Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB1.4511.836.2016.1.DJD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-24
Teza: Obowiązki płatnika w związku z odpłatnym przejęciem fragmentu sieci kanalizacyjnej od właściciela (osoby fizycznej)
Słowa kluczowe: gmina; kanalizacja; przekazanie-przekazanie odpłatne; przychód; urządzenie; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 21 września 2016 r. (data wpływu 26 września 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z przejęciem fragmentu sieci kanalizacyjnej od właściciela – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 września 2016 r. do Izby Skarbowej w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej wpłynął ww. wniosek z dnia 21 września 2016 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych.

Pismem z dnia 30 września 2016 r., Nr 2461-IBPB-2-2.4511.864.2016.1.MK (data wpływu 6 października 2016 r.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający na podstawie art. 170 § 1 w związku z art. 14h ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), przekazał ww. wniosek Dyrektorowi Izby Skarbowej w Łodzi, celem załatwienia według właściwości, stosownie do § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenia przyszłe:

Gmina … (dalej: „Gmina” lub „Wnioskodawca”) zgodnie z art. 7 ust. pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446, z późn. zm.) realizuje swoje zadania własne m.in. w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych. Gmina realizuje zadania inwestycyjne w zakresie budowy sieci kanalizacyjnych. Powstałe w wyniku tych inwestycji sieci kanalizacyjne są przekazywane w administrowanie do Zakładu Gospodarki Komunalnej …., który jest zakładem budżetowym Gminy. Podstawową działalnością ww. zakładu budżetowego jest między innymi (oprócz odprowadzania ścieków) eksploatacja sieci ….. oraz eksploatacja oczyszczalni ścieków, tj. zakład realizuje zadania Gminy m.in. w zakresie utrzymania sieci kanalizacyjnych.

Zgodnie z art. 31 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2015 r., poz. 139, z późn. zm.), „osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie”.

Na podstawie ww. przepisu Gmina zawiera porozumienia z właścicielami nieruchomości (osobami fizycznymi), którzy są zainteresowani rozbudową sieci kanalizacyjnej w Gminie.

Treść przedmiotowego porozumienia obejmuje m.in. zapisy, w którym właściciel:

1.  oświadcza, że jest w posiadaniu stosownej dokumentacji projektowej na wykonanie sieci kanalizacji sanitarnej oraz uzyskał stosowne zgłoszenie wykonania robót budowlanych lub uzyskał pozwolenie na budowę w oparciu o ustawę Prawo budowlane,
2.  oświadcza, że w razie zbycia swojej nieruchomości przeniesie na nabywcę wszelkie prawa i obowiązki wynikające z niniejszego porozumienia,
3.  w oparciu o posiadaną dokumentacją projektową zrealizuje na własny koszt budowę kanalizacji sanitarnej, a następnie przekaże na własność Gminie oraz zapewni jej każdorazowe wejście na nieruchomość w zakresie bieżącego utrzymania sieci i urządzeń,
4.  nie będzie podnosił obecnie oraz w przyszłości jakichkolwiek roszczeń, w szczególności finansowych, z tytułu umieszczenia na jego nieruchomości sieci kanalizacji sanitarnej wraz z przyobiektową pompownią ścieków, jak również z tytułu wstępu, celem konserwacji, naprawy bądź remontu.

Natomiast Gmina zobowiązuje się do:

1.  przejęcia po wybudowaniu od właściciela fragmentu kanalizacji sanitarnej ciśnieniowej wraz z przyobiektową pompownią ścieków, wybudowanych zgodnie ze sztuką budowlaną oraz niniejszym Porozumieniem,
2.  eksploatacji i utrzymania w należytym stanie technicznym przejętego odcinka kanalizacji sanitarnej ciśnieniowej, do usuwania usterek, dokonywania bieżących napraw i remontów, do przywrócenia terenu do stanu pierwotnego w przypadku konieczności wykonania robót ziemnych,
3.  zwrotu zryczałtowanych kosztów poniesionych przez właściciela, na wybudowanie kanalizacji sanitarnej ciśnieniowej wraz z pompownią ścieków w zakresie robót budowlanych, na zasadach określonych w niniejszym Porozumieniu.

Ponadto Gmina zobowiązuje się do:

1.  w oparciu o podpisany bezusterkowy protokół odbioru robót, spisany pomiędzy właścicielem, a wykonawcą robót, w obecności przedstawiciela Gminy, przejąć wybudowaną kanalizację sanitarno-ciśnieniową na majątek Gminy i w eksploatację,
2.  dokonać zapłaty za poniesione przez właściciela koszty wynikające z niniejszego porozumienia w ryczałtowej wysokości w określonym terminie,
3.  eksploatować i utrzymać sieć w należytym stanie technicznym, zapewniając tym samym właścicielowi, odbiór ścieków z jego nieruchomości.

Z chwilą podpisania protokołów przekazania zostaje przekazane prawo własności na rzecz Gminy. Natomiast zapłata za przekazane sieci kanalizacyjne następuje w okresie późniejszym. Z uwagi na ograniczone środki finansowe Gminy, zapłata za wybudowane sieci kanalizacyjne następuje po okresie półrocznym od daty wybudowania i przekazania na rzecz Gminy sieci. Należy podkreślić, że odpłatne przejęcie urządzeń kanalizacyjnych w wyniku podpisanych ww. porozumień, o których mowa w art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, nie obejmuje przyłączy kanalizacyjnych wskazanych w art. 2 pkt 5 i 6 cytowanej ustawy, stanowiących własność osoby, która poniosła koszty ich budowy (art. 15 ust. 2 cyt. ustawy).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wynagrodzenie za odpłatne przekazanie urządzeń kanalizacyjnych Gminie stanowi dla właściciela nieruchomości (osoby fizycznej), który zawarł porozumienie na podstawie art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przychód (podlegający opodatkowaniu) w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w sytuacji, w której zbycie nastąpiło po okresie 6 miesięcy od daty wybudowania sieci?
2.  Czy właścicielowi nieruchomości Gmina ma obowiązek wystawienia PIT–8C?
3.  Czy właścicielowi nieruchomości z wynagrodzenia za przejęte urządzenia kanalizacyjne Gmina ma obowiązek potrącenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych w sytuacji, w której zbycie na rzecz Gminy następuje po okresie 6 miesięcy od daty wybudowania sieci?

Zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli przekazanie przedmiotowych urządzeń (tj. podpisanie protokołów przekazania) nastąpi po upływie pół roku od ich wybudowania przez te osoby, otrzymane wynagrodzenie nie będzie stanowiło dla właścicieli nieruchomości (osób fizycznych) przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem. Natomiast w przypadku, gdy zbycie – przekazanie na rzecz Wnioskodawcy nastąpi przed upływem pół roku od wybudowania, otrzymane wynagrodzenie będzie dla ww. osób fizycznych przychodem do opodatkowania ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W sytuacji odpłatnego przejęcia sieci kanalizacyjnej w oparciu o art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, przed upływem pół roku od wybudowania, otrzymane wynagrodzenie będzie dla ww. osób fizycznych przychodem do opodatkowania.

Ponieważ przychód uzyskany ze zbycia sieci zostanie zakwalifikowany jako odpłatne zbycie innych rzeczy, to na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek sporządzenia informacji o dochodach PIT–8C. Obowiązek sporządzenia informacji PIT–8C wynika z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i dotyczy wyłącznie przychodów uzyskanych z innych źródeł. Wobec tego Wnioskodawca nie będzie płatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, nie występuje tu bowiem zaliczka na podatek. Przychody z tego tytułu rozliczane będą przez osobę fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej w zeznaniu rocznym.

Rodzaje przychodów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zostały enumeratywnie wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, źródłem przychodu jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a–c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Na mocy art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy, źródłami przychodów są inne źródła. W świetle przytoczonego wyżej art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) cytowanej ustawy, zdaniem Wnioskodawcy, jeżeli przekazanie przedmiotowych urządzeń (tj. podpisanie protokołów przekazania) nastąpi po upływie pół roku od ich wybudowania przez te osoby, otrzymane wynagrodzenie nie będzie stanowiło dla właścicieli nieruchomości (osób fizycznych) przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie będzie podlegać opodatkowaniu tym podatkiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Katalog źródeł przychodów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, został określony w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 powołanej ustawy.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Natomiast, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 powołanej ustawy, źródłem przychodów są inne źródła. Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 (art. 20 ust. 1 cyt. ustawy).

Jak wynika z powyższego przepisu katalog przychodów zaliczanych do tzw. przychodów z innych źródeł jest katalogiem otwartym, do którego można zaliczyć przychody inne niż wymienione wprost w art. 20 ust. 1 ustawy, jednakże należy zaliczyć tylko te przychody, które nie mogą zostać zakwalifikowane do pozostałych kategorii źródeł, szczegółowo wymienionych w treści art. 10 ust. 1 cyt. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nadmienić należy, że zgodnie z art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45b ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych, wykonuje swoje zadania.

Ustawa o podatku dochodowym nie definiuje pojęcia „rzeczy”, należy więc w tym zakresie odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 45 powołanej ustawy, rzeczami są tylko przedmioty materialne. Rzeczy dzielą się na ruchome oraz nieruchomości. W myśl art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntów przedmiot własności.

Z powyższego wynika, że rzeczą ruchomą jest każdy przedmiot materialny niebędący nieruchomością. Część składowa rzeczy, zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu cywilnego, nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych; natomiast w myśl § 2 tego artykułu, częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego.

Stosownie do art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006 r., Nr 123, poz. 858, z późn. zm.), osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i urządzenia kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie.

Na podstawie art. 49 § 1 ustawy Kodeks cywilny, urządzenia, między innymi wodociągowo-kanalizacyjne, z chwilą ich fizycznego połączenia z siecią należącą do gminy czy przedsiębiorstwa przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnych rzeczy ruchomych. Osoba, która poniosła koszty budowy urządzeń, o których mowa w § 1, i jest ich właścicielem, może żądać, aby przedsiębiorca, który przyłączył urządzenia do swojej sieci, nabył ich własność za odpowiednim wynagrodzeniem, chyba że w umowie strony postanowiły inaczej. Z żądaniem przeniesienia własności tych urządzeń może wystąpić także przedsiębiorca (art. 49 § 2 Kodeksu cywilnego).

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych wynika, że Wnioskodawca realizuje zadania inwestycyjne w zakresie budowy sieci kanalizacyjnych. Powstałe w wyniku tych inwestycji sieci kanalizacyjne są przekazywane w administrowanie zakładowi budżetowemu Gminy, którego podstawową działalnością jest realizacja zadań w zakresie utrzymania sieci kanalizacyjnych. Na podstawie art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków, Wnioskodawca zawiera porozumienia z właścicielami nieruchomości (osobami fizycznymi), którzy są zainteresowani rozbudową sieci kanalizacyjnej w Gminie. Warunki budowy urządzeń kanalizacyjnych, a następnie odpłatne ich przekazanie na rzecz Wnioskodawcy określone są w porozumieniu (umowie) zawieranym pomiędzy właścicielem urządzeń a Gminą. Z chwilą podpisania protokołów przekazania zostaje przekazane prawo własności na rzecz Wnioskodawcy. Po przejęciu wybudowanej kanalizacji sanitarno–ciśnieniowej na majątek Gminy, Wnioskodawca dokonuje zapłaty za poniesione przez właściciela koszty wynikające z ww. porozumienia w ryczałtowej wysokości. Zapłata za wybudowane sieci kanalizacyjne następuje po okresie półrocznym od daty ich wybudowania i przekazania na rzecz Wnioskodawcy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że odpłatne przekazanie na rzecz Gminy urządzeń kanalizacyjnych – stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – należy zakwalifikować do źródła przychodów jakim jest odpłatne zbycie innych rzeczy. Skoro bowiem mamy do czynienia z umową (porozumieniem) odpłatnego przekazania fragmentu sieci kanalizacyjnej oznacza to, że przedmiotem tej umowy są urządzenia kanalizacyjne, które – w świetle cyt. art. 49 Kodeksu cywilnego – po fizycznym połączeniu z siecią kanalizacyjną przestają być częścią składową nieruchomości i uzyskują status samoistnej rzeczy ruchomej. W konsekwencji, wynagrodzenie z tego tytułu nie może zostać zakwalifikowane jako przychód z tzw. „innych źródeł”, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przy tym wskazać, że odpłatne zbycie tzw. „innych rzeczy” (rzeczy ruchomych) po terminie określonym w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ww. ustawy, tj. po upływie 6 miesięcy licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło ich nabycie nie stanowi źródła przychodu i tym samym nie rodzi obowiązku podatkowego.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny i zdarzenia przyszłe oraz powołane powyżej przepisy prawa, stwierdzić należy, że w sytuacji, gdy odpłatne zbycie wybudowanego przez właściciela (podatnika będącego osobą fizyczną) fragmentu sieci kanalizacyjnej nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostaje dokonane po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie urządzeń kanalizacyjnych, to wynagrodzenie z tego tytułu nie stanowi dla tego właściciela źródła przychodów w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jednakże, niezależnie od tego, kiedy następuje zbycie na rzecz Wnioskodawcy przez osobę fizyczną urządzeń kanalizacyjnych, na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek pobrania od wypłaconej z tego tytułu kwoty zaliczki na podatek dochodowy, jak też sporządzania informacji PIT8C, o której mowa w art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, albowiem z przepisu tego jednoznacznie wynika, że w informacji tej należy wykazać jedynie przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Jednocześnie podkreślić należy, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny, zdarzenie przyszłe będzie różnić się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego i zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę oraz stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97 300 Piotrków Trybunalski.