Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.714.2024.1.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-07
Teza: Zwolnienie od podatku VAT dostawy zabudowanej działki w ramach wywłaszczenia w zamian za odszkodowanie.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość zabudowana; nieruchomości-wywłaszczenie nieruchomości; wywłaszczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli lub ich części 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 6 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT dostawy zabudowanej działki nr 1
    w ramach wywłaszczenia w zamian za odszkodowanie.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Prowadzi
    przedsiębiorstwo w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Na podstawie umowy sprzedaży z 13 grudnia 2011 r. nabył prawo wieczystego
    użytkowania nieruchomości składającej się z działki nr 1 oraz prawo własności
    znajdujących się na tej działce, stanowiących odrębne nieruchomości, budynki i
    budowle wraz ze środkami trwałymi. Dostawa ta była zwolniona z podatku VAT na
    podstawie art. 43 pkt 1 ust. 10a ustawy o VAT.
    Nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste oraz budynki i budowle stanowiące
    odrębny przedmiot własności stanowią środki trwałe i wykorzystywane są do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej od momentu nabycia. W chwili nabycia prawa,
    część lokali w budynku była oddana w dzierżawę osobom trzecim.
    W czasie eksploatacji budynku czynione były nakłady, jednakże nie przekraczały one
    30% wartości początkowej.
    W chwili obecnej jednostki samorządu terytorialnego planują pozbawienie
    Wnioskodawcy prawa użytkowania wieczystego oraz odrębnej własności budynków
    zlokalizowanych na gruncie wraz z innymi urządzeniami trwale związanymi z gruntem
    na cele publiczne, o których mowa w art. 6 ustawy o gospodarce nieruchomościami. W
    ramach procedury wywłaszczenia możliwe jest wygaszenie prawa wieczystego
    użytkowania poprzez przeniesienie go na organ oraz zbycie budynków na dwa sposoby:
        wywłaszczenie w drodze umowy,
        w drodze decyzji administracyjnej.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym wywłaszczenie poprzez pozbawienie prawa
    użytkowania wieczystego oraz prawa własności budynków, budowli oraz innych urządzeń
    trwale związanych z gruntem za odszkodowaniem na cele realizacji inwestycji w zakresie
    transportu publicznego w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od
    towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym wywłaszczenie za
    odszkodowaniem na cele realizacji inwestycji publicznej, może korzystać ze zwolnienia
    od opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Przejście własności w trybie wywłaszczenia za odszkodowaniem mieści się w definicji
    dostawy towarów na potrzeby VAT. Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, przez
    dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa
    do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również przeniesienie z nakazu
    organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie.
    Co do zasady zatem, przedmiotowa czynność, czy to zbycie w drodze zawarcia umowy
    sprzedaży, czy to w drodze wydania decyzji administracyjnej, podlegać powinna
    opodatkowaniu podatkiem VAT, chyba że zastosowanie znajdzie określone zwolnienie
    podatkowe.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10, zwalnia się od podatku VAT dostawę budynków, budowli
    lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynków, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.

    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie
    do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania
    na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub
    ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Ponieważ od pierwszego zasiedlenia minęło ponad 2 lata, a poczynione przez
    Wnioskodawcę wydatki na ulepszenie nie stanowiły 30% wartości początkowej, to
    występują przesłanki do zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy dla
    dostawy budynków, budowli lub ich części.
    To z kolei oznacza, że zgodnie z art. 29 ust. 8 ustawy, cała czynność, a więc także dostawa
    prawa użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli trwale związanych z gruntem
    oddanym w użytkowanie wieczyste, podlegać może łącznie zwolnieniu od opodatkowania
    podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w
      zamian za odszkodowanie.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Należy podkreślić, że co do zasady dla uznania, że dostawa towarów oraz świadczenie
    usługi podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bezwzględnym warunkiem
    jest „odpłatność” za daną czynność, co wynika wprost z powołanego wyżej przepisu art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność,
    a także odszkodowanie. Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu
    kosztów, płatny.
    Z przywołanego przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że czynność polegająca na
    przeniesieniu z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu

    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (np.
    nieruchomości) w zamian za odszkodowanie stanowi dostawę towarów. W tej sytuacji bez
    znaczenia jest fakt, że dostawa nie jest de facto następstwem decyzji właściciela, lecz
    wynika z nakazu organu władzy publicznej lub z mocy samego prawa. Odszkodowanie w
    tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną. W konsekwencji należy stwierdzić, że
    przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu
    takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (w tym np.
    nieruchomości) w zamian za odszkodowanie – na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy –
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy przy tym zaznaczyć, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie podlega
    samo odszkodowanie, lecz stanowiące dostawę towarów przeniesienie własności
    nieruchomości w zamian za wynagrodzenie przyjmujące formę odszkodowania.
    Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością
    wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy
    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru.
    Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów nabiera odpłatnego
    charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności
    opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa
    towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez
    „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.
    W myśl dyspozycji art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym
      podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób
      wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności
      czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i
      prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Wydzielanie gruntów pod drogi publiczne, drogi rowerowe i drogi wodne, budowa,
      utrzymywanie oraz wykonywanie robót budowlanych tych dróg, obiektów i urządzeń
      transportu publicznego, a także łączności publicznej i sygnalizacji;
    Zasady nabywania nieruchomości pod inwestycje w zakresie dróg publicznych, a także
    organy właściwe w tych sprawach, reguluje ustawa z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych
    zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 311).
    Art. 11a ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w
    zakresie dróg publicznych stanowi, że:
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo wykonujący
      zadania zlecone z zakresu administracji rządowej starosta w odniesieniu do dróg
      powiatowych i gminnych, wydają decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Na podstawie art. 11f ust. 1 pkt 6 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i
    realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych:

      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Stosownie do art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
      dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych
      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
      ostateczna.
    W myśl art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    W oparciu o art. 12 ust. 5 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    W myśl art. 18 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje
      ustalenie wysokości odszkodowania.
    Na podstawie art. 112 ust. 2 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    Zgodnie z art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą
      być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do
      nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy.
    Na mocy art. 115 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego na rzecz Skarbu Państwa następuje z
      urzędu, a na rzecz jednostki samorządu terytorialnego - na wniosek jej organu
      wykonawczego. Wszczęcie postępowania z urzędu może także nastąpić na skutek
      zawiadomienia złożonego przez podmiot, który zamierza realizować cel publiczny.

      Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego następuje po bezskutecznym upływie
      dwumiesięcznego terminu do zawarcia umowy, o której mowa w art. 114 ust. 1,
      wyznaczonego na piśmie właścicielowi, użytkownikowi wieczystemu nieruchomości,
      a także osobie, której przysługuje ograniczone prawo rzeczowe na tej nieruchomości.
    Zgodnie z art. 114 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wszczęcie postępowania wywłaszczeniowego, z zastrzeżeniem ust. 2 i ust. 3, należy
      poprzedzić rokowaniami o nabycie w drodze umowy praw określonych w art. 112
      ust. 3, przeprowadzonymi między starostą, wykonującym zadanie z zakresu
      administracji rządowej, a właścicielem lub użytkownikiem wieczystym
      nieruchomości, a także osobą, której przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe. W trakcie prowadzenia rokowań może być zaoferowana
      nieruchomość zamienna.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji.
    Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa
    lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania
    wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację
    inwestycji. Z tak określonych zapisów ustawowych wynika jasno, że podmiotem
    podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się
    tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Prowadzi Pan przedsiębiorstwo w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej. Na
    podstawie umowy sprzedaży z 13 grudnia 2011 r. nabył Pan prawo wieczystego
    użytkowania nieruchomości składającej się z działki nr 1 oraz prawo własności
    znajdujących się na tej działce, stanowiących odrębne nieruchomości, budynków i budowli
    wraz ze środkami trwałymi. Dostawa ta była zwolniona z podatku VAT na podstawie art.
    43 pkt 1 ust. 10a ustawy o VAT. Nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste oraz
    budynki i budowle stanowiące odrębny przedmiot własności stanowią środki trwałe i
    wykorzystywane są do celów prowadzonej działalności gospodarczej od momentu
    nabycia. W chwili nabycia prawa, część lokali w budynku była oddana w dzierżawę
    osobom trzecim. W czasie eksploatacji budynku czynione były nakłady, jednakże nie
    przekraczały one 30% wartości początkowej. W chwili obecnej jednostki samorządu
    terytorialnego planują pozbawienie Pana prawa użytkowania wieczystego oraz odrębnej
    własności budynków zlokalizowanych na gruncie wraz z innymi urządzeniami trwale
    związanymi z gruntem na cele publiczne, o których mowa w art. 6 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia,
    czy wywłaszczenie poprzez pozbawienie prawa użytkowania wieczystego oraz prawa
    własności budynków, budowli oraz innych urządzeń trwale związanych z gruntem za
    odszkodowaniem na cele realizacji inwestycji w zakresie transportu publicznego w
    rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, może korzystać ze
    zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się do powyższych wątpliwości należy wskazać, że przeniesienie prawa
    własności gruntu z nakazu władzy publicznej w zamian za odszkodowanie stanowi
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Pan natomiast w odniesieniu do tej
    czynności działa w charakterze podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, gdyż

    nieruchomość oddana w użytkowanie wieczyste oraz budynki i budowle stanowiące
    odrębny przedmiot własności stanowią środki trwałe i wykorzystywane są do celów
    prowadzonej działalności gospodarczej od momentu nabycia. W tym przypadku
    odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc
    tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej
    ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to
      oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie
      użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy,
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w
    stosunku do nich doszło do pierwszego zasiedlenia, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku zabudowanych nieruchomości
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stanie się
    bezzasadne.
    Jeżeli natomiast nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy dla dostawy nieruchomości, należy
    przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług w
    oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

    W świetle art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.
    Należy ponadto wskazać, że kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym
    posadowione zostały budynki lub budowle, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy,
    zgodnie z którym:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z
    dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków,
    budowli lub ich części w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu (działki) stosuje się analogiczne zasady opodatkowania jak przy
    dostawie budynku, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    opodatkowana jest również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu
    wieczystym.
    Jak wynika z okoliczności sprawy, na podstawie umowy sprzedaży z 13 grudnia 2011 r.
    nabył Pan prawo wieczystego użytkowania nieruchomości składającej się z działki nr 1
    oraz prawo własności znajdujących się na tej działce, stanowiących odrębne
    nieruchomości, budynków i budowli wraz ze środkami trwałymi. Nieruchomość oddana w
    użytkowanie wieczyste oraz budynki i budowle stanowiące odrębny przedmiot własności
    stanowią środki trwałe i wykorzystywane są do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej od momentu nabycia. W czasie eksploatacji budynku czynione były nakłady,
    jednakże nie przekraczały one 30% wartości początkowej.
    Zatem, w rozpatrywanej sprawie przesłanki zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy zostaną spełnione, gdyż dostawa budynków i budowli znajdujących się na działce
    nr 1 nie będzie dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia, a pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem budynków a dostawą upłynie okres dłuższy niż dwa lata.
    Tym samym, planowana dostawa budynków i budowli znajdujących się na działce nr 1
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, na podstawie art. 43 ust.
    1 pkt 10 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że dostawa budynków i budowli znajdujących się na działce nr 1 będzie
    korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to
    analiza zwolnienia tej dostawy wynikająca z przepisów art. 43 ust. 1 pkt 10a i 43 ust. 1 pkt
    2 ustawy jest bezzasadna.
    W konsekwencji dostawa gruntu na którym znajdują się budynki i budowle przy
    uwzględnieniu treści art. 29a ust. 8 ustawy, również będzie objęta zwolnieniem od
    podatku od towarów i usług.

    Tym samym, wywłaszczenie poprzez pozbawienie prawa użytkowania wieczystego oraz
    prawa własności budynków, budowli oraz innych urządzeń trwale związanych z gruntem
    za odszkodowaniem na cele realizacji inwestycji w zakresie transportu publicznego, może
    korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan
        do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.