Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.327.2019.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-23
Teza: Prawa do odliczenia podatku vat w całości lub w części wynikający z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; termomodernizacja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 14 czerwca 2019 r. (data wpływu 14 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub w części wynikający z faktur dokumentujących poniesione wydatki inwestycyjne – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 14 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT w całości lub w części wynikający z faktur dokumentujących poniesione wydatki inwestycyjne.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina A – jednostka samorządu terytorialnego (dalej: Gmina lub Wnioskodawca) będąca czynnym podatnikiem podatku VAT aplikuje o dofinansowanie na realizację zadania inwestycyjnego pn.: „Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej (…)” ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa B 2014-2020.

Wartość projektu ok. 1,4 mln złotych, w tym planowane dofinansowanie ok. 410 tys. złotych. W ramach zadania zaplanowano termomodernizację budynku, w którym obecnie swoją siedzibę ma Publiczna Szkoła Podstawowa w A który następnie uzyska funkcje usług oświaty, zdrowia i opieki społecznej. Planuje się organizację w ww. budynku dziennego domu pobytu dla seniorów i pozostałych mieszkańców Gminy A oraz pomieszczeń związanych z pomocą społeczną.

Zakres robót termomodernizacyjnych obejmuje:

1.  Modernizacja instalacji centralnego ogrzewania:
    *   Projekt techniczny wymiany instalacji centralnego ogrzewania,
    *   Demontaż starego i wykonanie nowego zasilania budynku (piony, gałęzie, armatura),
    *   Wymiana grzejników żeliwnych na grzejniki płytowe,
    *   Montaż zaworów termostatycznych,
    *   Wykonanie, zakup i montaż rozdzielaczy i zaworów regulacyjnych, Wykonanie hermetyzacji i regulacji hydraulicznej całego układu instalacji centralnego ogrzewania,
2.  Ocieplenie ścian zewnętrznych: Ocieplenie ścian zewnętrznych, poza strefą przycokołową metodą bezspoinową. Materiał termoizolacyjny: styropian szczelnie ułożony o współczynniku przewodzenia λ≤0,042 W/m·K, minimalna grubość termoizolacji: 16,0 cm.
3.  Ocieplenie ścian wewnętrznych: Ocieplenie ścian wewnętrznych poddasza nie ogrzewanego metodą bezspoinową bez ozdobnego tynku. Materiał izolacyjny: styropian szczelnie ułożony o współczynniku przewodzenia λ≤0,042 W/m·K, minimalna grubość termoizolacji: 16,0 cm,
4.  Ocieplenie stropu poddasza nie użytkowego: Ocieplenie stropu poddasza nad pomieszczeniami ogrzewanymi polega na ułożeniu na konstrukcji stropu poddasza nie ogrzewanego dodatkowej warstwy materiału termoizolacyjnego (np. ułożonego szczelnie polistyrenu ekstrudowanego, warstwy przeciwwilgociowej i warstwy osłonowej np. płyt typu OSB), współczynnik przewodzenia ciepła λ≤0,030÷0,04 W/m·K. Minimalna grubość termoizolacji wynosi 20,0 cm. Współczynnik przewodzenia ciepła UC (max) (zgodnie z wymaganiami od 1 stycznia 2017 r.) przy ti>M16oC: 0,25 W/( m2 ·K),
5.  Ocieplenie stropodachu budynku stołówki: Ułożenie na całej powierzchni dachu, dodatkowej warstwy materiału termoizolacyjnego (np. wełny mineralnej) współczynniku przewodzenia ciepła λ≤0,050 W/m·K oraz pokrycie folią wysokoparoprzepuszczalną. Minimalna grubość termoizolacji wynosi 20,0 cm. Współczynnik przewodzenia ciepła UC (max) (zgodnie z wymaganiami od 1 stycznia 2017 r.) przy ti>16oC:025 W/(m2 ·K),
6.  Ocieplenie ścian zewnętrznych budynku stołówki: Ocieplenie ścian zewnętrznych metodą bezspoinową. Materiał termoizolacyjny: styropian szczelnie ułożony o współczynniku przewodzenia λ≤0,042 W/m·K, minimalna grubość termoizolacji: 18,0 cm. Współczynnik przewodzenia ciepła UC (max) (zgodnie z wymaganiami od 1 stycznia 2017 r.) przy ti>l6oC: 0,25 W/(m2 ·K),
7.  Wymiana starej stolarki okiennej i drzwiowej, Wymiana starej stolarki na nową o podwyższonej szczelności i o maksymalnym współczynniku przenikania (dla całych okien i drzwi):
    *   Okna: UMAX= 1,1 W/m2 ·K.
    *   Drzwi: UMAX 1,5 W/m2 ·K.
    *   Drzwi zewnętrzne (od strony podwórza) należy wymienić na zaprojektowane indywidualne drzwi drewniane ściśle materiałowo i kolorystycznie wg wzoru drzwi zewnętrznych na elewacji bocznej na nowe (UMAX=1,5 W/m2 ·K).

Działania termomodernizacyjne mają na celu uzyskanie możliwie najniższych kosztów jego eksploatacji (ogrzewania). Działania te spowodują zmniejszenie zapotrzebowania budynku na ciepło i w efekcie będą skutkować zmniejszeniem zużycia paliwa w zasilającym go źródle ciepła. Zmniejszenie zużycia paliwa spowoduje zmniejszenie uciążliwości obiektu dla środowiska, które wiąże się ze zmniejszeniem rocznych emisji zanieczyszczeń powstających w procesie spalania paliwa w źródle.

Gmina A w związku z faktem, iż jako wnioskodawca chce zaliczyć koszty podatku VAT realizacji inwestycji do kosztów kwalifikowanych projektu i tym samym otrzymać do nich dofinansowanie, musi wykazać iż podatek VAT nie będzie mógł być przez Wnioskodawcę odzyskany w całości zarówno podczas realizacji inwestycji jak i po jej zakończeniu. Tylko w takiej sytuacji można zaliczyć podatek VAT poniesiony na realizację inwestycji jako wydatek kwalifikowany projektu.

Po zakończeniu zadania inwestycyjnego wytworzony majątek pozostanie własnością Gminy A i nie zmieni swojego pierwotnego przeznaczenia, tzn. że w dalszym ciągu będzie pełnił funkcje usług oświaty, zdrowia, opieki społecznej.

Projekt związany jest z realizacją zadań własnych gminy określonych w art. 7 ust. 1, pkt 5, 6, 8, 9, 10, 15 i 19 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), tj. w zakresie:

*   ochrony zdrowia,
*   pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,
*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
*   kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych urządzeń sportowych,
*   edukacji publicznej,
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
*   współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723 i 1365 oraz z 2019 r. poz. 37).

W trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zakończeniu budynek poddany termomodernizacji nie będzie służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Budynek będzie udostępniony bezpłatnie mieszkańcom Gminy A (głównie ludziom starszym i korzystającym z pomocy opieki społecznej).

Za korzystanie z budynku nie będą pobierane żadne opłaty (obiekt będzie miał charakter otwarty – ogólnodostępny dla osób z terenu gminy). Placówka dziennego pobytu „Senior+” będzie zapewniała osobom starszym pomoc w czynnościach dnia codziennego. Chodzi o usługi socjalne (usługi opiekuńcze i rehabilitacyjne), edukacyjne (np. warsztaty rękodzielnicze, plastyczne, językowe, komputerowe), a także zajęcia: kulturalno-oświatowe (koncerty, zajęcia teatralne, śpiewu, wycieczki rekreacyjne), aktywności ruchowej (takie jak kursy tańca, nordic walking, pilates), aktywizujące społecznie (np. organizacja Dni Seniora, współpraca z przedszkolami) czy terapii zajęciowej (muzykoterapia, treningi umysłu itp.). W terenie budynku po termomodernizacji nie będzie prowadzona działalność gospodarcza, ponadto budynek oraz jego części nie będą wynajmowane, dzierżawione ani użyczane innym podmiotom.

W ocenie podatnika, w związku z tym że budynek poddany termomodernizacji w całości ani w części nie będą w trakcie inwestycji, ani po jej zakończeniu służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Gminie A nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony w związku z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi (nie zajdą przesłanki o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w odniesieniu do realizowanego projektu Gmina będzie miała możliwość odliczenia podatku VAT w części lub całości (tj. czy będzie miała możliwość obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących poniesione wydatki inwestycyjne)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do poniesionych nakładów inwestycyjnych na realizację projektu nie będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, ponieważ nie zajdą przesłanki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów u usług.

W trakcie inwestycji oraz po jej zakończeniu, budynek poddany termomodernizacji nie będzie wykorzystywany przez Gminę A do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (cały teren objęty projektem ani jego części nie będzie przedmiotem umów użyczenia, najmu, dzierżaw itp., nie będzie w nim również prowadzona działalność gospodarcza) w związku z czym podatnikowi nie będzie przysługiwało prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony (w związku z poniesionymi nakładami inwestycyjnymi).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zatem prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na podstawie art. 88 ust. 4 ustawy – obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko bowiem w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506) – gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz; 3a) działalności w zakresie telekomunikacji;
4.  lokalnego transportu zbiorowego;
5.  ochrony zdrowia;
6.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych; 6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;
7.  gminnego budownictwa mieszkaniowego;
8.  edukacji publicznej;
9.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
10.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
11.  targowisk i hal targowych;
12.  zieleni gminnej i zadrzewień;
13.  cmentarzy gminnych;
14.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
15.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
16.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej;
17.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej;
18.  promocji gminy;
19.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r., poz. 450, 650, 723 i 1365 oraz z 2019 r., poz. 37);
20.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina będąca czynnym podatnikiem podatku VAT aplikuje o dofinansowanie na realizację zadania inwestycyjnego pn.: „Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej (…)” ze środków Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa B 2014-2020.

W ramach zadania zaplanowano termomodernizację budynku, w którym obecnie swoją siedzibę ma Publiczna Szkoła Podstawowa w A, który następnie uzyska funkcje usług oświaty, zdrowia i opieki społecznej. Planuje się organizację w ww. budynku dziennego domu pobytu dla seniorów i pozostałych mieszkańców Gminy oraz pomieszczeń związanych z pomocą społeczną. Zakres robót termomodernizacyjnych obejmuje:

1.  Modernizację instalacji centralnego ogrzewania,
2.  Ocieplenie ścian zewnętrznych,
3.  Ocieplenie ścian wewnętrznych,
4.  Ocieplenie stropu poddasza nie użytkowego,
5.  Ocieplenie stropodachu budynku stołówki,
6.  Ocieplenie ścian zewnętrznych budynku stołówki,
7.  Wymiana starej stolarki okiennej i drzwiowej.

Działania termomodernizacyjne mają na celu uzyskanie możliwie najniższych kosztów jego eksploatacji (ogrzewania). Działania te spowodują zmniejszenie zapotrzebowania budynku na ciepło i w efekcie będą skutkować zmniejszeniem zużycia paliwa w zasilającym go źródle ciepła. Zmniejszenie zużycia paliwa spowoduje zmniejszenie uciążliwości obiektu dla środowiska, które wiąże się ze zmniejszeniem rocznych emisji zanieczyszczeń powstających w procesie spalania paliwa w źródle. Po zakończeniu zadania inwestycyjnego wytworzony majątek pozostanie własnością Gminy i nie zmieni swojego pierwotnego przeznaczenia, tzn. że w dalszym ciągu będzie pełnił funkcje usług oświaty, zdrowia opieki społecznej.

Projekt związany jest z realizacją zadań własnych gminy określonych w art. 7 ust. 1, pkt 5, 6, 8, 9, 10, 15 i 19 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, tj. w zakresie:

*   ochrony zdrowia,
*   pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,
*   kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
*   kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych urządzeń sportowych,
*   edukacji publicznej,
*   utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
*   współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 450, 650, 723 i 1365 oraz z 2019 r. poz. 37).

W trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zakończeniu budynek poddany termomodernizacji nie będzie służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Budynek będzie udostępniony bezpłatnie mieszkańcom Gminy A (głównie ludziom starszym i korzystającym z pomocy opieki społecznej). Za korzystanie z budynku nie będą pobierane żadne opłaty (obiekt będzie miał charakter otwarty – ogólnodostępny dla osób z terenu gminy). Placówka dziennego pobytu „Senior+” będzie zapewniała osobom starszym pomoc w czynnościach dnia codziennego. Chodzi o usługi socjalne (usługi opiekuńcze i rehabilitacyjne), edukacyjne (np. warsztaty rękodzielnicze, plastyczne, językowe, komputerowe), a także zajęcia: kulturalno-oświatowe (koncerty, zajęcia teatralne, śpiewu, wycieczki rekreacyjne), aktywności ruchowej (takie jak kursy tańca, nordic walking, pilates), aktywizujące społecznie (np. organizacja Dni Seniora, współpraca z przedszkolami) czy terapii zajęciowej (muzykoterapia, treningi umysłu itp.). W terenie budynku po termomodernizacji nie będzie prowadzona działalność gospodarcza, ponadto budynek oraz jego części nie będą wynajmowane, dzierżawione ani użyczane innym podmiotom.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części wynikającego z faktur dokumentujących poniesione wydatki inwestycyjne w związku z realizacją projektu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Bowiem w ramach realizowanego projektu Gmina nie dokonała zakupów towarów i usług w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym nie działała w charakterze podatnika VAT. Jak wskazał Wnioskodawca – „Budynek będzie udostępniony bezpłatnie mieszkańcom Gminy A (głównie ludziom starszym i korzystającym z pomocy opieki społecznej). Za korzystanie z budynku nie będą pobierane żadne opłaty (obiekt będzie miał charakter otwarty – ogólnodostępny dla osób z terenu Gminy). Placówka dziennego pobytu „Senior+” będzie zapewniała osobom starszym pomoc w czynnościach dnia codziennego. (…) W budynku po termomodernizacji nie będzie prowadzona działalność gospodarcza, ponadto budynek oraz jego części nie będą wynajmowane, dzierżawione ani użyczane innym podmiotom. W trakcie realizacji inwestycji oraz po jej zakończeniu budynek poddany termomodernizacji nie będzie służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Budynek będzie udostępniony bezpłatnie mieszkańcom Gminy A (głównie ludziom starszym i korzystającym z pomocy opieki społecznej). Projekt związany jest z realizacją zadań własnych gminy określonych w art. 7 ust. 1, pkt 5, 6, 8, 9, 10, 15 i 19 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym”.

Zatem w analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując opisaną inwestycję nie będzie działał w charakterze podatnika VAT, a efekty zrealizowanego zadania nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podsumowując, Gmina od wydatków poniesionych w związku z realizacją inwestycji pn.: „Termomodernizacja obiektów użyteczności publicznej (…)” nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego ani w całości ani w części.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Tutejszy organ informuje, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.