Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.404.2025.1.SK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-01
Teza: Sposób rozliczenia i dokumentowania dostaw energii zarówno
w sytuacji, gdy matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia jest
dodatni oraz w sytuacji, gdy wartość wynagrodzenia w okresie
rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna
faktura
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 9 lipca 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy sposobu rozliczenia i dokumentowania dostaw

    energii zarówno w sytuacji, gdy matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia jest dodatni
    oraz w sytuacji, gdy wartość wynagrodzenia w okresie rozliczeniowym przyjmie wartość
    ujemną.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością;
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    B sp. z o. o. (dalej: „Spółka” lub „B”) jest spółką prawa polskiego, zarejestrowaną w Polsce
    dla celów podatku od towarów i usług. Spółka rozlicza podatek od towarów i usług na
    zasadach ogólnych, nie jest małym podatnikiem, o którym mowa w art. 2 pkt 25 ustawy o
    VAT, nie rozlicza podatku od towarów i usług metodą kasową i składa miesięczne
    deklaracje VAT (JPK_V7M).
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest obrót energią elektryczną. Spółka
    posiada koncesję na obrót energią wydaną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki.
    W celu prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na obrocie energią, Spółka
    nabywa energię m.in. od podmiotów wytwarzających ją w elektrowniach fotowoltaicznych
    lub wiatrowych. Następnie Spółka sprzedaje energię elektryczną, m.in. odbiorcom
    końcowym.
    W ramach prowadzonej działalności, Spółka zamierza dokonywać nabyć energii od A sp. z
    o. o. (dalej: „Wytwórca”). Wytwórca jest spółką prawa polskiego, zarejestrowaną w Polsce
    dla celów podatku od towarów i usług. Wytwórca rozlicza podatek od towarów i usług na
    zasadach ogólnych, nie rozlicza podatku od towarów i usług metodą kasową i składa
    miesięczne deklaracje VAT (JPK_V7M).
    Wytwórca inwestuje w projekty obejmujące odnawialne źródła energii elektrycznej (dalej:
    „OZE”) w Polsce, które umożliwiają i będą umożliwiały wytwarzanie energii elektrycznej
    przez Wytwórcę, w tym sprzedaż energii na rzecz B (dalej: „Aktywa”).
    Zainteresowani nie są podmiotami powiązanymi kapitałowo, osobowo, organizacyjnie, ani
    w żaden inny sposób w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2025 poz. 278).
    Relacje umowne pomiędzy Zainteresowanymi
    Zainteresowani podpisali między sobą trzy umowy:
    a. umowę na dostawy energii elektrycznej (ang. (...), dalej: „1”, „Umowa”),
    b. umowę dostawy energii elektrycznej dla potrzeb własnych Wytwórcy (ang. (...), dalej:
      „2”),
    c. umowę świadczenia usług związanych z aktywami Wytwórcy (ang. (...), dalej: „3”).
    Przedmiotem niniejszego wniosku są rozliczenia Zainteresowanych na gruncie 1. Z tego
    powodu, postanowienia tej Umowy zostały w szczegółach opisane poniżej. Niemniej, dla
    zachowania pełnego obrazu świadczeń i rozliczeń pomiędzy Zainteresowanymi,
    Zainteresowani przedstawiają także istotę dwóch pozostałych umów.
    Umowa dostawy energii elektrycznej dla potrzeb własnych

    Na gruncie umowy 2, B zobowiązuje się do dostawy energii elektrycznej do Aktywów
    Wytwórcy, zlokalizowanych w Polsce, produkujących energię z OZE. B ma dostarczać
    energię elektryczną dla potrzeb własnych tych Aktywów, za pośrednictwem sieci
    właściwego OSD lub OSP, w sytuacjach, gdy Aktywa te nie wytwarzają energii elektrycznej
    lub wytwarzają ją w ilości niewystarczającej do pokrycia własnego wykorzystania i zużycia.
    Z kolei Wytwórca zobowiązuje się przyjąć dostarczoną energię i zapłacić za nią stosowne
    wynagrodzenie.
    Umowa świadczenia usług
    W ramach umowy 3, B pełni rolę świadczeniodawcy. Spółka zobowiązuje się do
    świadczenia różnych usług, w tym w szczególności usług bilansowania dla Aktywów
    Wytwórcy. Usługi te mają m.in. obejmować: pełnienie funkcji podmiotu odpowiedzialnego
    za bilansowanie wobec OSD i OSP w odniesieniu do dostaw i zakupów energii w
    odniesieniu do Aktywów, rejestracja Aktywów w celu pełnienia funkcji podmiotu
    odpowiedzialnego za bilansowanie, zapewnienie formalnego miesięcznego procesu
    rozliczeniowego z dostępem do danych, takich jak dane rozliczeniowe, działanie jako
    sprzedawca energii elektrycznej w celu produkcji energii elektrycznej przez Aktywa i
    wypełnianie wszystkich obowiązków związanych z tą rolą zgodnie z obowiązującym
    prawem, a w szczególności polskim prawem energetycznym. W zamian za świadczenie
    wskazanych powyżej usług, Wytwórca zobowiązuje się zapłacić stosowne wynagrodzenie.
    Umowa na dostawę energii
    Przedmiotem niniejszego wniosku są rozliczenia Zainteresowanych na gruncie podpisanej
    przez nich Umowy na dostawy energii elektrycznej – 1. W ramach Umowy, Spółka
    nabędzie prawo do całego wolumenu energii wytworzonej w okresie trwania Umowy w
    konkretnych instalacjach OZE należących do Wytwórcy – z wyłączeniem tej części energii,
    która będzie zużyta przez Wytwórcę do podtrzymania produkcji energii.
    Umowa przewiduje, że sprzedaż energii przez Wytwórcę na rzecz Spółki nastąpi w
    momencie, w którym Wytwórca dostarczy energię do sieci dystrybucyjnej z umówionych
    pomiędzy stronami instalacji OZE zlokalizowanych na terytorium Polski (wskazanych w
    załączniku do 1, stanowiącym integralną część Umowy). Tytuł własności oraz ryzyko utraty
    energii będą przechodzić na Spółkę w określonych punktach odbioru. Zarówno treść
    Umowy, jak i praktyka obowiązująca na rynku energetycznym wskazują, że Spółka uzyska
    wyłączną kontrolę, posiadanie i tytuł do dostarczonej energii w momencie udostępnienia
    Spółce energii w punktach odbioru (po jej udostępnieniu).
    Co do zasady (z wyjątkiem sytuacji nadzwyczajnych, np. awarii systemu
    elektroenergetycznego lub instalacji wytwórczej albo wstrzymania produkcji przez
    Wytwórcę) wytwarzanie energii w instalacji oraz oddawanie wyprodukowanej energii do
    sieci elektroenergetycznej, a co za tym idzie jej dostarczanie do poszczególnych punktów
    odbioru w sieci elektroenergetycznej, ma charakter ciągły – tzn. odbywa się nieprzerwanie
    przez całą dobę, przez cały okres obowiązywania Umowy.
    Wolumen energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach OZE w danych okresach
    będzie się różnił w zależności od warunków pogodowych. Przykładowo, instalacja
    fotowoltaiczna w pochmurny dzień wyprodukuje mniej energii elektrycznej niż w dniu
    słonecznym, podobnie instalacja wiatrowa w bezwietrzny dzień niż w dzień z intensywnym
    wiatrem.
    Zainteresowani będą posiadać wiedzę o ilości energii, która została wyprodukowana w
    danym okresie w instalacjach OZE Wytwórcy i dostarczona do punktu odbioru na
    podstawie odczytów układów pomiarowych energii, które będą znajdować się w każdym
    punkcie odbioru. Odczyty będą dokonywane z dokładnością do 15 minut. Układ
    pomiarowy energii obsługiwany będzie przez operatora systemu dystrybucyjnego (dalej:
    „OSD”), co pozwoli Zainteresowanym na dokładne ustalenie ilości energii dostarczonej do
    konkretnego punktu w przyjętym okresie rozliczeniowym i z dokładnością do 15 minut.
    Funkcję OSD pełni przedsiębiorstwo energetyczne wyznaczone przez prezesa Urzędu

    Regulacji Energetyki na operatora systemu dystrybucyjnego energii i sieci dystrybucyjnej,
    do której przyłączone są instalacje OZE Wytwórcy. Na podstawie danych przekazanych z
    odczytów, Zainteresowani mają możliwość określić wolumen energii rzeczywiście
    dostarczonej do punktu odbioru przez Wytwórcę w określonych dniach przypadających na
    dany okres rozliczeniowy i z dokładnością do 15 minut wykazując różnicę pomiędzy
    wolumenem energii wyprodukowanej przez Wytwórcę oraz wolumenem energii
    dostarczonej do punktu odbioru.
    Zasady ustalania wynagrodzenia z tytułu dostawy energii
    Zgodnie z zapisami 1, Zainteresowani przyjęli miesięczne okresy rozliczeniowe, w związku
    z czym wynagrodzenie należne Wytwórcy za dostawę energii kalkulowane będzie po
    zakończeniu miesiąca kalendarzowego (przyjętego okresu rozliczeniowego), na podstawie
    i po uzyskaniu danych o odczytach od OSD.
    Wynagrodzenie za dostarczoną energię należne Wytwórcy będzie wypłacane na podstawie
    wystawionej przez niego faktury. Zainteresowani będą prowadzić rozliczenia w polskiej
    walucie.
    Formuła cenowa
    Zainteresowani opracowali formułę cenową wynagrodzenia należnego Wytwórcy z tytułu
    dostaw energii. Wynagrodzenie należne Wytwórcy kalkulowane będzie odrębnie z tytułu
    dostawy energii wyprodukowanej przez instalację wiatrową oraz odrębnie z tytułu
    dostawy energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną.
    Wynagrodzenie będzie kalkulowane w oparciu o cenę SPOT, tj. cenę energii obowiązującą
    (publikowaną) na Towarowej Giełdzie Energii w danej godzinie (przy czym godzina
    obejmuje cztery 15-minutowe okresy rozliczania niezbilansowania, dalej: „ORN”) i danego
    dnia dostawy oraz cenę Rozliczenia niezbilansowania na Rynku Bilansującym. Dodatkowo
    Wytwórca będzie miał możliwość wyznaczenia wolumenu produkcji dla obrotu energii na
    rynku dnia bieżącego. Jak wskazano powyżej, wytwarzanie energii w instalacji oraz jej
    dostarczanie do poszczególnych punktów odbioru w sieci elektroenergetycznej ma
    charakter ciągły, tzn. odbywa się nieprzerwanie przez całą dobę, przez cały okres
    obowiązywania Umowy (z wyłączeniem wyjątkowych sytuacji wskazanych przez Spółkę
    powyżej), a Zainteresowani będą posiadać wiedzę o ilości energii, która została
    wyprodukowana i dostarczona do poszczególnych punktów odbioru w danym dniu i w
    danej godzinie (przy uwzględnieniu 15-minutowych ORN) na podstawie odczytów
    dostarczonych przez OSD.
    Wynagrodzenie Wytwórcy za dostawę energii dostarczonej w danym, miesięcznym okresie
    rozliczeniowym będzie obejmowało zarówno wynagrodzenie za energię wytworzoną w
    instalacji wiatrowej, jak i solarnej (fotowoltaicznej), które będzie obliczone zgodnie z
    poniżej opisaną formułą cenową.
    I. Wynagrodzenie z tytułu dostawy energii wyprodukowanej przez instalację wiatrową
    Będzie ono kalkulowane jako iloczyn:
        całego wolumenu energii, wyprodukowanego przez instalację wiatrową w danym
        miesiącu oraz
        średniej ważonej ceny, obliczanej według formuły opisanej poniżej.
    Średnia ważona cena będzie obliczana w następujący sposób:
    Gdzie:

    „i” to liczba dni w danym miesiącu dostawy energii. Wskaźnik ten będzie miał zawsze
    wartość dodatnią.
    „n” to liczba 15-minutowych ORN w dniach „i” (dniach dostaw) w danym miesiącu dostawy
    energii. Wskaźnik ten będzie miał zawsze wartość dodatnią.
    V   to Nominowane Wolumeny Dnia Następnego dla dnia „i” w ujęciu godzinowym (przy DAin
    czym godzinowy Wolumen Nominowany Dnia Następnego jest dzielony przez cztery i
    wyrażany w czterech 15-minutowych ORN) dla właściwego miesiąca dostaw energii, we
    wszystkich punktach odbioru, wyrażone w MWh. Oznaczają prognozowane na dzień
    następny dobowe produkcje wolumenu energii, które Wytwórca powinien dostarczyć
    Spółce najpóźniej do godz. 9.00 każdego dnia kalendarzowego w okresie dostaw energii –
    stanowią one nominacje Wytwórcy wolumenu energii do obrotu przez Spółkę na rynku
    dnia następnego. Wskaźnik ten będzie miał zawsze wartość dodatnią.
    P  to cena energii elektrycznej za dzień „i” w danej godzinie (cena godzinowa dotyczy Spotin
    wszystkich czterech 15-minutowych ORN w danej godzinie), w danym miesiącu dostawy,
    obowiązująca (publikowana) dla każdej odpowiedniej godziny każdego dnia („i”) miesiąca
    dostaw przez Giełdę Energii lub inną publikację następczą, obowiązująca w odpowiedniej
    godzinie / odpowiedniego dnia dostawy („Cena Spot”). Cena Spot jest zawsze podana w
    polskich złotych za 1 MWh. Może zdarzyć się, że Cena Spot w danym dniu „i”, w danej
    godzinie będzie niższa niż zero złotych (tj. będzie miała wartość ujemną).
    V  to różnica między Wolumenami Ostatecznymi a Nominowanymi Wolumenami Dnia IDin
    Następnego dla: (i) dnia „i” i dla danej godziny (przy czym godzinowy Wolumen
    Nominowany Dnia Następnego jest dzielony przez cztery i wyrażany w czterech 15-
    minutowych ORN) albo (ii) dla dnia „i”, dla 15#minutowych ORN, w zależności od
    przypadku, każdorazowo dla odpowiedniego miesiąca dostawy we wszystkich punktach
    odbioru, wyrażona w MWh. Przy czym „Wolumeny Ostateczne” stanowią sumę
    Nominowanych Wolumenów Dnia Następnego oraz całkowitego wolumenu obrotu energii
    przez Spółkę na rynku dnia bieżącego – jeśli występują.
    P to cena na rynku dnia bieżącego: (i) za dzień „i”, dla danej godziny (cena godzinowa IDin
    ma zastosowanie do wszystkich czterech 15-minutowych ORN w danej godzinie) albo (ii)
    za dzień „i” dla 15-minutowych ORN, w zależności od przypadku, każdorazowo dla
    odpowiedniego miesiąca dostawy, wyrażona w EUR/MWh. Wskaźnik ten będzie miał
    zawsze wartość dodatnią.
    FX   to kurs wymiany EUR na PLN publikowany przez Narodowy Bank Polski (NBP) (EUR/PLN)in
    na dzień „i” danego miesiąca dostawy energii. Dla wszystkich pozostałych dni, w których
    taki kurs wymiany nie jest publikowany przez Narodowy Bank Polski, Strony uzgadniają
    stosowanie ostatniego dostępnego kursu wymiany EUR na PLN opublikowanego przez
    Narodowy Bank Polski w bezpośrednio poprzedzającym Dniu Roboczym. Wskaźnik ten
    będzie miał zawsze wartość dodatnią.
    V   to różnica między wolumenem energii rzeczywiście wytworzonej przez instalacje IMBin
    wiatrowe i dostarczonej do punktów odbioru a Wolumenami Ostatecznymi dla dnia „i”
    oraz „n” 15#minutowego ORN, wyrażona w MWh. Przy czym Wolumeny Ostateczne należy
    rozumieć jak wskazano powyżej.
    P   to cena energii elektrycznej za dobę „i” oraz „n” 15-minutowego ORN, wyrażona w IMBin
    polskich złotych za 1 MWh, publikowana dla każdej odpowiedniej godziny każdego dnia, w
    każdym miesiącu dostawy przez Operatora Systemu Przesyłowego (PSE). Może zdarzyć
    się, że cena ta w danym dniu „i”, w danej godzinie będzie niższa niż zero złotych (tj. będzie
    miała wartość ujemną).

    # to całkowita rzeczywista energia wytworzona i dostarczona do punktów odbioru w ##
    danym miesiącu dostaw, wyrażona w MWh. Wskaźnik ten będzie miał zawsze wartość
    dodatnią.
    Uzyskana w wyniku wyżej opisanego działania matematycznego kwota będzie wartością
    netto – tzn. będzie stanowiła podstawę opodatkowania transakcji dla celów podatku od
    towarów i usług, do której doliczony będzie VAT we właściwej, obowiązującej stawce.
    II. Wynagrodzenie z tytułu dostawy energii wyprodukowanej przez instalację
      fotowoltaiczną
    Będzie ono kalkulowane według formuły opisanej poniżej.
    Gdzie:
    V   to wolumen energii wytworzonej przez instalację fotowoltaiczną i dostarczonej w nDAh
    dniu „n” podczas godziny „h” w danym miesiącu dostawy we wszystkich punktach odbioru,
    wyrażony w MWh. Wskaźnik ten będzie miał zawsze wartość dodatnią.
    P  to Cena Spot za godzinę „h” w dniu „n” danego miesiąca dostawy energii, SPOT−V_h
    wyrażona w PLN/MWh. Może zdarzyć się, że Cena Spot w danym dniu „n” w danej godzinie
    „h” będzie niższa niż zero złotych (tj. będzie miała wartość ujemną).
    „h” to liczba godzin w danym miesiącu dostawy energii. Wskaźnik ten będzie miał zawsze
    wartość dodatnią.
    Wskazane w powyższych wzorach ceny energii nie zawierają podatku VAT.
    Jak wskazano powyżej – wynagrodzenie z tytułu wytworzonej i dostarczonej energii będzie
    kalkulowane w oparciu o ilość tej energii (będzie to wartość zawsze dodatnia) oraz
    odpowiednie ceny, które w poszczególnych 15-minutowych ORN w danej godzinie, w
    dniach „i” lub w godzinach „h” będą mogły przyjmować wartości ujemne. W skrajnym
    przypadku, w niespodziewanej sytuacji na rynku energii, może zdarzyć się tak, że cała
    wartość dostawy energii może potencjalnie mieć wartość ujemną. W takim przypadku,
    jeśli wynik całego wskazanego powyżej działania matematycznego, stanowiącego wartość
    wynagrodzenia należnego Wytwórcy za całość energii dostarczonej do Spółki w danym
    miesiącu dostaw przyjmie wartość ujemną wówczas to zgodnie z zapisami 1, Spółce
    należne będzie wynagrodzenie od Wytwórcy.
    Niemniej, co do zasady, ujemne wartości mogą wystąpić w poszczególnych 15-
    minutowych ORN, w danej godzinie, danego dnia „i” (w przypadku instalacji wiatrowych)
    lub w poszczególnym dniu „n” o godzinie „h” (w przypadku instalacji fotowoltaicznych), a
    więc – co do zasady – wartość ujemną mogą przyjąć wyłącznie poszczególne części
    składowe wynagrodzenia za energię, których waga w formule obliczania wynagrodzenia za
    energię powinna być na tyle niewielka, że nie spowoduje powstania negatywnego
    (ujemnego) wyniku finalnego rozliczenia. W takim przypadku, jeśli wynik całego
    wskazanego powyżej działania matematycznego, stanowiącego wartość wynagrodzenia
    należnego Wytwórcy za całość energii dostarczonej do Spółki w danym miesiącu dostaw
    przyjmie wartość dodatnią, zgodnie z zapisami 1, Wytwórcy należne będzie
    wynagrodzenie od Spółki za dostarczoną energię.
    Celem niniejszego wniosku jest potwierdzenie poprawności planowanego modelu
    rozliczeń z tytułu dostawy energii na gruncie ustawy o VAT.
    Pytania
    1. Czy w sytuacji, w której w danym okresie rozliczeniowym występują godziny, w których
      cena za energię jest ujemna, ale matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia jest

      dodatni, Wytwórca powinien wystawić fakturę na kwotę netto odpowiadającą
      wynikowi takiej kalkulacji rozliczenia?
    2. Czy w przypadku, gdy wartość wynagrodzenia dla całego wolumenu energii
      dostarczonego w okresie rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną, należy uznać, że
      Spółka wykonała na rzecz Wytwórcy usługę odbioru energii i powinna z tego tytułu
      wystawić na Wytwórcę fakturę VAT?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1. W ocenie Zainteresowanych, w sytuacji, w której w danym okresie rozliczeniowym
      występują godziny, w których cena za energię jest ujemna, ale matematyczny wynik
      kalkulacji rozliczenia za cały okres rozliczeniowy jest dodatni, Wytwórca powinien
      wystawić fakturę na kwotę netto odpowiadającą wynikowi takiej kalkulacji rozliczenia.
    2. W ocenie Zainteresowanych, w przypadku, gdy wartość wynagrodzenia dla całego
      wolumenu energii dostarczonego w okresie rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną,
      należy uznać, że Spółka wykonała na rzecz Wytwórcy usługę odbioru energii i powinna
      z tego tytułu wystawić na Wytwórcę fakturę VAT.
    Uzasadnienie do pytania nr 1
    1.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, rozumie się rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Wobec powyższego, dostawa energii elektrycznej stanowi czynność podlegającą
    opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów.
    2.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika, pomniejszona o kwotę podatku należnego.
    W ocenie Zainteresowanych, wynagrodzenie należne Wytwórcy z tytułu dostawy energii, tj.
    podstawę opodatkowania VAT z tytułu dostawy tej energii, będzie stanowić ostateczny
    wynik rozliczenia wszystkich dostaw energii zrealizowanych w dniach „i”, 15-minutowych
    ORN w danych godzinach lub w dniach „n” godzinach „h” w danym miesiącu
    kalendarzowym – tzn.:
    i) w przypadku wynagrodzenia z tytułu dostawy energii wyprodukowanej przez instalację
      wiatrową – iloczyn całego wolumenu energii, wyprodukowanego przez instalację
      wiatrową oraz średniej ważonej rezultatów (wyników) cenowych stanowiących iloczyn
      ilości energii wyprodukowanej i dostarczonej w poszczególnych dniach „i”, 15-
      minutowych ORN w danej godzinie oraz obowiązującej wówczas Ceny Spot/PIMBin;
    ii) w przypadku wynagrodzenia z tytułu dostawy energii wyprodukowanej przez instalację
      fotowoltaiczną – iloczyn ilości energii wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną i
      dostarczonej w poszczególnych dniach „n” godzinach „h” oraz obowiązującej wówczas
      Ceny Spot.
    Zdaniem Zainteresowanych, dopiero ostateczny wynik kalkulacji powinien stanowić
    podstawę opodatkowania dla celów VAT jako należne Wytwórcy wynagrodzenie z tytułu

    dostawy energii. W ocenie Zainteresowanych, nie jest ani możliwe (z praktycznego i
    biznesowego punktu widzenia), ani prawidłowe z punktu widzenia regulacji dotyczących
    podatku od towarów i usług, odrębne rozliczanie poszczególnych dostaw realizowanych w
    – odpowiednio - dniach „i”, 15#minutowych ORN w danej godzinie oraz dniach „n”
    godzinach „h”.
    Zgodnie z Umową, wypłata wynagrodzenia za energię nie będzie odbywać się w oparciu o
    rozliczenie godzinowe, czy też 15-minutowe, lecz raz w miesiącu w oparciu o rozliczenie
    miesięczne, które jest tworzone na podstawie zestawionych wartości i wolumenów
    dostaw 15#minutowych lub godzinowych, które to kwoty są następnie wzajemnie
    kalkulowane/sumowane i ważone. Rozliczenie miesięczne zawiera zatem wszystkie
    wartości wszystkich zrealizowanych dostaw, składających się na ostateczną wartość
    dostarczonej w danym miesiącu energii, stanowiąc jednocześnie kwotę finalnego
    zobowiązania do zapłaty.
    3.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, wynagrodzenie
    należne Wytwórcy za dostawę energii obliczane będzie po zakończeniu przyjętego
    jednomiesięcznego okresu rozliczeniowego. Wynagrodzenie zostanie obliczone w oparciu
    o przyjętą formułę cenową energii oraz na podstawie odczytów układów pomiarowych
    energii, otrzymanych po zakończeniu miesiąca od OSD.
    Wytwórca i Spółka otrzymają informację o wolumenie energii rzeczywiście wytworzonej
    przez instalacje OZE Wytwórcy dopiero po zakończonym okresie rozliczeniowym dostawy.
    Wytwórca nie będzie otrzymywał od Spółki żadnych należności w stosunku do dostaw
    zrealizowanych w poszczególnych dniach, godzinach, czy 15-minutowych ORN w czasie
    trwania okresu rozliczeniowego. Informacje o ilości energii wyprodukowanej w danym
    dniu, w danej godzinie, czy w danym 15-minutowym ORN i dostarczonej do punktu
    odbioru będą stanowiły składniki cenotwórcze energii – tj. będą składowymi
    wynagrodzenia, a nie wynagrodzeniem samym w sobie.
    Zdaniem Zainteresowanych, dla określenia podstawy opodatkowania w rozumieniu art.
    29a ust. 1 ustawy o VAT, bez znaczenia pozostaje sposób i wynik kalkulacji poszczególnych
    komponentów formuły cenowej energii oraz fakt, że potencjalnie może dojść do sytuacji,
    gdy niektóre z komponentów wynagrodzenia przyjmą wartość ujemną (ze względu na
    obowiązującą w danym dniu, godzinie, czy 15-minutowym ORN Cenę Spot lub P  ).SPOT-V_h
    W szczególności wskazania wymaga, że komponenty nie stanowią same w sobie kwot
    należnych Wytwórcy za energię, a są jedynie jego elementami składowymi, a wpływ
    poszczególnych elementów składowych na wynagrodzenie będzie zależny od wagi
    poszczególnych dostaw zrealizowanych w określonych dniach, godzinach i 15-minutowych
    ORN w całym wolumenie energii dostarczonej w danym miesięcznym okresie
    rozliczeniowym. Rozliczenia godzinowe i 15#minutowe mają jedynie charakter
    kalkulacyjny i służą wyłącznie do ustalenia wysokości wynagrodzenia uwzględnianego w
    ramach rozliczenia miesięcznego.
    Ponadto, zdaniem Zainteresowanych – tak długo, jak rozliczenie dostaw i wynagrodzenia z
    tytułu dostaw energii nastąpi nie rzadziej niż raz do roku (zgodnie z dyspozycją art. 19a
    ust. 4 ustawy o VAT), to przyjęty przez strony miesięczny okres rozliczeniowy pozostaje
    zgodny z przepisami ustawy o VAT.
    4.
    Jak wskazali Zainteresowani, w związku z przyjęciem formuły kalkulacji ceny energii w
    oparciu m.in. o Cenę SPOT, może zdarzyć się sytuacja, w której jeden z elementów
    kalkulacji ceny energii w danej godzinie lub w danym 15-minutowym ORN przyjmie
    wartość ujemną (tj. cena energii w danej godzinie lub danym 15-minuowym ORN przyjmie
    wartość ujemną). Taka sytuacja może powstać, gdy Cena Spot w danym dniu „i”, w 15-
    minutowych ORN w danej godzinie (w przypadku instalacji wiatrowych) lub w danym dniu

    „n” o godzinie „h” (w przypadku instalacji fotowoltaicznych) będzie niższa niż zero złotych
    (tj. będzie miała wartość ujemną). Natomiast waga tego komponentu w kalkulacji
    wysokości wynagrodzenia co do zasady będzie na tyle niewielka, że nie spowoduje
    powstania negatywnego (ujemnego) wyniku finalnego rozliczenia.
    Wszystkie elementy przedstawionej formuły cenowej energii stanowią składowe kalkulacji
    wynagrodzenia należnego Wytwórcy z tytułu dostawy energii – żaden z elementów
    kalkulacji nie stanowi odrębnego wynagrodzenia, które miałoby być należne Wytwórcy z
    tytułu innego świadczenia niż dostawa energii. Nie można przyjąć, że osiągnięcie
    ujemnego (tj. niższego niż zero) rezultatu elementu cenotwórczego samo w sobie
    powoduje powstanie czynności opodatkowanej VAT między Zainteresowanymi.
    Ewentualne wyłączenie któregokolwiek elementu cenotwórczego z formuły cenowej,
    nawet jeśli element ten mógłby przyjąć wartość ujemną, byłoby działaniem sztucznym i
    nie znajdowałoby uzasadnienia na gruncie przepisów ustawy o VAT. Gdyby potencjalnie
    takie wyłączenie mogło być możliwe w przypadku, gdy element cenotwórczy osiągnie
    wartość ujemną, konieczne byłoby wyłączanie (a więc odrębne rozliczanie dla celów VAT)
    wszystkich elementów cenotwórczych także wtedy, gdyby przyjęły wartości dodatnie.
    Wyłączenie elementu kalkulacji wynagrodzenia z tytułu dostawy energii wymagałoby
    uznania, że element ten stanowi wynagrodzenie z tytułu odrębnego świadczenia na
    gruncie ustawy o VAT i rozpoznania dla potrzeb VAT niezależnie od dostawy energii.
    Zdaniem Zainteresowanych, nie jest uzasadnione, żeby tę samą czynność dla celów
    podatku od towarów i usług traktować w sposób odmienny tylko i wyłącznie z tego
    powodu, że „cena” za tę czynność przyjmuje inną wartość.
    Regulacja art. 29a ust. 1 ustawy VAT powinna być interpretowana z uwzględnieniem
    orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”), zgodnie z którym
    pojęcie wynagrodzenia należy interpretować jako wartość faktycznie otrzymaną w każdym
    konkretnym przypadku. Zdaniem TSUE podstawa opodatkowania stanowiąca podstawę
    wyliczenia VAT nakładanego na podatnika nie może być wyższa od kwoty, jaką podatnik
    ten ostatecznie otrzymuje (tak orzekł TSUE m.in. w wyroku z 15 października 2002 r. w
    sprawie C-427/98 Komisja Europejska vs Niemcy). Podkreślenia jednocześnie wymaga, że
    Zainteresowani nie przewidują, jakoby ujemny wynik któregokolwiek z elementów
    cenotwórczych stanowił podstawę do uzyskania przez Spółkę wynagrodzenia (należności
    pieniężnej) od Wytwórcy. W konsekwencji – sam element cenotwórczy nie będzie stanowił
    odrębnej czynności opodatkowanej VAT i nie będzie miał własnej podstawy
    opodatkowania, lecz na gruncie Umowy może stanowić wyłącznie składnik finalnego
    wynagrodzenia, które to wynagrodzenie będzie podlegało opodatkowaniu VAT.
    Natomiast, jak wskazują Zainteresowani, przyjęcie przez element formuły cenowej
    wartości ujemnej w danej godzinie lub w danym 15-minutowym ORN będzie mieć wpływ
    wyłącznie na finalny wynik kalkulacji ceny energii, ustalany na koniec okresu
    rozliczeniowego. Intencją stron Umowy jest bowiem przyjęcie kalkulacji wynagrodzenia w
    oparciu o przedstawioną formułę cenową dla całego wolumenu energii wytworzonej i
    dostarczonej w miesięcznym okresie rozliczeniowym (a nie w okresach 15-minutowych,
    godzinowych i dziennych). Dopiero wynik kalkulacji uwzględniającej wszystkie elementy
    cenotwórcze będzie stanowić wynagrodzenie należne Wytwórcy za dostarczoną w danym
    miesiącu energię, a więc będzie stanowić „zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów (...)
    ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy”, o której to zapłacie mowa w art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT.
    5.
    Zainteresowani wskazują również, że Umowa nie przewiduje innych formuł cenowych za
    dostawę energii niż te wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Zatem
    uznanie elementu cenotwórczego, który w danym 15-minutowym ORN, danej godzinie i
    /lub w danym dniu przyjmie wartość ujemną za wynagrodzenie należne z tytułu
    odrębnego świadczenia, skutkowałoby podwójnym jego opodatkowaniem dla celów VAT.
    Element ten zostałby uwzględniony w podstawie opodatkowania w zakresie dostawy

    energii, jak również w zakresie świadczenia odrębnego do niej. Jednocześnie działanie
    takie byłoby czynnością wykonaną tylko dla potrzeb opodatkowania, bowiem wyłączenie
    komponentu z kalkulacji wynagrodzenia nie powoduje, że pozostałe elementy kalkulacji
    ceny energii dla danego 15-minutowego ORN, danej godziny i w danym dniu mogłyby
    samoistnie wyznaczyć cenę energii.
    Zdaniem Zainteresowanych, wyłączenie z kalkulacji wysokości wynagrodzenia, a zatem
    również z podstawy opodatkowania, jednego z komponentów, w przypadku, gdy w danym
    okresie rozliczeniowym przyjmie on wartość ujemną, lecz otrzymany na koniec okresu
    rozliczeniowego wynik kalkulacji wynagrodzenia za cały dostarczony wolumen energii
    będzie dodatni, byłoby działaniem sztucznym. W sytuacji bowiem przeciwnej, tj. gdy
    komponent ten nie przyjmie wartości ujemnej, element ten nie byłby wyłączany z przyjętej
    w Umowie formuły cenowej energii.
    Zainteresowani wskazują, że przyjęcie przez Cenę Spot wartości ujemnej nie oznacza, że
    po stronie Spółki powstaje odrębne świadczenie na gruncie VAT. Element uwzględniający
    Cenę SPOT jest jednym z kilku elementów składowych formuły cenowej energii. Co do
    zasady, wartość ujemną mogą przyjąć wyłącznie poszczególne części składowe formuły
    cenowej energii, których waga w formule obliczania ceny energii jest na tyle niewielka, że
    nie spowoduje powstania negatywnego (ujemnego) wyniku finalnego rozliczenia.
    Tylko w przypadku, gdy cała wartość dostawy energii przyjmie wartość ujemną, tj. wynik
    całego wskazanego powyżej działania matematycznego, służącego do określenia wartości
    wynagrodzenia należnego Wytwórcy za cały wolumen energii dostarczonej w danym
    miesiącu dostawy przyjmie wartość ujemną, Spółka wystawi na rzecz Wytwórcy fakturę za
    usługę odbioru energii elektrycznej (w związku z powstaniem tzw. ujemnej ceny energii –
    szerzej o tym Zainteresowani wypowiadają się w odpowiedzi na pyt. 2 poniżej).
    Wynagrodzeniem Wytwórcy będzie zatem dopiero ostateczna kwota wynikająca z
    sumowania wartości poszczególnych dostaw zrealizowanych w ciągu całego miesiąca,
    gdyż to ta kwota zostaje Wytwórcy wypłacona przez Spółkę z tytułu dostawy energii. Z
    punktu widzenia określenia podstawy opodatkowania oraz regulującego ją art. 29a ust. 1
    ustawy VAT, bez znaczenia powinny pozostać określone w oparciu o wartości 15-
    minutowych ORN lub o wartości godzinowe kwoty, gdyż nie są one ani Spółce, ani
    Wytwórcy wypłacane, a więc nie stanowią one wynagrodzenia w związku z jakąkolwiek,
    odrębną od dostawy energii, czynnością opodatkowaną VAT (mają wyłącznie charakter
    kalkulacyjny, dla celów ustalenia finalnego rozliczenia miesięcznego).
    6.
    Podsumowując, w ocenie Zainteresowanych, podstawę opodatkowania z tytułu dostawy
    energii będzie stanowić wynagrodzenie należne Wytwórcy z tytułu tej dostawy,
    skalkulowane w oparciu o przedstawione działanie matematyczne za dany okres
    rozliczeniowy, pomniejszone o kwotę podatku należnego.
    Zatem, zdaniem Zainteresowanych, w sytuacji, w której w danym okresie rozliczeniowym
    występują 15-minutowe ORN lub godziny, w których cena za energię jest ujemna, ale
    matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia za cały okres rozliczeniowy jest dodatni,
    Wytwórca powinien wystawić fakturę na kwotę netto odpowiadającą wynikowi takiej
    kalkulacji rozliczenia.
    7.
    Podobne stanowisko prezentują także organy podatkowe, przykładowo w interpretacji
    indywidualnej z 2 listopada 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.334.2020.3.KS, Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej uznał za prawidłowe stanowisko podatnika, zgodnie z
    którym podstawę opodatkowania dla celów VAT będzie stanowić kwota będąca
    faktycznym wynagrodzeniem, jakie otrzyma podatnik, tj. ostateczna kwota należna od
    kontrahenta ustalona w wyniku kalkulacji na podstawie rozliczenia miesięcznego,
    pomniejszona o kwotę podatku należnego. Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia

    przyszłego, rozliczenie miesięczne tworzone będzie na podstawie zestawionych kwot
    ewidencji godzinowych, które to kwoty będą następnie wzajemnie kalkulowane
    /sumowane. Rozliczenie miesięczne wskazuje na ostateczną kwotę wynagrodzenia oraz
    stronę, która jest finalnie zobowiązana do jej wypłaty. Organ zgodził się ze stanowiskiem
    podatnika, iż ewidencje godzinowe mają jedynie charakter ewidencyjny i służą wyłącznie
    do ustalenia kwoty wynagrodzenia miesięcznego.
    Ponadto, w kilku interpretacjach indywidualnych wydanych w 2024 roku (np. interpretacja
    indywidualna z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.715.2023.1.EW, interpretacja
    indywidualna z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.717.2023.1.EW, interpretacja
    indywidualna z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.599.2023.1.DP) Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „należy jednocześnie pamiętać, że kwota
    należna (cena) – a co za tym idzie, podstawa opodatkowania - jest wartością dodatnią, nie
    ma natomiast przeszkód, by kalkulacja kwoty (ceny) obejmowała wartości ujemne” oraz
    że: „w sytuacji, w której w danym okresie rozliczeniowym występują godziny, w których
    cena za energię jest ujemna, ale matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia za cały okres
    rozliczeniowy jest dodatni, Wytwórca powinien wystawić fakturę na kwotę netto
    odpowiadającą wynikowi takiej kalkulacji rozliczenia”.
    Uzasadnienie do pytania nr 2
    Jak wskazują Zainteresowani, potencjalnie może zdarzyć się sytuacja taka, że wartość
    energii dostarczonej w danym okresie rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną. W takim
    przypadku co prawda dojdzie do przeniesienia prawa do rozporządzenia towarem
    (energią) na rzecz Spółki (tzn. Spółka otrzyma od Wytwórcy energię), lecz jej wartość –
    obliczona zgodnie z planowanym modelem rozliczeń - będzie niższa niż zero. W
    konsekwencji, zdaniem Zainteresowanych, nie zostanie spełniony warunek w zakresie
    świadczenia wzajemnego ze strony Spółki jako nabywcy energii, ponieważ cena nabycia
    całego wolumenu energii w danym okresie rozliczeniowym będzie ujemna (dostawa
    energii w danym okresie nie wygeneruje obowiązku zapłaty należnego wynagrodzenia na
    rzecz Wytwórcy).
    W ocenie Zainteresowanych, przedstawiona sytuacja wymaga przyjęcia fikcji prawnej,
    zgodnie z którą to Spółka (jako nabywca energii) będzie świadczyć odpłatną usługę
    polegają na odbiorze energii od Wytwórcy, natomiast Wytwórca (jako sprzedawca energii
    po tzw. cenie ujemnej) stanie się usługobiorcą zobowiązanym do zapłaty wynagrodzenia
    skalkulowanego w oparciu o przedstawioną powyżej formułę cenową.
    Pojęcie odpłatnego świadczenia usług na gruncie regulacji dotyczących VAT było
    wielokrotnie przedmiotem rozważań Trybunału. Posiłkując się wskazówkami zawartymi w
    orzeczeniach TSUE (m.in. C-154/80 Cooperatieve Aardappelenbewaarplaats GA; C-89/81
    Hong Kong Trade Development Council; C-102/86 Apple and Pear Development Council; C-
    16/93 R. J. Tolsma; C#215/94 Jurgen Mohr; C-276/97, C-358/97 i 408/97 Komisja
    Europejska vs. Francja, Irlandia, Holandia; C-174/00 Kennemer Golf Country Club; C-210
    /04 FCE Bank plc; C-277/05 Société thermale d'Eugénie-les-Bains) można sformułować
    ogólne stanowisko, że za świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT w
    rozumieniu przepisów mogą zostać uznane relacje, w przypadku których zostaną
    spełnione łącznie trzy następujące warunki:
    1) istnieje określone świadczenie,
    2) istnieje bezpośredni beneficjent świadczenia,
    3) świadczeniu usługodawcy odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy, tj.
      beneficjenta świadczenia (wynagrodzenie).
    Biorąc pod uwagę powyższe, w omawianych okolicznościach wskazane powyżej warunki
    należy uznać za spełnione.
    Zatem w sytuacji, gdy wynagrodzenie z tytułu dostawy energii w danym okresie
    rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną:

    1) będzie istniało świadczenie w postaci realizowanej przez Spółkę usługi odbioru energii
      (uwolnienie Wytwórcy od obowiązku magazynowania energii lub jej natychmiastowej
      sprzedaży na rynku),
    2) bezpośrednim beneficjentem świadczenia będzie Wytwórca, gdyż to na jego rzecz
      Spółka będzie świadczyć ww. usługę,
    3) świadczeniu usługodawcy (tj. Spółki) w postaci odbioru energii będzie odpowiadać
      świadczenie ze strony Wytwórcy w postaci zapłaty wynagrodzenia, którego wartość
      można wyrazić w pieniądzu.
    Stanowisko Zainteresowanych znajduje poparcie w orzecznictwie, przykładowo w wyroku
    WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 2602/13, sąd orzekł, że:
    „Dokonując oceny transakcji „ujemnych cen energii” należy stwierdzić, że to odbiorca
    energii świadczy usługę polegającą na jej odbiorze, w zamian otrzymując wynagrodzenie
    (korzyść w postaci otrzymanej energii), natomiast podmiot, który się jej wyzbywa,
    otrzymuje korzyść, która na rynku energii jest wyjątkowo cenna, nie musi podejmować
    bardzo trudnych prób magazynowania nadwyżki niechcianej energii. Dlatego też
    przedmiotowa transakcja musi zostać uznana za świadczenie usług na gruncie przepisów
    u.p.t.u.”.
    Stanowisko takie akceptuje również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, przykładowo
    w interpretacji indywidualnej z 6 lipca 2021 r., sygn. akt 0114-KDIP4-3.4012.179.2021.2.
    KM, stwierdził: „nabywanie przez Wnioskodawcę energii w przypadku wystąpienia
    zjawiska ujemnej ceny energii elektrycznej będzie stanowiło w tym konkretnym przypadku
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy przez Wnioskodawcę na rzecz
    sprzedawcy energii elektrycznej. W niniejszym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    ekwiwalentną - świadczeniem w zamian za wynagrodzenie. W niniejszej sprawie
    Wnioskodawca nabywając od sprzedawcy energię elektryczną po cenie ujemnej uwalnia
    sprzedawcę energii elektrycznej od ciężaru zagospodarowania nadwyżek energii
    elektrycznej. Wynagrodzeniem w tym przypadku jest wartość energii elektrycznej należnej
    Wnioskodawcy od sprzedawcy energii elektrycznej. Zatem w przedmiotowej sprawie w
    przypadku nabycia przez Wnioskodawcę energii w sytuacji wystąpienia ujemnej ceny
    energii elektrycznej nastąpi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy przez
    Wnioskodawcę na rzecz sprzedawcy energii elektrycznej.
    W odniesieniu do niniejszych wątpliwości wskazać należy, że również w przypadku
    sprzedaży przez Wnioskodawcę energii elektrycznej na rzecz nabywcy energii elektrycznej
    po cenie ujemnej wystąpi świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. W takiej
    sytuacji, za dany okres rozliczeniowy to Wnioskodawca jako sprzedawca energii
    elektrycznej będzie zobowiązany do przekazania nabywcy energii elektrycznej. Zatem
    stwierdzić należy, że w niniejszym przypadku mamy do czynienia z transakcją
    ekwiwalentną - świadczeniem w zamian za wynagrodzenie. W omawianym przypadku
    nabywca energii elektrycznej nabywając energię elektryczną od Wnioskodawcy po cenie
    ujemnej uwalnia Wnioskodawcę od ciężaru zagospodarowania nadwyżek energii
    elektrycznej. Wynagrodzeniem w tym przypadku jest wartość energii elektrycznej należnej
    nabywcy od Wnioskodawcy. Zatem w tym konkretnym przypadku w sytuacji sprzedaży
    przez Wnioskodawcę energii elektrycznej oraz wystąpienia zjawiska ujemnych cen energii
    elektrycznej nabywanie energii elektrycznej po cenie ujemnej będzie stanowiło
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy przez nabywcę energii elektrycznej na
    rzecz Wnioskodawcy”.
    Ponadto, w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych początkiem 2024 roku (np.
    interpretacja indywidualna z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.715.2023.1.EW,
    interpretacja indywidualna z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.717.2023.1.EW,
    interpretacja indywidualna z 2 lutego 2024 r., sygn. 0114-KDIP4-1.4012.599.2023.1.DP)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, powołując się na przywołany przez
    Zainteresowanych wyrok WSA w Warszawie, stwierdził, że: „w przypadku, gdy wartość
    wynagrodzenia dla całego wolumenu energii dostarczonego w okresie rozliczeniowym

    przyjmie wartość ujemną, należy uznać, że Spółka wykonała na rzecz Wytwórcy usługę
    odbioru energii i powinna z tego tytułu wystawić na Wytwórcę fakturę VAT”.
    Zatem, w świetle powyższych rozważań, w ocenie Zainteresowanych, w przypadku, gdy
    wynagrodzenie obliczone zgodnie z przedstawionym działaniem matematycznym dla
    całego wolumenu energii wyprodukowanej i dostarczonej do punktów odbioru w okresie
    rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną, należy uznać, że Spółka będzie wykonywać
    usługę, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    W konsekwencji powyższego, mając na uwadze, że odbiorcą usługi realizowanej przez
    Spółkę będzie inny podatnik VAT, zgodnie z dyspozycją art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT
    – Spółka będzie zobowiązana do udokumentowania zrealizowanej na rzecz Wytwórcy
    usługi odbioru energii poprzez wystawienie faktury.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii;
      22) sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę. Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde
    zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś

    na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie
    charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług
    każde świadczenie, które nie jest dostawą w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym, w ten
    sposób, że zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną
    czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.
    Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie
    musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE.
    W wyroku z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council
    przeciwko Commissioners of Customs and Excise, TSUE uznał, że określoną czynność
    można uznać za wykonaną odpłatnie, jeśli istnieje bezpośrednia i jasno
    zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi, a ponadto gdy
    odpłatność za otrzymane świadczenie pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością,
    która miała być opodatkowana VAT.
    Na uwagę zasługuje także orzeczenie z 3 marca 1994 r. w sprawie C-16/93 R. J. Tolsma
    przeciwko Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden. W wyroku tym Trybunał
    podkreślił, że usługi świadczone są za wynagrodzeniem, wyłącznie jeżeli istnieje stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a jej odbiorcą, na mocy którego występuje
    świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez świadczącego usługę
    stanowi wartość przekazywaną w istocie w zamian za usługę wyświadczoną jej odbiorcy.
    Na gruncie podatku od towarów i usług nie występują czynności częściowo odpłatne. Jeśli
    tylko czynność została wykonana za wynagrodzeniem, to jest ona odpłatna. Nie ma
    żadnego znaczenia, czy wynagrodzenie to pokrywa koszty świadczenia tej czynności
    poniesione przez podatnika, ewentualnie kreuje dla podatnika zysk. Także czynności
    wykonane „po kosztach” ich świadczenia, bądź poniżej tych koszów, są czynnościami
    odpłatnymi, o ile tylko pobrano za nie wynagrodzenie.
    Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że
    zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy
    pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego
    stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać
    wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana
    czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć
    bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia.
    Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas
    wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego

    otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach
    zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy,
    podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    W konsekwencji opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie, w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca świadczenia odnoszący
    z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot, który odnosiłby lub
    powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym związanym z danym
    świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Wobec powyższego, dostawa towarów lub świadczenie usług podlegają opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wtedy, gdy są wykonane odpłatnie, oraz gdy pomiędzy
    dostawcą towaru lub świadczącym usługę i ich beneficjentem (odbiorcą) istnieje jawny lub
    dorozumiany stosunek prawny (umowa), w ramach którego spełniane są świadczenia
    wzajemne.
    Z opisu sprawy wynika, że B jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Przedmiotem przeważającej działalności Spółki jest obrót energią elektryczną. W celu
    prowadzenia tej działalności Spółka nabywa energię m.in. od podmiotów wytwarzających
    ją w elektrowniach fotowoltaicznych lub wiatrowych, a następnie Spółka sprzedaje ją m.in.
    odbiorcom końcowym.
    Wytwórca również jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i inwestuje w projekty
    obejmujące odnawialne źródła energii elektrycznej (OZE) w Polsce, które umożliwiają i
    będą umożliwiały wytwarzanie energii elektrycznej przez Wytwórcę, w tym sprzedaż
    energii na rzecz B.
    Spółka i Wytwórca podpisali umowę 1 (Umowa lub 1) na przyszłe dostawy energii
    elektrycznej, umowę dostawy energii elektrycznej dla potrzeb własnych Wytwórcy (2) oraz
    umowę świadczenia przez Spółkę usług związanych z aktywami Wytwórcy. W ramach
    Umowy 1, Spółka nabędzie prawo do całego wolumenu energii wytworzonej w okresie
    trwania Umowy w konkretnych instalacjach OZE należących do Wytwórcy (3) – z
    wyłączeniem tej części energii, która będzie zużyta przez Wytwórcę do podtrzymania
    produkcji energii.
    Wolumen energii elektrycznej wyprodukowanej w instalacjach OZE w danych okresach
    będzie się różnił w zależności od warunków pogodowych. Będą Państwo znać ilość energii,
    która została wyprodukowana w danym okresie w instalacjach OZE Wytwórcy i
    dostarczona do punktu odbioru na podstawie odczytów układów pomiarowych energii,
    które będą znajdować się w każdym punkcie odbioru. Odczyty będą dokonywane z
    dokładnością do 15 minut. Będą Państwo również w stanie określić wolumen energii
    rzeczywiście dostarczonej do punktu odbioru przez Wytwórcę w określonych dniach
    przypadających na dany okres rozliczeniowy i z dokładnością do 15-minut wykazując
    różnicę pomiędzy wolumenem energii wyprodukowanej przez Wytwórcę oraz
    wolumenem energii dostarczonej do punktu odbioru.
    Przyjęli Państwo miesięczne okresy rozliczeniowe, w związku z czym wynagrodzenie
    należne Wytwórcy za dostawę energii kalkulowane będzie po zakończeniu miesiąca
    kalendarzowego (przyjętego okresu rozliczeniowego), na podstawie i po uzyskaniu danych
    o OSD.
    Wynagrodzenie za dostarczoną energię należne Wytwórcy będzie wypłacane na podstawie
    wystawionej przez niego faktury. Zainteresowani będą prowadzić rozliczenia w polskiej
    walucie.
    Wynagrodzenie należne Wytwórcy kalkulowane będzie odrębnie z tytułu dostawy energii
    wyprodukowanej przez instalację wiatrową oraz odrębnie z tytułu dostawy energii
    wyprodukowanej przez instalację fotowoltaiczną.

    Wynagrodzenie z tytułu wytworzonej i dostarczonej energii będzie kalkulowane w oparciu
    o ilość tej energii (będzie to wartość zawsze dodatnia) oraz odpowiednie ceny, które w
    poszczególnych 15#minutowych ORN w danej godzinie, w dniach „i” lub w godzinach „h”
    będą mogły przyjmować wartości ujemne. W skrajnym przypadku, w niespodziewanej
    sytuacji na rynku energii, może zdarzyć się tak, że cała wartość dostawy energii może
    potencjalnie mieć wartość ujemną. Jeśli wynik całego wskazanego powyżej działania
    matematycznego, stanowiącego wartość wynagrodzenia należnego Wytwórcy za całość
    energii dostarczonej do Spółki w danym miesiącu dostaw przyjmie wartość ujemną
    wówczas to zgodnie z zapisami 1, Spółce należne będzie wynagrodzenie od Wytwórcy.
    Natomiast jeśli wynik całego wskazanego powyżej działania matematycznego w danym
    miesiącu dostaw przyjmie wartość dodatnią, zgodnie z zapisami 1, Wytwórcy należne
    będzie wynagrodzenie od Spółki za dostarczoną energię.
    Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku wystawienia faktury przez Wytwórcę w sytuacji,
    gdy w danym okresie rozliczeniowym występują godziny, w których cena za Energię jest
    ujemna, ale matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia jest dodatni, jak również odnoszą
    się do sytuacji, gdy wartość wynagrodzenia dla całego wolumenu energii dostarczonego w
    okresie rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną, w związku z czym sformułowali Państwo
    pytanie, czy należy wówczas uznać, że Spółka wykonała na rzecz Wytwórcy usługę odbioru
    energii i powinna z tego tytułu wystawić na Wytwórcę fakturę.
    W pierwszej kolejności należy odnieść się do sytuacji, gdy w danym okresie
    rozliczeniowym występują godziny, w których cena za energię jest ujemna, ale
    matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia jest dodatni.
    Przepisy ustawy regulują konsekwencje publicznoprawne dokonania sprzedaży towaru
    lub wyświadczenia usługi, ale nie mogą mieć wpływu na wysokość ceny ustalonej przez
    strony umowy cywilnej. Regulują bowiem, co stanowi podstawę opodatkowania, ale nie
    mają i nie mogą mieć wpływu na sposób jej ustalenia.
    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Na podstawie art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
      1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
        podatku;
      2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
        ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
        nabywcy lub usługobiorcy.
    W myśl art. 29a ust. 7 ustawy:
      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
      1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
      2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w
        momencie sprzedaży;

      3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
        wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
        ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
        na potrzeby podatku.
    Z art. 29a ust. 1 ustawy wynika, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi
    zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z
    tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika. Kluczowa dla konstrukcji podstawy opodatkowania jest analiza pojęcia
    wynagrodzenia rozumianego jako wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą
    dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług.
    Literalna wykładnia treści art. 29a ust. 1 ustawy prowadzi do wniosku, że to do stron
    czynności cywilnoprawnej należy ustalenie ceny, która będzie jednocześnie podstawą
    opodatkowania VAT. Jest to autonomiczne uprawnienie stron umowy, które nie jest w tym
    zakresie limitowane ani sankcjonowane przez zapisy ustawy o podatku VAT. W rezultacie
    wartość świadczenia za wykonane usługi, a co z tym idzie i wartość podstawy
    opodatkowania VAT, będzie efektem realizowanych czynności w ramach łączącej strony
    umowy.
    Zgodnie z art. 2 pkt 31 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument
      w formie papierowej lub w formie elektronicznej zawierający dane wymagane
      ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.
    Stosownie do art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także
      dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2,
      dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości
      dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
      niebędącej podatnikiem.
    Art. 106e ust. 1 ustawy wskazuje elementy i dane, które powinna zwierać faktura.
    Faktury są dokumentami potwierdzającymi rzeczywiste transakcje gospodarcze
    dokonywane przez podatnika. Faktura pełni szczególną rolę dowodową w prawidłowym
    wymiarze podatku od towarów i usług, dlatego też niezwykle istotne jest prawidłowe
    oznaczenie wszystkich jej elementów.
    Celem faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń
    gospodarczych, zarówno pod względem przedmiotu transakcji, jak i podmiotów biorących
    w niej udział.
    W polskim prawodawstwie obowiązuje zasada swobody umów, w ramach której strony
    mogą dowolnie kształtować treść umowy w granicach wyznaczonych przez prawo. Zasada
    ta ma również zastosowanie na gruncie prawa podatkowego. W związku z tym, przy
    ustalaniu wysokości należności ustawodawca nie ingeruje w sferę podejmowania decyzji,
    co do sposobu określenia należności (ceny – tj. czy winna być ona uzgodniona w zawartej
    pomiędzy kontrahentami umowie jako wartość bez podatku VAT, tzw. cena netto, czy też
    wartość z podatkiem VAT, tzw. cena brutto) za sprzedawany towar, a wszelkie spory
    pomiędzy stronami transakcji w tym zakresie są rozstrzygane na gruncie prawa cywilnego,
    a nie podatkowego.
    Jednocześnie, przy dokumentowaniu dostawy towaru lub świadczenia usług, możliwe jest
    obliczenie podatku zarówno metodą „do sta”, jak też metodą „w stu”. Rozstrzygnięcie,
    według której metody należy obliczyć podatek należny od danej transakcji, uzależnione
    jest od tego jak strony transakcji ustaliły kwotę należną sprzedawcy z tytułu transakcji.

    Jeżeli bowiem strony ustalą, że należna sprzedawcy kwota jest kwotą netto (tzn.
    niezawierającą w sobie należnego podatku), to kwotę należnego podatku należy obliczyć
    według metody „do sta”. Jeżeli natomiast ustalona w umowie należność dla sprzedawcy
    /usługodawcy od nabywcy/usługobiorcy, jest jedyną i całą należnością jaką ten ostatni
    winien uiścić, to tę umówioną kwotę należy potraktować jako kwotę brutto, a podatek
    należny trzeba obliczyć według metody „w stu”.
    Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa TSUE, podstawą opodatkowania dostawy towarów
    lub świadczenia usług jest wynagrodzenie rzeczywiście otrzymane z tego tytułu. To
    wynagrodzenie jest zatem wartością subiektywną, czyli rzeczywiście otrzymaną, a nie
    wartością oszacowaną według kryteriów obiektywnych. Ponadto wynagrodzenie musi być
    wyrażalne w pieniądzu (zob. wyrok z 19 grudnia 2012 r. w sprawie C-549/11, z 29 lipca
    2010 r. w sprawie C-40/09).
    Należy jednocześnie pamiętać, że kwota należna (cena) – a co za tym idzie, podstawa
    opodatkowania - jest wartością dodatnią, nie ma natomiast przeszkód, by kalkulacja
    kwoty (ceny) obejmowała wartości ujemne.
    Wskazali Państwo, że Wytwórca dokonuje sprzedaży energii na rzecz Spółki. Miesięczna
    wartość wynagrodzenia dla Wytwórcy z tytułu dostawy Energii jest dodatnia. Obie strony
    transakcji są czynnymi podatnikami VAT. Ceny, na podstawie których obliczane jest
    wynagrodzenie Wytwórcy, nie zawierają podatku VAT.
    W takiej sytuacji, Wytwórca zobowiązany jest wystawić fakturę na kwotę netto
    odpowiadającą wynagrodzeniu należnemu z tytułu dostawy energii za dany okres oraz
    naliczyć podatek VAT w odpowiedniej stawce.
    Natomiast gdy wartość wynagrodzenia dla całego wolumenu Energii dostarczonego przez
    Wytwórcę na rzecz Spółki w okresie rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną, wówczas, w
    świetle przywołanych przepisów, należy stwierdzić, że nabycie Energii przez Spółkę stanowi
    /będzie stanowić – w tym konkretnym przypadku – świadczenie usług przez Spółkę na
    rzecz Wytwórcy w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Wynagrodzeniem w tym przypadku jest
    wartość dostawy Energii wyrażona jako matematyczna wartość bezwzględna.
    Uzasadnienie takiej oceny szczególnie trafnie przedstawił Wojewódzki Sąd
    Administracyjny w Warszawie, który w wyroku z 19 lutego 2014 r. III SA/Wa 2602/13
    stwierdził, że:
      Sąd analizując przedmiotowy spór w sprawie oceny transakcji „ujemnych cen energii”
      doszedł do przekonania, że to odbiorca energii świadczy usługę polegającą na jej
      odbiorze, w zamian otrzymując wynagrodzenie (korzyść w postaci otrzymanej
      energii), natomiast podmiot, który się jej wyzbywa, otrzymuje korzyść, która na rynku
      energii jest wyjątkowo cenna, nie musi podejmować bardzo trudnych prób
      magazynowania nadwyżki niechcianej energii. Sąd uznał, że przedmiotowa
      transakcja musi zostać uznana za świadczenie usług na gruncie ustawy o VAT, za
      czym przemawiają nie tylko techniczne aspekty, ale również brzmienie przepisów
      prawa podatkowego obowiązującego w Polsce, jak i krajach wspólnotowych. Nie
      ulega wątpliwości, że transakcja mieszcząca się w zakresie przedmiotowym podatku
      VAT jest albo dostawą towarów, albo też świadczeniem usługi. W tym przypadku, jak
      wskazuje powyższe, wbrew twierdzeniom Ministra Finansów nie ma możliwości, aby
      zakwalifikować transakcję w obliczu „ujemnych cen energii” jako dostawę towarów.
      Prawidłowym jest uznanie jej jako odpłatne świadczenie usług dla potrzeb podatku
      od towarów i usług przy założeniu, iż ceną takiej usługi jest wartość odebranej
      nadwyżki prądu. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane we wniosku nie
      wskazują, aby ekonomicznym sensem transakcji była dostawa prądu. Niniejszej
      transakcji nie można także oceniać nie odnosząc się do intencji obu stron zdarzenia
      gospodarczego, które w dokonanej czynności upatrywały istnienia usługi polegającej
      na odbiorze i zagospodarowaniu niesprzedanej nadwyżki procesu produkcji prądu
      elektrycznego.

    Skoro nabycie przez Spółkę energii od Wytwórcy – w sytuacji, gdy wartość wynagrodzenia
    przyjmie wartość ujemną – stanowi odpłatne świadczenie usług, to Spółka zobowiązana
    będzie do opodatkowania świadczonej na rzecz Wytwórcy usługi odbioru Energii z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku od towarów i usług oraz do udokumentowania
    świadczenia tych usług fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT.
    Podsumowując, należy wskazać, że:
        w sytuacji, w której w danym okresie rozliczeniowym występują godziny, w których
        cena za energię jest ujemna, ale matematyczny wynik kalkulacji rozliczenia za cały
        okres rozliczeniowy jest dodatni, Wytwórca powinien wystawić fakturę na kwotę
        netto odpowiadającą wynikowi takiej kalkulacji rozliczenia;
        w przypadku, gdy wartość wynagrodzenia dla całego wolumenu Energii
        dostarczonego w okresie rozliczeniowym przyjmie wartość ujemną, należy uznać,
        że Spółka wykonała na rzecz Wytwórcy usługę odbioru Energii i powinna z tego
        tytułu wystawić na Wytwórcę fakturę VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Rolą Organu w postępowaniu interpretacyjnym jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, zatem zastosowane przez Państwa wzory kalkulacji wynagrodzenia z
    tytułu dostawy Energii zostały przyjęte jako element opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego i nie dokonywano ich analizy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowana będąca stroną postępowania
    – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji
    indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o
    postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej
    jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.