Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4515-1-30/15-4/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-08-14
Teza: Opodatkowanie świadczeń otrzymanych w zamian za możliwość oglądania transmisji rozgrywek komputerowych.
Słowa kluczowe: przychód-opodatkowanie przychodu; rozliczanie (rozliczenia); świadczenie; źródło
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1-art. 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 23 kwietnia 2015 r. (data wpływu: 27 kwietnia 2015 r.), uzupełnionym w dniach: 5 oraz 10 sierpnia (daty odpowiednio: uiszczenia brakującej opłaty oraz wpływu pisma z 6 sierpnia 2015 r. – stanowiącego uzupełnienie wniosku), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn – w zakresie świadczenia otrzymywanego od użytkowników serwisu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od spadków i darowizn – w zakresie świadczenia otrzymywanego od użytkowników serwisu A oraz podatku dochodowego od osób fizycznych – w zakresie opodatkowania przychodów.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 oraz art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z 22 lipca 2015 r. nr ILPB2/4515-1-30/15-2/WM, ILPB2/4511-1-423/15-2/TR, wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Ponadto, pouczono Zainteresowanego, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie zostało wysłane 22 lipca 2015 r. i skutecznie doręczone 4 sierpnia 2015 r., zaś w dniach: 5 oraz 7 sierpnia 2015 r. (daty odpowiednio: uiszczenia brakującej opłaty oraz nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego pisma z 6 sierpnia 2015 r. – stanowiącego uzupełnienie wniosku) podanie zostało uzupełnione.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Od 1 lutego 2015 r. Wnioskodawca zaczął streamować (transmisja video on-line) na portalu A transmisję z rozgrywek gier komputerowej.

Powyższe polega na tym, że Zainteresowany gra w gry komputerowe transmitując je w czasie rzeczywistym widzom portalu A. Wnioskodawca czyni to, ponieważ gry komputerowe są Jego pasją, którą chciał się podzielić z innymi.

Zainteresowany nie otrzymuje żadnego wynagrodzenia od portalu A. Użytkownicy tego portalu (widzowie) także nie mają żadnego obowiązku uiszczania opłat w zamian za oglądanie transmisji rozgrywek Wnioskodawcy. Mogą oni natomiast – całkowicie dobrowolnie – bez uzyskania żadnych dodatkowych korzyści wysłać na rzecz Zainteresowanego darowiznę pieniężną za pomocą portalu B. Kwoty te wysyłają w USD, która przy wypłacie środków z B na rachunek bankowy Wnioskodawcy zostają przekonwertowane na PLN – po kursie ustalonym przez serwis B.

Użytkownicy (widzowie) serwisu A mogą wysyłać dowolną kwotę pieniężną w walucie USD. Zazwyczaj raz na tydzień Zainteresowany wypłaca środki zgromadzone na serwisie B na własny rachunek bankowy; przelew taki przychodzi w tytule z nazwą złożoną z samych cyfr. Wszystkie darowizny są zapisane w formie elektronicznej na serwisie B. Wszystkie przelewy na rachunek bankowy Wnioskodawcy są zapisane w formie elektronicznej na koncie Zainteresowanego.

Wnioskodawca może udokumentować każdą transakcję.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy powyższe darowizny podlegają zgłoszeniu pojedynczemu lub zbiorczemu do urzędu skarbowego?
2.  Czy darowizny, o których mowa powyżej, podlegają opodatkowaniu; jeżeli tak to od jakiej wielkości (od jednej osoby lub zbiorczej) otrzymanej darowizny?
3.  Czy powyższe darowizny Zainteresowany winien wykazać w zeznaniu rocznym PIT i czy wtedy podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym; jeżeli tak, to w jakiej wysokości?

Tut. Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na cytowane wyżej pytania nr: 1 i 2, dotyczące podatku od spadków i darowizn, natomiast odniesieniu do pytania nr 3, tj. w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych 14 sierpnia 2015 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie – interpretacja indywidualna nr ILPB2/4511-1-423/15-4/TR.

Zdaniem Wnioskodawcy – w zakresie podatku od spadków i darowizn – wg art. 9 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2015 r., poz. 86) opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej kwotę 4 902 zł, jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

W opinii Zainteresowanego, zawiadomienie o darowiźnie nie jest wymagane, gdy wartość darowizn otrzymanych od jednej osoby w okresie pięciu lat (poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie) nie przekracza łącznie kwoty wolnej od podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2015 r. poz. 86, z późn. zm.), podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci (art. 1 ust. 2 ww. ustawy).

Ustawodawca wprowadził zasadę enumeratywnego zdarzeń podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Należy mieć na uwadze, że katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn określony w art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem zamkniętym. Wobec tego, wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych stanowią jedyne przypadki podlegające opodatkowaniu tym podatkiem.

Nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (art. 2 ww. ustawy).

Zgodnie zaś z art. 5 ww. ustawy, obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.

Z kolei, w myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn, obowiązek podatkowy powstaje przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.

Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siłą wyższą, do ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru, a odszkodowanie za ubytek należne z tytułu ubezpieczenia wlicza się do podstawy wymiaru (art. 7 ust. 1 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych przyjmuje się w wysokości określonej przez nabywcę, jeżeli odpowiada ona wartości rynkowej tych rzeczy i praw, a wartość praw do wkładów oszczędnościowych – w wysokości tych wkładów.

Jednakże, stosownie do art. 9 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku od spadków i darowizn, opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej 4 902 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.

Jeżeli nabycie własności rzeczy i praw majątkowych od tej samej osoby następuje więcej niż jeden raz, do wartości rzeczy i praw majątkowych ostatnio nabytych dolicza się wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych od tej osoby lub po tej samej osobie w okresie 5 lat poprzedzających rok, w którym nastąpiło ostatnie nabycie. Od podatku obliczonego od łącznej wartości nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków, ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie (art. 9 ust. 2 ww. ustawy).

Z analizy wniosku wynika, że Zainteresowany transmituje za pośrednictwem portalu A rozgrywki komputerowe, w których bierze udział. Widzowie, będący użytkownikami ww. portalu, w zamian za możliwość oglądania transmisji ww. rozgrywek mogą uiszczać dobrowolne opłaty na rzecz Wnioskodawcy. Powyższe odbywa się z wykorzystaniem systemu B, tj. za pośrednictwem bankowości elektronicznej.

W związku z powyższym, po stronie Zainteresowanego powstała wątpliwość, jak rozliczyć otrzymywane od widzów świadczenia transmitowanych przez Niego rozgrywek komputerowych.

Aby określić skutki prawno-podatkowe wiążące się z otrzymywaniem ww. świadczenia, należy w pierwszej kolejności ustalić, jaki charakter ma to świadczenie.

Z wniosku wynika, że Zainteresowany traktuje przedmiotowe świadczenie jako darowiznę.

Z uwagi na fakt, że przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn nie zawierają definicji pojęcia „darowizna” należy odwołać się do odpowiednich przepisów regulujących tą instytucję prawną.

Definicję legalną ww. pojęcia zawiera art. 888 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.). Na mocy ww. przepisu przez pojęcie „darowizny” należy rozumieć typ umowy nazwanej, określonej w ustawie, na mocy której darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Istotą darowizny, jako czynności nieodpłatnej jest brak po stronie darczyńcy ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego. Celem, jaki leży u podstaw darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego kosztem majątku darczyńcy.

Darowizna może polegać zarówno na przesunięciach do majątku obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych postaciach dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po stronie obdarowanego – do zwiększenia jego majątku (zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów). Dla oceny charakteru prawnego umowy darowizny nie ma znaczenia motyw dokonanego nieodpłatnie świadczenia, w tym także określone racje gospodarcze.

Zatem, aby dane świadczenie mogło być zakwalifikowane jako darowizna, musi zostać zawarta umowa, na mocy której dochodzi o otrzymania świadczenia spełniającego następujące przesłanki:

*   darczyńca zobowiązuje się do dokonania świadczenia na rzecz obdarowanego;
*   świadczenie to ma charakter nieodpłatny;
*   do jego realizacji dochodzi kosztem majątku darczyńcy;
*   obdarowany nie jest zobowiązany do świadczenia wzajemnego.

W świetle powyższego, stwierdzić należy, że skoro użytkownicy portalu A uiszczają opłaty w zamian za możliwość oglądania transmisji rozgrywek komputerowych z udziałem Wnioskodawcy, to tym samym występuje element ekwiwalentności świadczeń, który niweczy ostatecznie możliwość zakwalifikowania przedmiotowego świadczenia jako darowizny.

Na powyższe, nie ma wpływu fakt, że opłaty, o których mowa we wniosku, są uiszczane dobrowolnie. Podkreślić bowiem należy, że podstawą uiszczenia świadczenia jest świadczenie wzajemne polegające na możliwości obejrzenia transmisji rozgrywek komputerowych. Jak bowiem sam Zainteresowany wskazał we wniosku użytkownicy (widzowie) portalu A (…) nie mają żadnego obowiązku uiszczania opłat w zamian za oglądanie transmisji (…) rozgrywek. Powyższe stwierdzenie uprawnia zatem do sformułowania tezy, że uiszczane na rzecz Wnioskodawcy kwoty – mimo dobrowolnego charakteru – stanowią de facto opłatę w zamian za oglądanie transmisji.

Reasumując, stwierdzić należy, że Wnioskodawca dokonał błędnej kwalifikacji otrzymywanego świadczenia tytułem udostępniania transmisji rozgrywek komputerowych. Skoro zatem – jak wykazano powyżej – ww. świadczenie nie jest darowizną – z uwagi na wystąpienie elementu ekwiwalentności świadczeń – nie sposób na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn rozpoznać po stronie Zainteresowanego skutków przypisanych właśnie dla umowy darowizny.

Ponadto, zauważyć należy, że opisane we wniosku świadczenie nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, z uwagi na fakt, że nie spełnia dyspozycji żadnego z tytułów wymienionych w zamkniętym katalogu określonym w cytowanych wyżej przepisach art. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Skoro zatem ww. ustawa nie obejmuje swoim zakresem przedmiotowego świadczenia po stronie Wnioskodawcy nie występuje obowiązek zgłoszenia do urzędu skarbowego faktu jego otrzymania – i to bez względu na jego wysokość.

W konsekwencji, stanowisko Zainteresowanego w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.