Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.460.2025.3.JB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Zbycie działki otrzymanej w darowiźnie oraz przeznaczenie
przychodu na spłatę kredytu hipotecznego; cele
mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
działki
grunty-darowizna gruntu
kredyt-kredyt hipoteczny
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 26
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 4
1

[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 22 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełniła go
    Pani – w odpowiedzi na wezwania organu – pismami z: 10 sierpnia 2025 r. (wpływ 10
    sierpnia 2025 r.) oraz 15 września 2025 r. (wpływ 15 września 2025 r.), a także pismem z 9
    września 2025 r. (wpływ 9 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(wynikający z wniosku i jego uzupełnienia)
    We wniosku z 22 lipca 2025 r. przedstawiła Pani następujący opis sprawy:
    (...) kwietnia 2023 r. otrzymała Pani w formie darowizny działkę o numerze X wraz z
    udziałami w działkach składających się na drogi dojazdowe do niej położonymi na (...)
    gmina (...). Działkę X podzieliła Pani na dwie o numerach Y oraz Z. Następnie działkę Y
    sprzedała, a pieniądze z jej sprzedaży (...) przeznaczyła Pani na nadpłatę kredytu
    hipotecznego, który wynosił (...) zł. Kredyt zaciągnęła Pani razem z mężem.
    Nie prowadzi Pani działalności gospodarczej, a badana nieruchomość nie była
    wykorzystywana w działalności gospodarczej. W ciągu 3 lat od sprzedaży całą kwotę
    przeznaczy Pani na spłatę kredytu hipotecznego.
    Kredyt hipoteczny był zaciągnięty na nieruchomość w (....), gdzie obecnie Pani mieszka.
    Kredyt został zaciągnięty w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii
    Europejskiej, a dokładnie w Polsce (...). „Cel: nabycie – lokal mieszkalny wraz z przynależną
    komórką lokatorską i prawem do korzystania z miejsca parkingowego; wykończenie –
    lokal mieszkalny; dowolny cel”.
    Jest Pani stroną umowy kredytowej i odpowiada za spłatę kredytu solidarnie, do pełnej
    wysokości.
    Dysponuje Pani tytułem ustawowej współwłasności małżeńskiej.
    Lokal mieszkalny znajdujący się przy (...) wraz z komórką lokatorską, wpisany jest pod
    księgą wieczystą nr (...). Natomiast właścicielowi ww. lokalu nr X przysługuje prawo do

    każdego innego lokalu w budynkach wielorodzinnych objętych księgą wieczystą
    nieruchomości wspólnej. Po zakupie nieruchomości w postaci mieszkania oraz komórki
    lokatorskiej została dla nich nadana nowa księga wieczysta nr (...), natomiast miejsce
    parkingowe zostało w księdze o nr (...), czyli wspólnej nieruchomości gruntowej osiedla.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym – sprzedaży działki Z przed upływem 5 lat od
    nabycia, z przeznaczeniem całości środków ze sprzedaży w ciągu 3 lat na spłatę kredytu
    hipotecznego zaciągniętego na zakup i wykończenie własnego lokalu mieszkalnego –
    Wnioskodawczyni będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT?
    Pani stanowisko w sprawie (sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Wnioskodawczyni, przychód ze sprzedaży działki Z będzie korzystał ze zwolnienia
    z podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131
    ustawy o PIT, ponieważ:
    Sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od dnia nabycia, jednak całość przychodu zostanie
    przeznaczona na własne cele mieszkaniowe.
    Własnym celem mieszkaniowym jest spłata kredytu hipotecznego (wraz z odsetkami)
    zaciągniętego przed sprzedażą na zakup i wykończenie lokalu mieszkalnego, w którym
    Wnioskodawczyni zamieszkuje i którego jest współwłaścicielem.
    Kredyt został zaciągnięty w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim UE (...) i w
    całości przeznaczony na cele wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o PIT.
    Wydatkowanie środków nastąpi w ciągu 3 lat od dnia sprzedaży, co spełnia warunek z art.
    21 ust. 1 pkt 131 ustawy o PIT.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawczyni, uzyskany przychód będzie zwolniony z
    opodatkowania na podstawie wskazanych przepisów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są odpłatne zbycie z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      − jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku

      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę,
    zgodnie z którą sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw
    określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w
    ramach wykonywania działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym
    samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz
    ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności
    gospodarczej – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, a kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości,
    jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    - odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej
      (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    - zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło jej nabycie lub wybudowanie.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a-c ww. ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „nabycia”; należy
    zatem odwołać się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.
    U. z 2025 r. poz. 1071), a w szczególności do art. 155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z opisu sprawy wynika, że zamierza Pani sprzedać działkę Z, którą nabyła Pani w formie
    darowizny (...) kwietnia 2023 r., przed upływem 5-ciu lat od daty jej nabycia. Wskazała
    Pani, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a zbywana nieruchomość nie jest i nie
    była wykorzystywana w działalności gospodarczej.
    Należy zatem stwierdzić, że planowana sprzedaż działki Z będzie stanowiła dla Pani
    źródło przychodu podlegające opodatkowaniu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ sprzedaż tej
    nieruchomości nastąpi przed upływem 5 lat liczonych od końca roku, w którym nabyła
    Pani nieruchomość.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie natomiast do art. 30e ust. 4 ww. ustawy:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
        dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131,
        lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Według art. 30e ust. 5 ww. ustawy:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 7 tej ustawy:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – na podstawie art. 21 ust.
    1 pkt 131 tej ustawy – może jednak zostać objęty zwolnieniem z opodatkowania przy
    spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Wskazać należy, że w myśl przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Cytowany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże
    skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – w
    warunkach określonych w ustawie – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości
    i praw majątkowych dochodu wyłącznie na własne cele mieszkaniowe wymienione w
    przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia
    nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na
    własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia.
    W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele
    mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w całości korzystał ze
    zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ww. ustawy.
    Stosownie do art. 21 ust. 25 pkt 1 i pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
      1) wydatki poniesione na:

      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
      2) wydatki poniesione na:
      a) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1,
      b) spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego
        przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym
        mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w
        lit. a,
      c) spłatę  każdego  kolejnego  kredytu  (pożyczki)  oraz  odsetek  od  tego  kredytu
        (pożyczki)  zaciągniętego  przez  podatnika  przed  dniem  uzyskania  przychodu  z
        odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na spłatę kredytu
        (pożyczki), o których mowa w lit. a lub b,
      – w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę
      w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z
      zastrzeżeniem ust. 29 i 30.
    W świetle natomiast art. 21 ust. 25a cytowanej ustawy:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    W myśl art. 21 ust. 26 cyt. ustawy:
      Przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d
      i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub
      współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze
      własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni

      mieszkaniowej lub udział w takich prawach. Przez własne budynek, lokal lub
      pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się również
      niestanowiące własności lub współwłasności podatnika budynek, lokal lub
      pomieszczenie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, podatnik nabędzie
      ich własność lub współwłasność albo spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu,
      prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich
      prawach, jeżeli uprzednio prawo takie mu nie przysługiwało.
    Na mocy art. 21 ust. 29 powyższej ustawy:
      W przypadku gdy kredyt (pożyczka), o którym mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c, stanowi
      część kredytu (pożyczki) przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione w
      tych przepisach zobowiązań kredytowych (pożyczkowych) podatnika, za wydatki
      poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      przypadające na spłatę kredytu (pożyczki) określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz
      zapłacone odsetki od tej części kredytu (pożyczki), która proporcjonalnie przypada
      na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Należy również wskazać, że zgodnie z art. 21 ust. 30 tejże ustawy:
      Przepis ust. 1 pkt 131 nie ma zastosowania do tej części wydatków, o których mowa
      w ust. 25 pkt 2, które podatnik uwzględnił korzystając z ulg podatkowych, w
      rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy opodatkowaniu podatkiem dochodowym
      oraz do tej części wydatków, o których mowa w ust. 25 pkt 2, którymi sfinansowane
      zostały wydatki określone w ust. 25 pkt 1, uwzględnione przez podatnika
      korzystającego z ulg podatkowych, w rozumieniu Ordynacji podatkowej, przy
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy ma charakter
    zamknięty, jest to wyliczenie enumeratywne.
    Powyższe przepisy jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe należy
    interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca,
    systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym
    zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia jako stanowiące odstępstwo od zasady
    powszechności opodatkowania muszą być stosowane wprost.
    Wobec tego podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia
    wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 131 tejże ustawy jest fakt wydatkowania (nie później niż w
    okresie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycia)
    przychodu ze sprzedaży nieruchomości i praw na wskazane w art. 21 ust. 25 ustawy cele
    mieszkaniowe, w tym m.in. na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego
    przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, na cele określone w pkt 1.
    W art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy ustawodawca wskazał, że przychód ze sprzedaży ma
    zostać wydatkowany na „własne cele mieszkaniowe”. Samo poniesienie wydatku na spłatę
    kredytu nie świadczy jeszcze o tym, że została spełniona przesłanka uprawniająca do
    skorzystania ze zwolnienia z opodatkowania.
    Warunkiem zwolnienia podatkowego jest wykazanie przez podatnika, że wydatek
    poniesiony został na zrealizowanie jego własnych celów mieszkaniowych. Wydatkowanie
    przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska prezentowanego w
    orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby zapewnienia sobie
    tzw. „dachu nad głową”.
    Innymi słowy podatnik, który uzyskał przychód ze sprzedaży nieruchomości może
    przeznaczyć go na spłatę zaciągniętego kredytu, zachowując przy tym prawo do ww.
    zwolnienia, jednakże spłata ta może dotyczyć jedynie kredytu zaciągniętego przez tego
    podatnika na zaspokojenie jego własnych potrzeb mieszkaniowych. Poprzedzenie
    wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym, że ustawodawca

    przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i dopisując ten przymiotnik, przesądził, że
    celem nadrzędnym jest możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z
    opodatkowania tylko takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie
    „własnych” potrzeb mieszkaniowych. Tak więc, uregulowane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww.
    ustawy, zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować
    ma cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Jeszcze raz należy podkreślić, że z treści przepisu art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że za wydatki poniesione na własne
    cele mieszkaniowe uważa się wydatki poniesione na spłatę kredytu oraz odsetek od tego
    kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości, na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy. Oznacza to, że
    zarówno czynność i cel zaciągnięcia kredytu, jak i uzyskanie przychodu z odpłatnego
    zbycia nieruchomości musi dotyczyć tego samego podatnika, a nie innych osób.
    Z przedstawionego opisu sprawy oraz jego uzupełnień wynika, że planuje Pani
    przeznaczyć uzyskaną kwotę ze sprzedaży działki Z na spłatę kredytu hipotecznego, który
    zaciągnęła Pani wraz ze współmałżonkiem na zakup innej nieruchomości, tj. mieszkania.
    Kredyt hipoteczny został zaciągnięty w 2023 r. na zakup nieruchomości położonej w (...).
    Wskazała Pani, że cała kwota kredytu została przeznaczona na zakup i wykończenie lokalu
    mieszkalnego. Zgodnie z treścią aktu notarialnego, zakupiła Pani wraz z mężem: lokal
    mieszkalny wraz z przynależną komórką lokatorską oraz prawem do korzystania z miejsca
    parkingowego. Przypisane miejsce parkingowe nie stanowiło odrębnego zakupu.
    Wskazany zapis dotyczy prawa do wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca
    parkingowego, które stanowi część nieruchomości wspólnej. Nie dokonali Państwo
    zakupu miejsca parkingowego jako odrębnej nieruchomości. Środki pochodzące z kredytu
    hipotecznego zostały przeznaczone na zapłatę ceny zakupu nieruchomości objętej aktem
    notarialnymi Rep. A nr (...) oraz jej wykończenie. W skład nabytej nieruchomości wchodziły:
    lokal mieszkalny wraz z komórką lokatorską, stanowiący odrębną własność oraz udział w
    nieruchomości wspólnej. Jednocześnie nieruchomość wspólna została obciążona na rzecz
    każdorazowego właściciela lokalu mieszkalnego służebnością polegającą na prawie
    wyłącznego korzystania z oznaczonego miejsca parkingowego. Służebność nie była
    przedmiotem odrębnej własności jak również osobnej transakcji, nie została także
    odrębnie wyceniona w ramach ceny zakupu nieruchomości lokalowej. Stanowiła prawo
    związane z nabywaną nieruchomością lokalową, tak jak w przypadku każdego innego
    lokalu w budynkach wielorodzinnych objętych księgą wieczystą nieruchomości wspólnej.
    Po zakupie nieruchomości w postaci mieszkania oraz komórki lokatorskiej została dla nich
    nadana nowa księga wieczysta nr (...), natomiast miejsce parkingowe zostało w księdze o
    nr (...), czyli wspólnej nieruchomości gruntowej osiedla. Pod pojęciem wykończenia lokalu
    mieszkalnego zawierają się czynności związane z zakupem środków oraz wykonaniem
    prac dostosowujących wnętrze mieszkania do stanu gotowego do użytkowania,
    obejmujące: prace budowlano-wykończeniowe takie jak: przygotowywanie powierzchni
    (wyrównywanie ścian i sufitów za pomocą gładzi, wylewki podłogowe), wykończenie ścian i
    sufitów (malowanie, sufity podwieszane), wykończenie podłóg (montaż paneli, listew
    przypodłogowych, płytek), wykończenie łazienki (położenie płytek na ścianach, montaż
    armatury łazienkowej – wanna, umywalka, sedes), montaż drzwi wewnętrznych. W
    stosunku do nabytej nieruchomości (mieszkanie w (...)) dysponuje Pani tytułem ustawowej
    współwłasności małżeńskiej. Kwotę uzyskaną ze sprzedaży działki Z przeznaczy Pani w
    całości – w terminie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dokona Pani
    odpłatnego zbycia tej działki – na spłatę kredytu hipotecznego zaciągniętego przez Panią
    wraz z mężem w 2023 r. na zakup nieruchomości położonej w (...). Kredyt hipoteczny, na
    którego spłatę zamierza Pani przekazać kwotę uzyskaną ze sprzedaży działki Z, został
    zaciągnięty w banku mającym siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej. Jest
    Pani stroną umowy kredytowej i odpowiada Pani za spłatę kredytu solidarnie, do pełnej
    wysokości. Cel – na jaki kredyt hipoteczny został zaciągnięty – został faktycznie

    zrealizowany. W nieruchomości w (...) realizuje Pani własne cele mieszkaniowe, tzn.
    mieszka w niej Pani.
    W związku z powyższym powzięła Pani wątpliwość, czy przeznaczając całość środków
    uzyskanych ze sprzedaży działki Z (otrzymanej w darowiźnie w 2023 r.) na spłatę
    kredytu zaciągniętego na zakup i wykończenie lokalu mieszkalnego przysługuje Pani
    prawo do zwolnienia od opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z
    art. 25 pkt 2 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z treści przytoczonego wcześniej art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy, jasno wynika, że
    kredyt, na którego spłatę zostanie przeznaczony przychód z odpłatnego zbycia
    nieruchomości musi być kredytem zaciągniętym na udokumentowane własne cele
    mieszkaniowe, które zostały wymienione w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Celem ustawodawcy było bowiem premiowanie
    zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych przez podatnika. Spłacony kredyt nie
    ma być jakimkolwiek kredytem, lecz musi spełniać ściśle określone ustawą wymagania.
    Musi to być bowiem kredyt – co wynika literalnie z art. 21 ust. 25 pkt 2 ww. ustawy –
    zaciągnięty przez podatnika na cele określone w pkt 1, czyli m.in. na zakup lub remont
    własnego lokalu mieszkalnego, a więc takiego, do którego przysługuje podatnikowi tytuł
    własności bądź współwłasności. Przepis wyraźnie bowiem stanowi, że kredyt ma być
    zaciągnięty na cele określone w pkt 1, a więc na cele mieszkaniowe.
    Biorąc pod uwagę fakt, że lokal mieszkalny został nabyty w ramach wspólności ustawowej
    małżeńskiej, należy odnieść się do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Zgodnie z art. 31 § 1 cytowanej ustawy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wspólność małżeńska jest szczególnym rodzajem współwłasności – tzw. „współwłasność
    łączna”. Jest to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą
    rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności. Współwłasność łączna, w tym wypadku
    wspólność majątkowa, różni się od ułamkowej tym, że nie można w niej określić ilości
    udziałów każdego współwłaściciela. W czasie trwania tej wspólności małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    W przypadku wydatkowania środków na wykończenie lokalu mieszkalnego, w którym
    podatnik realizuje własne cele mieszkaniowe, wskazać należy, że ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wprost w katalogu wydatków
    mieszkaniowych wydatków na remont budynku, ale też nie definiuje pojęcia „remont”
    użytego w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Dla wyjaśnienia tego pojęcia, należy odnieść się do jego znaczenia funkcjonującego w

    języku powszechnym. I tak, „remont” to „doprowadzenie jakiegoś budynku lub urządzenia
    do stanu używalności; naprawa, odnawianie (czegoś)”. Synonimami tego pojęcia są m.in.
    „naprawa, przebudowa, odrestaurowanie, modernizacja”.
    Pojęcie remontu zostało zdefiniowane w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo
    budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o remoncie – należy przez to rozumieć wykonywanie w
      istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu
      stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza
      się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.
    Niemniej jednak, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odwołuje się
    do tego przepisu. Tym samym, definicja „remontu” funkcjonująca na gruncie Prawa
    budowlanego nie może być wprost przenoszona na grunt omawianej ustawy
    podatkowej. Może być natomiast uwzględniona jako jeden z elementów służących
    ustaleniu znaczenia pojęcia „remontu” dla celów podatku dochodowego od osób
    fizycznych.
    Za „remont” budynku mieszkalnego, o którym mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych należy więc uznać prace dotyczące tego
    budynku, służące jego utrzymaniu we właściwym stanie, doprowadzeniu go do
    pożądanej zdolności użytkowej, modernizacji jego elementów składowych. „Remontem”
    w rozumieniu omawianego przepisu jest również tzw. wykończenie budynku
    mieszkalnego, a więc prace służące doprowadzeniu do zdolności użytkowej nowo
    wybudowanego budynku. W każdym przypadku remont dotyczy „materii” budynku
    mieszkalnego, a więc jego ścian, podłóg, sufitu, okien, drzwi, wyposażenia technicznego
    takiego jak instalacje: wodna, kanalizacyjna, elektryczna, grzewcza, gazowa bądź innych
    elementów trwale połączonych konstrukcyjnie z elementami budowlanymi budynku.
    Ważne jest również, aby środki przeznaczone na ww. cel mieszkaniowy, czyli na spłatę
    kredytu pochodziły ze sprzedaży nieruchomości (lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości) lub praw. Istotne jest także, aby spłacany kredyt zaciągnięty był przed
    dniem uzyskania przychodu ze sprzedaży oraz, aby kredyt ten zaciągnięty był przez
    osobę, która uzyskuje przychód ze sprzedaży.
    Ponadto należy podkreślić, że w przypadku gdy kredyt, o którym mowa w ust. 25 pkt 2
    lit. a-c, stanowi część kredytu przeznaczonego na spłatę również innych niż wymienione
    w tych przepisach zobowiązań kredytowych podatnika, za wydatki poniesione na cele, o
    których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki przypadające na spłatę kredytu
    określonego w ust. 25 pkt 2 lit. a-c oraz zapłacone odsetki od tej części kredytu, która
    proporcjonalnie przypada na spłatę kredytu, o których mowa w ust. 25 pkt 2 lit. a-c.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawierają definicji „lokalu
    mieszkalnego”.
    W związku z powyższym należy się odwołać do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994
    r. o własności lokali (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1048 ze zm.). Jak wynika z art. 2 ust. 2 tej
    ustawy:
      Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
      ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
      które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
      mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych
      lokali wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Natomiast w myśl art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
      Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby
      nawet do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach

    Zgodnie z treścią art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Według art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Regulację dotyczącą umowy quoad usum odzwierciedla art. 206 ustawy Kodeks cywilny,
    który jest ustawowym sposobem określenia współposiadania i korzystania z rzeczy
    wspólnej, ale jednocześnie nie wyłącza w tym zakresie regulacji umownej oraz ustalenia
    stosunków między współwłaścicielami na podstawie orzeczenia sądowego.
    W myśl natomiast art. 206 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli jest uprawniony do współposiadania rzeczy wspólnej oraz
      do korzystania z niej w takim zakresie, jaki daje się pogodzić ze współposiadaniem i
      korzystaniem z rzeczy przez pozostałych współwłaścicieli.
    Art. 207 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Pożytki i inne przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku
      do wielkości udziałów; w takim samym stosunku współwłaściciele ponoszą wydatki i
      ciężary związane z rzeczą wspólną.
    Umowa quoad usum polega tym samym na dokonaniu podziału nieruchomości na
    części do wyłącznego użytku poszczególnych współwłaścicieli i do odrębnego
    pobierania z nich pożytków. Skutkiem takiego podziału każdy ze współwłaścicieli części
    wspólnej będzie mógł korzystać z wydzielonej części nieruchomości wspólnej
    samodzielnie, bez ingerencji i ograniczeń ze strony pozostałych współwłaścicieli.
    Podział dokonany mocą umowy quoad usum nie wywiera żadnych skutków w sferze
    praw rzeczowych współwłaścicieli. Na jego mocy pomiędzy współwłaścicielami
    kształtuje się wyłącznie stosunek zobowiązaniowy. Od chwili zawarcia umowy quoad
    usum na każdym ze współwłaścicieli ciąży obowiązek respektowania (czyli
    nieingerowania) w prawa pozostałych współwłaścicieli do wyłącznego korzystania z
    przynależnej im części nieruchomości wspólnej.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia przynależne typu komórka lokatorska oraz miejsce
    parkingowe są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej
    nieruchomości, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią lokal mieszkalny
    mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, przeznaczenie środków ze sprzedaży działki Z przed upływem 5 lat od jej nabycia
    na spłatę ww. kredytu hipotecznego, gdzie cała kwota kredytu została przeznaczona na
    zakup i wykończenie lokalu mieszkalnego (wraz z przynależną komórką lokatorską oraz
    prawem do korzystania z miejsca parkingowego, które stanowi część nieruchomości
    wspólnej) przeznaczonego na własne cele mieszkaniowe, będzie stanowiło spełnienie
    warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, nie będzie Pani zobowiązana
    do zapłaty podatku z tytułu sprzedaży działki Z.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.