Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-9/11/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-28
Teza: Czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty wskazane we wniosku uprawiają Wnioskodawcę do odliczenia przedmiotowego podatku dochodowego w Polsce?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; odliczenia; odliczenia-odliczenie od podatku; odliczenia-warunki odliczenia; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; rok-rok podatkowy; rozliczanie (rozliczenia); rozliczanie (rozliczenia)-rozliczenie roczne; umowa-brak umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; zapłata-zapłata podatku; zeznania-zeznania podatkowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 21 grudnia 2010r. (data złożenia do tut. BKIP w dniu 29 grudnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy posiadane przez Spółkę dokumenty są podstawą do odliczenia podatku dochodowego w Polsce - **jest prawidłowe,**

(pytanie oznaczonego we wniosku jako nr 4 - stan faktyczny).

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2010 r. złożono do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie ustalenia czy posiadane przez Spółkę dokumenty są podstawą do odliczenia podatku dochodowego w Polsce.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest dynamicznie rozwijającą się Spółką wiertniczą realizującą szeroki zakres prac oraz serwisów wiertniczych związanych z poszukiwaniem i udostępnianiem złóż ropy naftowej i gazu ziemnego. Jedynym udziałowcem Spółki jest Spółka akcyjna. Spółka prowadzi działalność wiertniczą w wielu krajach poprzez działające oddziały. Jednym z takich oddziałów jest oddział Spółki na terytorium Ugandy. Od dochodów generowanych przez Oddział odprowadzany jest w Ugandzie podatek dochodowy wg 30% stawki. Zgodnie z obowiązującymi w Ugandzie przepisami podatkowymi Wnioskodawca na początku roku podatkowego szacuje wysokość dochodu, który osiągnie w danym roku podatkowym i uiszcza w dwóch ratach (w czerwcu oraz w grudniu) podatek dochodowy obliczony od szacowanej kwoty dochodu.

W przypadku gdy podatnik stwierdzi do dnia obowiązku uiszczenia drugiej raty podatku (tj. do końca grudnia danego roku), iż podatek wcześniej samookreślony (prognozowany) powinien być wyższy wówczas może złożyć odpowiednie informacje w powyższym zakresie i wpłacić brakującą część podatku.

Dodatkowo, zgodnie z przepisami obowiązującymi w Ugandzie, niektóre podmioty wypłacające należności na rzecz innych podmiotów (dalej „agenci”, ang „witholding agents”), są zobowiązane do pobierania podatku u źródła stanowiącego 6% wypłacanej kwoty. Agenci wystawiają certyfikaty (tzw. tax credit certincates) stanowiące dowód potrącenia podatku u źródła. Pobrany podatek u źródła jest zaliczany na poczet kwoty zobowiązania podatkowego za dany okres jako zaliczka.

Ostateczne rozliczenie podatku dochodowego (dalej „updop”) w oparciu o faktycznie osiągnięty w roku podatkowym dochód jest dokonywane w zeznaniu rocznym składanym przed końcem szóstego miesiąca roku następującego po danym roku podatkowym, tj. do końca czerwca. W zeznaniu tym wykazywana jest kwota podatku obliczona od łącznej sumy osiągniętych dochodów. W określonych przypadkach podatnik powinien wykazać w zeznaniu rocznym również dodatkową kwotę podatku (dalej „Dodatkowa Płatność CIT”). Taka sytuacja ma miejsce m.in. w przypadku gdy kwota oszacowanego przez podatnika na początku roku podatkowego dochodu, jest mniejsza niż 90% kwoty faktycznie wygenerowanego w danym roku dochodu. Podatnik jest w takiej sytuacji zobowiązany do dokonania Dodatkowej Płatności CIT w wysokości 20% różnicy pomiędzy podatkiem obliczonym od 90% faktycznie uzyskanego dochodu, a podatkiem obliczonym od kwoty szacowanego dochodu. Przykładowo, w sytuacji gdy podatnik zadeklarował, iż nie osiągnie żadnego dochodu w roku podatkowym, a faktycznie osiągnięty dochód wyniósł 100 jednostek, to Dodatkowa Płatność CIT wyniosłaby 18 jednostek (90 - różnica pomiędzy zadeklarowaną kwotą dochodu a 90% faktycznie osiągniętego dochodu x 20% = 18).

Dodatkowo, w przypadku niezłożenia ostatecznego zeznania rocznego w terminie, podatnik jest zobowiązany do zapłaty wyższej z dwóch kwot:

(i) 2% kwoty podatku należnego za dany rok podatkowy lub alternatywnie,

(ii) 200.000 funtów ugandyjskich.

Po pomniejszeniu kwoty podatku od łącznej sumy dochodów (powiększonej ewentualnie o Dodatkową Płatność CIT) o kwotę potrąconego w danym roku przez agentów podatku u źródła ustalana jest kwota podatku podlegająca wpłacie do urzędu skarbowego. Jednocześnie Wnioskodawca będąc świadomym, iż w Polsce opodatkowaniu podlega Spółka od całości swoich dochodów (tj. dochodów realizowanych bezpośrednio w Polsce jak również poprzez położony w Ugandzie oddział) dochody uzyskane przez Oddział uwzględniane są w kalkulacji podatku dochodowego w Polsce i stanowią podstawę do obliczenia należnego w Polsce podatku, a podatek zapłacony w Ugandzie nie jest zaliczany na poczet podatku należnego w Polsce.

Rozliczenia Spółki z tytułu podatku dochodowego w Ugandzie są przedkładane ugandyjskim organom podatkowym w formie elektronicznej.

W konsekwencji Spółka posiada w swojej dokumentacji następujące dokumenty:

*   wydruk z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzający złożenie informacji o prognozowanym dochodzie (oraz podatku) za dany rok podatkowy opatrzony datą oraz nadanymi kodami identyfikacyjnymi,
*   zeznanie roczne (w formie elektronicznej), w którym wykazywana jest kwota osiągniętego w roku podatkowym dochodu, kwota podatku i ewentualna kwota Dodatkowej Płatności CIT,
*   wydruki z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzające kwotę zapłaconego (otrzymanego przez władze podatkowe Ugandy) podatku w walucie lokalnej oraz datę przekazania tych środków,
*   potwierdzenia bankowe (według wzoru stosowanego przez dany bank z którego usług korzysta Spółka) dokonania przelewu określonej kwoty podatku na rachunek właściwy dla rozliczeń podatkowych w Republice Ugandy,
*   certyfikaty potwierdzające pobranie podatku u źródła (Tax Credit Certfficates).

Wszystkie wskazane powyżej informacje prezentowane są w języku angielskim.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy posiadane przez Wnioskodawcę dokumenty wskazane we wniosku uprawiają Wnioskodawcę do odliczenia przedmiotowego podatku dochodowego w Polsce?

(pytanie oznaczonego we wniosku jako nr 4 - stan faktyczny)

Zdaniem Spółki, rozliczenia Spółki z tytułu podatku dochodowego w Ugandzie są przedkładane ugandyjskim organom podatkowym w formie elektronicznej.

W konsekwencji Spółka posiada w swojej dokumentacji następujące dokumenty:

*   wydruk z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzający złożenie informacji o prognozowanym dochodzie (oraz podatku) za dany rok podatkowy opatrzony datą oraz nadanymi kodami identyfikacyjnymi,
*   zeznanie roczne (w formie elektronicznej), w którym wykazywana jest kwota osiągniętego w roku podatkowym dochodu, kwota podatku i ewentualna kwota Dodatkowej Płatności CIT,
*   wydruki z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzające kwotę zapłaconego (otrzymanego przez władze podatkowe Ugandy) podatku w walucie lokalnej oraz datę przekazania tych środków,
*   potwierdzenia bankowe (według wzoru stosowanego przez dany bank z którego usług korzysta Spółka) dokonania przelewu określonej kwoty podatku na rachunek właściwy dla rozliczeń podatkowych w Republice Ugandy.
*   certyfikaty potwierdzające pobranie podatku u źródła (Tax Credit Certrflcates).

Wszystkie wskazane powyżej informacje prezentowane są w języku angielskim.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, wskazane powyżej informacje/dokumenty potwierdzają prawo Spółki do odliczenia podatku dochodowego zapłaconego w Ugandzie według zasad wskazanych powyżej. Jest to zgodne z zasadami polskiego systemu podatkowego, którego przepisy nie mogą normować zasad, na jakich inne suwerenne państwo dokonuje rozliczeń podatkowych z nierezydentami prowadzącymi na ich terenie działalność gospodarczą.

W szczególności mając na uwadze, że Spółka nie ma żadnego wpływu na wybór i stosowanie zasad rozliczania podatku dochodowego na terytorium Ugandy. Zastosowanie innego podejścia w przedmiotowym zakresie spowodowałoby dyskryminację podatnika tylko ze względu na fakt, że wybrał on w swojej działalności biznesowej dany kraj do prowadzenia działalności gospodarczej. Jednocześnie Spółka jest świadoma, iż pomimo braku bezpośrednich wskazań w przepisach podatkowych, iż dokumenty powyższe powinny być przygotowane w języku polskim takie tłumaczenie Spółka będzie każdorazowo zobowiązana przygotować dla celów ewentualnej kontroli podatkowej lub skarbowej, jako że językiem urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 z późn. zm., dalej „updop”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

W myśl art. 20 ust. 1 updop, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Powołany przepis ustanawia następujące przesłanki dokonania przedmiotowego odliczenia:

*   podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
*   podatnik ten osiąga dochody (przychody) zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą,
*   dochody (przychody) osiągane na terytorium państw obcych podlegają opodatkowaniu w tych państwach,
*   dochody te nie są wolne od podatku na mocy postanowień umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, czyli nie ma zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 updop,
*   podatek od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium państw obcych został faktycznie zapłacony w tych państwach.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka prowadzi działalność wiertniczą w wielu krajach poprzez działające oddziały. Jednym z takich oddziałów jest oddział Spółki na terytorium Ugandy. Od dochodów generowanych przez Oddział odprowadzany jest w Ugandzie podatek dochodowy. Rozliczenia Spółki z tytułu podatku dochodowego w Ugandzie są przedkładane ugandyjskim organom podatkowym w formie elektronicznej.

W konsekwencji Spółka posiada następujące dokumenty:

*   wydruk z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzający złożenie informacji o prognozowanym dochodzie (oraz podatku) za dany rok podatkowy opatrzony datą oraz nadanymi kodami identyfikacyjnymi,
*   zeznanie roczne (w formie elektronicznej), w którym wykazywana jest kwota osiągniętego w roku podatkowym dochodu, kwota podatku i ewentualna kwota Dodatkowej Płatności CIT,
*   wydruki z ugandyjskiego systemu podatkowego potwierdzające kwotę zapłaconego (otrzymanego przez władze podatkowe Ugandy) podatku w walucie lokalnej oraz datę przekazania tych środków,
*   potwierdzenia bankowe (według wzoru stosowanego przez dany bank z którego usług korzysta Spółka) dokonania przelewu określonej kwoty podatku na rachunek właściwy dla rozliczeń podatkowych w Republice Ugandy,
*   certyfikaty potwierdzające pobranie podatku u źródła (Tax Credit Certrflcates).

Zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności mogą to być: księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych oraz inne materiały i informacje (art. 181 Ordynacji podatkowej). Jednakże należy mieć przy tym na uwadze fakt, iż Ordynacja podatkowa nie rozstrzyga sprzeczności, jakie zachodzą między otwartym systemem dowodowym zapisanym w art. 180 § 1 a formalną teorią dowodów wynikającą z przepisów prawa materialnego (w tym przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych). Należy stwierdzić, że w sytuacji, kiedy przepis prawa materialnego uzależnia zaistnienie określonego skutku od zachowania określonej formy dowodowej, odstępstwa od tak zapisanej zasady nie mogą mieć miejsca. Istotne jest aby stan faktyczny opierał się na dowodach, a nie substytutach tych dowodów.

Należy podkreślić, że w myśl art. 20 ust. 1 i 2 updop, odliczeniu podlega podatek zapłacony za granicą. Obowiązkiem podatnika jest zatem odpowiednio udokumentować polskiemu organowi podatkowemu fakt zapłacenia podatku za granicą i jego wysokość.

Fakt zapłaty podatku powinien być wiarygodnie udokumentowany, ponieważ jest to warunek do odliczenia zapłaconego podatku pomimo, iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie stanowi wprost jakie dokumenty powinien posiadać podatnik, aby mógł skorzystać z omawianego odliczenia. W celu dokonania odliczenia podatku zapłaconego za granicą podatnik winien dysponować informacjami stwierdzającymi fakt jego rzeczywistej zapłaty oraz wysokość uiszczonej kwoty podatku, gdyż to na samym podatniku spoczywa ciężar dowodu w tym zakresie. Nie budzącym wątpliwości potwierdzeniem faktu zapłaty podatku za granicą oraz jego wysokości jest poświadczenie sporządzone przez stosowny organ administracji podatkowej w państwie źródła. Niemniej jednak, jeżeli Spółka dysponuje takimi danymi zawartymi w innych posiadanych dowodach potwierdzających datę faktycznej zapłaty podatku oraz kwotę, tytuł i podmiot zobowiązany do jego zapłaty, to obowiązek prawidłowego udokumentowania należy uznać za spełniony.

W świetle powyższego, dokumenty wymienione w opisie stanu faktycznego, którymi dysponuje Spółka są wystarczającymi dokumentami do prawidłowego udokumentowania prawa do skorzystania z odliczenia podatku.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych na pytania oznaczone we wniosku jako nr 1, 2 i 3 (stan faktyczny) oraz pytania nr 1, 2, 3, 4 (zdarzenie przyszłe) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.