Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.235.2025.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Ewidencjonowanie na Pani kasie fiskalnej całości obrotów z
tytułu usług świadczonych w Pani gabinecie zarówno przez
Panią jak i przez Partnera, jeżeli Partner działa na Pani rzecz, a
nie bezpośrednio na rzecz pacjentów oraz otrzymuje
wynagrodzenie wyłącznie od Pani na podstawie wystawionej
faktury.
Słowa kluczowe: kasa-kasa fiskalna
kasa-kasa rejestrująca
paragon-paragon fiskalny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Ewidencja
sprzedaży przy użyciu kasy rejestrującej dla sprzedaży,
dla której podstawą opodatkowania jest kwota prowizji
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązek
prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
rejestrujących
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 3. Kasy rejestrujące-Obowiązki
podatników prowadzących ewidencję sprzedaży przy
zastosowaniu kasy rejestrującej
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas
rejestrujących-Rozdział 2-Oddział 1-§ 5-ust. 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas
rejestrujących-Rozdział 2-Oddział 1-§ 5-ust. 2
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie kas
rejestrujących-Rozdział 2-Oddział 1-§ 5-ust. 3
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29
kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 1-
§ 2-pkt 1
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29
kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 1-
§ 2-pkt 7
[VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 29
kwietnia 2019 r. w sprawie kas rejestrujących-Rozdział 2-
Oddział 1-§ 3-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 3-art. 111-ust. 3b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 30 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii ewidencjonowania na
    Pani kasie fiskalnej całości obrotów z tytułu usług świadczonych w Pani gabinecie zarówno
    przez Panią jak i przez Partnera, jeżeli Partner działa na Pani rzecz, a nie bezpośrednio na
    rzecz pacjentów oraz otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie od Pani na podstawie
    wystawionej faktury.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani lekarką dentystką i prowadzi Pani indywidualną praktykę lekarską (IPL) w
    rozumieniu art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy o działalności leczniczej. Wynajmuje Pani lokal
    usługowy, w którym znajduje się gabinet stomatologiczny wyposażony w dwa stanowiska
    (unity stomatologiczne). Działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki
    lekarskiej rozpoczęła Pani w dniu 11 lipca 2016 roku.
    W związku z posiadanymi możliwościami lokalowymi i sprzętowymi, podpisała Pani z
    drugim lekarzem dentystą (dalej: „Partner”), również prowadzącym indywidualną praktykę
    lekarską, pisemną umowę o świadczenie usług stomatologicznych. Chce Pani podkreślić,

    że nie jest to nieformalne porozumienie, umowa najmu przestrzeni, ani umowa
    współpracy - jest to umowa o świadczenie usług stomatologicznych, w której Państwo
    określili jasno prawa i obowiązki każdej ze stron.
    W umowie wyraźnie zaznaczono, że została ona zawarta w ramach prowadzonych przez
    Państwa działalności gospodarczych. Zgodnie z umową, Partner zobowiązuje się
    świadczyć na Pani rzecz usługi stomatologiczne w ramach posiadanych przez siebie
    uprawnień, wykorzystując Pani gabinet, sprzęt oraz materiały, które Pani zakupiła i które
    są zaewidencjonowane w Pani firmie jako koszty uzyskania przychodu. Jest to kluczowy
    element umowy - Partner świadczy usługi na Pani rzecz, a nie bezpośrednio na rzecz
    pacjentów, co ma istotne znaczenie dla kwalifikacji podatkowej.
    W praktyce wygląda to następująco: pacjenci umawiają się na wizytę do Pani gabinetu;
    Pani, jako właścicielka gabinetu (Organizator), decyduje o przydzieleniu danego pacjenta
    do siebie lub do Partnera; pacjenci uiszczają płatności za wykonane usługi (zarówno przez
    Partnera, jak i przez Panią) na Pani rzecz, a przychody są ewidencjonowane na Pani kasie
    fiskalnej. Pacjent otrzymuje paragon z Pani kasy fiskalnej, niezależnie od tego, który lekarz
    wykonał zabieg. Często zapłata następuje przy użyciu karty płatniczej, więc wynagrodzenie
    za usługę jest bezpośrednio zaksięgowane na Pani rachunku bankowym.
    Chce Pani wyraźnie podkreślić, że Partner nie pobiera żadnych płatności od pacjentów -
    nie ma absolutnie żadnych przepływów gotówkowych ani bezgotówkowych między nim a
    pacjentami. Wynagrodzenie osoby wynajmującej gabinet jest w pełni rozliczane na
    podstawie wystawianej faktury dla właściciela gabinetu. Zawarta między Państwem
    umowa jasno wskazuje, że obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu na kasie fiskalnej
    spoczywa na właścicielu gabinetu. W praktyce oznacza to, że wszystkie płatności
    pacjentów wpływają bezpośrednio do Pani, a Pani następnie rozlicza się z Partnerem.
    Na koniec okresu rozliczeniowego, czyli raz w miesiącu, Partner wystawia Pani fakturę za
    swoje usługi stomatologiczne, zgodnie z zapisem w umowie o podziale przychodów.
    Kwota tego wynagrodzenia stanowi ustaloną w umowie część przychodu
    zaewidencjonowanego na Pani kasie fiskalnej z tytułu usług wykonanych przez Partnera.
    Takie rozwiązanie jest powszechnie stosowane w branży stomatologicznej i wynika ze
    specyfiki tego zawodu oraz potrzeby efektywnego wykorzystania kosztownej
    infrastruktury gabinetów.
    Należy podkreślić, że model współpracy, który Pani opisuje, nie jest próbą obejścia
    przepisów podatkowych, a racjonalnym rozwiązaniem organizacyjnym i ekonomicznym.
    Umowa między Państwem opiera się na zasadzie, że to Pani jako Organizator ponosi
    koszty utrzymania gabinetu, zakupu sprzętu i materiałów, zatrudnienia personelu
    pomocniczego, marketingu, pozyskiwania pacjentów itp., natomiast Partner wnosi swoją
    wiedzę, doświadczenie i umiejętności, świadcząc usługi stomatologiczne z wykorzystaniem
    zapewnionych przez Panią zasobów.
    Zarówno Pani, jak i Partner dopełnili Państwo wszelkich niezbędnych formalności
    wymaganych przez ustawę o działalności leczniczej, w tym:
    - posiadają Państwo indywidualne obowiązkowe ubezpieczenie OC,
    - są Państwo wpisani do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą jako
      indywidualne praktyki lekarskie,
    - prowadzą Państwo własną działalność leczniczą zgodnie z obowiązującymi przepisami.
    W kwestii odpowiedzialności zawodowej i cywilnej, Państwa umowy zawierają
    jednoznaczne postanowienia: każdy lekarz ponosi pełną i wyłączną odpowiedzialność
    zawodową i cywilną za wykonywane przez siebie świadczenia medyczne. Jest to zgodne z
    art. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty, który stanowi, że lekarz ma
    obowiązek wykonywać zawód zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej i
    ponosi za to osobistą odpowiedzialność. Ta zasada jest nieprzekazywalna i pozostaje w
    mocy niezależnie od formy współpracy między lekarzami.

    Celem zawarcia umowy współpracy była chęć odciążenia Pani w ilości przyjmowanych
    pacjentów, których część przyjmuje Partner w ramach własnej IPL w Pani gabinecie. Obrót
    - płatności za wykonane usługi zarówno przez Partnera, jak i przez Panią - jest
    rejestrowany na Pani kasie rejestrującej, natomiast odpowiedzialność za wykonane
    świadczenia zdrowotne pozostaje odrębna - każda IPL ponosi ją osobiście, we własnym
    imieniu i na własną odpowiedzialność. Umowa zawarta między Państwem jednoznacznie
    wskazuje, że obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu na kasie fiskalnej spoczywa na
    właścicielu gabinetu (Organizatorze), a nie na Partnerze.
    Pragnie Pani zwrócić uwagę, że specyfika współpracy między lekarzami dentystami może
    nie być w pełni zrozumiała dla osób nieposiadających wiedzy branżowej. W środowisku
    stomatologicznym taki model współpracy jest powszechnie stosowany ze względu na
    wysokie koszty wyposażenia gabinetów, znaczne nakłady na marketing i pozyskiwanie
    pacjentów oraz potrzebę elastycznego zarządzania harmonogramem pracy. To nie jest
    konstrukcja wymyślona dla celów optymalizacji podatkowej, lecz rozwiązanie
    organizacyjne wypracowane i sprawdzone w praktyce lekarskiej.

## Pytanie

Czy jako właścicielka gabinetu stomatologicznego, będąca organizatorem współpracy z
    innymi lekarzami dentystami na zasadach opisanych powyżej, jest Pani uprawniona do
    ewidencjonowania na Pani kasie fiskalnej całości obrotów z tytułu usług świadczonych w
    Pani gabinecie, zarówno przez Panią jak i przez Partnera, jeżeli Partner działa na Pani
    rzecz, a nie bezpośrednio na rzecz pacjentów oraz otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie od
    Pani na podstawie wystawionej faktury?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że jako właścicielka gabinetu stomatologicznego i organizator współpracy z
    innymi lekarzami dentystami jest Pani uprawniona do ewidencjonowania na Pani kasie
    fiskalnej całości obrotów z tytułu usług świadczonych w Pani gabinecie, zarówno przez
    Panią jak i przez Partnera, a Partner nie ma obowiązku posiadania własnej kasy fiskalnej.
    Uzasadnienie stanowiska
    §1 Charakter świadczonych usług
    W opisanej sytuacji, Partner świadczy usługi stomatologiczne w Pani gabinecie, działając
    we własnym imieniu (wykonuje czynności w ramach posiadanych uprawnień zawodowych
    i prowadzonej indywidualnej praktyki lekarskiej), ale na Pani rzecz jako właścicielki
    gabinetu i organizatora współpracy. To Pani zapewnia mu dostęp do sprzętu, narzędzi i
    materiałów.
    Umowa między Państwem ma charakter zbliżony do umowy zlecenia lub umowy o
    świadczenie usług, do której stosuje się przepisy o zleceniu (art. 750 Kodeksu cywilnego).
    Nie jest to umowa o pracę, umowa najmu, ani prosta umowa o współpracy. Istotą tej
    umowy jest to, że Partner świadczy określone usługi medyczne na Pani rzecz, a Pani
    następnie rozlicza się z pacjentami. Za wykonaną usługę Partner nie otrzymuje
    bezpośrednio wynagrodzenia od pacjentów, lecz od Pani, zgodnie z ustalonymi w umowie
    zasadami rozliczeń.
    §2 Podstawa prawna
    Zgodnie z art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
    podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności
    gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i
    kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    W myśl art. 111 ust. 3a pkt 7 ww. ustawy, podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot
    podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani stosować kasy
    rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z zastrzeżeniem ust.
    3b.

    Z kolei art. 111 ust. 3b ustawy stanowi, że podatnicy prowadzący ewidencję przy
    zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji
    lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej,
    zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo marża,
    ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku
    należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu
    innych podatników.
    Przepis § 7 ust. 1 pkt 9 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie kas rejestrujących
    stanowi, że podatnicy są obowiązani stosować kasy wyłącznie do prowadzenia ewidencji
    własnej sprzedaży, bez prawa ich używania przez osoby trzecie. Jednakże § 7 ust. 7 tego
    rozporządzenia wprowadza wyjątek, zgodnie z którym podatnicy prowadzący ewidencję
    przy zastosowaniu kas, u których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna
    postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia,
    pośrednictwa lub innych umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują
    na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą
    wartość sprzedaży własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
    §3 Analiza prawna
    W opisanej sytuacji, jako właścicielka gabinetu stomatologicznego (Organizator):
    a) Dokonuje Pani sprzedaży usług stomatologicznych na rzecz pacjentów (osób
      fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej) i jest Pani zobowiązana do
      ewidencjonowania tej sprzedaży na Pani kasie fiskalnej. Partner nie dokonuje
      sprzedaży bezpośrednio na rzecz pacjentów, lecz świadczy usługi na Pani rzecz jako
      podatnika VAT. Wynika to jasno z treści umowy oraz faktycznego przepływu płatności -
      pacjent płaci Pani jako Organizatorowi, a nie Partnerowi. Chce Pani zdecydowanie
      podkreślić, że Partner nigdy nie pobiera żadnych płatności od pacjentów, ani
      gotówkowych, ani bezgotówkowych - wszystkie płatności przyjmuje wyłącznie Pani
      jako Organizator.
    b) Partner otrzymuje wynagrodzenie od Pani na podstawie wystawionej faktury, a nie
      bezpośrednio od pacjentów. Jego wynagrodzenie jest w pełni rozliczane wyłącznie na
      podstawie wystawianej faktury/rachunku dla Pani jako właścicielki gabinetu.
      Wynagrodzenie to, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT, jest zwolnione z
      podatku VAT jako usługa w zakresie opieki medycznej.
    c) Umowę zawartą między Państwem można zakwalifikować jako umowę o świadczenie
      usług o podobnym charakterze do umowy zlecenia czy pośrednictwa, o której mowa
      w art. 111 ust. 3b ustawy o VAT. Przepis ten wprost wskazuje, że podatnicy
      prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas rejestrujących, u których podstawą
      opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane
      usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych umów o
      podobnym charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego
      przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej oraz
      prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
    Podobnie § 7 ust. 7 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących wprowadza wyjątek od
    zasady, zgodnie z którym podatnicy prowadzący ewidencję przy zastosowaniu kas, u
    których podstawą opodatkowania jest kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za
    wykonywane usługi w ramach umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innych
    umów o podobnym charakterze albo też marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia
    osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży
    własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

    Przepis ten doskonale opisuje Pani sytuację - jako Organizator ewidencjonuje Pani na
    swojej kasie fiskalnej całą wartość sprzedaży, w tym również usług świadczonych przez
    Partnera na Pani rzecz. Państwa umowa o świadczenie usług stomatologicznych jest
    właśnie „inną umową o podobnym charakterze” do umowy zlecenia czy pośrednictwa, o
    której mowa w przepisach.
    §4 Interpretacje organów podatkowych i orzecznictwo potwierdzające Pani stanowisko
    Prawo jednoznacznie stoi po Pani stronie, co znajduje potwierdzenie w licznych
    interpretacjach indywidualnych wydanych przez organy podatkowe oraz w orzecznictwie
    sądów administracyjnych. Co istotne, przytoczone poniżej interpretacje dotyczą
    identycznego lub bardzo zbliżonego stanu faktycznego do opisanego w Pani wniosku, co
    sprawia, że mają bezpośrednie zastosowanie w Pani sprawie:
    a) interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 lipca 2012
      r., sygn. ILPP2-443-269/12-5-MN, dotyczy dokładnie takiej samej sytuacji, jak opisana
      w Pani wniosku - współpracy między lekarzami dentystami, gdzie jeden lekarz
      świadczy usługi w gabinecie drugiego lekarza. W interpretacji tej organ podatkowy
      jednoznacznie potwierdził, że właściciel gabinetu ma prawo ewidencjonować na
      swojej kasie fiskalnej całość obrotów z tytułu usług świadczonych w jego gabinecie, a
      lekarz współpracujący nie ma obowiązku posiadania własnej kasy fiskalnej, jeżeli
      świadczy usługi na rzecz właściciela gabinetu, a nie bezpośrednio na rzecz pacjentów.
      W uzasadnieniu organ stwierdził wprost: „W świetle powyższego, skoro jedynym
      obrotem jaki uzyskuje Zainteresowany jest wynagrodzenie z tytułu świadczonych
      usług na rzecz innych osób prowadzących działalność gospodarczą (innego lekarza), a
      nie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników
      ryczałtowych - to nie ciąży na Wnioskodawcy obowiązek prowadzenia ewidencji
      obrotu i kwot należnego podatku przy zastosowaniu własnej kasy rejestrującej z tytułu
      świadczonych przez niego usług w gabinecie innego lekarza.”
    b) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17
      września 2019 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.388.2019.2.ISZ, również dotyczy
      współpracy lekarzy, gdzie jeden lekarz świadczy usługi w ramach własnej praktyki
      lekarskiej w gabinecie drugiego lekarza. Organ podatkowy wyraźnie uznał, że w takiej
      sytuacji właściciel gabinetu ma prawo ewidencjonować na swojej kasie fiskalnej całość
      obrotów, a lekarz współpracujący nie ma obowiązku posiadania własnej kasy fiskalnej.
      Stan faktyczny w tej interpretacji jest niemal identyczny z sytuacją opisaną w Pani
      wniosku.
    c) wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 marca 2018 r.,
      sygn. III SA/Wa 1234/17, potwierdza, że w przypadku umów o współpracy między
      lekarzami, gdy jeden z nich świadczy usługi na rzecz drugiego, a nie bezpośrednio na
      rzecz pacjentów, właściciel gabinetu ma prawo ewidencjonować całość obrotów na
      swojej kasie fiskalnej. Sąd w szczegółowym uzasadnieniu wskazał, że kluczowe dla
      rozstrzygnięcia jest ustalenie, na czyją rzecz faktycznie świadczona jest usługa.
    d) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2017 r., sygn. I FSK 179
      /16, podkreśla, że decydujące znaczenie dla obowiązku ewidencjonowania sprzedaży
      na kasie fiskalnej ma to, na czyją rzecz faktycznie świadczona jest usługa. Jeżeli usługa
      świadczona jest na rzecz innego podatnika (przedsiębiorcy), a nie na rzecz osoby
      fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej, to nie powstaje obowiązek
      ewidencjonowania takiej sprzedaży na kasie fiskalnej przez usługodawcę. Ten wyrok
      NSA potwierdza zasadność Pani stanowiska jako właścicielki gabinetu.

    Co istotne, nie są Pani znane interpretacje indywidualne ani wyroki sądowe, które w
    podobnym stanie faktycznym dochodziłyby do przeciwnych wniosków. Istniejąca linia
    interpretacyjna i orzecznicza jest jednoznaczna i spójna, co potwierdza słuszność
    przedstawionego przez Panią stanowiska.
    §5 Nadrzędność umowy cywilnoprawnej i brak przesłanek obejścia prawa
    Umowę o współpracy zawartą między lekarzami należy traktować jako dokument
    pierwotny, określający wzajemne prawa i obowiązki stron. Skoro przepisy prawa
    podatkowego nie regulują szczegółowo kwestii rozliczeń między podmiotami w takich
    przypadkach, umowa ta powinna być traktowana jako dokument nadrzędny, pod
    warunkiem że jest zgodna z prawem i zawarta w dobrej wierze. Intencją zawierania takich
    umów jest przede wszystkim zapewnienie przejrzystości, jasności i uczciwości w sposobie
    rozliczania się zarówno z organami podatkowymi, jak i między podmiotami. Podkreśla
    Pani, że opisywana konstrukcja współpracy nie stanowi obejścia prawa ani optymalizacji
    podatkowej. Jest to rozwiązanie organizacyjne i biznesowe, którego głównym celem jest:
      - wykorzystanie kosztownego sprzętu i infrastruktury gabinetów stomatologicznych;
      - równomierne rozłożenie obciążenia pracą;
      - zapewnienie ciągłości obsługi pacjentów;
      - umożliwienie specjalizacji lekarzy w różnych dziedzinach stomatologii;
      - podział ryzyka biznesowego związanego z prowadzeniem gabinetu.
    Fakt, że taka współpraca jest powszechnie stosowana w branży stomatologicznej,
    świadczy o jej gospodarczym uzasadnieniu i praktycznej potrzebie. Nie ma tu żadnego
    „sztucznego” tworzenia konstrukcji prawnych w celu uniknięcia obowiązków podatkowych.
    Wszystkie przychody są ewidencjonowane na kasie fiskalnej, wszystkie podatki są
    odprowadzane, a współpraca odbywa się w sposób transparentny.
    Co więcej, warto zauważyć, że z perspektywy obciążeń fiskalnych opisana konstrukcja nie
    przynosi żadnych szczególnych korzyści podatkowych w porównaniu z sytuacją, gdyby
    każdy lekarz posiadał własną kasę fiskalną. W obu przypadkach podatki byłyby naliczane i
    odprowadzane w takiej samej wysokości. Różnica leży jedynie w aspekcie organizacyjnym i
    praktycznym - zmniejszeniu obciążeń administracyjnych i uniknięciu sytuacji, w której w
    jednym gabinecie funkcjonują dwie kasy fiskalne, co mogłoby wprowadzać zamieszanie
    wśród pacjentów i generować dodatkowe koszty w postaci prowadzenia dwóch kas i
    terminali płatniczych.
    Takie rozwiązanie jest zgodne z przepisami prawa podatkowego, w szczególności z art.
    111 ust. 3b ustawy o VAT oraz § 7 ust. 7 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących, a
    także znajduje jednoznaczne potwierdzenie w przywołanych powyżej interpretacjach
    organów podatkowych i orzecznictwie sądów administracyjnych. Linia orzecznicza i
    interpretacyjna w tym zakresie jest spójna i jednoznacznie potwierdza, że w
    przedstawionym przez Panią stanie faktycznym prawo stoi po Pani stronie.
    Chciałaby Pani dodatkowo wyjaśnić, że kwestie współpracy między lekarzami dentystami,
    organizacji pracy gabinetów stomatologicznych oraz odpowiedzialności zawodowej są
    regulowane przez specjalistyczne przepisy branżowe i zasady etyki zawodowej, które
    mogą być trudne do zinterpretowania bez odpowiedniej wiedzy specjalistycznej. W branży
    stomatologicznej opisany przez Panią model współpracy jest standardem, nie zaś
    wyjątkiem czy próbą obejścia przepisów. Każdy lekarz zachowuje swoją niezależność
    zawodową i odpowiedzialność za wykonane świadczenia, jednocześnie dzieląc się
    zasobami infrastrukturalnymi, co jest racjonalnym rozwiązaniem ekonomicznym i
    organizacyjnym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych uregulowań wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu niebędące dostawą towarów. Z uwagi na powyższe unormowania,
    pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na
    rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie, bądź też tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy).
    Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa
    zalicza do grona usług każde świadczenie. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek
    pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności
    musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność
    następuje w zamian za to świadczenie.
    Zgodnie z art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej, traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną osobę
    nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane, niż jako świadczenie usługi w
    tym samym zakresie.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas
    rejestrujących wynika z art. 111 ustawy.
    Stosownie do art. 111 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
      działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić
      ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących.
    Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia
    ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników,
    którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych
    nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem kryterium
    decydującym o obowiązku stosowania do ewidencjonowania kas rejestrujących jest status
    nabywcy towarów lub wykonywanych przez podatnika świadczeń.
    Zgodnie z art. 111 ust. 3a pkt 1 i 7 ustawy:
    Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są
    obowiązani:
      1) wystawić i wydać nabywcy paragon fiskalny lub fakturę z każdej sprzedaży:
        a) w postaci papierowej lub
        b) za zgodą nabywcy, w postaci elektronicznej, przesyłając ten dokument w sposób
          z nim uzgodniony, w tym przy użyciu systemu teleinformatycznego Szefa
          Krajowej Administracji Skarbowej pośredniczącego przy wydawaniu paragonów
          fiskalnych w postaci elektronicznej nabywcy, bez konieczności podawania jego
          danych osobowych;
      7) stosować kasy rejestrujące wyłącznie do prowadzenia ewidencji własnej sprzedaży, z
        zastrzeżeniem ust. 3b.
    W myśl art. 111 ust. 3b ustawy:
      Podatnicy prowadzący ewidencję sprzedaży, u których podstawą opodatkowania jest
      kwota prowizji lub inna postać wynagrodzenia za wykonywane usługi w ramach
      umowy agencyjnej, zlecenia, pośrednictwa lub innej umowy o podobnym
      charakterze albo marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganej przez nich
      wysokości podstawy opodatkowania i podatku należnego całą wartość sprzedaży
      własnej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
    Podatnicy dokonujący sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących są zobowiązani do
    przestrzegania zasad zawartych w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 kwietnia
    2019 r. w sprawie kas rejestrujących (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1625 ze zm.), zwanego dalej
    „rozporządzeniem”.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      Podatnicy prowadzą ewidencję każdej czynności sprzedaży, w tym sprzedaży
      zwolnionej od podatku, przy użyciu kas, które zostały nabyte w okresie
      obowiązywania potwierdzenia, że kasa spełnia funkcje wymienione odpowiednio w
      art. 111 ust. 6a lub w art. 145a ust. 2 ustawy oraz wymagania techniczne (kryteria i
      warunki techniczne) dla kas, wyłącznie w trybie fiskalnym pracy tej kasy, po
      dokonaniu jej fiskalizacji.
    Natomiast zgodnie § 2 pkt 16 rozporządzenia:

      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o paragonie fiskalnym albo fakturze - rozumie
      się przez to dokument fiskalny wystawiany przy użyciu kasy dla nabywcy,
      potwierdzający dokonanie sprzedaży.
    Zgodnie z zapisem § 5 ust. 1 rozporządzenia:
      Podatnik, który ma obowiązek prowadzenia ewidencji, zlecając wykonywanie
      sprzedaży innemu podmiotowi, przekazuje kasę powierzoną lub zobowiązuje go do
      prowadzenia ewidencji sprzedaży na swoją rzecz lub w swoim imieniu przy użyciu
      kasy własnej tego podmiotu.
    Stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia:
      W przypadku gdy inny podmiot jest obowiązany również do prowadzenia ewidencji
      własnej sprzedaży, ewidencjonuje przy użyciu kasy własnej na potrzeby obliczenia
      osiąganej przez siebie wartości sprzedaży i wysokości podatku całą wartość
      sprzedaży własnej i prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.
    Ponadto w myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia:
      Przekazanie innemu podmiotowi kasy powierzonej w celu prowadzenia ewidencji lub
      zobowiązanie innego podmiotu do prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu
      nabytej przez ten podmiot kasy własnej, następuje na podstawie umowy zawartej w
      formie pisemnej.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani lekarką dentystką i prowadzi Pani indywidualną
    praktykę lekarską. Wynajmuje Pani lokal usługowy, w którym znajduje się gabinet
    stomatologiczny wyposażony w dwa stanowiska (unity stomatologiczne). W związku z
    posiadanymi możliwościami lokalowymi i sprzętowymi, podpisała Pani z drugim lekarzem
    dentystą („Partner”), również prowadzącym indywidualną praktykę lekarską, pisemną
    umowę o świadczenie usług stomatologicznych. Jest to umowa o świadczenie usług
    stomatologicznych, w której Państwo określili jasno prawa i obowiązki każdej ze stron.
    W umowie wyraźnie zaznaczono, że została ona zawarta w ramach prowadzonych przez
    Państwa działalności gospodarczych. Zgodnie z umową, Partner zobowiązuje się
    świadczyć na Pani rzecz usługi stomatologiczne w ramach posiadanych przez siebie
    uprawnień, wykorzystując Pani gabinet, sprzęt oraz materiały, które Pani zakupiła i które
    są zaewidencjonowane w Pani firmie jako koszty uzyskania przychodu. Jest to kluczowy
    element umowy - Partner świadczy usługi na Pani rzecz, a nie bezpośrednio na rzecz
    pacjentów.
    W praktyce wygląda to następująco: pacjenci umawiają się na wizytę do Pani gabinetu;
    Pani, jako właścicielka gabinetu (Organizator), decyduje o przydzieleniu danego pacjenta
    do siebie lub do Partnera; pacjenci uiszczają płatności za wykonane usługi (zarówno przez
    Partnera, jak i przez Panią) na Pani rzecz, a przychody są ewidencjonowane na Pani kasie
    fiskalnej. Pacjent otrzymuje paragon z Pani kasy fiskalnej, niezależnie od tego, który lekarz
    wykonał zabieg. Często zapłata następuje przy użyciu karty płatniczej, więc wynagrodzenie
    za usługę jest bezpośrednio zaksięgowane na Pani rachunku bankowym.
    Partner nie pobiera żadnych płatności od pacjentów - nie ma absolutnie żadnych
    przepływów gotówkowych ani bezgotówkowych między nim a pacjentami. Wynagrodzenie
    osoby wynajmującej gabinet jest w pełni rozliczane na podstawie wystawianej faktury dla
    właściciela gabinetu. Zawarta między Państwem umowa jasno wskazuje, że obowiązek
    prowadzenia ewidencji obrotu na kasie fiskalnej spoczywa na właścicielu gabinetu. W
    praktyce oznacza to, że wszystkie płatności pacjentów wpływają bezpośrednio do Pani, a
    Pani następnie rozlicza się z Partnerem.
    Na koniec okresu rozliczeniowego, czyli raz w miesiącu, Partner wystawia Pani fakturę za
    swoje usługi stomatologiczne, zgodnie z zapisem w umowie o podziale przychodów.
    Kwota tego wynagrodzenia stanowi ustaloną w umowie część przychodu
    zaewidencjonowanego na Pani kasie fiskalnej z tytułu usług wykonanych przez Partnera.

    Obrót - płatności za wykonane usługi zarówno przez Partnera, jak i przez Panią - jest
    rejestrowany na Pani kasie rejestrującej, natomiast odpowiedzialność za wykonane
    świadczenia zdrowotne pozostaje odrębna - każda IPL ponosi ją osobiście, we własnym
    imieniu i na własną odpowiedzialność. Umowa zawarta między Państwem jednoznacznie
    wskazuje, że obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu na kasie fiskalnej spoczywa na
    właścicielu gabinetu (Organizatorze), a nie na Partnerze.
    Pani wątpliwości budzi kwestia czy jest Pani uprawniona do ewidencjonowania na Pani
    kasie fiskalnej całości obrotów z tytułu usług świadczonych w Pani gabinecie, zarówno
    przez Panią jak i przez Partnera, jeżeli Partner działa na Pani rzecz, a nie bezpośrednio na
    rzecz pacjentów oraz otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie od Pani na podstawie
    wystawionej faktury.
    Należy wskazać, że w analizowanej sprawie to Pani jest lekarzem prowadzącym własną
    praktykę medyczną. Oprócz Pani w Pani praktyce wykonuje zabiegi również Partner - przy
    czym dokonuje ich na podstawie umowy cywilnoprawnej zawartej z Panią. Jak wskazała
    Pani we wniosku, na koniec okresu rozliczeniowego, czyli raz w miesiącu, Partner
    wystawia Pani fakturę za swoje usługi stomatologiczne, zgodnie z zapisem w umowie o
    podziale przychodów. Partner nie pobiera żadnych płatności od pacjentów - nie ma
    żadnych przepływów gotówkowych ani bezgotówkowych między nim a pacjentami.
    Wynagrodzenie osoby wynajmującej gabinet jest w pełni rozliczane na podstawie
    wystawianej faktury dla właściciela gabinetu.
    Z opisu przedmiotowej sprawy wynika zatem, że Partner działa jako Pani podwykonawca,
    który świadczy na Pani rzecz usługi udokumentowane fakturami, a Pani odsprzedaje te
    usługi na rzecz swoich pacjentów.
    W takiej sytuacji też Partner będący podwykonawcą otrzymuje wynagrodzenie nie od osób
    fizycznych będących klientami (pacjentami), a od Pani (tj. lekarza dentysty prowadzącego
    praktykę lekarską). Partner nie świadczy usług na rzecz osób, o których mowa w art. 111
    ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług lecz na Pani rzecz. Natomiast usługi na rzecz
    pacjentów gabinetu dentystycznego (i rozliczenia z nimi) dokonuje Pani. Jak Pani wskazała,
    pacjenci uiszczają płatności za wykonane usługi (zarówno przez Partnera, jak i przez Panią)
    na Pani rzecz, a przychody są ewidencjonowane na Pani kasie fiskalnej. Pacjent otrzymuje
    paragon z Pani kasy fiskalnej, niezależnie od tego, który lekarz wykonał zabieg. Często
    zapłata następuje przy użyciu karty płatniczej, więc wynagrodzenie za usługę jest
    bezpośrednio zaksięgowane na Pani rachunku bankowym.
    To Pani jest podmiotem zawierającym umowę o świadczenie przedmiotowych usług,
    zatem przyjmuje się iż Pani sama usługi te wyświadczyła. Bez znaczenia w tym przypadku
    pozostaje fakt, iż wykonanie tych usług zostało zlecone Partnerowi. Skoro to Pani
    dokonuje sprzedaży usług dentystycznych na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1
    ustawy, to Pani ma obowiązek ewidencjonowania obrotu uzyskanego z tytułu ich
    świadczenia za pomocą kasy rejestrującej. Innymi słowy w opisanej sytuacji Pani obrotem
    jest zarówno obrót z tytułu usług, które wykonuje na rzecz pacjentów osobiście jak i obrót,
    który osiąga z tytułu usług wykonanych fizycznie przez Partnera (tj. od niego nabytych i
    odsprzedanych pacjentom).
    W przedmiotowej zatem sprawie ma Pani obowiązek ewidencjonowania całego obrotu na
    swojej kasie rejestrującej, gdyż jest to w efekcie w całości obrót z tytułu Pani działalności
    gospodarczej.
    Zatem, oceniając całościowo Pani stanowisko, należy je uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z tym w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pani wniosku (pytania).
    Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy i własnym stanowisku, które nie zostały
    objęte pytaniem nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa -
    rozpatrzone. W szczególności ocenie nie podlegała kwestia, czy Partner nie ma obowiązku
    posiadania własnej kasy fiskalnej.
    Ponadto, z uwagi na indywidualny charakter interpretacji przepisów prawa podatkowego,
    niniejsza interpretacja skierowana jest tylko do Pani i nie wywołuje skutków prawnych dla
    Partnera.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA) :
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres : Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP
      : /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.