Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.551.2017.1.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-08
Teza: w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości niezabudowanej
Słowa kluczowe: kopalnia (wyrobisko górnicze); teren-teren niezabudowany; zakład-zakład górniczy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku, który wpłynął do tut. Organu w dniu 13 października 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości niezabudowanej – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 października 2017 r. wpłynął ww. wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia od podatku dla dostawy nieruchomości niezabudowanej.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca, zwany dalej „Wnioskodawcą", jest państwową osobą prawną, powołaną przepisami ustaw. Przepisy wprowadzające ustawę nie figurującą w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wnioskodawca przygotowuje do sprzedaży niezabudowaną nieruchomość o powierzchni ok. 19 hektarów, wchodzącą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Nieruchomość ta stanowi jedną działkę geodezyjną i jest położona na obszarze, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego.

Eksploatacja złóż kopalin na terenie górniczym prowadzona jest metodą odkrywkową. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa działka geodezyjna (nr 47/12) położona jest w strefach oznaczonych następującymi symbolami:

*   OG - strefa lokalizacji urządzeń służących obsłudze zakładu górniczego, w tym dróg wewnętrznych, urządzeń energetycznych i łączności, bocznic kolejowych (część działki o powierzchni ok. 3 ha),
*   F - filary ochronne, zabezpieczające funkcjonowanie dróg, linii i bocznic kolejowych,przemysłowej kolejki wiszącej, trwałych obiektów budowlanych usytuowanych na terenie zakładu górniczego oraz chroniące lasy przeznaczone do utrwalenia (część działki o powierzchni ok. 10 ha),
*   TZ - strefy zwałowania nakładów istniejące/planowane, przeznaczone do zagospodarowania mas ziemnych i skalnych przemieszczanych w związku z prowadzeniem wydobycia kopaliny (część działki o powierzchni ok. 6 ha).

W odniesieniu do strefy OG obowiązuje zakaz budowy obiektów nie związanych z wydobyciem kopalin i obsługą zakładu górniczego, natomiast dopuszcza się prowadzenie upraw rolnych, o ile nie kolidują z funkcją wydobywania kopaliny.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy sprzedaż przedmiotowej nieruchomości korzystać będzie ze zwolnienia w podatku VAT ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W opisanym stanie faktycznym, zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż przedmiotowej nieruchomości jako dostawa terenu niezabudowanego innego niż tereny budowlane będzie w całości podlegać zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Kierunki zagospodarowania ww. nieruchomości, stanowiącej jedną działkę geodezyjną, zostały określone w obowiązującym miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako teren górniczy. Większa część nieruchomości (ok. 84% powierzchni działki) jest położona w strefie filarów ochronnych oraz w strefie zwałowania nakładów, w których to strefach miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje możliwości przeznaczenia gruntu pod zabudowę. Pozostała część nieruchomości leży w strefie lokalizacji urządzeń służących obsłudze zakładu górniczego, w której obowiązuje zakaz budowy obiektów niezwiązanych z wydobyciem kopalin i obsługą zakładu górniczego. Biorąc pod uwagę funkcje ww. stref oraz charakter prowadzonej działalności górniczej (wydobycie kopalin metodą odkrywkową) należy uznać, że przedmiotowa nieruchomość nie jest przeznaczona pod zabudowę i w związku z tym nie stanowi terenu budowlanego w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT.

Złoża kopalin (surowców mineralnych), stanowią część składową nieruchomości gruntowej i nie są obiektami budowlanymi, łącznie z ewentualnym wyrobiskiem górniczym - uchwała siedmiu sędziów NSA z dnia 2 lipca 2001 r. sygn. akt FPS 2/2001, interpretacje indywidualne Nr IPPP1/443-143/09-2/AP z dnia 26 marca 2009 r. i Nr IPPP1/443-142/09-2/AW z dnia 31 marca 2009 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym na mocy art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, przewidziane zostały zwolnienia od podatku oraz obniżenie stawki.

Ponadto w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni, miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.

W myśl art. 2 pkt 33 ustawy pod pojęciem tereny budowlane – rozumie się grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane – są zwolnione od podatku.

W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2015 r. poz. 199, z późn. zm.), kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.

Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy, ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.

W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego – w myśl zapisów ust. 2 powołanego przepisu – określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:

1.  lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego;
2.  sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.

O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.

W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.

Z powyższych przepisów wynika, że przeznaczenie określonego gruntu należy oceniać wyłącznie w oparciu o istniejący miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.

Zauważyć należy, że analiza powołanych wyżej przepisów ustawy o VAT wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca przygotowuje do sprzedaży niezabudowaną nieruchomość o powierzchni ok. 19 hektarów, wchodzącą w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa. Nieruchomość ta stanowi jedną działkę geodezyjną i jest położona na obszarze, dla którego obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego. Eksploatacja złóż kopalin na terenie górniczym prowadzona jest metodą odkrywkową. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, przedmiotowa działka geodezyjna (nr 47/12) położona jest w strefach oznaczonych następującymi symbolami:

*   OG - strefa lokalizacji urządzeń służących obsłudze zakładu górniczego, w tym dróg wewnętrznych, urządzeń energetycznych i łączności, bocznic kolejowych (część działki o powierzchni ok. 3 ha),
*   F - filary ochronne, zabezpieczające funkcjonowanie dróg, linii i bocznic kolejowych, przemysłowej kolejki wiszącej, trwałych obiektów budowlanych usytuowanych na terenie zakładu górniczego oraz chroniące lasy przeznaczone do utrwalenia (część działki o powierzchni ok. 10 ha),
*   TZ - strefy zwałowania nakładów istniejące/planowane, przeznaczone do zagospodarowania mas ziemnych i skalnych przemieszczanych w związku z prowadzeniem wydobycia kopaliny (część działki o powierzchni ok. 6 ha).

W odniesieniu do strefy OG obowiązuje zakaz budowy obiektów niezwiązanych z wydobyciem kopalin i obsługą zakładu górniczego, natomiast dopuszcza się prowadzenie upraw rolnych, o ile nie kolidują z funkcją wydobywania kopaliny.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla planowanej dostawy opisanej we wniosku nieruchomości.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 15 ustawy z dnia 16 października 2017 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2017 r. poz. 2126) terenem górniczym jest przestrzeń objęta przewidywanymi szkodliwymi wpływami robót górniczych zakładu górniczego.

W myśl pkt 17 powyższego przepisu wyrobiskiem górniczym – jest przestrzeń w nieruchomości gruntowej lub górotworze powstała w wyniku robót górniczych.

Natomiast zakładem górniczym jest wyodrębniony technicznie i organizacyjnie zespół środków służących bezpośrednio do wykonywania działalności regulowanej ustawą w zakresie wydobywania kopalin ze złóż, a w podziemnych zakładach górniczych wydobywających węgiel kamienny wraz z pozostającym w związku technologicznym z wydobyciem kopaliny przygotowaniem wydobytej kopaliny do sprzedaży, podziemnego bezzbiornikowego magazynowania substancji, podziemnego składowania odpadów albo podziemnego składowania dwutlenku węgla, w tym wyrobiska górnicze, obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje - art. 6 ust. 1 pkt 18 ustawy Prawo geologiczne i górnicze.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r. poz. 1332, z póżn. zm.) przez obiekt budowlany należy rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Stosownie do zapisu art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane budynek to taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach;

Z kolei w myśl art. 3 pkt 3 ww. ustawy przez budowlę należy rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Zgodnie z art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane obiektem liniowym jest obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

W tym miejscu zwrócić należy uwagę na art. 2 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym ustawy nie stosuje się do wyrobisk górniczych. Natomiast w myśl art. 2 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przepisy ustawy nie naruszają przepisów odrębnych, a w szczególności prawa geologicznego i górniczego – w odniesieniu do obiektów budowlanych zakładów górniczych.

Ze złożonego wniosku wynika, że część działki nr 47/12 położona jest w strefie oznaczonej symbolem OG - strefa lokalizacji urządzeń służących obsłudze zakładu górniczego, w tym dróg wewnętrznych, urządzeń energetycznych i łączności, bocznic kolejowych. Z analizy wyżej powołanych przepisów ustawy Prawo budowlane wynika, że drogi wewnętrzne, urządzeń energetyczne i łączności, bocznice kolejowe stanowią budowle w rozumieniu art. 3 pkt 3 tej ustawy.

Oznacza to więc, że miejscowy plan zagospodarowania terenu obowiązujący dla przedmiotowej działki przewiduje możliwość jej zabudowy. Powyższe potwierdza również okoliczność, strefa oznaczona symbolem F, w obrębie której położona jest część działki nr 47/12 przewiduje filary ochronne zabezpieczające funkcjonowanie dróg, linii i bocznic kolejowych, przemysłowej kolejki wiszącej oraz trwałych obiektów budowlanych usytuowanych na terenie zakładu górniczego, który zgodnie z definicją zawartą w prawie geologicznym i górniczym obejmuje m.in. obiekty budowlane, urządzenia oraz instalacje.

Uwzględniając opis przedstawionego zdarzenia przyszłego w kontekście wyżej powołanych przepisów stwierdzić należy, że dostawa część działki nr 47/12 położonej w strefie OG, dla której miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego przewiduje możliwość zabudowy stanowi teren budowlany, w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy, nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Dostawa tej części działki podlegać będzie opodatkowaniu stawką podstawową w wysokości 23% na podstawie art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy.

Z uwagi na okoliczności sprawy, z których wynika, że Wnioskodawca nie nabył przedmiotowej działki w ramach czynności zwolnionych z podatku i nie wykorzystywał do czynności zwolnionych przedmiotowo z podatku przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie. Jak wynika z treści wniosku nieruchomość jest wykorzystywana do eksploatacji złóż kopalin.

Natomiast część działki nr 47/12, położona w strefie F i TZ, dla których miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie przewiduje możliwości zabudowy, a więc nie stanowiącej gruntu budowlanego podlegać będzie zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.

Tym samym nie można zgodzić się z Wnioskodawcą, że sprzedaż przedmiotowej działki w całości podlegać będzie zwolnieniu od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.

W konsekwencji powyższego, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

W tym miejscu zauważyć należy, że powołane na poparcie własnego stanowiska Wnioskodawcy interpretacje indywidualne nr IPPP1/443-142/09-2/AW i IPPP1/443-143/09-2/AP dotyczą zdarzeń przyszłych odmiennych niż opis sprawy przedstawiony przez Wnioskodawcę. We wnioskach tych nie wskazano, że z miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego wynika, że sprzedawane nieruchomości stanowią teren przeznaczony pod zabudowę.

Odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę rozstrzygnięcia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 lipca 2001 r. sygn. akt FPS 2/2001 zauważyć należy, że podjęta przez Sąd uchwała dotyczyła uznania czy podziemne wyrobisko górnicze podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości w rozumieniu ustawy z dnia 12 stycznia 1991 roku o podatkach i opłatach lokalnych ( Dz. U. Nr 9 poz. 31 ze zm.). Powołany wyrok nie odnosi się w żadnej mierze do regulacji ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy podkreślić, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.