Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-311/14/DK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-10-24
Teza: Czy otrzymane w 2014 r. – wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie potwierdzonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego odszkodowanie – będące zwrotem utraconego, w wyniku bezprawnych działań organów państwa, majątku Spółki odpowiadającego wartości przejętych środków produkcji i wyposażenia fabryki powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla Spółki, np. czy może być zaliczone do innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; aport; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; wartości-wartości niematerialne i prawne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 lipca 2014 r. (data wpływu 17 lipca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego – uzupełnionym w dniu 13 października 2014 r. – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozliczenia otrzymanego odszkodowania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2014 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie – uzupełniony w dniu 13 października 2014 r. – dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozliczenia otrzymanego odszkodowania.

W złożonym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

X została upaństwowiona na podstawie zarządzenia Ministra Przemysłu Lekkiego o ustanowieniu przymusowego zarządu państwowego – które wydane zostało z naruszeniem prawa – co stwierdził Minister Gospodarki decyzją z dnia 11 września 2006 r.

W dacie ustanowienia przymusowego zarządu Wytwórnia pracowała 4-ty rok, wypracowywała zysk, od którego uiszczono należne podatki.

Na podstawie zachowanych w Archiwum Państwowym w Z protokołów przejęto majątek przedsiębiorstwa w tym surowce i materiały o wartości XXXXXX zł, oraz wyposażenie fabryki o wartości XXXXXX zł w cenach 1949 r.

W trakcie 14-letniego procesu sądowego reaktywowana w 2009 r. Spółka uzyskała rekompensatę za doznaną szkodę, którą na podstawie ww. protokołów biegły wycenił na XXXXX zł w cenach bieżących.

Zarząd Spółki nigdy nie kwestionował wyliczeń tej rekompensaty choć nie odzwierciedlała ona całości doznanych szkód gdyż celem reaktywacji Spółki było uzyskanie choć symbolicznego zadośćuczynienia materialnego i przywrócenie stanu zgodnego z prawem.

Reaktywowana w 2009 r. Spółka nie posiadała żadnego majątku, nie prowadziła żadnej działalności gospodarczej, nie miała żadnych przychodów.

Koszty prowadzonych postępowań administracyjnych i sądowych ponosiła osobiście prezes zarządu Spółki.

W odpowiedzi na wezwanie tutejszego organu do uzupełnienia wniosku, oprócz przeformułowania stanu faktycznego i pytania Wnioskodawca wskazał, że Spółka otrzymała odszkodowanie od Skarbu Państwa w kwocie XXXXX zł, w tym XXXXX zł zwrotu za maszyny i urządzenia oraz środki produkcji i wyroby gotowe zabrane przez komunistów na podstawie wyroku, oraz XXXXXX zł z tytułu odsetek.

W związku z postępowaniem sądowym i administracyjnym wydatki ponosiła prezes Zarządu w kwocie ok. XXXXX zł, a całość kosztów takich jak umowy notarialne, opłaty, sądowe (KRS) opłaty za korespondencję z członkami – udziałowcami, organizację Walnych Zgromadzeń usługami obcych firm np. doradztwa prawnego, doradztwa finansowego i podatkowego, koszty delegacji przejazdów do Torunia, Bydgoszczy, Warszawy, koszty likwidacji Spółki – ok. XXXXX zł poniosła osobiście prezes zarządu do zatwierdzenia przez Walne Zgromadzenie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy otrzymane w 2014 r. – wyrokiem Sądu Okręgowego w Warszawie potwierdzonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego odszkodowanie – będące zwrotem utraconego, w wyniku bezprawnych działań organów państwa, majątku Spółki odpowiadającego wartości przejętych środków produkcji i wyposażenia fabryki powoduje powstanie obowiązku podatkowego dla Spółki, np. czy może być zaliczone do innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

We własnym stanowisku w sprawie Wnioskodawca wskazał, że otrzymane odszkodowanie nie jest dochodem lecz jedynie wyrażonym w pieniądzu zwrotem przejętego z rażącym naruszeniem prawa majątku Spółki. Podatek się nie należy. Gdyby majątek produkcyjny Spółki nie został przekazany Fabryce „Y” w X w wyniku decyzji Ministra Gospodarki z 2003 r. mógłby być zwrócony w naturze, ale z uwagi na nieodwracalne skutki prawne działania w 1949 r., powodowały one jedynie obowiązek odszkodowawczy po stronie Państwa.

Gdyby uzyskane, symboliczne, odszkodowanie miało być traktowane jako dochód i powodować obowiązek podatkowy to de facto obniżałoby przyznaną sądownie sumę odszkodowania, czyli powodowałoby dalsze rażące szkody dla Spółki i w konsekwencji dla jej udziałowców.

W państwie prawa nie może być tak by jeden organ państwa Sąd naprawiał szkody wyrządzone przez komunistyczne władze w 1949 r., a inny organ państwa – Urząd Skarbowy – tę naprawioną szkodę zmniejszał pobierając podatek od przychodu który nie spełnia definicji ustawowej gdyż dochód przedsiębiorstwa jest generowany przez zyski uzyskane z działalności gospodarczej albo z działalności z nią związanej, a nie z tytułu popełnionych wcześniej bezprawnych, dokonanych z rażącym naruszeniem prawa działań Państwa.

W ocenie Wnioskodawcy uzyskane odszkodowanie stanowi ekwiwalent za poniesione przed 1949 r. wydatki na środki trwałe – wyposażenie fabryki i środki produkcji – udokumentowane w protokołach przejęcia majątku fabryki. Spółka jako pozbawiona możliwości faktycznego uzyskania przychodów otrzymane odszkodowanie winna zaliczyć do innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów jako zwrot niepowodujący przychodów podlegających opodatkowaniu tj. zwrot zaliczony do innych wydatków, o którym mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy stwierdzić, że postępowanie w sprawie interpretacji indywidualnej jest postępowaniem odrębnym od postępowania podatkowego, czy też kontrolnego, w których organ podatkowy zobowiązany jest do przeprowadzenia postępowania dowodowego uwzględniającego treść dokumentów. W przypadku wydawania interpretacji indywidualnej organ podatkowy jest związany treścią przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który stanowi podstawę do wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, w ramach tego postępowania tutejszy organ nie może jednak dokonywać wyliczeń należnego podatku dochodowego, gdyż wykraczałoby to poza zakres przedmiotowego postępowania.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. Nr 851, z późn. zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

Ustawodawca nie zastrzega, że przychodem są tylko wymienione w art. 12 Ustawy pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej osoby prawnej. Tym samym wszelkie wpłaty pieniężne, mogą być uznane za przychód osoby prawnej zwłaszcza, że listę pożytków, które nie mogą być zaliczone do przychodów zawarto w ust. 4 cytowanego przepisu.

Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 6a ww. ustawy, do przychodów nie zalicza się m.in. zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Należy przy tym podkreślić, że aby dany wydatek mógł być zaliczony do kategorii „innych wydatków”, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a cytowanej ustawy, konieczne jest, by wydatek został wcześniej przez podatnika poniesiony, a następnie zwrócony podatnikowi.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka uzyskała odszkodowanie od Skarbu Państwa z tytułu niezgodnego z prawem przejęcia przedsiębiorstwa Spółki, przy czym odszkodowanie to obejmowało jedynie wycenioną przez biegłego wartość surowców, materiałów oraz wyposażenia fabryki. W konsekwencji zauważyć należy, że wypłacane odszkodowanie nie obejmowało wartości utraconych korzyści w związku z utratą przedsiębiorstwa Spółki, co za tym idzie opisane odszkodowanie można traktować jako formę rekompensaty, zwrotu wartości składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa przejętego z naruszeniem prawa przez Państwo.

Uwzględniając powyższe należy wskazać, że w sytuacji gdy podatnik poniósł wydatki na określone składniki przedsiębiorstwa i w związku z przejęciem przedsiębiorstwa przez Państwo nie zaliczył ich do kosztów uzyskania przychodów, to zgodnie z dyspozycją art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, odszkodowanie w części stanowiącej równowartość poniesionych wydatków nie stanowi przychodu podatkowego.

Reasumując stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe w zakresie możliwości zaliczenia uzyskanego odszkodowania odpowiadającego wartości utraconego majątku Spółki, do kategorii wydatków zwróconych, o których mowa w art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy podatkowej, o ile Spółka nie zaliczyła poniesionych wydatków na zakup określonych składników majątkowych przedsiębiorstwa do kosztów uzyskania przychodów.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.