Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-879/08/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-12-05
Teza: Czy Gminie Miastu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu polegającego na uzbrojeniu terenów pod inwestycję w sytuacji, gdy teren ten po uzbrojeniu zostanie sprzedany, przy czym sprzedaż terenu będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: gmina; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; prawa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 września 2008 r. (data wpływu 6 października 2008 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 listopada 2008 r. (data wpływu 1 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych w związku z realizacją projektu p.n. „Kompleksowe przygotowanie terenu pod inwestycje związane z uruchomieniem działalności produkcyjnej” - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 października 2008 r. Gmina złożyła wniosek, uzupełniony pismem z dnia 26 listopada 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych w związku z realizacją projektu p.n. „Kompleksowe przygotowanie terenu pod inwestycje związane z uruchomieniem działalności produkcyjnej”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina Miasto jest właścicielem terenu o pow. ogólnej 22,4835 ha, który w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ma następujące przeznaczenie:

*   tereny przemysłu o pow. 13,2658 ha oznaczone w operacie ewidencji gruntów jako tereny budowlane inne (Bi),
*   tereny rolne o pow. 1,19 ha oznaczone w operacie ewidencji gruntów jako tereny budowlane inne (Bi),
*   tereny usług z zakresu sportu i zieleni o pow. 3,12 ha oznaczone w operacie ewidencji gruntów jako budowlane zieleni (BZ),
*   tereny dróg publicznych o pow. 4,9077 ha oznaczone w operacie ewidencji gruntów jako drogi (dr).

Stan faktyczny przedstawia się w następująco sposób, grunty stanowiące tereny przemysłu, rolne i usług z zakresu sportu i zieleni nie posiadają fizycznego dostępu do drogi publicznej, gdyż wprawdzie pasy drogowe są wydzielone w odrębne działki geodezyjne, jednak drogi nie zostały fizycznie wykonane.

Wnioskodawca złożył do Programu Operacyjnego Rozwój Polski wniosek o dofinansowanie projektu „Kompleksowe przygotowanie terenu pod inwestycje związane z uruchomieniem działalności produkcyjnej”. Projekt przewiduje uzbrojenie terenów stanowiących własność Miasta w następujące elementy infrastruktury: wodociąg, kanalizację sanitarną, kanalizację deszczową, drogi wraz z oświetleniem ulicznym. Parametry techniczne infrastruktury (średnice kanałów i wodociągi, nośność dróg) umożliwiają obsługę terenu stanowiącego własność Miasta. Projekt przewiduje, że po wykonaniu uzbrojenia terenu całość gruntów stanowiących własność Miasta, za wyjątkiem gruntów położonych w pasach drogowych, zostanie sprzedana z przeznaczeniem na prowadzenie działalności gospodarczej.

Drogi i pozostałe sieci infrastruktury pozostaną własnością Miasta. Przy opracowaniu studium wykonalności projektu uznano, że podatek od towarów i usług naliczony od robót budowlanych i innych czynności opodatkowanych tym podatkiem, związanych z realizacją projektu, nie może zostać uznany za koszt kwalifikowany, z uwagi na to, że Miasto ma możliwość odzyskania podatku, w związku z wystąpieniem przy zbyciu gruntów sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Złożony wniosek o dofinansowanie projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego wykazuje podatek od towarów i usług jako koszt niekwalifikowany, niepodlegający zwrotowi ze środków Unii Europejskiej. Pozostałe wydatki związane z uzbrojeniem terenu w kwotach netto zostały zakwalifikowane jako podlegające częściowej refundacji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. Dla potrzeb projektu prowadzona jest odrębna ewidencja wydatków i przychodów, a wszelkie przepływy pieniężne zgodnie z wymogami, prowadzone są przez odrębny rachunek bankowy oddzielony od rachunku podstawowego Miasta.

W piśmie z dnia 26 listopada 2008 r. Wnioskodawca wskazał, że projekt realizowany w ramach programu Operacyjnego Rozwój Polski zakłada uzbrojenie terenów przeznaczonych pod inwestycje. Sporządzona dokumentacja budowlana nie przewiduje budowy sieci infrastruktury technicznej na działkach, które mają być przedmiotem sprzedaży, a jedynie w granicach pasów drogowych, przy czym:

*   parametry techniczne budowanej sieci wodociągowej i kanalizacji sanitarnej zapewniają możliwość dostawy wody i odprowadzania ścieków sanitarnych z działek, które mają być przedmiotem sprzedaży po uruchomieniu na niej dowolnej działalności gospodarczej dopuszczonej ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego;
*   parametry techniczne budowanej sieci kanalizacji deszczowej umożliwiają odprowadzenie wód opadowych zarówno z terenu położonego w granicach pasów drogowych, jak i z terenów działek przeznaczonych do sprzedaży;
*   dokumentacja budowlana i umowa o wykonanie robót budowlanych przewidują wykonanie odcinków przyłączy kanalizacji sanitarnej i deszczowej do granicy działek przeznaczonych do sprzedaży z granicą pasa drogowego.

Przepisy art. 57 ust. 1 Rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Funduszy Europejskich nakazują zachowanie trwałości projektów realizowanych z udziałem środków pochodzących z funduszy UE, polegającej między innymi na zakazie zmiany charakteru własności elementu infrastruktury, w związku z czym sieci kanalizacji sanitarnej i wodociągowej pozostaną własnością Miasta. Przewiduje się, że sieci te zostaną przekazane w drodze umowy o nieodpłatne używanie spółce prawa handlowego, która jest spółką użyteczności publicznej, w której Wnioskodawca posiada 100% udziałów. Spółka ta będzie zawierać umowy o dostawę wody i odprowadzanie ścieków z podmiotami prowadzącymi działalność na tym terenie, pobierać opłaty za wodę i ścieki oraz ponosić koszty eksploatacji infrastruktury.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że w wyniku uzbrojenia terenów przeznaczonych do sprzedaży wartość ich wzrośnie o około 30%. Aktualna wartość gruntów przeznaczonych do sprzedaży przed ich uzbrojeniem zgodnie z operatem szacunkowym, sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego, wynosi 3.335.839,95 zł, natomiast suma przychodów ze sprzedaży gruntów po ich uzbrojeniu wykazana w rozdziale 5.4.1.1 Studium Wykonalności projektu wynosi 4.335.6865,29 zł i jest przewidziana do uzyskania w latach 2010-2012.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gminie Miastu przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu polegającego na uzbrojeniu terenów pod inwestycję w sytuacji, gdy teren ten po uzbrojeniu zostanie sprzedany, przy czym sprzedaż terenu będzie czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z definicji zawartej w art. 15 ust. 6 cyt. ustawy wynika, że Gmina jako organ administracji publicznej jest podatnikiem podatku w zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Nie ulega wątpliwości, że zarówno umowy o wykonanie dokumentacji budowlanej, robót budowlanych, pełnienie nadzoru inwestorskiego, jak i umowy przenoszące własność nieruchomości są umowami cywilnoprawnymi i w zakresie tych czynności Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Rozważając kwestię wystąpienia czynności opodatkowanych należy stwierdzić, że stosownie do przepisów art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług, dostawa niezabudowanych terenów budowlanych oraz przeznaczonych pod zabudowę jest wyłączona ze zwolnienia od podatku, a zatem jest czynnością opodatkowaną. Grunty, które mają być przedmiotem sprzedaży, są w operacie ewidencji gruntów budowlane i zurbanizowane (Bi, Bz), a ponadto część tych gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczona jest pod zabudowę. Wprawdzie część gruntów w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego posiada przeznaczenie jako tereny rolne i tereny usług z zakresu sportu i zieleni, to z uwagi na ich oznaczenie w operacie ewidencji gruntów, odpowiednio Bi i Bz, nie mogą być uznane za tereny, których dostawa jest zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 cyt. ustawy i zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż wszystkich terenów będzie czynnością opodatkowaną. Do rozważenia pozostaje kwestia zakresu, w jakim budowa dróg i urządzeń infrastruktury technicznej wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych przy sprzedaży terenów, w sytuacji gdy, drogi te i całość infrastruktury pozostaną nadal własnością Miasta. Pomijając kwestię możliwości zbycia terenów nieuzbrojonych pozbawionych fizycznego dostępu do drogi publicznej i możliwej do uzyskania ceny należy stwierdzić, że zarówno droga i inna infrastruktura techniczna służą określonemu celowi, a mianowicie mają za zadanie umożliwienie korzystania z nieruchomości, które mają być przedmiotem czynności opodatkowanych. Drogi i urządzenia infrastruktury, które nie służą do obsługi terenów przyległych, same w sobie są bezużyteczne i nie przedstawiają żadnej wartości. Istnieje zatem ścisły i pełny związek pomiędzy towarem jakim jest sieć infrastruktury i drogi, a wykonywaniem czynności opodatkowanych polegających na sprzedaży terenów obsługiwanych przez tę infrastrukturę. Wnioskodawca uważa, że wobec spełnienia wszystkich przesłanek zawartych w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług przysługuje mu prawo do pełnego obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy budowie dróg i infrastruktury potrzebnej do uzbrojenia terenów przeznaczonych do sprzedaży opodatkowanej podatkiem w sytuacji opisanej w pkt 50 wniosku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a) ustawy).

W myśl powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, w związku z nabyciem których podatek ten został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 cyt. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne mniemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przy czym w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z kolei w oparciu o § 8 ust. 1 pkt 13 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 97, poz. 970 ze zmianami), a od 1 grudnia 2008 r. § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. Nr 212, poz. 1336), Gmina jako jednostka samorządu terytorialnego korzysta ze zwolnienia przedmiotowego w zakresie czynności związanych z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) gmina posiada osobowość prawną wykonując zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Katalog zadań własnych gminy został zawarty w art. 7 ust. 1 powołanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z tym przepisem, zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej,
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego,
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz,
4.  lokalnego transportu zbiorowego,
5.  ochrony zdrowia,
6.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych,
7.  gminnego budownictwa mieszkaniowego,
8.  edukacji publicznej,
9.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami,
10.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych,
11.  targowisk i hal targowych,
12.  zieleni gminnej i zadrzewień,
13.  cmentarzy gminnych,
14.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego,
15.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych,
16.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej,
17.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej,
18.  promocji gminy,
19.  współpracy z organizacjami pozarządowymi,
20.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy, ustawy mogą nakładać na gminę obowiązek wykonywania zadań zleconych z zakresu administracji rządowej, a także z zakresu organizacji przygotowań i przeprowadzenia wyborów powszechnych oraz referendów.

Na podstawie art. 1 pkt 28 lit. h ustawy z dnia 17 maja 1990 r. o podziale kompetencji określonych w ustawach szczególnych pomiędzy organy gminy a organy administracji rządowej oraz zmianie niektórych ustaw ( Dz. U. nr 34, poz. 198 ze zm.), do właściwości organów gminy przechodzą - jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej - jako zadania własne, określone w ustawach zadania i odpowiadające im kompetencje należące dotychczas do rad narodowych i terenowych organów administracji państwowej stopnia podstawowego, a w szczególności zadania z zakresu budowy modernizacji , utrzymania i ochrony dróg gminnych.

Z powyższych przepisów wynika, że realizacja projektu obejmującego budowę drogi wraz z infrastrukturą należy w całości do zadań własnych gminy.

Należy zauważyć , że nie tylko budowa dróg gminnych, ale także ich modernizacja, utrzymanie i ochrona należą do zadań własnych Gminy, a korzystanie przez użytkownika z dróg publicznych (z wyjątkiem autostrad) jest nieodpłatne. Oznacza to, że w tym zakresie Gmina realizuje zadania nałożone przepisami prawa dla realizacji których została powołana, tym samym wypełnia dyspozycję przepisu § 13 ust. 1 pkt 13 powołanego wyżej rozporządzenia.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że po zrealizowaniu ww. inwestycji wybudowane sieci pozostające własnością Gminy zostaną przekazane spółce prawa handlowego, na podstawie umowy o nieodpłatne używanie, w celu realizacji zadania własnego Gminy, o którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym. Spółka ta będzie zawierać umowy o dostawę wody i odprowadzanie ścieków z podmiotami prowadzącymi działalność na tym terenie, pobierać opłaty za wodę i ścieki oraz ponosić koszty eksploatacji infrastruktury.

W związku z realizacją inwestycji wystąpi podatek naliczony wynikający z faktur dokumentujących usługi związane z realizacją poszczególnych części projektu (budowa drogi, sieci wodociągowej, kanalizacji sanitarnej i deszczowej). W wyniku uzbrojenia terenu wzrośnie wartość gruntów przewidzianych do sprzedaży.

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić należy, że realizowana inwestycja dotycząca budowy drogi wraz z infrastrukturą techniczną, nie będzie służyła wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Trudno zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, że fakt wzrostu wartości gruntów przeznaczonych do sprzedaży, po zrealizowaniu przedmiotowego projektu, powoduje powstanie związku podatku naliczonego przy jego realizacji z czynnościami opodatkowanymi w postaci sprzedaży działek.

W ocenie tut. organu wybudowanie drogi oraz infrastruktury, stanowi realizację zadań własnych Gminy, wynikających z ustawy o samorządzie gminnym, natomiast dostawa działek nie ma związku z tymi nakładami inwestycyjnymi.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony w związku z realizacją przedmiotowego projektu, ponieważ jego efekty (droga i infrastruktura) nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem od towarów i usług.

Jednocześnie zauważyć należy, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania kwestii zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów niekwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, ul. Sienkiewicza 84, 15-950 Białymstoku po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.