Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.452.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-15
Teza: Przy ustalaniu wyniku podatkowego zgodnie z art. 7a ust. 1
ustawy o CIT nie należy uwzględniać przychodu podatkowego
z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia
w związku z tym, że gdyby nie utworzenie PGK, poszczególne
spółki ją tworzące mogłyby być samodzielnie zobowiązane do
uregulowania lub uregulowania niższej zaliczki na podatek lub
rocznego podatku.
Słowa kluczowe: dochód
grupa-podatkowa grupa kapitałowa
przychód
świadczenie-świadczenie nieodpłatne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Podmiot
opodatkowania-Podatkowe grupy kapitałowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód-Świadczenia w naturze i świadczenia
nieodpłatne
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7a-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie ustalenia czy przy ustalaniu wyniku podatkowego PGK (tj. na etapie określenia
    dochodu spółek wchodzących w skład PGK) zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT należy
    uwzględnić przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego
    świadczenia w związku z tym, że gdyby nie utworzenie PGK, poszczególne spółki ją
    tworzące mogłyby być samodzielnie zobowiązane do uregulowania lub uregulowania
    niższej zaliczki na podatek lub rocznego podatku.
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

A. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka
    Dominująca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i
    podmiotem podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów
    niezależnie od miejsca ich osiągania (polski rezydent podatkowy). Wnioskodawca posiada
    udziały w spółkach zależnych, które prowadzą działalność gospodarczą m.in. w zakresie
    telekomunikacji przewodowej lub bezprzewodowej.
    Wnioskodawca jest właścicielem udziałów (akcji) w spółkach zależnych w odniesieniu do
    których pełni funkcję tzw. aktywnej spółki holdingowej. Spółka świadczy usługi wsparcia na
    rzecz spółek zależnych, w tym m.in. w zakresie obsługi administracyjnej, finansowej,
    księgowej, IT czy HR. Wnioskodawca nabywa także udziały w spółkach, tj. poszukuje
    atrakcyjnych spółek do nabycia, przeprowadza ich analizy, prowadzi negocjacje, itp.
    Spółka Dominująca posiada bezpośredni udział w kapitale zakładowym spółek zależnych
    będących spółkami kapitałowymi w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. 2024 r. poz. 18 z późn. zm.; dalej: „KSH”),
    mającymi siedzibę w Polsce.
    Planowane jest utworzenie podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ust. 1
    ustawy o CIT (dalej: „PGK”), w której spółką dominującą w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1
    lit. b ustawy o CIT będzie Wnioskodawca. W skład PGK wejdą spółki zależne w stosunku do
    których Spółka dysponuje co najmniej 75% bezpośrednim udziałem w kapitale
    zakładowym tych spółek, przy czym Wnioskodawca nie wyklucza, że do momentu
    zawarcia umowy o utworzeniu PGK Spółka stanie się właścicielem udziałów (akcji) innych
    spółek z siedzibą w Polsce, które mogą również stać się stroną umowy o utworzeniu PGK,
    w których kapitale zakładowym będzie posiadała co najmniej 75% bezpośredni udział.
    Może się zdarzyć, że w ramach kalkulacji miesięcznego i rocznego zobowiązania
    podatkowego na poziomie poszczególnych spółek, dana spółka, która wykazuje dochód,
    wylicza następnie „hipotetyczną” zaliczkę na podatek oraz „hipotetyczne” roczne
    zobowiązanie podatkowe do zapłaty przypadające na tę spółkę i przekazuje je Spółce
    Dominującej, która z mocy prawa będzie odpowiadała za rozliczenia podatkowe PGK.
    Może się jednak okazać, że ostatecznie po dokonaniu konsolidacji wyników podatkowych
    spółek wchodzących w skład PGK, PGK jako podatnik CIT nie będzie zobowiązana do
    uiszczenia miesięcznej kwoty zaliczki na podatek lub rocznego zobowiązania
    podatkowego. Może się również zdarzyć, że taka „hipotetyczna” zaliczka na podatek lub

    „hipotetyczna” kwota rocznego zobowiązania podatkowego przypadająca na daną spółkę
    po ostatecznym rozliczeniu skonsolidowanego wyniku podatkowego PGK - w związku z
    niższym dochodem podatkowym PGK - będzie ostatecznie niższa niż w sytuacji, gdyby
    spółka nie wchodziła w skład PGK i byłaby zobowiązana do samodzielnych rozliczeń
    podatkowych. Tym samym, gdyby nie powstanie PGK to dana spółka, która osiąga dochód
    podatkowy z danego źródła przychodów i w konsekwencji jako samodzielny podatnik
    byłaby w pełni zobowiązana do uregulowania przypadającej na nią zaliczki na podatek lub
    rocznej kwoty zobowiązania podatkowego, nie będzie zobowiązana do ich uregulowania
    na rzecz Spółki Dominującej lub będzie zobowiązana do uregulowania na rzecz Spółki
    Dominującej niższych kwot w związku z tym, że będzie ona członkiem PGK.
    W związku z powyższym, Wnioskodawca działając na podstawie art. 14n § 1 pkt 1a ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. 2025, poz. 111 z późn. zm.;
    dalej: „Ordynacja podatkowa”), jako spółka dominująca planująca utworzenie podatkowej
    grupy kapitałowej (utworzenie PGK jest bowiem planowane w przyszłości) wnosi o
    wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie
    działalności PGK.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że warunki utworzenia PGK, o których mowa w art. 1a
    ust. 1-2 oraz ust. 3-5 ustawy o CIT zostaną spełnione.

## Pytanie

Czy przy ustalaniu wyniku podatkowego PGK (tj. na etapie określenia dochodu spółek
    wchodzących w skład PGK) zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT należy uwzględnić
    przychód podatkowy z tytułu nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia w
    związku z tym, że gdyby nie utworzenie PGK, poszczególne spółki ją tworzące mogłyby być
    samodzielnie zobowiązane do uregulowania lub uregulowania niższej zaliczki na podatek
    lub rocznego podatku?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, przy ustalaniu wyniku podatkowego PGK (tj. na etapie określenia
    dochodu spółek wchodzących w skład PGK) zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.,
    dalej: „ustawy o CIT”) nie należy uwzględniać przychodu podatkowego z tytułu
    nieodpłatnego lub częściowo odpłatnego świadczenia w związku z tym, że gdyby nie
    utworzenie PGK, poszczególne spółki ją tworzące mogłyby być samodzielnie zobowiązane
    do uregulowania lub uregulowania niższej zaliczki na podatek lub rocznego podatku.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy o CIT podatnikami na gruncie przepisów o podatku
    dochodowym od osób prawnych mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek
    prawa handlowego mających osobowość prawną, które pozostają w związkach
    kapitałowych.
    Jak wynika z art. 1a ust. 2 ustawy o CIT PGK stanowi według przepisów o podatku
    dochodowym od osób prawnych podatnika po spełnieniu warunków przewidzianych w
    ustawie o CIT, w szczególności warunków dotyczących utworzenia PGK, sporządzenia i
    rejestracji umowy o PGK oraz warunków w zakresie trwania PGK.
    Stosownie do treści art. 1a ust. 7 zd. 1 ustawy o CIT, podatek dochodowy oraz zaliczki na
    ten podatek są obliczane, pobierane i wpłacane przez spółkę dominującą.
    Jeśli chodzi o PGK to ustawa o CIT przewiduje szczególne unormowania odnoszące się do
    ustalenia wyniku podatkowego przez PGK w trakcie jej trwania. Zasady te zostały ujęte
    przez ustawodawcę w art. 7a ustawy o CIT, który zawiera również odesłanie do art. 7 ust. 2
    i 3 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7a ust. 1 ustawy o CIT w PGK dochodem ze źródła przychodów jest
    nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z danego

    źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła przychodów. Jeżeli za
    rok podatkowy suma strat poniesionych z danego źródła przychodów przez spółki
    wchodzące w skład PGK przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica
    stanowi stratę podatkowej grupy kapitałowej poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i
    straty spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3 ustawy o CIT.
    Art. 7 ust. 1 ustawy o CIT reguluje, że przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Z kolei zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Natomiast na podstawie art. 7 ust. 3 ustawy o CIT przy ustalaniu dochodu, o którym mowa
    w art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:
    1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym albo są wolne od podatku;
    2) przychodów wymienionych w art. 21, art. 22 i art. 24b, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      przychody wymienione w art. 21, jeżeli są związane z działalnością zakładu;
    2a) straty poniesionej ze źródła przychodów;
    3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku
      podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez
      położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się
      koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały
      uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny
      zakład;
    4) strat przedsiębiorców przekształcanych, łączonych, przejmowanych lub dzielonych - w
      razie przekształcenia formy prawnej, łączenia lub podziału przedsiębiorców, z
      wyjątkiem przekształcenia spółki w inną spółkę;
    5) strat przedsiębiorstw państwowych przejmowanych lub nabywanych na podstawie
      przepisów o komercjalizacji i prywatyzacji;
    6) strat instytucji kredytowej związanych z działalnością oddziału tej instytucji, którego
      składniki majątkowe zostały wniesione do spółki tytułem wkładu niepieniężnego na
      utworzenie banku na podstawie przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo
      bankowe (Dz. U. z 2024 r. poz. 1646, 1685 i 1863);
    7) strat podatnika, jeżeli podatnik przejął inny podmiot lub nabył przedsiębiorstwo lub
      zorganizowaną część przedsiębiorstwa, w tym w drodze wkładu niepieniężnego, lub
      otrzymał wkład pieniężny, za który nabył przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część
      przedsiębiorstwa, w wyniku czego:
      a) przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności
        gospodarczej po takim przejęciu lub nabyciu, w całości albo w części jest inny niż
        przedmiot faktycznie prowadzonej przez podatnika podstawowej działalności przed
        takim przejęciem lub nabyciem, lub
      b) co najmniej 25% udziałów (akcji) podatnika posiada podmiot lub podmioty, które na
        dzień kończący rok podatkowy, w którym podatnik poniósł taką stratę, praw takich
        nie posiadały.

    Jednocześnie, należy mieć na względzie, że na podstawie art. 7 ust. 5 Ustawy o CIT
    podatnik może obniżyć osiągnięty dochód o wysokość straty ze źródła przychodów,
    poniesionej w roku podatkowym. Zgodnie z tym przepisem podatnik jest uprawniony do:
    1) obniżenia dochodu uzyskanego z danego źródła przychodów w najbliższych kolejno po
      sobie następujących pięciu latach podatkowych (tzw. restrykcja czasowa), z tym że
      kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% wysokości tej
      straty (tzw. restrykcja czasowa), albo
    2) obniżenia jednorazowo dochodu uzyskanego z danego źródła przychodów w jednym z
      najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu lat podatkowych o kwotę
      nieprzekraczającą 5 000 000 zł, nieodliczona kwota podlega rozliczeniu w pozostałych
      latach tego pięcioletniego okresu, z tym że kwota obniżenia w którymkolwiek z tych lat
      nie może przekroczyć 50% wysokości tej straty.
    Powyższe ograniczenia w rozliczeniu strat podatkowych nie mają zastosowania do strat z
    odpłatnego zbycia walut wirtualnych (art. 7 ust. 6 Ustawy o CIT).
    W związku z tym, że po utworzeniu PGK staje się osobnym podatnikiem na gruncie ustawy
    o CIT (tj. zyskuje podmiotowość podatkową w zakresie CIT), ustalanie dochodu do
    opodatkowania oraz wysokości zobowiązania podatkowego odbywa się na poziomie
    całego PGK. W praktyce oznacza to, że kalkulacja dochodu lub straty PGK odbywa się
    dwuetapowo:
    1) każda ze spółek wchodzących w skład PGK dokonuje kalkulacji kosztów, przychodów
      oraz osiągniętego dochodu niezależnie od innych spółek, tak, jakby PGK nie istniało
      („jednostkowe rachunki podatkowe”),
    2) a następnie dochody lub straty poszczególnych spółek wchodzących w skład PGK są
      konsolidowane na poziomie PGK, która oblicza wynik podatkowy (dochód/stratę) całej
      PGK (patrz również Podatkowa grupa kapitałowa, (red.) A. Nowak, Legalis/el. 2015).
    Mając na względzie powyższe, należy uznać, że w momencie powstania PGK, spółki
    tworzące PGK nie są osobnymi podatnikami z tytułu podatku dochodowego od osób
    prawnych. Choć ich jednostkowe dochody podatkowe lub straty podatkowe są
    kalkulowane na 1 etapie obliczania wyniku podatkowego PGK, to jest to działanie
    wyłącznie służebne wobec zasadniczego celu, jakim jest ustalenie wyniku podatkowego
    PGK jak całości (etap 2), która jest podatnikiem na gruncie ustawy o CIT. Zatem także na
    poszczególne spółki tworzące PGK ustawodawca de facto nakłada pewne obowiązki, tzn.
    ustalenie jednostkowego wyniku, co wiąże się z odpowiednim rozpoznaniem i
    przyporządkowaniem przychodów i kosztów. Jednocześnie, spółki tworzące PGK, po
    utworzeniu PGK, nie mają podmiotowości podatkowej na gruncie ustawy o CIT, tj. nie
    rozliczają podatku dochodowego od osób prawnych.
    Jednocześnie, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o CIT do przychodów podatkowych
    należy zaliczyć w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również
    różnice kursowe (art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT) oraz wartość otrzymanych rzeczy lub
    praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw
    otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych
    lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem
    środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe i instytucje
    gospodarki budżetowej w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek
    samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu
    terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie (art. 12 ust. 1 pkt 2
    ustawy o CIT).
    Jako przychód podatkowy należy potraktować każdą wartość wchodząca do majątku
    podatnika, która powiększa jego aktywa, ma charakter definitywny, trwały i bezzwrotny, a
    podatnik może rozporządzać nią jak własną.

    W przypadku nieodpłatnych świadczeń przyjmuje się, że należy przez to rozumieć
    wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie
    korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, tj. niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu
    przysporzenie majątku, mające konkretny wymiar finansowy (por. uchwały NSA z dnia 18
    listopada 2002 r., sygn. akt FPS 9/02 i z dnia 16 października 2006 r., sygn. akt II FPS 1/06).
    Nieodpłatnym świadczeniem jest uzyskana przez podatnika wymierna korzyść majątkowa
    niezwiązana z poniesieniem wydatków, powstaniem kosztów, z obowiązkiem uiszczenia
    wynagrodzenia lub inną formą ekwiwalentu. W zakresie ustalenia, które świadczenie
    nieodpłatne lub częściowo odpłatne należy uznać za przychód podatkowy, zasadne jest
    powołanie się na wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13,
    w którym skonkludowano, że aby można było mówić o powstaniu przychodu z tytułu
    nieodpłatnego świadczenia, musi dojść do uzyskania korzyści w postaci powiększenia
    aktywów lub uniknięcia wydatku, który podatnik musiałby ponieść.
    Ponadto, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 6 ustawy o CIT do przychodów nie zalicza się
    zwróconych, umorzonych lub zaniechanych podatków i opłat stanowiących dochody
    budżetu państwa albo budżetów jednostek samorządu terytorialnego, niezaliczonych do
    kosztów uzyskania przychodów. Z kolei stosownie do treści art. 12 ust. 4 pkt 6a ustawy o
    CIT do przychodów nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do
    kosztów uzyskania przychodów.
    Jak już zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, może się zdarzyć, że w ramach
    kalkulacji miesięcznego i rocznego zobowiązania podatkowego na poziomie
    poszczególnych spółek (zgodnie z art. 7a ust 1 ustawy o CIT), dana spółka, która wykazuje
    dochód, wylicza następnie „hipotetyczną” zaliczkę na podatek oraz „hipotetyczne” roczne
    zobowiązanie podatkowe do zapłaty przypadające na tę spółkę i przekazuje je Spółce
    Dominującej, która z mocy prawa będzie odpowiadała za rozliczenia podatkowe PGK.
    Może się jednak okazać, że ostatecznie po dokonaniu konsolidacji wyników podatkowych
    spółek wchodzących w skład PGK, PGK jako całość nie będzie zobowiązana do uiszczenia
    miesięcznej kwoty zaliczki na podatek lub rocznego zobowiązania podatkowego. Może się
    również zdarzyć, że taka „hipotetyczna” zaliczka na podatek lub „hipotetyczna” kwota
    rocznego zobowiązania podatkowego przypadająca na daną spółkę po ostatecznym
    rozliczeniu skonsolidowanego wyniku podatkowego PGK - w związku z niższym dochodem
    podatkowym PGK - będzie ostatecznie niższa niż w sytuacji, gdyby spółka nie wchodziła w
    skład PGK i byłaby zobowiązana do samodzielnych rozliczeń podatkowych z tytułu CIT.
    Tym samym, gdyby nie powstanie PGK to dana spółka, która osiąga dochód podatkowy z
    danego źródła przychodów i w konsekwencji jako samodzielny podatnik byłaby
    zobowiązana do uregulowania przypadającej na nią zaliczki na podatek lub rocznej kwoty
    zobowiązania podatkowego, nie będzie zobowiązana do ich uregulowania na rzecz Spółki
    Dominującej lub będzie zobowiązana do uregulowania na rzecz Spółki Dominującej
    niższych kwot w związku z tym, że będzie ona członkiem PGK.
    Zarówno kwota hipotetycznej zaliczki na podatek, jak i kwota podatku nie mogą być
    traktowane jako rzeczywiste zobowiązania poszczególnych spółek tworzących PGK, a
    raczej należy je uznać za udział danej spółki w całości miesięcznego lub rocznego
    zobowiązania podatkowego należnego od PGK - w przypadku powstania dochodu
    podatkowego z danego źródła przychodów na poziomie PGK.
    Przekazanie kwot przez poszczególne spółki zależne uczestniczące w PGK będzie służyło
    wewnętrznemu rozliczeniu zaliczki na podatek i zobowiązania rocznego w podatku
    dochodowym od osób prawnych, do którego to rozliczenia zobowiązana jest spółka
    dominująca, a jako podatnik (dłużnik podatkowy) w tym stosunku zobowiązaniowym
    występuje PGK. Rozliczenia te będą miały charakter neutralny podatkowo. Specyfika PGK
    jako podatnika na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych wskazuje, że
    wstępne obliczenie miesięcznego/rocznego zobowiązania podatkowego poszczególnych
    spółek wchodzących w skład PGK ma charakter czysto techniczny i służy do obliczenia

    łącznego zobowiązania podatkowego dla PGK, która występuje w charakterze podatnika.
    Natomiast wyliczony podatek do zapłaty od poszczególnych spółek tworzących PGK ma
    jedynie charakter hipotetyczny i nie jest rzeczywistym podatkiem do zapłaty.
    Nie sposób uznać, że w przypadku gdyby nie utworzenie PGK spółka wchodząca w jej
    skład byłaby zobowiązana samodzielnie do uregulowania zaliczki na podatek lub rocznego
    zobowiązania podatkowego to taka sytuacja będzie prowadziła do jakiegokolwiek
    przysporzenia podatkowego po stronie spółek tworzących PGK i ostatecznie samej PGK.
    Nie można zgodzić się z tym, żeby w związku z tym, że skoro po utworzeniu PGK dana
    spółka ją tworząca nie będzie zobowiązana do uiszczenia zaliczki na podatek lub kwoty
    rocznego zobowiązania podatkowego (albo ewentualnie przypadające na nią kwoty
    podatku będą niższe niż gdyby samodzielnie rozliczała podatek dochodowy od osób
    prawnych), a sama PGK ostatecznie nie uiszcza żadnej kwoty to taki przypadek generuje
    powstanie przychodu podatkowego, w tym przychodu z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    którym mowa w art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT. Brak tutaj podstaw do rozpoznania
    takiego przychodu, ponieważ utworzenie PGK jest dozwolonym przez ustawodawcę
    mechanizmem, który daje określone możliwości podatkowe. Tworzenie takiej instytucji i
    jednoczesne nakładanie podatku na spółki zależne (uiszczanego ostateczne przez PGK) w
    związku z tym, że gdyby nie utworzenie PGK dana spółka mogłaby być zobowiązana do
    zapłaty zaliczki na podatek lub uregulowania rocznego zobowiązania podatkowego byłoby
    sprzeczne z ratio legis wprowadzenia PGK i zniechęcało do korzystania z tej instytucji.
    Można powiedzieć, że byłoby to pewną pułapką zastawianą przez ustawodawcę na
    podatników i łamało zasadę prawno-podatkową, jaką jest budzenie zaufania do organów
    podatkowych i państwa.
    Warto w tym miejscu przytoczyć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3
    grudnia 2021 r., sygn. akt II FSK 1191/21, w którym Sąd stwierdził, że:
    Zobowiązania podatkowe obliczone wstępnie przez poszczególne spółki wchodzące w
    skład PGK, po stronie których wystąpił dochód, stosownie do 1a ust. 2 i art. 7a ust. 1 u.p.d.
    o.p. nie stanowią rzeczywistych zobowiązań podatkowych, gdyż zobowiązanie podatkowe
    w przypadku PGK powstaje na poziomie grupy. Omawiane kwoty wyliczone przez
    poszczególne spółki mają stanowić ich udział w całości zobowiązania podatkowego
    należnego od PGK. Zatem kwoty te służą wewnętrznemu rozliczeniu finansowania
    zobowiązania podatkowego należnego od PGK. Omawiana nadwyżka przedmiotowych
    kwot nad zobowiązaniem podatkowych należnym od PGK stanowi część przychodów
    poddanych opodatkowaniu na poziomie PGK, gdyż ww. kwoty ustalane przez
    poszczególne spółki wchodzące w skład PGK są obliczane na podstawie przychodów
    podatkowych tych spółek”. Innymi słowy, kwoty hipotetyczne kwoty podatku wyliczone dla
    danej spółki zależnej i przeznaczone na podatek stanowią wartości, które już wcześniej
    zostały opodatkowane na poziomie PGK.
    Jednocześnie w wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że:
    „Kwoty pochodzące z omawianej nadwyżki nie mogą być uznane za przychód podatkowy,
    gdyż stanowią część dochodu powstałego z przychodów poszczególnych spółek, które są
    poddawane opodatkowaniu na poziomie PGK. Opodatkowanie to ma charakter uprzedni
    w stosunku do rozliczenia przedmiotowej nadwyżki a zatem nadwyżka pochodzi z
    przychodów, w stosunku do których powstał już obowiązek podatkowy, który
    skonkretyzował się w postaci zobowiązania podatkowego. Okoliczność ta nakazuje
    traktować występujące w rozpoznanej sprawie rozliczenie nadwyżki hipotetycznego
    podatku na podatkiem należnym w rzeczywistości od PGK jak rozliczenia wewnętrznego
    niemającego wpływu na obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób
    prawnych. Zatem należało stwierdzić, że uznanie za przychód podatkowy kwoty
    omawianej nadwyżki, będącej wynikiem rozliczenia wewnętrznego rozliczenia
    finansowania zobowiązania podatkowego PGK przez spółki wchodzące w skład PGK,
    skutkowałoby podwójnym jej opodatkowaniem, które należy uznać za sytuację
    niedopuszczalną.

    Podwójne opodatkowanie tego samego dochodu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych naruszałoby art. 2 w zw. z art. 84 i art. 32 Konstytucji RP. W orzecznictwie
    Trybunału Konstytucyjnego (zob. wyrok TK z 22 maja 2002 r., sygn. akt K 6/02, OTKA 2002
    /3/33) i Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob. wyrok z 11 czerwca 2010 r., sygn. akt I
    FSK 972/09; publ. CBOSA) wskazuje się, że podwójne opodatkowanie stoi też w
    sprzeczności z zasadami wyrażonymi w art. 84 i art. 217 Konstytucji RP.”
    Zdaniem Wnioskodawcy różnice w wynikach podatkowych powstałych w trakcie
    dokonywania rozliczeń przez PGK jako osobnego podatnika na gruncie CIT, przypisanych
    konkretnym spółkom wchodzącym w skład PGK, w porównaniu do kwoty „hipotetycznego”
    podatku (zaliczki na podatek), jaki byłby należny na gruncie ustawy o CIT od innych
    poszczególnych spółek zależnych, gdyby PGK nie istniało, a spółki funkcjonowałyby jako
    niezależni podatnicy CIT, dokonujący osobnych rozliczeń, są neutralne na gruncie podatku
    dochodowego od osób prawnych. W szczególności nie stanowią przysporzenia
    majątkowego w postaci przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego świadczenia na
    gruncie art. 12 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT.
    Tym samym, zdaniem Wnioskodawcy, przy ustalaniu wyniku podatkowego PGK (tj. na
    etapie określenia dochodu spółek wchodzących w skład PGK) zgodnie z art. 7a ust. 1
    ustawy o CIT nie należy uwzględniać przychodu podatkowego z tytułu nieodpłatnego lub
    częściowo odpłatnego świadczenia w związku z tym, że gdyby nie utworzenie PGK,
    poszczególne spółki ją tworzące mogłyby być samodzielnie zobowiązane do uregulowania
    lub uregulowania niższej zaliczki na podatek lub rocznego podatku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Końcowo odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków sądowych, wskazać
    należy, że dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatnika. Zostały wydane w
    określonym stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są
    wiążące. Nie mogą one zatem przesądzać o niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy
    podatkowe mimo, że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi
    rozstrzygnięciami sądów i innych organów podatkowych, to nie mają możliwości
    zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego. Każdą sprawę Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.