Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-733/12/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-18
Teza: opodatkowanie przez Wnioskodawcę sprzedaży towarów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”
Słowa kluczowe: dostawa; obciążenia-obciążenia szczególne; złom
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 lipca 2012r. (data wpływu 13 lipca 2012r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 września 2012r. (data wpływu 3 października 2012r.) oraz pismem z dnia 15 października 2012r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę sprzedaży towarów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 lipca 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek z dnia 9 lipca 2012r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania przez Wnioskodawcę sprzedaży towarów sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 września 2012r. (data wpływu 3 października 2012r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 września 2012r. znak: IBPP1/443-733/12/MS oraz pismem z dnia 15 października 2012r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (ostatecznie przedstawionym w piśmie z dnia 15 października 2012r.) :

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest sprzedaż podmiotom trzecim odpadów, nabytych przez Wnioskodawcę od innych przedsiębiorstw w następującej postaci:

1.  Odpad opakowaniowy puszki aluminiowej - jest to odpad opakowaniowy powstały po spożyciu przez finalnego konsumenta. Wnioskodawca nabywa ten odpad w postaci skompaktowanej (brykiet) lub luźnej od przedsiębiorców trudniących się zawodowo zbieraniem tego typu odpadów. Wnioskodawca przekazuje ten odpad uprawnionym recyklerom w celu poddania recyklingowi. Odpad ten jest sklasyfikowany w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpadów w grupie 15 - odpady opakowaniowe, pod kodem 15 01 04 - Opakowania z metali.
2.  Odpad stalowy: beczki oraz inny odpad stalowy - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal. Jest to głównie odpad poprodukcyjny blachy stalowej powstały w procesie produkcyjnym produkcji puszek stalowych u producenta. Odpad ten ma postać ścinków blachy stalowej ocynowanej powstałych po procesie krojenia blachy z kręgu na arkusze oraz po procesie wykrajania w arkuszach blach formatów z których montowane są puszki stalowe. Oprócz poprodukcyjnego odpadu - ścinków blachy odpad ten zawiera również zużyte opakowania stalowe (beczki), w których przechowywane były materiały do produkcji. Po zużyciu materiałów producent odsprzedaje opróżnione beczki stalowe jako odpad do Wnioskodawcy. Wnioskodawca odkupuje od producenta te odpady i sprzedaje je recyklerom. Dodatkowo przy przerobie odpadu puszki aluminiowej w postaci luzu Wnioskodawca uzyskuje następujące produkty, które następnie sprzedaje:
3.  Odpad aluminium z wysortu - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal (odpad aluminium). Wnioskodawca pozyskuje ten odpad w ramach sortowania zużytych puszek aluminiowych i oddzielenia od nich innych odpadów aluminiowych niebędących puszkami,
4.  Odpad opakowaniowy stalowej puszki napojowej - odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal (odpad puszek stalowych). Wnioskodawca pozyskuje ten odpad w ramach sortowania zużytych puszek aluminiowych i oddzielenia od nich innych odpadów stalowych. Odpad ten to przede wszystkim odpad zużytej stalowej puszki napojowej. Odpad ten jest sklasyfikowany w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia z dnia 27 września 2001r. w sprawie katalogu odpadów w grupie 15 - odpady opakowaniowe, pod kodem 15 01 04 - Opakowania z metali.

Art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług z poźn. zm., stanowi, że nabywcy towarów wymienionych w załączniku 11 tejże ustawy (poza wyjątkami) są podatnikami podatku od towarów i usług.

Dla właściwego stosowania wskazanego przepisu decydujące znaczenie ma prawidłowy sposób zaklasyfikowania towaru do odpowiedniego grupowania PKWiU. W związku z tym Wnioskodawca wystąpił do Głównego Urzędu Statystycznego o wykładnie i je uzyskał. Powyższe wykładnie GUS zawarte są w piśmie z dnia 21 czerwca 2012r. Towary sprzedawane przez Wnioskodawcę, odpady puszki aluminiowej i stalowej, zostały zaklasyfikowane do symbolu PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”. Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług. Dostawy nie były objęte zwolnieniem, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy.

Dostawa towarów odbywa się na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ww. ustawy.

Przedmiotem interpretacji ma być sprzedaż:

1.  Odpadu opakowaniowego puszki aluminiowej.
2.  Odpadu stalowego (złom stalowy N10, złom stalowy N-2, złom stalowy N-5, złom stalowy N-7, złom stalowy W-2, złom stalowy W-5, złom stalowy W-7, złom beczek stalowych).
3.  Odpadu metalowego z wysortu (złom aluminium, złom miedzi, złom mosiądzu, złom cynku, złom stali nierdzewnej).
4.  Odpadu aluminium.
5.  Odpadu opakowaniowego stalowego puszki napojowej.

Wszystkie wyżej wymienione wyroby są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Jednocześnie Wnioskodawca wyjaśnia, że:

*   dostawa towarów wymienionych w pkt 1-5 odbywa się na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług,
*   dostawy towarów wymienionych w pkt 1-5 nie są objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. l pkt 2 ww. ustawy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z dnia 27 września 2012r.):

Czy Wnioskodawca prawidłowo postępuje wystawiając faktury VAT na sprzedaż następujących towarów:

*   odpadu opakowaniowego puszki aluminiowej,
*   odpadu stalowego (złom stalowy N10, złom stalowy N-2, złom stalowy N-5, złom stalowy N-7, złom stalowy W-2, złom stalowy W-5, złom stalowy W-7, złom beczek stalowych),
*   odpadu metalowego z wysortu (złom aluminium, złom miedzi, złom mosiądzu, złom cynku, złom stali nierdzewnej),
*   odpadu aluminium (złom aluminium),
*   odpadu opakowaniowego stalowego puszki napojowej,

sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 38.11.58.0, stosując mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o podatku od towarów i usług, co oznacza, że obowiązek podatkowy zostaje przeniesiony na nabywcę?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w piśmie z dnia 27 września 2012r.), biorąc pod uwagę, że towar sprzedawany przez Wnioskodawcę, to jest:

1.  odpad opakowaniowy puszki aluminiowej,
2.  odpad stalowy (złom stalowy N10, złom stalowy N-2, złom stalowy N-5, złom stalowy N-7, złom stalowy W-2, złom stalowy W-5, złom stalowy W-7, złom beczek stalowych),
3.  odpad metalowy z wysortu (złom aluminium, złom miedzi, złom mosiądzu, złom cynku, złom stali nierdzewnej),
4.  odpad aluminium,
5.  odpad opakowaniowy stalowy puszki napojowej,

Wnioskodawca klasyfikuje symbolem PKWiU jako 38.11.58.0 „odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”,

*   Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług,
*   Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. l i ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług,
*   dostawy nie są objęte zwolnieniem, o których mowa w art. 43 ust. l pkt 2 ww. ustawy,
*   dostawa towarów odbywa się na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ww. ustawy,

czyli spełnione są warunki art. 17 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, Wnioskodawca jest zobowiązany rozliczać te transakcje stosując mechanizm „odwrotnego obciążenia”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Klasyfikacją, do której odwołują się przepisy ustawy w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. jest Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona w życie rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.).

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, ustawa definiuje podatnika jako każdy podmiot, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej, który samodzielnie prowadzi działalność gospodarczą, bez względu na cel oraz rezultat takiej działalności. Powyższa definicja ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., nadanym ustawą z dnia 9 czerwca 2011r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 134, poz. 780), podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary wymienione w załączniku nr 11 do ustawy, jeżeli dokonującym ich dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2.

W załączniku 11 do ustawy, stanowiącym wykaz towarów, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy, ustawodawca wskazał:

*   ex 24.10.14.0 – Granulki i proszek z surówki, surówki zwierciadlistej lub stali - wyłącznie wlewki lub gęsi zwykle ze stali wysokostopowej, otrzymywane przez przetopienie i odlanie drobniutkich odpadów lub złomu,
*   ex 24.45.30.0 – Pozostałe metale nieżelazne i wyroby z nich; cermetale; popiół i pozostałości zawierające metale i związki metali – wyłącznie odpady i złom metali nieszlachetnych,
*   38.11.51.0 – Odpady szklane,
*   38.11.54.0 – Pozostałe odpady gumowe,
*   38.11.55.0 – Odpady z tworzyw sztucznych,
*   38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal,
*   38.12.27 – Odpady i braki ogniw i akumulatorów elektrycznych; zużyte ogniwa i baterie galwaniczne oraz akumulatory elektryczne,
*   ex 38.32.29.0 – Surowce wtórne z pozostałych metali – wyłącznie odpady i złom.

Zgodnie z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT przepisy ust. 1 pkt 7 i 8 stosuje się, jeżeli nabywcą lub usługobiorcą jest podatnik, o którym mowa w art. 15.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że ww. art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 lipca 2011r., wprowadza mechanizm polegający na przesunięciu obowiązku rozliczenia VAT na podatnika, na rzecz którego jest dokonywana dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Mechanizm odwrotnego obciążenia ma zastosowanie, jeżeli łącznie spełnione są cztery warunki:

1.  nabywcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT ,
2.  dostawcą towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT jest podatnik, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT,
3.  dostawca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT,
4.  dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest objęta zwolnieniem, o którym mowa w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Z powyższego wywieść należy, że w sytuacji, gdy dostawca jest podatnikiem VAT czynnym, który nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT, a dostawa towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. jako dostawa towarów używanych (ruchomości), dostawa taka winna być rozliczona przez kupującego (nabywcę towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT), występującego w charakterze podatnika (czynnego lub zwolnionego). A zatem w tej sytuacji nabywca towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, będąc podatnikiem w rozumieniu art. 17 ust. 1 pkt 7 powołanej ustawy, będzie zobowiązany do rozliczenia podatku z tytułu nabycia tych towarów.

W przeciwnym natomiast przypadku, tj. gdy któryś z ww. warunków nie jest spełniony to obowiązek rozliczenia podatku w związku z tą dostawą spoczywa na dostawcy towarów wymienionych w załączniku nr 11 do ustawy o VAT.

Tym samym na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 7 w związku z art. 17 ust. 7 ustawy o VAT, podatnikami obowiązanymi do rozliczenia podatku są osoby nabywające towary mieszczące się w zakresie wskazanym w załączniku nr 11 do ustawy o VAT, jeżeli spełnione zostaną ww. określone warunki dotyczące statusu podatkowego zarówno nabywcy, jak i dostawcy.

Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011r., podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Z kolei art. 106 ust. 1a wprowadzony do ustawy od dnia 1 kwietnia 2011r. stanowi, że w przypadkach o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8, w fakturze nie wykazuje się danych dotyczących stawki i kwoty podatku.

Pod pojęciem sprzedaży – w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W związku z powyższymi regulacjami, podatnicy podatku od towarów i usług, z tytułu dostawy towarów, bądź świadczenia usług, zobowiązani są do naliczenia podatku należnego w określonej stawką podatku wysokości i wystawienia faktury VAT dokumentującej dokonane czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do art. 106 ust. 8 ustawy o VAT, minister właściwy do spraw finansów publicznych, w drodze rozporządzenia:

1.  określi szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania;
2.  może określić wzory faktur dla wszystkich lub niektórych rodzajów czynności;
3.  może określić przypadki, w których faktury mogą być wystawiane przez inne podmioty niż wymienione w ust. 1 i 2, oraz szczegółowe zasady i warunki wystawiania faktur w takich przypadkach.

Na podstawie powyższej delegacji, Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 28 marca 2011r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 68, poz. 360), zwane dalej rozporządzeniem.

Zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami „FAKTURA VAT” – § 4 ust. 1 rozporządzenia.

W myśl § 5 ust. 1 rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Natomiast w myśl § 5 ust. 15 ww. rozporządzenia, faktury stwierdzające dokonanie dostawy towarów lub wykonanie usługi, dla których podatnikiem zgodnie z przepisami ustawy jest nabywca towaru lub usługi, zamiast danych dotyczących stawki i kwoty podatku oraz kwoty należności wraz z podatkiem zawierają:

1.  adnotację, że podatek rozlicza nabywca, lub
2.  wskazanie właściwego przepisu ustawy lub dyrektywy, wskazującego, że podatek rozlicza nabywca, lub
3.  oznaczenie „odwrotne obciążenie”.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca będąc czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzi działalność gospodarczą, której głównym przedmiotem jest sprzedaż podmiotom trzecim:

1.  odpadu opakowaniowego puszki aluminiowej,
2.  odpadu stalowego (złom stalowy N10, złom stalowy N-2, złom stalowy N-5, złom stalowy N-7, złom stalowy W-2, złom stalowy W-5, złom stalowy W-7, złom beczek stalowych),
3.  odpadu metalowego z wysortu (złom aluminium, złom miedzi, złom mosiądzu, złom cynku, złom stali nierdzewnej),
4.  odpadu aluminium,
5.  odpadu opakowaniowego stalowego puszki napojowej.

Wszystkie wyżej wymienione wyroby są sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 38.11.58.0 „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9 ustawy o VAT.

Kontrahenci Wnioskodawcy, na rzecz których dokonuje on dostaw, są podatnikami podatku

VAT, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT.

Dostawy nie były objęte zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.

Dostawa towarów odbywa się na rzecz podatników, o których mowa w art. 15 ustawy o VAT.

W świetle powyżej przedstawionego stanu faktycznego wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy do dokonanej przez niego sprzedaży wskazanych we wniosku towarów mają zastosowanie postanowienia art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, tj. czy przy sprzedaży przedmiotowych towarów obowiązek podatkowy zostanie przeniesiony na ich nabywcę.

Odnosząc się do powyższej kwestii stwierdzić należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r., mechanizm odwrotnego obciążenia, tj. sytuacja, że podatnikami są również podmioty nabywające towary, ma zastosowanie w odniesieniu do towarów wymienione w załączniku nr 11 do ustawy o VAT. Ustawodawca we wskazanym załączniku celem identyfikacji towarów wchodzących w jego zakres posłużył się klasyfikacją statystyczną towarów i usług.

W tym miejscu wskazać należy, że jak wynika z Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) - zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania rodzaju prowadzonej działalności, wyrobu lub usługi, towaru, środka trwałego lub obiektu budowlanego zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych.

Z treści wniosku wynika, iż wskazane we wniosku:

1.  odpad opakowaniowy puszki aluminiowej,
2.  odpad stalowy (złom stalowy N10, złom stalowy N-2, złom stalowy N-5, złom stalowy N-7, złom stalowy W-2, złom stalowy W-5, złom stalowy W-7, złom beczek stalowych),
3.  odpad metalowy z wysortu (złom aluminium, złom miedzi, złom mosiądzu, złom cynku, złom stali nierdzewnej),
4.  odpad aluminium,
5.  odpad opakowaniowy stalowy puszki napojowej,

zaklasyfikowane zostały do grupowania PKWiU 38.11.58.0 – „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal”.

W pozycji 6 załącznika nr 11 do ustawy o VAT ujęte zostały towary o symbolu PKWiU 38.11.58.0 – Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal.

Wobec powyższego należy stwierdzić, że przedmiotowe towary zaklasyfikowane przez Wnioskodawcę do grupowania PKWiU 38.11.58.0 – „Odpady inne niż niebezpieczne zawierające metal” są towarami o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 lipca 2011r.

Tym samym do dostaw przedmiotowych towarów będących przedmiotem wniosku, w sytuacji gdy dokonującym ich dostawy był podatnik (Wnioskodawca), o którym mowa w art. 15 tej ustawy niekorzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 i 9, a dostawa nie była objęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 oraz nabywca (kontrahent Wnioskodawcy) był podatnikiem w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, należało zastosować metodę opodatkowania dostaw przez nabywcę.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego (w szczególności prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę klasyfikacji wskazanych we wniosku towarów do właściwego grupowania statystycznego), lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto w sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.