Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.39.2018.1.DP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-02-22
Teza: Czy Zakład spełnił warunek o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PDOP przekazując dochód z działalności na ZFA za 2015 rok (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; zakład-zakład aktywności zawodowej; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 30 stycznia 2018 r. (data wpływu 2 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 2 lutego 2018 r. wpłynął do tut. Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Powiatowy Zakład Aktywności Zawodowej (dalej: „Wnioskodawca” lub „Zakład”) utworzony został na podstawie Uchwały Rady Powiatu X z dnia 30 października 2014 r. W dniu 1 sierpnia 2015 r. Zakład uzyskał status Zakładu Aktywności Zawodowej. Zakład, jest zakładem budżetowym Powiatu X, posiadający NIP oraz REGON, natomiast nie posiadający osobowości prawnej. Statutowym zadaniem zakładu jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych.

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2011 r. nr 127 poz. 721 z późn. zm) Zakład Aktywności Zawodowej zobowiązany jest do utworzenia zakładowego funduszu aktywności (dalej: „ZFA”), na który przekazuje środki o których mowa w art. 31 w/cyt. Ustawy.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „PDOP”), wolne od podatku dochodowego są dochody podatników których statutowym celem jest działalność polegająca na rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych, zwolnienie to ma zastosowanie jeżeli dochód zgodnie z art. 31 ust. 4 ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz o zatrudnianiu osób niepełnosprawnych przekaże na ZFA. W roku 2015 Zakład uzyskał dochód, który przekazał na ZFA w dwóch terminach: I transza w dniu 31 grudnia 2015 r., II transza (po zatwierdzeniu bilansu oraz zamknięciu ksiąg rachunkowych za rok poprzedni) w dniu 31 marca 2016 r.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Zakład spełnił warunek o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PDOP przekazując dochód z działalności na ZFA za 2015 rok (pytanie oznaczone we wniosku nr 1) ?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zakład spełnił warunek o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PDOP w związku z przekazaniem dochodu za rok 2015 na rachunek ZFA.

Ponieważ statutowym zadaniem Zakładu Aktywności Zawodowej jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych, zakład przekazując na rachunek ZFA wpływy z dochodu z prowadzonej działalności za rok poprzedni spełnił warunek o którym mowa w w/cyt. art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy PDOP tym samym nie miał obowiązku przekazywania zaliczek na podatek dochodowy do Urzędu Skarbowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na zatrudnianiu osób niepełnosprawnych może być realizowane przez zakład aktywności zawodowej. Zakład taki tworzy się w celu zatrudnienia osób niepełnosprawnych zaliczanych do znacznego stopnia niepełnosprawności, a także w celu rehabilitacji zawodowej i społecznej tych osób oraz przygotowania ich do aktywnego życia w otwartym środowisku na miarę ich indywidualnych możliwości.

Status zakładu aktywności zawodowej określa art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 2046, dalej: „ustawa o rehabilitacji”), zgodnie z którym, gmina, powiat oraz fundacja, stowarzyszenie lub inna organizacja społeczna, której statutowym zadaniem jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych, zwane dalej „organizatorem”, może utworzyć wyodrębnioną organizacyjnie i finansowo jednostkę i uzyskać dla tej jednostki status zakładu aktywności zawodowej, jeżeli:

1.  co najmniej 70% ogółu osób zatrudnionych w tej jednostce stanowią osoby niepełnosprawne, w szczególności skierowane do pracy przez powiatowe urzędy pracy:
    1.  zaliczone do znacznego stopnia niepełnosprawności,
    2.  zaliczone do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, u których stwierdzono autyzm, upośledzenie umysłowe lub chorobę psychiczną, w tym osób, w stosunku do których rada programowa, o której mowa w art. 10a ust. 4, zajęła stanowisko uzasadniające podjęcie zatrudnienia i kontynuowanie rehabilitacji zawodowej w warunkach pracy chronionej;
2.  spełnia warunki, o których mowa w art. 28 ust. 1 pkt 2 i 3;
3.  przeznacza uzyskane dochody na zakładowy fundusz aktywności;
4.  uzyska pozytywną opinię starosty o potrzebie utworzenia zakładu aktywności zawodowej, z wyjątkiem przypadku, gdy organizatorem jest powiat.

Zakłady aktywności zawodowej nie mogą prowadzić działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5% oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub handlu tymi wyrobami (art. 29 ust. 3 pkt 1 ustawy o rehabilitacji).

Zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, zakłady aktywności zawodowej zobowiązane są do utworzenia zakładowego funduszu aktywności, na który zgodnie z art. 31 ust. 4 ww. ustawy muszą przeznaczyć środki uzyskane z tytułu zwolnień, o których mowa w ust. 1, oraz wpływy z dochodu związanego z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 17 lipca 2012 r. w sprawie zakładów aktywności zawodowej (Dz.U. z 2012 r. poz. 850), określa jakie wydatki mogą być finansowane ze środków zakładowego funduszu aktywności. I tak zgodnie z § 15 ww. rozporządzenia są to wydatki związane z:

1.  usprawnianiem i dodatkowym oprzyrządowaniem stanowisk pracy, wspomagającym samodzielne funkcjonowanie w zakładzie osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
2.  poprawą warunków pracy i rehabilitacji osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
3.  poprawą warunków socjalnych oraz higieniczno-sanitarnych;
4.  zakupem sprzętu i wyposażenia pomagającego osobie niepełnosprawnej zaliczonej do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w samodzielnym życiu i uczestnictwie w życiu społecznym w lokalnym środowisku;
5.  pomocą w przygotowaniu osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności do pracy poza zakładem i wyrównaniem ich szans w nowym miejscu pracy;
6.  dokształcaniem, przekwalifikowaniem i szkoleniem osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
7.  pomocą w przygotowaniu, budowie, remoncie i wyposażeniu indywidualnych i zbiorowych form mieszkalnictwa chronionego dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, które nie znajdują oparcia we własnej rodzinie lub które usamodzielniają się;
8.  rekreacją i uczestnictwem osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności w życiu kulturalnym;
9.  pomocą w zaspokajaniu innych potrzeb socjalnych lub związanych z rehabilitacją społeczną osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
10.  . zakupem i naprawą indywidualnego sprzętu rehabilitacyjnego, wyrobów medycznych, w tym przedmiotów ortopedycznych oraz środków pomocniczych, urządzeń i narzędzi technicznych niezbędnych w rehabilitacji oraz ułatwiających wykonywanie czynności życiowych osobom niepełnosprawnym zaliczonym do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
11.  zakupem leków i innych niezbędnych środków medycznych dla osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności;
12.  wykonywaniem przez osoby niebędące pracownikami zakładu usług świadczenia pomocy udzielanej w godzinach pracy osobom niepełnosprawnym zaliczonym do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, w wykonywaniu czynności samoobsługowych lub higieniczno-sanitarnych, niemożliwych lub trudnych do samodzielnego wykonania przez te osoby;
13.  wypłatą wynagrodzeń specjalistom niebędącym pracownikami, o których mowa w § 13 ust. 2, w związku z opracowaniem i realizacją indywidualnych programów rehabilitacji zawodowej i społecznej.

Wydatki, o których mowa w § 15, powinny być dokonywane w sposób celowy i oszczędny, z uwzględnieniem optymalnego doboru metod i środków realizacji w stosunku do zakładanych efektów. Środki zakładowego funduszu aktywności przeznaczone na poprawę warunków pracy i rehabilitacji oraz warunków socjalnych oraz higieniczno-sanitarnych, o których mowa w § 15 ust. 1 pkt 2 i 3, nie mogą przekraczać 40% rocznych wpływów tego funduszu w roku poprzednim. Wydatki, o których mowa w § 15 ust. 1 pkt 4 i 6-9, mogą być ponoszone w związku z opracowywaniem, realizacją i modyfikacją indywidualnych programów rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych zaliczonych do znacznego lub umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, oraz realizacją planu zatrudnienia u nowego pracodawcy.

Art. 31 ust. 1 pkt 1 ustawy o rehabilitacji stanowi że, prowadzący zakład pracy chronionej lub zakład aktywności zawodowej w stosunku do tego zakładu jest zwolniony z:

1.  podatków, z zastrzeżeniem ust. 2, z tym że:
    1.  z podatków od nieruchomości, rolnego i leśnego – na zasadach określonych w przepisach odrębnych,
    2.  z podatku od czynności cywilnoprawnych - jeżeli czynność przez niego dokonana pozostaje w bezpośrednim związku z prowadzeniem zakładu;
2.  opłat, z wyjątkiem opłaty skarbowej i opłat o charakterze sankcyjnym.

W tym samym artykule w ust. 2 wskazano natomiast jakich tytułów zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 nie dotyczy. Zostały tam wymienione, między innymi w punkcie 4 - podatki dochodowe.

Natomiast w myśl art. 17 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2343, z późn. zm.) wolne pod podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest:

*   działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów,
*   kulturalna,
*   w zakresie kultury fizycznej i sportu,
*   ochrony środowiska,
*   wspierania inicjatyw społecznych oraz na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzeniu wsi w wodę,
*   dobroczynności,
*   ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów,
*   kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Zgodnie z art. 17 ust. 1a ww. ustawy, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:

1\. dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego, piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody jednostek naukowych i instytutów badawczych, w rozumieniu odrębnych przepisów, uzyskane z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;

1a. dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach określonych w art. 17a-17k;

2\. dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż wymienione w tych przepisach.

Jak stanowi art. 17 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.

Warunkiem zwolnienia dochodu na podstawie powyższych przepisów jest jednak wykazanie się tożsamością celu statutowego i celu preferowanego wskazanego w powołanym przepisie. Wykazanie tych celów w statucie musi być precyzyjne i ścisłe. Pojęcie cel statutowy to nie tylko bezpośrednie prowadzenie przez organizację jakiejś działalności, lecz także wspieranie takiej działalności, o ile wynika to wprost ze statutu.

Kolejnym warunkiem koniecznym do spełnienia aby dochód korzystał ze zwolnienia o jakim mowa w ww. przepisie jest jego przeznaczenie na cele preferowane.

Jak wynika z opisu sprawy celem Wnioskodawcy wynikającym ze statutu jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych. Tym samym należy przyjąć, że występuje tożsamość celu statutowego i celu preferowanego przez ustawodawcę zwolnieniem dochodu z opodatkowania. Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania, czy przekazanie dochodu na ZFA jest równoznaczne z jego przeznaczeniem na rehabilitację zawodową i społeczną osób niepełnosprawnych. Mając na względzie powołane wcześniej przepisy normujące zasady funkcjonowania zakładów aktywności zawodowej należy stwierdzić, że przekazanie dochodu na ZFA jest równoznaczne z jego przeznaczeniem na cele preferowane zwolnieniem z opodatkowania.

Biorąc pod uwagę powyższe, skoro statutowym zadaniem Wnioskodawcy jest rehabilitacja zawodowa i społeczna osób niepełnosprawnych, a zwolnione z podatku są dochody podatników, których właśnie celem statutowym jest rehabilitacja zawodowa i społeczna inwalidów, to należy uznać, że Wnioskodawca spełnił warunek o jakim mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przekazane dochody na Zakładowy Fundusz Aktywności korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie ww. przepisu, jako przeznaczone na rehabilitację zawodową i społeczną inwalidów.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Należy wszakże zaznaczyć, że jeżeli dochód przeznaczony pierwotnie na cele rehabilitacji zawodowej i społecznej osób niepełnosprawnych zostanie ostatecznie wydatkowany na inne cele, zastosowanie znajdzie powołany wcześniej art. 17 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tutejszy Organ zwraca uwagę, że w zakresie przedstawionego we wniosku pytania oznaczonego nr 2 wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.