Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-509/10/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-08-20
Teza: Z uwagi na to, że zmiana przeznaczenia (sprzedaż) samochodu o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł nastąpiła w okresie korekty, t.j. w okresie 5 lat, licząc od roku, w którym został nabyty, zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, należy dokonać odpowiedniego skorygowania odliczonego podatku naliczonego.
Słowa kluczowe: korekta; korekta-korekta podatku naliczonego; samochód-samochód osobowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 91

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 czerwca 2010 r. (data wpływu 2 czerwca 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty odliczonego uprzednio podatku naliczonego w związku ze sprzedażą samochodu osobowego - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 czerwca 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty odliczonego uprzednio podatku naliczonego w związku ze sprzedażą samochodu osobowego.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą – zakład ogólnobudowlany. W dniu 8 lutego 2007 r. Wnioskodawca zakupił samochód, z tytułu nabycia którego odliczył podatek w wysokości 6.000 zł, zgodnie z art. 86 ust. 3 w zw. z art. 43 ust. 2, w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Samochód został sprzedany w dniu 27 sierpnia 2009 r., zaś przy sprzedaży Wnioskodawca skorzystał ze zwolnienia od podatku określonego w § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Nabyty przez Wnioskodawcę samochód osobowy, był wykorzystywany ponad pół roku. Wartość samochodu przekraczała 15.000 zł, środek trwały był wykorzystywany na potrzeby prowadzonej działalności, która stanowi działalność opodatkowaną. W związku z tym samochód służył sprzedaży opodatkowanej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

„Czy jest konieczny zwrot podatku VAT w związku ze sprzedażą samochodu osobowego”?

Zdaniem Wnioskodawcy, przywołującego brzmienie art. 86 ust. 3 i art. 43 ust. 2, art. 90 ust. 1 i ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, wykonuje wyłącznie czynności opodatkowane, wobec tego podatek powstały w związku z zakupem samochodu jest związany wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi, dlatego też przysługiwało prawo do odliczenia podatku. Natomiast ze sprzedażą samochodu, która to czynność była zwolniona od podatku, nie był związany „żaden koszt zawierający podatek”. A zatem, w ocenie Wnioskodawcy, art. 91 cyt. ustawy nie będzie miał zastosowania. Ponadto powołując się na pogląd zawarty w Poradniku VAT nr 24 (264) z dnia 20 grudnia 2009 r., Wydawnictwo Podatkowe GOFIN, str. 59, Wnioskodawca wskazuje, że podatnik w rozliczeniu wstępnym, jak i po zakończeniu tego roku powinien dokonać 100% odliczenia podatku naliczonego. Konkludując Wnioskodawca zauważa, że jest zwolniony od podatku przy sprzedaży samochodu, zatem nie musi „zwracać VAT, nawet w części”. Końcowo Wnioskodawca zauważa, że intencją jest uzyskanie interpretacji „co do zasadności rozliczenia zwrotu odliczonego podatku przy zakupie samochodu”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

W niniejszej sprawie wskazać na wstępnie należy, że zagadnienie mające być przedmiotem rozstrzygnięcia, w powiązaniu z przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego, sprowadza się do kwestii związanej z korektą naliczonego podatku od towarów i usług w związku ze zwolnioną od podatku sprzedażą samochodu osobowego, pomimo użycia przez Wnioskodawcę wyrażenia „zwrot”.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towar usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 3 powołanego artykułu, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł.

W myśl obowiązującego w analizowanym okresie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336) zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.

Z regulacji art. 43 ust. 2 cyt. ustawy wynika, że przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku od towarów i usług.

W myśl art. 91 ust. 1 cyt. ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-9, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11, dla zakończonego roku podatkowego. Korekty tej nie dokonuje się, jeżeli różnica między proporcją odliczenia określoną w art. 90 ust. 4 a proporcją określoną w zdaniu poprzednim nie przekracza 2 punktów procentowych.

Według zapisów ust. 2 powołanego artykułu, w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio (art. 91 ust. 2a ustawy).

Z treści ust. 3 ww. artykułu wynika, że korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Stosownie do ust. 4 wskazanego artykułu, w przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż, a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy (art. 91 ust. 5 ustawy).

Zgodnie z dyspozycją ust. 6 powołanego artykułu, w przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1.  opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;
2.  zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

Z kolei z art. 91 ust. 7 cyt. ustawy wynika, że przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty (art. 91 ust. 7a).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w miesiącu lutym 2007 r. Wnioskodawca nabył samochód osobowy i dokonał odliczenia podatku w kwocie 6.000 zł. Samochód stanowił środek trwały i był wykorzystywany w działalności opodatkowanej, natomiast w dniu 27 sierpnia 2009 r. dokonano jego sprzedaży, stosując zwolnienie od podatku na podstawie § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów.

Ustosunkowując się do powyższego wskazać należy, że sprzedaż przedmiotowego samochodu, jako towaru używanego, zdefiniowanego w art. 43 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, korzystająca ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie powołanego § 13 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów powoduje, iż dalsze jego wykorzystanie związane jest wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku. Oznacza to, że w przedstawionym stanie faktycznym, wbrew twierdzeniom Wnioskodawcy, mamy niewątpliwie do czynienia z okolicznością, o której mowa w art. 91 ww. ustawy. Należy bowiem zauważyć, że sprzedaż samochodu (z tytułu nabycia którego odliczony został podatek w wysokości 60%) korzystająca ze zwolnienia przedmiotowego od podatku wypełnia dyspozycję zawartą w art. 91 ust. 4-6 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto w niniejszej sprawie fakt, iż odliczył Pan podatek naliczony w kwocie 6.000 zł wskazuje, że wartość początkowa przedmiotowego samochodu przekracza 15.000 zł. Z tych też względów, ponieważ zmiana przeznaczenia (sprzedaż) samochodu o wartości początkowej przekraczającej 15.000 zł nastąpiła w okresie korekty, t.j. w okresie 5 lat, licząc od roku, w którym został nabyty, Wnioskodawca, zgodnie z przywołanymi powyżej przepisami ustawy o podatku od towarów i usług, zobowiązany był do odpowiedniego skorygowania „in minus” odliczonego podatku naliczonego.

Końcowo wskazać należy, że z uwagi, iż zapytanie przedstawione w poz. 55 wniosku w powiązaniu z przedstawionym opisem stanu faktycznego sprowadza się do obowiązku korekty naliczonego podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą samochodu osobowego, jak również we wniosku Wnioskodawca zaznaczył, iż intencją jest uzyskanie informacji „co do zasadności rozliczenia zwrotu odliczonego podatku przy zakupie samochodu”, niniejsza interpretacja nie rozstrzyga uregulowanego przepisami art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług zagadnienia powołanego we własnym stanowisku związanego z częściowym odliczeniem podatku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.