Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.615.2024.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-15
Teza: Brak uznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT dla
transakcji sprzedaży przysługującego Mu prawa własności
oraz udziałów w niezabudowanych działkach.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
dzierżawa
grunty-dostawa gruntu
nieruchomości-podział nieruchomości
pełnomocnictwo
podatnik
umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 listopada 2024 r. za pośrednictwem operatora pocztowego wpłynął Pani wniosek z 28
    października 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku uznania
    Pani za podatnika podatku VAT dla transakcji sprzedaży działki nr 1 oraz przysługujących
    Pani udziałów w działce wydzielonej z działki nr 2 i nr 3. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jako osoba fizyczna nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej:
    podatek VAT).
    Jest Pani właścicielem m.in.:
        nieruchomości gruntowej położonej w (...), Gminie (...), powiecie (...), województwie
        (...), obszaru łącznego 2,6400 ha (dwa hektary sześć tysięcy czterysta metrów
        kwadratowych), składającej się z trzech działek gruntu, w tym działki: numer 1,
        sposób korzystania: rola, (L.p.(...)).
    Udział w przedmiotowej nieruchomości stanowi Pani majątek osobisty nabyty na
    podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego zawartej dnia 16 stycznia 1984 r. i
    odpisu skróconego aktu małżeństwa wydanego przez Urząd Stanu Cywilnego w (...) dnia
    20 grudnia 2020 r.

        współwłaścicielem wraz z synem m.in. nieruchomości gruntowej położonej w (...),
        Gminie (...), powiecie (...), województwie (...), obszaru łącznego 3,2800 ha (trzy
        hektary dwa tysiące osiemset metrów kwadratowych), stanowiącej działkę gruntu
        numer 2.
    Udział w przedmiotowej nieruchomości stanowi Pani majątek osobisty nabyty na
    podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego zawartej dnia 16 stycznia 1984 r.
        współwłaścicielem wraz z mężem we współwłasności majątkowej małżeńskiej m.in.
        nieruchomości gruntowej położonej w (...), Gminie (...), powiecie (...), województwie
        (...), obszaru łącznego 4,6300 ha (cztery hektary sześć tysięcy trzysta metrów
        kwadratowych), składającej się z działki: numer 3. Przedmiotowe nieruchomości
        stanowią Pani majątek w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej
        wraz z mężem, które nabyła Pani na podstawie umowy sprzedaży zawartej dnia 30
        maja 2003 r.
    Wchodzące w skład opisanej nieruchomości działki gruntu położone są w obrębie (...),
    jednostka ewidencyjna: (...), Gminie (...), powiecie (...), województwie (...), działka gruntu
    numer:
        3, obszaru 4,6300 ha (cztery hektary sześć tysięcy trzysta metrów kwadratowych),
        identyfikator: (...), składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji gruntów
        symbolami: „N” „Rlllb”, „RIVa”,„RIVb” i „RV”, nie jest zabudowana,
        2, obszaru 3,2800 ha (trzy hektary dwa tysiące osiemset metrów kwadratowych),
        identyfikator: (...), składająca się z użytków oznaczonych w ewidencji gruntów
        symbolami: „Br-RV”, „Br-RVI”, „RIVa”, „RIVb”, „RV”, „RVI”, „S-RV” i „S-RVI”, zabudowana
        jest czterema budynkami niestanowiącymi odrębnego od gruntu przedmiotu
        własności:
                                                21. budynkiem mieszkalnym, identyfikator: (...), o powierzchni zabudowy 96 m,
      2. budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa,
                                2identyfikator: (...), o powierzchni zabudowy 49 m,
      3. budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa,
                                  2identyfikator: (...), o powierzchni zabudowy 154 m,
      4. budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa,
                                2identyfikator: (...), o powierzchni zabudowy 97 m,
      5. budynkiem o funkcji: produkcyjne, usługowe i gospodarcze dla rolnictwa,
                                  2identyfikator: (...), o powierzchni zabudowy 114 m.

        1, obszaru 0,8100 ha (osiem tysięcy sto metrów kwadratowych), posiada
        identyfikator: (...), składa się z użytków oznaczonych w ewidencji gruntów
        symbolami: „RIVa” i „RV”, nie jest zabudowana.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy (...) i
    zatwierdzonym Uchwałą nr (...) z dnia 24 maja 2011 r. w sprawie uchwalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego dla obszarów położonych w miejscowościach
    (...):
        teren działki nr ewid. 3 o powierzchni 4,6300 ha przeznaczony jest pod: pas o
        szerokości ok. 225 od strony drogi gminnej nr (...) nie ma obowiązującego planu
        zagospodarowania przestrzennego, pas o szerokości ok. 16 m: „6 KD – L” - teren
        drogi publicznej kategorii gminnej klasy: L - lokalna, pas o szerokości ok. 285 m: „1
        PU” - teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i
        magazyny),
        teren działki nr ewid. 1 o powierzchni 0,8100 ha przeznaczony jest pod: „2 PU” -
        teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny),
        teren działki nr ewid. 2 o powierzchni 3,2800 ha przeznaczony jest pod: pas o
        szerokości ok. 235 od strony drogi gminnej nr (...) nie ma obowiązującego planu
        zagospodarowania przestrzennego, pas o szerokości ok. 16 m: „6 KD - L” - teren
        drogi publicznej kategorii gminnej klasy: L - lokalna, pas o szerokości ok. 405 m: „1
        PU” - teren zabudowy produkcyjno-usługowej (obiekty produkcyjne, składy i
        magazyny), pas o szerokości ok. 12 m: „8 KD-D” - teren drogi publicznej kategorii
        gminnej klasy: D - dojazdowa, pas ok. 170 m: „2 PU” - teren zabudowy produkcyjno-
        usługowej (obiekty produkcyjne, składy i magazyny).
    Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i wynikające z ww.
    planu przeznaczenie działki nie nastąpiło z Pani inicjatywy.
    Działki nie są położone w granicach specjalnej strefy ekonomicznej ani parku narodowego,
    ani też nie istnieją żadne ograniczenia korzystania z nich wynikające z ochrony przyrody i
    środowiska.
    Działka 3 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
    kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 423). Działka 3 jest
    przedmiotem dzierżawy zawartej z (...) zawartej dnia 27 stycznia 2015 r. do dnia 1 lutego
    2025 r. w formie pisemnej z datą pewną.
    Działka 1 nie stanowi nieruchomości rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003
    r. o kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 423). Działka 1 jest
    przedmiotem dzierżawy zawartej z (...) zawartej dnia 27 stycznia 2015 r. do dnia 1 lutego
    2025 r. w formie pisemnej z datą pewną.
    Działka 2 stanowi nieruchomość rolną w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
    kształtowaniu ustroju rolnego (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r poz. 423).
    Do dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani żadnych działań informacyjno-reklamowych
    związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina (...),
    która czuwa nad realizacją transakcji. Nie ponosiła Pani żadnych kosztów związanych ze
    sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności takie jak organizowanie notariusza,
    podział działek czy spotkań z przedstawicielami kupującego organizowane były przez
    Gminę. Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej w zakresie handlu i obrotu

    nieruchomościami. Dla przedmiotowych nieruchomości nie zostało wydane pozwolenie
    na budowę ani inne pozwolenie czy decyzje.
    Przed sprzedażą działki nie poczyniła Pani i nie zamierza Pani poczynić jakiegokolwiek
    działania, dotyczącego zwiększenia wartości przedmiotowej działki (np. uzbrojenie terenu,
    wyposażenie w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej oraz energetycznej).
    W dniu 23 października 2024 r. zawarła Pani przedwstępną umowę sprzedaży
    nieruchomości, w której zobowiązała się Pani do sprzedaży własności:
        wydzielonej z niezabudowanej Działki nr 3 wchodzącej w skład Nieruchomości
        opisanej wyżej w § 1 tej umowy - jej część oznaczoną na załączniku graficznym
        stanowiącym załącznik do Umowy kolorem czerwonym, o obszarze około 2,4000 ha
        (dwa hektary cztery tysiące metrów kwadratowych),
        (Nieruchomości) Działkę nr 1, obszaru 0,8100 ha (osiem tysięcy sto metrów
        kwadratowych),
        wydzielonej z zabudowanej Działki nr 2 wchodzącej w skład Nieruchomości
        opisanej wyżej w § 1 tej umowy - jej część niezabudowaną, oznaczoną na załączniku
        graficznym stanowiącym załącznik do Umowy kolorem czerwonym, o obszarze
        około 2,3600 ha (dwa hektary trzy tysiące sześćset metrów kwadratowych).
    Zgodnie z przedmiotową umową strony postanowiły, że umowa przyrzeczona zostanie
    zawarta najpóźniej do dnia 31 stycznia 2025 r. pod warunkiem spełnienia następujących
    warunków:
    1) stan prawny Nieruchomości ujawniony w księdze wieczystej, poza sprostowaniem w
      Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia nieruchomości wobec podziału działki nr 1, 2, 3
      nie ulegnie zmianie, poza sprostowaniem w Dziale I-O księgi wieczystej oznaczenia
      nieruchomości wobec podziału działki nr 2 nie ulegnie zmianie,
    2) na Nieruchomości nie będą ciążyły jakiekolwiek prawa ani roszczenia osób trzecich,
      jakiekolwiek obciążenia dokonane na rzecz osób trzecich, a nieujawnione w księdze
      wieczystej,
    3) wydania przez właściwy organ prawomocnej i ostatecznej decyzji o podziale działki nr 3
      oraz 2 przez wydzielenie jej części zgodnie z załącznikiem graficznym załączonym do
      niniejszej umowy, o której mowa w § 3 umowy,
    4) niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji,
    5) potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na Przedmiocie
      Umowy budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych,
    6) wydania przez Ministra Finansów interpretacji przepisów prawa podatkowego
      (interpretacja indywidualna) na podstawie art. 14b powołanej wyżej ustawy z dnia 29
      sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa stwierdzającej, czy Przedmiot umowy podlega
      lub nie podlega opodatkowaniu VAT, a w razie potwierdzenia przez Organ, że
      Przedmiot Umowy podlega opodatkowaniu VAT przedłożenia zaświadczenia
      potwierdzającego status Sprzedających lub jednego ze Sprzedających jako czynnego
      płatnika podatku VAT,
    7) w terminie do dnia zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży Kupująca Spółka lub
      wskazana przez Kupującą osoba trzecia nabędzie prawo własności wszystkich
      następujących działek gruntu położonych w obrębie (...), jednostka ewidencyjna: (...):

          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 4 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne i Działki nr 5, nr 6 i nr 7,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 8 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne i Działkę nr 9,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 10 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne i Działkę nr 11,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 12 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 13 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 14 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne i Działki nr 15 i nr 16,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 17 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 18 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne i Działki nr 19, nr 20 i nr 21,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 22 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne i Działkę nr 23,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 24 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne,
          wydzieloną z niezabudowanej Działki nr 2 - jej część przeznaczoną w całości na
          cele inne niż rolne lub wszyscy właściciele nieruchomości wymienionych
          powyżej, będą gotowi zawrzeć umowy przenoszące własność wszystkich wyżej
          wymienionych działek gruntu na Kupującą Spółkę lub wskazaną przez Kupującą
          osobę trzecią i w tym celu, w dacie zawarcia umowy przyrzeczonej, stawią się u
          notariusza i przystąpią do zawarcia umów przenoszących własność wyżej
          wymienionych działek gruntu,
    8) raport z badania due diligence, o którym mowa w § 6 umowy nie wykazuje żadnych
      ryzyk ani nieprawidłowości,
    9) w dacie zawarcia umowy przyrzeczonej wszystkie oświadczenia i zapewnienia
      Sprzedających zawarte w § 1 niniejszej umowy będą odpowiadały aktualnemu
      stanowi prawnemu i faktycznego Przedmiotu Umowy i zostaną powtórzone przez
      Sprzedających w umowie przyrzeczonej,
    10) opisana umowa dzierżawy zostanie rozwiązana w zakresie Przedmiotu umowy, co
      zostanie udokumentowane na podstawie umowy rozwiązania umowy dzierżawy
      odnośnie Przedmiotu umowy,
    11) uzyskania przez Pana (...) ostatecznej decyzji Dyrektora Generalnego Krajowego
      Ośrodka Wsparcia Rolnictwa o wyrażeniu zgody na zbycie jego udziału we własności
      Przedmiotu umowy.
    Powyższe wymienione Warunki są zastrzeżone na rzecz Kupującej Spółki, której
    przysługuje prawo jednostronnego zrzeczenia się Warunków, z wyjątkiem wymienionych
    w punkcie 1, 3, 6, 10 i 11 oraz prawo żądania zawarcia umowy przyrzeczonej pomimo
    niespełnienia się wymienionych Warunków lub spełnienia jedynie niektórych z nich.

    Spełnienie się Warunków lub ich zrzeczenie się przez Kupującą Spółkę powinno nastąpić
    najpóźniej do dnia 15 stycznia 2025 r. (piętnastego stycznia dwa tysiące dwudziestego
    piątego roku).
    Dodatkowo w przedmiotowej umowie zawarto szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw,
    zgodnie z którymi m.in.:
    1.  Sprzedający wyrażają zgodę na dokonanie przez Kupującą Spółkę analizy stanu
      prawnego Nieruchomości, analizy stopnia wykonania zobowiązań z tytułu podatków
      oraz analizy stanu faktycznego Nieruchomości, obejmującej między innymi badania
      geotechniczne, hydrologiczne, w celu zidentyfikowania i oszacowania ryzyka
      związanego z przyszłą inwestycją (badanie due diligence) i wobec powyższego, w
      związku z realizacją uprawnienia, Kupująca Spółka ma prawo wglądu do
      odpowiedniej dokumentacji urzędowej, a także finansowej,
    2.  Sprzedający wyrażają zgodę na dokonywanie przez Kupującą Spółkę od dnia
      zawarcia niniejszej umowy wszelkich czynności faktycznych i prawnych mających na
      celu uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie prac inwestycyjnych w
      nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy - w celu uniknięcia wątpliwości,
      Strony uzgadniają, że Kupująca ma prawo dysponowania Przedmiotem Umowy na
      cele budowlane,
    3.  Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na przeniesienie przez Kupującą Spółkę
      wszelkich praw i obowiązków nabytych niniejszą umową przez Kupującą Spółkę w
      dowolnym czasie na rzecz dowolnych Spółek wchodzących w skład Grupy
      Kapitałowej (...) S.A. Skuteczność wstąpienia osoby trzeciej w miejsce Kupującej
      uzależniona będzie od zawarcia między Nią a osobą trzecią umowy cesji
      wierzytelności z umowy przedwstępnej z jednoczesnym przejęciem przez
      cesjonariusza długów cedenta wynikających z niniejszej umowy w formie notarialnej,
    4.  Sprzedający wyrażają niniejszym zgodę na dokonanie przez Kupującą przelewu
      wierzytelności nabytej niniejszą umową przedwstępną na dowolnie wybraną osobę
      trzecią z jednoczesnym przejęciem przez cesjonariusza wszelkich jej długów wobec
      nich jako Sprzedających, a wynikających z tej umowy. W razie zawarcia takiej umowy
      z osobą trzecią Sprzedający wyrażają zgodę na przejęcie długu przez tę osobę i
      zwalniają Kupującą z zobowiązania - według zasad określonych w przepisach Tytułu
      IX Kodeksu Cywilnego,
    5.  Sprzedający oświadczają, iż udzielają Kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
      udzielania dalszych pełnomocnictw - do reprezentowania Mocodawcy w
      postępowaniach administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów
      geodezyjnych, uzyskiwania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej
      pozwolenia na budowę, postępowaniach dotyczących uzyskania decyzji o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskania niezbędnej do rozpoczęcia budowy
      dokumentacji geodezyjno-kartograficznej, w tym kopii mapy zasadniczej, uzyskania
      opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o możliwości wykonania uzbrojenia
      technicznego terenu, uzyskania raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na
      środowisko, uzyskania zgody na wycinkę drzew i krzewów z przedmiotu umowy,

      występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej oraz do
      podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania
      decyzji i zaświadczeń opisanych w § 4 ust. 1 tej umowy, w szczególności składania
      wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji, postanowień i zaświadczeń.
    Wszelkie koszty związane ze sprzedażą ponosi strona kupująca.
    W ramach działki gruntu nr 2, obszar 3,2800 ha dokonany zostanie podział geodezyjny, w
    ramach którego wydzielone będą następujące działki:
        siedlisko oraz pas buforowy - około 0,9200 ha (nie objęta planem
        zagospodarowania przestrzennego);
        oraz trzy inne działki (około 0,8000 ha, 0,8000 ha, 0,7600 ha, te działki łącznie mają
        powierzchnię 2,36 ha (są objęte planem zagospodarowania przestrzennego).

## Pytanie

Czy dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, dostawa przedmiotowych nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2 bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególność czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartość niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku
    należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością
    lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje
    na prowadzenie działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartość dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11 grudnia 2006 r.
    str. 1 ze zm.) - zwanej dalej Dyrektywą 112 - podatnikiem jest każda osoba prowadząca
    samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na
    cel, czy tez rezultaty takiej działalności.
    „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych
    zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególność
    wykorzystywanie w sposób ciągły majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w
    celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynność w ramach działalność gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalność gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalność
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynność.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy o VAT), jako że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwość Unii Europejskiej (dalej: TSUE) z 15 września 2011
    r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Wobec powyższego, Pani zdaniem należy rozważyć czy w celu sprzedaży działek podjęto
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT, co skutkować będzie koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący „działalność gospodarczą” w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż ta nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.

    W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego w Warszawie (dalej: NSA) z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07,
    w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a
    także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz
    z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez
    każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten
    występował w charakterze podatnika podatku VAT (...).
    Biorąc pod uwagę powołane przepisy oraz opis sprawy, Pani zdaniem należy stwierdzić, że
    w analizowanej sytuacji brak jest podstaw do uznania Pani - w związku ze sprzedażą
    działek – za podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie
    handlu nieruchomościami. Powyższe wynika z faktu, iż sprzedawane nieruchomości nie
    zostały nabyte przez Panią z zamiarem ich dalszej odsprzedaży, a przed sprzedażą nie
    podejmowała Pani działań informacyjno-reklamowych związanych ze sprzedażą ww.
    działek. Co więcej, to sama strona Kupująca była inicjatorem ww. działań i pokryła wszelkie
    koszty związane ze sprzedażą przedmiotowej nieruchomości.
    Działania podejmowane przez Panią należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym. Sprzedając przedmiotowe nieruchomości, w Pani opinii, korzysta Pani z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej i do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    VAT. Uważa Pani, że wobec powyższego należy uznać, że dokonując sprzedaży ww.
    nieruchomości, korzysta Pani z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem
    osobistym, co nie jest wykonywaniem działalność gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT. Brak tego statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie sprzedaży wskazanych działek, a ich
    dostawę, cech czynności polegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1
    tej ustawy. W konsekwencji mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności
    analizowanej sprawy, w Pani opinii należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowych działek
    nie stanowi działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym
    samym, Pani zdaniem, z tego tytułu nie występowała Pani w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, a czynność ta nie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    Oceniając sprawę, uważa Pani, że należy podkreślić, że decydującym czynnikiem dla
    rozważań o prowadzeniu/nieprowadzeniu przez Panią działalności gospodarczej
    polegającej na handlu gruntami był i jest cel nabycia przez Panią nieruchomości
    sprzedawanych na rzecz Kupującej Spółki. Pani zdaniem, kluczową kwestią nie uznania
    tych przedmiotowych transakcji jako działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy o VAT jest stan faktyczny, z którego wynika, że nie nabyła Pani gruntów w celu ich
    sprzedaży i użytkowała je Pani do celów rolniczych. Nie nabywała Pani ww. nieruchomości
    w celach handlowych. Podkreślić Pani zdaniem należy, że z propozycją sprzedaży
    przedmiotowych nieruchomości wystąpiła Gmina wraz z Kupującą Spółką. Tak więc do
    dnia dzisiejszego nie podejmowała Pani żadnych działań informacyjno-reklamowych
    związanych ze sprzedażą ww. działek. Inicjatorem przedmiotowych działań była Gmina (...),
    która zorganizowała spotkanie z przedstawicielami Kupującej Spółki. Z Pani strony nie
    ponoszone były żadne koszty związane ze sprzedażą, wszelkie formalności, jak i czynności
    takie jak organizowanie notariusza, podział działek - ponoszone były przez Kupującą
    Spółkę bądź Gminę. Taka sytuacja oznacza, iż nie ma możliwości zaliczenia sprzedaży tych
    gruntów do działalność gospodarczej w zakresie handlu gruntami. To właśnie ten zamiar
    w momencie zakupu jest decydujący dla uznania danej czynności za działalność
    gospodarczą. Powyższą wykładnię potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7
    sędziów we wskazanej już uchwale z 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07) oraz w
    wielu innych orzeczeniach. W związku z powyższym, aby dostawę towarów uznać za
    działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie nabycia nieruchomości mógł
    wystąpić zamiar dokonywania takich czynności (nabycia i następnie sprzedaży)
    wielokrotnie, którego to zamiaru nie było.

    Wobec powyższego, Pani zdaniem, sprzedaż nieruchomości na rzecz Kupującej Spółki nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Powyższe znajduje swoje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych oraz orzeczeniach sądów administracyjnych, a także w najnowszej
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 marca 2024 r. o
    sygnaturze 0113-KDIPT1-3.4012.38.2024.2.JM.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        a) określone udziały w nieruchomości;
        b) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
      c) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, nieruchomość niezabudowana (grunt)
    spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...),
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem
    cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak wynika z art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.

    Zgodnie z art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    W przypadku współwłasności nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy
    ze współwłaścicieli ma określony ułamkiem udział w nieruchomości.
    Z kolei kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      § 1. Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem
      wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku
      wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach
      obciążających majątek wspólny.
      § 2. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba
      że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności,
      które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Na mocy art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne, w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu cywilnego oboje
    małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.

    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy o
    podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby
    dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne
    dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem
    podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Jednocześnie należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów
    wymienionych w cytowanym art. 15 ust. 1 ustawy, co stwarza szczególną sytuację prawną
    dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności gospodarcze istniała ustawowa
    wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego
    wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki
    majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od
    towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) – jako podatnik VAT.

    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ponadto, z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby
    przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć
    przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady
    z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112
    /WE, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Całość
    powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje
    podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną
    do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania
    wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania
    polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie
    należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Zatem przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu

    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać spółce przysługujące Pani prawo
    własności nieruchomości Działki nr 1 o pow. 0,8100 ha, przysługujący Pani udział w prawie
    własności nieruchomości o pow. 2,4000 ha, która powstanie z podziału Działki nr 3 oraz
    przysługujący Pani udział w prawie własności nieruchomości o pow. 2,3600 ha, która
    powstanie z podziału Działki nr 2. Prawo własności Działki nr 1 nabyła Pani w 1984 r. na
    podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego oraz w 2020 r. na podstawie odpisu
    skróconego aktu małżeństwa. Prawo własności udziału w działce nr 2 nabyła Pani na
    podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego w 1984 r., a prawo własności
    udziału w działce nr 3 nabyła Pani na podstawie umowy sprzedaży zawartej w 2003 r.
    Pani wątpliwości dotyczą kwestii, czy z tytułu sprzedaży przysługującego Pani prawa
    własności działki nr 1 oraz przysługujących Pani udziałów w działce wydzielonej z działki nr
    2 i nr 3 będzie Pani uznana za podatnika podatku VAT.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości niezabudowanych istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego we wniosku opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży działek,
    podejmowała Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób
    ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu jako, że jedynym
    przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    W rozpatrywanej sprawie trzeba zwrócić uwagę, że nieruchomości (tj. działki nr 1 oraz nr
    3) są przedmiotem umowy dzierżawy zawartej w 2015 r. na okres 10 lat.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 693 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa stanowi umowę dwustronnie zobowiązującą i wzajemną nakładającą
    na strony – zarówno wydzierżawiającego jak i dzierżawcę – określone przepisami
    obowiązki.
    Istota umowy dzierżawy wskazuje, że na jej podstawie dochodzi do odpłatnego
    świadczenia usług przez właściciela na rzecz dzierżawcy. Dzierżawca za oddaną mu w
    dzierżawę rzecz płaci umówiony czynsz. Istnieje zatem bezpośredni związek między
    świadczoną usługą a przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Wskazać należy, że dzierżawa działek stanowi odpłatne świadczenie usług, a zawarcie
    umowy dzierżawy powoduje wyłączenie nieruchomości z majątku osobistego. Taki sposób
    wykorzystania przez Panią działek nr 1 oraz 3 sprawił, że są one wykorzystywane w
    prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej, a nie wyłącznie w ramach majątku
    osobistego. Tym samym planując dostawę ww. działek, nie dokona Pani zbycia majątku
    osobistego, ale zbycie majątku wykorzystywanego w działalności gospodarczej. W tym
    przypadku sposób nabycia takich działek jest bez znaczenia, gdyż po nabyciu działki są
    wykorzystywane do działalności gospodarczej.
    Zwrócić należy uwagę na powołane wyroki TSUE C-291/92 oraz C-25/03 dotyczące majątku
    osobistego. Wynika z nich, że majątek osobisty to majątek, który jest wykorzystywany w
    całym okresie jego posiadania do celów osobistych. W Pani sprawie nie mamy do

    czynienia z taką sytuacją. Działki nr 1 oraz 3 były wykorzystywane w celach zarobkowych tj.
    w celach dzierżawy.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    I tak, według art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Natomiast na podstawie art. 389 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej. Tym
    samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca
    przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w
    formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    Ponadto, w sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma
    również kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo Kodeksu
    cywilnego.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z
      właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez
      przedstawiciela.
      § 2. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania
      pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:

      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Według art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      § 1. Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      § 2. Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na
      piśmie.
    Na mocy art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo – to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy. Zatem każda
    czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie udzielonego
    pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wskazała Pani, że oddała Pani w dzierżawę działki nr 1 oraz 3. Ponadto w celu sprzedaży
    Nieruchomości zawarła Pani z kupującą Spółką umowę przedwstępną, w której
    zobowiązała się Pani do sprzedaży przysługującego Pani prawa własności działki nr 1,
    udziału w działce wydzielonej z działki nr 2 oraz udziału w działce wydzielonej z działki nr
    3. Zgodnie z umową przedwstępną umowa przyrzeczona zostanie zawarta m.in. pod
    warunkiem podziału działki nr 2 oraz działki nr 3. W umowie przedwstępnej zawarto
    również szereg zgód, upoważnień i pełnomocnictw. Wyraziła Pani zgodę na dokonanie
    przez kupującą Spółkę analizy stanu prawnego Nieruchomości, wszelkich czynności
    faktycznych i prawnych mających na celu uzyskanie pozwolenia na budowę i prowadzenie
    prac inwestycyjnych w nieograniczonym zakresie na Przedmiocie Umowy tj. na ww.
    działkach. Kupująca Spółka uzyskała od Pani prawo do dysponowania Nieruchomością na
    cele budowlane. Udzieliła Pani także kupującej Spółce pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do reprezentowania Pani w postępowaniach
    administracyjnych dotyczących w szczególności podziałów geodezyjnych, uzyskiwania
    decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, w
    postępowaniach dotyczących uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, uzyskania opinii lub zaświadczenia zarządców sieci o
    możliwości wykonania uzbrojenia technicznego terenu, uzyskania zgody na wycinkę drzew
    i krzewów z nieruchomości będących Przedmiotem Umowy, występowania przed
    wszelkimi organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
    faktycznych i prawnych. Ponadto, wszelkie koszty związane ze sprzedażą Nieruchomości
    ponosi strona Kupująca.
    Udzielone pełnomocnictwo i zgody upoważniły Kupującą Spółkę do dokonania w Pani
    imieniu czynności, wynikających z warunków ww. umowy przedwstępnej, których
    wykonanie dodatkowo wyklucza uznanie, że planuje Pani sprzedaż majątku prywatnego,
    czy też w ramach zarządzania majątkiem osobistym.

    Fakt, że ww. działania nie będą podejmowane bezpośrednio przez Panią, ale przez osoby
    trzecie (Kupującą Spółkę), nie oznacza, że pozostaną bez wpływu na Pani sytuację prawną.
    Podjęte działania mają doprowadzić do zawarcia transakcji na potrzeby wybudowania na
    działce nr 1 oraz na działce wydzielonej z działki nr 2 i nr 3 inwestycji budowlanej
    Kupującej Spółki. Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej Nieruchomości te podlegać
    będą wielu ww. czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu widzenia podatku VAT
    zostaną „wykonane” w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym kontekście bez znaczenia
    pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez Kupującą.
    Udzielenie przez Panią stosownego pełnomocnictwa Kupującej Spółce skutkować będzie
    tym, że wszystkie ww. czynności podejmowane przez nabywcę będą podejmowane w Pani
    imieniu i na Pani korzyść, ponieważ to Pani jako właściciel działki nr 1, a także
    współwłaściciel działek nr 2 i nr 3 będzie stroną w postępowaniu o uzyskanie stosownych
    decyzji, pozwoleń oraz dokonania wszelkich czynności z nimi związanych.
    Nie ulega wątpliwości, że tak szeroko zakrojony zakres przygotowania nieruchomości do
    sprzedaży nie jest typowy dla działań podejmowanych przez osoby fizyczne, w zakresie
    zarządzania majątkiem osobistym – prywatnym.
    W efekcie dokonywanych czynności dostawie podlegać będą Działki o zupełnie innym
    charakterze niż w chwili zawarcia umowy przedwstępnej, gdyż wystąpi szereg czynności
    przygotowujących ww. nieruchomości do sprzedaży.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Panią sprzedaż przysługującego Pani prawa własności działki nr 1 oraz
    przysługujących Pani udziałów w działce wydzielonej z działki nr 2 i nr 3, będzie zgodnie z
    art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Działki nr 1 i nr 3 oddane są w dzierżawę.
    Ponadto, dokonując opisanych we wniosku czynności, będzie Pani podejmowała (poprzez
    udzielone pełnomocnictwo) działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty
    zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. będzie wykazywała Pani aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Tym samym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę
    uznania Pani za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
    gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy przysługującego Pani
    prawa własności działki nr 1 oraz przysługujących Pani udziałów w działce wydzielonej z
    działki nr 2 i nr 3 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa
    towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Pani stanowisko uznaję zatem za nieprawidłowe.
    Wskazać również należy, że powołana przez Panią interpretacja nr 0113-KDIPT1-
    3.4012.38.2024.2.JM nie może wpłynąć na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, ponieważ
    została ona wydana w odniesieniu do indywidualnego i właściwego tylko temu
    rozstrzygnięciu opisowi sprawy. Przede wszystkim, w opisie sprawy powołanej przez Panią
    interpretacji sprzedawca nieruchomości nie udostępniał działki będącej przedmiotem
    wniosku na podstawie umowy najmu, dzierżawy, użyczenia, ani innej umowy o podobnym
    charakterze, która to czynność, w myśl ustawy o podatku od towarów i usług, stanowi
    odpłatne świadczenie usług. Ponadto zauważyć należy, że w powołanej przez Panią
    interpretacji, zainteresowany jej uzyskaniem, nie udzielił również kupującemu
    pełnomocnictwa do występowania z jego imieniu.
    Ponadto, ocena opodatkowania sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne, nie jest
    pojęciem uniwersalnym, opiera się ona każdorazowo na analizie całokształtu
    wykonywanych przez osoby fizyczne czynności i powinna być dokonywana z punktu

    widzenia każdego odrębnego stanu faktycznego z osobna, uwzględniając te okoliczności.
    Tym samym wskazaną interpretację potraktowano jako element Pani argumentacji,
    jednakże nie może ono stanowić podstawy dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Pani, a nie wywiera skutku prawnego
    dla Pani małżonka oraz wobec współwłaścicieli nieruchomości.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się
        Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.