Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.517.2025.4.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-03
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu VAT wycofania
nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku
prywatnego oraz brak obowiązku dokonania korekty podatku
naliczonego.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
korekta-korekta podatku naliczonego
majątek-majątek prywatny
wycofanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Korekta kwoty podatku naliczonego -
Korekta podatku naliczonego w związku ze zmianą
przeznaczenia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 7a
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w podatku od towarów i usług w zakresie braku podlegania opodatkowaniu
    VAT wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego oraz
    braku obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego. Uzupełnił go Pan pismem z 4
    sierpnia 2025 r. (wpływ 4 sierpnia 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pan (...) (dalej: „Wnioskodawca”) jest osobą fizyczną mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, podlegającą nieograniczonemu obowiązkowi w podatku dochodowym
    od osób fizycznych (dalej: „PIT”). Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność
    gospodarczą (dalej: „JDG”) pod firmą (...). Firma prowadzi działalność gospodarczą w
    zakresie specjalistycznej praktyki lekarskiej i od 2002 r. jest prowadzona w formie
    jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca jest od 7 marca 2002 r. czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Wnioskodawca posiada we wspólności ustawowej nieruchomości:
    · lokal użytkowy zlokalizowany przy ul. K w (...), do którego spółdzielcze prawo
      własnościowe nabył 28 września 2005 r., natomiast od 2009 r. lokal posiada w ramach
      ustawowej wspólności majątkowej, oraz
    · budynek wraz z gruntem zlokalizowany przy ul. Z w (...), który nabył dnia 23 maja 2011 r.
      do majątku wspólnego objętego ustawową wspólnością majątkową,
    – dalej również jako: „nieruchomości”.
    Wskazane nieruchomości Wnioskodawca z dniem 30 kwietnia 2025 r. wycofał z JDG do
    majątku prywatnego.

    Przed wycofaniem nieruchomość przy ul. Z była ujmowana w ewidencji środków trwałych
    JDG, natomiast nieruchomość przy ul. K nie figurowała w ewidencji środków trwałych JDG.
    Obie nieruchomości były przed wycofaniem do majątku prywatnego i są obecnie
    wykorzystywane w działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    W lokalu użytkowym przy ul. K świadczone są usługi medyczne, zwolnione z VAT oraz
    prowadzona jest działalność opodatkowana VAT: usługi medycyny estetycznej, sprzedaż
    oprawek i szkieł okularowych.
    Z kolei w budynku przy ul. Z świadczone są usługi medyczne oraz usługi najmu lokalu
    mieszkalnego, które korzystają ze zwolnienia z VAT.
    Sprzedaż usług i towarów, zarówno opodatkowanych VAT, jak i zwolnionych z VAT była
    dokumentowana przez Wnioskodawcę fakturami VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawcy około 79% całego
    przychodu generują towary i usługi zwolnione z VAT, natomiast pozostałe 21% –
    opodatkowane VAT.
    Przy nabyciu obu nieruchomości Wnioskodawca nie miał prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004
    r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zmianami; dalej:
    „ustawa o VAT”).
    Wnioskodawca nie ponosił na nieruchomości wydatków, w rozumieniu przepisów o
    podatku dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej.
    Wnioskodawca planuje przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę
    z ograniczoną odpowiedzialnością. Mając na uwadze charakter prowadzonej działalności,
    który związany jest ze świadczeniem usług medycznych oraz usług medycyny estetycznej,
    która to działalność wiąże się z ryzykiem, celem Wnioskodawcy jest zabezpieczenie
    posiadanego majątku. Wnioskodawca ma również na uwadze swój wiek, przez co jego
    celem w niedalekiej przyszłości jest również zakończenie prowadzonej działalności
    gospodarczej i przejście na emeryturę. Przejście na emeryturę będzie wiązało się z
    prawdopodobną sprzedażą sp. z o.o. powstałej w wyniku przekształcenia.
    Biorąc pod uwagę znaczną dysproporcję pomiędzy uzyskiwanymi obecnie dochodami a
    wysokością możliwej emerytury, Wnioskodawca zamierza zapewnić sobie dochód
    pasywny, który może osiągnąć poprzez zawarcie umowy najmu lub dzierżawy wycofanych
    z JDG nieruchomości w przyszłości. Po wycofaniu nieruchomości z JDG Wnioskodawca
    udostępnia prowadzonej przez siebie JDG nieruchomości, natomiast po przekształceniu
    będzie wynajmował lub dzierżawił nieruchomości na rzecz powstałej w wyniku
    przekształcenia sp. z o.o. W przyszłości po sprzedaży sp. z o.o. z nieruchomości będzie
    mogła korzystać ta sama spółka lub podmiot trzeci.
    Dochód ten zabezpieczyłby interesy Wnioskodawcy po zakończeniu działalności
    gospodarczej i zmniejszył dysproporcję pomiędzy dochodami uzyskiwanymi obecnie a
    wysokością emerytury, co przełożyłoby się na jakość Jego życia.
    Po wycofaniu więc z JDG nieruchomości są dalej wykorzystywane przez Wnioskodawcę w
    prowadzonej działalności gospodarczej i będą wykorzystywane w przyszłości. W pierwszej
    kolejności przez JDG, a następnie przez Spółkę lub podmiot trzeci na podstawie umowy
    najmu lub dzierżawy. Działalność ta podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Wnioskodawca po przeniesieniu nieruchomości do majątku prywatnego pozostaje
    czynnym podatnikiem VAT i będzie nim pozostawał po przekształceniu JDG w sp. z o.o.
    Niewykluczone jednak, że Wnioskodawca będzie korzystał ze zwolnienie podmiotowego w
    VAT (do 200 tys. zł sprzedaży).

    Wynajem lub dzierżawa nieruchomości byłaby również opodatkowana zryczałtowanym
    podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne
    (ryczałt).
    W związku z powyższym u Wnioskodawcy pojawiły się wątpliwości w zakresie skutków
    podatkowych przeniesienia nieruchomości do majątku prywatnego.

## Pytanie

Czy wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego podlega
    opodatkowaniu VAT i powoduje konieczność korekty podatku naliczonego? (pytanie
    oznaczone we wniosku nr 2)
    Pana stanowisko w sprawie (w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawa o VAT, opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
    towarów (art. 2 pkt 22 ustawy o VAT).
    Budynki, lokale użytkowe i grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6
    ustawy o VAT, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju.
    Stosownie bowiem do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się również
    przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa,
    w szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika (...) – jeżeli
    podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów lub ich części składowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Przez działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, rozumie się
    wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z treścią art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty
    podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji
    obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach
    wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

    Z kolei, na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy, w przypadku towarów i usług, które na
    podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także
    gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków
    trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
    dokonuje w ciągu kolejnych 10 lat w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
    użytkowania gruntów, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Ponadto,
    roczna korekta w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów
    dotyczy jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.
    Z kolei, w przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których
    wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis art. 91 ust. 1 stosuje się
    odpowiednio, z tym, że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały
    oddane do użytkowania.
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, przez umowę
    najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu
    umówiony czynsz.
    Najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną. Odpowiednikiem świadczenia
    wynajmującego, które polega na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest
    świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    W myśl natomiast art. 693 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny, przez
    umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i
    pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje
    się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Zarówno najem, jak i dzierżawa wypełniają zatem określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
    definicję działalności gospodarczej, jeżeli są wykonywane w sposób ciągły, dla celów
    zarobkowych, bez względu na to, czy najem lub dzierżawa będzie prowadzona w ramach
    działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów
    ustawy o PIT.
    Najem i dzierżawa stanowią odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT i podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Analizując wskazane przepisy prawne oraz przedmiotowy stan faktyczny należy stwierdzić,
    że warunkiem koniecznym dla opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego przekazania
    przez podatnika podatku VAT należącego do jego przedsiębiorstwa towaru jest między
    innymi istnienie w momencie nabycia prawa do obniżenia w całości lub w części przez
    podatnika kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nie ma przy tym
    znaczenia czy podatnik ze wspomnianego odliczenia skorzystał.
    Na gruncie przedmiotowego stanu faktycznego należy stwierdzić, że wskazany wymóg nie
    został spełniony. W momencie bowiem nabycia nieruchomości Wnioskodawcy nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    z tytułu nabycia.
    Tym samym, uzasadnione jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym nieodpłatne
    przekazanie przez Niego nieruchomości do Jego majątku prywatnego nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Należy również zauważyć, że dla opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego
    przekazania przez podatnika podatku VAT należącego do jego przedsiębiorstwa towaru,
    konieczne jest również, aby przekazanie lub zużycie towarów nastąpiło na cele osobiste
    podatnika, jego pracowników, byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
    akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących

    osób prawnych, członków stowarzyszenia w okolicznościach wskazanych w akapitach
    poprzedzających.
    Tym samym, dla opodatkowania VAT przekazania nieruchomości z JDG do majątku
    prywatnego Wnioskodawcy konieczne byłoby również, aby przekazanie to następowało na
    cele osobiste Wnioskodawcy.
    Sytuacja ta nie będzie jednak miała miejsca w przedmiotowym stanie faktycznym,
    ponieważ Wnioskodawca nie ma zamiaru po wycofaniu do majątku prywatnego
    wykorzystywać nieruchomości na swoje cele osobiste czy swojej żony, lecz na potrzeby
    prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na najmie lub dzierżawie, zaś
    bezpośrednio po wycofaniu: kontynuowanie aktualnej działalności na podstawie
    użyczenia JDG przedmiotowych nieruchomości.
    Wnioskodawca nie będzie zobowiązany również do dokonania korekty VAT należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Okres korekty przewidziany w ustawie o VAT dla nieruchomości wynosi 10 lat, licząc od
    roku, w którym została ona oddana do użytkowania.
    Przedmiotowe nieruchomości zostały nabyte i zarazem oddane do użytkowania kolejno w:
    2005 i 2011 r. Tym samym, okres korekty przewidziany dla przedmiotowych
    nieruchomości upłynął.
    Zdaniem Wnioskodawcy, potwierdzają to również interpretacje indywidualne wydawane w
    podobnych sprawach:
    a) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21
      listopada 2024 r., 0114-KDIP4-3.4012.558.2024.2.IG:
    „W konsekwencji, wbrew Państwa twierdzeniom należy stwierdzić, że nie przysługiwało
    Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia wyżej wskazanych
    nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych.
    Zatem wycofanie ww. Nieruchomości zabudowanych i niezabudowanych z Państwa
    majątku i nieodpłatne przekazanie do majątku osobistego Wspólników, nie będzie
    spełniało definicji odpłatnej dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku VAT z tytułu
    nieodpłatnego przekazania własności wskazanych we wniosku Nieruchomości
    zabudowanych i niezabudowanych na rzecz Wspólników, bowiem czynność ta nie będzie
    objęta zakresem opodatkowania podatkiem VAT”.
    b) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24
      kwietnia 2024 r., 0113-KDIPT1-1.4012.133.2024.5.AK:
    „Wskazać należy, iż w odniesieniu do nieruchomości, które zamierza Pan wycofać z
    majątku firmy do majątku osobistego z zamiarem ich dalszego wynajmowania, nie będzie
    miał zastosowania art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, nie nastąpi tutaj bowiem dostawa towaru na
    Pana cele osobiste. Jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, po wycofaniu nieruchomości
    do majątku prywatnego będą one wykorzystywane wyłącznie na cele najmu na rzecz
    podmiotów trzecich, na cele prowadzenia przez nich działalności gospodarczej. Co za tym
    idzie czynność wycofania nieruchomości z majątku firmy do majątku prywatnego nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem w związku z wycofaniem z majątku firmy nieruchomości stanowiących środki trwałe
    Pana przedsiębiorstwa i przekazaniem ich do majątku prywatnego – w celu wynajmu
    prywatnego opodatkowanego podatkiem od towarów i usług, nie będzie miał Pan
    obowiązku dokonania korekty odliczonego podatku naliczonego, o której mowa w art. 91
    ust. 1-8 ustawy”.
    c) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 lipca
      2024 r., 0112-KDIL3.4012.333.2024.3.MC:

    „W roku (...) Wnioskodawca zawarł umowę deweloperską na lokal użytkowy na terenie (...)
    celem jego wynajmu. Z tytułu otrzymanych faktur zaliczkowych od dewelopera
    Wnioskodawca odliczył podatek VAT, gdyż nabycie przyszłej nieruchomości ma służyć
    dalszemu wynajmu nieruchomości.
    Mając więc na względzie powołane przepisy prawa wskazać należy, że w przedstawionej
    sytuacji przejście lokalu do majątku prywatnego w związku z likwidacją działalności, w celu
    jego dalszego wykorzystywania na potrzeby wynajmu, tj. działalności opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług, nie będzie mieściło się w pojęciu dostawy towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy, pomimo tego, że od nabycia tego lokalu odliczyła Pani
    podatek VAT. W opisanej sytuacji nie nastąpi bowiem przeniesienie nieruchomości na cele
    osobiste, tylko lokal będzie w dalszym ciągu wykorzystywany w sposób ciągły do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    Zatem, w analizowanym przypadku nie nastąpi zmiana przeznaczenia wycofanego z
    działalności gospodarczej składnika majątku. Wyłączony składnik majątku będzie
    wynajmowany, czyli wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
    W konsekwencji, do opisanej sytuacji nie będą miały zastosowania przepisy art. 91 ustawy
    i tym samym, najem wycofanej z działalności gospodarczej nieruchomości, nie spowoduje
    powstania obowiązku dokonania korekty podatku naliczonego, który Pani odliczyła przy
    zakupie lokalu.
    Mając zatem na uwadze obowiązujące przepisy oraz opis sprawy stwierdzam, że
    likwidacja Pani działalności gospodarczej (wykreślenie z CEIDG) – w sytuacji gdy nie nastąpi
    zmiana przeznaczenia lokalu będącego przedmiotem wniosku – nie spowoduje utraty
    statusu podatnika VAT, a w konsekwencji konieczności zwrotu podatku VAT z tytułu
    odliczonego podatku naliczonego z faktur zaliczkowych wystawionych przez dewelopera z
    tytułu zawartej umowy z deweloperskiej”.
    d) Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 lipca
      2024 r., 0114-KDIP1-1.4012.369.2024.1.MM:
    „Jak wskazano we wniosku nieruchomości po ich wycofaniu z Pana jednoosobowej
    działalności gospodarczej będą przez Pana odpłatnie udostępniane (najem lokali
    użytkowych na rzecz podmiotów trzecich) i w dalszym ciągu wykorzystywane do czynności
    podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (w ramach usługi najmu
    będzie Pan działać w charakterze czynnego podatnika VAT).
    Zatem skoro nieruchomości po wycofaniu z jednoosobowej działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego nie będą wykorzystywane do zaspokajania Pana potrzeb osobistych,
    czynność wycofania do majątku prywatnego tych nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy.
    Zatem, nieruchomości (sześć lokali użytkowych) nadal będą przez Pana wykorzystywane
    do działalności gospodarczej – do czynności opodatkowanych. Tym samym, nie nastąpi w
    tym przypadku zmiana przeznaczenia nieruchomości, a tylko taka sytuacja rodzi
    obowiązek korekty.
    W konsekwencji, wycofanie z działalności gospodarczej nieruchomości w odniesieniu do
    których przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT i przeznaczenie do
    działalności w zakresie najmu, nie spowoduje obowiązku korekty podatku naliczonego
    związanego z wydatkami poniesionymi na nieruchomości na podstawie art. 91 ustawy”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z powyższych przepisów wynika, że w sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w
    rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do
    rozporządzania tymi towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą tych towarów
    w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że
    dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie
    wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie
    ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane
    nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z
    czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
    1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
      w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
      spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
      członków stowarzyszenia,
    2) wszelkie inne darowizny
    - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
      wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega generalnie każde nieodpłatne przekazanie towaru należącego do
    przedsiębiorstwa, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów, ich imporcie lub wytworzeniu tych
    towarów lub ich części składowych. Z kolei zużycie towarów podlega opodatkowaniu tylko
    wówczas, gdy dokonywane jest na rzecz podmiotów i na cele wymienione w art. 7 ust. 2
    pkt 1 ustawy, pod warunkiem, że przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego, to
    wszelkie przekazanie lub zużycie towarów bez wynagrodzenia (nieodpłatne przekazanie),
    pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania), bez
    względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 5 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą (dalej:
    „JDG”). Firma prowadzi działalność gospodarczą w zakresie specjalistycznej praktyki
    lekarskiej i od 2002 r. jest prowadzona w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Posiada Pan we wspólności ustawowej nieruchomości:
    · lokal użytkowy zlokalizowany przy ul. K w (...), do którego spółdzielcze prawo
      własnościowe nabył 28 września 2005 r., natomiast od 2009 r. lokal posiada w ramach
      ustawowej wspólności majątkowej oraz
    · budynek wraz z gruntem zlokalizowany przy ul. Z w (...), który nabył dnia 23 maja 2011 r.
      do majątku wspólnego objętego ustawową wspólnością majątkową,
    – dalej również jako: „nieruchomości”.
    Wskazane nieruchomości z dniem 30 kwietnia 2025 r. wycofał Pan z JDG do majątku
    prywatnego.
    Obie nieruchomości były przed wycofaniem do majątku prywatnego i są obecnie
    wykorzystywane w Pana działalności gospodarczej.
    Przy nabyciu obu nieruchomości nie miał Pan prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Nie ponosił Pan na nieruchomości wydatków, w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, które stanowiłyby co najmniej 30% wartości początkowej.
    Planuje Pan przekształcenie jednoosobowej działalności gospodarczej w spółkę z
    ograniczoną odpowiedzialnością.
    Po wycofaniu z JDG nieruchomości są dalej wykorzystywane przez Pana w prowadzonej
    działalności gospodarczej i będą wykorzystywane w przyszłości. W pierwszej kolejności
    przez JDG, a następnie przez Spółkę lub podmiot trzeci na podstawie umowy najmu lub
    dzierżawy.
    Po przeniesieniu nieruchomości do majątku prywatnego pozostaje Pan czynnym
    podatnikiem VAT i będzie nim pozostawał po przekształceniu JDG w sp. z o.o.
    Pana wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą wskazania, czy wycofanie nieruchomości
    z działalności gospodarczej do majątku prywatnego podlega opodatkowaniu.
    W przedmiotowej sprawie – co istotne – czynność wycofania przedmiotowych
    nieruchomości miała charakter nieodpłatny.
    Jednakże, zgodnie z powyższymi unormowaniami, w pewnych ściśle określonych
    przypadkach, również nieodpłatną dostawę towarów należy uznać za spełniającą definicję

    odpłatnej dostawy towarów, która na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak wynika z powołanego wyżej art. 7 ust. 2 ustawy, czynnością zrównaną z odpłatną
    dostawą towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, jest także przekazanie
    nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w
    szczególności przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
    pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy,
    członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
    członków stowarzyszenia pod warunkiem jednak, że podatnikowi przysługiwało, w całości
    lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    Zatem, aby doszło do uznania czynności nieodpłatnego przekazania towarów za czynność
    zrównaną z odpłatną dostawą towarów, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:
    • dokonującym nieodpłatnego przekazania jest podatnik podatku od towarów i usług,
    • przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
    • przedmiotem nieodpłatnego przekazania jest towar (lub jego części składowe), w
      stosunku do którego podatnikowi przysługiwało w całości lub w części prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu,
      imporcie lub wytworzeniu.
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że posiada Pan we wspólności ustawowej
    nieruchomości:
    · lokal użytkowy zlokalizowany przy ul. K w (...), oraz
    · budynek wraz z gruntem zlokalizowany przy ul. Z w (...).
    Przy nabyciu obu nieruchomości nie miał Pan prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Wskazane nieruchomości z dniem 30 kwietnia
    2025 r. wycofał Pan z JDG do majątku prywatnego.
    Należy zauważyć, że wycofanie ww. nieruchomości do majątku prywatnego, nie mieści się
    w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy. Nie zostały bowiem
    spełnione wszystkie przesłanki wynikające z tego przepisu – nastąpiło nieodpłatne
    przekazanie nieruchomości, przedmiotem przekazania były towary należące do
    przedsiębiorstwa (lokal użytkowy i budynek z gruntem), jednakże przy ich nabyciu nie
    przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego. A zatem czynność ta nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W konsekwencji, wycofanie nieruchomości z działalności gospodarczej do Pana majątku
    prywatnego nie podlega opodatkowaniu VAT.
    Ma Pan również wątpliwości, czy wycofanie nieruchomości z Pana działalności
    gospodarczej do majątku prywatnego powoduje konieczność korekty podatku naliczonego
    .
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a) nabycia towarów i usług,

    b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego zostały
    określone w art. 91 ustawy.
    Na mocy art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art.
      90 ust. 2-10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony
      w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na podstawie art. 90
      ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Stosownie do treści art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    W świetle art. 91 ust. 3 ustawy:
      Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej
      za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który
      dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w
      deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.
    Na podstawie z art. 91 ust. 4 ustawy:
      W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż
      towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane
      zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na
      potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca
      okresu korekty.
    Natomiast, w myśl art. 91 ust. 5 ustawy:

      W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo
      w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w
      deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w
      przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 – w deklaracji podatkowej za
      okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek
      podatkowy.
    W świetle art. 91 ust. 6 ustawy:
      W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:
        1) opodatkowane – w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze
          wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami
          opodatkowanymi;
        2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu – w celu dokonania
          korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest
          związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub
          niepodlegającymi opodatkowaniu.
    Jak wynika z art. 91 ust. 7 ustawy:
      Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do
      obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od
      wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo
      nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
    Na podstawie art. 91 ust. 7a ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się
      na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej
      dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta
      następuje w okresie korekty.
    Z powyższych przepisów wynika, że korekta, o której mowa w art. 91 ustawy, odnosi się do
    takich towarów i usług, które stanowią u podatnika środki trwałe oraz wartości
    niematerialne i prawne podlegające amortyzacji, a także grunty i prawa wieczystego
    użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości
    niematerialnych i prawnych.
    Ponadto, z powyższych przepisów wynika, że podatnik jest zobowiązany do rozpoznania
    prawa do odliczenia podatku naliczonego w momencie nabycia towarów i usług oraz
    dokonania ewentualnej korekty tego odliczonego bądź nieodliczonego podatku w
    przypadku późniejszej zmiany przeznaczenia nabytych towarów i usług lub zmiany
    sposobu wykorzystania.
    Przepisy art. 91 ustawy wprowadzają konstrukcję korekty podatku naliczonego
    dokonywaną z uwagi na zmianę struktury sprzedaży albo na zmianę pierwotnego
    przeznaczenia towaru lub usługi (z którą związany jest podatek naliczony). Wprowadzenie
    procedury korekty związane jest z faktem, że we wspólnym systemie VAT obowiązuje
    zasada odliczenia niezwłocznego, tzn. w momencie nabycia. W tym momencie czasowym
    związek towaru z danym rodzajem czynności (opodatkowane, zwolnione, mieszane) ma
    zazwyczaj charakter planowany.
    Do czasu faktycznego wykorzystania nabytego towaru lub usługi faktyczny związek z
    danym rodzajem czynności może się zmienić, przekreślając prawo do odliczenia albo

    uzasadniając dokonanie odliczenia. Jednocześnie przepisy wprowadzają szczególny tryb
    korekty do wybranych składników majątku. Z uwagi na zazwyczaj wieloletni okres
    wykorzystania składników majątku zaliczanych do środków trwałych oraz nieruchomości
    ustawa przyjmuje zasadę dokonywania cząstkowej i równomiernej korekty w dłuższym
    czasie (dla nieruchomości przez 10 lat, a dla pozostałych składników majątku przez 5 lat).
    Regulacje te mają na celu urealnienie odliczenia podatku naliczonego. Ustawa zakłada
    bowiem, że środki trwałe (jako dobra o charakterze trwałym) zużywają się w określonym
    czasie, a nie jednorazowo. W tym też czasie stopniowo konsumowane jest prawo do
    odliczenia i należy je oceniać w dłuższej perspektywie czasu, a nie jednorazowo.
    Na podstawie powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że podatnik jest
    zobowiązany, co do zasady, dokonać korekty podatku naliczonego w sytuacji, gdy zmienia
    się przeznaczenie środków trwałych, wartości niematerialnych i prawnych, podlegających
    amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały
    zaliczone do środków trwałych nabywcy lub podatnik dokonał odliczenia podatku
    naliczonego w wyższej lub niższej wartości niż wyliczona za dany rok.
    Z opisu sprawy wynika, że przy nabyciu ww. nieruchomości nie miał Pan prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Skoro podatek VAT nie
    był odliczony, to nie można go korygować w późniejszych okresach. Nie działa więc tutaj
    mechanizm korekty 10-letniej z art. 91 ustawy. Oznacza to, że norma art. 91 ustawy, nie
    będzie miała w tym przypadku zastosowania.
    W konsekwencji, wycofanie opisanych nieruchomości z działalności gospodarczej do
    majątku prywatnego nie powoduje konieczności korekty podatku naliczonego.
    Podsumowując należy stwierdzić, że wycofanie nieruchomości (lokalu użytkowego i
    budynku z gruntem) z działalności gospodarczej do majątku prywatnego nie podlega
    opodatkowaniu VAT i nie powoduje konieczności korekty podatku naliczonego.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie braku podlegania opodatkowaniu VAT
    wycofania nieruchomości z działalności gospodarczej do majątku prywatnego jest
    prawidłowe. Natomiast Pana stanowisko w zakresie obowiązku dokonania korekty
    podatku naliczonego (pomimo, że wynika z innego uzasadnienia niż wskazał Pan we
    własnym stanowisku) należy uznać za prawidłowe, bowiem we własnym stanowisku
    wywiódł Pan prawidłowy skutek prawny w postaci braku obowiązku dokonania korekty
    podatku naliczonego w związku z czynnościami opisanymi we wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie

    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wniosek w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych podlega odrębnemu
    rozpatrzeniu.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.