Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-866b/10/PSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-12-14
Teza: Czy wyprzedaż poszczególnych składników majątku przez syndyka podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; syndycy; upadłość
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2010 r. (data wpływu 2 września 2010 r.) uzupełnionym pismami z dnia 6 grudnia 2010 r. (data wpływu 8 grudnia 2010 r.) oraz z dnia 7 grudnia 2010 r. (data wpływu 13 grudnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków syndyka ponoszonych w związku z obsługą upadłości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków syndyka ponoszonych w związku z obsługą upadłości.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. (data wpływu 8 grudnia 2010 r.) oraz z dnia 7 grudnia 2010 r. (data wpływu 13 grudnia 2010 r.)

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Prowadziła Pani działalność gospodarczą. Postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2009 r. sąd ogłosił Pani upadłość obejmującą likwidację całego majątku. Sąd wyznaczył syndyka masy upadłości. Na dzień ogłoszenia upadłości w spisie Pani majątku znajdowały się nieruchomość, maszyny do produkcji, wyposażenie domu, dwa pojazdy oraz towary handlowe. Opisany majątek jest przeznaczony na zaspokojenie wierzycieli.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, że

*   zakończyła Pani wykonywanie czynności podlegających opodatkowaniu, dokonując spisu z natury towarów na dzień 27 sierpnia 2009 r. i od tej daty dalsze czynności związane z „firmą” przejął syndyk, który wyprzedaje towary i majątek firmy,
*   nie dokonano likwidacji działalności w rozumieniu art. 24 ust. 3 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych, „firma” nie została wykreślona z ewidencji działalności gospodarczej,
*   po zaprzestaniu przez Panią wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu pozostałe w remanencie towary i majątek firmy były i są wyprzedawane przez syndyka i podatek VAT od tych „sprzedaży” jest i był naliczany,
*   przedmiotem zapytania jest wyprzedaż poszczególnych składników majątku wykorzystywanego do prowadzonej działalności gospodarczej (w tym nieruchomości niemieszkalnych) - majątek firmy,
*   wniosek dotyczy sprzedaży przez syndyka nieruchomości niemieszkalnych.

Działalność firmy nie uległa likwidacji, a jedynie uległa ograniczeniu do wyprzedaży dokonywanej przez syndyka pozostałych na dzień upadłości towarów i majątku firmy.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie.

Czy wydatki syndyka ponoszone w związku z obsługą upadłości podatnika stanowią jego koszt mający wpływ na ustalenie dochodów z działalności do opodatkowania?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki syndyka w związku z obsługą upadłości stanowią dla Pani koszt uzyskania przy ustalaniu dochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51 poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy. Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu.

Wydatki ponoszone w związku z obsługą upadłości nie zostały zawarte w negatywnym katalogu kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, tj. w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W każdym przypadku jednak należy ustalić czy pomiędzy poniesieniem kosztu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą a możliwością uzyskania przychodu lub źródła przychodu, zachodzi związek, który umożliwia zaliczenie tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 156 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe i naprawcze (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1361 ze zm.), syndyka powołuje się w razie ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego.

W myśl art. 160 ust. 1 tej ustawy, w sprawach dotyczących masy upadłości syndyk, zarządca oraz nadzorca sądowy dokonują czynności na rachunek upadłego, lecz w imieniu własnym. Przepis art. 173 ww. ustawy stanowi, że syndyk niezwłocznie obejmuje majątek upadłego, zarządza nim, zabezpiecza go przed zniszczeniem, uszkodzeniem lub zabraniem go przez osoby postronne oraz przystępuje do jego likwidacji.

Syndyk sprawujący zarząd nad majątkiem upadłego, w celu jego likwidacji poprzez sprzedaż, dokonuje szeregu czynności, które skutkują dla upadłego powstaniem przychodów kwalifikowanych jako przychody z działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 162 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze, syndyk, nadzorca sądowy i zarządca mają prawo do wynagrodzenia za swoje czynności odpowiadającego wykonanej pracy. W myśl art. 164 ust. 1 tej ustawy o wynagrodzeniu i zwrocie wydatków syndyka, nadzorcy sądowego i zarządcy orzeka sąd na ich wniosek.

Stosownie do treści art. 230 ust. 1 ustawy Prawo upadłościowe i naprawcze do kosztów postępowania upadłościowego zalicza się opłaty sądowe oraz wydatki niezbędne dla osiągnięcia celu postępowania.

Ponadto zgodnie z art. 230 ust. 2 ustawy, do wydatków, o których mowa w ust. 1, należą w szczególności: wynagrodzenie i wydatki syndyka, nadzorcy sądowego i zarządcy oraz ich zastępców, wynagrodzenie i wydatki członków rady wierzycieli, wydatki związane ze zgromadzeniem wierzycieli, koszty doręczeń, obwieszczeń i ogłoszeń, przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości podatki i inne daniny publiczne, wydatki związane z zarządem masy upadłości, w tym przypadające za czas po ogłoszeniu upadłości należności ze stosunku pracy oraz należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, wydatki związane z likwidacją masy upadłości, chociażby do likwidacji doszło na podstawie układu

Z treści art. 231 ust. 1 ww. ustawy wynika, że koszty postępowania upadłościowego pokrywane są z masy upadłości.

W świetle powyższego wydatki ponoszone w związku z obsługą upadłości Pani firmy, jako wydatki niezbędne dla osiągnięcia celu postępowania upadłościowego, mogą stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie cytowanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87 – 100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.