Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1006/11/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-12-19
Teza: możliwości amortyzacji środków trwałych wchodzących w skład przedsiębiorstwa otrzymanego w drodze darowizny od żony Wnioskodawcy.
Słowa kluczowe: akcjonariusz; spółki-spółka komandytowo-akcyjna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2011 r. (data wpływu do tut. Biura 21 września 2011 r.), uzupełnionym w dniach 2 i 5 grudnia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, m.in. dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   możliwości amortyzacji w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej środków trwałych wchodzących uprzednio w skład przedsiębiorstwa nabytego w drodze darowizny otrzymanej od Jego żony - **jest prawidłowe,**
*   sposobu ustalenia wartości początkowej ww. środków trwałych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 września 2011 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości amortyzacji w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej środków trwałych wchodzących uprzednio w skład przedsiębiorstwa nabytego w drodze darowizny otrzymanej od Jego żony oraz sposobu ustalenia wartości początkowej ww. środków trwałych. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 23 listopada 2011 r. Znak: IBPB II/1/436-415/11/MCZ, IBPBI/1/415-1005/11/AP, IBPBI/1/415-1006/11/AP, IBPP3/443-1057/11/AM wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniach 2 i 5 grudnia 2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Żona Wnioskodawcy od 1996 r. prowadzi jednoosobowo działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Jest czynnym podatnikiem w zakresie podatku od towarów i usług. Dochody z tej działalności w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowuje 19% „podatkiem liniowym”. Zdarzenia gospodarcze ewidencjonuje w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Cała sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest sprzedażą opodatkowaną. Żona Wnioskodawcy prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży kwiatów, roślin, nasion, sprzętu ogrodniczego itp.

W dniu złożenia wniosku Wnioskodawca i jego małżonka objęci byli wspólnością majątkową małżeńską. Przedsiębiorstwo prowadzone przez żonę Wnioskodawcy należy do majątku wspólnego małżonków. Małżonkowie postanowili przekazać (nieodpłatnie) na początku przyszłego roku całe przedsiębiorstwo stanowiące część majątku wspólnego do majątku osobistego Wnioskodawcy na podstawie aktu notarialnego (umowa darowizny). W skład przedsiębiorstwa wchodzą: maszyny, urządzenia, wyposażenie, środki trwałe, towar, oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo (logo), pracownicy. W akcie notarialnym darowizny będzie wzmianka, że przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego. Po przekazaniu (darowiźnie) przedsiębiorstwa żona Wnioskodawcy zakończy działalność, a rozpocznie ją Wnioskodawca w dotychczasowej formie (bez przerw w działalności, łącznie z zatrudnionymi pracownikami).

Wnioskodawca zamierza prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej. Zamierza zgłosić się jako czynny podatnik w zakresie podatku od towarów i usług. Dochody z tej działalności w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowane będą 19% „podatkiem liniowym”. Zdarzenia gospodarcze ujmował będzie w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Cała sprzedaż w ramach prowadzonej działalności gospodarczej będzie sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawca otrzymane środki trwałe wprowadzi do ewidencji środków trwałych, wyposażenie do ewidencji wyposażenia, materiały do podatkowej księgi przychodów i rozchodów z adnotacją, że pochodzą z darowizny.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 1 grudnia 2011 r. wskazano, iż czynność przeniesienia przez małżonków części majątku wspólnego (przedsiębiorstwa prowadzonego przez żonę) do majątku osobistego Wnioskodawcy stanowić będzie darowiznę w rozumieniu art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca będzie mógł amortyzować środki trwałe wchodzące w skład darowanego przedsiębiorstwa i jaka będzie ich wartość początkowa?

(pytanie oznaczone we wniosku nr 4)

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów z poszczególnego źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Stosownie natomiast do art. 23 ust. 1 pkt 45a lit a) ww. ustawy, do kosztów uzyskania przychodów nie zalicza się odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, jeżeli:

*   nabycie to niestanowi przychodu z tytułu nieodpłatnego otrzymania rzeczy lub prawa, lub
*   dochód z tego tytułu jest zwolniony z podatku dochodowego, lub
*   nabycie to stanowi dochód, od którego na podstawie odrębnych przepisów zaniechano poboru podatku.

Z kolei przepis art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23. Jak wynika z treści przytoczonych wyżej przepisów prawa, odnośnie wykorzystania w działalności gospodarczej składników majątkowych otrzymanych przez Wnioskodawcę do jego majątku osobistego z majątku wspólnego, dokonane od tych składników odpisy amortyzacyjne stanowią koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Wartość początkową środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych wchodzących w skład otrzymanego w drodze darowizny przedsiębiorstwa należy ustalić na podstawie ich wartości rynkowej, która wynikać będzie z umowy darowizny.

Na tle przedstawionego zdarzenia przyszłego, stwierdzam co następuje.

Na wstępie zauważyć należy, iż z uwagi na fakt, że jak wskazano we wniosku, pomiędzy Wnioskodawcą a jego żoną istnieje małżeńska wspólność majątkowa, wątpliwości tut. Organu budzi możliwość darowizny na rzecz Wnioskodawcy przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego prowadzonego przez Jego żonę. Jednakże powyższa kwestia regulowana jest przez przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) oraz ustawy z dnia 15 lutego 1964r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.), niebędące przepisami prawa podatkowego i niemogące być przedmiotem niniejszej interpretacji.

Niezależnie od powyższego stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Kosztami uzyskania przychodów są także odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 (art. 22 ust. 8 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

–o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

W myśl art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy, z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej, dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b.

Zasady ustalania wartości początkowej, które są zróżnicowane m.in. z uwagi na sposób nabycia, reguluje art. 22g ww. ustawy.

Stosownie do art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-18, w razie nabycia w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób uważa się wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny albo umowa o nieodpłatnym przekazaniu określa tę wartość w niższej wysokości.

Natomiast zgodnie z art. 22g ust. 15 ww. ustawy, w razie nabycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w drodze spadku lub darowizny, łączną wartość początkową nabytych środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych stanowi suma ich wartości rynkowej, nie wyższa jednak od różnicy pomiędzy wartością tego przedsiębiorstwa albo jego zorganizowaną częścią a wartością składników mienia, niebędących środkami trwałymi ani wartościami niematerialnymi i prawnymi, określoną dla celów podatku od spadków i darowizn.

Jednakże w przypadku nabycia do prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej składników majątku, które wcześniej stanowiły środki trwałe w pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej indywidualnie przez małżonka podatnika (a więc tych które wchodziły w skład przedsiębiorstwa prowadzonego przez małżonka podatnika) ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych przewiduje wyjątek od powyższej zasady. W myśl bowiem art. 22g ust. 12 ww. ustawy, w razie zmiany formy prawnej, a także połączenia albo podziału podmiotów dokonywanych na podstawie odrębnych przepisów - wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji (wykazie) podmiotu o zmienionej formie prawnej, podzielonego albo połączonego. Przy czym zgodnie z art. 22g ust. 13 pkt 5 ww. ustawy, przepis ust. 12 stosuje się odpowiednio w razie zmiany działalności wykonywanej samodzielnie przez jednego z małżonków na działalność wykonywaną samodzielnie przez drugiego z małżonków jeżeli przed przerwą lub zmianą składniki majątku były wprowadzone do ewidencji (wykazu).

Stosownie natomiast do treści art. 22h ust. 3 ww. ustawy, podmioty powstałe w wyniku zmiany formy prawnej, podziału albo połączenia podmiotów, o których mowa w art. 22g ust. 12 lub 13, dokonują odpisów amortyzacyjnych z uwzględnieniem dotychczasowej wysokości odpisów oraz kontynuują metodę amortyzacji przyjętą przez podmiot o zmienionej formie prawnej, podzielony albo połączony, z uwzględnieniem art. 22i ust. 2-7.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż żona Wnioskodawcy zamierza przekazać Mu w drodze darowizny przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego, w skład którego wchodzą m.in. środki trwałe. Wnioskodawca zamierza ustalić wartość początkową ww. środków trwałych na podstawie ich wartości rynkowej, która wynikać będzie z umowy darowizny.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, iż Wnioskodawca, przyjmując do swojej działalności gospodarczej m.in. środki trwałe, które wchodziły w skład przedsiębiorstwa otrzymanego przez Niego od żony, a więc wykorzystywane uprzednio w prowadzonej przez żonę Wnioskodawcy pozarolniczej działalności gospodarczej, może dokonywać ich amortyzacji. Jednakże z uwagi na fakt, iż przedmiotowe środki trwałe były najpierw amortyzowane przez żonę Wnioskodawcy w prowadzonej przez nią działalności gospodarczej, a następnie te same środki trwałe będą przedmiotem amortyzacji w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, to wartość początkową tych środków trwałych winien On ustalić na podstawie cyt. wyżej art. 22g ust. 12 ww. ustawy, a więc w wysokości wartości przyjętej wcześniej przez Jego żonę oraz kontynuować stosowaną przez nią metodę amortyzacji przedmiotowych środków trwałych. Przy dokonywaniu amortyzacji tych środków trwałych powinien również uwzględnić dokonane już przez żonę odpisy amortyzacyjne.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:

*   możliwości amortyzacji w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej środków trwałych wchodzących uprzednio w skład przedsiębiorstwa nabytego w drodze darowizny otrzymanej od Jego żony, należy uznać za prawidłowe,
*   sposobu ustalenia wartości początkowej ww. środków trwałych, należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 - 3 wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.