Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.671.2017.2.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-12-22
Teza: brak prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług dokonywanych przez Gminę w związku z realizacją projektu pn. „….”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 października 2017 r. (data wpływu 30 października 2017 r.) uzupełnionym pismem z 29 listopada 2017 r. (data wpływu 5 grudnia 2017 r.) oraz pismem z 18 grudnia 2017 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług dokonywanych przez Gminę w związku z realizacją projektu pn. „….” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów towarów i usług dokonywanych przez Gminę w związku z realizacją projektu pn. „….”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 29 listopada 2017 r. (data wpływu 5 grudnia 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 16 listopada 2017 r. znak: 0111-KDIB3-2.4012.671.2017.1.MD.

We wniosku, uzupełnionym pismem z 29 listopada 2017 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina za pośrednictwem Urzędu Miejskiego będzie realizowała projekt „….” z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach \`(...)\` Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2014-2020. Celem projektu jest redukcja emisji zanieczyszczeń do powietrza.

Główną grupą docelową – odbiorcami końcowymi (beneficjentami ostatecznymi) projektu są mieszkańcy gminy, którzy mieszkają w budynkach jednorodzinnych. Projekt będzie obejmował wymianę nieefektywnych kotłów węglowych na kotły gazowe.

W ramach realizacji projektu planowana jest wymiana 21 sztuk starych kotłów/pieców węglowych na nowe wysokosprawne kotły gazowe.

Realizacja projektu będzie spójna z obowiązującym Programem ochrony powietrza na terenie województwa \`(...)\` – \`(...)\` w zdrowej atmosferze.

Nieodzownym elementem projektu będzie edukacja ekologiczna ukierunkowana na ochronę powietrza skierowana do wszystkich mieszkańców Gminy, ze szczególnym uwzględnieniem dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym oraz młodzieży szkolnej. W przeprowadzenie akcji zaangażowane będą wszystkie instytucje oświatowe. Zorganizowane zostaną wykłady/pokazy na temat prawidłowego sposobu użytkowania instalacji grzewczych, sposobu konserwacji urządzeń, wymaganych przeglądów. Wydane zostaną broszury informacyjne, w których podjęta zostanie tematyka oszczędności zasobów naturalnych, stanu zanieczyszczenia powietrza oraz co wpływa na jakość powietrza.

Realizacja projektu obejmuje demontaż starego kotła/pieca węglowego, trwałą jego likwidację – oddanie przez właściciela na skup złomu oraz montaż nowego gazowego.

Realizacja obejmuje także dostosowanie instalacji c.o. do nowego źródła ciepła m.in. wymianę grzejników, instalacji c.o., dostosowanie instalacji c.w.u. wraz z wykonaniem wewnętrznych instalacji w budynku, niezbędnych do prawidłowego funkcjonowania nowego systemu ogrzewania.

Realizacja projektu obejmuje również prowadzenie przez firmę zewnętrzną okresowych kontroli gospodarstw domowych, w których wymieniono kotły w celu sprawdzenia zgodności z realizowanym programem.

Odbiorcami końcowymi projektu (beneficjentami ostatecznymi) są mieszkańcy gminy.

W ramach projektu dofinansowanie będzie udzielone wyłącznie właścicielom budynków przeznaczonych na cele mieszkaniowe, którzy złożą odpowiednie dokumenty potwierdzające ich własność w stosunku do nieruchomości objętej projektem oraz złożą oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Gmina jest tylko operatorem programu i nie gmina będzie występowała z wnioskami o zgłoszenie robót niewymagających pozwolenia na budowę lub o pozwolenie na budowę do odpowiednich organów. To mieszkańcy jako beneficjenci ostateczni projektu będą zobowiązani dokonać zgłoszenia robót niewymagających pozwolenia na budowę lub uzyskać pozwolenie na budowę od odpowiednich organów.

Gmina jest tylko operatorem programu i nie może ona posiadać zgody na dysponowanie nieruchomościami objętymi projektem na cele budowlane. Właścicielami nowo zainstalowanych kotłów są mieszkańcy gminy.

Realizując projekt Gmina będzie udzielać mieszkańcom dotacji celowych z budżetu na dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji i zakupów inwestycyjnych. Maksymalna przyjęta kwota dofinansowania jednego kotła wynosi 8.000,00 zł, natomiast dofinansowanie kosztu modernizacji, dostosowania instalacji do nowego źródła ciepła wyniesie nie więcej niż 6.000,00 zł

Właściciele budynków (mieszkańcy) nie będą wnosić wpłat na rzecz Gminy z tytułu wymiany kotłów oraz dostosowania instalacji do nowego źródła ciepła.

Wnioskodawca w ramach realizacji projektu nie będzie dokonywał zakupów związanych z wymianą kotłów/pieców węglowych na nowe kotły gazowe oraz dostosowania instalacji do nowego źródła ciepła. Zadanie to będzie realizowane bezpośrednio przez właścicieli budynków i faktury będą wystawiane na właścicieli budynków (mieszkańców). Natomiast koszty związane z edukacją ekologiczną, ukierunkowane na ochronę powietrza będą ponoszone przez Gminę. Faktury będą wystawiane na Gminę, a koszty poniesione na realizację edukacji udokumentowane fakturami VAT, w których jako nabywca figurować będzie Gmina.

Również koszty związane z kontrolą wykonania inwestycji na poszczególnych nieruchomościach będą ponoszone przez Gminę. Gmina planuje zawarcie umowy na realizację tego zadania, co zostanie udokumentowane fakturami VAT, w których jako nabywca figurować będzie Gmina.

Gmina nie będzie zawierać z właścicielami budynków (mieszkańcami) umów na świadczenie usług wymiany starych kotłów/pieców węglowych na nowe kotły gazowe oraz dostosowanie instalacji do nowego źródła ciepła. Umowy będą zawierane bezpośrednio przez właścicieli budynków z wykonawcami ww. usług. Pomiędzy właścicielami budynków (mieszkańcami), a Gminą będą zawierane umowy o udzielenie dotacji, które będą określać wysokość dotacji jaką mieszkaniec będzie mógł otrzymać po wykonaniu inwestycji.

W umowie pomiędzy Gminą, a właścicielami budynków (mieszkańcami) nie będzie zapisów dotyczących obowiązku dokonywania wpłat na pokrycie kosztów wymiany starych kotłów węglowych na gazowe oraz dostosowania instalacji do nowego źródła ciepła. Umowa będzie dotyczyć dotacji na realizację inwestycji.

Właściciele budynków (mieszkańcy) nie będą dokonywać żadnych wpłat, które miałyby stanowić warunek udziału w projekcie. Właściciele budynków (mieszkańcy) po zawarciu umowy dotacji z Gminą będą sami wybierać przedsiębiorcę (firmę), który dokona u nich wymiany kotła jak również niezbędnych prac związanych z dostosowaniem instalacji c.o. do nowego źródła ciepła. Potwierdzeniem wykonania ww. prac oraz zakupów będzie faktura wystawiona na właściciela budynku (mieszkańca).

Gmina nie będzie świadczyć na rzecz mieszkańców żadnych usług. Gmina będzie zawierać z mieszkańcami tylko i wyłącznie umowy o udzielenie dotacji.

Mieszkańcy nie wnoszą żadnych wpłat z tytułu uczestnictwa w projekcie.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych przez nią wydatków związanych z realizacją projektu?

Stanowisko Wnioskodawcy (doprecyzowane w piśmie z 18 grudnia 2017 r.):

Stosownie do art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W myśl powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2017 r. poz. 1875) gmina wykonuje zdania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne oznaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy ochrony środowiska i przyrody (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym). Tak więc realizując to zadanie gmina wykonuje swoje zadanie własne. Gmina będzie widniała jako nabywca na fakturach związanych z realizacją projektu, ale towary i usługi nabywane w ramach projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym. Realizując projekt Gmina będzie ponosić koszty edukacji ekologicznej, koszty kontroli gospodarstw domowych. Wydatki te nie są związane z wykonywanymi przez gminę czynnościami opodatkowanymi. Gmina w tym zakresie działania w ogóle nie wykonuje czynności opodatkowanych.

Gmina jest podatnikiem podatku VAT. Świadczone przez Gminę usługi w zakresie m.in. najmu lokali, dzierżawy i użytkowania wieczystego gruntów, sprzedaży nieruchomości, usług cmentarnych stanowią czynności podlegające opodatkowaniu VAT. Jednakże wydatki związane z realizacją projektu nie są związane z tą sprzedażą. Gminie nie przysługuje więc prawo do odliczenia VAT naliczonego od ponoszonych przez nią wydatków związanych z realizacją projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z uwagi na powyższe unormowania, pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 cyt. ustawy o podatku od towarów i usług. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Natomiast w pozostałym zakresie występuje w charakterze organu władzy publicznej.

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875 z późn. zm.), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym).

Jak wynika z opisu sprawy Gmina będzie realizowała projekt pn. „…..”, którego celem jest redukcja emisji zanieczyszczeń do powietrza. Realizacja projektu będzie spójna z obowiązującym Programem ochrony powietrza na terenie województwa \`(...)\` – \`(...)\` w zdrowej atmosferze. Jak wskazała Gmina nieodzownym elementem projektu będzie edukacja ekologiczna ukierunkowana na ochronę powietrza skierowana do wszystkich mieszkańców Gminy.

Podnieść należy, że zasadniczym przedmiotem działalności gminy są czynności wykonywane w charakterze podmiotu prawa publicznego w celu sprawowania władzy publicznej. Jest to szeroko rozumiana działalność nastawiona na zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej, którą tworzą mieszkańcy gminy. Jak zostało wcześniej wskazane, do zakresu jej działania należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W sferze publicznoprawnej mieści się również m.in. ochrona środowiska i przyrody co wynika z treści art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Treść wniosku wskazuje, że Gmina w ramach realizacji projektu nie będzie dokonywała zakupów związanych z wymianą kotłów/pieców węglowych na nowe kotły gazowe oraz dostosowania instalacji do nowego źródła ciepła. Jak wskazała Gmina zadanie to będzie realizowane bezpośrednio przez właścicieli budynków i faktury będą wystawiane na właścicieli budynków (mieszkańców). Gmina nie będzie zawierać z właścicielami budynków (mieszkańcami) umów na świadczenie usług wymiany starych kotłów/pieców węglowych na nowe kotły gazowe oraz dostosowanie instalacji do nowego źródła ciepła. Umowy będą zawierane bezpośrednio przez właścicieli budynków z wykonawcami ww. usług. Gmina nie będzie świadczyć na rzecz mieszkańców żadnych usług. Mieszkańcy nie wnoszą żadnych wpłat z tytułu uczestnictwa w projekcie.

Natomiast Gmina będzie dokonywać zakupów towarów i usług związanych z edukacją ekologiczną oraz z kontrolą wykonania inwestycji na poszczególnych nieruchomościach, co zostanie udokumentowane fakturami VAT, w których jako nabywca figurować będzie Gmina. Z okoliczności dotyczących sprawy wynika, że realizując projekt ww. zakresie Gmina wykonuje swoje zadanie własne, a towary i usługi nabywane w ramach projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym. Wydatki te nie są związane z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi. Gmina w tym zakresie działania w ogóle nie wykonuje czynności opodatkowanych.

Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy stwierdzić należy, że w związku z czynnościami realizowanymi przez Gminę w ramach realizacji projektu, nie dochodzi do świadczenia na rzecz mieszkańców. Gmina nie świadczy na rzecz mieszkańca usług odpłatnych, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od ponoszonych przez Wnioskodawcę wydatków związanych z realizacją projektu pn. „….”.

Jak wskazano na wstępie, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje, bowiem towary i usługi nabywane przez Gminę w związku z realizacją projektu dotyczące edukacji ekologicznej oraz kontroli wykonania inwestycji na poszczególnych nieruchomościach nie będą w żadnym zakresie wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur dokumentujących zakupy towarów i usług dokonywanych przez Gminę w związku z realizacją projektu związanych z edukacją ekologiczną, oraz kontrolą wykonania inwestycji na poszczególnych nieruchomościach

Podsumowując stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego (zdarzeniu przyszłym), bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.