Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-116/14/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-09
Teza: Odzyskanie podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz unijny; odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2014 r. (data wpływu 11 marca 2014 r.), uzupełnionym w dniu 3 czerwca 2014 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2014 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 3 czerwca 2014 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

S. (dalej Park) od dnia 1 stycznia 2012 r. jest formą ochrony przyrody \[vide: art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, z późn. zm.) – dalej „uOP”\] i jednocześnie państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2013 r., poz. 885, z późn. zm.) – dalej uFPU (vide: art. 8a uOP).

W ramach wykonywania działalności Park uzyskuje dochody m.in. z następujących tytułów: dochody z najmu i dzierżawy obiektów na cele mieszkaniowe (zwolnione od VAT) oraz inne cele niż mieszkaniowe (opodatkowane stawką 23%), dochody ze sprzedaży drewna opałowego (opodatkowane stawką 8%) oraz drewna pozostałego (opodatkowane stawką 23%), dochody związane ze sprzedażą wydawnictw i innych „gadżetów” związanych z Parkiem (opodatkowane stawką 23%), dochody z tytułu dzierżawy gruntów na cele rolnicze (zwolnione od VAT) oraz na cele inne niż rolnicze (opodatkowane stawką 23%), dochody ze sprzedaży siana (opodatkowane stawką 8%), dochody z tytułu opłat za wstęp do Parku (opodatkowane stawką 8% i 23%).

W związku z powyższym Park wykonuje czynności zarówno opodatkowane, jak i zwolnione. Jeśli wydatek jest związany z czynnościami opodatkowanymi odlicza VAT w 100%, natomiast gdy danego wydatku nie da się przypisać jednoznacznie odlicza VAT za pomocą wskaźnika proporcji lub nie odlicza wcale.

W dniu 14 czerwca 2013 r. złożono do Narodowego … wniosek aplikacyjny dla Programu Operacyjnego PLO2 „…” w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014, pn. „…”.

Projekt stworzony został dla potrzeb poprawy stanu siedlisk ssaków bałtyckich. Każdy gatunek ssaków bałtyckich jest wyjątkowo rzadko spotykany w polskiej strefie przybrzeżnej. Niegdyś foka szara stanowiła stały element krajobrazu polskiego wybrzeża. Obszarem o potencjalnie najdogodniejszych warunkach w południowej strefie B. jest Park. Obecności morświnów dotychczas na tym obszarze nie stwierdzono, natomiast foki widywane są wyjątkowo rzadko. Nadrzędnym celem projektu jest więc podjęcie wszelkich działań zmierzających do ustalenia wartości morskiego pasa wód Parku dla ssaków morskich, monitoring ich występowania oraz stworzenie idealnych dla nich warunków siedliskowych poprzez wskazanie potencjalnych barier antropogenicznych, a następnie ich usunięcie. Dotychczas nie podejmowano prób waloryzacji rejonu morskiego Parku pod kątem przydatności dla zwierząt prowadzących migracyjny tryb życia.

Potencjał rejonu Parku jako siedliska ssaków morskich jest wysoki, ponieważ nie funkcjonują tutaj szlaki żeglugi morskiej, brak jest inwestycji generujących hałas, a rybołówstwo jest o charakterze kulturowym. Wszystkie ssaki bałtyckie są wrażliwe na podobne zagrożenia wynikające z działalności ludzkiej. Można uznać, że identyfikacja zagrożeń w rejonie Parku, a następnie podjęcie odpowiednich kroków mających na celu ich zminimalizowanie, spowoduje znaczny wzrost wartości badanego rejonu by w efekcie stać się dostatecznie dogodnym środowiskiem dla ssaków morskich. Z uwagi na fakt, że rejonem, w którym projekt będzie realizowany jest Park, istnieje tu wiele możliwości w zakresie stworzenia idealnych warunków dla gatunków zagrożonych. Po uprzednim ustaleniu rejonów poddanych największej presji i potencjalnie będących również najcenniejszym siedliskiem dla ssaków morskich możliwe będzie wyłączenie określonych stref z jakiejkolwiek działalności, co jest w znaczny sposób utrudnione na pozostałych obszarach morskich.

W projekcie wyszczególniono trzy główne zadania: monitoring obecności morświnów i fok szarych, lokalizacja potencjalnych barier dla ssaków morskich oraz promocja, dzięki którym zrealizowany zostanie rezultat projektu. Działania nie mają charakteru innowacyjnego i przeprowadzone zostaną według sprawdzonych metod. W ramach ww. projektu planowane jest nabycie sprzętu do monitoringu m.in. samochód, łódź, PODy, lornetki, pojazd podwodny oraz m.in. organizowanie konferencji, na które zostaną zaproszeni użytkownicy i badacze morza. Planuje się finansowanie projektu w 85% ze środków Unii Europejskiej (MF EOG) oraz współfinansowanie w 15% ze środków własnych lub dotacji z budżetu państwa.

Zadania realizowane w ramach projektu nie mają bezpośredniego związku ze sprzedażą opodatkowaną Parku. Jednakże istnieje pośredni związek ze sprzedażą opodatkowaną polegający na wydatkowaniu środków pochodzących ze sprzedaży opodatkowanej m.in. z opłat za wstęp do Parku oraz sprzedaży wydawnictw promujących Park, na pokrycie kosztów zakup i utrzymania sprzętu w trakcie trwania i po zakończeniu projektu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy jest możliwość odliczania VAT od towarów i usług w związku z przyszłą realizacją projektu w ramach Programu Operacyjnego PL02 „…” w ramach Mechanizmu Finansowego Europejskiego Obszaru Gospodarczego 2009-2014, pn. „…”?

Zdaniem Parku, realizując zadania w ramach projektu pn. „…” ma możliwość „odzyskania” naliczonego VAT od zakupu towarów i usług za pomocą wskaźnika proporcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej „ustawą” – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Z ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu wynika, że kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 ustawy (art. 88 ust. 4 ustawy).

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

W świetle ust. 2 tego artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo (art. 90 ust. 3 ustawy).

Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej – art. 90 ust. 4 ustawy.

Szczegółowe zasady dokonywania odliczenia w oparciu o wskazaną proporcję przewidziane zostały w przepisach art. 90 ust. 5-10 ustawy.

Przepisy rozdziału 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. poz. 1656) – zwanego dalej „rozporządzeniem” – regulują przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. W § 8 ust. 3 i 4 tego rozporządzenia określono katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zaliczono do nich:

*   bezzwrotne środki przekazane polskim podmiotom z budżetu Unii Europejskiej na podstawie umów zawartych z Rządem Rzeczypospolitej Polskiej, dotyczących:

1.  Programu Pomocy w Przebudowie Gospodarczej Państw Europy Środkowej i Wschodniej (PHARE), w tym złotowe fundusze partnerskie powstałe w wyniku realizacji tego programu (CPF), a także środki, które zostały przekazane polskim podmiotom na podstawie umów zawartych z nimi przed dniem 1 maja 2004 r. na sfinansowanie programów realizowanych przez te jednostki w ramach Programów Ramowych Unii Europejskiej oraz w ramach innych programów wspólnotowych Unii Europejskiej;
2.  kontraktów zawartych przed dniem 1 maja 2004 r. w ramach Przedakcesyjnego Instrumentu Polityki Strukturalnej (ISPA),

*   bezzwrotne środki przekazane polskim podmiotom przez rządy państw obcych lub organizacje międzynarodowe udzielające pomocy na podstawie:

1.  umów zawartych z Rządem Rzeczypospolitej Polskiej,
2.  jednostronnych deklaracji rządów i organizacji międzynarodowych udzielających pomocy

*   z wyłączeniem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz przypadków, kiedy umowa nie wyłącza możliwości opłacania podatku ze środków finansowych bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Park wykonuje zarówno czynności opodatkowane jak i zwolnione. Jeśli wydatek jest związany z czynnościami opodatkowanymi odlicza VAT w 100%, natomiast gdy danego wydatku nie da się przypisać jednoznacznie odlicza VAT za pomocą wskaźnika proporcji lub nie odlicza wcale. Park realizuje projekt pn. „….”. Projekt stworzony został w celu poprawy stanu siedlisk ssaków bałtyckich. W projekcie wyszczególniono trzy główne zadania: monitoring obecności morświnów i fok szarych, lokalizację potencjalnych barier dla ssaków morskich oraz promocję, dzięki którym zrealizowany zostanie jego cel. W ramach ww. projektu planowane jest nabycie sprzętu do monitoringu m.in. samochodu, łodzi, POD-ów, lornetki, pojazdu podwodnego oraz m.in. organizowanie konferencji, na które zostaną zaproszeni użytkownicy i badacze morza. Planuje się finansowanie projektu w 85% ze środków Unii Europejskiej (MF EOG) oraz współfinansowanie w 15% ze środków własnych lub dotacji z budżetu państwa. Zadania realizowane w ramach projektu nie mają bezpośredniego związku ze sprzedażą opodatkowaną Parku. Jednakże Parka uznał, że istnieje pośredni związek z taką sprzedażą polegający na wydatkowaniu środków pochodzących ze sprzedaży opodatkowanej m.in. z opłat za wstęp do Parku oraz sprzedaży wydawnictw promujących Park, na pokrycie kosztów zakupu i utrzymania sprzętu w trakcie trwania i po zakończeniu projektu.

Na tym tle Park powziął wątpliwość dotyczącą prawa do odzyskania podatku naliczonego związanego z realizacją projektu.

Biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku oraz treść powołanych przepisów stwierdzić należy, że nie jest spełniony warunek, o którym mowa w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy, gdyż zakupy, które będą dokonywane przez Park w ramach realizowanego projektu nie będą – wbrew jego poglądowi – związane (nawet pośrednio) z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Po pierwsze, Park sam wykluczył związek, który mógłby mieć charakter bezpośredni. Po drugie, nie sposób się zgodzić z deklarowanym przez Park wystąpieniem związku o charakterze pośrednim, który miałby polegać „na wydatkowaniu środków pochodzących ze sprzedaży opodatkowanej m.in. z opłat za wstęp do Parku oraz sprzedaży wydawnictw promujących Park, na pokrycie kosztów zakupu i utrzymania sprzętu w trakcie trwania i po zakończeniu projektu”. Należy bowiem wyjaśnić, że dla wystąpienia nawet pośredniego związku dokonywanych zakupów z czynnościami opodatkowanymi nie jest istotne pochodzenie środków finansowych (tzn. to czy uzyskano je ze sprzedaży zwolnionej albo opodatkowanej), decydujące jest natomiast ustalenie do jakiej kategorii czynności będą wykorzystywane towary lub usługi nabyte z te środki. Zatem na gruncie rozpatrywanej sprawy Park nie wykazał ostatecznie, że wystąpi w ramach realizowanego przez niego projektu jakikolwiek związek (czy to bezpośredni, czy to pośredni) planowanych zakupów (np. samochodu, łodzi, lornetki, pojazdu podwodnego) z czynnościami opodatkowanym VAT. Wobec tego Park nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją tej operacji.

Skoro opis zdarzenia przyszłego pozwalał na jednoznaczne wykluczenie wystąpienia jakiegokolwiek związku ww. zakupów z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, bezprzedmiotowe jest rozważanie kwestii zasadności zastosowania proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego, według procedury określonej w art. 90 ustawy.

Ponadto Parkowi nie będzie przysługiwało prawo otrzymania zwrotu tego podatku na podstawie procedury określonej w rozporządzeniu, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wymienionymi w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2013 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.