Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-878/10-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-08
Teza: Odliczenie podatku VAT naliczonego, od podatku należnego lub ubiegania się o jego zwrot od planowanej do realizacji inwestycji.
Słowa kluczowe: działalność-działalność opodatkowana; działalność-działalność zwolniona z opodatkowania; odliczenia; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 30 lipca 2010 r. (data wpływu 9 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawnej możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Przebudowa pomieszczeń pod sceną amfiteatru” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 sierpnia 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawnej możliwości odliczenia lub zwrotu podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „Przebudowa pomieszczeń pod sceną amfiteatru”.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

S. C. K. (Miejski Dom Kultury do 31 grudnia 2009 r.) jest samorządową instytucją kultury, która oprócz otrzymanej dotacji wypracowuje również własne środki na działalność statutową. S. C. K. (Miejski Dom Kultury do 31 grudnia 2009 r.) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W strukturze sprzedaży występują zarówno czynności zwolnione, jak i opodatkowane. Podatek VAT naliczony, a związany zarówno z czynnościami opodatkowanymi jak i zwolnionymi, odliczany jest od podatku VAT należnego przy zastosowaniu wskaźnika struktury, zgodnie z art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Wnioskodawca prowadzi działalność kulturalną w oparciu o dwa obiekty: budynek teatru oraz amfiteatr w parku staromiejskim, świadcząc usługi opodatkowane w zakresie wynajmu i organizowania imprez biletowanych oraz zwolnione na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, związane z prowadzeniem zajęć muzycznych i teatralnych, organizowaniem konkursów i festiwali. S. C. K. jest użytkownikiem budynku teatru oraz amfiteatru na czas nieokreślony na podstawie notarialnej umowy o ustanowieniu użytkowania rep. (…) z dnia 17 listopada 2000 r. Nazwa Miejskiego Domu Kultury została zmieniona na S. C. K. na podstawie uchwały nr (…) Rady Miejskiej w S. z dnia 22 grudnia 2009 r., zachowując ten sam numer REGON i NIP.

Zainteresowany w latach 2007 – 2010 jako Miejski Dom Kultury otrzymał dotację przedmiotową od organizatora, tj. Gminy Miasto S. na zadanie pn. „Modernizacja widowni i zagospodarowanie pomieszczeń w amfiteatrze”. W ramach tego zadania m. in. przebudowano układ pomieszczeń zaplecza znajdującego się pod sceną główną amfiteatru. Wykonano nowe posadzki wraz z izolacją poziomą posadzki i ścian zewnętrznych. Przebudowano instalację sanitarną, elektryczną oraz wentylację mechaniczną, wykonano nowe tynki i okładziny wewnętrzne. Wykonane prace były realizowane na podstawie ogłoszonych przetargów publicznych. Za wykonane prace wystawiane były faktury VAT na Miejski Dom Kultury, S. C. K. – S., (…) (od 1 stycznia 2010 r.). S. C. K. odliczyło podatek VAT naliczony od należnego z zastosowaniem wskaźnika struktury.

Obiekt po remoncie wykorzystywany jest zarówno na działalność opodatkowaną związaną z wynajmem, jak i działalność zwolniona od podatku od towarów i usług.

Niniejsza interpretacja jest niezbędna do wniosku o dofinansowanie ze środków unijnych projektu pn. działania V.4 „Infrastruktura Kultury” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa X na lata 2007-2013, etap I „Przebudowa pomieszczeń pod sceną amfiteatru” (etap zrealizowany). W roku 2010 Gmina Miasto S. wraz z S. C. K. jako jednym z partnerów występuje o dofinansowanie ww. zadania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy S. C. K. miało możliwość prawną odliczenia podatku VAT naliczonego, od podatku należnego lub ubiegania się o jego zwrot od zrealizowanej inwestycji pn. „Przebudowa pomieszczeń pod sceną amfiteatru”?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z zasadniczą regułą kształtującą prawo podatnika do rozliczenia podatku naliczonego, prawo to przysługuje w zakresie w jakim nabyte towary i usługi są przeznaczone do wykonywania czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1 ustawy). Wobec powyższego Zainteresowanemu będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupów związanych z zadaniem pn. „Przebudowa pomieszczeń pod sceną amfiteatru” z zastosowaniem wskaźnika struktury.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego, na podstawie art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak stanowi art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy. Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy, natomiast wyłączenia w art. 88.

Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 90 ust. 1 powołanej ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Stosownie do przepisu art. 90 ust. 2 ustawy, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1 podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego tylko o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl art. 90 ust. 3 wyżej powołanej ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Proporcję, o której mowa w ust. 3 określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej zgodnie z art. 90 ust. 4.

W oparciu o art. 90 ust. 5 do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika – używanych przez podatnika na potrzeby jego działalności.

Na podstawie art. 90 ust. 6 do obrotu, o którym w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z tytułu transakcji dotyczących nieruchomości lub usług wymienionych w załączniku nr 4 do ustawy w poz. 3, w zakresie, w jakim czynności te są dokonywane sporadycznie.

W myśl art. 90 ust. 10 ustawy, w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2–8:

1.  przekroczyła 98% - podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Jak wynika z konstrukcji cytowanych wyżej przepisów, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych wydatków do określonych rodzajów sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Natomiast zasada proporcjonalnego odliczania podatku ma zastosowanie do tej kategorii zakupów, których nie da się jednoznacznie przypisać do konkretnego rodzaju sprzedaży.

Mając na uwadze opis stanu faktycznego oraz powołane powyżej przepisy prawa należy stwierdzić, iż Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie towarów i usług związanych z realizacją przedmiotowego projektu w takiej części, w jakiej zakupy są związane ze sprzedażą opodatkowaną, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Natomiast w przypadku, gdy Zainteresowany nie ma możliwości wyodrębnienia całości lub części kwot, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, będzie miał prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z proporcją, obliczoną według zasad określonych w art. 90 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Ponadto z treści art. 91 ust. 2 ustawy wynika, iż w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

W myśl art. 91 ust. 2a ustawy obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Na mocy art. 91 ust. 3 ustawy korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca będzie ubiegał się o dofinansowanie ze środków unijnych w ramach działania V.4 „Infrastruktura Kultury” Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa X. na lata 2007-2013, etap I projektu pn. „Przebudowa pomieszczeń pod sceną amfiteatru”. W ramach tego zadania m. in. przebudowano układ pomieszczeń zaplecza znajdującego się pod sceną główną amfiteatru. Wykonano nowe posadzki wraz z izolacją poziomą posadzki i ścian zewnętrznych. Przebudowano instalację sanitarną, elektryczną oraz wentylację mechaniczną, wykonano nowe tynki i okładziny wewnętrzne. Wykonane prace były realizowane na podstawie ogłoszonych przetargów publicznych. Za wykonane prace wystawiane były faktury VAT na Miejski Dom Kultury, a następnie na S. C. K., które odliczyło podatek VAT naliczony od należnego z zastosowaniem wskaźnika struktury. Obiekt po remoncie wykorzystywany jest zarówno na działalność opodatkowaną związaną z wynajmem, jak i działalność zwolnioną od podatku od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia różnicy podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki jedynie w zakresie, w jakim wydatki nimi udokumentowane wykorzystywane były do wykonywania czynności opodatkowanych. Zainteresowanemu nie przysługiwało natomiast prawo do odliczenia podatku naliczonego od tej części zakupów, która związana była ze sprzedażą zwolnioną od podatku. W konsekwencji w przypadku gdy w okresie rozliczeniowym w złożonej deklaracji wystąpiła nadwyżka podatku naliczonego nad należnym wówczas Wnioskodawcy przysługiwało także prawo do zwrotu podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.