Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1303/14-2/KS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-02-24
Teza: Czy do przychodów Wnioskodawczyni (nierezydenta) prowadzącej zarejestrowaną w CEIDG działalność gospodarczą ma zastosowanie art. 29 ustawy o PIT?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; nierezydent
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 24 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania uzyskiwanych przychodów (dochodów) w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez nierezydenta na terytorium Polski **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu opodatkowania uzyskiwanych przychodów (dochodów) w związku z działalnością gospodarczą prowadzoną przez nierezydenta na terytorium Polski.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczy polegającą na świadczeniu usług związanych z technologią produkcji karmy dla zwierząt oraz sprzedaży towarów (matryc do maszyn służących do produkcji karmy dla zwierząt). W zakres świadczonych przez Wnioskodawczynię usług wchodzą konsultacje w zakresie receptur i specyfikacji produktu oraz prób produkcyjnych, wsparcie w zakresie surowców potrzebnych do procesu technologicznego oraz konsultacje dotyczące opakowań produktu, urządzeń i kontroli procesu technologicznego, kontroli jakości etc. Przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej jest również wynajem samochodów osobowych i łodzi. Wnioskodawczyni posiada wpis do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Ministra Gospodarki (dalej: CEiDG). Wnioskodawczyni wybrała opodatkowanie podatkiem liniowym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce, Wnioskodawczyni zawarła z polskimi i zagranicznymi kontrahentami kontrakty polegające na świadczeniu usług związanych z technologią produkcji karmy dla zwierząt oraz dotyczące sprzedaży matryc do maszyn służących do produkcji karmy dla zwierząt. Wnioskodawczyni założyła również działalność gospodarczy na Słowenii, dokąd w 2014 r. przeniosła swój ośrodek interesów życiowych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce Wnioskodawczyni zawarła umowy leasingu operacyjnego, których przedmiotem są dwa samochody osobowe oraz dwie łodzie motorowe. Jeden z leasingowanych samochodów Wnioskodawczyni wykorzystuje w związku z prowadzoną w Polsce działalnością gospodarczą w celu uzyskania przychodów bądź zabezpieczenia źródła przychodów, natomiast drugi samochód Wnioskodawczyni w ramach polskiej działalności gospodarczej wynajmuje firmie na Słowenii. Leasingowane samochody są używane przede wszystkim poza granicami Polski.

Łodzie motorowe od momentu zawarcia umowy leasingu są wynajmowane w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię polskiej działalności gospodarczej kontrahentom zagranicznym na terenie Słowenii oraz Chorwacji i tam znajdują się na stałe.

Wnioskodawczyni w związku z zawarciem umów leasingowych dotyczących wyżej wymienionych ruchomości, ponosi wydatki na spłatę rat leasingowych oraz wydatki związane z użytkowaniem i utrzymaniem leasingowanych ruchomości, takie jak koszty ubezpieczeń, paliwa, a także koszty związane z wynajmem leasingowanych łodzi na terenie Słowenii i Chorwacji (np. opłaty za marinę etc). Powyższe koszty Wnioskodawczyni zalicza do kosztów uzyskania przychodów polskiej działalności gospodarczej.

W 2014 r. Wnioskodawczyni przeniosła swój ośrodek interesów życiowych na Słowenię i od dnia 1 stycznia 2014 r. jest rezydentką podatkową tego państwa. Rezydencja została potwierdzona certyfikatem rezydencji wydanym przez słoweńskie organy podatkowe w dniu 18 sierpnia 2014 r. Pomimo zmiany rezydencji podatkowej Wnioskodawczyni nadal pozostaje zarejestrowanym w CEIDG jako przedsiębiorca i uzyskuje przychody z tytułu kontraktów zawartych w ramach wykonywanej w Polsce działalności gospodarczej jeszcze przed zmianą rezydencji podatkowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy do przychodów Wnioskodawczyni (nierezydenta) prowadzącej zarejestrowaną w CEIDG działalność gospodarczą ma zastosowanie art. 29 ustawy o PIT?
2.  Czy do kosztów uzyskania przychodów zarejestrowanej w CEDIG działalności gospodarczej Wnioskodawczyni (nierezydenta), można zaliczyć wydatki związane z leasingowanymi samochodami oraz łodziami pomimo faktu, iż powyższe składniki majątku znajdują się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone nr 1. W zakresie pytania oznaczonego nr 2 wydana zostanie odrębna interpretacja indywidualna.

Zdaniem Wnioskodawczyni do jej przychodów z zarejestrowanej w CEIDG działalności gospodarczej nie ma zastosowania art. 29 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Polski miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Polski. Stosownie do postanowień art. 3 ust. 2b ustawy o PIT za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  Pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.
2.  Działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia.
3.  Działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
4.  Położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Zarówno działalność gospodarcza, jak i działalność wykonywana osobiście są źródłami przychodów wymienionymi w art. 10 ust. 1 ustawy o PIT.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o PIT za przychody z działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Za przychody z działalności wykonywanej osobiście - zgodnie z art. 13 ustawy o PIT - uważa się:

1.  przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych;
2.  przychody z działalności duchownych, osiągane z innego tytułu niż umowa o pracę,
3.  przychody z działalności polskich arbitrów uczestniczących w procesach arbitrażowych z partnerami zagranicznymi;
4.  przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7;
5.  przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10 i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
6.  przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych;
7.  przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od;
    1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
    2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9;
8.  przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich tub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Art. 29 ust. 1 ustawy o PIT stanowi, iż podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

1.  z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu,
2.  z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu,
3.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
4.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
5.  z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

Jak wskazano w stanie faktycznym, Wnioskodawczyni zawarła kontrakty z kontrahentami krajowymi i zagranicznymi polegające na świadczeniu usług związanych z technologią produkcji karmy dla zwierząt oraz sprzedaży matryc do maszyn służących produkcji karmy dla zwierząt. Niniejsze kontrakty zostały zawarte w ramach prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności gospodarczej zarejestrowanej w CEIDG. W związku z powyższym zdaniem Wnioskodawczyni, uzyskanych przychodów z tytułu realizacji wyżej opisanych kontraktów nie można uznać za przychody z działalności wykonywanej osobiście. Taka sytuacja miałaby miejsce np. gdyby Wnioskodawczyni zawarła umowę cywilnoprawną na świadczenie usług jako osoba prywatna. Jednak w przedmiotowym stanie faktycznym Wnioskodawczyni będąca stroną kontraktu występuje w nim jako przedsiębiorca zarejestrowany zgodnie z powszechnie obowiązującymi w Polsce przepisami prawa. Nie można więc do przedmiotowego stanu faktycznego zastosować normy prawnej z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy o PIT.

W przypadku zakwalifikowania świadczonych przez Wnioskodawczynię usług jako świadczeń doradczych, nie jest również możliwe zastosowanie art. 29 ust. 1 pkt 5 ustawy o PIT. Pomimo faktu, iż Wnioskodawczyni ma status nierezydenta, to osiągnięte na terytorium Polski przychody związane są z polską działalnością gospodarczą i z tego powodu powinny być opodatkowane podatkiem liniowym (gdyż taką formę rozliczeń wybrała Wnioskodawczyni).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że przychody Wnioskodawczyni, która nie posiada rezydencji podatkowej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z tytułu wykonanych usług wynikających z umów zawartych w ramach prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej nie będą podlegały w Polsce opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 29 ustawy o PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2a ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361 z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy, za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia,
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości, w tym ze sprzedaży takiej nieruchomości.

Na podkreślenie zasługuje fakt, że katalog dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, o którym mowa w powoływanym przepisie art. 3 ust. 2b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera m.in. dochody (przychody) z działalności gospodarczej, przy czym nie jest to katalog zamknięty. W przepisie tym przewidziano opodatkowanie oparte na zasadzie źródła. Jeżeli źródło przychodów nierezydenta znajduje się na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej, to Rzeczpospolita Polska ma prawo opodatkować dochody uzyskane z tego źródła na zasadach obowiązujących w tym państwie (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie natomiast do art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisy dotyczące nieograniczonego oraz ograniczonego obowiązku podatkowego – art. 3 ust. 1 i 1a, stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawczyni prowadzi w Polsce działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług. W zakres świadczonych usług wchodzą konsultacje dotyczące receptur i specyfikacji produktu oraz prób produkcyjnych, wsparcie w zakresie surowców potrzebnych do procesu technologicznego oraz konsultacje dotyczące opakowań produktu, urządzeń i kontroli procesu technologicznego, kontroli jakości. Przedmiotem prowadzonej działalności gospodarczej jest również wynajem samochodów osobowych i łodzi. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej w Polsce, zawarła kontrakty polegające na świadczeniu usług związanych z technologią produkcji karmy dla zwierząt oraz dotyczące sprzedaży matryc do maszyn służących do produkcji karmy dla zwierząt. Wnioskodawczyni zawarła umowy leasingu operacyjnego, których przedmiotem są dwa samochody osobowe oraz dwie łodzie motorowe. Wnioskodawczyni założyła również działalność gospodarczą na Słowenii, dokąd w 2014 r. przeniosła swój ośrodek interesów życiowych i od dnia 1 stycznia 2014 r. jest rezydentką podatkową tego państwa.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawczyni od 1 stycznia 2014 r. nie jest polskim rezydentem podatkowym, a więc podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, w przedmiotowej sprawie skutki podatkowe związane z prowadzeniem działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy rozpatrywać z uwzględnieniem umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowenii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku sporządzonej w Lublanie dnia 28 czerwca 1998 r. (Dz. U. z 1996 r. nr 35, poz. 198).

W myśl art. 7 ust. 1 ww. umowy, zyski przedsiębiorstwa Umawiającego się Państwa podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że przedsiębiorstwo prowadzi działalność w drugim Umawiającym się Państwie przez położony tam zakład. Jeżeli przedsiębiorstwo wykonuje działalność w ten sposób, zyski przedsiębiorstwa mogą być opodatkowane w drugim Państwie, jednak tylko w takiej mierze, w jakiej mogą być przypisane temu zakładowi.

Warunek określony w art. 7 ust. 1 ww. umowy należy interpretować zgodnie z Komentarzem do Modelowej Konwencji w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (OECD), przyjmując, że przedsiębiorstwo jednego Państwa nie może być opodatkowane w drugim Państwie, chyba że prowadzi ono w tym drugim Państwie działalność handlową lub przemysłową za pośrednictwem położonego w tym Państwie zakładu.

Analiza powyższych zapisów wskazuje m.in., że dochód przedsiębiorstwa, co do zasady, opodatkowany jest w państwie rezydencji. W państwie zakładu opodatkowany jest wyłącznie dochód uzyskany z tego zakładu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Słowenii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, w rozumieniu niniejszej umowy określenie „zakład” oznacza stałą placówkę, przez którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.

Zgodnie zaś z art. 5 ust. 2 powoływanej umowy, określenie ”zakład” obejmuje w szczególności:

1.  miejsce zarządu,
2.  filię,
3.  biuro,
4.  fabrykę,
5.  warsztat oraz
6.  kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu, kamieniołom albo inne miejsce wydobywania zasobów naturalnych.

Tak więc, aby można było mówić o zakładzie przede wszystkim musi istnieć placówka, która ma charakter stały i za pośrednictwem której wykonywana powinna być działalność przedsiębiorstwa. Przy czym każdy przypadek należy analizować oddzielenie dla potrzeb określenia czy przedsiębiorstwo posiada stałą placówkę na terytorium drugiego państwa. Należy mieć na względzie okoliczność, że w praktyce powinno się ocenić, czy działalność ma charakter trwały i stanowi spójność pod względem geograficznym i handlowym.

W świetle powyższych uregulowań stwierdzić należy, że prowadzona działalność na terytorium Polski przez Wnioskodawczynię, która od 1 stycznia 2014 r. posiada ograniczony obowiązek podatkowy, stanowi jej zakład w rozumieniu art. 5 ust. 1 w związku z art. 7 ust. 1 umowy zawartej między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Republiki Słowenii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku.

Zatem w myśl powyższych uregulowań, dochody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię z tytułu prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej działalności jako dochody uzyskiwane poprzez położony na terytorium Polski zakład w rozumieniu art. 5 ww. umowy, należy kwalifikować na zasadach przewidzianych w art. 7, tj. jako „zyski przedsiębiorstwa”. Skoro działalność na terytorium Polski prowadzona jest za pomocą położonego w tym państwie zakładu, to dochód uzyskany z tej działalności podlegał będzie opodatkowaniu w Polsce na zasadach przewidzianych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

Przy czym kwalifikacja uzyskiwanych przysporzeń majątkowych do tego źródła przychodów uzależniona jest od spełnienia warunków określonych w art. 5a pkt 6 cyt. ustawy, w którym zostało zdefiniowane (definicja legalna) pojęcie działalność gospodarcza. Zgodnie z tym przepisem, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Oznacza to, że dochody podatników prowadzących działalność gospodarczą spełniającą przesłanki określone art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy opodatkować na zasadach właściwych dla tego źródła przychodów bez względu na to, czy posiadają oni ograniczony, czy nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Tym samym zarówno przychody jak i koszty uzyskania przychodów związane z tą działalnością, należy rozliczać w ramach źródła przychodu jakim jest wymieniona w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy pozarolnicza działalność gospodarcza.

Przy czym mając na uwadze przedstawiony stan faktycznym stwierdzić należy, że w rozpatrywanym przypadku, nie znajdą zastosowania przepisy art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uzyskiwane przez Wnioskodawczynię przychody (dochody) w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie mieszczą się w kategorii należności z tytułów wymienionych w wyżej cytowanym art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 1 - 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek dochodowy od uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez osoby, o których mowa w art. 3 ust. 2a, przychodów:

1.  z działalności określonej w art. 13 pkt 2 i 6-9 oraz z odsetek innych niż wymienione w art. 30a ust. 1, z praw autorskich lub z praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego, w tym także środka transportu, oraz za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how) - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
2.  z opłat za usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby fizyczne mające miejsce zamieszkania za granicą, a organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu;
3.  z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
4.  uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 10% przychodów;
5.  z tytułu świadczeń doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze - pobiera się w formie ryczałtu w wysokości 20% przychodu.

W świetle powołanych przepisów uznać należy, że dochody uzyskiwane przez Wnioskodawczynię (posiadającą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ograniczony obowiązek podatkowy), jeżeli w istocie prowadzona działalność gospodarcza wypełnia przesłanki określone w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy opodatkować na zasadach właściwych dla źródła przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy. Przy czym uzyskiwane przychody (dochody), nie mieszczą się w kategorii należności z tytułów wymienionych w wyżej cytowanym art. 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zatem stanowisko Wnioskodawczyni należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.