Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.122.2025.1.DKG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Koszty finansowania projektu długoterminowego z zakresu
infrastruktury publicznej a nadwyżka kosztów finansowania
dłużnego.
Słowa kluczowe: finansowanie-finansowanie dłużne
inwestycje-inwestycje infrastrukturalne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Długoterminowy projekt z
zakresu infrastruktury publicznej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2025 r. za pośrednictwem platformy e-Doręczeń, wpłynął Państwa wniosek z
    tego samego dnia, o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku
    dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy prawidłowe jest stanowisko
    Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekt stanowi długoterminowy projekt z zakresu
    infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na

    podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów
    finansowania dłużnego związanych z Projektem przy wyliczaniu nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    a. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług
      zarejestrowanym w Polsce.
    b. Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega opodatkowaniu od
      całości swoich dochodów w Polsce, bez względu na miejsce ich osiągania oraz
      podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    c. Wnioskodawca jest spółką celową realizującą projekt budowy farmy fotowoltaicznej
      (dalej: Projekt). Projekt znajduje się na terenie gmin (...) i złożony jest z 12 mniejszych
      inwestycji o łącznej powierzchni (...) hektarów. Wnioskodawca jest i będzie
      bezpośrednim właścicielem realizowanego Projektu.
    d. Projekt o łącznej mocy około 150,2 MW będzie składać się z modułów fotowoltaicznych
      oraz infrastruktury technicznej, w skład której będą wchodzić m.in:
        i. falowniki,
        ii. stacje transformatorowe,
        iii. linie kablowe,
        iv. infrastruktura drogowa.
    e. Na moment składania wniosku o interpretację, na terenie projektu trwają prace
      budowlane mające na celu przygotowanie instalacji do uruchomienia. Pełne
      uruchomienie wszystkich instalacji wchodzących w skład Projektu nastąpi do końca (...)
      2025 roku.
    f. Wnioskodawca, realizując politykę wytwarzania energii ze źródeł odnawialnych,
      przyczynia się do osiągnięcia celów ustalonych podczas konferencji klimatycznej w
      Paryżu w 2015 roku. Energia odnawialna, produkowana w elektrowniach
      fotowoltaicznych, stanowi efektywny sposób redukcji emisji gazów cieplarnianych, co
      wspiera ograniczanie wzrostu globalnej temperatury.
    g. Wytwarzanie energii elektrycznej w ramach Projektu jest realizowane zgodnie z
      warunkami i zasadami wynikającymi z ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych
      źródłach energii (t. j. Dz. U. 2024 r., poz. 1361 ze zm.). Celem Projektu jest wsparcie
      transformacji energetycznej w zgodzie z krajowymi i unijnymi celami klimatycznymi.
    h. Projekt jest i będzie finansowany w oparciu o pożyczki i kredyty udzielane przez
      podmioty powiązane lub niepowiązane ze Spółką, w tym przez instytucje finansowe,
      jak np. banki (dalej: Finansowanie).
    i. W związku z Finansowaniem, Spółka ponosi i będzie ponosić koszty finansowania
      dłużnego w rozumieniu art. 15c ust. 12 ustawy o CIT - w szczególności odsetki, a także
      wszelkiego rodzaju opłaty i prowizje związane z udzieleniem pożyczki lub kredytu.
    j. Zgodnie z założeniami Wnioskodawcy, Projekt będzie funkcjonował przez około 30 lat.
    k. Ponadto Wnioskodawca podkreśla, że:
      1) jako wykonawca Projektu podlega opodatkowaniu w Polsce,

      2) aktywa, których dotyczy Projekt, znajdują się w całości w Polsce,
      3) koszty finansowania zewnętrznego są i będą wykazywane dla celów podatkowych
          w całości w Polsce,
      4) dochody z funkcjonowania Projektu są i będą osiągane w całości w Polsce.

## Pytanie

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym Projekt stanowi
    długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c
    ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca
    nie powinien uwzględniać kosztów finansowania dłużnego związanych z Projektem przy
    wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1
    ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Projekt stanowi długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury
    publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym samym na podstawie art.
    15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien uwzględniać kosztów finansowania
    dłużnego związanych z Projektem przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania
    dłużnego, o której mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    1. Koszty finansowania dłużnego
    a. Na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od
        całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    b. Zgodnie z art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1
        ustawy o CIT, są obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty
        finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego
        przekracza wyższą ze wskazanych kwot:
        1) kwotę 3.000.000 zł albo
        2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] x 30%
      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po - przychody o charakterze odsetkowym,
      K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z art. 15c
      ust. 1 ustawy o CIT,
      Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m ustawy o CIT, zaliczone
      w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,

      Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
      finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń
      wynikających z niniejszego ustępu.
    c. Ustawa o CIT wskazuje, że w przypadku, gdy rok podatkowy podatnika jest dłuższy
        albo krótszy niż 12 miesięcy, kwotę, o której mowa w art. 15c ust. 1 pkt 1, oblicza
        się, mnożąc kwotę 250.000 zł przez liczbę rozpoczętych miesięcy roku podatkowego
        podatnika (art. 15c ust. 1a ustawy o CIT).
    d. Przez koszty finansowania dłużnego rozumie się wszelkiego rodzaju koszty związane z
        uzyskaniem od innych podmiotów, w tym od podmiotów niepowiązanych, środków
        finansowych i z korzystaniem z tych środków, w szczególności odsetki, w tym
        skapitalizowane lub ujęte w wartości początkowej środka trwałego lub wartości
        niematerialnej i prawnej, opłaty, prowizje, premie, część odsetkową raty
        leasingowej, kary i opłaty za opóźnienie w zapłacie zobowiązań oraz koszty
        zabezpieczenia zobowiązań, w tym koszty pochodnych instrumentów finansowych,
        niezależnie na rzecz kogo zostały one poniesione (art. 15c ust. 12 ustawy o CIT).
    e. Przez nadwyżkę kosztów finansowania dłużnego rozumie się kwotę, o jaką poniesione
        przez podatnika koszty finansowania dłużnego, podlegające zaliczeniu do kosztów
        uzyskania przychodów w roku podatkowym, przewyższają uzyskane przez
        podatnika w tym roku podatkowym podlegające opodatkowaniu przychody o
        charakterze odsetkowym (art. 15c ust. 3 ustawy o CIT).
    f. Od wskazanych w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT limitów ustawodawca wprowadził
        wyłączenie w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, zgodnie z którym przy wyliczaniu
        nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę kosztów
        finansowania dłużnego wynikających z kredytów (pożyczek) wykorzystywanych do
        sfinansowania długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej, w
        przypadku którego spełnione są łącznie następujące warunki:
        i. wykonawca projektu podlega opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii
            Europejskiej,
        ii. aktywa, których projekt dotyczy, znajdują się całości w państwie członkowskim
            Unii Europejskiej,
        iii. koszty finansowania zewnętrznego są wykazywane dla celów podatkowych w
            całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
        iv. dochody są osiągane w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej.
    g. Zgodnie z art. 15c ust. 9 ustawy o CIT, dochodu wynikającego z długoterminowego
        projektu z zakresu infrastruktury publicznej nie uwzględnia się przy obliczaniu
        przychodów i kosztów, o których mowa w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    h. Zdaniem Wnioskodawcy, inwestycja w zakresie realizacji Projektu spełnia warunki, o
        których mowa w art. 15c ust. 8 ustawy o CIT, ponieważ:
        i. Wnioskodawca jako wykonawca Projektu podlega i będzie podlegać
          opodatkowaniu w państwie członkowskim Unii Europejskiej,

      ii. aktywa, których dotyczy Projekt, znajdują się i będą się znajdować w całości w
          państwie członkowskim Unii Europejskiej,
      iii. koszty finansowania zewnętrznego są i będą w przyszłości wykazywane dla celów
          podatkowych w całości w państwie członkowskim Unii Europejskiej,
        iv. dochody związane z realizacją Projektu są i będą w przyszłości osiągane przez
          Wnioskodawcę w całości na terytorium Unii Europejskiej.
    j. Zgodnie z art. 15c ust. 10 ustawy o CIT, przez długoterminowy projekt z zakresu
        infrastruktury publicznej należy rozumieć projekt służący dostarczeniu,
        modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, będący w
        ogólnym interesie publicznym.
    k. Aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy projekt z zakresu
        infrastruktury publicznej spełnione muszą być następujące warunki:
      i. przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów, a zatem stanowić
          zasoby majątkowe podatnika o wiarygodnie określonej wartości. Zgodnie z
          art. 3 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t. Dz.
          U. z 2023 r., poz. 120 ze zm., dalej: ustawa o rachunkowości), aktywa to
          kontrolowane przez jednostkę zasoby majątkowe o wiarygodnie określonej
          wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń, które spowodują w
          przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych,
      ii. celem projektu powinno być dostarczenie, modernizacja lub eksploatacja tego
          znaczącego składnika aktywów,
      iii. projekt powinien być w ogólnym interesie publicznym.
    2. Pojęcie długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury publicznej
      a. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN pojęcie „infrastruktury” należy
      rozumieć jako urządzenia i instytucje usługowe niezbędne do należytego
      funkcjonowania społeczeństwa i produkcyjnych działów gospodarki.
      b. W literaturze podkreśla się, że przez infrastrukturę publiczną należy rozumieć zbiór
      instytucji, obiektów czy urządzeń stanowiących podstawę do właściwego
      funkcjonowania bądź rozwoju danego systemu gospodarczego. Szerzej określając,
      jest to kompleks urządzeń użyteczności publicznej, niezbędny do zapewnienia
      należytego funkcjonowania gospodarki narodowej i życia ludności, odpowiednio
      rozmieszczony w przestrzeni (Kupiec i in. „Gospodarka Przestrzenna Infrastruktura
      Ekonomiczna” Uniwersytet w Białymstoku, 2005 r.). Pojęcie infrastruktury zostało
      podobnie zdefiniowane przez A. Ginsberta-Geberta („Ekonomiczne i socjologiczne
      problemy ochrony środowiska”: praca zbiorowa Wrocław: Zakład Narodowy im.
      Ossolińskich, 1985 r.), który poza wymienieniem takich cech jak: podstawowe
      instytucje niezbędne do funkcjonowania gospodarki czy związanie z terenem bazy
      materialnej, wskazuje także o konieczności wyposażenia terenu, zarówno w
      niezbędne urządzenia techniczne, jak i urządzenia społeczne, socjalne i instytucje
      kultury. Wskazuje tym samym, że infrastruktura stanowi odrębną kategorię
      ekonomiczną złożoną z infrastruktury technicznej i społecznej.

      c. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, projektami z zakresu
      infrastruktury publicznej są także projekty dotyczące pozyskania źródła energii
      włączone do powszechnego systemu energetycznego mające na celu pokrycie
      deficytu energii elektrycznej na określonych terenach kraju. W tym miejscu należy
      zaznaczyć, że prawodawca podkreśla, że mają to być projekty z „zakresu”, co
      uprawnia do twierdzenia o szerokim określeniu kategorii projektów inwestycyjnych
      w tym zakresie. Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądów
      administracyjnych, m.in. w wyrokach:
        i. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: WSA) w Gliwicach z 11 czerwca
            2024 r. (sygn. I SA/Gl 1239/23),
        ii. WSA w Poznaniu z 23 maja 2024 r. (sygn. I SA/Po 115/24),
        iii. WSA w Warszawie z 28 czerwca 2023 r. (sygn. III SA/Wa 2569/22), z 10 maja
            2023 r. (sygn. III SA/Wa 2547/22) i z 16 lipca 2019 r. (sygn. III SA/Wa 2493
            /18),
        iv. WSA w Krakowie z 30 czerwca 2022 r. (sygn. I SA/Kr 428/22), z 21 czerwca
            2022 r. (sygn. I SA/Kr 421/22) i z 26 maja 2022 r. (sygn. I SA/Kr 418/22),
        v. WSA w Gdańsku z 10 kwietnia 2024 r. (sygn. I SA/Gd 41/24) i z 22 czerwca 2021
            r. (sygn. I SA/Gd 502/21).
    d. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z 25 maja 2023 r., II FSK
        2874/20, sąd dokonał wykładni językowej definicji „długoterminowego projektu z
        zakresu infrastruktury publicznej”. Według NSA istotna dla wykładni art. 15c ust. 8-
        10 ustawy o CIT jest definicja długoterminowego projektu z zakresu infrastruktury
        publicznej zawarta w Dyrektywie Rady (UE) 2016/1164 z 12 lipca 2016 r.
        ustanawiającej przepisy mające na celu przeciwdziałanie praktykom unikania
        opodatkowania, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie rynku
        wewnętrznego (Dz. U.UE. L. z 2016 r., Nr 193, str. 1 ze zm.; dalej: Dyrektywa ATAD).
        Definicję tę implementowano bezpośrednio do art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT.
        Definicja ta zawiera określenia nieostre, jak infrastruktura publiczna czy ogólny
        interes publiczny. Zdaniem NSA, znaczenia tego pojęcia nie zależy doszukiwać się w
        języku prawnym, odwołując się do definicji legalnych zawartych w ustawie z innych
        gałęziach prawa. W tym przypadku ustawa podatkowa nie odsyła do innych
        przepisów, a ponadto nie posługuje się wprost i nie odnosi wprost do skutków
        podatkowych instytucji zdefiniowanych w innych gałęzi prawa.
    e. Podobne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 8 lutego 2023 r. (sygn. II FSK
        1615/20): „Nieuprawnione jest więc przenoszenie i stosowanie definicji zawartych w
        ustawie z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami tekst jedn.: Dz. U.
        poz. 344 z 2023 r. (dalej: „u.g.n.”) na inne dziedziny prawa, w tym na prawo
        podatkowe, zwłaszcza dla celów zdefiniowania pojęć nietożsamych i u.g.n.
        nieznanych. „Cel publiczny” w rozumieniu art. 6 pkt 2 u.g.n. nie musi więc pokrywać
        się znaczeniowo z „ogólnym interesem publicznym”, o którym mowa w art. 15c ust.

        10 Ustawy o CIT”. Oznacza to, że w przypadku pojęcia „długoterminowego projekt z
        zakresu infrastruktury publicznej” nie należy doszukiwać się jego znaczenia w
        innych ustawach.
    f. Powyżej przywołany dorobek doktryny oraz orzecznictwa sądów administracyjnych
        wskazuje, że pod pojęciem „projektu długoterminowego” należy rozumieć różnego
        rodzaju projekty o charakterze wieloletnim i trwałym służące dostarczeniu,
        modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, jakim
        niewątpliwie jest Projekt.
    g. Zdaniem Wnioskodawcy, bez wątpliwości można stwierdzić, że infrastrukturą
        publiczną jest przedsięwzięcie użyteczności publicznej, które służy dobru ogółu,
        społeczeństwu. Jednocześnie samo pojęcie infrastruktury należy rozumieć szeroko
        jako urządzenia, obiekty i instytucje z zakresu użyteczności publicznej.
    h. Uwzględniając stanowisko wyrażone powyżej, w ocenie Wnioskodawcy, realizacja
        Projektu polegającego na budowie elektrowni fotowoltaicznej stanowi
        długoterminowy projekt z zakresu infrastruktury publicznej, o którym jest mowa w
        art. 15c ust. 8 i 10 ustawy o CIT.
    3. Spełnienie przez Projekt przesłanki znaczącego składnika aktywów
      a. Jak wskazano powyżej, aby dany projekt mógł zostać uznany za długoterminowy
        projekt z zakresu infrastruktury publicznej, spełniona musi być m.in. przesłanka
        wskazująca, że przedmiotem projektu powinien być znaczący składnik aktywów
        podatnika.
      b. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN, przez pojęcie „znaczący” należy
        rozumieć - odgrywający ważną rolę. W związku z powyższym, w ocenie
        Wnioskodawcy, można uznać, że „znaczący” to taki składnik aktywów, który
        odgrywa istotną rolę w funkcjonowaniu określonej społeczności lub podmiotu oraz
        przedstawia dużą wartość materialną.
      c. Celem Projektu realizowanego przez Wnioskodawcę jest budowa elektrowni
        fotowoltaicznej. Tym samym, z uwagi na główny przedmiot działalności
        Wnioskodawcy oraz realizowany Projekt, elektrownia fotowoltaiczna stanowi i
        będzie stanowić zorganizowany i znaczący składnik aktywów Wnioskodawcy.
        Wnioskodawca wskazuje, że głównym źródłem, z którego osiąga i będzie osiągać w
        przyszłości przychody jest i będzie elektrownia fotowoltaiczna powstała w wyniku
        realizacji Projektu.
      d. W związku z powyższym, mając na uwadze zakres działalności gospodarczej
        Wnioskodawcy (budowa elektrowni fotowoltaicznej i dystrybucja energii
        elektrycznej) oraz charakter i skalę Projektu, w ocenie Wnioskodawcy realizowany
        Projekt dotyczy „znaczącego składnika aktywów”.
    4. Cel realizacji Projektu
    a. Jak wskazano, celem Projektu realizowanego przez Wnioskodawcę jest budowa
        elektrowni fotowoltaicznej, a następnie dostarczanie energii elektrycznej do
        odbiorców, poprzez eksploatację posiadanego środka trwałego (elektrowni
        fotowoltaicznej).

    b. Po realizacji Projektu, aktywo w postaci elektrowni fotowoltaicznej będzie
        eksploatowane w celu produkcji energii elektrycznej.
    c. Realizowany Projekt dąży do wypełnienia celów energetycznych ustanowionych przez
        Państwo Polskie, zapewniając stałe dostawy energii elektrycznej produkowanej z
        odnawialnych źródeł energii, przy jednoczesnym ograniczeniu wpływu produkcji
        energii elektrycznej na środowisko.
    d. Projekt wpisuje się w przyjętą na poziomie Unii Europejskiej i wspólną dla wszystkich
        krajów członkowskich politykę dekarbonizacji i transformacji ekologicznej.
    5. Projekt Wnioskodawcy będący w ogólnym interesie publicznym
      a. Odnosząc się do przesłanki ogólnego interesu publicznego, Wnioskodawca
        wskazuje, że zgodnie z art. 4 ust. 4 Dyrektywy ATAD, długoterminowy projekt z
        zakresu infrastruktury publicznej oznacza projekt służący dostarczeniu,
        modernizacji, eksploatacji lub utrzymaniu znaczącego składnika aktywów, który to
        projekt dane państwo członkowskie uważa za będący w ogólnym interesie
        publicznym. Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż ani przepisy Dyrektywy
        ATAD, ani przepisy ustawy o CIT nie definiują pojęcia ogólnego interesu
        publicznego w kontekście projektu z zakresu infrastruktury publicznej, a zatem w
        takiej sytuacji należy się odwołać do ogólnych zasad wykładni językowej.
      b. W judykaturze podkreśla się, że punktem wyjścia w procesie wykładni jest zawsze
        warstwa językowa interpretowanego przepisu prawa, ponieważ wykorzystanie
        reguł budowy zdań oraz znaczenie poszczególnych wyrazów czy zwrotów, a w
        konsekwencji zastosowanie reguł semantyki i syntaktyki, pozwala na ustalenie w
        pewnym stopniu znaczenia tekstu prawnego (por. np. wyrok NSA z 28 listopada
        2012 r., sygn. II FSK 699/11) odwołać się m.in. do orzecznictwa sądowego.
      c. Przy ocenie, czy Projekt pozostaje w ogólnym interesie publicznym, należy
        uwzględniając dorobek judykatury, który dokonuje wykładni językowej pojęcia
        „interesu publicznego”. W tym zakresie wypowiedział się NSA w wyroku z 2
        grudnia 2014 r. (sygn. II FSK 71/13), dokonując wykładni pojęcia „interesu
        publicznego” stwierdzając, że „to klauzula generalna, która w kontekście
        indywidualnej sprawy powinna być poddana stosownej wykładni. Wymagania
        interesu publicznego muszą być ustalone w konkretnej sprawie i muszą uzyskać
        zindywidualizowaną treść wynikającą ze stanu faktycznego i prawnego sprawy. (...)
        Przy wykładni interesu publicznego należy uwzględniać respektowanie wartości
        wspólnych dla całego społeczeństwa, np. bezpieczeństwa i sprawiedliwości”.
      d. Istotne jest także to, że to państwo członkowskie określa czy dany projekt uważa
        za będący w ogólnym interesie publicznym. Stwierdzić należy, że pojęcie „interesu
        publicznego” to m.in. jedna z najważniejszych klauzul generalnych, jaką posługuje
        się system prawny. Klauzule generalne w systemie prawa to zwroty
        niedookreślone, których celem jest zapewnienie elastyczności w stosowaniu
        przepisów prawnych. Podobne stanowisko zajmują wojewódzkie sądy

        administracyjne w wydawanych orzeczeniach, np. w wyroku NSA 25 maja 2023 r.
        (sygn. II FSK 2874/20), czy w wyroku WSA w Krakowie z 30 czerwca 2022 r. (sygn. I
        SA/Kr 428/22).
      e. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN przytoczone wyżej pojęcia należy
        rozumieć następująco:
          i. „publiczny” - oznacza (i) dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś
              zbiorowości lub (ii) dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,
          ii. „interes” - oznacza (i) pożytek, korzyść lub (ii) przedsięwzięcie przynoszące
              korzyść materialną.
      f. W związku z tym, przez interes publiczny należały rozumieć przedsięwzięcie
        przynoszące korzyść materialną całemu społeczeństwu lub danej zbiorowości, z
        dostępnością i przeznaczeniem dla wszystkich. Należy bowiem podkreślić, że
        wytworzona energia elektryczna z elektrowni fotowoltaicznych zasila m.in.
        lokalne gospodarstwa domowe, tym samym odciążając część sektora
        energetycznego opartego na energii produkowanej z węgla czy gazu ziemnego.
        Tym samym, elektrownie tego typu zapewniają ciągłość i bezpieczeństwo w
        dostawie energii elektrycznej, zaspokajając podstawowe potrzeby społeczeństwa
        oraz gospodarki w zakresie dostępu do energii. Jednocześnie nie ulega
        wątpliwości, że energia elektryczna jest towarem niezbędnym dla życia każdego
        człowieka i gospodarczego rozwoju kraju. Ponadto, za publicznym charakterem
        inwestycji przemawia również fakt, że zapewnienie społeczeństwu dostępu do
        energii jest co do zasady obowiązkiem publicznym każdego państwa.
      g. Zważywszy na powyższe, projekt będący w ogólnym interesie publicznym w
        rozumieniu art. 15c ust. 10 ustawy o CIT to projekt dotyczący ogółu osób, istotny
        dla całego społeczeństwa i gospodarki, zapewniający ciągłość i bezpieczeństwo w
        dostawie energii elektrycznej.
      h. W literaturze przedmiotu podkreśla się korzystny wpływ rozwoju sektora energii ze
        źródeł odnawialnych na bezpieczeństwo energetyczne kraju. Brak dywersyfikacji
        dostaw gazu i ropy naftowej jest bowiem aktualnie jedną z najważniejszych
        przyczyn powstania problemów związanych z bezpieczeństwem państw
        poradzieckich czy też związanych z rosyjskim rynkiem energii. Przeciwdziałanie
        zagrożeniom związanym z brakiem dywersyfikacji źródeł energii skutkuje
        rozwojem sektora energii odnawialnej, który stanowi obecnie najskuteczniejszy
        środek prowadzący do uniezależnienia państw od zewnętrznych dostawców
        surowców (M. Tomala „Energia odnawialna jako kluczowy element
        bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw
        nordyckich”, Oficyna Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016,
        nr 1, s. 105-117).
      i. Energetyka fotowoltaiczna wykazuje ponadto wiele dodatkowych zalet: panele
        fotowoltaiczne nie zanieczyszczają środowiska naturalnego, nie wymagają
        dostarczania paliwa. Tereny sąsiadujące z elektrowniami fotowoltaicznymi mogą
        zostać wykorzystane w rolnictwie. Koszt prądu z elektrowni fotowoltaicznej jest

        stały. Eksploatacja paneli fotowoltaicznych powoduje stosunkowo niewielkie
        straty w przesyle energii z elektrowni do odbiorcy. Obsługa elektrowni
        fotowoltaicznej jest stosunkowo prosta, czas montażu krótki, podobnie jak
        koszty eksploatacji i obsługi.
      j. Inaczej niż w przypadku elektrowni zasilanych konwencjonalnymi źródłami energii,
        wytwarzanie prądu ze źródeł odnawialnych nie wymaga dostarczania
        jakiegokolwiek paliwa, dzięki czemu odnawialne źródła energii w całym okresie
        eksploatacji nie emitują gazów cieplarnianych, bądź emitują jedynie niewielkie
        ich ilości. Zwiększenie udziału energii odnawialnej w koszyku źródeł energii
        elektrycznej pomaga ograniczyć emisję gazów cieplarnianych, co przyczynia się
        do zredukowania tzw. śladu węglowego. Jest on definiowany jako całkowita ilość
        wyemitowanych gazów cieplarnianych, które pochodzą pośrednio i bezpośrednio
        z procesów produkcyjnych. Mierzy się go za pomocą ekwiwalentu CO2, opierając
        się na metodyce oceny cyklu życia produktu (Life Cycle Assessment, LCA). - M.
        Tomala „Energia odnawialna jako kluczowy element bezpieczeństwa
        zaopatrzenia energetycznego i środowiskowego państw nordyckich”, Oficyna
        Wydawnicza AFM. Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s. 108.
      k. Podsumowując, coraz niższe koszty produkcji energii ze źródeł odnawialnych
        sprawiają, że obecnie nie jest ona postrzegana wyłącznie jako źródło energii, ale
        przede wszystkim jako narzędzie do rozwiązywania wielu innych potrzeb i
        problemów państwa. Ma kluczowe znaczenie m.in. dla zapewnienia
        bezpieczeństwa energetycznego, redukcji skutków zanieczyszczenia środowiska,
        łagodzenia skutków nadmiernej emisji gazów cieplarnianych, edukacji, pracy,
        zmniejszenia ubóstwa czy nawet zwiększenia równości płci. - M. Tomala „Energia
        odnawialna jako kluczowy element bezpieczeństwa zaopatrzenia energetycznego
        i środowiskowego państw nordyckich” Oficyna Wydawnicza AFM.
        Bezpieczeństwo. Teoria i Praktyka 2016, nr 1, s. 107.
      l. W rezultacie, odnosząc się do spełnienia kryterium ogólnego interesu publicznego
        przez Projekt, należy wskazać, że:
        i. celem budowy elektrowni fotowoltaicznej jest produkcja energii elektrycznej,
            która następnie dostarczana do finalnego odbiorcy zaspokaja jedną z
            podstawowych potrzeb społecznych,
        ii. budowa elektrowni fotowoltaicznych wpisuje się w założenia zatwierdzonej
            przez Radę Ministrów uchwały w sprawie „Polityki energetycznej Polski do
            2040 r.” (źródło: https://www.gov.pl/web/klimat/polityka-energetyczna-
            polski), a w szczególności w szczególności w zakresie celu szczegółowego nr
            6, tj. „Rozwoju odnawialnych źródeł energii”. Odnawialne źródła energii
            stanowią bowiem alternatywę dla elektrowni cieplnych opartych na węglu
            kamiennym oraz brunatnym, dlatego inwestycja w odnawialne źródła
            energii pozwala na zwiększenie ilości energii elektrycznej wytwarzanej ze
            źródeł odnawialnych i ograniczenie energii pochodzącej ze spalania paliw
            kopalnych emitujących gazy cieplarniane.

      m. Powyższe oznacza, że celem Państwa Polskiego jest wspieranie dalszego rozwoju
        odnawialnych źródeł energii w Polsce, co Wnioskodawca czyni realizując Projekt
        w zakresie budowy elektrowni fotowoltaicznej. Zatem realizowany Projekt ma
        istotne znaczenie z punktu widzenia polityki energetycznej każdego kraju w
        zakresie rozbudowy infrastruktury wytwórczej energii elektrycznej, kształtowania
        krajowej strategii energetycznej oraz zapewnienia bezpieczeństwa
        energetycznego z uwzględnieniem wpływu na środowisko.
      n. Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Projekt spełnia
        przesłankę ogólnego interesu publicznego, o której jest mowa w art. 15c ust. 10
        ustawy o CIT.
    6. Podsumowanie
        a. Wnioskodawca wskazuje, że zajęte przez niego stanowisko zostało potwierdzone
        w wyrokach NSA, między innymi w:
            i. wyroku z 12 czerwca 2024 r. o sygn. II FSK 1194/21,
            ii. wyroku z 25 maja 2023 r. o sygn. II FSK 2874/20,
            iii. wyroku z 8 lutego 2023 r. o sygn. II FSK 1615/20,
            iv. wyroku z 20 września 2022 r. o sygn. akt II FSK 10/20,
            v. wyroku z 24 czerwca 2022 r. o sygn. akt II FSK 2930/19 oraz
        b. W następujących wyrokach WSA, co do których Dyrektor Krajowej Informacji
          Skarbowej (dalej: DKIS) wycofał wniesione przez siebie skargi kasacyjne do NSA:
        i. wyroki WSA w Gdańsku z 10 kwietnia 2024 r. o sygn. I SA/Gd 31/24 i sygn. I SA
            /Gd 41/24, z 3 kwietnia 2024 r. o sygn. I SA/Gd 32/24, z 27 marca 2024 r. o
            sygn. I SA/Gd 38/24, z 27 lutego 2024 r. o sygn. I SA/Gd 40/24,
        ii. wyroki WSA w Poznaniu z 26 października 2023 r. o sygn. I SA/Po 421/23 i z 22
            sierpnia 2023 r. o sygn. I SA/Po 408/23,
        iii. wyroki WSA w Warszawie z 28 czerwca 2023 r. o sygn. III SA/Wa 2569/22 i z 10
            maja 2023 r. o sygn. III SA/Wa 2545/22, sygn. III SA/Wa 2546/22 i sygn. III
            SA/Wa 2547/22,
        iv. wyroki WSA w Krakowie z 30 czerwca 2022 r. o sygn. I SA/Kr 428/22, z 21
            czerwca 2022 r. o sygn. akt I SA/Kr 421/22 i z 26 maja 2022 r. o sygn. I SA
            /Kr 418/22.
    c. Wnioskodawca zaznacza, iż podobne stanowisko zostało również potwierdzone przez
        DKIS w interpretacjach indywidualnych:
          i. z 15 stycznia 2025 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.634.2024.1.AG,
          ii. z 31 grudnia 2024 r., znak 0111-KDIB2-1.4010.635.2024.1.AG,
          iii. z 9 grudnia 2024 r., znak 0111-KDIB1-3.4010.632.2021.11.PC, wydanej po
              prawomocnym wyroku WSA w Krakowie z 30 czerwca 2022 r., sygn. I SA
              /Kr 429/22,
          iv. z 13 listopada 2024 r., znak 0114-KDIP2-2.4010.505.2024.1.ASK oraz
          v. z 17 czerwca 2024 r., znak 0111-KDIB1-2.4010.203.2024.1.EJ.
  d. Mając na uwadze powyższe, Projekt stanowi długoterminowy projekt z zakresu
      infrastruktury publicznej, o którym mowa w art. 15c ust. 10 ustawy o CIT i tym

      samym na podstawie art. 15c ust. 8 ustawy o CIT Wnioskodawca nie powinien
      uwzględniać kosztów finansowania dłużnego związanych z Projektem przy wyliczaniu
      nadwyżki kosztów finansowania dłużnego, o której mowa w art. 15c ust.1 ustawy o
      CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu prze
    dstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w
    każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.