Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.374.2024.1.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2024-07-16
Teza: Prawo do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia.
Słowa kluczowe: badanie-badanie laboratoryjne; czynności-czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług; instytut; odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

23 maja 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 maja 2024 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia pn. „…”.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Instytut (dalej: Wnioskodawca lub Instytut) jest instytutem badawczym, funkcjonującym na podstawie ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o instytutach badawczych (tekst jedn. Dz. U. z 2017 poz. 1158, z późn. zm.). Wnioskodawca posiada osobowość prawną. Zgodnie z przepisami ustawy o instytutach badawczych, do podstawowej działalności Instytutu należy prowadzenie badań naukowych i prac rozwojowych, przystosowywanie wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki oraz ich wdrażanie. W związku z prowadzoną działalnością podstawową Instytut może upowszechniać wyniki badań naukowych i prac rozwojowych.

Generalnie działalność Instytutu skupia się na prowadzeniu badań naukowych i prac rozwojowych, celem ich późniejszego wdrożenia i zaoferowania praktyce (biznesowi). Program badawczy Instytutu obejmuje wszystkie zagadnienia związane z produkcją ogrodniczą, począwszy od badań nad biologicznymi podstawami produkcji owoców, warzyw i roślin ozdobnych przez biotechnologię, genetykę i hodowlę twórczą roślin ogrodniczych, agrotechnikę, fitopatologię, szkółkarstwo i ochronę zasobów genowych roślin sadowniczych, warzywnych i ozdobnych, nawadnianie roślin, uprawę grzybów jadalnych, przetwórstwo i przechowalnictwo owoców i warzyw, bezpieczeństwo żywności, agroinżynierię, ekonomikę i marketing.

Poza analizami dla potrzeb tematów badawczych, laboratoria Instytutu świadczą także usługi komercyjne dla krajowych producentów i eksporterów żywności - w szczególności dotyczące jakości i bezpieczeństwa żywności.

Wskazane usługi podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle art. 265 ust. 1 pkt 2 oraz art. 267 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (tekst jedn. Dz.U.2023.742), efekty finansowe badań naukowych i prac rozwojowych przeprowadzanych przez Instytut są jednym z kryteriów ewaluacji jego działalności naukowej. Ponadto, jak wynika z § 22 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 22 lutego 2019 r. w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej (Dz.U.2022.66), przy ocenie efektów finansowych badań naukowych i prac rozwojowych Instytutu uwzględnia się m.in. przychody z tytułu komercjalizacji wyników badań naukowych lub prac rozwojowych lub know-how związanego z tymi wynikami.

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Instytut zamierza zrealizować przedsięwzięcie pt. „…” (dalej Projekt lub Kompleks laboratoriów). Celem Projektu jest zwiększenie jakości wyników prac B+R o dużym potencjale komercjalizacyjnym w obszarze kluczowym dla sektora rolno-spożywczego jakim jest zapewnienie bezpieczeństwa żywnościowego oraz dostępności żywności o wysokiej jakości. Projekt ma prowadzić do stworzenia nowoczesnej infrastruktury badawczej w strukturach Instytutu. Infrastrukturą tą będzie kompleks laboratoriów, składający się z dwóch nowych obiektów B+R, w których działalność będą prowadzić dwa istniejące laboratoria zajmujące się badaniem żywności. Laboratoria wchodzą w skład struktury Instytutu (nie są odrębnymi podmiotami). Realizacja Projektu będzie obejmować stworzenie (wybudowanie) i wyposażenie laboratoriów.

Uczestnictwo w Projekcie wynika z zapotrzebowania na szereg badań monitoringowych - m.in. w zakresie stosowania środków ochrony roślin, jakości wód powierzchniowych, żywności oraz produktów pszczelich. Kompleks laboratoriów, stworzony w ramach Projektu, będzie oferował odpłatnie szereg badań monitoringowych. Docelowo badania będą prowadzone na rzecz sektora publicznego jak i prywatnego. W obu przypadkach chodzi o odpłatne prowadzenie badań dotyczących żywności.

Projekt wprost przewiduje w części bezpośrednią komercjalizację. W tym zakresie planowana infrastruktura będzie wykorzystywana do świadczenia określonych usług badawczych i analiz laboratoryjnych na zlecenia podmiotów zewnętrznych, takich jak wskazane wyżej. W ramach bezpośredniej komercjalizacji, Projekt zakłada bowiem świadczenie na rzecz podmiotów zewnętrznych odpłatnych usług. Realizacja tych usług odbywać się będzie w ramach czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT. Usługi te będą miały głównie charakter usług badawczych.

W pozostałej części, Projekt zakłada działania inne niż skutkujące bezpośrednią komercjalizacją. Infrastruktura będzie jednak w tym zakresie wykorzystywana do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych (B+R). Zasadniczo, badania będą prowadzone przez pracowników Instytutu, dla których tworzona Infrastruktura stanowić będzie przestrzeń badawczą. Badania będą służyć pozyskiwaniu wiedzy, w tym wyników prac B+R. Wiedza ta z założenia będzie dobierana i analizowana pod względem jej dalszego potencjału komercjalizacyjnego. Między innymi zakłada się, że przedsięwzięcie pozwoli na testowanie wyników prac badawczych w środowisku rzeczywistym, co zwiększy efektywność transferu wiedzy oraz będzie stymulować aktywną dalszą współpracę z innymi podmiotami.

Dalsza współpraca z innymi podmiotami z założenia będzie miała charakter działalności gospodarczej, w ramach której Instytut będzie np. udzielał licencji albo świadczył usługi. Zakładany efekt działań w tym zakresie, choć na moment ponoszenia wydatków nie jest sprecyzowany, ma mieć związek z działalnością gospodarczą.

Tak więc, Projekt, w części działań nienastawionych na bezpośrednią komercjalizację, ma prowadzić do powstawania wiedzy, która pośrednio będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej.

Wynika to z założeń Przedsięwzięcia, wśród których znalazło się m.in. zwiększenie podaży wysokiej jakości wyników prac B+R o dużym potencjale komercjalizacyjnym. Projekt w szczególności ma na celu zapewnienie ściślejszej współpracy Instytucji B+R z sektorem przedsiębiorstw oraz podmiotami sektora rolno-spożywczego w obszarze hodowli roślin ogrodniczych.

W celu realizacji Projektu, Instytut będzie ponosił wydatki, których wartość netto będzie w całości objęta dofinansowaniem (wydatki w wartości netto stanowić będą koszty kwalifikowane). Dofinansowanie jest przyznawane Instytutowi przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności. Koszty kwalifikowane obejmują wszelkie wydatki niezbędne do stworzenia i wyposażenia laboratoriów (obiektów), w szczególności: koszty budowlane, zakupu aparatury, koszt gwarancji i opieki serwisowej, licencje; szkolenia (instruktaż) dla osób zaangażowanych we wdrażanie przedsięwzięcia.

Faktury dokumentujące towary i usługi nabyte w celu realizacji Projektu będą wystawione na Instytut. Instytut realizuje Przedsięwzięcie samodzielnie.

Krajowy Plan Odbudowy i Zwiększania Odporności, z którego przyznawane jest dofinansowanie, ma na celu zapewnienie ściślejszej współpracy instytucji B+R (takich jak Instytut) z sektorem przedsiębiorstw. Projekt został wybrany do dofinansowania m.in. ze względu na duży potencjał komercjalizacyjny.

Infrastruktura wytworzona w ramach Projektu nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT, ani czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

Wnioskodawca przyjmuje, że efekty przedsięwzięcia będą wykorzystywane wyłącznie w działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Wykorzystanie określone niezwiązane bezpośrednio z komercjalizacją (w ramach projektów badawczo-rozwojowych) służy pośrednio do realizacji działalności gospodarczej (opodatkowanej), bowiem jakiekolwiek uzyskane wyniki (wiedza), które mają potencjał komercyjny zostaną wykorzystane do wykonywania sprzedaży opodatkowanej VAT. Infrastruktura nie będzie w żaden sposób wykorzystywana do działalności zwolnionej z podatku VAT.

Pochodzące z dofinansowania środki będą przeznaczone na realizacje zadań Instytut w ramach Projektu i nie mogą być wydatkowane na inne cele.

### Pytanie

Czy Wnioskodawcy na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przysługuje pełne prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki poniesione na utworzenie Laboratorium?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przysługuje mu pełne prawo do odliczenia kwot podatku naliczonego wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki poniesione na utworzenie Laboratorium.

W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Dokonanie odliczenia warunkowane jest więc istnieniem związku pomiędzy danym zakupem, a sprzedażą opodatkowaną. Należy zatem zidentyfikować czy zakupy finansowane ze środków Projektu mają być wykorzystane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, a więc zasadniczo do odpłatnej dostawy towarów lub odpłatnego świadczenia usług.

Instytut jest czynnym podatnikiem podatku VAT i prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W świetle tego przepisu, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powstałą w ramach konkretnego Przedsięwzięcia infrastrukturę Instytut ma docelowo wykorzystywać w całości do celów działalności gospodarczej.

Działalność gospodarcza Instytutu polega na prowadzeniu badań naukowych i prac rozwojowych, przystosowywaniu wyników badań naukowych i prac rozwojowych do potrzeb praktyki oraz na wdrażaniu wyników badań naukowych i prac rozwojowych (komercjalizacja). Dotyczy to usług, które będą wykonywane odpłatnie na rzecz innych podmiotów - głównie określonej grupy docelowej.

W tej części związek z działalnością gospodarczą będzie miał charakter bezpośredni (bezpośrednia komercjalizacja). Nowa infrastruktura pozwoli Instytutowi na prowadzenie tego rodzaju działalności. Za jej pomocą Wnioskodawca będzie zatem w stanie świadczyć nowego rodzaju usługi.

Tak więc, powstałą w ramach konkretnego Przedsięwzięcia infrastrukturę Instytut ma docelowo wykorzystywać w całości do celów działalności gospodarczej. W części związek z działalnością gospodarczą będzie miał charakter bezpośredni (bezpośrednia komercjalizacja).

W pozostałej części (działania bez bezpośredniej komercjalizacji), występuje pośredni z działalnością gospodarczą. Infrastruktura pozwoli Instytutowi na stworzenie przestrzeni badawczej Prowadzone działania badawcze (B+R) mogą z założenia powodzić do pewnych rezultatów - uzyskania wiedzy. W ramach tego Projektu zakładane jest, że uzyskiwana wiedza ta będzie mogła służyć do dalszej działalności opodatkowanej. W tym zakresie występuje pośredni związek z działalnością gospodarczą.

Jak wskazał Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 20.05.2016 r., znak: IPPP1/4512-278/16-2/RK: „ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Istotna jest intencja nabycia, jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych - odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności”. Intencją Wnioskodawcy od początku (tj. od momentu przystąpienia do realizacji badań przy wykorzystaniu infrastruktury) będzie wykorzystywanie wyników prac (a więc także nabytych w ramach przedsięwzięcia towarów i usług) do wykonywania usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Dokonywanie wydatków w ramach Przedsięwzięcia jest dokonywane z co najmniej pośrednim wykorzystaniem efektów działań (uzyskiwanej wiedzy) w działalności gospodarczej.

Projekt służy zatem w całości sprzedaży opodatkowanej - także w odniesieniu do działań niezakładających bezpośredniej komercjalizacji. W efekcie, Wnioskodawca, w momencie dokonywania zakupu towarów i usług celem realizacji Projektu działa jako podatnik VAT.

Intencją Wnioskodawcy, dokonującego zakupów towarów i usług w ramach Projektu, jest przeznaczenie nowej infrastruktury wyłącznie do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT (nie wystąpią czynności zwolnione).

W konsekwencji, zakupy finansowane ze środków Projektu wykazują bezpośredni związek z działalnością opodatkowaną.

W związku z tym, Instytutowi będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji Projektu.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej ustawą:

W zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

a) nabycia towarów i usług,

b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub bezpośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.

Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy zbadać wyłącznie związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy. Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE. Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Należy jednak zwrócić uwagę, że zgodnie z postanowieniami art. 1, podatek powinien być naliczany na wszystkich stadiach obrotu, z etapem sprzedaży detalicznej włącznie. Mechanizmem zapewniającym obciążenie podatkiem wyłącznie ostatecznych odbiorców towarów i usług, przy jednoczesnym naliczaniu podatku na każdym etapie obrotu, jest wskazane w ust. 2, prawo do odliczenia od podatku należnego podatku zapłaconego przy nabyciu towarów i usług. Ograniczenie prawa do odliczenia podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na podstawie wyraźnych przepisów prawa.

Szczegółowe zasady realizacji prawa do odliczenia podatku zawierają przepisy Tytułu X Dyrektywy 2006/112/WE. Z tego powodu należy uznać, że przepisy tego Tytułu należą bez wątpienia do najistotniejszych regulacji ww. Dyrektywy. Neutralność podatku od wartości dodanej dla podatnika wyraża się, m.in. dążeniem do poszukiwania, wdrażania i ochrony rozwiązań legislacyjnych zapewniających stan prawny, w którym wartość podatku zapłaconego przez podatnika w cenie zakupywanych przez niego towarów i usług wykorzystywanych do celów działalności opodatkowanej, nie będzie stanowić dla podatnika ostatecznego kosztu. Podatnik musi mieć zapewnioną możliwość odzyskania podatku naliczonego związanego ze swoją działalnością opodatkowaną. Wszelkie korzystne dla podatnika konsekwencje wynikające z koncepcji neutralności podatku, są traktowane w doktrynie wspólnego systemu VAT, jako fundamentalne prawo podatnika, nie zaś jako jego przywilej.

Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v. Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03 (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais). TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.

Zatem niezbędnym warunkiem odliczenia VAT jest istnienie związku pomiędzy zakupami a konkretną transakcją opodatkowaną. Prawo do odliczenia podatku naliczonego powinno przysługiwać podatnikowi w takim zakresie, w jakim działalność podatnika daje to prawo. Aby odliczenie podatku było dopuszczalne, transakcja powodująca naliczenie podatku winna pozostawać w ścisłym związku z transakcjami, które rodzą prawo do odliczenia. W ten sposób prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług zakłada, że poczynione wydatki stanowią element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzącym prawo do jego odliczenia.

Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że są Państwo czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierzają Państwo zrealizować przedsięwzięcie pt. „…” (dalej Projekt lub Kompleks laboratoriów). Projekt ma prowadzić do stworzenia nowoczesnej infrastruktury badawczej w strukturach Instytutu. Realizacja Projektu będzie obejmować stworzenie (wybudowanie) i wyposażenie laboratoriów. Projekt wprost przewiduje w części bezpośrednią komercjalizację. W ramach bezpośredniej komercjalizacji Projekt zakłada świadczenie na rzecz podmiotów zewnętrznych odpłatnych usługi. W pozostałej części, Projekt zakłada działania inne niż skutkujące bezpośrednią komercjalizacją. Infrastruktura będzie jednak w tym zakresie wykorzystywana do prowadzenia prac badawczo-rozwojowych (B+R). Projekt, w części działań nienastawionych na bezpośrednią komercjalizację, ma prowadzić do powstawania wiedzy, która pośrednio będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej. Faktury dokumentujące towary i usługi nabyte w celu realizacji Projektu będą wystawione na Instytut. Infrastruktura wytworzona w ramach Projektu nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT, ani czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT. Wnioskodawca przyjmuje, że efekty przedsięwzięcia będą wykorzystywane wyłącznie w działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Na tle przedstawionych okoliczności sprawy Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia pn. „…”.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Przy czym istotna jest intencja nabycia, tzn. jeśli dany towar służy wykonywaniu czynności opodatkowanych, wówczas po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, pod warunkiem, że nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Wobec powyższego, w każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje, jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć, dokonując tych czynności.

Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jest spełniony, ponieważ – jak wynika z okoliczności sprawy – efekty przedsięwzięcia będą wykorzystywane wyłącznie w działalności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Infrastruktura wytworzona w ramach Projektu nie będzie wykorzystywana do wykonywania czynności zwolnionych z podatku VAT, ani czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.

W związku z powyższym, przysługuje Państwu prawo do odliczenia pełnych kwot podatku naliczonego wynikających z otrzymanych faktur dokumentujących wydatki poniesione na realizację przedsięwzięcia pn. „…”, ponieważ efekty projektu będą wykorzystywane przez Państwa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego będzie Państwu przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Dodatkowe informacje
--------------------

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
-------------------------------------

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że wydatki poniesione przez Państwa nie służą/nie będą służyły wyłącznie do czynności opodatkowanych, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Odnośnie powołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
-------------------------------------------

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).