Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.16.2025.2.AW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Dotyczy miejsca opodatkowania transakcji w modelu
dropshippingu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
import-import towarów
miejsce-miejsce opodatkowania
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów - transakcje łańcuchowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów dokonanej przez podatnika z tytułu
importu albo zaimportowania tych towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów niewysyłanych ani
nietransportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Definicja podatnika przy określeniu
miejsca świadczenia usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Elementy składowe podstawy
opodatkownia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 2a-art. 26a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28c-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28c-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28c-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 6
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Pana wniosek z 15 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    miejsca opodatkowania opisanych we wniosku czynności dotyczących działalności w
    modelu dropshipping wpłynął 15 stycznia 2025 r. Wniosek uzupełnił Pan – w odpowiedzi
    na wezwanie Organu – pismem z 3 marca 2025 r. (data wpływu: 3 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu niezależnie od miejsca osiągania
    dochodów i osiąga dochody z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się
    pośrednictwem w obrocie handlowym, pochodzącymi z Chin (dalej „Sprzedawca” lub
    „Sprzedawcy”) w modelu biznesowym znanym powszechnie jako dropshipping. W ramach
    swojej działalności, Wnioskodawca oferuje potencjalnym klientom rozmaity asortyment,
    jest to głównie: (...). Wnioskodawca nie wyklucza w przyszłości rozszerzenia swojej oferty o
    produkty takie jak (...) itp.
    W ramach prowadzonego modelu biznesowego, Wnioskodawca zamierza wykorzystać
    swoją stronę internetową oferując w imieniu zagranicznych sprzedawców z Chin towary z
    ww. asortymentu. Sprzedawcy spełniają definicję podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy
    o VAT.
    Sprzedawcy nie posiadają jednak stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej
    w Polsce.
    Klientami dokonującymi zakupów za pośrednictwem Wnioskodawcy będą głównie osoby
    fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej (dalej jako „Klienci”). Klientami będą
    mogły być również podmioty prowadzące działalność gospodarczą zarówno w formie
    spółek jak również jednoosobowych działalności gospodarczych. Niemniej jednak
    przedmiotem wniosku jest sprzedaż wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej (konsumenci) zamieszkałych w Polsce.
    Model biznesowy Wnioskodawcy będzie się opierał na następujących etapach:
    1) Wnioskodawca nawiąże kontakt z zagranicznym Sprzedawcą towarów i zaoferuje mu
      usługę pośrednictwa handlowego w zamian za prowizję. Kontakt zostanie nawiązany
      za pośrednictwem komunikacji elektronicznej, np. komunikatorów social media lub
      poprzez e-mail.
    2) W dalszej kolejności, Wnioskodawca zaprezentuje dany towar na prowadzonej przez
      Niego stronie internetowej stosownie do informacji otrzymanych od zagranicznego

      Sprzedawcy. Wnioskodawca w ramach dostosowania produktu do lokalnych rynków
      przetłumaczy nazwę produktu, opis produktu, poprawi grafiki itp. Wnioskodawca na
      swojej stronie będzie podawał informacje o przybliżonym czasie i warunkach dostawy.
    3) Po złożeniu zamówienia i dokonaniu płatności na rachunek bankowy Wnioskodawcy
      przez Klienta, Wnioskodawca przekaże zamówienie na określony towar do
      konkretnego Sprzedawcy, podając odpowiednie dane nabywcy (Klienta), w
      szczególności adres do wysyłki towaru i wybrane towary.
    4) Po otrzymaniu zapłaty, towar zostanie wysłany przez konkretnego Sprzedawcę
      bezpośrednio do danego Klienta, który zamówił towar za pośrednictwem strony
      internetowej Wnioskodawcy.
    5) W momencie zamówienia towaru na adres ostatecznego nabywcy (Klienta) właścicielem
      towaru będzie podmiot z kraju trzeciego, tj. Sprzedawca.
    6) W przyjętym modelu biznesowym, Wnioskodawca nie będzie miał fizycznego kontaktu z
      towarem zamówionym przez Klienta, gdyż zostanie on wysłany przez Sprzedawcę
      bezpośrednio do Klienta. Aktywność Wnioskodawcy ograniczy się zatem do
      zaprezentowania za pośrednictwem swojej strony internetowej towarów będących
      własnością Sprzedawców.
    7) Importerem towaru będzie Klient, który co do zasady będzie zobowiązany do
      rozliczenia VAT z tytułu ewentualnych należności podatkowych i celnych. Import
      towarów nastąpi z państwa trzeciego Sprzedawcy do Unii Europejskiej na terytorium
      Holandii, skąd towary zostaną przemieszczone bezpośrednio do Klientów, tj. z
      pominięciem Wnioskodawcy.
    Tym samym, działalność Wnioskodawcy będzie polegała na zbieraniu zamówień od
    Klientów poprzez utworzoną stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-
    sprzedaży ze sprzedawcą, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do Sprzedawców
    danego towaru wraz z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu prowizji
    Wnioskodawcy oraz w razie potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących
    towarów lub w postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym Sprzedawcą.
    Po otrzymaniu płatności za towar Sprzedawca zagraniczny zrealizuje jego wysyłkę
    bezpośrednio do Klienta i dopełnia wszystkich formalności związanych z procesem
    wysyłki. Zakupiony w ten sposób towar nie trafi do Wnioskodawcy jako pośrednika, lecz
    zawsze wysyłany będzie bezpośrednio do Klienta. W żadnym momencie Wnioskodawca
    nie otrzyma fizycznie towaru, a jedynie będzie pośredniczył w sprzedaży towarów
    będących własnością Sprzedawców zagranicznych. Działalność ta będzie polegała na
    przeniesieniu procesu wysyłki towaru na dostawcę i jest prowadzona w formie
    pośrednictwa handlowego na stronie internetowej stworzonej przez Wnioskodawcę.
    Klient będzie informowany, że nabywa usługę pośrednictwa handlowego, a informacja ta
    będzie zawarta na stronie Wnioskodawcy i w regulaminie świadczenia usług pośrednictwa
    handlowego dostępnego na stronie internetowej. Przed złożeniem zamówienia na stronie
    Wnioskodawcy, zapoznanie się i akceptacja regulaminu będzie obowiązkowa.
    Przychód Wnioskodawcy będzie stanowić prowizja, czyli różnica pomiędzy kwotą przelaną
    przelewem bankowym, płatnościami kartą online lub szybkimi płatnościami
    internetowymi online od Klienta składającego zamówienie (pomniejszone o ewentualne
    prowizje serwisów transakcyjnych), a kwotą przekazaną do Sprzedawcy z Chin.
    W celu ustalenia przysługującego wynagrodzenia z przedmiotowego rodzaju działalności,
    będzie prowadzone dokładne zestawienie zrealizowanych zamówień. Stosownie do
    poczynionych ustaleń, w ewidencji będą do siebie dopasowane odpowiednio transakcje
    uznaniowe (kwoty odpowiadające wpłatom dokonywanym przez Klientów) oraz transakcje
    obciążeniowe (kwoty odpowiadające wartości towaru z wysyłką u jego Sprzedawcy),
    odpowiadające im numery zamówień (numer zamówienia złożonego na stronie
    internetowej przez Klienta) i numer zamówienia złożonego (przekazanego) do

    zagranicznego Sprzedawcy przez Wnioskodawcę. Wnioskodawca będzie prowadzić na
    bieżąco ewidencję/zestawienie wszystkich dokonanych transakcji i co miesiąc będzie
    załączać je do dokumentów księgowych. Wynagrodzenie w postaci prowizji, będzie
    należne Wnioskodawcy jedynie w przypadku sprzedaży danego towaru przez Sprzedawcę
    do Klienta.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że towary są wysłane bezpośrednio od kontrahenta z
    Chin do Klienta w Polsce. Sprzedawca z Chin jest odpowiedzialny za przygotowanie
    zamówienia, wysyłkę i transport. Pakowaniem towarów i ich dostarczeniem do Polski
    zajmuje się Sprzedawca i to on jest organizatorem transportu. Zakupiony przez Klienta
    towar nie trafia do Wnioskodawcy, ale bezpośrednio do Klienta zgodnie z przekazanymi w
    zamówieniu informacjami.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku, na pytanie Organu:
    Kto decyduje o tym, które konkretnie towary będą prezentowane na Pana stronie
    internetowej, kto wybiera towary na tę stronę? Pan czy Sprzedawca/Sprzedawcy z Chin?
    Wskazał Pan:
    Wnioskodawca, na podstawie bieżącej analizy rynku, popytu na dane towary w danym
    okresie, kierując się typowaniem do sprzedaży towarów najbardziej „chodliwych”.
    Na pytanie Organu:
    Kto ustala ostateczną cenę za produktów oferowanych na Pana stronie internetowej? Pan
    czy Sprzedawca/Sprzedawcy z Chin?
    Wskazał Pan:
    Wnioskodawca.
    Na pytanie Organu:
    Czy klienci będą zlecali Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć, czy też klienci będą
    mogli zakupić towar, który został już zamieszczony na Pana stronie internetowej?
    Wskazał Pan:
    Klienci nie będą zlecali Wnioskodawcy jakie konkretne towary chcieliby nabyć. Będą
    dokonywali zakupu towaru, zamieszczonego na stronie internetowej.
    Na pytanie Organu:
    Czy Sprzedawca/Sprzedawcy z Chin będą mieli prawo dokonywania zmian w opisie
    towarów na Pana stronie internetowej lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu
    towaru na tej stronie?
    Wskazał Pan:
    Nie.
    Na pytanie Organu:
    Czy wysokość Pana wynagrodzenia wynika z uzgodnień zawartych ze Sprzedawcą
    /Sprzedawcami z Chin? Czy podmioty te będą miały jakiś wpływ na wysokość Pana
    wynagrodzenia?
    Wskazał Pan:
    Wysokość wynagrodzenia Wnioskodawcy nie jest bezpośrednio ustalana przez
    Sprzedawców z Chin, jednak w sposób pośredni może być zależna od wielkości obrotu
    oraz atrakcyjności oferowanych towarów. Im większy popyt na produkty i lepsze warunki
    handlowe (np. popyt na rynku), tym większe możliwości generowania przychodu, co może
    mieć wpływ na ostateczną wysokość wynagrodzenia należnego Wnioskodawcy.
    Współpraca z dostawcami, negocjacje cen oraz jakość asortymentu to czynniki, które
    mogą wpływać na wyniki sprzedaży, a tym samym – na wysokość Jego wynagrodzenia.

    Na pytanie Organu:
    Czy w sytuacji, w której towar nie dotarłby do klienta to czy to Pan zwraca środki za taki
    towar klientowi czy Chiński Sprzedawca?
    Wskazał Pan:
    Co do zasady, Wnioskodawca. W przypadku, gdy towar nie dotarłby do klienta,
    odpowiedzialność za zwrot środków zależy od warunków współpracy ze Sprzedawcą z
    Chin oraz ustaleń dotyczących realizacji transakcji. Jeśli dostawca zobowiązał się do
    zapewnienia dostawy i ponosi odpowiedzialność za niedostarczenie towaru, to on
    powinien dokonać zwrotu środków lub wysłać nową przesyłkę, natomiast – ze względów
    logistycznych – w sytuacji, gdy Wnioskodawca pośredniczy w sprzedaży i ponosi ryzyko,
    może być zobowiązany do zwrotu środków klientowi, a następnie dochodzenia
    ewentualnej rekompensaty od Sprzedawcy.
    Na pytanie Organu:
    Do kogo następuje zwrot towaru i jaką rolę pełni Pan w tej procedurze? Kto ponosi koszty
    za zwracany towar?
    Wskazał Pan:
    Koszty za zwracany towar ponosi klient, natomiast towar podlega zwrotowi do
    Sprzedawcy z Chin. Wnioskodawca koordynuje ww. proces i obsługuje ww. zwrot do Chin.
    Na pytanie Organu:
    Na czym będzie polegała wskazana we wniosku „pomoc klientom w przypadku
    postępowania reklamacyjnego”? Co to konkretnie oznacza, jaką rolę pełni Pan w tym
    zakresie?
    Wskazał Pan:
    Powyższe sprowadza się do udzielenia wszelkich niezbędnych wyjaśnień nt. procesu
    reklamacyjnego, odpowiadaniem na pytania klientów i instruowanie dot. tego w jaki
    sposób należy zwrócić towar.
    Na pytanie Organu:
    Czy będzie Pan ponosił odpowiedzialność tytułem rękojmi za wady towaru
    prezentowanego na Pana stronie internetowej? W jaki konkretnie sposób? Proszę
    dokładnie opisać Pana rolę w takiej procedurze.
    Wskazał Pan:
    Rękojmię za wady towaru będzie ponosił Sprzedawca z Chin, gdyż to on jest dostawcą
    towaru. Wnioskodawca może jedynie ograniczyć swoje działania do zwrotu towaru do
    Sprzedawcy z Chin.
    Na pytanie Organu:
    W którym momencie klient uzyskuje prawo do dysponowania zakupionym na Pana
    stronie towarem jak właściciel?
    Wskazał Pan:
    Z chwilą dokonania płatności, Klient co do zasady może dysponować zakupionym
    towarem. Pełne dysponowanie zakupionym towarem będzie jednak możliwe dopiero po
    jego dostarczeniu klientowi.
    Na pytanie Organu
    Czy towary, o których mowa we wniosku są towarami o wartości rzeczywistej
    nieprzekraczającej wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 150 euro?
    Wskazał Pan:

    Tak.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, czynności pośrednictwa w obrocie
      towarami wykonywane przez Wnioskodawcę, będą podlegały opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług poza terytorium Polski?
    2. W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy odnoszące się do pytania nr 1 za
      nieprawidłowe, czy transakcja przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego będzie
      stanowiła dostawę towarów, która nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług na terytorium Polski, gdyż miejscem opodatkowania przedmiotowych
      dostaw towarów będzie terytorium państwa trzeciego?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    W przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, czynności pośrednictwa w obrocie
    towarami wykonywane przez Wnioskodawcę, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług poza terytorium Polski.
    Ad. 2.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy odnoszącego się do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, transakcja przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego będzie stanowiła
    dostawę towarów, która nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na terytorium Polski, gdyż miejscem opodatkowania przedmiotowej dostawy
    towarów będzie terytorium państwa trzeciego.
    Uzasadnienie Ad. 1.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Odnosząc się do powyższego podkreślić należy, że opodatkowaniu podatkiem VAT w
    danym państwie podlegają tylko te czynności, które zostaną uznane - na tle przepisów o
    miejscu świadczenia - za wykonane w tym państwie. Zatem określenie miejsca
    świadczenia danej transakcji determinuje jej miejsce opodatkowania.
    Artykuł 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja ta ma
    zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według
    tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca
    odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2
    ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność
    gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.
    Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników
    zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym - miejscem świadczenia usług w
    przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący
    usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art.
    28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy, podlega opodatkowaniu w miejscu siedziby
    działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w innym miejscu
    niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia tej usługi jest
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa jest
    świadczona.

    W analizowanej sprawie miejsce świadczenia przedmiotowych usług pośrednictwa
    handlowego należy ustalić zgodnie z ogólną zasadą dotyczącą ustalania miejsca
    świadczenia usług, o której mowa w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, zatem będzie to miejsce,
    w którym usługobiorca (tj. Sprzedawca) posiada siedzibę działalności gospodarczej. Tym
    samym, przedmiotowe pośrednictwa w obrocie towarami na rzecz Sprzedawców nie będą
    podlegać opodatkowaniu w Polsce lecz w kraju, w którym przedsiębiorca zagraniczny
    posiada siedzibę działalności gospodarczej, zgodnie z przepisami prawa podatkowego
    obowiązującymi w danym kraju, tj. w Chinach.
    Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej m.in. w: interpretacji indywidualnej z dnia 24 września 2021 r., sygn. 0112-
    KDIL1-3.4012.320.2021.2.KK.
    Reasumując, czynności pośrednictwa w obrocie towarami wykonywane przez
    Wnioskodawcę, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług poza
    terytorium Polski.
    Uzasadnienie Ad. 2.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy odnoszące się do pytania nr 1 za
    nieprawidłowe, uznając ww. transakcję za dostawę towaru, Wnioskodawca stoi na
    stanowisku taka dostawa nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług na terytorium Polski, a miejscem opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów
    będzie terytorium państwa trzeciego, tj. Chin.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, miejscem dostawy towarów jest w przypadku
    towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę
    lub przez osobę trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia
    wysyłki lub transportu do nabywcy.
    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w
    przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2-2d ustawy:
    2. w przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane
    lub transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    2a. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego przez nabywcę,
      który dokonuje również ich dostawy, przyjmuje się, że wysyłka lub transport są
      przyporządkowane dostawie dokonanej do tego nabywcy, chyba że z warunków
      dostawy wynika, że wysyłkę lub transport towarów należy przyporządkować jego
      dostawie.
    2b. w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2, które są wysyłane lub
      transportowane z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego
      państwa członkowskiego, wysyłka lub transport tych towarów są przyporządkowane
      wyłącznie dostawie dokonanej do podmiotu pośredniczącego.
    2c. w przypadku gdy podmiot pośredniczący przekazał swojemu dostawcy numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadany mu przez państwo
      członkowskie, z którego towary są wysyłane lub transportowane, wysyłkę lub
      transport przypisuje się wyłącznie dostawie dokonanej przez ten podmiot.
    2d. przez podmiot pośredniczący, o którym mowa w ust. 2b i 2c, rozumie się innego niż
      pierwszy w kolejności dostawcę towarów, który wysyła lub transportuje towar
      samodzielnie albo za pośrednictwem osoby trzeciej działającej na jego rzecz.

    Z kolei w świetle art. 22 ust. 2e ustawy, w przypadku towarów, o których mowa w ust. 2,
    które są wysyłane lub transportowane z terytorium kraju na terytorium państwa trzeciego
    albo z terytorium jednego państwa członkowskiego na terytorium innego państwa
    członkowskiego przez:
      1) pierwszego dostawcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się jego dostawie;
      2) ostatniego nabywcę - wysyłkę lub transport przyporządkowuje się dostawie
        dokonanej do tego nabywcy.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c, dostawę
    towarów, która:
      1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
      2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
        zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
    W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium
    państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika
    podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo
    zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa
    członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku - uznając transakcję będącą opisem
    zdarzenia przyszłego za dostawę towarów - mamy do czynienia z transakcją łańcuchową.
    W transakcję tą zaangażowane są następujące podmioty: chiński Sprzedawca,
    Wnioskodawca oraz ostateczny Klient (konsument w Polsce). W ramach omawianej
    transakcji towar wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego na terytorium Unii
    Europejskiej, tj. do Holandii, skąd w dalszej kolejności zostaną przemieszczone
    bezpośrednio do Klientów, z pominięciem Wnioskodawcy. W opisanym przypadku mamy
    do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu chińskiego (dostawcy)
    dokonującego sprzedaży na rzecz Wnioskodawcy (B2B), a Wnioskodawcą dokonującym
    sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).
    Do ustalenia miejsca opodatkowania przedmiotowej transakcji, w której to Wnioskodawca
    dokonuje - uznając transakcję będącą opisem zdarzenia przyszłego za dostawę towarów -
    sprzedaży towarów na rzecz klienta ostatecznego istotna jest wskazana przez
    Wnioskodawcę informacja, że w transakcji tej jako importer towarów rozliczający podatek
    z tego tytułu będzie występował ostateczny Klient (konsument). W takiej sytuacji
    transakcja dokonana przez Sprzedawcę z Chin na rzecz Wnioskodawcy podlegać będzie
    opodatkowaniu w państwie rozpoczęcia wysyłki, a więc poza terytorium UE.
    Jak wcześniej wskazano, jeśli Wnioskodawca nie dokonuje zgłoszenia celnego, ani nie
    występuje jako przedstawiciel klienta (bezpośredni lub pośredni), zatem w sytuacji, gdy
    importerem nie jest Wnioskodawca, a jak przedstawiono ostateczny Klient, to dostawa

    między Wnioskodawcą, a Klientem (B2C) jest dostawą niepodlegającą opodatkowaniu w
    państwie członkowskim UE, ani tym bardziej w Polsce, gdyż jest dostawą następującą
    przed importem.
    W takim przypadku transakcję dostawy towaru na rzecz polskiego Klienta, będącego
    jednocześnie importerem towaru, należy uznać - stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy -
    za dokonaną i opodatkowaną w miejscu rozpoczęcia wysyłki, tj. na terytorium państwa
    trzeciego, a więc w Chinach, zgodnie z lokalnymi przepisami prawa podatkowego.
    Oznacza to, że planowane przez Wnioskodawcę dokonuje - uznając transakcję będącą
    opisem zdarzenia przyszłego za dostawę towarów - dostawy towarów wysyłanych z
    terytorium państwa trzeciego do odbiorców w Polsce nie będą podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług przez Wnioskodawcę na terytorium kraju, a miejscem
    opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów jest terytorium kraju trzeciego, w tym
    przypadku terytorium Chin.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
    - nieprawidłowe w zakresie uznania, że przedstawione w zdarzeniu przyszłym czynności
      stanowią czynności pośrednictwa w obrocie towarami i, że będą podlegały
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług poza terytorium Polski,
    - prawidłowe w zakresie uznania, że transakcja przedstawiona w opisie zdarzenia
      przyszłego będzie stanowiła dostawę towarów, która nie będzie podlegała
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, gdyż miejscem
      opodatkowania przedmiotowych dostaw towarów będzie terytorium państwa
      trzeciego.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.) – zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które - w myśl
    definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
    rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:
    przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii
    Europejskiej (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 5 ustawy:
    przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
    towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

    Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:
    przez sprzedaż rozumie odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Z kolei art. 2 pkt 7 ustawy stanowi, że:
    przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na
    terytorium Unii Europejskiej.
    Definicja ustawowa importu towarów kładzie nacisk przede wszystkim na czynność
    faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu,
    czy stosunek prawny w ramach którego dokonano przywozu, gdyż jeżeli towar został
    faktycznie przywieziony, to ma miejsce import.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy,
    przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
    przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7,
    w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie niebędące dostawą
    towarów i świadczone na rzecz innego podmiotu. Powołane przepisy wskazują, że pojęcie
    świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż nie obejmuje wyłącznie działań
    podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania się od dokonywania czynności
    lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy
    rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie,
    wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź tolerowanie, znoszenie
    określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde powstrzymanie się od
    działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane za usługę w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
    Kwestie dotyczące miejsca świadczenia przy świadczeniu usług uregulowane zostały w
    rozdziale 3 działu V ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy:
    na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:
    1) ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.
      15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na
      cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana
      lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

    2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
      za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.
      5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego
      rzecz usług.
    Wskazany powyżej art. 28a ustawy, wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy.
    Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług.
    Podatnikiem według tej regulacji jest osoba wykonująca samodzielnie działalność
    gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej
    ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty
    wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich
    oraz państw trzecich.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy:
    miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest
    miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności
    gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art.
    28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.
    Stosownie do art. 28b ust. 2 ustawy:
    w przypadku, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności
    gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej.
    Z powyższych przepisów ustawy wynika zatem, że co do zasady, usługa świadczona na
    rzecz podatnika w rozumieniu art. 28a ustawy inna niż wskazana w art. 28e, art. 28f ust. 1
    i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n ustawy podlega opodatkowaniu
    w miejscu siedziby działalności gospodarczej usługobiorcy, chyba że jest świadczona dla
    stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej usługobiorcy, które znajduje się w
    innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, wówczas miejscem świadczenia
    tej usługi jest stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, dla którego ta usługa
    jest świadczona.
    Stosownie do art. 28c ust. 1-3 ustawy:
    1. Miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest
      miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, z
      zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d, art. 28e, art. 28f ust. 1, 2 i 3, art. 28g ust. 2 i 3
      oraz art. 28h–28n.
    2. W przypadku gdy usługi są świadczone ze stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej usługodawcy znajdującego się w innym miejscu niż jego siedziba
      działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    3. W przypadku gdy usługodawca nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, o którym mowa w ust. 2,
      miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym posiada on stałe miejsce
      zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu.

    Ww. przepis wprowadza regułę, zgodnie z którą w przypadku świadczenia usług na rzecz
    podmiotów niebędących podatnikami miejscem świadczenia usługi jest państwo siedziby
    usługodawcy, ewentualnie kraj stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w
    sytuacji gdy usługa jest świadczona z takiego miejsca i znajduje się ono w innym państwie
    niż siedziba usługodawcy. Albo też miejscem świadczenia usługi na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami jest miejsce w którym usługodawca posiada stałe miejsce
    zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu w sytuacji gdy nie posiada on siedziby
    działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej.
    Na mocy art. 29a ust. 1 ustawy:
    podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz
    art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów
    lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy
    lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o
    podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub
    usług świadczonych przez podatnika.
    Jak stanowi art. 29a ust. 6 ustawy:
    podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że jest Pan polskim rezydentem
    podatkowym, podlegającym w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    niezależnie od miejsca osiągania dochodów i osiąga Pan dochody z tytułu prowadzonej
    działalności gospodarczej. Jest Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje się Pan pośrednictwem w
    obrocie handlowym, pochodzącymi z Chin produktów w modelu biznesowym znanym
    powszechnie jako dropshipping.
    W ramach prowadzonego modelu biznesowego, zamierza Pan wykorzystać swoją stronę
    internetową oferując w imieniu zagranicznych sprzedawców z Chin towary z opisanego w
    zdarzeniu przyszłym asortymentu. Sprzedawcy z Chin spełniają definicję podatnika w
    rozumieniu art. 28a ustawy o VAT. Sprzedawcy z Chin nie posiadają stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
    Przedmiotem wniosku jest sprzedaż wyłącznie na rzecz osób fizycznych nieprowadzących
    działalności gospodarczej zamieszkałych w Polsce.
    Pana model biznesowy będzie się opierał na następujących etapach:
    1) nawiąże Pan kontakt z zagranicznym Sprzedawcą towarów i zaoferuje mu Pan usługę
      pośrednictwa handlowego w zamian za prowizję. Kontakt zostanie nawiązany za
      pośrednictwem komunikacji elektronicznej, np. komunikatorów social media lub
      poprzez e-mail.
    2) W dalszej kolejności zaprezentuje Pan dany towar na prowadzonej przez Pana stronie
      internetowej stosownie do informacji otrzymanych od zagranicznego Sprzedawcy. W
      ramach dostosowania produktu do lokalnych rynków przetłumaczy Pan nazwę
      produktu, opis produktu, poprawi Pan grafiki itp. Na Pana stronie internetowej będzie
      Pan podawał informacje o przybliżonym czasie i warunkach dostawy.
    3) Po złożeniu zamówienia i dokonaniu płatności na Pana rachunek bankowy, przekaże
      Pan zamówienie na określony towar do konkretnego Sprzedawcy z Chin, podając
      odpowiednie dane nabywcy (Klienta), w szczególności adres do wysyłki towaru i
      wybrane towary.

    4) Po otrzymaniu zapłaty, towar zostanie wysłany przez konkretnego Sprzedawcę z Chin
      bezpośrednio do danego Klienta, który zamówił towar za pośrednictwem Pana strony
      internetowej.
    5) W momencie zamówienia towaru na adres ostatecznego nabywcy (Klienta) właścicielem
      towaru będzie podmiot z kraju trzeciego, tj. Sprzedawca.
    6) W przyjętym modelu biznesowym, nie będzie miał Pan fizycznego kontaktu z towarem
      zamówionym przez Klienta, gdyż zostanie on wysłany przez Sprzedawcę bezpośrednio
      do Klienta. Pana aktywność ograniczy się do zaprezentowania za pośrednictwem Pana
      strony internetowej towarów będących własnością Sprzedawców z Chin.
    7) Importerem towaru będzie Klient, który co do zasady będzie zobowiązany do
      rozliczenia VAT z tytułu ewentualnych należności podatkowych i celnych. Import
      towarów nastąpi z państwa trzeciego Sprzedawcy do Unii Europejskiej na terytorium
      Holandii, skąd towary zostaną przemieszczone bezpośrednio do Klientów, tj. z
      pominięciem Pana osoby.
    Pana działalność będzie polegała na zbieraniu zamówień od Klientów poprzez utworzoną
    stronę internetową i zawieraniu w ich imieniu umów kupna-sprzedaży ze Sprzedawcą z
    Chin, obsłudze płatności i przekazywaniu zamówień do Sprzedawców danego towaru wraz
    z opłatą za zamówienie po wcześniejszym potrąceniu należnej Panu prowizji oraz w razie
    potrzeby pomoc klientom w przypadku zapytań dotyczących towarów lub w
    postępowaniu reklamacyjnym z zagranicznym Sprzedawcą.
    To Pan decyduje o tym które konkretnie towary będą prezentowane na Pana stronie
    internetowej, to Pan wybiera te towary na podstawie bieżącej analizy rynku, popytu na
    dane towary w danym okresie, kierując się typowaniem do sprzedaży towarów najbardziej
    „chodliwych”. Sprzedawcy z Chin nie mają wpływu na prezentowane na Pana stronie
    towary.
    To Pan ustala ostateczną cenę za produkty oferowane na Pana stronie internetowej.
    Klienci nie będą zlecali Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć. Będą dokonywali
    zakupu towaru, zamieszczonego na Pana stronie internetowej.
    Sprzedawcy z Chin nie będą mieli prawa do dokonywania zmian w opisie towarów na
    Pana stronie internetowej lub do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu oferty towaru
    na tej stronie.
    Wysokość Pana wynagrodzenia nie jest bezpośrednio ustalana przez Sprzedawców z Chin,
    jednak w sposób pośredni może być zależna od wielkości obrotu oraz atrakcyjności
    oferowanych towarów. Im większy popyt na produkty i lepsze warunki handlowe (np.
    popyt na rynku), tym większe możliwości generowania przychodu, co może mieć wpływ na
    ostateczną wysokość należnego Panu wynagrodzenia. Współpraca z dostawcami,
    negocjacje cen oraz jakość asortymentu to czynniki, które mogą wpływać na wyniki
    sprzedaży, a tym samym – na wysokość jego wynagrodzenia.
    W sytuacji, w której towar nie dotarłby do klienta to Pan zwraca środki za towar klientowi –
    w sytuacji, gdy pośredniczy Pan w sprzedaży i ponosi Pan ryzyko, może być Pan
    zobowiązany do zwrotu środków klientowi, a następnie dochodzenia ewentualnej
    rekompensaty od Sprzedawcy z Chin.
    Koszty za zwracany towar ponosi klient, natomiast towar podlega zwrotowi do
    Sprzedawcy z Chin. Koordynuje Pan ten proces i obsługuje Pan zwrot towaru do Chin.
    Udziela Pan pomocy klientom w przypadku postępowania reklamacyjnego, co w praktyce
    sprowadza się do udzielenia wszelkich niezbędnych wyjaśnień na temat procesu
    reklamacyjnego, odpowiadaniem na pytania klientów i instruowanie dotyczącym tego w
    jaki sposób należy zwrócić towar.

    Nie ponosi Pan odpowiedzialności z tytułu rękojmi za wady towaru. Ogranicza Pan swoje
    działanie do zwrotu towaru do Sprzedawcy z Chin.
    Przy tak przedstawionym opisie zdarzenia przyszłego, Pana wątpliwości dotyczą w
    pierwszej kolejności ustalenia czy czynności pośrednictwa w obrocie towarami
    wykonywane przez Pana, będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    poza terytorium Polski. Przy czym w przypadku uznania pana stanowiska w tym zakresie
    za nieprawidłowe prosi Pan o ustalenie czy transakcja przedstawiona w opisie zdarzenia
    przyszłego będzie stanowiła dostawę towarów, która nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski, gdyż miejscem opodatkowania
    przedmiotowych dostaw towarów będzie terytorium państwa trzeciego.
    Ustawa o VAT nie definiuje pojęcia „pośrednictwo”, a zatem przy określaniu zakresu
    przedmiotowego tego pojęcia należy odnieść się do wykładni językowej tego określenia.
    Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego (Uniwersalny słownik języka polskiego PWN),
    przez pojęcie „pośrednictwo” należy rozumieć: działalność osoby trzeciej mającą na celu
    porozumienie się między stronami lub załatwienie jakichś spraw dotyczących obu stron,
    kojarzenie kontrahentów w transakcjach handlowych.
    Analogiczną definicję pośrednictwa można znaleźć w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE). Przykładowo, w uzasadnieniu wyroku
    Volker Ludwig v. Finanzamt Luckenwalde (wyrok z dnia 21 czerwca 2007 r., C-453/05) TSUE
    wskazał, że „pośrednictwo stanowi działalność polegającą na pośredniczeniu, która może
    obejmować między innymi wskazywanie stronie danej umowy okazji do zawarcia takiej
    umowy, przy czym celem takiej działalności jest uczynienie wszystkiego, co niezbędne, aby
    dwie strony zawarły umowę, a sam pośrednik nie ma żadnego interesu w zakresie treści
    ww. umowy”.
    W praktyce, na podstawie orzecznictwa TSUE i polskich sądów administracyjnych
    ukształtowały się przesłanki jakie powinny zostać spełnione, aby daną usługę
    zakwalifikować jako usługę pośrednictwa. W tym zakresie, wskazuje się, że usługa
    pośrednictwa powinna stanowić:
      - usługę świadczoną na rzecz strony transakcji o świadczenie usług, za którą strona ta
        wypłaca wynagrodzenie,
      - z punktu widzenia strony transakcji usługi świadczone przez pośrednika powinny
        stanowić element tej transakcji,
      - celem jest dążenie do zawarcia umowy (przy czym pośrednik nie ma żadnego
        interesu co do treści umowy),
      - usługa pośrednictwa nie może mieć charakteru wyłącznie wykonywania czynności
        faktycznych związanych z umową (nie może to być np. wyłącznie udostępnianie
        informacji stronom transakcji o świadczenie usług).
    Aby odpowiedzieć na Pana wątpliwości ustalić należy czy w opisanym zdarzeniu transakcje
    w których będzie Pan uczestniczył będą stanowiły dostawę towarów w rozumieniu art. 7
    ust. 1 ustawy, czy też będą one nosiły znamiona świadczenia usług.
    Należy zauważyć, że dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, rozumiana
    jest przez ustawodawcę, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel. W określeniu „jak właściciel” zawiera się możliwość uznania za dostawę
    faktycznego przeniesienia władztwa nad rzeczą. Przepis art. 7 ust. 1 ustawy, definiujący
    pojęcie „dostawa towarów” nie odwołuje się do cywilistycznych pojęć sprzedaży, czy też
    przeniesienia prawa własności, stąd też nie można utożsamiać dostawy towarów w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług z przeniesieniem prawa
    własności na gruncie prawa cywilnego. W konsekwencji pojęcie „dostawa towarów” oraz
    ekonomiczne aspekty transakcji, nie muszą wiązać się ze skutkami powstającymi na
    gruncie cywilistycznego prawa własności. Pozwala to na uznanie danej czynności za

    dostawę towarów, nawet w przypadkach nałożenia na nabywcę pewnych ograniczeń we
    władaniu towarem.
    Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi towarzyszyć przejście
    własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie ogranicza się wyłącznie do
    zbycia prawa własności rzeczy.
    Transakcja opisana we wniosku wpisuje się w dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy. Czynności, które będą wykonywane przez Pana w ramach prowadzonej
    działalności będą wypełniały znamiona handlu towarami, a nie znamiona świadczenia
    usług pośrednictwa.
    Należy zauważyć, że przedmiotem nabycia przez klientów będą konkretne towary
    oferowane na stronie internetowej należącej do Pana, będzie posiadał Pan władztwo
    ekonomiczne nad tymi towarami i praktyczną możliwość dysponowania nimi jak
    właściciel. To Pan bowiem decyduje jakie towary i za jaką ostateczną cenę zostaną
    zaoferowane do sprzedaży na stronie internetowej. Chiński sprzedawca nie będzie miał
    prawa do zmian w opisach na Pana stronie internetowej. Chiński Sprzedawca nie będzie
    miał również wpływu na wysokość Pana wynagrodzenia. Należy zgodzić się z Pana
    twierdzeniem, że współpraca z dostawcami, negocjacje cen oraz jakość asortymentu to
    czynniki, które mogą wpływać na wyniki sprzedaży, a tym samym – na wysokość Pana
    wynagrodzenia, nie można jednak pominąć faktu, że są to standardowe działania, którymi
    generalnie cechuje się prowadzenie jakiejkolwiek działalności gospodarczej, a jednak to
    Pan decyduje o ostatecznej cenie oferowanych przez Pana i na Pana stronie internetowej
    produktów. Tym samym ma Pan pełną autonomię w ustaleniu Pana wynagrodzenia, które
    stanowić będzie prowizję, tj. różnicę pomiędzy kwotą przelaną przelewem bankowym,
    płatnościami kartą online lub szybkimi płatnościami internetowymi online od Klienta
    składającego zamówienie (pomniejszone o ewentualne prowizje serwisów
    transakcyjnych), a kwotą przekazaną do Sprzedawcy z Chin. Podejmuje Pan zatem
    kluczowe decyzje prowadzące do uzyskania wynagrodzenia. Również decyzje o tym, jakie
    towary od Chińskich Sprzedawców będą oferowane do sprzedaży na stronie internetowej,
    należą do Pana. Przeprowadza Pan w tym zakresie analizy rynku i popytu na dane towary
    w danym okresie, kierując się typowaniem do sprzedaży towarów najbardziej
    „chodliwych”. Klienci nie będą mogli zlecić Panu jakie konkretne towary chcieliby nabyć.
    Będą dokonywali zakupu towaru, zamieszczonego na stronie internetowej. Płatności za
    towar od klientów dokonywane będą na Pana rachunek bankowy. To Pan będzie
    prezentował dany towar na prowadzonej przez Pana stronie internetowej stosownie do
    informacji otrzymanych od zagranicznego Sprzedawcy. W ramach dostosowania produktu
    do lokalnych rynków przetłumaczy Pan nazwę produktu, opis produktu, poprawi Pan
    grafiki itp. Sprzedawcy z Chin nie będą mieli prawa do dokonywania zmian w opisie
    towarów na Pana stronie internetowej ani też do jakiejkolwiek ingerencji po umieszczeniu
    towaru na tej stronie. Dodatkowo to Pan będzie udzielał pomocy klientom w przypadku
    postępowania reklamacyjnego, co też sprowadzać się będzie do udzielenia wszelkich
    niezbędnych wyjaśnień dotyczących procesu reklamacyjnego, odpowiadaniem na pytania
    klientów i instruowanie na temat tego w jaki sposób należy zwrócić towar. W sytuacji, w
    której towar nie dotarłby do klienta to Pan może być zobowiązany do zwrotu środków
    klientowi, a następnie dochodzenia ewentualnej rekompensaty od Sprzedawcy.
    Podkreślono, że rękojmia za wady towaru spoczywa na chińskim dostawcy, ewentualne
    działania wnioskodawcy ograniczają się do obsługi reklamacji czy zwrotu towaru, co
    potwierdza, że głównym przedmiotem transakcji jest towar, a nie usługa. Zatem, mając na
    uwadze przedstawione okoliczności należy uznać, że posiada Pan ekonomiczne władztwo
    nad sprzedawanymi za pośrednictwem Pana strony internetowej towarami.
    Mając na względzie okoliczności niniejszej sprawy w tym fakt, że efektem wykonanych
    czynności (istotą zamówienia) jest konkretny towar w postaci produktu prezentowanego
    na Pana stronie internetowej, który w takiej postaci jest dostarczany bezpośrednio
    klientowi, który w niniejszej sprawie będzie ostatecznym nabywcą, a Pan w ramach

    transakcji będzie przenosił na klienta prawo do dysponowania towarem jak właściciel,
    świadczenie stanowić będzie dla celów podatku od towarów i usług dostawę towarów.
    Opisany zestaw czynności podejmowanych przez Pana w celu zrealizowania zamówienia
    nie będą stanowiły dla klientów celu samego w sobie, klient będzie bowiem
    zainteresowany nabyciem konkretnego produktu.
    Jak już powyżej wskazano pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” dotyczy tego rodzaju czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do
    postępowania z nim jak właściciel. Zatem, chodzi tutaj przede wszystkim o możliwość
    dysponowania towarem w postaci np. jego sprzedaży, a nie rozporządzania nim w sensie
    prawnym. Co ważne, istotą dostawy towarów nie jest przeniesienie prawa własności,
    zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie można interpretować jako
    „prawa własności”. Co więcej, czynności przejścia własności ekonomicznej nie musi
    towarzyszyć przejście własności w sensie prawnym, ponieważ „dostawa towarów” nie
    ogranicza się wyłącznie do zbycia prawa własności rzeczy. Zatem, skoro to Pan będzie
    decydować jakie towary będą oferowane na stronie internetowej, Pan będzie tworzył
    ofertę poprzez de facto modyfikację ofert sprzedawcy chińskiego tj. ich tłumaczenie,
    dostosowanie zdjęć, tworzenie opisów itp., Pan będzie decydował za jaką cenę towary
    zostaną zaoferowane do sprzedaży na stronie internetowej i zapłata za towar trafi na
    Pana konto bankowe oraz to Pan będzie nadzorował prawidłowość realizacji zamówienia,
    udzielał klientowi niezbędnych informacji w zakresie prawa do odstąpienia od umowy
    sprzedaży, przeprowadzał i rozpoznawał postępowanie reklamacyjne dotyczące towarów
    prezentowanych na stronie internetowej to realizowane świadczenie należy uznać za
    dostawę towarów. Bowiem z opisu sprawy wynika, że będzie miał Pan możliwość
    dysponowania rzeczą pomimo braku fizycznego kontaktu z towarem i dokonywania
    sprzedaży (przenoszenia prawa do rozporządzania towarem jak właściciel) na rzecz klienta
    końcowego.
    Należy również wskazać, że w prawodawstwie polskim obowiązuje zasada swobody
    umów, w ramach której strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach
    wyznaczonych przez prawo. Zasada ta ma również zastosowanie na gruncie prawa
    podatkowego. Oznacza to, że ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowanych przez
    podatników decyzji w zakresie konstruowania umów cywilnoprawnych, jednakże umowy
    te nie mogą zmieniać obowiązków jakie wynikają z prawa podatkowego. Kwestia
    sformułowania umowy (regulaminu) z klientem, rodzaju wykonywanych czynności,
    ustalenia sposobu wynagrodzenia za wszystkie przewidziane umową (regulaminem) i
    wykonane czynności, nie może wywoływać skutków na gruncie podatkowym. Zatem fakt,
    że klient będzie informowany, że nabywa usługę pośrednictwa handlowego, a informacja
    ta będzie zawarta na Pana stronie internetowej i w regulaminie świadczenia usług
    pośrednictwa handlowego dostępnego na stronie internetowej, a przed złożeniem
    zamówienia na stronie zapoznanie się i akceptacja regulaminu będzie obowiązkowa,
    pozostaje bez znaczenia na gruncie przepisów podatku od towarów i usług. Przepisy
    dotyczące podatku od towarów i usług nie uzależniają kwalifikacji danej dostawy/nabycia
    od treści zawartej przez strony umowy (regulaminu), lecz odnoszą się do rzeczywiście
    zaistniałych zdarzeń gospodarczych.
    Tym samym brak jest podstaw do uznania przedstawionej w opisie zdarzenia przyszłego
    czynności za usługę pośrednictwa. Będą za to stanowiły odpłatną dostawę towarów w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest nieprawidłowe.
    Odnosząc się do wątpliwości w zakresie miejsca opodatkowania realizowanych przez
    Panią transakcji stanowiących dostawę towarów należy wskazać, że zgodnie z art. 22 ust. 1
    pkt 1 ustawy:
    miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych
    przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym
    towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

    Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy:
    miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani
    nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Z kolei jak stanowi art. 22 ust. 2 ustawy:
    W przypadku gdy te same towary są przedmiotem kolejnych dostaw oraz są wysyłane lub
    transportowane bezpośrednio od pierwszego dostawcy do ostatniego w kolejności
    nabywcy, wysyłkę lub transport przyporządkowuje się wyłącznie jednej dostawie.
    W myśl art. 22 ust. 3 ustawy:
    w przypadkach, o których mowa w ust. 2-2c i 2e, dostawę towarów, która:
    1) poprzedza wysyłkę lub transport towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów;
    2) następuje po wysyłce lub transporcie towarów, uznaje się za dokonaną w miejscu
      zakończenia wysyłki lub transportu towarów.
    Przy tym stosownie do art. 22 ust. 4 ustawy:
    W przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów jest terytorium
    państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną przez podatnika lub podatnika
    podatku od wartości dodanej, który jest również podatnikiem z tytułu importu albo
    zaimportowania tych towarów, uważa się za dokonaną na terytorium państwa
    członkowskiego importu albo zaimportowania tych towarów.
    W myśl art. 22 ust. 4 ustawy w przypadku gdy miejscem rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu towarów jest terytorium państwa trzeciego, dostawę towarów dokonywaną
    przez podatnika, który również jest podatnikiem z tytułu importu tych towarów, uważa się
    za dokonaną na terytorium kraju. Powyższe przepisy regulują zasady ustalania miejsca
    opodatkowania dostaw towarów. Jednocześnie przepis art. 22 ust. 4 ustawy o VAT
    powinien być interpretowany jako specyficzna zasada ustalania miejsca opodatkowania w
    odniesieniu do towarów importowanych. W szczególności, powyższy przepis ustanawia
    zasadę, iż w przypadku gdy kilka podmiotów dokonuje dostawy tego samego towaru
    (transakcja łańcuchowa) na terytorium kraju opodatkowana jest transakcja stanowiąca
    import towarów - to na importerze spoczywa obowiązek rozliczenia cła i VAT.
    Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku tzw. transakcji łańcuchowych, kiedy ten
    sam towar jest przedmiotem kolejnych dostaw, lecz faktycznie przemieszczany tylko od
    pierwszego dostawcy do finalnego nabywcy, wówczas przyjmuje się, że ma miejsce tylko
    jedna wysyłka (transport), więc tylko w odniesieniu do jednej z transakcji można ustalić
    miejsce świadczenia w oparciu o art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy (dostawa ruchoma). W
    odniesieniu do pozostałych dostaw, którym nie można przypisać wysyłki (transportu),
    ustalenie miejsca świadczenia odbywa się jak dla towarów niewysyłanych, a więc według
    miejsca, w którym towary znajdowały się w momencie dostawy (dostawa nieruchoma).
    Jednocześnie w myśl art. 26a ust. 1 ustawy:
    miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym towary
    znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Należy wskazać, że w przedmiotowym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    łańcuchową. W transakcję tę zaangażowane będą następujące podmioty: Chiński
    Sprzedawca, Pan oraz ostateczny klient w Polsce. W ramach omawianej transakcji towar
    wysyłany jest bezpośrednio z kraju trzeciego na terytorium Unii Europejskiej, tj. do
    Holandii, a następnie do Polski (ostatecznego klienta) w łańcuchu sprzedaży. W opisanym
    przypadku mamy do czynienia z transakcją w której można mówić o relacji podmiotu
    chińskiego (Sprzedawcy) dokonującego sprzedaży na Pana (B2B), a Panem dokonującym
    sprzedaży na rzecz ostatecznego klienta który jest osobą fizyczną (relacja B2C).

    W przedmiotowej sprawie istotne jest, który w kolejności uczestnik transakcji jest
    podatnikiem z tytułu importu towarów. Do ustalenia miejsca opodatkowania
    przedmiotowej transakcji, w której to Pan dokonuje sprzedaży towarów na rzecz klienta
    ostatecznego istotna jest wskazana przez Pana w opisie zdarzenia przyszłego informacja,
    że w transakcji tej jako importer występował będzie Klient, który co do zasady będzie
    zobowiązany do rozliczenia podatku VAT z tytułu ewentualnych należności podatkowych i
    celnych. Zatem wynika z tego, że wypełnienie formalności celnych związanych z importem
    towaru spoczywać będzie na kliencie (ostatecznym odbiorcy). Tym samym, w sytuacji, gdy
    w zdarzeniu przyszłym opisanym we wniosku podatnikiem z tytułu importu towarów, jak
    sam Pan wskazał, będzie Klient czyli de facto ostateczny odbiorca nabywający od Pana
    towary to miejscem świadczenia dostawy towarów dokonanej przez Pana na rzecz tego
    klienta zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy będzie miejsce rozpoczęcia wysyłki tj.
    terytorium kraju trzeciego, w tym przypadku Chin.
    Miejsce opodatkowania tej dostawy będzie w miejscu rozpoczęcia transportu, czyli w
    Chinach i nie będzie podlegało ono opodatkowaniu VAT w Unii Europejskiej. Tym samym
    dostawa towarów dokonana przez Pana na rzecz klientów nie będzie podlegała
    opodatkowaniu na terytorium Polski.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Dodatkowo zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego. Interpretacja
    indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.