Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.400.2025.1.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Kwestia powstania i moment powstania zakładu Spółki
cypryjskiej w związku z instalacją na terytorium Polski
Terminala oraz opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem
dochodowym opłat uiszczanych przez Spółkę polską Spółce
cypryjskiej za korzystanie z Terminala (art. 4a pkt 11, art. 21
ust. 1 pkt 1, art. 26 ust. 1d przy zastosowaniu UPO).
Słowa kluczowe: Cypr
moment
osoba-zagraniczne osoby prawne
pobór-pobór podatku u źródła
pobór-zwolnienie z poboru
podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek
dochodowy
podatek-podatek pobierany u źródła
terminal
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
wynagrodzenia
zakład-zakład zagraniczny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 11
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1
1

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka cypryjska jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością prawa cypryjskiego,
    podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na Cyprze.
    Spółka cypryjska należy do międzynarodowej grupy kapitałowej (...) (dalej jako: „Grupa”) o
    długoletniej tradycji w międzynarodowym przemyśle (...). Grupa zarządza jedną z
    największych na świecie flot handlowych, która obejmuje ok. (...). Grupa zarządza także
    flotą (...) – ok. (...), w tym jednostkami (...) przystosowanymi do odbioru, magazynowania
    oraz (...).
    Spółka cypryjska zawarła ze Spółką Akcyjną (dalej jako: „Spółka polska”) umowę czarteru
    czasowego (dalej jako: „Umowa czarteru”) określającą warunki dostarczenia przez Spółkę
    cypryjską statku wraz z zapewnieniem jego technicznej obsługi do (...) (dalej jako:
    „Terminal”).
    Terminal zostanie na stałe zacumowany w (...), w oddaleniu od linii brzegowej. Do
    Terminala będą przybijać transportowce (...), przewożące (...) należące do klientów Spółki
    polskiej zlecających usługę (...), z których Produkt będzie odbierany i składowany na
    Terminalu, (...), a następnie przekazywany do (...) o długości ok. (...), za pośrednictwem
    którego będzie wysyłany do krajowego systemu przesyłowego (...). Terminal będzie służył
    do świadczenia usług (...) przez Spółkę polską.
    Umowa czarteru została zawarta na okres (...), które Spółka może wydłużyć o maksymalnie
    (...), z możliwością dalszego przedłużenia okresu obowiązywania umowy, przy czym jej
    postanowienia przewidują również prawo Spółki polskiej do wykupu Terminala, w każdym
    czasie po jego dostarczeniu do (...). Zgodnie z Umową czarteru, Spółka polska będzie
    płaciła Spółce cypryjskiej opłaty czarterowe z tytułu czarteru Terminala (dalej jako:
    „Opłaty”).
    Zgodnie z ustaleniami stron, Spółka cypryjska odpowiada za Terminal od momentu jego
    odbioru ze stoczni do momentu jego akceptacji przez Spółkę polską po odbiorze, który
    zostanie przeprowadzony w porcie w (...). W tym okresie Terminal co do zasady znajduje
    się wyłącznie w dyspozycji Spółki cypryjskiej, która podejmuje samodzielne decyzje co do
    jego wykorzystania, niezależnie od Spółki polskiej. W tym czasie Terminal może

    funkcjonować jako zbiornikowiec (...), przemieszczać się pomiędzy różnymi lokalizacjami,
    pozostawać zacumowany lub być wykorzystywany w inny sposób zgodny z planami Spółki
    cypryjskiej. Spółka polska nie ponosi odpowiedzialności za okres użytkowania Terminalu
    przed jego zgłoszeniem do portu w (...), nie wpływa na decyzje operacyjne Spółki
    cypryjskiej i nie uczestniczy w zarządzaniu jednostką.
    Wpłynięcie Terminala do portu w (...) nastąpi w terminie uzgodnionym przez strony (i po
    zakończeniu budowy infrastruktury nabrzeża i spełnieniu warunków formalnych).
    Następnie rozpocznie się proces cumowania Terminala, obejmujący podłączenia do
    infrastruktury portu (...) i rozruch całej instalacji (...). Po zacumowaniu Terminal nie będzie
    miał możliwości swobodnego odpłynięcia, ponieważ będzie stanowił część instalacji (...),
    wykorzystywanej do świadczenia usług. Jego odpłynięcie będzie możliwe wyłącznie w
    sytuacjach awaryjnych.
    Akceptacja Terminala przez Spółkę polską nastąpi dopiero po potwierdzeniu pełnej
    zgodności jednostki z wymaganiami określonymi w umowie. Moment akceptacji zostanie
    potwierdzony poprzez podpisanie Certyfikatu Akceptacji, dokumentujący możliwość
    wykorzystania przez Spółkę polską Terminala do właściwej działalności operacyjnej w
    Polsce.
    Zgodnie z harmonogramem realizacji projektu dotyczącego dostarczenia Terminala, w
    latach (...) będą miały miejsce niezbędne prace budowlane mające na celu przygotowanie
    odpowiedniej infrastruktury technicznej i przesyłowej w Polsce. W (...) r. Terminal zostanie
    przyjęty do użytkowania i od tego momentu, zgodnie z Umową czarteru, oddany do
    używania Spółce polskiej wraz z załogą do obsługi technicznej, zaś Spółka polska będzie
    płaciła na rzecz Spółki cypryjskiej Opłaty.
    Dostarczenie Terminala i jego obsługa techniczna w (...) będzie stanowiło jedyny
    przedmiot działalności Spółki cypryjskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Intencją Spółki cypryjskiej jest uzyskanie potwierdzenia czy działalność prowadzona
    poprzez Terminal będzie skutkowała powstaniem zakładu w rozumieniu art. 5 UPO Polska-
    Cypr Spółki cypryjskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Z kolei intencją Spółki
    polskiej jest uzyskanie potwierdzenia w którym momencie powstanie zakład oraz czy
    Opłaty wypłacane na rzecz Spółki cypryjskiej będą podlegały opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Dla celów wniosku Wnioskodawcy oświadczają, że dokonując Opłat Spółka polska będzie
    dysponować dokumentami, o których mowa w art. 26 ust. 1d in fine ustawy o CIT,
    przekazanymi jej przez Spółkę cypryjską.
    Pytania
    1. Czy w opisanych powyżej okolicznościach Terminal będzie stanowił zakład w rozumieniu
      art. 5 UPO Polska-Cypr?
    2. W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, w którym momencie
      powstanie zagraniczny zakład w rozumieniu art. 5 UPO Polska-Cypr?
    3. Czy Opłaty będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o
      którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. W ocenie Wnioskodawców, Terminal będzie stanowił zakład w rozumieniu art. 5 UPO
      Polska-Cypr.
    2. W ocenie Wnioskodawców, zagraniczny zakład w rozumieniu art. 5 UPO Polska-Cypr
      powstanie z dniem podpisania Certyfikatu Akceptacji, tj. na moment, w którym
      Terminal spełnia wszystkie techniczne i operacyjne wymogi do przyjęcia do
      użytkowania, zgodnie z postanowieniami umowy czarteru, oraz możliwe jest
      rozpoczęcie właściwej działalności (...) na terytorium Polski.

    3. W ocenie Wnioskodawców, Opłaty nie będą podlegały opodatkowaniu zryczałtowanym
      podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 21 ust. 1 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców:
    Ad 1.
    Obowiązek podatkowy Spółki cypryjskiej na terytorium Polski – uwagi ogólne.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Polski siedziby
    lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na
    terytorium Polski.
    Z kolei, art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy o CIT wskazuje, że za dochody (przychody) osiągane na
    terytorium Polski przez podatników nieposiadających na terytorium Polski siedziby ani
    zarządu uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności
    prowadzonej na terytorium Polski, w tym poprzez położony na terytorium Polski
    zagraniczny zakład.
    Jak wynika z art. 4a pkt 11 ustawy o CIT, zagraniczny zakład w powyższym znaczeniu
    oznacza:
    a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego
      państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo
      miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
    b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
    c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje,
    d) chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    W konsekwencji, mając na uwadze fakt, że Spółka cypryjska jest rezydentem podatkowym
    na Cyprze, należy zweryfikować przepisy dotyczące zagranicznego zakładu w UPO Polska-
    Cypr.
    Zgodnie art. 7 ust. 1 UPO Polska-Cypr, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa
    podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi
    działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli
    przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być
    opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą być
    przypisane temu zakładowi.
    Definicja zakładu według UPO Polska-Cypr.
    Definicję zakładu zawiera art. 5 ust. 1 UPO Polska-Cypr, zgodnie z którym określenie
    „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest
    działalność przedsiębiorstwa. Art. 5 ust. 2 UPO Polska-Cypr doprecyzowuje to pojęcie i
    wskazuje, że oznacza ono w szczególności: miejsce zarządu, filię, biuro, zakład fabryczny,
    warsztat, kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
    wydobywania zasobów naturalnych, plac budowy lub budowę, montaż lub instalację albo
    działalność nadzorczą związaną z nimi, jeżeli taki plac, projekt lub działalność trwa dłużej
    niż 12 miesięcy. Powyższe wyliczenie ma charakter otwarty, zatem także innego rodzaju
    placówki mogą stanowić zakład, jeżeli spełniają przesłanki wskazane w art. 5 ust. 1 UPO
    Polska-Cypr.

    Niezależnie od przytoczonych wyżej przepisów, w art. 5 ust. 3 UPO Polska-Cypr
    przewidziano wyjątki od definicji „zakładu”. Zgodnie z art. 5 ust. 3 UPO Polska-Cypr,
    określenie „zakład” nie obejmuje:
    a) użytkowania urządzeń wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania dóbr
      lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
    b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w
      celu składowania, wystawiania lub wydawania,
    c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa wyłącznie w
      celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
    d) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu
      zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,
    e) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania informacji,
      prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej działalności mającej dla
      przedsiębiorstwa charakter przygotowawczy lub pomocniczy,
    f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek połączenia
      rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do e), pod warunkiem że
      całkowita działalność placówki wynikająca z takiego połączenia rodzajów działalności
      posiada charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Spełnienie przesłanek warunkujących powstanie zakładu przez Terminal.
    Jak wskazano powyżej, z brzmienia art. 5 UPO Polska-Cypr wynika, że dla uznania, iż dane
    przedsiębiorstwo (tu: Spółka cypryjska) prowadzi działalność w Polsce za pośrednictwem
    zakładu, powinny zostać spełnione łącznie następujące warunki:
    1) istnienie miejsca prowadzenia działalności (placówki),
    2) stały charakter takiej placówki,
    3) wykonywanie działalności gospodarczej przez placówkę,
    4) brak spełnienia przez placówkę przesłanek wymienionych w art. 5 ust. 3 UPO Polska-
      Cypr.
    W ocenie Wnioskodawców, dokonując interpretacji postanowień UPO należy także zwrócić
    uwagę na tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie komentarza
    do Modelowej Konwencji OECD o Podatkach od Majątku i Dochodu z lipca 2014 r. (dalej:
    „Komentarz OECD”). Zostały one wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie
    państwa członkowskie OECD, które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych
    w nich postanowień. Modelowa Konwencja, jak i Komentarz OECD do niej nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy
    interpretować zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Zatem,
    obowiązki podatkowe podmiotów z siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać
    z uwzględnieniem postanowień umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    oraz Modelowej Konwencji OECD wraz z Komentarzem.
    Ad 1)
    W Komentarzu OECD wskazano, że dla zaistnienia placówki (ang. place of business)
    konieczne jest władanie, pod jakimkolwiek tytułem lub bez tytułu, miejscem, gdzie
    prowadzona jest działalność gospodarcza przedsiębiorstwa (por.: pkt 4 i 5 do Komentarza
    OECD do artykułu 5). Wykonywanie przez zagranicznego przedsiębiorcę działalności na
    terytorium danego państwa nie jest bowiem (co do zasady) możliwe bez faktycznego
    dysponowania w tym państwie rzeczą bądź zorganizowanym zbiorem rzeczy
    przeznaczonych do realizacji tego celu.

    Innymi słowy, zgodnie z Komentarzem OECD, określenie „placówka” obejmuje
    pomieszczenia, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności
    przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu. Sam
    fakt, że przedsiębiorstwo ma do własnej dyspozycji pewną przestrzeń służącą jego
    działalności gospodarczej wystarczy do zaistnienia stałej placówki gospodarczej. Nie ma
    znaczenia czy przedsiębiorstwo jest właścicielem czy najemcą lokalu, środków lub
    urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Niezbędnym jest jednak, by
    przedsiębiorstwo miało ekonomiczne prawo do dysponowania/rozporządzania tą
    placówką.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Terminal jest jednostką przystosowaną do
    odbioru i (...). Do Terminala będą przybijać transportowce (...), z których Produkt będzie
    rozładowywany i składowany na Terminalu, poddawany procesowi (...), a następnie
    przekazywany do (...), którym zostanie wysłany do krajowego systemu przesyłowego (...).
    Na Terminalu będzie obecna załoga odpowiedzialna za obsługę Terminalu jako jednostki
    pływającej oraz rozładowanie, składowanie i (...). Terminal będzie zatem stanowić
    przestrzeń, w której będzie wykonywana działalność Spółki cypryjskiej.
    Ponadto, przez okres obowiązywania Umowy czarteru, Terminal pozostanie własnością
    Spółki cypryjskiej, ale zostanie oddany do używania wraz z załogą Spółce polskiej w
    zamian za Opłaty. Niemniej jednak, Spółka cypryjska pozostanie prawnym właścicielem
    Terminala.
    W tym kontekście należy uznać, że Terminal stanowi placówkę, o której mowa w art. 5 ust.
    1 UPO Polska-Cypr.
    Ad 2)
    W Komentarzu do OECD wskazano, że miejsce prowadzenia działalności poprzez zakład
    musi być stałe, tzn. musi być ustanowione w odrębnym miejscu o pewnym stopniu
    trwałości (pkt 6 do Komentarza OECD do art. 5). Co do zasady musi zatem istnieć związek
    między miejscem prowadzenia działalności a konkretnym punktem geograficznym. Nie
    ulega także wątpliwości, że stały zakład może być uznany za położony w umawiającym się
    państwie tylko wtedy, gdy dane miejsce prowadzenia działalności znajduje się na
    terytorium tego państwa (pkt 27 Komentarza OECD do art. 5).
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Terminal będzie umiejscowiony w (...).
    Wprawdzie (...) jest jednostką pływającą, jednak Terminal będzie na stałe zacumowany w
    jednym miejscu. Dodatkowo, Terminal będzie na stałe połączony z infrastrukturą (...).
    Dodatkowo, Umowa czarteru została zawarta przez Wnioskodawców na okres (...) z
    możliwością jej przedłużenia, co oznacza, że Terminal będzie realizował swoją funkcję
    przez dłuższy okres.
    W kontekście położenia Terminala na terytorium Polski należy zauważyć, że będzie się on
    znajdować w (...), a zatem na obszarze morskich wód wewnętrznych Polski, które są
    częścią terytorium państwa. Powyższe znajduje potwierdzenie w art. 3 ust. 1 pkt a UPO
    Polska-Cypr, zgodnie z którym określenie „Polska” oznacza terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, włącznie z obszarem poza jej morzem terytorialnym, strefą rybołówczą, szelfem
    kontynentalnym, na którym Polska sprawuje jurysdykcję zgodnie z prawem
    międzynarodowym i ustawodawstwem wewnętrznym Polski.
    Należy zatem uznać, że Terminal jest placówką o stałym charakterze, zarówno w wymiarze
    geograficznym, jak i czasowym.
    Ad 3)
    W Komentarzu OECD wskazano, że aby miejsce prowadzenia działalności stanowiło stały
    zakład, przedsiębiorstwo korzystające z niego musi prowadzić swoją działalność w całości
    lub w części za jego pośrednictwem. (...) Ponadto działalność nie musi mieć charakteru
    stałego w tym sensie, że nie ma przerwy w działaniu, lecz operacje muszą być

    wykonywane regularnie (pkt 35 Komentarza OECD do art. 5). Dodatkowo, w pkt 36
    Komentarza OECD do art. 5 wprost wskazano, że prowadzenie działalności wynajmu dóbr
    materialnych lub niematerialnych podmiotom trzecim za pomocą stałej placówki, stanowi
    zakład: W przypadku gdy dobra materialne, takie jak urządzenia, sprzęt przemysłowy,
    handlowy lub naukowy (ICS), budynki lub dobra niematerialne, takie jak patenty,
    procedury i podobne dobra, są wynajmowane lub dzierżawione osobom trzecim za
    pośrednictwem stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej utrzymywanego
    przez przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa w drugim Państwie, działalność ta
    zasadniczo sprawi, że miejsce prowadzenia działalności stanie się stałym zakładem.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Terminal będzie służył do odbioru Produktu,
    jego składowania oraz (...), a następnie przekazania do (...), za pomocą którego będzie
    wysyłany do krajowego systemu przesyłowego (...). Przez okres obowiązywania Umowy
    czarteru, Terminal pozostanie własnością Spółki cypryjskiej, natomiast zostanie oddany do
    używania wraz z załogą Spółce polskiej w zamian za Opłaty.
    Na Terminalu będzie obecna załoga, jednakże Wnioskodawcy nie wykluczają, że część
    procesów na Terminalu będzie zautomatyzowana. W tym kontekście należy przytoczyć
    stanowisko przedstawione w Komentarzu OECD, zgodnie z którym stały zakład może
    istnieć również wtedy, gdy działalność przedsiębiorstwa jest prowadzona głównie przy
    użyciu urządzeń automatycznych, a działalność personelu ogranicza się do instalowania,
    obsługi, kontroli i konserwacji takich urządzeń (pkt 41 Komentarza OECD do art. 5).
    Mając na uwadze powyższe należy uznać, że Terminal będzie placówką, za pomocą której
    Spółka cypryjska będzie prowadzić działalność gospodarczą.
    Ad 4)
    W art. 5 ust. 3 UPO Polska-Cypr wymieniono szereg rodzajów działalności gospodarczej,
    które są traktowane jako wyjątki od ogólnej definicji zawartej w art. 5 ust. 1 UPO Polska-
    Cypr, jeżeli mają charakter pomocniczy lub przygotowawczy do działalności
    przedsiębiorstwa.
    Jak wskazano w Komentarzu OECD (pkt 59 do art. 5), decydującym kryterium jest to, czy
    działalność stałego miejsca prowadzenia działalności sama w sobie stanowi zasadniczą
    część działalności przedsiębiorstwa jako całości. (...) stałe miejsce prowadzenia
    działalności, którego ogólny cel jest tożsamy z ogólnym celem całego przedsiębiorstwa,
    nie prowadzi działalności przygotowawczej ani pomocniczej.
    Dalej w Komentarzu OECD wskazano, że zasadniczo działalność przygotowawcza
    poprzedza inną działalność, często jest prowadzona w stosunkowo krótkim okresie, przy
    czym czas trwania tego okresu zależy od charakteru podstawowej działalności
    przedsiębiorstwa. (...) Z drugiej strony, działalność, która ma charakter pomocniczy,
    odpowiada zasadniczo działalności, która jest prowadzona w celu wspierania, nie będąc
    częścią, zasadniczej i znaczącej części działalności przedsiębiorstwa jako całości (pkt 60 do
    art. 5).
    Co więcej, litery a)-e) odnoszą się do działalności, która jest prowadzona na rzecz samego
    przedsiębiorstwa. Stały zakład istniałby zatem, gdyby taka działalność była wykonywana
    na rzecz innych przedsiębiorstw w tym samym stałym miejscu prowadzenia działalności
    (Komentarz OECD, pkt 61 do art. 5).
    W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że:
    - działalność polegająca na dostarczeniu oraz wynajmie Terminala Spółce polskiej będzie
      głównym i zasadniczym przedmiotem działalności Spółki cypryjskiej, czyli celem
      samym w sobie zatem nie można mówić o pomocniczym czy przygotowawczym
      charakterze działalności wykonywanej na Terminalu,

    - w Terminalu nie będą składowane dobra należące do Spółki cypryjskiej – Produkt będzie
      dostarczany przez klientów Spółki polskiej, nie zaś przez Spółkę cypryjską/od Spółki
      cypryjskiej,
    - Terminal nie będzie utrzymywany wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu
      zbierania informacji dla Spółki cypryjskiej,
    - Terminal nie będzie utrzymywany wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania
      informacji, prowadzenia badań naukowych.
    Tym samym Terminal nie będzie spełniał przesłanek wymienionych w art. 5 ust. 3 UPO
    Polska-Cypr.
    Podsumowując, mając na uwadze wskazane powyżej okoliczności, należy uznać, że
    Terminal będzie stanowił zakład Spółki cypryjskiej na terytorium Polski.
    Ad 2.
    Jak wskazano w uzasadnieniu do stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 1, zgodnie z
    art. 5 ust. 1 UPO Polska–Cypr, określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą
    całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Zgodnie z
    powszechnie przyjętą interpretacją tego przepisu – zarówno na gruncie Modelowej
    Konwencji OECD, jak i krajowej praktyki interpretacyjnej – dla uznania, iż dane
    przedsiębiorstwo (tu: Spółka cypryjska) prowadzi działalność w Polsce za pośrednictwem
    zakładu, powinny zostać spełnione łącznie następujące warunki:
    1) istnienie miejsca prowadzenia działalności (placówki),
    2) stały charakter takiej placówki,
    3) wykonywanie działalności gospodarczej przez placówkę,
    4) brak spełnienia przez placówkę przesłanek wymienionych w art. 5 ust. 3 UPO Polska-
      Cypr.
    W przypadku Terminala, dopiero podpisanie Certyfikatu Akceptacji skutkuje spełnieniem
    wszystkich warunków. Do tego momentu Terminal nie jest wykorzystywany do
    świadczenia usług (...). Wszelkie działania podejmowane przed datą podpisania Certyfikatu
    mają charakter wyłącznie pomocniczy i przygotowawczy, obejmując takie czynności jak
    testy, procedury rozruchowe, uzgadnianie zgodności z dokumentacją techniczną czy
    realizację czynności niezbędnych do uruchomienia działalności operacyjnej. Nie dochodzi
    jeszcze do generowania przychodów, ani do świadczenia usług przez Spółkę cypryjską na
    rzecz odbiorców w Polsce. Terminal przed tą datą nie funkcjonuje jeszcze jako
    funkcjonalna część działalności gospodarczej przedsiębiorstwa Spółki cypryjskiej i nie
    może być traktowany jako środek, przez który ta działalność jest prowadzona.
    Dodatkowo, do momentu podpisania Certyfikatu Terminal nie posiada jeszcze
    dostatecznego związania z określoną lokalizacją. Jego cumowanie i obecność w porcie nie
    mają jeszcze charakteru trwałego i związanego z operacyjną działalnością (...). O ile
    bowiem placówka musi mieć fizyczny charakter, to kluczowe znaczenie ma jej związek z
    miejscem, w którym prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa. Takie związanie
    następuje dopiero po spełnieniu wszystkich wymogów technicznych, formalnych,
    administracyjnych i infrastrukturalnych niezbędnych do realizacji usług (...), co zostaje
    formalnie potwierdzone poprzez podpisanie Certyfikatu Akceptacji.
    W Komentarzu OECD wskazano, że zasadniczo działalność przygotowawcza poprzedza
    inną działalność, często jest prowadzona w stosunkowo krótkim okresie, przy czym czas
    trwania tego okresu zależy od charakteru podstawowej działalności przedsiębiorstwa. (...)
    Z drugiej strony, działalność, która ma charakter pomocniczy, odpowiada zasadniczo
    działalności, która jest prowadzona w celu wspierania, nie będąc częścią, zasadniczej i
    znaczącej części działalności przedsiębiorstwa jako całości (pkt 60 do art. 5). W świetle
    Modelowej Konwencji OECD oraz jej komentarza, działalność przedsiębiorstwa musi być

    wykonywana przez placówkę w sposób ciągły i funkcjonalnie powiązany z działalnością
    gospodarczą tego przedsiębiorstwa. Taki stan rzeczy zachodzi dopiero wówczas, gdy
    Terminal zostanie przyjęty do użytkowania i zostanie oddany do dyspozycji Spółki polskiej
    w celu świadczenia usług. Z tą chwilą placówka (w tym przypadku jednostka pływająca)
    przestaje funkcjonować w fazie inwestycyjno-przygotowawczej, a staje się aktywem
    wykorzystywanym w ramach działalności operacyjnej prowadzonej na terytorium Polski.
    W ocenie Wnioskodawców, czynności wykonywane przed podpisaniem Certyfikatu
    Akceptacji mają charakter przygotowawczo-pomocniczy i mieszczą się w zakresie
    wyłączenia przewidzianego w art. 5 ust. 4 UPO Polska-Cypr. Zgodnie z tym przepisem, nie
    stanowią zakładu placówki wykorzystywane wyłącznie do celów pomocniczych lub
    przygotowawczych, takich jak przechowywanie, wystawianie lub dostarczanie dóbr,
    zbieranie informacji lub inne czynności niemające charakteru operacyjnego.
    Wnioskodawcy wskazują, że w omawianym stanie faktycznym Terminal nie realizuje
    żadnych czynności komercyjnych ani operacyjnych na terytorium Polski przed momentem
    podpisania Certyfikatu. Jedynie po spełnieniu wszystkich wymogów formalnych,
    technicznych i prawnych możliwe jest faktyczne rozpoczęcie prowadzenia działalności
    gospodarczej, a tym samym uznanie, że działalność przedsiębiorstwa jest prowadzona za
    pośrednictwem tej jednostki.
    W związku z powyższym, w ocenie Wnioskodawców, dzień podpisania Certyfikatu
    Akceptacji Terminala przez Spółkę polską jest datą, w której spełnione zostają wszystkie
    warunki definicji zakładu określonej w art. 5 ust. 1 UPO Polska-Cypr. Od tego momentu
    jednostka stanowi bowiem stałą placówkę, przez którą faktycznie prowadzona jest
    działalność przedsiębiorstwa cypryjskiego na terytorium Polski. Tym samym to właśnie z
    tą datą należy utożsamiać powstanie zakładu w rozumieniu UPO.
    Ad 3.
    Jak wynika z art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, jednym z rodzajów przychodów osiąganych
    przez podatników posiadających ograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Polski,
    które podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym (dalej: „podatek
    u źródła” lub „WHT”) są płatności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia
    przemysłowego. W ocenie Wnioskodawców, Opłaty należy uznać za płatności tego rodzaju
    z uwagi na fakt, że stanowią one należności za prawo do użytkowania Terminalu.
    Jak bowiem wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Terminal jest jednostką pływającą
    (zacumowaną na stałe w (...) przy specjalnie wybudowanym nadbrzeżu), przystosowaną do
    odbioru (...) z przybijających do niego (...) i jego (...). W ocenie Wnioskodawców nie ulega
    zatem wątpliwości, że Terminal stanowi urządzenie przemysłowe.
    Jednocześnie jednak, jak stanowi art. 22a ustawy o CIT, przepisy art. 20-22 stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    W tym kontekście wskazać należy, że zgodnie z art. 12 ust. 1-2 UPO Polska-Cypr,
    należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej
    miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
    opodatkowane w tym drugim Państwie. Jednakże, takie należności mogą być także
    opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstały, i zgodnie z prawem
    tego Państwa, lecz jeżeli osoba uzyskująca należności jest osobą do nich uprawnioną,
    podatek w ten sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty należności
    licencyjnych brutto.
    Według art. 12 ust. 3 UPO Polska-Cypr do należności licencyjnych zaliczane są również
    należności za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego.
    Należy jednocześnie mieć na uwadze, że zgodnie z art. 12 ust. 4 UPO Polska-Cypr
    postanowień przytoczonych powyżej ustępów 1-2 (dotyczących opodatkowania należności
    licencyjnych w państwie źródła) nie stosuje się w przypadku, gdy odbiorca należności

    licencyjnych z jednego Umawiającego się Państwa, wykonuje w drugim Umawiającym się
    Państwie (państwie źródła przychodów), działalność zarobkową przez zakład w nim
    położony, a majątek, z którego tytułu wypłacane są należności licencyjne, rzeczywiście
    należy do takiego zakładu. W takim przypadku zastosowanie znajduje przytoczony
    powyżej (w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawców do Pytania nr 1) art. 7 UPO Polska-
    Cypr, przewidujący możliwość opodatkowania zysków przypisanych zakładowi.
    Wskazane postanowienia UPO Polska-Cypr mają na celu uniknięcie podwójnego
    opodatkowania przez państwo źródła tego samego przychodu – pierwszy raz poprzez
    pobór WHT przez podmiot wypłacający należności, zaś drugi raz przez ich odbiorcę, który
    opodatkowuje te przychody w państwie źródła z uwagi na prowadzenie w nim działalności
    za pośrednictwem zakładu.
    Z powyższym koresponduje art. 26 ust. 1d ustawy o CIT, zgodnie z którym osoby prawne i
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami
    osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
    na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
    położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, nie pobierają
    zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat pod warunkiem udokumentowania
    miejsca siedziby podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność
    poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym
    od niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania sporządzonego na piśmie oświadczenia,
    że należności te związane są z działalnością tego zakładu; przepis ust. 3d stosuje się
    odpowiednio.
    Jak zostało wykazane powyżej w uzasadnieniu stanowiska Wnioskodawców w odniesieniu
    do pytania nr 1, Spółka cypryjska będzie prowadzić działalność na terytorium Polski (w (...),
    tj. na obszarze morskich wód wewnętrznych RP) poprzez zakład, tj. Terminal.
    Zatem, mając na uwadze treść art. 12 ust. 4 UPO Polska-Cypr, należy uznać, że Opłaty nie
    będą podlegały opodatkowaniu WHT, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle
    związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.
    Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza siedziba lub zarząd usytuowany na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na
    tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z
    zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium
    państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę
    lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
        Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub
        zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl art. 3 ust. 3 pkt 1 i 5 ustawy o CIT:

        Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
        podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody
        (przychody) z:
        1) wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        zagraniczny zakład;
        5) tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych
        lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne
        nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub
        zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia
        umowy i wykonania świadczenia.
    Według art. 4a pkt 11 ustawy o CIT:
        Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie – oznacza to:
        a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na
        terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na
        terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro,
        fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,
        b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium
        jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego
        państwa,
        c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
        terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta
        ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to
        faktycznie wykonuje
        - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
        Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku, gdy właściwa umowa o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, której stroną jest Polska, nie stanowi inaczej.
    Jak wynika z wniosku, Spółka cypryjska zawarła ze Spółką polską umowę czarteru
    czasowego określającą warunki dostarczenia przez Spółkę cypryjską jednostek (...) wraz z
    zapewnieniem jego technicznej obsługi (dalej: „Terminal”). Przedmiotem Państwa
    wątpliwości jest m.in. kwestia ustalenia, czy w opisanych okolicznościach Terminal będzie
    stanowił zakład.
    Wobec powyższego zasadnym jest odwołanie się do Umowy między Rządem
    Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w Warszawie z
    dnia 4 czerwca 1992 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 117 poz. 523, dalej: „UPO”) zmienionej
    Protokołem podpisanym w Nikozji dnia 22 marca 2012 r., zmodyfikowanej przez
    Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku,
    podpisaną przez Polskę i Cypr dnia 7 czerwca 2017 r.
    Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt a i b UPO:
        W rozumieniu niniejszej umowy, jeżeli z jej treści nie wynika inaczej:
        a) określenie „Polska” oznacza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, włącznie z
        obszarem poza jej morzem terytorialnym, strefą rybołówczą, szelfem
        kontynentalnym, na którym Polska sprawuje jurysdykcję zgodnie z prawem
        międzynarodowym i ustawodawstwem wewnętrznym Polski,
        b) określenie „Cypr” oznacza Republikę Cypru, a użyte w sensie geograficznym
        obejmuje terytorium państwa, jego wody terytorialne i każdy obszar poza wodami

        terytorialnymi, włącznie ze strefą przyległą, wyłączną strefą ekonomiczną oraz
        szelfem kontynentalnym, które zostały lub mogą zostać określone, na podstawie
        ustawodawstwa Cypru i zgodnie z prawem międzynarodowym, jako obszar, na
        którym Cypr może wykonywać suwerenne prawa lub jurysdykcję.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1, 2 i 3 UPO:
        1. W rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę,
        przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność
        przedsiębiorstwa.
        2. Określenie „zakład” obejmuje w szczególności:
        a) miejsce zarządu,
        b) filię,
        c) biuro,
        d) zakład fabryczny,
        e) warsztat oraz
        f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce
        wydobywania zasobów naturalnych,
        g) plac budowy lub budowę, montaż lub instalację albo działalność nadzorczą
        związaną z nimi, jeżeli taki plac, projekt lub działalność trwa dłużej niż 12 miesięcy.
        3. Bez względu na postanowienia poprzednich ustępów niniejszego artykułu
        określenie „zakład” nie obejmuje:
        a) użytkowania urządzeń wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub
        wydawania dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa,
        b) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
        wyłącznie w celu składowania, wystawiania lub wydawania,
        c) utrzymywania zapasów dóbr lub towarów należących do przedsiębiorstwa
        wyłącznie w celu przerobu przez inne przedsiębiorstwo,
        d) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w
        celu zbierania informacji dla przedsiębiorstwa,
        e) stałej placówki utrzymywanej wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania
        informacji, prowadzenia badań naukowych lub wykonywania podobnej
        działalności mającej dla przedsiębiorstwa charakter przygotowawczy lub
        pomocniczy,
        f) utrzymywania stałej placówki wyłącznie w celu wykonywania jakiegokolwiek
        połączenia rodzajów działalności wymienionych pod literami od a) do e), pod
        warunkiem że całkowita działalność placówki wynikająca z takiego połączenia
        rodzajów działalności posiada charakter przygotowawczy lub pomocniczy.
    Tak więc art. 5 ust. 5 ww. UPO wylicza różne rodzaje działalności, które uważa się za
    wyjątki od ogólnej definicji zakładu zawartej w ust. 1 i które nie stanowią zakładu nawet
    gdy taka działalność jest wykonywana za pośrednictwem stałej placówki. Wspólną cechą
    takich rodzajów działalności jest ich przygotowawczy i pomocniczy charakter. Katalog ten
    jest katalogiem zamkniętym. Dlatego działalność, która nie może zostać zaliczona do
    żadnego z ww. przypadków będzie uznawana za zakład w rozumieniu ww. UPO.
    Podkreślić należy, że „zakład” jest pewnym abstrakcyjnym pojęciem funkcjonującym w
    międzynarodowym prawie podatkowym. Stwierdzenie czy powstaje zakład na terytorium
    Polski ma bezpośredni wpływ na kwestię powstania ograniczonego obowiązku
    podatkowego w Polsce.

    Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 1, 2 i 7 UPO:
        1. Zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu
        tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim
        Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo
        wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być
        opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko do takiej wysokości, w jakiej mogą
        być przypisane temu zakładowi.
        2. Z zastrzeżeniem postanowień ustępu 3 niniejszego artykułu, jeżeli
        przedsiębiorstwo Umawiającego się Państwa wykonuje działalność w drugim
        Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład, to w każdym Umawiającym
        się Państwie należy przypisać temu zakładowi takie zyski, które mógłby on
        osiągnąć, gdyby wykonywał taką samą lub podobną działalność w takich samych
        lub podobnych warunkach jako odrębne i samodzielne przedsiębiorstwo i był
        całkowicie niezależny w stosunkach z przedsiębiorstwem, którego jest zakładem.
        7. Jeżeli w zyskach mieszczą się dochody, które zostały odrębnie uregulowane w
        innych artykułach niniejszej umowy, postanowienia tych artykułów nie będą
        naruszane przez postanowienia niniejszego artykułu.
    Dokonując interpretacji postanowień UPO należy zwrócić uwagę na tekst Modelowej
    Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania
    zawieranych przez Polskę, jak również brzmienie Komentarza do niej. Zostały one
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD, które
    zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień. Modelowa
    Konwencja, jak i Komentarz do niej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa,
    natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować zapisy umów w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania. Zatem, obowiązki podatkowe podmiotów z
    siedzibą w odrębnych państwach należy rozpatrywać z uwzględnieniem postanowień
    umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz Modelowej Konwencji OECD
    wraz z Komentarzem.
    Jak wynika z Komentarza do Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i
    majątku (wersja skrócona z 15 lipca 2014 r., Kazimierz Bany, Warszawa 2016 r., Wolters
    Kluwer), definicja „zakładu” zawiera następujące warunki:
    - istnienie „placówki działalności gospodarczej”, tj. pomieszczeń, a w pewnych
      okolicznościach maszyn i urządzeń;
    - taka placówka musi mieć charakter stały, tzn. musi być utworzona w określonym
      miejscu, z pewnym stopniem trwałości;
    - prowadzenie działalności przedsiębiorstwa za pośrednictwem stałej placówki.
    Spełnienie wszystkich ww. warunków powoduje, że przedsiębiorstwo prowadzi działalność
    za pośrednictwem zagranicznego zakładu. Przy czym określenie „placówka” obejmuje
    każde pomieszczenie, środki lub urządzenia wykorzystywane do prowadzenia działalności
    przedsiębiorstwa, niezależnie od tego, czy są wykorzystywane wyłącznie w tym celu.
    Placówka – jako miejsce działalności gospodarczej – może istnieć również wtedy, gdy nie
    ma żadnych pomieszczeń lub gdy nie są one wymagane do prowadzenia działalności
    przedsiębiorstwa; wystarczy posiadanie pewnej przestrzeni do własnej dyspozycji. Nie ma
    znaczenia, czy przedsiębiorstwo jest właścicielem, czy najemcą lokalu, środków lub
    urządzeń, czy dysponuje nimi w inny sposób. Tak więc placówką może być miejsce na
    targu lub stanowisko w składzie celnym (to jest miejsce do składowania podlegających
    ocleniu towarów). Placówka może być usytuowana w pomieszczeniach innego
    przedsiębiorstwa, na przykład wówczas, gdy przedsiębiorstwo zagraniczne dysponuje
    stale pomieszczeniem (lub jego częścią) należącym do innego przedsiębiorstwa. Sam fakt,

    że przedsiębiorstwo ma do własnej dyspozycji pewną przestrzeń służącą jego działalności
    gospodarczej, wystarczy, aby zaistniała stała placówka gospodarcza. Nie wymaga się, aby
    przedsiębiorstwo posiadało formalne prawo do dysponowania taką placówką.
    Z powyżej wskazanego Komentarza do Modelowej Konwencji wynika, że definicja
    „zakładu” zawiera m.in. warunek istnienia „placówki działalności gospodarczej”, tj.
    pomieszczeń, a w pewnych okolicznościach maszyn i urządzeń. Oznacza to, że regulacje
    prawnopodatkowe nie sprzeciwiają się uznaniu za zakład m.in. urządzenia, które samo w
    sobie może stanowić zakład, o ile jest zorganizowane i wykorzystywane w sposób trwały
    pozwalający na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Ponieważ placówka musi być stała, zakład może istnieć tylko wówczas gdy placówka ma
    określony stopień trwałości, tzn. nie ma charakteru tymczasowego. Stałość nie oznacza
    jednak, że placówka musi funkcjonować długotrwale, choć tak zazwyczaj jest.
    We wniosku wskazano, że Terminal zostanie na stałe zacumowany w oddaleniu od linii
    brzegowej, jednak nadal na polskich wodach wewnętrznych. Proces cumowania Terminala
    będzie obejmował podłączenie do infrastruktury portu (ramion przeładunkowych) i
    rozruch całej instalacji. Po zacumowaniu Terminal nie będzie miał możliwości swobodnego
    odpłynięcia, ponieważ będzie stanowił część instalacji wykorzystywanej do świadczenia
    usług. Jego odpłynięcie będzie możliwe wyłącznie w sytuacjach awaryjnych. Produkt
    będzie odbierany i składowany na Terminalu, (...), a następnie przekazywany do (...) o
    długości ok. (...). Dostarczenie Terminala i jego obsługa techniczna będzie stanowiło jedyny
    przedmiot działalności Spółki cypryjskiej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Umowa
    czarteru została zawarta na (...), które mogą zostać wydłużone o (...) z możliwością
    dalszego przedłużania.
    Zatem biorąc pod uwagę powyższe informacje, jest to dłuższa perspektywa i nie ma z
    pewnością charakteru tymczasowego. Elementy te wskazują na stałość placówki. Na
    Terminalu obecna będzie załoga odpowiedzialna za obsługę Terminala oraz rozładowanie,
    składowanie i (...). Terminal będzie stanowił przestrzeń, w której będzie wykonywana
    działalność Spółki.
    Terminal będzie więc stałą placówką, przez którą prowadzona będzie działalność
    przedsiębiorstwa.
    Terminal, mimo że jest jednostką pływającą, to zostanie na stałe zacumowany na
    terytorium Polski, zostanie przyłączony do infrastruktury portowej i będzie stanowił
    istotny element instalacji (...) połączonej z polskim systemem przesyłowym. Terminal
    stanie się dla Państwa miejscem prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie (...) na
    terytorium Polski. Pobyt terminala będzie się charakteryzował określoną trwałością
    ponieważ umowa będzie podpisana na (...). Terminal nie będzie wykorzystywany wyłącznie
    w tzw. celach pomocniczych określonych w art. 5 ust. 3 UPO, gdyż działalność w zakresie
    przedstawionym we wniosku wpisuje się w podstawowy zakres Państwa działalności.
    W powyższym zakresie należy uwzględnić Państwa argumentację zawartą w uzasadnieniu
    własnego stanowiska, z której wynika, że: „Na Terminalu będzie obecna załoga
    odpowiedzialna za obsługę terminalu (przypis: załoga wnioskodawcy) jako jednostki
    pływającej oraz rozładowanie, składowanie i (...). Terminal będzie zatem stanowić
    przestrzeń, w której będzie wykonywana działalność spółki cypryjskiej”.
    W odniesieniu do powyższego warto również wskazać na treść komentarza do art. 5 do
    Konwencji Modelowej OECD (pkt 8). Wynika z niego, że: „Jeżeli przedsiębiorstwo
    umawiającego się państwa wykorzystuje stałą placówkę położoną w drugim umawiającym
    się państwie do wynajęcia lub wydzierżawienia osobom trzecim majątku ruchomego – jak
    urządzenia przemysłowe, handlowe lub naukowe, budynki lub dobra niematerialne,
    patenty, technologie produkcji i inne – to taka działalność nadaje stałej placówce
    charakter zakładu”.

    Jednocześnie Terminal nie będzie wykluczony z pojęcia „zakładu” objętego dyspozycją art.
    5 ust. 3 UPO stanowiącą enumeratywne wyliczenie różnego rodzaju działalności, które
    uważa się za wyjątki od ogólnej definicji zakładu zawartej w art. 5 ust. 1-2 UPO. Wskazane
    w tym przepisie aktywności nie stanowią zakładu. Wspólną cechą takich rodzajów
    działalności jest ich przygotowawczy i pomocniczy charakter. Katalog ten jest katalogiem
    zamkniętym, którego nie należy interpretować rozszerzająco. Dlatego działalność, która
    nie może zostać zaliczona do żadnego z ww. przypadków będzie uznawana za zakład, w
    rozumieniu ww. umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Mając na uwadze powyższe należy zauważyć, że:
    - działalność polegająca na dostarczeniu oraz wynajmie Terminala Spółce polskiej będzie
      głównym i zasadniczym przedmiotem działalności Spółki cypryjskiej, czyli celem
      samym w sobie zatem nie można mówić o pomocniczym czy przygotowawczym
      charakterze działalności wykonywanej na Terminalu,
    - w Terminalu nie będą składowane dobra należące do Spółki cypryjskiej – Produkt będzie
      dostarczany przez klientów Spółki polskiej, nie zaś przez Spółkę cypryjską/od Spółki
      cypryjskiej,
    - Terminal nie będzie utrzymywany wyłącznie w celu zakupu dóbr lub towarów albo w celu
      zbierania informacji dla Spółki cypryjskiej,
    - Terminal nie będzie utrzymywany wyłącznie dla celów reklamy, dla dostarczania
      informacji, prowadzenia badań naukowych,
    tym samym Terminal nie będzie spełniał przesłanek wymienionych w art. 5 ust. 3 UPO.
    Terminal nie będzie również służył do działalności określonej w art. 5 ust. 3 UPO, co
    oznacza, że spełnione zostaną przesłanki warunkujące powstanie zakładu Spółki
    cypryjskiej na terytorium Polski zarówno w świetle art. 4a pkt 11 lit. a ustawy o CIT, jak i
    art. 5 ust. 1-2 UPO.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 1 – należało uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się do momentu powstania w Polsce zagranicznego zakładu Spółki cypryjskiej
    należy zauważyć, że zgodnie z komentarzem do art. 5 do Konwencji Modelowej OECD (pkt
    11): „Zakład powstaje, gdy przedsiębiorstwo podejmuje działalność za pośrednictwem
    stałej placówki. Następuje to już w momencie, gdy przedsiębiorstwo przygotowuje
    działalność gospodarczą w miejscu, które może być wykorzystywane w sposób trwały.
    Okres organizowania placówki przez przedsiębiorstwo nie powinien być jednak brany pod
    uwagę, pod warunkiem że działalność ta różnić się będzie zasadniczo od działalności,
    której ta placówka ma służyć trwale.”
    Mając na uwadze powyższe nie można zgodzić się z Państwem, że powstanie zakładu
    będzie miało miejsce z dniem podpisania opisanego we wniosku certyfikatu akceptacji, tj.
    na moment, w którym Terminal spełni wszystkie techniczne i operacyjne wymogi do
    przyjęcia go do użytkowania, zgodnie z postanowieniami umowy czarteru oraz możliwe
    będzie rozpoczęcie właściwej działalności (...) na terytorium Polski. Podpisanie tzw.
    certyfikatu akceptacji wydaje się być jedynie umownym, formalnym dokumentem
    potwierdzającym spełnienie określonych umownych okoliczności, natomiast ich spełnienie
    będzie musiało również wiązać się z przygotowaniem miejsca prowadzenia działalności.
    W tym zakresie należy nawiązać do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, z
    którego wynika, że wpłynięcie Terminala do portu nastąpi po zakończeniu budowy
    infrastruktury nabrzeża i spełnieniu warunków formalnych. Następnie rozpocznie się
    proces cumowania Terminala, obejmujący podłączenia do infrastruktury portu (ramion
    przeładunkowych) i rozruch całej instalacji (...), co należy utożsamiać jako czynności ściśle
    powiązane z planowaną docelową działalnością Terminala jako stałej placówki, a tym
    samym jako czynności przygotowujące działalność gospodarczą, które powinny zostać
    zaliczone do okresu trwania zakładu.

    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 2 – należało uznać za nieprawidłowe.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, Spółka polska będzie płaciła Spółce cypryjskiej Opłaty z
    tytułu czarteru Terminala. W (...) r. Terminal zostanie przyjęty do użytkowania i od tego
    momentu, zgodnie z Umową czarteru, oddany do używania Spółce polskiej wraz z załogą
    do obsługi technicznej. Spółka polska będzie płaciła na rzecz Spółki cypryjskiej Opłaty.
    Dokonując Opłat Spółka polska będzie dysponować dokumentami, o których mowa w art.
    26 ust. 1d in fine ustawy o CIT, przekazanymi jej przez Spółkę cypryjską.
    Według art. 3 ust. 5 ustawy o CIT:
        Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody
        wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów
        (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.
    W przepisie tym, wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl
    której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma
    suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami
    podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.
    W stosunku do niektórych przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej przez podmioty zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku spoczywa na
    podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego przychodu.
    Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy o CIT.
    Dotyczy to m.in. należności wypłacanych przez podmiot polski na rzecz podmiotu
    zagranicznego z tytułu użytkowania urządzenia przemysłowego.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT stanowi bowiem, że:
        Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z odsetek, z praw
        autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków
        towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z
        należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za
        użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także
        środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje
        związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub
        naukowej (know-how) - ustala się w wysokości 20% przychodów.
    Stosownie do art. 21 ust. 2 ustawy o CIT:
        Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia
        podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Z treści ww. przepisów wynika, że od niektórych przychodów osiąganych na terytorium
    Polski przez podatników podlegających ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    pobierany jest podatek dochodowy w sposób zryczałtowany. Podatek ten nazywany jest
    podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany
    jest przez podmiot polski wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta w trybie
    i na zasadach wymienionych w art. 26 ustawy o CIT.
    W świetle art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
        Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
        fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
        wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
        pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
        zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
        przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
        właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie
        podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania
        siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem

        rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż
        określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania
        podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu
        podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej
        staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się
        charakter, skalę działalności prowadzonej przez płatnika oraz powiązania w
        rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Na podstawie art. 22a ustawy o CIT:
        Przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania
        podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Mając na uwadze brzmienie art. 21 ust. 2 oraz art. 22a ustawy o CIT zasadne jest ponowne
    odwołanie się do przepisów umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem
    Republiki Cypru w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od
    dochodu i majątku (UPO).
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-3 UPO:
        1. Należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane
        osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się
        Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.
        2. Jednakże, takie należności mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym
        się Państwie, w którym powstały, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz jeżeli
        osoba uzyskująca należności jest osobą do nich uprawnioną, podatek w ten
        sposób ustalony nie może przekroczyć 5 procent kwoty należności licencyjnych
        brutto.
        3. Określenie „należności licencyjne” użyte w tym artykule oznacza wszelkiego
        rodzaju należności otrzymywane w związku z użytkowaniem lub prawem do
        użytkowania wszelkich praw autorskich, patentu, znaku towarowego, wzoru lub
        modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za
        użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego
        lub naukowego lub za informacje (know-how) związane z doświadczeniem
        zawodowym w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej; określenie to
        oznacza również wszelkiego rodzaju należności otrzymywane w związku z
        użytkowaniem lub prawem do użytkowania wszelkich praw do filmów dla kin oraz
        filmów lub taśm do transmisji w radiu lub telewizji).
    Ponadto regulacja zawarta w art. 12 ust. 4 UPO stanowi:
        Postanowień ustępów 1 i 2 nie stosuje się, jeżeli odbiorca należności licencyjnych,
        mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, wykonuje
        w drugim Umawiającym się Państwie, z którego pochodzą należności licencyjne,
        działalność zarobkową przez zakład w nim położony bądź wolny zawód za pomocą
        tam położonej stałej placówki, a prawo lub majątek, z których tytułu wypłacane są
        należności licencyjne, rzeczywiście należą do takiego zakładu lub stałej placówki. W
        takim przypadku, w zależności od konkretnej sytuacji, stosuje się odpowiednio
        postanowienia artykułu 7 lub artykułu 14.
    Zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji OECD do art. 12 pkt 20: „Ustęp ten
    stanowi tylko, że w państwie źródła należności licencyjne podlegają opodatkowaniu jako
    część zysków zakładu posiadanego przez osoby mające miejsce zamieszkania lub siedzibę
    w drugim państwie, jeżeli są one wypłacane z tytułu praw lub dóbr stanowiących część
    mienia zakładu lub są związane inaczej z tym zakładem. W takim przypadku ust. 3 zwalnia
    państwo źródła z należności licencyjnych od wszelkich ograniczeń podatkowych
    wynikających z tego artykułu (powyższe wyjaśnienia są zgodne z komentarzem do art. 7)”.

    W niniejszej sytuacji zastosowanie znajdzie więc cytowany wyżej art. 7 UPO przewidujący
    możliwość opodatkowania zysków przypisanych zakładowi.
    Z powyższym przepisem art. 12 ust. 4 UPO koresponduje art. 26 ust. 1d ustawy o CIT,
    zgodnie z którym:
    Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące
    przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów
    wymienionych w art. 21 ust. 1 na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2,
    prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    zagraniczny zakład, nie pobierają zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat pod
    warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2,
    prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    zagraniczny zakład, uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania
    sporządzonego na piśmie oświadczenia, że należności te związane są z działalnością tego
    zakładu; przepis ust. 3d stosuje się odpowiednio.
    Powołane wyżej regulacje powodują, że rozpatrywanie opisanych we wniosku opłat za
    użytkowanie Terminala jako podstawy do poboru podatku u źródła z tytułu użytkowania
    lub prawa do użytkowania urządzenia przemysłowego (urządzenia handlowego) jest
    niezasadne. Wypłacane należności będą związane z Państwa działalnością jako
    nierezydenta wykonywaną na terytorium Polski poprzez zagraniczny zakład. Zatem po
    spełnieniu warunków opisanych w art. 26 ust. 1d ustawy CIT pobór podatku u źródła od
    tzw. opłat czarterowych nie powinien mieć miejsca.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania 3 – należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu

    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.