Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/4512-1-303/15-2/HW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-11-23
Teza: Zaklasyfikowanie transakcji jako eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT oraz prawo do zaewidencjonowania tej sprzedaży ze stawką 0%.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; eksport-eksport towarów; stawka-stawki podatku; towar-wywóz towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2-art. 146aa

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2015 r. (data wpływu 8 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zaklasyfikowania transakcji jako eksportu towarów i zastosowania stawki podatku w wysokości 0% – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 8 września 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zaklasyfikowania transakcji jako eksportu towarów i zastosowania stawki podatku w wysokości 0%.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

„A” spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w B. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest zarejestrowanym jako czynny podatnik VAT dystrybutorem chemii gospodarczej i kosmetyków. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi sprzedaż dystrybuowanych towarów podmiotom polskim i zagranicznym. Sprzedaż zagraniczną stanowi również eksport.

W grudniu 2014 r. Spółka dokonała dostawy środków chemii gospodarczej (tabletek do zmywarek) na rzecz podmiotu z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej „Sp. UK”). Towar został odebrany od Spółki przez Sp. UK na terytorium Polski i miał zostać wywieziony przez Sp. UK poza terytorium kraju. Fakt rejestracji Sp. UK jako podatnik VAT-UE w Wielkiej Brytanii został potwierdzony w systemie VIES. Wobec braku dowodu na okoliczność dokonanego wywozu do dnia upływu terminu złożenia deklaracji VAT za styczeń 2015 r., Spółka wykazała dostawę jako krajową.

Następnie, pod koniec lutego 2015 r. Sp. UK przedstawiła Wnioskodawcy komunikat IE-599 (Potwierdzenie eksportu) wygenerowany z Systemu Kontroli Eksportu ECS, z którego wynika, że towar opuścił terytorium Polski z przeznaczeniem do Australii. W pozycji nadawca komunikatu IE-599 występuje Sp. UK. Na komunikacie wskazany jest również odbiorca – podmiot z Australii, dane dotyczące polskiego agenta celnego oraz polskiej firmy transportowo-logistycznej oraz inne informacje, z których wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu poza terytorium Unii Europejskiej.

W opisanym stanie faktycznym towar nie trafił do Wielkiej Brytanii, ani do żadnego innego państwa trzeciego. W sprawie doszło do bezpośredniego przemieszczenia towaru z terytorium kraju (Polski) poza UE, co fizycznie polegało na transporcie morskim z Polski do Australii, dokonanym na rzecz nabywcy (Sp. UK).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym opisana wyżej transakcja może być klasyfikowana jako eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT i tym samym przysługuje mu prawo do zaewidencjonowania tej sprzedaży ze stawką 0%?

Zdaniem Wnioskodawcy, opisana wyżej transakcja może być klasyfikowana jako eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT i tym samym Wnioskodawcy przysługuje prawo do zaewidencjonowania tej sprzedaży ze stawką 0%.

Zgodnie ze wskazanym wyżej przepisem, przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków transportu służących do celów prywatnych, jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Innymi słowy, eksport pośredni ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów z terytorium Polski poza terytorium UE jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Zdaniem Wnioskodawcy, opisany stan faktyczny wypełnia dyspozycję art. 2 pkt 8 lit. b ustawy o VAT. Nabywca towaru od Spółki, tj. Sp. UK jest bowiem spółką zarejestrowaną w Wielkiej Brytanii – co potwierdza system VIES, gdzie Sp. UK widnieje jako podmiot z państwa członkowskiego GB z numerem VAT GB. Na rzecz Sp. UK dokonywany jest transport sprzedanych w Polsce towarów bezpośrednio z Polski do podmiotu mającego siedzibę w Australii, co potwierdza otrzymany przez Spółkę drogą elektroniczną komunikat IE-599. Wynikające z komunikatu IE-599 dane dotyczące pozycji wywożonego towaru (commodity items) potwierdzają również tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy ze Spółki do Sp. UK (tabletki do zmywarek – dishwasher tablets), który następnie został wywieziony z Polski drogą morską poza terytorium Unii Europejskiej, tj. do Australii.

Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT – stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Stosownie do treści art. 41 ust. 6a pkt 1 ustawy o VAT dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu. Jednocześnie, na podstawie pkt 2 ww. przepisu, dokumentem tym jest również dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność.

W odniesieniu do eksportu pośredniego należy wskazać na treść przepisu art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, zgodnie z którym przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Dokumentem w formie elektronicznej, o którym mowa we wskazanych wyżej przepisach jest komunikat IE-599, którego wartość dowodową w formie elektronicznej uznają obowiązujące przepisy – „bez potrzeby potwierdzenia przez urząd celny” (por. J. Zubrzycki, Leksykon VAT, Wrocław 2014 r., Tom 1, s. 214-215). Z przesłanego Spółce przez nabywcę (Sp. UK) komunikatu IE-599 wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Z orzecznictwa sądowego wynika, że „Zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535, z późn. zm.) uprawnione jest stosowanie 0% stawki podatku VAT w odniesieniu do eksportu, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b tej ustawy (tzw. eksportu pośredniego), jeśli podatnik dysponuje fakturą VAT oraz komunikatem IE-599 w formie pliku XML o ile wynika z niego tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu” (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 kwietnia 2012 r., sygn. akt I FSK 925/11). Podobnie odnośnie komunikatu lE-599 wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 czerwca 2013 r., sygn. akt I FSK 974/12.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy przedstawiona transakcja mieści się w definicji eksportu pośredniego, zatem sprzedaż ta może zostać zaewidencjonowana stawką 0%, ponieważ:

*   doszło do dostawy towarów od Spółki (eksporter pośredni) na rzecz Sp. UK (nabywca),
*   w wyniku dokonanej dostawy następuje wywóz towarów na rzecz nabywcy poza terytorium UE,
*   z posiadanych przez Spółkę informacji i dokumentów wynika, że wiedziała ona o dokonanym wywozie poza UE,
*   towar w okresie pomiędzy odebraniem go przez nabywcę a wywozem poza UE nie został poddany przeróbkom – z posiadanych dokumentów wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu,
*   nabywca przesłał Spółce w formie elektronicznej dokument, o którym mowa art. 41 ust. 11 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 2 pkt 8 ustawy – przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:

1.  dostawcę lub na jego rzecz, lub
2.  nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem towarów wywożon

\- jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Ustawodawca definiując pojęcie eksportu towarów, dokonał rozróżnienia sytuacji, gdy będący przedmiotem wywozu towar jest wywożony przez dostawcę lub na jego rzecz, oraz, gdy jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz. Sytuacja kiedy eksporter lub podmiot przez niego upoważniony sam dokonuje wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej – stanowi tzw. eksport bezpośredni. Eksport pośredni natomiast ma miejsce wówczas, gdy wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, w wykonaniu dostawy towarów, jest dokonywany przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium Polski lub na jego rzecz.

Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące przesłanki:

*   ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni),
*   wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Z opisu sprawy wynika, że Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, dystrybutorem chemii gospodarczej i kosmetyków. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi m.in. sprzedaż zagraniczną, którą stanowi również eksport.

W grudniu 2014 r. Spółka dokonała dostawy środków chemii gospodarczej (tabletek do zmywarek) na rzecz podmiotu z siedzibą w Wielkiej Brytanii (dalej „Sp. UK”). Towar został odebrany od Wnioskodawcy przez Sp. UK na terytorium Polski i miał zostać wywieziony przez Sp. UK poza terytorium kraju. Fakt rejestracji Sp. UK jako podatnik VAT-UE w Wielkiej Brytanii został potwierdzony w systemie VIES. Wobec braku dowodu na okoliczność dokonanego wywozu do dnia upływu terminu złożenia deklaracji VAT za styczeń 2015 r., Spółka wykazała dostawę jako krajową.

Następnie, pod koniec lutego 2015 r. Sp. UK przedstawiła Wnioskodawcy komunikat IE-599 (Potwierdzenie eksportu) wygenerowany z Systemu Kontroli Eksportu ECS, z którego wynika, że towar opuścił terytorium Polski z przeznaczeniem do Australii. W pozycji nadawca komunikatu IE-599 występuje Sp. UK. Na komunikacie wskazany jest również odbiorca – podmiot z Australii, dane dotyczące polskiego agenta celnego oraz polskiej firmy transportowo-logistycznej oraz inne informacje, z których wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu poza terytorium Unii Europejskiej. W opisanym stanie faktycznym towar nie trafił do Wielkiej Brytanii, ani do żadnego innego państwa trzeciego. W sprawie doszło do bezpośredniego przemieszczenia towaru z terytorium kraju (Polski) poza UE, co fizycznie polegało na transporcie morskim z Polski do Australii, dokonanym na rzecz nabywcy (Sp. UK).

Jak wspomniano wyżej – aby uznać daną czynność za eksport towarów musi mieć miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na jego rzecz (eksport pośredni), a wywóz towarów musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Jak wynika z powyższych informacji, w wyniku dostawy towarów dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz podmiotu z siedzibą w Wielkiej Brytanii nastąpił wywóz tych towarów z terytorium Polski do Australii. Wywóz ten zorganizowany był przez nabywcę towarów. W związku z tym w niniejszej sprawie spełniony został pierwszy z warunków, aby dokonaną dostawę towarów uznać za eksport towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy (eksport pośredni).

Jednak aby spełniona została definicja eksportu, w myśl ww. przepisu oraz jego opodatkowanie stawką podatku w wysokości 0%, konieczne jest spełnienie również drugiego warunku dotyczącego potwierdzenia wywozu towarów przez urząd celny określony w przepisach celnych.

Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.

Stawka podatku – stosownie do treści art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

W świetle art. 146a pkt 1 ustawy – w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.

Jedną z czynności, która korzysta z obniżonej stawki podatku od towarów i usług jest eksport towarów.

W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy  w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.

Jednakże zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy  stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.

Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy  dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:

1.  dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez urząd celny wydruk tego dokumentu;
2.  dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli zapewniona jest jego autentyczność;
3.  zgłoszenie wywozowe w formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego kopia potwierdzona przez urząd celny.

Stosownie do art. 41 ust. 11 ustawy – przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.

Biorąc powyższe uregulowania prawne pod uwagę należy stwierdzić, że eksportem towarów jest potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych wywóz towarów. Ustalając zakres zastosowania przepisu art. 41 ust. 6 i 11 ustawy, właściwym staje się przyjęcie uregulowań zawartych w przepisach prawa celnego. Warunkiem zastosowania preferencyjnej 0% stawki podatku VAT jest bowiem posiadanie stosownych dokumentów spełniających warunki określone w przepisach celnych, które jednoznacznie potwierdzają wywóz towarów poza granicę Unii Europejskiej.

Dokumentami, które potwierdzają wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej dla celów podatku od towarów i usług są co do zasady dokumenty wydawane podatnikom przez właściwe urzędy celne na podstawie przepisów prawa celnego, w tym przepisów rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L Nr 253 z 11.10.1993 r. s. 1, z późn. zm.).

Od dnia 31 sierpnia 2007 r. w Polsce zaczęła w pełni funkcjonować I faza Systemu Kontroli Eksportu (ang. Export Control System, ECS). Od tego momentu zmianie uległy zasady dokonywania zgłoszeń celnych procedury wywozu, procedury uszlachetnienia biernego i powrotnego wywozu. System ECS pozwala na dokonywanie i obsługę zgłoszenia w formie elektronicznej, zarówno w urzędzie wywozu, jak i wyprowadzenia. System ten opiera się na obiegu dokumentów pomiędzy urzędami a podmiotami dokonującymi zgłoszeń.

Komunikat IE-599 podpisany przez system ECS przy użyciu klucza do bezpiecznej transmisji danych jest dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Komunikat IE-599 jest wysyłany do zgłaszającego przez urząd celny wywozu.

W przypadku eksportu pośredniego z jakim mamy do czynienia w niniejszej sprawie  zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy  zastosowanie ma stawka podatku w wysokości 0%, jeżeli spełnione są warunki zawarte w tym przepisie. Dokument, jakim Wnioskodawca powinien się posłużyć dla wykazania eksportu pośredniego, winien tę okoliczność jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdzać. Spółka powinna zatem posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny i potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towaru poza terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest w posiadaniu dokumentu IE-599, spełniającego ww. warunki, a więc dokumentu, o którym mowa w art. 41 ust. 11 ustawy.

Biorąc pod uwagę opis stanu faktycznego oraz powołane wyżej przepisy należy stwierdzić, że opisana transakcja stanowi eksport pośredni, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b ustawy i tym samym Spółce przysługuje prawo do zaewidencjonowania tej sprzedaży ze stawką 0%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.