Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.528.2025.2.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-05
Teza: Prawo do odliczenia części podatku naliczonego od wydatków
dotyczących realizacji projektu w zakresie infrastruktury
wodociągowej.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
sieć-sieć wodno-kanalizacyjna
wodociągi
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT] Rozporządzenie Ministra Finansów w sprawie
sposobu określania zakresu wykorzystywania
nabywanych towarów i usług do celów działalności
gospodarczej w przypadku niektórych podatników-§ 3-
ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia części podatku naliczonego
    od wydatków dotyczących realizacji projektu w zakresie infrastruktury wodociągowej.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 5 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) (dalej jako: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o
    samorządzie gminnym, gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
    odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania
    gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami
    na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb
    wspólnoty, w tym w szczególności w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
    kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    samorządzie gminnym).
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz jej jednostki budżetowe występują jako jeden
    podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 roku o zasadach rozliczeń
    w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2016 r.
    poz. 1454). W tym zakresie gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy urzędem
    Gminy oraz jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia
    niepodlegające ustawie o VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.
    Gmina realizuje projekt pt.: „(...)” (dalej jako: „Zadanie”, „Projekt”, „Inwestycja”).
    Celem Projektu jest poprawa jakości życia poprzez zapewnienie niezawodności
    zaopatrzenie mieszkańców, przedsiębiorców i turystów w dobrej jakości wodę pitną.
    Projekt dotyczy modernizacji oraz naprawy infrastruktury do ujmowania, uzdatniania i
    dystrybucji wody, w celu ograniczenia strat w dostawach wody do spożycia oraz
    zmniejszenia ryzyka wystąpienia awarii i zwiększenia efektywności wykorzystania wody.
    W ramach Projektu wykonana zostanie modernizacja stacji uzdatniania wody w
    miejscowościach A i B. Zakres robót obejmuje:
    - (...).
    Realizacja Inwestycji istotnie zwiększa stabilność, bezpieczeństwo i wydajność systemu
    wodociągowego w obszarach o ograniczonej retencji wody i intensywnym rozwoju
    urbanistycznym. Magazynowanie wody oraz właściwe sterowanie ujęciem umożliwi
    efektywniejsze zarządzanie zasobami w czasie niskich przepływów, zmniejszając ryzyko
    niedoborów w okresach suszy. Poprawiona retencja ujęcia przyczyni się do wyższej
    efektywności energetycznej, ograniczając konieczność ciągłej pracy pomp - woda może
    być wtłaczana do zbiorników w czasie niskiego zapotrzebowania, np. nocą, gdy energia
    jest tańsza. Unowocześniony system magazynowania wody będzie odporniejszy na nagłe
    zmiany przepływu, co zminimalizuje ryzyko uderzeń hydraulicznych i uszkodzeń

    rurociągów. Usprawnienie automatyki systemu poprawi procesy uzdatniania, co przełoży
    się na wyższą jakość wody i ograniczy ryzyko skażenia (np. bakterią (...)). Budowa nowych
    zbiorników pozwoli również na zmniejszenie strat wody - stare zbiorniki były nieszczelne,
    co powodowało straty, natomiast nowe zapewnią pełną szczelność.
    Całkowity koszt realizacji Inwestycji wyniesie (...) zł z czego wartość dofinansowania to (...)
    zł. Realizacja Inwestycji ma zostać zakończona (...) 2026 r.
    Infrastruktura po zakończeniu Inwestycji zostanie przekazana do eksploatacji na rzecz C w
    (...) (dalej jako: „C”), który jest jednostką budżetową Gminy. Zadaniem C jest m.in.
    prowadzenie gospodarki wodno#kanalizacyjnej na terenie Gminy. Zarówno C, jak i inne
    jednostki gminne, objęte są centralizacją rozliczeń VAT i wykazują osiągany obrót w
    deklaracji składanej przez Gminę.
    Efekty Inwestycji będą przez Gminę wykorzystywane do działalności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody w ramach transakcji zewnętrznych
    opodatkowanych VAT) oraz niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa
    wody w ramach transakcji wewnętrznych niepodlegających opodatkowaniu VAT). Efekty
    Inwestycji nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych z VAT. Infrastruktura
    wodociągowa wytworzona w ramach Inwestycji służyć będzie Gminie przede wszystkim do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gmina
    dostarcza wodę dla mieszkańców oraz przedsiębiorstw. Z tego tytułu Gmina wystawia
    faktury VAT, podatek VAT jest odprowadzany do urzędu skarbowego. Sprzedaż wody dla
    jednostek budżetowych odbywa się poprzez wystawianie not obciążeniowych.
    Gmina nie ma możliwości przypisania poniesionych kosztów na infrastrukturę
    wodociągową w całości do czynności opodatkowanych czy poza VAT.
                              3Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody na terenie Gminy na
    rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych podlegających VAT)
          3oraz ilości m dostarczonej wody z tytułu tzw. transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb
    własnych niepodlegających VAT). Pomiar jest możliwy w szczególności dzięki odpowiedniej
    aparaturze pomiarowej. W związku z powyższym, w celu odliczenia podatku VAT od
    wskazanych wydatków dotyczących sieci wodociągowej, które służą zarówno działalności
    podlegającej jak i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, Gmina zamierza
                                                3zastosować indywidualnie ustalony prewspółczynnik VAT na podstawie ilości m
    dostarczonej wody. Gmina ustali prewspółczynnik metrażowy dla działalności
    wodociągowej na podstawie poniższego wzoru:
    PRE = Wz / (Wz + Ww) x 100%
    gdzie:
    PRE - prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej, który według danych z
    2024 r. wyniósł 98%;
          3Wz - ilość m dostarczonej wody w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT,
                          3według danych z 2024 r. wyniosła (...) m;
          3Ww - ilość m dostarczonej wody w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (dostarczona do Gminy, jej jednostek organizacyjnych), według danych z 2024 r. wyniosła
      3(...) m.
    W oparciu o dane z roku 2024 r. wyliczony prewspółczynnik dla działalności wodociągowej
    wyniósł 98%.
    Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest uwzględniana w opisanym
    sposobie określenia proporcji - zwiększa mianownik proporcji.

    W stosunku do ponoszonych wydatków, których nie można powiązać wyłącznie z
    działalnością gospodarczą opodatkowaną, Gmina stosuje odliczenie podatku naliczonego
    zgodnie ze sposobem określenia proporcji określonym rozporządzeniem Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników. Wyliczony w ten sposób prewspółczynnik dla Urzędu Gminy wynosi 2%
    (wyliczony na podstawie danych za rok 2024).
    Prewspółczynnik dla Urzędu Gminy zgodnie z treścią Rozporządzenia został wyliczony w
    oparciu o wzór:
    X = A x 100/DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X- proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej -
    która według danych za 2024 r. wyniosła 2%;
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej - obrót według danych z 2024 r.
    wynosi 180.010,30 zł;
    D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - UJST
    według danych z 2024 r. wynoszą (...) zł.
    Zdaniem Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji (prewspółczynnik
    metrażowy) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Według Gminy najbardziej reprezentatywnym dla Gminy prowadzącej działalność z
    zakresu wodociągów oraz dokonywanych przez nią nabyć, sposobem obliczenia proporcji
                              3jest proporcja oparta na kryterium ilościowym (m) dostarczonej wody do odbiorców
    zewnętrznych, tj. osoby fizyczne, przedsiębiorstwa i instytucje, dla których sprzedaż
    dokumentowana jest fakturami VAT, do ogólnej ilości dostarczonej wody zarówno do
    odbiorców zewnętrznych jaki i do odbiorców wewnętrznych, dla których wystawiane są
    noty księgowe.
                    3Prewspółczynnik ilościowy (m) opierający się na jednoznacznych i jasnych kryteriach
    (wielkość działalności mierzona w metrach sześciennych dostarczanej wody) rzetelnie
    obrazuje specyfikę działalności wodociągowej, pozwala na obiektywne ustalenie proporcji
    pomiędzy czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi prowadzonej działalności.
    Zdaniem Gminy metoda wskazana w Rozporządzeniu nie uwzględnia ani specyfiki
    działalności jednostki w zakresie działalności wodociągowej ani jej nabyć, dlatego nie
    powinna być w tym przypadku stosowana.
    Wszystkie faktury dokumentujące wydatki poniesione w ramach projektu zostaną
    wystawione na Gminę.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    1) Wydatki dotyczące realizacji projektu pn. „(...)”, o których mowa we wniosku, są
      bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą wodociągową.
    2) Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest mierzona na podstawie
      danych z PSP w (...) oraz na podstawie protokołu od Gminnego Komendanta Straży
      Pożarnej sporządzonego na podstawie rejestrów zużywanej wody przez Jednostki
      Gminne OSP.

    3) U wszystkich odbiorców zewnętrznych (podmiotów trzecich) i w każdym miejscu
      dostarczania wody na rzecz odbiorców wewnętrznych są zamontowane urządzenia
      pomiarowe (liczniki zawierające atesty/certyfikaty). Woda wykorzystywana do celów
      przeciwpożarowych jest mierzona na podstawie danych z PSP w (...) oraz na podstawie
      protokołu od Gminnego Komendanta Straży Pożarnej sporządzonego na podstawie
      rejestrów zużywanej wody przez Jednostki Gminne OSP.
    4) Każda ilość wody dostarczonej do odbiorców zewnętrznych oraz odbiorców
      wewnętrznych jest mierzona i uwzględniana przez Gminę w sposobie określenia
      proporcji, wskazanym we wniosku. Woda wykorzystywana do celów
      przeciwpożarowych, która mierzona jest na podstawie danych z PSP w (...) oraz na
      podstawie protokołu od Gminnego Komendanta Straży Pożarnej sporządzonego na
      podstawie rejestrów zużywanej wody przez Jednostki Gminne OSP. Woda
      wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest uwzględniana w opisanym
      sposobie określenia proporcji - zwiększa mianownik proporcji.
    5) Nie ma dostaw/zużyć wody, które nie są uwzględniane w kalkulacji ww.
      prewspółczynnika.
    6) Gmina uznając, że wskazany we Wniosku sposób obliczenia proporcji oparty na ilości
      dostarczonej wody najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę
      działalności oraz dokonywanych nabyć, kierowała się przesłankami ustawowymi
      wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT.
      Na podstawie art. 86 ust. 2b ustawy o VAT „sposób określenia proporcji najbardziej
      odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe”.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2h ustawy o VAT „w przypadku gdy podatnik, dla
    którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy Rozporządzenia, uzna, że
    wskazany w Rozporządzeniu sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
    odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji”.
    Przepis ten pozwala podatnikowi na autonomiczne uznanie, czy wskazany w
    Rozporządzeniu sposób określenia proporcji odpowiada specyfice wykonywanej przez
    niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Jeśli odpowiedź na tak zadane
    pytanie jest negatywna, wówczas podatnik uprawniony jest do zastosowania
    ustalonego przez siebie prewspółczynnika indywidualnego.
    Zdaniem Gminy to właśnie przedstawiony przez Gminę sposób odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę (i jej jednostki organizacyjne) działalności i dokonywanych
    przez nią nabyć. W odniesieniu do działalności wodociągowej klucz podziału został
    określony jako pre-proporcja metrażowa, polegająca na określeniu prewspółczynnika
    opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych wody
    dostarczonej w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).

    Skoro Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilość metrów sześciennych wody, to jest
    to najbardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    System odliczeń - jak wielokrotnie podkreślił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    (zob. m.in. wyrok z 21 marca 2018 r., C-533/16, EU:C:2018:204, pkt 38 i przytoczone tam
    orzecznictwo) - ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT należnego
    lub zapłaconego w ramach całej prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.
    Wspólny system VAT zapewnia zatem neutralność działalności gospodarczej w zakresie
    obciążeń podatkowych, bez względu na cel, czy rezultaty tej działalności, pod
    warunkiem że działalność ta, co do zasady, sama podlega opodatkowaniu VAT.
    Powszechnie zatem przyjmowane jest założenie, że w odniesieniu do wydatków na
    konkretną działalność gospodarczą prowadzoną przez gminę, jako podatnika podatku
    od towarów i usług, możliwe jest zastosowanie odrębnie wyliczonego sposobu
    kalkulacji prewspółczynnika, jeśli tylko będzie on stanowił bardziej reprezentatywny w
    danym przypadku sposób określenia proporcji.
    Zdaniem Gminy metoda wybrana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy wskazany we wniosku sposób obliczenia
    proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności oraz
    dokonywanych przez nią nabyć.
    Ponadto wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji oparty na ilości
    dostarczonej wody zapewnia obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    7) Sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z 17
      grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych
      towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
      podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999) jest mniej reprezentatywny dla wskazanych
      we wniosku wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową od sposobu
      zaproponowanego przez Gminę we wniosku, gdyż sposób określenia proporcji
      wskazany w Rozporządzeniu obliczany jest jako udział obrotu z działalności
      gospodarczej Gminy w całości dochodów wykonanych. Proporcja ta uwzględnia
      wszystkie dochody zrealizowane przez Gminę, podczas gdy znaczna część nie ma
      żadnego związku z Infrastrukturą wodociągową. Innymi słowy, dochody te - poza
      dochodami z tytułu usług dostawy wody - nie są generowane poprzez wykorzystanie
      Infrastruktury wodociągowej, ale w drodze zupełnie innych czynności. Identycznie
      występuje sytuacja w przypadku proporcji Urzędu - zgodnie ze sposobem obliczania
      prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      wskazanym w Rozporządzeniu, w przypadku Urzędu proporcja ta będzie opierać się
      na udziale obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez Urząd w całości
      dochodów wykonanych Urzędu, z których jednak znaczna część nie będzie mieć
      żadnego związku z wykorzystaniem Infrastruktury wodociągowej. Mając na uwadze
      powyższe, przewidziany w Rozporządzeniu sposób określenia proporcji
      uwzględniający wszystkie dochody także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej
      specyfice, aniżeli działalność polegająca na dostawie wody, w przypadku wydatków w
      obszarze działalności wodociągowej będzie istotnie zaniżał wartość wydatków
      przypadającą na działalność gospodarczą.
      W przypadku wydatków związanych z dostawą wody należy oprzeć się na realnym
      wykorzystaniu Infrastruktury, które zasadniczo jest w pełni mierzalne i pozwala na
      możliwie obiektywne ustalenie wartość wydatków przypadających wyłącznie na

      działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z Rozporządzenia takich możliwości nie daje,
      gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj. takich, które nie uwzględniają specyfiki
      działalności wodociągowej i specyfiki związanych z nią nabyć.
      Powszechnie przyjmowane jest założenie, że w odniesieniu do wydatków na konkretną
      działalność gospodarczą prowadzoną przez gminę, jako podatnika podatku od
      towarów i usług, możliwe jest zastosowanie odrębnie wyliczonego sposobu kalkulacji
      prewspółczynnika, jeśli tylko będzie on stanowił bardziej reprezentatywny w danym
      przypadku sposób określenia proporcji.
      Zdaniem Gminy metoda wybrana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i
      najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
      wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w zakresie działalności
      wodociągowej. Zatem zdaniem Gminy prewspółczynnik z Rozporządzenia jest mniej
      reprezentatywny dla wskazanych we wniosku wydatków od zaproponowanych we
      wniosku prewspółczynników metrażowych.
      Gmina uznając, że wskazany we wniosku sposób określenia proporcji według klucza
      metrażowego jest najbardziej reprezentatywny - najbardziej odpowiada specyfice
      wykonywanej przez Gminę działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć, kierowała
      się przesłankami ustawowymi wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT.
      Pogląd o prawidłowości stosowania przez Gminy prewspółczynnika indywidualnego
      ugruntował się w orzecznictwie sądów administracyjnych, w tym Naczelnego Sądu
      Administracyjnego, a jako przykłady Gmina pragnie wskazać:
      1) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 czerwca 2023 r. sygn. I FSK 1695/19;
      2) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 maja 2022 r. sygn. I FSK 104/19;
      3) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2021 r. sygn. I FSK 1259/20;
      4) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 lutego 2021 r. sygn. I FSK 1677/19;
      5) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16 lipca 2020 r. sygn. I FSK 153/19;
      6) wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 października 2019 r. sygn. I FSK 654
        /19.
      Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy wskazany we wniosku sposób obliczenia
      proporcji będzie najbardziej reprezentatywny - najbardziej odpowiada specyfice
      wykonywanej przez Gminę działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć.

## Pytanie

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z
    realizacją projektu pn. „(...)” za pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości
    metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach
    ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT
    i potrzeb własnych niepodlegających VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Gminy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
    związanych z realizacją projektu pn. „(...)” za pomocą prewspółczynnika opartego na
    kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody
    w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z dnia 9 lutego 2024 r.; dalej jako: „ustawa o VAT”) w zakresie, w

    jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego (z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi
    zastosowania w przedmiotowej sytuacji).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
        zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
        pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
        opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W niniejszej sprawie Infrastruktura niewątpliwie jest wykorzystywana w zdecydowanie
    przeważającej części do czynności opodatkowanych VAT, w zakresie działalności
    gospodarczej Gminy. Tym samym Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
    naliczonego. Pozostaje jednak kwestia ustalenia zakresu tego prawa.
    Gmina podkreśla, że jak wskazała powyżej, Infrastruktura jest/będzie przez nią
    wykorzystywana zarówno na potrzeby świadczenia odpłatnych usług w zakresie
    dostarczania wody na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. do czynności opodatkowanych
    VAT), jak również na własne potrzeby (tj. zasadniczo do czynności pozostających poza
    zakresem regulacji ustawy o VAT).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, towary i usługi nabywane w ramach wydatków
    inwestycyjnych na Infrastrukturę opisaną we wniosku są przez nią wykorzystywane
    jednocześnie do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania
    ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do
    czynności jej zdaniem opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
    Niemniej, jak już wyżej wspomniano, Gmina jest w stanie precyzyjnie określić
    Prewspółczynnik Metrażowy, tj. udział procentowy liczby metrów sześciennych wody
    dostarczanej do podmiotów zewnętrznych (czynności opodatkowane VAT) w liczbie
    metrów sześciennych wody dostarczanej ogółem (do Odbiorców zewnętrznych oraz do
    miejsc wykorzystywanych na własne potrzeby Gminy).
    W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe najdokładniej
    odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury, a przez to wydatków
    inwestycyjnych związanych z jej utrzymaniem, a których Gmina nie jest w stanie
    jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności.
    Ustalone zatem na podstawie prewspółczynnika metrażowego udziały procentowe
    najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie infrastruktury wodociągowej
    do czynności opodatkowanych VAT w odniesieniu wydatków inwestycyjnych, których
    Gmina nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów
    wykonywanej działalności. W pełni odpowiadają one specyfice działalności wodociągowej
    Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają dokonanie odliczenia VAT naliczonego
    wyłącznie w części przypadającej na działalność opodatkowaną VAT.

    Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego
    wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z
    rodzajów czynności, dla wykonywania których ponoszone są wydatki inwestycyjne, a
    zatem jest ona bardziej reprezentatywna niż proporcja z rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika (w rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych
    ponoszonych na infrastrukturę wodociągową, przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim są one
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu proporcji
    wyliczonych w przedstawiony wyżej sposób (prewspółczynnik metrażowy).
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w Rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika (Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w
    sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
    celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników).
    Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wprost stanowi, że w przypadku, gdy podatnik (np. gmina),
    dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia uzna, że
    wskazany tam sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej działalności i nabyć (a, jak już wyżej wykazano, proporcja określona
    przepisami rozporządzenia w sposób ewidentny nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej działalności i nabyć w zakresie Infrastruktury), może zastosować
    inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Podkreślić więc należy w tym miejscu, że przepisy ustawy o VAT nie przewidują
    obowiązkowej dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego metody
    ustalania prewspółczynnika, choć metody takie zaproponował Minister Finansów w
    rozporządzeniu. Warunkiem zastosowania innego prewspółczynnika jest jedynie
    wykazanie przez podatnika, że prewspółczynnik z rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i
    nabyć, a inny sposób określenia proporcji będzie bardziej reprezentatywny - co Gmina już
    wyżej obszernie wykazała.
    TSUE w wydanych wyrokach także wskazuje możliwość stosowania wielu metod wyliczania
    prewspółczynników. W cytowanym powyżej wyroku w sprawie C-437/06 TSUE w
    następujący sposób wypowiedział się odnośnie różnych metod ustalenia
    prewspółczynnika: „Zatem państwa członkowskie powinny korzystać z przysługującego im
    swobodnego uznania w taki sposób, aby zapewnić, że odliczenie będzie dokonywane
    wyłącznie w odniesieniu do tej części podatku VAT, która jest proporcjonalna do kwoty
    przypadającej na czynności uprawniające do odliczenia. (...) Należy dodać, że w ramach
    korzystania z tego uprawnienia państwa członkowskie są upoważnione do stosowania w
    danym przypadku klucza inwestycyjnego, bądź klucza transakcyjnego, bądź też jeszcze
    innego właściwego klucza, nie będąc przy tym zobowiązane do ograniczania się do jednej
    z tych metod”.
    Dodatkowo, Gmina wskazuje, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z dnia 17
    lutego 2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez podatników
    prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, że jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury

    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodę określenia
    prewspółczynnika, aniżeli ta przedstawiona w rozporządzeniu „pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Tym samym, w świetle powyższego Gmina jest zdania, iż może zastosować inny, bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji niż ten przedstawiony w rozporządzeniu w
    sprawie prewspółczynnika. Sposób ten przedstawiony został szczegółowo powyżej.
    Zdaniem Gminy sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu w sprawie
    prewspółczynnika jest nieodpowiedni dla potrzeb ustalenia udziału działalności
    gospodarczej wykonywanej przez Gminę przy użyciu Infrastruktury w całości działalności
    wykonywanej przy użyciu tej Infrastruktury, bowiem nie odpowiada on specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie dostarczania wody i nie odzwierciedla
    właściwie skali wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy zakupów
    dotyczących tej Infrastruktury.
    Prewspółczynnik obliczony według wzoru z rozporządzenia nie jest najbardziej
    reprezentatywnym dla działalności wodociągowo-kanalizacyjnej i nie pozwala na
    odliczenie podatku w proporcji najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów z
    działalnością opodatkowaną. Zastosowanie prewspółczynnika z rozporządzenia MF
    prowadzi do nieuzasadnionego zaniżenia zakresu przysługującego Gminie prawa do
    odliczenia.
    Według Gminy wskazany we wniosku sposób obliczenia prewspółczynnika oparty na ilości
    dostarczonej wody będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane przez gminę w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane.
    Należy wreszcie podkreślić, że „preproporcja metrażowa” najbardziej odpowiada specyfice
    działalności Gminy w zakresie infrastruktury wodociągowej, bowiem w zdecydowanie
    przeważającej większości, już „na pierwszy rzut oka” gospodarka ta polega na
    wykonywaniu czynności opodatkowanych. Liczba budynków publicznych, które są
    podłączone do sieci wodociągowej jednostek samorządu terytorialnego najczęściej
    stanowią skrajnie nieznaczny ułamek wszystkich podłączonych budynków do sieci.
    Jednocześnie oczywistym jest, że ilość dostarczanej wody do budynków prywatnych,
    których właściciele są obciążani „z VAT” jest przytłaczająco większa niż ilość wody
    dostarczanej do budynków publicznych, których użytkownicy obciążani są „bez VAT”.
    Samo intuicyjne więc spojrzenie wskazuje, że proporcja wynikającą z rozporządzenia w
    sprawie współczynnika jest oczywiście niemiarodajna, a proporcja „metrażowa” wydaje się
    najodpowiedniejsza i bardzo precyzyjna.
    Zdaniem Gminy, metoda metrażowa jest najbardziej właściwą metodą obliczenia zakresu
    wykorzystania infrastruktury wodociągowej do działalności gospodarczej. Metoda ta
    bowiem opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie eliminuje
    wpływ czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta pozwala na jak
    najdokładniejsze ustalenie zakresu faktycznego zakresu wykorzystania do działalności
    gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych kryteriów i
    danych (ilość dostarczonej wody) i odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym.
    Wreszcie, metoda ta pozostaje w zgodzie z zasadami neutralności.
    Reasumując, w związku z wykorzystaniem przez Gminę wydatków inwestycyjnych na
    Infrastrukturę zarówno do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak
    i do celów innych niż działalność gospodarcza, Gminie przysługuje prawo do odliczenia
    części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne na tę

    Infrastrukturę, obliczonej według przedstawionego wyżej Prewspółczynnika Metrażowego,
    gdyż może on zostać uznany za „bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji”, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy przysługuje jej prawo do odliczenia podatku
    VAT od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „(...)” za pomocą prewspółczynnika
    opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody
    w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775
    ze zm.) - zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z art. 86. ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wykluczona jest możliwość
    odliczania podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych - czyli gdy są
    wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Podatnik ma obowiązek dokonania tzw. alokacji podatku, czyli określenia, z jakim
    rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do tego rodzaju
    sprzedaży, z którym są związane.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
        spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
        nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy - pozbawiają one
        podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego.
    Odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane
    towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony, są wykorzystywane do
    realizacji czynności opodatkowanych. Przy odliczeniu częściowym pomija się tę część
    podatku, w jakiej zakupione towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla
      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te są podatnikami VAT w przypadku wykonywanych
    czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku naliczonego uzupełniają regulacje
    zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a ustawy i następne oraz art. 90 ustawy.
    Art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,

      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien
      najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć.
    Art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów,
        o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
        przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności
        gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym
        wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych
        na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż
        gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
        poza tą działalnością.
    Art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
      przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
      wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
      podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
      specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć,
      może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Art. 86 ust. 22 ustawy:

      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników działalności
      i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie których jest
      obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu określenia
      proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez niektórych
      podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
        uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
        podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej „sposobem
        określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostki samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej sposób
      ustalony według wzoru:
      X = A x 100 / D

      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę budżetową,
      stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z działalności
      gospodarczej,
      D - dochody wykonane jednostki budżetowej.
    § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
      a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
        podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
        kraju.
    § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej -
      rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit.
      b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze
      sprawozdania z wykonania:
      a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
      b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o którym
      mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana jednostka
      budżetowa prowadzi taki rachunek
      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
      zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
      terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym charakterze
      na rzecz osób fizycznych.
    § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
      1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są
        zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu terytorialnego lub jednostkę
        organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego do środków trwałych oraz
        wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i
        praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane odpowiednio do
        środków trwałych jednostki samorządu terytorialnego lub jednostki organizacyjnej

        jednostki samorządu terytorialnego - używanych na potrzeby prowadzonej przez te
        jednostki działalności;
      2) transakcji dotyczących:
      a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
        finansowych,
      b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
        transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych jednostki budżetowej
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z
    działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty dochodów
    przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.
    Art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku
    nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez
    podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    W celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik powinien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik powinien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od
    podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Wskazali Państwo, że są zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    Realizują Państwo projekt pn. „(...)” (Projekt). Wydatki dotyczące realizacji Projektu są
    bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą wodociągową.
    Efekty Inwestycji będą przez Państwa wykorzystywane do działalności podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa wody w ramach transakcji zewnętrznych
    opodatkowanych VAT) oraz niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (dostawa

    wody w ramach transakcji wewnętrznych niepodlegających opodatkowaniu VAT). Efekty
    Inwestycji nie będą wykorzystywane do czynności zwolnionych z VAT.
    Nie mają Państwo możliwości przypisania poniesionych kosztów na infrastrukturę
    wodociągową w całości do czynności opodatkowanych czy poza VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku od wydatków związanych z
    realizacją Projektu za pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów
    sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w
    sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich
    transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb
    własnych niepodlegających VAT).
    Przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją Projektu
    powinni Państwo zastosować regulacje art. 86 ust. 2a#2h ustawy.
    Z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy wynika, że sposób określenia proporcji
    powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
        zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności
        opodatkowanych VAT) oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że są / będą
    Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można
    przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez Państwa metody,
    czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo wydzielenia odpowiedniej kwoty
    podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar
    rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż
    prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na Państwu.
    Korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister Finansów w
    rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. określił dla jednostek samorządu terytorialnego,
    w tym dla jednostki budżetowej, sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający
    specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W przypadku, gdy przedmiotowa Infrastruktura jest wykorzystywana przez Państwa za
    pośrednictwem jednostki budżetowej do świadczenia usług, to do wyliczenia podatku
    naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, uwzględnia się zasady określone w
    § 3 ust. 3 rozporządzenia.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:

      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest, że
      wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu ustawodawca
      określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on czynić zadość,
      nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one następujące: obniżenie
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do
      części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w
      ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane, obiektywne
      odzwierciedlenie części wydatków przypadających odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2
      ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział” jedynie dane, które
      można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności
    wodno#kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej
    proporcji czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność
    wodno#kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś
    działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT - System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany
    w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to
    nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
                              3Są Państwo w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody na terenie gminy na
    rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych podlegających VAT)

          3oraz ilości m dostarczonej wody z tytułu tzw. transakcji wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb
    własnych niepodlegających VAT). Pomiar jest możliwy w szczególności dzięki odpowiedniej
    aparaturze pomiarowej.
    U wszystkich odbiorców zewnętrznych (podmiotów trzecich) i w każdym miejscu
    dostarczania wody na rzecz odbiorców wewnętrznych są zamontowane urządzenia
    pomiarowe (liczniki zawierające atesty/certyfikaty).
    Każda ilość wody dostarczonej do odbiorców zewnętrznych oraz odbiorców
    wewnętrznych jest mierzona i uwzględniana przez Państwa w sposobie określenia
    proporcji, wskazanym we wniosku. Ilość wody wykorzystywana do celów
    przeciwpożarowych, jest określana na podstawie danych z PSP oraz na podstawie
    protokołu od Gminnego Komendanta Straży Pożarnej sporządzonego na podstawie
    rejestrów zużywanej wody przez Jednostki Gminne OSP.
    Woda wykorzystywana do celów przeciwpożarowych jest uwzględniana w opisanym
    sposobie określenia proporcji - zwiększa mianownik proporcji. Nie ma dostaw/zużyć wody,
    które nie są uwzględniane w kalkulacji ww. prewspółczynnika.
    W celu odliczenia podatku VAT od wskazanych wydatków dotyczących sieci wodociągowej,
    które służą zarówno działalności podlegającej jak i niepodlegającej opodatkowaniu
    podatkiem VAT, zamierzają Państwo zastosować indywidualnie ustalony prewspółczynnik
                  3VAT na podstawie ilości m dostarczonej wody. Ustalili Państwo prewspółczynnik
    metrażowy dla działalności wodociągowej na podstawie poniższego wzoru:
    PRE = Wz / (Wz + Ww) x 100%
    gdzie:
    PRE - prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej,
          3Wz - ilość m dostarczonej wody w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT;
          3Ww - ilość m dostarczonej wody w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (dostarczona do Państwa i Państwa jednostek organizacyjnych).
    W oparciu o dane z roku 2024 r. wyliczony prewspółczynnik dla działalności wodociągowej
    wyniósł 98%.
    Państwa zdaniem, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji (prewspółczynnik
    metrażowy) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Według Państwa najbardziej reprezentatywnym dla prowadzonej przez Państwa
    działalności z zakresu wodociągów oraz dokonywanych nabyć, sposobem obliczenia
                                    3proporcji jest proporcja oparta na kryterium ilościowym (m) dostarczonej wody do
    odbiorców zewnętrznych, tj. osób fizycznych, przedsiębiorstw i instytucji, dla których
    sprzedaż dokumentowana jest fakturami, do ogólnej ilości dostarczonej wody zarówno do
    odbiorców zewnętrznych jaki i do odbiorców wewnętrznych, dla których wystawiane są
    noty księgowe.
                    3Prewspółczynnik ilościowy (m) opierający się na jednoznacznych i jasnych kryteriach
    (wielkość działalności mierzona w metrach sześciennych dostarczanej wody) rzetelnie
    obrazuje specyfikę działalności wodociągowej, pozwala na obiektywne ustalenie proporcji
    pomiędzy czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi prowadzonej działalności.
    Państwa zdaniem metoda wskazana w Rozporządzeniu nie uwzględnia ani specyfiki
    działalności jednostki w zakresie działalności wodociągowej ani jej nabyć, dlatego nie
    powinna być, w tym przypadku stosowana.

    W Państwa ocenie to właśnie przedstawiony we wniosku sposób obliczenia proporcji
    odpowiada specyfice wykonywanej przez Państwa (i jednostki organizacyjne) działalności i
    dokonywanych nabyć.
    Uważają Państwo, że skoro są Państwo w stanie precyzyjnie określić ilość metrów
    sześciennych dostarczanej wody, to jest to najbardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji.
    Państwa zdaniem metoda wybrana przez Państwa daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną. Ponadto wskazany we wniosku
    sposób obliczenia proporcji oparty na ilości dostarczonej wody zapewnia obniżenie kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część
    wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż
    działalność gospodarcza.
    W Państwa ocenie sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2015 r. jest mniej reprezentatywny dla wskazanych we wniosku
    wydatków związanych z infrastrukturą wodociągową od sposobu zaproponowanego przez
    Państwa we wniosku, gdyż sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu
    obliczany jest jako udział obrotu z działalności gospodarczej w całości dochodów
    wykonanych. Proporcja ta uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane, podczas gdy
    znaczna część nie ma żadnego związku z Infrastrukturą wodociągową.
    Uważają Państwo, że w przypadku wydatków związanych z dostawą wody należy oprzeć
    się na realnym wykorzystaniu Infrastruktury, które zasadniczo jest w pełni mierzalne i
    pozwala na możliwie obiektywne ustalenie wartość wydatków przypadających wyłącznie
    na działalność opodatkowaną. Proporcja z rozporządzenia takich możliwości nie daje,
    gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj. takich, które nie uwzględniają specyfiki
    działalności wodociągowej i specyfiki związanych z nią nabyć.
    Państwa zdaniem metoda wybrana przez Państwa daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w zakresie działalności
    wodociągowej.
    Zatem w Państwa ocenie prewspółczynnik z Rozporządzenia jest mniej reprezentatywny
    dla wskazanych we wniosku wydatków od zaproponowanego we wniosku
    prewspółczynnika metrażowego.
    Przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym konkretnym przypadku
    może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa
    działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony
    sposób wyliczenia proporcji dotyczącej wydatków związanych z realizacją Projektu,
    stwierdzam, że metoda ta zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane. Wskazany przez Państwa sposób obliczenia proporcji opiera się
    na jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. w oparciu o faktyczną ilość dostarczanej wody
    na podstawie: urządzeń pomiarowych zawierających atesty/certyfikaty oraz na podstawie
    danych z PSP, protokołu zużycia na cele przeciwpożarowe). Wskazany sposób kalkulacji
    prewspółczynnika odzwierciedla, w jakim stopniu wykorzystują / będą Państwo
    wykorzystywać infrastrukturę wodociągową do działalności gospodarczej, a w jakim do
    działalności innej niż gospodarcza.
    Zatem są Państwo uprawnieni do odliczenia części podatku naliczonego z faktur
    dokumentujących wydatki związane z realizacją Projektu przy zastosowaniu
    prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w

    ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych
    dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Zaznaczyć jednocześnie należy, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    Państwu, pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Jeżeli w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli celno-
    skarbowej zostanie ustalone, że metoda obliczenia prewspółczynnika, tj. opartego na
    ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach
    ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT
    i potrzeb własnych niepodlegających VAT), oceniona przez Państwa jako najbardziej
    reprezentatywna, nie zapewni dokonania odliczenia podatku naliczonego z tytułu
    wydatków dotyczących realizacji Projektu wyłącznie w części przypadającej na działalność
    gospodarczą oraz nie odzwierciedli obiektywnie części wydatków przypadających na
    działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie jest metodą najbardziej
    odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez
    Państwa nabyć, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.