Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-307/15/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-07-06
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie kart X.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; karta; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) w związku z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 marca 2015 r. (data wpływu 1 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. Biura 15 czerwca 2015 r. oraz pismem, które wpłynęło do tut. Biura 22 czerwca 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie kart X. - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 kwietnia 2015 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie kart X..

Wniosek uzupełniono pismem, które wpłynęło do tut. Biura 15 czerwca 2015 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 1 czerwca 2015 r. znak: IBPP1/4512-307/15/MS oraz pismem, które wpłynęło do tut. Biura 22 czerwca 2015 r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 17 czerwca 2015 r. znak: IBPP1/4512-307/15/MS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca będący osobą fizyczną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej finansuje ze środków obrotowych świadczenia pozapłacowe na rzecz pracowników - udostępnia bezpłatnie kartę Multisport dla pracowników. Forma opodatkowania prowadzonej działalności to podatek liniowy. Wnioskodawca jest płatnikiem VAT.

Obowiązek ponoszenia tych wydatków wynikać będzie z wewnętrznych zarządzeń firmy. Świadczenia nie będą uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników, a więc nie spełniają definicji wydatków na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Jako świadczenia pozapłacowe, czyli tzw. koszty pracownicze należy rozumieć zakup karnetów na siłownię czy innych form wypoczynku ruchowego (tzw. karta X.).

Wnioskodawca jestem podatnikiem VAT czynnym zarejestrowanym u Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. od dnia 29 października 2009 r. z nr NIP: …… .

Przeważającym rodzajem działalności Wnioskodawcy jest „Działalność związana z oprogramowaniem” (PKD: 6201Z), „Działalność związana z doradztwem w zakresie informatyki” (PKD: 6202).

Karta X. upoważnia pracownika do wstępu darmowego (bądź po bardzo preferencyjnych cenach) na obiekty sportowe typu: basen, siłownia, zajęcia fitness, masaże, szkół tańca, lodowisk, kina lub inne formy wypoczynku.

Przekazanie kart ma na celu stworzenie dobrej atmosfery i zacieśnienie więzi pomiędzy pracownikami, jak i pracownikami a pracodawcą. Dodatkowo ma na celu ułatwienie pracownikom dostęp do różnych form aktywności sportowej co może wpłynąć pozytywnie na zdrowie fizyczne oraz samopoczucie, ze względu na siedzący tryb pracy przy komputerze. W konsekwencji powinno zwiększyć efektywność pracy, polepszyć samopoczucie pracownika, poprawę stanu fizycznego pracownika oraz mentalnego. Wszystkie wymienione przykłady wpływają pośrednio również na przychody Wnioskodawcy. Jednocześnie wpływa na wizerunek firmy jako dbającej o pracownika co wpływa na lepsze postrzeganie na rynku pracy dla potencjalnych klientów jak i przyszłych pracowników.

Na pytanie nr 5 tut. organu: „Jaki związek z potrzebami prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej ma nieodpłatne wydanie pracownikom przedmiotowych kart X.?” Wnioskodawca wskazał, że ma na celu ułatwienie pracownikom dostępu do różnych form aktywności sportowej, co może wpłynąć pozytywnie na zdrowie fizyczne oraz samopoczucie. Ze względu na siedzący tryb pracy przy komputerze pracownicy mogą cierpieć na zespół różnych schorzeń - najbardziej obciążająca dla kręgosłupa i oczu. Ten zespół bólów związanych z układem szkieletowym i mięśniowym, a wywołanych biomechanicznym działaniem na plecy, ręce, kark, nadgarstki, specjaliści określają jako Cumulative Trauma Disorders (CTD), czyli dolegliwości powstające w wyniku mikrourazów. Zniżki oferowane przez kartę X. sprawiają, że pracownik uaktywnia się sportowo (bądź w jakikolwiek sposób w formie ćwiczeń sportowych), co sprawia, że dolegliwości związane z długotrwałą pracą przy komputerze w mniejszym stopniu oddziałują na pracownika podczas pracy, gdyż są eliminowane bądź ich skutki są minimalizowane. W konsekwencji zdrowie fizyczne, stan mentalny pracownika się poprawia, co powinno zwiększyć efektywność pracy oraz większe zaangażowanie pracownika w rozwój firmy. Tym samym praca u pracodawcy staje się bardziej atrakcyjna dla pracownika, a także sam pracodawca poprawia wizerunek firmy w stosunku do innych firm oraz potencjalnych nowych pracowników.

Na pytanie nr 6 tut. organu: „Jakie konkretnie korzyści dla działalności Wnioskodawcy będzie miało wydanie pracownikom kart X.?” Wnioskodawca wskazał, że poprawa stanu fizycznego, mentalnego pracownika wpływa na większą wydajność oraz stwarza dobrą atmosferę i zacieśnienia więzi pomiędzy pracownikami, jak i pracownikami a pracodawcą. Firma pracodawcy w ten sposób staje się bardziej atrakcyjna na rynku pracy, a także poprawia się wizerunek firmy.

Na pytanie nr 7 tut. organu: „W jaki konkretnie sposób wydanie kart X. pracownikom wpłynie na osiągnięcie przez Wnioskodawcę obrotu opodatkowanego podatkiem VAT? Jaki związek z czynnościami opodatkowanymi ma wydanie kart pracownikom?” Wnioskodawca wskazał, że głównym środkiem przychodu Wnioskodawcy jest wykonywanie oprogramowania dla klientów lokalnych i zagranicznych. Główną formą rozliczania z klientami jest faktura VAT. Lepsze samopoczucie, stan fizyczny i mentalny pracownika wpływa na wydajność, a tym samym na szybkość w wykonywaniu przydzielonych zadań i projektów informatycznych. Co za tym idzie klienci są bardziej zadowoleni z postępów przy projektach i samych projektów, co skutkuje w większej ilości zamówień (bądź przedłużania współpracy) ze względu na dostarczone usługi.

Na pytanie nr 8 tut. organu: „Jakie korzyści pracownikom przyniesie korzystanie z kart X.? Wnioskodawca wskazał, że ze względu na siedzący tryb pracy pracownicy mogą cierpieć na szereg schorzeń. Zapewnienie pakietu sportowego może zniwelować skutki i/lub przyczyny gorszego stanu fizycznego. Karty są również środkiem motywującym do zadbania o zdrowie pracownika przez niego samego. Stwarzają dobrą atmosferę i zacieśniają więzi pomiędzy pracownikami, jak i pracownikami a pracodawcą.

Na pytanie nr 9 tut. organu: „Czy dostawa przedmiotowych kart X. jest dokonywana na rzecz Wnioskodawcy, czy jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług oraz udokumentowaną fakturą VAT?” Wnioskodawca wskazał, że w obu przypadkach jest faktura VAT na rzecz Wnioskodawcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy z otrzymanych faktur za karty Multisport Wnioskodawca może odliczyć podatek naliczony (VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy, fakt naliczenia VAT na fakturze za zakup kart Multisport może potwierdzać prawo do odliczenia VAT.

Podstawą odliczenia podatku naliczonego jest fakt, że zakup kart, które umożliwiają dostęp do obiektów sportowych bezpośrednia przyczynia się do zwiększenia przychodów firmy. Głównym środkiem przychodu Wnioskodawcy jest wykonywanie oprogramowania dla klientów lokalnych i zagranicznych. Główną formą rozliczania z klientami jest faktura VAT. Lepsze samopoczucie, stan fizyczny i mentalny pracownika wpływa na wydajność, a tym samym na szybkość w wykonywaniu przydzielonych zadań i projektów informatycznych. Co za tym idzie klienci są bardziej zadowoleni z postępów przy projektach i samych projektów, co skutkuje w większej ilości zamówień (bądź przedłużania współpracy) ze względu na dostarczone usługi. Sam fakt posiadania przez pracowników takich kart działa na korzyść wizerunkową firmy, a co za tym idzie lepsze postrzeganie firmy w środowisku informatycznych, co pośrednio może skutkować większym zainteresowaniem potencjalnych klientów jakością wykonywanych usług przez firmę Wnioskodawcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego – w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy - stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zasada ta daje podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego jedynie w takim zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ustawodawca wyłączył zatem możliwość dokonywania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, m.in. tego, że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, jak i niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Trzeba podkreślić, że prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek ten może być zatem bezpośredni lub pośredni, przy czym o związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary lub usługi służą np. dalszej odsprzedaży, gdyż bezpośrednio wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Zatem dla stwierdzenia czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur VAT dokumentujących nabycie kart X. przekazywanych następnie nieodpłatnie pracownikom, koniecznym jest stwierdzenie czy nabycie tych kart służy wykonywaniu przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu ww. podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zakres tych czynności został zdefiniowany w art. 7 i art. 8 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Towarami natomiast są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Z kolei w myśl art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\-jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Ponadto, na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Z powyższych przepisów wynika, że za czynności zrównane z odpłatnym świadczeniem usług uważa się nieodpłatne świadczenie, niebędące dostawą, na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia.

Powyższe świadczenie podlega opodatkowaniu, o ile zostało przekazane na osobiste – a nie związane z prowadzoną działalnością – cele wymienionych w przepisie osób. Badając, czy świadczenie ma charakter osobisty, czy związany z działalnością opodatkowaną, należy przede wszystkim odnosić się do statusu osoby otrzymującej i jej funkcji w schemacie działalności opodatkowanej.

Niedopełnienie warunku określonego w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, jest podstawą do traktowania nieodpłatnej usługi jako niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zatem należy stwierdzić, że opodatkowaniu podlegają te nieodpłatne usługi, które nie mają związku z prowadzoną działalnością, a więc nie mają wpływu na przyszłe obroty przedsiębiorstwa, jego zyski, wizerunek, odbiór przez kontrahentów.

Przez świadczenie usług niezwiązanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa należy rozumieć takie świadczenie usług, które odbywa się bez związku z potrzebami prowadzonej działalności. Natomiast przez usługi związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa, należy rozumieć te usługi, które są wykonywane nieodpłatnie w związku z potrzebami prowadzonej działalności gospodarczej podmiotu, potrzebami związanymi z funkcjonowaniem prowadzonego przedsiębiorstwa. W tym więc aspekcie winny być rozpatrywane działania podejmowane przez podmiot. A zatem jeśli podjęte przez podmiot działania mają na celu przyniesienie korzyści prowadzonej działalności gospodarczej, tym samym są związane z jej prowadzeniem.

Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca będący osobą fizyczną w ramach prowadzonej działalności gospodarczej finansuje ze środków obrotowych świadczenia pozapłacowe na rzecz pracowników polegające na nieodpłatnym udostępnianiu pracownikom kart Multisport.

Obowiązek ponoszenia tych wydatków wynikać będzie z wewnętrznych zarządzeń firmy. Świadczenia nie będą uzależnione od sytuacji życiowej, rodzinnej i materialnej pracowników, a więc nie spełniają definicji wydatków na działalność socjalną, o której mowa w przepisach o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych. Karta X. upoważnia pracownika do wstępu darmowego (bądź po bardzo preferencyjnych cenach) na obiekty sportowe typu: basen, siłownia, zajęcia fitness, masaże, szkół tańca, lodowisk, kina lub inne formy wypoczynku.

Przekazanie kart ma na celu stworzenie dobrej atmosfery i zacieśnienie więzi pomiędzy pracownikami, jak i pracownikami a pracodawcą. Dodatkowo ma na celu ułatwienie pracownikom dostępu do różnych form aktywności sportowej co może wpłynąć pozytywnie na zdrowie fizyczne oraz samopoczucie, ze względu na siedzący tryb pracy przy komputerze.

Wnioskodawca wprawdzie podał, że ze względu na siedzący tryb pracy przy komputerze pracownicy mogą cierpieć na zespół różnych schorzeń, a zniżki oferowane przez kartę X. sprawiają, że pracownik uaktywnia się sportowo co powoduje, że dolegliwości są eliminowane lub minimalizowane.

Jednakże nie można uznać, że nieodpłatne świadczenie na rzecz pracowników w postaci kart X. jest czynnością, która jest związana z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy ponieważ nie ma ona jednak w ocenie organu żadnego wpływu na przyszłe obroty, zyski, wizerunek firmy Wnioskodawcy, itp. Usługi udostępniane pracownikom poprzez wydanie kart X. zaspokajają w pierwszej kolejności wyłącznie osobiste potrzeby pracowników w zakresie kultury fizycznej, sportu, higieny zdrowia.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie zawiera definicji potrzeb osobistych, można jednak przyjąć, że cele osobiste należy rozumieć jako cele prywatne, nie zawodowe. Wobec tego cele osobiste podatnika to cele inne niż związane z działalnością gospodarczą podatnika; potrzebami osobistymi są takie cele, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy, a zatem potrzeby osobiste to te, których zaspokojenie wynika z dobrej woli pracodawcy. Natomiast potrzeby pracownicze to takie, których spełnienie nie wynika z autonomii woli stron, ale do zaspokajania których pracodawca jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa, np.: przepisów Kodeksu pracy, przepisów innych ustaw regulujących prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, postanowień zbiorowych układów pracy, postanowień, porozumień zbiorowych, przepisów o bezpieczeństwie i higienie pracy.

Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z dnia 12 stycznia 2011 r. (sygn. akt: I SA/Lu 744/10), „Realizacja celu osobistego polega na zaspokajaniu własnej (prywatnej) potrzeby osoby, która ten cel realizuje, a potrzeby osobiste pracownika, to takie potrzeby, do których zaspokojenia pracodawca nie jest zobowiązany przepisami prawa, więc przekraczające zakres obowiązków pracodawcy. Przy czym realizacja celu osobistego zrywa związek z prowadzeniem przez podatnika przedsiębiorstwa. Świadczenia zaspokajające osobiste potrzeby pracownika nie mają zatem związku z potrzebami prowadzonej działalności i służą realizacji innych celów niż związanych z prowadzeniem przedsiębiorstwa”.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że nie podlega opodatkowaniu świadczenie usług lub przekazanie towarów w przypadku, gdy obowiązek taki wynika z przepisów prawa pracy lub innych przepisów (np. o bezpieczeństwie i higienie pracy), ale tylko w sytuacji, jeśli świadczenia te są związane z prowadzeniem przez podatnika przedsiębiorstwa.

Do czynności takich zaliczyć można przekazanie pracownikom np. odzieży roboczej i ochronnej, obuwia ochronnego, środków do utrzymania higieny. Czynności te jako związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą nie służą celom osobistym pracowników lecz prawidłowemu, zgodnemu z przepisami prawa funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (jego sprzedaży opodatkowanej). Zatem przekazywanie pracownikom towarów oraz świadczenie na ich rzecz usług w ramach stosunku zatrudnienia, do których podatnik jest zobligowany przepisami prawa nie stanowi przekazania na cele osobiste pracowników, gdyż takie przekazanie ma na celu zabezpieczenie zgodnych z przepisami warunków pracy.

W przedmiotowej sprawie wskazane okoliczności nie występują – przekazanie nieodpłatnie przez Wnioskodawcę na rzecz pracowników kart X. wynika z dobrej woli Wnioskodawcy (pracodawcy), który do ich świadczenia nie jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa.

Zatem stwierdzić należy, że nieodpłatne przekazanie przez Wnioskodawcę na rzecz pracowników kart X., nie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą i zaspokaja jedynie osobiste potrzeby tych osób.

Wnioskodawca stwierdza, wprost, że wydanie pracownikom kart X. ma na celu ułatwienie pracownikom dostępu do różnych form aktywności sportowej, co może wpłynąć pozytywnie na zdrowie fizyczne oraz samopoczucie. Ze względu na siedzący tryb pracy przy komputerze pracownicy mogą cierpieć na zespół różnych schorzeń - najbardziej obciążających dla kręgosłupa i oczu. Zniżki oferowane przez kartę X. sprawiają, że pracownik uaktywnia się sportowo (bądź w jakikolwiek sposób w formie ćwiczeń sportowych), co sprawia, że dolegliwości związane z długotrwałą pracą przy komputerze w mniejszym stopniu oddziałują na pracownika podczas pracy, gdyż są eliminowane bądź ich skutki są minimalizowane.

Przy czym zauważyć należy, że ewentualne zwiększenie efektywności pracy oraz większe zaangażowanie pracowników z uwagi na poprawę zdrowia fizycznego oraz stanu mentalnego w związku z wydaniem kart X. nie może mieć wpływu na uznanie, że wydanie przedmiotowych kart zaspokaja w pierwszej kolejności cele osobiste pracowników i nie jest związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

W przedmiotowej sprawie nieodpłatne przekazanie pracownikom kart X. wynika z dobrej woli Wnioskodawcy (pracodawcy), który do ich świadczenia nie jest zobowiązany na podstawie przepisów prawa.

W związku z powyższym przedmiotowe przekazanie kart X. podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako nieodpłatne świadczenie usług zrównane na podstawie art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy z odpłatnym świadczeniem usług.

Jak wykazano powyżej, nieodpłatne przekazanie pracownikom kart Multisport wyczerpuje przesłanki dla uznania tych czynności za odpłatne świadczenie usług, stosownie do art. 8 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o VAT i stanowi, na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że zakupione przez Wnioskodawcę karty wykorzystywane będą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Należy zatem stwierdzić, że w sytuacji, gdy dany zakup jest wykorzystywany przez Wnioskodawcę wyłącznie do działalności opodatkowanej VAT i nie jest wykorzystywany do działalności zwolnionej i Wnioskodawca może przyporządkować ten zakup wprost do czynności opodatkowanych, przysługuje mu prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu tego nabycia.

Tym samym, na podstawie przepisu art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem kart Multisport w celu ich nieodpłatnego przekazania pracownikom.

Jednakże stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie kart X., należało uznać za nieprawidłowe, gdyż organ wywiódł przedmiotowe prawo z innych podstaw prawnych niż Wnioskodawca.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.