Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.759.2025.1.MKA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-30
Teza: Uznanie, że planowana sprzedaż działek nie będzie czynnością
podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie uznania, że planowana sprzedaż działek nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia 13 sierpnia 1996 r. umową darowizny nabyła Pani współwłasność nieruchomości
    rolnej zabudowanej, położonej w miejscowości (...) i oznaczonej nr geodezyjnym 1 o pow.
    13,6231 ha. Akt notarialny sporządzono przez A.A. notariusza w (...) za Rep. A nr (...).
    W 2006 r. Rada Miasta (...) uchwaliła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    (uchwała z 28 grudnia 2006 r. nr (...)) dla terenu, będącego Pani współwłasnością. Zgodnie
    z planem część działki nr 1 została przeznaczona pod zabudowę mieszkaniową
    jednorodzinną lub wielorodzinną z usługami.
    Dnia 27 marca 2013 r. została zawarta umowa darowizny (akt notarialny Repertorium A nr
    (...)). Na mocy ww. umowy działka, która stanowiła Pani współwłasność z siostrą została
    podzielona na działki o nr: 1/1, 1/2, 1/3, 1/4, 1/5.
    W wyniku umowy darowizny została Pani pełną właścicielką działki nr 1/3 o pow. 0,3567
    ha. Dnia 14 kwietnia (...) na Pani wniosek Burmistrz Miasta (...) wydał decyzję podziałową
    (...). Na mocy tej decyzji działka należąca do Pani została podzielona na działki 1/6, 1/7, 1/8.
    Na gruntach należących do Pani prowadzi Pani własną działalność rolniczą. Wszystkie
    działki nie służyły i nie mają służyć działalności gospodarczej.
    Działki nr: 1/6, 1/7, 1/8 będą sprzedane dla osoby fizycznej. Nie były przedmiotem najmu
    /dzierżawy lub umów o podobnym charakterze. Nie udzielała Pani pełnomocnictwa do
    dysponowania działkami. W niedługim czasie planuje Pani kupno mieszkania dla
    zabezpieczenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Nie prowadziła Pani żadnej działalności marketingowej. Nie podjęła Pani żadnych starań,
    żeby zwiększyć atrakcyjność nieruchomości (działek). Teren jest nieuzbrojony. Są to łąki i
    pastwiska. Działki mające być przedmiotem sprzedaży są wykorzystywane w prowadzonej
    przez Panią działalności rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy podatku od towarów i

    usług. Była i jest Pani rolnikiem ryczałtowym. Przedmiotowe działki do tej pory były i są
    wykorzystywane w celach rolnych. Są to łąki, z których sprzedaje Pani zebrane siano. Nie
    jest Pani z tytułu prowadzonej działalności rolniczej czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Decyzją Burmistrza Miasta (...) z 21 stycznia 2013 r., działka nr 1 została podzielona na
    kilka działek, w tym działka nr 1/2 z przeznaczeniem pod drogę. Z wnioskiem o podział
    wystąpiła Pani osobiście i przedstawiła projekt podziału nieruchomości.
    Burmistrz wyraził zgodę na proponowany podział pod warunkiem, że dostęp do drogi
    publicznej wydzielonych nieruchomości zostanie ustalony przez działkę nr 1/2.
    Nie zawarła Pani umowy przedwstępnej sprzedaży przedmiotowych działek. Nigdy
    wcześniej nie sprzedawała Pani żadnych działek, nigdy nie była Pani płatnikiem podatku
    VAT.

## Pytanie

Pani wątpliwości dotyczą czy sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
    Uważa Pani, że przyszła sprzedaż działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Posiadane działki są nabyte w drodze darowizny. Nie zostały kupione z
    zamiarem ich dalszej odsprzedaży. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, bądź
    dzierżawy. Działania podejmowane przez Panią, czyli podział na działki należą do zwykłego
    zarządu prywatnym majątkiem.
    Pani zamiarem jest sprzedaż niepotrzebnych gruntów w celu uzyskania środków na zakup
    mieszkania. Nie poczyniła Pani przy tym żadnych działań zmierzających do podniesienia
    wartości tych nieruchomości, czyli nie uzbroiła Pani terenu, nie wykonała drogi
    dojazdowej, nie doprowadziła Pani kanalizacji. Nie prowadziła Pani działalności
    marketingowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, działającego w takim charakterze w
    odniesieniu do danej transakcji.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W
    tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą

    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska
    judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź
    darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został
    nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach
    działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności w
    jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które
    dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona
    podatników VAT.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych.
    „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez
    nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście niniejszej sprawy, należy zwrócić uwagę na treść definicji pojęcia
    „działalność gospodarcza”, w której mówi się o wykorzystywaniu m.in. towarów w sposób
    ciągły do celów zarobkowych. Takie wykorzystywanie towarów ma miejsce poprzez
    oddanie ich w stosunki obligacyjne (najem, dzierżawa, leasing itp.).
    Z okoliczności wskazanych przez Panią we wniosku wynika, że na podstawie umowy
    darowizny 13 sierpnia 1996 r. nabyła Pani współwłasność nieruchomości rolnej
    zabudowanej, oznaczonej nr geodezyjnym 1 o pow. 13,62131 ha. Następnie działka nr 1
    została podzielona na działki nr: 1/1, 1/2, 1/3, 1/4 i 1/5. Na mocy darowizny z 27 marca
    2013 r., działka nr 1/3, która stanowiła Pani współwłasność z siostrą stała się Pani
    własnością. Tym samym na podstawie darowizny została Pani właścicielką działki nr 1/3 o

    pow. 0,3567 ha. Następnie w wyniku podziału na Pani wniosek działka należąca do Pani
    (nr 1/3) została podzielona na działki: 1/6, 1/7, 1/8. Działki nr: 1/6, 1/7, 1/8 będą sprzedane
    dla osoby fizycznej.
    Na gruntach należących do Pani prowadzi Pani własną działalność rolniczą. Działki mające
    być przedmiotem sprzedaży są wykorzystywane w prowadzonej przez Panią działalności
    rolniczej w rozumieniu art. 2 pkt 15 ustawy VAT. Była i jest Pani rolnikiem ryczałtowym.
    Przedmiotowe działki do tej pory były i są wykorzystywane w celach rolnych. Są to łąki, z
    których sprzedaje Pani zebrane siano. Nie jest Pani z tytułu prowadzonej działalności
    rolniczej czynnym podatnikiem podatku VAT. Wszystkie działki nie służyły i nie mają służyć
    działalności gospodarczej. Nie były przedmiotem najmu/dzierżawy lub umów o podobnym
    charakterze. Nie udzielała Pani pełnomocnictwa do dysponowania działkami. Nie zawarła
    Pani umowy przedwstępnej sprzedaży przedmiotowych działek. Nigdy wcześniej nie
    sprzedawała Pani żadnych działek. Nie podejmowała Pani w stosunku do działek żadnych
    działań marketingowych ani działań mających na celu podniesienie ich atrakcyjności.
    Pani wątpliwości w sprawie dotyczą wskazania, czy planowana sprzedaż działek nabytych
    w drodze darowizny będzie stanowiła czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo.
    Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma
    bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana
    i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie należy
    przeanalizować całokształt działań jakie Pani podjęła w odniesieniu do sprzedawanych
    działek.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE prowadzi do
    wniosku, że planowana sprzedaż działek nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Panią
    za podatnika tego podatku.
    Skala Pani zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży posiadanych działek nie wykracza
    poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W
    analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w
    przedmiocie sprzedaży ww. nieruchomości, która byłaby porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił
    bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądziłby, że sprzedaż przez Panią
    opisanych działek wypełni przesłanki działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT.
    W stosunku do planowanej sprzedaży działek, jak wynika z opisu sprawy, nie ponosiła Pani
    nakładów w celu ich uatrakcyjnienia np. nie podejmowała Pani aktywnych działań
    marketingowych, nie wynajmowała ani nie dzierżawiła Pani działek, nie wykorzystywała ich
    Pani w działalności gospodarczej. Nie zawarła Pani umowy przedwstępnej, nie udzielała
    Pani pełnomocnictwa do dysponowania działkami. Z tytułu prowadzonej działalności
    rolniczej nie jest Pani czynnym podatnikiem podatku VAT. Nigdy wcześniej nie
    sprzedawała Pani żadnych działek. Co prawda na Pani wniosek został dokonany podział
    działki nr 1/3, ale w związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w

    odniesieniu do sprzedaży działek nie wystąpił taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie
    przesądzałby, że sprzedaż ww. działek wypełniła w momencie ich dokonania przesłanki
    działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Brak jest w sprawie przesłanek do uznania, że
    mamy tu do czynienia z działalnością o charakterze zawodowym, stałym i
    zorganizowanym. Nie zachowała się Pani w żadnej mierze jak przedsiębiorca handlujący
    nieruchomościami, który swoimi działaniami zmierza do uzyskania jak najkorzystniejszej
    ceny i maksymalizacji zysku. Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku
    wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieścił się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży działek nie będzie Pani działała w charakterze
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    myśl art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym planowana sprzedaż działek nie będzie
    czynnością objętą dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż działek z Pani majątku
    prywatnego nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Panią w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.