Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-607/13-4/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2013-08-02
Teza: Jakie skutki podatkowe na gruncie ustawy PIT mogą wystąpić dla Wnioskodawczyni w związku z ewentualną dysproporcją pomiędzy wartością wkładów wniesionych przez Wnioskodawczynię, a udziałem Wnioskodawczyni w zyskach Spółki?
Słowa kluczowe: proporcja; spółki-spółka osobowa; udział-udział w spółce; zyski
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 13 maja 2013 r. (data wpływu 22 maja 2013 r.), uzupełnionym w dniu 1 sierpnia 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do przysługującego udziału w zysku spółki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 maja 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do przysługującego udziału w zysku spółki.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 23 lipca 2013 r. znak ILPB1/415-607/13-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.

W dniu 1 sierpnia 2013 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 29 lipca 2013 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni, osoba fizyczna, polski rezydent podatkowy (dalej jako: „Wnioskodawczyni”) prowadzi działalność gospodarczą za pośrednictwem spółki jawnej (dalej jako: „Spółka”). Z tytułu uczestnictwa w Spółce, Wnioskodawczyni posiada określony udział w zysku Spółki. W Spółce wspólnikami będą/mogą być również inne podmioty, zarówno osoby fizyczne, osoby prawne, jak również spółki niebędące osobami prawnymi.

Niewykluczone, że będzie miała miejsce sytuacja, w której wartość wkładów wniesionych do Spółki przez pozostałych wspólników będzie mniejsza niż wartość wkładów wniesionych do Spółki przez Wnioskodawczynię.

Jednocześnie zgodnie z brzmieniem umowy Spółki, udział Wnioskodawczyni w zysku Spółki będzie mógł być określony na poziomie niższym niż udział pozostałych wspólników.

Będzie to prowadziło do dysproporcji pomiędzy wartością wkładów wniesionych przez Wnioskodawczynię do Spółki, a prawem do udziału Wnioskodawczyni w zyskach tej Spółki.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowym jest stanowisko Wnioskodawczyni, iż w związku z ewentualną dysproporcją pomiędzy wartością wkładów wniesionych przez Wnioskodawczynię, a udziałem Wnioskodawczyni w zyskach Spółki, na gruncie ustawy PIT, Wnioskodawczyni będzie mieć obowiązek rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do przysługującego Wnioskodawczyni udziału w zysku Spółki, określonego w umowie Spółki, niezależnie od wartości wniesionych przez Wnioskodawczynię wkładów do takiej Spółki?

Pytanie wynika z uzupełnienia wniosku.

Zdaniem Wnioskodawczyni, z tytułu bycia wspólnikiem w spółkach osobowych (w tym Spółce) rozliczenie przychodów i kosztów powinno obywać się proporcjonalnie do Jej prawa do udziału w zyskach tych spółek, bez względu na wartość/wysokość wniesionych przez Wnioskodawczynię wkładów.

Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z unormowaniami ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. 2001 Nr 102, poz. 1117 ze zm.; „KSH”), wspólnicy spółek osobowych mają prawo do dowolnego określenia proporcji podziału zysku w umowie (statucie) spółki.

W przepisie art. 51 § 1 KSH ustawodawca wprost przyjął, że każdy wspólnik spółki jawnej ma prawo do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez względu na rodzaj i wartość wkładu. Przepis ten ma jednak charakter dyspozytywny (art. 37 § 1 KSH). Zatem w umowie spółki wspólnicy spółki jawnej mogą przyjąć inną zasadę i przyznać zróżnicowane prawa wspólnikom spółki jawnej do udziału w zyskach i stratach.

Z uwagi na powyższe należy przyjąć, że podział przychodów i kosztów pomiędzy Wnioskodawczynię i pozostałych wspólników, powinien być dokonany w takiej proporcji, w jakiej wspólnicy partycypują w zyskach Spółki na podstawie postanowień umowy Spółki.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy PIT przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

W konsekwencji, proporcję, o której mowa w przepisie art. 8 ust. 1 ustawy PIT, będzie należało ustalić stosownie do postanowień zawartych w umowie Spółki.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż ukształtowanie nieproporcjonalnego udziału Wnioskodawczyni w zysku do wartości wniesionych przez Nią wkładów skutkuje jedynie przypisaniem Wnioskodawczyni określonego udziału w zysku.

Z uwagi na fakt, iż określenie zasad udziału w zyskach i stratach spółek osobowych (w tym Spółki) wynika z przepisów prawa handlowego i ma wpływ na określenie zasad podziału dochodu pomiędzy wspólników tych Spółek, sposób ukształtowania podziału zysku nie spowoduje przypisania Wnioskodawczyni jakiegokolwiek innego przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawczyni, w świetle przepisów ustawy PIT, Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do rozliczania przychodów i kosztów uzyskania przychodów proporcjonalnie do przysługującego Zainteresowanej udziału w zysku Spółki, niezależnie od wartości wniesionych przez Wnioskodawczynię wkładów do takiej spółki (a wskazana dysproporcja nie będzie skutkować nałożeniem na Wnioskodawczynię ewentualnych innych obowiązków/konsekwencji na gruncie ustaw podatkowych).

Ustawa PIT ani inne ustawy podatkowe w żadnym przepisie nie wskazują, iż udział ten oraz odpowiadający mu udział w kosztach i przychodach powinien być powiązany z wartością wniesionych wkładów. Udziały wspólników w przychodach są równe wyłącznie w przypadku, kiedy brak jest stosownych dowodów na okoliczności odmienne, co ma zastosowanie także do braku stosownych uregulowań w umowie spółki. W sytuacji, kiedy umowa spółki stanowi inaczej, dopuszczalne jest ustalenie różnych praw do udziału w zyskach (i stratach) w stosunku do każdego ze wspólników, w zależności od wewnętrznych ustaleń wspólników.

Na podstawie powołanych przepisów, w ocenie Wnioskodawczyni dopuszczalna jest sytuacja, aby wspólnik, którego wkład jest znikomy miał wysoki udział w zysku oraz odwrotnie - wspólnicy, których wkład jest znaczny mieli niewielki udział w zysku.

Zarówno KSH jak i ustawa PIT nie wykluczają takiej możliwości oraz nie przewidują negatywnych konsekwencji z tak ukształtowanych umownie relacji pomiędzy wspólnikami spółki osobowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm. – dalej K.s.h.), przez umowę spółki handlowej wspólnicy albo akcjonariusze zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu przez wniesienie wkładów oraz, jeżeli umowa albo statut spółki tak stanowi, przez współdziałanie w inny określony sposób.

Stosownie do art. 8 K.s.h., spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą. Przy czym, w myśl art. 4 § 1 pkt 1 K.s.h., spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej. Dochody spółek osobowych nie stanowią zatem odrębnego przedmiotu opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych wspólników spółki osobowej. Jeżeli wspólnikiem spółki osobowej jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (ust. 2 pkt 1) oraz ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną (ust. 2 pkt 2).

Zasady wykładni systemowej nakazują więc przyjąć, że podział przychodów i kosztów między wspólnikami spółki osobowej powinien być dokonany jednolicie, w takiej proporcji w jakiej każdy ze wspólników partycypuje w zyskach spółki.

Zatem proporcję, o której mowa w art. 8 powołanej ustawy, ustala się w stosunku do przysługującego wspólnikowi będącemu osobą fizyczną udziału w przychodach i kosztach spółek osobowych, stosownie do postanowień zawartych w umowach spółek, przy czym pod pojęciem udziału należy rozumieć udział w zyskach tych spółek. Zarówno więc przychody, jak i koszty uzyskania przychodów powinny być rozliczane przez Wnioskodawczynię będącą wspólnikiem spółki osobowej (jawnej) proporcjonalnie do Jej udziałów w zyskach tej spółki.

Reasumując, prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, że z tytułu bycia wspólnikiem w spółce osobowej (jawnej), rozliczenie przychodów i kosztów należy określać proporcjonalnie do Jej prawa do udziału w zyskach tej spółki, bez względu na wartość/wysokość wniesionych przez Wnioskodawczynię wkładów.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.