Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.256.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-09
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw
własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową
(opodatkowanie IP; BOX).
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
koszt
prace-prace badawczo-rozwojowe
prawa-prawa autorskie
stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 38
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 10 czerwca 2025
    r. (data wpływu 12 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą od 4 listopada 2019 r.
    pod firmą X. Adres do doręczeń Wnioskodawcy to (...). Wnioskodawca jest zarejestrowany
    w CEIDG pod numerem NIP: (...) i numerem REGON: (...). Przedmiotowa działalność
    dotyczy tworzenia oprogramowania od samego początku prowadzenia działalności
    gospodarczej. Wnioskodawca ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej zwana „ustawa o PIT”) i rozlicza
    się na podstawie podatkowej księgi przychodów i rozchodów, a wybrana przez niego
    forma opodatkowania to podatek liniowy.
    Wnioskodawca wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania
    5% na podstawie art. 30ca ustawy o PIT.
    Wnioskodawca działa w branży informatycznej specjalizując się w tworzeniu i rozwijaniu
    aplikacji dla sektora ubezpieczeniowego. (...).
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów
    komputerowych. Wnioskodawca realizuje projekty programistyczne począwszy od etapu
    analizy potrzeb kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację, testy, wdrożenie
    oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych etapach
    świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów. Zlecenia
    programistyczne realizowane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej nie są wykonywane pod kierownictwem kontrahenta. Wnioskodawca ma
    możliwość wykonywania zleceń zdalnie, w różnych miejscach oraz czasie, a także nie jest
    on związany sztywnymi godzinami pracy. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych
    usług istnieje możliwość uzgodnienia miejsca i czasu realizacji zlecenia pomiędzy
    Wnioskodawcą a kontrahentem. Należy podkreślić, że w związku z tak wykonywaną
    działalnością Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze zarówno w kontekście
    odpowiedzialności za jakość i ewentualne wady świadczonych usług, jak i zmian
    kontrahentów, niepewności efektu i metod dojścia do umówionego rezultatu.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca, na podstawie
    posiadanej wiedzy z zakresu technologii informatycznych oraz doświadczenia w zakresie
    przygotowywania rozwiązań związanych z tworzeniem programów komputerowych,
    realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów. Na potrzeby opisu
    stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na poszczególne etapy:
    1. planowanie, analiza i projektowanie oprogramowania – szczegółowa analiza
      indywidualnych potrzeb danego kontrahenta lub użytkownika programu, zapoznanie
      się ze specyfiką jego branży oraz zbadanie i zaprojektowanie możliwych rozwiązań,
      dobranie odpowiednich technologii do wytworzenia oprogramowania i metod jego
      implementacji;
    2. praca nad wytworzeniem programu i jego implementacja – tworzenie nowych
      funkcjonalności w oparciu o wyniki analizy potrzeb kontrahenta lub użytkownika

      programu komputerowego, przygotowywanie koncepcji rozwiązania z
      uwzględnieniem języków programowania i technologii wybranych na etapie
      projektowania oprogramowania; przygotowywanie automatycznych testów
      jednostkowych oraz integracyjnych weryfikujących poprawność funkcjonalną
      oprogramowania na etapie jego tworzenia oraz zapewniających wsparcie przy
      wykonywaniu testów regresyjnych po wprowadzeniu koniecznych usprawnień,
      poprawek czy też optymalizacji w kodzie źródłowym zidentyfikowanych na etapie
      testów systemowych, wydajnościowych, obciążeniowych lub klienckich testów
      akceptacyjnych; wytworzenie narzędzi automatyzujących procesy wdrożeniowe;
      wsparcie kontrahenta podczas wdrażania oprogramowania oraz świadczenie pomocy
      technicznej w trakcie użytkowania oprogramowania związane z analizą potencjalnych
      błędów na etapie produkcyjnego działania oprogramowania oraz poprawą tychże
      błędów;
    3. integracja oprogramowania z innymi systemami oraz wsparcie wdrożenia aktualizacji
      systemu – Wnioskodawca pracuje również nad kompatybilnością wytworzonego
      programu z różnymi systemami zewnętrznego odbiorcy, a wraz z dalszym rozwojem
      funkcjonalności związanych z oprogramowaniem wymagane jest dostosowanie każdej
      aktualizacji do różnych systemów.
    Wnioskodawca realizuje zlecenia programistyczne na rzecz swoich kontrahentów, a
    przykładowo zajmuje się następującymi projektami:
    1. System kalkulacji i sprzedaży (...);
    2. Platforma (...);
    3. Generator (...);
    4. System parametryzacji produktów (...);
    5. Platforma obsługi posprzedażowej (...).
    W wyniku prowadzonych prac powstają programy komputerowe – utwory na gruncie art.
    1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509, dalej jako „ustawa o PAIPP”) będące utrwaleniem przejawu działalności
    twórczej o indywidualnym charakterze.
    Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o PAIPP programy komputerowe mogą być wyrażone
    słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi. Podkreślenia wymaga, że
    przedmiotem ochrony na zasadach przewidzianych w powyższych regulacjach jest
    również utwór w wersji nieukończonej od momentu utrwalenia. Przedmioty praw
    autorskich jakimi są programy komputerowe, podlegają ochronie na podstawie art. 74
    ustawy o PAIPP.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. Ministerstwa Finansów
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX: pojęcie „program komputerowy” nie powinno być
    rozumiane wąsko lecz szeroko, w szczególności obejmując interfejs, gdy ten spełnia
    warunek interoperacyjności programu komputerowego z oprogramowaniem i sprzętem
    komputerowym, co musi być ustalone w każdym przypadku oddzielnie na podstawie
    rzeczywistych ustaleń, a nie tylko formalnych postanowień, na przykład umownych.
    Holistycznie i funkcjonalnie, program komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs, a także
    tezami znajdującymi się w doktrynie naukowej jak i w orzecznictwie stanowiącymi, że:
    – materiały są traktowane jako jeden ze sposobów wyrażenia programu komputerowego,
      pod warunkiem że są szczegółowe w stopniu umożliwiającym postępującemu
      rutynowo programiście „zakodować” je do postaci kodu źródłowego, bądź
      przeprowadzić tę operację za pomocą odpowiedniego oprogramowania (A. Michalak

      red., Ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 -
      art. 74);
    – nie ma natomiast znaczenia, jaki kształt bądź formułę przybiorą w konkretnym
      przypadku przygotowawcze materiały projektowe, przykładowo mogą być to odręczne
      notatki, wydruk, dokumentacja techniczna, wytwórcza bądź użytkowa (wyr. SA w Łodzi
      z 4.2.2010 r., I ACa 912/09, niepubl.; wyr. SA w Łodzi z 27.2.2013 r., I ACa 1157/12).
    Wobec tego, mając na względzie szeroką definicję programu komputerowego
    Wnioskodawca twierdzi, że każdy ze wskazanych efektów prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom kontrahenta lub konkretnego
    użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności,
    wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność wytworzonego programu. Pracując nad
    wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje
    dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi informatycznych i
    istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w postaci nowoczesnych
    i unikalnych systemów i aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Wytwarzane przez Wnioskodawcę
    oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in.
    zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz
    weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych.
    Działania te prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika tworzenia
    programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu
    dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działalność ta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej nie miały miejsca,
    zarówno w ramach działalności prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę, jak i
    kontrahenta, na rzecz którego są realizowane zlecenia programistyczne.
    Wnioskodawca w ramach bezpośrednio prowadzonej działalności gospodarczej
    opracowuje nowe programy komputerowe na rzecz danego kontrahenta, czyniąc to z
    wykorzystaniem aktualnie posiadanej wiedzy i umiejętności, ale niekoniecznie tworzy
    innowacyjne rozwiązania w wymiarze światowym, gdyż nie weryfikuje on tego w takiej
    skali. Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez niego wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Oprogramowanie stworzone na rzecz
    danego kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza,
    że cecha twórczości jest spełniona.
    Wnioskodawca nie świadczy usług polegających na wprowadzaniu okresowych i
    rutynowych zmian do tworzonego programu komputerowego. Wynika to z faktu, że
    Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z których osiąga przychód. Nadto
    czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi – każdy

    nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a danym kontrahentem wskazują, że w zakresie
    związanym z wytwarzaniem oprogramowania przenoszone są wszelkie prawa autorskie
    do nich w zamian za wynagrodzenie – otrzymywane przez Wnioskodawcę należności będą
    przychodem z tytułu sprzedaży majątkowych praw autorskich do programu
    komputerowego. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych praw
    autorskich do oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania Wnioskodawcy w prace nad określonym
    programem komputerowym.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej, która skupiona jest na wytwarzaniu
    programów komputerowych, Wnioskodawca ponosi następujące wydatki w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów:
    1) koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
      tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności per se; natomiast koszt
      poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
      (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej;
    2) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z
      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    3) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    4) koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;
    5) koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
      związku z czym ponosi koszty związane z dojazdem do wyznaczonego miejsca; są one
      konieczne z punktu widzenia działalności związanej z tworzeniem oprogramowania,
      gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał przykładowo omówić
      dany projekt z klientem w miejscu innym niż siedziba Wnioskodawcy;

    6) koszty dokształcenia zawodowego – należy podkreślić konieczność poniesienia
      wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega
      ciągłym zmianom; oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie
      wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące
      znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez niego informacje specjalne i
      wiedza specjalistyczna; w tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób
      wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty; koszt
      ten obejmuje np. zakup literatury branżowej, opłatę za udział w szkoleniach,
      konferencjach, certyfikaty, licencje;
    7) składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki, jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową.
    Od 1 marca 2021 r. Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów.
    Na koniec każdego okresu rozliczeniowego kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód
    z każdego programu komputerowego. Równolegle w tejże ewidencji Wnioskodawca
    wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT
    i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika nexus, a następnie
    oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Przepis art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT stanowi, że podatek od osiągniętego przez podatnika
    w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek dotyczy okresu od 1 marca 2021 roku i lat następnych. Wnioskodawca prowadzi
    w tym celu odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów szczegółową
    ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT obejmującą ten okres. Od 2021 roku
    nie zmienił się stan faktyczny i będzie on obowiązywał także w latach następnych.
    Wnioskodawca oświadczył, iż mając na względzie szeroką definicję programu
    komputerowego każdy ze wskazanych efektów jego prac stanowi utwór i jest objęty
    ochroną w rozumieniu art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Wnioskodawca potwierdził, że rozwijane oprogramowanie stanowi program
    komputerowy, którego jest twórcą. Wnioskodawca wykorzystuje przy swojej pracy własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności.
    Wnioskodawca do tworzenia ww. efektów prac używa takich języków oprogramowania,
    jak: (...).
    Efektami pracy Wnioskodawcy są również napisane przez niego samodzielnie algorytmy.
    Wnioskodawca ulepsza również oprogramowanie tworząc nowe funkcjonalności (kody,
    algorytmy), które ulepszają/modyfikują programy jego kontrahentów i które są odrębnym
    przedmiotem ochrony na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych.

    Działalności opisane we wniosku (przykładowe projekty) nie stanowią katalogu
    zamkniętego, są to tylko niektóre z działań. Jako przykład wyników prac twórczych,
    Wnioskodawca zamieścił we wniosku opis powstałych programów komputerowych, na
    skutek zleceń programistycznych, wykonanych bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Wnioskodawcy przysługują osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów, aż
    do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Działalność Wnioskodawcy, w ramach której tworzy Oprogramowanie ma charakter
    twórczy o indywidualnym charakterze, jest wyrazem własnej twórczości indywidualnej,
    posiada charakter kreatywny, nowatorski, oryginalny w pomyśle, jest nastawiona na
    tworzenie nowych oryginalnych rozwiązań o charakterze unikatowym. Wnioskodawca
    tworzy oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a
    dany Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Wnioskodawca jest w stanie
    stwierdzić, że tworzenie programów komputerowych ma miejsce w ramach prowadzonej
    bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, w ramach której prowadzi prace w
    sposób systematyczny, zaplanowany i metodyczny w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wnioskodawca wykorzystuje przy tym własną
    inwencję twórczą i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Niniejsze
    przesądza m.in. o elemencie „twórczym” owej działalności tzn. są to działania, które
    choćby w minimalnym stopniu odróżniają się od innych rezultatów takiego samego
    działania, a zatem posiadają cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia (Objaśnienia
    podatkowe Ministra Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczące preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX).
    Wnioskodawca realizuje zlecenia informatyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a w
    szczególności brał udział w następujących projektach programistycznych:
    1. System kalkulacji i sprzedaży (...);
    2. Platforma (...);
    3. Generator (...);
    4. System parametryzacji produktów (...);
    Dla dodatkowego unaocznienia organowi na czym polegały przykładowe projekty
    Wnioskodawca rozwinął i przedstawił poniżej szeroki opis (...).
    (...)
    Wnioskodawca prowadzi pracę według ścisłego harmonogramu w sposób zaplanowany i
    metodyczny z przyjęciem określonych celów do osiągnięcia, począwszy od wymagań
    umownych dotyczących poprawnej dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie
    wymaga wielu składowych tworzonych w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą.
    Działalność, w ramach której Wnioskodawca tworzy Oprogramowanie podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z
    harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i
    wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem.
    Wyjaśniając, jakie konkretnie cele zostaną osiągnięte w poszczególnych latach, w ramach
    jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego
    rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania, Wnioskodawca
    wskazał, że przy każdym oprogramowaniu cele są te same, czyli stworzenie
    oprogramowania spełniającego ustalone wymagania. Wnioskodawca samodzielnie je
    stworzył, dysponując jedynie swoją wiedzą i doświadczeniem.

    Każde oprogramowanie posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo
    zrealizowane.
    Programowanie jest pracą polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego
    tylko efekt jest z góry ustalony. Warto dodać, iż istnieje nieskończona ilość rozwiązań,
    które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca programisty polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Należy podkreślić, iż program stworzony przez
    Wnioskodawcę na rzecz Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów,
    lub też powodował stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności. Warto dodać, iż istnieje
    nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu doprowadzić. Praca
    Wnioskodawcy polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz
    środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    Wnioskodawca tworzy programy komputerowe – utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych, wobec czego cechują się one oryginalnością i
    indywidualnością, co stanowczo przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian
    do tworzonego oprogramowania. Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania,
    Wnioskodawca każdorazowo musi wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia
    oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem musi wykorzystać całą swoją wiedzę
    programistyczną oraz doświadczenie zawodowe. Wnioskodawca nie jest podmiotem,
    który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne, ponieważ ponosi ryzyko związane ze
    swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne ryzyko, a w jej następstwie zdobywa
    prawa do stworzonego dzieła.
    W swojej działalności Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym zwiększając
    zasoby swojej wiedzy. Wnioskodawca podkreślił, że z wykorzystaniem wszystkich
    możliwych zasobów wiedzy, które posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i
    tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów
    lub usług informatycznych. Przy czym podkreślenia wymaga, że ulepszenia są znaczące i
    pozwalają na zautomatyzowanie wielu procesów.
    Wnioskodawca przystępując do tworzenia oprogramowania planuje jego realizację w ten
    sposób, aby prace odbywały się w ramach harmonogramu.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności. Ponadto, warto wspomnieć, że twórczą działalność
    Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki gospodarczej sensu largo, a do praktyki
    gospodarczej danego podmiotu. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w jego
    działalności, więc do momentu ich wytworzenia Wnioskodawca nie oferował podobnych
    rozwiązań.
    Przed przystąpieniem do wykonania oprogramowania, Wnioskodawca każdorazowo musi
    wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy
    czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej wiedzy, Wnioskodawca nie byłby w stanie go
    stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania Wnioskodawca za każdym razem
    musi wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz doświadczenie zawodowe.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, ponosi za nią pełne
    ryzyko, a w jej następstwie zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Należy także pamiętać, że ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności
    zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowości, który Wnioskodawca
    uwzględnia w swojej działalności.

    Wnioskodawca oświadczył, że efektem prac, którym są programy komputerowe zawsze są
    utwory w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj. zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej. Ponadto nie są efektem pracy,
    która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny. Nie są również jedynie techniczną a twórczą realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Wnioskodawca potwierdził, że wszystkie czynności, które realizował w zakresie
    wytwarzania i rozwijania programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta,
    prowadziły do powstania utworów (odrębnych programów komputerowych), które
    podlegają ochronie zgodnie z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    do których przenoszone są prawa majątkowe.
    Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów. Oprogramowanie to
    jest nowością w działalności Wnioskodawcy, ponieważ wcześniej nie tworzył on tego typu
    programów komputerowych.
    Sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego każdorazowo
    spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 tejże ustawy.
    W umowach pomiędzy Wnioskodawcą a Kontrahentami, strony ustaliły, iż Kontrahent
    nabywa autorskie prawa majątkowe do utworów będących przedmiotem prawa
    autorskiego stworzonych przez Wnioskodawcę w ramach świadczonych usług:
    a) z chwilą przyjęcia (przekazania) utworu podlegającego ochronie określonej w art. 74
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z
      2019 r., poz. 123, z późn. zm.); potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas
      przekazanie wytworzonego utworu Kontrahentowi przez Wnioskodawcę, co
      bezpośrednio regulują zapisy zawarte w umowie,
    b) z chwilą wytworzenia utworu, podlegającego ochronie określonej w art. 74 ustawy z
      dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r., poz.
      123, z późn. zm.); potwierdzeniem przeniesienia praw jest wówczas samo wytworzenie
      przez Wnioskodawcę ww. programu.
    Wyodrębnienie konkretnego programu komputerowego i przeniesienie praw do tego
    efektu pracy na Kontrahenta jest każdorazowo możliwe dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    Wnioskodawca wystawia faktury na rzecz swoich kontrahentów lecz nie wyodrębniają one
    wynagrodzenia z tytułu przenoszenia praw autorskich, ponieważ przepisy nie przewidują
    obowiązku ich wyszczególniania. Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego
    wynagrodzenia na podstawie prowadzonej na bieżąco ewidencji.
    Poszczególne umowy z kontrahentami jako okresy rozliczeniowe przewidują stałe okresy
    czasowe, zwykle są to okresy miesięczne. Zakończenie okresu rozliczeniowego jest
    niezależne od spełnienia jakichkolwiek warunków przez Wnioskodawcę.
    Zgodnie z umowami, które Wnioskodawca zawarł z Kontrahentami: należne
    wynagrodzenie zawiera w sobie wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich. Przy
    pomocy ewidencji Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować odpowiednią wartość
    wynagrodzenia, które ma skorzystać z ulgi. Zaangażowanie mierzone jest czasem, jaki jest
    Wnioskodawcy potrzebny do wytworzenia programu komputerowego.
    Zaangażowanie w prace nad określonym programem komputerowym jest ustalane na
    podstawie prowadzonej ewidencji, w której Wnioskodawca wskazuje ile czasu zajmował
    się danym programem. Kryterium, w oparciu o które ustalane jest zaangażowanie,

    stanowi czas, który Wnioskodawca poświęcił na tworzenie danej części programu
    komputerowego.
    Wnioskodawca przenosi na Kontrahenta po upływie okresu rozliczeniowego autorskie
    prawa majątkowe do wytworzonej części programu komputerowego, która stanowi utwór
    w rozumieniu ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Za przeniesienie
    autorskich praw majątkowych do programu komputerowego oraz świadczenie usług,
    Wnioskodawca otrzymuje po upływie okresu rozliczeniowego wynagrodzenie wypłacane
    na podstawie wystawionej przez Wnioskodawcę faktury. Wartość wynagrodzenia
    wyliczana jest na podstawie tego, ile czasu w ciągu jednego okresu rozliczeniowego
    Wnioskodawca poświęcił na tworzenie programu komputerowego, a ile na działania
    nietwórcze (np. czynności administracyjne), następnie określa jaka była to część całego
    czasu poświęconego na świadczenie usług w danym okresie rozliczeniowym. Na
    podstawie takich obliczeń Wnioskodawca ustala wysokość wynagrodzenia z tytułu
    przeniesienia praw autorskich do oprogramowania.
    Wnioskodawca w ramach umowy zobowiązał się do tworzenia oraz rozwijania
    oprogramowania, projektowania systemów informatycznych oraz interfejsów
    programistycznych aplikacji. Ulgą IP BOX Wnioskodawca zamierza objąć tylko te dochody,
    które są bezpośrednio związane z wytwarzaniem programów komputerowych.
    Wnioskodawca jest w stanie ustalić wartość tego dochodu dzięki prowadzonej na bieżąco
    ewidencji.
    W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga przychody ze
    świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty przyporządkowane są do
    przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja konkretnego kosztu nie jest
    możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte przychody w danym miesiącu,
    poprzez zastosowanie proporcji przychodowej.
    Na koniec każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego
    programu komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego
    (miesiąc) w prowadzonej Ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w
    art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu
    ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania
    preferencyjną stawką.
    Wnioskodawca wyjaśnił, że przy obliczaniu wskaźnika Nexus w odniesieniu do wydatków,
    o których mowa w pytaniu nr 3, stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art.
    22 ust. 3 ustawy.
    Wnioskodawca poniżej wskazał funkcjonalny związek kosztów, których dotyczy pytanie nr
    3 z działalnością polegającą na wytwarzaniu, rozwijaniu i ulepszaniu kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej:
    1. koszty usługi księgowej i doradczej – koszt poniesiony przez Wnioskodawcę na
      księgowość pozwala na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na potrzeby
      skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej; koszt ten jest nieodzowny, jeśli
      wytwarzane oprogramowanie ma być wykonywane zgodnie z zasadami lege artis;
      ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej
      czasu na wykonywanie prac programistycznych, co przekłada się na jakość
      tworzonego programu komputerowego; należy również podkreślić, że prowadzenie
      księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności perse; natomiast koszt
      poniesiony na usługi doradcze dotyczy możliwości skorzystania z ulgi IP Box
      (zasięgnięcie porady prawnej); w tym kontekście Wnioskodawca będzie miał
      możliwość otrzymania odpowiedzi, czy jego działalność gospodarcza związana jest z
      działalnością badawczo-rozwojową; Wnioskodawca traktuje te koszty jako stały
      element prowadzenia działalności gospodarczej;
    2. koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych – Wnioskodawca dba o
      ergonomiczne stanowisko pracy, dlatego jest zmuszony ponosić koszty związane z

      wyposażeniem biura; jak powszechnie wiadomo, odpowiednio przygotowane miejsce
      pracy pozwala zoptymalizować osiągane wyniki, stąd należy przyjąć że wydatki na
      odpowiednie wyposażenie biura są dla Wnioskodawcy kosztami niezbędnymi w
      prowadzonej przez niego działalności gospodarczej;
    3. koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego – należy podkreślić, iż zakup
      sprzętu komputerowego i elektronicznego to koszty stałe, które są konieczne do
      prowadzenia działalności gospodarczej jako programista; tworzenie kodu
      zdecydowanie wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i
      elektronicznego; komputer jest podstawowym narzędziem pracy każdego
      programisty; natomiast pozostały sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę
      oraz uwydatnia jej efekty; z całą pewnością należy stwierdzić, iż przedmioty te są ściśle
      związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są niezbędne do
      prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programów komputerowych;
    4. koszty zakupu licencji na oprogramowanie – najnowsze oprogramowanie jest
      niezbędne do realizacji zleceń na rzecz kontrahentów, stąd wydatek ten jest konieczny
      w działalności Wnioskodawcy; poniesienie tego typu kosztów pozwala Wnioskodawcy
      efektywnie wykonywać swoją pracę, co umożliwia mu bycie konkurencyjnym na rynku
      programistycznym;
    5. koszty związane z wyjazdami służbowymi – Wnioskodawca podróżuje służbowo, w
      związku z czym ponosi on koszty związane z dojazdem do wyznaczonego miejsca; są
      one konieczne z punktu widzenia działalności związanej z tworzeniem
      oprogramowania, gdyż może zdarzyć się sytuacja, że Wnioskodawca będzie musiał
      przykładowo omówić dany projekt z klientem w miejscu innym niż siedziba
      Wnioskodawcy;
    6. koszty dokształcenia zawodowego – należy podkreślić konieczność poniesienia
      wydatków na nieustanne kształcenie się Wnioskodawcy w branży IT, która podlega
      ciągłym zmianom; Oprogramowanie wytwarzane jest przede wszystkim na podstawie
      wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy; dla jego finalnego kształtu decydujące
      znaczenie mają przede wszystkim posiadane przez niego informacje specjalne i
      wiedza specjalistyczna; w tym celu Wnioskodawca ustawicznie pogłębia swój zasób
      wiedzy, poznaje nowe technologie, co przyczynia się do poszerzenia jego oferty; koszt
      ten obejmuje np. zakup literatury branżowej, opłatę za udział w szkoleniach,
      konferencjach, certyfikaty, licencje;
    7. składki na ubezpieczenia społeczne – Wnioskodawca pod tym pojęciem rozumie takie
      wydatki, jak składki na ubezpieczenia społeczne (emerytalne, rentowe, chorobowe,
      wypadkowe), wpłaty na Fundusz Pracy i Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
      Pracowniczych; niniejsze obciążenia są obowiązkowe, aby móc prowadzić legalnie
      jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w przypadku Wnioskodawcy
      przekłada się na możliwość świadczenia usług programistycznych; również nie można
      zapominać o celu wymienionych opłat, które mają za zadanie zapewnienie środków
      pieniężnych w razie niemożności wykonywania działalności przez Wnioskodawcę, co w
      dłuższej perspektywie może wydłużyć jego zdolność zawodową;
    Pod pojęciem „kosztów zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych”
    Wnioskodawca ma na myśli wydatki zakup biurka, krzesła, tonerów do drukarki, papieru,
    długopisów. Wnioskodawca nie wyklucza jednak w przyszłości poniesienia innych
    wydatków z tej kategorii.
    Pod pojęciem „kosztów zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego” Wnioskodawca
    ma na myśli zakup monitora, komputera, telefonu, tabletu, klawiatury i koszty
    serwisowania tych sprzętów. Wnioskodawca nie wyklucza jednak w przyszłości poniesienia
    innych wydatków z tej kategorii.
    Wydatki na usługi doradcze nie obejmują opłaty za wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej.

    Przykładem wydatków poniesionych na zakup „licencji na oprogramowanie" jest koszt
    poniesiony przez Wnioskodawcę na zakup (...). Wnioskodawca nie wyklucza jednak w
    przyszłości zakupu innego rodzaju licencji z tej kategorii.
    Pod pojęciem „kosztów zakupu licencji na oprogramowanie” należy rozumieć zakup
    licencji na oprogramowanie zależne od realizowanych zadań. Wymienienie przez
    Wnioskodawcę konkretnych nazw licencji na oprogramowanie nie ma znaczenia w
    sprawie, jednakże dla dodatkowego unaocznienia organowi bezpośredniego powiązania
    wskazanego kosztu z współtworzeniem oprogramowania, rozwinął swoją odpowiedź.
    Przykładowe oprogramowania dostępne na licencji to (...) – komercyjne zintegrowane
    środowisko programistyczne napisane w języku Java do tworzenia oprogramowania.
    Wnioskodawca nie wyklucza jednak w przyszłości zakupu innego rodzaju licencji z tej
    kategorii.
    Są to wydatki niezbędne w działalności Wnioskodawcy, które nie tylko usprawniają pracę
    Wnioskodawcy, ale i uwydatniają jej efekty. Jest to wydatek bezpośrednio związany z
    prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością programistyczną.
    Ponadto nie stanowi ono nabycia, o którym mowa w lit. b, c i d wskaźnika nexus (art. 30ca
    ust. 4 ustawy o PIT).
    Wnioskodawca oświadczył, iż wydatki te będą ponoszone w trakcie prowadzenia
    działalności i są nierozerwalnie z nią związane. W przyszłości nie wyklucza możliwości
    ponoszenia również innych wydatków tego typu związanych bezpośrednio z ww.
    działalnością.
    Pytania
    1. Czy bezpośrednio podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na
      tworzeniu programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w
      rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy odpłatne przeniesienie prawa autorskiego do programu komputerowego przez
      Wnioskodawcę w ramach wykonywanych zleceń programistycznych stanowi sprzedaż
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o PIT, a tym samym Wnioskodawca osiąga dochód z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, o którym mowa w art. 30ca ustawy o PIT?
    3. Czy wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej na:
        a) koszty usługi księgowej i doradczej,
        b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
        c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
        d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
        e) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
        f) koszty dokształcenia zawodowego,
        g) składki na ubezpieczenia społeczne,
      w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o PIT, przy
      zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji, należy uznać za koszty do obliczenia
      wskaźnika nexus, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o
      PIT, na potrzeby wyliczenia kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej?
    4. Czy w przedstawionym powyżej stanie faktycznym oraz stanowiskach Wnioskodawcy
      do zadanych pytań możliwe jest zastosowanie stawki opodatkowania 5% do

      osiągniętego dochodu z praw własności intelektualnej, wyliczonego zgodnie z art. 30ca
      ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, artykuł 5a pkt 38 ustawy o PIT normuje działalność badawczo-
    rozwojową jako: działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny, jak i kryteria
    niezbędne do uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową, jego działalność
    spełnia cechy takowej:
    a) nowatorskość i twórczość: Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w zależności od
      potrzeb kontrahentów, z którymi współpracuje, a dany kontrahent ma na celu
      zwiększenie innowacyjności rozwiązań programistycznych w zależności od swoich
      potrzeb;
    b) nieprzewidywalność: kontrahenci, z którymi Wnioskodawca współpracuje, oczekują od
      niego wykonywania prac, których skutek co prawda jest określony, natomiast proces
      tworzenia danych rozwiązań (programów komputerowych), pomimo korzystania z
      istniejących metod i narzędzi informatycznych, powoduje wytworzenie całkowicie
      nowego rozwiązania, lub znaczną modyfikację archaicznych rozwiązań;
    c) metodyczność: Wnioskodawca zobowiązany jest w ramach danej umowy do ścisłej,
      zgodnej z harmonogramem współpracy, którą zobowiązany jest należycie
      udokumentować i wykonywać zgodnie z oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym
      przez nich planem; innymi słowy, jego działalność prowadzona jest w sposób
      systematyczny;
    d) możliwość przeniesienia lub odtworzenia: celem Wnioskodawcy, w ramach
      wykonywanej bezpośrednio przez niego działalności gospodarczej, jest przeniesienie
      autorskich praw majątkowych z oprogramowania na kontrahenta, co nierozerwalnie
      wiąże się z koniecznością jego odtworzenia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 40 ustawy o PIT pojęcie „prace rozwojowe” oznacza prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań – wytwarza nowe, nieistniejące wcześniej funkcjonalności
    na podstawie posiadanej wiedzy, które wpływają na innowacyjność wytwarzanych
    rozwiązań programistycznych. Czyni to na podstawie nabywanej, łączonej, kształtowanej i
    wykorzystywanej dostępnej aktualnie wiedzy w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych
    produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
    okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Wnioskodawca podejmuje pracę nad jakimś projektem posiadając nakreślony cel, którym
    jest wytworzenie oprogramowania rozwiązującego problemy nakreślone przez
    kontrahenta przy negocjowaniu współpracy. Wnioskodawca prowadzi pracę według

    ścisłego harmonogramu - począwszy od wymagań umownych dotyczących poprawnej
    dokumentacji swojej działalności, oprogramowanie wymaga wielu składowych tworzonych
    w odpowiedniej kolejności i z należytą uwagą. Wnioskodawca zawsze stara się dostarczyć
    najnowsze rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT
    oraz z aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności jego kontrahenta.
    Wnioskodawca, z wykorzystaniem wszystkich możliwych wiadomości naukowych jakie
    posiada, w swojej działalności planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w
    branży w postaci produktów, procesów lub usług programistycznych. Wnioskodawca
    wykorzystuje przy tym własną inwencję twórczą oraz korzysta z posiadanej przez siebie
    wiedzy i umiejętności. Programy komputerowe stworzone przez niego na rzecz
    kontrahentów ulepszyły i rozwijały działanie starych programów lub też powodowały
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności niewystępujących dotychczas w praktyce
    gospodarczej, bądź na tyle nowatorskich, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących.
    Zdaniem Wnioskodawcy, stworzone programy stanowią przejaw jego twórczej działalności
    oraz są one innowacyjne zarówno w prowadzonej bezpośrednio przez niego działalności,
    jak i jego kontrahenta.
    Jak wskazano w Objaśnieniu Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącym
    preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności
    intelektualnej (IP BOX), twórczą działalność Wnioskodawcy odnosić należy nie do praktyki
    gospodarczej sensu largo, a do praktyki gospodarczej danego podmiotu. Twórczość
    Wnioskodawcy odnosi się również do przejawu jego działalności – autorskich praw do
    programów komputerowych podlegających ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Ochrona ta obejmuje
    również fragmenty utworu i utwory w wersji nieukończonej. Wobec powyższego, zdaniem
    Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą prace rozwojowe, a tym
    samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT wskazuje zamknięty katalog praw
    własności intelektualnych, z których dochód może zostać objęty preferencyjnym
    opodatkowaniem. Autorskie prawo do programu komputerowego stanowi jedno z praw
    własności intelektualnych wskazanych w tym artykule w ust. 2 pkt 8. Przy czym, by można
    było mówić o „kwalifikowanym” prawie własności intelektualnej, przepis ten wymaga aby
    spełnione zostały dwa kryteria:
    a. przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz
    b. prawo własności intelektualnej podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów
      odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
      Europejska.
    Oprogramowanie stanowi przedmiot ochrony praw autorskich. Artykuł 74 ustawy o PAIPP
    kwalifikuje programy komputerowe jako utwory będące przedmiotem jego ochrony i to
    już z momentem ich wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Przedmiotem ochrony prawa autorskiego mogą być poszczególne elementy
    lub nawet krótkie fragmenty (urywki) programu, jeśli tylko one same spełniać będą
    wymogi podane w art. 1 ust. 1 ustawy o PAIPP, tj. elementy programu jako takiego, a więc
    instrukcje działania dla komputera lub ich zestawy (wyr. TS z 22.12.2010 r., C-393/09,
    Bezpečnostní softwarová asociace, ECLI:EU:C:2010:816). Do programów komputerowych
    stosuje się również wyrażoną w art. 1 ust. 3 ustawy o PAIPP zasadę, że chronione są także
    dzieła w postaci nieukończonej, np. wersja pre-alfa, alfa lub beta programu, wydanie

    testowe lub demonstracyjne (A. Michalak (red.), Ustawa o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Komentarz, Warszawa 2019 - art. 74).
    Zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do programów komputerowych wytwarzanych
    przez niego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w kontekście przedstawionej we wniosku działalności zalicza się
    do kwalifikowanych praw własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, gdyż jest ono wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
    sprecyzowanych w tym przepisie, podlega ochronie na podstawie ustawy o PAIPP, a jego
    przedmiot został wytworzony przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej bezpośrednio
    przez niego działalności opisanej we wniosku, która – jego zdaniem – stanowi działalność
    badawczo-rozwojową.
    Dochodem z kwalifikowanego IP, zgodnie z art. 30ca ust. 7 ustawy o PIT, jest osiągnięty
    przez podatnika w ciągu roku podatkowego dochód:
    • z opłat lub należności wynikających z umów licencyjnych, dotyczących kwalifikowanego
      IP;
    • ze sprzedaży kwalifikowanego IP;
    • z kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
    • z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego IP, jeżeli zostało
      uzyskane w postępowaniu spornym, w tym w postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej będziemy mieli do czynienia przy
    spełnieniu łącznie trzech warunków:
    a) przedmiot ochrony jest wytworzony przez podatnika w ramach prowadzonej przez
      niego działalności badawczo-rozwojowej, oraz;
    b) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT;
    c) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zdaniem Wnioskodawcy, wytwarzane przez niego prawa autorskie stanowią
    kwalifikowane IP, co zostało wykazane w zakresie pytania nr 1. Zgodnie z postanowieniami
    konkretnej umowy współpracy w ramach wykonywanych usług przenoszone są przez
    Wnioskodawcę na rzecz danego kontrahenta wytworzone oprogramowania oraz
    majątkowe prawa autorskie do tychże oprogramowań. W zamian za wykonane usługi
    Wnioskodawca otrzymuje umówione wynagrodzenie - należność ta obejmuje honorarium
    za przeniesienie całości autorskich praw majątkowych do programu komputerowego.
    Zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne zbycie autorskich praw majątkowych do wytworzonego
    oprogramowania należy zakwalifikować jako kategorię sprzedaży kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 4 i 5 ustawy o PIT wysokość
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się
    jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w
    roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
    a+b*1,3/a+b+c+d
    w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
    a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
    związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,

    b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego
    w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
    c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
    d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Do powyższych kosztów nie zalicza się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami.
    Na mocy art. 30ca ust. 6 ustawy o PIT, w przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym
    mowa powyżej, jest większa od 1, przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1. Jednocześnie w
    przypadku, gdy Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych ani
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej, wskaźnik ten będzie wynosić 1 w
    momencie, gdy Wnioskodawca osiągnie dochód.
    Przedmiotem wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest w
    przeważającym zakresie tworzenie programów komputerowych, do których prawa
    autorskie są następnie przenoszone w ramach wykonania umowy na rzecz określonego
    Kontrahenta. Za świadczone usługi Wnioskodawca otrzymuje ustalone honorarium, które
    obejmuje również wynagrodzenie za przeniesienie autorskich praw majątkowych. W
    związku z wykonywaną działalnością, Wnioskodawca ponosi wydatki na:
    a) koszty usługi księgowej i doradczej,
    b) koszty zakupu wyposażenia biurowego i artykułów biurowych,
    c) koszty zakupu sprzętu komputerowego i elektronicznego,
    d) koszty zakupu licencji na oprogramowanie,
    e) koszty związane z wyjazdami służbowymi,
    f) koszty dokształcenia zawodowego,
    g) składki na ubezpieczenia społeczne.
    Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są również kosztami w rozumieniu art.
    22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie źródła przychodów – tj. prowadzonej przez niego pozarolniczej
    działalności gospodarczej.
    Zdaniem Wnioskodawcy, ponoszone wydatki, w zakresie w jakim przeznaczane są na
    wytworzenie danego oprogramowania, należy uznać za koszty faktycznie poniesione na
    prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę działalność, stanowiącą – zdaniem
    Wnioskodawcy – działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art.
    30ca ust. 4 ustawy o PIT).
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego
    przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego
    dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy
    opodatkowania”. Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku
    podatkowego podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w
    stosunku do dochodów związanych ze sprzedażą kwalifikowanego IP. W związku z tym
    Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5% stawki podatku
    dochodowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności;
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca
          2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871
          i 1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018
          r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.

    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
          przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
          obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
          komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej
          wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów,
          procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z treści opisu sprawy wynika, że głównym przedmiotem Pana działalności jest
    wytwarzanie programów komputerowych. Realizuje Pan projekty programistyczne
    począwszy od etapu analizy potrzeb Kontrahenta, poprzez projektowanie, implementację,
    testy, wdrożenie oraz asystę przy uruchomieniach testowych i produkcyjnych. W dalszych
    etapach świadczone są usługi wsparcia w modernizacji wdrożonych systemów.
    Realizuje Pan zlecenia programistyczne na rzecz swoich Kontrahentów, a przykładowo
    zajmuje się następującymi projektami:
    1. System kalkulacji i sprzedaży (...);
    2. Platforma (...);
    3. Generator (...);
    4. System parametryzacji (...);
    5. Platforma obsługi posprzedażowej (...).
    Wskazał Pan, że wszystkie czynności, które realizował w zakresie wytwarzania i rozwijania
    programów komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania
    utworów (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z
    art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    prawa majątkowe.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje

    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Przedstawiając okoliczności sprawy wskazał Pan, że w ramach działalności gospodarczej
    prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań
    przy wykorzystaniu zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą
    i korzysta z posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Zaznaczył Pan, że tworzy
    oprogramowanie w zależności od potrzeb Klientów, z którymi współpracuje, a dany
    Zleceniodawca ma na celu zwiększenie innowacyjności archaicznych rozwiązań
    programistycznych w zależności od swoich potrzeb. Pana praca polega na doborze
    najbardziej wydajnych i odpowiednich metod oraz środków, które mają zapewnić
    stworzenie konkretnej funkcjonalności. Program stworzony przez Pana na rzecz
    Zleceniodawcy ulepszył i rozwinął działanie starych programów, lub też powodował
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności.
    Dodatkowo wskazał Pan, iż nowy, ulepszony charakter produktów nie jest wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów. Oprogramowanie to jest nowością w Pana działalności, ponieważ wcześniej
    nie tworzył on tego typu programów komputerowych.
    Efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się każdorazowo jako utwory w
    rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Cechuje je to, że zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym
    charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej.
    Nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych
    umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako
    mające charakter powtarzalny oraz nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą”, realizacją
    szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt

    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie, podejmowana jest
    w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, na
    podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem określonych celów do
    osiągnięcia. Pana działania prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Zobowiązany jest Pan w ramach danej umowy do ścisłej, zgodnej z harmonogramem
    współpracy, którą zobowiązany jest należycie udokumentować i wykonywać zgodnie z
    oczekiwaniami kontrahenta i przedstawionym przez nich planem. Każde oprogramowanie
    posiadało harmonogram prac, które zostały każdorazowo zrealizowane.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że wykonuje Pan prace w sposób systematyczny, zaplanowany i
    metodyczny w celu tworzenia nowych rozwiązań przy wykorzystaniu i zwiększaniu
    zasobów wiedzy. Wykorzystuje Pan przy tym własną inwencję twórczą i korzysta z
    posiadanej przez siebie wiedzy i umiejętności. Przed przystąpieniem do wykonania
    oprogramowania każdorazowo musi Pan wybrać odpowiednią technologię, co wiążę się z
    wykorzystaniem swoich zasobów wiedzy czy też ich zwiększeniem. Nie posiadając tej
    wiedzy, nie byłby Pan w stanie go stworzyć. Wobec tego do stworzenia oprogramowania
    za każdym razem musi Pan wykorzystać całą swoją wiedzę programistyczną oraz
    doświadczenie zawodowe.
    W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze rozwiązania w branży,
    zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi zastosowaniami
    wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym zwiększając zasoby swojej
    wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów wiedzy, które posiada Pan w
    swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne rozwiązania w branży w
    postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług informatycznych. Przy czym
    podkreślił Pan, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na zautomatyzowanie wielu
    procesów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    – badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz

    – prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    • nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    • wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    • nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    • łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    • kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    • wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    • planowaniu produkcji oraz
    • projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, działalność, w ramach której tworzy oprogramowanie
    podejmowana jest w sposób uporządkowany, zaplanowany, metodyczny, według
    pewnego systemu, na podstawie przygotowanego harmonogramu prac z przyjęciem
    określonych celów do osiągnięcia. Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie
    potrzebom kontrahenta lub konkretnego użytkownika, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje Pan dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnych i unikalnych systemów i aplikacji. W ramach działalności zdobywa,
    poszerza i łączy Pan interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w

    celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych systemów i aplikacji. Wytwarzane
    przez Pana oprogramowania opierają się na indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w działalności Kontrahenta, tym samym
    zwiększając zasoby swojej wiedzy. Z wykorzystaniem wszystkich możliwych zasobów
    wiedzy, które Pan posiada w swojej działalności, planuje, projektuje i tworzy innowacyjne
    rozwiązania w branży w postaci ulepszonych produktów, procesów lub usług
    informatycznych. Przy czym podkreślił Pan, że ulepszenia są znaczące i pozwalają na
    zautomatyzowanie wielu procesów. Wytworzone oprogramowania stanowią nowość w
    Pana działalności, więc do momentu ich wytworzenia nie oferował Pan podobnych
    rozwiązań. Podkreślił Pan, że efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się
    każdorazowo jako utwory w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych. Nowy, ulepszony charakter produktów nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana, ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku oraz w warunkach działalności opisanych we wniosku i jego
    uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
          ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego
          weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
          prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),

        8) autorskie prawo do programu komputerowego
        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
          ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
          Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
          Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
          ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
          badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
                            (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
        a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
        związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
        b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
        c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
        prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
        powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
        d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
          kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
          sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
          własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w
          tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
          prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
          kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający
          określenie kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
          rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i
          3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
          zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności
          intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych
          produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno
          kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w
          produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych
          księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa
          w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie
    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-

    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wszystkie czynności, które realizował Pan w zakresie wytwarzania i rozwijania programów
    komputerowych, zlecane przez Kontrahenta, prowadziły do powstania utworów
    (odrębnych programów komputerowych), które podlegają ochronie zgodnie z art. 74
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są prawa
    majątkowe. Przysługują Panu osobiste i majątkowe prawa autorskie do tych programów,
    aż do – w przypadku praw majątkowych – ich odpłatnego zbycia na rzecz Kontrahenta.
    Wskazał Pan, że sposób przenoszenia autorskich praw do programu komputerowego
    każdorazowo spełnia warunki przewidziane w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności następuje z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww.
    ustawy. Zgodnie z umowami, które zawarł Pan z Kontrahentami: należne wynagrodzenie
    zawiera w sobie wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji
    jest Pan w stanie przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia, które ma
    skorzystać z ulgi.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że prowadzi Pan odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów ewidencję zgodną z wymogami art. 30cb ustawy o PIT od 1
    marca 2021 r., w której ewidencjonuje przychody, koszty uzyskania przychodów i dochód
    (stratę) przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w sposób
    pozwalający na określenie kwalifikowanego dochodu. W ewidencji tej wyodrębnia Pan
    również koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i
    uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza
    podstawę opodatkowania preferencyjną stawką.
    Wskazał Pan, że wniosek dotyczy okresu od 1 marca 2021 r. oraz lat następnych. Od 2021
    r. nie zmienił się stan faktyczny i będzie on obowiązywał także w latach następnych.
    Preferencyjną 5% stawką podatku obejmuje/będzie obejmował Pan wyłącznie dochód z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnych.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24 ze zm.; dalej: „ustawa o PAIPP”).
    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).

    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za lata 2021-2024 (począwszy od 1
    marca 2021 r.) oraz za lata kolejne, jeżeli przedstawione okoliczności sprawy oraz stan
    prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    – dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    – wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    – wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    – kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    – dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.