Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.98.2025.2.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-04
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota-kwota dodatkowa
ugody
umorzenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem z 11 marca 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

31 marca 2009 zawarła Pani Umowę kredytu mieszkaniowego nr (...) na kwotę 61.901,34
    CHF. Kredyt udzielony został na okres 30 lat, tj. od 31.03.2009 r. do 10.03.2039 r. i został
    zabezpieczony hipoteką kaucyjną. Kredyt został wypłacony jednorazowo w złotych
    polskich 08.04.2009 r. w wysokości 179.049,63 zł.
    W 2022 roku do Sądu Okręgowego (...) złożony został za pośrednictwem Kancelarii
    Prawnej Pani pozew o stwierdzenie nieważności umowy, na podstawie:
    1. Treść umowy kredytu nie wskazuje wysokości kredytu w walucie PLN, ani wysokości
      zobowiązania, jednakże (...).
    2. Okoliczności zawierania umowy kredytowej opatrzone były wadami po stronie
      pozwanej z uwagi na niespełnienie obowiązku informacyjnego w wymaganym
      zakresie. Przy zawieraniu umowy przedstawiono powodowi kredyt denominowany w
      walucie CHF jako lepszy niż standardowy kredyt złotowy. Wskazywano, że oferta
      kredytu denominowanego jest korzystniejsza ze względu na niższe raty oraz niższe
      oprocentowanie.
    3. Faktycznie zatem nie doszło do ustalenia kwoty kredytu w zawartej umowie, gdyż
      wskazana kwota wskazuje tylko wartość kredytu w CHF, zaś walutą jest PLN. Nie jest
      też wskazane, po jakim konkretnie kursie ma nastąpić przeliczenie, nie są też
      skonkretyzowane zasady ustalenia takiego kursu. Co więcej, mimo wskazania kwoty w
      walucie franka szwajcarskiego, powód nie miał możliwości wypłaty kredytu w tej
      walucie, gdyż wypłata miała nastąpić obligatoryjnie w walucie PLN, w kwocie
      stanowiącej równowartość wypłacanej kwoty wyrażonej w walucie obcej.
    4. Kwestionowane przez powoda postanowienia umowne są tożsame z klauzulami
      abuzywnymi nr (...) wpisanymi do rejestru klauzul niedozwolonych prowadzonych
      przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów”.
    Termin rozprawy przeciwko X S.A., Sygnatura akt: (...), został wyznaczony na 8 grudnia
    2026 r. Otrzymała Pani obecnie od Banku propozycję Ugody Sądowej z wyliczeniem salda
    kredytu na dzień 15 października 2024 r., z którego wynika, że do tego właśnie dnia
    spłaciła Pani Bankowi 196.947,39 PLN. Wszystkie aktualne kwoty zostaną wpisane do
    ugody na dzień przed jej podpisaniem, ale licząc, że każda rata to około 1350 zł, od
    momentu otrzymanych wyliczeń do dnia złożenia wniosku zapłaciła Pani kolejne trzy raty,
    czyli saldo Pani wpłat wynosi obecnie ponad 200 tysięcy złotych.
    Projekt Ugody Sądowej zawiera zapisy:
    1. pomiędzy Stronami powstał spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień
      umownych i całej Umowy (oraz jej ważności)
    2. zamiarem Banku i Kredytobiorcy jest polubowne zakończenie Sporu i uchylenie stanu
      niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy, poprzez przyjęte w Ugodzie
      rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasad spłaty
      wierzytelności kredytowej
    3. Kredytobiorca mając pełną świadomość i rozumiejąc skutki dokonywanej czynności
      prawnej (w tym w szczególności finansowe), dobrowolnie godzi się odstąpić od
      dochodzenia od Banku roszczeń objętych Sporem oraz innych wywodzonych z zarzutu
      nieważności Umowy lub niedozwolonego charakteru postanowień Umowy w
      brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą, w zamian za zmianę

      postanowień Umowy w zakresie zobowiązań Kredytobiorcy (i odpowiadających im
      praw Banku)
    4. ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę Umowy w zakresie
      waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej, zgodnym zamiarem Stron
      jest również zaniechanie dochodzenia w przyszłości roszczeń w zakresie związanym z
      postanowieniami dotyczącymi zawarcia i wykonywania Umowy w walucie obcej w
      brzmieniu sprzed zmiany Umowy dokonanej niniejszą Ugodą
    5. Strony potwierdzają, iż miały wolę zawarcia Umowy w dacie jej zawarcia.
    6. Strony potwierdzają, iż Bank wypłacił Kredytobiorcy kwotę kredytu przeznaczoną na
      realizację celu kredytu określonego w Umowie, a Kredytobiorca oświadcza, że
      wykorzystał kwotę kredytu na realizację tego celu.
    7. Przedmiotem Ugody jest zakończenie Sporu oraz uchylenie niepewności co do
      roszczeń wynikających z Umowy, między innymi poprzez zmianę Umowy w zakresie
      waluty, wysokości i zasad spłaty wierzytelności kredytowej wynikającej z Umowy.
      Strony dokonują zmiany waluty zadłużenia, określonej w Umowie, na walutę polską
    8. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony przyjęły, iż kredyt udzielony na
      podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj. od 31
      marca 2009 r., stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach, o których mowa w § 1
      ust. 6, z zachowaniem: (1) pozostałych parametrów kredytu wynikających z Umowy, tj.
      okresu kredytowania - 359 miesięcy licząc od daty zawarcia Umowy oraz formy spłaty
      kredytu w ratach annuitetowych, z uwzględnieniem § 1 ust. 7, (2) poniesionych opłat,
      prowizji i składek ubezpieczeniowych.
    9. Warunki udzielenia kredytu złotowego, o których mowa w § 1 ust. 5, zostały określone
      w sposób następujący: 1) kwota kredytu (kapitał) stanowiła sumę kwot wypłaconych
      tytułem kredytu i wynosiła 179.049,63 PLN; jeśli jakakolwiek część wypłaty nastąpiła w
      CHF, Bank przeliczył ją na walutę polską po średnim kursie Narodowego Banku
      Polskiego z dnia wypłaty,
    10. Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku przeprowadzonych
      negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7 pozostałe do spłaty
      zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody
      wynosi 0 złotych. Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorcy w
      związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek bieżących
      należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony
      na podstawie Umowy został spłacony w całości.
    11. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie <>
      złotych stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 3 a kwotą
      zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu
      przyjmuje. Dodatkowo Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie
      Kredytobiorcy) w kwocie <> PLN stanowiącej wysokość kosztów i opłat, o których
      mowa w ust. 3, a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmuje.
    12. Zawarcie Ugody nie stanowi odnowienia w rozumieniu art. 506 Kodeksu cywilnego.
    13. W związku z zawarciem Ugody Strony zgodnie oświadczają, iż nie będą występować w
      przyszłości względem siebie z roszczeniami wywodzonymi z postanowień Umowy, jej
      zawarcia oraz wykonywania w walucie obcej, w brzmieniu sprzed zmiany Umowy
      dokonanej Ugodą, ze względu na przyjęte w Ugodzie rozwiązania, w tym zmianę
      Umowy w zakresie waluty, wysokości i zasady spłaty wierzytelności kredytowej.
    14. Ugoda wyczerpuje wszelkie wzajemne roszczenia Stron w zakresie objętym Sporem i
      określonym w § 3 ust. 2, a zarazem wszelkie wzajemne roszczenia Stron objęte
      procesem, w którym Ugoda jest zawierana.

    15. Kredytobiorca oświadcza, że przed zawarciem Ugody nie przeniósł, ani nie zobowiązał
      się do przeniesienia na rzecz jakiejkolwiek osoby trzeciej jakiegokolwiek roszczenia lub
      prawa dotyczącego lub związanego z Umową i zobowiązuje się nie dokonywać tego
      rodzaju czynności do dnia uprawomocnienia się postanowienia o umorzeniu
      postępowania mającego za przedmiot Spór na skutek zawarcia Ugody.
    16. Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku zwolnienia z części długu
      (umorzenia) zgodnie z § 1 ust. 9 powstaje po jego stronie przychód, a na Banku ciąży
      wypełnienie obowiązku informacyjnego (tj. sporządzenie informacji PIT-11).
      Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w celu zastosowania do osiągniętego
      przychodu regulacji rozporządzenia Ministra Finansów dotyczącego zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, niezbędne jest spełnienie
      przez Kredytobiorcę warunków wskazanych w tym rozporządzeniu, co Kredytobiorca
      potwierdził stosownym oświadczeniem, przedłożonym Bankowi przy zawarciu
      niniejszej Ugody, a Bank potwierdza jego otrzymanie.
    17. Bank w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody wypłaci Kredytobiorcy dodatkowo
      kwotę w wysokości 20.000 zł
    Uzupełnienie wniosku
    Kredyt mieszkaniowy zaciągnęła Pani dla własnych celów mieszkaniowych. Mieszkanie
    znajduje się pod adresem: ul. A 1, (...). Zamieszkała Pani w tym mieszkaniu we wrześniu
    2009 roku.
    Według draftu ugody sądowej, którą Pani otrzymała, bank umorzy zadłużenie z tytułu:
    • kwoty kapitału kredytu,
    • odsetek, w tym skapitalizowanych,
    • niezapłaconych kosztów i opłat związanych z umową kredytową. Wszystkie koszty
      /opłaty ujęte w umowie były niezbędne do zawarcia umowy kredytu, ale według Pani
      wiedzy wszystkie dodatkowe koszty i opłaty zostały zapłacone (prowizje, koszty
      ustanowienia hipoteki, przeprowadzenia inspekcji nieruchomości, określenia wartości
      nieruchomości, opłata za badanie księgi wieczystej).
    Nie korzystała Pani wcześniej z zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe.
    Kwota dodatkowa jest w istocie zwrotem należności wpłaconych przez Panią w ramach
    umowy kredytu hipotecznego.
    Pytania
    1. Czy w związku z ugodą umorzenie części długu podlega zwolnieniu z podatku
      dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
      hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, na podstawie Rozporządzenia
      Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022, jeśli spełnia Pani następujące warunki:
      kredyt został zabezpieczony hipotecznie, kredyt został zaciągnięty w całości na cele
      mieszkaniowe (mieszkanie, w którym Pani mieszka), kredyt został zaciągnięty na jedną
      inwestycję mieszkaniową, nie skorzystała Pani dotychczas z zaniechania poboru
      podatku na podstawie ww. Rozporządzenia Ministra Finansów?
    2. Czy wypłacona w ramach ewentualnej ugody przez Bank „dodatkowa kwota” 20.000 zł,
      stanowiąca w istocie zwrot należności wpłaconych przez Panią w ramach umowy

      kredytu hipotecznego, byłaby Pani przychodem i czy powstałby po Pani stronie
      obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W związku z tym, że kredyt: został zabezpieczony hipotecznie, został zaciągnięty w całości
    na cele mieszkaniowe (mieszkanie, w którym Pani mieszka), został zaciągnięty na jedną
    inwestycję mieszkaniową, nie skorzystała Pani dotychczas z zaniechania poboru podatku
    na podstawie ww. Rozporządzenia Ministra Finansów, umorzenie części długu z tytułu
    ewentualnej ugody podlega zwolnieniu z podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe na
    podstawie Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022. Wypłacona w ramach
    ewentualnej ugody przez Bank „dodatkowa kwota” 20.000 zł, stanowiąca w istocie zwrot
    należności wpłaconych przez Panią w ramach umowy kredytu hipotecznego, nie byłaby
    przychodem podlegającym opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    W pierwszej kolejności wskazać trzeba na przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 836 ze zm.,
    dalej jako „u.p.d.”), zgodnie z którymi: opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku (vide art. 9 ust. 1 u.p.d.).
    Ponadto, jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
    opodatkowania w danym roku, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art.
    30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów ze wszystkich źródeł
    przychodów (vide art. 9 ust. 1a u.p.d.).
    Dalej ustawa stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art.
    23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej,
    jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w
    roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
    stratą ze źródła przychodów (vide na art. 9 ust. 2 u.p.d.).
    Zgodnie zaś z przepisem art. 11 ust. 1 ww. ustawy: przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-
    15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9,10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z treści przytoczonych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu – jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 u.p.d. jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego. O uzyskaniu przychodu w rozumieniu
    ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji,
    gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na
    skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych
    podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9 u.p.d. inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 u.p.d.: Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
    emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
    rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
    uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
    wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na
    rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 u.p.d.
    Konkludując, przychód podatkowy z innych źródeł powstanie w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wobec kwestionowania ważności zawartej Umowy oraz wytoczenia na tej podstawie
    powództwa o ustalenie nieważności Bank wystosował propozycję ugodowego zakończenia
    sporu, stosownie do treści ugody. Bank w całości umorzyłby Pani zadłużenie, a ponadto
    zobowiązał się do zapłaty na Pani rzecz kwoty 20.000 zł pod tytułem „dodatkowej kwoty”.
    Bank stoi przy tym na stanowisku, że wskazana należność stanowi przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i w związku z tym sporządził
    formularz PIT-11. Co jednak istotne, Bank pomija, że ugoda stanowi w istocie rozliczenie
    dokonanych przez Panią wpłat, które pochodziły z Pani majątku, który był już wcześniej
    opodatkowany. W ramach rozliczenia stron Umowy dochodzi zatem do zwrotu należności
    wpłaconych przez Panią, która nie otrzyma z tego tytułu dodatkowych korzyści,
    przysporzenia majątkowego.
    Przy ocenie skutków podatkowych otrzymania przez Panią kwoty dodatkowej wskazać
    trzeba także na przepis art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 z późn. zm., dalej jako „Pr.Bank.”), z którego wynika,
    że przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych). Kwestia ta jest jednak uregulowana Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 roku w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.U. 2024 poz. 102).
    W kontekście niniejszej sprawy warto także zwrócić uwagę na treść art. 917 ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 1061), zgodnie z którą
    przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między nimi
    stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń wynikających z
    tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór istniejący lub mogący
    powstać. Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne. Po

    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Odnosząc się zatem do skutków podatkowych otrzymania przez Panią dodatkowej kwoty
    na podstawie ugody zawartej z Bankiem wskazać trzeba, że nie podlega ona
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie bowiem z definicją
    dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Z kolei za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Wobec powyższego w momencie zwrotu przez Bank części kwoty uiszczonej tytułem
    spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie stanowiłaby dla Pani przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Tożsame stanowisko zostało wyrażone w interpretacji indywidulanej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 29 lipca 2024 roku, 0112-KDIL2-1.4011.514.2024.2.DJ oraz z 1
    sierpnia 2024 roku, 0112-KDIL2-1.4011.535.2024.3.DJ, a także z 20 stycznia 2025 roku,
    0112-KDIL2- 1.4011.890.2024.1.KP.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje

    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy. Z definicji tej wywieść można
    również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są
    określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i
    zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe. Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek
    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:

      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Z § 3 ust. 1 rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a

        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu
    mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Stąd też w Pani przypadku zaniechanie może mieć zastosowanie do kwoty kapitału
    kredytu przeznaczonego na zakup lokalu mieszkalnego, odsetek, prowizji i opłat
    niezbędnych do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego.
    Natomiast brak jest możliwości zaniechania poboru podatku dochodowego od umorzonej
    wierzytelności w części dotyczącej kosztów ustanowienia hipoteki. Opłata sądowa za wpis
    hipoteki nie jest wydatkiem niezbędnym do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego i
    nie jest ponoszona na rzecz banku. Opłata za wpis hipoteki jest opłatą sądową i jest
    konieczna do ustanowienia zabezpieczenia na rzecz banku – nie jest to opłata
    warunkująca zawarcie umowy kredytowej.
    W zakresie Pani pytania nr 2, które odnosi się do wypłaty przez Bank w ramach ugody
    kwoty dodatkowej, Pani stanowisko jest prawidłowe. Z opisu zdarzenia wynika, że
    zamierza Pani zawrzeć ugodę z Bankiem, gdyż zamiarem Pani i Banku jest polubowne

    zakończenie sporu i uchylenie stanu niepewności co do roszczeń wynikających z Umowy.
    W konsekwencji Bank zobowiązuje się m.in. do wypłaty na Pani rzecz kwoty dodatkowej.
    Skoro kwota dodatkowa, którą ma Pani otrzymać od Banku na mocy przyszłej ugody, jest
    w istocie zwrotem należności wpłaconych przez Panią w ramach umowy kredytu
    hipotecznego (jak wskazała Pani w uzupełnieniu wniosku), to jej otrzymanie nie
    spowoduje po Pani stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji
    pieniądze te nie będą przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkować po Pani stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych przez Panią we wniosku interpretacji indywidualnych,
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.