Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.142.2025.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: W zakresie kwalifikacji przychodu uzyskanego ze sprzedaży
świadectw pochodzenia do odpowiedniego źródła
przychodów oraz w zakresie ustalenia czy przychód ze
sprzedaży świadectw pochodzenia oraz gwarancji
pochodzenia będzie przychodem ze zbycia i realizacji praw z
instrumentów finansowych.
Słowa kluczowe: instrumenty-instrumenty finansowe
podatek-podatek ryczałtowy-ryczałt od dochodów spółek
– CIT estoński
przychód-źródła przychodu
zyski-zyski ukryte
świadectwo-świadectwo pochodzenia energii
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Proporcjonalne
przypisywanie kosztów do źródła przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
1

wysokość podatku-Stawka podatku-Ryczałt od dochodów
spółek kapitałowych-Ukryte zyski
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2a
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 2b
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6b-Oddział 2-art. 28j-ust. 1-pkt 2-lit. f

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy:
      - przychody ze sprzedaży świadectw pochodzenia należy zakwalifikować do
        przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b ust. 1 Ustawy CIT w
        przypadku, gdy Spółka opodatkowana jest na zasadach ogólnych,
      - przychód ze sprzedaży świadectw pochodzenia jest przychodem ze zbycia i realizacji
        praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy CIT,
      - przychód ze sprzedaży gwarancji pochodzenia będzie przychodem ze zbycia i
        realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f
        Ustawy CIT.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    (...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) jest
    podmiotem, w którym głównym przedmiotem działalności jest wytwarzanie energii
    elektrycznej. Spółka specjalizuje się w wytwarzaniu energii elektrycznej ze źródeł
    odnawialnych, wykorzystując energię wiatru.
    Siedziba spółki znajduje się w (...). Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i
    podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych
    od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Prezes Urzędu Regulacji Energetyki (...). udzielił Wnioskodawcy koncesji na wytwarzanie
    energii eklektycznej na okres (...) 2015 r. do (...) 2030 r. Przedmiot działalności objętej
    koncesją stanowi działalność gospodarczą polegającą na wytwarzaniu energii elektrycznej
    w instalacji odnawialnego źródła energii, elektrowni wiatrowej (WIL) o łącznej mocy
    zainstalowanej 2,000 MW, zlokalizowanej w obrębie miejscowości (...)
    Wnioskodawca jest wytwórcą energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii i z tego
    tytułu przysługuje mu świadectwo pochodzenia tej energii potwierdzające jej wytworzenie
    z odnawialnych źródeł energii.

    Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia powstają po raz pierwszy z
    chwilą zapisania tych świadectw, na podstawie informacji o wydanych świadectwach
    pochodzenia na koncie ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia i przysługują
    osobie będącej posiadaczem tego konta.
    Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia następuje z
    chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia. Świadectwa
    pochodzenia stanowią towar giełdowy. Każde świadectwo jest przekazywane przez Urząd
    Regulacji Energetyki do Rejestru Świadectw Pochodzenia prowadzonego przez Towarową
    Giełdę Energii. Z chwilą zapisania świadectwa na koncie ewidencyjnym w rejestrze,
    powstają prawa majątkowe, które Wnioskodawca może sprzedać. Sprzedaż świadectw
    pochodzenia energii odbywa się na Towarowej Giełdzie Energii za pośrednictwem biura
    maklerskiego (w przypadku Wnioskodawcy jest to biuro maklerskie ...) Mają miejsce dwie
    sesje sprzedaży w tygodniu - we wtorki i czwartki. Cena świadectw pochodzenia jest
    pochodną popytu i podaży w danym.
    Spółka od (...) 2015 r. zaczęła sprzedawać przedmiotowe świadectwa pochodzenia z OZE
    wydawane przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
    Ponadto, Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie
    dokonywać sprzedaży gwarancji pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z
    odnawialnych źródeł energii w instalacjach odnawialnego źródła energii, uzyskanych przez
    Wnioskodawcę w związku z wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
    energii przy wykorzystaniu elektrowni wiatrowej.
    Gwarancja pochodzenia jest dokumentem poświadczającym odbiorcy końcowemu, że
    określona w tym dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w
    instalacjach odnawialnego źródła energii. Co istotne, w odróżnieniu od świadectwa
    pochodzenia energii, z gwarancji pochodzenia nie wynikają dla jej posiadacza żadne
    prawa majątkowe.
    Sprzedaż gwarancji pochodzenia odbywa się jedynie pomiędzy członkami Rejestru
    Gwarancji Pochodzenia na Towarowej Giełdzie Energii, tylko i wyłącznie przy pomocy
    systemu informatycznego Rejestru Gwarancji Pochodzenia. Sprzedaż gwarancji
    pochodzenia wymaga współdziałania dwóch członków Rejestru Gwarancji Pochodzenia:
    sprzedającego oraz kupującego. Nie ma możliwości sprzedaży gwarancji pochodzenia
    poza systemem informatycznym Rejestru Gwarancji Pochodzenia. Aby zrealizować
    transakcję sprzedaży gwarancji pochodzenia, sprzedający członek Rejestru Gwarancji
    Pochodzenia musi zgłosić ofertę sprzedaży w systemie informatycznym Rejestru
    Gwarancji Pochodzenia, w tym m.in. dane kupującego członka Rejestru Gwarancji
    Pochodzenia, cenę netto oraz wolumen w MWh, na jaki transakcja ma być zawarta. Z kolei
    kupujący członek Rejestru Gwarancji Pochodzenia musi zaakceptować otrzymaną ofertę
    sprzedaży w systemie informatycznym Rejestru Gwarancji Pochodzenia.
    Po zaakceptowaniu oferty sprzedaży przez kupującego członka Rejestru Gwarancji
    Pochodzenia dochodzi do zawarcia umowy sprzedaży gwarancji pochodzenia, które
    zostają usunięte z konta sprzedającego członka Rejestru Gwarancji Pochodzenia i
    jednocześnie zostają zapisane na koncie kupującego członka Rejestru Gwarancji
    Pochodzenia. Zatem sprzedaż gwarancji pochodzenia odbywa się bez udziału biura
    maklerskiego. Cena gwarancji pochodzenia jest pochodną zapotrzebowania i ilości
    wystawionych gwarancji w danym momencie.
    W związku z powyższym, Spółka powzięła wątpliwość, do którego ze źródeł przychodów
    (zyski kapitałowe, czy inne źródła przychodów) określonych w art. 7 ust. 1 Ustawy CIT
    należy zakwalifikować przychód ze zbycia praw majątkowych wynikających z
    przedmiotowych świadectw pochodzenia.

    Dodatkowo w związku z planami wyboru w najbliższym czasie formy opodatkowania w
    postaci Ryczałtu od dochodów spółek, o jakim mowa w rozdziale 6b Ustawy CIT (tzw.
    estońskiego CIT), Spółka powzięła także wątpliwość czy przychód ze sprzedaży świadectw
    pochodzenia i przyszły przychód z gwarancji pochodzenia są/będą przychodami ze zbycia i
    realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy
    CIT.
    Pytania
      1. Czy przychody ze sprzedaży świadectw pochodzenia należy zakwalifikować do
        przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b ust. 1 Ustawy CIT w
        przypadku, gdy Spółka opodatkowana jest na zasadach ogólnych?
      2. Czy przychód ze sprzedaży świadectw pochodzenia jest przychodem ze zbycia i
        realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f
        Ustawy CIT?
      3. Czy przychód ze sprzedaży gwarancji pochodzenia będzie przychodem ze zbycia i
        realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f
        Ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy przychody ze sprzedaży świadectw pochodzenia nie stanowią
    przychodów z zysków kapitałowych określonych w art. 7b ust. 1 Ustawy CIT.
    Ad 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży świadectw pochodzenia nie jest
    przychodem ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j
    ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy CIT.
    Ad 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży gwarancji pochodzenia nie będzie
    przychodem ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j
    ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy CIT.
    Uzasadnienie do stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychód uzyskany ze zbycia praw majątkowych wynikających ze
    świadectw pochodzenia z OZE nie stanowi przychodu z zysków kapitałowych. Zdaniem
    Spółki przychód ten nie został wymieniony w żadnym z punktów wyszczególnionych w art.
    7b ust. 1 ustawy CIT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym
    jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu
    osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Katalog przychodów, które stanowią zyski kapitałowe został zamieszczony w art. 7b
    ustawy CIT. W art. 7b ust. 1 Ustawy CIT nie występują przychody, które można by
    przypisać do sprzedaży świadectw pochodzenia.
    Należy zaznaczyć, że wyżej wymieniony katalog przychodów jest zamkniętym zbiorem
    określonym przez ustawodawcę. Wobec powyższego, uzyskanie przez Spółkę przychodów
    innych niż wyżej wymienione należy kwalifikować do innych źródeł przychodów.

    W ocenie Wnioskodawcy przychód uzyskany ze zbycia praw majątkowych ze świadectw
    pochodzenia z OZE nie jest żadnym z wyżej wymienionych, również tym wymienionym w
    art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b – tj. przychodem z papierów wartościowych i pochodnych
    instrumentów finansowych.
    Zgodnie z definicją pochodnych instrumentów finansowych z art. 4a pkt 22 Ustawy CIT,
    ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, oznacza to
    instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r.
    o obrocie instrumentami finansowymi (Dz.U. z 2024., poz. 722, dalej: „UOIF”), z
    wyłączeniem tytułów uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania oraz
    instrumentów rynku pieniężnego.
    Stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 2 UOIF, instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są
    niebędące papierami wartościowymi:
      a) tytuły uczestnictwa w instytucjach wspólnego inwestowania,
      b) instrumenty rynku pieniężnego,
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
        instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
        waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
        instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
        wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów
        pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz inne
        instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które są
        wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez rozliczenie
        pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
        instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę, pod
        warunkiem, że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
        finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
        obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
        kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
        których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
        dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują właściwości
        innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,
      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
        oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
        frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych, które
        są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
        rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty
        pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które
        wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
      j) uprawnienia do emisji.
    Poza tym, z § 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra finansów z dnia 17 listopada 2024 r. w
    sprawie uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów
    finansowych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1750, z późn. zm.), wynika, iż instrumentem
    pochodnym jest instrument finansowy, którego:

      a) wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej
        stopy procentowej, ceny instrumentu finansowego lub towaru, kursu wymiany
        walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu
        kredytowego albo innej podobnej wielkości oraz
      b) zawarcie, w tym nabycie lub wystawienie, nie wymaga żadnych wydatków lub
        wpływów początkowych lub wymaga początkowej inwestycji netto mniejszej niż
        byłaby wymagana dla innych rodzajów kontraktów, dla których oczekuje się
        podobnych reakcji na zmiany czynników rynkowych przy założeniu, że w przypadku
        zmiennej nie- finansowej zmienna ta nie jest specyficzna dla żadnej ze stron
        kontraktu oraz
      c) rozliczenie nastąpi w przyszłości oraz
      d) rozliczenie nastąpi przez przekazanie instrumentu bazowego, przekazanie innych
        aktywów finansowych lub przez przekazanie aktywów finansowych o wartości
        równej różnicy między bieżącą ceną rynkową instrumentu bazowego i jego ceną
        umowną.
    Mając na uwadze orzecznictwo organów podatkowych, podkreślenia wymaga fakt, że
    warunki wynikające z powołanych aktów prawnych muszą zostać spełnione łącznie. Takie
    stanowisko zaprezentował np. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w wydanej 10
    listopada 2015 r. interpretacji indywidualnej (sygn. IPPB5/4510-782/15-4/RS), podobne
    stanowisko w interpretacji podatkowej z dnia 5 maja 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
    2.4010.105.2020.1.MZA.
    Z powyższych definicji wynika, że przychód ze zbycia świadectw pochodzenia nie mieści
    się w ich zakresie z samego literalnego brzmienia i w związku z tym nie jest przychodem z
    papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych w świetle art. 7b ust. 1
    pkt 6 lit. b Ustawy CIT, w okresie, w którym Spółka opodatkowana jest na zasadach
    ogólnych.
    Ad 2
    Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy CIT, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    spółek może podlegać podatnik, jeżeli mniej niż 50% przychodów z działalności
    osiągniętych w poprzednim roku podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty
    należnego podatku od towarów i usług, pochodzi ze zbycia i realizacji praw z
    instrumentów finansowych.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 UOIF, instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są
    papiery wartościowe.
    Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a UOIF, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach
    wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18,
    dalej: „KSH”), prawa do akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy
    zastawne, certyfikaty inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym
    inkorporujące prawa majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z
    zaciągnięcia długu, wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego
    lub obcego.
    W tym kontekście należy zwrócić uwagę na brzmienie ustawy z dnia 26 października 2000
    r. o giełdach towarowych (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r., poz. 910 z późn. zm., dalej „ustawa
    o giełdach towarowych”), która wyróżnia dwa odrębne pojęcia: instrumenty finansowe
    (art. 2 pkt 1a ustawy o giełdach towarowych) i towary giełdowe (art. 2 pkt 2 ustawy o
    giełdach towarowych).
    Instrumenty finansowe zostały zdefiniowane poprzez odesłanie do UOIF.

    Natomiast z art. 2 pkt 2 lit. d) oraz f) ustawy o giełdach towarowych wynika jednoznacznie,
    że Świadectwa pochodzenia energii elektrycznej są towarami giełdowymi, gdyż wyraźnie
    wskazano w nim, że towarem giełdowym są prawa majątkowe wynikające ze świadectw, o
    których mowa w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 266, 834, 859, 1847 i 1881, z późn. zm.), ze świadectw pochodzenia i świadectw
    pochodzenia biogazu rolniczego, o których mowa w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r. o
    odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762) oraz ze
    świadectwa efektywności energetycznej, o których mowa w ustawie z dnia 15 kwietnia
    2011 r. o efektywności energetycznej.
    W świetle takiego brzmienia ustawy o giełdach towarowych, zdaniem Spółki, nie ulega
    wątpliwości, że „towary giełdowe” (a zatem również Świadectwa pochodzenia) są kategorią
    odrębną od „instrumentów finansowych”, a co za tym idzie, w rozumieniu ustawy o
    giełdach towarowych świadectwa pochodzenia nie są instrumentami finansowymi.
    Zdaniem Spółki, uwzględniając założenie racjonalnego ustawodawcy, nie można przyjąć
    wykładni prowadzącej do wniosku, że ustawodawca używa tego samego pojęcia w ramach
    tej samej gałęzi prawa niejednolicie i nie zaznacza tego faktu w sposób wyraźny. Innymi
    słowy, skoro ustawodawca w ustawie o giełdach towarowych wyraźnie wskazał, że
    świadectwa pochodzenia nie są instrumentami finansowymi, to w sytuacji braku
    wyraźnego odmiennego wskazania w UOIF, również na gruncie UOIF, należy przyjąć, że
    świadectwa pochodzenia nie są instrumentami finansowymi.
    Dodatkowo, ustawa o giełdach towarowych definiując „instrumenty finansowe” odwołuje
    się do UOIF. W konsekwencji, gdyby uznać, że UOIF uznaje świadectwa pochodzenia za
    instrumenty finansowe, okazałoby się, że ustawa o giełdach towarowych jest wewnętrznie
    sprzeczna, bo z jednej strony wyraźnie wskazywałaby, że świadectwa pochodzenia są
    towarami giełdowymi, a z drugiej strony, poprzez odwołanie do UOIF, wskazywałaby, że
    świadectwa pochodzenia są instrumentami finansowymi. Uznanie takiej wykładni jawnie
    przeczyłoby założeniu racjonalności ustawodawcy, co czyni ją niedopuszczalną.
    W konsekwencji uznać należy, że świadectwa pochodzenia energii elektrycznej nie
    stanowią instrumentów finansowych w rozumieniu UOIF.
    W kontekście art. 28j ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, jak zostało wskazane w „Przewodniku do
    Ryczałtu od dochodów spółek”, wprowadzone w art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy CIT warunki
    dotyczące struktury przychodów mają w zamierzeniu ograniczać możliwość korzystania z
    nowej formy opodatkowania tym podmiotom, które nie prowadzą aktywnej działalności
    gospodarczej, a swoje dochody opierają na pasywnych źródłach przychodów. Podkreślić
    przy tym należy, że pomimo wyraźnego prymatu wykładni językowej jako sposobu
    interpretacji prawa podatkowego, w polskiej doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest
    pogląd, wedle którego nawet w sytuacji gdy wyniki wykładni językowej prowadzą do
    rezultatów jednoznacznych, odstąpienie od nich jest możliwe, a niekiedy wręcz konieczne,
    w sytuacji gdy sens językowy niweczy ratio legis interpretowanego przepisu albo prowadzi
    do absurdalnych, sprzecznych z logiką rezultatów (L. Morawski - Zasady wykładni prawa,
    Toruń 2010 r., s 87; B. Brzeziński - Podstawy wykładni prawa podatkowego, ODDK Gdańsk
    2008 r., s. 62 - 63).
    Wnioskodawca zaznacza, że w jego przypadku dochody nie opierają się na pasywnych
    źródłach przychodów.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, przychód ze sprzedaży świadectw
    pochodzenia nie jest przychodem ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych
    w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy CIT.
    Ad 3
    Zgodnie z art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy CIT, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    spółek może podlegać podatnik, jeżeli mniej niż 50% przychodów z działalności
    osiągniętych w poprzednim roku podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty

    należnego podatku od towarów i usług, pochodzi ze zbycia i realizacji praw z
    instrumentów finansowych.
    Jak stanowi art. 2 ust. 1 UOIF, instrumentami finansowymi w rozumieniu ustawy są
    papiery wartościowe.
    Z kolei zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a UOIF, ilekroć w ustawie jest mowa o papierach
    wartościowych - rozumie się przez to akcje, prawa poboru w rozumieniu KSH, prawa do
    akcji, warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty
    inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa majątkowe
    odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu, wyemitowane na
    podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.
    Gwarancje pochodzenia nie wykazują cech któregokolwiek z instrumentów finansowych
    zdefiniowanych w UOIF.
    Z art. 120 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1361 z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o OZE”) wynika, że gwarancja pochodzenia to
    dokument wydany przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki (dalej jako: „Prezes URE”), w
    trybie określonym przez ustawę o OZE, stanowiący dla odbiorcy końcowego
    potwierdzenie wartości środowiskowych wynikających z unikniętej emisji gazów
    cieplarnianych oraz, że podana w nim ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci
    dystrybucyjnej lub sieci przesyłowej została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w
    instalacjach odnawialnego źródła energii, w rozumieniu ustawy o OZE. Zgodnie z art. 122
    ust. 8 ustawy o OZE, gwarancje pochodzenia wydaje się w postaci elektronicznej i
    przekazuje do rejestru gwarancji pochodzenia, prowadzonego na zasadach
    przewidzianych w art. 124 ustawy o OZE. Z kolei, stosownie do art. 124 ust. 7 ustawy o
    OZE, przeniesienie gwarancji pochodzenia następuje z chwilą dokonania odpowiedniego
    wpisu w RGP.
    Innymi słowy Gwarancje pochodzenia stanowią swego rodzaju certyfikaty administracyjne,
    związane z regulacją rynku energetycznego i OZE.
    W związku z tym gwarancje pochodzenia stanowią swoiste certyfikaty administracyjne,
    związane z regulacją rynku energetycznego i OZE, niestanowiące instrumentów
    finansowych. Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że przychód ze sprzedaży gwarancji
    pochodzenia nie będzie przychodem ze zbycia i realizacji praw z instrumentów
    finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f ustawy CIT.
    Mając powyższe na względzie uprzejmie proszę o potwierdzenie prawidłowości stanowisk.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r., poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”),
      1) przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
        sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
        innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i
        art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
      2) dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art.
        24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z
        tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku
        podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę
        przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

    W myśl art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o CIT,
      za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z praw majątkowych, o
      których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z wyłączeniem przychodów z licencji
      bezpośrednio związanych z uzyskaniem przychodów niezaliczanych do zysków
      kapitałowych oraz praw wytworzonych przez podatnika.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT,
      przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    W myśl art. 12 ust. 3 ustawy o CIT,
      za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Kwalifikując przychody osiągane ze zbycia świadectw pochodzenia z OZE do źródła
    określonego w art. 7b ustawy o CIT, należy więc ustalić, czy stanowią one prawa
    majątkowe określone w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT. Jedynie bowiem w przypadku
    praw majątkowych określonych w ww. przepisie można mówić o przychodach z zysków
    kapitałowych. W odniesieniu natomiast do praw majątkowych nie spełniających ww.
    warunków, przychody osiągnięte z ich zbycia będą stanowiły przychody z innych źródeł.
    Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż wskazany powyżej art. 7b ustawy o CIT,
    zawiera zamknięty katalog przychodów, które należy zakwalifikować do przychodów z
    zysków kapitałowych. Wskazane zostały w nim konkretne transakcje gospodarcze kreujące
    przychód podatkowy z zysków kapitałowych co oznacza, że wszelkie inne przychody
    niewymienione w tym przepisie nie będą zaliczane do tej kategorii.
    Zgodnie z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o odnawialnych źródłach energii (t.
    j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1361 ze zm., dalej: ustawa OZE),
      Wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o której mowa w art. 41
      ust. 1 pkt 2, oraz wytwórcy energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii w
      instalacji odnawialnego źródła energii innej niż mikroinstalacja, w której energia
      elektryczna została wytworzona po raz pierwszy przed dniem wejścia w życie
      rozdziału 4, przysługuje świadectwo pochodzenia tej energii potwierdzające jej
      wytworzenie z odnawialnych źródeł energii, zwane dalej "świadectwem pochodzenia
      ".
    Przepis art. 44 ust. 1a stanowi, że:
      Świadectwo pochodzenia wydaje się oddzielnie dla energii elektrycznej wytworzonej
      z:
      - biogazu rolniczego;
      - innych niż biogaz rolniczy odnawialnych źródeł energii.
    Zgodnie z art. 45 ust. 1 ustawy OZE,
      Świadectwo pochodzenia wydaje Prezes URE na wniosek wytwórcy energii
      elektrycznej z odnawialnych źródeł energii, o którym mowa w art. 44 ust. 1.
    W myśl art. 63 ustawy OZE,
      1) Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia są zbywalne i stanowią
        towar giełdowy w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych.
      2) Prawa majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia powstają po raz
        pierwszy z chwilą zapisania tych świadectw, na podstawie informacji o wydanych

        świadectwach pochodzenia, o których mowa w art. 64 ust. 4, na koncie
        ewidencyjnym w rejestrze świadectw pochodzenia prowadzonym przez podmiot,
        o którym mowa w art. 64 ust. 1, i przysługują osobie będącej posiadaczem tego
        konta.
      3) Przeniesienie praw majątkowych wynikających ze świadectwa pochodzenia
        następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw
        pochodzenia, o którym mowa w art. 64 ust. 1.
    Wskazać należy, że zgodnie z art. 64 ust. 1 ustawy OZE,
      Rejestr świadectw pochodzenia lub świadectw pochodzenia biogazu rolniczego
      prowadzi podmiot prowadzący:
      1) giełdę towarową w rozumieniu ustawy o giełdach towarowych lub
      2) na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej rynek regulowany w rozumieniu ustawy o
        obrocie instrumentami finansowymi
      - organizujący obrót prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw pochodzenia
        (art. 64 ust. 1 ustawy OZE).
    Podmiot prowadzący, o którym mowa w art. 64 ust. 1, wydaje, na wniosek podmiotu, o
    którym mowa w art. 52 ust. 2, lub innego podmiotu, któremu przysługują prawa
    majątkowe wynikające ze świadectwa pochodzenia lub świadectwa pochodzenia biogazu
    rolniczego, dokument stwierdzający te prawa i określający odpowiadającą tym prawom
    ilość energii elektrycznej lub ekwiwalentną ilość energii elektrycznej wynikającą z ilości
    wytworzonego biogazu rolniczego.
    Z kolei w myśl art. 2 pkt 2 lit. d) ustawy z dnia 26 października 2000 r. o giełdach
    towarowych (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 910 ze zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o towarach
    giełdowych – rozumie się przez to:
      prawa majątkowe wynikające ze świadectw, o których mowa w ustawie z dnia 10
      kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne, oraz ze świadectw pochodzenia i świadectw
      pochodzenia biogazu rolniczego, o których mowa w ustawie z dnia 20 lutego 2015 r.
      o odnawialnych źródłach energii (Dz.U. z 2023 r. poz. 1436, 1597, 1681 i 1762).
    W tym miejscu należy jeszcze zwrócić uwagę na ust. 1 pkt 6 lit. a przywołanego powyżej
    art. 7b ustawy o CIT w myśl którego, za przychody z zysków kapitałowych uważa się,
      przychody z praw majątkowych, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7, z
      wyłączeniem przychodów z licencji bezpośrednio związanych z uzyskaniem
      przychodów niezaliczanych do zysków kapitałowych oraz praw wytworzonych przez
      podatnika.
    Przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT, odnosi się jedynie do praw majątkowych
    wymienionych w punktach od 4 do 7 w art. 16b ust. 1 ustawy o CIT.
    Prawami majątkowymi wymienionymi w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT, są natomiast:
      4) autorskie lub pokrewne prawa majątkowe,
      5) licencje,
      6) prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. – Prawo własności
        przemysłowej,
      7) wartość stanowiącą równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w
        dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).
      - przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
        podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
        gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy
        licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art.
        17a pkt 1, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi.

    Z powyższego wynika zatem, że świadectwo pochodzenia stanowi co prawda prawo
    majątkowe, które jednakże nie spełnia warunku uznania za podlegające regulacji art. 16b
    ust. 1 pkt 4-7 ustawy o CIT.
    Zgodne z art. 4a pkt 22 ustawy
      ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to
      instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29
      lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.
    Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c - i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 722 ze zm.), instrumentami finansowymi
    w rozumieniu ustawy są niebędące papierami wartościowymi:
      c) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne
        instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy,
        waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny
        instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są
        wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem
        instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565,
      d) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową oraz
        inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest towar i które
        są wykonywane przez rozliczenie pieniężne lub mogą być wykonane przez
        rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron,
      e) opcje, kontrakty terminowe, swapy oraz inne instrumenty pochodne, których
        instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez dostawę,
        pod warunkiem że są dopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami
        finansowymi, z wyłączeniem produktów energetycznych będących przedmiotem
        obrotu hurtowego na OTF, które muszą być wykonywane przez dostawę,
      f) niedopuszczone do obrotu w systemie obrotu instrumentami finansowymi opcje,
        kontrakty terminowe, swapy, umowy forward oraz inne instrumenty pochodne,
        których instrumentem bazowym jest towar i które mogą być wykonane przez
        dostawę, a które nie są przeznaczone do celów handlowych i wykazują
        właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
      g) instrumenty pochodne dotyczące przenoszenia ryzyka kredytowego,
      h) kontrakty na różnicę,
      i) opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward dotyczące stóp procentowych
        oraz inne instrumenty pochodne odnoszące się do zmian klimatycznych, stawek
        frachtowych oraz stawek inflacji lub innych oficjalnych danych statystycznych,
        które są wykonywane przez rozliczenie pieniężne albo mogą być wykonane przez
        rozliczenie pieniężne według wyboru jednej ze stron, a także instrumenty
        pochodne, o których mowa w art. 8 rozporządzenia 2017/565, i inne, które
        wykazują właściwości innych pochodnych instrumentów finansowych,
    Natomiast z § 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z 17 listopada 2024 r. w sprawie
    uznawania i metod wyceny oraz ujawniania i prezentacji instrumentów finansowych (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1750) wynika, że instrumentem pochodnym jest kontrakt, którego:
      a) wartość jest zależna od zmiany wartości instrumentu bazowego, to jest określonej
        stopy procentowej, ceny instrumentu finansowego lub towaru, kursu wymiany
        walut, indeksu cen lub stóp, oceny wiarygodności kredytowej lub indeksu
        kredytowego albo innej podobnej wielkości, oraz
      b) zawarcie, w tym nabycie lub wystawienie, nie wymaga żadnych wydatków lub
        wpływów początkowych lub wymaga początkowej inwestycji netto mniejszej niż
        byłaby wymagana dla innych rodzajów kontraktów, dla których oczekuje się

        podobnych reakcji na zmiany czynników rynkowych przy założeniu, że w
        przypadku zmiennej niefinansowej zmienna ta nie jest specyficzna dla żadnej ze
        stron kontraktu, oraz
      c) rozliczenie nastąpi w przyszłości, oraz
      d) rozliczenie nastąpi przez przekazanie instrumentu bazowego, przekazanie innych
        aktywów finansowych lub przez przekazanie aktywów finansowych o wartości
        równej różnicy między bieżącą ceną rynkową instrumentu bazowego i jego ceną
        umowną;
    Do instrumentów pochodnych zalicza się w szczególności transakcje terminowe, takie jak
    kontrakty forward lub futures, opcje oraz kontrakty swap.
    Z kolei w myśl ww. art. 3 pkt 1 lit. a ustawy o obrocie instrumentami finansowymi ilekroć w
    ustawie jest mowa o papierach wartościowych – rozumie się przez to,
      akcje, prawa poboru w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 września 2000 r. -
      Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1526 i 2320), prawa do akcji,
      warranty subskrypcyjne, kwity depozytowe, obligacje, listy zastawne, certyfikaty
      inwestycyjne i inne zbywalne papiery wartościowe, w tym inkorporujące prawa
      majątkowe odpowiadające prawom wynikającym z akcji lub z zaciągnięcia długu,
      wyemitowane na podstawie właściwych przepisów prawa polskiego lub obcego.
    Zatem świadectwa pochodzenia nie mogą zostać uznane za pochodny instrument
    finansowy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, świadectwo pochodzenia nie jest prawem majątkowym, o
    którym mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. a w zw. z art. 16b ust. 1 pkt 4-7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych, ani też nie jest instrumentem pochodnym, o którym
    mowa w art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT.
    Mając na uwadze powyższe należy zgodzić się z Państwem, że przychody ze sprzedaży
    świadectw pochodzenia nie stanowią przychodów z zysków kapitałowych określonych w
    art. 7b ust. 1 Ustawy CIT. Z tego też względu przychód z tego tytułu winien zostać zaliczony
    do przychodów z innych źródeł.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do Państwa kolejnych wątpliwości związanych z planami wyboru
    opodatkowania w postaci Ryczałtu od dochodów spółek dotyczących ustalenia, czy
    przychód ze sprzedaży świadectw pochodzenia oraz sprzedaży gwarancji pochodzenia jest
    /będzie przychodem ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu
    art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f Ustawy CIT w pierwszej kolejności wskazać należy, że zgodnie z art.
    28j ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Opodatkowaniu ryczałtem może podlegać podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1,
      jeżeli spełnia m.in. następujący warunek:
      2) mniej niż 50% przychodów z działalności osiągniętych w poprzednim roku
      podatkowym, liczonych z uwzględnieniem kwoty należnego podatku od towarów i
      usług, pochodzi:
      a) z wierzytelności,
      b) z odsetek i pożytków od wszelkiego rodzaju pożyczek,
      c) z części odsetkowej raty leasingowej,
      d) z poręczeń i gwarancji,
      e) z praw autorskich lub praw własności przemysłowej, w tym z tytułu zbycia tych
      praw,
      f) ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych,
      g) z transakcji z podmiotami powiązanymi w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 - w
      przypadku gdy w związku z tymi transakcjami nie jest wytwarzana wartość dodana
      pod względem ekonomicznym lub wartość ta jest znikoma.

    Należy zauważyć, że w przepisie art. 28j ust. 1 pkt 2 ustawy CIT ustawodawca wyklucza
    możliwość skorzystania z ryczałtu od dochodu spółek przez podmioty uzyskujące więcej
    niż 50% przychodów z tytułów wymienionych w tym przepisie. W lit. f) tego przepisu
    zostały wymienione przychody ze zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych.
    Z wniosku wynika, że są Państwo wytwórcą energii elektrycznej z odnawialnych źródeł
    energii i z tego tytułu przysługuje Państwu świadectwo pochodzenia energii
    potwierdzające jej wytworzenie z odnawialnych źródeł energii. Ponadto, w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej będą Państwo dokonywać sprzedaży gwarancji
    pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii w
    instalacjach odnawialnego źródła energii, uzyskanych przez Wnioskodawcę w związku z
    wytwarzaniem energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii przy wykorzystaniu
    elektrowni wiatrowej.
    Jak już wspomniano wcześniej zgodnie z art. 4a pkt 22 ustawy CIT ilekroć w ustawie jest
    mowa o pochodnych instrumentach finansowych - oznacza to instrumenty finansowe, o
    których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie
    instrumentami finansowymi.
    W tym miejscu ponownie wskazać należy, że świadectwo pochodzenia energii to
    dokument, który potwierdza, że energia elektryczna została wytworzona z odnawialnych
    źródeł energii – tak zwanych OZE. Świadectwa wydaje Prezes Urzędu Regulacji Energetyki
    (URE), w postaci elektronicznej. Świadectwo daje prawa majątkowe, które są zbywalne i
    stanowią towar giełdowy,
    Natomiast gwarancje pochodzenia energii odnawialnej zgodnie z art. 120 ust. 1 ustawy
    OZE, są dokumentem poświadczającym odbiorcy końcowemu, że określona w tym
    dokumencie ilość energii elektrycznej wprowadzonej do sieci dystrybucyjnej lub sieci
    przesyłowej została wytworzona z odnawialnych źródeł energii w instalacjach
    odnawialnego źródła energii.
    Zgodnie z art. 120 ust. 2 ustawy OZE,
      Z gwarancji pochodzenia nie wynikają prawa majątkowe.
    Ponadto w myśl art. 120 ust. 3 ustawy OZE,
      Gwarancje pochodzenia są zbywalne. Zbycie gwarancji pochodzenia następuje
      niezależnie od obrotu prawami majątkowymi wynikającymi ze świadectw
      pochodzenia.
    Gwarancje pochodzenia wydawane są na wniosek wytwórcy energii elektrycznej
    wytworzonej z odnawialnych źródeł energii przez prezesa urzędu regulacji energetyki. Do
    wydawania gwarancji pochodzenia stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14
    czerwca 1960 r. Kodeks Postępowania Administracyjnego (t. j. Dz.U. z 2024 r., poz. 572 ze
    zm.) o wydawaniu zaświadczeń.
    Ustawa OZE jest efektem implementacji do polskiego porządku prawnego przepisów
    Dyrektywy OZE (dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2009/28/WE z dnia 23
    kwietnia 2009 r. w sprawie promowania stosowania energii ze źródeł odnawialnych,
    zmieniająca i w następstwie uchylająca dyrektywę 2001/77/WE) nakazującej tworzenie
    rejestrów gwarancji w krajach Unii Europejskiej. Gwarancje pochodzenia energii są
    elementem polityki środowiskowej UE, mającym na celu ujawnienie rodzajów źródeł i
    paliw, z których powstaje energia elektryczna. Są one instrumentem w ramach systemu
    informacyjnego, mającego zapewnić odbiorcom końcowym jedynie wiedzę na temat
    sposobu i źródeł wytworzenia energii elektrycznej.
    Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz wyżej powołane przepisy stwierdzić należy, że
    zarówno świadectwa pochodzenia jak i gwarancje pochodzenia nie spełniają definicji
    pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu art. 4a pkt 22 ustawy o CIT.

    W konsekwencji w analizowanej sprawie nie ulega wątpliwości, że przychód ze sprzedaży
    świadectw pochodzenia oraz sprzedaży gwarancji pochodzenia nie będzie przychodem ze
    zbycia i realizacji praw z instrumentów finansowych w rozumieniu art. 28j ust. 1 pkt 2 lit. f
    ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 2 i nr 3 należy uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za

    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.