Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-94/12-5/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-20
Teza: Opodatkowanie kwoty otrzymanej z zagranicznej polisy ubezpieczeniowej.
Słowa kluczowe: polisa ubezpieczeniowa; ubezpieczenia-ubezpieczenia osobowe; Wielka Brytania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 stycznia 2012 r. (data wpływu 23 stycznia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 16 kwietnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania kwoty otrzymanej z zagranicznej polisy ubezpieczeniowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania kwoty otrzymanej z zagranicznej polisy ubezpieczeniowej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 11 kwietnia 2012 r. nr ILPB2/415-94/12-2/WS ILPB2/436-29/12-2/WS, wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 11 kwietnia 2012 r., natomiast w dniu 16 kwietnia 2012 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Jest spadkobiercą po zmarłym na terenie Wielkiej Brytanii w dniu 6 sierpnia 2008 r. X.

Zmarły X miał wykupione trzy polisy na życie w brytyjskiej firmie ubezpieczeniowej. Po jego śmierci środki pieniężne z tych polis zostały wypłacone spadkobiercom (rodzicom oraz rodzeństwu), m.in. środki pieniężne z trzech polis otrzymała Wnioskodawczyni.

Wnioskodawczyni obecnie zamieszkuje na stałe w Polsce. Zainteresowana prowadzi działalność gospodarczą. Otrzymane świadczenie nie ma związku z majątkiem związanym z działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej Wnioskodawczyni.

Zmarły X był objęty angielskim obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, ale jako jego krewna Wnioskodawczyni nie otrzymała po zmarłym żadnych świadczeń z tytułu śmierci z ww. systemu ubezpieczeń społecznych.

Ubezpieczenie na życie zmarłego nie było ubezpieczeniem związanym z inwestowaniem w fundusze kapitałowe. Wypłata ww. ubezpieczenia na życie nie obejmowała dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową zawartą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, gdyż ubezpieczenie na życie miało charakter stricte ochronny, a nie inwestycyjny.

Typ ubezpieczenia nie wymagał wskazania uposażenia kogokolwiek, tym samym nikt nie był uposażony. Polisy te były polisami na okaziciela. Kwota świadczenia została wypłacona Wnioskodawczyni z tytułu ubezpieczenia osobowego, ponieważ ubezpieczenie na życie ubezpieczało osobę, a nie majątek.

Od kwoty otrzymanego świadczenia nie został odprowadzony żaden podatek na terenie Wielkiej Brytanii.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy kwota otrzymana przez Wnioskodawczynię z tytułu ubezpieczenia na życie osoby trzeciej jest zwolniona z opodatkowania w Polsce na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307)?
2.  Czy Wnioskodawczyni powinna od otrzymanej kwoty z ubezpieczenia na życie osoby trzeciej zapłacić podatek od spadków i darowizn?

Tutejszy Organ informuje, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych. Natomiast odpowiedź na pytanie nr 2 dotycząca podatku od spadków i darowizn zawarta została w interpretacji indywidualnej z dnia 20 kwietnia 2012 r. nr ILPB2/436-29/12-5/WS.

Zdaniem Wnioskodawczyni, w odniesieniu do pytania nr 1, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Natomiast na podstawie art. 21 ust. 1 ww. ustawy, zwalnia się od podatku kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych za wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15, tj. dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową ubezpieczenia zawartą na podstawie przepisów o działalności ubezpieczeniowej, w przypadku ubezpieczeń związanych z funduszami kapitałowymi.

Stosownie do art. 829 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, ubezpieczenie osobowe może w szczególności dotyczyć:

1.  przy ubezpieczeniu na życie – śmierci osoby ubezpieczonej lub dożycia przez nią oznaczonego wieku,
2.  przy ubezpieczeniu następstw nieszczęśliwych wypadków – uszkodzenia ciała, rozstroju zdrowia lub śmierci wskutek nieszczęśliwego wypadku.

Powołany powyżej przepis kodeksu cywilnego odnosi się do rodzaju ubezpieczenia osobowego (polisy na życie), którego Wnioskodawczyni jest beneficjentem w związku ze śmiercią X.

Ponieważ podstawą do wypłaty przez ubezpieczyciela zagranicznego kwoty pieniężnej dla okaziciela polisy było ubezpieczenie osobowe osoby trzeciej, należy stwierdzić, iż otrzymana przez Wnioskodawczynię kwota korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie powołanego wyżej art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i nie podlega wykazaniu w rocznym zeznaniu podatkowym, gdyż ubezpieczenie to nie było związane z działalnością gospodarczą, działami specjalnymi produkcji rolnej, ani też funduszami kapitałowymi i nie obejmuje dochodów z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z tym ubezpieczeniem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do art. 4a ww. ustawy, powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

W myśl art. 21 ust. 1 Konwencji z dnia 20 lipca 2006 r. między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych (Dz. U. z 2006 r. Nr 250, poz. 1840), części dochodu, inne niż dochód wypłacany przez trust lub z majątku spadkowego w wyniku zarządzania tym majątkiem, bez względu na to gdzie powstają, osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, które nie zostały objęte postanowieniami poprzednich artykułów niniejszej Konwencji, podlegają opodatkowaniu tylko w tym Państwie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są kwoty otrzymane z tytułu ubezpieczeń majątkowych i osobowych, z wyjątkiem:

1.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane zgodnie z art. 27 ust. 1 lub art. 30c,
2.  dochodu, o którym mowa w art. 24 ust. 15.

W sytuacji przedstawionej we wniosku Zainteresowanej wypłacono środki pieniężne z trzech polis na życie z brytyjskiej firmy ubezpieczeniowej, po zmarłym X. Zmarły był objęty angielskim obowiązkowym ubezpieczeniem społecznym, ale jako jego krewna Wnioskodawczyni nie otrzymała po zmarłym żadnych świadczeń z tytułu śmierci z ww. systemu ubezpieczeń społecznych.

Ubezpieczenie na życie zmarłego nie było ubezpieczeniem związanym z inwestowaniem w fundusze kapitałowe. Wypłata ww. ubezpieczenia na życie nie obejmowała dochodu z tytułu inwestowania składki ubezpieczeniowej w związku z umową zawartą na podstawie przepisów o działalności gospodarczej, gdyż ubezpieczenie na życie miało charakter stricte ochronny, a nie inwestycyjny.

Typ ubezpieczenia nie wymagał wskazania uposażenia kogokolwiek, tym samym nikt nie był uposażony. Polisy te były polisami na okaziciela. Kwota świadczenia została wypłacona Wnioskodawczyni z tytułu ubezpieczenia osobowego, ponieważ ubezpieczenie na życie ubezpieczało osobę, a nie majątek.

Biorąc pod uwagę opisany we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy zatem stwierdzić, iż zgodnie z postanowieniami Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od zysków majątkowych, wypłacona kwota pieniężna w związku ze śmiercią X z tytułu ubezpieczenia w instytucji ubezpieczeniowej w Anglii, osobie mającej miejsce zamieszkania w Polsce, podlega opodatkowaniu tylko w Polsce.

Jednocześnie jednak, przedmiotowe odszkodowanie jest zwolnione od podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.