Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-191/12/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-04-30
Teza: 1. Czy w razie śmierci jednego ze wspólników, spółka jawna będzie kontynuowała działalność w niezmienionej formie prawnej, a zatem nie zachodzi przesłanka do wygaśnięcia numeru identyfikacji podatkowej (NIP), zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników? 2. Czy w razie śmierci jednego ze wspólników, jak w pytaniu 1, nie następuje likwidacja działalności zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); spółki-spółka jawna; wspólnik; śmierć
Przepisy: [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 1-art. 2; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 2-art 5; [NIP] Ustawa o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników-Rozdział 3-art. 12; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 4-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 9 lutego 2012 r. (data wpływu 16 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie zachowania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) spółki jawnej w sytuacji śmierci wspólnika tej spółki i wejścia w miejsce zmarłego wspólnika jego spadkobierców oraz w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczącej braku obowiązku sporządzania remanentu likwidacyjnego na okoliczność śmierci wspólnika – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 lutego 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zachowania numeru identyfikacji podatkowej (NIP) spółki jawnej w sytuacji śmierci wspólnika tej spółki i wejścia w miejsce zmarłego wspólnika jego spadkobierców oraz podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku sporządzania remanentu likwidacyjnego na okoliczność śmierci wspólnika.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Hurtownia jest spółką jawną dwóch wspólników. W treści umowy spółki widnieje zapis: „W razie śmierci wspólnika spółka nie ulega rozwiązaniu. Na miejsce zmarłego wspólnika wchodzą jego spadkobiercy. W razie ogłoszenia upadłości wspólnika lub wypowiedzenia umowy przez wspólnika Spółka nie ulega rozwiązaniu”.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w razie śmierci jednego ze wspólników, spółka jawna będzie kontynuowała działalność w niezmienionej formie prawnej, a zatem nie zachodzi przesłanka do wygaśnięcia numeru identyfikacji podatkowej (NIP), zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników?
2.  Czy w razie śmierci jednego ze wspólników, jak w pytaniu 1, nie następuje likwidacja działalności zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług?

Powołując się na treść art. 60 § 1 i art. 64 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych, Wnioskodawca uważa, że ponieważ w umowie dwuosobowej spółki jawnej zawarto stosowne uregulowanie, iż „W razie śmierci wspólnika Spółka nie ulega rozwiązaniu. Na miejsce zmarłego wspólnika wchodzą jego spadkobiercy”, pomimo śmierci wspólnika spółka jawna będzie trwać nadal, gdyż w prawa zmarłego wspólnika wejdzie jego spadkobierca. W ocenie Wnioskodawcy, nie zajdzie przesłanka do wygaśnięcia decyzji o nadaniu NIP, ponieważ nie ustanie byt prawny podatnika.

Według Wnioskodawcy, zgodnie z powyższą argumentacją nie wystąpi również konieczność sporządzenia remanentu likwidacyjnego zgodnie z art. 14 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, gdyż spółka jawna będzie kontynuowała działalność w niezmienionej formie prawnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zasady funkcjonowania spółki jawnej regulują przepisy ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037 ze zm.).

Jak wynika z treści art. 58 tej ustawy, rozwiązanie spółki powodują:

1.  przyczyny przewidziane w umowie spółki,
2.  jednomyślna uchwała wszystkich wspólników,
3.  ogłoszenie upadłości spółki,
4.  śmierć wspólnika lub ogłoszenie jego upadłości,
5.  wypowiedzenie umowy spółki przez wspólnika lub wierzyciela wspólnika,
6.  prawomocne orzeczenie sądu.

Jeżeli umowa spółki stanowi, że prawa, jakie miał zmarły wspólnik, służą wszystkim spadkobiercom wspólnie, a nie zawiera w tym względzie szczególnych postanowień, wówczas do wykonywania tych praw spadkobiercy powinni wskazać spółce jedną osobę. Czynności dokonane przez pozostałych wspólników przed takim wskazaniem wiążą spadkobierców wspólnika. Jeżeli umowa spółki stanowi, że prawa, jakie miał zmarły wspólnik, służą wszystkim spadkobiercom wspólnie, a nie zawiera w tym względzie szczególnych postanowień, wówczas do wykonywania tych praw spadkobiercy powinni wskazać spółce jedną osobę. Czynności dokonane przez pozostałych wspólników przed takim wskazaniem wiążą spadkobierców wspólnika, o czym stanowi art. 60 § 1 ww. ustawy.

Przeciwne postanowienia umowy są nieważne (art. 60 § 2 wskazanej ustawy).

Stosownie do treści art. 64 § 1 ustawy, pomimo śmierci lub ogłoszenia upadłości wspólnika oraz pomimo wypowiedzenia umowy spółki przez wspólnika lub jego wierzyciela, spółka trwa nadal pomiędzy pozostałymi wspólnikami, jeżeli umowa spółki tak stanowi lub pozostali wspólnicy tak postanowią.

Zgodnie z dyspozycją art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 269, poz. 2681 ze zm.), osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Na podstawie art. 5 ust. 1 tej ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2012 r., podatnicy obowiązani są, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego; zgłoszenia do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

W myśl art. 5 ust. 3 ustawy, zgłoszenie identyfikacyjne podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera w szczególności pełną i skróconą nazwę (firmę), formę organizacyjno-prawną, adres siedziby, numer identyfikacyjny REGON, organ rejestrowy lub ewidencyjny i numer nadany przez ten organ, wykaz rachunków bankowych, adres miejsca przechowywania dokumentacji rachunkowej oraz przedmiot wykonywanej działalności określony według obowiązujących standardów klasyfikacyjnych, a ponadto, w przypadku spółek cywilnych, jawnych, partnerskich, komandytowych oraz komandytowo - akcyjnych – dane dotyczące wspólników, w tym również NIP nadany poszczególnym wspólnikom.

Na podstawie art. 12 ust. 1 omawianej ustawy, NIP nadany podatnikowi nie przechodzi na następcę prawnego, z wyjątkiem:

1.  przekształcenia przedsiębiorstwa państwowego w jednoosobową spółkę Skarbu Państwa lub przedsiębiorstwa komunalnego w jednoosobową spółkę gminy;
2.  przekształcenia spółki cywilnej w spółkę handlową lub spółki handlowej w inną spółkę handlową.

Do celów identyfikacji podatkowej za przekształcenie, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uznaje się również wpis spółki cywilnej do rejestru na podstawie art. 26 § 4 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. Nr 94, poz. 1037, z 2001 r. Nr 102, poz. 1117 oraz z 2003 r. Nr 49, poz. 408 i Nr 229, poz. 2276), co wynika z treści art. 12 ust. 1a ustawy.

W przypadku zgonu lub ustania bytu prawnego podatnika, nadany NIP wygasa, z wyjątkiem przypadków wymienionych w ust. 1 i 1a – art. 12 ust. 2 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2011 r.

Z powołanych przepisów ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników wynika, że spółka jawna posiada własny numer identyfikacji podatkowej (NIP).

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem podlegają towary własnej produkcji i towary, które po nabyciu nie były przedmiotem dostawy towarów, w przypadku:

1.  rozwiązania spółki cywilnej lub handlowej niemającej osobowości prawnej;
2.  zaprzestania przez podatnika, o którym mowa w art. 15, będącego osobą fizyczną wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, obowiązanego, na podstawie art. 96 ust. 6, do zgłoszenia zaprzestania działalności naczelnikowi urzędu skarbowego.

Na podstawie art. 14 ust. 5 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 1 i 3, podatnicy są obowiązani sporządzić spis z natury towarów na dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu, zwany dalej „spisem z natury”. Podatnicy są obowiązani załączyć informację o dokonanym spisie z natury, o ustalonej na jego podstawie wartości i o kwocie podatku należnego, do deklaracji podatkowej składanej za okres obejmujący dzień rozwiązania spółki lub zaprzestania wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu.

W oparciu o przepis art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych – art. 15 ust. 2 powołanej ustawy.

Z powołanych przepisów wynika, że jeżeli spółka jawna wykonuje samodzielnie działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, jako podatnik tego podatku, zobowiązana jest do posiadania numeru identyfikacji podatkowej. Spółka jawna działa pod własnym numerem NIP do czasu ustania jej bytu prawnego.

Z okoliczności sprawy wynika, iż umowa Spółki jawnej dwóch wspólników przewiduje, że w razie śmierci wspólnika spółka nie ulega rozwiązaniu. Na miejsce zmarłego wspólnika wstępują jego spadkobiercy.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa w kontekście przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że skoro – jak wskazano, na podstawie umowy spółki jawnej w powiązaniu z przepisami ustawy Kodeks spółek handlowych – śmierć jednego ze wspólników Spółki nie stanowi przesłanki do jej rozwiązania, a w miejsce zmarłego wspólnika wstępują jego spadkobiercy, to tym samym ewentualne zaistnienie tego zdarzenia nie będzie okolicznością powodującą ustanie bytu prawnego spółki jawnej. W efekcie, spółka zachowa nadany numer identyfikacji podatkowej, a tym samym nie wystąpi obowiązek sporządzenia remanentu likwidacyjnego, o którym mowa w art. 14 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.