Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.344.2025.2.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości wprowadzonych do
ewidencji środków trwałych.
Słowa kluczowe: darowizna
działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza
działalność gospodarcza
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
umowa-umowa sprzedaży
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 23 czerwca 2025 r. (wpływ 27 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    1. Informacje o Nabywcy i Sprzedawcy
    Pan A (dalej: „Sprzedawca”, „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym
    prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...).
    Sprzedawca jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem VAT.
    Głównymi profilem działalności gospodarczej Sprzedającego są zgodnie z wpisem w
    Centralnej Ewidencji Informacji o Działalności Gospodarczej (dalej: CEIDG),
    odzwierciedlającym faktycznie prowadzoną przez Wnioskodawcę działalność:
    46.90.Z (wskazana jako przeważająca działalność gospodarcza) – sprzedaż hurtowa
    niewyspecjalizowana ((...))
    oraz
    68.20.Z – wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi:
    Wynajem lokali mieszkalnych oraz zarządzenie nieruchomością, której A nie jest
    właścicielem, a która oddana została mu do korzystania na podstawie umowy użyczenia
    zawartej z żoną (...) i w zakresie tej części działalności Wnioskodawca podlega zwolnieniu z
    VAT.
    Wnioskodawca w zakresie wpisu CEIDG wskazał również kod PKD 68.10.Z Kupno i
    sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, jednak w całym okresie prowadzenia
    działalności Wnioskodawca nie przeprowadził w ramach tej działalności żadnej transakcji
    zakupu lub sprzedaży nieruchomości.
    Jedynie Wnioskodawca sprzedał opisaną poniżej nieruchomość gruntową (dalej:
    Nieruchomości) na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą w zakresie
    budownictwa (dalej jako: Nabywca).
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o kształtowaniu ustroju rolnego,
    przy sprzedaży Nieruchomości Krajowemu Ośrodkowi Wsparcia Rolnictwa działającemu
    na rzecz Skarbu Państwa będzie przysługiwało z mocy prawa prawo pierwokupu
    przedmiotowej Nieruchomości, przy czym KOWR nie skorzystał z prawa pierwokupu.
    Nabywca jest polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność gospodarczą w
    zakresie budownictwa. Nabywca jest zarejestrowanym w Polsce czynnym podatnikiem
    podatku VAT.
    Nabywca w ramach przedsięwzięcia deweloperskiego planuje budowę kompleksu
    budynków mieszkalnych w X. Następnie planowana jest sprzedaż mieszkań klientom
    indywidualnym, w związku z czym konieczne jest wcześniejsze nabycie gruntów, na
    których wybudowany zostanie kompleks budynków. Nieruchomości, których zakup został
    dokonany były własnością Sprzedającego. Nabywca wykorzystywał będzie Nieruchomości
    w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W zakresie statusu/przeznaczenia nieruchomości:
    · Nieruchomości Sprzedający nabył w drodze darowizny od żony w 2016 r., więc były one w
      jego posiadaniu dłużej niż przez 5 lat.

    · W 2018 r. Sprzedający zlecił firmie zewnętrznej przygotowanie wniosku o ustalenie
      warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych
      na przedmiotowych działkach oraz prowadzenie postępowania.
      Wystąpienie o wydanie WZ na zabudowę wielorodzinną z usługami wynikało z zapisów
      zawartych w Uchwale Nr (...) Rady Miasta X z dnia (...) września 2014 r. w sprawie
      Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta X,
      zgodnie z którym teren, na którym położona jest Nieruchomość przeznaczony był pod
      zabudowę wielorodzinną z usługami MW/U – zabudowa wielomieszkaniowa z
      usługami. Aktualnie obowiązuje Studium uchwalone Uchwałą Nr (...) Rady Miasta X z
      dnia (...) lipca 2023 r. w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
      przestrzennego miasta X. Nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym MW/U –
      teren zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy usługowej.
    · Koszty powyższej usługi zostały w całości pokryte z prywatnego majątku Wnioskodawcy i
      nie zostały ujęte w kosztach prowadzonej działalności gospodarczej. Jedynie jedna z
      kilku faktur wystawionych przez firmę zewnętrzną została błędnie zaadresowana na
      działalność gospodarczą Wnioskodawcy (...) i przez to została omyłkowo ujęta w
      rozliczeniach podatkowych tej działalności. Po identyfikacji pomyłki rozliczenia te
      zostały odpowiednio skorygowane, tj. faktura została usunięta z tych rozliczeń.
    · W wyniku przeprowadzonego postępowania uzyskano warunki zabudowy Nieruchomości
      (decyzje nr (...) oraz (...) z 2019 r.) wskazujące możliwość zabudowy działek budynkami
      mieszkaniowymi wielorodzinnymi i zabudowy usługowej.
    · Dla Nieruchomości, w ramach prowadzonego postępowania o wydanie decyzji o
      warunkach zabudowy, Sprzedający pozyskał we własnym zakresie opinie gestorów
      mediów (cieplik miejski, woda, energia elektryczna), które były niezbędne dla uzyskania
      warunków zabudowy.
    · Dodatkowo firma zewnętrzna, również wyłącznie na potrzeby uzyskania warunków
      zabudowy, przygotowała wstępną koncepcję zabudowy Nieruchomości.
    · Zasadniczo, od czasu uzyskania decyzji o warunkach zabudowy Sprzedający nie
      podejmował żadnych czynności w odniesieniu do Nieruchomości, w szczególności nie
      wykonano żadnej dokumentacji, w tym dokumentacji projektowej, nie
      przeprowadzono żadnych prac ziemnych, czy naziemnych, Sprzedający nie występował
      o uzyskanie pozwolenia na budowę, nieruchomość nie została uzbrojona.
    · Jedynie w 2023 r. Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, zlecił sprzedaż Nieruchomości
      pośrednikowi/agentowi, jednak współpraca z pośrednikiem/agentem została
      zakończona z uwagi na brak efektów.
    · Od wartości nieruchomości nie były dokonywane odpisy amortyzacyjne, podatek od
      nieruchomości nie był rozliczany jako koszt w działalności, nie były również księgowane
      żadne inne koszty związane z Nieruchomością.
    · Sprzedający nie ogłaszał oferty sprzedaży Nieruchomości.
    · W grudniu 2023 r. Sprzedający nawiązał kontakt z Kupującym, któremu zaoferował
      sprzedaż Nieruchomości. Sprzedający zaoferował Nieruchomość Kupującemu, gdyż
      miał wiedzę, iż kilka lat wcześniej Kupujący zakupił działkę sąsiednią.
    · W związku z planowaną transakcją sprzedaży Wnioskodawca nie udzielał osobom trzecim
      żadnych pełnomocnictw.
    · Wnioskodawca zobowiązał się natomiast, przed zawarciem ostatecznej umowy
      przenoszącej własność Nieruchomości, do osobistego zwrócenia się do Zarządu Dróg
      Miejskich w celu ustalenia dostępu do drogi publicznej na zasadach wskazanych przez
      Nabywcę.

    · Przed zawarciem umowy sprzedaży Sprzedający wystąpił do Dyrektora Krajowej
      Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku
      dochodowego od osób fizycznych, tj. o wskazanie czy w przypadku transakcji
      odpłatnego zbycia działek nr (...) oraz nr (...) na rzecz Kupującego lub Skarbu Państwa,
      które Wnioskodawca nabył na wyłączną własność ponad 5 lat temu, Wnioskodawca
      będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu
      odpłatnego zbycia nieruchomości, przedstawiając stanowisko, że odpłatne zbycie
      działek nr (...) oraz nr (...) na rzecz Kupującego lub Skarbu Państwa, nie spowoduje
      powstania przychodu ze źródła przychodów, jakim jest odpłatne zbycie nieruchomości
      (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT), ponieważ upłynął już termin 5 lat, o którym
      mowa w Ustawie o PIT oraz sprzedaż nie jest dokonywana w ramach prowadzonej
      działalności gospodarczej, dodatkowo nie spowoduje ona również powstania
      przychodu ze źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza (art.
      10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT), gdyż sprzedaż nieruchomości ma charakter
      rozporządzania majątkiem osobistym. W dniu (...) listopada 2024 r. Dyrektor KIS wydał
      interpretację indywidualną w sprawie (...) uznając, że przedstawione przez
      Wnioskodawcę we wniosku stanowisko jest nieprawidłowe. Na interpretację
      indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia (...) listopada 2024 r., w
      sprawie (...) w przedmiocie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej – podatek
      dochodowy od osób fizycznych Wnioskodawca złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu
      Administracyjnego (...), sprawa jest w toku.
    · Przed wydaniem przez Dyrektora KIS interpretacji indywidualnej z dnia (...) listopada 2024
      r. w sprawie (...) Nieruchomość ani nie była wprowadzona do ewidencji środków
      trwałych działalności gospodarczej Sprzedającego, ani nie została ujawniona w
      ewidencji działalności gospodarczej jako towar handlowy. Nie była wykorzystywana dla
      celów zarobkowych, nie była przedmiotem najmu czy dzierżawy, ani żadnej innej
      umowy.
    · Z uwagi na stanowisko Dyrektora KIS zawarte w interpretacji indywidualnej z dnia (...)
      listopada 2024 r. w sprawie (...), iż przychody uzyskane z planowanej sprzedaży działek
      nr (...) oraz nr (...) winny zostać kwalifikowane do przychodów z pozarolniczej
      działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i należy opodatkować je zgodnie z zasadami
      przewidzianymi dla tego właśnie źródła, w związku z zamiarem sprzedaży
      Nieruchomości Sprzedający wprowadził Nieruchomość do ewidencji środków trwałych
      działalności gospodarczej.
    · W wyniku przeprowadzonych negocjacji, strony w dniu 24 lutego 2025 r. zawarły umowę
      sprzedaży Nieruchomości, transakcja została opodatkowana podatkiem dochodowym
      od osób fizycznych w ramach prowadzonej przez Sprzedającego działalności
      gospodarczej.
    2. Informacje na temat Nieruchomości
                          2Nieruchomość posiada powierzchnię X m. Dla całej Nieruchomości Sąd Rejonowy
    prowadzi jedną księgę wieczystą pod nr KW: (...).
    Nieruchomość składa się z dwóch działek: nr (...) oraz nr (...).
    Działka nr (...):
                            2· Działka ewidencyjna nr (...) o obszarze X m.
    · Niewielka część działki nr (...) położona jest w granicach obowiązywania miejscowego
      planu zagospodarowania przestrzennego, w rejonie (...) (uchwała RPM nr (...) z dnia (...)
      maja 2019 r.) i oznaczone (...) – droga lokalna.
    · Dla pozostałej części terenu brak Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego
      (MPZP), dla części terenu Plan Miejscowy w opracowaniu.

    · Wydane zostały dwie decyzje o warunkach zabudowy nr (...) oraz (...) – pierwsza dla
      dwóch budynków, druga dla jednego.
    · Działka nr (...) w chwili sprzedaży była niezabudowana. W ewidencji gruntów jest
      oznaczona jako RV (Grunty orne klasy V).
    · Sposób zagospodarowania w chwili sprzedaży: działka niezabudowana, brak naniesień.
    Działka nr (...):
                            2· Działka ewidencyjna nr (...) o obszarze X m.
    · Część działki (...) położona jest w granicach obowiązywania miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego, w rejonie (...) w X (uchwała RPM nr (...) z dnia (...)
      maja 2019 r.) i oznaczona (...) – droga lokalna.
    · Dla pozostałej części terenu brak Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego,
      dla części terenu Plan Miejscowy w opracowaniu.
    · Wydane zostały dwie decyzje o warunkach zabudowy nr (...) oraz (...) – pierwsza dla
      dwóch budynków, druga dla jednego.
    · W ewidencji gruntów działka nr (...) oznaczona jest symbolem DR (Drogi).
    · Sposób zagospodarowania w chwili sprzedaży: działka niezabudowana, brak naniesień.
    Teren objęty był Studium – Uchwała Nr (...) Rady Miasta X z dnia (...) września 2014 r. w
    sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta X.
    Studium obowiązujące w chwili procedowania decyzji o warunkach zabudowy i zgodnie z
    zapisami nieruchomość znajdowała się na obszarze oznaczonym symbolem MW/U – teren
    zabudowy wielorodzinnej lub zabudowy usługowej.
    Aktualnie nastąpiła zmiana Studium na podstawie Uchwały Nr (...) Rady Miasta X z dnia (...)
    lipca 2023 r. w sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania
    przestrzennego miasta X.
    Nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym MW/U – teren zabudowy
    mieszkaniowej wielorodzinnej lub zabudowy usługowej.
    Niewielka część działki (...) oraz część działki (...) położone są w granicach obowiązywania
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu (...) w X (uchwała RPM nr
    (...) z dnia (...) maja 2019 r.) i oznaczone I.KDL – droga lokalna.
    Dla pozostałej części terenu brak jest miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, dla części terenu miejscowy plan jest wciąż w opracowaniu.
    Płatność ceny za sprzedaż Nieruchomości została ustalona w następujący sposób:
    Cena X PLN netto (kwota powiększona o podatek VAT w wysokości X PLN) podzielona na
    dwie kwoty:
    - X PLN netto (kwota powiększona o podatek VAT w wysokości X PLN) płatna na konto
      Sprzedającego w momencie podpisania umowy przenoszącej własność,
    - X PLN netto (kwota powiększona o podatek VAT w wysokości X PLN) płatna na konto
      Sprzedającego najpóźniej do dnia (...) grudnia 2025 r.
    3. Informacje o innych transakcjach dotyczących nieruchomości dokonywanych przez
    Wnioskodawcę:
    Wnioskodawca w 2022 r. dokonał sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    należącej do jego majątku prywatnego.
    Nieruchomość ta została przez Wnioskodawcę nabyta w 2016 r. również w drodze
    darowizny od członka rodziny (brata) do majątku prywatnego.

## Pytanie

Czy w opisanym zaistniałym stanie faktycznym, tj. w związku z odpłatnym zbyciem działek
    nr (...) oraz nr (...) na rzecz Kupującego, które Wnioskodawca nabył na wyłączną własność
    ponad 5 lat temu, Wnioskodawca był zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, odpłatne zbycie działek nr (...) oraz nr (...) na rzecz Kupującego,
    nie powinno spowodować powstania przychodu ze źródła przychodów, jakim jest
    odpłatne zbycie nieruchomości (art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT), ponieważ upłynął
    już termin 5 lat, o którym mowa w Ustawie o PIT oraz sprzedaż nie jest dokonywana w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Dodatkowo sprzedaż nie spowodowała również powstania przychodu ze źródła
    przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza (art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o
    PIT), gdyż w przedmiotowej sprawie sprzedaż nieruchomości ma charakter
    rozporządzania majątkiem osobistym.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie:
    nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa
    do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    prawa wieczystego użytkowania gruntów
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przedmiotowy przepis reguluje zbycie nieruchomości w charakterze prywatnym. W
    oparciu o tę regulację możemy wyróżnić dwa warunki, które muszą zostać spełnione
    łącznie, aby przychód z odpłatnego zbycia zakwalifikowany został do tego źródła: odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw przed upływem pięciu
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie
    oraz ustalenie, że odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
    Tak więc, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub
    praw następuje po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie oraz nie następuje w ramach wykonywanej działalności gospodarczej –
    co do zasady można uznać, że nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt
    8 ustawy o PIT.
    Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT, źródłem przychodu jest pozarolnicza
    działalność gospodarcza.
    Jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest
    możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie, np. zaliczony częściowo do jednego
    źródła, a częściowo do innego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może stanowić zatem albo przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT) albo z
    odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o
    PIT. Jeżeli natomiast nie wypełni znamion żadnego z powyższych przepisów, nie będzie
    tym samym podlegać pod opodatkowanie podatkiem dochodowym.
    Jak stanowi art. 5a ustawy o PIT, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej
    albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

    a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
    b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
    c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
      ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
      wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Pojęcie działalności gospodarczej w myśl przepisów o PIT oparte jest więc na trzech
    przesłankach:
    · zarobkowym celu działalności,
    · wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
    · prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
    Jednakże należy mieć na względzie, że proste zestawienie unormowań zawartych w art. 10
    ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8, z regulacją art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, nie pozwala na
    skonkretyzowanie uniwersalnego wzorca, który w sposób jednolity rozstrzygałby, jak w
    sposób jednoznaczny oddzielić sprzedaż zaliczaną do związanej z wykonywaniem
    pozarolniczej działalności gospodarczej, od odpłatnego zbycia (wyrok NSA z dnia 16 maja
    2023 r., sygn. II FSK 21/23). Należy więc także posiłkować się szeroką judykaturą oraz
    ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych.
    Działalność ma charakter zarobkowy, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania
    zysku, a jej przeznaczeniem i celem jest zapewnienie określonego dochodu. Zarobek jest
    więc główną przyczyną, dla której podmiot wszedł w posiadanie danej rzeczy czy prawa.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT (interpretacja
    indywidualna z dnia 30 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.279.2024.3.MK).
    Z wykonaniem działalności w sposób zorganizowany i ciągły mamy do czynienia, gdy już w
    momencie zakupu podmiot podporządkowuje swoje działania późniejszej sprzedaży lub
    planom czerpania z niej zysków. Konieczny jest więc element planowania i
    ukierunkowania swoich działań na uzyskanie korzyści. A contrario, nie byłoby takim
    działaniem pozostawanie przez wiele lat nieruchomości w zasobach podmiotu, przy
    jednoczesnym braku podejmowania jakichkolwiek działań związanych z przekształcaniem
    czy ulepszaniem nieruchomości (do podobnych wniosków doszedł organ w interpretacji
    indywidualnej z dnia 25 czerwca 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.327.2024.2.MN). Na
    pojęcie „zorganizowanie” składa się także zespół celowych, uporządkowanych czynności o
    charakterze profesjonalnym, realizowanych w ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej
    struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej, związanej z
    uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji. O tym, czy transakcja
    przeprowadzana jest w ramach działalności gospodarczej, czy też jest odpłatnym zbyciem
    majątku prywatnego decyduje więc całokształt okoliczności poprzedzających i
    towarzyszących zbyciu nieruchomości oraz cel danej transakcji (interpretacja
    indywidualna z dnia 29 maja 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.260.2024.4.MS2). Na
    związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem jakim jest działalność gospodarcza może
    wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań podatnika,
    powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do osiągnięcia zysku. Są
    to czynności polegające na wielokrotnym nabywaniu nieruchomości, ich zaawansowanym
    przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób wykraczający poza zwykły zarząd mieniem),
    wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym odpowiednio przygotowanych
    nieruchomości.

    Wymagana jest więc pewna profesjonalizacja działań, polegająca na podjęciu kroków
    takich, jakie podjąłby profesjonalny podmiot. Można wymienić tu np. stworzenie strony
    internetowej, szeroką reklamę np. w mediach, gazetach, wykupienie większej ilości
    bilbordów w całym mieście.
    Z całą pewnością nie będą się w tej definicji mieściły działania takie jak umieszczenie
    ogłoszenia na portalu z ogłoszeniami dot. nieruchomości lub umieszczenie tablicy z
    numerem telefonu na działce, odpowiedź na ogłoszenie potencjalnego kupującego, czy
    też uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, co potwierdził m.in. NSA w wyroku z dnia 5
    marca 2019 r. II FSK 829/17:
    „Samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu, powiązane także z
    koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji administracyjnych
    (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy – w przypadku braku
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza poza działania
    mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi. Błędne jest
    automatyczne wiązanie z działalnością gospodarczą takich działań podatnika, jak zlecenie
    sprzedaży rzeczy profesjonalnej agencji czy też poszukiwanie przezeń nabywcy za pomocą
    Internetu. Takie zachowania, w szczególności w XXI wieku, nie wykraczają poza normalny
    zarząd własnymi sprawami majątkowymi. Można mówić o gospodarowaniu osobistym
    majątkiem, jeżeli zamiarem podatnika jest jedynie spieniężenie części lub całości swojego
    majątku”.
    Podmiot także wyraźnie powinien określić, że w danym przypadku ma wolę i subiektywną
    chęć działania jako przedsiębiorca. O odpłatnym zbyciu następującym w wykonaniu
    działalności gospodarczej po upływie pięcioletniego okresu można więc mówić tylko
    wówczas, gdy podatnik uzewnętrzni swoją wolę tego rodzaju zbycia w sposób wyraźny, tj.
    poprzez spełnienie wszystkich przesłanek przewidzianych w art. 5a pkt 6 ustawy o PIT
    (interpretacja indywidualna z dnia 20 marca 2024 r., sygn. 0114-KDIP3-2.4011.623.2022.7.
    BM). Zbycie powiązane z działalnością gospodarczą wymaga więc pewnej subiektywnej
    aktywności ze strony Sprzedającego, woli jego działania w imieniu prowadzonej
    działalności gospodarczej, a nie na gruncie gospodarowania majątkiem prywatnym.
    Brak jest zatem podstaw, aby podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w
    zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne
    gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT (tak potwierdzono w interpretacji
    indywidualnej z dnia 30 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDSL1-1.4011.279.2024.3.MK).
    W wyroku z dnia 9 marca 2016 r. (sygn. akt II FSK 1423/14) NSA rozstrzygnął, że sprzedaż
    kilku działek z majątku prywatnego (w tej sprawie było to 14 działek) nie stanowi
    przesłanki do uznania, że osoba fizyczna prowadzi działalność gospodarczą
    opodatkowaną podatkiem dochodowym. Dodatkowo, w rozstrzygnięciu wskazano, że:
    - nie określono w przepisach ustawy o PIT jasnych i przejrzystych przesłanek
      przesądzających, kiedy sprzedaż nieruchomości następuje w wykonaniu działalności
      gospodarczej,
    - brak jest jasnych wytycznych pozwalających przyjąć powiązanie ilości sprzedawanych
      działek z uznaniem sprzedaży, za działalność gospodarczą: „wykładnia analizowanych
      przepisów u.p.d.o.f. nie pozwala sprecyzować sytuacji, w których aktywność podatnika
      można jeszcze uznać za zwykłe odpłatne zbycie składników majątkowych (art. 10 ust. 1
      pkt 8), a w jakim momencie działania te przeradzają się w pozarolniczą działalność
      gospodarczą (art. 10 ust. 1 pkt 3)”,
    - osiągnięcie zysku (lub jego zamiar) z transakcji sprzedaży nieruchomości nie oznacza, że
      mamy do czynienia z działalnością gospodarczą: „sam zamiar podatnika osiągnięcia
      zysku w związku z przeprowadzanymi przez niego transakcjami (czynnościami), nie

      przesądza w sposób wyłączny o przypisaniu uzyskanego z tych operacji przychodu do
      źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 u.p.d.o.f., bez jednoczesnego spełnienia
      pozostałych przesłanek z art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f.”.
    NSA wskazał również na potrzebę stosowania w każdym przypadku zasady in dubio pro
    tributario, zgodnie z którą „niedające się usunąć wątpliwości co do treści przepisów prawa
    podatkowego rozstrzyga się na korzyść podatnika”.
    W innym rozstrzygnięciu (w wyroku z dnia 7 lutego 2017 r., sygn. akt II FSK 4025/14), NSA
    powołał się z kolei na inne orzeczenie NSA (wyrok z dnia 4 marca 2015 r., sygn. akt II FSK
    855/14) gdzie wskazano, że „brak podstaw kwalifikowania do pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 u.p.d.o.f., podejmowanych przez podatnika
    czynności mieszczących się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mających na
    celu prawidłowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb rodziny. (...)
    Działań z zachowaniem – normalnych w takich przypadkach – reguł gospodarności nie
    należy z gruntu utożsamiać z działalnością gospodarczą”.
    Taki pogląd został utrwalony w orzecznictwie sądowo administracyjnym; wyrażono go m.
    in. w wyrokach WSA: z dnia 19 września 2023 r., sygn. I SA/Gd 311/23; NSA; z 29 czerwca
    2023 r., sygn. II FSK 180/23; z 16 maja 2023 r., sygn. II FSK 21/23; z 3 października 2017 r., II
    FSK 2346/15; z 10 kwietnia 2013 r., II FSK 1686/11; z 30 maja 2012 r., II FSK 2230/10 i II FSK
    2243/10; z 1 kwietnia 2010 r., II FSK 1933/08; z 2 kwietnia 2009 r., II FSK 1937/07; z 16
    kwietnia 2009 r., II FSK 28/08.
    Kwestia spełnienia warunku upływu pięciu lat, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy
    o PIT w przedmiotowej sprawie nie wymaga szerszego omówienia, gdyż jest jasna i
    bezsporna. Do spełnienia tego warunku wystarczy bowiem upływ okresu 5 lat, co w danej
    sprawie bezsprzecznie ma miejsce.
    Odnosząc wskazane powyżej przesłanki pozytywne oraz negatywne uznania określonych
    działań za dokonywane w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie ulega
    wątpliwości, że w przypadku sprzedaży Nieruchomości, podejmowane przez
    Wnioskodawcę czynności mieszczą się w ramach zwykłego zarządu własnym majątkiem,
    tzn. mają na celu zwyczajowe gospodarowanie tym majątkiem oraz zaspokajanie potrzeb
    osobistych podatnika lub jego rodziny. Wyklucza to zatem możliwość uznania tych działań
    jako podejmowanych i dokonywanych w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej,
    o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT (tak potwierdzono w interpretacji
    indywidualnej z dnia 25 lipca 2024 r., sygn. 0112-KDIL2-1.4011.429.2024.2.KP).
    Dla potrzeb wykazania braku opodatkowania sprzedaży na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8
    oraz art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT konieczna jest zatem analiza definicji pojęcia
    działalności gospodarczej na potrzeby przedmiotowej transakcji i rozstrzygnięcie, czy w
    analizowanym przypadku Wnioskodawca przeprowadza transakcję sprzedaży w ramach
    tejże działalności.
    Już samo nabycie nieruchomości wynikało z prywatnych relacji (tj. darowizna od osoby
    bliskiej – żony), a nie stanowiło celowego zakupu od osoby trzeciej.
    W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca nabył Nieruchomości ponad 5 lat temu, na
    dodatek pozostawały one – do czasu sprzedaży w lutym 2025 r. – nieustannie w jego
    majątku prywatnym i w żaden sposób nie były powiązane z wykonywaną działalnością.
    Wszelkie koszty utrzymania nieruchomości były pokrywane z majątku prywatnego a
    zlecając działania w stosunku do nieruchomości osobom trzecim (związane z uzyskaniem
    decyzji o warunkach zabudowy) Wnioskodawca działał jako osoba prywatna a nie w
    ramach działalności gospodarczej.
    Na podstawie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    miasta X określone zostało, że Nieruchomości mają przeznaczenie: „teren zabudowy
    mieszkaniowej wielorodzinnej lub zabudowy usługowej”. Również w procedowanym MPZP
    „W rejonie (...) Nieruchomości mają przeznaczenie „teren zabudowy mieszkaniowej

    wielorodzinnej lub usług”. Wynika to jednak z działań administracji i nie ma żadnego
    związku z działaniem Wnioskodawcy. Wpłynęło to na atrakcyjność na rynku posiadanych w
    majątku prywatnym działek, jednakże w sposób zupełnie niezależny od woli lub działań
    Wnioskodawcy. Bez wpływu na ocenę charakteru działań Wnioskodawcy jako osoby
    prywatnej pozostaje więc przy tym okoliczność, że decyzje o warunkach zabudowy
    wskazywały na możliwość zabudowy działek budynkami mieszkaniowymi wielorodzinnymi
    lub zabudowy usługowej.
    W szczególności Wnioskodawca nie czynił przez cały czas posiadania Nieruchomości
    żadnych kroków w celu zarobkowego wykorzystania posiadanych Nieruchomości, poza jej
    ewentualną sprzedażą.
    Nawet w zakresie samego procesu sprzedaży nie dokonywał profesjonalnych czynności
    związanych z obrotem danymi Nieruchomościami, np. stworzenia profesjonalnej strony
    internetowej, uzbrojenia, podziału, czy ulepszenia Nieruchomości.
    Wskazują na to również próba sprzedaży Nieruchomości za pośrednictwem
    profesjonalnego pośrednika, co jest typowym działaniem osób nie zajmujących się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami. Profesjonalista sam byłby bowiem w stanie
    przeprowadzić działania, jakie podejmie agent nieruchomości.
    Ponadto, Wnioskodawca uprzednio nie wykorzystywał także Nieruchomości dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej (nie stanowiły przedmiotu najmu, dzierżawy lub
    innej umowy), przedmiotowe Nieruchomości nie zostały wprowadzone do ewidencji
    środków trwałych działalności gospodarczej, a nastąpiło to dopiero w związku z zamiarem
    sprzedaży Nieruchomości, gdzie zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora KIS przedstawionym
    w interpretacji indywidualnej z dnia (...) listopada 2024 r. w sprawie (...) przychody
    uzyskane z planowanej sprzedaży działek nr (...) oraz nr (...) winny zostać, kwalifikowane
    do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i należy opodatkować je zgodnie
    z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła.
    Zachowanie Wnioskodawcy wobec posiadanych Nieruchomości należy więc określić jako
    bierne i nie wskazujące na aktywne działania w celu sprzedaży Nieruchomości.
    Mając na uwadze sytuację Sprzedającego mimo, że prowadzi on także działalność
    gospodarczą, sprzedaż przedmiotowych Nieruchomości nie jest związana z jego
    działalnością gospodarczą. Jak zostało podkreślone powyżej, przychód z tytułu odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstaje, jeżeli
    spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
    oraz
    · zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie.
    Wszystkie powyższe okoliczności, w opinii Wnioskodawcy, wskazują, że sprzedaż
    Nieruchomości miała charakter rozporządzenia majątkiem osobistym i w żadnym
    wypadku nie można jej uznać za działanie wykonywane w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Tym samym w przedmiotowej sprawie wykluczona jest możliwość opodatkowania
    podatkiem PIT na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 3 albo 8 ustawy o PIT.
    W konsekwencji, odwołując się do literalnego brzmienia wyżej przytoczonych regulacji
    oraz ugruntowanego stanowiska organów oraz judykatury należy stwierdzić, że wobec
    Wnioskodawcy nie powstał obowiązek podatkowy w PIT z związku ze sprzedażą
    Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodu jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Natomiast, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    Ponadto, przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazuje, że dotyczy przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw, które nie
    następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części, udziału w
    nieruchomości bądź praw majątkowych określonych w lit. a-c nie powstanie w podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      - odpłatne zbycie nieruchomości lub praw majątkowych nie następuje w wykonywaniu
        działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest wyszczególniona w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolnicza działalność gospodarcza. Zgodnie
    z tym przepisem:
      Źródłem przychodu jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Na mocy z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Użyte w ww. przepisie pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej opiera się na trzech
    przesłankach:
      - po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
      - po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz
      - po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, iż
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w

    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, „organizować” to „przygotowywać”,
    „zakładać jakieś przedsięwzięcie”, bądź w znaczeniu drugim „nadawać czemuś reguły”,
    „wprowadzać porządek”.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio aktywne czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując
    środki podobne do wykorzystywanych przez przedsiębiorców prowadzących działalność
    gospodarczą. Istotne znaczenie, choć nie decydujące, mają również poszczególne
    elementy zdarzenia będące efektem aktywnych działań podatnika, np. to w jaki sposób i w
    jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki majątku będące przedmiotem
    sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy zostaną nabyte de facto na cele
    inwestycyjne, celem czerpania zysków z najmu lub sprzedaży, czy przede wszystkim na
    potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka
    aktywność tej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną, np. nabycie nieruchomości, podział
    nieruchomości, wystąpienie o pozwolenie na budowę, uzbrojenie terenu, itp.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy.
    Zakwalifikowanie do źródła przychodów ma istotne znaczenie dla ustalenia chociażby
    takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodów, możliwość odliczenia kosztów ich
    uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień przedmiotowych itp. W pewnych
    sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do jakiego źródła przychodów należy
    zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym, jeden i ten sam przychód stanowić
    może przychód wyłącznie z jednego źródła. Nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam
    przychód będzie np. zakwalifikowany częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    podatników do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel
    działań związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym

    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    W przedmiotowej sprawie należy także zwrócić uwagę na treść przepisu art. 10 ust. 2 pkt 3
    ww. ustawy, w myśl którego:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Według art. 10 ust. 3 ww. ustawy:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie.
    Aby przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości mógł zostać zaliczony do źródła
    przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, powinny zostać spełnione co najmniej dwie podstawowe przesłanki:
    - nieruchomość nie może być przedmiotem odpłatnego zbycia w wykonywaniu działalności
      gospodarczej,
    - nieruchomość nie może być składnikiem majątku, o którym mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości
      mieszkalnych).
    Natomiast, w przypadku gdy co najmniej jeden z podanych warunków nie zostanie
    spełniony, przychód ze sprzedaży nieruchomości podlega zaliczeniu do źródła
    przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, określonego w art. 10 ust. 1
    pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
      ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł,
      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
      lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,

      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      – wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    W przytoczonym art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienione zostały szczególne kategorie przychodów, które – w przypadku uzyskania ich
    przez podatnika – stanowią przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej. Takimi
    przychodami są m.in. przychody uzyskane z odpłatnego zbycia składników majątku, tj.
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wynika z treści art. 14 ust.
    2 pkt 1 lit. a ww. ustawy.
    Natomiast w myśl art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Mając na uwadze powyższe zauważyć należy, że przychody z odpłatnego zbycia
    składników majątku będących środkami trwałymi w prowadzonej działalności
    gospodarczej (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c
    ww. ustawy) stanowią przychód z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 14
    ustawy.
    Natomiast przychody ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnych nie stanowią przychodu z
    działalności gospodarczej także w sytuacji, gdy podlegały one wprowadzeniu do ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzonej działalności.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że co do zasady regulacją art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych objęty został przychód z odpłatnego
    zbycia tych składników majątku, które spełniają ustawową definicję środka trwałego oraz
    wartości niematerialnej i prawnej, podlegających ujęciu w ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych, niezależnie od tego, czy podatnik wprowadził,
    czy też nie wprowadził te składniki do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, jak również od tego, czy zaliczał do kosztów uzyskania
    przychodów odpisy amortyzacyjne dokonywane od ich wartości początkowej.
    O tym jaki składnik majątku może stanowić środek trwały decydują regulacje zawarte w
    art. 22a i 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przy czym nie wszystkie
    wymienione w nich rodzaje składników majątku mogą podlegać amortyzacji podatkowej.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
      zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
      1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
      2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
      3) inne przedmioty

      - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy
        lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Jak stanowi natomiast art. 22c ww. ustawy:
      Amortyzacji nie podlegają:
      1) grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      2) budynki mieszkalne wraz ze znajdującymi się w nich dźwigami, lokale mieszkalne
        stanowiące odrębną nieruchomość, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu
        mieszkalnego oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej, służące prowadzonej działalności gospodarczej lub
        wydzierżawiane albo wynajmowane na podstawie umowy,
      3) dzieła sztuki i eksponaty muzealne,
      4) wartość firmy, jeżeli wartość ta powstała w inny sposób niż określony w art. 22b
        ust. 2 pkt 1 i 1a,
      5) składniki majątku, które nie są używane na skutek zawieszenia wykonywania
        działalności gospodarczej na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia
        wykonywania działalności gospodarczej albo zaprzestania działalności, w której te
        składniki były używane; w tym przypadku składniki te nie podlegają amortyzacji
        od miesiąca następującego po miesiącu, w którym zawieszono albo zaprzestano
        tej działalności
      - zwane odpowiednio środkami trwałymi lub wartościami niematerialnymi i
        prawnymi.
    Stosownie do art. 22d ust. 2 ww. ustawy:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania
      ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt
      4.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie uzależniają możliwości
    uznania danego składnika majątku za środek trwały od ujęcia go w ewidencji środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, ani zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów odpisów amortyzacyjnych dokonywanych od jego wartości początkowej,
    dokonywania jego amortyzacji (zwłaszcza, że część środków trwałych objęta jest
    ustawowym wyłączeniem z amortyzacji podatkowej).
    Z przedstawionego opisu sprawy m.in. wynika, że:
    - jest Pan polskim rezydentem podatkowym prowadzącym działalność gospodarczą pod
      firmą (...);
    - profilem Pana działalności gospodarczej zgodnie z wpisem w Centralnej Ewidencji
      Informacji o Działalności Gospodarczej jest:
      · 46.90.Z (wskazana jako przeważająca działalność gospodarcza) – sprzedaż hurtowa
        niewyspecjalizowana ((...)),
      · 68.20.Z – wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi –
        wynajem lokali mieszkalnych oraz zarządzenie nieruchomością,
      · 68.10.Z Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek (gdzie wskazał Pan, że w
        całym okresie prowadzenia działalności nie przeprowadził w ramach tej działalności
        żadnej transakcji zakupu lub sprzedaży nieruchomości), natomiast w 2022 r.

        dokonał Pan sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej należącej do
        majątku prywatnego. Nieruchomość ta została przez Pana nabyta w 2016 r. również
        w drodze darowizny od członka rodziny (brata) do majątku prywatnego;
    - Nieruchomości nabył Pan w drodze darowizny od żony w roku 2016 r.;
    - w 2018 r. zlecił Pan firmie zewnętrznej przygotowanie wniosku o ustalenie warunków
      zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynków mieszkalnych na
      przedmiotowych działkach oraz prowadzenie postępowania;
    - wystąpienie o wydanie WZ na zabudowę wielorodzinną z usługami wynikało z zapisów
      zawartych w Uchwale Nr (...) Rady Miasta (...) z (...) września 2014 r. w sprawie Studium
      uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta X, zgodnie z
      którym teren, na którym położona jest Nieruchomość przeznaczony był pod zabudowę
      wielorodzinną z usługami MW/U – zabudowa wielomieszkaniowa z usługami. Aktualnie
      obowiązuje Studium uchwalone Uchwałą Nr (...) Rady Miasta X z (...) lipca 2023 r. w
      sprawie Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego miasta
      X. Nieruchomość znajduje się w obszarze oznaczonym MW/U – teren zabudowy
      mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy usługowej;
    - w wyniku przeprowadzonego postępowania uzyskano warunki zabudowy Nieruchomości
      (decyzje nr (...) oraz (...) z 2019 r.) wskazujące możliwość zabudowy działek budynkami
      mieszkaniowymi wielorodzinnymi i zabudowy usługowej;
    - dla Nieruchomości, w ramach prowadzonego postępowania o wydanie decyzji o
      warunkach zabudowy, pozyskał Pan we własnym zakresie opinie gestorów mediów
      (cieplik miejski, woda, energia elektryczna), które były niezbędne dla uzyskania
      warunków zabudowy;
    - dodatkowo firma zewnętrzna przygotowała wstępną koncepcję zabudowy
      Nieruchomości, na potrzeby uzyskania warunków zabudowy;
    - w 2023 r., jako osoba fizyczna, zlecił Pan sprzedaż Nieruchomości pośrednikowi
      /agentowi, jednak współpraca z pośrednikiem/agentem została zakończona z uwagi na
      brak efektów;
    - w grudniu 2023 r. nawiązał Pan kontakt z Kupującym, któremu zaoferował Pan sprzedaż
      Nieruchomość, gdyż miał Pan wiedzę, iż kilka lat wcześniej Kupujący zakupił działkę
      sąsiednią;
    - zobowiązał się Pan przed zawarciem ostatecznej umowy przenoszącej własność
      Nieruchomości, do osobistego zwrócenia się do Zarządu Dróg Miejskich w celu
      ustalenia dostępu do drogi publicznej na zasadach wskazanych przez Nabywcę;
    - wprowadził Pan Nieruchomość do ewidencji środków trwałych działalności gospodarczej;
    - (...) lutego 2025 r. w wyniku przeprowadzonych negocjacji zawarł Pan umowę sprzedaży
      Nieruchomości, transakcja została opodatkowana podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych w ramach prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej. Płatność ceny
      za sprzedaż Nieruchomości została ustalona w następujący sposób:
      Cena X PLN netto (kwota powiększona o podatek VAT w wysokości X PLN) podzielona
      na dwie kwoty:
      - X PLN netto (kwota powiększona o podatek VAT w wysokości X PLN) płatna na konto
        Sprzedającego w momencie podpisania umowy przenoszącej własność,
      - X PLN netto (kwota powiększona o podatek VAT w wysokości X PLN) płatna na konto
        Sprzedającego najpóźniej do dnia (...) grudnia 2025 r.
    Okoliczności opisane we wniosku wskazują, że dokonana przez Pana sprzedaż
    wymienionych Nieruchomości (działek nr (...) oraz nr (...)) została dokonana w ramach
    działalności gospodarczej. Przesądza o tym fakt, że podjął Pan szereg czynności, które
    uatrakcyjniły Nieruchomości jako potencjalnie inwestycyjne, tj. m.in.: w krótkim czasie

    od nabycia Nieruchomości w darowiźnie zlecił Pan firmie zewnętrznej przygotowanie
    wniosku o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie
    budynków mieszkalnych na przedmiotowych działkach oraz prowadzenie
    postępowania, w konsekwencji uzyskał Pan warunki zabudowy Nieruchomości
    wskazujące możliwość zabudowy działek budynkami mieszkaniowymi wielorodzinnymi i
    zabudowy usługowej, pozyskał Pan we własnym zakresie opinie gestorów mediów,
    firma zewnętrzna przygotowała wstępną koncepcję zabudowy Nieruchomości.
    Zaznaczyć należy, że wystąpienie o wydanie decyzji wskazujących możliwość zabudowy
    działek budynkami mieszkaniowymi wielorodzinnymi i zabudowy usługowej, wyklucza
    zaliczenie Nieruchomości do majątku, który ma zaspokajać cele prywatne/osobiste
    właściciela. Dodatkowo, poprzez zwrócenie się do Zarządu Dróg Miejskich w celu
    ustalenia dostępu do drogi publicznej dla Nieruchomości, wychodzi Pan naprzeciw
    oczekiwaniom Kupującego i tym samym przyspiesza proces realizacji zamierzonej
    inwestycji. Należy również zwrócić uwagę na okoliczność, że podejmował Pan aktywne
    działania zmierzające do sprzedaży Nieruchomości poprzez podjęcie współpracy z
    pośrednikiem/agentem, któremu zlecił Pan sprzedaż Nieruchomości.
    Nie bez znaczenia dla okoliczności niniejszej sprawy jest również fakt, że przedmiotem
    Pana zarejestrowanej działalności gospodarczej jest m.in. wynajem, zarządzanie oraz
    kupno i sprzedaż nieruchomości. Na szczególne podkreślenie zasługuje także okoliczność,
    że Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży została wprowadzona do ewidencji
    środków trwałych Pana działalności gospodarczej. Tym samym, sam Pan przesądził o
    związku Nieruchomości z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą. Co więcej,
    miał Pan wiedzę, że kilka lat wcześniej Kupujący zakupił działkę sąsiednią, więc w grudniu
    2023 r. to nawiązał Pan kontakt i zaoferował Kupującemu sprzedaż Nieruchomości.
    Zatem, całokształt Pana działań niczym istotnie się nie różni od działań, które podejmuje
    profesjonalista zajmujący się sprzedażą nieruchomości w ramach prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej. Ponadto, dokonywane przez Pana czynności świadczą
    bezsprzecznie o celowych działaniach, które zmierzały do uatrakcyjnienia nieruchomości
    inwestycyjnie. Nie sposób tutaj mówić o przypadkowym i okazjonalnym charakterze
    czynności, którym nie można przypisać cech osiągnięcia korzyści finansowej. Podjął Pan
    ciąg świadomych, aktywnych i zorganizowanych działań, angażując przy tym czas i środki,
    noszących znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tak więc, w niniejszej sprawie, Pana działania świadczą o celowym działaniu
    wypełniającym cechy działalności gospodarczej i wskazują na handlowy i zarobkowy
    charakter dokonywanych przez Pana czynności.
    Mając na uwadze okoliczności przedstawione w sprawie, w tej konkretnej sytuacji nie
    można uznać, że przedmiotem Pana sprzedaży był składnik Pana majątku osobistego.
    Podejmowane przez Pana działania i dokonywane czynności, wykluczają sprzedaż
    Nieruchomości w ramach zarządu majątkiem osobistym. Przez cały bowiem okres
    posiadania Nieruchomości zachowywał się Pan jak profesjonalny podmiot z branży rynku
    nieruchomości, podejmując działania mające na celu przygotowanie Nieruchomości do
    inwestycji i sprzedaży.
    Tym samym stwierdzam, że w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości podjął Pan
    czynności noszące znamiona działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla przypisania podatnikowi prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 ww. ustawy nie jest konieczne wykazanie, czy już w momencie nabywania
    nieruchomości podatnik miał zamiar prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami i czy nieruchomości zostały nabyte w celu dalszej
    odsprzedaży, czy też np. na cele osobiste. Intencja towarzysząca pierwotnie nabywaniu
    majątku, nie wyklucza późniejszego odmiennego jego traktowania. Podobnie nie ma

    znaczenia, czy w momencie nabycia nieruchomości zamiarem właściciela było
    przeznaczenie jej do sprzedaży z zyskiem, lecz to, że podatnik podjął działania mające
    charakter ciągły, zorganizowany, nakierowany na uzyskanie zysku ze sprzedaży
    nieruchomości.
    W świetle powyższego stwierdzam, że uzyskany przez Pana przychód ze sprzedaży
    Nieruchomości (działek nr (...) oraz nr (...)) należy zakwalifikować jako przychód z
    pozarolniczej działalności gospodarczej, bowiem okoliczności wskazane we wniosku
    prowadzą do wniosku, że działania Pana są przejawem profesjonalnej i zorganizowanej
    aktywności, nakierowanej na osiągnięcie zysku. Wszystkie ww. czynności – składające
    się na okoliczności sprawy – jednoznacznie wskazują, że podejmował Pan działania w
    sposób profesjonalny (tak jak to czynią przedsiębiorcy, zajmujący się obrotem
    nieruchomościami) i nakierowane one były na uzyskanie przez Pana korzyści
    finansowej. Podejmowane przez Pana działania, oceniane łącznie, nie mieszczą się w
    zwykłym zarządzie własnym majątkiem lecz mają wymienione wcześniej cechy
    działalności gospodarczej.
    W konsekwencji, sprzedaż opisanych we wniosku Nieruchomości w świetle przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozpatrywać w ramach
    działalności gospodarczej, co spowoduje powstanie przychodu ze źródła, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że
    przychód uzyskany przez Pana z przedmiotowej sprzedaży winien być opodatkowany
    zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego właśnie źródła, tj. pozarolniczej działalności
    gospodarczej. Kwalifikacja taka wyklucza natomiast przypisanie rzeczonych środków ze
    sprzedaży do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a którym to źródłem jest odpłatne zbycie nieruchomości.
    W świetle powyższego, mając na względzie przedstawiony opis sprawy oraz cytowane
    przepisy prawa stwierdzić należy, że przychód uzyskany ze sprzedaży Nieruchomości
    (działek nr (...) oraz (...)) stanowi przychód uzyskany z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Zatem, jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tytułu odpłatnego zbycia Nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja opiera się na opisie stanu faktycznego, który przedstawił Pan we wniosku.
    Nie potwierdza natomiast, czy opisane okoliczności rzeczywiście miały miejsce. Niniejsza
    interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co
    oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej,
    kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie
    wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Procedura wydawania indywidualnych
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla
    postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretację opiera się
    wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku –
    nie prowadzi postępowania dowodowego.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego, kontroli podatkowej lub
    postępowania kontrolnego organu kontroli celno-skarbowej.

    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, zauważam, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co
    oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Ponadto, odnosząc się do powołanych przez Pana w przedmiotowym wniosku wyroków
    sądów, wyjaśniam, że powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem
    wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w niniejszej interpretacji
    rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.