Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.185.2025.1.MWJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków
ponoszonych w związku z realizacją inwestycji.
Słowa kluczowe: jednostka-jednostka samorządu terytorialnego-dochód
jednostek samorządu terytorialnego
transport-transport kolejowy
urząd-urząd gminy
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który
    dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu wydatków ponoszonych w
    związku z realizacją inwestycji. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina Miejska (dalej również jako: „Gmina” lub „GMK”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego zarejestrowaną jako czynny podatnik podatku VAT. Z dniem 1 stycznia 2017
    r. Gmina dokonała centralizacji rozliczeń podatku VAT ze swoimi jednostkami
    budżetowymi, zakładem budżetowym oraz Urzędem Miasta (dalej jako: „jednostki
    organizacyjne”).
    Jedną z jednostek budżetowych Gminy jest A, którego podstawowym przedmiotem
    działalności jest realizacja zadań inwestycyjnych w Mieście.
    A zamierza realizować inwestycję w zakresie budowy przystanku kolejowego B (dalej jako:
    „B”) „(...0” wraz z budową parkingów typu... (dalej jako: „P+R” i „B+R”, czyli parkingów typu
    „parkuj i jedź”, przeznaczonych dla pasażerów przesiadających się z samochodów i
    rowerów do środków transportu zbiorowego).
    Głównym celem inwestycji będzie zwiększenie udziału przyjaznego środowisku transportu
    publicznego w obsłudze mieszkańców .... Lokalizacja przystanku kolejowego ma na celu
    wykształcenie optymalnego i wygodnego węzła przesiadkowego. Poprawi on dostępność
    komunikacyjną Miasta poprzez umożliwienie przesiadki pomiędzy: transportem
    indywidualnym (samochodowym), transportem kolejowym, a realizowaną przez Gminę
    komunikacją autobusową (w sąsiedztwie znajdują się przystanki autobusowe oraz pętla
    autobusowa ...). Jednocześnie przewiduje się przystanki autobusowe na wiadukcie
    planowanej ulicy ...). W celu intensyfikacji wykorzystania miejskiego transportu
    zbiorowego w ramach budowy ul. ... zaplanowana została budowa dodatkowych zatok
    autobusowych z przystankami przy ul. ..., zwiększając tym samym liczbę bezpośrednich
    połączeń pomiędzy przystankiem kolejowym i parkingiem a miejską komunikacją
    autobusową.
    Zapewnienie dogodnej dostępności do przystanku B oraz znajdującej się w pobliżu pętli
    autobusowej „(...)” w znaczący sposób przyczyni się do poprawy warunków podróży oraz
    zwiększenia atrakcyjności komunikacji zbiorowej. Wybudowane w ramach projektu
    parkingi P+R i B+R umożliwią przesiadkę z samochodu/roweru na środek transportu
    zbiorowego, pozwalając na wygodny i szybki dojazd do celu podróży, który często znajduje
    się w centrum .... Na parkingu przewidziano miejsca dla pojazdów osób z
    niepełnosprawnościami oraz do ładowania samochodów elektrycznych.
    Gmina Miejska wystąpiła z wnioskiem o współfinansowanie ww. inwestycji ze środków
    Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Fundusze
    Europejskie dla ... 2021-2027, priorytet ... Fundusze europejskie dla transportu miejskiego,
    działanie: ... Transport miejski – ZIT, w ramach którego dofinansowywane są m.in.
    inwestycje w zakresie budowy i przebudowy infrastruktury do obsługi podróżnych

    korzystających z publicznego zbiorowego transportu miejskiego lub podmiejskiego albo
    aglomeracyjnego transportu kolejowego.
    Jednym z warunków uzyskania dofinansowania w ramach powyższego programu jest
    integracja gałęzi transportu. Zgodnie z opisem priorytetów dla działania Transport miejski
    (...):
    „W przypadku obiektów typu „parkuj i jedź” wsparcie możliwe jest pod warunkiem ich
    lokalizacji w miejscach, w których zapewniona jest odpowiednia integracja ze zbiorowym
    transportem publicznym. (...) W ramach parkingów P&R konieczne jest zapewnienie miejsc
    parkingowych dla rowerów oraz obowiązkowe jest zapewnienie punktu/punktów
    ładowania poj. elektrycznych. Parking „parkuj i jedź” to parking pełniący funkcję
    przesiadkową, umożliwiający kontynuację podróży środkami komunikacji zbiorowej”.
    Objęty projektem węzeł przesiadkowy nie tylko umożliwi korzystanie z kolei
    aglomeracyjnej, lecz także zaoferuje dogodną przesiadkę do autobusów komunikacji
    miejskiej, wpisuje się on zatem w priorytety działania ... Transport miejski.
    Zakres zadania obejmuje: (...).
    Parking P+R o pojemności (...) miejsc przy ul. ... powstanie w obszarze (...). Z kolei miejsca
    postojowe dla taxi oraz ... (z wjazdem przy ul. ...) oraz parking P+R o pojemności (...) miejsc
    przy ul. ... zostaną wykonane na terenach stanowiących własność Gminy.
    Przebudowa układu drogowego i wiaduktów oraz budowa kładki pieszo-rowerowej
    stanowi niezbędny element funkcjonowania węzła przesiadkowego, poprawiający jakość
    funkcjonowania transportu publicznego poprzez zapewnienie bezpiecznego i
    komfortowego dostępu do węzła na obszarze wcześniej niedostępnym.
    Całość inwestycji jest realizowana w oparciu o ustawę o transporcie kolejowym. W
    pierwszej kolejności uzyskano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, a następnie
    decyzję o ustaleniu lokalizacji linii kolejowej oraz pozwolenie na budowę.
    Powstałe w ramach inwestycji parkingi P+R i B+R wykorzystywane będą wyłącznie na
    potrzeby osób parkujących samochód/rower i przesiadających się na środek komunikacji
    zbiorowej, co zostanie zapewnione poprzez zainstalowanie w widocznym miejscu tablicy
    informującej o powyższym (wraz z regulaminem parkingu) oraz wprowadzenie (stałej lub
    czasowej) weryfikacji wykorzystania parkingu.
    Pomimo że wybudowane parkingi będą funkcjonować w systemie otwartym, nie będą one
    jednak parkingami nieodpłatnymi, gdyż prawo do skorzystania z nich zarezerwowane
    będzie wyłącznie dla posiadaczy biletów komunikacji publicznej (tj. biletu kolejowego B lub
    aktywnej karty, takiej jak np. ..., z zapisanym ważnym biletem komunikacji miejskiej lub
    tzw. biletem metropolitalnym, umożliwiającym korzystanie zarówno z komunikacji
    miejskiej, jak i komunikacji kolejowej).
    Innymi słowy, uiszczając odpłatność za przejazd środkiem komunikacji zbiorowej, pasażer
    nabywa także prawo do korzystania z parkingu P+R, czy B+R. Parkingi tego rodzaju
    budowane i utrzymywane są przez Gminę wyłącznie w celu intensyfikacji korzystania
    przez mieszkańców ze środków transportu publicznego, nie zaś w celu zapewnienia miejsc
    parkingowych w Mieście. Parkingi typu P+R, czy B+R, służą zatem transportowi
    publicznemu i z perspektywy podatku VAT traktowane są jako element infrastruktury
    transportu publicznego, czyli infrastruktury w zakresie której Gminie przysługuje prawo do
    częściowego odliczenia naliczonego podatku VAT z zastosowaniem prewspółczynnika VAT,
    w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT. Prawo do częściowego odliczenia VAT
    wynikającego z budowy i utrzymania parkingów typu P+R potwierdza uzyskana przez
    Gminę interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej nr 0115-KDIT1-
    3.4012.409.2019.1.MS z dnia 12.08.2019 r.
    Całość infrastruktury wytworzonej w ramach inwestycji stanowić będzie własność Gminy.

    Po zakończeniu przez A fazy inwestycyjnej, produkty projektu będą zarządzane przez
    Gminę Miejską, działającą za pośrednictwem własnych jednostek organizacyjnych
    (scentralizowanych dla celów VAT w ramach GMK) zgodnie z przedmiotem i celami ich
    działalności, tj.:
    • Zarząd Transportu Publicznego w ... (dalej jako: „ ZTP”), który jako jednostka
      odpowiedzialna za organizowanie, nadzorowanie i prowadzenie wszelkich spraw
      związanych z publicznym transportem zbiorowym na terytorium GMK oraz gmin
      ościennych, będzie operatorem infrastruktury parkingowej P+R i B+R oraz innej
      infrastruktury transportu zbiorowego (np. przystanki autobusowe);
    • Zarząd Dróg Miasta (dalej jako: „ZDMK”), który będzie pełnił funkcję zarządu dróg
      publicznych w zakresie obiektów drogowych powstałych w projekcie;
    • Zarząd Infrastruktury Wodnej (dalej jako: „ZIW”), która będzie odpowiadać za
      zarządzanie i utrzymanie systemu toalet publicznych.
    Stacje ładowania zlokalizowane na parkingach P+R będą umożliwiały odpłatne ładowanie
    pojazdów elektrycznych, a rozliczeniem i obsługą systemu zajmować się będzie podmiot
    zewnętrzny wybrany przez Gminę w drodze przetargu. Gmina, działając za pośrednictwem
    ZTP, uzyskiwać będzie zatem opodatkowane VAT dochody z ładowania pojazdów lub, w
    zależności od przyjętego modelu współpracy z wybranym operatorem, dochody z
    dzierżawy tej infrastruktury.
    Jeśli chodzi natomiast o powstałą w projekcie infrastrukturę kolejową, to planowane jest
    zawarcie umowy pomiędzy GMK (działającą poprzez Urząd Miasta), a C S.A. (dalej jako:
    „C”), na mocy której Gmina Miejska nieodpłatnie udostępni tą infrastrukturę do
    użytkowania przez C. C będzie zarządzać i utrzymywać wytworzoną w ramach inwestycji
    infrastrukturę kolejową. Z kolei po upływie 5 lat od daty oddania inwestycji do
    użytkowania planowane jest bezpłatne przekazanie elementów infrastruktury kolejowej
    (m.in. perony z wyposażeniem, schody i pochylnie) na rzecz C.
    Z perspektywy Gminy, planowana inwestycja związana będzie, przede wszystkim, z
    prowadzoną przez Gminę działalnością gospodarczą w zakresie transportu publicznego
    (tj. sprzedażą biletów komunikacji miejskiej). Wydatki dotyczące działalności gospodarczej
    w zakresie transportu publicznego wiążą się z prawem Gminy do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego z zastosowaniem prewspółczynnika VAT. Zastosowanie
    prewspółczynnika VAT względem wydatków dotyczących transportu publicznego, w tym
    wydatków na poczet parkingów P+R, potwierdziły wydane na rzecz Gminy interpretacje
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej:
    • nr 0111-KDIB3-2.4012.143.2018.1.MD z dnia 19.04.2018 r.,
    • nr 0111-KDIB3-2.4012.564.2017.1.ASZ z dnia 18.12.2017 r.,
    • nr 0115-KDIT1-3.4012.409.2019.1.MS z dnia 12.08.2019 r.
    W ramach działalności gospodarczej w zakresie transportu publicznego, Gmina osiąga nie
    tylko dochody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej (tramwajowej i autobusowej),
    ale także dochody ze sprzedaży tzw. biletu metropolitalnego, czyli biletu umożliwiającego
    przejazdy środkami transportu miejskiego, ale również kolejowego. Bilety metropolitalne,
    sprzedawane przez ZTP, honorowane są w środkach transportu kolejowego na podstawie
    zawartych przez Gminę umów regulujących wzajemne wykonywanie usług pomiędzy GMK
    i przewoźnikami kolejowymi, w tym przewoźnikami ... Sp. z o.o. i ... S.A., którzy będą
    realizować przewozy z budowanego przystanku kolejowego (...).
    Obiekty powstałe w ramach planowanej inwestycji będą zatem służyły prowadzeniu przez
    Gminę, przede wszystkim, działalności gospodarczej w zakresie transportu publicznego,
    realizowanej przez Gminę za pośrednictwem jednostki ZTP. Działalności gospodarczej
    podlegającej VAT, innej niż działalność w zakresie transportu publicznego będą służyły
    także niektóre ze składników majątkowych powstałych w ramach planowanej inwestycji.
    Przykładowo, toalety będą służyły świadczeniu opodatkowanych VAT usług odpłatnego
    udostępniania toalet publicznych realizowanego przez Gminę za pośrednictwem jednostki

    budżetowej ZIW, zaś ładowarki samochodów elektrycznych będą służyły
    opodatkowanemu VAT poborowi opłat za ładowanie pojazdów albo opodatkowanej VAT
    dzierżawie na rzecz wyłonionego w przetargu operatora zewnętrznego.
    Mając na względzie cel inwestycji, nie można pominąć jednak faktu, że powstanie w jej
    ramach przystanek kolejowy oraz kolejowa infrastruktura towarzysząca, który służyć
    będzie, przede wszystkim, przewoźnikom kolejowym dla celów usług transportowych
    opodatkowanych VAT realizowanych przez tych przewoźników. Z perspektywy Gminy,
    która nieodpłatnie udostępni C powstałą w ramach inwestycji infrastrukturę kolejową,
    związek tej infrastruktury z działalnością gospodarczą Gminy będzie miał charakter
    wyłącznie częściowy i pośredni - poprzez powiązanie infrastruktury kolejowej w jeden
    zintegrowany węzeł komunikacyjny z miejską infrastrukturą transportu publicznego (a tym
    samym realizowaną przez Gminę, opodatkowaną VAT sprzedażą biletów komunikacji
    publicznej), ale także poprzez uczestnictwo Gminy w sprzedaży przewozów kolejowych w
    ramach dokonywanej przez GMK sprzedaży biletów metropolitalnych.
    Inwestycja nie będzie służyła Gminie do wykonywania żadnych czynności podlegających
    zwolnieniu z VAT.
    W powyższych okolicznościach, wątpliwości Gminy rodzi zakres prawa do odliczenia
    podatku naliczonego VAT wynikającego z wydatków ponoszonych dla celów realizacji
    inwestycji w zakresie budowy przystanku kolejowego B wraz z budową parkingów typu
    P+R i B+R.
    Duża część wydatków ponoszonych w ramach tej inwestycji dotyczyć będzie bowiem
    inwestycji jako całości (np. koszty projektów, nadzorów, etc.) lub też będzie dotyczyć takich
    elementów inwestycji, które będą służyły zarówno działalności gospodarczej Gminy,
    przede wszystkim w zakresie transportu publicznego, jak i działalności niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT wykonywanej przez Gminę w charakterze organu władzy publicznej,
    polegającej w szczególności na nieodpłatnym udostępnieniu C infrastruktury kolejowej.
    Gmina nie będzie w stanie przypisać tego rodzaju wydatków w całości i wyłącznie, ani do
    własnej działalności gospodarczej podlegającej VAT (w zakresie miejskiego transportu
    publicznego, toalet publicznych, czy też usług ładowania pojazdów elektrycznych), ani do
    działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    Niniejszy wniosek nie dotyczy takich wydatków ponoszonych w ramach planowanej
    inwestycji, które Gmina będzie w stanie przypisać w całości i wyłącznie do działalności
    gospodarczej opodatkowanej VAT lub też wyłącznie i w całości do działalności
    niestanowiącej działalności gospodarczej

## Pytanie

W jakim zakresie Gminie Miejskiej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu kosztów ponoszonych w ramach inwestycji, związanych równocześnie z
    działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT oraz z działalnością inną niż działalność
    gospodarcza, których Gmina nie jest w stanie w całości i wyłącznie przypisać do
    konkretnego rodzaju prowadzonej działalności?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gminie Miejskiej przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu kosztów
    inwestycji, związanych równocześnie z działalnością gospodarczą Gminy opodatkowaną
    VAT oraz z działalnością inną niż działalność gospodarcza, których Gmina nie jest w stanie
    w całości i wyłącznie przypisać do konkretnego rodzaju prowadzonej działalności, zgodnie
    z prewspółczynnikiem VAT, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, właściwym dla
    Urzędu Miasta.
    Uzasadnienie stanowiska Gminy

    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2024 r. poz. 361 ze zm., dalej
    jako: ustawa o VAT), dalej: ustawa o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary
    i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest powstanie
    zobowiązania podatkowego.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT.
    Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe,
    tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony
    są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części
    podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te lub usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT lub zwolnionych z
    opodatkowania.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
    zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, prewspółczynnik VAT najbardziej
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    • zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane oraz
    • obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Ponadto rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17.12.2015 r. w sprawie sposobu
    określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności

    gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r., poz. 999) określa
    sposób ustalania prewspółczynnika VAT, uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej działalności przez niektórych podatników i dokonywanych przez nich nabyć.
    W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, w przypadku jednostki samorządu terytorialnego
    prewspółczynnik VAT ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki
    samorządu terytorialnego. Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu
    terytorialnego, nie jest ustalany jeden prewspółczynnik dla jednostki samorządu
    terytorialnego jako osoby prawnej, tylko ustalane są odrębnie prewspółczynniki VAT dla
    poszczególnych jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego.
    Koszty inwestycji w zakresie budowy przystanku kolejowego B wraz z budową parkingów
    typu P+R i B+R, których dotyczy przedmiotowy wniosek, związane będą równocześnie z
    działalnością gospodarczą Gminy opodatkowaną VAT oraz z działalnością inną niż
    działalność gospodarcza. Gmina nie będzie w stanie w całości i wyłącznie przypisać tych
    kosztów do konkretnego rodzaju prowadzonej działalności, ani konkretnej jednostki
    organizacyjnej GMK. Koszty te ponoszone będą w związku z działalnością różnych
    jednostek organizacyjnych Gminy (takich jak ...), w tym z działalnością opodatkowaną VAT
    oraz działalnością inną niż działalność gospodarcza.
    W tych okolicznościach, mając na uwadze wyżej przytaczane regulacje prawne, Gmina
    zobligowana będzie do odliczania podatku naliczonego ponoszonego w związku z tymi
    wydatkami z wykorzystaniem prewspółczynnika VAT, w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy
    o VAT.
    W przypadku wydatków w zakresie których nie ma możliwości jednoznacznego,
    wyłącznego, przypisania ich do konkretnej jednostki organizacyjnej ani do konkretnej
    kategorii działalności, zdaniem Gminy, najbardziej właściwym winno być dokonanie
    odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem prewspółczynnika VAT właściwego dla
    Urzędu Miasta jako urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego jaką jest
    Gmina Miejska.
    Takie stanowisko wyraził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w zakresie ponoszonych
    przez Gminę Miejską kosztów inwestycji realizowanych na potrzeby działalności kilku
    różnych jednostek organizacyjnych GMK w interpretacji nr 0112-KDIL3.4012.15.2019.1.JK z
    dnia 23.12.2019 r., wskazując że:
    „Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że w przypadku, gdy zakupione usługi, które
    służą całej inwestycji przeznaczone są w części na potrzeby jednej jednostki budżetowej
    (A) i w części na potrzeby drugiej jednostki budżetowej (B) i jednocześnie Gmina nie ma
    możliwości wyodrębnienia jaka część tych zakupów przeznaczona jest na potrzeby danej
    jednostki budżetowej, najbardziej właściwe będzie przypisanie tych zakupów urzędowi
    obsługującemu jednostkę samorządu terytorialnego i dokonanie odliczenia podatku
    naliczonego z zastosowaniem sposobu określenia proporcji właściwego dla tego urzędu.
    Skoro bowiem Gmina nie jest w stanie ustalić w jakim stopniu nabyte usługi
    wykorzystywane są przez poszczególne jednostki organizacyjne (A i B) uznać należy, że
    wykorzystywane są one przez Gminę – jako podatnika podatku od towarów i usług w
    odniesieniu do wszystkich rozliczeń Gminy i jej jednostek organizacyjnych, dokonywanych
    po centralizacji rozliczeń. Reasumując, w odniesieniu do zakupów, które służą całej
    inwestycji i których nie można przypisać bezpośrednio do poszczególnych zadań
    inwestycyjnych (drogi i torowiska), Wnioskodawcy przysługuje prawo do częściowego
    odliczenia podatku naliczonego, obliczonego przy zastosowaniu prewspółczynnika
    wyliczonego dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, z
    uwzględnieniem przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników oraz w oparciu o
    proporcję, o której mowa w art. 90 ustawy obliczoną dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego (w przypadku zakupów wykorzystywanych zarówno do celów
    działalności gospodarczej opodatkowanej i zwolnionej)”.

    Podobnie wypowiedział się Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odnośnie kosztów
    ogólnoadministracyjnych ponoszonych przez jednostkę budżetową A realizującą
    inwestycje na rzecz innych jednostek organizacyjnych Gminy, w interpretacji nr 0111-
    KDIB3-2.4012.20.2018.1.MD z dnia 26.01.2018 r., stwierdzając, że:
    „Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego w odniesieniu do wydatków
    ogólnoadministracyjnych ponoszonych przez A, których Wnioskodawca nie jest w stanie
    bezpośrednio przypisać do konkretnej jednostki organizacyjnej Miasta, ani do żadnej
    kategorii działalności wykonywanych przez Miasto, odliczenie podatku naliczonego winno
    nastąpić zgodnie ze sposobem określenia proporcji w rozumieniu art. 86 ust. 2a ustawy o
    VAT oraz proporcjonalnym odliczeniem, o którym mowa w art. 90 ust. 2 ustawy o VAT
    właściwymi dla Urzędu Miasta, jest prawidłowe”.
    W ocenie Gminy, analogiczne stanowisko winno znaleźć zastosowanie względem kosztów
    inwestycji w zakresie budowy przystanku kolejowego B wraz z budową parkingów typu
    P+R i B+R, w ramach której powstaną różne środki trwałe wykorzystywane przez różne
    jednostki organizacyjne Gminy dla celów różnego rodzaju działalności, w tym działalności
    opodatkowanej VAT (przede wszystkim działalności w zakresie transportu publicznego, ale
    także działalności toalet, czy też ładowania pojazdów elektrycznych), ale także działalności
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT, w tym polegającej na udostępnieniu wybudowanych
    obiektów infrastruktury kolejowej do nieodpłatnego korzystania z nich przez C dla celów
    obsługi własnych pasażerów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego
    z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia

    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Z powołanych przepisów wynika, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane.
    Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności
    będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m. in. w art. 86 ust. 2a
    ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy wskazuje, że:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;

      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    W myśl art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy w brzmieniu obowiązującym do 30 czerwca 2023 r.:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia
      kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu
      skarbowego w formie protokołu.
    Natomiast od 1 lipca 2023 r. przepis ten otrzymał następujące brzmienie:
      Podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności
      gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza w celu obliczenia kwoty
      podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane
      wyliczone szacunkowo. Podatnik jest obowiązany zawiadomić naczelnika urzędu
      skarbowego o przyjętych danych wyliczonych szacunkowo w terminie do 25. dnia
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym ten sposób określenia proporcji
      został zastosowany po raz pierwszy, nie później jednak niż w dniu przesłania
      ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy:
      Przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do
      wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za
      poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c–10g stosuje
      się odpowiednio.
    Stosownie do art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku, gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999, ze zm.), zwane dalej rozporządzeniem, które:

        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
        przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
        dalej „sposobem określenia proporcji”;
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Stosownie do § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że sposób określenia proporcji ustala się odrębnie dla:
    • urzędu obsługującego jednostki samorządu terytorialnego (tj. urzędu gminy, urzędu
      miasta, starostwa powiatowego oraz urzędu marszałkowskiego),
    • jednostki budżetowej,
    • zakładu budżetowego.
    W przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany jeden „całościowy”
    sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego jako osoby prawnej,
    tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla wymienionych wyżej jego
    poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    Wyżej wymienione rozporządzenie wprowadza wzory, według których wyznaczane są
    sposoby określenia proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice
    wykonywanej przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Metody te mają charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu „udziałów” z tytułu
    działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności gospodarczej oraz
    działalności pozostającej poza sferą podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   – dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    W myśl § 3 ust. 3 rozporządzenia:

      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = A x 100/D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
      - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
      - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
      - eksportu towarów,
      - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Przez dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu
      terytorialnego - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne, środki
      pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł
      zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach publicznych - wynikające ze
      sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
      pomniejszone o:
      a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
        publicznych,
      b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
        podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
      c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
        równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
        podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
        podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań jednostki
        samorządu terytorialnego,
      d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
        223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
        jednostki samorządu terytorialnego,
      e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
      f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o której
        mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym, innym
        jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym lub
        jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
        wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
        zadań jednostki samorządu terytorialnego,
      g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
        kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
        ustawy.
    Stosownie do § 2 pkt 10 rozporządzenia:

      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej
      - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4
      lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające
      ze sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
        mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
        budżetowa prowadzi taki rachunek
      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
      zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
      terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
      charakterze na rzecz osób fizycznych.
    W myśl § 2 pkt 11 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o przychodach wykonanych zakładu
      budżetowego - rozumie się przez to przychody zakładu budżetowego w rozumieniu
      ustawy o finansach publicznych, w tym dotacje przekazane temu zakładowi z
      budżetu jednostki samorządu terytorialnego, pomniejszone o kwoty dotacji, które
      zostały zwrócone, wynikające ze sprawozdania z wykonania planu finansowego, z
      których zakład ten pokrywał koszty swojej działalności wykonując przypisane mu
      zadania jednostki samorządu terytorialnego, z wyjątkiem odsetek od środków na
      rachunkach bankowych zaliczonych do przychodów z mienia tego zakładu
      budżetowego oraz odszkodowań należnych temu zakładowi innych niż
      odszkodowania stanowiące zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym
        są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub
        jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji,
        oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane
        odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub
        jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego – używanych na
        potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38–41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Stosownie do § 8 rozporządzenia:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w § 3-
      7, mogą być przyjęte dane za rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy.
    Powołany wyżej art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych. Zgodnie z

    tą normą, w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy), w sytuacji gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe, kwotę podatku
    naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga, że dla stwierdzenia, czy działalność lub transakcja stanowią „cele
    inne niż związane z działalnością gospodarczą” znaczenie ma, czy mieszczą się one w
    przedmiocie działalności danej jednostki.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza nie tylko czynnik
    przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne
    świadczenie usług, ale także czynnik podmiotowy – czynności te muszą być wykonywane
    przez podatnika.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Ponadto, należy zauważyć, że na mocy art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:

      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-
    przedmiotowy. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności
    o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników,
    natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów
    za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy
    towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W świetle art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy organizacji ruchu drogowego i
      lokalnego transportu zbiorowego.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi
    osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie samorządowego zakładu
    budżetowego lub jednostki budżetowej.
    Jak wskazano powyżej, w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności
    podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów
    działalności. W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki

    służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    • są Państwo jednostką samorządu terytorialnego zarejestrowaną jako czynny podatnik
      podatku VAT;
    • z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonali Państwo centralizacji rozliczeń podatku VAT ze
      swoimi jednostkami budżetowymi, zakładem budżetowym oraz Urzędem Miasta;
    • jedną z jednostek budżetowych Gminy jest A, którego podstawowym przedmiotem
      działalności jest realizacja zadań inwestycyjnych w Mieście;
    • A zamierza realizować inwestycję w zakresie budowy przystanku B wraz z budową
      parkingów typu .. (dalej jako: „P+R” i „B+R”, czyli parkingów typu „parkuj i jedź”,
      przeznaczonych dla pasażerów przesiadających się z samochodów i rowerów do
      środków transportu zbiorowego;
    • głównym celem inwestycji będzie zwiększenie udziału przyjaznego środowisku
      transportu publicznego w obsłudze mieszkańców. Lokalizacja przystanku kolejowego
      ma na celu wykształcenie optymalnego i wygodnego węzła przesiadkowego. W celu
      wykorzystania miejskiego transportu zbiorowego zaplanowana została budowa
      dodatkowych zatok autobusowych z przystankami. Wybudowane w ramach projektu
      parkingi P+R i B+R umożliwią przesiadkę z samochodu/roweru na środek transportu
      zbiorowego, pozwalając na wygodny i szybki dojazd do celu podróży, który często
      znajduje się w centrum miasta. Na parkingu przewidziano miejsca dla pojazdów osób
      z niepełnosprawnościami oraz do ładowania samochodów elektrycznych;
    • powstałe w ramach inwestycji parkingi P+R i B+R wykorzystywane będą wyłącznie na
      potrzeby osób parkujących samochód/rower i przesiadających się na środek
      komunikacji zbiorowej, wybudowane parkingi będą funkcjonować w systemie
      otwartym, nie będą one jednak parkingami nieodpłatnymi, gdyż prawo do
      skorzystania z nich zarezerwowane będzie wyłącznie dla posiadaczy biletów
      komunikacji publicznej (tj. biletu kolejowego B lub aktywnej karty, takiej jak np. ..., z
      zapisanym ważnym biletem komunikacji miejskiej lub tzw. biletem metropolitalnym,
      umożliwiającym korzystanie zarówno z komunikacji miejskiej, jak i komunikacji
      kolejowej);
    • wystąpili Państwo z wnioskiem o współfinansowanie ww. inwestycji ze środków
      Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach programu Fundusze
      Europejskie dla ... Fundusze europejskie dla transportu miejskiego, działanie: ...
      Transport miejski – ZIT, w ramach którego dofinansowywane są m.in. inwestycje w
      zakresie budowy i przebudowy infrastruktury do obsługi podróżnych korzystających z
      publicznego zbiorowego transportu miejskiego lub podmiejskiego albo
      aglomeracyjnego transportu kolejowego;
    • całość infrastruktury wytworzonej w ramach inwestycji stanowić będzie Państwa
      własność;
    • po zakończeniu przez A inwestycji, mienie powstałe w ramach projektu będzie
      zarządzane przez Państwa, za pośrednictwem jednostek organizacyjnych zgodnie z
      przedmiotem i celami ich działalności, tj.: Zarząd Transportu Publicznego („ ZTP”),
      który jako jednostka odpowiedzialna za organizowanie, nadzorowanie i prowadzenie
      wszelkich spraw związanych z publicznym transportem zbiorowym na terytorium GMK
      oraz gmin ościennych, będzie operatorem infrastruktury parkingowej P+R i B+R oraz
      innej infrastruktury transportu zbiorowego (np. przystanki autobusowe); Zarząd Dróg
      Miasta („ZDMK”), który będzie pełnił funkcję zarządu dróg publicznych w zakresie
      obiektów drogowych powstałych w projekcie; Zarząd Infrastruktury Wodnej („ZIW”),
      która będzie odpowiadać za zarządzanie i utrzymanie systemu toalet publicznych;
    • stacje ładowania zlokalizowane na parkingach P+R będą umożliwiały odpłatne
      ładowanie pojazdów elektrycznych, a rozliczeniem i obsługą systemu zajmować się

      będzie podmiot zewnętrzny wybrany przez Państwa w drodze przetargu. Działając za
      pośrednictwem ZTP, uzyskiwać będą Państwo dochody opodatkowane VAT z
      ładowania pojazdów lub (w zależności od przyjętego modelu współpracy z wybranym
      operatorem), dochody z dzierżawy tej infrastruktury;
    • infrastrukturę kolejową powstałą w projekcie planują Państwo zawrzeć umowę z C, na
      mocy której nieodpłatnie udostępnią Państwo tą infrastrukturę do użytkowania przez
      C będzie zarządzać i utrzymywać wytworzoną w ramach inwestycji infrastrukturę
      kolejową. Z kolei po upływie 5 lat od daty oddania inwestycji do użytkowania
      planowane jest bezpłatne przekazanie elementów infrastruktury kolejowej (m.in.
      perony z wyposażeniem, schody i pochylnie) na rzecz C;
    • w ramach działalności gospodarczej w zakresie transportu publicznego, osiągają
      Państwo nie tylko dochody ze sprzedaży biletów komunikacji miejskiej (tramwajowej i
      autobusowej), ale także dochody ze sprzedaży tzw. biletu metropolitalnego, czyli biletu
      umożliwiającego przejazdy środkami transportu miejskiego, ale również kolejowego.
      Bilety metropolitalne, sprzedawane przez ZTP, honorowane są w środkach transportu
      kolejowego na podstawie zawartych przez Gminę umów regulujących wzajemne
      wykonywanie usług pomiędzy GMK i przewoźnikami kolejowymi, w tym
      przewoźnikami ... Sp. z o.o. i ... S.A., którzy będą realizować przewozy z budowanego
      przystanku kolejowego ...;
    • obiekty powstałe w ramach planowanej inwestycji będą służyły prowadzeniu przez
      Państwa, przede wszystkim, działalności gospodarczej w zakresie transportu
      publicznego, realizowanej przez Państwa za pośrednictwem jednostki ZTP.
      Działalności gospodarczej podlegającej VAT, innej niż działalność w zakresie
      transportu publicznego będą służyły także niektóre ze składników majątkowych
      powstałych w ramach planowanej inwestycji, tj. toalety będą służyły świadczeniu
      opodatkowanych VAT usług odpłatnego udostępniania toalet publicznych
      realizowanego przez Państwa za pośrednictwem jednostki budżetowej ZIW, zaś
      ładowarki samochodów elektrycznych będą służyły opodatkowanemu VAT poborowi
      opłat za ładowanie pojazdów albo opodatkowanej VAT dzierżawie na rzecz
      wyłonionego w przetargu operatora zewnętrznego;
    • nieodpłatne udostępnienie C powstałej w ramach inwestycji infrastruktury kolejowej,
      będzie miało związek z Państwa działalnością gospodarczą wyłącznie częściowy i
      pośredni - poprzez powiązanie infrastruktury kolejowej w jeden zintegrowany węzeł
      komunikacyjny z miejską infrastrukturą transportu publicznego (a tym samym
      realizowaną przez Państwa opodatkowaną VAT sprzedażą biletów komunikacji
      publicznej), ale także poprzez uczestnictwo Państwa w sprzedaży przewozów
      kolejowych w ramach dokonywanej sprzedaży biletów metropolitalnych;
    • duża część wydatków ponoszonych w ramach tej inwestycji dotyczyć będzie inwestycji
      jako całości (np. koszty projektów, nadzorów, etc.) lub też będzie dotyczyć takich
      elementów inwestycji, które będą służyły zarówno Państwa działalności gospodarczej,
      przede wszystkim w zakresie transportu publicznego, jak i działalności niepodlegającej
      opodatkowaniu VAT wykonywanej przez Państwa w charakterze organu władzy
      publicznej, polegającej w szczególności na nieodpłatnym udostępnieniu C
      infrastruktury kolejowej.
    • nie będą Państwo w stanie przypisać tego rodzaju wydatków w całości i wyłącznie, ani
      do Państwa działalności gospodarczej podlegającej VAT (w zakresie miejskiego
      transportu publicznego, toalet publicznych, czy też usług ładowania pojazdów
      elektrycznych), ani do działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT;
    • zakresem wniosku objęte są tylko wydatki, których nie są Państwo przypisać do
      konkretnej jednostki organizacyjnej;
    • inwestycja nie będzie służyła Państwu do wykonywania żadnych czynności
      podlegających zwolnieniu z VAT.
    Z przepisów ustawy centralizacyjnej wynika, że jednostka samorządu terytorialnego, której
    jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia

    wspólnego rozliczania we wszystkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego
    prawa i obowiązki swojej jednostki organizacyjnej, która przestała być wyodrębnionym
    podatnikiem – w zakresie w jakim dotyczą one podatku od towarów i usług. Wobec
    powyższego należy stwierdzić, że podatnikiem podatku VAT dla wszelkich czynności jest
    jednostka samorządu terytorialnego. Zatem wszystkie działania wykonywane przez
    jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego na rzecz osób trzecich
    powinny być rozliczane przez jednostkę samorządu terytorialnego, która je utworzyła, a
    czynności dokonywane w ramach tych jednostek mają charakter wewnętrzny.
    Od dnia 1 stycznia 2017 r. dokonali Państwo centralizacji i wstąpili we wszystkie prawa i
    obowiązki swoich jednostek organizacyjnych. Wobec powyższego należy stwierdzić, że
    podatnikiem dla wszelkich czynności są wyłącznie Państwo, którzy w swoich rozliczeniach
    ujmują zbiorczo obroty urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, a
    także wszystkich podległych centralizacji jednostek budżetowych i zakładu budżetowego.
    Działalność Państwa jako jednego podatnika, obejmuje realizowane przez jednostki
    organizacyjne zadania publiczne niebędące działalnością gospodarczą w rozumieniu
    ustawy o podatku od towarów i usług (czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT), a
    także czynności wykonywane w ramach działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowane VAT). Trzeba przy tym zauważyć, że o kwalifikacji wydatków, tj. ustalenie
    czy wydatki związane są z Państwa działalnością gospodarczą, czy z inną działalnością, nie
    przesądza wewnętrzny charakter rozliczeń między poszczególnymi Państwa jednostkami
    organizacyjnymi. Właściwa kwalifikacja tych wydatków zależy bowiem od tego, jakiej
    działalności prowadzonej przez Państwa za pośrednictwem jednostek organizacyjnych
    służą te wydatki. W związku z powyższym należy postrzegać wyłącznie sposób
    wykorzystania nabywanych towarów i usług z czynnościami realizowanymi bezpośrednio
    przez Państwa za pośrednictwem swoich jednostek organizacyjnych.
    Jak wskazano wyżej, w przypadku, gdy dokonywane zakupy towarów i usług będą służyć
    do celów działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, a
    bezpośrednie przyporządkowanie tych zakupów do działalności gospodarczej nie będzie
    możliwe, podatek do odliczenia od zakupów realizowanych w danej jednostce
    organizacyjnej ustala się z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji. Sposób
    określenia proporcji ustala się dla każdej jednostki organizacyjnej odrębnie.
    W sytuacji, kiedy nie ma możliwości jednoznacznego przypisana zakupów do konkretnej
    jednostki organizacyjnej, najbardziej właściwe będzie przypisanie tego zakupu urzędowi
    obsługującemu jednostkę samorządu terytorialnego i dokonanie odliczenia podatku
    naliczonego z zastosowaniem sposobu określenia proporcji właściwego dla tego urzędu.
    Skoro bowiem nie będą Państwo w stanie ustalić w jakim stopniu nabyte towary i usługi
    wykorzystywane będą przez poszczególne jednostki organizacyjne, uznać należy, że
    wykorzystywane będą one przez Państwa – jako podatnika podatku od towarów i usług w
    odniesieniu do wszystkich Państwa rozliczeń i Państwa jednostek organizacyjnych,
    dokonywanych po centralizacji rozliczeń.
    W przedmiotowej sprawie w przypadku inwestycji obejmującej budowę przystanku
    kolejowego B wraz z budową parkingów typu P+R i B+R,, ponoszone będą koszty (koszty
    pośrednie), które dotyczą całości inwestycji, czyli środków trwałych wykorzystywanych
    przez Państwa różne jednostki organizacyjne, w tym częściowo do działalności
    opodatkowanej VAT, przede wszystkim w zakresie transportu publicznego, ale także
    udostępniania toalet, czy też ładowania pojazdów elektrycznych. Wykorzystywane będą
    one również do działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT, w tym polegającej na
    udostępnieniu wybudowanych obiektów infrastruktury kolejowej do nieodpłatnego
    korzystania z nich przez C dla celów obsługi własnych pasażerów. Bez wątpienia, koszty
    pośrednie służą całokształtowi inwestycji, a więc wszystkim środkom trwałym
    powstającym w jej ramach. Wydatki te służą zatem jednocześnie Państwa działalności
    gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza. W odniesieniu do tego rodzaju
    kosztów pośrednich inwestycji, nie znają Państwo sposobu, aby je bezpośrednio i

    wyłącznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów działalności podlegającej
    opodatkowaniu lub niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    W przypadku, gdy wydatki ponoszone w związku z realizacja inwestycji, które służą całej
    inwestycji przeznaczone będą w części na potrzeby jednostek budżetowych, tj.: Zarządu
    Transportu Publicznego, Zarządu Dróg Miasta oraz Zarządu Infrastruktury Wodnej i
    jednocześnie nie będą Państwo mieć możliwości wyodrębnienia jaka część tych wydatków
    przeznaczona będzie na potrzeby danej jednostki budżetowej, najbardziej właściwe
    będzie przypisanie tych wydatków urzędowi obsługującemu jednostkę samorządu
    terytorialnego i dokonanie odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem sposobu
    określenia proporcji właściwego dla tego urzędu. Skoro bowiem nie są Państwo w stanie
    ustalić w jakim stopniu powstała inwestycja wykorzystywana będzie przez poszczególne
    jednostki organizacyjne (...) uznać należy, że wykorzystywana ona będzie przez Państwa –
    jako podatnika podatku od towarów i usług w odniesieniu do wszystkich Państwa
    rozliczeń i Państwa jednostek organizacyjnych, dokonywanych po centralizacji rozliczeń.
    Stwierdzam, że będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z
    tytułu wydatków ponoszonych w związku z realizacją inwestycji przy zastosowaniu
    prewspółczynnika wyliczonego dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego w sposób określony w art. 86 ust. 2a i następne ustawy z uwzględnieniem
    zasady określonej w § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r.
    w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników. Ponieważ inwestycja
    nie będzie wykorzystywana do czynności zwolnionych, przepisy art. 90 ustawy nie będą
    miały zastosowania. Prawo to będzie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia
    przesłanek negatywnych wynikających z treści art. 88 ustawy.
    Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami
    nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.