Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-316/14/ES
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-07-07
Teza: zwolnienie od podatku wniesienia aportem do spółki komandytowo-akcyjnej budynku wraz z częścią gruntu
Słowa kluczowe: aport; działki; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; podatnik; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 marca 2014 r. (data wpływu 25 marca 2014 r.), uzupełnionym pismem z 25 czerwca 2014 r. (data wpływu 26 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku wniesienia aportem do spółki komandytowo-akcyjnej budynku wraz z częścią gruntu („Dostawa 1”) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25 marca 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku wniesienia aportem do spółki komandytowo-akcyjnej budynku wraz z częścią gruntu („Dostawa 1”).

Wniosek został uzupełniony pismem z 25 czerwca 2014 r. (data wpływu 26 czerwca 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu nr IBPP1/443-316/14/ES z 13 czerwca 2014 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą i zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Wnioskodawca jest ponadto akcjonariuszem spółki komandytowo-akcyjnej (dalej: „SKA”), która prowadzi działalność gospodarczą, głównie w zakresie produkcji i handlu bramami i ogrodzeniami.

Na podstawie aktu notarialnego z dnia 30 grudnia 1994 r. (Rep. …) Wnioskodawca (w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą) nabył od S. (dalej: „Spółdzielnia”) zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”). W skład ZCP wchodziło m.in. prawo wieczystego użytkowania działki nr 20/3 (dalej: „Grunt”) zabudowanej między innymi budynkiem produkcyjno-magazynowym (dalej: „Budynek 1”). Nabycie ZCP zostało udokumentowane fakturą bez wykazanej kwoty VAT.

Spółdzielnia nabyła prawo wieczystego użytkowania Gruntu wraz z Budynkiem 1 w 1988 r. W związku z tym nabyciem Spółdzielnia nie nabyła prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego (transakcja została dokonana w stanie prawnym, w którym nie obowiązywała jeszcze w Polsce ustawa o podatku od towarów i usług).

Wnioskodawca poniósł wydatki na wybudowanie na Gruncie budynku socjalno-biurowego (dalej: „Budynek 2”). Wnioskodawca miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących przedmiotowe wydatki.

W listopadzie 2013 r. Wnioskodawca wniósł do SKA wkład niepieniężny składający się m.in. z Budynku 1 i Budynku 2 wraz z Gruntem w zamian za co objął akcje w SKA. Powyższa transakcja stanowiła u Wnioskodawcy:

*   odpłatną dostawę Budynku 1 wraz z częścią Gruntu, która proporcjonalnie przypadała na wartość Budynku 1 (dalej: „Dostawa 1”),
*   odpłatną dostawę Budynku 2, wraz z częścią Gruntu, która proporcjonalnie przypadała na wartość Budynku 2 (dalej: „Dostawa 2”).

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, iż w okresie od daty nabycia ZCP w którego skład wchodziło prawo wieczystego użytkowania Gruntu oraz Budynek 1 do momentu dokonania opisanego wyżej aportu Wnioskodawca:

*   wykorzystywał Budynek 1 wyłącznie dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej,
*   nie udostępniał Budynku 1 odpłatnie innym podmiotom w drodze najmu, dzierżawy, leasingu ani innych podobnych umów,
*   nie ponosił wydatków na ulepszenie Budynku 1 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej Budynku.

W uzupełnieniu Wnioskodawca podał, że jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od 16 czerwca 1993 r.

W świetle treści aktu notarialnego dokumentującego dostawę nieruchomości przez S. (dalej: „Spółdzielnia”) na rzecz Wnioskodawcy, dostawa ta była czynnością niepodlegąjąca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów.

W okresie od 1 lipca 1993 r. do 30 grudnia 1994 r. Spółdzielnia nie ponosiła wydatków na ulepszenie Budynku 1 (budynku produkcyjno-magazynowego) w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, które byłyby wyższe niż 30% wartości początkowej Budynku 1.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, iż Spółdzielnia nie była jego „poprzednikiem” prawnym, lecz podmiotem od którego Wnioskodawca nabył opisaną we Wniosku nieruchomość.

W okresie od 1 lipca 1993 r. do 30 grudnia 1994 r., Spółdzielnia wynajmowała Budynek 1 innym podmiotom.

Budynek 1 jest budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409) i Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. (Dz. U. nr 112, poz. 1316 ze zm.). Budynek 1 jest trwale związany z gruntem. Wnioskodawca nie posiada informacji o oznaczeniu PKOB tego budynku.

Przedmiotowa działka i Budynek 1 były wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu wejścia w posiadanie do chwili aportu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Wnioskodawca wniósł aportem do Spółki własność gruntu wraz z posadowionym na tym gruncie Budynkiem 1.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dokonana przez Wnioskodawcę Dostawa 1 powinna być zwolniona od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, Dostawa 1 powinna być zwolniona od podatku od towarów i usług.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim lub pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT, oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części po ich:

*   wybudowaniu lub
*   ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W świetle powyższego, z uwagi na fakt, iż przed Dostawą 1, Budynek 1 nie był udostępniony odpłatnie lub sprzedany innemu podmiotowi w drodze czynności podlegających opodatkowaniu, Dostawa 1 stanowiła oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy tj. pierwsze zasiedlenie w rozumieniu wskazanego wyżej art. 2 pkt 14 Ustawy o VAT. W konsekwencji Dostawa 1 nie korzystała ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.

W związku z tym, należało zbadać, czy Dostawa 1 powinna korzystać ze zwolnienia od VAT określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów - przy czym warunku b), zgodnie z art. 43 ust. 7a Ustawy oVAT nie stosuje się, jeżeli podatnik wykorzystywał budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

W świetle powyższego przepisu, zdaniem Wnioskodawcy, Dostawa 1 podlegała zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a Ustawy o VAT, z uwagi na następujące okoliczności:

1.  Wnioskodawca nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem Gruntu i Budynku 1 od Spółdzielni gdyż transakcja ta stanowiła dostawę ZCP, udokumentowaną fakturą bez wykazanej kwoty VAT. Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, spełniony został pierwszy z dwóch warunków zastosowania zwolnienia od VAT dla Dostawy 1 tj. warunek, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. a Ustawy o VAT.
2.  Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie Budynku 1 w wysokości przekraczającej 30% jego wartości początkowej ustalonej zgodnie z przepisami o podatku dochodowym. W związku z tym, zdaniem Wnioskodawcy, spełniony został również drugi warunek zastosowania zwolnienia od VAT dla Dostawy 1 tj. warunek o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b Ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zauważyć, iż przedmiotową interpretację oparto na przepisach prawa podatkowego obowiązujących do dnia 31 grudnia 2013 r., gdyż we wniosku z 20 marca 2014 r. (data wpływu 25 marca 2014 r.), Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem wniosku jest zaistniały stan faktyczny, który dotyczy dokonanego w listopadzie 2013 r. wniesienia aportem do spółki komandytowo-akcyjnej Budynku 1 wraz z częścią gruntu („Dostawa 1”).

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast stosownie do treści art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Według art. 2 pkt 22 cyt. ustawy, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Tworzenie spółek kapitałowych (spółek prawa handlowego) reguluje ustawa z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm.).

Udziały lub akcje w spółkach kapitałowych mogą być obejmowane między innymi w zamian za wkład niepieniężny (aport). Przedmiotem aportu mogą być wszystkie przedmioty majątkowe (prawa i rzeczy), o ile są zbywalne i mogą jako aktywa wejść do bilansu spółki, przy czym muszą być one wymienione w umowie ze wskazaniem osoby wnoszącej i przeznaczonych za ten aport udziałów.

Przedmiotem wkładu niepieniężnego do spółki prawa handlowego mogą być zatem przedmioty majątkowe takie jak m.in. nieruchomości.

W świetle wskazanych wyżej przepisów, należy stwierdzić, iż wniesienie aportu (wkładu niepieniężnego) w postaci nieruchomości do spółki prawa handlowego lub cywilnego spełnia definicję odpłatnej dostawy towarów, zawartej w art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, a tym samym w rozumieniu art. 2 pkt 22 tej ustawy, uznawane jest za sprzedaż, ponieważ dostawa ta odbywa się za wynagrodzeniem (wniesienie aportu spełnia przymiot odpłatności, istnieje bowiem bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów a otrzymanym wynagrodzeniem w formie udziałów, akcji), a jej efektem jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 tej ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem VAT od 16 czerwca 1993 r. W związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, w dniu 30 grudnia 1994 r. Wnioskodawca nabył od Spółdzielni zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w skład której wchodziło m.in. prawo wieczystego użytkowania działki nr 20/3 zabudowanej m.in. budynkiem produkcyjno-magazynowym (Budynek 1), będącym budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, trwale związanym z gruntem.

W listopadzie 2013 r. Wnioskodawca w zamian za akcje wniósł do SKA wkład niepieniężny składający się m.in. z własności gruntu wraz z posadowionym na tym gruncie Budynkiem 1 („Dostawa 1”).

W okresie od daty nabycia do momentu dokonania aportu Wnioskodawca wykorzystywał Budynek 1 wyłącznie dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie udostępniał Budynku 1 odpłatnie innym podmiotom w drodze najmu, dzierżawy, leasingu ani innych podobnych umów, nie ponosił wydatków na ulepszenie Budynku 1 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej Budynku.

Przedmiotowa działka i Budynek 1 były wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu wejścia w posiadanie do chwili aportu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Zatem nieruchomość przeznaczona i wykorzystywana była do działalności gospodarczej Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym Wnioskodawca działał z tytułu wniesienia aportem ww. nieruchomości („Dostawa 1”) jak podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Kwestię wysokości opodatkowania reguluje art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

Na mocy art. 146a pkt 1 ww. ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Wszelkie zaś odstępstwa od tej zasady poprzez zastosowanie obniżonej stawki lub zwolnienie z opodatkowania, należy uznać za wyjątek w stosowaniu ww. przepisu.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ustawy o VAT.

Art. 43 ust. 1 pkt 10 powołanej ustawy stanowi, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Według art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, ilekroć w jej przepisach mowa jest o pierwszym zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m. in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie wykorzystywana, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy powinno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekraczają 30% jego wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany budynek (obiekt) zostanie sprzedany lub np. oddany w najem lub dzierżawę – bowiem zarówno sprzedaż, najem, jak i dzierżawa są czynnościami podlegającymi opodatkowaniu. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku, budowli lub ich części do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy) czy nabywcy.

W tym miejscu należy zauważyć, iż w przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a tej ustawy zwalnia się dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Treść art. 43 ust. 7a powyższej ustawy wskazuje, że warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy o VAT, w myśl którego w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r., w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W świetle powyższych przepisów przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak dla dostawy budynków, budowli lub ich części na tym gruncie posadowionych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z Polską Klasyfikacją Obiektów Budowlanych (PKOB) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. (Dz. U. Nr 112 poz. 1316 ze zm.) przez obiekt budowlany rozumie się konstrukcję połączoną z gruntem w sposób trwały, wykonaną z materiałów budowlanych i elementów składowych będącą wynikiem prac budowlanych. Budynki natomiast to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych, przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt lub ochrony przedmiotów.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 ze zm.) ilekroć w ustawie jest mowa o:

1.obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć:

1.  budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi,
2.  budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami,
3.  obiekt małej architektury;

2.budynku - należy przez to rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach,

3.budowli - należy przez to rozumieć każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych, elektrowni jądrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową;

3a.obiekcie liniowym - należy przez to rozumieć obiekt budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności droga wraz ze zjazdami, linia kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg, rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i umieszczona bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja kablowa, przy czym kable w niej zainstalowane nie stanowią obiektu budowlanego lub jego części ani urządzenia budowlanego.

Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”.

W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki.

Biorąc pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis stanu faktyczne oraz przedstawione przepisy prawa, w celu ustalenia czy dostawa (aport) Budynku 1 wraz z częścią przynależnego do tego budynku gruntu („Dostawa 1”) może korzystać ze zwolnienia, koniecznym jest zbadanie przesłanek określonych przepisem art. 43 ust. 1 pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług.

Aby zatem dostawa przedmiotowego budynku mogła korzystać ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT nie może być dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim i pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą tego budynku nie może upłynąć okres krótszy niż 2 lata.

Ażeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało miejsce wówczas, gdy wybudowany lub ulepszony obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, leasing. Zarówno sprzedaż, jak i najem, dzierżawa, leasing są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie także moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu nabywcy czy najemcy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca czynny zarejestrowany podatnik VAT od 16 czerwca 1993 r. w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w dniu 30 grudnia 1994 r. nabył od Spółdzielni zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w skład której wchodziło m.in. prawo wieczystego użytkowania działki nr 20/3 zabudowanej m.in. budynkiem produkcyjno-magazynowym (Budynek 1), będącym budynkiem w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, trwale związanym z gruntem. Nabycie zostało udokumentowane fakturą bez wykazanej kwoty VAT (dostawa ta była czynnością niepodlegąjącą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów.

W okresie od 1 lipca 1993 r. do 30 grudnia 1994 r. Spółdzielnia nie ponosiła wydatków na ulepszenie Budynku 1, które byłyby wyższe niż 30% wartości początkowej Budynku 1, natomiast w tym okresie wynajmowała Budynek 1 innym podmiotom.

W listopadzie 2013 r. Wnioskodawca w zamian za akcje wniósł do SKA wkład niepieniężny składający się m.in. z własności gruntu wraz z posadowionym na tym gruncie Budynkiem 1 („Dostawa 1”).

W okresie od daty nabycia do momentu aportu Wnioskodawca wykorzystywał Budynek 1 wyłącznie dla celów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, nie udostępniał Budynku 1 odpłatnie innym podmiotom w drodze najmu, dzierżawy, leasingu ani innych podobnych umów, nie ponosił wydatków na ulepszenie Budynku 1 w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej Budynku 1. Przedmiotowa działka i Budynek 1 były wykorzystywane przez Wnioskodawcę od momentu wejścia w posiadanie do chwili aportu do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Odnosząc powołane przepisy prawa do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy stwierdzić, że czynnością spełniającą definicję pierwszego zasiedlenia budynku produkcyjno-magazynowego (Budynku 1) znajdującego się na wniesionej aportem do spółki działce było wynajmowanie (oddanie do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu pierwszemu najemcy) Budynku 1 przez Spółdzielnię w okresie od 1 lipca 1993 r. do 30 grudnia 1994 r. Z uwagi na powyższe, do przedmiotowej dostawy zastosowanie znajdzie przepis art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w którym zwalnia się dostawę nieruchomości z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim (w omawianym przypadku warunek ten nie dotyczy dokonanej dostawy, gdyż nie była ona dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim, co uzasadniono powyżej);
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nieruchomości upłynął okres krótszy niż 2 lata (w omawianym przypadku warunek ten również nie dotyczy dokonanej dostawy, gdyż dostawa ta była dokonana po upływie dwuletniego okresu, o którym mowa w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o VAT).

Zatem dokonana przez Wnioskodawcę dostawa przedmiotowego budynku produkcyjno-magazynowego (Budynku 1) w formie aportu do spółki komandytowo-akcyjnej objęta była zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, gdyż nie była dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia oraz pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dokonaną dostawą nie upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Tym samym, również dostawa gruntu, w części przynależnej do Budynku 1, na którym posadowiony jest ten Budynek objęta była zwolnieniem od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o VAT.

Ponieważ wniesienie aportem budynku produkcyjno-magazynowego (Budynku 1) do spółki komandytowo-akcyjnej objęte jest zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, to badanie czy w sytuacji opisanej przez Wnioskodawcę wniesienie aportem przedmiotowego obiektu jest objęte zwolnieniem na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a o VAT - jest bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze, stanowisko Wnioskodawcy, iż Dostawa 1 podlegała zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, należało uznać za nieprawidłowe, gdyż w przedmiotowej sprawie podstawą do zastosowania zwolnienia był art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.