Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.25.2025.1.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Opodatkowanie minimalnym podatkiem dochodowym dystrybutora wyrobów tytoniowych.
Słowa kluczowe: cena-cena urzędowa; koszt-koszty uzyskania przychodów; podatek-podatek minimalny; przychód; wyroby-wyroby tytoniowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 10% - minimalny podatek dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 14-pkt 5-lit. d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 24ca-ust. 2-pkt 2-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 13 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym
    dystrybutora wyrobów tytoniowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. S.A. jest spółką akcyjną prawa polskiego, wpisaną do Rejestru Przedsiębiorców
    Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem (...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”).
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od
    całości osiąganych dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony
    obowiązek podatkowy), w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej:
    „Ustawa CIT”).
    Spółka jest dystrybutorem wyrobów tytoniowych i FMCG w Polsce. Oferta Spółki składa się
    z tysięcy produktów, do których należą głównie papierosy i wyroby tytoniowe, alkohole
    oraz leki bez recepty. Głównym źródłem przychodów Spółki jest sprzedaż wyrobów
    akcyzowych, przede wszystkim wyrobów tytoniowych (np. tytoń do palenia), papierosów i
    alkoholu. W roku 2024 przychody ze sprzedaży tych produktów stanowiły ok. 76%
    wartości przychodów ogółem Spółki, a udział akcyzy w cenie tych wyrobów stanowił ok. 63-
    65% przychodu. Spółka zakłada, że w kolejnych latach podatkowych przychody ze
    sprzedaży tych wyrobów oraz udział akcyzy w cenie tych wyrobów będzie na podobnym
    poziomie. Dodatkowo w 2024 roku ok. 22% wartości przychodów Spółki stanowiły
    przychody ze zbycia wierzytelności na rzecz instytucji finansowych.
    W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą Wnioskodawca przewiduje, że w roku
    2024 udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w
    przychodach innych niż z zysków kapitałowych nie przekroczył 2%.
    Zgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku
    akcyzowym (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1542 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o akcyzie”)
    opakowania jednostkowe wyrobów tytoniowych, tj. papierosów oraz tytoniu do palenia,
    muszą być oznaczone nadrukowaną maksymalną ceną detaliczną.
    Na podstawie art. 99 ust. 7 Ustawy o akcyzie producent, importer lub podmiot dokonujący
    nabycia wewnątrzwspólnotowego papierosów lub tytoniu do palenia, przeznaczonych do
    sprzedaży na terytorium kraju, jest obowiązany wyznaczyć i wydrukować maksymalną
    cenę detaliczną na opakowaniu jednostkowym tych wyrobów.
    W takich okolicznościach Spółka powzięła wątpliwość, w jaki sposób powinna obliczyć
    stratę lub poziom współczynnika dochodów w stosunku do przychodów za rok 2024 oraz
    za kolejne lata podatkowe na potrzeby kalkulacji minimalnego podatku dochodowego, o
    którym mowa w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT (dalej jako: „minimalny podatek dochodowy”)
    oraz czy charakter prowadzonej przez nią działalności pozwala na skorzystanie z
    wyłączenia z obowiązku stosowania przepisów dotyczących minimalnego podatku
    dochodowego od osób prawnych przy spełnieniu odpowiednich wymogów wskazanych w
    Ustawie CIT.
    Przedmiotem niniejszego wniosku są wyłącznie wyroby tytoniowe (papierosy i tytoń do
    palenia) z nadrukowaną na ich opakowaniach maksymalną ceną detaliczną, który to
    obowiązek wynika z Ustawy o akcyzie (dalej: „Wyroby tytoniowe”).
    Pytania
    1. Czy Wyroby tytoniowe stanowią towary, w stosunku do których znajduje zastosowanie
      art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a Ustawy CIT, tzn. takie których „cena lub sposób ustalenia
      ceny wynika z przepisów ustaw”, a w konsekwencji czy dla celów obliczenia straty oraz

      udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT,
      Spółka jest uprawniona do wyłączenia przychodów oraz kosztów uzyskania
      przychodów z nimi związanych, osiągniętych lub poniesionych w związku z obrotem
      Wyrobami tytoniowymi, jeżeli spełniony jest warunek o którym mowa w art. 24ca ust.
      2 pkt 2 lit. b Ustawy CIT?
    2. Czy w przypadku, gdy w roku podatkowym ponad 50% przychodów Spółki innych niż z
      zysków kapitałowych będzie pochodziło ze sprzedaży Wyrobów tytoniowych, do
      rozliczeń Spółki będzie miało zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w art. 24ca
      ust. 14 pkt 5 lit. d Ustawy CIT i w konsekwencji działalność Spółki w danym roku nie
      będzie podlegała opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    ad 1
    W ocenie Spółki, Wyroby tytoniowe stanowią towary, o których mowa w art. 24ca ust. 2
    pkt 2 lit. a Ustawy CIT, ponieważ sposób ustalania ich ceny w obrocie rynkowym, w tym
    również w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę, wynika wprost z
    przepisów ustawy o podatku akcyzowym oraz ustawy z dnia 9 listopada 1995 r. o ochronie
    zdrowia przed następstwami używania tytoniu i wyrobów tytoniowych (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1162; dalej: „Ustawa o ochronie zdrowia”).
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przy obliczaniu straty lub
    wskaźnika dochodowości Spółki, o których mowa w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT, nie należy
    uwzględniać przychodów ani kosztów uzyskania przychodów związanych z obrotem
    Wyrobami tytoniowymi, pod warunkiem spełnienia wymogu określonego w art. 24ca ust.
    2 pkt 2 lit. b Ustawy CIT, tj. w sytuacji, gdy Spółka w danym roku podatkowym poniesie
    stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w związku z handlem
    Wyrobami tytoniowymi lub osiągnie wskaźnik dochodów ze źródła przychodów innych niż
    z zysków kapitałowych, wynikający z handlu wyrobami tytoniowymi, w wysokości nie
    większej niż 2%.
    ad 2
    Zdaniem Spółki, w sytuacji, gdy w danym roku podatkowym przychody z tytułu sprzedaży
    Wyrobów tytoniowych wyniosą co najmniej 50% przychodów innych niż z zysków
    kapitałowych, możliwe będzie skorzystanie z wyłączenia z minimalnego podatku
    dochodowego na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d Ustawy CIT. W konsekwencji,
    Spółka nie będzie zobowiązana do zapłaty minimalnego podatku dochodowego
    niezależnie od tego, czy po wyłączeniu przychodów i kosztów związanych ze sprzedażą
    Wyrobów tytoniowych wykaże stratę albo czy wskaźnik dochodów do przychodów ze
    źródła innych niż z zysków kapitałowych nie przekroczy 2%, określonych zgodnie z art.
    24ca ust. 1 i 2 Ustawy CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    ad 1
    Zgodnie z art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT, minimalny podatek dochodowy dotyczy spółek,
    które w roku podatkowym:
    1. poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych, albo
    2. osiągnęły wskaźnik dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych,
      określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 lub art. 7a ust. 1 Ustawy CIT, w przychodach innych
      niż z zysków kapitałowych, w wysokości nie większej niż 2%.
    Zgodnie z art. 24ca ust. 2 pkt 2 Ustawy CIT, do celów obliczenia straty oraz wskaźnika
    dochodowości, o których mowa w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów
    uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami, jeśli:

    a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub
      wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
    b) podatnik w roku podatkowym ponosi stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków
      kapitałowych w związku z taką transakcją lub osiąga wskaźnik dochodów ze źródła
      przychodów innych niż z zysków kapitałowych, w przychodach innych niż z zysków
      kapitałowych, wynikający z tej transakcji, w wysokości nie większej niż 2%.
    Spółka stoi na stanowisku, że sposób ustalania ceny Wyrobów tytoniowych, stanowiących
    przedmiot wniosku (tj. wyrobów z nadrukowaną maksymalną ceną detaliczną na
    opakowaniu), wynika bezpośrednio z przepisów ustawowych lub aktów normatywnych
    wydanych na ich podstawie. Regulacje te obejmują zarówno zakaz sprzedaży Wyrobów
    tytoniowych poniżej maksymalnej ceny detalicznej ustalonej przez producenta i
    nadrukowanej na opakowaniu, jak również sankcje za przekroczenie tej ceny w postaci
    dodatkowego opodatkowania podatkiem akcyzowym.
    Wnioskodawca wskazuje, że ustawodawca w uzasadnieniu projektu ustawy
    wprowadzającej art. 24ca ust. 2 pkt 2 Ustawy CIT ani również w samej ustawie nie
    sprecyzował, jak dla celów zastosowania minimalnego podatku dochodowego powinno
    być rozumiane sformułowanie „cena lub sposób określenia ceny wynika z przepisów
    ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych”. Brak definicji legalnej tego
    pojęcia oraz brak katalogu towarów lub usług, do których odnosi się przepis, wskazuje, że
    możliwa jest jego szeroka interpretacja.
    W ocenie Spółki pojęcie towarów lub usług, których „cena lub sposób określenia ceny
    wynika z przepisów ustaw lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych” należy
    rozumieć w ten sposób, że dotyczy ono takich towarów lub usług, w odniesieniu do
    których istnieją regulacje ustawowe, na podstawie których podmiot gospodarczy nie ma
    możliwości swobodnego kształtowania ceny ich sprzedaży niezależnie od jego sytuacji
    gospodarczej czy rynkowej lub też, że zmiana ustalonej ceny powoduje negatywne
    konsekwencje.
    W szczególności przepisy Ustawy o akcyzie oraz Ustawy o ochronie zdrowia wyraźnie
    wskazują, że cena ustalona przez producenta stanowi maksymalną i jednocześnie
    minimalną cenę detaliczną, której zmiana przez sprzedawcę skutkuje negatywnymi
    konsekwencjami prawnymi, włączając odpowiedzialność karną i sankcje finansowe.
    Ustawy regulujące ceny sprzedaży w Polsce Wyrobów tytoniowych ograniczają swobodę
    kształtowania cen przez podmioty gospodarcze, wprowadzając sztywne mechanizmy
    cenowe.
    Zgodnie z art. 99 ust. 7 Ustawy o akcyzie, producenci, importerzy oraz podmioty
    dokonujące wewnątrzwspólnotowego nabycia papierosów lub tytoniu do palenia,
    przeznaczonych na sprzedaż na terytorium kraju, są zobowiązani do wyznaczenia i
    nadrukowania maksymalnej ceny detalicznej na opakowaniu jednostkowym. W przypadku
    sprzedaży powyżej maksymalnej ceny detalicznej zastosowanie znajduje art. 99 ust. 10
    Ustawy o akcyzie, zgodnie z którym stosuje się stawkę akcyzy w wysokości 70%
    maksymalnej ceny detalicznej wydrukowanej na opakowaniu jednostkowym. Przepis ten
    ma charakter sankcyjny i wprowadza on dodatkowe, karne, opodatkowanie 70% stawką
    akcyzy liczoną od ceny detalicznej nadrukowanej na opakowaniu, mimo że od tych
    papierosów została już uiszczona akcyza przez producenta w momencie opuszczenia
    składu podatkowego. Przepisy Ustawy o akcyzie wyraźnie więc wskazują, że cena
    określona na opakowaniu przez producenta jest maksymalną ceną detaliczną, której
    przekroczenie i sprzedaż powyżej tej ceny jest karane dodatkowym, karnym, bardzo
    wysokim zobowiązaniem akcyzowym.
    To dodatkowe sankcyjne zobowiązanie w zakresie podatku akcyzowego jest de facto karą
    za sprzedaż Wyrobów tytoniowych powyżej maksymalnej ceny detalicznej i ma być
    mechanizmem przeciwdziałającym takiemu działaniu.

    Spółka wskazuje przy tym, że kwota tej karnej akcyzy jest na tyle wysoka, że sprzedaż
    Wyrobów tytoniowych powyżej ceny nadrukowanej na opakowaniu jest ekonomicznie
    nieopłacalna.
    W związku z powyższym, cena hurtowa Wyrobów tytoniowych dystrybuowanych przez
    Spółkę musi być pochodną maksymalnej ceny detalicznej. Koniecznym jest bowiem
    dokonanie takiej kalkulacji ceny przez Spółkę, aby nie przekroczyła ona maksymalnej ceny
    detalicznej nadrukowanej na opakowaniu. Tym samym sposób określenia ceny Wyrobów
    tytoniowych dystrybuowanych przez Spółkę wynika bezpośrednio z przepisów Ustawy o
    akcyzie, a swobodne określenie ceny Wyrobów tytoniowych przez Spółkę jest w praktyce
    niemożliwe, gdyż ostateczna cena detaliczna Wyrobów tytoniowych nie może być ani
    wyższa, ani niższa od maksymalnej ceny detalicznej nadrukowanej na opakowaniu
    Wyrobów tytoniowych.
    W konsekwencji, zdaniem Spółki, Wyroby tytoniowe spełniają warunki określone w art.
    24ca ust. 2 pkt 2 lit. a Ustawy CIT, co uprawnia do wyłączenia ich z przychodów oraz
    kosztów uzyskania przychodów przy obliczaniu straty lub wskaźnika dochodowości, o
    których mowa w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT.
    Przepisy rangi ustawowej określają także w sposób restrykcyjny kwestie sprzedaży
    Wyrobów tytoniowych poniżej ceny ustalonej przez producenta. Stosownie do treści
    przepisu art. 8 ust. 1 Ustawy o ochronie zdrowia zabrania się promocji wyrobów
    tytoniowych, w szczególności w telewizji, radiu, kinach, podmiotach leczniczych, szkołach i
    placówkach oświatowo-wychowawczych, w prasie dziecięcej i młodzieżowej, na terenie
    obiektów sportowo-rekreacyjnych oraz w innych miejscach publicznych.
    Przez promocję wyrobów tytoniowych należy rozumieć, zgodnie z art. 2 pkt 23 lit. d
    Ustawy o ochronie zdrowia, oferowanie tych wyrobów konsumentom po obniżonej cenie
    w stosunku do ceny wydrukowanej na opakowaniu jednostkowym. Stosownie zaś do
    treści art. 12 pkt 1 Ustawy o ochronie zdrowia reklamowanie i promowanie wyrobów lub
    produktów wbrew postanowieniom art. 8 ust. 1, jest zagrożone karą grzywny do 200 000
    zł albo karą ograniczenia wolności, albo obiema tymi karami łącznie.
    Powyższe oznacza, że maksymalna cena detaliczna określona na opakowaniu Wyrobów
    tytoniowych jest jednocześnie ceną minimalną, a jej zmiana i sprzedaż poniżej tej ceny jest
    traktowana jako czyn zabroniony, za który podmiot je oferujący może ponieść
    odpowiedzialność karną.
    Tym samym, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami ustawowymi, cena określona na
    opakowaniu Wyrobów tytoniowych stanowi zarówno cenę maksymalną i minimalną tych
    wyrobów i jest dla sprzedawcy wiążąca, a Spółka przy ich dystrybucji musi stosować
    każdorazowo cenę wydrukowaną na opakowaniu.
    W opinii Spółki nie ulega więc wątpliwości, że powyżej przytoczone przepisy świadczą o
    tym, iż cena, po jakiej podmioty zajmujące się obrotem Wyrobami tytoniowymi mogą je
    sprzedawać, jest ceną regulowaną przepisami prawa. Przepisy Ustawy o akcyzie oraz
    Ustawy o ochronie zdrowia określają wprost sankcje, jakie wiążą się z jakimikolwiek
    zmianami tej ceny w obrocie tj. sprzedażą poniżej jak i powyżej ceny nadrukowanej na
    opakowaniu. Na podstawie przywołanych regulacji, wszystkie podmioty, które w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej sprzedają Wyroby tytoniowe są zobowiązane do
    stosowania jednakowych cen.
    Dodatkowo, w ocenie Spółki przedstawione przez nią stanowisko jest zgodne nie tylko z
    literalną wykładnią przepisów art. 24ca ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, ale także z wykładnią
    celowościową tych przepisów.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do ustawy wprowadzającej regulację art. 24ca Ustawy CIT,
    celem wdrożenia analizowanych przepisów było uwolnienie od obowiązku obciążenia
    minimalnym podatkiem dochodowym podmiotów, które nie mają możliwości
    swobodnego kształtowania cen sprzedawanych towarów czy też świadczonych usług. Jak

    wskazał ustawodawca, podmioty takie są w sposób szczególny narażone na bardzo niską
    marżowość a nawet na ryzyko straty podatkowej w sytuacji, gdy pozostałe koszty
    prowadzenia działalności przekroczą minimalną marżę uzyskiwaną na tego typu wyrobach
    co do których przepisy ustawy w sposób de facto sztywny określają ich cenę lub sposób jej
    ustalania. Tego typu przypadkiem są właśnie Wyroby tytoniowe, co do których przepisy
    uniemożliwiają swobodne kształtowanie ceny i sankcjonują wszelkie działania polegające
    na zmianie ceny detalicznej nadrukowanej na opakowaniach Wyrobów tytoniowych.
    ad 2
    Zgodnie z art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d Ustawy CIT, minimalny podatek dochodowy nie ma
    zastosowania do podatników, jeśli w roku podatkowym większość uzyskanych przez nich
    przychodów innych niż z zysków kapitałowych pochodzi z transakcji, w których cena lub
    sposób jej określenia wynika z przepisów ustaw lub aktów normatywnych wydanych na
    ich podstawie. W opinii Spółki, wyżej przytoczony przepis należy rozumieć w ten sposób,
    że podatnik, który osiągnie w danym roku podatkowym co najmniej 50% przychodów
    innych niż z zysków kapitałowych w związku z transakcjami, o których mowa w ust. 2 pkt 2
    analizowanego przepisu, tj. ze sprzedaży towarów, w odniesieniu do których cena lub
    sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw lub wydanych na
    ich podstawie aktów normatywnych, to będzie on wyłączony z obowiązku zapłaty
    minimalnego podatku dochodowego od osób prawnych, o którym mowa w art. 24ca ust. 1
    Ustawy CIT.
    Wnioskodawca argumentuje, że zgodnie z uzasadnieniem stanowiska do pytania nr 1,
    Wyroby tytoniowe spełniają kryteria określone w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a Ustawy CIT. W
    związku z tym, jeśli w roku podatkowym ponad 50% przychodów Spółki będzie pochodzić
    ze sprzedaży tych wyrobów, Spółka będzie wyłączona z obowiązku zapłaty minimalnego
    podatku dochodowego, niezależnie od wskaźnika dochodów do przychodów określonego
    w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT.
    Mając na uwadze powyższe argumenty, Spółka wskazuje, że w jej ocenie:
    1. dystrybuowane przez nią Wyroby tytoniowe stanowią towary, o których mowa w art.
      24ca ust. 2 pkt 2 lit. a Ustawy CIT, a w konsekwencji, dla celów obliczenia straty oraz
      udziału dochodów w przychodach, o których mowa w art. 24ca ust. 1 Ustawy CIT,
      Spółka jest uprawniona do wyłączenia przychodów oraz kosztów uzyskania
      przychodów z nimi związanych, jeżeli spełniony jest warunek, o którym mowa w art.
      24ca ust. 2 pkt 2 lit. b Ustawy CIT oraz
    2. w przypadku, gdy w roku podatkowym ponad 50% przychodów Spółki innych niż z
      zysków kapitałowych będzie pochodziło ze sprzedaży Wyrobów tytoniowych, Spółka
      będzie podlegała wyłączeniu, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d Ustawy
      CIT i w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu minimalnym podatkiem
      dochodowym za dany rok podatkowy.
    Spółka wskazuje jednocześnie, że podobny stan faktyczny oraz przedstawione pytania
    były już przedmiotem interpretacji indywidualnej prawa podatkowego (0114-KDIP2-
    2.4010.226.2024.1.AS z dnia 27 czerwca 2024 r.) – w tym przypadku Dyrektor Krajowej
    Administracji Skarbowej uznał stanowisko podatnika za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa CIT”) :

      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Art. 7 ust. 2 ustawy CIT stanowi, że:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast art. 7 ust. 5 ustawy CIT stanowi, że:
      O wysokość straty ze źródła przychodów, poniesionej w roku podatkowym, podatnik
      może:
      1) obniżyć dochód uzyskany z tego źródła w najbliższych kolejno po sobie
        następujących pięciu latach podatkowych, z tym że kwota obniżenia w
        którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty, albo
      2) obniżyć jednorazowo dochód uzyskany z tego źródła w jednym z najbliższych
        kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę nieprzekraczającą
        5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych latach tego
        pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie
        może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Zgodnie z art. 24ca ust. 1 ustawy CIT:
      Podatek od spółek będących podatnikami w rozumieniu art. 3 ust. 1 oraz
      podatkowych grup kapitałowych, które w roku podatkowym:
        1) poniosły stratę ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych albo
        2) osiągnęły udział dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków
          kapitałowych, określonych zgodnie z art. 7 ust. 1 albo art. 7a ust. 1, w
          przychodach innych niż z zysków kapitałowych w wysokości nie większej niż 2%
      – wynosi 10% podstawy opodatkowania (minimalny podatek dochodowy).
    Zgodnie z cytowanym art. 24ca ust. 1 ustawy CIT minimalny podatek dochodowy w
    wysokości 10% podstawy opodatkowania skierowany jest, co do zasady, do podatników
    będących spółkami oraz podatkowymi grupami kapitałowymi, mających siedzibę lub
    zarząd na terytorium Polski, którzy w ramach działalności operacyjnej ponoszą stratę lub
    wykazują określony niski wskaźnik dochodowości (udział dochodów w przychodach w
    wysokości nieprzekraczającej 2%, tj. 2% lub niższej).
    Odwołanie w art. 24ca ust. 1 pkt 2 ustawy CIT do dochodu, o którym mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy CIT dotyczy określenia wskaźnika dochodowości. Chodzi bowiem o uwzględnienie
    w opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym nie tylko podatników, którzy
    ponieśli w roku podatkowym stratę, o której mowa w art. 24ca ust. 1 pkt 1 ustawy CIT, ale
    również tych, którzy uzyskali nie większy niż 2% udział dochodów w przychodach innych
    niż z zysków kapitałowych (działalność operacyjna).
    Z uzasadniania do Rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Druk nr 1532, str. 73-74) wynika, że „ponieważ celem wprowadzanego
    rozwiązania jest ograniczenie stosowania przez podatników mechanizmów optymalizacji
    mogących skutkować zmniejszaniem zobowiązań podatkowych poprzez zaniżanie
    dochodu podatkowego, niektóre kategorie podmiotów zostały wyłączone spod jurysdykcji
    tego opodatkowania. Należą do nich: podatnicy rozpoczynający prowadzenie działalności
    (start-up’y w pierwszych 3 latach), przedsiębiorstwa finansowe (enumeratywny katalog

    podmiotów określony w art. 15c ust. 16), podatnicy, którzy wykazali określony (30%)
    spadek przychodów w stosunku do przychodów roku poprzedniego, a także podmioty
    funkcjonujące w prostej strukturze organizacyjnej, bez powiązań mogących skutkować
    działaniami optymalizacyjnymi (np. w przypadku, gdy osoba fizyczna jest jedynym
    udziałowcem/akcjonariuszem/wspólnikiem spółki).
    Przewidziane wyłączenia z opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym, poza
    instytucjami finansowymi podlegającymi tzw. podatkowi bankowemu, oznaczają swego
    rodzaju wsparcie dla tych podatników, którzy podejmują decyzję o prowadzeniu
    działalności gospodarczej, nie mając na celu unikania opodatkowania. Zgodnie z realiami
    gospodarczymi można przewidywać, że szczególnie w początkowej fazie funkcjonowania
    w obrocie (pierwsze 3 lata) podmioty gospodarcze będą ponosić stratę lub osiągać
    dochody na tyle niskie, że nie wygenerują dochodu do opodatkowania. Uwzględniono
    ponadto sytuację podatników, którzy w kolejnych latach (począwszy od 4 roku
    podatkowego prowadzenia działalności) będą wykazywać określony spadek przychodów w
    porównaniu do poprzedzającego roku podatkowego (co najmniej o 30%), a także
    podmiotów funkcjonujących w prostej strukturze organizacyjnoprawnej, bez
    skomplikowanych powiązań (w których w szczególności udziałowcami, akcjonariuszami
    albo wspólnikami są wyłącznie osoby fizyczne). Wydaje się, że w odniesieniu do
    wymienionych przypadków prawdopodobieństwo wystąpienia straty na działalności, czy
    niskiej rentowności jest możliwe i nie powinno świadczyć o działaniach ukierunkowanych
    na unikanie opodatkowania”.
    W myśl art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy CIT:
      Dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o których mowa
      w ust. 1, nie uwzględnia się przychodów oraz kosztów uzyskania przychodów
      bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami odpowiednio
      osiągniętych albo poniesionych w związku z transakcją, jeżeli:
      a) cena lub sposób określenia ceny przedmiotu transakcji wynika z przepisów ustaw
        lub wydanych na ich podstawie aktów normatywnych oraz
      b) podatnik w roku podatkowym poniósł stratę ze źródła przychodów innych niż z
        zysków kapitałowych z transakcji, o której mowa w lit. a, albo osiągnął udział
        dochodów ze źródła przychodów innych niż z zysków kapitałowych w przychodach
        innych niż z zysków kapitałowych wynikający z takiej transakcji w wysokości nie
        większej niż 2%, przy czym obliczenia straty i udziału dochodów w przychodach
        dokonuje się odrębnie dla transakcji tego samego rodzaju.
    Wątpliwości Państwa dotyczą kwestii:
        czy w Państwa przypadku znajdzie zastosowanie przepis art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a
        ustawy CIT, tj. dla celów obliczenia straty oraz udziału dochodów w przychodach, o
        których mowa w ust. 1, nie muszą Państwo uwzględniać przychodów oraz kosztów
        uzyskania przychodów bezpośrednio lub pośrednio związanych z tymi przychodami
        odpowiednio osiągniętych albo poniesionych w związku z obrotem wyrobami
        tytoniowymi, jeżeli spełniony jest warunek, o którym mowa w art. 24ca ust. 2 pkt 2
        lit. b ustawy CIT;
        czy w przypadku, gdy w roku podatkowym ponad 50% przychodów Spółki innych
        niż z zysków kapitałowych będzie pochodziło ze sprzedaży wyrobów tytoniowych,
        do rozliczeń będzie miało zastosowanie wyłączenie z art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d
        ustawy CIT i w konsekwencji Państwa działalność nie będzie w danym roku
        podlegała opodatkowaniu minimalnym podatkiem dochodowym.

    Wyłączenie z art. 24ca ust. 2 pkt 2 ustawy CIT ma na celu ochronę przedsiębiorców, którzy
    nie mają pełnej swobody w kształtowaniu wyników prowadzonej działalności. Jak wynika z
    uzasadnienia do autopoprawki do rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw (Druk nr 1532, str. 2 uzasadnienia), „uzasadnione
    jest wyłączenie z uwzględniania przychodów i kosztów ich uzyskania danej transakcji (w
    obliczaniu straty oraz udziału dochodów w przychodach na potrzeby minimalnego
    podatku dochodowego), w sytuacji gdy cena lub sposób określenia ceny przedmiotu takiej
    transakcji ma charakter regulowany (przepisami prawa lub decyzją administracyjną). Brak
    powyższego rozwiązania powodowałby, iż podmioty które osiągają niską zyskowność z
    uwagi na objęcie transakcji cenami regulowanymi, byłyby z tego tytułu obciążone
    dodatkowym podatkiem, który pogłębiałby ich problemy z rentownością ekonomiczną.
    Chodzi tu między innymi o podmioty zajmujące się obrotem energią elektryczną, w tym jej
    sprzedażą na rzecz gospodarstw domowych, która podlega taryfie zatwierdzanej przez
    Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki. Należy wskazać, że wysokość cen energii elektrycznej
    dla gospodarstw domowych jest tematem ważnym społecznie i działania w sferze
    publiczno-prawnej, które mogą prowadzić do jej wzrostu, skutkować mogą pogłębieniem
    zjawiska tzw. ubóstwa energetycznego. Podkreślić należy, że warunki określone w art.
    24ca ust. 2 pkt 2 ustawy CIT należy odczytywać łącznie, co oznacza, że podmioty, które
    osiągają dochody z transakcji objęte cenami regulowanymi, które jednak zapewniają
    rentowność przewyższającą 1%, nie będą wyłączone na potrzeby ustalania, czy podatnik
    ma podlegać minimalnemu podatkowi dochodowemu”.
    Maksymalna cena wyrobów tytoniowych jest ustalana przez producenta, importera lub
    podmiot dokonujący nabycia wewnątrzwspólnotowego papierosów lub tytoniu do
    palenia, nie jest jednak ceną transakcji wynikającą z przepisów prawa akcyzowego.
    Przepisy te nie określają również sposobu ustalania ceny przez podmioty uczestniczące w
    dystrybucji wyrobów tytoniowych na poszczególnych szczeblach cyklu dystrybucyjnego.
    Zarówno transakcja nabycia wyrobów tytoniowych od producenta, jak i transakcja
    sprzedaży do sprzedawców detalicznych nie następuje po cenie oznaczonej przez
    producenta jako maksymalna cena detaliczna dla potrzeb opodatkowania podatkiem
    akcyzowym. Spółka ma w tym zakresie swobodę w ustalaniu ceny (przy założeniu, że
    zgodnie z przytoczonymi orzeczeniami Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, nie
    przekroczy ona maksymalnej ceny detalicznej) i kształtowaniu swojej marży poprzez
    przyjęty system upustów od maksymalnej ceny detalicznej. Podmiot ostatni w łańcuchu
    dystrybucji, dokonujący sprzedaży wyrobów na rzecz ostatecznego klienta detalicznego
    nie może ustalić ceny wyższej od maksymalnej ceny detalicznej.
    W związku z powyższym w odniesieniu do przychodów i kosztów uzyskiwanych i
    ponoszonych przez Spółkę w ramach działalności polegającej na dystrybucji wyrobów
    tytoniowych, o których mowa we wniosku, nie ma zastosowania wyłączenie zawarte w art.
    24ca ust. 2 pkt 2 lit. a ustawy CIT.
    Zatem Państwa stanowisko sprowadzające się do twierdzenia, że przy obliczaniu straty
    lub wskaźnika dochodowości Spółki, o których mowa w art. 24ca ust. 1 ustawy CIT nie
    należy uwzględniać przychodów ani kosztów uzyskania przychodów związanych z
    wyrobami tytoniowymi należało uznać za nieprawidłowe.
    Stosownie do art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy CIT:
      Przepisu ust. 1 nie stosuje się do podatników jeżeli w roku podatkowym większość
      uzyskanych przez nich przychodów innych niż z zysków kapitałowych zostało
      osiągniętych w związku z transakcjami, o których mowa w ust. 2 pkt 2.
    Zgodnie z tym przepisem, minimalny podatek dochodowy nie ma zastosowania do
    podatników, jeśli w roku podatkowym większość uzyskanych przez nich przychodów
    innych niż z zysków kapitałowych pochodzi z transakcji, w których cena lub sposób jej
    określenia wynika z przepisów ustaw lub aktów normatywnych wydanych na ich
    podstawie.

    Wobec tego, że dla działalności polegającej na dystrybucji wyrobów tytoniowych, o których
    mowa we wniosku, nie ma zastosowania wyłączenie zawarte w art. 24ca ust. 2 pkt 2 lit. a
    ustawy CIT, to tym samym w Państwa sytuacji nie będzie miało zastosowania również
    wyłączenie, o którym mowa w art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko zgodnie z którym, gdy w danym roku podatkowym
    przychody z tytułu sprzedaży wyrobów tytoniowych wyniosą co najmniej 50% przychodów
    innych niż z zysków kapitałowych, możliwe będzie skorzystanie z wyłączenia z
    minimalnego podatku dochodowego na podstawie art. 24ca ust. 14 pkt 5 lit. d ustawy CIT
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia;
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wyjaśnić należy, że w bazie wydawanych interpretacji Eureka znaleźć można różne
    rozstrzygnięcia w zakresie opodatkowania minimalnym podatkiem dochodowym.
    Zaznaczyć jednak należy, że stanowisko zaprezentowane w niniejszej interpretacji
    odzwierciedla aktualny pogląd Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na ww.
    zagadnienie.
    Zmiana stanowiska w konkretnych sprawach została przewidziana przez ustawodawcę, co
    znalazło wyraz w treści art. 14e Ordynacji podatkowej, a skorzystanie z tej instytucji służy
    w istocie realizacji zasady jednolitości interpretacji. Na podstawie art. 14e § 1 pkt 1 ustawy
    – Ordynacja podatkowa, Szef Krajowej Administracji Skarbowej może bowiem z urzędu
    zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość,
    uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W sytuacji zaistnienia rozbieżnej
    interpretacji, wydanej w zbliżonych okolicznościach sprawy, organ dysponuje narzędziami
    prawnymi, by podjąć przewidziane w takich sytuacjach procedury w celu usunięcia
    istniejącej rozbieżności.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.