Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.1026.2024.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-26
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: nieruchomości-zbycie nieruchomości
skutki podatkowe-skutki podatkowe umowy
spadek
spadek-dział spadku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 marca 2025
    r. (wpływ 18 marca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Interpretacja dotyczy podatku od sprzedanego mieszkania, którego właścicielami byli
    Pana rodzice.
    13 listopada 2007 r. został sporządzony Akt notarialny nr (...) umowy ustanowienia
    odrębnej własności lokalu mieszkalnego, przeniesienia jego własności na Pana rodziców –
    A A i B B. Lokal znajduje się w X przy ul. (...), księga wieczysta nr (...), w ustawowej
    wspólności majątkowej, małżeńskiej.
    6 czerwca 2016 r. zmarła Pana mama (A A). 16 marca 2022 r. został sporządzony Akt
    Poświadczenia Dziedziczenia, Repertorium A nr (...), z którego wynika, że tata (B B)
    odziedziczył 1/3 część, Pana siostra (C C) odziedziczyła 1/3 część i Pan (syn A A) 1/3 część
    po zmarłej.
    4 kwietnia 2023 r. został sporządzony Akt Notarialny Rep. A nr (...), umowa o podział
    majątku wspólnego i dział spadku. Pana tata (B B), Pana siostra (C C) i Pan dokonaliście
    podziału majątku wspólnego taty oraz zmarłej 6 czerwca A A oraz działu spadku po A A. W
    wyniku tego, Pan (syn) nabył 1/2 część własności lokalu mieszkalnego położonego w X przy
    ul. (...), księga wieczysta (...), Pana siostra C C (córka) nabyła 1/2 część własności tego lokalu
    mieszkalnego
    Strony oświadczyły, że powyższy podział majątku wspólnego i dział spadku nastąpił bez
    obowiązku spłat przez dzieci (Pana i siostrę) na rzecz taty (B B). Strony oświadczyły, że
    wartość mieszkania to 180 000 zł. Akt notarialny, o którym mowa, został sporządzony z
    myślą o zabezpieczeniu finansowym taty, ponieważ postępowała choroba (demencja),
    gdzie tata wymagałby stałej opieki w domu spokojnej starości. Środki ze sprzedaży
    mieszkania miały być przekazane na pobyt taty w takim ośrodku. 24 lipca 2024 r. zmarł
    Pana tata.
    31 października 2024 r., Pan oraz siostra sprzedaliście mieszkanie za 180 000 zł.
    W uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że B B i A A, zgodnie z aktem notarialnym z 13
                                            2października 2007 r., nr (...), nabyli lokal mieszkalny o powierzchni 38,68 m w X przy ul.
    (...), jako majątek wspólny, własnościowe prawo do lokalu (odrębna własność).
    A A zmarła 6 czerwca 2016 r. i przedmiotem dziedziczenia po niej był tylko lokal
    mieszkalny położony w X przy ul. (...), który odziedziczyli:
    - mąż - B B – 1/2,
    - syn - Pan – 1/6,
    - córka – C C – 1/6.
    Po zmarłej matce w skład spadku wchodził tylko ww. lokal mieszkalny. W akcie
    notarialnym z 13 listopada 2007 r. też jest przytaczane, że Pana rodzice nabyli lokal
    mieszkalny do małżeńskiej wspólności ustawowej, przedmiotem spadku był tylko lokal
    mieszkalny.
    Zgodnie z aktem notarialnym z 4 kwietnia 2023 r., Pan nabywa 1/2 wartości, córka (C C)
    nabywa 1/2 wartości, lokalu mieszkalnego w X przy ul. (...). Ponadto strony oświadczają, że
    powyższy podział majątku wspólnego i dział spadku ww. lokalu mieszkalnego następuje
    bez obowiązku spłat na rzecz ojca - B B.

    Przedmiotowy lokal mieszkalny został sprzedany 31 października 2024 r. (akt notarialny ...)
    za kwotę 180 000 zł, po 90 000 zł dla Pana i C C. Pan oraz siostra nie prowadzicie
    działalności gospodarczej
    Pytania
    1. Czy ma Pan zapłacić podatek od sprzedaży mieszkania, które należało do Pana
      rodziców?
    2. Jeżeli ma Pan zapłacić podatek to do jakiej kwoty?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Od 2019 r., zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    obowiązują odrębne zasady rozliczania sprzedaży dla spadkobierców. W przypadku
    odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w spadku, pięcioletni okres liczy się od końca
    roku, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości przez
    spadkodawców.
    Data nabycia przez spadkodawców do ich majątku wspólnego, tj. 13 listopada 2007 r.,
    wyklucza podatek od sprzedaży. Fiskus potwierdza, że pięcioletni termin uprawniający do
    zbycia bez podatku inaczej w zależności od formy nabycia. Spadkobierca unika PITu od
    zbycia nieruchomości, jeśli zmarły był jej właścicielem przez ponad 5 lat. W najnowszej
    interpretacji z 30 lipca 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.498.2024.2.AK, z zapłaty podatku
    zwolnione są osoby sprzedające mieszkanie zakupione przez spadkodawcę co najmniej 5
    lat wcześniej, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym lokal mieszkalny nabyto.
    Zdaniem Pana, nie musi Pan płacić podatku w wysokości 19% oraz składać deklaracji PIT-
    39.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości lub ich
    części oraz udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie lub wybudowanie - nie
    jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5 i ust. 7, które stosuje się do
    dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że jeżeli
    nieruchomości lub prawa majątkowe określone przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) tej
    ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich odpłatne zbycie (dokonane poza
    działalnością gospodarczą) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło
    ono przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który dokonuje
    sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkodawcy.
    Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do momentu
    odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat –
    to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) w
    związku z art. 10 ust. 5 ww. ustawy (czyli nabytych w drodze spadku), decydujące
    znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma
    forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia przez spadkodawcę.
    W świetle art. 922 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Stosownie do art. 924 ustawy Kodeks cywilny:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Z art. 925 ustawy Kodeks cywilny wynika, że:

      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    W świetle art. 926 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Powołanie do spadku, czyli przekazanie w spadku majątku, wynika z ustawy albo z
      testamentu.
    W myśl art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia
      dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy
      do tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Natomiast w myśl art. 10 ust. 7 ww. ustawy:
      Nie stanowi nabycia lub odpłatnego zbycia, o którym mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nabytej w spadku nieruchomości
    istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tej nieruchomości przez spadkodawcę, a w
    przypadku dokonania działu spadku/zniesienia współwłasności istotne jest ustalenie, czy
    w wyniku jego dokonania nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie
    posiadany udział w spadku.
    Stosownie do art. 1035 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Artykuł 1037 § 1 i § 2 ustawy Kodeks cywilny wskazuje, że:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w formie
      aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości
    lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub
    dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8

    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie nieruchomości lub prawa w
    tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku. Wszelkie przypadki, gdy udział
    danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten
    sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad
    nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie otrzymuje spadkobierca
    powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku o wartości większej od
    swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych spadkobierców. Spadkobierca nie
    miał do nich żadnych praw aż do momentu działu spadku.
    Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc co
    do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej
    czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym
    podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej
    masie spadkowej.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub
    prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez
    daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi
    spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością
    wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością
    co zniesienie współwłasności.
    Odnosząc się do skutków podatkowych sprzedaży w 2024 r. przez Pana udziału 1/2 części
    w lokalu mieszkalnym wskazać należy, że do celów stosowania art. 10 ust. 5 ww. ustawy w
    przedmiotowej sprawie momentem nabycia ww. lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę
    (Pana mamę), jest moment nabycia ww. lokalu mieszkalnego do majątku wspólnego
    małżonków wraz z Pana ojcem.
    Zatem, nabycie ww. lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę (Pana mamę), o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, nastąpiło w 2007 r.
    Z opisu sprawy wynika, że w spadku po zmarłej w 2016 r. mamie odziedziczył Pan udział 1
    /6 części w lokalu mieszkalnym, Pana siostra odziedziczyła udział 1/6 części w lokalu
    mieszkalnym. Pana rodzice nabyli lokal mieszkalny do małżeńskiej wspólności ustawowej
    w 2007 r., przedmiotem spadku po mamie był tylko lokal mieszkalny.
    W wyniku dokonanego w 2023 r. podziału majątku wspólnego i działu spadku po zmarłej
    mamie, nabył Pan 1/2 części własności lokalu mieszkalnego, z kolei Pana siostra nabyła 1
    /2 części własności lokalu mieszkalnego, bez obowiązku spłat na rzecz Państwa taty. 31
    października 2024 r. Pan i Pana siostra sprzedaliście mieszkanie.
    Zatem uznać należy, że ww. dział spadku skutkował nabyciem przez Pana udziału w ww.
    lokalu mieszkalnym ponad dotychczas posiadany udział.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że nabycie przez Pana udziałów w lokalu
    mieszkalnym, nastąpiło w różny sposób:
    - w drodze spadku po zmarłej Pana mamie, do których ma zastosowanie przepis art. 10
      ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    - w drodze działu spadku (dokonanego w 2023 r.) pomiędzy spadkobiercami, do których
      ma zastosowanie przepis art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych.

    W świetle powyższego, w przypadku dokonanej przez Pana w 2024 r. sprzedaży udziału 1
    /2 części w lokalu mieszkalnym, przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych okres 5-ciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie, należy liczyć od końca:
    § 2007 r., w odniesieniu do udziału w lokalu mieszkalnym nabytego przez Pana w drodze
      spadku po zmarłej mamie, gdyż w tym roku nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego
      przez spadkodawcę - w drodze umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu
      mieszkalnego i przeniesienia jego własności na Pana rodziców w ramach wspólności
      majątkowej małżeńskiej, w myśl art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych,
    § 2023 r., gdyż w drodze działu spadku, w myśl art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, oraz w wyniku podziału majątku wspólnego
      rodziców nastąpiło nabycie udziału w lokalu mieszkalnym ponad udział spadkowy
      nabyty przez Pana.
    Mając zatem na uwadze wyżej przywołane przepisy prawa oraz opisany stan faktyczny
    stwierdzić należy, że nienastępująca w wykonaniu działalności gospodarczej sprzedaż
    przez Pana w 2024 r. udziału w lokalu mieszkalnym, jaki został przez Pana nabyty w
    drodze spadku po zmarłej Pana mamie, nie stanowi dla Pana źródła przychodu w
    rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, z uwagi na
    upływ pięcioletniego terminu, liczonego od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lokalu mieszkalnego przez spadkodawcę (w przedmiotowej sprawie
    2007 r.).
    Natomiast sprzedaż przez Pana w 2024 r. udziału w lokalu mieszkalnym nabytego w
    drodze działu spadku i podziału majątku wspólnego rodziców, ponad pierwotny udział w
    spadku, stanowi dla Pana źródło przychodu, o którym mowa w ww. przepisie art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    podlegające opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym na zasadach określonych w
    art. 30e ust. 1 ww. ustawy, ponieważ odpłatne zbycie udziału nabytego ponad udział
    spadkowy nastąpiło przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło jego nabycie. Tym samym, jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych oraz złożenia zeznania PIT-39 do Urzędu Skarbowego z
    tytułu uzyskanego przychodu w odniesieniu do tej części udziału.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.

    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Stosownie do art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku
      od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa
      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), nabytych w
      drodze spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe,
      w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c).
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur
      VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości (lokalu mieszkalnego)
    lub prawa określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie sprzedaży pomniejszoną
    o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z art. 22
    ust. 6c lub – w przedmiotowej sprawie – art. 22 ust. 6d ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem
      z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a
      kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów
      amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych
      nieruchomości lub praw.
    Stosownie do treści art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego
      wzoru, o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym,
      w terminie od dnia 15 lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku
      podatkowym. Zeznania złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w
      dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.
    W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom
      skarbowym odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego
      w roku podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w
      art. 30e.
    Jak stanowi art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku. W stosunku do tych
    okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi być jednak ustosunkowaniem
    się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli
    zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie się różnił od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu opisu sprawy przedstawionego we wniosku, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.

    W odniesieniu do sformułowanego przez Pana pytania w kwestii od jakiej kwoty ma Pan
    zapłacić podatek, wyjaśniam, że wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób/spadkobierców (np. Pana siostry).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.