Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/443-294a/07/LŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-02-29
Teza: Opodatkowanie podatkiem od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2008r. dostawy, budowy, remontu lub modernizacji obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; lokal-lokal mieszkalny; powierzchnia-powierzchnia użytkowa; sprzedaż; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Przedsiębiorstwa Budownictwa Przemysłowego, przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2007r. (data wpływu 20 listopada 2007r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 stycznia 2008r. (data wpływu 5 lutego 2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2008r. dostawy, budowy, remontu lub modernizacji obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 listopada 2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług od dnia 1 stycznia 2008r. dostawy, budowy, remontu lub modernizacji obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym. W dniu 5 lutego 2008r. ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 28 stycznia 2008r., będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 22 stycznia 2008r. znak: IBPP2/443-294/07/LŻ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi firmę budowlaną trudniącą się dostawą, budową i remontem obiektów objętych społecznym programem mieszkaniowym. Od dnia 01.01.2008r. następuje zmiana zasad opodatkowania podatkiem VAT budownictwa mieszkaniowego. Od tego dnia stawkę VAT w wysokości 7% będzie wolno stosować wyłącznie do dostawy, budowy, remontu lub modernizacji obiektów zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się:

1.  obiekty budownictwa mieszkaniowego tj. budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11 z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowane w PKOB w dziale 12,
3.  budynki instytucji ochrony zdrowia świadczące usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 pod warunkiem, że: a. powierzchnia użytkowa budynków mieszkalnych jednorodzinnych nie przekracza 300 m2, b. powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych nie przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity podane wyżej, stawkę VAT 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej się do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Jaki sposób liczenia powierzchni użytkowej należy zastosować i w jaki sposób winien być udokumentowany?
2.  Artykuł 41 ust. 12c ustawy o podatku od towarów i usług po nowelizacji stanowi, że w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b, stawkę 7% stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni kwalifikującej się do budownictwa społecznego w całkowitej powierzchni użytkowej. Ponieważ obiekty budownictwa mieszkaniowego są zdefiniowane w art. 2 pkt 3b ustawy po nowelizacji i zalicza się do nich budynki mieszkalne sklasyfikowane w PKOB w dziale 11, to wynika, że tylko do tych obiektów należy stosować proporcję, o której mowa w zdaniu pierwszym. A zatem, czy do dostawy, budowy, remontu obiektów objętych definicją budownictwa społecznego, a zakwalifikowanych w PKOB w dziale 12 (lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych) i klasie ex 1264 stosuje się w całości stawkę 7% (bez wyliczania proporcji)?
3.  Czy w przypadku gdy w ramach działalności deweloperskiej zostanie wybudowany obiekt budownictwa mieszkaniowego, to do sprzedaży poszczególnych lokali mieszkalnych stosuje się stawki VAT z uwzględnieniem proporcji, o której mowa w art. 41 ust. 12c, czy też proporcja nie ma zastosowania, a stawkę 7% stosuje się w całości do sprzedaży lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa nie przekracza 150 m2? Przykład: - całkowita powierzchnia użytkowa wybudowanego budynku mieszkalnego wynosi 3.000 m2, - w tym powierzchnia użytkowa lokali mieszkalnych o powierzchni użytkowej  150 m2 i lokale użytkowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Definicja towaru, skonstruowana na potrzeby podatku od towarów i usług, zawarta została w art. 2 pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z nią towarem są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. Zgodnie z art. 2 pkt 12 ww. ustawy przez obiekty budownictwa mieszkaniowego należy rozumieć budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Natomiast, według art. 41 ust. 2 ww. ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1. W art. 41 ust. 12 ww. ustawy wskazano, iż stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z ust. 12a ww. artykułu, rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b. Zgodnie z ust. 12b tegoż artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego, o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b, zgodnie z ust. 12c, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Z powyższego wynika, że stawkę 7% stosuje się do:

1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego (budynki jednorodzinne do 300 m2, a lokale mieszkalne do 150 m2) lub ich części z wyłączeniem lokali użytkowych,
2.  lokali mieszkalnych (do 150 m2) w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12,
3.  obiektów sklasyfikowanych w PKOB w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Jednakże zgodnie z przepisem § 5 ust. 1a pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy o VAT obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy o VAT, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w PKOB w dziale 12 w zakresie w jakim wymienione obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

W konsekwencji, z uwagi na przywołane wyżej przepisy art. 41 ust. 12 i 12a-12c ustawy o VAT a także § 5 ust. 1a pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, stawka podatku 7% ma zastosowanie do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Ustawa o VAT nie zawiera definicji powierzchni użytkowej ani też nie normuje zasad jej obliczania. Zasady ustalania powierzchni użytkowej można znaleźć m.in. w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych, w ustawie o podatku od spadków i darowizn oraz w PKOB.

Zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy z dnia 28 lipca 1983r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004r. Nr 142, poz. 1514 ze zm.) za powierzchnię użytkową budynku (lokalu) w rozumieniu ustawy uważa się powierzchnię mierzoną po wewnętrznej długości ścian pomieszczeń na wszystkich kondygnacjach (podziemnych i naziemnych, z wyjątkiem powierzchni piwnic i klatek schodowych oraz szybów dźwigów).

Według zaś art. 1a ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 121, poz. 844 ze zm.) powierzchnia użytkowa budynku lub jego części jest to powierzchnia mierzona po wewnętrznej długości ścian na wszystkich kondygnacjach, z wyjątkiem powierzchni klatek schodowych oraz szybów dźwigowych; za kondygnację uważa się również garaże podziemne, piwnice, sutereny i poddasza użytkowe.

Natomiast w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm) w Objaśnieniach wstępnych, w pkt 2 – Pojęcia podstawowe – wskazano, iż całkowita powierzchnia użytkowa budynku obejmuje całą powierzchnię budynku z wyjątkiem:

*   powierzchni elementów budowlanych m.in. podpór, kolumn, filarów, szybów, kominów,
*   powierzchni zajmowanych przez pomieszczenia techniczne instalacji ogólnobudowlanych,
*   powierzchni komunikacji, np. klatki schodowe, dźwigi, przenośniki.

Z uwagi na to, iż ustawa o VAT odwołuje się do klasyfikacji PKOB dlatego zasadnym będzie ustalanie powierzchni użytkowej w oparciu o zasady przewidziane w PKOB.

Jednocześnie ustawa z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług nie zawiera żadnych przepisów, które by określały na podstawie jakich dokumentów ma być wyliczona powierzchnia użytkowa w budownictwie objętym społecznym programem mieszkaniowym, która stanowi podstawę do zastosowania stawki preferencyjnej 7% przy spełnieniu określonych warunków, o których mowa w ust. 12b. W przypadku realizowania inwestycji związanej z budownictwem mieszkaniowym należy na podstawie przedstawionych przez inwestora dokumentów kosztorysowych i projektowych ustalić powierzchnię użytkową, która będzie stanowić podstawę do zastosowania stawki w wysokości 7%.

Zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 24 czerwca 1994r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2000r. Nr 80, poz. 903 ze zm.) samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi, które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb mieszkaniowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, przy sprzedaży poszczególnych lokali, o których mowa w cyt. wyżej art. 2 ust 2 ww. ustawy, należy zastosować proporcję wynikającą z art. 41 ust. 12c ustawy o VAT w odniesieniu do konkretnego lokalu, a nie do całego budynku w którym znajdują się poszczególne lokale, gdyż zastosowanie stawki preferencyjnej m.in. do dostawy odnosi się do obiektów budownictwa lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym tzn. budynków mieszkalnych jako całości i lokali mieszkalnych.

Jednocześnie należy zauważyć, iż obiekty budownictwa lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, które nie są objęte stawką 7% na podstawie art. 41 ust. 12-12c ww. ustawy będą korzystały z obniżonej stawki na podstawie § 5 ust. 1a pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego należy uznać za **prawidłowe.**

Ponadto informuje się, że w przedmiocie interpretacji przepisów prawa podatkowego w sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 4 wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.