Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/4512-145/15/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-04-09
Teza: Czy firma będąca zakładem produkującym beton towarowy i świadcząca wykonanie kompleksowej usługi budowlanej polegającej na wyprodukowaniu masy betonowej w ilości zgodnej z umową bądź zamówieniem przez klienta, transporcie tej masy betonowej na wskazane miejsce wykonania usługi, pompowanie masy betonowej na odpowiednie odległości i wysokości, wylanie jej we wskazanym przez klienta miejscu, tj. elementach konstrukcyjnych powstałego budynku ma prawo do zastosowania obniżonej stawki VAT 8% na wyżej wskazane usługi w odniesieniu do robót budowlanych realizowanych w ramach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12, 12a, 12b, 12c ustawy o podatku od towarów i usług?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 4 lutego 2015 r. (data wpływu 9 lutego 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług betonowania - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 lutego 2015 r. został złożony wniosek, o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług betonowania.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie usług betoniarskich opisanych w Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD 2007), m.in. numerami PKD 2007:

*   PKD 23.61. Z Produkcja wyrobów budowlanych z betonu,
*   PKD 23.63.Z Produkcja masy betonowej prefabrykowanej,
*   PKD 23.64.Z Produkcja zaprawy murarskiej,
*   PKD 23.65.Z Produkcja cementu wzmocnionego włóknem,
*   PKD 23.69.Z Produkcja pozostałych wyrobów z betonu, gipsu i cementu,

*   PKD 41.20.Z Roboty budowlane związane ze wznoszeniem budynków mieszkalnych i niemieszkalnych,

*   PKD 43.99 Pozostałe specjalistyczne roboty budowlane gdzie indziej niesklasyfikowane. Produkcja i sprzedaż betonu dokonywana jest dla firm, instytucji a także klientów indywidualnych. Sprzedaż towaru opodatkowana jest stawką podstawową 23%. Zamierza Pan dostarczać beton towarowy wraz z wylaniem i pompowaniem na placu budowy jako usługę budowlaną na budowach objętych budownictwem mieszkaniowym. Całość prac betoniarskich jako usługa budowlana wykonywana jest przez Pana pracowników odpowiednio przeszkolonych o posiadających odpowiednie kwalifikacje zawodowe niezbędne do samodzielnego wykonania wskazanych prac, polegających na przepompowaniu masy betonowej na określone długości i wysokości oraz wylanie jej do wcześniej przygotowanych przez zleceniodawcę miejsc.

W chwili obecnej wykonuje Pan zlecenia: dostawa, wylewanie betonu bez określenia jego wykorzystywania dla klientów indywidualnych, firm i instytucji. Z klientami ustalana jest tylko cena sprzedaży, w którą wkalkulowana jest dostawa betonu na teren budowy, wylanie bądź podanie przy użyciu pompy do betonu na wskazane przez klienta odległości lub wysokości. W większości przypadków świadczone są to usługi w związku z budową, remontem lub przebudową budynków lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust.l2a-12c ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy firma będąca zakładem produkującym beton towarowy i świadcząca wykonanie kompleksowej usługi budowlanej polegającej na wyprodukowaniu masy betonowej w ilości zgodnej z umową bądź zamówieniem przez klienta, transporcie tej masy betonowej na wskazane miejsce wykonania usługi, pompowanie masy betonowej na odpowiednie odległości i wysokości, wylanie jej we wskazanym przez klienta miejscu, tj. elementach konstrukcyjnych powstałego budynku ma prawo do zastosowania obniżonej stawki VAT 8% na wyżej wskazane usługi w odniesieniu do robót budowlanych realizowanych w ramach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12, 12a, 12b, 12c ustawy o podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w słowniku pojęć zamieszczonych w art. 2 ustawy o podatku od towarów i usług zawarto definicję obiektów budownictwa mieszkaniowego. Przez obiekty te rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) w dziale 11. Pod pojęciem „obiekt budownictwa mieszkaniowego", zgodnie z art. 2 pkt 12 cyt. ustawy, rozumie się budynki mieszkalne rodzinne stałego zamieszkania, sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych: 111 ~ Budynki mieszkalne jednorodzinne, 112 ~ budynki o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, ex 113 - budynki zbiorowego zamieszkania wyłącznie: budynki kościołów i innych związków wyznaniowych, klasztory, domy zakonne, plebanie, kurie, rezydencje biskupie oraz rezydencje Prezydenta Rzeczpospolitej Polskiej. Jednakże z budownictwa społecznego, zgodnie z art. 41 ust.l2b ustawy o podatku od towarów i usług wyłączone zostały budynki mieszkalne jednorodzinne, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2 oraz lokale mieszkalne, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2. Jeżeli limity te zostaną przekroczone, to według przepisu art. 41 ust. 12c ustawy o VAT 8% stawka ma zastosowanie tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa społecznego. Ww. zasady mają zastosowanie do każdego rodzaju podmiotu (klienta), niezależnie od tego, czy umowa o roboty betoniarskie realizowana jest na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej czy jednostki organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej. W myśl przywołanych przepisów świadczenie przez Pana kompleksowej usługi budowlanej, polegającej na wyprodukowaniu masy betonowej, transporcie masy betonowej, transporcie masy betonowej na miejsce świadczenia usługi, pompowaniu masy betonowej na określone odległości i wysokości oraz jej wylaniu we wskazanym przez kontrahenta miejscu w związku z budową, remontem, przebudową budynków lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w rozumieniu art. 41 ust. 12a-12c ustawy o podatku od towarów i usług jest właściwe zastosowanie 8% stawki podatku. W celu zabezpieczenia się przed konsekwencjami nieprawdziwych informacji podawanych przez klientów co do przeznaczenia materiału i prowadzonej budowy planuje Pan wprowadzić na fakturach bądź zamówieniach odpowiedni zapis, oświadczenie klienta o następującej treści „Świadomy odpowiedzialności karnej wynikającej z art. 233 par. 1 i 6 kk za złożenie fałszywego zeznania oświadczam że: wykazana usługa budowlana na niniejszej fakturze VAT przeinaczona została na budowę budynku zgodnie z at. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem realizowana jest w ramach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym".

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl przepisu art. 5a ww. ustawy towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów i usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W myśl art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Według art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Stosownie do treści art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Od tej reguły ustawodawca ustanowił pewne wyjątki, tzn. przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

Stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, stosuje się - w myśl ust. 12 wskazanego artykułu - do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a tego artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Według art. 2 pkt 12 ustawy, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2;
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W myśl ust. 12c powołanego artykułu, w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Jak wynika z ww. art. 2 pkt 12, ustawa o podatku od towarów i usług, poprzez podanie klasyfikacji, odwołuje się do Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która stanowi usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych. Zatem, dla celów podatku od towarów i usług stosuje się przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), stanowiącego usystematyzowany wykaz obiektów budowlanych.

Zgodnie z ww. rozporządzeniem, w dziale 11 mieszczą się budynki mieszkalne. Dział ten obejmuje grupy budynków: 111 - mieszkalnych jednorodzinnych, 112 - o dwóch mieszkaniach i wielomieszkaniowe, 113 - zbiorowego zamieszkania.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć: budowa, remont modernizacja, termomodernizacja oraz przebudowa, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do przepisów prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 z późn. zm.) przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego.

Z kolei zgodnie z pkt 7a tego artykuł przez przebudowę należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego.

Natomiast definicję remontu zawarto w pkt 8 tego artykułu. Zgodnie z jego brzmieniem przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a nie stanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów wykorzystywanych do wykonania tej usługi, uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą.

Strony w umowach cywilnoprawnych określają, co jest przedmiotem sprzedaży. Jeżeli przedmiotem sprzedaży jest dostawa betonu wraz z pompowaniem i wylewaniem, czy też dostawa prefabrykatów z betonu (m.in. płyt stropowych) wraz z dowozem i zamontowaniem specjalistycznym sprzętem, wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonej usługi, bez względu na jej poszczególne elementy (materiały, robocizna, transport, zużyta energia, narzędzia, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonaną usługę, ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż zajmuje się Pan produkcją i sprzedażą betonu dla firm, instytucji i klientów indywidualnych. Przedmiotowe usługi świadczy Pan w obiektach objętych społecznym programem mieszkaniowym. W cenę sprzedaży jest wkalkulowany koszt masy betonowej wraz z dostawą i koszt wylewania lub podania przy użyciu pompy do betonu na wskazane przez klienta odległości lub wysokości.

Analiza zdarzenia przyszłego na tle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że skoro czynności, o których mowa we wniosku, dotyczyć będą dostawy betonu wraz z wylaniem, a cena tych usług obejmować będzie koszt całkowity towaru i usługi, to w przypadku gdy usługi będą dotyczyć obiektów budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w ramach ich np. budowy, czy przebudowy, to do tych czynności zastosowanie będzie miała stawka podatku w wysokości 8%, w myśl art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, ajeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.