Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-807/13/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-11-14
Teza: Zasady ewidencji i identyfikacji podatników w zakresie nadania NIP dla prywatnego muzeum.
Słowa kluczowe: numer-Numer Identyfikacji Podatkowej (NIP); osoba-osoby fizyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 12 sierpnia 2013 r. (data wpływu 14 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatkowej (NIP) – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 sierpnia 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej dotyczącej zasad ewidencji i identyfikacji podatkowej (NIP).

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Na podstawie przepisów ustawy o muzeach z dnia 21 listopada 1996 r., ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami z dnia 23 lipca 2003 r. oraz ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej z 25 października 1991 r. wystąpił Pan z wnioskiem do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o uzgodnienie regulaminu założonego przez Pana muzeum w K. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego zatwierdził ten regulamin – pismo z dnia 17 lipca 2013 r. nr: i muzeum jako instytucja kulturalna zaczęła „działać” pod nazwą K w K. Jako tylko założyciel muzeum – J wystąpił Pan do Urzędu Statystycznego o nadanie numeru regon. Urząd Statystyczny w G wydał w dniu 2 sierpnia 2013 r. zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym regon, w którym zaświadcza, że muzeum to: jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, a szczególna forma prawna: 99 bez szczegółowej formy prawnej. Działalność Muzeum wg PKD to: 91022 (Działalność Muzeów). Następnym etapem miało być uzyskanie numeru NIP dla Muzeum jako jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, ale z tym zrobił się problem i różnice zdań w Urzędzie Skarbowym. Zaproponowano dla Muzeum, jako jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, nadanie Pana prywatnego numeru identyfikacji podatkowej (osoby fizycznej) i działalność muzealna miała być takim rozszerzeniem prowadzonej działalności gospodarczej. Jest Pan osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą, płaci podatek dochodowy w postaci ryczałtu od przychodów – aktualnie ta działalność jest zawieszona. Dlatego powziął Pan wątpliwość co do właściwej interpretacji w zakresie nadania NIP dla Muzeum, które jest jednostką organizacyjną niemającą osobowości prawnej, z ustawy wynika, że działalność jego nie jest nastawiona na osiąganie dochodu i nie prowadzi działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Muzeum ma mieć nadany Pana prywatny/indywidualny założyciela – osoby fizycznej NIP, czy ma mieć nadany oddzielny/inny NIP dla Muzeum wnioskiem NIP-2?

Zdaniem Wnioskodawcy, Muzeum jako jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej i działająca jako instytucja kulturalna powinien mieć swój oddzielny numer NIP nie związany z numerem założyciela. W tym przypadku Pan sam jest założycielem, ale równie dobrze mógł to zrobić z drugą osobą lub ze stowarzyszeniem (wówczas czyj numer). Według Pana oceny powinien być oddzielny NIP i Muzeum powinno składać coroczny CIT-8 oraz bilans rachunków zysków i strat i informację dodatkową. Muzeum żyje swoim życiem, podobnie spółka jednoosobowa, a Pan jako osoba fizyczna był tylko założycielem, którego dane identyfikacyjne – NIP – nie powinny być przydzielane innym jednostkom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Ustawa z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 1314 ze zm.), zwana dalej ustawą o NIP, określa między innymi zasady ewidencji podatników, płatników, płatników składek na ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne, zwanych „płatnikami składek ubezpieczeniowych”.

I tak, stosowanie do treści art. 2 ust. 1 ustawy o NIP, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, podlegają obowiązkowi ewidencyjnemu.

Na podstawie art. 2 ust. 2 i ust. 3 ustawy o NIP, obowiązkowi ewidencyjnemu podlegają również inne podmioty niż wymienione w ust. 1, jeżeli na podstawie odrębnych ustaw są podatnikami, oraz płatnicy podatków, a także podmioty będące, na podstawie odrębnych ustaw, płatnikami składek ubezpieczeniowych.

Zgodnie z art. 3 ust.1 ustawy o NIP, identyfikatorem podatkowym jest:

1.  numer PESEL – w przypadku podmiotów będących osobami fizycznymi objętymi rejestrami PESEL, nieprowadzących działalności gospodarczej lub niebędących zarejestrowanymi podatnikami podatku od towarów i usług,
2.  NIP – w przypadku pozostałych podmiotów podlegających obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o NIP, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 2a, są obowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego do naczelnika urzędu skarbowego albo organu właściwego na podstawie odrębnych przepisów. Zgłoszenia identyfikacyjnego dokonuje się jednokrotnie, bez względu na rodzaj oraz liczbę opłacanych przez podatnika podatków, formę opodatkowania, liczbę oraz rodzaje prowadzonej działalności gospodarczej oraz liczbę prowadzonych przedsiębiorstw.

Na mocy przepisu art. 8a ustawy o NIP, nadanie NIP następuje przy użyciu Centralnego Rejestru Podmiotów – Krajowej Ewidencji Podatników, zwanego dalej „CRP KEP”, po dokonaniu zgłoszenia identyfikacyjnego.

Z kolei, w myśl art. 8c ust. 2 pkt 1 ustawy o NIP, naczelnik urzędu skarbowego unieważnia z urzędu, w drodze decyzji, NIP nadany podmiotowi, w przypadku wielokrotnego nadania NIP, biorąc pod uwagę interes prawny i gospodarczy podmiotu.

A contrario, z powołanego przepisu wynika zatem, że podatnik nie może posiadać dwóch identyfikatorów podatkowych NIP.

Powołane przepisy wskazują, że nie jest prawnie dopuszczalne posiadanie przez podatnika dwóch identyfikatorów podatkowych NIP.

Wobec tego, numer NIP nadany może być wyłącznie podatnikowi w przypadku, o którym mowa w art. 3 ust. 1 pkt 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, przy czym podatnik może posiadać tylko jeden numer NIP.

Należy zaznaczyć, że powszechny obowiązek ewidencyjny jest zasadniczo niezależny od statusu organizacyjno-prawnego, jaki zachowuje konkretny podmiot, w szczególności od tego, czy (poza osobami fizycznymi) funkcjonuje on jako osoba prawna czy jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej. Zasadnicze znaczenie ma tutaj zachowywanie statusu niezależnego podatnika w systemie opodatkowania co najmniej w jednym z obowiązujących podatków.

Ze złożonego wniosku wynika, że jako osoba fizyczna prowadzi Pan działalność gospodarczą (obecnie zawieszona), z tytułu której płaci podatek dochodowy w postaci ryczałtu od przychodów. W związku z założeniem muzeum wystąpił Pan z wnioskiem do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego o uzgodnienie regulaminu. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego zatwierdził ten regulamin – pismo z dnia 17 lipca 2013 r. nr: \`(...)\` i muzeum jako instytucja kulturalna zaczęła „działać” pod nazwą "K.".

Jako tylko założyciel muzeum wystąpił Pan do Urzędu Statystycznego o nadanie numeru REGON. Urząd Statystyczny w \`(...)\` wydał w dniu 2 sierpnia 2013 r. zaświadczenie o numerze identyfikacyjnym REGON, w którym zaświadcza, że muzeum to: jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, a szczególna forma prawna: 99 bez szczegółowej formy prawnej. Działalność Muzeum wg PKD to: 91022 (Działalność Muzeów).

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 1996 r. o muzeach (t. j. Dz.U. z 2012 r. nr 987 ze zm.), muzea mogą być tworzone przez ministrów i kierowników urzędów centralnych, jednostki samorządu terytorialnego, osoby fizyczne, osoby prawne lub jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej.

Na podstawie art. 5 ust. 4 ww. ustawy, podmioty, o których mowa w ust. 1, tworzące muzea są obowiązane:

1.  zapewnić środki potrzebne do utrzymania i rozwoju muzeum;
2.  zapewnić bezpieczeństwo zgromadzonym zbiorom;
3.  sprawować nadzór nad muzeum.

Jak wynika z zapisu art. 5b ust. 1 tej ustawy, minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego prowadzi w Biuletynie Informacji Publicznej wykaz muzeów.

Stosownie do zapisu art. 5b ust. 2, wykaz muzeów zawiera następujące informacje:

1.  nazwę muzeum;
2.  adres siedziby muzeum;
3.  nazwę podmiotu, który utworzył muzeum, a w przypadku osoby fizycznej – jej imię i nazwisko;
4.  w przypadku muzeum rejestrowanego – datę wpisu do Państwowego Rejestru Muzeów.

Podmiot, który utworzył muzeum, jest obowiązany przekazać informacje, o których mowa w ust. 2, w terminie nie dłuższym niż 3 miesiące od dnia utworzenia muzeum, a w przypadku ich zmiany – w terminie nie dłuższym niż miesiąc od zmiany (art. 5b ust. 3).

Jak wynika z powołanych przepisów, nie ma formalnych przeszkód, aby muzeum utworzyła osoba fizyczna prowadząca jednoosobowo działalność gospodarczą.

Wobec powyższego, organizatorem muzeum jest przedsiębiorca – w tym przypadku osoba fizyczna. Przedsiębiorcą nie jest natomiast muzeum, które co prawda stanowi wyodrębnioną jednostkę organizacyjną, ale pozbawioną podmiotowości prawnej. Jako przedsiębiorca może się wobec tego zarejestrować organizator prywatnego muzeum, nie ma natomiast formalnej możliwości zarejestrowania jako przedsiębiorcy tego rodzaju muzeum.

Wszelka zatem odpowiedzialność, w tym obowiązki rejestracyjne, ciąży na osobie zakładającej i prowadzącej prywatne muzeum, które samo nie jest w pełni samodzielnym podmiotem i nie może działać w oderwaniu od osoby, która ją założyła.

Również fakt uzyskania odrębnego numeru REGON nie przesądza o tym, że dany podmiot staje się odrębnym od osoby założyciela podatnikiem.

Na podstawie art. 7 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), podatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, podlegająca na mocy ustaw podatkowych obowiązkowi podatkowemu.

Jak stanowi art. 7 § 2 Ordynacji podatkowej, ustawy podatkowe mogą ustanawiać podatnikami inne podmioty niż wymienione w § 1.

Zgodnie zaś z art. 8 ww. ustawy, płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego, do obliczenia i pobrania podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego nie wynika, aby założone przez Pana muzeum pełniło rolę płatnika podatków czy płatnika składek ubezpieczeniowych.

Wobec tego, analiza stanu faktycznego sprawy w kontekście wyżej powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że utworzone muzeum stanowi jedynie jednostkę organizacyjną w strukturze działalności gospodarczej, którą prowadzi Pan jako osoba fizyczna.

Oznacza to tym samym, że utworzone muzeum nie podlega obowiązkowi ewidencyjnemu, o którym mowa w art. 2 ustawy o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników. Nie występuje bowiem jako odrębny od Pana podatnik, płatnik podatków bądź płatnik składek ubezpieczeniowych. W konsekwencji utworzone muzeum winno posługiwać się numerem NIP nadanym Wnioskodawcy.

Końcowo należy wskazać, iż niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie kwestie związane z zasadami ewidencji i identyfikacji podatkowej (NIP). Nie dotyczy natomiast obowiązków w zakresie składania zeznania o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) przez podatnika podatku dochodowego od osób prawnych CIT-8, ponieważ kwestia ta nie była przedmiotem zapytania.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.