Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-48/07/10-S/ZG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-04-14
Teza: Czy osoba fizyczna prowadząca gospodarstwo rolne, dokonująca sprzedaży działki budowlanej, winna zapłacić podatek VAT od tej sprzedaży?
Słowa kluczowe: budowa-działka pod budowę; działalność-działalność gospodarcza; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek-majątek prywatny; rolnik; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 roku w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2010 roku sygn. akt I FSK 2071/08 oraz wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2008 roku sygn. akt III SA/Wa 985/08 - po ponownej analizie stanu faktycznego stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2007 roku (data wpływu 23.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy gruntów przeznaczonych pod zabudowę - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2007 roku został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług dostawy gruntów przeznaczonych pod zabudowę.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Pani Stanisława J. od 1989 roku jest właścicielem gospodarstwa rolnego w ¼ jego części. W dniu 18 kwietnia 2007 roku brat dokonał na rzecz Pani Stanisławy J. darowizny pozostałej części gospodarstwa rolnego. W zamian za powyższe Wnioskodawca zobowiązał się uregulować zadłużenie brata z tytułu KRUS. Jedną z działek pola rolnego przekwalifikowano na osiem działek budowlanych. W dniu 6 października 2007 roku Wnioskodawca dokonał sprzedaży jednej z działek.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy od sprzedaży działki budowlanej należy zapłacić podatek od towarów i usług w wysokości 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy w tym przypadku sprzedaż działki nie powinna być opodatkowana podatkiem VAT, gdyż jest to majątek rodzinny, w którym pracowali kiedyś rodzice Wnioskodawcy.

Działający z upoważnienia Ministra Finansów, Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy wydał w dniu 4 stycznia 2008 roku interpretację indywidualną nr ITPP3/443-48/07/WW stwierdzając, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 19 października 2007 roku jest nieprawidłowe. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 24 stycznia 2008 roku, zaś odpowiedzi na wezwanie udzielono pismem z dnia 19 lutego 2008 roku, znak ITPP3/443W-2/08/WW (doręczonym w dniu 26.02.2008 r.). W dniu 21 marca 2008 roku wpłynęła do Izby Skarbowej w Bydgoszczy skarga na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie interpretacji indywidualnej.

Wyrokiem z dnia 18 września 2008 roku sygn. akt III SA/Wa 985/08 Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, stwierdzając, iż Wnioskodawca dokonując sprzedaży działek w okolicznościach takich jak opisane we wniosku, z tytułu tej sprzedaży nie będzie mógł być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Minister Finansów kwestionując stanowisko Sądu pierwszej instancji, złożył skargę kasacyjną, która wyrokiem Naczelnego Sądu Naczelnego z dnia 12 lutego 2010 roku sygn. akt I FSK 2071/08 została oddalona. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, iż skoro Skarżąca jedną z działek pola rolnego wchodzącego w skład gospodarstwa przekwalifikowała na osiem działek budowlanych, oznacza to, że działka ta przestała być wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności rolnej i jako wchodząca w skład majątku osobistego – prywatnego, którego Skarżąca nie nabyła w celach jego dalszej odsprzedaży, po podziale może być sprzedana bez opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym ocena prawna dokonana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie jest prawidłowa i nie narusza art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

W dniu 29 marca 2010 roku do tut. organu wpłynął prawomocny wyrok wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 18 września 2008 roku sygn. akt III SA/Wa 985/08 uchylający zaskarżoną interpretację.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Naczelnego Sądu Naczelnego z dnia 12 lutego 2010 roku sygn. akt I FSK 2071/08 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 września 2008 roku sygn. akt III SA/Wa 985/08 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.