Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1083/09-6/SJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-11-17
Teza: Czy Wnioskodawca musi wystawiać faktury za sprzedaną imprezę dla biura partnerskiego?
Słowa kluczowe: dokumentowanie; faktura; pośrednictwo; usługi-usługi turystyczne; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106m; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106p; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1-art. 106q

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 6 lipca 2009 r. (data wpływu do Izby Skarbowej w Poznaniu 17 sierpnia 2009 r., do Biura KIP w Lesznie 20 sierpnia 2009 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 listopada 2009 r. (data wpływu 9 listopada 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawiania faktur VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 sierpnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wystawienia faktur VAT. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 3 listopada 2009 r. (data wpływu 9 listopada 2009 r.), w którym Wnioskodawca doprecyzował opisany stan faktyczny.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zainteresowany, jako agent turystyczny, podpisał umowy agencyjne z polskimi organizatorami turystyki. Na tej podstawie pośredniczy przy zawieraniu umów z klientami (podróżującymi), których przedmiotem jest sprzedaż usług turystycznych organizowanych przez określonego Organizatora. W praktyce oznacza to sprzedaż imprez turystycznych w imieniu Organizatora. Organizator turystyki wypłaca agentowi wynagrodzenie – prowizję w określonej wysokości. Jest to określony procent od ceny podróży lub określona ryczałtowo kwota.

Sprzedaż nie odbywa się bezpośrednio w biurze Wnioskodawcy, lecz za jego pośrednictwem w biurach partnerskich (dalej biuro) – Zainteresowany ma podpisane umowy z biurami podróży na terenie całego kraju. Wspomniane biura, mając bezpośredni kontakt z klientem, podpisują z nim umowę na drukach przesłanych przez Organizatora. Strony umowy to klient oraz Zainteresowany.

Umowa o udostępnianie usługi przez Organizatora jest umową stałą, z możliwością wypowiedzenia w terminach określonych w umowie. Usługi wykonywane na rzecz Organizatorów są usługami ciągłymi. Wynagrodzenie występuje jednakże tylko w przypadku sprzedaży imprezy turystycznej. Terminu imprezy turystycznej nie można przewidzieć z góry, nie jest regularny i zależy od klienta.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wskazał, iż w przedmiotowej sprawie działa jako agent turystyczny.

Płatność:

Przypadek 1: klient płaci w całości należności za imprezę turystyczną.

Biuro przelewa na konto Wnioskodawcy cenę podróży zapłaconą przez klienta, pomniejszoną o kwotę prowizji ustaloną dla biura przez Zainteresowanego. Następnie Wnioskodawca przelewa należności do Organizatora podróży. Kwota przelewu zależna jest od umowy z Organizatorem – przelew dokonywany jest albo netto (po potrąceniu prowizji Zainteresowanego) albo brutto (cała należność za wykupioną imprezę turystyczną).

Przypadek 2: klient płaci zaliczkę w dniu podpisania umowy i resztę na 30 dni przed rozpoczęciem imprezy turystycznej.

Klient płaci określoną przez Organizatora zaliczkę w biurze partnerskim, które przekazuje zaliczkę na konto Wnioskodawcy, a ten następnie przelewa zaliczkę na konto Organizatora, w tej samej kwocie. 30 dni przed rozpoczęciem imprezy turystycznej klient płaci resztę kwoty w biurze podróży. Biuro przelewa na konto Zainteresowanego resztę zapłaconą przez klienta, pomniejszoną o kwotę prowizji ustalonej dla biura. Następnie Wnioskodawca przelewa należność do Organizatora podróży. Kwota przelewu zależna jest od umowy z Organizatorem – przelew dokonywany jest albo netto (po potrąceniu od reszty kwoty prowizji dla Zainteresowanego) albo brutto (kwota reszty za wykupioną imprezę turystyczną).

Zysk dla Wnioskodawcy to różnica prowizji przekazanej dla biura partnerskiego, a prowizji otrzymanej od Organizatora.

Przypadek 3: Organizator turystyki wystawia zbiorczą notę za prowizję. Nota ta jest wystawiona pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła sprzedaż na jego rzecz przez Zainteresowanego. Wnioskodawca wystawia ostatniego dnia miesiąca fakturę sprzedaży na tę prowizję, jeszcze przed otrzymaniem noty od Organizatora. Płatność za faktury faktycznie nastąpiła przez potrącenie cząstkowej prowizji w miesiącu kiedy wystąpił dany obrót. Płatność w księgach zostaje zaliczona dopiero notą w 6 dniu miesiąca następnego.

Nota zbiorcza jest wystawiana tylko w przypadku 3. Faktury za należną prowizję wystawiane są także w przypadku 1 i 2, obejmują one tylko wartość prowizji określoną umową. W przypadku 1 i 2 wystawiane są tylko faktury za prowizję jako dokument stanowiący dowód uzyskania przychodu z tytułu prowizji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca musi wystawiać faktury za sprzedaną imprezę dla biura partnerskiego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie musi on wystawiać faktury za sprzedaną imprezę dla biura partnerskiego, ponieważ jest on tylko pośrednikiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Aby dana czynność (dostawa towarów czy też usługa) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym, pomiędzy świadczoną usługą, a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku – art. 29 ust. 1 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Art. 106 ust. 1 stanowi, iż podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy (…).

Z opisu sprawy wynika, iż Zainteresowany, jako agent turystyczny, podpisał umowy agencyjne z polskimi organizatorami turystyki i na tej podstawie pośredniczy przy zawieraniu umów z klientami, których przedmiotem jest sprzedaż usług turystycznych organizowanych przez określonego Organizatora. W praktyce oznacza to sprzedaż usług turystycznych w imieniu Organizatora. Sprzedaż nie odbywa się bezpośrednio w biurze podróży Zainteresowanego lecz za jego pośrednictwem w biurach partnerskich na terenie całego kraju, z którymi ma podpisane umowy. Biura te mają bezpośredni kontakt z klientem i podpisują umowę na drukach przesłanych przez Organizatora.

Umowa agencyjna, zgodnie z art. 758 ustawy z dnia 18 maja 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), stanowi umowę cywilnoprawną, w wyniku której przyjmujący zlecenie (agent) zobowiązuje się w zakresie działalności swego przedsiębiorstwa do stałego pośrednictwa za wynagrodzeniem, przy zawieraniu z klientami umów na rzecz dającego zlecenie przedsiębiorcy albo do zawierania ich w jego imieniu.

Do zawierania umów w imieniu dającego zlecenie oraz do odbierania dla niego oświadczeń agent jest uprawniony tylko wtedy, gdy ma do tego umocowanie. Zatem kodeks cywilny wprowadza dwa rodzaje agencji: agencję pośredniczą (jeżeli przedmiotem usług jest pośredniczenie przy zawieraniu umów) oraz agencję przedstawicielską (jeżeli przedmiotem usług jest dokonywanie przez agenta czynności prawnych w imieniu dającego zlecenie). Generalnie zaś umowa agencyjna jest umową o świadczenie usług.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, że Wnioskodawca świadcząc opisane we wniosku usługi, występuje w roli agenta. Jako agent turystyczny reprezentuje on Organizatora turystyki. Działania, które podejmuje Zainteresowany, zmierzają bezpośrednio do zawarcia umowy sprzedaży pomiędzy Organizatorem turystyki a nabywcami (podróżującymi). Za wykonaną usługę Wnioskodawca otrzymuje od Organizatora wynagrodzenie – prowizję w określonej wysokości – jest to określony procent od ceny podróży lub określona ryczałtowo kwota.

Zatem, Zainteresowany jest obowiązany do wystawiania faktur VAT dokumentujących świadczoną na rzecz Organizatora usługę agencyjną.

Z opisanego stanu faktycznego w sposób jednoznaczny wynika, iż Wnioskodawca dokonuje sprzedaży imprez turystycznych w imieniu i na rzecz Organizatora.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie precyzują, ani też nie wskazują w żaden specyficzny sposób, jak należy rozumieć pojęcie „w imieniu i na rzecz osoby trzeciej”. Zgodnie z definicją zawartą w „Słowniku języka polskiego” PWN określenie „w imieniu” oznacza działanie „ze względu na kogoś, dla czyjegoś dobra, odwołując się do kogoś”. Natomiast, określenie „na rzecz” oznacza tyle, co działanie „na czyjąś korzyść, dla kogoś, dla czyjegoś dobra”.

Art. 95 ust. 1 i ust. 2 cyt. ustawy Kodeks cywilny określa, iż czynności prawnej można dokonać przez przedstawiciela działającego w imieniu osoby, którą reprezentuje, a czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

Tym samym przedstawiciel, stosownie do postanowień art. 95 Kodeksu cywilnego, działa w imieniu i na rzecz swojego mocodawcy, przez co rozumieć należy, iż wszelkie skutki faktyczne i prawne jego działania dotyczą bezpośrednio jego mocodawcy.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, że jeżeli Zainteresowany działa jako pośrednik, to nie ma obowiązku wystawiania faktur VAT za usługi świadczone przez Organizatora.

Tutejszy Organ informuje ponadto, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisanym stanie faktycznym, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 – rozpatrzone.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Jednocześnie tut. Organ informuje, iż w zakresie wystawiania przez Organizatora faktur VAT za sprzedaną imprezę dla Wnioskodawcy zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie z dnia 17 listopada 2009 r. nr ILPP2/443-1083/09-5/SJ.

Natomiast, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.