Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-1123/11/AŚ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-08-31
Teza: Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku realizacją projektu polegającego na rekultywacji składowiska odpadów
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; powiat; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2011r. (data wpływu 15 lipca 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 22 sierpnia 2011r. (data wpływu 26 sierpnia 2011r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ramach realizacji projektu pn. „\`(...)\`” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2011r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 22 sierpnia 2011r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ramach realizacji projektu pn. „\`(...)\`”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Urząd Miasta jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, składającym miesięczne deklaracje VAT-7. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2001r. nr 142 poz. 1591 z poźn. zm.). Burmistrz Miasta jako organ wykonawczy gminy, wykonuje swe zadania przy pomocy jednostki pomocniczej, jaką jest Urząd Miasta. Do zadań własnych gminy należą m.in. sprawy z zakresu wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, co zostało wskazane w art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Mając powyższe na uwadze, Miasto złożyło do Urzędu Marszałkowskiego Województwa wniosek o dofinansowanie ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa (RPO) przedsięwzięcia pod nazwą „\`(...)\`". Projekt został pozytywnie oceniony, efektem czego było podpisanie w dniu 31 maja 2010r. umowy pomiędzy Województwem, reprezentowanym przez Zarząd Województwa a Gminą, reprezentowaną przez Burmistrza Miasta. W międzyczasie umowa była dwukrotnie zmieniana (ostatni aneks z dnia 17 maja 2011r.). Składowisko odpadów jest własnością Gminy. Jego eksploatacja zakończyła się w 2007r. z powodu osiągnięcia maksymalnego poziomu deponowanych odpadów. Wkrótce rozpoczęto prace rekultywacyjne i zagospodarowania terenu. Czynności te byty niezbędne z uwagi na konieczność minimalizacji szkodliwego oddziaływania wysypiska na środowisko, a zagospodarowanie terenu zapobiegło rozprzestrzenieniu się zanieczyszczeń i pozwoliło szybko przywrócić zdegradowany teren do równowagi przyrodniczej. Umowa o dofinansowanie zakładała więc refundację części poniesionych przez gminę nakładów finansowych, gdyż w momencie jej podpisania przedsięwzięcie było niemal w pełni zrealizowane. Zgodnie z ostatecznym brzmieniem umowy o dofinansowanie projektu okres realizacji zamknął się w przedziale od 1 marca 2007r. do 15 stycznia 2011r., przy czym termin 31 grudnia 2010r. stanowił datę zakończenia rzeczowego przedsięwzięcia.

Zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie projektu i umową, zadanie obejmowało przygotowanie dokumentacji technicznej dla przedsięwzięcia, rekultywację terenu wraz z zagospodarowaniem terenu na cele przyrodnicze oraz promocję i informację o projekcie. Prace rekultywacyjne objęły:

*   ukształtowanie powierzchni składowanych odpadów;
*   wykonanie warstwy izolującej;
*   uporządkowanie rowów opaskowych;
*   zagospodarowanie zielenią zrekultywowanej powierzchni.

Wartość wydatków kwalifikowanych (po zmianach) określono na poziomie 1.401.631,13 zł, z czego dofinansowanie w ramach RPO wyniosło 887.232,50 zł, a więc 63,3% wartości przedsięwzięcia. Kwota 514.398,63 zł stanowiła wkład własny gminy. Wszelkie faktury VAT, dokumentujące ponoszone koszty w ramach przedsięwzięcia wystawiane były na Urząd Miasta. Towary i usługi nabyte w związku z niniejszym zadaniem nie były i nie są związane z wykonywaniem przez Miasto, ani też przez Urząd Miasta czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Teren powstały w procesie rekultywacji nie będzie wykorzystywany do żadnych czynności. Celem rekultywacji jest minimalizacja oddziaływania zgromadzonych odpadów na środowisko oraz poprawa stanu krajobrazu. Ponadto rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 marca 2003r. w sprawie szczególnych wymagań dotyczących lokalizacji, budowy, eksploatacji i zamknięcia, jakim powinny odpowiadać poszczególne typy składowisk spodów zabrania wykonywania budynków, wykopów, instalacji naziemnych i podziemnych przez okres 50 lat od daty zamknięcia składowiska.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca miał prawo do obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony, wynikający z tytułu kosztów poniesionych w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy, z tytułu kosztów poniesionych w związku z realizacją zadania inwestycyjnego pn. „\`(...)\`” nie przysługuje prawo do obniżenia należnego podatku od towarów i usług o podatek naliczony, wynikający z faktur, dokumentujących zakupy towarów i usług.

Stosownie bowiem do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi. W konsekwencji z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie przysługiwało mu prawo do obniżenia (w całości lub w części) kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z powyższego przepisu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wyłącznie podatnikom podatku od towarów i usług, w sytuacji gdy towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Aby zatem podatnik mógł obniżyć kwotę podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z dokonanych inwestycji, inwestycje te muszą być związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych, przy czym związek ten winien mieć charakter bezpośredni. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 cyt. ustawy).

Zgodnie z art. 11a ust. 1 pkt 1 i 2 ww. ustawy o samorządzie gminnym, organami gminy są rada gminy (rada miasta) i wójt (burmistrz, prezydent).

W myśl art. 33 ust. 1 cyt. wyżej ustawy o samorządzie gminnym, Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wykonuje zadania przy pomocy urzędu gminy (miasta).

Jak wynika z powyższego, urząd miasta nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 9 ustawy o samorządzie gminnym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Urząd miasta jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań gminy oraz obsługi techniczno-organizacyjnej gminy. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe gminy i urzędu miasta, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości gminy podmiotowość urzędu miasta.

Zatem Urząd Miasta działając w imieniu Gminy realizuje zadania własne Gminy jednakże osobowość prawną oraz zdolność do czynności prawnych ma wyłącznie Gmina.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca zrealizował projekt pn. „\`(...)\`". Składowisko odpadów jest własnością Gminy. Jego eksploatacja zakończyła się w 2007r. z powodu osiągnięcia maksymalnego poziomu deponowanych odpadów. Wkrótce rozpoczęto prace rekultywacyjne i zagospodarowania terenu. Czynności te byty niezbędne z uwagi na konieczność minimalizacji szkodliwego oddziaływania wysypiska na środowisko, a zagospodarowanie terenu zapobiegło rozprzestrzenieniu się zanieczyszczeń i pozwoliło szybko przywrócić zdegradowany teren do równowagi przyrodniczej.

Prace rekultywacyjne objęły:

*   ukształtowanie powierzchni składowanych odpadów;
*   wykonanie warstwy izolującej;
*   uporządkowanie rowów opaskowych;
*   zagospodarowanie zielenią zrekultywowanej powierzchni.

Teren powstały w procesie rekultywacji nie będzie wykorzystywany do żadnych czynności. Celem rekultywacji jest minimalizacja oddziaływania zgromadzonych odpadów na środowisko oraz poprawa stanu krajobrazu.

Towary i usługi nabyte w związku z niniejszym zadaniem nie były i nie są związane z wykonywaniem przez Miasto, ani też przez Urząd Miasta czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Biorąc pod uwagę powołane wyżej przepisy oraz opis stanu faktycznego stwierdzić należy, iż nie została spełniona przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT warunkująca prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego, ponieważ towary i usługi zakupione w związku z realizacją ww. projektu nie były i nie są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do wykonania czynności opodatkowanych.

Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu, bowiem nie została w omawianym przypadku spełniona podstawowa przesłanka pozytywna jaką jest związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną.

W konsekwencji powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Końcowo należy podkreślić, iż zgodnie z art. 14b § 3 cyt. w sentencji ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem wskazać, że odpowiedzi na pytanie zawarte we wniosku udzielono przy założeniu, iż faktycznie towary i usługi nabyte w związku z niniejszym zadaniem nie były i nie są związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT (tj. generujących podatek należny).

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualny błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślić wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, a w nabytych w celu realizacji projektu towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa St. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.