Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.363.2024.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-07-09
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT i obowiązek korekty kwoty podatku.
Słowa kluczowe: działy specjalne produkcji rolnej; korekta
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2. Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

18 czerwca 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 17 czerwca 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku VAT i obowiązku dokonania korekty tego podatku.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Prowadzi Pan gospodarstwo rolne obejmujące produkcję roślinną i działy specjalne produkcji rolnej w rozumieniu art. 2 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od 1 sierpnia 2014 r.

Działy specjalne obejmowały produkcję jaj wylęgowych, a w ostatnim okresie tucz kurcząt rzeźnych. Celem wyprodukowania jaj wylęgowych nabywano kurczęta ras mięsnych, które po odchowaniu (osiągnięciu dojrzałości) wykorzystywane były jako stado podstawowe służące do realizacji tego celu. Po zakończonym cyklu produkcji wszystkie ptaki były sprzedawane.

W zakresie produkcji rolniczej nie stanowiącej działów specjalnych zajmował się Pan uprawą roślin (zboża, kukurydza), które były zużywane jako pasza bądź sprzedawane na rzecz zewnętrznych kontrahentów.

Zbywane produkty rolne stanowiły dostawę towarów i były opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Dostawy towarów innych niż wskazane wyżej oraz świadczenia usług nie wykonywano. Dla potrzeb wskazanej produkcji nabywał Pan towary i usługi związane z późniejszą dostawą jaj, kurcząt i ptaków stada podstawowego oraz produktów roślinnych, w tym w szczególności kurczęta, pasze, usługi weterynaryjne, energię elektryczną, paliwo, nawozy, środki ochrony roślin, materiały do napraw, narzędzia i inne towary i usługi.

W okresie odchowu, tuczu kurcząt rzeźnych, okresu produkcji jaj występowały okoliczności powodujące, że nie wszystkie nabyte towary i usługi zostały wykorzystane do dostawy towarów np. upadki kurcząt w czasie tuczu i odchowu, upadki ptaków stada podstawowego, uśmiercenie ptaków stada podstawowego, zniszczenie paszy i innych przedmiotów.

W związku z wystąpieniem ogniska wysoce zjadliwej grypy ptaków decyzją z 1 czerwca 2021 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii wydał szereg poleceń. Nakazał między innymi niezwłoczne uśmiercenia utrzymywanych ptaków, unieszkodliwienia zwłok padłych i uśmierconych ptaków, jaj, pasz i innych przedmiotów. Następnie na podstawie dwóch decyzji wydanych 16 sierpnia 2021 r. Powiatowy Lekarz Weterynarii przyznał odszkodowane za uśmiercony i padły drób, zniszczoną paszę, zniszczone jaja wylęgowe i zniszczony sprzęt. Przyznane odszkodowanie ustalone zostało w wartości netto (bez podatku od towarów i usług).

Oznacza to, że nie wszystkie nabyte towary i usługi zostały wykorzystane do dostawy towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, oraz że w przyszłości nie zostaną wykorzystane do dokonania jakiejkolwiek czynności.

Sporządzając co miesiąc ewidencję dla potrzeb podatku od towarów i usług oraz plik JPKV7M ujmowano w momencie nabycia towarów i usług wszystkie faktury związane ze sprzedażą opodatkowaną w sposób bezpośredni (np. zakup pasz, nawozów, itp.) oraz w sposób pośredni (np. usługi telekomunikacyjne, opłaty leasingowe, itp.), ponieważ nie wykonywano i nie planowano wykonania czynności w stosunku do których nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego. Utraty towarów z powodów niezależnych od podatnika nie uznano za czynność od której nie przysługuje prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

W związku z tym, że w ciągu roku nie wykonano żadnej czynności w stosunku do której nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego zarówno określenie kwoty podatku przypadające na te czynności jak i skorygowanie kwoty podatku należnego w rozliczeniu rocznym nie było możliwe.

### Pytania

### 1\. Czy prawidłowe jest Pana stanowisko, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku, przysługuje Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w momencie ich nabycia?

### 2\. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku nie jest Pan zobowiązany do korekty kwoty podatku naliczonego wykazanego na fakturach zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w momencie ich nabycia, jeżeli z powodów niezależnych od Pana nie dokonał i nie dokona Pan w przyszłości dostawy towarów do których nabyte towary i usługi zostały zużyte?

### Pana stanowisko w sprawie

Stosownie do postanowień z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia podatku należnego przysługuje tylko w przypadku jeżeli nabyte towary i usługi są związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jakim niewątpliwie była dostawa towarów, którymi były jaja wylęgowe, kurczęta rzeźne i produkty roślinne.

Jeżeli nabyte towary i usługi związane były w sposób bezpośredni bądź pośredni ze sprzedażą opodatkowaną podatnik obniżając podatek należny o podatek naliczony wykazanych fakturach zakupu towarów i usług związanym z tą działalnością postąpił właściwie.

Odnosząc się do okoliczności tej sprawy należy uznać że nabyte towary i usługi były związane z dostawą towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług to jest jaj wylęgowych (kurcząt rzeźnych w późniejszym okresie) w sposób bezpośredni (np. nabycie pasz, jednodniówek, paliwa i energii elektrycznej zużytej do ogrzewania i wentylacji pomieszczeń produkcyjnych, usług weterynaryjnych, nawozów, środków ochrony roślin itp.) lub w sposób pośredni (np. nabycie materiałów do napraw i konserwacji, oświetlenie terenu, dezynfekcja pomieszczeń, remont budynków i urządzeń, zakup art. biurowych itp.).

Oznacza to, że dokonując miesięcznego rozliczania podatku towarów i usług i sporządzając plik JPKVAT- postępował prawidłowo obniżając podatek należny o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z dostawą jaj wylęgowych, kurcząt rzeźnych produktów roślinnych.

Pana zdaniem, późniejsze wystąpienie niezależnych od podatnika okoliczności uniemożliwiających dokonanie opodatkowanej dostawy towarów nie ma wpływu na powstałe w momencie nabycia towarów i usług prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach dokumentujących ich nabycie i tym samym nie występują powody zobowiązujące do korekty zapisów w ewidencjach prowadzonych dla potrzeb podatku od towarów i usług, pliku JPKV7M.

Stosownie do postanowień art. 185 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. (t. j. Dz.U. L 347 z 11 grudnia 2006 r.) w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej korekta nie jest dokonywana w przypadkach transakcji w całości lub częściowo niezapłaconych, w przypadku należycie udokumentowanego lub potwierdzonego zniszczenia, zagubienia lub kradzieży.

Stosownie do postanowień art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, są podatnicy, którzy wykonywali czynności w stosunku do których przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego opodatkowane podatkiem od towarów i usług oraz czynności w stosunku do których nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego zobowiązani są do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z tymi czynnościami oraz stosownie do postanowień art. 91 ust. 1 tej ustawy do korekty kwoty podatku naliczonego.

Pana zdaniem, obowiązek odrębnego określenia kwot podatku naliczonego wskazanego w zdaniu poprzednim oraz korekty dotyczy tylko podatników, którzy łącznie wykonali czynności do których przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego jak i czynności do których takie prawo nie przysługiwało. W stanie faktycznym nie wystąpiły czynności, od których nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Dokonywał Pan jedynie dostawy towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Zniszczenie towarów zarówno na podstawie decyzji stosownych organów jak i z innych niezależnych od podatnika przyczyn (np. upadki kurcząt w czasie tuczu, upadki stada podstawowego, uśmiercenie wszystkich ptaków), a także niezależna od podatnika ich utrata w wyniku kradzieży, a także innych okoliczności nie są czynnościami, które mogą być uznane za czynności od których nie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego.

Jeżeli z powodów niezależnych od podatnika nastąpiło zniszczenie towarów, które miały być w przyszłości przedmiotem opodatkowanej dostawy podatnik nie wykorzystał i nie wykorzysta nabytych towarów i usług, nie jest on zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego.

Zaprezentowane stanowisko zostało uznane za prawidłowe w interpretacjach i orzeczeniach sądowych.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w piśmie z 9 listopada 2020 r. oznaczonym numerem 0114-KDIP4-2.4012.479.2020.1.WH powołując się na orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-37/95, pomiędzy Państwem Belgijskim a Ghent Coal Terminal NV, stwierdził że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika, nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo podatnika do odliczenia podatku VAT zostaje zachowane.

W powołanym przez Dyrektora KIS orzeczeniu C-37/95 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej E, stwierdził iż artykuł 17 VI Dyrektywy należy interpretować w taki sposób, aby umożliwić podatnikowi działającemu w ramach swojej działalności opodatkowanej odliczenie podatku VAT przypadającego do zapłaty z tytułu nabycia towarów i usług stanowiących inwestycje z przeznaczeniem na działalność opodatkowaną. Prawo do odliczeń obowiązuje także w przypadku, gdy z powodów od niego niezależnych podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności opodatkowanej.

Dyrektor Izba Skarbowej w Bydgoszczy w piśmie z 14 września 2011 r. ITPP1/443-883/11/KM stwierdził, że „w przypadku utraty towaru z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, który jednocześnie dopełnił wszelkiej staranności by niedoborów uniknąć, prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ww. nabyciem zostaje zachowane, a co za tym idzie, nie ma również podstaw do dokonywania korekt odliczonego podatku”.

Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 27 kwietnia 2010 r. I FSK 1849/09 stwierdził „że przepis art. 91 ust. 7 u.p.t.u. należy interpretować w taki sposób, by utrata, zniszczenie lub kradzież towarów nie były uznawane za okoliczności zmieniające prawo do odliczenia”.

W wyroku z 14 października 2010 r. I FSK 1450/09 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził „Jeśli utracone, zniszczone lub skradzione towary były przeznaczone do działalności opodatkowanej i odliczono podatek naliczony przy ich nabyciu, nie powstaje konieczność korekty”.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 28 lipca 2020 r., sygn. I SA/GI 234/20 wskazał że „konieczność korekty powstaje, jeżeli do utraty własności dochodzi z przyczyn od podatnika zależnych, tj. w następstwie takich sytuacji, które mógł lub powinien przewidzieć i im zapobiec”.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) – zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W świetle tego przepisu:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usług.

Z powołanego przepisu art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego) oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją dokonującego określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności.

Zatem w sytuacji, gdy podatnik dokonuje nabycia towarów i usług, które zmierzają do przyszłego wykorzystania ich dla czynności opodatkowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej bez względu na to jakie faktycznie będą efekty tej działalności, należy uznać w momencie ich nabycia za związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Wynikające z treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług prawo do odliczenia podatku naliczonego stanowi implementację prawa do odliczenia wyrażonego w przepisach wspólnotowych

W tym miejscu należy podkreślić również, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wielokrotnie stwierdzał, iż prawo do odliczenia zostało wprowadzone, aby całkowicie uwolnić przedsiębiorcę od kosztów podatku VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w toku jego działalności gospodarczej. Wspólny system podatku od wartości dodanej konsekwentnie zapewnia, że każda działalność gospodarcza, niezależnie od jej celu i efektu, pod warunkiem że sama podlega VAT, jest opodatkowana w sposób całkowicie neutralny.

Potwierdzeniem powyżej przedstawionej linii orzecznictwa jest m.in. wyrok TSUE w sprawie C-268/83 D. A. Rompelman i E. A. Rompelman-Van Deelen, z którego wynika, że regulacja dotycząca odliczenia ma za cel całkowicie odciążyć podmiot podlegający opodatkowaniu VAT od podatku od wartości dodanej, który jest winien zapłacić w związku ze swoją działalnością gospodarczą. Wspólny system wartości dodanej zapewnia, że obciążenie podatkiem VAT jest całkowicie neutralne wobec każdego przedsiębiorstwa, niezależnie od celów i wyników przedsiębiorstwa, pod warunkiem, że takie przedsiębiorstwo samo w sobie podlega opodatkowaniu VAT.

Na zasadę neutralności podatku od wartości dodanej powoływano się również w sprawach dotyczących przypadków, gdy z powodów niezależnych od podatnika, podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów i usług do prowadzenia działalności opodatkowanej, ale nabycie zostało dokonane z zamiarem takiego wykorzystania. Sytuacja tego rodzaju miała miejsce m.in. w przypadku spółki belgijskiej, która dokonała odliczenia podatku VAT związanego z robotami inwestycyjnymi przeprowadzonymi na nabytej przez firmę działce (sprawa Ghent Coal Terminal NV C-37/95). TSUE stwierdził, że w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.

Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 91 ustawy.

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy:

Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

W myśl art. 91 ust. 2 ustawy:

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Stosownie art. 91 ust. 3 ustawy:

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

W świetle art. 91 ust. 4 ustawy:

W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

Jak stanowi art. 91 ust. 5 ustawy:

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

Według art. 91 ust. 6 ustawy:

W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 91 ust. 7 ustawy:

Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

Z przywołanych wyżej przepisów art. 86 i 91 ustawy o VAT wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany sposobu wykorzystania.

Stwierdzenie, czy konieczność korekty rzeczywiście zachodzi wymaga zbadania okoliczności, na skutek których podatnik zaniechał inwestycji lub wykonywania czynności opodatkowanych.

Taki wniosek można wyciągnąć z orzeczeń TSUE wydanych na kanwie przepisu art. 20(1)(b) VI Dyrektywy, a mianowicie w sprawie C-37/95 Państwo Belgijskie a Ghent Coal Terminal NV oraz C-110/94 między Intercommunale voor Zeewaterontziliting (INZO) a Państwem Belgijskim.

W obu przypadkach chodziło o sytuacje, w których podatnik zaniechał inwestycji z przyczyn „pozostających poza jego kontrolą”, na skutek decyzji innego organu nakazującego zmianę miejsca prowadzenia działalności i zamiany działki, na której rozpoczęto inwestycję (C-37/95) i sytuacji, w której „decyzja o zaniechaniu inwestycji wynikała z przeprowadzonego studium jej opłacalności, które nie potwierdziło możliwości generowania zysku z danej działalności” (C-110/94). Zatem podatnik jest uprawniony do odliczenia VAT naliczonego na towary i usługi nabyte w związku z pracami inwestycyjnymi wykonywanymi z przeznaczeniem ich na planowaną działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu, a nabyte prawo do odliczenia pozostaje w mocy, nawet jeśli w wyniku niezależnych od niego okoliczności podatnik nigdy nie wykorzystał nabytych towarów lub usług do transakcji podlegających opodatkowaniu. Zawsze jednak należy brać pod uwagę okoliczności towarzyszące temu zachowaniu, a w szczególności, czy były one konsekwencją zdarzeń od podatnika niezależnych, czy też – podejmowanych świadomie decyzji gospodarczych.

Tym samym w sytuacji kiedy nabycie towarów i usług zostało poczynione z zamiarem wykorzystania ich do działalności opodatkowanej, ale z powodów pozostających poza kontrolą podatnika nie wykorzystał on nabytych towarów i usług w prowadzeniu tej działalności, prawo do odliczenia zostaje zachowane.

Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan gospodarstwo rolne obejmujące produkcję roślinną i działy specjalne produkcji rolnej. Działy specjalne obejmowały produkcję jaj wylęgowych, a w ostatnim okresie tucz kurcząt rzeźnych. Dla potrzeb wskazanej produkcji nabywał Pan towary i usługi związane z późniejszą dostawą jaj, kurcząt i ptaków stada podstawowego oraz produktów roślinnych, w tym w szczególności kurczęta, pasze, usługi weterynaryjne, energię elektryczną, paliwo, nawozy, środki ochrony roślin, materiały do napraw, narzędzia i inne towary i usługi. W związku z wystąpieniem choroby - grypy ptaków, w drodze decyzji, Powiatowy Lekarz Weterynarii wydał polecenie niezwłocznego uśmiercenia utrzymywanych ptaków, unieszkodliwienia zwłok padłych i uśmierconych ptaków, jaj, pasz innych przedmiotów. Zatem, nie wszystkie nabyte towary i usługi zostały wykorzystane do dostawy towarów opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, oraz że w przyszłości nie zostaną wykorzystane do dokonania jakiejkolwiek czynności.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia czy w związku z uśmierceniem i unieszkodliwieniem towarów (zwłok padłych i uśmierconych ptaków, jaj, pasz i innych przedmiotów), które były nabyte z zamiarem wykorzystywania ich do czynności opodatkowanych, przysługiwało Panu prawo do obniżenia podatku naliczonego wynikające z nabycia tych towarów oraz obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że zakup towarów i usług został dokonany z zamiarem wykorzystania ich w działalności gospodarczej opodatkowanej. Natomiast konieczność uśmiercenia utrzymywanych ptaków oraz unieszkodliwienia zwłok padłych i uśmierconych ptaków, jaj, pasz innych przedmiotów, zostało dokonane z przyczyn niezależnych od Pana, tzn. wydania decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w związku z wystąpieniem ogniska grypy ptaków.

Podsumowując, należy stwierdzić, że przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT i na moment ponoszenia wydatków związanych z nabyciem towarów i usług miały one służyć wyłącznie czynnościom opodatkowanym (sprzedaż towarów).

Ponadto, nie jest Pan zobowiązany do dokonania korekty podatku naliczonego, odliczonego z tytułu nabycia towarów, które następnie zostały uśmiercone i unieszkodliwione. Nie można bowiem w opisanej sytuacji stwierdzić, że w odniesieniu do nabytych towarów, które z przyczyn niezależnych od Pana nie zostały sprzedane, doszło do zmiany ich przeznaczenia. A tylko wówczas jest obowiązek dokonania korekty podatku naliczonego, odliczonego na wcześniejszym etapie.

Tym samym, Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

*   Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
*   Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

*   Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

*   w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
*   w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).