Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-703/08/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-28
Teza: Czy Spółka właściwie interpretuje art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako nakazujące rozpoznanie kwot zwrotu nadpłaty z tytułu opłat za zanieczyszczanie środowiska jako przychodu podatkowego roku 2008, a w konsekwencji wykluczające konieczność korygowania wysokości kosztów za poprzednie lata?
Słowa kluczowe: korekta; nadpłata; nadpłata-stwierdzenie nadpłaty; opłata; przerachowanie; przychód; przychód-moment powstania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2008 r. (data wpływu tut. do BKIP 19 sierpnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu w związku ze zwrotem nadpłaconej opłaty za emisję zanieczyszczeń do powietrza - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 sierpnia 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania przychodu w związku ze zwrotem nadpłaconej opłaty za emisję zanieczyszczeń do powietrza.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Podstawową działalnością Wnioskodawcy jest produkcja i dystrybucja ciepła (pary wodnej i gorącej wody). Spółka zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U Nr 62 poz. 627) jest zobowiązana do ustalania opłat za korzystanie ze środowiska we własnym zakresie i wnoszenie ich bez wezwania na rachunek Urzędu Marszałkowskiego w terminie do końca miesiąca następującego po upływie każdego półrocza. Spółka wylicza wielkość emisji zanieczyszczeń do powietrza tzw. metodą wskaźnikową, wg której przedmiotowe opłaty oblicza w oparciu o wskaźniki opracowane przez Ministerstwo Ochrony Środowiska Zasobów Naturalnych i Leśnictwa w Warszawie (MOŚZNiL). Opłaty na ochronę środowiska Spółka zalicza do kosztów uzyskania przychodów.

W dniu 29 kwietnia 2008 r. Spółka wystąpiła do Marszałka Województwa z wnioskiem o stwierdzenie i zwrot nadpłaty z tytułu opłat za emisję gazów i pyłów do powietrza za okres I kwartał 2003 r. - II kwartał 2005 r. Wniosek uzasadniła tym, iż w okresie od I kwartału 2003 r. do II kwartału 2005 r. Spółka wyliczała wielkość emisji zanieczyszczeń w oparciu o "Wskaźniki emisji substancji zanieczyszczających wprowadzanych do powietrza z procesów energetycznego spalania paliw" opracowane przez MOŚZNiL wnosiła je na rachunek Urzędu Marszałkowskiego oraz przedkładała wykazy zawierające informacje i dane o ilości, rodzajach gazów i pyłów wprowadzanych do powietrza oraz dane, na podstawie których wyliczano te ilości. Jednocześnie zgodnie z obowiązkiem ustawowym, Spółka przez cały ten okres prowadziła także pomiary rzeczywiste emisji zanieczyszczeń z każdego eksploatowanego kotła (Spółka posiada własne laboratorium). Wykorzystując wyniki tychże pomiarów Spółka dokonała w 2008 r. wyliczeń wskaźników emisji zanieczyszczeń i w oparciu o nie wyliczyła rzeczywistą wielkość emisji w poszczególnych okresach rozliczeniowych. Porównanie danych w opłacie zadeklarowanej i odprowadzanej na rachunek Urzędu Marszałkowskiego a opłacie należnej wynikającej z rzeczywistej emisji wykazało nadpłatę z tytułu opłat za emisję gazów i pyłów do powietrza. W wydanej w dniu 28 lipca 2008 r. przez Urząd Marszałkowski Decyzji stwierdzono, iż przedłożony przez Spółkę sposób wyliczenia wielkości emisji zanieczyszczeń ze wskaźników wyznaczonych o własne wyniki pomiarów jest prawidłowy. Stwierdzono nadpłatę w kwocie 521.722,69 zł.

Ze stwierdzonej nadpłaty zaliczono na poczet bieżących opłat z tytułu emisji zanieczyszczeń do powietrza za I półrocze 2008 r. kwotę 193.632,00 zł (kompensata). Pozostała kwota nadpłaty w wysokości 328.090,69 zł zostanie zwrócona na rachunek bankowy Spółki do 29 sierpnia br.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, tj. w sytuacji gdy Spółka w okresie od I półrocza 2003 r. do II półrocza 2005 r. wyliczone opłaty za emisję zanieczyszczeń do powietrza zaliczała do kosztów uzyskania przychodów, Spółka właściwie interpretuje art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jako nakazujące rozpoznanie kwot zwrotu nadpłaty z tyt. opłat za zanieczyszczanie środowiska jako przychodu podatkowego roku 2008, a w konsekwencji wykluczające konieczność korygowania wysokości kosztów za okresy: I półrocze 2003 r. – II półrocze 2005 r. W sytuacji gdy odpowiedź na powyższe byłaby twierdząca, to czy przychód podatkowy z tytułu zwrotu nadpłaty za zanieczyszczanie środowiska powstaje w momencie faktycznego otrzymania / uzyskania możliwości dysponowania tymi kwotami tj. w momencie dokonania kompensaty oraz wpływu reszty nadpłaty na rachunek bankowy podatnika?

Zdaniem Spółki zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ewentualny zwrot nadpłaty z tyt. opłat za zanieczyszczanie środowiska, skutkujący przyznaniem Spółce określonych sum odpowiadających kwotom opłat za emisję zanieczyszczeń uznanych uprzednio za koszty uzyskania przychodów, spowoduje konieczność rozpoznania tych kwot jako przychodu podatkowego w momencie faktycznego ich otrzymania / uzyskania możliwości rzeczywistego dysponowania tymi kwotami (moment dokonania kompensaty oraz faktyczny wpływ na rachunek bankowy).

W konsekwencji nie wystąpi konieczność korygowania wysokości kosztów uzyskania przychodów za okres od I kwartału 2003 r. do II kwartału 2005 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) przychodami (…) są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Jak stanowi art. 12 ust. 4 pkt 6 ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, nie zaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Ww. przepisy stanowią, że zwrócone, umorzone lub zaniechane podatki i opłaty co do zasady nie stanowią przychodu. Wyjątkiem od tej reguły jest sytuacja w której podatki i opłaty o jakich mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów. W takiej sytuacji zwrócone podatki i opłaty będą stanowiły przychód w części w jakiej zostały wcześniej uznane za koszty uzyskania przychodów.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynika, że stwierdzoną nadpłatę zaliczono na poczet bieżących opłat z tytułu emisji zanieczyszczeń do powietrza za I półrocze 2008 r. (kompensata). Pozostała kwota nadpłaty zostanie zwrócona na rachunek bankowy Spółki.

A zatem w takiej części w jakiej wcześniej opłaty za korzystanie ze środowiska zaliczono do kosztów uzyskania przychodów nadpłata będzie stanowiła przychód podatkowy (art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych).

Momentem rozpoznania przychodu, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, będzie moment faktycznego otrzymania przez Spółkę zwrotu nadpłaty (moment dokonania kompensaty oraz faktyczny wpływ na rachunek bankowy).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.