Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1562/12-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-26
Teza: Czy odpowiednia część wynagrodzenia Wnioskodawcy uzyskanego za świadczenie usług na podstawie umowy ze Spółką, wynikająca z zasad podziału zysku w Spółce, może być uznana przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Przykładowo, jeśli Wnioskodawca miałby 25% udziału w zyskach Spółki, to czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 25% wynagrodzenia Wnioskodawcy. Czy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpowiednią część wynagrodzenia pozostałych wspólników uzyskanego za świadczenie usług na podstawie umów ze Spółką, wynikającą z zasad podziału zysku w Spółce Przykładowo, jeśli Wnioskodawca miałby 25% udziału w zyskach Spółki, to czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 25% wynagrodzenia pozostałych wspólników?
Słowa kluczowe: spółki; wspólnik; wynagrodzenia; zyski-podział zysku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz.361 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2012 r. (data wpływu 17.12.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.12.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest wspólnikiem - komandytariuszem w spółce komandytowej (zwanej dalej spółką”). W Spółce występuje jeden komplementariusz - osoba fizyczna, natomiast dwaj pozostali wspólnicy jeden będący osobą fizyczną (Wnioskodawca) i jeden, którym jest osoba prawna - spółka z ograniczona odpowiedzialnością, - są komandytariuszami. Przedmiotem działalności Spółki jest świadczenie usług prawniczych - spółka jest kancelarią prawną. Wspólnik będący osobą prawną, co do zasady dostarczał kapitał do Spółki natomiast wspólnicy będący osobami fizycznymi, co do zasady kierują Spółką oraz uczestniczą w merytorycznej obsłudze klientów kancelarii prawnej. W związku ze zmianą podmiotu (amerykańskiej firmy prawniczej), który jest właścicielem wspólnika Spółki będącego osobą prawną, zaszła potrzeba zmiany sposobu rozliczeń pomiędzy wspólnikami Spółki. Zamiarem wspólników jest też, aby wspólnik będący osobą prawną wykonywał na rzecz Spółki, przy udziale zatrudnionego personelu, usługi z zakresu obsługi informatycznej, marketingu I szeroko rozumianej promocji usług świadczonych przez kancelarię i jej podmioty stowarzyszone na rzecz polskich i międzynarodowych podmiotów.

Wspólnicy zamierzają zmienić dotychczasowe zasady uczestnictwa w Spółce i wypłat z zysku w ten sposób, iż wspólnicy będący osobami fizycznymi za swoją pracę merytoryczną na rzecz klientów kancelarii, pobierać będą wynagrodzenie na podstawie stosownych umów zawartych ze Spółką. Z kolei wspólnik będący osoba prawną na takiej samej zasadzie pobierać będzie wynagrodzenie za swoje usługi świadczone na rzecz Spółki. Natomiast zyski Spółki będą dzielone pomiędzy wspólników po wcześniejszym odjęciu kosztu ww. usług świadczonych przez wspólników. W ten sposób rozliczenia pomiędzy wspólnikami zostaną uproszczone w stosunku do obecnego stanu.

Wspólnicy będący osobami fizycznymi zamierzają odpłatnie świadczyć na rzecz Spółki usługi w ramach powadzonej indywidualnej działalności gospodarczej (w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej). W związku z tym, wspólnicy w tym zakresie - w relacjach ze Spółką - występować będą, jako odrębne podmioty gospodarcze (posiadające odrębne od Spółki numery REGON i NIP). Oczywiście to samo dotyczy wspólnika będącego osoba prawną.

Za wykonanie usług na rzecz Spółki, Wnioskodawca otrzymywałaby od Spółki wynagrodzenie dokumentowane wystawianymi przez Wnioskodawcę fakturami. Wynagrodzenie Wnioskodawcy byłoby, zatem zaliczane do przychodów Wnioskodawcy z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej.

Na podobnej zasadzie usługi na rzecz Spółki byłyby świadczone także przez drugiego ze wspólników Spółki będących osobami fizycznymi oraz przez wspólnika będącego osoba prawną. Wnioskodawca pragnie podkreślić, że żaden ze wspólników nie jest osobą małoletnią i nie łączą ich jakiekolwiek więzy rodzinne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy odpowiednia część wynagrodzenia Wnioskodawcy uzyskanego za świadczenie usług na podstawie umowy ze Spółką, wynikająca z zasad podziału zysku w Spółce, może być uznana przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Przykładowo, jeśli Wnioskodawca miałby 25% udziału w zyskach Spółki, to czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 25% wynagrodzenia Wnioskodawcy.
2.  Czy Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpowiednią część wynagrodzenia pozostałych wspólników uzyskanego za świadczenie usług na podstawie umów ze Spółką, wynikającą z zasad podziału zysku w Spółce Przykładowo, jeśli Wnioskodawca miałby 25% udziału w zyskach Spółki, to czy może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów 25% wynagrodzenia pozostałych wspólników?

Zdaniem Wnioskodawcy odpowiednia część wynagrodzenia Wnioskodawcy, wynikająca z zasad podziału zysku w spółce, może być uznana przez Wnioskodawcę za koszt uzyskania przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca uważa również, że może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpowiednią część wynagrodzenia pozostałych wspólników, wynikającą z zasad podziału zysku w Spółce.

Uzasadnienie

Osobowe spółki prawa handlowego, w tym spółka komandytowa, na gruncie podatku dochodowego nie są podatnikami. Podatnikami są wyłącznie wspólnicy spółek osobowych. Przychody uzyskiwane w związku z prowadzeniem działalności przez Spółkę jak i koszty ich uzyskania, dzielone są między poszczególnych wspólników Spółki (w tym między Wnioskodawcę) przy uwzględnieniu proporcji odpowiadającej udziałowi w zysku Spółki. W związku z tym każdy wspólnik (również Wnioskodawca) ma prawo do wykazywania - jako kosztu uzyskania przychodów - odpowiedniej części kosztów ponoszonych przez Spółkę w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, wydatek może być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeśli:

*   jest poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu (ma on pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu);

*   nie znajduje się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;

*   jest właściwie udokumentowany.

W przedmiotowym stanie faktycznym wydatek w postaci wynagrodzenia pozostałych wspólników, czy tez wynagrodzenia Wnioskodawcy pozostaje w bezpośrednim związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez Spółkę Ma, zatem wpływ na osiągany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu udziału w zyskach Spółki.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wynagrodzenie wspólników ani wynagrodzenie Wnioskodawcy nie zostało wyłączone z kosztów uzyskania przychodów w art. 23 ust 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych W szczególności w odniesieniu do wynagrodzenia Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania art. 23 ust 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej - także małżonków małoletnich dzieci wspólników Wnioskodawca uważa, zez uwagi na formę, jaką przybierze współpraca gospodarcza pomiędzy nim a Spółką (współpraca dwóch, niezależnych podmiotów gospodarczych) nie można uznać, ze wynagrodzenie Wnioskodawczyni stanowi wartość własnej pracy podatnika.

Z uwagi na powyższe należy uznać, że wynagrodzenie Wnioskodawcy może być kosztem uzyskania przychodu związanym z prowadzeniem działalności przez Spółkę. Skoro natomiast Spółka nie jest odrębnym podatnikiem gdyż podatnikami są Jej wspólnicy to koszt ten może być rozliczony przez każdego wspólnika w tym również i przez Wnioskodawcę, proporcjonalnie do udziału w zysku Spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002, r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.