Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.765.2025.1.AMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur
wystawionych w latach 2023; 2024, zawierających numer NIP
nabywcy oraz z tych bez numeru NIP nabywcy, poprzez
dokonanie korekt wcześniej złożonych deklaracji podatkowych.
Słowa kluczowe: błąd-błąd mniejszej wagi
deklaracje-deklaracja podatkowa
faktura-faktura VAT
korekta-korekta zeznania
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Elementy faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10b-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 10c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 3a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 3-pkt 1
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, dotyczący prawa do
    odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur wystawionych w latach 2023-2024,
    zawierających numer NIP nabywcy oraz z tych bez numeru NIP nabywcy, poprzez
    dokonanie korekt wcześniej złożonych deklaracji podatkowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 1994 r. rozpoczął Pan jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie handlu (...).
    Złożył Pan w Urzędzie Skarbowym formularz VAT-R, w którym wystąpił Pan o zwolnienie z
    podatku VAT. Po przekroczeniu obowiązującego w 1999 r. progu uprawniającego do
    zwolnienia, 1 września 1999 r. stał się Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług (VAT).
    Od lipca 2012 r. rozpoczął Pan wynajmowanie lokalu usługowego w budynku
    wybudowanym jako inwestycja prywatna, na działce wspólnej należącej do Pana i Pana
    mamy. Przedmiotowy najem nie był prowadzony w ramach działalności gospodarczej,
    jednak jako podatnik podatku od towarów i usług (VAT) doliczał Pan stosowny podatek
    VAT do faktur wystawianych z tytułu najmu i odprowadzał Pan go do Urzędu Skarbowego.
    W listopadzie 2017 r. z powodów rodzinnych zamknął Pan, prowadzoną od 1994 r.
    działalność gospodarczą.
    Niezależnie od tego pozostał Pan podatnikiem podatku VAT i tak jak wcześniej, naliczał go
    Pan (już jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej) do faktur
    wystawianych najemcy z tytułu najmu lokalu.
    W czerwcu 2017 r. nabył Pan z żoną w ramach wspólności majątkowej wraz z Pana mamą
    działkę budowlaną, której 50% stanowi własność Pana i Pana żony, a drugie 50% jest
    własnością Pana mamy.

    W związku z tym, że ww. działka w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego
    znajduje się na terenie dopuszczającym jedynie zabudowę usługową postanowił Pan
    wybudować na niej budynek o takim charakterze. Po uzyskaniu zgody współwłaścicieli
    gruntu do dysponowania nim na cele budowlane, wystąpił Pan w kwietniu 2021 r. do (...) o
    wydanie pozwolenia na budowę budynku usługowego (...) i w sierpniu 2021 r. takie
    pozwolenie Pan uzyskał.
    W lipcu 2023 r. rozpoczął Pan budowę. Przedmiotowy budynek buduje Pan z zamiarem
    wynajmowania go na takich samych zasadach jak dotychczas wynajmowany jest lokal
    usługowy.
    W związku z tym, że od 2017 r. nie prowadzi Pan działalności gospodarczej, przyjął Pan
    założenie, iż odliczenie podatku VAT z wydatków poniesionych na budowę tego obiektu
    Panu nie przysługuje.
    Jednak rodzące się w międzyczasie wątpliwości skłoniły Pana na początku bieżącego roku
    do zasięgnięcia porady u doradcy podatkowego. Stwierdził on, że zgodnie z art. 86 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, jeśli nabywane przez Pana towary i usługi będą
    wykorzystywane jako przez czynnego podatnika podatku VAT do wykonywania czynności
    opodatkowanych tym podatkiem, niezależnie od tego, czy prowadzi Pan działalność
    gospodarczą, czy też nie, to odliczenie podatku naliczonego Panu przysługuje.
    W związku z tym, iż zamierza Pan wybudowany obiekt usługowy wynajmować podmiotom
    gospodarczym na prowadzenie ich działalności i będzie Pan im wystawiał faktury z
    naliczonym podatkiem VAT, uznał Pan wyjaśnienie doradcy za słuszne i od początku
    bieżącego roku odlicza Pan podatek VAT zawarty w fakturach za towary i usługi
    wykorzystywane przy wznoszeniu tego budynku.
    W celu uzyskania jednoznacznej, pewnej i wiążącej interpretacji przywołanych powyżej
    przepisów w stosunku do opisanego stanu faktycznego, zwrócił się Pan o nią 22 czerwca
    2025 r. do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Wydana 5 sierpnia 2025 r., przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, interpretacja indywidualna stanowi, że Pana
    stanowisko jest prawidłowe w kwestii możliwości odliczania podatku VAT.
    W związku z tym, że budowę budynku rozpoczął Pan w lipcu 2023 r., zatem również
    wydatki na jego wznoszenie ponosi Pan od tamtego czasu. Jednak ze względu na błędne
    przekonanie w kwestii możliwości odliczania podatku od towarów i usług (VAT), od
    momentu rozpoczęcia budowy do końca zeszłego roku, podatku tego Pan nie odliczał.
    Co więcej, dużą część materiałów budowlanych kupował Pan na paragon, a te, na które
    wziął Pan faktury VAT nie wszystkie zawierają Pana nr NIP, ponieważ będąc przekonanym
    o braku możliwości odliczenia podatku nie przykładał Pan wagi do jego wpisywania.
    Niezależnie jednak od tego, czy na fakturach był Pana nr NIP, czy też go nie było, to tych
    faktur nie księgował Pan, z powodów wcześniej wymienionych. Część tych faktur była
    zapłacona gotówką, część przelewem. Niektóre z nich są dodatkowo potwierdzone
    zleceniem bądź umową. Wszystkie dokumentują rzeczywiste transakcje, a nabyte
    materiały i usługi były wykorzystane do budowy przedmiotowego obiektu. Zakupione na
    ich podstawie materiały są łatwo policzalne na obecnym etapie budowy, ponieważ nie ma
    jeszcze tynków zewnętrznych, ani wewnętrznych i po prostu są widoczne.
    Zgodnie z art. 88 ustawy o VAT brak numeru NIP nabywcy nie jest przesłanką negatywną
    powodującą utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego, o ile faktura odzwierciedla
    prawdziwe zdarzenie gospodarcze.
    Pytania
    Czy ma Pan prawo, w opisanej powyżej sytuacji, odliczyć naliczony podatek VAT z faktur
    wystawionych w latach 2023-2024 zawierających numer NIP nabywcy oraz z tych bez

    numeru NIP nabywcy (co do których istnieje możliwość udowodnienia, iż transakcje były
    rzeczywiste, a nabyte materiały i usługi były wykorzystane do budowy ww. budynku
    usługowego) poprzez dokonanie korekt wcześniej złożonych deklaracji podatkowych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, istnieje możliwość odliczenia naliczonego podatku VAT z faktur za lata
    poprzednie w opisanej powyżej sytuacji, również z tych, które nie posiadają nr NIP
    nabywcy, o ile odzwierciedlają prawdziwe zdarzenia gospodarcze.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza nie tylko czynnik przedmiotowy -
    opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług, ale
    także czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Natomiast podstawowe uprawnienie podatnika dotyczące obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony, zawarte zostało w art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

    Z treści art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Zatem, w podatku od towarów i usług obowiązuje zasada tzw. „niezwłocznego odliczenia
    podatku naliczonego”. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do
    odliczenia, nie musi czekać, aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub
    efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Jak stanowi natomiast art. 86 ust. 10 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje
      w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez
      podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.
    Przy czym, co również istotne, zgodnie z art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:
      Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w
      przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej
      niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.
    Na podstawie art. 86 ust. 10c ustawy:
      Przepis ust. 10 stosuje się odpowiednio do całości lub części zapłaty uiszczanej przed
      dokonaniem dostawy lub wykonaniem usługi.
    Według art. 86 ust. 11 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach
      określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji
      podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku
      podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z
      dwóch następnych okresów rozliczeniowych.
    Zgodnie z art. art. 86 ust. 13 ustawy:
      Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć
      kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

      1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
      2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
        którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
        rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
        kwoty podatku należnego
      - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało
      prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Z treści art. 99 ust. 1 ustawy wynika natomiast, że:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c, art.
      133 i art. 138g ust. 2.
    W myśl art. 99 ust. 11b ustawy:
      Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej.
    Stosownie do art. 99 ust. 7c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, zawierają dane niezbędne do
      rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy
      opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące
      podatnika.
    W świetle art. 99 ust. 11c ustawy:
      Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem
      dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o
      informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje
      deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o
      którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach
      wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami
      określonymi w tych przepisach.
    Na podstawie art. 99 ust. 13b ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
      szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do
      sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w
      ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego
      rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.
    Podkreślić należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi odliczenie podatku naliczonego
    w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego od nabywanych towarów i usług, których nie będzie wykorzystywał do
    wykonywania czynności opodatkowanych (czyli czynności zwolnionych od podatku oraz
    niepodlegających temu podatkowi).
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy:
      1) sprzedaż została udokumentowana fakturami lub fakturami korygującymi:

      a) wystawionymi przez podmiot nieistniejący;
      b) (uchylona)
      2) transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
        zwolniona od podatku;
      3) (uchylony)
      4) wystawione faktury, faktury korygujące lub dokumenty celne:
      a) stwierdzają czynności, które nie zostały dokonane - w części dotyczącej tych
        czynności,
      b) podają kwoty niezgodne z rzeczywistością - w części dotyczącej tych pozycji, dla
        których podane zostały kwoty niezgodne z rzeczywistością,
      c) potwierdzają czynności, do których mają zastosowanie przepisy art. 58 i 83 Kodeksu
        cywilnego - w części dotyczącej tych czynności;
      5) faktury, faktury korygujące wystawione przez nabywcę zgodnie z odrębnymi
        przepisami nie zostały zaakceptowane przez sprzedającego;
      6) (uchylony)
      7) wystawiono faktury, w których została wykazana kwota podatku w stosunku do
        czynności opodatkowanych, dla których nie wykazuje się kwoty podatku na fakturze
        - w części dotyczącej tych czynności.
    Stosownie do treści art. 88 ust. 4 ustawy,
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z przepisów art. 86 ust. 1 i art. 88 ust. 4 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku
    naliczonego przysługuje czynnym podatnikom podatku od towarów i usług jedynie w
    sytuacji, gdy dokonywane zakupy mają ścisły związek z czynnościami opodatkowanymi.
    Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego
    (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W świetle natomiast art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę
      towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez
      niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
      podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.
    W myśl art. 106b ust. 3 pkt 1 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
    1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których mowa
    w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust. 5
        pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      b) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art. 118
    - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano całość lub
    część zapłaty.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów - co do zasady - podatnik VAT jest
    zobowiązany wystawiać fakturę dokumentującą sprzedaż towarów i usług na rzecz innego
    podatnika. Ustawodawca co do zasady nie nakłada na podatników podatku od towarów i
    usług obowiązku wystawiania faktur dokumentujących sprzedaż realizowaną na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami podatku VAT. Jednocześnie na żądanie nabywcy,
    niebędącego podatnikiem podatku VAT, wyrażone w odpowiednim czasie, podatnik jest
    zobowiązany wystawić fakturę.
    Jak stanowi art. 106e ust. 1 pkt 1 - 15 ustawy:
      Faktura powinna zawierać:
      1) datę wystawienia;
      2) kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób
        jednoznaczny identyfikuje fakturę;
      3) imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;
      4) numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z
        zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;
      5) numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na
        potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on
        towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b;
      6) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę
        otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, o ile taka data jest
        określona i różni się od daty wystawienia faktury;
      7) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
      8) miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;
      9) cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
    10) kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu
        wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej
        netto;
    11) wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez
        kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
    12) stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania
        z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;
    13) sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi
        stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;
    14) kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące
        poszczególnych stawek podatku;
    15) kwotę należności ogółem.
    Z ww. uregulowań wynika, że faktura powinna m.in. jednoznacznie określać imiona i
    nazwiska lub nazwy podatnika (sprzedawcy) i nabywcy oraz ich adresy. Faktura powinna
    zawierać dane nabywcy towaru lub usługi i tym samym dokumentować rzeczywiste
    zdarzenia gospodarcze, a jako wystawca i nabywca powinni widnieć faktyczni uczestnicy
    transakcji. Każdorazowo należy ustalić więc nabywcę towaru lub usługi, który powinien
    wynikać z zawartej umowy.

    Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń
    gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących
    w niej udział.
    Faktury są dokumentem o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury
    muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa.
    Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe
    zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy
    sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało.
    Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane
    przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki
    merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie
    lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia
    wysokości podatku.
    O prawidłowości faktur wystawianych i otrzymywanych przez podatników powinny
    decydować przede wszystkim ustalenia czy dokumenty te potwierdzają rzeczywiste
    transakcje handlowe. Zatem, jeżeli w fakturach dokumentujących transakcje występują
    tzw. wadliwości mniejszej wagi, należy uznać, że nie ma podstawy do kwestionowania
    faktur, w tym prawa do odliczenia podatku naliczonego, wyłącznie z powodu braków
    mających charakter tzw. wadliwości mniejszej wagi. Są to tego rodzaju wadliwości, które,
    co prawda, powodują, że faktura nie odpowiada wymogom określonym w przepisach,
    jednakże same w sobie nie wpływają na przedmiot i podstawę opodatkowania.
    Należy zauważyć, że chociaż faktura powinna zawierać dane dotyczące nabywcy
    wymienione w art. 106e ustawy, to jednak niewskazanie niektórych z tych informacji nie
    wyklucza możliwości jego identyfikacji na podstawie pozostałych danych zawartych na
    fakturze.
    Brak numeru NIP przy jednoczesnym prawidłowym wskazaniu pozostałych danych
    podmiotu będącego nabywcą jest wadą techniczną, niewyłączającą możliwości
    zweryfikowania dokonania zdarzenia gospodarczego i prawidłowego określenia nabywcy
    towaru, a jednocześnie pozostającą bez znaczenia dla wysokości zobowiązania
    podatkowego.
    Z opisu sprawy wynika, że w 1994 r. rozpoczął Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą w zakresie handlu (...). Złożył Pan w Urzędzie Skarbowym formularz VAT-R, w
    którym wystąpił Pan o zwolnienie z podatku VAT. Po przekroczeniu obowiązującego w
    1999 r. progu uprawniającego do zwolnienia, od 1 września 1999 r. jest Pan czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Od lipca 2012 r. rozpoczął Pan wynajmowanie
    lokalu usługowego w budynku wybudowanym jako inwestycja prywatna. Jako podatnik
    podatku VAT doliczał Pan stosowny podatek VAT do faktur wystawianych z tytułu najmu i
    odprowadzał Pan go do urzędu skarbowego. W listopadzie 2017 r. zamknął Pan,
    prowadzoną od 1994 r., działalność gospodarczą. Niezależnie od tego pozostał Pan
    podatnikiem podatku VAT i tak jak wcześniej naliczał Pan podatek VAT do faktur
    wystawianych najemcy z tytułu najmu lokalu. W czerwcu 2017 r. nabył Pan natomiast wraz
    z żoną (w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej) oraz z Pana mamą działkę
    budowlaną, której 50% stanowi własność Pana i Pana żony, a drugie 50% jest własnością
    Pana mamy. Po otrzymaniu zgody współwłaścicieli gruntu do dysponowania nim na cele
    budowlane, uzyskał Pan w sierpniu 2021 r. pozwolenie na budowę budynku usługowego,
    którego budowę rozpoczął Pan w lipcu 2023 r. Wydatki na wznoszenie ww. budynku
    ponosi Pan od tamtego czasu. Jednak ze względu na błędne przekonanie w kwestii
    możliwości odliczania podatku od towarów i usług (VAT), od momentu rozpoczęcia
    budowy do końca zeszłego roku, podatku tego Pan nie odliczał. Dużą część materiałów
    budowlanych kupował Pan na paragon, a te, na które wziął Pan faktury VAT nie wszystkie
    zawierają Pana nr NIP, ponieważ będąc przekonanym o braku możliwości odliczenia
    podatku nie przykładał Pan wagi do jego wpisywania. Niezależnie jednak od tego, czy na
    fakturach był Pana nr NIP, czy też go nie było, to tych faktur nie księgował Pan, z powodów

    wcześniej wymienionych. Wszystkie faktury dokumentują rzeczywiste transakcje, a nabyte
    materiały i usługi były wykorzystane do budowy ww. obiektu. Budynek ten buduje Pan z
    zamiarem wynajmowania go na takich samych zasadach jak dotychczas wynajmowany
    lokal usługowy. Zamierza Pan wybudowany obiekt usługowy, wynajmować podmiotom
    gospodarczym na prowadzenie ich działalności i będzie Pan wystawiał faktury z podatkiem
    VAT z tego tytułu.
    Przy tak przedstawionym opisie sprawy Pana wątpliwości dotyczą kwestii, czy ma Pan
    prawo odliczyć naliczony podatek VAT z faktur wystawionych w latach 2023-2024
    zawierających numer NIP nabywcy oraz z tych bez numeru NIP nabywcy (co do których
    istnieje możliwość udowodnienia, iż transakcje były rzeczywiste, a nabyte materiały i
    usługi były wykorzystane do budowy ww. budynku usługowego) poprzez dokonanie korekt
    wcześniej złożonych deklaracji podatkowych.
    Wyjaśnienia na wstępie wymaga, że na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług
    wykonywany przez Pana najem zarówno lokalu usługowego jak też najem, który będzie
    przez Pana świadczony w wybudowanym budynku usługowym, wypełnia i wypełni
    określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, skoro wykonywany
    jest i będzie w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają
    zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tych tytułów są w zasadzie stałe).
    Jak bowiem wynika z treści art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej „Kodeksem cywilnym”:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Jak wynika z art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    W okolicznościach analizowanego stanu faktycznego, wyjaśnienia również wymaga
    kwestia związana z możliwością odliczenia podatku VAT z faktury bez numeru NIP
    nabywcy. Jak wyżej wskazano, prawo do odliczenia podatku naliczonego, wynikającego z
    faktury, uzależnione jest od spełnienia warunków wynikających z przepisu art. 86 ust. 1
    ustawy, a także od niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Przepis art. 88 ustawy enumeratywnie określa listę przypadków, w których podatnik został
    pozbawiony prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, jednakże
    nie wymienia opisanej we wniosku nieprawidłowości (braku numeru NIP nabywcy) jako
    przesłanki negatywnej powodującej utratę prawa do odliczenia podatku naliczonego (w
    sytuacji, gdy faktura odzwierciedla prawdziwe zdarzenie gospodarcze). Zatem brak
    numeru NIP na fakturze nie przesądza o braku prawa do odliczenia podatku VAT.
    Ponadto, o przeznaczaniu zakupu jako związanego z prowadzoną działalnością
    gospodarczą - w tym konkretnym przypadku - przesądza również rodzaj zakupu, tj.
    nabycie towarów i usług związanych z budową budynku usługowego, który
    wykorzystywany będzie do działalności gospodarczej polegającej na najmie, a nie na
    potrzeby osobiste konsumenta.
    Mając zatem na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane regulacje prawne
    stwierdzić należy, że w tej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, są
    spełnione - przy założeniu, że nie wystąpiły okoliczności wymienione w art. 88 ustawy -
    ponieważ:
        jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT, posiada Pan ten
        status niezmiennie od 1 września 1999 r. oraz
        budowana od lipca 2023 r., wyłącznie przez Pana, nieruchomość (budynek
        usługowy) będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

    W konsekwencji, przysługuje Panu prawo do odliczenia kwoty podatku VAT naliczonego z
    faktur wystawionych na Pana rzecz w latach 2023-2024, zawierających numer NIP
    nabywcy oraz z tych bez numeru NIP nabywcy (co do których istnieje możliwość
    udowodnienia, iż transakcje były rzeczywiste, a nabyte materiały i usługi były
    wykorzystane do budowy ww. budynku usługowego) poprzez dokonanie korekt wcześniej
    złożonych plików JPK_VAT z deklaracjami podatkowymi.
    Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Tytułem wydania interpretacji indywidualnej z zakresu podatku VAT dokonał Pan wpłaty w
    wysokości 80,00 zł. Wniosek dotyczy jednego stanu faktycznego, co wynika z zakresu
    zadanego we wniosku pytania. Należna opłata od wniosku wyniosła więc 40 zł, stąd 40 zł
    stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona
    na rachunek, z którego dokonano opłaty za wniosek.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja ta wywołuje skutki podatkowe jedynie dla Pana, nie ma natomiast
    zastosowania do Pana żony i Pana mamy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.