Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/415-574b/09/IB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-22
Teza: Czy Starostwo powinno dokonać korekt deklaracji PIT-R za 2007 r. i 2008 r. wydanych radnym, których mandaty wygasły i sporządzić deklaracje PIT-11? Kto powinien rozliczyć podatek należny za te lata?
Słowa kluczowe: mandaty; obowiązek-obowiązek obywatelski; obowiązek-obowiązek społeczny; radny; wygaśnięcie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 czerwca 2009 r. (data wpływu 1 lipca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń dokonywanych na rzecz radnych - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 lipca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania świadczeń dokonywanych na rzecz radnych.

Wezwaniem z dnia 28 sierpnia 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy zwrócił się o uzupełnienie wniosku w zakresie wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego.

Pismem z dnia 1 września 2009 r. (data wpływu 3 września 2009 r.) uzupełniono wniosek w ww. zakresie.

W przedmiotowym wniosku oraz uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Starostwo Powiatowe jako jednostka organizacyjna powiatu realizująca wydatki związane z wykonywaniem funkcji radnych ponosi koszty wypłaty diet, zapłaty za szkolenia radnych oraz koszty używania telefonów komórkowych przekazanych radnym w celu wypełniania mandatów – w kwotach określonych umowami zawartymi z radnymi. Z tytułu wypłaty diet radni otrzymują PIT-R. Wojewoda rozstrzygnięciami nadzorczymi stwierdził wygaśnięcie mandatów dwóch radnych, którzy wraz z upływem trzymiesięcznego okresu po rozpoczęciu kadencji (27 lutego 2007 r.) z mocy prawa utracili mandaty w wyniku ich wygaśnięcia. Ww. radni pobierali w tym okresie diety. Starostwo jako płatnik podatku nie posiadało wiedzy o fakcie prowadzenia działalności gospodarczej przez wskazanych radnych i za 2007 r. oraz 2008 r. wydało deklaracje PIT-R, w których wykazało wypłacone diety.

Budżet powiatu nie przewiduje wydatków związanych z opłaceniem podatku wynikającego ze świadczeń na rzecz radnych, a Starostwo nie mieści się w tym przypadku w określeniu „płatnika” zawartym w art. 31 i 35 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przesłanym uzupełnieniu wniosku wskazano, iż w związku z rozstrzygnięciem nadzorczym wojewody radni nie zostali zobowiązani do zwrotu diet. Podstawą wypłaty diet radnym powiatu jest uchwała Rady Powiatu, która do dnia dzisiejszego jest aktem obowiązującym i dotychczas niezmienionym.

Radni objęci rozstrzygnięciami nadzorczymi wojewody wykonują swoje czynności związane z pełnieniem czynności społecznych i obywatelskich nieprzerwanie od dnia wyborów.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy świadczenia w postaci szkoleń, udostępniania (przekazania do używania) telefonów komórkowych należy wykazać w deklaracji PIT-8C przekazywanej radnym, którzy dokonują rozliczenia i odprowadzenia należności podatkowych w ramach rocznego rozliczenia podatkowego składanych na drukach PIT-36 (PIT-37), czy też ująć te świadczenia w deklaracji PIT-R?
2.  Czy Starostwo powinno dokonać korekt deklaracji PIT-R za 2007 r. i 2008 r. wydanych radnym, których mandaty wygasły i sporządzić deklaracje PIT-11? Kto powinien rozliczyć podatek należny za te lata?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie drugie. Wniosek w zakresie pytania pierwszego zostanie rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie pytania drugiego – rozliczenie należnego podatku z tytułu pobieranych przez ponad dwa lata diet, które z racji wygaśnięcia mandatów z mocy prawa, nie korzystały ze zwolnienia ustawowego należy do obowiązków podatnika, który posiadał wiedzę i świadomość wprowadzenia płatnika (Starostwa) w błąd, przez co zaliczki nie były odprowadzone. Z racji braku możliwości potrącenia podatku należy zatem przedstawić wypłacone świadczenia na druku PIT-8C, a podatnicy sami winni dokonać obliczenia i zapłaty należnego podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń (art. 11 ust. 1 ww. ustawy).

Z przepisu art. 13 pkt 5 ww. ustawy wynika, iż za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 17 ww. ustawy wolne od podatku dochodowego są diety oraz kwoty stanowiące zwrot kosztów, otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich - do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 2.280 zł.

Żaden przepis ustawy nie definiuje bliżej pojęć tworzących zwrot „osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich”. Trudno też napotkać definicje tych pojęć na gruncie innych aktów normatywnych. Zatem, zgodnie z powszechnie przyjętymi regułami interpretacyjnymi, należy nadać im takie znaczenie jakie mają one w języku potocznym. Termin „społeczny” jest bez wątpienia pojęciem wieloznacznym, jednak pojmowany jest on m.in. jako „zorganizowany, przeznaczony dla społeczeństwa, do zaspokojenia jego potrzeb; będący przedstawicielem społeczeństwa, pracujący dla społeczeństwa, dla dobra ogółu” (Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, t. III, Warszawa 1999). Podobnie co do zasady, rozumiany jest termin „obywatelski”, który w powiązaniu z innymi pojęciami /np. straż obywatelska, komitet/ ujmowany jest jako „komitet, straż, sąd, zorganizowane z osób prywatnych, ochotników, niefachowców, do doraźnej pomocy władzom, jako instytucje tymczasowe” (Słownik języka polskiego pod red. M. Szymczaka, t. II, Warszawa 1999). Natomiast termin "obywatelstwo" oznacza "przynależność państwową łączącą się z pewnymi uprawnieniami i obowiązkami".

W orzecznictwie i doktrynie przyjęto zasadę, iż pełnienie obowiązku obywatelskiego związane jest ze stanami faktycznymi, w których dana osoba uczestniczy w zawiadywaniu sprawami państwowymi jako obywatel, zgodnie z zasadami demokratycznego państwa prawnego, sprawując funkcje w instytucjach publicznych. Natomiast pełnienie obowiązku społecznego związane jest ze stanami faktycznymi, w których dana osoba uczestniczy w pracach instytucji jako reprezentant pewnej społeczności i bierze udział w rozwiązywaniu problemów konkretnej społeczności, działając w jej interesie.

Stosownie do art. 21 ust. 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) na zasadach ustalonych przez radę powiatu, z zastrzeżeniem ust. 5, radnemu przysługują diety oraz zwrot kosztów podróży służbowych. Rada powiatu przy ustalaniu wysokości diet radnych bierze pod uwagę funkcje pełnione przez radnego.

W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku Wojewoda rozstrzygnięciami nadzorczymi stwierdził wygaśnięcie mandatów dwóch radnych, którzy wraz z upływem trzymiesięcznego okresu po rozpoczęciu kadencji (27 lutego 2007 r.) z mocy prawa utracili mandaty w wyniku ich wygaśnięcia. Ww. radni pobierali w tym okresie diety.

W przesłanym uzupełnieniu wniosku wskazano jednak, iż w związku z rozstrzygnięciem nadzorczym Wojewody radni nie zostali zobowiązani do zwrotu diet. Podstawą wypłaty diet radnym powiatu jest uchwała Rady Powiatu, która do dnia dzisiejszego jest aktem obowiązującym i dotychczas niezmienionym. Radni objęci rozstrzygnięciami nadzorczymi Wojewody wykonują swoje czynności związane z pełnieniem czynności społecznych i obywatelskich nieprzerwanie od dnia wyborów.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne i prawne należy zatem uznać, iż w sytuacji przedstawionej przez Wnioskodawcę diety wypłacone w latach 2007-2008 osobom wykonującym czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych i obywatelskich (radnym) do wysokości nie przekraczającej miesięcznie kwoty 2.280 zł podlegały zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.