Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.874.2025.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-31
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu usług świadczonych przez
lekarza weterynarii niebędącego pracownikiem Inspekcji
Weterynaryjnej na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii
oraz sposób udokumentowania świadczonych usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
faktura-wystawienie faktury
lekarze-lekarze weterynarii
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Brak obowiązku
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 3-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie:
    - braku podlegania opodatkowaniu usług świadczonych przez lekarza weterynarii
      niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej na rzecz Powiatowego Lekarza
      Weterynarii (pytanie oznaczone we wniosku nr 1);
    - sposobu udokumentowania świadczonych usług (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan lekarzem weterynarii. Prowadzi Pan własną działalność gospodarczą, w ramach
    której świadczy Pan usługi na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii. Zakres zadań oraz
    organizację Inspekcji Weterynaryjnej określa ustawa z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji
    Weterynaryjnej (Dz.U.2022.2629 t.j. z dnia 2022.12.15).
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, jeżeli Powiatowy Lekarz
    Weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać
    ustawowych zadań Inspekcji, może wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii
    niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi
    weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do określonych w ustawie
    zadań.
    Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
    decyzji administracyjnej wydanej przez Powiatowego Lekarza Weterynarii określającej
    rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.
    Natomiast z art. 16 ust. 3 wyżej wymienionej ustawy wynika, że wykonywanie czynności, o
    których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii
    umowy.
    Jako lekarz weterynarii nie jest Pan pracownikiem Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnych.
    Zgodnie z treścią art. 16 ust. 7 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wykonywanie czynności,
    o których mowa w art. 16 ust. 1 nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu przepisów
    Kodeksu pracy.
    Na podstawie wymienionych powyżej przepisów Powiatowy Lekarz Weterynarii zawarł z
    Panem umowę na czas określony. Na mocy art. 16 ust. 3 ustawy, umowa powinna
    określać: zakres, termin i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość wynagrodzenia
    za ich wykonanie oraz termin płatności, dodatkowo imię i nazwisko wyznaczonego lekarza
    weterynarii świadczącego usługi w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    W umowie:
    - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
    - Zleceniobiorcą - jest Wnioskodawca.
    Zleceniobiorca oświadcza w zawartej umowie, że jest przedsiębiorcą prowadzącym
    działalność gospodarczą. Czynności objęte zawartą umową pokrywają się z przedmiotem
    prowadzonej działalności gospodarczej. Czynności te są czynnościami, o których mowa w
    art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej.

    Możliwość zawierania umów z lekarzami weterynarii niebędącymi pracownikami Inspekcji
    w ramach prowadzonej przez nich działalności gospodarczej została wprowadzona na
    podstawie ustawy z dnia 23 czerwca 2022 r. o zmiana ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
    oraz niektórych innych ustaw (Dz.U.2022.1570 z dnia 2022.07.27).
    Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym
    czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób
    odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach
    wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2 ww. ustawy. Zgodnie z § 1 rozporządzeniem
    Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 10 sierpnia 2022 r. w sprawie warunków i
    wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy weterynarii i inne
    osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii, lekarzom weterynarii
    niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu weterynarii oraz lekarzom
    weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym przez
    powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla
    zwierząt, z którymi została zawarta umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia
    29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej za wykonywanie czynności wymienionych w
    art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie.
    Wynagrodzenie jest wypłacane na rachunek Zleceniobiorcy, na podstawie złożonego
    rachunku.
    Zgodnie z postanowieniami umowy Zleceniobiorca zobowiązany jest do sprawowania
    nadzoru nad ubojem zwierząt gospodarskich kopytnych, drobiu, zajęczaków i zwierząt
    dzikich utrzymywanych w warunkach fermowych, o których mowa w ust. 1.2-1.4 i 1.6
    załącznika I do rozporządzenia (WE) nr 853/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia
    29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczególne przepisy dotyczące higieny w odniesieniu
    do żywności pochodzenia zwierzęcego (Dz.Urz.UE.L 139 z 30 kwietnia 2004 r., str. 55, z
    późn. zm. - Dz.Urz.UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 14), zwanego dalej
    "rozporządzeniem nr 853/2004", w tym badania dobrostanu zwierząt po ich przybyciu do
    rzeźni, badania przedubojowego i poubojowego, oceny mięsa i nadzoru nad
    przestrzeganiem w czasie uboju przepisów o ochronie zwierząt. Zleceniodawcy przez
    Wnioskodawcę zestawienia z wykonanych czynności.
    Umowa nie zawiera postanowień dotyczących odpowiedzialności wobec osób trzecich z
    tytułu wykonywania ww. czynności powierzonych przez Powiatowego Lekarza Weterynarii.
    Umowa zawiera zapis, że Zleceniodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu
    nieprawidłowego wykonania czynności na zasadach określonych w art. 415 i 471 Kodeksu
    Cywilnego oraz odpowiedzialność materialną na zasadach określonych w art. 124 Kodeksu
    Pracy. Wynagrodzenie otrzymywane przez Wnioskodawcę nie stanowi przychodu o
    którym mowa w art. 12 ust 1 - 6 ustawy 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 ze zm.).
    Jest to wynagrodzenie wymienione w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych czyli są to przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej
    działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki
    organizacyjnej niemającej osobowości prawnej. Jednocześnie na potrzeby ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zdaniem Wnioskodawcy, przychody te
    zaliczane są do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w tej sprawie został złożony odrębny wniosek o
    interpretację).

## Pytanie

1. Czy wykonywane przez Pana czynności, jako lekarza weterynarii (niebędącego
      pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii
      będące konsekwencją decyzji administracyjnej, wyznaczającej wykonawcę tych

      czynności, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej ustawa
      o VAT) pozostają poza zakresem regulacji tej ustawy i nie podlegają opodatkowaniu
      podatkiem VAT?
    2. Czy w związku z tym, że przedmiotowe czynności pozostają poza zakresem regulacji
      ustawy o VAT prawidłowym dokumentem jaki wystawi Pan na rzecz Powiatowego
      Lekarza Weterynarii będzie nota księgowa lub inny dokument księgowy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Jest Pan lekarzem weterynarii, prowadzącym własną działalność gospodarczą. Wykonuje
    Pan na zlecenie Powiatowego Lekarza Weterynarii (nie jest pracownikiem) czynności, o
    których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej. Pomiędzy Panem -
    lekarzem weterynarii – a Powiatowym Lekarzem Weterynarii została zawarta umowa
    zawierająca elementy, o których mowa w art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług. Zdaniem Pana- czynności o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o
    Inspekcji Weterynaryjnej wykonywane przez lekarzy weterynarii, którzy nie są
    pracownikami Inspekcji, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, nie
    podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT. Wykonywane przez Pana czynności na rzecz
    Powiatowego Lekarza Weterynarii nie stanowią samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem umowa została
    zawarta w następstwie decyzji administracyjnej. Miejsce, sposób, terminy i szczegółowy
    zakres czynności określa Powiatowy Lekarz Weterynarii. Z uwagi na to, że wyznaczony
    lekarz weterynarii wykonuje zadania określone w art. 5 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej
    w imieniu Powiatowego Lekarza Weterynarii, to zdaniem Wnioskodawcy
    odpowiedzialność za ewentualne szkody wyrządzone na skutek tych działań wobec osób
    trzecich, ponosi Zleceniodawca (Skarb Państwa - Powiatowy Lekarz Weterynarii).
    Tym samym, zgodnie z art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o podatku od towarów i usług,
    wykonywane przez Wnioskodawcę czynności na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii
    nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (podatkiem VAT).
    Ad. 2
    Czynności wykonywane na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii pozostają poza
    zakresem regulacji ustawy o VAT dlatego też prawidłowym dokumentem wystawionym
    przez Pana będzie nota księgowa lub inny dokument księgowy.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
    2022.931 tj. z dnia 2022.04.29), (zwanej dalej „ustawa o VAT”), opodatkowaniu tym
    podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel
    (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust.
    1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 (...)
    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od
    towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl
    art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w

    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    Należy wskazać, że aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8
    ust. 1 ustawy o VAT, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
    towarów i usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Artykuł 15 ust. 3 ustawy o VAT stanowi, że za wykonywaną samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie uznaje się czynności:
    1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
    2) (uchylony);
    3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu wykonania tych
      czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi
      więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy zlecającym wykonanie czynności i
      wykonującym zlecane czynności co do warunków wykonywania tych czynności,
      wynagrodzenia i odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób
      trzecich.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej
    organem Inspekcji są: powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej inspekcji
    weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
    W myśl art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej zadania organów Inspekcji
    wykonują:
    1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych czynności
      będący:
        a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia
        2017/625,
        b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49
        rozporządzenia 2017/625,
        c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5
        rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
        dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli
        urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i
        obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z
        rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz.Urz.UE.L
        131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem 2019/624";
    2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
    3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym,
      określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.

    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjne jeżeli powiatowy lekarz
    weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie jest w stanie wykonać
    ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas określony lekarzy weterynarii
    niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy weterynarii świadczących usługi
    weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla zwierząt, do: (...).
    Jak stanowi art. 16 ust. 2 powołanej wyżej ustawy wyznaczenie do wykonania czynności,
    o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji administracyjnej powiatowego
    lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres czynności przekazanych do wykonania.
    Natomiast z art. 16 ust. 3 ww. ustawy wynika, że wykonywanie czynności, o których mowa
    w ust. 1, następuje po zawarciu przez powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
    1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te osoby
      pozarolniczej działalności gospodarczej lub
    2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
      pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
    3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie prowadzą one
      działalności gospodarczej, lub
    4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt - w przypadku wyznaczenia
      lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego
      dla zwierząt - określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności,
      wysokość wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Zgodnie z art. 16 ust. 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej Minister właściwy do spraw
    rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza Weterynarii oraz Krajowej Rady
    Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze rozporządzenia:
    1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit. c, oraz
      kwalifikacje tych osób, lub
    2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa w ust.
      1, - mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych
      czynności.
    Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że lekarzom
    weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji, wykonującym czynności
    związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym chorób odzwierzęcych,
    przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w przepisach wydanych na podstawie
    art. 16 ust. 6 pkt 2.
    W § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju wsi z dnia 10 sierpnia 2022r. w
    sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez lekarzy
    weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii, lekarzom
    weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu weterynarii oraz
    lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji Weterynaryjnej, wyznaczonym
    przez powiatowego lekarza weterynarii, a także podmiotom prowadzącym zakład
    leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3
    ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej, za wykonywanie czynności
    wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości
    ustalonej według stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku
    wykonywania czynności niewymienionych w tym załączniku - w wysokości 68 zł za
    pierwszą rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy,
    z tym że gdy te czynności są wykonywane:
    1) między godzinami 22.00 a 6.00 - wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
    2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty - wynagrodzenie jest podwyższane o 20%.

    Jest Pan lekarzem weterynarii. Prowadzi własną działalność gospodarczą. W ramach
    pozarolniczej działalności gospodarczej świadczy Pan usługi na rzecz Powiatowego
    Lekarza Weterynarii. Zakres zadań oraz organizację inspekcji określa ustawa o Inspekcji
    Weterynaryjnej. Powiatowy Lekarz Weterynarii z przyczyn finansowych i organizacyjnych
    nie jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, dlatego wyznacza lekarzy
    weterynarii na czas określony do wykonywania czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (wyznaczeni lekarze weterynarii nie są pracownikami
    Inspekcji).
    Wykonywanie ww. czynności odbywa się zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa w
    tym zakresie. Powiatowy lekarz weterynarii zawarł z Panem umowę na czas określony.
    Umowa określa: zakres, termin i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
    wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności, dodatkowo imię i nazwisko
    wyznaczonego lekarza weterynarii prowadzącego działalność gospodarczą.
    W umowie:
    - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
    - Zleceniobiorcą jest Pan.
    Za wykonywane czynności stanowiące przedmiot umowy otrzymuje Pan wynagrodzenie w
    wysokości określonej przepisami rozporządzenia wydanego przez Ministra Rolnictwa i
    Rozwoju Wsi Wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie złożonego Zleceniodawcy przez
    Wnioskodawcę zestawienia z wykonanych czynności.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 z późn. zm.):
    1) Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    2) Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na podstawie
      odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen stosowanych wobec innych
      odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres
      działalności pracodawcy.
    3) Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z tytułu
      wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się w wysokości
      (...).
    4) w przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych przez
      część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień wykorzystywania
      samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot określonych w ust. 2a.
    5) jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania samochodu
      służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to przychodem pracownika
      jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a albo ust. 2b i odpłatnością
      ponoszoną przez pracownika. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę
      pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub
      spółdzielczym stosunku pracy.
    Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości surowców i
    materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz zwrotu poniesionych przez
    nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii, opału, konserwacji maszyn i urządzeń itp.,

    jeżeli osoba, na rzecz której wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność z tych
    tytułów w wyodrębnionej pozycji. Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy, nie
    wynika, by charakter czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę mieścił się w zakresie
    przychodów wymienionych w art. 12 ust. 1-6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Co więcej z postanowień ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wprost wynika, że
    Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, nie stanowi zatrudnienia w rozumieniu
    przepisów Kodeksu pracy.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa
    wskazać należy, że wykonywane przez Pana w imieniu Powiatowego Lekarza Weterynarii
    czynności nie będą stanowić samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o
    której mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz
    weterynarii wykonujący czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji
    Weterynaryjnej jest związany umową ze zlecającym wykonanie ww. czynności określającą
    warunki wykonania tych czynności (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość
    wynagrodzenia i płatności). Umowa została zawarta w następstwie decyzji
    administracyjnej. Miejsce, sposób, terminy i szczegółowy zakres czynności określa
    Powiatowy Lekarz Weterynarii. Z uwagi na to, że wyznaczony lekarz weterynarii wykonuje
    zadania określone w art. 5 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej w imieniu Powiatowego
    Lekarza Weterynarii, to zdaniem Wnioskodawcy odpowiedzialność za ewentualne szkody
    wyrządzone na skutek tych działań wobec osób trzecich, ponosi Zleceniodawca (Skarb
    Państwa - Powiatowy Lekarz Weterynarii).
    Wskazany w umowie przepis art. 415 Kodeksu cywilnego ma charakter ogólny. Obowiązek
    naprawienia szkody na podstawie tej normy prawnej nie wynika ze stosunku
    zobowiązaniowego, nie jest jego następstwem, a tym samym nie wynika ze stosunku
    zobowiązaniowego powstałego w związku z zawarciem umowy pomiędzy Powiatowym
    Lekarzem Weterynarii jako Zleceniodawcą a Zleceniobiorcą.
    Z kolei z dyspozycji art. 471 Kodeksu cywilnego wynika, że dla zaistnienia obowiązku
    naprawienia szkody wymaga się, aby szkoda była wynikiem niewykonania lub
    nienależytego wykonania istniejącego wcześniej między stronami stosunku
    zobowiązaniowego. W tym przypadku można mówić o odpowiedzialności kontraktowej,
    następczej - jej źródłem jest stosunek zobowiązaniowy (kontrakt).
    Natomiast przepis art. 124 Kodeksu pracy, który dotyczy odpowiedzialności pracownika za
    powierzone mienie, również nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie, ponieważ we
    wniosku nie jest Pan pracownikiem Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej.
    Zatem Pan, jako lekarz weterynarii wykonujący czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w
    świetle art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy. W konsekwencji, wykonywane przez Pana czynności
    jako lekarza weterynarii (niebędącego pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) jako
    pozostające poza regulacjami ustawy o VAT nie będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Ad. 2
    Odnosząc się natomiast do kwestii dokumentowania usług świadczonych przez lekarzy
    weterynarii na podstawie umowy zawartej z powiatowym lekarzem weterynarii wskazać
    należy, iż na podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik jest obowiązany
    wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług,
    o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika
    podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz
    osoby prawnej niebędącej podatnikiem. Ilekroć w ustawie jest mowa o sprzedaży -
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów (art. 2
    pkt 22 ustawy o VAT).

    W myśl art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U.
    2022.2651 t.j. z dnia 2022.12.16) jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy
    prowadzący działalność gospodarczą obowiązani są na żądanie kupującego lub
    usługobiorcy wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub wykonanie
    usługi.
    W przedmiotowej sprawie - jak wskazano powyżej - wykonywane przez Pana czynności nie
    stanowią samodzielnie wykonywanej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy o VAT. Wykonywanie czynności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o Inspekcji Weterynaryjnej przez wyznaczonego decyzją administracyjną lekarza
    weterynarii (Panem) nie podlega bowiem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    na podstawie art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT.
    Tym samym realizując zadania we wskazanym wyżej zakresie nie występuje Pan dla tych
    czynności jako podatnik jak również nie dokonuje sprzedaży i dlatego ani faktura VAT ani
    też rachunek nie są dowodami właściwymi dla udokumentowania pobieranego
    wynagrodzenia. W przedstawionym zakresie nie jest Pan podatnikiem o którym mowa w
    art. 15 ustawy, dlatego też dokumentami stanowiącymi dowód otrzymania stosownego
    wynagrodzenia nie będą ani faktury ani też rachunki. Natomiast właściwymi dokumentami
    mogą być np. noty księgowe lub inne dokumenty księgowe.
    Stanowisko powyższe zgodne jest z stanowiskiem Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 28 października 2022 r. znak 0114-KDIP1-1.4012.513.2022.1.AKA.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Przez świadczenie usług należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie,
    powstrzymanie się od działania (nieczynienie, bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia, jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od
    towarów i usług zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl
    art. 7 tej ustawy. Należy jednak zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w
    przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący
    korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności, przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Natomiast, aby dana czynność stanowiąca świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1
    ustawy, była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Natomiast przepis art. 15 ust. 3 ustawy stanowi, że:
      Za wykonywaną samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 1, nie
      uznaje się czynności:
        1) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 12 ust. 1-6 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych;
        2) (uchylony)
        3) z tytułu których przychody zostały wymienione w art. 13 pkt 2-9 ustawy z dnia
          26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli z tytułu
          wykonania tych czynności osoby te są związane ze zlecającym wykonanie tych
          czynności prawnymi więzami tworzącymi stosunek prawny pomiędzy
          zlecającym wykonanie czynności i wykonującym zlecane czynności co do
          warunków wykonywania tych czynności, wynagrodzenia i odpowiedzialności
          zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1-6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.), zwanej dalej ustawą o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
        1. Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
          spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne
          oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu
          na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
          wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego

          rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne
          kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto
          świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych
          nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.
        2. Wartość pieniężną świadczeń w naturze przysługujących pracownikom na
          podstawie odrębnych przepisów ustala się według przeciętnych cen
          stosowanych wobec innych odbiorców – jeżeli przedmiotem świadczenia są
          rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
        2a. Wartość pieniężną nieodpłatnego świadczenia przysługującego pracownikowi z
          tytułu wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych ustala się
          w wysokości:
        1) 250 zł miesięcznie – dla samochodów:
        a) o mocy silnika do 60 kW,
        b) stanowiących pojazd elektryczny w rozumieniu art. 2 pkt 12 ustawy z dnia 11
          stycznia 2018 r. o elektromobilności i paliwach alternatywnych (Dz. U. z 2024 r.
          poz. 1289, 1853 i 1881) lub pojazd napędzany wodorem w rozumieniu art. 2 pkt
          15 tej ustawy;
        2) 400 zł miesięcznie – dla samochodów innych niż wymienione w pkt 1.
        2b. W przypadku wykorzystywania samochodu służbowego do celów prywatnych
          przez część miesiąca wartość świadczenia ustala się za każdy dzień
          wykorzystywania samochodu do celów prywatnych w wysokości 1/30 kwot
          określonych w ust. 2a.
        2c. Jeżeli świadczenie przysługujące pracownikowi z tytułu wykorzystywania
          samochodu służbowego do celów prywatnych jest częściowo odpłatne, to
          przychodem pracownika jest różnica pomiędzy wartością określoną w ust. 2a
          albo ust. 2b i odpłatnością ponoszoną przez pracownika.
        3. Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
          odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
        3a. (uchylony)
        4. Za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się osobę pozostającą w stosunku
          służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub spółdzielczym
          stosunku pracy.
        5. Nie wlicza się do przychodu osób wykonujących pracę nakładczą wartości
          surowców i materiałów pomocniczych dostarczonych przez te osoby oraz
          zwrotu poniesionych przez nie kosztów z tytułu transportu, zużytej energii,
          opału, konserwacji maszyn i urządzeń itp., jeżeli osoba, na rzecz której
          wykonywana jest praca nakładcza, wypłaca należność z tych tytułów w
          wyodrębnionej pozycji.
        6. Za przychód z tytułu członkostwa w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej
          spółdzielni zajmującej się produkcją rolną uważa się wszelkie przychody, o
          których mowa w art. 11, uzyskane przez członka spółdzielni lub jego
          domownika z tytułu wkładu pracy oraz innych tytułów przewidzianych w
          statucie spółdzielni, po wyłączeniu z tych przychodów udziałów w dochodzie
          podzielnym spółdzielni z tytułu działalności rolniczej, z wyjątkiem polegającej na
          prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej. Przepisy ust. 2 i 3 stosuje się
          odpowiednio.
    W myśl natomiast art. 13 pkt 8 pkt a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy
      zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:
        a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej
          jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
          prawnej;
        b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub
          działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora – jeżeli podatnik
          wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością;
        c) przedsiębiorstwa w spadku
      – z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach
      prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz
      przychodów, o których mowa w pkt 9.
    W świetle art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji Weterynaryjnej (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 12), zwanej dalej ustawą o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Organem Inspekcji jest powiatowy lekarz weterynarii, jako kierownik powiatowej
      inspekcji weterynaryjnej wchodzącej w skład niezespolonej administracji rządowej.
    Na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Zadania organów Inspekcji wykonują:
        1) pracownicy Inspekcji oraz osoby wyznaczone do wykonywania określonych
          czynności będący:
        a) urzędowymi lekarzami weterynarii w rozumieniu art. 3 pkt 32 rozporządzenia
          2017/625,
        b) urzędowymi pracownikami pomocniczymi w rozumieniu art. 3 pkt 49
          rozporządzenia 2017/625,
        c) pracownikami wyznaczonymi przez właściwe organy w rozumieniu art. 2 pkt 5
          rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2019/624 z dnia 8 lutego 2019 r.
          dotyczącego szczególnych przepisów w dziedzinie przeprowadzania kontroli
          urzędowych dotyczących produkcji mięsa oraz obszarów produkcyjnych i
          obszarów przejściowych w odniesieniu do żywych małży zgodnie z
          rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2017/625 (Dz. Urz. UE L
          131 z 17.05.2019, str. 1, z późn. zm.), zwanego dalej ,,rozporządzeniem 2019
          /624”;
        2) pracownicy Inspekcji niebędący osobami, o których mowa w pkt 1;
        3) osoby wyznaczone do wykonywania czynności o charakterze pomocniczym,
          określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 1.
    Stosownie do art. 5 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Osoby, o których mowa w ust. 2, wyznaczone do wykonywania określonych
      czynności wykonują powierzone czynności pod nadzorem i w imieniu organów
      Inspekcji.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Jeżeli powiatowy lekarz weterynarii z przyczyn finansowych lub organizacyjnych nie
      jest w stanie wykonać ustawowych zadań Inspekcji, może: wyznaczać na czas
      określony lekarzy weterynarii niebędących pracownikami Inspekcji, w tym lekarzy
      weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach zakładu leczniczego dla
      zwierząt (...).
    Jak stanowi art. 16 ust. 2 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:

      Wyznaczenie do wykonania czynności, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze
      decyzji administracyjnej powiatowego lekarza weterynarii określającej rodzaj i zakres
      czynności przekazanych do wykonania.
    W myśl art. 16 ust. 2a ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      W przypadku wyznaczenia lekarza weterynarii świadczącego usługi weterynaryjne w
      ramach zakładu leczniczego dla zwierząt do wykonywania czynności określonych w
      ust. 1, wyznaczenie tego lekarza weterynarii następuje po uzyskaniu zgody
      kierownika zakładu leczniczego dla zwierząt, w ramach którego lekarz ten świadczy
      usługi weterynaryjne.
    Natomiast z treści art. 16 ust. 3 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wynika, że:
      Wykonywanie czynności, o których mowa w ust. 1, następuje po zawarciu przez
      powiatowego lekarza weterynarii umowy z:
        1) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w ramach prowadzonej przez te
          osoby pozarolniczej działalności gospodarczej lub
        2) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, poza prowadzoną przez te osoby
          pozarolniczą działalnością gospodarczą, lub
        3) osobami, o których mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, w przypadku, w którym nie
          prowadzą one działalności gospodarczej, lub
        4) podmiotem prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt – w przypadku
          wyznaczenia lekarzy weterynarii świadczących usługi weterynaryjne w ramach
          zakładu leczniczego dla zwierząt
      – określającej zakres, terminy i miejsce wykonywania tych czynności, wysokość
      wynagrodzenia za ich wykonanie oraz termin płatności.
    Według art. 16 ust. 6 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej:
      Minister właściwy do spraw rolnictwa, po zasięgnięciu opinii Głównego Lekarza
      Weterynarii oraz Krajowej Rady Lekarsko-Weterynaryjnej, określi, w drodze
      rozporządzenia:
        1) zakres czynności wykonywanych przez osoby, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lit.
          c, oraz kwalifikacje tych osób,
        2) warunki i wysokość wynagrodzenia za wykonywanie czynności, o których mowa
          w ust. 1,
      – mając na względzie zapewnienie odpowiedniego poziomu i jakości wykonywanych
      czynności.
    Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej wskazano, że:
      Lekarzom weterynarii i innym osobom niebędącym pracownikami Inspekcji,
      wykonującym czynności związane ze zwalczaniem chorób zakaźnych zwierząt, w tym
      chorób odzwierzęcych, przysługuje wynagrodzenie w wysokości określonej w
      przepisach wydanych na podstawie art. 16 ust. 6 pkt 2.
    W myśl § 1 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 10 sierpnia 2022
    r. w sprawie warunków i wysokości wynagrodzenia za wykonywanie czynności przez
    lekarzy weterynarii i inne osoby wyznaczone przez powiatowego lekarza weterynarii (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 1684):
      Lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami powiatowego inspektoratu
      weterynarii oraz lekarzom weterynarii niebędącym pracownikami Inspekcji
      Weterynaryjnej, wyznaczonym przez powiatowego lekarza weterynarii, a także
      podmiotom prowadzącym zakład leczniczy dla zwierząt, z którymi została zawarta
      umowa, o której mowa w art. 16 ust. 3 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. o Inspekcji

      Weterynaryjnej, zwanej dalej „ustawą”, za wykonywanie czynności wymienionych w
      art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy przysługuje wynagrodzenie w wysokości ustalonej według
      stawek określonych w załączniku do rozporządzenia, a w przypadku wykonywania
      czynności niewymienionych w tym załączniku – w wysokości 68 zł za pierwszą
      rozpoczętą godzinę pracy oraz 17 zł za każde kolejne rozpoczęte 15 minut pracy, z
      tym że gdy te czynności są wykonywane:
        1) między godzinami 22.00 a 6.00 – wynagrodzenie jest podwyższane o 15%;
        2) w dni ustawowo wolne od pracy i soboty – wynagrodzenie jest podwyższane o
          20%.
    W pierwszej kolejności Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez Pana
    jako lekarza weterynarii na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii czynności, będące
    konsekwencją decyzji administracyjnej, zgodnie z art. 15 ust. 3 ustawy o podatku od
    towarów i usług, nie podlegają opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że:
    · jest Pan lekarzem weterynarii;
    · prowadzi Pan własną działalność gospodarczą, w ramach której świadczy Pan usługi na
      rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii;
    · Pan jako wyznaczony lekarz weterynarii nie jest Pan pracownikiem Powiatowej Inspekcji
      Weterynaryjnej;
    · na podstawie przepisów art. 16 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej, Powiatowy Lekarz
      Weterynarii zawarł z Panem umowę na czas określony;
    · w umowie:
    - Zleceniodawcą jest Powiatowy Lekarz Weterynarii,
    - Zleceniobiorcą jest Pan;
    · w zawartej umowie oświadczył Pan, że jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność
      gospodarczą;
    · czynności objęte zawartą umową pokrywają się z przedmiotem prowadzonej przez Pana
      działalności gospodarczej;
    · wynagrodzenie jest wypłacane na Pana rachunek firmowy, na podstawie złożonego
      rachunku;
    · Zleceniodawca ponosi odpowiedzialność z tytułu nieprawidłowego wykonania czynności
      na zasadach określonych w art. 415 i 471 Kodeksu Cywilnego oraz odpowiedzialność
      materialną na zasadach określonych w art. 124 Kodeksu Pracy;
    · otrzymane przez Pana wynagrodzenie, nie stanowi przychodów, o których mowa w art.
      12 ust. 1-6 ustawy o PIT;
    · otrzymywane przez Pana wynagrodzenie, które otrzymuje od Zleceniodawcy
      (Powiatowego Inspektoratu Weterynarii) za wykonywanie czynności na podstawie
      będącej przedmiotem wniosku umowy stanowi przychód, o którym mowa w przepisie
      art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie poinformował Pan, że na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, Pana zdaniem, przychody te zaliczane są do źródła, o którym mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy czym należy w tym
    miejscu zauważyć, że kwestia ta nie może być rozstrzygnięta w interpretacji dotyczącej
    podatku od towarów i usług.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wykonywane przez Pana jako lekarza weterynarii
    na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii czynności, będące konsekwencją decyzji
    administracyjnej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

    Zgodnie z art. 415 ustawy Kodeks cywilny ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. ustawy Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.):
      Kto z winy swej wyrządził drugiemu szkodę, obowiązany jest do jej naprawienia.
    W myśl art. 471 ustawy Kodeks cywilny:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Natomiast stosownie do art. 124 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 277 ze zm.):
      § 1. Pracownik, któremu powierzono z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się:
      1) pieniądze, papiery wartościowe lub kosztowności,
      2) narzędzia i instrumenty lub podobne przedmioty, a także środki ochrony
      indywidualnej oraz odzież i obuwie robocze,
      odpowiada w pełnej wysokości za szkodę powstałą w tym mieniu.
      § 2. Pracownik odpowiada w pełnej wysokości również za szkodę w mieniu innym niż
      wymienione w § 1, powierzonym mu z obowiązkiem zwrotu albo do wyliczenia się.
      § 3. Od odpowiedzialności określonej w § 1 i 2 pracownik może się uwolnić, jeżeli
      wykaże, że szkoda powstała z przyczyn od niego niezależnych, a w szczególności
      wskutek niezapewnienia przez pracodawcę warunków umożliwiających
      zabezpieczenie powierzonego mienia.
    Przepis art. 415 Kodeksu cywilnego ma charakter ogólny. Obowiązek naprawienia szkody
    na podstawie tej normy prawnej nie wynika ze stosunku zobowiązaniowego, nie jest jego
    następstwem, a tym samym nie wynika ze stosunku zobowiązaniowego powstałego w
    związku z zawarciem umowy pomiędzy Powiatowym Lekarzem Weterynarii jako
    Zleceniodawcą a Panem jako Zleceniobiorcą.
    Z kolei z dyspozycji art. 471 Kodeksu cywilnego wynika, że dla zaistnienia obowiązku
    naprawienia szkody wymaga się, aby szkoda była wynikiem niewykonania lub
    nienależytego wykonania istniejącego wcześniej między stronami stosunku
    zobowiązaniowego. W tym przypadku można mówić o odpowiedzialności kontraktowej,
    następczej - jej źródłem jest stosunek zobowiązaniowy (kontrakt).
    Natomiast przepis art. 124 Kodeksu pracy, który dotyczy odpowiedzialności pracownika za
    powierzone mienie, również nie ma znaczenia w przedmiotowej sprawie, ponieważ we
    wniosku wskazał Pan, że nie jest pracownikiem Powiatowej Inspekcji Weterynaryjnej.
    Z cytowanego przepisu art. 15 ust. 3 pkt 3 ustawy wynika, że dla uznania, iż określone
    czynności wykonywane przez osobę fizyczną nie stanowią samodzielnie wykonywanej
    działalności gospodarczej i tym samym pozostają poza regulacjami ustawy, istotne jest
    łączne spełnienie wszystkich elementów wymienionych w tym przepisie, tj. związanie
    zleceniobiorcy ze zlecającym wykonanie tych czynności prawnymi więzami tworzącymi
    stosunek prawny pomiędzy zlecającym, a wykonującym zlecane czynności co do:
    - warunków wykonywania tych czynności,
    - wynagrodzenia oraz
    - odpowiedzialności zlecającego wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Jak wynika z przedstawionych przepisów, lekarz weterynarii wykonujący czynności, o
    których mowa w art. 16 ust. 1 ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej jest związany umową ze
    zlecającym wykonanie ww. czynności określającą warunki wykonania tych czynności
    (zakres, termin i miejsce wykonania, wysokość wynagrodzenia i płatności) oraz wykonując

    wyznaczone czynności pod nadzorem i w imieniu organów Inspekcji nie ponosi
    odpowiedzialności za wykonanie tych czynności wobec osób trzecich.
    Zatem Pan, jako lekarz weterynarii wykonujący czynności, o których mowa w art. 16
    ustawy o Inspekcji Weterynaryjnej (działający na zlecenie Powiatowego Lekarza
    Weterynarii) nie prowadzi samodzielnie działalności gospodarczej w świetle art. 15 ust. 3
    pkt 3 ustawy, gdyż w opisanej sytuacji spełnione są wszystkie warunki wskazane w tym
    przepisie. Jak wskazał Pan, otrzymywane przez Pana wynagrodzenie jest wynagrodzeniem
    wymienionym w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    pomiędzy Panem a Powiatowym Lekarzem Weterynarii jest zawarta umowa określająca
    zakres czynności i wskazująca należne wynagrodzenie, a odpowiedzialność za szkody
    wyrządzone osobom trzecim przez Pana jako Zleceniobiorcę jest po stronie
    Zleceniodawcy.
    W konsekwencji, czynności wykonywane przez Pana jako lekarza weterynarii (niebędącego
    pracownikiem Inspekcji Weterynaryjnej) na rzecz Powiatowego Lekarza Weterynarii,
    będące konsekwencją decyzji administracyjnej wyznaczającej Pana jako wykonawcę tych
    czynności, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż w związku z
    wykonywaniem tych czynności nie działa Pan jako podatnik VAT, o którym mowa w art. 15
    ust. 1 ustawy.
    Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 1 jest prawidłowe.
    Pana wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy opisane czynności może Pan
    udokumentować poprzez wystawienie faktury, noty księgowej lub innego dokumentu
    księgowego.
    Odnosząc się do sposobu udokumentowania opisanych czynności należy wskazać, że na
    podstawie art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
      Jeżeli z odrębnych przepisów nie wynika obowiązek wystawienia faktury, podatnicy
      prowadzący działalność gospodarczą są obowiązani, na żądanie kupującego lub
      usługobiorcy, wystawić rachunek potwierdzający dokonanie sprzedaży lub
      wykonanie usługi.
    W analizowanej sprawie wykonywane przez Pana na rzecz Powiatowego Lekarza
    Weterynarii czynności, jako niestanowiące samodzielnie wykonywanej działalności
    gospodarczej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym, realizując opisane zadania oraz pobierając należne wynagrodzenie, nie
    występuje Pan dla tych czynności jako podatnik, jak również nie dokonuje Pan sprzedaży
    w rozumieniu art. 2 pkt 22 ustawy. Z tych też względów nie ma podstaw do
    udokumentowania fakturą zleconych czynności (faktura nie jest dowodem właściwym dla
    udokumentowania otrzymanego z tego tytułu wynagrodzenia). Brak jest również
    obowiązku wystawienia przez Pana rachunku, o którym mowa w art. 87 Ordynacji
    podatkowej.
    Jednocześnie należy wskazać, że na gruncie przepisów dotyczących podatku od towarów i
    usług brak jest przeciwwskazań dla udokumentowania wynagrodzenia poprzez

    wystawienie innego dokumentu księgowego, np. noty księgowej – niemniej jednak należy
    zauważyć, że nie jest to dokument przewidziany przez przepisy o podatku od towarów i
    usług i jako taki nie jest objęty regulacją tych przepisów.
    Tym samym, przedstawione przez Pana stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we
    wniosku nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku
    opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci
    swoją aktualność.
    Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.