Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-466/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-09-12
Teza: Obowiązki płatnika - opodatkowanie wynagrodzenia uzyskanego a umowy o dzieło w Polsce przez artystów z Włoch.
Słowa kluczowe: dotacja; nierezydent; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; płatnik; umowa-umowa o dzieło; Włochy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 maja 2014 r. (data wpływu do Biura - 30 maja 2014 r.), uzupełnionym 5 i 17 czerwca 2014 r. oraz 29 sierpnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia uzyskanego przez zatrudnionych na umowę o dzieło włoskich artystów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 maja 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia uzyskanego przez zatrudnionych na umowę o dzieło włoskich artystów.

Wniosek wraz z uzupełnieniami Wnioskodawcy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego pismem z 14 sierpnia 2014 r. znak: IBPBII/1/415-465/14/MCZ, znak: IBPBII/1/415-466/14/MCZ, znak: IBPBI/2/423-633/14/BG, znak: IBPBI/2/423-634/14/BG wezwano o jego uzupełnienie. Wniosek uzupełniono 29 sierpnia 2014 r.

W przedmiotowym wniosku i jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Teatr) w ramach wykonywanej przez siebie statutowej działalności artystycznej jest organizatorem festiwalu teatralnego na terytorium Polski. Będzie zawierał umowy o dzieło i wypłacał honoraria zagranicznym artystom – osobom fizycznym posiadającym rezydencję podatkową we Francji i we Włoszech. W ramach ww. festiwalu będą również występować grupy teatralne (osoby prawne) posiadające rezydencję podatkową we Francji i we Włoszech.

Dochody artystów związane z osobiście wykonywaną działalnością będą przypadać bezpośrednio artystom ale także na rzecz innej osoby (np. agencji, osoby fizycznej, która reprezentuje tych artystów oraz osoby prawnej, która reprezentuje tych artystów).

Występy artystów i zespołów teatralnych biorących udział w festiwalu nie będą wykonywane w ramach wymiany (współpracy) kulturalnej uzgodnionej między Polską, Francją i Włochami.

Pobyt artystów indywidualnych i zespołów teatralnych w Polsce będzie sfinansowany całkowicie ze środków publicznych (dotacja podstawowa od Urzędu Miasta na działalność statutową i dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego) oraz Mechanizmu Finansowego EOG w ramach współpracy kulturalnej między Polska a Norwegią.

W związku z powyższym w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zadano następujące pytania:

Czy w świetle umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, zawartych pomiędzy RP a Francją i Włochami - powstaje obowiązek potrącania podatku dochodowego w Polsce od dochodów wypłacanych zagranicznym artystom z tytułu ich działalności artystycznej na terenie Polski, na rzecz Teatru w Polsce.

Czy w taki sam sposób będzie opodatkowane wynagrodzenie artystów jeżeli jest uzyskiwane przez reprezentujące je agencje artystyczne?

Na podstawie art. 3 ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przychodów przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, z tytułu wynagrodzenia za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika nadrzędność przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania nad przepisami ustawowymi. Dodatkowo zgodnie z przepisami Konstytucji RP, ratyfikowana umowa międzynarodowa, po jej ogłoszeniu w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, stanowi część krajowego porządku prawnego i jest bezpośrednio stosowana, chyba że jej stosowanie jest uzależnione od wydania ustawy (art. 91 ust. 1 Konstytucji RP). Ponadto umowa międzynarodowa ratyfikowana za uprzednią zgodą wyrażoną w ustawie ma pierwszeństwo przed ustawą jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową (art. 91 ust. 2 Konstytucji RP).

W konsekwencji w celu ustalenia zakresu opodatkowania podatkiem dochodowym wynagrodzenia artystów zagranicznych wypłacanych przez polskich podatników, Teatr upewnia się, czy umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania zawarta z krajem rezydencji artysty nie przewiduje zasad innych niż przewidziane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Opodatkowanie wynagrodzenia artystów jest przeważnie uregulowane w art. 16 lub 17 umów o unikania podwójnego opodatkowania. Większość umów przewiduje, że bez względu na inne regulacje znajdujące się w umowach o unikaniu podwójnego opodatkowania dochody artystów z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności, podlegają opodatkowaniu w tym z państw, w którym wykonują oni te czynności.

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec okoliczności, że wynagrodzenie artystów, z którymi Teatr zawiera umowy na działalność artystyczną finansowane są ze środków publicznych (dotacja dla samorządowej instytucji kultury, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz fundusze EOG) – Teatr stoi na stanowisku, że w przypadku artystów, którzy legitymują się rezydencją we Francji i Włoszech, z którymi Rzeczpospolita Polska zawarła umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania – ich wynagrodzenie jest zwolnione z podatku dochodowego. Teatr takiego podatku nie ma obowiązku odprowadzić.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji przywołano powyżej tę część stanowiska Wnioskodawcy, który odnosi się do zagadnień dotyczących podatku dochodowego od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzam co następuje:

Na wstępie zaznacza się, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy tylko w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesienie do dochodów uzyskanych przez artystów mających miejsce zamieszkania na terytorium Włoch. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych w odniesieniu do dochodów uzyskanych przez artystów mających miejsce zamieszkania na terytorium Francji oraz podatku dochodowego od osób prawnych zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

W przepisie tym wyrażona jest zasada ograniczonego obowiązku podatkowego, w myśl której państwo, na terytorium którego znajduje się źródło uzyskiwania przychodów, ma suwerenne prawo do opodatkowania podmiotów niebędących jej rezydentami podatkowymi w zakresie dochodów uzyskiwanych z takiego źródła.

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,

działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,

działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że powyższy katalog nie jest katalogiem zamkniętym. Tak więc ustawodawca dopuszcza istnienie także innych dochodów, które należy uznać za osiągnięte na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do treści art. 4a ww. ustawy przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W stosunku do niektórych dochodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby zagraniczne, obowiązek potrącenia podatku od tych dochodów spoczywa na podmiocie polskim dokonującym wypłaty należności będącej źródłem tego dochodu. Takie rodzaje przychodów zostały określone w art. 29 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 29 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Stosownie do art. 29 ust. 2 tejże ustawy, przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub niepobranie (niezapłacenie) podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania dla celów podatkowych miejsca zamieszkania podatnika uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Powyższa regulacja odzwierciedla zasadę wyrażoną w art. 91 ust. 2 Konstytucji RP.

Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania jest zespołem norm kolizyjnych mających na celu rozgraniczenie praw dwóch państw do opodatkowania danego przysporzenia. Umowy takie nie kreują jednak samodzielnie obowiązku podatkowego.

W art. 29 ustawy, wymienione zostały określone rodzaje należności wypłacane przez podmioty polskie osobom zagranicznym, w przypadku uzyskania których osoba zagraniczna podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązanym do jego naliczenia, potrącenia i odprowadzenia do urzędu skarbowego jest podmiot polski. Podatek ten nazywany jest podatkiem „u źródła” ze względu na szczególny sposób jego poboru, który dokonywany jest przez polski podmiot wypłacający określone należności na rzecz nierezydenta, w trybie i na zasadach wymienionych w art. 41 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Jak wynika z treści art. 41 ust. 4 tej ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Natomiast zgodnie z art. 42 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązani przesłać podatnikom, o których mowa w art. 3 ust. 2a, oraz urzędom skarbowym, którymi kierują naczelnicy urzędów skarbowych właściwi w sprawach opodatkowania osób zagranicznych imienne informacje sporządzone według ustalonego wzoru, również gdy płatnik w roku podatkowym sporządzał i przekazywał informacje w trybie przewidzianym w ust. 4. W myśl ust. 4 tego przepisu na pisemny wniosek podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, płatnik, w terminie 14 dni od dnia złożenia tego wniosku, jest obowiązany do sporządzenia i przesłania podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imiennej informacji, o której mowa w ust. 2 pkt 2. Informacje (IFT-1/IFT-1R) sporządzają i przekazują podmioty, o których mowa w art. 41, gdy na podstawie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub ustawy nie są obowiązane do poboru podatku, o którym mowa w art. 29-30a. Przepisy ust. 3 i 4 stosuje się odpowiednio (art. 42 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca (Teatr) w ramach wykonywanej przez siebie statutowej działalności artystycznej jest organizatorem festiwalu teatralnego na terytorium Polski. Będzie zawierał umowy o dzieło i wypłacał – bezpośrednio do rąk artysty lub za pośrednictwem agencji artystycznej lub osoby fizycznej – honoraria zagranicznym artystom – osobom fizycznym mającym rezydencję podatkową m.in. we Włoszech. Artyści z Włoch będą posiadali certyfikaty rezydencji. Występy artystów biorących udział w festiwalu nie będą wykonywane w ramach wymiany (współpracy) kulturalnej uzgodnionej między Polską i Włochami.

Festiwal będzie sfinansowany całkowicie ze środków publicznych (jako dotacja podstawowa od Urzędu Miasta na działalność statutową i dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Mechanizmu Finansowego EOG w ramach współpracy kulturalnej między Polska a Norwegią. Dochód artystów będzie finansowany z wyżej wymienionych środków finansowych.

W związku z powyższym, w niniejszej sprawie zastosowanie będą miały postanowienia umowy z dnia z dnia 21 czerwca 1985 r. miedzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz.U. z 1989 r. Nr 62 poz. 374).

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ww. umowy polsko-włoskiej, bez względu na postanowienia art. 14 i 15 dochody osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (we Włoszech) z tytułu działalności artystycznej, na przykład artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca, z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie (w Polsce).

Natomiast art. 17 ust. 2 tej umowy stanowi, że jeżeli dochód osiągnięty z osobiście wykonywanej działalności artysty lub sportowca nie przypada na rzecz artysty lub sportowca, lecz na rzecz innej osoby, dochód ten, bez względu na postanowienia art. 7, 14 i 15, może być opodatkowany w drugim Umawiającym się Państwie (w Polsce), w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Wskazać należy, że użyte w art. 17 ust. 1 i ust. 2 umowy polsko-włoskiej określenie (w odniesieniu do dochodów) „może być opodatkowany” nie oznacza dowolności co do możliwości opodatkowania dochodów uzyskanych w Polsce przez artystów z Włoch, oznacza, że dochód ten jest opodatkowany w państwie gdzie osiągnęli oni dochody (wykonywali działalność), tj. w Polsce oraz w państwie ich miejsca zamieszkania (we Włoszech).

Bez względu na postanowienia ust. 1 i 2 niniejszego artykułu, dochody z rodzajów działalności określonych w ust. 1, wykonywanych w ramach programu wymiany kulturalnej lub sportowej uzgodnionego pomiędzy Umawiającymi się Państwami, będą zwolnione od opodatkowania w tym Umawiającym się Państwie, w którym te rodzaje działalności są wykonywane (w Polsce) - art. 17 ust. 3 umowy polsko-włoskiej.

W rozpatrywanej sprawie przepis art. 17 ust. 3 umowy polsko-włoskiej nie ma jednak zastosowania, ponieważ jak wynika z treści wniosku i jego uzupełnień występy artystów z Włoch nie będą wykonywane w ramach wymiany/współpracy kulturalnej uzgodnionej pomiędzy oby państwami.

Zatem stosownie do treści powołanego wyżej przepisu art. 17 umowy polsko-włoskiej w rozpatrywanej sprawie na sposób opodatkowania nie wpływa źródło finansowania dochodu uzyskanego przez artystów, gdyż polsko-włoska umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie zawiera dodatkowych postanowień w tym zakresie.

Z zastrzeżeniem przepisów ustawodawstwa Republiki Włoskiej, dotyczących unikania podwójnego opodatkowania, w przypadku osoby mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę we Włoszech, podwójnego opodatkowania zgodnie z art. 23 ust. 3 umowy polsko-włoskiej unika się w następujący sposób:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę we Włoszech posiada części dochodu, które podlegają opodatkowaniu w Polsce, Włochy, przy obliczaniu podatków dochodowych wymienionych w artykule 2 niniejszej umowy, mogą uwzględnić do podstawy, od której te podatki są wymierzane, te części dochodu, chyba że poszczególne przepisy niniejszej umowy inaczej przewidują.

W takim wypadku Włochy potrącą od podatków w ten sposób obliczonych podatek dochodowy zapłacony w Polsce, lecz w wysokości nie przekraczającej tej części wymienionego podatku włoskiego wymierzanego od wymienionych części dochodu, wchodzących w skład całkowitego dochodu.

Jednakże nie zezwoli się na potrącenie podatku, jeśli część dochodu podlega opodatkowaniu we Włoszech końcowym podatkiem u źródła wymierzanym zgodnie z prawem włoskim na żądanie odbiorcy takiego dochodu.

Wobec tego stwierdzić należy, iż dochód artystów, posiadających miejsce zamieszkania na terytorium Włoch, z tytułu wykonywania działalności artystycznej w Polsce na podstawie umowy o dzieło, która nie będzie wykonywana w ramach wymiany (współpracy) kulturalnej uzgodnionej między Polską i Włochami i która będzie sfinansowana całkowicie ze środków publicznych (jako dotacja podstawowa od Urzędu Miasta na działalność statutową i dofinansowanie z Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Mechanizmu Finansowego EOG w ramach współpracy kulturalnej między Polska a Norwegią), podlega opodatkowaniu w Polsce. Dochód ten podlega opodatkowaniu w Polsce zarówno w przypadku, gdy jest wypłacany bezpośrednio artyście jak i w przypadku gdy wypłata ta następuje za pośrednictwem agencji artystycznej lub innej osoby fizycznej.

Zatem na Wnioskodawcy jako podmiocie wypłacającym te dochody będą ciążyły obowiązki płatnika.

W związku z tym, stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.