Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4011.8.2020.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-19
Teza: - Czy w opisanym wyżej stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawca będzie mógł zastosować 5% stawkę od dochodu uzyskanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego w ramach prowadzonej działalności polegającej na wykonywaniu usług programistycznych w ramach zawartych umów?
Słowa kluczowe: IP Box; opodatkowanie; oprogramowanie; prace-prace badawczo-rozwojowe; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 stycznia 2020 r., który w tym samym dniu wpłynął do Organu za pośrednictwem e-puap, uzupełnionym 5 czerwca 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez kwalifikowane prawa własności intelektualnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2020 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez kwalifikowane prawa własności intelektualnej.

Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 10 kwietnia 2020 r., Znak: 0111-KDIB2-1.4011.8.2020.1.AP, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 5 czerwca 2020 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca od listopada 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą; przeważająca działalność to PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. W ramach działalności 2 listopada 2017 r. została zawarta umowa o świadczenie usług programistycznych z firmą A. Sp. z o.o. w (…). Następnie 29 listopada 2019 r. zostało zawarte porozumienie w sprawie rozwiązania ww. umowy i tego samego dnia została zawarta nowa umowa z firmą A. Services Sp. z o.o., gdzie przedmiotem umowy jest świadczenie usług programistycznych wchodzących w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności rozbudowa, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentacja oprogramowania wykonanego na zlecenie. W ramach świadczonych usług dla obu spółek Wnioskodawca jest odpowiedzialny m.in. za moduły współdzielone przez aplikacje użytkownika oraz aplikację użytkownika dla systemu Android. Wnioskodawca wykorzystuje głównie języki programowania Java i Kotlin oraz inne. Firma zajmuje się dostarczaniem rozwiązań płatności opartych o technologię rozproszonego rejestru (DLT) z wykorzystaniem technologii blockchain oraz rozwiązań zapisywania dokumentów z wykorzystaniem technologii blockchain.

W 2019 r. w ramach współpracy ze spółką A. Sp. z o.o., Wnioskodawca był przypisany do projektu z programu Horizon 2020 (program ramowy UE w zakresie badań naukowych i innowacji) do części: WP1: Zwiększenie skali modułu płatności masowych. Celem WP1 jest zwiększenie skali modułu płatności masowych i zintegrowanie go z systemem wypłat dla klientów korporacyjnych, stworzenie procesu samopodpisywania, wdrożenie standardowego interfejsu API dla innych klientów korporacyjnych, zapewnienie nowych opcji wypłaty w Polsce i Wielkiej Brytanii oraz aktualizacja produktu zgodnie z zaleceniami klientów.

Następnie w ramach współpracy z kolejną spółką A. Services Sp. z o.o., Wnioskodawca został przypisany do projektu z programu Horizon 2020 (program ramowy UE w zakresie badań naukowych i innowacji) do części: WP2: Walidacja X w środowisku operacyjnym poprzez mechanizm „Test and Try”. Celem WP2 jest walidacja w środowisku operacyjnym rozwiązań zarządzania dokumentami przy wykorzystaniu technologii blockchain. Oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę i osoby z nim współpracujące, ze względu na swoją ogromną skalę i wysoki poziom skomplikowania, znajdują się na granicy najnowocześniejszych technologii i w konsekwencji Wnioskodawca cały czas musi stosować innowacyjne rozwiązania. Także praca Wnioskodawcy polega na codziennym tworzeniu nowych rozwiązań i systemów działania, co odbywa się w sposób systematyczny i ciągły.

W związku z obowiązującymi od 1 stycznia 2019 r. regulacjami IP BOX, Wnioskodawca chciałby skorzystać z przepisów art. 30ca i art. 30cb ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych, które umożliwiają zastosowanie 5% stawki opodatkowania odnośnie dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego prawa do programu komputerowego. Wszystkie projekty związane z wykonywaniem pracy Wnioskodawcy są realizowane na terytorium Polski. Zgodnie z art. 3 ust. la ustawy o PIT, Wnioskodawca posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Natomiast zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o PIT, działalność badawczo-rozwojowa oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania tej wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Z kolei prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania do planowania, projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych produktów, procesów i usług.

Oprogramowanie wytwarzane, ulepszane i rozwijane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności intelektualnej, a w konsekwencji stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r., o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Na podstawie obydwu umów, które były realizowane w 2019 r. Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego i do utworów opisanych we wniosku, tworzonych w trakcie 2019 r. Dochody osiągane w 2019 r. z tytułu umów ze spółkami A. Sp. z o.o. i A. Services Sp. z o.o. dotyczyły sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej i w związku z tym Wnioskodawca chciałby je rozliczyć korzystając z IP BOX.

Ponadto szczegółową ewidencję wymaganą przepisami prawa będzie stanowić odrębna ewidencja od podatkowej książki przychodów i rozchodów, która pozwoli na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodu i dochodów przypadających na każde ww. prawo własności intelektualnej. Pozostałe dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej opodatkowane są podatkiem liniowym.

W uzupełnieniu wniosku (pismo z 5 czerwca 2020 r.), Wnioskodawca wskazał ponadto, że od listopada 2017 r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą, przeważająca działalność to PKD 62.01.Z - Działalność związana z oprogramowaniem. Jest to działalność badawczo rozwojowa i w ocenie Wnioskodawcy, spełnia ona definicję działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 w zw. z pkt 39 i 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność prowadzona jest w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany, a jej celem jest wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Oprogramowania tworzone przez Wnioskodawcę i osoby z nim współpracujące, ze względu na swoją ogromną skalę i wysoki poziom skomplikowania, znajdują się na granicy najnowocześniejszych technologii i w konsekwencji cały czas muszą być stosowane innowacyjne rozwiązania. Także praca Wnioskodawcy polega na codziennym tworzeniu nowych rozwiązań i systemów działania, co odbywa się w sposób systematyczny i ciągły. Przedmiotem działalności rozwojowej jest świadczenie usług programistycznych wchodzących w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności rozbudowa, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentacja oprogramowania wykonanego na zlecenie. W ramach świadczonych usług Wnioskodawca jest odpowiedzialny m.in. za moduły współdzielone przez aplikacje użytkownika oraz aplikację użytkownika dla systemu Android. Wykorzystuje głównie języki programowania Java i Kotlin, a także inne. Firma, dla której wykonywane są usługi, zajmuje się dostarczaniem rozwiązań płatności opartych o technologię rozproszonego rejestru (DLT) z wykorzystaniem technologii blockchain oraz rozwiązań zapisywania dokumentów z wykorzystaniem technologii blockchain.

Działalność obejmuje łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i programowania oraz tworzenie nowych i ulepszonych procesów i usług niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej, w znacznym stopniu odróżniające się od rozwiązań już istniejących. Czynności, które Wnioskodawca wykonuje, nie mają charakteru rutynowego, lecz zindywidualizowany i stanowią przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze. Nie nabywa on wyników prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez inne podmioty ani też praw autorskich innych podmiotów.

Umowa ramowa obejmuje świadczenie usług programistycznych wchodzących w zakres prowadzonej działalności gospodarczej, w szczególności rozbudowę, tworzenie, dostarczanie oraz dokumentację oprogramowania wykonanego na zlecenie. Konkretyzacja zadań związanych z realizacją umowy następuje w formie indywidualnej komunikacji w zależności od realizowanego etapu.

Wysokość wynagrodzenia została określona w umowie i jest wynagrodzeniem ryczałtowym wypłacanym w określonych cyklach. W ramach zawartych umów Wnioskodawca otrzymuje wyłącznie wynagrodzenie z tytułu przenoszenia na spółkę praw autorskich do wytworzonego oprogramowania. Na podstawie obydwu umów, które były realizowane w 2019 r. Wnioskodawca przenosi całość autorskich praw majątkowych do programu komputerowego i do utworów opisanych we wniosku, tworzonych w trakcie 2019 r.

W trakcie 2019 r. osiągane dochody z tytułu umów ze spółkami A. Sp. z o.o. i A. Services Sp. z o.o. dotyczyły sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Oprogramowanie jest tworzone w ramach pracy zespołowej, ale każdy członek zespołu pracuje indywidualnie nad własnym fragmentem kodu, więc nie ma problemu z wyodrębnianiem własności intelektualnej wytworzonego utworu, np. elementu kodu. Konkretyzacja i podział zadań odbywa się w drodze komunikacji pomiędzy poszczególnymi członkami zespołu. Przeniesienie autorskich praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje z chwilą powstania utworu. Tworzony program komputerowy stanowi odrębne prawo własności intelektualnej.

W przypadku modyfikowania, ulepszania, rozwijania oprogramowania autorstwa innych osób Wnioskodawcy nie przysługuje własność tego prawa w wyniku nabycia ani wyłączna licencja do korzystania z modyfikowanego oprogramowania. Niezależnie od formy własności oprogramowania, także w przypadku, gdy właścicielem jest spółka zlecająca prace programistyczne, w momencie jego ulepszenia lub modyfikacji, cały dochód zgodnie z zawartymi umowami ramowymi jest dochodem z wytworzenia autorskiej własności intelektualnej i Wnioskodawca zamierza go opodatkować preferencyjną stawką podatkową. Każda modyfikacja lub ulepszenie odbywa się po przeniesieniu na Zleceniodawcę autorskich praw majątkowych do tworzonego oprogramowania, ponieważ zgodnie z umową ramową przeniesienie to następuje z chwilą powstania utworu. Po przeniesieniu praw Wnioskodawcy nie przysługuje wyłączna licencja do korzystania z modyfikowanego oprogramowania. Odrębna ewidencja jest prowadzona od 1 stycznia 2019 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym wyżej zdarzeniu przyszłym (winno być: stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym), Wnioskodawca będzie mógł zastosować 5% stawkę od dochodu uzyskanego z tytułu przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego w ramach prowadzonej działalności polegającej na wykonywaniu usług programistycznych w ramach zawartych umów podpisanych z A. Spółka z o.o., a następnie kolejnej umowy ze spółką A. Services Spółka z o.o.?

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskane dochody z działalności gospodarczej, które wykonuje dla spółek A. Sp. z o.o., a następnie A. Services Sp. z o.o. spełniają wszystkie wymagania ustawowe dotyczące możliwości skorzystania z preferencyjnej stawki opodatkowania w wysokości 5% od dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 podatek od osiągniętego w ramach działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania. Z kolei zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest m.in. autorskie prawo majątkowe do utworu i do programu komputerowego polegające na ochronie prawnej na podstawie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, którego przedmiot ochrony został przez Wnioskodawcę wytworzony, rozwinięty lub ulepszony w ramach prowadzonej działalności. Poza tym prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania mają charakter twórczy i służą tworzeniu nowych i oryginalnych rozwiązań, które sam inicjuje i wprowadza do zastosowania. Oprogramowanie tworzone w ramach umów zawartych ze spółkami A. Sp. z o.o. i A. Services Sp. z o.o. stanowi więc oryginalny wytwór pracy twórczej Wnioskodawcy, co podlega ochronie prawa autorskiego. Wykonywane prace obejmują zdobywanie, poszerzanie oraz wytwarzanie wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i programowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Wykonywane czynności w ramach ww. powołanych umów przyczyniają się do tworzenia, rozwoju i ulepszenia innowacyjnego systemu dostarczania informacji, systemu użyteczności publicznej, przy wykorzystaniu wiedzy z zakresu szeroko pojętego wytwarzania oprogramowania oraz wykorzystania technologii rozproszonego rejestru do tworzenia stabilnej platformy. Praca nad oprogramowaniem i tworzeniem nowych rozwiązań i procesów ma charakter systematyczny, zorganizowany z nastawieniem na ciągły rozwój i ulepszanie w przyszłości.

Zgodnie z zapisami § 5 każdej umowy, Wnioskodawca przenosi na Spółkę całość autorskich praw majątkowych do wytworzonego przez niego oprogramowania i otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie. Dlatego też biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, zdaniem Wnioskodawcy, spełnia on wszystkie kryteria określone w art. 5a pkt 38-40 w zw. z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym w rozliczeniu rocznym za 2019 r. będzie mógł zastosować 5% stawkę podatku od dochodu uzyskanego z tytułu przenoszenia autorskich praw majątkowych do oprogramowania tworzonego przeze niego w ramach zawartych umów. Pozostałe dochody z tytułu działalności gospodarczej, do których Wnioskodawca nie ma umowy przeniesienia praw autorskich, opodatkowane będą 19% podatkiem liniowym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 5a pkt 38 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Definicje badań naukowych i prac rozwojowych zostały zawarte w art. 5a pkt 39 i 40 powoływanej ustawy.

I tak, w myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych − oznacza to:

1.  badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668, z późn. zm.),
2.  badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 85 ze zm.), badania naukowe są działalnością obejmującą:

1.  badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
2.  badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Zatem, z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszania istniejących produktów/usług oraz procesów i technologii produkcji.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od dnia 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej, (tzw. IP BOX, Innovation Box).

Wobec powyższego, dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest w myśl art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jak również dochód z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi - stosownie do art. 30ca ust. 7 pkt 3 powołanej ustawy.

Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, komercjalizacją, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

Poziom dochodu kwalifikowanego do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania będzie wyliczany przy zastosowania formuły (wzoru) wynikającej z raportu nr 5 BEPS. Przewidziano także możliwość zlecenia wykonania prac badawczo-rozwojowych innym podmiotom zarówno niepowiązanym, jak i powiązanym.

Należy także podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych dochodów) jest prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z korzystaniem z ulgi wiążą się, bądź co bądź, dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

\-podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo - rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ww. ustawy).

Jak wynika z opisu sprawy, Wnioskodawca osiąga dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej. Autorskie prawo do programu komputerowego jest zatem kwalifikowanym prawem własności intelektualnej o jakim mowa w ww. art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ww. ustawy, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Według art. 30cb ust. 3 ww. ustawy, w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box.

Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

W przypadku podatników, którzy nie prowadzą ksiąg rachunkowych wymóg zapewnienia wyodrębnionej ewidencji dla projektu dotyczącego kwalifikowanego IP może być spełniony poprzez sporządzanie techniką komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego kumulatywnego, comiesięcznego zestawienia dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie kumulatywne obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego.

Odnosząc powołane przepisy do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że autorskie prawo do programu komputerowego gwarantowane jest na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).

Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, nie podlegają ochronie.

W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej.

Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.

W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.

Zauważyć należy, że podatnik musi przyczynić się twórczo do powstania kwalifikowanego IP, tj. przez wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie kwalifikowanego IP. Rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już istniejącego kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzą do powstania nowej funkcjonalności już istniejącego kwalifikowanego IP, do którego przysługuje podatnikowi ochrona na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy stwierdzić należy, że kwalifikowane prawo własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:

*   zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
*   należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych;
*   podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny/zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa podatkowego wskazać należy, że dochód uzyskany z odpłatnego zbycia autorskiego prawa do programu komputerowego, tj. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dodatkowo od 1 stycznia 2019 r. Wnioskodawca prowadzi odrębną od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Oznacza to, że Wnioskodawca będzie mógł zastosować do dochodu uzyskanego z ww. tytułu 5% stawkę podatku dochodowego od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawcy należy zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodne ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.