Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB3/423-181/12-4/GG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-07-25
Teza: Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całość świadczeń należnych na podstawie PDO w związku z rozwiązaniem umów o pracę z pracownikami na mocy porozumienia stron w miesiącu rozwiązania stosunku pracy, mimo że wypłata tych środków częściowo dokonana będzie w roku następnym (co jednak zgodne będzie z terminami wynikającymi z Regulaminów PDO i deklaracjami dotyczącymi formy zapłaty złożonymi przez pracowników) ?
Słowa kluczowe: pracownik; rekompensata; umowa-umowa o pracę
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki Akcyjnej , reprezentowanej przez Pełnomocnika , przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2012 r. (data wpływu 15 maja 2012 r.) uzupełnionym pismem z dnia 11 lipca 2012 r. (data wpływu 16 lipca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu świadczeń wypłaconych pracownikom w związku z rozwiązaniem umowy o pracę za porozumieniem stron w ramach Programu Dobrowolnych Odejść – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu świadczeń wypłaconych pracownikom w związku z rozwiązaniem umowy o pracę za porozumieniem stron w ramach Programu Dobrowolnych Odejść.

Z uwagi na braki ww. wniosku, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów, na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), pismem z dnia 5 lipca 2012 r., Nr IPTPB3/423-181/12-2/GG, wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków wniosku, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia go bez rozpatrzenia.

Przedmiotowe wezwanie zostało skutecznie doręczone w dniu 9 lipca 2012 r.

W dniu 16 lipca 2012 r. do tut. Organu wpłynęło uzupełnienie wniosku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Z dniem 1 września 2010 r. Wnioskodawca - Spółka przejęła, zgodnie z art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 Nr 94, poz. 1037 z późn. zm.), kilkanaście spółek działających w obszarze wydobycia węgla brunatnego i wytwarzania energii elektrycznej i ciepła (dalej: Spółki przejmowane, Oddziały).

Z dniem połączenia zmieniła nazwę na (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) i wstąpiła we wszystkie prawa i obowiązki Spółek przejmowanych (sukcesja generalna), które stały się Oddziałami Spółki, tracąc tym samym osobowość prawną, ale utrzymując status pracodawcy w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. z. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.).

W 2011 roku w Spółce oraz w każdym z jej Oddziałów zostały wdrożone Programy Dobrowolnych Odejść (dalej PDO, Programy). Istotą tych Programów jest rozwiązanie, na wniosek uprawnionego pracownika, umowy o pracę za porozumieniem stron, w zamian za wypłatę przez pracodawcę dobrowolnego odszkodowania, na zasadach i w wysokości określonych w Regulaminach PDO. Programy te są kierowane do wszystkich obszarów działalności Spółki, w których występują nadwyżki zatrudnienia, a w szczególności do zakresów działania Wnioskodawcy objętych standaryzacją i centralizacją procesów biznesowych oraz procesów wsparcia, a także, w których występuje zmiana technologii procesów lub doskonalenie technologiczne procesów skutkujące zmniejszeniem pracochłonności czynności i/ lub zwiększeniem wydajności pracy oraz jej efektywności.

Świadczenia wynikające z Regulaminów PDO będą wypłacane według wyboru przez uprawnionych pracowników jednej z poniższych form zapłaty (wskazanych w złożonych przez pracowników deklaracjach):

1.  jednorazowo - w dniu ustania stosunku pracy, najpóźniej w ciągu 7 dni od daty rozwiązania umowy o pracę,
2.  w częściach - pierwsza w dniu ustania stosunku pracy, najpóźniej w ciągu 7 dni od daty rozwiązania umowy o pracę i druga - w roku następującym po roku, w którym rozwiązano stosunek pracy (dokładna data zawarta jest w umowie).

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, iż podstawą prawną wypłaty dobrowolnego odszkodowania z PDO stanowi „Regulamin Programu Dobrowolnych Odejść w ” zatwierdzony uchwałą Zarządu Spółki z dnia 22 grudnia 2011 r.

Zgodnie z definicją zawartą w Regulaminie PDO „Dobrowolne odszkodowanie z PDO - kwota pieniężna dla Uprawnionego Pracownika z tytułu jego roszczenia ze stosunku pracy, wynikającego z Gwarancji Zatrudnienia, zadeklarowanych w Umowie Społecznej, wypłacona temu Pracownikowi uczestniczącemu w Programie Dobrowolnych Odejść, w wyniku rozwiązania z nim umowy o pracę”.

Rozwiązanie umowy o pracę następuje na zasadzie porozumienia stron w oparciu o przepisy ustawy z dnia 13 marca 2003 roku o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (Dz. U.. Nr 90, poz. 844 z późn. zm.).

Wypłata przedmiotowych odszkodowań nie dotyczy pracowników w wieku emerytalnym. Zgodnie z Regulaminem PDO z programu PDO może skorzystać „Uprawniony Pracownik-osoba zatrudniona u Pracodawcy Grupy na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony w dniu wejścia w życie Programu, która jest objęta Gwarancjami Zatrudnienia na podstawie Umowy Społecznej i która nie nabyła dotychczas prawa do świadczenia emerytalnego oraz w okresie do 6 miesięcy od daty rozwiązania umowy o pracę w ramach PDO nie spełni warunków wymaganych do nabycia prawa do świadczenia emerytalnego”.

Program Dobrowolnych Odejść został wdrożony na podstawie decyzji (uchwały) Zarządu Spółki w związku z realizacją strategii opartej na poprawie efektywności, w tym optymalizacji zatrudnienia. Przy opracowaniu programu PDO uwzględniono postanowienia obowiązujących u Pracodawców (w Oddziałach) w Spółce S.A. Umów Społecznych (tzw. Pakietów socjalnych). Wdrożenie PDO poprzedzone zostało konsultacjami z działającymi u Pracodawców organizacjami związkowymi.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Spółka może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całość świadczeń należnych na podstawie PDO w związku z rozwiązaniem umów o pracę z pracownikami na mocy porozumienia stron w miesiącu rozwiązania stosunku pracy, mimo że wypłata tych środków częściowo dokonana będzie w roku następnym (co jednak zgodne będzie z terminami wynikającymi z Regulaminów PDO i deklaracjami dotyczącymi formy zapłaty złożonymi przez pracowników) ?

Zdaniem Wnioskodawcy, może On zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów całość świadczeń należnych na podstawie PDO w związku z rozwiązaniem umów o pracę z pracownikami na mocy porozumienia stron w miesiącu rozwiązania stosunku pracy, mimo że wypłata tych środków częściowo dokonana będzie w roku następnym, ale pod warunkiem, że zostaną one wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z Regulaminów PDO i deklaracji złożonych przez pracowników.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Niewątpliwie wypłacanie pracownikom świadczeń w ramach realizacji PDO należy uznać za racjonalne i przede wszystkim związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą. Powyższe działania stanowią bowiem jeden z elementów realizowanego przez Spółkę programu poprawy efektywności. Są to zatem koszty ponoszone w celu zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów. Ponadto nie zostały wymienione w ramach art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jako wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów. Co istotne, świadczenia wypłacane przez pracodawcę na rzecz pracowników należą, co do zasady, do kosztów uzyskania przychodów (za wyjątkiem świadczeń finansowanych ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych).

Świadczenia wynikające z Regulaminów PDO, jako że mają swoje źródło w stosunku pracy, zalicza się do przychodów ze stosunku służbowego, dla którego mają zastosowanie przepisy art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.). O tym, czy świadczenie jest przychodem ze stosunku pracy decyduje okoliczność, czy może je otrzymać wyłącznie pracownik (w rozumieniu art. 12 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) czy także inna osoba nie związana z pracodawcą (aktualnie lub w przyszłości). W świetle powyższego należy stwierdzić, że świadczenia z tytułu PDO zalicza się do należności z katalogu z art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast przepis art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. l i 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakład pracy stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony.

W przypadku uchybienia terminowi, o którym mowa w art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do należności tych stosuje się art. 16 ust. 1 pkt 57 tej ustawy, w myśl którego, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów niewypłaconych, niedokonanych lub niepostawionych do dyspozycji wypłat, świadczeń oraz innych należności z tytułów określonych w art. 12 ust. 1 i 6, art. 13 pkt 2 i 4 - 9 oraz w art. 18 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, świadczeń pieniężnych z tytułu odbywania praktyk absolwenckich, o których mowa w ustawie z dnia 17 lipca 2009 r. o praktykach absolwenckich (Dz. U. Nr 127, poz. 1052), a także zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakład pracy, z zastrzeżeniem art. 15 ust. 4g.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż miesiącem, za który świadczenia są należne jest miesiąc, w którym ustał stosunek pracy na mocy porozumienia stron w wyniku przeprowadzonych Programów PDO.

Jeśli więc Spółka terminowo, a zatem zgodnie z deklaracjami pracowników (w tym również w kolejnym roku podatkowym), wypłaci powyższe należności, ma prawo zaliczyć je w całości do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu ustania stosunku pracy, albowiem zgodnie z art. 15 ust. 4g ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, należności zostaną wypłacone lub postawione do dyspozycji w terminie wynikającym z umowy łączącej strony. W przypadku uchybienia tym terminom do świadczeń wynikających z PDO znajdzie zastosowanie art. 16 ust. 1 pkt 57 ustawy o ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Podobne stanowisko przyjął również Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej, znak: ITPB3/423-615/10/PST z dnia 17 stycznia 2011 r. oraz Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej, znak: IBPBI/2/423-641/10/MS z dnia 28 lipca 2010 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w , po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.