Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-818/12/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-10-05
Teza: dot. możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na wynagrodzenie z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy.
Słowa kluczowe: budynek-budynek użytkowy; działalność-działalność gospodarcza; grunty; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 10 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 17 września 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na wynagrodzenie z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lipca 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości i momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wydatków poniesionych na wynagrodzenie z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z dnia 7 września 2012 r. Znak: IBPBI/1/415-818/12/AP wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 17 września 2012 r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności są usługi transportowe. W bieżącym, tj. w 2012 r. poszerzył działalność o usługi gastronomiczne. Zdarzenia gospodarcze związane z tą działalnością ewidencjonowane są w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Za zgodą Burmistrza miasta, wyrażoną w piśmie z dnia 2 lutego 2012 r., Spółka z o.o. dokonała na rzecz Wnioskodawcy cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy zawartej przez ww. Spółkę z Burmistrzem miasta na okres od dnia 6 grudnia 2011 r. do dnia 5 grudnia 2031 r. Przedmiotem cesji jest m.in. prawo do używania i pobierania pożytków z terenu, o powierzchni 174,3 m2, zabudowanego budynkiem gastronomicznym, o powierzchni użytkowej 108 m2, z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług gastronomicznych. Zgodnie z umową cesji z tytułu ww. praw Wnioskodawca zobowiązany był do dokonania zapłaty tytułem wynagrodzenia kwoty 314.036,59 zł, co uczynił przelewem w dniu 16 marca 2012 r.

W uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z dnia 12 września 2012 r., wskazano, iż koszty uzyskania przychodów w prowadzonej podatkowej księdze przychodów i rozchodów ewidencjonowane są w sposób określony w art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca nie korzysta z rozwiązań właściwych dla ksiąg rachunkowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy można zarachować w koszty jednorazowo kwotę 314.036,59 zł, stanowiącą wynagrodzenie za cesję prawa do używania i pobierania pożytków z terenu o powierzchni 174,3 m2, zabudowanego budynkiem gastronomicznym o powierzchni 108 m2, z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług gastronomicznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zapłata wynagrodzenia za prawo wynikające z umowy cesji ma charakter wydatku związanego ze świadczeniem wykonanym jednorazowo, w związku z tym wydatek ten powinien być ujęty w kosztach uzyskania przychodów w momencie poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Katalog wyłączeń zawarty w art. 23 ww. ustawy nie zawiera żadnych ograniczeń w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na wynagrodzenie z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy. Możliwość zaliczenia ww. wydatków do ww. kosztów zależy zatem od spełnienia pozostałych przesłanek określonych w ww. art. 22 ust. 1 ww. ustawy, w szczególności od oceny zasadności poniesienia tych wydatków.

Generalnie należy przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów bądź też zabezpieczenie lub zachowanie tego źródła przychodów, o ile w myśl przepisów ww. ustawy nie podlegają wyłączeniu z tychże kosztów. Przy czym, związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.

Koszty poniesione na zachowanie źródła przychodu to koszty, które poniesione zostały, aby przychody z danego źródła przychodów w dalszym ciągu uzyskiwano oraz aby takie źródło w ogóle dalej istniało. Natomiast za koszty służące zabezpieczeniu źródła przychodów należy uznać koszty poniesione na ochronę istniejącego źródła przychodów, w sposób, gwarantujący bezpieczne funkcjonowanie tego źródła. Istotą tego rodzaju kosztów jest więc ich obligatoryjne poniesienie w celu nie dopuszczenia do utraty źródła przychodu w przyszłości. Podkreślić przy tym należy, iż ciężar wykazania związku przyczynowo-skutkowego z uzyskaniem przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

Jak wynika z treści złożonego wniosku, Wnioskodawca, jako osoba fizyczna, prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Głównym przedmiotem działalności są usługi transportowe. W 2012 r. poszerzył działalność o usługi gastronomiczne. Za zgodą Burmistrza miasta w piśmie z dnia 2 lutego 2012 r. Spółka z o.o. dokonała na rzecz Wnioskodawcy cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy, zawartej przez ww. Spółkę z Burmistrzem miasta na okres od dnia 6 grudnia 2011 r. do dnia 5 grudnia 2031 r. Przedmiotem cesji jest m.in. prawo do używania i pobierania pożytków z terenu, o powierzchni 174,3 m2, zabudowanego budynkiem gastronomicznym, o powierzchni użytkowej 108 m2, z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie świadczenia usług gastronomicznych. Zgodnie z zawartą w dniu 16 marca 2012 r. umową cesji z tytułu ww. praw, Wnioskodawca zobowiązany był do dokonania zapłaty tytułem wynagrodzenia kwoty 314.036,59 zł, co uczynił przelewem w dniu 16 marca 2012 r.

Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż kwota wynagrodzenia jakie Wnioskodawca zobowiązany był zapłacić z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy gruntu i znajdującego się na nim budynku gastronomicznego (które zostały przeznaczone na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług gastronomicznych) jest w istocie wydatkiem poniesionym w celu uzyskiwania przychodów z nowego źródła (rodzaju, profilu) jakim są usługi gastronomiczne świadczone w ww. budynku gastronomicznym. Tym samym stanowi ona wydatek poniesiony w związku z uzyskiwaniem przychodu z prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w zakresie usług gastronomicznych, a zatem może zostać uznana za koszt uzyskania przychodów tej działalności, na podstawie art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zauważyć przy tym należy, iż koszty uzyskania przychodu związane z prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą można podzielić na koszty bezpośrednio oraz pośrednio związane z uzyskaniem przychodu. Za koszty bezpośrednio związane z uzyskaniem przychodu należy uznać te koszty, których poniesienie można wprost powiązać z konkretnym przychodem uzyskanym przez podatnika (np. zakup towarów handlowych). Natomiast koszty pośrednie to takie koszty, których nie można powiązać bezpośrednio z uzyskaniem konkretnego przychodu, lecz ich poniesienie służy całokształtowi prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej (np. koszty administracyjne). Takim też kosztem, a więc kosztem pośrednio związanym z uzyskaniem przychodu z prowadzonej działalności gospodarczej, będzie poniesiony przez Wnioskodawcę wydatek na wynagrodzenie z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy gruntu i znajdującego się na nim budynku gastronomicznego.

Moment zaliczenia ww. wydatku do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca ewidencjonuje koszty uzyskania przychodu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów według metody wynikającej z art. 22 ust. 4 ww. ustawy, należy ustalić zgodnie z treścią tego przepisu, który stanowi, iż koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Przy czym, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów w przypadku podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów, z zastrzeżeniem ust. 5e, 6ba, 6bb i 7b, uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu (art. z art. 22 ust. 6b ww. ustawy).

Zatem wydatki poniesione na wynagrodzenie z tytułu cesji praw i obowiązków wynikających z umowy dzierżawy gruntu i znajdującego się na nim budynku gastronomicznego, należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie sporządzenia dowodu dokumentującego poniesienie ww. wydatku, tj. w przedmiotowej sprawie w dacie zawarcia ww. umowy cesji prawa i obowiązków.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku dołączono dokument źródłowy. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do jego oceny; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez wnioskodawcę i jego stanowiskiem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.