Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.148.2018.2.AŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-18
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub prawa do zwrotu różnicy podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim (…)”.
Słowa kluczowe: gmina; podatek; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; projekt; różnica; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. (data wpływu 2 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub prawa do zwrotu różnicy podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub prawa do zwrotu różnicy podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim (…)”. Wniosek uzupełniono w dniu 2 maja 2018 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina realizuje projekt pn. „Zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim (…)”. Operacja polega na zagospodarowaniu nieurządzonego terenu przy Domu Wiejskim poprzez: budowę placu utwardzonego – parkingu, budowę altany biesiadnej, przebudowę ogrodzenia i oświetlenia, urządzenie siłowni zewnętrznej. Powstała infrastruktura będzie przeznaczona dla mieszkańców i turystów. Operacja poprzez realizację zakresu rzeczowego będzie sprzyjała rekreacji, czyli aktywnemu wypoczynkowi. Mieszkańcy i turyści, będą mogli uprawiać formy czynnego odpoczynku połączonego z rozrywką. Operacja skierowana jest na promowanie aktywnej turystyki. Teren obejmujący operację zlokalizowany jest w pobliżu szlaków turystycznych, zatem m.in. plac utwardzony – parking udostępniony będzie osobom zainteresowanym korzystaniem ze szlaków turystycznych. Operacja pozytywnie wpłynie na poprawę komfortu życia mieszkańców poprzez umożliwienie im ciekawej formy spędzania czasu wolnego. Wybudowana i urządzona infrastruktura będzie wykorzystywana w celu promocji walorów kulturowych regionu i będzie udostępniona dla korzystających bezpłatnie. Zakres oddziaływania projektu obejmuje Gminę, w tym miejscowość K i cały obszar Lokalnej Grupy Działania. Wybudowana infrastruktura nie będzie posiadała barier architektonicznych ze względu na przyjęte rozwiązania projektowe. Operacja będzie promowana przez Gminę za pośrednictwem następujących narzędzi promujących:

*   tablica informacyjna/pamiątkowa,
*   strona Internetowa Gminy.

Cel operacji/projektu: udostępnienie mieszkańcom oraz turystom infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej, kulturalnej poprzez zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim. Infrastruktura będzie udostępniana nieodpłatnie.

W piśmie z dnia 26 kwietnia 2018 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Zainteresowany wskazał co następuje:

1.  Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT.
2.  Towary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania nieodpłatnie czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej wykonywanych w ramach zadań własnych nałożonych na Gminę przepisami ustawy o samorządzie gminnym.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w związku z realizacją projektu Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub prawo do zwrotu różnicy podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie wystąpi sytuacja, w której istnieje możliwość obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Nie przysługuje jej również prawo do zwrotu podatku VAT w związku z realizowanym projektem.

Wnioskodawcą i Inwestorem przedmiotowego projektu jest Gmina – jednostka samorządu terytorialnego, posiadająca osobowość prawną działająca na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017, poz. 1875, z późn. zm.). Zgodnie z art. 2 ustawy Gmina jest organem władzy publicznej. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Zgodnie z art. 7 niniejszej ustawy do zadań własnych gminy należy zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty. Udostępnienie mieszkańcom oraz turystom infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej i kulturalnej powstałej w ramach projektu będzie nieodpłatne.

Projekt nie generuje i nie będzie generować żadnych przychodów, w związku z powyższym brak jest czynności podlegających opodatkowaniu. Towary i usługi nabyte w ramach projektu nie będą w żadnym zakresie wykorzystywane przez Gminę (Wnioskodawcę) do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem aby dany podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go dla tej czynności za podatnika podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty (art. 7 ust. 1 cyt. ustawy). W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej, a także kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych (art. 7 ust. 1 pkt 1 i 10 ww. ustawy).

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje projekt pn. „Zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim (…)”. Operacja polega na zagospodarowaniu nieurządzonego terenu przy Domu Wiejskim poprzez: budowę placu utwardzonego – parkingu, budowę altany biesiadnej, przebudowę ogrodzenia i oświetlenia, urządzenie siłowni zewnętrznej. Powstała infrastruktura będzie przeznaczona dla mieszkańców i turystów. Operacja poprzez realizację zakresu rzeczowego będzie sprzyjała rekreacji czyli aktywnemu wypoczynkowi. Mieszkańcy i turyści, będą mogli uprawiać formy czynnego odpoczynku połączonego z rozrywką. Operacja skierowana jest na promowanie aktywnej turystyki. Teren obejmujący operację zlokalizowany jest w pobliżu szlaków turystycznych, zatem m.in. plac utwardzony – parking udostępniony będzie osobom zainteresowanym korzystaniem ze szlaków turystycznych. Operacja pozytywnie wpłynie na poprawę komfortu życia mieszkańców poprzez umożliwienie im ciekawej formy spędzania czasu wolnego. Wybudowana i urządzona infrastruktura będzie wykorzystywana w celu promocji walorów kulturowych regionu i będzie udostępniona dla korzystających bezpłatnie. Zakres oddziaływania projektu obejmuje Gminę, w tym miejscowość K i cały obszar Lokalnej Grupy Działania. Wybudowana infrastruktura nie będzie posiadała barier architektonicznych ze względu na przyjęte rozwiązania projektowe. Operacja będzie promowana przez Gminę za pośrednictwem następujących narzędzi promujących (tablica informacyjna/pamiątkowa, strona Internetowa Gminy). Cel operacji/projektu: udostępnienie mieszkańcom oraz turystom infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej, kulturalnej poprzez zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim. Infrastruktura będzie udostępniana nieodpłatnie. Ponadto Zainteresowany wskazał, że jest on zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT oraz, że towary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane wyłącznie do wykonywania nieodpłatnie czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej wykonywanych w ramach zadań własnych nałożonych na Gminę przepisami ustawy o samorządzie gminnym.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy w związku z realizacją projektu przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego lub prawo do zwrotu różnicy podatku VAT.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Realizacja opisanego projektu – jak wskazał Wnioskodawca – będzie odbywać się wyłącznie w związku z wykonywaniem przez niego czynności w ramach zadań własnych. A zatem realizując opisany projekt Gmina będzie działać w ramach władztwa publicznego, a nie w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. W takim ujęciu Gmina bez wątpienia nie może być uznana za podatnika, gdyż realizuje ona w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Warunkiem, którego spełnienie należy również analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie wystąpi. Gmina nie będzie nabywać towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym dokonując zakupów nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT. W konsekwencji, Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku VAT.

W związku z poniesionymi wydatkami, Gmina nie będzie mieć również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Gmina w stosunku do przedmiotowego projektu nie będzie działać jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

Podsumowując, w okolicznościach niniejszej sprawy w związku z realizacją projektu pn.: „Zagospodarowanie terenu przy Domu Wiejskim (…)”, Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie będą spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie będzie działać jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją projektu nie będą służyć do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Z powyższych względów, w oparciu o przepisy dotyczące podatku od towarów i usług, Wnioskodawca nie będzie mógł również ubiegać się o zwrot podatku VAT uiszczonego w związku z realizacją ww. projektu.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy oceniono jako prawidłowe.

Ponadto tutejszy organ nadmienia, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.