Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP2/443-162/11-2/JN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-08-04
Teza: Jeżeli łączna wartość sprzedaży opodatkowanej u Wnioskodawcy w 2010 r. nie przekroczyła kwoty 150 000 zł., to mógł on – od dnia 1 stycznia 2011 r. – ponownie skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w oparciu o art. 113 ust. 11 ustawy.
Słowa kluczowe: zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 17 maja 2011 r. (data wpływu 19 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do ponownego skorzystania ze zwolnienia podmiotowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1 kwietnia 1998 r., opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, w zakresie usług budowlanych.

W 2005r. utracił prawo do zwolnienia z podatku VAT, z uwagi na przekroczenie obowiązującego wówczas limitu obrotu. W okresie od 2005 r. do grudnia 2010 r. był czynnym podatnikiem podatku VAT.

Prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza polega głównie na świadczeniu usług budowlanych na terenie kraju, dla osób fizycznych z powierzonych przez nich materiałów.

W 2010r. wartość świadczonych przez Wnioskodawcę usług (netto) wyniosła x zł. W 2010r. nie przekroczył ustalonej kwoty limitu obrotu tj. 150 000 zł., zatem mógł skorzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, od dnia 1 stycznia 2011 r. Wymóg pisemnego zawiadomienia naczelnika urzędu skarbowego o zamiarze skorzystania ze zwolnienia został dopełniony w wyznaczonym terminie, określonym w art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215 poz.1666), do Urzędu Skarbowego dnia 17 stycznia 2011 r., na druku VAT-R. Od dnia 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawca zachowuje się jak podatnik VAT zwolniony tzn. nie wystawia faktur VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca miał prawo na podstawie art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT, z dniem 1 stycznia 2011 r. do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług, jeżeli w 2010 r. przekroczył kwotę zwolnienia z VAT w wysokości 100 000 zł., natomiast nie przekroczył kwoty 150 000 zł.?

Zdaniem Wnioskodawcy, spełnia kryteria ustalone w art. 113 ust. 1 w związku z art. 113 ust. 11 ustawy o VAT do skorzystania ze zwolnienia podmiotowego z podatku od towarów i usług w 2011 r., gdyż limit obrotu w 2010 r. wynoszący 150 000 zł. nie został przekroczony. Ponadto Wnioskodawca nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na mocy art. 113 ust. 1 ustawy (w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2009 r.), zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Natomiast w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 215, poz. 1666) postanowiono, iż kwotę, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, dla 2010 r. przyjmuje się w wysokości 100 000 zł.

Z kolei od dnia 1 stycznia 2011 r. zgodnie z art. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług przepis art. 113 ust. 1 ustawy otrzymał brzmienie – zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 150 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Podatnik, który utracił prawo do zwolnienia od podatku lub zrezygnował z tego zwolnienia, może, nie wcześniej niż po upływie roku, licząc od końca roku, w którym utracił prawo do zwolnienia lub zrezygnował z tego zwolnienia, ponownie skorzystać ze zwolnienia określonego w ust. 1 (art. 113 ust. 11 ustawy).

Wskazać w tym miejscu należy, iż na podstawie art. 113 ust. 2 ustawy, do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 nie wlicza się odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.

Ponadto na mocy art. 113 ust. 13 ustawy zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do importu towarów i usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz podatników:

1.  dokonujących dostaw:
    1.  wyrobów z metali szlachetnych lub z udziałem tych metali;
    2.  towarów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, z wyjątkiem energii elektrycznej (PKWiU 40.10.10) i wyrobów tytoniowych w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym;
    3.  nowych środków transportu;
    4.  terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę;
2.  świadczących usługi prawnicze oraz usługi w zakresie doradztwa, a także usługi jubilerskie;
3.  niemających siedziby lub miejsca zamieszkania na terytorium kraju.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy stwierdzić, iż obecnie co do zasady, podatnik może ponownie skorzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy spełnione zostaną następujące warunki:

1.  od końca roku, w którym nastąpiła utrata prawa do zwolnienia od podatku lub rezygnacji z tego zwolnienia, musi upłynąć rok,
2.  podatnik w poprzednim roku podatkowym nie może przekroczyć określonej wartości sprzedaży, definiowanej zapisem art. 113 ust. 1 ustawy,
3.  podatnik nie może wykonywać czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 1 kwietnia 1998 r. w zakresie usług budowlanych.

W 2005 r. utracił prawo do zwolnienia z podatku VAT, z uwagi na przekroczenie obowiązującego wówczas limitu obrotu. W okresie od 2005 r. do grudnia 2010 r. był czynnym podatnikiem podatku VAT.

W 2010 r. wartość świadczonych przez Wnioskodawcę usług (netto) wyniosła x zł. W dniu 17 stycznia 2011 r. na podstawie art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług złożył zawiadomienie, do Naczelnika Urzędu Skarbowego, o zamiarze skorzystania ze zwolnienia. Od dnia 1 stycznia 2011 r. Wnioskodawca zachowuje się jak podatnik VAT zwolniony tzn. nie wystawia faktur VAT i nie składa deklaracji VAT-7.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie wykonuje czynności wymienionych w art. 113 ust. 13 ustawy o VAT.

Odnosząc treść przytoczonych przepisów do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, że jeżeli łączna wartość sprzedaży opodatkowanej u Wnioskodawcy w 2010 r. nie przekroczyła kwoty 150 000 zł., to mógł on – od dnia 1 stycznia 2011 r. – ponownie skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, w oparciu o art. 113 ust. 11 ustawy.

O ponownym wyborze zwolnienia Wnioskodawca powinien natomiast poinformować właściwego naczelnika urzędu skarbowego deklarując zmianę w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R, zgodnie z przepisem art. 96 ust. 12 ustawy w terminie 7 dni, licząc od dnia, w którym nastąpiła zmiana. Zatem w zaistniałej sytuacji Wnioskodawca chcąc ponownie wybrać zwolnienie powinien złożyć takie zgłoszenie aktualizacyjne do dnia 7 stycznia 2011 r.

Przy czym jak wskazał Wnioskodawca, złożył zawiadomienie o zamiarze skorzystania ze zwolnienia na druku VAT-R w dniu 17 stycznia 2011r., co miało związek z przepisami art. 2 ustawy z dnia 2 grudnia 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 2 ust. 4 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, w 2011 r. podatnicy, u których łączna wartość sprzedaży opodatkowanej w 2010 r. była wyższa niż 100 000 zł i nie przekroczyła 150 000 zł, mogą skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy wymienionej w art. 1 pod warunkiem pisemnego zawiadomienia o tym zamiarze naczelnika urzędu skarbowego w terminie do dnia 15 stycznia 2011 r.

Należy jednak wskazać, że przepis ten dotyczy wyłącznie takich podatników, którzy korzystali w 2010 r. ze zwolnienia od podatku VAT, jako podmioty kontynuujące działalność i:

1.  przekraczając kwotę 100 000 zł. utracili w 2010 r. prawo do tego zwolnienia, przy czym nie przekroczyli nowego, podwyższonego limitu określonego na 2011 r. (tj. 150 000 zł.), lub
2.  zrezygnowali w 2010 r. ze zwolnienia, przy czym łączna wartość ich sprzedaży opodatkowanej w 2010 r. była wyższa niż 100 000 zł. ale nie przekroczyła 150 000 zł.

Natomiast Wnioskodawca był w 2010 r. czynnym podatnikiem podatku VAT, a zatem regulacje wynikające z tego przepisu (w tym także termin) nie miały zastosowania w niniejszej sytuacji.

Należy zatem stwierdzić, iż dokonanie przez Wnioskodawcę zmiany danych zawartych w zgłoszeniu rejestracyjnym VAT-R nastąpiło po terminie, tj. 17 stycznia 2011r. Z uwagi jednak na to, że Wnioskodawca i tak od początku roku zachowuje się jako podatnik zwolniony, czyli nie wystawia faktur VAT, nie składa deklaracji VAT-7, to należy uznać, że wybrał na 2011 r. zwolnienie z podatku, a jego uchybienie terminu nie świadczy o niemożliwości skorzystania z tego zwolnienia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.