Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.360.2025.1.AS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-21
Teza: Obowiązki płatnika w zakresie świadczeń otrzymywanych
przez Zarządzającego na podstawie umowy o zarządzanie.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu
jazda-jazda lokalna
obowiązek-obowiązek płatnika
podróż
składki
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
umowa-umowa o zarządzanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 16-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy obowiązków płatnika w podatku dochodowym od osób fizycznych. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest Spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Na podstawie przepisów
    ustawy o zasadach kształtowania wynagrodzeń osób kierujących niektórymi spółkami (t.j.
    Dz. U. z 2020 r. poz. 1807) 17 marca 2025 r. została zawarta umowa o świadczenie usług
    zarządzania między Spółką a osobą powołaną jako Członek Zarządu Spółki (zwana dalej
    Zarządzającym). Umowa weszła w życie 17 marca 2025 r. i obowiązuje na kadencję, która
    upływa 3 stycznia 2029 r.
    Zarządzający został powołany 17 marca 2025 r. do pełnienia funkcji wiceprezesa zarządu
    na wspólną czteroletnią kadencję Zarządu Spółki rozpoczętą 3 stycznia 2025 r. (Uchwała
    Nr (...)).
    Zarządzający jest osobą fizyczną niewykonującą działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236).
    Przedmiotem umowy jest świadczenie usług zarządzania w Spółce na warunkach
    określonych Umową o świadczenie usług zarządzania z 17 marca 2025 r., wynikających z
    Aktu Założycielskiego oraz z obowiązujących przepisów.
    Realizacja przez Zarządzającego powierzonych mu zadań występuje przy wykorzystaniu
    zasobów rzeczowych, finansowych i organizacyjnych Spółki, w tym zasobów pracowników
    oraz osób realizujących czynności faktyczne i prawne na podstawie innych tytułów
    prawnych aniżeli umowa o pracę. Zawarta umowa zawiera zobowiązanie Spółki do
    zapewnienia tych zasobów Zarządzającemu.
    Świadczenie usług przez Zarządzającego polega na:
    – działaniu w imieniu i na rzecz Spółki;
    – prowadzeniu spraw Spółki we wszystkich aspektach jej działalności;
    – reprezentowaniu Spółki wobec podmiotów trzecich i wobec pracowników Spółki
      zgodnie ze sposobem reprezentacji przyjętym w Spółce,
    – realizacji celów zarządczych i innych stawianych przed Spółką oraz do realizacji zadań o
      charakterze użyteczności publicznej.
    Zarządzający zobowiązał się do wykonywania usług zarządzania z najwyższą starannością,
    sumiennością, profesjonalizmem z zachowaniem lojalności wobec Spółki i dbałość o
    materialne i niematerialne interesy Spółki przy przyjęciu zasady podejmowania ryzyka
    uzasadnionego gospodarczo, finansowo i prawnie, a nadto zobowiązuje się działać
    zgodnie z przepisami prawa, Aktem Założycielskim, Regulaminu Zarządu oraz innymi
    regulaminów i przepisów wewnętrznych obowiązujących w Spółce.
    Zarządzający świadczy usługi wyłącznie osobiście oraz w sposób ciągły prowadzący do
    rozwoju Spółki, realizacji wizji, misji, strategii i celów postawionych Spółce, zarządzania
    wartością Spółki, ryzykami, zmianami w Spółce, wzmacniania pozycji Spółki na rynku, a
    także kreowania, wzmacniania pozytywnego wewnętrznego i zewnętrznego wizerunku
    Spółki.
    Zarządzający świadczy usługi w warunkach pełnej decyzyjności, działa pod nadzorem
    Zgromadzenia Wspólników oraz Rady Nadzorczej Spółki; pełni funkcję zwierzchnika
    wszystkich pracowników. W okresie pełnienia funkcji Członka Zarządu nałożono na niego
    obowiązek przestrzegania polityki bezpieczeństwa obowiązującej w Spółce, zakazu
    konkurencji, tajemnicy przedsiębiorstwa Spółki oraz nieudostępniania informacji

    poufnych. Miejscem wykonywania umowy przez Zarządzającego jest siedziba Spółki oraz
    każde inne miejsce na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i poza jej granicami, w którym
    zaistnieje konieczność wykonywania zadań związanych z działalnością Spółki. Zarządzający
    jest uprawniony do uczestnictwa w konferencjach, seminariach i innych wydarzeniach, o
    ile ich zakres, tematyka jest związana z działalnością Spółki. W przypadku konieczności
    prezentowania wiedzy, osiągnięć z obszaru działania Spółki Zarządzający jest zobowiązany
    do aktywnego udziału w wyżej wymienionych wydarzeniach. Koszt udziału Zarządzającego
    w wyżej wskazanych wydarzeniach ponosi Spółka.
    Zarządzający został zobowiązany do udziału w szkoleniach związanych z zakresem
    wykonywanych na rzecz Spółki usług zarządzania, objętych zatwierdzonym na dany rok
    obrotowy Spółki planem rzeczowo-finansowym. Koszt wyżej wskazanych szkoleń ponosi
    Spółka. Wnioskodawca pokrywa koszty uczestnictwa Zarządzającego w konferencjach,
    seminariach i szkoleniach zgodne z cennikiem organizatora oraz koszty delegacji.
    W ramach umowy Spółka przekazała, a Zarządzający przejął do korzystania w celu
    należytego wykonania umowy, urządzenia techniczne, wyposażenie oraz inne mienie
    Spółki objęte Protokołem zdawczo-odbiorczym, tj. m.in. laptop, komputer, telefon
    stacjonarny, telefon komórkowy, meble stanowiące wyposażenie gabinetu
    Zarządzającego. Zarządzający zobowiązał się do korzystania z przekazanych zasobów
    Spółki wyłącznie w celu wykonania umowy i nieudostępniania ich osobom trzecim.
    Korzystanie z mienia Spółki w innym celu aniżeli należyte wykonanie umowy może
    nastąpić na podstawie odrębnej umowy zawartej ze Spółką, przy czym Spółkę
    reprezentuje Rada Nadzorcza Spółki.
    Strony mogą dokonywać zmian w zakresie przekazanego Zarządzającemu mienia Spółki;
    zmiana ta wymaga podpisania kolejnego Protokołu Zdawczo-Odbiorczego. Zarządzający
    zobowiązany jest dbać o powierzone mienie z należytą starannością i zabezpieczyć je
    przed uszkodzeniem i utratą. Jest zobowiązany również do udostępniania Spółce
    powierzonego mu mienia na każde jej żądanie, przy czym żądanie w tym zakresie winno
    być uzasadnione, m.in. może wynikać z konieczności serwisu, konserwacji, naprawy,
    wymiany części eksploatacyjnych urządzeń technicznych, przeglądu, uaktualnienia
    oprogramowania, konieczności zainstalowania aplikacji. Spółka zobowiązała się do
    dokonywania czynności utrzymania, konserwacji, serwisu, przeglądów, naprawy, wymiany
    części eksploatacyjnych urządzeń technicznych, wyposażenia oraz innego mienia Spółki
    przekazanego Zarządzającemu do korzystania, dokonywania aktualizacji
    oprogramowania, ubezpieczenia tego mienia i pokrywania wszelkich kosztów w tym
    zakresie. Korzystanie przez Zarządzającego z telefonu służbowego w związku z
    wykonywaniem usług zarządzania nie jest ograniczone limitem, a koszty z tego tytułu
    ponosi Spółka. Spółka zapewnia Zarządzającemu artykuły biurowe własnym staraniem i
    na własny koszt. Zarządzający jest uprawniony do korzystania z samodzielnego
    pomieszczenia biurowego o standardzie stosownym do wykonywania funkcji Członka
    Zarządu wraz z możliwością korzystania z części wspólnych budynku, w którym znajduje
    się siedziba Spółki. Zarządzający jest zobowiązany do zwrotu mienia Spółki najpóźniej w
    dniu wygaśnięcia lub rozwiązania umowy.
    Do celów podróży poza granice administracyjne miasta – związanych z należytym
    wykonaniem umowy, tj. do podroży w celu wykonywania przez Zarządzającego zadań
    wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania w miejscach znajdujących się
    poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Wnioskodawcy lub stałe miejsce
    wykonywania wymienionej umowy – Spółka zapewnia możliwość korzystania przez
    Zarządzającego z samochodów służbowych będących jej mieniem, na zasadach
    obowiązujących w Spółce, tj. w celu realizacji ww. wyjazdu służbowego Spółka wystawia
    polecenie wyjazdu służbowego wskazując termin, cel wyjazdu i środek lokomocji. Na czas
    trwania wyjazdu służbowego Spółka udostępnia Zarządzającemu samochód służbowy
    wraz z kierowcą (pracownikiem Spółki), który posiada odpowiednie uprawnienia do
    prowadzenia pojazdu (badania psychotechniczne). Podstawa prawna: Rozporządzenie

    Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności
    przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
    jednostce stery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    W przypadku korzystania przez Zarządzającego z samochodu prywatnego do wyżej
    wymienionych podróży Spółka zobowiązała się do wypłaty należności z tego tytułu. Po
    zakończeniu delegacji Zarządzający przedstawia rachunek kosztów podróży zawierający m.
    in. trasę oraz ilość przejechanych kilometrów, na tej podstawie Spółka rozlicza delegację
    zwracając koszty przejazdu samochodem prywatnym przeliczone według obowiązującej
    stawki za 1 km.
    Podstawa prawna:
    · Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 25 marca 2002 r. w sprawie warunków
      ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów używania do celów służbowych
      samochodów osobowych, motocykli i motorowerów niebędących własnością
      pracodawcy,
    · Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie należności
      przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej
      jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej.
    Spółka, dla potrzeb rozliczenia podróży służbowych zaimplementowała przepisy wyżej
    wymienionego rozporządzenia.
    Zarządzający jest uprawniony do korzystania z samochodu prywatnego do celów
    związanych z wykonywaniem usług zarządzania poza siedzibą Spółki i z tego tytułu ma
    ustalony limit do kwoty 500 zł miesięcznie na jazdy lokalne, tj. w granicach
    administracyjnych miasta A.. Rozliczenie z tytułu wyżej wskazanego limitu jest
    dokonywane na podstawie oświadczenia Zarządzającego. Ustalony limit pomniejszany jest
    o dni, w których usługi zarządzania nie są świadczone, przyjmując za miesiąc 30 dni.
    Spółka zobowiązała się do pokrywania kosztów udziału Zarządzającego w wydarzeniach z
    udziałem Spółki zgodnie z umową, w tym również kosztów zakwaterowania w standardzie
    stosownym do wykonywania funkcji Członka zarządu Spółki.
    Zgodnie z umową Spółka pokrywa koszty podróży służbowych dotyczących wykonywania
    usług zarządzania, jak również zwraca wydatki poniesione przez Zarządzającego, a
    niezbędne do należytego wykonania umowy, po ich należytym udokumentowaniu,
    uzasadnieniu ich poniesienia, w tym wykazaniu związku i niezbędności takich jak faktur,
    paragonów, umów i innych równoważnych dokumentów, w tym oświadczeń.
    Wnioskodawca pokrywa koszty związane z podróżami Zarządzającego poza miejscowość,
    w której znajduje się siedziba Wnioskodawcy lub stałe miejsce wykonywania umowy takie
    jak: koszty noclegów, koszty udziału w konferencjach, spotkaniach i szkoleniach, koszty
    przejazdu (w przypadku konieczności wcześniejszego zakupu biletów), zwraca natomiast
    koszty przejazdu samochodem prywatnym (wg zasad opisanych powyżej), koszty
    noclegów (w przypadku gdy Zarządzający pokrył koszt z własnych środków), koszty
    przejazdu autostradami, koszty przejazdu komunikacją miejską (o ile Zarządzający
    dokonał opłaty z własnych środków). Spółka nalicza również diety dla zarządzającego oraz
    ewentualne noclegi za ryczałt.
    Wydatki związane z wykorzystaniem samochodu prywatnego, koszty noclegów i
    przejazdów poniesione przez Zarządzającego nie zostały poniesione w celu osiągnięcia
    przychodu przez Zarządzającego i nie zostały przez niego zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów.
    Spółka zapewnia Zarządzającemu, jego współmałżonkowi i dzieciom prowadzącym
    wspólne gospodarstwo domowe korzystanie z pakietów medycznych (na chwilę obecną

    Spółka ich nie posiada) oraz innych pakietów usług (w tym korzystania z przejazdów
    środkami komunikacji miejskiej zgodnie z obowiązującymi w Spółce przepisami) na takich
    zasadach, co pracownicy Spółki.
    Spółka zobowiązała się do zgłoszenia Zarządzającego do ubezpieczenia społecznego
    (emerytalnego, rentowego), wypadkowego, dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego,
    ubezpieczenia zdrowotnego oraz opłacenia składek obciążających Spółkę i pobranych od
    Zarządzającego, opłacenia składek na Fundusz Pracy i FGŚP zgodnie z obowiązującymi
    przepisami.
    Zgodnie z umową, w przypadku przystąpienia Spółki do pracowniczego programu
    emerytalnego Zarządzający będzie traktowany jak pracownik Spółki, a Spółka będzie
    pobierała zaliczki z wynagrodzenia Zarządzającego zgodnie z przyjętymi warunkami
    pracowniczego programu emerytalnego.
    Wynagrodzenie należne Zarządzającemu składa się z części stałej stanowiącej
    wynagrodzenie miesięczne podstawowe oraz części zmiennej stanowiącej wynagrodzenie
    uzupełniające za rok obrotowy Spółki. Wynagrodzenie jest płatne na podstawie
    wystawionych rachunków, w terminach określonych umową.
    Zgodnie z zapisami umowy każda ze Stron ponosi odpowiedzialność za niewykonanie lub
    nienależyte wykonanie zobowiązań z tej umowy. Zarządzający ponosi odpowiedzialność
    wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie wykonywania
    przez Zarządzającego umowy lub wykonywania funkcji Członka Zarządu Spółki, będące
    następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania umowy lub naruszenia
    przepisów prawa, jeżeli nastąpiło to z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa.
    Zarządzający ponosi odpowiedzialność z tytułu pełnienia funkcji Członka Zarządu Spółki
    wynikającą z przepisów prawa, a w szczególności z Kodeksu spółek handlowych; nie
    ponosi odpowiedzialności związanej z ryzykiem w zarządzaniu i ryzykiem prowadzenia
    działalności gospodarczej Spółki, o ile nastąpiło to w ramach dozwolonego i
    uzasadnionego ryzyka, jeżeli Zarządzający je podejmował zgodne z przepisami prawa i nie
    można przypisać Zarządzającemu winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa.
    Spółka oświadczyła, że zawrze umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organów
    Spółki za szkody wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w organach Spółki i
    pokryje koszty składek z tego tytułu. W tym zakresie Spółka zawarła umowę
    odpowiedzialności cywilnej, której przedmiotem jest ubezpieczenie przedsiębiorstwa X Sp.
    z o.o. w zakresie odpowiedzialności osób zarządzających spółką za szkody wyrządzone
    osobom trzecim oraz samej spółce w związku z pełnioną funkcją i wykonywaniem
    powierzonych obowiązków, w zakresie przewidzianym przez prawo i wewnętrzne
    regulacje Spółki. Ubezpieczenie obejmuje byłych, obecnych oraz przyszłych członków
    Zarządu, Rady Nadzorczej, prokurentów, dyrektorów zarządzających, członków organów
    kontrolnych i wszystkich członków innych organów wykonawczych, doradczych lub
    nadzorczych, określonych w umowie spółki lub statucie. Nadto pracowników, jeżeli
    roszczenie dotyczy sprawowanej przez nich funkcji kierowniczej, zarządczej lub nadzorczej
    oraz jeżeli zostaną włączeni jako strona do rozpatrywanego roszczenia, skierowanego
    przeciwko jakiejkolwiek osobie ubezpieczonej. Ochroną objęci są również
    współmałżonkowie, spadkobiercy, konkubenci, partnerzy życiowi oraz wykonawcy
    testamentu wymienionych powyżej osób.
    Osoby objęte umową ubezpieczeniową pełnią różne funkcje, różny jest zakres i skala
    zdarzeń, które mogą rodzić po ich stronie obowiązek odszkodowawczy, różny jest zakres
    ich uprawnień decyzyjnych oraz odpowiedzialności. Każdy ubezpieczony działa zgodnie ze
    swoim zakresem obowiązków i uprawnień. Zakres ubezpieczenia jest ogólny, obejmuje
    wszystkich ubezpieczonych i wszystkie zdarzenia ubezpieczeniowe. Ubezpieczenie OC
    obejmuje zarówno obecne, jak i potencjalnie przyszłe osoby pełniące funkcje objęte
    zakresem ubezpieczenia - zbiór otwarty. Polisa ma charakter bezimienny. Ubezpieczenie
    nie dotyczy konkretnych osób, tylko osób, które w danym czasie pełnią określone funkcje.

    Składka ubezpieczeniowa polisy OC, która została określona w stałej kwocie, jest opłacana
    jednorazowo, niezależnie od ilości osób objętych ubezpieczeniem. Umowa
    ubezpieczeniowa nie zawiera zapisów pozwalających na rozgraniczenie opłaty za
    ubezpieczenie w odniesieniu do poszczególnych osób i zakresów odpowiedzialności.
    Składka ubezpieczeniowa dotyczy wszystkich osób i całego zakresu ubezpieczenia.
    Wszystkie wydatki, o których mowa we wniosku, poniesione przez Zarządzającego nie
    zostały przez niego zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i nie zostały poniesione w
    celu osiągnięcia przychodów.
    Wnioskodawca zakwalifikował wynagrodzenie Zarządzającego jako przychód z art. 13 pkt
    7 ustawy z dnia 29 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i jest
    płatnikiem tego podatku.
    W umowie o świadczenie usług zarządzania zawarte są następujące postanowienia
    dotyczące zwrotu lub pokrycia przez Wnioskodawcę kosztów, o których mowa we wniosku:
    5.5. Zarządzający jest uprawniony do uczestnictwa w konferencjach, seminariach i innych
    wydarzeniach, o ile ich zakres, tematyka jest związana z działalnością Spółki. W przypadku
    konieczności prezentowania wiedzy, osiągnięć z obszaru działania Spółki Zarządzający jest
    zobowiązany do aktywnego udziału w wyżej wymienionych wydarzeniach. Koszt udziału
    Zarządzającego w wyżej wskazanych wydarzeniach ponosi Spółka.
    5.6. Zarządzający jest zobowiązany do udziału w szkoleniach związanych z zakresem
    wykonywanych na rzecz Spółki usług zarządzania objętych zatwierdzonym na dany rok
    obrotowy Spółki planem rzeczowo-finansowym. Koszt wyżej wskazanych szkoleń ponosi
    Spółka.
    Spółka oświadcza, że:
    2.2.8. Zawrze umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organów Spółki za szkody
    wyrządzone w związku z wykonywaniem funkcji w organach Spółki i pokryje koszty
    składek z tego tytułu.
    Spółka zobowiązała się w szczególności do:
    8.2.2 Dokonywania czynności utrzymania, konserwacji, serwisu, przeglądów, naprawy,
    wymiany części eksploatacyjnych urządzeń technicznych, wyposażenia oraz innego mienia
    Spółki przekazanego Zarządzającemu do korzystania, dokonywania aktualizacji
    oprogramowania, ubezpieczenia tego mienia i pokrywania wszelkich kosztów w tym
    zakresie.
    8.2.3. Zapewnienia możliwości korzystania, do celów związanych z podróżą
    Zarządzającego, niezbędną do należytego wykonania Umowy poza siedzibą Spółki, z
    samochodów stanowiących mienie Spółki, z których Zarządzający korzystać będzie na
    zasadach obowiązujących w Spółce. W przypadku korzystania przez Zarządzającego z
    samochodu prywatnego do celów związanych z podróżą Zarządzającego niezbędną do
    należytego wykonania Umowy poza siedzibą Spółki, inną niż określona w pkt 10.6.
    Umowy, do wypłaty należności z tego tytułu, ponadto do pokrywania kosztów udziału
    Zarządzającego w wydarzeniach z udziałem Spółki zgodnie z Umową, w tym również
    kosztów zakwaterowania w standardzie stosownym do wykonywania funkcji Członka
    zarządu Spółki.
    8.2.4. Zwrotu wydatków poniesionych przez Zarządzającego, a niezbędnych do należytego
    wykonania Umowy, po ich należytym udokumentowaniu, uzasadnieniu ich poniesienia, w
    tym wykazaniu związku i niezbędności do należytego świadczenia usług zarządzania, np.
    faktur, paragonów, umów i innych równoważnych dokumentów, w tym oświadczeń.
    10.6. Zarządzający uprawniony jest do korzystania z samochodu prywatnego do celów
    związanych z wykonywaniem usług zasądzania poza siedzibą Spółki i z tego tytułu ustala
    się limit do kwoty 500 złotych miesięcznie na jazdy lokalne, tj. w granicach
    administracyjnych miasta A. Rozliczenie z tytułu wyżej wskazanego limitu będzie

    rozliczane na podstawie oświadczenia Zarządzającego. Ustalony limit pomniejszony
    będzie o dni, w których usługi zarządzania nie będą świadczone przyjmując za miesiąc 30
    dni.
    10.7. Korzystanie przez Zarządzającego z telefonu służbowego komórkowego i
    stacjonarnego w związku z wykonywaniem usług zarządzania nie jest ograniczone limitem,
    a koszty z tego tytułu ponosi Spółka.
    10.10. Spółka zapewnia Zarządzającemu artykuły biurowe własnym staraniem i na własny
    koszt.
    10.11. Koszty związane z zakupem, utrzymaniem, konserwacją, serwisowaniem,
    naprawami, przeglądami, ubezpieczeniem mienia stanowiącego zasób Spółki, z którego
    korzysta Zarządzający, obciąża Spółkę.
    Pytania
    1) Czy w opisanym stanie faktycznym wynagrodzenie, które Zarządzający otrzymuje na
      podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania, prawidłowo zostało
      zakwalifikowane przez Wnioskodawcę jako przychód z działalności wykonywanej
      osobiście w rozumieniu art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, a w związku z tym na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika podatku
      wynikające z art. 41 ust. 1 ww. ustawy?
    2) Czy nieodpłatne udostępnienie Zarządzającemu do korzystania samochodu
      służbowego, wyłącznie z kierowcą Spółki (na zasadach jakie obowiązują w Spółce) do
      celów podróży służbowych poza administracyjne granice miasta, związanej z
      należytym wykonaniem umowy, stanowią dodatkowy przychód osoby zarządzającej i
      należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Wnioskodawca jest
      zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    3) Czy pokrycie przez Spółkę należności w przypadku wykonania ww. podróży
      samochodem prywatnym stanowią dodatkowy przychód osoby zarządzającej i należy
      je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Wnioskodawca jest zobowiązany
      pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    4) Czy otrzymywane przez Zarządzającego kwoty, jakie Wnioskodawca zwraca za
      używanie samochodu prywatnego do celów związanych z wykonywaniem usług
      zarządzania poza siedzibą Spółki na jazdy lokalne (tj. w granicach administracyjnych
      miasta A.), stanowią przychód podatnika, od którego Wnioskodawca jako płatnik
      powinien pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    5) Czy udostępnienie Zarządzającemu komputera (laptopa), telefonu, pomieszczenia
      biurowego w siedzibie Spółki w celu wykonywania umowy o zarządzanie, jak również
      wydatki poniesione przez osobę zarządzającą w związku z wykonaniem powierzonych
      jej zadań na eksploatację sprzętu, w tym paliwo (rozumiany jako wydatek mieszczący
      się w pojęciu należności związanych z wykorzystaniem samochodu prywatnego do
      celów służbowych lub wydatek na paliwo poniesiony przez Wnioskodawcę związany z
      udostępnianiem samochodu służbowego), rozmowy telefoniczne, koszty utrzymania,
      konserwacji i naprawy urządzeń, stanowią dodatkowy przychód osoby zarządzającej i
      należy je doliczyć do przychodu podatnika, od którego Wnioskodawca jest
      zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    6) Czy po stronie Zarządzającego powstaje przychód, od którego Wnioskodawca jest
      zobowiązany pobrać zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu
      zwrócenia lub opłacenia przez Spółkę (na podstawie stosownych dokumentów
      finansowych) kosztów noclegów (hotele), przejazdów (bilety kolejowe, lotnicze)
      krajowych i zagranicznych, związanych z podróżą w celu wykonywania przez
      Zarządzającego zadań wynikających z umowy o świadczenie usług zarzadzania w
      miejscach znajdujących się poza miejscowością, w której znajduje się siedziba
      Wnioskodawcy lub stałe miejsce wykonywania umowy?

    7) Skoro Zarządzający jest uprawniony do uczestnictwa w konferencjach, seminariach i
      szkoleniach, o ile ich zakres i tematyka jest związana z zakresem wykonywanych usług,
      a koszty tych zdarzeń pokrywa Spółka, to czy wymienione koszty należy doliczyć do
      przychodu osoby zarządzającej, od którego Wnioskodawca jest zobowiązany pobrać
      zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych?
    8) Czy w opisanym stanie faktycznym opłacone przez Spółkę koszty składek z tytułu
      umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej organów Spółki za szkody
      wyrządzone w związku z wykonaniem funkcji w organach Spółki należy zaliczyć do
      przychodu tych osób oraz pobrać i odprowadzić zaliczkę na podatek dochodowy od
      osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Państwa zdaniem, w opisanym stanie faktycznym wynagrodzenie, które Zarządzający
    otrzymuje na podstawie umowy o świadczenie usług zarządzania z Wnioskodawcą,
    podlega opodatkowaniu jako przychody z działalności wykonywanej osobiście i jako takie
    podlega obowiązkom Wnioskodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące
    do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób
    prawnych zaliczamy do działalności wykonywanej osobiście, określonej w art. 13 pkt 7
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z tytułu działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osoby fizyczne
    prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej są obowiązane, zgodnie z art. 41
    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
    świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
    określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o
    których mowa w art. 26 ust. 1 pkt. 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o
    której mowa w art. 27 ust. 1.
    Zgodnie z art. 42 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 41,
    przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczkę na rachunek urzędu skarbowego,
    którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania
    płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia
    działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby.
    Ad 2
    Państwa zdaniem, nieodpłatne udostępnienie Zarządzającemu do korzystania z
    samochodu służbowego, wyłącznie z kierowcą Spółki (na zasadach jakie obowiązują w
    Spółce) do celów podróży służbowych poza administracyjne granice miasta, będzie przez
    niego wykorzystane wyłącznie w celach służbowych i w związku z wykonywaniem
    powierzonych mu zadań, służy wyłącznie celom Wnioskodawcy i jako takie nie może
    zostać uznane za nieodpłatne świadczenie. Zarządzający nie otrzymuje żadnej korzyści
    majątkowej kosztem Wnioskodawcy. Nie generuje to zatem po stronie Zarządzającego
    dodatkowego przychodu z działalności wykonywanej osobiście w postaci nieodpłatnego
    świadczenia w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że nie ciąży na nim obowiązek płatnika
    podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Ad 3

    Zwrot kosztów wykorzystywania przez Zarządzającego prywatnego samochodu do
    podróży w celu wykonania zadań wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania
    w miejscach znajdujących się poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Spółki lub
    stałe miejsce wykonywania ww. umowy, a także związane z taką podróżą kosztów
    noclegów (hotele) i przejazdów (bilety kolejowe i lotnicze) krajowych i zagranicznych
    wypłacany Zarządzającemu korzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt
    16 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości limitu
    określonego w Rozporządzenia MPiPS w sprawie należności przysługujących
    pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery
    budżetowej z tytułu podróży służbowej, pod warunkiem, że otrzymane świadczenia nie
    zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez podmiot otrzymujący
    świadczenie oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów przed podmiot je
    finansujący. W takim przypadku, zdaniem Wnioskodawcy, nie ciąży na nim obowiązek
    płatnika.
    Ewentualne nadwyżki wypłacane przez Wnioskodawcę świadczeń – ponad określony limit
    – podlegają opodatkowaniu jako przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, które zaliczane są do przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście, określonej w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z
    tego tytułu ciąży na Wnioskodawcy obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na
    podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Ad 4
    Państwa zdaniem, zwrot kosztów korzystania przez Zarządzającego z samochodu
    prywatnego dla celów Spółki stanowi przychód dla Zarządzającego podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 23b ustawy, wolny od podatku dochodowego jest zwrot
    kosztów poniesionych przez pracownika z tyt. używania pojazdów stanowiących własność
    pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych, jeżeli obowiązek ponoszenia
    tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość przyznania prawa do zwrotu tych kosztów
    wynika wprost z przepisów innych ustaw. W ocenie Wnioskodawcy, w związku z brakiem
    uregulowań ustawowych dot. zwrotu ww. kosztów osobie świadczącej usługi zarządzania,
    zwrócone zarządzającemu ww. koszty podlegają opodatkowaniu.
    Ad 5
    Państwa zdaniem, korzystanie przez Zarządzającego z udostępnionych przez Spółkę:
    samochodu służbowego, komputera (laptopa), telefonu oraz pomieszczeń biurowych w
    siedzibie Spółki w celu wykonywania przez niego zadań wynikających z umowy o
    świadczenie usług zarzadzania, a także zwrot lub opłacenie przez Spółkę wydatków
    poniesionych przez Zarządzającego na eksploatację ww. sprzętu (w tym paliwo, rozmowy
    telefoniczne, koszty utrzymania, konserwacji i napraw urządzeń), są wykorzystywane
    przez Zarządzającego tylko do celów służbowych i nie mogą być uznane za nieodpłatne
    świadczenie, od którego Spółka powinna pobierać zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych. Przychód z nieodpłatnych świadczeń mógłby powstać jedynie wówczas, gdyby
    osoba zarządzająca wykorzystała to mienie w celach osobistych.
    W ocenie Spółki, udostępnione zarządzającemu ww. mienie Spółki stanowi podstawowe
    środki techniczne niezbędne do wykonywania usług zleconych osobie fizycznej, które nie
    stanowią przysporzenia (przychodu) dla tej osoby.
    Ad 6
    Państwa zdaniem, zwrot kosztów przejazdów, przelotów, kosztów pobytu w hotelach, jak
    również koszty poniesione bezpośrednio przez Wnioskodawcę z tym związane, nie
    stanowią przychodów osoby zarządzającej z tytułu działalności wykonywanej osobiście
    podlegających opodatkowaniu. Wymienione koszty nie służą i w żaden sposób nie
    stanowią przysporzenia majątkowego po stronie osoby zarządzającej, lecz stanowią

    uzasadnione specyfiką kontraktu środki służące jego realizacji, pozostające w związku
    przyczynowym z realizowanymi przez osobę zarządzającą obowiązkami i działalnością
    Spółki.
    Ad 7
    Państwa zdaniem, koszty poniesione przez Spółkę w celu zapewnienie uczestnictwa w
    szkoleniach, konferencjach i seminariach nie stanowią przychodu po stronie osoby
    zarządzającej, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych, gdyż podobnie jak środki techniczne (narzędzia pracy) niezbędne do
    wykonywania zawartej umowy nie są wykorzystywane do celów osobistych (zarządzający
    nie odnosi w ich rezultacie żadnych wymiernych korzyści finansowych), ponadto
    bezpośrednim beneficjentem tych zdarzeń jest Spółka.
    Ad 8
    Państwa zdaniem, w przypadku zawarcia umowy o odpowiedzialności cywilnej OC
    obejmującej organy Spółki, po stronie indywidualnych osób zarządzających nie powstanie
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Za
    przychód mogą być uznane tylko takie świadczenia, które zostały spełnione za zgodą
    osoby zarządzającej (skorzysta ona z nich w sposób w pełni dobrowolny), zostały
    spełnione w jej interesie (a nie w interesie Spółki) i przyniosły jej korzyść, a korzyść ta jest
    wymierna i przypisana indywidualnej osobie. To Spółka oświadczyła, że zawrze umowę
    OC, której podmiotem będą jej organy, a nie indywidualne osoby, będzie to skutkowało
    brakiem możliwości ustalenia wartości świadczenia przypadającego na daną indywidualną
    osobę. Nadto beneficjentem wymienionego ubezpieczenia będzie sama Spółka, a nie
    osoba zarządzająca. Umowa ubezpieczenia OC zawarta przez Spółkę jest umową
    bezimienną.
    Zgodnie z przytoczonym poniżej zapisem obejmuje:
    1. Ubezpieczeni:
    1.1. Byli, obecni oraz przyszli Członkowie Zarządu, Rady Nadzorczej, Komisji Rewizyjnej,
    Rady Konsultacyjnej, Rady Dyrektorów, Rady Audytorów, Dyrektorzy Zarządzający,
    członkowie organów kontrolnych i wszyscy członkowie innych organów wykonawczych,
    doradczych lub nadzorczych określonych w umowie spółki lub statucie. Członkowie
    Zarządu oddelegowani do spółki zewnętrznej. Pracownicy, jeżeli roszczenie dotyczy
    sprawowanej przez niego funkcji kierowniczej, zarządczej lub nadzorczej oraz jeżeli został
    włączony jako strona do rozpatrywanego roszczenia skierowanego przeciwko
    jakiejkolwiek osobie ubezpieczonej.
    1.2. Współmałżonkowie, konkubenci, partnerzy życiowi, spadkobiercy, wykonawcy
    testamentu, reprezentanci prawni wymienionych powyżej osób.
    1.3. Cesjonariusze
    1.4. Członkowie organów każdej spółki zależnej.
    W związku z tym, że nie ma możliwości określenia kwoty przychodu związanego z zawartą
    umową ubezpieczenia OC dla poszczególnych ubezpieczonych Wnioskujący nie
    opodatkowuje przychodów z tego tytułu. Wnioskodawca uważa, że w opisanym stanie
    faktycznym nie powstaje przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, gdyż:
        a. przychód w postaci nieodpłatnego świadczenia musi być przypisany do danej,
        konkretnej osoby, która wyraziła zgodę na jego przyjęcie;
        b. musi istnieć możliwość ustalenia wartości świadczenia przypadającego na daną
        osobę, jeżeli świadczeniem w sposób ryczałtowy objęto jednocześnie kilkanaście
        osób;

        c. wysokość składki nie jest zależna od ilości osób ubezpieczonych i nie można
        dokonać jej podziału, tak aby określić, w jakiej części przypada konkretnej osobie;
        d. osoby objęte umową ubezpieczeniową pełnią różne funkcje, różny jest zakres i
        skala zdarzeń, które mogą rodzić po ich stronie obowiązek odszkodowawczy,
        różny jest zakres ich uprawnień decyzyjnych oraz odpowiedzialności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy źródłem przychodów jest działalność
    wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Natomiast stosownie do art. 13 pkt 9 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt
      2, uważa się przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie
      przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze,
      w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez
      podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o
      których mowa w pkt 7.
    Regulacja art. 13 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy nie
    tylko przychodów uzyskanych na podstawie umów o zarządzanie, kontraktu
    menedżerskiego, lecz wszelkich umów o podobnym charakterze, z których wynika, że
    podatnikowi w drodze umowy cywilnoprawnej zostało zlecone sprawowanie zarządu
    przedsiębiorstwem, spółką czy instytucją. Natomiast wyjątek, o którym mowa w
    przywołanym przepisie, dotyczy sytuacji, gdy podatnik powołany został np. do składu
    zarządu, rady nadzorczej, komisji lub innych organów stanowiących osoby prawnej. W
    takiej sytuacji uzyskane przez niego przychody będą przychodami w rozumieniu art. 13
    pkt 7. Powołanie bowiem podatnika do składu zarządu, bez względu na sposób jego
    powołania, stanowi okoliczność, która powoduje zmianę kwalifikacji przychodu, jednakże
    w ramach działalności wykonywanej osobiście.
    Tak więc przychody członka zarządu Spółki w przypadku zawarcia umowy o świadczenie
    usług zarządzania między Spółką a osobą powołaną jako Członek Zarządu stanowią
    przychody zaliczone do źródła określonego w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Konsekwencją zakwalifikowania przychodów z tytułu świadczenia usług zarządzania jako
    przychodów z działalności wykonywanej osobiście jest ich opodatkowanie za
    pośrednictwem płatnika na zasadach określonych w art. 41 i art. 42 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ww. ustawy:

      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości
      określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki,
      o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w
      skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    W myśl art. 42 ust. 1 ww. ustawy:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną,
      według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada
      siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a,
      płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na
      rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego
      właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Mając powyższe na uwadze, w związku z wypłatą wynagrodzenia za świadczenie usług
    zarządzania na Wnioskodawcy ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze
    i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego
    podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności
    podmiotów, których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą
    ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c,
      określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i
      stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Stosownie do art. 11 ust. 2a ww. ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
        gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
        innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;

        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
        równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
        lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
        świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
        gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu
        i miejsca udostępnienia.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy:
      Jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica
      pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub
      2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika
    Przychodem Zarządzającego z tytułu umowy o świadczenie usług zarządzania Spółką jest
    zatem nie tylko ewentualne wynagrodzenie z tego tytułu, ale także nieodpłatne
    świadczenia otrzymywane w związku ze sprawowaniem funkcji w zarządzie Spółki.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że zasoby rzeczowe, finansowe i organizacyjne Spółki
    udostępnione Zarządzającemu będą przez Niego wykorzystywane wyłącznie w celach
    służbowych. Zatem korzystanie przez Zarządzającego z udostępnionych przez Spółkę:
    samochodu służbowego, komputera (laptopa), telefonu, pomieszczenia biurowego w
    siedzibie Spółki w celu wykonywania przez Niego zadań wynikających z umowy o
    świadczenie usług zarządzania, a także zwrot lub opłacenie przez Spółkę wydatków
    poniesionych przez osobę zarządzającą na eksploatację sprzętu, w tym paliwo (wydatek
    związany z udostępnianiem samochodu służbowego), rozmowy telefoniczne, koszty
    utrzymania, konserwacji i naprawy urządzeń, w związku z wykonywaniem powierzonych
    mu zadań, służy wyłącznie celom Wnioskodawcy i jako takie nie może zostać uznane za
    nieodpłatne świadczenie.
    W tej sytuacji Zarządzający nie otrzymuje bowiem żadnej korzyści majątkowej kosztem
    Wnioskodawcy. Nie generuje to zatem po stronie Zarządzającego dodatkowego
    przychodu z działalności wykonywanej osobiście w postaci nieodpłatnego świadczenia w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z
    tym na Wnioskodawcy w tym zakresie nie ciążą obowiązki płatnika podatku dochodowego
    od osób fizycznych.
    Przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia po stronie Zarządzającego nie powstanie
    również w związku z uczestnictwem, na koszt Spółki, w konferencjach, seminariach i
    szkoleniach. Zarządzający bowiem zostaje zobowiązany do obowiązkowego uczestnictwa
    w konkretnych konferencjach, seminariach i szkoleniach, o ile ich zakres i tematyka jest
    związana z zakresem wykonywanych usług, a koszty tych zdarzeń pokrywa Spółka. W
    sytuacji, gdy uczestnictwo w danych konferencjach, seminariach i szkoleniach jest jednym
    z warunków wykonywania umowy, nie sposób mówić o powstaniu przychodu po stronie
    Zarządzającego. W tej kwestii zastosowanie znajduje też orzeczenie Trybunału
    Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13, w którym wskazano, że aby można
    było mówić o powstaniu przychodu z tytułu nieodpłatnego świadczenia musi dojść do
    uzyskania korzyści w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    podatnik musiałby ponieść. W sytuacji, w której podatnik obowiązkowo odbywa szkolenie,
    które leży w interesie Spółki i za które sam podatnik nie zapłaciłby – nie można mówić o
    powstaniu jakiegokolwiek przychodu.
    W konsekwencji wartość świadczenia w postaci uczestnictwa w konferencjach,
    seminariach i szkoleniach finansowanych przez Wnioskodawcę nie stanowi dla
    Zarządzającego przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu art. 11 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem z tego tytułu nie ciąży na
    Państwu obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych.

    Odnosząc się natomiast do pokrywania przez Spółkę należności w przypadku
    wykorzystywania przez Zarządzającego prywatnego samochodu do podróży w celu
    wykonywania zadań wynikających z umowy o świadczenie usług zarządzania, w miejsca
    znajdujące się poza miejscowością, w której znajduje się siedziba Wnioskodawcy, a także
    związanych z taką podróżą kosztów noclegów (hotele) i przejazdów (bilety kolejowe,
    lotnicze) krajowych i zagranicznych, sfinansowanie przez Spółkę tych kosztów stanowi dla
    Zarządzającego nieodpłatne świadczenie.
    Przy czym wartość części świadczeń ponoszonych przez Wnioskodawcę na rzecz
    Zarządzającego – po spełnieniu określonych warunków – może być zwolniona z
    opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży osoby
      niebędącej pracownikiem – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w
      przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości
      oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w
      państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży
      służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13 i 15c.
    Stosownie do art. 21 ust. 13 ww. ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 16 lit. b stosuje się, jeżeli otrzymane świadczenia nie zostały
      zaliczone do kosztów uzyskania przychodów i zostały poniesione:
        1) w celu osiągnięcia przychodów lub
        2) w celu realizacji zadań organizacji i jednostek organizacyjnych działających na
        podstawie przepisów odrębnych ustaw, lub
        3) przez organy (urzędy) władzy lub administracji państwowej albo samorządowej
        oraz jednostki organizacyjne im podległe lub przez nie nadzorowane, lub
        4) przez osoby pełniące funkcje obywatelskie, o których mowa w art. 13 pkt 5, w
        związku z wykonywaniem tych funkcji.
    Odrębnymi przepisami, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ww. ustawy, jest m.in.
    rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie
    należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub
    samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2023 r.
    poz. 2190).
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej określa ono wysokość
    oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w
    państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej:
    1) na obszarze kraju, zwanej dalej „podróżą krajową";
    2) poza granicami kraju, zwanej dalej „podróżą zagraniczną".
    Przepis § 2 ww. rozporządzenia stanowi, że:
      Z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu
      określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:
        1) diety;
        2) zwrot kosztów:
        a) przejazdów,
        b) dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
        c) noclegów,

        d) innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub
          uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.
    Jak stanowi § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a
      także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.
    W myśl § 3 ust. 2 ww. rozporządzenia:
      Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej
      biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze
      związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem
      posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z
      jakiego tytułu ulga przysługuje.
    Przy czym zgodnie z § 3 ust. 3 ww. rozporządzenia:
      Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży
      krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub
      motorowerem niebędącym własnością pracodawcy.
    Stosownie do § 3 ust. 4 ww. rozporządzenia:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 3, pracownikowi przysługuje zwrot kosztów
      przejazdu w wysokości stanowiącej iloczyn przejechanych kilometrów przez stawkę za
      jeden kilometr przebiegu, ustaloną przez pracodawcę, która nie może być wyższa niż
      określona w przepisach wydanych na podstawie art. 34a ust. 2 ustawy z dnia 6
      września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm.).
    W tym zakresie obowiązują przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25
    marca 2002 r. w sprawie warunków ustalania oraz sposobu dokonywania zwrotu kosztów
    używania do celów służbowych samochodów osobowych, motocykli i motorowerów
    niebędących własnością pracodawcy (Dz. U. z 2002 r. Nr 27 poz. 271 ze zm.).
    Dla skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b)
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych konieczne jest uzyskanie tych
    świadczeń przez osobę będącą w podróży pod warunkiem, że wypłacone należności nie
    zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów przez podmiot otrzymujący
    świadczenie oraz zostały poniesione w celu osiągnięcia przychodów przez podmiot je
    finansujący.
    W powołanym przepisie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych ustawodawca posłużył się terminem „podróż” bez określenia „służbowa”.
    Różnica treści lit. a) i b) w art. 21 ust. 1 pkt 16 ww. ustawy związana jest jednak wyłącznie z
    faktem, że w podróży służbowej może pozostawać jedynie pracownik, gdyż regulacje w
    tym zakresie zawiera ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 2025 r.
    poz. 277). Stąd w odniesieniu do osób niepozostających w stosunku pracy (stosunkach
    pokrewnych) można mówić jedynie o podróży, a nie o podróży służbowej w rozumieniu
    Kodeksu pracy.
    Niezależnie od powyższego, pojęcie „podróż” należy rozumieć identycznie. Przywołać w
    tym miejscu należy więc definicję podróży służbowej zawartą w przepisach Kodeksu pracy,
    którą posiłkowo stosuje się przy interpretacji art. 21 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
            5Zgodnie z art. 77 § 1 Kodeksu pracy, za podróż służbową uznaje się wykonywanie przez
    pracownika na polecenie pracodawcy zadania służbowego poza miejscowością, w której
    znajduje się siedziba pracodawcy, bądź stałe miejsce pracy pracownika. Pomijając zatem
    uwarunkowania tego przepisu dotyczące stosunków pomiędzy pracodawcą a

    pracownikiem, podróżą w przedstawionym zdarzeniu jest wykonywanie zadania poza
    miejscowością, w której znajduje się siedziba Spółki lub stałe miejsce wykonywania zadań
    Zarządzającego.
    Tak więc zwrot Zarządzającemu kosztów wykorzystywania przez niego prywatnego
    samochodu do podróży w celu wykonywania zadań wynikających z umowy o świadczenie
    usług zarządzania w miejscach znajdujących się poza miejscowością, w której znajduje się
    siedziba Wnioskodawcy lub stałe miejsce wykonywania ww. umowy, a także związanych z
    taką podróżą kosztów noclegów (hotele) i przejazdów (bilety kolejowe, lotnicze) krajowych
    i zagranicznych stanowi przychód Zarządzającego z działalności wykonywanej osobiście, o
    którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie przychód ten korzysta ze zwolnienia od podatku zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt
    16 lit. b) ww. ustawy do wysokości limitu określonego w ww. rozporządzeniu Ministra
    Pracy i Polityki Społecznej. W konsekwencji na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika.
    Natomiast ewentualna nadwyżka wypłacanych przez Wnioskodawcę świadczeń – ponad
    kwotę objętą zwolnieniem przedmiotowym – będzie podlegała opodatkowaniu jako
    przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który należy
    zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, o których mowa w art. 13
    pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tego tytułu na Wnioskodawcy
    będzie ciążył obowiązek pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od
    osób fizycznych.
    Ze zwolnienia od podatku, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie korzysta natomiast zwrot kosztów z tytułu używania
    samochodu prywatnego do celów związanych z wykonywaniem usług zarządzania poza
    siedzibą Spółki na jazdy lokalne (tj. w granicach administracyjnych miasta A.).
    Świadczenie to nie korzysta również ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 23b ww.
    ustawy, zgodnie z którym wolny od podatku dochodowego jest:
      zwrot kosztów poniesionych przez pracownika z tytułu używania pojazdów
      stanowiących własność pracownika, dla potrzeb zakładu pracy, w jazdach lokalnych,
      jeżeli obowiązek ponoszenia tych kosztów przez zakład pracy albo możliwość
      przyznania prawa do zwrotu tych kosztów wynika wprost z przepisów innych ustaw -
      do wysokości miesięcznego ryczałtu pieniężnego albo do wysokości nieprzekraczającej
      kwoty ustalonej przy zastosowaniu stawek za 1 kilometr przebiegu pojazdu,
      określonych w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra, jeżeli
      przebieg pojazdu, z wyłączeniem wypłat ryczałtu pieniężnego, jest udokumentowany
      w ewidencji przebiegu pojazdu prowadzonej przez pracownika; przepis art. 23 ust. 7
      stosuje się odpowiednio.
    Powyższa regulacja ogranicza bowiem krąg osób mogących skorzystać z omawianego
    zwolnienia tylko do pracowników i to wyłącznie takich, którym przepisy odrębnych ustaw
    gwarantują możliwość przyznania prawa do zwrotu kosztów poniesionych z tytułu
    używania pojazdów stanowiących własność pracownika bądź nakładają na pracodawcę
    obowiązek zwrotu pracownikowi tych kosztów. W pozostałych przypadkach wypłacane
    świadczenie z tytułu wykorzystywania w jazdach lokalnych prywatnego samochodu
    stanowi przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    To oznacza, że zwrot takich wydatków dla osoby zarządzającej stanowi przychód z
    działalności wykonywanej osobiście, o którym mowa w art. 13 pkt 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Tym samym z tego tytułu ciąży na Spółce obowiązek
    pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych
    W odniesieniu do pytania oznaczonego nr 8 należy wskazać, że zgodnie z art. 805 § 1
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):

      Przez umowę ubezpieczenia ubezpieczyciel zobowiązuje się, w zakresie działalności
      swego przedsiębiorstwa, spełnić określone świadczenie w razie zajścia przewidzianego
      w umowie wypadku, a ubezpieczający zobowiązuje się zapłacić składkę.
    W myśl art. 808 § 1 zdanie pierwsze Kodeksu cywilnego:
      Ubezpieczający może zawrzeć umowę ubezpieczenia na cudzy rachunek.
    Natomiast stosownie do przepisu art. 822 § 1 ww. ustawy:
      Przez umowę ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej ubezpieczyciel zobowiązuje
      się do zapłacenia określonego w umowie odszkodowania za szkody wyrządzone
      osobom trzecim, wobec których odpowiedzialność za szkodę ponosi ubezpieczający
      albo ubezpieczony.
    Z treści tego przepisu wynika, że umowa ubezpieczenia OC nie musi koniecznie dotyczyć
    osoby ubezpieczającej. Osoba ta może zawrzeć umowę, której przedmiotem będzie
    odpowiedzialność za szkody spowodowane przez inną osobę (np. członka zarządu,
    członka rady nadzorczej, dyrektora itd.). Sytuacja, w której składka opłacana jest przez
    inną osobę niż ta, w której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje – co do
    zasady – powstanie przychodu u osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Jest to
    bowiem odstępstwo od ogólnej zasady pokrywania kosztów ubezpieczenia przez podmiot,
    którego interesów umowa dotyczy.
    Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Zarządzający ponosi
    odpowiedzialność wobec Spółki oraz wobec osób trzecich za szkody wyrządzone w czasie
    wykonywania przez Zarządzającego umowy lub wykonywania funkcji Członka Zarządu
    Spółki, będące następstwem niewykonania lub nienależytego wykonania umowy lub
    naruszenia przepisów prawa jeżeli nastąpiło to z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa.
    Celem umowy ubezpieczenia jest udzielenie ubezpieczonemu ochrony na wypadek
    określonego w umowie ryzyka, w zamian za zapłatę składki. Funkcja ochronna jest istotą
    każdej umowy ubezpieczenia. W konsekwencji opłacenie składki przez inną osobę niż ta, w
    której interesie majątkowym zawierana jest umowa powoduje powstanie przychodu u
    osoby, na rzecz której zawierana jest umowa. Świadczenie nieodpłatne stanowi bowiem w
    tym przypadku ochrona ubezpieczeniowa na wypadek zaistnienia zdarzenia określonego
    w umowie ubezpieczenia.
    Jednakże z powołanego powyżej brzmienia art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych wynika, że opodatkowaniu może podlegać tylko przychód ze
    świadczeń nieodpłatnych faktycznie otrzymanych. Ustalenie przychodu z tytułu
    otrzymania nieodpłatnego świadczenia wymaga wskazania osoby będącej beneficjentem
    świadczenia.
    Wobec powyższego, skoro – jak wynika z treści wniosku – w rozpatrywanej sprawie:
    • krąg osób objętych ubezpieczeniem nie jest skonkretyzowany przez wskazanie imienia i
      nazwiska ubezpieczonego;
    • krąg osób objętych ubezpieczeniem jest szeroki;
    • zakres obowiązków, uprawnień oraz odpowiedzialności osób objętych ubezpieczeniem
      jest zróżnicowany;
    • składka jest określona ryczałtowo (niezależnie od liczby osób, które w okresie
      ubezpieczenia są objęte ochroną ubezpieczeniową),
    opłacona przez Państwa składka z tytułu umowy ubezpieczenia od odpowiedzialności
    cywilnej nie powoduje powstania po stronie Zarządzającego przychodu z tytułu
    nieodpłatnych świadczeń. Zatem z tego tytułu na Spółce nie ciąży obowiązek pobrania i
    odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.