Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-326/14-2/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-05-29
Teza: prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi oraz obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja przebiegu pojazdu; odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek naliczony; pojazdy-pojazd samochodowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 2 kwietnia 2014 r. (data wpływu 7 kwietnia 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi oraz braku obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 kwietnia 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi oraz obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

T. S.A. jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej z podatku VAT rozliczając się z organem podatkowym za okresy miesięczne (deklaracja VAT-7) korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Spółka posiada różnego typu pojazdy samochodowe, które wykorzystuje wyłącznie do działalności gospodarczej. Między innymi są to samochody, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Obecnie, w związku ze zmianą przepisów od dnia 1 stycznia 2014 r. w zakresie odliczania VAT, Spółka jest w trakcie załatwiania zaświadczeń, które są wydawane przez okręgowe stacje kontroli pojazdów na podstawie przeprowadzanego dodatkowego badania technicznego danego pojazdu. Spółka posiada zaświadczenia dotyczące tych samochodów wydane przez okręgowe stacje kontroli pojazdów przed wejściem w życie znowelizowanej, z dniem 1 kwietnia 2014 r., ustawy VAT.

Spółka uważa, że z tytułu ponoszonych wydatków eksploatacyjnych do tego typu pojazdów samochodowych Spółka ma prawo do pełnego odliczenia VAT od dnia 1 kwietnia 2014 r., pod warunkiem posiadania stosownego zaświadczenia wydanego przez okręgową stację kontroli pojazdów, o którym mowa w art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT. Do tego typu pojazdów samochodowych Spółka nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy Spółka postępuje prawidłowo, korzystając od dnia 1 kwietnia 2014 r. z tzw. pełnego odliczenia VAT od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi uznawanymi za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej Spółki, określonymi w art. 86a ust. 4 pkt 2 znowelizowanej ustawy VAT, pod warunkiem posiadania stosownego zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdów i odpowiedniej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym?
2.  Czy Spółka prawidłowo postępuje, uznając, że do tych pojazdów samochodowych, aby skorzystać z prawa pełnego odliczenia VAT, nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów w rozumieniu znowelizowanej ustawy VAT z dniem 1 kwietnia 2014 r.

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy VAT pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne.

Spełnienie wymagań konstrukcyjnych dla pojazdów samochodowych wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika (art. 86a ust. 9 pkt 1-2 ustawy VAT), innych niż pojazdy specjalne (art. 86 a ust. 9 pkt 3 ustawy VAT), stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań – art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy VAT z uwzględnieniem przepisów przejściowych określonych w art. 9 ustawy z dnia 7 lutego 2014 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 13.03.2014 r., poz. 312).

Zdaniem T. prawo do pełnego odliczenia z tytułu ponoszonych przez Spółkę wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej w przypadku, gdy konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, daje Spółce spełnienie warunku polegającego na posiadaniu stosownego zaświadczenia z okręgowej stacji kontroli pojazdów oraz odpowiednia adnotacja o spełnieniu tych wymagań w dowodzie rejestracyjnym.

Zdaniem Spółki do tego typu pojazdów samochodowych (określonych w art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy VAT), aby skorzystać z pełnego odliczenia VAT, Spółka nie ma obowiązku prowadzenia dodatkowo potwierdzonej przez podatnika ewidencji przebiegu pojazdu i nie ma obowiązku informowania urzędu skarbowego o tych pojazdach na druku VAT-26.

W opinii Spółki obowiązek prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów i zawiadomienia urzędu skarbowego na druku VAT-26, aby skorzystać z pełnego odliczenia VAT istnieje tylko dla pojazdów samochodowych, określonych w art. 86 ust. 4 pkt 1 ustawy VAT wykorzystywanych wyłącznie do działalności gospodarczej, których konstrukcja nie wyklucza ich użycia do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy o VAT obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT w przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z faktury otrzymanej przez podatnika.

Zgodnie z art. 86a ust. 2 ustawy o VAT do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza się wydatki dotyczące:

1.  nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części składowych;
2.  używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt 3;
3.  nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.

Stosownie do art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a ustawy o VAT przepis ust. 1 nie ma zastosowania w przypadku gdy pojazdy samochodowe są wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika. Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą jest nieistotne (art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT).

W myśl art. 86a ust. 9 pkt 1 i 2 ustawy o VAT do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:

1.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
    1.  klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub
    2.  z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
2.  pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;

Stosowanie do art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w ust. 9 pkt 1 i 2 stwierdza się na podstawie dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych wymagań.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Spółka posiada różnego typu pojazdy samochodowe, które wykorzystuje wyłącznie do działalności gospodarczej. Między innymi są to samochody, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Spółka jest w trakcie załatwiania zaświadczeń, które są wydawane przez okręgowe stacje kontroli pojazdów na podstawie przeprowadzanego dodatkowego badania technicznego danego pojazdu. Spółka posiada zaświadczenia dotyczące tych samochodów wydane przez okręgowe stacje kontroli pojazdów przed nowelizacją przepisów ustawy o VAT.

Poddając konfrontacji zaprezentowaną we wniosku treść stanu faktycznego z powołanymi przepisami prawa podatkowego należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy w zakresie prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z pojazdami samochodowymi oraz braku obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów jest prawidłowe. Kluczową rolę w rozwiązaniu przedstawionego we wniosku problemu odgrywa przepis art. 86a ust. 4 pkt 2 ustawy o VAT. Z treści tego przepisu wynika, że podatek od towarów i usług podlega odliczeniu w całości – bez obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu – od wydatków na pojazdy, których konstrukcja wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z tą działalnością jest nieistotne. Dotyczy to pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, mających jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą: klasyfikowanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków oraz pojazdów samochodowych, innych niż samochody osobowe, które posiadają kabinę kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu. Warunkiem pełnego odliczenia podatku VAT jest wymóg, by pojazdy poddane zostały dodatkowemu badaniu technicznemu przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów. Przeprowadzenie takiego badania powinno być potwierdzone wydanym przez tę stację zaświadczeniem. Konieczne jest także uzyskanie właściwej adnotacji w dowodzie rejestracyjnym o spełnieniu ustawowych wymagań.

W związku z tym należy zgodzić się z twierdzeniem Wnioskodawcy co do tego, że Spółce przysługuje pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu ponoszonych wydatków związanych z pojazdami samochodowymi wykorzystywanymi wyłącznie do działalności gospodarczej, w przypadku, gdy konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą, o ile Spółka będzie w posiadaniu stosownych zaświadczeń wydanych przez okręgową stację kontroli pojazdów o spełnieniu wymagań określonych w art. 86a ust. 9 ustawy o VAT oraz dowody rejestracyjne pojazdów samochodowych będą zawierać adnotację o spełnieniu tych wymagań. Brak jest również obowiązku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdów, ponieważ ewidencja ta jest prowadzona dla pojazdów, których konstrukcja nie wyklucza użycia tych pojazdów do celów niezwiązanych z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.