Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.657.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Ustalenie możliwości skorzystania z preferencyjnego
rozliczenia dla osób samotnie wychowujących dzieci i ulgi
prorodzinnej.
Słowa kluczowe: dzieci i młodzież
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
ulga-ulga prorodzinna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga dla osoby
samotnie wychowującej dzieci.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na dzieci;
ulga prorodzinna.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27f -ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 października 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismami z 25
    listopada 2025 r. (wpływ 25 listopada 2025 r.) i 26 listopada 2025 r. (wpływ 26 listopada
    2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) września 2025 r. otrzymała Pani rozwód, który uprawomocnił się (...). Miejsce
    zamieszkania dzieci zostało ustalone przez Sąd przy matce, ojciec nie ma ustalonych
    kontaktów z dziećmi. Obydwoje mają Państwo pełną władzę rodzicielską. Pani były mąż
    wyprowadził się z domu od kwietnia 2025. W styczniu, lutym i marcu przebywał w domu
    okazjonalnie. Od lutego 2025 mąż zarejestrował się w urzędzie pracy w Niemczech
    (spełnia warunki), gdzie obecnie przebywa. Kontakt ojca z dziećmi jest sporadyczny. Pani
    były mąż w styczniu oraz w lutym br. otrzymał jeszcze dwa wynagrodzenia tytułem umowy
    o pracę w Polsce. Pani również jest zatrudniona wyłącznie w oparciu o umowę o pracę.
    Mąż płaci alimenty zasądzone prawomocnym wyrokiem sądu. Cała opieka nad dziećmi
    spoczywa na Pani. W stosunku do dzieci nie mają zastosowania przepisy:
    a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
      produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie
      osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
      podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
      dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    b) z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Ponadto, pismem z 26 listopada 2025 r. odpowiedziała Pani na następujące pytania
    zawarte w wezwaniu organu do uzupełnienia wniosku:
    1. czy – w okresie, którego dotyczy wniosek – podlegała Pani na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu?
    Odpowiedź: Tak.
    2. czy została orzeczona przez sąd opieka naprzemienna nad dziećmi?
    Odpowiedź: Nie, miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone w wyroku sądowym przy
    matce.
    3. czy zostało ustalone świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) zgodnie z art. 5 ust.
      2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (t. j. Dz.
      U. z 2024 r. poz. 1576) obojgu rodzicom? Jeśli nie, to któremu z rodziców i dlaczego?
    Odpowiedź: W wyroku sądowym nie zostało to określone niemniej miejsce
    zamieszkania małoletnich zostało ustalone przy matce. Opieka naprzemienna nie
    została ustalona. Dlatego że jest Pani rodzicem, który faktycznie sprawuje codzienną
    opiekę nad dziećmi pobiera Pani 800 plus na każde dziecko.
    4. czy pomiędzy Panią a ojcem dzieci doszło do porozumienia co do sposobu podziału
      ulgi prorodzinnej w roku 2025 – a jeżeli tak, to w jakich proporcjach i w jakiej

      wysokości rodzice zgodzili się dokonać odliczeń od podatku dochodowego w ramach
      ulgi na dzieci?
    Odpowiedź: Ojciec nie komunikuje się z Panią, także nie doszło do porozumienia co do
    podziału ulgi prorodzinnej stąd też zapytanie jak ma się Pani rozliczyć. Istnieje realna
    szansa, że były mąż w ogóle nie będzie chciał skorzystać z ulgi ale pewności Pani nie
    ma. Obecnie przebywa w Niemczech.
    5. czy jest Pani matką lub opiekunem prawnym innych dzieci (niż wymienione w treści
      wniosku) i względem nich wykonywała Pani w okresie, którego dotyczy wniosek władzę
      rodzicielską? Jeśli tak, należy podać ich daty urodzenia.
    Odpowiedź: Nie.
    6. w przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie 5), należy wskazać czy wychowywała je
      Pani wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym?
    Odpowiedź: –
    7. czy w okresie, którego dotyczy wniosek, faktycznie i samotnie wychowywała Pani
      dzieci, bez udziału drugiego rodzica – ich ojca – wykonywała Pani władzę rodzicielską:
      stale troszczyła się Pani o byt materialny i rozwój emocjonalny dzieci bez udziału
      (wsparcia) drugiej osoby, tj. uczestniczyła w wychowaniu dzieci, dbała o prawidłowy
      rozwój dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijała ich zainteresowania,
      sprawowała nad nimi pieczę/opiekę, troszczyła się o ich rozwój fizyczny i duchowy,
      ponosiła wydatki związane z wypoczynkiem, ponosiła koszty ich utrzymania,
      zabezpieczała potrzeby bytowe, zdrowotne i edukacyjne, pomagała w edukacji
      szkolnej, brała czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich
      kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Jeśli tak, to proszę wskazać przesłanki,
      które świadczą o tym, że Pani samotnie wychowywała dzieci, w okresie objętym
      wnioskiem. Odpowiedzi należy udzielić w odniesieniu do każdego odrębnego okresu w
      2025 r., w którym miały miejsce odmienne warunki i okoliczności wychowywania przez
      Panią dzieci.
    Odpowiedź: Tak, dla dwóch wskazanych okresów. Każdy rodzic wie jaką
    odpowiedzialnością jest wychowanie dzieci i bez wsparcia drugiej osoby nie jest to
    proste. Mąż kontaktuje się z dziećmi telefonicznie i średnio raz w miesiącu widzi się z
    nimi na jeden weekend. Jego utrzymywanie kontaktów z dziećmi nie ma nic wspólnego
    z codziennymi obowiązkami i odpowiedzialnością związaną z wychowaniem dlatego w
    Pani ocenie ma Pani prawo do pełnego odliczenia jako osoba samotnie wychowująca
    dzieci tj. troszcząca się o nie każdego dnia.
    Tak, jako matka na której barkach jest całe wychowanie troszczy się Pani o swoje dzieci
    24/7. Dba Pani o ich potrzeby zdrowotne, edukacyjne, rozwojowe – zarówno w okresie
    do kwietnia tj. kiedy ojciec dzieci mieszkał jeszcze z Panią i dziećmi oraz od kwietnia br.
    Mąż pokrywał opłaty związane z mediami do połowy tego roku. Koszty związane z
    dziećmi były po Pani stronie. Do końca lutego 2025 r. mąż częściowo partycypował w
    kosztach związanych z żywnością. Od 1 marca przestał ponosić również te koszty, a
    końcem marca/początkiem kwietnia wyprowadził się. Mąż w okresie wakacyjnym zabrał
    dzieci na 2 tygodnie nad morze, a wcześniej na majówkę (już wiedząc, że nie wróci do
    domu) niemniej było to z inicjatywy Pani teściów.
    8. czy w okresie, którego dotyczy wniosek, ojciec dzieci wykonywał władzę rodzicielską w
      stosunku do nich, tj. uczestniczył w wychowaniu dzieci, dbał o prawidłowy rozwój
      dzieci kształtując ich właściwe zachowania, rozwijał ich zainteresowania, sprawował
      nad nimi pieczę/opiekę, troszczył się o ich rozwój fizyczny i duchowy, ponosił wydatki
      związane z wypoczynkiem, ponosił koszty ich utrzymania, zabezpieczał potrzeby
      bytowe, zdrowotne i edukacyjne – poza płaconymi alimentami, pomagał w edukacji
      szkolnej, brał czynny udział w sprawach dotyczących dzieci związanych z ich
      kształceniem, dodatkowymi zajęciami itp.? Odpowiedzi należy udzielić w odniesieniu

      do każdego odrębnego okresu w 2025 r., w którym miały miejsce odmienne warunki i
      okoliczności wychowywania przez ojca dzieci.
    Odpowiedź: Do kwietnia tj. do czasu kiedy mąż przebywał w domu jego partycypowanie
    w obowiązkach związanych z dziećmi było znikome. Mąż większość czasu przebywał w
    rozjazdach siłą rzeczy cedując wszystkie obowiązki na Panią. Także w Pani ocenie
    całkowicie przejęła Pani odpowiedzialność za dzieci zarówno w okresie do kwietnia oraz
    od kwietnia do dnia bieżącego.

## Pytanie

Czy w związku z faktem, że sprawuje Pani pełną władzę rodzicielską nad dwójką swoich
    małoletnich dzieci (ukończone 11 lat oraz 9 lat) oraz faktem, że miejsce zamieszkania
    dzieci zostało ustalone przez Sąd przy matce, czy za rok 2025 będzie Pani mogła
    skorzystać z preferencyjnego rozliczenia dla osób samotnie wychowujących dzieci i czy
    będzie Pani mogła odliczyć pełną kwotę ulgi dla osób samotnie wychowujących dzieci na
    dwójkę dzieci za cały rok 2025?
    Jeżeli nie to czy będzie Pani mogła skorzystać z pełnej ulgi podatkowej na każde dziecko za
    rok 2025 a jeżeli nie to w jakiej proporcji?
    Pani stanowisko w sprawie (uzupełnione w piśmie z 26 listopada 2025 r.)
    W Pani ocenie kwalifikuje się Pani do ulgi podatkowej jako rodzic samotnie wychowujący
    dzieci. Zgodnie z interpretacją IPPB4/415-38/12-4/JK3,2012.03.22 wystosowaną przez
    Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie samotne wychowywanie dziecka, na które matka
    dostaje alimenty od ojca, który nie jest pozbawiony władzy rodzicielskiej oznacza
    wychowanie bez wpływu, pomocy drugiego partnera. Gdy ojciec dziecka łoży na dziecko,
    zamieszkuje osobno (w tej sytuacji w innym kraju) i nie wychowuje dzieci, czyli nie
    podejmuje czynności faktycznych przy dziecku mających na celu jego wychowanie
    preferencja w rozliczeniu przysługuje matce. Wychowaniem nie jest okazjonalne zabranie
    dzieci na wypoczynek, który to wypoczynek jest również formą relaksu dla ojca. Co więcej
    zgodnie z tą interpretacją, rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dzieci nie
    wymaga by dziecko wychowywać samotnie przez cały rok podatkowy, także uważa Pani,
    że tutaj okres okazjonalnego pomieszkiwania ojca w domu do kwietnia 2025 nie powinien
    wyeliminować możliwości rozliczenia jako samotny rodzic za pełny rok 2025 tym bardziej,
    że postępowanie ojca prowadziło do opuszczenia rodziny tj. wyprowadzki a w następstwie
    do rozwodu. Prosi Pani o potwierdzenie, że interpretuje to poprawnie?
    Równolegle informuje Pani, że w Pani ocenie kwalifikuje się również do ulgi prorodzinnej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 6 ust. 4c ww. ustawy:

      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
      1) małoletnie,
      2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
      3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa w
        przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie
      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
        zeznaniu podatkowym.
    Zgodnie z art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Na podstawie art. 6 ust. 4e ww. ustawy:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
      1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
      2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
        określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r.
        poz. 2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
        podatkowego.
    Art. 6 ust. 4f ww. ustawy stanowi:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku
      z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z
      art. 5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu
      dzieci (Dz. U. z 2024 r. poz. 1576).
    W myśl art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub

        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z powyższego wynika, że ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z
    preferencyjnych zasad obliczania podatku dochodowego dla osób samotnie
    wychowujących dzieci od spełnienia łącznie następujących warunków:
    - posiadania przez rodzica lub opiekuna prawnego statusu osoby samotnie wychowującej
      dziecko;
    - wychowywania przez rodzica lub opiekuna prawnego samotnie w roku podatkowym
      dziecka;
    - nieuzyskiwania przez rodzica i dzieci (dziecko) przychodów/dochodów, do których
      zastosowanie mają przepisy art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym z wyjątkiem najmu
      prywatnego – w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych
      kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
      pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    - niepodlegania przez rodzica lub opiekuna prawnego i dziecko opodatkowaniu na
      zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub
      ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Brzmienie art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje
    pojęcie „osoby samotnie wychowującej dzieci” w taki sposób, aby nie budziło wątpliwości,
    iż prawo do preferencyjnego opodatkowania dochodów nie przysługuje wszystkim
    osobom stanu wolnego posiadającym dzieci własne lub przysposobione (o których mowa
    w tym przepisie), a wyłącznie jednemu z rodziców/opiekunów prawnych, tj. temu, który
    samotnie wychowuje dziecko/dzieci. Do skorzystania z tej preferencji, niewystarczające
    jest samo legitymowanie się określonym stanem cywilnym. Równie istotne jest samotne
    troszczenie się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka bez udziału innej osoby, tj.
    w szczególności ojca lub matki dziecka.
    Z istoty pojęcia „osoby samotnie wychowującej dziecko” wynika, że jest to osoba, która w
    określonej sytuacji, w określonym czasie, tj. w roku podatkowym, sama (bez udziału
    drugiej osoby), zajmuje się wychowywaniem dziecka. Jak wynika z powyższego,
    ustawodawca uzależnił prawo do skorzystania z preferencyjnych zasad rozliczenia
    podatku dochodowego od osób fizycznych od spełnienia m.in. warunku samotnego
    wychowywania w roku podatkowym dzieci (dziecka) wymienionych w art. 6 ust. 4c ww.
    ustawy. Przepis ten wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje status osób
    samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu cywilnoprawnego
    osoby wychowującej dzieci, jak również do tego, że osoba ta w roku podatkowym musi
    faktycznie wychowywać dzieci samotnie, tj. bez wsparcia drugiego z rodziców.
    Natomiast, kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza
    to, że w roku podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a
    nie samotnie przez któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie oraz w porównywalnym stopniu uczestniczy w
    wychowywaniu dziecka – co przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi
    obowiązkami związanymi z procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo,

    pod czyją w danym momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można
    mówić o samotnym wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    Przyjęcie odmiennej wykładni stałoby w sprzeczności z uzasadnieniem wprowadzenia tej
    ulgi, z którego jednoznacznie wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które
    samotnie troszczą się o codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle
    określony status cywilny.
    Ustawodawca w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawarł definicji
    pojęcia „wychowywać”, należy odwołać się zatem do jego definicji słownikowych.
    „Wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić do
    osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na stałym
    troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Użycie określenia „osoba samotnie wychowująca dzieci” oznacza zatem, że intencją
    ustawodawcy było przyznanie prawa do rozliczenia dochodów jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko jednemu z rodziców lub opiekunów prawnych, który faktycznie
    wychowuje dziecko.
    Podstawową kwestią jest zatem ustalenie, który z rodziców faktycznie wychowuje dziecko,
    gdy rodzice nie pozostają w związku małżeńskim i żadnemu z rodziców sąd nie ograniczył
    władzy rodzicielskiej, a jednocześnie ojciec (matka) dziecka wypełnia postanowienia
    wyroku sądowego w zakresie realizacji kontaktów z dzieckiem oraz świadczeń
    alimentacyjnych.
    Wychowywanie dziecka nie sprowadza się jedynie do łożenia na jego utrzymanie oraz do
    czasowego (doraźnego) z nim przebywania. Wychowywanie dziecka obejmuje bowiem
    ogół czynności zmierzających do należytego ukształtowania człowieka w sferze duchowej,
    emocjonalnej i psychicznej wraz z materialną podstawą rozwoju. Oznacza to, że
    wykonywanie władzy rodzicielskiej polega na tym, że rodzic osobiście zajmuje się
    sprawami małoletniego dziecka, czyli podejmuje trud wykonywania wszystkich
    obowiązków, dzięki którym dziecko będzie wychowywane w sposób zapewniający jego
    prawidłowy rozwój.
    W przypadku, gdy żadne z rodziców nie jest pozbawione władzy rodzicielskiej, rodzic który
    faktycznie w roku podatkowym dziecko wychowuje, czyli sprawuje nad nim ciągłą opiekę,
    stale troszczy się o byt materialny i rozwój emocjonalny dziecka, ma prawo do
    przedmiotowej preferencji podatkowej. W sytuacji, gdy dziecko pozostaje pod stałą,
    codzienną opieką jednego rodzica, a drugi rodzic jest zobowiązany do płacenia alimentów
    oraz zajmowania się dzieckiem doraźnie (np. zgodnie z orzeczeniem sądu), status
    samotnego rodzica ma ten, który wykonuje wszystkie obowiązki, dzięki którym dziecko
    będzie wychowywane w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój. Rodzic, o którym
    mowa w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który w
    pojedynkę troszczy się o zaspokojenie bieżących potrzeb dziecka, nie traci statusu osoby
    samotnie wychowującej dziecko z racji utrzymywania sporadycznych kontaktów z
    dzieckiem przez drugiego rodzica lub płacenia przez niego alimentów.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że (...) września 2025 r. otrzymała Pani rozwód,
    który uprawomocnił się (...). Miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone przez Sąd przy
    matce, ojciec nie ma ustalonych kontaktów z dziećmi. Obydwoje mają Państwo pełną
    władzę rodzicielską. Opieka naprzemienna nie została ustalona. Cała opieka nad dziećmi
    spoczywa na Pani. Pobiera Pani świadczenie wychowawcze 800 plus na każde dziecko.
    Pani były mąż wyprowadził się z domu w kwietniu 2025. W styczniu, lutym i marcu
    przebywał w domu okazjonalnie. Jest Pani zatrudniona wyłącznie w oparciu o umowę o
    pracę. Mąż płaci alimenty zasądzone prawomocnym wyrokiem sądu. Ojciec dzieci nie
    komunikuje się z Panią, także nie doszło do porozumienia co do podziału ulgi
    prorodzinnej. Mąż kontaktuje się z dziećmi telefonicznie i średnio raz w miesiącu widzi się
    z nimi w jeden weekend. Jego utrzymywanie kontaktów z dziećmi nie ma nic wspólnego z
    codziennymi obowiązkami i odpowiedzialnością związaną z wychowaniem.

    Jako matka, na której barkach jest całe wychowanie, troszczy się Pani o swoje dzieci przez
    24 godziny przez 7 dni w tygodniu. Dba Pani o ich potrzeby zdrowotne, edukacyjne,
    rozwojowe – zarówno w okresie do kwietnia tj. kiedy ojciec dzieci mieszkał jeszcze z Panią i
    dziećmi oraz od kwietnia br. Mąż pokrywał opłaty związane z mediami do połowy tego
    roku. Koszty związane z dziećmi były po Pani stronie. Do końca lutego 2025 r. mąż
    częściowo partycypował w kosztach związanych z żywnością. Od 1 marca przestał ponosić
    również te koszty, a końcem marca/początkiem kwietnia wyprowadził się. Mąż w okresie
    wakacyjnym zabrał dzieci na 2 tygodnie nad morze, a wcześniej na majówkę.
    Do kwietnia, tj. do czasu kiedy mąż przebywał w domu jego partycypowanie w
    obowiązkach związanych z dziećmi było znikome. Mąż większość czasu przebywał w
    rozjazdach siłą rzeczy cedując wszystkie obowiązki na Panią. Całkowicie przejęła Pani
    odpowiedzialność za dzieci zarówno w okresie do kwietnia oraz od kwietnia do dnia
    bieżącego.
    W stosunku do dzieci nie mają zastosowania przepisy:
    a) art. 30c (opodatkowanie dochodów z działalności gospodarczej, działów specjalnych
      produkcji rolnej podatkiem liniowym) lub ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym (z wyjątkiem przepisów dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie
      osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia
      podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do
      dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
    b) z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca
      2016 r. aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    W tym miejscu należy jednoznacznie podkreślić, że wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe
    są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78 poz. 483 ze
    zm.), stanowiącego, że:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z
    przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją
    i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i
    zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności
    opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi przewidzianej w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione jest od spełnienia
    wszystkich przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Zatem prawo do omawianej preferencji podatkowej będzie przysługiwało jedynie temu z
    rodziców czy opiekunów prawnych, który będąc osobą stanu wolnego (za wyjątkiem ściśle
    w ustawie określonym) faktycznie w roku podatkowym samotnie dziecko wychowuje, czyli
    sprawuje nad nim samodzielnie ciągłą opiekę, bez udziału drugiego rodzica w procesie
    wychowawczym.
    Dodatkowo wyjaśnić należy, że aby móc skorzystać z omawianej preferencji podatkowej
    status osoby samotnie wychowującej dziecko (określonej ww. przepisem) nie musi trwać
    przez cały rok podatkowy. Wystarczające jest, aby taki stan zaistniał w ciągu roku, a nie
    trwał przez cały rok.
    Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy i powołane przepisy prawa stwierdzić
    należy, że skoro to Pani jako matka, na której barkach jest całe wychowanie, troszczy się
    Pani o swoje dzieci przez 24 godziny przez 7 dni w tygodniu, dba Pani o ich potrzeby

    zdrowotne, edukacyjne, rozwojowe natomiast partycypowanie ojca dzieci w
    obowiązkach związanych z dziećmi było znikome, to uznać należy, że spełnia Pani
    warunki określone w art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym, przysługuje Pani prawo do preferencyjnego rozliczenia za rok
    2025 jako osoba samotnie wychowująca dzieci na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od podatku dochodowego obliczonego zgodnie z art. 27, podatnik ma prawo
      odliczyć kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2 na każde małoletnie dziecko, w stosunku
      do którego w roku podatkowym:
      1) wykonywał władzę rodzicielską;
      2) pełnił funkcję opiekuna prawnego, jeżeli dziecko z nim zamieszkiwało;
      3) sprawował opiekę poprzez pełnienie funkcji rodziny zastępczej na podstawie
        orzeczenia sądu lub umowy zawartej ze starostą.
    Stosownie do art. 27f ust. 2 ww. ustawy:
      Odliczeniu podlega za każdy miesiąc kalendarzowy roku podatkowego, w którym
      podatnik wykonywał władzę, pełnił funkcję albo sprawował opiekę, o których mowa
      w ust. 1, w stosunku do:
      1) jednego małoletniego dziecka – kwota 92,67 zł, jeżeli dochody podatnika:
      a) pozostającego przez cały rok podatkowy w związku małżeńskim i jego małżonka,
        nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 112 000 zł,
      b) niepozostającego w związku małżeńskim, w tym również przez część roku
        podatkowego, nie przekroczyły w roku podatkowym kwoty 56 000 zł, za
        wyjątkiem podatnika samotnie wychowującego małoletnie dziecko wymienionego
        w art. 6 ust. 4c i 4g, do którego ma zastosowanie kwota dochodu określona w lit.
        a;
      2) dwojga małoletnich dzieci – kwota 92,67 zł na każde dziecko;
      3) trojga i więcej małoletnich dzieci – kwota:
      a) 92,67 zł odpowiednio na pierwsze i drugie dziecko,
      b) 166,67 zł na trzecie dziecko,
      c) 225 zł na czwarte i każde kolejne dziecko.
    W świetle art. 27f ust. 2b omawianej ustawy:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lub 3, przysługuje podatnikowi
      określonemu w ust. 1, który co najmniej przez jeden dzień roku podatkowego
      wykonywał władzę, pełnił funkcję lub sprawował opiekę, o których mowa w ust. 1, w
      stosunku do więcej niż jednego dziecka.
    Art. 27f ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Odliczenie, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, poczynając od miesiąca
      kalendarzowego, w którym dziecko:
      a) na podstawie orzeczenia sądu zostało umieszczone w instytucji zapewniającej
        całodobowe utrzymanie w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych;
      b) wstąpiło w związek małżeński.
    Z art. 27f ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      W przypadku gdy w tym samym miesiącu kalendarzowym w stosunku do dziecka
      wykonywana jest władza, pełniona funkcja lub sprawowana opieka, o których mowa

      w ust. 1, każdemu z podatników przysługuje odliczenie w kwocie stanowiącej 1/30
      kwoty obliczonej zgodnie z ust. 2 za każdy dzień sprawowania pieczy nad dzieckiem.
    Zgodnie z art. 27f ust. 4 tej ustawy:
      Odliczenie dotyczy łącznie obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka albo
      rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim. Kwotę tę podatnicy
      mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji przez nich ustalonej. W przypadku
      braku porozumienia między podatnikami, którzy zgodnie z rozstrzygnięciem sądu
      wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim dzieckiem po rozwodzie lub
      w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce zamieszkania dziecka jest
      takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców, opiekunów prawnych dziecka
      albo rodziców zastępczych pozostających w związku małżeńskim – kwotę tę
      podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
      wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
      rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Stosownie zaś do art. 26 § 1 i 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U.
    z 2025 r. poz. 1071):
      § 1. Miejscem zamieszkania dziecka pozostającego pod władzą rodzicielską jest
      miejsce zamieszkania rodziców albo tego z rodziców, któremu wyłącznie przysługuje
      władza rodzicielska lub któremu zostało powierzone wykonywanie władzy
      rodzicielskiej.
      § 2. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje na równi obojgu rodzicom mającym
      osobne miejsce zamieszkania, miejsce zamieszkania dziecka jest u tego z rodziców, u
      którego dziecko stale przebywa. Jeżeli dziecko nie przebywa stale u żadnego z
      rodziców, jego miejsce zamieszkania określa sąd opiekuńczy.
    W myśl art. 27f ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu, o którym mowa w art. 45 ust. 1, podając liczbę
      dzieci i ich numery PESEL, a w przypadku braku tych numerów – imiona, nazwiska
      oraz daty urodzenia dzieci. Na żądanie organów podatkowych, podatnik jest
      obowiązany przedstawić zaświadczenia, oświadczenia oraz inne dowody niezbędne
      do ustalenia prawa do odliczenia, w szczególności:
      1) odpis aktu urodzenia dziecka;
      2) zaświadczenie sądu rodzinnego o ustaleniu opiekuna prawnego dziecka;
      3) odpis orzeczenia sądu o ustaleniu rodziny zastępczej lub umowę zawartą między
        rodziną zastępczą a starostą;
      4) zaświadczenie o uczęszczaniu pełnoletniego dziecka do szkoły.
    Stosownie do art. 27f ust. 7 ww. ustawy:
      Przepis art. 6 ust. 8 stosuje się odpowiednio do dzieci, o których mowa w ust. 1 i 6.
    Jak już wcześniej wskazano, w myśl art. 6 ust. 8 tej ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
      a) art. 30c lub
      b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy

      - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Z literalnego brzmienia art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wynika, że warunkiem zastosowania przez rodzica ulgi na małoletnie dziecko jest
    wykonywanie w stosunku do tego dziecka władzy rodzicielskiej. Wobec tego, zasadnym
    jest odniesienie się do ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Z art. 92 ww. ustawy wynika, że:
      Dziecko pozostaje aż do pełnoletności pod władzą rodzicielską.
    Zgodnie z art. 93 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom.
    Stosownie do art. 95 § 1 ww. ustawy:
      Władza rodzicielska obejmuje w szczególności obowiązek i prawo rodziców do
      wykonywania pieczy nad osobą i majątkiem dziecka oraz do wychowania dziecka, z
      poszanowaniem jego godności i praw.
    W myśl art. 97 § 1 przytoczonego Kodeksu:
      Jeżeli władza rodzicielska przysługuje obojgu rodzicom, każde z nich jest obowiązane
      i uprawnione do jej wykonywania.
    Podkreślić należy, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym ulgi
    przewidzianej w art. 27f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzależnione
    jest od spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania.
    Jak wynika z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na
    małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę rodzicielską. Wobec tego
    samo posiadanie władzy rodzicielskiej jest niewystarczające do zastosowania
    przedmiotowej preferencji. Dla nabycia prawa do ulgi konieczne jest zarówno posiadanie
    przez rodzica władzy rodzicielskiej nad małoletnim dzieckiem, jak i jej faktyczne
    wykonywanie, czyli wykonywanie wszystkich obowiązków, dzięki którym dziecko
    wychowywane jest w sposób zapewniający jego prawidłowy rozwój, w szczególności
    sprawowanie faktycznej pieczy nad dzieckiem i jego wychowywanie, troszczenie się o
    fizyczny i duchowy rozwój dziecka, a więc zapewnienie/zabezpieczenie wszystkich potrzeb
    dziecka od bytowych po edukacyjne, rozwojowe, zdrowotne i emocjonalne. Przy czym
    przez wychowywanie należy rozumieć zapewnianie stałej opieki, prowadzącej do
    uzyskania pełnego rozwoju fizycznego i psychicznego. Chodzi zatem o aktywne
    uczestniczenie w wychowywaniu dziecka i realny wpływ na rozwój jego osobowości.
    Realizacja prawa wykonywania władzy rodzicielskiej może następować przykładowo
    poprzez osobiste kontakty z nauczycielami, interesowanie się stanem zdrowia dziecka i
    pomoc w jego leczeniu, zapewnianie wsparcia w nauce, interesowanie się sposobem
    spędzania wolnego czasu.
    W konsekwencji, samo płacenie alimentów na dziecko oraz sporadyczne spotkania z
    małoletnimi dziećmi nie są rozstrzygające dla uznania, że rodzic wykonuje władzę
    rodzicielską. Jeżeli władza rodzicielska przysługuje formalnie obojgu rodzicom, a tylko
    jeden z rodziców faktycznie ją wykonuje, to z odliczenia całości kwoty może skorzystać
    tylko ten rodzic.

    Reasumując, ulga na małoletnie dzieci przysługuje rodzicom, jeżeli wykonują władzę
    rodzicielską. Ponadto, w myśl art. 27f ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, kwotę przysługującej ulgi mogą odliczyć od podatku w dowolnej proporcji
    przez nich ustalonej. W przypadku braku porozumienia między podatnikami, którzy
    zgodnie z rozstrzygnięciem sądu wspólnie wykonują władzę rodzicielską nad małoletnim
    dzieckiem po rozwodzie lub w trakcie separacji (piecza naprzemienna), lub gdy miejsce
    zamieszkania dziecka jest takie samo jak miejsce zamieszkania obojga rodziców – kwotę tę
    podatnicy odliczają w częściach równych. W pozostałych przypadkach odliczenie w
    wysokości 100% stosuje podatnik, u którego dziecko ma miejsce zamieszkania w
    rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny.
    Co istotne, ww. przepis wskazuje jedynie na podział przysługującej rodzicom ulgi
    prorodzinnej i nie pozbawia on samego prawa do odliczenia. Prawo do ulgi – przy
    spełnieniu pozostałych przesłanek – przysługuje zatem na każde małoletnie dziecko, w
    stosunku do którego podatnik wykonywał władzę rodzicielską.
    W opisie stanu faktycznego wskazała Pani, że 26 września 2025 r. otrzymała Pani rozwód,
    który uprawomocnił się tydzień później. Obydwoje Państwo maja pełną władzę
    rodzicielską. Miejsce zamieszkania dzieci zostało ustalone przez Sąd przy matce, ojciec nie
    ma ustalonych kontaktów z dziećmi. Pani były mąż wyprowadził się z domu w kwietniu
    2025. W styczniu, lutym i marcu przebywał w domu okazjonalnie.
    Zatem, skoro w okresie od stycznia 2025 r. do marca 2025 r. dzieci mieszkały z obojgiem
    rodziców, a ojciec ponosił w części koszty zarówno utrzymania domu jak i rodziny, a
    ponadto partycypował w tym okresie w obowiązkach związanych z dziećmi (nawet jeśli
    jego udział w tym zakresie był mniejszy niż Pani), to uznać należy, że to oboje rodzice
    wykonywali władzę rodzicielską wobec małoletnich dzieci.
    W konsekwencji, oboje rodziców jest uprawnionych do skorzystania z ulgi wynikającej z
    art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych za te miesiące.
    W związku z brakiem porozumienia pomiędzy Panią a mężem, co do proporcji podziału
    ulgi na dzieci, za okres od stycznia 2025 r. do marca 2025 r. przysługuje Pani odliczenie w
    wysokości 50% kwoty ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci ustalonej zgodnie z
    art. 27f ust. 2 ww. ustawy.
    Natomiast od kwietnia 2025 r. – jak wynika z opisu sprawy – tj. od czasu kiedy Pani były
    mąż wyprowadził się i mieszkała Pani sama z dwójką dzieci, to Pani jako matka troszczyła
    się o swoje dzieci oraz to wyłącznie Pani wykonywała faktyczną władzę rodzicielską
    względem dzieci.
    W związku z tym, za okres od kwietnia 2025 r. do końca roku 2025 r., to Pani przysługuje
    wyłączne prawo do skorzystania z ulgi prorodzinnej na dwoje małoletnich dzieci
    wynikającej z art. 27f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. w
    wysokości 100% kwoty ustalonej zgodnie z art. 27f ust. 2 ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym
    błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się

    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu opisu sprawy
    przedstawionego we wniosku, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Skoro stroną wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych jest Pani, to ta interpretacja nie
    wywołuje skutków podatkowych dla ojca dzieci.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.