Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.156.2025.2.KSM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-18
Teza: Odpłatne zbycie nieruchomości po ustanowieniu rozdzielności
majątkowej.
Słowa kluczowe: majątek-rozdzielność majątkowa
nieruchomości
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
nieruchomości-zbycie nieruchomości
zbycie-odpłatne zbycie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Odpłatne
zbycie nieruchomości i innych praw majątkowych.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 7 sierpnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan osobą fizyczną, mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa
    o PIT”), tj. obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów), bez
    względu na miejsce położenia źródeł tych przychodów.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, tj.
    pozarolniczą działalność gospodarczą. Przedmiotem Pana działalności jest transport
    drogowy. Wykonuje Pan tę działalność pod numerem identyfikacji podatkowej (NIP): ....
    Działalność ta nie jest powiązana z obrotem nieruchomościami, działalnością
    deweloperską, ani handlem gruntami. Nie zajmuje się Pan zawodowo sprzedażą
    nieruchomości, ani nie wykonuje tego typu czynności w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    W czerwcu 2007 r. nabył Pan wspólnie z małżonką do majątku wspólnego, zabudowaną
    nieruchomość rolną położoną we wsi ... (dalej: „Nieruchomość”), na podstawie aktu
    notarialnego – umowy sprzedaży – sporządzonego pod Repertorium A nr ....
    W listopadzie 2007 r. małżonkowie zawarli umowę ustanawiającą rozdzielność majątkową,
    w formie aktu notarialnego Repertorium A nr .... W rezultacie dokonano podziału
    współwłasności Nieruchomości – każda ze stron małżeństwa stała się właścicielem ½
    udziału w prawie własności Nieruchomości.
    W listopadzie 2021 r. ... dokonała darowizny swojego ½ udziału w Nieruchomości na rzecz
    syna, ... (Pana syna), na podstawie aktu notarialnego – umowy darowizny – Repertorium A
    nr .... W wyniku tej czynności Pan oraz Pana syn stali się współwłaścicielami
    Nieruchomości w równych częściach – po ½ udziału.
    Po dokonaniu tej darowizny Pan i syn – kierując się przede wszystkim względami
    osobistymi, rodzinnymi oraz potrzebą zabezpieczenia Panów przyszłych warunków
    mieszkaniowych – podjęli Panowie wspólną decyzję o budowie domu jednorodzinnego w
    zabudowie bliźniaczej („bliźniaka”) na przedmiotowej Nieruchomości. Zgodnie z
    ustaleniami, część budynku miała być przeznaczona dla Pana syna, natomiast inna dla
    Pana.
    Taki podział wynikał z faktycznego zamiaru wspólnego zamieszkania przez Panów na
    jednej nieruchomości, przy jednoczesnym zapewnieniu każdej ze stron niezależnej
    przestrzeni mieszkalnej. Taki układ stanowił rozwiązanie zgodne z Panów potrzebami
    życiowymi i rodzinnymi. W celu realizacji tej inwestycji Pan i syn dołożyli wszelkich
    możliwych starań organizacyjnych i formalnych. Pozyskali Panowie niezbędną
    dokumentację projektową, uzyskali decyzję o pozwoleniu na budowę oraz przeprowadzili
    postępowania administracyjne wymagane przepisami prawa budowlanego i miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego. Całość inwestycji została w pełni zgodna z
    przepisami prawa, a jej realizacja nie miała charakteru komercyjnego, lecz wyłącznie
    osobisty, rodzinny i mieszkaniowy.
    Budowa Nieruchomości rozpoczęła się w 2021 r., jednakże jej przebieg był rozłożony w
    czasie z uwagi na konieczność systematycznego gromadzenia środków finansowych przez
    Pana i syna. Inwestorzy nie korzystali z zewnętrznego finansowania ani wsparcia
    inwestycyjnego – wszystkie prace były realizowane na Panów koszt, w ramach prywatnych
    środków oraz osobistego zaangażowania.
    Realizacja inwestycji wiązała się z dużym nakładem pracy, czasu oraz wysiłku po stronie
    Pana i syna. Sam proces budowlany był znacząco utrudniony z uwagi na rosnące ceny
    materiałów budowlanych, usług oraz zmiany sytuacji gospodarczej w Polsce, w tym wysoki

    poziom inflacji, jaki występował w latach 2021–2024. Wzrost kosztów budowy oraz
    przewidywane bardzo wysokie koszty wykończenia budynku doprowadziły do znacznego
    przekroczenia pierwotnie planowanego budżetu inwestycji.
    W efekcie powyższych trudności finansowych, Pan i syn – mimo że zamierzeniem
    pierwotnym było wspólne zamieszkanie w wybudowanym budynku – byli zmuszeni
    zrewidować swoje plany. Ostatecznie podjęli Panowie decyzję o sprzedaży części
    Nieruchomości, tj. tej, która pierwotnie miała służyć jako miejsce zamieszkania dla Pana.
    Warto przy tym podkreślić, że część Nieruchomości, w której zamieszkać ma Pana syn, nie
    była i nie jest przeznaczona do sprzedaży – Pana syn zamierza w niej faktycznie
    zamieszkiwać.
    W związku z podjętą decyzją, pod koniec 2024 r. Pan i syn (współwłaściciele po ½
    sprzedawanej części Nieruchomości) zawarli umowę przedwstępną sprzedaży części
    Nieruchomości, w formie aktu notarialnego Repertorium A nr ..., z osobą trzecią
    zainteresowaną nabyciem tej części. Umowa przyrzeczona została zawarta w maju 2025 r.,
    również w formie aktu notarialnego – Repertorium A nr ....
    Dodatkowo w związku z planowaną sprzedażą części Nieruchomości, Pan wraz z synem
    dokonali wyodrębnienia działki przeznaczonej do zbycia, wraz z przynależnym do niej
    budynkiem (Nieruchomość). Działanie to miało na celu zachowanie wymaganych
    formalności prawnych i umożliwienie przeprowadzenia transakcji w zgodzie z
    obowiązującymi przepisami.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Właścicielami wyodrębnionej działki przeznaczonej do zbycia, wraz z przynależnym do niej
    budynkiem byli w częściach ułamkowych (po ½) Pan i Pana syn.
    Do przeniesienia prawa własności udziału ½ w nieruchomości należącej do Pana, na
    nabywcę doszło wraz z podpisaniem aktu notarialnego 20 maja 2025 r.
    W umowie sporządzonej w formie aktu notarialnego, jako sprzedający wskazani zostali
    Pan i Pana syn, którzy to obaj zbyli po ½ udziału w nieruchomości (łącznie całość).
    Pana Zdaniem, zbycie udziału w nieruchomości nie nastąpiło w wykonaniu działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o PIT, stanowiło jedynie zwykłe
    rozporządzenie Pana majątkiem prywatnym oraz nie spełnia przesłanek wskazanych w
    ww. przepisie, tj. w szczególności wykonywania czynności w sposób zorganizowany i
    ciągły, bowiem transakcja ta miała charakter jednorazowy jak wskazano w uzasadnieniu
    wniosku. Dodatkowo, wszelkie koszty związane z nieruchomością ponosił osobiście Pan i
    Pana syn, jako osoby nieprowadzące działalności gospodarczej w tym zakresie. Ponadto
    faktury dotyczące wszelkich kosztów były imienne, bez numerów NIP i miały na celu
    jedynie stwierdzenie poniesienia wydatku, a co najważniejsze nie były rozliczane w Pana
    kosztach uzyskania przychodu z tytułu prowadzonej działalności.
    Pytanie (ostatecznie zadane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego, w związku ze sprzedażą wyodrębnionej
    części Nieruchomości wraz z przynależną do niej częścią budynku, po Pana stronie
    powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, sprzedaż wyodrębnionej części Nieruchomości wraz z częścią budynku
    mieszkalnego, która do niej przynależy nie będzie skutkować powstaniem obowiązku
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ od nabycia Nieruchomości
    (2007) minęło ponad 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie, a także zbycie tej części nie było, nie jest i nie będzie czynnością wykonywaną w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

    Zgodnie z art. 5a ust. 1 pkt 6 ustawy o PIT Ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności
    gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej - oznacza to działalność
    zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
    - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i
    ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Zgodnie z treścią wyżej wskazanego przepisu działalnością gospodarczą jest działalność
    zarobkowa prowadzona we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. Aby więc
    uznać daną czynność za działalność gospodarczą, musi ona mieć charakter powtarzalny,
    zaplanowany i prowadzony w sposób profesjonalny – nie wystarczy sam fakt uzyskania
    dochodu.
    W analizowanej sprawie dokonał Pan jednorazowej sprzedaży części nieruchomości w
    celu pokrycia nieprzewidzianych wydatków związanych z budową domu.
    Sprzedaż miała charakter incydentalny, nie stanowiła zorganizowanej aktywności
    zarobkowej i nie miała cech ciągłości. Nie prowadzi Pan działalności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, a cała inwestycja miała charakter prywatny i osobisty – w związku z
    tym w Pana ocenie sprzedaż nie spełnia ustawowych kryteriów działalności gospodarczej.
    Natomiast, jak wskazuje art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, źródłami przychodów są:
    odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
    dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku,
    licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te
    odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przepis ten zawiera zatem dwie podstawowe przesłanki wyłączające opodatkowanie z
    tytułu sprzedaży nieruchomości, które muszą zostać spełnione łącznie: po pierwsze,
    zbycie nie może być dokonane w ramach działalności gospodarczej, a po drugie – musi
    nastąpić w okresie krótszym niż pięć lat od nabycia lub wybudowania nieruchomości.
    W analizowanej sprawie pierwsza z przesłanek – brak związku sprzedaży z działalnością
    gospodarczą – została spełniona, ponieważ sprzedaż miała charakter jednorazowy,
    incydentalny i odbyła się, bez zamiaru zarobkowego czy handlowego. Druga przesłanka
    również została spełniona, ponieważ zbywana część działki (Nieruchomości) została
    nabyta w 2007 r., a więc po upływie pięciu lat od końca roku nabycia. W związku z tym,
    zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, oraz zgodnie z powyższą analizą
    nie jest Pan zobowiązany do opłacenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży części
    Nieruchomości.
    Dodatkowo na gruncie przepisów Kodeksu cywilnego, w szczególności art. 46 § 1 i art. 48,
    budynki trwale związane z gruntem nie stanowią odrębnego przedmiotu własności – są
    one częścią składową nieruchomości gruntowej. Zasada ta wynika z rzymskiej reguły
    superficies solo cedit, zgodnie z którą to, co znajduje się na powierzchni, przynależy do
    gruntu. Oznacza to, że w przypadku sprzedaży nieruchomości obejmującej grunt i
    wybudowany na nim budynek, za datę nabycia całej nieruchomości należy uznać datę

    nabycia gruntu – niezależnie od tego, kiedy wzniesiono budynek. Budynek, jako część
    składowa gruntu, nie może bowiem funkcjonować w obrocie prawnym niezależnie od tego
    gruntu.
    W związku z powyższym, w analizowanym przypadku decydujące znaczenie ma data
    nabycia gruntu, która miała miejsce w 2007 r. To ta data, a nie późniejsza data
    wybudowania budynku, wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, o którym mowa
    w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT. Skoro zatem sprzedaż nastąpiła po upływie tego
    okresu, przychód z tytułu tej transakcji nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Takie stanowisko powszechne jest w doktrynie przykładowo R. Kowalski [w:] PIT.
    Komentarz do wybranych przepisów, LEX/el. 2020, art. 10. Pomimo że prawodawca
    wskazuje na 5-letni okres od końca roku nabycia lub wybudowania, nie może to przesłonić
    faktu, iż w przypadku zbycia nieruchomości składającej się z gruntu i naniesień
    (budynków, budowli) nadrzędne znaczenie ma grunt. Tym samym jeżeli np. transakcja ma
    miejsce po upływie 5 lat od końca roku nabycia gruntu, ale przed upływem 5 lat od końca
    roku wybudowania budynku, decyduje data nabycia gruntu i przychód nie wystąpi.
    Dodatkowo również takie stanowisko potwierdzał wielokrotnie organ podatkowy
    przykładowo w interpretacji indywidualnej z dnia 10 lutego 2020 r. sygn. 0113-KDIPT2-
    2.4011.728.2019.4.AKU. W konsekwencji, w przypadku wybudowania budynku na
    własnym gruncie, grunt ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). To
    oznacza, że skoro budynek nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być
    samodzielnym przedmiotem zbycia bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż
    nieruchomości obejmuje zarówno zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku,
    trwale z nim związanego. Dlatego za datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać
    należy datę nabycia gruntu, niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono
    budynek.
    Podsumowując, w Pana ocenie nie jest Pan zobowiązany do opłacenia podatku
    dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży części Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane
      w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w

      lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku,
      licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie;
      w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw określonych w ww. lit. a-c ww.) w
    myśl tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
      odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
      zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że w czerwcu 2007 r. nabył Pan wspólnie z małżonką,
    do majątku wspólnego, zabudowaną nieruchomość rolną położoną na podstawie aktu
    notarialnego – umowy sprzedaży. W listopadzie 2007 r. małżonkowie zawarli umowę
    ustanawiającą rozdzielność majątkową. W rezultacie dokonano podziału współwłasności
    Nieruchomości – każda ze stron małżeństwa stała się właścicielem ½ udziału w prawie
    własności Nieruchomości. W listopadzie 2021 r. Pana małżonka dokonała darowizny
    swojego ½ udziału w Nieruchomości na rzecz syna. W wyniku tej czynności Pan oraz Pana
    syn stali się współwłaścicielami Nieruchomości w równych częściach – po ½ udziału. Po
    dokonaniu tej darowizny Pan i syn podjęli wspólną decyzję o budowie domu
    jednorodzinnego w zabudowie bliźniaczej („bliźniaka”) na przedmiotowej Nieruchomości.
    Zgodnie z ustaleniami, część budynku miała być przeznaczona dla Pana syna, natomiast
    inna dla Pana. Budowa Nieruchomości rozpoczęła się w 2021 r., jednakże jej przebieg był
    rozłożony w czasie z uwagi na konieczność systematycznego gromadzenia środków
    finansowych przez Pana i syna. Realizacja inwestycji wiązała się z dużym nakładem pracy,
    czasu oraz wysiłku po stronie Pana i syna. Sam proces budowlany był znacząco
    utrudniony z uwagi na rosnące ceny materiałów budowlanych, usług oraz zmiany sytuacji
    gospodarczej w Polsce, w tym wysoki poziom inflacji, jaki występował w latach 2021–2024.
    Wzrost kosztów budowy oraz przewidywane bardzo wysokie koszty wykończenia budynku
    doprowadziły do znacznego przekroczenia pierwotnie planowanego budżetu inwestycji. W
    efekcie powyższych trudności finansowych ostatecznie podjęli Panowie decyzję o
    sprzedaży części Nieruchomości, tj. tej, która pierwotnie miała służyć jako miejsce
    zamieszkania dla Pana. Właścicielami wyodrębnionej działki przeznaczonej do zbycia, wraz
    z przynależnym do niej budynkiem byli w częściach ułamkowych (po ½) Pan i Pana syn. Do
    przeniesienia prawa własności udziału ½ w nieruchomości należącej do Pana, na nabywcę
    doszło wraz z podpisaniem aktu notarialnego 20 maja 2025 r. W umowie sporządzonej w
    formie aktu notarialnego, jako sprzedający wskazani zostali Pan i Pana syn, którzy to obaj
    zbyli po ½ udziału w nieruchomości (łącznie całość).
    Wyjaśnić należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje
    pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne.
    Nie określa również na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego,
    może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw
    majątkowych. Zatem, pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa
    własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej,
    na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub
    praw.

    Aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu należy
    odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu cywilnego
    nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają
    zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego. W tym zakresie należy odwołać się do przepisów ustawy z 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), a w szczególności do art.
    155 § 1, który stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    W przedmiotowej sprawie konieczne jest także powołanie przepisów ustawy z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.),
    normujących stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność
      majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie
      jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny).
      Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego
      każdego z małżonków.
    Z kolei art. 35 ww. Kodeksu stanowi, że:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku
      wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    Zgodnie z ogólną zasadą uregulowaną w art. 43 § 1 ww. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Zważywszy
    na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością ustawową,
    definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez każdego z
    małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale.
    Wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność łączna. Charakteryzuje się
    ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku
    wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału
    majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do
    całości majątku wspólnego.
    Stosownie do art. 47 § 1 ww. Kodeksu:
      Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność
      ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub
      rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka
      może poprzedzać zawarcie małżeństwa.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego).

    Co do zasady, z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
    Stosownie natomiast do art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej,
      nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania
      wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku
      wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o
      którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym
      nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w
      trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.
    Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment
    poniesienia wydatku na nabycie nieruchomości do majątku wspólnego i to, że tego
    wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu
    małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.
    Zatem, data zniesienia wspólności majątkowej nie jest datą „nowego” nabycia
    nieruchomości, ale datą przekształcenia współwłasności łącznej we współwłasność w
    częściach ułamkowych.
    Rozpatrując moment nabycia należy odnieść się do przepisów ustawy Kodeks cywilny.
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1-3 oraz art. 48 powołanej ustawy:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw
      rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
      Przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części
      składowych.
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania
    Grunty stanowiące odrębny przedmiot własności są więc z natury swej nieruchomościami,
    budynki natomiast trwale z gruntem związane są częścią składową nieruchomości,
    własność nieruchomości gruntowej rozciąga się na budynki, które stały się częścią
    składową nieruchomości. Budynek trwale związany z gruntem jako część składowa gruntu,
    nie może być przedmiotem odrębnej własności. Odrębnym przedmiotem własności
    budynek będzie wówczas, gdy wzniesiono go na gruncie będącym w użytkowaniu
    wieczystym i w takim przypadku istotne znaczenie będzie miała data jego wybudowania.
    Z powyższego wynika, że w przypadku wybudowania budynku na własnym gruncie, grunt
    ten wraz z budynkiem stanowi jedną rzecz (nieruchomość). Oznacza to, że skoro budynek
    nie stanowi odrębnej nieruchomości, to nie może być samodzielnym przedmiotem zbycia
    bez gruntu, na którym został wzniesiony. Sprzedaż nieruchomości obejmuje zarówno
    zbycie gruntu, jak i znajdującego się na nim budynku trwale z nim związanego. Dlatego za
    datę nabycia nieruchomości w takim wypadku uznać należy datę nabycia gruntu
    niezależnie od tego, kiedy na gruncie tym wzniesiono budynek.
    Mając na uwadze powyższe uznać należy, że nabycie przez Pana przedmiotowej
    nieruchomości nastąpiło w 2007 r., tj. w chwili kiedy wspólnie z małżonką dokonał Pan

    zakupu tej nieruchomości. Umowa ustanawiająca rozdzielność majątkową przekształciła
    jedynie współwłasność łączną we współwłasność w częściach ułamkowych, w wyniku
    której udział jaki przypadł Panu w przedmiotowej nieruchomości wyniósł ½.
    Wobec tego pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych, należy liczyć od końca roku, w którym nabył
    Pan nieruchomość, o której mowa we wniosku, do majątku wspólnego małżeńskiego, tj.
    2007 r.
    W konsekwencji, dokonane przez Pana w 2025 r. odpłatne zbycie ½ udziału ww.
    nieruchomości, z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będzie skutkować powstaniem źródła
    przychodów. Tym samym nie będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego
    od osób fizycznych z tego tytułu.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego
    wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy
    Ordynacja podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje
    skutków prawnych dla innych osób (np. Pana syna).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
      zastosuje się Pan do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.