Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4013.78.2018.1.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-06-05
Teza: Zwolnienie z akcyzy produkowanego piwa oraz możliwość dokonania korekty deklaracji podatkowych
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; napoje-napoje alkoholowe-piwo; podatek-podatek akcyzowy; skład-skład podatkowy; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 800) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 29 marca 2018 r. (data wpływu 6 kwietnia 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy produkowanego piwa oraz możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 kwietnia 2018 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie zwolnienia z akcyzy produkowanego piwa oraz możliwości dokonania korekty deklaracji podatkowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest producentem piwa w rozumieniu ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 43, ze zm„ dalej: „Ustawa o podatku akcyzowym”). Wnioskodawca posiada aktualne i ważne zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, w którym produkuje napoje alkoholowe, w tym także piwa.

W roku podatkowym 2017, Wnioskodawca wyprodukował łącznie około 350 000 hl piwa. W obecnym roku podatkowym, zgodnie z planami Spółki, produkcja piwa ma zostać ograniczona w taki sposób, aby łączna ilość piwa wyprodukowanego w roku podatkowym 2018 nie przekroczyła wartości 200 000 hl.

Wnioskodawca jest prawnie i ekonomicznie niezależny od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo. Spółka posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu, niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa. Wnioskodawca nie wytwarza piwa na podstawie licencji uzyskanej od innego przedsiębiorcy.

W 2017 r i na początku 2018 r Wnioskodawca nie korzystał ze zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie § 13 ust 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (tekst jednolity: Dz. U z 2017 r., poz. 430, ze zm., dalej: „Rozporządzenie MRiF”) w brzmieniu sprzed zmiany wprowadzonej rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20 marca 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U z 2018 r., poz. 608. dalej „Rozporządzenie zmieniające MF”).

Zgodnie z brzmieniem § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF zmienionym przez Rozporządzenie zmieniające MF, podatnikom produkującym piwo, którzy w roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa, przysługuje zwolnienie od podatku akcyzowego w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4.

Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca zamierza ograniczyć wolumen produkcji piwa w 2018 roku do ilości nieprzekraczającej wartości 200 000 hl, rozważa on skorzystanie z opisanego wyżej zwolnienia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy przy obliczaniu wysokości zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego w trakcie roku kalendarzowego 2018, Wnioskodawca może stosować zwolnienie od podatku akcyzowego przewidziane w § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie zmieniające MF, jeśli zamierza wyprodukować w trakcie tego roku kalendarzowego nie więcej, niż 200 000 hl piwa?
2.  Czy Wnioskodawca może dokonać korekt deklaracji dla podatku akcyzowego wskazujących nadpłatę podatku akcyzowego złożonych za styczeń, luty i marzec 2018 r, jeżeli przy obliczaniu wskazanego na nich zobowiązania podatkowego nie uwzględniał zwolnienia od podatku akcyzowego, przysługującego mu na podstawie § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Przy obliczaniu wysokości zobowiązania z tytułu podatku akcyzowego w trakcie roku kalendarzowego 2018, Wnioskodawca może stosować zwolnienie od podatku akcyzowego przewidziane w § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF w brzmieniu nadanym przez Rozporządzenie zmieniające MF, jeśli zamierza wyprodukować w trakcie tego roku kalendarzowego nie więcej, niż 200 000 hl piwa.
2.  Wnioskodawca może dokonać korekt deklaracji dla podatku akcyzowego wskazujących nadpłatę podatku akcyzowego złożonych za styczeń, luty i marzec 2018 r., jeśli przy obliczaniu wskazanego na nich zobowiązania podatkowego nie uwzględnił zwolnienia od podatku akcyzowego, przysługującego mu na podstawie § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF.

Uzasadnienie:

Ad. Pytanie nr 1:

Zgodnie z treścią art. 31 ust. 6 pkt 1 Ustawy o podatku akcyzowym, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia określi szczegółowy zakres oraz warunki i tryb stosowania zwolnień od akcyzy, o których mowa w ust. 1.

Zgodnie z nadaną przez Rozporządzenie zmieniające MF treścią § 13 ust 1 Rozporządzenia MRiF, które jest rozporządzeniem wykonawczym wydanym na podstawie art. 31 ust. 6 Ustawy o podatku akcyzowym, zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 Ustawy o podatku akcyzowym.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 2 Rozporządzenia MRiF, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest realizowane przez obniżenie należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.

Zgodnie z treścią § 13 ust. 3 Rozporządzenia MRiF, przepis ust. 1 stosuje się do podatników:

1.  prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo,
2.  posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
3.  niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

Mając na uwadze powyższe przepisy, skorzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 Ustawy o podatku akcyzowym może ten podatnik, który spełnia łącznie następujące przesłanki:

1.  ilość wyprodukowanego przez niego piwa w roku kalendarzowym nie przekracza wartości 200 000 hl;
2.  podatnik nie jest prawnie ani ekonomicznie zależny od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;
3.  podatnik posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu, niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
4.  podatnik nie wytwarza piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

Ad. Przesłanka nr 1

Pierwsza z przesłanek dopuszczalności zastosowania zwolnienia odnosi się do ilości piwa wyprodukowanego przez danego podatnika w ciągu danego roku kalendarzowego.

Należy tu zauważyć, że przepis § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF przed zmianą wprowadzoną Rozporządzeniem zmieniającym MF, brzmiał następująco:

„Zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w roku kalendarzowym poprzedzającym rok podatkowy sprzedali;

1.  do 20 000 hl piwa - w wysokości 30.00 zł/hl,
2.  do 70 000 hl piwa - w wysokości 15,00 zł/hl,
3.  do 150 000 hl piwa - w wysokości 12,00 zł/hl,
4.  do 200 000 hl piwa - w wysokości 9,00 zł/hl

\-nie więcej jednak niż 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki podatku akcyzowego określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.”

Zakładając zaś racjonalność ustawodawcy/prawodawcy, zmiana polegająca na zastąpieniu zwrotu „w roku kalendarzowym poprzedzającym rok podatkowy” na „w roku kalendarzowym” była zamierzonym działaniem.

Prawidłowość tego toku rozumowania podkreśla także uzasadnienie projektu Rozporządzenia zmieniającego MF, w którego brzmieniu z 12 marca 2018 r., legislator posługuje się określeniem „w roku kalendarzowym”. Uwadze zasługuje także fakt, iż w pierwotnym brzmieniu uzasadnienia do projektu Rozporządzenia MF (tj. w dokumencie z dnia 15 listopada 2017 r., projektodawca posługiwał się pojęciem „w roku kalendarzowym poprzedzającym rok podatkowy”.

Zmiana sformułowania nie tylko w brzmieniu Rozporządzenia MRiF, a także w uzasadnieniu do projektu Rozporządzenia zmieniającego MF, zdaje się podkreślać zamierzony cel rezygnacji z konieczności analizowania ilości piwa wyprodukowanego w poprzednim roku.

Co za tym idzie, badając zachodzenie pierwszej przesłanki możliwości zastosowania zwolnienia z podatku akcyzowego należy zwrócić uwagę nie na ilość piwa wyprodukowanego w poprzednim roku, a na ilość piwa wyprodukowanego w danym roku.

Mając to zaś na uwadze i biorąc pod uwagę, że w przeciwieństwie do poprzedniego roku kalendarzowego, w tym roku kalendarzowym Wnioskodawca zamierza wyprodukować piwo w ilości nieprzekraczającej wartości 200 000 hl, pierwszą przesłankę zastosowania zwolnienia można uznać za spełnioną.

Ad Przesłanki nr 2, 3 i 4

Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego, Spółka jest prawnie i ekonomicznie niezależna od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo.

Co więcej, Wnioskodawca posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu, niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa Wnioskodawca posiada zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego, w który produkuje m.in. piwo.

Ponadto, Wnioskodawca nie wytwarza piwa na podstawie licencji uzyskanej od innego przedsiębiorcy.

Mając powyższe na uwadze, druga, trzecia i czwarta przesłanka możliwości zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego również są spełnione.

Jeśli zaś wszystkie cztery przesłanki określone w § 13 Rozporządzenia MRiF są spełnione łącznie, to stanowisko Wnioskodawcy o możliwości skorzystania przez niego ze zwolnienia od podatku akcyzowego w wysokości 50% stawki akcyzy obliczonej zgodnie z Ustawą o podatku akcyzowym w roku 2018. powinno zostać uznane za prawidłowe.

Ad. Pytanie nr 2:

Zgodnie z treścią § 2 Rozporządzenia zmieniającego MF przepisy Rozporządzenia zmieniającego MF stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 1 Rozporządzenia zmieniającego MF, podatnicy, którzy w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia dokonali obniżenia należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu dotychczasowym, mają prawo do dokonania obniżenia należnej kwoty akcyzy o różnicę między kwotą przysługującego zwolnienia, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, a kwotą przysługującego zwolnienia, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu dotychczasowym.

Zgodnie z treścią § 3 ust. 2 Rozporządzenia zmieniającego MF, obniżenia należnej kwoty akcyzy o różnicę, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy następujący po okresie, w którym weszło w życie niniejsze rozporządzenie, pod warunkiem poinformowania właściwego naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż do dnia złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym to obniżenie jest dokonywane, o dokonaniu tego obniżenia.

Mając na uwadze powyżej przytoczone przepisy, można stwierdzić, że ogólnie obowiązującą zasadą jest stosowanie omawianych nowych przepisów dotyczących zwolnienia od podatku akcyzowego od dnia 1 stycznia 2018 r.

§ 3 Rozporządzenia zmieniającego MF wprowadza wyjątek od tej zasady, który obejmuje sytuację, w której w okresie pomiędzy dniem 1 stycznia 2018 r. a dniem poprzedzającym dzień wejścia w życie tego rozporządzenia, podatnicy stosowali zwolnienie od podatku akcyzowego na zasadach sprzed nowelizacji Rozporządzenia MRiF, tj. sprzed 24 marca 2018 r. (dzień następujący po dniu ogłoszenia). Stosownie bowiem do § 5 Rozporządzenia zmieniającego MF. rozporządzenie wchodzi w życie z dniem następującym po dniu ogłoszenia. Publikacja Rozporządzenia zmieniającego MF w Dzienniku Ustaw nastąpiła zaś w dniu 23 marca 2018 r. (Dz. U z 2018 r. poz. 608).

Podatnicy stosujący przed 24 marca 2018 r. ulgę dla tzw. małych browarów mogą więc skorzystać ze zwolnienia od podatku akcyzowego na nowych zasadach, jednak wysokość tego zwolnienia, w odniesieniu do okresu sprzed 24 marca 2018 r. powinna zostać ograniczona do wartości różnicy pomiędzy kwotą zwolnienia przysługującego na podstawie Rozporządzenia MRiF po nowelizacji (po 23 marca 2018 r.), a kwotą zwolnienia przysługującego na podstawie Rozporządzenia MRiF przed nowelizacją (przed 24 marca 2018 r.), o ile spełnią warunki określone w § 3 ust. 2 Rozporządzenia zmieniającego MF

Ustawodawca nie wprowadził natomiast przepisu szczególnego pozwalającego rozliczyć ulgę w bieżącej deklaracji podatkowej podatnikom, którzy nie korzystali z ulgi, lecz wraz z wejściem w życie Rozporządzenia zmieniającego MF nabyli prawo do skorzystania z takiej ulgi.

Mając to na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy podmioty, którym przysługuje zwolnienie od podatku akcyzowego na podstawie znowelizowanego brzmienia § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF, które nie stosowały w okresie pomiędzy 1 stycznia 2018 r. a dniem poprzedzającym dzień wejścia w życie Rozporządzenia zmieniającego MF zwolnienia od podatku akcyzowego na podstawie § 13 ust. 1 Rozporządzenia MRiF sprzed nowelizacji, mogą stosować bez ograniczeń zwolnienie od podatku akcyzowego na nowych zasadach począwszy od 1 stycznia 2018 r.

Jako zaś, że deklaracje dla podatku akcyzowego za styczeń, luty i marzec 2018 r. zostały już złożone z dochowaniem właściwych terminów, to skorzystanie z możliwości zastosowania zwolnienia od podatku akcyzowego będzie możliwe wyłącznie poprzez złożenie odpowiednich korekt deklaracji dla podatku akcyzowego wskazujących nadpłatę podatku akcyzowego za styczeń, luty i marzec 2018 r.

Co za tym idzie, stanowisko Wnioskodawcy o możliwości dokonania korekt deklaracji dla podatku akcyzowego wskazujących nadpłatę podatku akcyzowego za styczeń, luty i marzec 2018 r. powinno zostać uznane za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 43 ze zm.) zwanej dalej „ustawą” – ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej „akcyzą”, wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy, wyrobami akcyzowymi są wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe, susz tytoniowy, płyn do papierosów elektronicznych oraz wyroby nowatorskie, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

W załączniku nr 1 do ustawy, w poz. 13 pod kodem CN 2203 00 wymieniono piwo otrzymywane ze słodu.

Stosownie z art. 2 ust. 1 pkt 10 i 11 ustawy:

*   skład podatkowy - miejsce, w którym określone wyroby akcyzowe są: produkowane, magazynowane, przeładowywane lub do którego wyroby te są wprowadzane, lub z którego są wyprowadzane - z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy; w przypadku składu podatkowego znajdującego się na terytorium kraju miejsce to jest określone w zezwoleniu wydanym przez właściwego naczelnika urzędu skarbowego;
*   podmiot prowadzący skład podatkowy - podmiot, któremu wydano zezwolenie na prowadzenie składu podatkowego.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  produkcja wyrobów akcyzowych;
2.  wprowadzenie wyrobów akcyzowych do składu podatkowego;
3.  import wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem importu wyrobów akcyzowych wysłanych następnie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów;
4.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych, z wyłączeniem nabycia wewnątrzwspólnotowego dokonywanego do składu podatkowego; 4a. nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów akcyzowych innych niż określone w załączniku nr 2 do ustawy, objętych stawką akcyzy inną niż stawka zerowa, dokonywane do składu podatkowego w celu objęcia ich procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli wprowadzenie tych wyrobów do składu podatkowego nie nastąpiło;
5.  wyprowadzenie ze składu podatkowego, poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, wyrobów akcyzowych niebędących własnością podmiotu prowadzącego ten skład podatkowy, z wyłączeniem wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, przez podmiot, o którym mowa w art. 13 ust. 3;
6.  wysłanie z zastosowaniem procedury zawieszenia poboru akcyzy importowanych wyrobów akcyzowych z miejsca importu przez zarejestrowanego wysyłającego niebędącego importerem tych wyrobów.

Zgodnie z art. 8 ust. 2 ustawy, przedmiotem opodatkowania akcyzą jest również:

1.  użycie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie albo określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich użycie:
    1.  było niezgodne z przeznaczeniem uprawniającym do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy lub
    2.  nastąpiło bez zachowania warunków uprawniających do zwolnienia od akcyzy albo zastosowania tej stawki akcyzy;
2.  dostarczenie wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, jeżeli odbyło się ono bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia od akcyzy;
3.  sprzedaż wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, objętych określoną stawką akcyzy związaną z ich przeznaczeniem, jeżeli ich sprzedaż odbyła się bez zachowania warunków uprawniających do zastosowania tej stawki akcyzy;
4.  nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony.

Jeżeli w stosunku do wyrobu akcyzowego powstał obowiązek podatkowy w związku z wykonaniem jednej z czynności, o których mowa w ust. 1, to nie powstaje obowiązek podatkowy na podstawie innej czynności podlegającej opodatkowaniu akcyzą, jeżeli kwota akcyzy została, po zakończeniu procedury zawieszenia poboru akcyzy, określona lub zadeklarowana w należnej wysokości, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 8 ust. 6 ustawy.

Obowiązek podatkowy powstaje z dniem wykonania czynności lub zaistnienia stanu faktycznego podlegających opodatkowaniu akcyzą, chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej - art. 10 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 92 ustawy do napojów alkoholowych w rozumieniu ustawy zalicza się alkohol etylowy, piwo, wino, napoje fermentowane oraz wyroby pośrednie.

Piwem w rozumieniu ustawy są wszelkie wyroby objęte pozycją CN 2203 00 oraz wszelkie wyroby zawierające mieszaninę piwa z napojami bezalkoholowymi, objęte pozycją CN 2206 00, jeżeli rzeczywista objętościowa moc alkoholu w tych wyrobach przekracza 0,5% objętości – art. 94 ust. 1 ustawy.

Produkcją piwa w rozumieniu ustawy jest wytwarzanie lub przetwarzanie piwa, a także jego rozlew – art. 94 ust. 2 ustawy.

Podstawą opodatkowania piwa jest liczba hektolitrów gotowego wyrobu na 1 stopień Plato – art. 94 ust. 3 ustawy.

Stawka akcyzy na piwo wynosi 7,79 zł od 1 hektolitra za każdy stopień Plato gotowego wyrobu – art. 94 ust. 4 ustawy.

Zgodnie z § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 24 lutego 2017 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego, w brzmieniu obowiązującym od 24 marca 2018 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 430 ze zm.) zwalnia się od akcyzy podatników produkujących piwo, którzy w roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa - w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, jest realizowane przez obniżenie należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia - § 13 ust. 2 rozporządzenia.

W myśl § 13 ust. 3 rozporządzenia przepis ust. 1 stosuje się do podatników:

1.  prawnie i ekonomicznie niezależnych od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;
2.  posiadających miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
3.  niewytwarzających piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców.

Ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, korzystać mogą także podatnicy produkujący piwo lub podatnicy posiadający zezwolenie wyprowadzenia, o którym mowa w art. 54 ust. 1 ustawy, którzy współpracują ze sobą na podstawie pisemnej umowy i w roku kalendarzowym łącznie wyprodukowali do 200 000 hl piwa - § 13 ust. 3a rozporządzenia.

Przepis ust. 3a stosuje się, jeżeli współpracujący ze sobą podatnicy spełniający warunki z ust. 3a:

1.  są prawnie i ekonomicznie niezależni od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo;
2.  posiadają miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa;
3.  nie wytwarzają piwa na podstawie licencji uzyskanych od innych przedsiębiorców (§ 13 ust. 3b rozporządzenia).

W przypadku gdy w roku podatkowym podatnicy przekroczą produkcję 200 000 hl piwa, do całości wyprodukowanego piwa w danym roku stosuje się stawkę akcyzy dla piwa określoną w ustawie, bez możliwości obniżenia należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia - § 13 ust. 5 rozporządzenia.

W myśl natomiast § 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 marca 2018 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz. U. z 2018 r., poz. 608 - dalej rozporządzenie zmieniające) przepisy rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, stosuje się od dnia 1 stycznia 2018 r.

Z kolei zgodnie z § 3 rozporządzenia zmieniającego:

1.  Podatnicy, którzy w odniesieniu do okresu od dnia 1 stycznia 2018 r. do dnia poprzedzającego dzień wejścia w życie niniejszego rozporządzenia dokonali obniżenia należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu dotychczasowym, mają prawo do dokonania obniżenia należnej kwoty akcyzy o różnicę między kwotą przysługującego zwolnienia, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu nadanym niniejszym rozporządzeniem, a kwotą przysługującego zwolnienia, o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia zmienianego w § 1, w brzmieniu dotychczasowym;
2.  Obniżenia należnej kwoty akcyzy o różnicę, o którym mowa w ust. 1, dokonuje się w rozliczeniu za pierwszy okres rozliczeniowy następujący po okresie, w którym weszło w życie niniejsze rozporządzenie, pod warunkiem poinformowania właściwego naczelnika urzędu skarbowego, nie później niż do dnia złożenia deklaracji podatkowej za okres, w którym to obniżenie jest dokonywane, o dokonaniu tego obniżenia.

Mając na uwadze powyższe przepisy wskazać należy, że § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego wprowadza zwolnienie od akcyzy w wysokości 50% kwoty stawki bazowej (określonej w art. 94 ust. 4 ustawy) dla wszystkich podatników produkujących piwo, którzy w roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa. Celem tej zmiany było ujednolicenie systemu zwolnień od akcyzy dla „małych browarów”, gdy w roku kalendarzowym wyprodukowali do 200 000 hl piwa.

W § 13 ust. 3 rozporządzenia zawarto natomiast warunki, które łącznie z rocznym limitem 200 000 hl wyprodukowanego piwa, podatnik winien wypełnić aby ze zwolnienia móc skorzystać.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że warunki określone w § 13 ust. 3 rozporządzenia w sprawie zwolnień Wnioskodawca spełnia. Wskazał bowiem, iż jest prawnie i ekonomicznie niezależny od innych przedsiębiorców wytwarzających piwo. Spółka posiada miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w odrębnym miejscu, niż inni przedsiębiorcy zajmujący się produkcją piwa oraz nie wytwarza piwa na podstawie licencji uzyskanej od innego przedsiębiorcy.

Mając zatem powyższe na uwadze w sytuacji gdy w roku kalendarzowym 2018 produkcja piwa u Wnioskodawcy nie przekroczy 200 000 hl, wówczas przy obliczaniu zobowiązania podatkowego od piwa wyprodukowanego w tym roku, będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia o którym mowa w § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień - w wysokości 50% kwoty akcyzy obliczonej z zastosowaniem stawki akcyzy określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania pierwszego uznać należy za prawidłowe.

W kwestii możliwości dokonania korekty złożonych deklaracji zauważyć należy, że § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie zwolnień w brzmieniu obowiązującym od 24 marca 2018 r., stosuje się (zgodnie § 2 rozporządzenia zmieniającego) od dnia 1 stycznia 2018 r. Biorąc zatem pod uwagę, że rozporządzenie zmieniające weszło do obiegu prawnego już po rozpoczęciu roku kalendarzowego, ustawodawca przewidział przepisy przejściowe (§ 3 i 4 rozporządzenia zmieniającego). Niemniej przepisy przejściowe zawarte w rozporządzeniu zmieniającym odnoszą się wyłącznie do sytuacji podatników, którzy korzystali już ze zwolnienia i zdążyli dokonać obniżenia należnej kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia do dnia 23 marca br. oraz sytuacji związanej z nabyciem wewnątrzwspólnotowym i importem piwa. Przepisy przejściowe natomiast nie odnoszą się do sytuacji w której producent piwa nie korzystał ze zwolnienia i rozliczał akcyzę wg stawki określonej w art. 94 ust. 4 ustawy.

W związku z powyższym w sytuacji gdy podatnik nie uwzględnił zwolnienia od podatku akcyzowego, przysługującego mu na podstawie § 13 ust. 1 rozporządzenia, wówczas należy zastosować przepisy ogólne na podstawie których Wnioskodawca jako producent piwa może dokonać korekt deklaracji dla podatku akcyzowego wskazując nadpłatę podatku akcyzowego za styczeń, luty i marzec 2018 r.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania drugiego jest prawidłowe.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy uznać należy za prawidłowe.

W tym miejscu Organ pragnie zaznaczyć jednak, że gdyby Wnioskodawca przekroczył limit 200 000 hl piwa, to do całości wyprodukowanego piwa w danym roku np. 2018 r., będzie miała zastosowanie stawka akcyzy dla piwa określona w ustawie, bez możliwości obniżenia kwoty akcyzy o kwotę przysługującego zwolnienia.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja została wydana w oparciu o zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku. Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.