Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.91.2025.3.MSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Obowiązek uwzględniania przychodu z najmu mieszkania
(czynsz do spółdzielni mieszkaniowej, opłata za wodę, wywóz
śmieci, prąd) w limicie 200.000 zł do zwolnienia
podmiotowego z VAT.
Słowa kluczowe: zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII.
Procedury szczególne-Rozdział 1. Szczególne procedury
dotyczące drobnych przedsiębiorców -Zwolnienie
podatkowe-Zwolnienie podmiotowe - limit
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązku uwzględniania przychodu z najmu mieszkania
    (czynsz do spółdzielni mieszkaniowej, opłata za wodę, wywóz śmieci, prąd) w limicie
    200.000 zł do zwolnienia podmiotowego z VAT.

    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem 25 marca 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą, która korzysta ze zwolnienia podmiotowego z
    podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, do kwoty limitu 200 000 zł.
    Jednocześnie osiąga Pan przychody z najmu prywatnego mieszkania.
    W umowie najmu, którą Pan zawarł, wyodrębniono:
      1. Czynsz najmu, który stanowi moje wynagrodzenie (np. 1 500 zł miesięcznie).
      2. Dodatkowe opłaty (takie jak czynsz administracyjny do spółdzielni oraz opłaty za
        media), które najemca wpłaca na Pana konto, a następnie są przez Pana
        przekazywane odpowiednim instytucjom (np. spółdzielni mieszkaniowej lub
        dostawcom mediów). Kwoty te odpowiadają rzeczywistym kosztom, bez żadnego
        narzutu.
      3. Zapis w umowie ma brzmienie: „Czynsz najmu ustalony został na kwotę: 1500 zł
        miesięcznie dla Wynajmującego oraz kwotę 500 zł dla spółdzielni mieszkaniowej.
        Opłaty do spółdzielni mieszkaniowej (czynsz) pokrywa Wynajmujący”
        „Niezależnie od czynszu najmu Najemca będzie pokrywał koszty eksploatacyjne za:
        energię elektryczną wg wskazań licznika, wodę wg wskazań wodomierza i śmieci
        jako zaliczkę rozliczaną wg zużycia wody”.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, która
    korzysta ze zwolnienia z VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o podatku od
    towarów i usług, wykonywana działalność nie ma związku z obrotem lub wynajmem
    nieruchomości. Dodatkowo posiada Pan nieruchomość w postaci lokalu mieszkalnego,
    który wynajmuje Pan osobie fizycznej na potrzeby mieszkaniowe. Dochód z wynajmu
    opodatkowuje Pan zryczałtowanym podatkiem dochodowym od przychodów
    ewidencjonowanych, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Ma Pan jednak na uwadze, że przychody z wynajmu nieruchomości (mieszkalnych) – mimo
    że podlegają zwolnieniu przedmiotowemu z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o
    VAT – wlicza się do ogólnego obrotu z działalności gospodarczej przy obliczaniu limitu dla
    zwolnienia z VAT zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy o podatku od towarów i usług,
    ponieważ wynajem wykonywany jest odpłatnie, a więc w celach zarobkowych oraz
    wykonywany jest w sposób ciągły.
    Umowa wynajmu została zawarta na okres 1 roku. Najemcy mają możliwość dokonania
    wyboru świadczeniodawcy usług dotyczących dostawy mediów, ale jedynie w zakresie
    dostaw energii elektrycznej, natomiast w drodze ustalenia przyjęli zastany stan obecny,
    jakim jest umowa na świadczenie usług dostawy energii elektrycznej przez firmę...,
    pozostałe media w postaci wody oraz wywozu odpadów są naliczane przez Spółdzielnię
    mieszkaniową i tu najemca nie ma możliwości implementacji dostaw od zewnętrznego
    podmiotu.
    Najemcy mają swobodę w kształtowaniu wielkości zużycia poszczególnych mediów, nie
    mają nałożonych w tym zakresie ograniczeń przez Wynajmującego.
    Otrzymane zapłaty za świadczone ww. usługi (obejmujące opłaty czynszu za wynajem oraz
    opłaty do spółdzielni oraz za energię elektryczną) są dokumentowane każdorazowo przez
    podmiot dostarczający usługi, tj. Spółdzielnię oraz ...., nie są one wystawiane przez Pana,
    jest Pan osobą regulującą należności płynące z powyższych dokumentów księgowych
    (pełni Pan jedynie rolę pośrednika, przekazując pieniądze najemcy, innym podmiotom
    uprawnionym do ich otrzymania).

    Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Mając na uwadze, że przychody z wynajmu nieruchomości (mieszkalnych) – mimo że są
    zwolnione z VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy o VAT – wlicza się do ogólnego
    obrotu przy obliczaniu limitu dla zwolnienia z VAT zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a)
    ustawy o podatku od towarów i usług dla prowadzonej działalności gospodarczej
    korzystającej ze zwolnienia z VAT do obrotu 200 tyś. rocznie na podstawie art. 113 ust. 1 i
    9 ustawy o podatku od towarów i usług. Czy uznać należy za zasadne wliczanie opłat
    związanych z najmem mieszkania (czynsz do spółdzielni mieszkaniowej, opłata za wodę,
    wywóz śmieci, prąd) do ponoszenia których jest zobowiązany - zgodnie z zawartymi
    umowami najmu - najemca, jako stanowiących dla wynajmującego przysporzenie
    majątkowe, a więc czy należy je wliczać do przychodu prowadzonej działalności
    gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Przychody z wynajmu nieruchomości (mieszkalnych) wraz z opłatami związanymi z
    najmem mieszkania (czynsz do spółdzielni mieszkaniowej, opłata za wodę, wywóz śmieci,
    prąd) należy w całości wliczać do przychodu prowadzonej działalności gospodarczej
    korzystającej ze zwolnienia z VAT do obrotu 200 tyś. rocznie na podstawie art. 113 ust. 1 i
    9 ustawy o podatku od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W oparciu o art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Zauważenia jednak wymaga, że nie każda czynność stanowiąca odpłatną dostawę
    towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu musi być wykonywana przez podmiot o statusie podatnika
    działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej czynności.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:

      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Umowa najmu jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wynajmującego, jak i najemcę – określone przepisami obowiązki.
    Na mocy art. 659 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym:
      Przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania
      przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić
      wynajmującemu umówiony czynsz.
    Na podstawie art. 659 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Czynsz może być oznaczony w pieniądzach lub w świadczeniach innego rodzaju.
    Najem jest więc umową dwustronnie zobowiązującą i wzajemną, a umówiony między
    stronami czynsz jest wynagrodzeniem za możliwość korzystania z cudzej rzeczy i stanowi
    świadczenie wzajemne należne za używanie lokalu przez jego najemcę.
    Na gruncie przepisów ustawy najem stanowi świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ust.
    1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem, usługa najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej, jeżeli wykonywana jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Charakter
    stosunku prawnego, jaki kształtuje umowa najmu, wskazuje, że ma ona długotrwały
    charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 36 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie wynajmowania lub wydzierżawiania
      nieruchomości o charakterze mieszkalnym lub części nieruchomości, na własny
      rachunek, wyłącznie na cele mieszkaniowe lub na rzecz społecznych agencji najmu, o
      których mowa w art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o społecznych
      formach rozwoju mieszkalnictwa (Dz.U. z 2023 r. poz. 790, 1114, 1463 i 1693).
    Ustawodawca przewiduje także zwolnienie od podatku VAT dla określonej grupy
    podatników. Regulacje w tym zakresie zawarte zostały w art. 113 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzi Pan działalność gospodarczą, która korzysta ze
    zwolnienia podmiotowego z podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, do
    kwoty limitu 200 000 zł. Jednocześnie osiąga Pan przychody z najmu prywatnego
    mieszkania. Otrzymane zapłaty za świadczone ww. usługi najmu (obejmujące opłaty
    czynszu za wynajem oraz opłaty do spółdzielni oraz za energię elektryczną) są
    dokumentowane każdorazowo przez podmiot dostarczający usługi, tj. Spółdzielnię oraz ...,
    nie są one wystawiane przez Pana, jest Pan osobą regulującą należności płynące z
    powyższych dokumentów księgowych (pełni Pan jedynie rolę pośrednika, przekazując
    pieniądze najemcy, innym podmiotom uprawnionym do ich otrzymania).
    W myśl art. 113 ust. 1 ustawy:

      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży,
      z wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku
      podatkowym kwoty 200 000 zł.
    W świetle art. 113 ust. 2 ustawy:
      Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się:
      1) wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      1a) sprzedaży na odległość towarów importowanych, która nie podlega
        opodatkowaniu podatkiem na terytorium kraju;
      2) odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od
        podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
        ust. 3, z wyjątkiem:
      a) transakcji związanych z nieruchomościami,
      b) usług, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41,
      c) usług ubezpieczeniowych i reasekuracyjnych
      – jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych;
      3) odpłatnej dostawy towarów, które na podstawie przepisów o podatku
        dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
        niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
    W oparciu o art. 113 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli wartość sprzedaży zwolnionej od podatku na podstawie ust. 1 przekroczy
      kwotę, o której mowa w ust. 1, zwolnienie traci moc począwszy od czynności, którą
      przekroczono tę kwotę.
    Stosownie do art. 113 ust. 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego
      siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie
      roku podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli
      przewidywana przez niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu
      prowadzonej działalności gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust.
      1.
    Tym samym podatnik posiadający siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju
    może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie i według zasad określonych m.in.
    wyżej przytoczonymi przepisami pod warunkiem, że nie wykonuje czynności, o których
    mowa w art. 113 ust. 13 ustawy.
    Zgodnie z art. 113 ust. 13 ustawy:
      Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników:
      1) dokonujących dostaw:
      a) towarów wymienionych w załączniku nr 12 do ustawy,
      b) towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, w rozumieniu przepisów o
        podatku akcyzowym, z wyjątkiem:
      - energii elektrycznej (CN 2716 00 00),
      - wyrobów tytoniowych,

      - samochodów osobowych, innych niż wymienione w lit. e, zaliczanych przez
        podatnika, na podstawie przepisów o podatku dochodowym, do środków trwałych
        podlegających amortyzacji,
      c) budynków, budowli lub ich części, w przypadkach, o których mowa w art. 43 ust. 1
        pkt 10 lit. a i b,
      d) terenów budowlanych,
      e) nowych środków transportu,
      f) następujących towarów, w związku z zawarciem umowy w ramach
        zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej
        fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
        liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy
        włącznie:
      - preparatów kosmetycznych i toaletowych (PKWiU 20.42.1),
      - komputerów, wyrobów elektronicznych i optycznych (PKWiU 26),
      - urządzeń elektrycznych (PKWiU 27),
      - maszyn i urządzeń, gdzie indziej niesklasyfikowanych (PKWiU 28),
      g) hurtowych i detalicznych części i akcesoriów do:
      - pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKWiU 45.3),
      - motocykli (PKWiU ex 45.4);
      2) świadczących usługi:
      a) prawnicze,
      b) w zakresie doradztwa, z wyjątkiem doradztwa rolniczego związanego z uprawą i
        hodowlą roślin oraz chowem i hodowlą zwierząt, a także związanego ze
        sporządzaniem planu zagospodarowania i modernizacji gospodarstwa rolnego,
      c) jubilerskie,
      d) ściągania długów, w tym factoringu;
      3) (uchylony)
    Analiza powołanych wyżej przepisów prawa podatkowego wskazuje, że obliczając limit
    sprzedaży uprawniający podatnika do zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1
    ustawy, po przekroczeniu którego podatnik traci prawo do zwolnienia od podatku,
    zgodnie z art. 113 ust. 2 pkt 2 ustawy nie bierze się pod uwagę odpłatnej dostawy
    towarów i odpłatnego świadczenia usług, zwolnionych od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, z wyjątkiem m.in. transakcji
    związanych z nieruchomościami, jeżeli czynności te nie mają charakteru transakcji
    pomocniczych.
    Na podstawie art. 288 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.):
      1. Kwota rocznego obrotu stanowiąca punkt odniesienia dla zastosowania
        zwolnienia, o którym mowa w art. 284, obejmuje następujące kwoty, z
        wyłączeniem VAT:
      a) wartość dostaw towarów i świadczenia usług w zakresie, w jakim byłyby one
        opodatkowane, gdyby zostały dokonane przez podatnika nieobjętego
        zwolnieniem;
      b) wartość transakcji zwolnionych, z prawem do odliczenia VAT zapłaconego na
        poprzednim etapie, zgodnie z art. 98 ust. 2 lub art. 105a;

      c) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 146-149 oraz art. 151, 152 i 153;
      d) wartość transakcji zwolnionych zgodnie z art. 138, gdy zastosowanie ma
        zwolnienie przewidziane w tym artykule;
      e) wartość transakcji związanych z nieruchomościami, transakcji finansowych, o
        których mowa w art. 135 ust. 1 lit. b)-g), oraz usług ubezpieczeniowych i
        reasekuracyjnych, chyba że transakcje te mają charakter transakcji pomocniczych.
      2. Zbycia materialnych lub niematerialnych dóbr inwestycyjnych podatnika nie
        uwzględnia się do celów obliczania obrotu, o którym mowa w ust. 1.
    Zatem Dyrektywa 2006/112/WE w art. 288 pkt 1 lit. e stanowi, że kwota obrotu obejmuje
    wartość transakcji związanych z nieruchomościami.
    Zauważenia wymaga, że Dyrektywa 2006/112/WE najem i dzierżawę nieruchomości
    traktuje jako transakcje. Wynika to chociażby z treści art. 135 lit. l Dyrektywy, dotyczącego
    zwolnienia od podatku określonych transakcji, który jako transakcje zwolnione wymienia
    dzierżawę i najem nieruchomości. Jak stanowi ten przepis:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje: dzierżawę i wynajem
      nieruchomości.
    Według internetowego wielkiego słownika języka polskiego, transakcja to czynność lub
    zespół czynności prowadzący lub mający doprowadzić do kupna albo sprzedaży jakichś
    towarów.
    Ustawodawca zarówno w akcie zasadniczym, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do
    ustawy nie zdefiniował pojęcia charakter „pomocniczy”. W takim przypadku w pierwszej
    kolejności stosuje się wykładnię językową, w taki bowiem sposób ustawodawca
    komunikuje się z podatnikiem jako adresatem normy. Dopiero gdy wykładnia językowa
    nie prowadzi do jednoznacznych rezultatów dopuszczalne jest skorzystanie z
    pozajęzykowych dyrektyw interpretacyjnych.
    Według internetowego słownika synonimów (strona internetowa - http://synonim.net
    /synonim/pomocniczy), synonimami do słowa „pomocniczy” są pojęcia: „pomocny,
    wspierający, poboczny, akcesoryjny, dodatkowy, dopływowy, posiłkowy, subsydialny,
    subsydiarny, uzupełniający, wspomagający”.
    Przepisy unijnej Dyrektywy w zakresie VAT posługują się określeniem „incidental
    transactions” w ramach odpowiedniego przepisu, co na język polski może być tłumaczone
    jako „transakcje incydentalne/uboczne”. Termin „incydentalny” wg Słownika języka
    polskiego (Słownika Wydawnictwa Naukowego PWN) oznacza przy tym „mający małe
    znaczenie lub zdarzający się bardzo rzadko”, natomiast termin „uboczny” oznacza
    „dotyczący czegoś pośrednio, mniej istotny lub dodatkowy”. Transakcje o charakterze
    „incydentalnym” oznaczają zdarzenia występujące nie tyle rzadko, ile ubocznie, przy
    określonej okazji, nawet gdyby występowały w sposób powtarzalny. Pojęcie
    „incydentalności” odnosi się więc nie tyle do samej częstotliwości występowania danego
    zdarzenia, co raczej do jego poboczności względem zasadniczej działalności podatnika.
    Także w wersji francuskiej omawianej VI Dyrektywy użyto określenia „accessoire”, a w
    wersji niemieckiej „Hilfsumsaetze”, co wskazuje, że w analizowanym kontekście istotne
    jest, aby były to czynności poboczne, czy też pomocnicze do zasadniczej działalności
    podatnika (wspomniane powyżej trzy wersje językowe VI Dyrektywy są kompatybilne i
    wskazują na pomocniczy, poboczny charakter omawianych czynności). Podobnie, polska
    wersja językowa Dyrektywy 2006/112, która zastąpiła VI Dyrektywę, odstępuje od
    sformułowania „transakcje sporadyczne” i określa omawiane czynności jako „transakcje
    pomocnicze”.
    Transakcje pomocnicze zatem to takie, które nie są związane z zasadniczą działalnością
    podatnika, a przychody z ich tytułu nie są bezpośrednim, stałym i koniecznym

    uzupełnieniem tej działalności. Tak więc, aby ocenić, czy dana czynność może być uznana
    za pomocniczą, należy wziąć pod uwagę przede wszystkim to, czy stanowi ona
    uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika. Jeżeli dana działalność
    stanowi stały i niezbędny element wbudowany w funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    podatnika, to transakcje takie nie mogą być uznane za pomocnicze.
    Zatem, aby ocenić, czy świadczona usługa ma charakter „pomocniczy”, należy wziąć pod
    uwagę to, czy stanowi ona uzupełnienie zasadniczej działalności gospodarczej podatnika.
    Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, że jak wcześniej wskazano, świadczenie
    usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności
    gospodarczej, jeżeli jest wykonywane w sposób ciągły do celów zarobkowych.
    Z okoliczności sprawy wynika zatem, że najem jest przedmiotem Pana „podstawowej”
    działalności gospodarczej, a więc nie ma charakteru transakcji pomocniczej do „innej”
    działalności. Najem stanowi dla Pana transakcje podstawowe – wykonywane przez Pana w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    Odnosząc się zatem do Pana wątpliwości, wskazania wymaga, że z cytowanego brzmienia
    art. 113 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy wynika, że do wartości sprzedaży, o której mowa w art.
    113 ust. 1 (czyli uprawniającej do zwolnienia od podatku) nie wlicza się m.in. obrotu z
    tytułu odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku (na podstawie m.in. art. 43
    ust. 1 ustawy), jednakże z wyjątkiem transakcji związanych z nieruchomościami, jeżeli
    czynności te nie mają charakteru transakcji pomocniczych. Za czynności związane z
    nieruchomościami należy uznać nie tylko usługi stricte dotyczące nieruchomości, ale
    wszelkie czynności, których wykonanie oparte jest na wykorzystaniu, używaniu i
    użytkowaniu nieruchomości. Transakcje pomocnicze natomiast to takie, które nie są
    związane z zasadniczą działalnością podatnika, a przychody z ich tytułu nie są
    bezpośrednim, stałym i koniecznym uzupełnieniem tej działalności, co w Pana przypadku
    nie ma miejsca.
    Prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej w zakresie usługi najmu mieszkania
    wraz z czynszem do spółdzielni mieszkaniowej, opłatą za wodę, wywozem śmieci, prądem
    nie można uznać za działalność świadczoną pomocniczo. Jest to – jak wynika z
    przedstawionego opisu sprawy, obok działalności niemającej związku z obrotem lub
    wynajmem nieruchomości, drugi rodzaj wykonywanej przez Pana, na podstawie
    przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, działalności gospodarczej.
    Zatem, mając na uwadze treść art. 113 ust. 1 pkt 2 lit. b) ustawy, do limitu sprzedaży, o
    którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, powinna być wliczana zarówno wartość sprzedaży
    usług najmu mieszkania jak również czynsz do spółdzielni mieszkaniowej, opłata za wodę,
    wywóz śmieci, prąd.
    Tym samym analiza okoliczności sprawy i obowiązujących przepisów prowadzi do
    wniosku, że do limitu, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, powinien Pan wliczać
    sumę wartości usług najmu nieruchomości oraz opłat związanych z tym najmem, tj. czynsz
    do spółdzielni mieszkaniowej, opłata za wodę, wywóz śmieci, prąd.
    W konsekwencji Pana stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia,

    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.