Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-944/10/NG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-11-26
Teza: sprzedaż nieruchomości – ulga odsetkowa
Słowa kluczowe: kredyt; nieruchomości; ulga-ulga odsetkowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że Pani stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 01 września 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zachowania prawa do tzw. „ulgi odsetkowej” w przypadku wynajmu lokalu mieszkalnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01 września 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zachowania prawa do tzw. „ulgi odsetkowej” w przypadku wynajmu lokalu mieszkalnego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni w marcu 2006r. zaciągnęła kredyt hipoteczny na budowę mieszkania spółdzielczego. Mieszkanie zostało wybudowane przez spółdzielnię i przekazane wnioskodawczyni w grudniu 2006r. Natychmiast po wykończeniu lokalu wnioskodawczyni wprowadziła się do niego i zamieszkiwała w nim przez 3 lata – do końca 2009r. A zatem zakupione mieszkanie służyło wnioskodawczyni do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, wnioskodawczyni jest jego jedynym właścicielem i była jego pierwszym lokatorem.

W związku z powyższym, a także spełniając inne warunki zawarte w art. 26b ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r. wnioskodawczyni nabyła prawo do ulgi odsetkowej, z której nadal korzysta na zasadzie praw nabytych.

Na początku 2010r. wnioskodawczyni postanowiła z narzeczonym zamieszkać razem i wyprowadziła się ze swojego mieszkania, które następnie postanowiła wynająć.

Umowę najmu podpisała z lokatorami od 01 marca 2010r., przychód z tego tytułu opodatkowuje ryczałtem 8,5 % (PIT 28).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy słuszne jest stanowisko wnioskodawczyni, iż zachowuje nabyte prawo do ulgi odsetkowej pomimo czasowego wynajęcia swojego mieszkania?

Zdaniem wnioskodawczyni, w rozliczeniu podatku dochodowego za 2010r. (PIT-37) zamierza w dalszym ciągu korzystać z ulgi odsetkowej, ponieważ nie znajduje przesłanek do utraty prawa do niej.

W żadnym z artykułów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (ani w brzmieniu obecnym, ani we wspomnianym wyżej art. 26b obowiązującym w czasie kiedy wnioskodawczyni nabyła prawo do ulgi) nie opisano wprost faktu wynajęcia mieszkania zakupionego w celu zaspokojenia własnych potrzeb jako powodującego utratę tego prawa. Ponadto wydarzenia z 2010r. nie mają wpływu na podstawę nabycia przez wnioskodawczynię ulgi w przeszłości – zaciągając w 2006r. kredyt wnioskodawczyni miała na myśli tylko i wyłącznie zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, nie przewidując innych możliwości zaspokojenia potrzeb niż poprze stałe korzystanie z własnego lokalu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady dokonywania odliczeń wydatków poniesionych na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych regulują z kolei przepisy art. 26b ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), obowiązujące w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 217 poz. 1588 ze zm.). Przepis art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej stanowi, iż podatnikowi, któremu w latach 2002-2006 został udzielony kredyt (pożyczka), o którym mowa w art. 26b ustawy wymienionej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2007r., zwany dalej "kredytem mieszkaniowym", przysługuje na zasadach określonych w tej ustawie oraz w ustawie wymienionej w art. 2, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 01 stycznia 2007r., prawo do odliczania wydatków na spłatę odsetek:

1.  od kredytu mieszkaniowego,
2.  od kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu mieszkaniowego,
3.  od każdego kolejnego kredytu (pożyczki) zaciągniętego na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w pkt 1 lub 2

\-do upływu terminu spłaty określonego w umowie o kredyt mieszkaniowy zawartej przed dniem 01 stycznia 2007r., nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2027r.

Zgodnie z art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2007r., od podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1, odlicza się, z zastrzeżeniem ust. 2-4, faktycznie poniesione w roku podatkowym wydatki na spłatę odsetek od kredytu udzielonego podatnikowi, o którym mowa w art. 3 ust. 1, na sfinansowanie inwestycji mającej na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, związanej z:

1.  budową budynku mieszkalnego, albo
2.  wniesieniem wkładu budowlanego lub mieszkaniowego do spółdzielni mieszkaniowej na nabycie prawa do nowo budowanego budynku mieszkalnego albo lokalu mieszkalnego w takim budynku, albo
3.  zakupem nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo od osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej, albo
4.  nadbudową lub rozbudową budynku na cele mieszkalne lub przebudową (przystosowaniem) budynku niemieszkalnego, jego części lub pomieszczenia niemieszkalnego na cele mieszkalne, w wyniku których powstanie samodzielne mieszkanie spełniające wymagania określone w przepisach prawa budowlanego.

Stosownie do art. 26b ust. 2, odliczenie, o którym mowa wyżej, stosuje się, jeżeli:

1.  kredyt (pożyczka) został udzielony podatnikowi po dniu 1 stycznia 2002 r.,
2.  kredyt (pożyczka) był udzielony przez podmiot uprawniony na podstawie przepisów prawa bankowego albo przepisów o spółdzielczych kasach oszczędnościowo – kredytowych do udzielania kredytów (pożyczek), a z umowy kredytu (pożyczki) wynika, że dotyczy on jednej z inwestycji wymienionych w ust. 1,
3.  inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynków mieszkalnych lub lokali mieszkalnych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, a w razie braku tego planu – określonym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej na podstawie obowiązujących ustaw,
4.  inwestycja wymieniona w ust. 1 dotyczy budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, a ponadto w przypadku inwestycji, o których mowa w ust. 1 pkt 2 albo pkt 3 – została zawarta umowa o ustanowieniu spółdzielczego własnościowego lub lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego albo umowa w formie aktu notarialnego o ustanowieniu odrębnej własności lokalu mieszkalnego, o przeniesieniu na podatnika własności budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego, której jedną ze stron jest podatnik,
5.  do zeznania o którym mowa w art. 45, składanego za rok, w którym po raz pierwszy dokonuje się odliczenia, o którym mowa w ust. 1, podatnik dołączy oświadczenie, według określonego wzoru (na formularzu PIT-2K), o wysokości wszystkich poniesionych wydatków związanych z daną inwestycją, w tym o wysokości wydatków udokumentowanych fakturami wystawionymi przez podatników podatku od towarów i usług nie korzystających ze zwolnienia od tego podatku,
6.  odsetki o których mowa w ust. 1:
    1.  zostały faktycznie zapłacone, a ich wysokość i termin zapłaty są udokumentowane dowodem wystawionym przez podmiot wymieniony w pkt 2,
    2.  nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów lub nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie, chyba że zwrócone odsetki zwiększyły podstawę obliczenia podatku,
    3.  nie zostały odliczone od przychodów na podstawie art. 11 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym,
7.  podatnik lub jego małżonek nie korzystał lub nie korzysta z odliczenia od dochodu (przychodu) lub podatku wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe, przeznaczonych na:
    1.  zakup gruntu lub odpłatne przeniesienie prawa wieczystego użytkowania gruntu pod budowę budynku mieszkalnego,
    2.  budowę budynku mieszkalnego,
    3.  wkład budowlany lub mieszkaniowy do spółdzielni mieszkaniowej,
    4.  zakup nowo wybudowanego budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w takim budynku od gminy albo osoby, która wybudowała ten budynek w wykonywaniu działalności gospodarczej,
    5.  nadbudowę lub rozbudowę budynku na cele mieszkalne,
    6.  przebudowę strychu, suszarni albo przystosowanie innego pomieszczenia na cele mieszkalne oraz wykończenie lokalu mieszkalnego w nowo wybudowanym budynku mieszkalnym, do dnia zasiedlenia tego lokalu,
    7.  systematyczne gromadzenie oszczędności na rachunku oszczędnościowo-kredytowym w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, według zasad określonych w odrębnych przepisach.

W kontekście jednak sytuacji przedstawionej we wniosku i wyrażonego stanowiska wnioskodawczyni, dla określenia możliwości korzystania z „ulgi odsetkowej” w przedmiotowym przypadku zachodzi konieczność rozstrzygnięcia tego, czy wynajem lokalu mieszkalnego wpływa w jakikolwiek sposób na prawo do ulgi, albo też zakres dokonywanych odliczeń z tego tytułu.

Literalne brzmienie art. 26b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, że z umowy kredytu udzielonego podatnikowi musi wynikać, że dotyczy on jednej z inwestycji wymienionych przez ustawodawcę w ust. 1 pkt 1-4 tego przepisu. Natomiast inwestycja ta ma mieć na celu zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.

Należy pokreślić, iż – zgodnie ze stanowiskiem utrwalonym zarówno w orzecznictwie, jaki w doktrynie prawa – zwolnienia podatkowe stanowią wyłom od zasady powszechności opodatkowania oraz mają charakter przywileju, z którego podatnik ma prawo, a nie obowiązek korzystania; muszą one być zatem interpretowane bez dokonywania wykładni rozszerzającej, a także zawężającej danego przepisu prawa podatkowego. Nadto w przypadku interpretacji przepisów prawa podatkowego należy posługiwać się przede wszystkim wykładnią językową.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wnioskodawczyni wskazała, że zakupione mieszkanie służyło jej do zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych, albowiem do przedmiotowego mieszkania wnioskodawczyni wprowadziła się natychmiast po jego wykończeniu i zamieszkiwała w nim przez 3 lata – do końca 2009r. Wnioskodawczyni postanowiła na początku 2010r. zamieszkać razem z narzeczonym i wyprowadziła się ze swojego mieszkania, które następnie czasowo wynajęła.

Z art. 26b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2006r. jasno wynika, że inwestycja ma dotyczyć własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika. Kryterium zakupu lokalu mieszkalnego „na własne potrzeby mieszkaniowe” jest bowiem spełnione wówczas, gdy lokal mieszkalny zostanie zakupiony w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych podatnika, a nie w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych innych osób. O własnych potrzebach nie sposób mówić, gdy podatnik faktycznie nie mieszka (fizycznie nie przebywa) w danym lokalu, lecz tylko wynajmuje go w celach zarobkowych. Rację ma wnioskodawczyni pisząc, że wynajem mieszkania nie został wskazany w ustawie literalnie jako przesłanka powodująca utratę prawa do ulgi. Organ podatkowy wskazuje jednak, że ustawodawca nie musiał wpisywać tej przesłanki do ustawy skoro już na samym wstępie, w art. 26b ust. 1 wskazał, że inwestycje dające prawo do ulgi mają zaspokajać wyłącznie własne potrzeby mieszkaniowe podatnika. Zapis ten z założenia zatem wyklucza z zakresu działania ulgi wszystkie te inwestycje, które własnym potrzebom podatnika nie służą. Prawo nabyte do ulgi odsetkowej oznacza, że odsetki od kredytu może odliczać podatnik, który spełniał warunki do skorzystania z ulgi przed 01 stycznia 2007r. To że w momencie zaciągania kredytu był on przeznaczony na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika nie oznacza, że podatnik nabywa bezwarunkowe prawo do odliczania odsetek od kredytu na przyszłość. Realizacja celu polegającego na zaspokajaniu własnych potrzeb mieszkaniowych jest pierwszą i podstawową przesłanką dopuszczającą w ogóle prawo do odliczania odsetek od kredytu. To że w momencie zaciągania kredytu podatnik realizował własne potrzeby mieszkaniowe nie jest bynajmniej równoznaczne z faktem, że w okresie późniejszym decyzje podatnika o rezygnacji z zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych nie będą miały wpływu na zachowanie prawa do korzystania z ulgi. W sposób oczywisty będą miały wpływ na prawo do ulgi, jeśli okaże się, że podatnik złamał pierwszą i podstawową przesłankę, tj. przestał zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe, choć zaciągnął kredyt powołując się na taką właśnie okoliczność. Skoro kredyt był udzielony na zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych, to podatnik skoro chce korzystać z ulgi odsetkowej winien zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe a nie cudze i to nie tylko w pierwszych okresach spłaty kredytu, lecz przez cały okres korzystania z tejże ulgi. W przeciwnym razie kredyt nie jest wykorzystywany zgodnie z jego pierwotnym przeznaczeniem. Zatem np. uczynienie z mieszkania stałego źródła zarobkowania z tytułu najmu albo darowanie go innej osobie pozbawia podatnika prawa do odliczenia ulgi odsetkowej gdyż nie jest spełniony warunek określony w art. 26b ust. 1 ustawy, skoro udzielony kredyt wbrew umowie przestaje zaspokajać własne potrzeby mieszkaniowe podatnika.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zakup lokalu przez wnioskodawczynię miał bez wątpienia na celu zaspokajanie jej własnych potrzeb mieszkaniowych, za czym przemawia 3 letni okres zamieszkiwania w przedmiotowym mieszkaniu po jego nabyciu, Zatem czasowy wynajem przez wnioskodawczynię lokalu mieszkalnego w 2010r. nie stanowi przeszkody uniemożliwiającej wnioskodawczyni odliczenie od dochodu odsetek od kredytu zaciągniętego na zakup tego lokalu. Sam fakt wynajęcia mieszkania z przyczyn osobistych, mający charakter czasowy jeszcze nie świadczy o zaprzestaniu zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych przez wnioskodawczynię.

Ponieważ pytanie wnioskodawczyni dotyczyło skutków jedynie czasowego wynajęcia mieszkania, Organ nie miał podstaw aby stanowiska wnioskodawczyni o zachowaniu prawa do ulgi odsetkowej nie uznać za prawidłowe. Dopiero w momencie, w którym inwestycja przestaje w sposób oczywisty dotyczyć własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika – przestaje być spełniony podstawowy warunek uprawniający do ulgi. W przypadku wnioskodawczyni taka sytuacja nie ma jednak miejsca, gdyż czasowe wynajęcie lokalu istotnie nie przesądza jeszcze o braku prawa do ulgi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.