Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4011.77.2017.1.PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-07-31
Teza: możliwość zastosowania zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: likwidacja; płatnik; spółki; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 31 maja 2017 r. (data wpływu 31 maja 2017 r.), uzupełnionym w dniu 6 czerwca 2017 r. oraz w dniu 12 lipca 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika:

*   w części dotyczącej niestosowania art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 maja 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika. Natomiast w dniu 6 czerwca 2017 r. wpłynęło pismo pełnomocnika Wnioskodawcy stanowiące uzupełnienie przedmiotowego wniosku.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wspólnicy Wnioskodawcy podjęli decyzję o rozwiązaniu Wnioskodawcy. Została podjęta uchwała o rozwiązaniu Wnioskodawcy i zgodnie z art. 274 Kodeksu spółek handlowych (dalej: KSH) otwarto likwidację spółki-Wnioskodawcy. Po ściągnięciu wierzytelności i spłacie zobowiązań (o ile takowe będą) majątek Wnioskodawcy zostanie podzielony między dwóch wspólników Wnioskodawcy - osoby fizyczne. Na majątek ten składa się przede wszystkim prawo użytkowania wieczystego działki gruntu oraz prawo własności budynku produkcyjno-biurowego (dalej łącznie zwane: Nieruchomością). W wyniku likwidacji każdy ze wspólników Wnioskodawcy otrzyma część majątku likwidacyjnego Wnioskodawcy, do którego należeć będzie przede wszystkim udział wynoszący 50% we współwłasności Nieruchomości. Wartość Nieruchomości zostanie określona w sprawozdaniu likwidacyjnym Wnioskodawcy w wartości zbywczej/rynkowej nieruchomości.

W skład grona wspólników Wnioskodawcy wchodzą dwie osoby fizyczne, które wniosły do Spółki wkład pieniężny. Nieruchomość została wniesiona do Spółki jako wkład niepieniężny przez innego, byłego już wspólnika Spółki, który po wniesieniu ww. składników do Spółki zbył swoje udziały na rzecz obecnych wspólników Spółki. Transakcja wniesienia aportem Nieruchomości do Spółki nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany, jako płatnik, do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom majątku likwidacyjnego, a jeśli tak, to czy Wnioskodawca obliczając wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom spółki majątku likwidacyjnego, powinien uwzględnić koszty nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., a zatem czy może uznać przychód wspólników Wnioskodawcy, w części w jakiej odpowiada on wysokości kosztów nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, za wolny od dochodu?

Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie zobowiązany, jako płatnik, do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom majątku likwidacyjnego, a obliczając wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom spółki majątku likwidacyjnego, powinien uwzględnić koszty nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., a zatem może uznać przychód wspólników Wnioskodawcy, w części w jakiej odpowiada on wysokości kosztów nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, za wolny od dochodu.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się: dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również:

1.  dywidendy z akcji złożonych przez członków pracowniczych funduszy emerytalnych na rachunkach ilościowych,
2.  oprocentowanie udziałów członkowskich z nadwyżki bilansowej (dochodu ogólnego) w spółdzielniach,
3.  podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki,
4.  wartość dokonanych na rzecz wspólników spółek, nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, określoną według zasad wynikających z art. 11 ust. 2-2b.

Jak stanowi art. 24 ust. 5 pkt 3 u.p.d.o.f., dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki. Natomiast art. 21 ust. 50a u.p.d.o.f. stanowi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. Oznacza to, że dla potrzeb rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu otrzymania majątku likwidacyjnego, wartość tego majątku można pomniejszyć o koszty nabycia lub objęcia, a w przedmiotowej sprawie koszty i nabycia i objęcia udziałów w spółce, która jest likwidowana. A zatem wolna od dochodu będzie wartość majątku, który wspólnicy Wnioskodawcy otrzymają w związku z likwidacją Wnioskodawcy, równa kwocie za jaką wspólnicy ci objęli udziały w Spółce oraz za jaką nabyli od byłego wspólnika udziały w Spółce.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f., od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych. Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e (art. 30 ust. 6 u.p.d.o.f).

Obowiązki płatnika w analizowanym przypadku reguluje art. 41 ust. 1 u.p.d.o.f., zgodnie z którym osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Zgodnie natomiast z art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13 16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10. Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania (art. 42 ust. 1 u.p.d.o.f.).

Zgodnie z przedstawionym w zdarzeniu przyszłym opisem, Wnioskodawca po ściągnięciu wierzytelności i spłacie zobowiązań wyda wspólnikom majątek likwidacyjny (majątek pozostały po spłacie zobowiązań), odpowiednio do ich udziałów posiadanych w spółce Wnioskodawcy. Część udziałów, które posiadają wspólnicy Wnioskodawcy została przez nich objęta w zamian za wkład pieniężny wniesiony do spółki, część została nabyta od byłego wspólnika Wnioskodawcy, który objął udziały w zamian za wkład niepieniężny w postaci Nieruchomości.

Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przy obliczaniu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom spółki majątku likwidacyjnego, powinien uwzględnić koszty nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f. i czy może uznać przychód wspólników Wnioskodawcy, w części w jakiej odpowiada on wysokości kosztów nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, za wolny od dochodu.

Mając na uwadze przedstawiony stan sprawy oraz powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że Wnioskodawca, jako płatnik, zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom majątku likwidacyjnego obliczając wysokość zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu wydania wspólnikom spółki majątku likwidacyjnego, może uznać przychód wspólników Wnioskodawcy, w części w jakiej odpowiada on wysokości kosztów nabycia i objęcia udziałów przez wspólników Wnioskodawcy, za wolny od dochodu.

Wynika to z tego, że art. 30a ust. 1 u.p.d.o.f., do którego odsyła art. 41 ust. 4 u.p.d.o.f., mówi o „dochodzie”. Dochodem jest nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania. Przychodem w przypadku otrzymania przez wspólnika likwidowanej spółki majątku tej spółki jest, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., nadwyżka wartości otrzymanego majątku ponad koszty objęcia/nabycia udziałów w tej spółce. Przychód w tym przypadku, z uwagi na zastosowanie zwolnienia, jest wykazywany w wysokości niższej, aniżeli wartość majątku otrzymanego przez wspólnika. Wartość tę należy bowiem pomniejszyć o koszty nabycia lub objęcia udziałów w likwidowanej spółce. Należy wskazać, że wykazanie przychodu w mniejszej wysokości z uwagi na zastosowanie do części przychodu zwolnienia, a pomniejszenie tego przychodu o wydatki, stanowiące koszty uzyskania przychodu, to dwie różne sytuacje. Dlatego nie ma tutaj zastosowania art. 30a ust. 6 u.p.d.o.f, mówiący o tym, że zryczałtowany podatek pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania. Wydatki przeznaczone na objęcie/nabycie udziałów, z uwagi na brzmienie art. 21 ust. 1 pkt 50a u.p.d.o.f., nie są bowiem traktowane jako koszty uzyskania przychodu, a jako wartość wolna od dochodu.

Z uwagi na powyższe stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe w pełnym zakresie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest:

*   w części dotyczącej niestosowania art. 30a ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **nieprawidłowe,**
*   w pozostałym zakresie – **prawidłowe.**

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Stosownie do treści art. 17 ust. 1 pkt 4 lit. c ww. ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się dywidendy i inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób prawnych faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym również podział majątku likwidowanej osoby prawnej lub spółki.

Z treści art. 24 ust. 5 pkt 3 ww. ustawy wynika natomiast, że dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału, w tym także wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki.

Jak stanowi art. 17 ust. 2 ww. ustawy, przy ustalaniu wartości przychodów, o których mowa w ust. 1 pkt 4 lit. c, pkt 6, 7 i 10, stosuje się odpowiednio przepisy art. 19.

Z kolei, zgodnie z art. 19 ust. 1 ww. ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

Wartość rynkową, o której mowa w ust. 1, rzeczy lub praw majątkowych określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca odpłatnego zbycia (art. 19 ust. 3 ww. ustawy).

Tryb likwidacji spółek z ograniczoną odpowiedzialnością został uregulowany przepisami ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1578, z późn. zm.). Zgodnie z art. 272 tej ustawy, rozwiązanie spółki następuje po przeprowadzeniu likwidacji, z chwilą wykreślenia spółki z rejestru. Stosownie do treści art. 286 § 1 Kodeksu spółek handlowych, podział między wspólników majątku pozostałego po zaspokojeniu lub zabezpieczeniu wierzycieli nie może nastąpić przed upływem sześciu miesięcy od daty ogłoszenia o otwarciu likwidacji i wezwaniu wierzycieli. Majątek, o którym mowa w § 1, dzieli się między wspólników w stosunku do ich udziałów. Umowa spółki może określać inne zasady podziału majątku (art. 286 § 2 i 3 ww. ustawy).

Zgodnie z poglądem prezentowanym w doktrynie prawa handlowego, podział majątku może nastąpić bądź przez wypłatę wspólnikom przypadających im z tytułu likwidacji kwot w pieniądzu, bądź przez przydzielenie poszczególnych przedmiotów majątkowych zlikwidowanej spółki. Należy przy tym podkreślić, że ustawodawca nie różnicuje sposobu opodatkowania przychodów uzyskanych w związku z likwidacją majątku spółki w zależności od tego czy wypłacane są środki pieniężne, czy też zwrot następuje w formie niepieniężnej.

Jak stanowi art. 30a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a, z dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych.

Zgodnie z art. 30a ust. 6 ww. ustawy, zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Stosownie do treści art. 41 ust. 4 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-16 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 4d, 5 oraz 10.

Natomiast na podstawie art. 42 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art. 30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

Z kolei stosownie do treści art. 42 ust. 1a ww. ustawy, w terminie do końca stycznia roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 41, są obowiązani przesłać do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby, roczne deklaracje, według ustalonego wzoru. Jednakże roczne deklaracje dotyczące podatku pobranego zgodnie z art. 30a ust. 2a płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przesyłają do urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania. Przepis art. 38 ust. 1b stosuje się odpowiednio.

Jednocześnie należy zwrócić uwagę na treść art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który stanowi, że wolna od podatku dochodowego jest wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją osoby prawnej lub spółki, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji) w tej spółce lub udziałów w zyskach osoby prawnej. Przy czym, dyspozycją tego przepisu objęta jest równowartość faktycznie poniesionych przez podatnika, który otrzymuje przysporzenie, wydatków na nabycie lub objęcie udziałów (akcji). Natomiast w przypadku, gdy udziałowiec nie poniósł wydatków na nabycie bądź objęcie udziałów (akcji), nie ma podstaw do zastosowania omawianego wyżej zwolnienia. Sytuacja taka ma miejsce m.in. gdy udziały w spółce kapitałowej zostały nabyte w drodze darowizny lub spadku.

Z przytoczonych przepisów wynika zatem, że wartość majątku otrzymanego w związku likwidacją spółki z ograniczoną odpowiedzialnością korzysta ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w części stanowiącej koszt nabycia lub objęcia udziałów (akcji). Wobec tego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega różnica pomiędzy wartością majątku otrzymanego w wyniku likwidacji a wartością przychodu zwolnionego, który zgodnie z przywołanym przepisem stanowią wydatki poniesione na objęcie lub nabycie udziałów (akcji).

Zatem, zryczałtowany podatek dochodowy, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 4 ww. ustawy, w przypadku podziału majątku likwidowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, pobiera się od wartości majątku otrzymanego w wyniku jej likwidacji (przychodu z likwidacji) określonego na podstawie cen rynkowych, pomniejszonego o wartość przychodu zwolnionego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50a ustawy.

Biorąc więc pod uwagę powołane powyżej przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony przez Wnioskodawcę opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że w sytuacji gdy udziały zostały nabyte w zamian za wkład pieniężny w wysokości równej lub wyższej niż wartość majątku otrzymanego w związku z likwidacją Wnioskodawcy (spółki z ograniczoną odpowiedzialnością), nie powstanie przychód podlegający opodatkowaniu, a Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast w przypadku wystąpienia nadwyżki pomiędzy wartością majątku otrzymanego przez wspólników w wyniku likwidacji spółki a kwotą przychodu zwolnionego zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 50a (faktycznie poniesione wydatki na nabycie udziałów), Wnioskodawca jako płatnik zobowiązany będzie do obliczenia i pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, zgodnie z dyspozycją art. 41 ust. 4 ww. ustawy, oraz do przekazania go do właściwego urzędu skarbowego, zgodnie z dyspozycją art. 42 ust. 1 przywołanej ustawy.

Końcowo, należy dodać, że nie można podzielić poglądu Wnioskodawcy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania art. 30a ust. 6 ww. ustawy, ponieważ jak wskazano powyżej płatnik pobiera zryczałtowany podatek dochodowy bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania przychodu. Natomiast stosownie do dyspozycji zawartej w art. 9 ust. 1 - zgodnie z którą opodatkowaniu nie podlegają m.in. dochody wymienione w art. 21, płatnik jest obowiązany wyłączyć spod opodatkowania w przedmiotowej sprawie wartość przychodu zwolnionego, tj. wartość majątku otrzymanego z związku z likwidacją spółki, w części stanowiącej koszt nabycia udziałów w spółce.

Mając zatem na uwadze powyższe, stanowiska Wnioskodawcy nie można było w całości uznać za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ nadto informuje, że stosownie do treści art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z tym niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy, nie odnosi się natomiast do wspólników Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.