Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-391/10-2/AS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-09-17
Teza: Czy w świetle przypisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonywane nieodpłatnie przebudowy Iinii energetycznych należących do Spółki, finansowane przez JST z środków budżetu JST oraz z środków budżetu państwa lub środków Unii Europejskiej nie będą stanowiły dla Spółki przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 updop?
Słowa kluczowe: budowa; drogi; energia-energia elektryczna; inwestycje; jednostka-jednostka samorządu terytorialnego; spółki; wyłączenie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.06.2010 r. (data wpływu 25.06.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wyłączenia przysporzenia majątkowego na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych przebudów linii energetycznych finansowanych przez jednostki samorządu terytorialnego w sytuacji tytułu kolizji energetycznych w ramach „Narodowego Program Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.06.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie wyłączenia przysporzenia majątkowego na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych od przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnych przebudów linii energetycznych finansowanych przez jednostki samorządu terytorialnego w sytuacji tytułu kolizji energetycznych w ramach „Narodowego Program Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011”.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca – „Spółka” S.A. (zwana dalej również: „Spółką”) prowadzi działalność w zakresie dystrybucji energii elektrycznej do odbiorców przyłączonych do jej sieci. W toku prowadzonej działalności, Spółka wykorzystuje podziemne oraz napowietrzne linie elektroenergetyczne, które stanowią jej własność. Sieci te posadowione są także na gruntach, które stanowią własność innych podmiotów. Części sieci posadowione są w pasie drogowym. Jednostki samorządu terytorialnego (województwa, powiaty, gminy dalej: „JST”) planujące przeprowadzić na danym terenie inwestycję (polegającą np. na budowie lub przebudowie obiektów budowlanych), gdy istniejący przebieg sieci elektroenergetycznej Spółki koliduje z projektowaną inwestycją (są to tzw. kolizje energetyczne), zwracają się do Spółki o zmianę przebiegu kolidującej linii elektroenergetycznej lub dokonanie zmian dotyczących innego urządzenia elektroenergetycznego (o tzw. usunięcie kolizji energetycznej). Po decyzji Spółki zakres i sposób przeprowadzenia prac na jej majątku, jest potwierdzany dodatkowo w odpowiednich umowach lub porozumieniach zawieranych z JST.

Usunięcie kolizji energetycznej leży w gestii JST lub wykonawcy działającego na zlecenie JST Prace wykonywane są na koszt JST. Spółka nie ponosi żadnych kosztów przedsięwzięcia, nie zwraca również JST jakichkolwiek wydatków. JST przedstawia Spółce zakres planowanych prac, który podlega analizie przez służby techniczne Spółki. Spółka wydaje JST dokument, w którym określa warunki techniczne usunięcia kolizji. Usunięcie kolizji polega na przebudowie kolidującego odcinka sieci elektroenergetycznej przez JST lub wykonawcy działającego na zlecenie JST, co może się wiązać:

1.  z wybudowaniem nowego odcinka sieci elektroenergetycznej, który nie będzie kolidował z planowaną inwestycją oraz na demontażu odcinka, który przebiegał przez teren inwestycji, przy czym może się to wiązać z zastąpieniem danego odcinka sieci elektroenergetycznej linii napowietrznej przez linię kablową (podziemna),
2.  z przeniesieniem urządzenia energetycznego na inne miejsce (np. przeniesienie stacji transformatorowej), z którym może wiązać się konieczność wybudowania dodatkowego elementu linii energetycznej lub taka konieczność nie wystąpi,
3.  z wytworzeniem nowego urządzenia energetycznego w miejsce urządzenia podlegającego wyburzeniu, z czym wiąże się konieczność wybudowania dodatkowego elementu linii energetycznej.

Po wykonaniu prac sporządzany jest komisyjnie przy udziale JST i Spółki protokół przekazania wykonanych prac i poprzez jego zaakceptowanie Spółka potwierdza prawidłowość dokonanego przebudowania linii lub innego urządzenia energetycznego. Przebudowana linia energetyczna stanowi element całej sieci eksploatowanej przez Spółkę i zastępuje element sieci, który był kolizyjny. Dla celów dokumentacyjnych Spółka sporządza na zakończenie przedsięwzięcia odpowiedni dokument stanowiący dowód wykonania prac zmierzających do przesunięcia elementów sieci lub innych urządzeń. Wskazywana jest w nim specyfikacja „nowego” fragmentu infrastruktury. W oparciu o ww. dokument Spółka może przyjąć przebudowany fragment linii energetycznej do eksploatacji.

Całość kosztów związanych z usunięciem kolizji pokrywa JST. Efekty prac na majątku Spółki stają się własnością Spółki. Spółka wydaje JST jedynie zgodę na dokonanie przebudowy oraz sprawdza, czy dokona przebudowa została przeprowadzona zgodnie z wydaną zgodą. Celem dbania o majątek Spółki wykonywane prace mogą być nadzorowane prze pracowników Spółki.

JST finansuje wykonane prace z środków swojego budżetu i budżetu państwa lub środków Unii Europejskiej (prace mogą być finansowane tylko z środków budżetu JST i budżetu państwa lub z środków budżetu JST i budżetu państwa oraz środków Unii Europejskiej).

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19 poz. 115 ze zm., dalej „ustawa o drogach publicznych”) w przypadku, gdy budowa lub przebudowa drogi w miejscu jej przecięcia się z inną drogą transportu lądowego - z wyjątkiem skrzyżowania z linią kolejową w poziomie szyn, o którym mowa w art. 28 ust. 1 - wodnego korytarzem powietrznym w strefie lotniska lub urządzeniem typu liniowego (w szczególności linią energetyczną lub telekomunikacyjną, rurociągiem, taśmociągiem) powoduje naruszenie tych obiektów lub urządzeń albo konieczność zmian dotychczasowego ich stanu przywrócenie poprzedniego stanu lub dokonanie zmiany należy do zarządcy drogi, z zastrzeżeniem ust. 2-4. Zgodnie z art. 32 ust. 5 ustawy o drogach publicznych przekazanie przez zarządcę drogi urządzeń, o których mowa w ust. 2-4 wykonanych w pasie drogowym, osobie uprawnionej następuje nieodpłatnie na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Inwestycje realizowane przez JST, przy realizacji których wystąpi konieczność usunięcia kolizji energetycznej realizowane są w ramach programu przyjętego uchwałą Rady Ministrów Nr 233/2008 z dnia 28 października 2008 r. w sprawie ustanowienia Programu Wieloletniego pod nazwą „Narodowy Program Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przypisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych dokonywane nieodpłatnie przebudowy Iinii energetycznych należących do Spółki, finansowane przez JST z środków budżetu JST oraz z środków budżetu państwa lub środków Unii Europejskiej nie będą stanowiły dla Spółki przychodu podatkowego na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 updop?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z treścią art. 12 ust. 1 pkt 2 updop przychodami są w szczególności: wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez zakłady budżetowe, gospodarstwa pomocnicze jednostek budżetowych, spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie. Przychodem są zatem wszelkie przysporzenia o charakterze trwałym, których rzeczywiste otrzymanie powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Ponieważ w myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 updop wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw stanowi przychód podatkowy, przychodem podatkowym dla właściciela linii elektroenergetycznej jest nieodpłatne przebudowanie przez inny podmiot odcinka linii energetycznej, jednakże tylko i wyłącznie w przypadku wybudowania fragmentu linii energetycznej z nowych elementów. W przypadku gdy nowy odcinek linii energetycznej zbudowany jest z elementów zdemontowanych z odcinka linii kolidującego z planowaną inwestycją właściciel linii elektroenergetycznej nie uzyska żadnego przychodu podatkowego. W takiej sytuacji nie dochodzi bowiem do zwiększenia wartości majątku właściciela linii elektroenergetycznej (linii energetycznej) ponieważ jest to fizycznie ta sama linia, która uległa jedynie przesunięciu. Również w przypadku przesunięcia stacji transformatorowej po stronie Spółki nie wystąpi przychód podatkowy. Spółka nie uzyskuje bowiem żadnej korzyści w przypadku zmiany miejsca posadowienia tego samego transformatora. Jednocześnie Wnioskodawca zauważa, iż powyższe stanowisko ściśle koresponduje ze stanowiskiem Ministerstwa Finansów wyrażonym w wyjaśnieniu z dnia 18 września 2006 r. (Nr DD6-8213-302/H51061634), w którym to Ministerstwo stwierdziło, iż przedsiębiorstwo energetyczne przejmując infrastrukturę techniczną, osiągnie przychody, które należy zaliczyć na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 updop do przychodów podatkowych.

Jednocześnie Spółka zauważa, że jest to zasada ogólna wynikająca z art. 12 ust. 1 pkt 2 updop. Stanowisko to zostało potwierdzone przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie działającego w imieniu Ministra Finansów w interpretacji indywidualnej Nr IPPB3/423-217/10-2/JG z dnia 26 maja 2010 roku wydanej Spółce.

Od zasady tej istnieją jednak wyjątki, w tym wyjątek określony w art. 12 ust. 4 pkt 14 updop. Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 14 updop do przychodów nie zalicza się wartości otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie rzeczy lub praw, a także wartości innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń finansowanych lub współfinansowanych ze środków budżetu państwa, jednostek samorządu terytorialnego, ze środków agencji rządowych, agencji wykonawczych lub ze środków pochodzących od rządów państw obcych, organizacji międzynarodowych lub międzynarodowych instytucji finansowych, w ramach rządowych programów.

Przedmiotowy wyjątek zaistnieje m.in., gdy budowa lub przebudowa drogi zostanie sfinansowana w ramach Programu Wieloletniego „Narodowy Program Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011”, ustanowionego na podstawie uchwały rady ministrów Nr 233/2008 z dnia 28 października 2008 r. Program ten, realizowany do dnia 31 grudnia 2011 r. przez ministra właściwego do spraw administracji w połowie finansowany jest ze środków budżetu państwa (dotacja celowa) w połowie zaś, z budżetów jednostek samorządu terytorialnego (wkład wnioskodawcy).

Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o drogach publicznych w przypadku gdy budowa lub przebudowa drogi w miejscu jej przecięcia się z inną drogą transportu lądowego - z wyjątkiem skrzyżowania z linią kolejową w poziomie szyn, o którym mowa w art. 28 ust. 1 - wodnego, korytarzem powietrznym w strefie lotniska lub urządzeniem typu liniowego (w szczególności linią energetyczną lub telekomunikacyjną, rurociągiem, taśmociągiem) powoduje naruszenie tych obiektów lub urządzeń albo konieczność zmian dotychczasowego ich stanu, przywrócenie poprzedniego stanu lub dokonanie zmiany należy do zarządcy drogi, z zastrzeżeniem ust. 2-4. Zgodnie z ust. 2 art. 32 ustawy o drogach publicznych koszty przyłączy do urządzeń liniowych w granicach pasa drogowego, z zastrzeżeniem ust. 4, pokrywa w całości zarządca drogi, a poza tymi granicami właściciel lub użytkownik urządzeń. Zgodnie z ust. 3 art. 32 ww. ustawy koszty przełożenia urządzeń liniowych w pasie drogowym, wynikające z naruszenia lub konieczności zmian stanu dotychczasowego urządzenia liniowego, w wysokości odpowiadającej wartości tych urządzeń i przy zachowaniu dotychczasowych właściwości użytkowych i parametrów technicznych, z zastrzeżeniem ust. 4, pokrywa zarządca drogi. W myśl ust. 4 art. 32 ustawy o drogach publicznych jeżeli w wyniku uzgodnień zarządcy drogi z zainteresowaną stroną zostaną wprowadzone ulepszenia urządzeń, koszty tych ulepszeń pokrywa odpowiednio ich właściciel lub użytkownik.

Zgodnie z art. 32 ust. 5 ustawy o drogach publicznych przekazanie przez zarządcę drogi urządzeń, o których mowa w ust. 2-4, wykonanych w pasie drogowym, osobie uprawnionej następuje nieodpłatnie, na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego.

Zgodnie z art. 19 ust. 2 ustawy o drogach publicznych zarządcami dróg, z zastrzeżeniem ust. 3, 5 i 8, są dla dróg:

1.  krajowych - Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad;
2.  wojewódzkich - zarząd województwa;
3.  powiatowych - zarząd powiatu;
4.  gminnych - wójt (burmistrz, prezydent miasta).

Zgodnie z art. 20 pkt 3 ustawy o drogach publicznych do zarządcy drogi należy m.in. pełnienie funkcji inwestora.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2005 r. o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego (Dz. U. z 2005 roku Nr 267 poz. 2251 ze zm., dalej: „ustawa o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego”) zadania w zakresie budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg oraz zarządzania nimi finansowane są przez:

1.  ministra właściwego do spraw transportu za pośrednictwem Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad albo drogowych spółek specjalnego przeznaczenia w odniesieniu do dróg krajowych;
2.  samorząd województwa w odniesieniu do dróg wojewódzkich;
3.  samorząd powiatowy w odniesieniu do dróg powiatowych.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego zadania w zakresie finansowania budowy, przebudowy, remontu, utrzymania i ochrony dróg gminnych oraz zarządzania nimi finansowane są z budżetów gmin.

Zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego w granicach miast na prawach powiatu zadania w zakresie finansowania, budowy, przebudowy, remontu, utrzymania, ochrony i zarządzania drogami publicznymi, z wyjątkiem autostrad i dróg ekspresowych, finansowane są z budżetów tych miast.

Jednocześnie Wnioskodawca zauważa, że zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2003 r. Nr 203, poz. 1966 ze zm.), dotacje celowe z budżetu państwa (a zatem również dotacje otrzymywane w ramach „Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011”), stanowią dochód jednostek samorządu terytorialnego. To, iż do istoty dotacji celowej należy przeznaczenie jej na konkretny, ściśle określony cel, nie zmienia faktu, że obok dochodów własnych oraz subwencji ogólnej dotacje celowe stanowią elementarną część budżetu jednostki samorządu terytorialnego. Powyższe prowadzi do wniosku, że budowa lub przebudowa drogi lokalnej w ramach „Narodowego Programu Przebudowy Dróg Lokalnych 2008-2011” finansowana jest de facto z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, a zatem istnieje tu kompatybilność ze wskazanymi wyżej przepisami ustawy o finansowaniu infrastruktury transportu lądowego.

Jednostki samorządu terytorialnego przekażą zgodnie z art. 32 ust. 5 ustawy o drogach publicznych, przebudowane elementy sieci elektroenergetycznej Spółce. Ponieważ przebudowa będzie sfinansowana ze środków budżetu JST uzyskane przez Spółkę przysporzenie nie będzie stanowiło przychodu podatkowego podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych, z uwagi na wyłączenie tego przysporzenia z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 14 updop.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.