Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-98/11-2/MC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-20
Teza: Czy wydatki na nabycie towarów, które następnie przekazywane są kontrahentom nieodpłatnie w ramach akcji promocyjnej, mogą być zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; przekazanie-przekazanie nieodpłatne rzeczy; reklama; reprezentacja; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 21 marca 2011 r. (data wpływu 23 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka działa w branży rolno - spożywczej, oferując szeroką gamę różnego typu nawozów specjalistycznych (granulowanych i doustnych) oraz bloki mineralne dla zwierząt. Działania w zakresie promocji i reklamy, niezbędne aby funkcjonować na rynku, koncentrują się w znacznej mierze na nawiązywaniu i utrzymywaniu dobrych kontaktów z potencjalnymi i obecnymi klientami ostatecznymi (rolnikami) oraz dystrybutorami. Bezpośrednia sprzedaż towarów oferowanych przez Spółkę następuje do dystrybutorów, jednakże działania w zakresie promocji i reklamy są również ukierunkowane do klientów ostatecznych (rolników) np. w formie nieodpłatnie przekazywanych towarów (gratisów).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Czy wydatki na nabycie towarów, które następnie przekazywane są kontrahentom nieodpłatnie w ramach akcji promocyjnej, mogą być zaliczone przez Spółkę do kosztów uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, rozpatrując możliwość zaliczenia danego typu wydatku do kosztów uzyskania przychodu odwołać się należy do art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Stosownie do treści art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji, w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Spółka w celu zwiększenia rozpoznawalności oferowanych towarów u końcowych nabywców (rolników), organizuje szereg działań o charakterze promocyjnym i reklamowym, polegających np. na nieodpłatnym przekazaniu tym osobom towarów Spółki (gratisów). Spółka podejmuje takie działania w celu zapoznania ostatecznych konsumentów z oferowanymi produktami, licząc na to, że znajomość produktów Spółki oraz ich walorów przełoży się na wzrost sprzedaży tych produktów. Działania te poprzez wzrost rozpoznawalności oferowanych towarów Spółki mają wpłynąć na wzrost ich sprzedaży. Tym samym, działania te pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną przez Spółkę działalnością i mają na celu zwiększenie przychodów osiąganych przez Spółkę.

Odnosząc się z kolei do przepisu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, Spółka zauważa, iż przepisy prawa podatkowego nie definiują ani pojęcia „reprezentacji”, ani pojęcia „reklamy”, dlatego należy - zgodnie z zasadami wykładni językowej przepisów prawa - odnieść się do definicji słownikowej tych pojęć. W internetowym wydaniu Słownika Języka Polskiego PWN (http://sjp.pwn.pl) pojęcia te zostały zdefiniowane następująco:

1.  reklama jest działaniem mającym na celu zachęcenie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług; np. plakat, napis, ogłoszenie, krótki film itp., służące temu celowi,
2.  reprezentacja to „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związana ze stanowiskiem, pozycją społeczną”.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego, Spółka pragnie przytoczyć także definicję akcji promocyjnej, która zgodnie z przywołanym już Słownikiem Języka Polskiego PWN oznacza działania zmierzające do zwiększenia popularności jakiegoś produktu lub przedsięwzięcia.

Spółka podkreśla, że przedmiotowe wydatki na zakup towarów ukierunkowane są właśnie na zapoznanie się dotychczasowych klientów z Jej produktami (zwiększenie ich popularności) i utrzymanie istniejących już kontaktów, a nie na zachęcanie klientów do zakupu konkretnego towaru Spółki (reklama) czy na budowanie wizerunku firmy (reprezentacja).

Spółka chce także zaznaczyć, iż prowadzi ewidencję potwierdzającą, iż przekazywane nieodpłatnie towary otrzymują ostateczni nabywcy towarów.

Ponadto Spółka chciałaby wskazać, iż nieodpłatnie przekazywane towary mają niewielką wartość, z uwagi na cel akcji promocyjnych, dlatego należy stwierdzić, iż co do zasady, takie towary nie mają charakteru reprezentacyjnego - ich obecność jest dziś bowiem tak powszechna, że nie przyczynia się w znacznym stopniu do budowy wizerunku firmy i to ich brak może uchodzić za odstępstwo od zwyczajowego postępowania.

Reasumując, zdaniem Spółki, cena nabycia towarów przekazywanych nieodpłatnie w ramach akcji promocyjnych może być zaliczona przez Nią do kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Jednocześnie nadmienia się, iż w zakresie podatku od towarów i usług zostaną wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.