Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.414.2018.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-10
Teza: Zwolnienia od opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości rolnej.
Słowa kluczowe: gospodarstwa-gospodarstwa rolne; produkcja-produkcja rolna; sprzedaż; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 5 września 2018 r. (data wpływu 14 września 2018 r.) uzupełnionym pismem z dnia 16 listopada 2018 r. (data wpływu 21 listopada 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości rolnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości rolnej.

We wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka Komandytowa jest właścicielem nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę o powierzchni 5,4597 ha. W skład nieruchomości wchodzą grunty orne, pastwiska trwałe, użytki rolne zabudowane o powierzchni 2,8864 ha. Działka zabudowana jest sześcioma jednokondygnacyjnymi budynkami gospodarczymi dla rolnictwa, znajdują się na niej również pozostałości po trzech zrujnowanych budynkach gospodarczych dla rolnictwa.

Opisana nieruchomość została wniesiona jako wkład niepieniężny do spółki komandytowej przez komandytariusza – Wnioskodawcę w wykonaniu zobowiązania określonego w § 7 umowy spółki komandytowej z dnia 3 kwietnia 2015 r. Zobowiązanie do wniesienia nieruchomości aportem do Spółki komandytowej zostało wykonane w dniu 6 lipca 2015 r. aktem notarialnym.

Nieruchomość nie była przez Spółkę wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej. Nie zmieniło się jej przeznaczenie. Spółka nie dokonywała żadnych odpisów amortyzacyjnych w związku z nabyciem nieruchomości.

Spółka komandytowa zamierza zbyć wyżej opisaną nieruchomość w całości. Nabywca (osoba prywatna) zamierza nabyć nieruchomość w całości na potrzeby produkcji rolnej i prowadzonego obecnie gospodarstwa rolnego nie przekraczające 300 ha.

Według wpisu w KRS i umowie Spółki, przedmiotem działalności Spółki jest:

1.  Uprawy rolne inne niż wieloletnie (PKD 01.1)
2.  Uprawa roślin wieloletnich (PKD 01.2)
3.  Rozmnażanie roślin (01.3)
4.  Chów i hodowla zwierząt (01.4)
5.  Uprawy rolne połączone z chowem i hodowlą zwierząt (działalność mieszana) (PKD 01.5)
6.  Działalność usługowa wspomagająca rolnictwo i następująca po zbiorach (PKD 01.6)
7.  Przetwarzanie i konserwowanie ryb, skorupiaków i mięczaków (PKD 10.20.Z)
8.  Drukowanie i działalność usługowa związana z poligrafią (PKD 18.1)
9.  Działalność agentów zajmujących się sprzedażą płodów rolnych, żywych zwierząt, surowców dla przemysłu tekstylnego i półproduktów (PKD 46.11.Z)
10.  Działalność agentów zajmujących się sprzedażą towarów różnego rodzaju (PKD 46.19.Z)
11.  Sprzedaż hurtowa płodów rolnych i żywych zwierząt (PKD 46.2)
12.  Sprzedaż hurtowa owoców i warzyw (PKD 46.31.Z)
13.  Sprzedaż hurtowa pozostałej żywności, włączając ryby, skorupiaki i mięczaki (46.38.Z)
14.  Sprzedaż detaliczna prowadzona w niewyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.1)
15.  Sprzedaż detaliczna, żywności, napojów i wyrobów tytoniowych prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach (PKD 47.2)
16.  Sprzedaż detaliczna prowadzona na straganach i targowiskach (PKD 47.8)
17.  Sprzedaż detaliczna prowadzona poza siecią sklepową, straganami i targowiskami (PKD 47.9)
18.  Transport drogowy towarów (PKD 49.41.Z)
19.  Magazynowanie i przechowywanie towarów (PKD 52.10)
20.  Pozostała działalność wydawnicza (PKD 58.19)
21.  Pozostałe pośrednictwo pieniężne (PKD 64.19)
22.  Pozostałe formy udzielania kredytów (PKD 64.92)
23.  Pozostała usługowa działalność finansowa, gdzie indziej nie sklasyfikowana, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 64.99.Z)
24.  Pozostała działalność wspomagająca usługi finansowe, z wyłączeniem ubezpieczeń i funduszów emerytalnych (PKD 66.19.Z)
25.  Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (PKD 68.1)
26.  Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi (PKD 68.2) aa) Doradztwo związane z zarządzaniem (PKD 70.2).

Ponadto Wnioskodawca podkreśla, że nieruchomość nie była przez Spółkę wykorzystywana na potrzeby działalności gospodarczej. Spółka zamierzała prowadzić działalność hodowlaną na nieruchomości, jednak z uwagi na brak dostatecznych środków finansowych Spółka zaniechała inwestycji i podjęcia działalności. Nieruchomość nigdy też nie była przedmiotem żadnej umowy najmu, dzierżawy czy innych umów o podobnym charakterze. Nie zmieniło się również przeznaczenie nieruchomości (grunty rolne zabudowane - wg księgi wieczystej). Spółka nie dokonywała żadnych odpisów amortyzacyjnych w związku z nabyciem nieruchomości.

Wskazana wyżej nieruchomość wchodzi w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym, bowiem:

1.  nieruchomość jest sklasyfikowana w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne (wg ewidencji gruntów w skład nieruchomości wchodzą grunty orne klasy RIVb, pastwiska trwałe klasy PsV, użytki rolne zabudowane klasy Br-RIVa i użytki rolne zabudowane klasy Br-RIVb – vide: opis nieruchomości w akcie notarialnym przeniesienia własności nieruchomości na podstawie danych z ewidencji gruntów)
2.  nieruchomość nie jest zajęta na żadną inną działalność gospodarczą poza rolną,
3.  nieruchomość stanowi obszar gruntów o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha - działka nr 398 ma powierzchnię 5,4597 ha
4.  nieruchomość stanowi własność spółki osobowej - spółki komandytowej.

Przedmiotowa nieruchomość spełnia więc wszystkie przesłanki do uznania jej za wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego.

Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że nabywca przedmiotowej nieruchomości będzie wykorzystywał tą nieruchomość wyłącznie do celów rolniczych. Nabywca w tej chwili prowadzi produkcję rolną, a opisana nieruchomość ma posłużyć mu do rozszerzenia tej produkcji rolnej i ma być wykorzystywana w celu związanym wyłącznie z produkcją rolną. Potencjalny nabywca nie prowadzi żadnej innej działalności nierolniczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku ze sprzedażą nieruchomości, która była wniesiona aportem do spółki komandytowej przez komandytariusza, ale nie była wykorzystywana na cele działalności gospodarczej i spółka nie dokonywała odpisów amortyzacyjnych, przychód wspólnika – Wnioskodawcy, z tej sprzedaży należy zaliczyć do źródeł przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych czy będzie to przychód z działalności gospodarczej zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 w związku ze zbyciem składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1?
2.  Czy w związku ze sprzedażą przez Spółkę nieruchomości rolnej wspólnik spółki komandytowej – Wnioskodawca może skorzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, z racji tego, iż spółka komandytowa – jako spółka osobowa – jest co do zasady neutralna podatkowo, ewentualny podatek od przychodu w związku ze sprzedażą nieruchomości winien być rozważany na poziomie wspólników spółki. W spółce Sp. z o. o. Sp. k. mamy do czynienia z dwoma rodzajami wspólników – tj. Panami A.M. i P.M. (osobami fizycznymi) jako komandytariuszami oraz spółką Sp. z o.o. jako komplementariuszem. Niniejsze zapytanie dotyczy ewentualnego podatku dochodowego od osób fizycznych (należnego od komandytariuszy Spółki).

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, przy czym przedmiotowe zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Zgodnie z art. 2 ustawy o podatku rolnym: „Za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, o których mowa w art. 1 \[tj. grunty sklasyfikowane jako użytki rolne\], o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej”.

Należy wskazać, że nieruchomość będąca własnością spółki Sp. z o.o. Sp. k. w świetle wyżej wskazanej definicji, jest nieruchomością rolną, wchodzącą w skład gospodarstwa rolnego, a w związku ze sprzedażą tej nieruchomości, nieruchomość nie utraci charakteru rolnego.

W tym miejscu należy wskazać, iż istotne jest, iż nieruchomość faktycznie jest wykorzystywana na cele rolne - por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 maja 2017 r., sygn. akt II FSK 1363/15. Jak podnosi się w orzecznictwie, dla oceny charakteru rolnego nieruchomości miarodajny jest dzień jej sprzedaży.

Komandytariusz Spółki Wnioskodawca uznaje więc, iż są podstawy do zastosowania wobec komandytariuszy Spółki zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak rozważyć możliwość skorzystania z powyższego zwolnienia w kontekście możliwości zakwalifikowania przez spółkę (a de facto wobec neutralności podatkowej spółki komandytowej - przez wspólników) przychodu z tytułu sprzedaży nieruchomości. Spółka stoi na stanowisku, iż przychód z tytułu sprzedaży nieruchomości powinien zostać sklasyfikowany jako „przychód stanowiący odrębne źródło przychodu” (art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy PIT).

Jak wskazuje się w orzecznictwie: „Przesłanki zakwalifikowania przychodu z działalności gospodarczej wyznacza art. 14 u.p.d.o.f. Dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy istotne znaczenie ma art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a u.p.d.o.f., i który w obecnie obowiązującym porządku prawnym stanowi, że przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych-wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio” (Wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 8 września 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 554/16).

Należy stwierdzić, iż przedmiotowa nieruchomość stała się własnością Spółki komandytowej w wyniku wniesienia jej aportem przez jednego z komandytariuszy, jednak nigdy nie była związana i przeznaczona na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Spółka nie podjęła nigdy żadnej działalności, nie dokonywała żadnych odpisów amortyzacyjnych w związku z nieruchomością, nie uzyskiwała żadnych dochodów związanych z nieruchomością i nie dokonywała żądnych nakładów na nieruchomość. W tym kontekście przedmiotowa nieruchomość nie spełnia ustawowej definicji „składnika majątkowego będącego środkiem trwałym na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej a tym samym sprzedaż tej nieruchomości nie będzie stanowiła sprzedaży generującej przychód z działalności gospodarczej, o który mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tylko przychód określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wspólnik – Wnioskodawca uznaje więc, iż oferowana do sprzedaży nieruchomość wchodzi w skład gospodarstwa rolnego, jest faktycznie wykorzystywana na cele rolne przez zbywców (w tym stan taki będzie istniał w dniu jej sprzedaży), a przychód z jej sprzedaży powinien zostać zaliczony do przychodów stanowiących odrębne źródło przychodu (a nie przychodu z działalności gospodarczej), więc po stronie komandytariusza (osoby fizycznej) będzie możliwość skorzystania ze zwolnienia z podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r. poz. 1509, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnym źródłem przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3);
*   odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2 (pkt 8):
    1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    4.  innych rzeczy,

− jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\- prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie do art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1 tej ustawy, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa w udziale w zysku, oraz z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe.

W myśl art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:

1.  rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat,
2.  ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki niebędącej osobą prawną.

Zasady ustalania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zostały określone w art. 14 tej ustawy, który w ust. 1 stanowi, że za przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,
3.  składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych,
4.  składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych

− wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.

Analizując przedmiotową sprawę należy oprzeć się na przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego, w którym Wnioskodawca wskazał następujące okoliczności. Opisana nieruchomość została wniesiona jako wkład niepieniężny do spółki komandytowej przez komandytariusza – Wnioskodawcę w wykonaniu zobowiązania określonego w § 7 umowy spółki komandytowej z dnia 3 kwietnia 2015 r. Na wniesionej nieruchomości Spółka zamierzała prowadzić działalność hodowlaną, jednakże zaniechała tej inwestycji. Przedmiotowa nieruchomość nigdy nie była związana z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych, ani nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innej czynności o podobnym charakterze.

W związku z tym przyjąć należy, że sprzedaż tej nieruchomości nie nastąpi w wykonywaniu działalności gospodarczej, co oznacza, że skutki podatkowe planowanej transakcji należy oceniać w kontekście przesłanek określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z treści tego przepisu, w przypadku odpłatnego zbycia (sprzedaży) nieruchomości – jeśli nie następuje ono w wykonywaniu działalności gospodarczej – decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma ustalenie daty i formy nabycia nieruchomości oraz daty jej zbycia.

W niniejszej sprawie zbycie nieruchomości nastąpi przed upływem 5 lat liczonych od końca roku kalendarzowego, w którym nieruchomość została nabyta. W konsekwencji sprzedaż ta stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Do przychodów z tego źródła ma zastosowanie zwolnienie przedmiotowe przewidziane w treści art. 21 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem – wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu sprzedaży całości lub części nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego; zwolnienie nie dotyczy przychodu uzyskanego ze sprzedaży gruntów, które w związku z tą sprzedażą utraciły charakter rolny. Ilekroć w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych jest mowa o gospodarstwie rolnym – oznacza to gospodarstwo rolne w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym (art. 2 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892) – za gospodarstwo rolne uważa się obszar gruntów, sklasyfikowanych w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza, o łącznej powierzchni przekraczającej 1 ha lub 1 ha przeliczeniowy, stanowiących własność lub znajdujących się w posiadaniu osoby fizycznej, osoby prawnej albo jednostki organizacyjnej, w tym spółki, nieposiadającej osobowości prawnej.

Szczegółowe określenie, jakie rodzaje gruntów wchodzą w skład gospodarstwa rolnego – co decyduje o zakresie zwolnienia od podatku dochodowego przychodu ze sprzedaży takich gruntów – wymaga odniesienia się do klasyfikacji zawartej w rozporządzeniu Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2016 r. poz. 1034, z późn. zm.) oraz Załącznika Nr 6 do tego rozporządzenia.

Zgodnie z § 67 ww. rozporządzenia – użytki gruntowe wykazywane w ewidencji dzielą się na następujące grupy:

1.  grunty rolne,
2.  grunty leśne,
3.  grunty zabudowane i zurbanizowane,
4.  użytki ekologiczne, oznaczone symbolem złożonym z litery „E” oraz symbolu odpowiedniego użytku gruntowego określającego sposób zagospodarowania lub użytkowania terenu, np. E-Ws, E-Wp, E-Ls, E-Lz, E-N, E-Ps, E-R,
5.  (uchylony),
6.  grunty pod wodami,
7.  tereny różne oznaczone symbolem – Tr.

Stosownie natomiast do treści § 68 ust. 1 ww. rozporządzenia – grunty rolne dzielą się na:

1.  użytki rolne, do których zalicza się:
    1.  grunty orne, oznaczone symbolem – R,
    2.  sady, oznaczone symbolem – S,
    3.  łąki trwałe, oznaczone symbolem – Ł,
    4.  pastwiska trwałe, oznaczone symbolem – Ps,
    5.  grunty rolne zabudowane, oznaczone symbolem – Br,
    6.  grunty pod stawami, oznaczone symbolem – Wsr,
    7.  grunty pod rowami, oznaczone symbolem – W,
    8.  grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, oznaczone symbolem – Lzr,
2.  nieużytki, oznaczone symbolem – N.

Z powyżej przytoczonych przepisów wynika, że zwolnienie przychodów ze sprzedaży gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego od podatku dochodowego uwarunkowane jest następującymi przesłankami:

*   sprzedawane grunty muszą być zakwalifikowane jako użytki rolne,
*   w chwili sprzedaży muszą stanowić gospodarstwo rolne (tj. będący własnością lub współwłasnością osoby fizycznej obszar gruntów o łącznej powierzchni co najmniej 1 ha) lub jego część składową,
*   sprzedaż ma dotyczyć całości lub części gospodarstwa rolnego, co oznacza, że transakcja może obejmować wszystkie nieruchomości wchodzące w skład tego gospodarstwa rolnego bądź niektóre z nich (jego część),
*   grunty nie mogą utracić wskutek sprzedaży rolnego charakteru.

Jeżeli zatem zostaną zachowane powyższe warunki uprawniające do zwolnienia, przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości będzie mógł korzystać ze zwolnienia od podatku dochodowego. Zwolnieniu, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy podatkowej tak jak wskazano powyżej podlegać może wyłącznie przychód uzyskany ze sprzedaży ww. gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, które w wyniku sprzedaży nadal będą wchodzić w skład gospodarstwa rolnego i nie utracą charakteru rolnego.

Utrata charakteru rolnego gruntu następuje przez wyłączenie tych gruntów z produkcji rolnej polegające na faktycznym przekształceniu sposobu ich użytkowania łączącym się ze zmianą ich dotychczasowego przeznaczenia. Dla oceny czy dokonana transakcja skutkuje utratą charakteru rolnego gruntu decydujące znaczenie ma cel jego nabycia, faktyczny zamiar nabywcy co do przeznaczenia nieruchomości, bądź inne okoliczności związane z daną transakcją. Faktyczne przekształcenie sposobu użytkowania gruntów może wynikać bezpośrednio z aktu notarialnego, z charakteru nabywcy lub innych okoliczności związanych z daną transakcją. Całokształt tych okoliczności może wskazywać na utratę charakteru rolnego nabywanego gruntu, nawet wówczas, gdy nieruchomość taka umiejscowiona jest w planie zagospodarowania przestrzennego jako nieruchomość położona na terenach upraw rolnych. Okoliczność czy dana nieruchomość w wyniku sprzedaży nie utraciła charakteru rolnego podlega weryfikacji przez urząd skarbowy w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Zastosowanie zwolnienia z opodatkowania leży w interesie podatnika, więc to po jego stronie spoczywa obowiązek wykazania, że spełnia przesłanki do zwolnienia.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że przedmiotem sprzedaży będzie działka wchodząca w skład gospodarstwa rolnego o powierzchni 5,4597 ha. Wnioskodawca wskazał, że nabywca przedmiotowej nieruchomości będzie wykorzystywał tą nieruchomość wyłącznie do celów rolniczych. Nabywca w tej chwili prowadzi produkcję rolną, a opisana nieruchomość ma posłużyć mu do rozszerzenia tej produkcji rolnej i ma być wykorzystywana w celu związanym wyłącznie z produkcją rolną. Potencjalny nabywca nie prowadzi żadnej innej działalności nierolniczej.

Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że przychód z tytułu wyżej opisanej transakcji sprzedaży gospodarstwa rolnego na rzecz nabywcy prowadzącego gospodarstwo rolne korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z art. 21 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Przy tym podkreślić należy, że interpretację indywidualną wydaje się wyłącznie w oparciu o stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony przez Wnioskodawcę, natomiast dopiero w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ podatkowy może dokonać ustalenia okoliczności stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), które rzeczywiście zaistniały.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Jeżeli przedstawiony we wniosku opis zdarzenia faktycznego różni się od stanu faktycznego występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie dotyczącym rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego

Jednocześnie informuje się, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Oznacza to, że niniejsza interpretacja została wydana wyłącznie w indywidualnej sprawie Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.