakietu wierzytelności potrąca się w okresie rozliczeniowym, w
      którym osiągnięty został przychód z wierzytelności wchodzących w skład pakietu
      wierzytelności, do wysokości odpowiadającej temu przychodowi.
    Powyższe przepisy mogą więc spowodować ograniczenie wysokości możliwych do
    rozpoznania kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w przedstawionym opisie
    sprawy.
    Podsumowując, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, z powyższymi
    zastrzeżeniami, uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).