Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.350.2017.1.IF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-11
Teza: Z uwagi na fakt, że planowana w 2017 r. sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, w związku z tym zbycie to nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że kwota otrzymana z tytułu sprzedaży tej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny; lokal-lokal użytkowy; nieruchomości; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 3 października 2017 r. (data wpływu 11 października 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, niebędącą polskim rezydentem podatkowym. Wnioskodawca ma status rezydenta podatkowego w Wielkiej Brytanii. Wnioskodawca jest właścicielem zabudowanej nieruchomości (dalej „Nieruchomość”). Wnioskodawca nabył Nieruchomość wiele lat temu (przed 2000 r.). Nieruchomość zabudowana jest kamienicą (dalej „Budynek”). Budynek składa się z 5 kondygnacji. W jego skład wchodzą m.in. lokale mieszkalne (większa część powierzchni Budynku) i użytkowe.

Wnioskodawca wynajmuje lokale mieszkalne znajdujące się w Budynku na rzecz firmy prowadzącej działalność w zakresie najmu krótkoterminowego i długoterminowego, a lokale użytkowe na rzecz podmiotu prowadzącego sklep odzieżowy oraz podmiotu prowadzącego kawiarnię.

Wnioskodawca deklaruje przychody uzyskiwane z najmu w Polsce. Wnioskodawca nie wybierał opodatkowania przychodów z najmu podatkiem ryczałtowym. Dochody uzyskiwane w najmu są opodatkowane przy zastosowaniu skali podatkowej. Przychody z wynajmu powierzchni w Budynku nie są przez Wnioskodawcę zaliczane do źródła „pozarolnicza działalność gospodarcza’’.

Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów wydatki ponoszone w związku z utrzymywaniem Budynku w stanie umożliwiającym wynajmowanie powierzchni (wydatki na media, remonty, itp.). Wnioskodawca zalicza też do kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane przy zastosowaniu art. 22g ust. 10 Ustawy PIT.

W celu ustalenia charakteru Nieruchomości, Wnioskodawca wystąpił do Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego z wnioskiem o wydanie opinii interpretacyjnej. Urząd Statystyczny w dniu 26 maja 2017 r. wydał opinię interpretacyjną (dalej „Opinia”). W Opinii Urząd Statystyczny uznał, że - w związku z tym, że ponad połowa całkowitej powierzchni użytkowej Budynku jest wykorzystywana na cele mieszkalne - Budynek należy zaklasyfikować jako budynek mieszkalny. Zgodnie z Opinią Budynek mieści się w grupowaniach:

*   PKOB grupa 112 klasa 1122 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”

*   PKWiU 41.00.13.0 „Budynki o trzech i więcej mieszkaniach”

*   KŚT grupa 1 rodzaj 110 „Budynki mieszkalne”

W 2017 r. Wnioskodawca rozważa dokonanie zbycia Budynku (sprzedaż).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy odpłatne zbycie Nieruchomości będzie skutkować powstaniem u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie Nieruchomości nie będzie skutkować powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 Ustawy PIT osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 2b pkt 4 Ustawy PIT za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.

W myśl art. 4a Ustawy PIT, art. 3 ust. 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W opisanym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym zastosowanie znajdą regulacje art. 6 Konwencji. Zgodnie z tym przepisem dochód, osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego) położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 Konwencji, określenie "majątek nieruchomy" ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których zastosowanie mają przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.

Z powyższego wynika, że ewentualne zbycie przez Wnioskodawcę Nieruchomości będzie podlegało opodatkowaniu - zgodnie z art. 6 Konwencji - w Rzeczpospolitej Polskiej.

Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej na terenie Rzeczpospolitej Polskiej. Wszelkie przychody uzyskiwane w związku z wynajmowaniem powierzchni na rzecz podmiotów wskazanych w opisie stanu faktycznego Wnioskodawca traktuje jako przychody z najmu, a nie z działalności gospodarczej. Konsekwencje ewentualnego zbycia przez Wnioskodawcę Nieruchomości powinny być zatem rozpatrywane z uwzględnieniem brzmienia art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT, źródłem przychodu jest m.in. odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości.
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Zdaniem Wnioskodawcy z uwagi na fakt, iż najem powierzchni Budynku nie jest wykonywany w ramach działalności gospodarczej, ewentualne zbycie Nieruchomości również nie będzie czynnością następującą w wykonaniu przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Nieruchomość nie jest wykorzystywana na cele związane z działalnością gospodarczą, z tego też względu zdaniem Wnioskodawcy przy ewentualnym zbyciu Nieruchomości zastosowanie znajdzie art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT - nie art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy PIT.

Podobne stanowisko prezentują organy podatkowe. Przykładowo w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 grudnia 2015 r., znak ILPB1/4511-1-1421/15-2/AMN organ podatkowy stwierdził:

„Reasumując, sprzedaż lokali mieszkalnych i niemieszkalnych znajdujących się w opisanych budynkach po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie nie będzie stanowiła źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ pięcioletniego terminu określonego w wyżej powołanym przepisie. Ponadto, w wyniku sprzedaży ww. lokali po stronie Wnioskodawcy nie powstanie przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej. Tym samym kwoty, które Wnioskodawca otrzyma ze sprzedaży ww. lokali nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem dochodowym."

W konsekwencji ewentualna sprzedaż Nieruchomości po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, nie będzie skutkowała powstaniem u Wnioskodawcy przychodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jeżeli jednak tut. Organ uzna, iż odpłatne zbycie Nieruchomości następuje w wykonaniu przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej - mimo iż Wnioskodawca działalności takiej formalnie nie prowadzi - to znaczenie dla ustalenia konsekwencji zbycia Nieruchomości będzie jej miał charakter.

Należy podkreślić, że ustawodawca przewidział szczególne regulacje odnoszące się do zbycia nieruchomości o charakterze mieszkalnym. Zgodnie z art. 10 ust. 3 Ustawy PIT, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Z powyższych przepisów wynika, iż dla ustalenia, czy przychód ze sprzedaży nieruchomości stanowi przychód podlegający opodatkowaniu znaczenie ma zarówno moment zbycia nieruchomości, jak i jej charakter. Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami, odpłatne zbycie wykorzystywanego na potrzeby związane z działalnością gospodarczą budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, nie prowadzi do powstania przychodu podlegającego opodatkowaniu, o ile zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku zabudowana jest Budynkiem, który należy zaklasyfikować jako budynek mieszkalny. W Opinii wydanej na rzecz Wnioskodawcy Urząd Statystyczny w Lodzi potwierdził, że z uwagi na fakt. iż ponad połowa całkowitej powierzchni użytkowej Budynku jest wykorzystywana na cele mieszkalne, Budynek ten stanowi budynek mieszkalny w rozumieniu PKOB, KŚT oraz PKWiU.

Mając na uwadze przytoczone powyżej uregulowania prawne należy stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z ewentualnego odpłatnego zbycia Nieruchomości (zabudowanej budynkiem mieszkalnym) stanowiłby przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT, o ile odpłatne zbycie nastąpiłoby przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpi nabycie. Natomiast skoro zbycie Nieruchomości nastąpi po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie Nieruchomości, przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia Nieruchomości nie będzie stanowić źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 Ustawy PIT, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości nie będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy prezentowane jest również w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe na gruncie zbliżonych stanów faktycznych.

Przykładowo w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 czerwca 2017 r., znak 0115-KDIT3.4011.41.2017.1.AW, organ podatkowy stwierdził:

„Przenosząc przywołane wcześniej uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż wydzielonej nieruchomości gruntowej zabudowanej częścią budynku mieszkalnego tzw. oficyną (Nieruchomość 2), nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychodu ze źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej - o ile w istocie charakter mieszkalny zbywanej nieruchomość będzie zachowany do czasu jej sprzedaży. Jak zostało bowiem wskazane, zbycie budynku mieszkalnego oraz gruntu związanego z tym budynkiem podlega wyłączeniu z przychodów z działalności gospodarczej na mocy cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu odpłatnego zbycia budynku mieszkalnego oraz związanego z nim gruntu stanowiłby przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, o ile odpłatne zbycie nastąpiłoby przed upływem 5 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie. Natomiast przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia ww. nieruchomości, które nastąpiło po tym okresie - co ma miejsce w przedmiotowej sprawie - nie może stanowić źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym dochód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu."

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdzają również inne interpretacje organów podatkowych, w tym:

*   interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 maja 2017 r., znak 0113 - KDI PT2-2.4011.17.2017.1. EC: „Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży lokalu mieszkalno-usługowego, w którym powierzchnia użytkowa części mieszkalnej przekracza połowy całkowitej powierzchni użytkowej lokalu, nie stanowi przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej. Skutki podatkowe tej sprzedaży należy ocenić w kontekście przesłanek z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (\`(...)\`) Reasumując, odpłatne zbycie lokalu usługowo-mieszkalnego wraz z udziałem w gruncie, dokonane po upływie pięcioletniego terminu od daty jego nabycia, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie będzie skutkowało powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych."

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 25 stycznia 2017 r., znak 3063-ILPB1-1.4511.365.2016.1. PP: „Tym samym uzyskany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu odpłatnego zbycia budynku mieszkalnego oraz związanego z nim gruntu stanowiłby przychód ze źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, o ile odpłatne zbycie nastąpiłoby przed upływem 5 lat licząc od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło nabycie. Natomiast przychód uzyskany przez Wnioskodawcę z tytułu zbycia ww. nieruchomości, które nastąpiło po tym okresie - co ma miejsce w przedmiotowej sprawie - nie może stanowić źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym dochód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej nieruchomości w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 9 października 2015 r., znak IBPB-1-1/4511-350/15/ESZ, „Dokonana przez Wnioskodawcę w 2015 r. sprzedaż nieruchomości o charakterze mieszkalnym (kamienicy), nie skutkuje również powstaniem przychodu ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła ona po upływie pięciu lal, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie nieruchomości. Należy bowiem wskazać, że ww. pięcioletni termin w odniesieniu do nieruchomości nabytej w 2007 r. minął z dniem 31 grudnia 2012 r. Podsumowując. Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą nieruchomości wskazanej w treści wniosku, ponieważ sprzedaż ta nie skutkuje powstaniem przychodu ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych."

*   interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 kwietnia 2016 r., znak ILPB1/4511-1-43/16-3/TW: „Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane przepisy uznać należy, że zbycie nieruchomości przez spółkę komandytową, której Wnioskodawczyni będzie wspólnikiem, po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym dochód uzyskany ze sprzedaży tej nieruchomości w ogóle nie będzie podlegał opodatkowaniu."

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłe jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032, z późn. zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast art. 3 ust. 2a przytoczonej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do art. 3 ust. 2b ww. ustawy za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, przez podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody (przychody) z:

1.  pracy wykonywanej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej na podstawie stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
2.  działalności wykonywanej osobiście na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bez względu na miejsce wypłaty wynagrodzenia;
3.  działalności gospodarczej prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład;
4.  położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości;
5.  papierów wartościowych oraz pochodnych instrumentów finansowych niebędących papierami wartościowymi, dopuszczonych do publicznego obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w ramach regulowanego rynku giełdowego, w tym uzyskane ze zbycia tych papierów albo instrumentów oraz z realizacji praw z nich wynikających;
6.  tytułu przeniesienia własności udziałów (akcji) w spółce, ogółu praw i obowiązków w spółce niebędącej osobą prawną lub tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym albo instytucji wspólnego inwestowania, w których co najmniej 50% wartości aktywów, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości;
7.  tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczypospolita Polska (art. 4a ww. ustawy).

W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie Konwencja między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, podpisana w Londynie w dniu 20 lipca 2006 r. (Dz. U. z 2006 r., Nr 250, poz. 1840).

W przypadku, gdy Polska jest stroną umów o zapobieganiu podwójnemu opodatkowaniu, umowy takie mają pierwszeństwo w stosowaniu przed zapisami ustawy odnośnie ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. umowy, dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.

Określenie „majątek nieruchomy” rozumie się według prawa podatkowego Umawiającego się Państwa, w którym majątek ten jest położony. Określenie to obejmuje w każdym przypadku przynależność do majątku nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do których mają zastosowanie przepisy prawa rzeczowego, prawa użytkowania majątku nieruchomego, jak również prawa do zamiennych lub stałych świadczeń z tytułu eksploatacji albo prawa do eksploatacji pokładów mineralnych, źródeł i innych bogactwa naturalnych. Statki żeglugi morskiej i śródlądowej oraz samoloty nie stanowią majątku nieruchomego. (art. 6 ust. 2 umowy).

Stosownie do treści art. 13 ust. 1 ww. Konwencji, zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6 tej Konwencji i położonego w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Użycie w tych przepisach słów „może być opodatkowany” nie oznacza możliwości opodatkowania. Sformułowanie to oznacza, że sprzedaż nieruchomości położonej w danym kraju (w tym wypadku w Polsce) podlega opodatkowaniu w tym kraju. Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz Konwencji zawartej między Rzeczpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, przychody ze sprzedaży nieruchomości w Polsce przez osobę zamieszkałą w Wielkiej Brytanii podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przechodząc na płaszczyznę przepisów polskiego prawa podatkowego w zakresie opodatkowania dochodów z majątku nieruchomego położonego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej wskazać należy, że stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są m.in.:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Powołany wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

W myśl natomiast art. 14 ust. 2 pkt 1 Ustawy PIT, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł.
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c.

Z kolei zgodnie z art. 14 ust. 2c Ustawy PIT do przychodów, o których mowa w powyższym przepisie nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis art. 30e Ustawy PIT stosuje się odpowiednio.

Wobec powyższego, wskazać należy, że przychód ze sprzedaży budynku mieszkalnego oraz związanego z nim gruntu, stanowi zawsze przychód określony w ww. art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niezależnie od tego, czy budynek ten stanowił przedmiot najmu prywatnego, w ramach którego był wprowadzony do ewidencji środków trwałych i był amortyzowany, czy też był środkiem trwałym w prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej, czy był wykorzystywany w tej działalności, z wyjątkiem sytuacji, gdy podatnik prowadzi działalność w zakresie obrotu nieruchomościami, a nieruchomość ta stanowi towar handlowy.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca – rezydent podatkowy Wielkiej Brytanii, planuje w 2017 r. dokonać sprzedaży nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym – kamienicą – nabytej przed 2000 r. W skład ww. budynku wchodzą m.in. lokale użytkowe oraz w przeważającej części lokale mieszkalne. Budynek ten, zgodnie z opinią Ośrodka Klasyfikacji i Nomenklatur Urzędu Statystycznego, został zaklasyfikowany jako nieruchomość mieszkalna.

Wnioskodawca wynajmuje lokale mieszkalne znajdujące się w budynku na rzecz firmy prowadzącej działalność w zakresie najmu krótkoterminowego i długoterminowego, a lokale użytkowe na rzecz podmiotu prowadzącego sklep odzieżowy oraz podmiotu prowadzącego kawiarnię. Dochody uzyskiwane z najmu prywatnego są opodatkowane według skali podatkowej - nie są zaliczane do źródła przychodów jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Przychody z najmu Wnioskodawca pomniejsza o koszty związane z utrzymaniem budynku oraz o dokonane odpisy amortyzacyjne.

Reasumując, mając a uwadze powołane przepisy prawne oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że z uwagi na fakt, że planowana w 2017 r. sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie, w związku z tym zbycie to nie będzie stanowiło źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że kwota otrzymana z tytułu sprzedaży tej nieruchomości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto wskazać należy, że tut. Organ dokonał oceny stanowiska Wnioskodawcy w zakresie skutków podatkowych sprzedaży ww. nieruchomości. Skutki podatkowe opodatkowania dochodów z najmu przedmiotowej nieruchomości nie są objęte zakresem wniosku.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tj. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.