Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-210/09-3/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-21
Teza: Czy poprawnie została ustalona przez Wnioskodawczynię wartość początkowa tego środka trwałego? Czy posiadając dowód zakupu (fakturę VAT) Wnioskodawczyni powinna ustalić wartość początkową według ceny nabycia wraz z podatkiem VAT nie podlegającym odliczeniu (tj. 66.230, 00 zł) – na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też z uwagi na okres, który upłynął do dnia nabycia (27.04.2005 r.) do dnia wprowadzenia do ewidencji (01.01.2009 r.) Wnioskodawczyni powinna tę wartość urealnić i przyjąć według cen rynkowych z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji środków trwałych, tj. grudzień 2008 r. Jeżeli według cen rynkowych, to w oparciu o jaką podstawę prawną Wnioskodawczyni powinna tak postąpić? Czy Wnioskodawczyni przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego od dokonanych zakupów? Czy dokonane zakupy mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności?
Słowa kluczowe: księgi-księgi przychodów i rozchodów; samochód-samochód osobowy; wartość-wartość początkowa; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 26.03.2009 r. (data wpływu 01.04.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu określenia wartości początkowej środka trwałego (samochodu osobowego) - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.04.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu określenia wartości początkowej środka trwałego (samochodu osobowego).

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące stany faktyczne.

W dniu 27.04.2005 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem nabyła na potrzeby osobiste samochód osobowy za kwotę brutto 66.230,00 zł (54.286,89 zł + 11.943,11 zł VAT) – według faktury VAT. W dowodzie rejestracyjnym tego samochodu Wnioskodawczyni została wpisana jako współwłaściciel.

Od dnia 01.01.2009 r. Wnioskodawczyni rozpoczęła prowadzenie działalności gospodarczej prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów. Wnioskodawczyni jest również zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Od 01.01.2009 r. wnioskodawczyni wprowadziła ww. samochód osobowy do ewidencji środków trwałych (symbol KRŚT-741) z zamiarem dokonywania odpisów amortyzacyjnych i zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej. Odpisów amortyzacyjnych od ww. środka trwałego Wnioskodawczyni dokona jednorazowo na koniec roku podatkowego przy zastosowaniu stawki amortyzacyjnej 20% (zgodnie z wykazem rocznych stawek amortyzacyjnych). Wartość początkową tego samochodu Wnioskodawczyni ustaliła zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. Nr 14 z 2000 r. poz. 176 z późn. zm.), tj. według ceny nabycia, wynikającej z posiadanej faktury VAT, tj. 66.230,00 zł.

Wnioskodawczyni otrzymała, jako osoba bezrobotna, środki pieniężne z Urzędu Pracy na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008 r. Nr 69, poz. 415 z późn. zm.). Było to jednorazowe i bezzwrotne dofinansowanie na rozpoczęcie działalności gospodarczej. W styczniu 2009 r. Wnioskodawczyni zakupiła z tych środków składniki majątku, których ze względu na wartość początkową niższą od 3500 zł Wnioskodawczyni nie zaliczyła do środków trwałych, tylko ujęła w ewidencji wyposażenia (drukarka, laptop, niszczarka, programy komputerowe) oraz artykuły biurowe. Jako podatnik podatku VAT Wnioskodawczyni odliczyła podatek VAT naliczony od wyżej wymienionych zakupów w deklaracji VAT-7 za miesiąc luty 2009 r., tj. gdy uzyskała pierwszy przychód opodatkowany według stawki 22%.

Zakupów tych natomiast Wnioskodawczyni nie ewidencjonowała w podatkowej książce przychodów i rozchodów i nie zaliczyła ich do kosztów uzyskania przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy poprawnie została ustalona przez Wnioskodawczynię wartość początkowa tego środka trwałego? Czy posiadając dowód zakupu (fakturę VAT) Wnioskodawczyni powinna ustalić wartość początkową według ceny nabycia wraz z podatkiem VAT nie podlegającym odliczeniu (tj. 66.230, 00 zł) – na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czy też z uwagi na okres, który upłynął do dnia nabycia (27.04.2005 r.) do dnia wprowadzenia do ewidencji (01.01.2009 r.) Wnioskodawczyni powinna tę wartość urealnić i przyjąć według cen rynkowych z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji środków trwałych, tj. grudzień 2008 r. Jeżeli według cen rynkowych, to w oparciu o jaką podstawę prawną Wnioskodawczyni powinna tak postąpić?
2.  Czy Wnioskodawczyni przysługuje odliczenie podatku VAT naliczonego od dokonanych zakupów?
3.  Czy dokonane zakupy mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności?

Zdaniem Wnioskodawczyni środek trwały, którego nabycie zostało udokumentowane fakturą zakupu wprowadza się do ewidencji środków trwałych w cenie nabycia nawet jeżeli zakup miał miejsce bardzo dawno i cena nabycia nie odzwierciedla aktualnej wartości rynkowej tego środka. Ustalenie wartości początkowej według cen rynkowych z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji ustawodawca przewidział wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik nie jest w stanie ustalić ceny nabycia środków trwałych (art. 22g ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Gdy cenę tą można ustalić, Wnioskodawczyni musi zastosować ją do ustalenia wartości początkowej. W ocenie Wnioskodawczyni brak jest podstaw prawnych do ustalenia wartości początkowej tego samochodu według cen rynkowych.

W przedstawionym stanie faktycznym i prawnym, wartość początkową samochodu nabytego w 2005 r. stanowić będzie cena nabycia, tj. kwota 66.230,00 zł.

Zdaniem Wnioskodawczyni ustawa o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 z późn. zm.) nie wyklucza możliwości odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów dokonanych przez podatnika podatku od towarów i usług, na które otrzymał dofinansowanie z Urzędu Pracy jako jednorazową i bezzwrotną pomoc. Ponieważ zakupione towary służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych (według stawki 22%) Wnioskodawczyni uważa, iż na mocy art. 86 ust. 1 ww. ustawy o VAT przysługuje jej prawo obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Natomiast na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. – art. 22 ust. 1 brak jest możliwości zaliczenia dokonanych zakupów do kosztów uzyskania przychodów, pomimo że są one ściśle związane z prowadzoną działalnością i służą uzyskaniu przychodów. Wynika to z faktu, że środki na sfinansowanie tych zakupów Wnioskodawczyni otrzymała z Urzędu Pracy, zaś nie poniosła ich z własnych środków.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania Nr 1. W zakresie pytania Nr 2 i 3 wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

Kosztem uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są natomiast odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

*   o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Podstawą dokonywania odpisów amortyzacyjnych jest wartość początkowa środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych. W przedstawionym stanie faktycznym wartością początkową samochodu osobowego będzie, zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, cena jego nabycia. Za cenę nabycia, zgodnie z art. 22g ust. 3 tej ustawy, uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 22g ust. 11 ww. ustawy, w razie gdy składnik majątku stanowi współwłasność podatnika, wartość początkową tego składnika ustala się w takiej proporcji jego wartości, w jakiej pozostaje udział podatnika we własności tego składnika majątku; zasada ta nie ma zastosowania do składników majątku stanowiących wspólność majątkową małżonków, chyba że małżonkowie wykorzystują składnik majątku w działalności gospodarczej prowadzonej odrębnie.

Od tak ustalonej wartości początkowej odpisów amortyzacyjnych, z zastrzeżeniem art. 22j – 22ł, dokonuje się przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie stawek amortyzacyjnych (stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy) i zasad, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1. Dla samochodów osobowych roczna stawka amortyzacyjna wynosi 20% (poz. 07 tego Wykazu).

Ograniczenie kwotowe odpisów amortyzacyjnych od samochodu osobowego wprowadza przepis art. 23 ust. 1 pkt 4) ustawy, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia samochodu osobowego, dokonywanych według zasad określonych w art. 22a-22o, w części ustalonej od wartości samochodu przewyższającej równowartość 20.000,00 euro przeliczonej na złote według kursu średniego euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia przekazania samochodu do używania.

Jak wynika z treści złożonego wniosku samochód osobowy nabyty został za określoną cenę. W przedmiotowej sprawie nie mamy więc do czynienia z sytuacją, w której ustalenie ceny nabycia środka trwałego nie jest możliwe, gdyż cena zakupu powyższego środka trwałego jest wartością znaną. Zatem zgodnie z generalną zasadą określoną w art. 22g ust. 1 pkt 1 wartość początkową przedmiotowego samochodu nabytego w drodze kupna ustala się na podstawie ceny nabycia.

Reasumując, z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż ceną nabycia przedmiotowego samochodu była kwota 66.230,00 zł. Tym samym kwota ta stanowi wartość początkową nabytego samochodu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.