Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.547.2025.3.DA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-25
Teza: Opodatkowanie otrzymanej kwoty z tytułu zawarcia ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt-kredyt hipoteczny
kwota
przychód
ugody
wypłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 15 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. W odpowiedzi na
    wezwania uzupełniła go Pani pismami złożonymi 9 lipca 2025 r. i 17 lipca 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni A.A. (nazwisko panieńskie A.) – wówczas panna, a obecnie mężatka, w
    której związku małżeńskim na podstawie umowy z dnia 23 września 2010 r. obowiązuje
    ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej, będąc konsumentką, zawarła w dniu 26
    stycznia 2007 r. z X w ... „...” (obecnie ...; dalej: „Bank”) umowę o kredyt hipoteczny nr ...
    waloryzowany kursem CHF. Kredyt został udzielony w złotych polskich. Strony uzgodniły,
    że kwota kredytu będzie stanowiła równowartość kwoty 390 000 PLN i będzie
    waloryzowana kursem franka szwajcarskiego. Jako zabezpieczenie kredytu ustanowiono
    hipotekę kaucyjną w walucie PLN. Oprocentowanie kredytu ustalono jako suma stawki
    bazowej LIBOR 3M powiększoną o stałą marżę Banku w wysokości 1,1%.
    Kredyt został zaciągnięty przez Wnioskodawczynię w celu zaspokojenia Jej własnych
    potrzeb mieszkaniowych, tj. na nabycie lokalu mieszkalnego położonego w X oraz miejsca
    postojowego w wielostanowiskowej hali garażowej, znajdującej się w tym samym budynku
    co mieszkanie. Hala garażowa ma oddzielną od mieszkania księgę wieczystą i jest
    samodzielnym lokalem, a własność miejsca postojowego określona jest jako udział w
    lokalu (wielkość udziału wynosi 1/53). Miejsce postojowe służy na co dzień
    Wnioskodawczyni.
    W dniu 9 marca 2023 r. Wnioskodawczyni złożyła do Sądu Okręgowego w X pozew
    przeciwko Bankowi żądając między innymi ustalenia nieważności umowy kredytu.
    W dniu 25 kwietnia 2025 r. Wnioskodawczyni i Bank zawarli ugodę, na mocy której: strony
    dokonały potrącenia swoich wzajemnych roszczeń, tj. roszczenia Banku o zwrot
    wypłaconego kapitału oraz roszczenia Wnioskodawczyni o zwrot spłat rat, prowizji,
    ubezpieczeń oraz innych kosztów.
    W wyniku potrącenia Bank zapłacił na rzecz Wnioskodawczyni:
      1) kwotę 90 119,22 zł jako zwrot części roszczenia Wnioskodawczyni (w tym części
        odsetek ustawowych za opóźnienie w kwocie 42 911,11 zł),
      2) kwotę 10 800 zł jako zwrot kosztów sądowych.
    Zgodnie z zawartą umową o kredyt hipoteczny kredytobiorcą jest jedna osoba fizyczna. Na
    kwotę zwrotu składają się wcześniej przekazane raty kapitałowo-odsetkowe oraz składki

    na poczet ubezpieczenia, a także część odsetek ustawowych za opóźnienie liczonych od
    dnia wpływu pozwu do Banku. Odsetki ustawowe za opóźnienie liczone są od daty wpływu
    pozwu do Banku do dnia opracowania treści ugody.
    Kwota 10 800 zł to zwrot kosztów zastępstwa procesowego (KZP), które Wnioskodawczyni
    wcześniej uiściła na rzecz swojego pełnomocnika będącego adwokatem. Ugoda jest
    zawierana pomiędzy Bankiem a klientem (Wnioskodawczynią).
    Zgodnie z zapisem, który znalazł się w treści ugody, Bank zwrócił się z analogicznym
    wnioskiem do DKIS, który potwierdził, że w przedmiotowej sprawie nie powstaje przychód
    podatkowy po stronie podatniczki.
    Wnioskodawczyni nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
    inwestycji mieszkaniowej niż określona w § 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia Ministra
    Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.

## Pytanie

Czy wraz z zawarciem ugody po stronie Wnioskodawczyni nie powstanie przychód
    podatkowy w wyniku wypłaty kwot wskazanych w § 1 ust. 4 oraz ust. 5 ugody, gdzie kwota
    z ust. 4 stanowi różnicę do zwrotu przez Bank wynikającą z wpłaconych do Banku rat
    kapitałowo-odsetkowych, rat za ubezpieczenie, opłaty za uruchomienie kredytu, odsetek
    za opóźnienie a kwotą kapitału kredytu, którą w wyniku ww. ugody Wnioskodawczyni
    miałaby zwrócić Bankowi, natomiast kwota z ust. 5 byłaby należna Wnioskodawczyni jako
    zwrot poniesionych przez Nią kosztów procesu, pomimo, że kredyt był w części
    przeznaczony na zakup miejsca postojowego jako samodzielnej nieruchomości?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, treść ugody potwierdzająca istnienie po stronie
    Wnioskodawczyni i Banku wzajemnych roszczeń restytucyjnych z tytułu nienależnego
    świadczenia wskazuje na uznanie przez strony, że sporna umowa kredytu była nieważna.
    W takim przypadku nie następuje umorzenie wierzytelności, albowiem nie doszło do
    skutecznego powstania zobowiązania. Tym samym, nie ma zastosowania w
    przedmiotowej sprawie rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. i wynikające
    z niego zaniechanie poboru podatku. Zgodnie z treścią ugody nie zostały wypłacone
    Wnioskodawczyni żadne dodatkowe świadczenia, np. tytułem wynagrodzenia za
    odstąpienie od dalszych roszczeń, oprócz dokonania zwrotu należności po potrąceniu
    wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie oraz kosztami sądowymi. W tej sytuacji
    zarówno dokonana na rzecz Wnioskodawczyni wypłata z § 1 pkt 4 oraz 5 ww. ugody w
    całości nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowych od osób fizycznych.

    Wnioskodawczyni nie osiągnie przychodu z tytułu otrzymania kwot z § 1 pkt 4 oraz 5
    ugody, a wobec tego nie będzie mieć do Niej w ogóle zastosowania rozporządzenie
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, a tym samym fakt, iż Wnioskodawczyni
    kredytem hipotecznym kredytowała również miejsce postojowe jako osobną
    nieruchomość, nie będzie okolicznością istotną z punktu widzenia podatkowego.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17. Wobec użycia słowa „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.), przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do
    dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W niniejszej sprawie po stronie Wnioskodawczyni nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego z tytułu zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, jak i składek ubezpieczenia. W
    związku z zawarciem ugody otrzymała Ona zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na
    mocy umowy przekazała na rzecz Banku w ramach spłaty rat udzielonego kredytu. Kwoty
    otrzymane na podstawie ugody z Bankiem nie spowodują więc faktycznego przyrostu w

    majątku Wnioskodawczyni. W konsekwencji zwrot ten nie jest przychodem w rozumieniu
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającym
    opodatkowaniu.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie
    z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel
    może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
    opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi”.
    W niektórych sytuacjach odsetki są wolne od podatku dochodowego. Zgodnie z przepisem
    art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od
    podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
    dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku”.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje odsetki, które:
      1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
      2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
        Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zwrot rat kapitałowo-odsetkowych oraz składek ubezpieczenia, który
    Wnioskodawczyni otrzymała, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych, to wypłacone od tego odsetki ustawowe za opóźnienie korzystają ze
    zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    W odniesieniu natomiast do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, zwrot ten także nie
    stanowi przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów nie
    wystąpiło po stronie Wnioskodawczyni przysporzenie majątkowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłem przychodów są „inne źródła”.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że w dniu 26 stycznia 2007 r. zawarła Pani z Bankiem
    umowę o kredyt hipoteczny waloryzowany kursem CHF. Kredyt został udzielony w złotych
    polskich. Kredyt zaciągnęła Pani w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych,
    tj. na nabycie lokalu mieszkalnego oraz miejsca postojowego w wielostanowiskowej hali
    garażowej. W dniu 9 marca 2023 r. złożyła Pani do Sądu pozew przeciwko Bankowi żądając
    m.in. ustalenia nieważności umowy kredytu. W dniu 25 kwietnia 2025 r. zawarła Pani
    ugodę z Bankiem, na mocy której: strony dokonały potrącenia swoich wzajemnych
    roszczeń, tj. roszczenia Banku o zwrot wypłaconego kapitału oraz roszczenia Pani o zwrot
    spłat rat, prowizji, ubezpieczeń oraz innych kosztów.
    W wyniku potrącenia Bank zapłacił na Pani rzecz:

      1) kwotę 90 119,22 zł jako zwrot części Pani roszczenia (w tym części odsetek
        ustawowych za opóźnienie w kwocie 42 911,11 zł),
      2) kwotę 10 800 zł jako zwrot kosztów sądowych.
    Na kwotę zwrotu składają się wcześniej przekazane raty kapitałowo-odsetkowe oraz
    składki na poczet ubezpieczenia, a także część odsetek ustawowych za opóźnienie
    liczonych od dnia wpływu pozwu do Banku. Odsetki ustawowe za opóźnienie liczone są od
    daty wpływu pozwu do Banku do dnia opracowania treści ugody. Kwota 10 800 zł to zwrot
    kosztów zastępstwa procesowego, które wcześniej uiściła Pani na rzecz swojego
    pełnomocnika.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy po Pani stronie powstanie obowiązek podatkowy z tytułu
    otrzymania przez Panią kwoty stanowiącej zwrot części Pani roszczenia (w tym części
    odsetek ustawowych za opóźnienie) oraz kwoty zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,
    które Bank Pani wypłacił.
    Należy zatem przeanalizować skutki podatkowe powyższych czynności.
    Zwrot w wyniku potrącenia wzajemnych roszczeń
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a

    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy
    Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
      § 1. Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami,
      każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      § 2. Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu
    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).

    Pani skutki podatkowe z tytułu wypłaty przez Bank na Pani rzecz kwoty stanowiącej zwrot
    części Pani roszczenia (w tym części odsetek ustawowych za opóźnienie)
    W przypadku zwrotu wcześniej wpłacanych środków pieniężnych – taka operacja nie
    spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika – ani poprzez
    zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie kredytobiorcy
    nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z
    powrotem zwrot swoich własnych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty
    zaciągniętego kredytu. Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo –
    po jego stronie nie powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc w wyniku wzajemnych potrąceń wierzytelności otrzymała Pani od Banku zwrot
    środków pieniężnych z tytułu wpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych oraz
    składek na poczet ubezpieczenia, to otrzymany przez Panią zwrot nie stanowi przychodu
    w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanego
    do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Ponadto, Pani wątpliwości budzi również kwestia opodatkowania otrzymanych odsetek
    ustawowych za opóźnienie w zapłacie, liczonych od dnia wpływu pozwu do Banku.
    Instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach w odniesieniu do odsetek możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje tylko wówczas, gdy
    przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
      1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
      2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
        dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
        Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    Skoro zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, które Pani otrzymała, nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, to wypłacone Pani odsetki
    ustawowe za opóźnienie korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21
    ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów zastępstwa procesowego
    Zgodnie z art. 98 § 1, § 2, § 3, § 4 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      § 1. Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).

      § 2. Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub
      przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem
      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać
      wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego zawód w siedzibie sądu
      prowadzącego postępowanie.
      § 3. Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata
      zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
      § 4. Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu
      oraz kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata,
      radcy prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu (w tym zastępstwa) mają charakter
    zwrotu wydatków poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku
    podatkowego w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o
    ile kwota zasądzona tytułem zwrotu kosztów postępowania nie będzie przewyższać
    faktycznie poniesionych przez powoda wydatków.
    Mając na uwadze powyższe, stwierdzam, że zwrot kosztów postępowania procesowego, w
    ramach ugody, którą zawarła Pani z Bankiem, nie spowodował powstania u Pani
    przychodu, w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile
    zwrócona przez Bank kwota nie przewyższa poniesionych przez Panią wydatków z tego
    tytułu. W takiej sytuacji zwrot ten nie będzie stanowił po Pani stronie przysporzenia,
    wzrostu Pani majątku. Otrzymana kwota stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej
    przez Panią wydatków.
    Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Końcowo wskazuję, że bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje fakt
    kredytowania przez Panią kredytem hipotecznym miejsca postojowego jako osobnej
    nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w kontekście zadanego
    pytania, natomiast nie rozstrzyga innych kwestii wynikających z opisu stanu faktycznego,
    które nie były przedmiotem pytania i własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.

    Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), opiera się wyłącznie na opisie
    stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Należy wskazać, że przy wydawaniu interpretacji Organ
    dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku (nie analizował załączonych
    dokumentów). Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi
    domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem, przedstawiony we wniosku stan faktyczny
    będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie
    będzie chroniła Pani w zakresie przedstawionego stanu faktycznego.
    Ponadto wskazuję, że wydając interpretacje indywidualne nie weryfikuję kwot i obliczeń.
    Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie
    podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek określenia podstawy opodatkowania, a
    prawidłowość takiego obliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.