Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.305.2025.2.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 lub
art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy usług z zakresu akupunktury.
Słowa kluczowe: działalność-działalność lecznicza
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone na rzecz podmiotów leczniczych
na terenie ich zakładów leczniczych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Usługi w zakresie opieki
medycznej świadczone w ramach zawodów medycznych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 19

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zastosowania zwolnienia dla świadczonych usług. Uzupełnił
    Pan wniosek pismem z 25 maja 2025 r. oraz w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 28
    maja 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Kwalifikacje zawodowe i licencje: uzyskał Pan uprawnienia do wykonywania zawodu
    akupunkturzysty po zdaniu międzynarodowego egzaminu organizowanego przez
    Światową Federację Akupunktury i Moksybucji (WFAS) – (...), współpracującą ze Światową
    Organizacją Zdrowia (WHO). Na podstawie zdanych egzaminów końcowych uzyskał Pan
    dyplom lekarza akupunktury – poziom (...) (...).
    Należy podkreślić, że dyplom ten nie został nostryfikowany w Polsce z uwagi na brak
    jednolitych studiów medycznych w zakresie akupunktury.
    Ponadto posiada Pan licencję umożliwiającą wykonywanie usług akupunktury nie tylko na
    terenie Chin, ale również na arenie międzynarodowej, co stanowi dodatkowe
    potwierdzenie uznania Pana kwalifikacji w skali globalnej.
    Zakres świadczonych usług medycznych: w ramach działalności zamierza Pan prowadzić
    jednoosobową działalność gospodarczą, w ramach której będzie Pan świadczył usługi
    medyczne - lecznicze z zakresu:
        Akupunktury: zabiegi akupunktury polegają na precyzyjnym umieszczaniu cienkich
        igieł w określonych punktach ciała, co stymuluje naturalne mechanizmy obronne
        organizmu oraz przywraca równowagę energetyczną. Podkreśla Pan, że usługi te
        mają charakter leczniczy, a nie kosmetyczny – służą wyłącznie celom zachowania,
        ratowania, przywracania i poprawy zdrowia. Zabiegi akupunktury wykonywane są
        osobiście przez Pana – A.A., który wykonuje zawód medyczny w rozumieniu art. 43
        ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z
        dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2015 r. poz. 618). Usługi te
        wykonywane są wobec pacjentów, dla których istnieją medyczne wskazania do ich
        przeprowadzania, a ich działanie ma bezpośredni wpływ na leczenie bólu, na
        podłoże, ustrój i formacje obronne organizmu wywierając działanie stymulacyjne
        na układ RES (ang. reticuloendothelial system), właściwości żerne fagocytów i
        aktywność przeciwciał. Jest to bardzo istotne przy leczeniu przewlekłych stanów
        zapalnych, alergii i detoksykacji organizmu.
        Elektroakupunktury: zabiegi elektroakupunktury wykonywane są przy użyciu
        certyfikowanych urządzeń medycznych klasy IIa, co gwarantuje bezpieczeństwo i
        wysoką jakość świadczonych usług. Metoda ta stanowi uzupełnienie tradycyjnej
        akupunktury, polegając na dodatkowej stymulacji punktów akupunkturowych przy
        użyciu impulsów elektromagnetycznych. Przewiduje Pan, że procedury
        elektroakupunktury będą mogły być dodatkowo zlecane personelowi
        współpracującemu lub zatrudnionemu, na podstawie recepty terapeutycznej
        opracowanej przez Pana, przy czym nadzór medyczny nad ich realizacją pozostanie

        Pana wyłączną odpowiedzialnością. Współpracujący personel, który ukończy
        odpowiednie szkolenie z obsługi certyfikowanych urządzeń medycznych klasy IIa,
        zgodnie z wytycznymi IFU (Instruction For Use) producenta, może obejmować
        specjalistów w dziedzinie dietetyki oraz terapeutów. W przypadku tej drugiej grupy,
        mimo braku formalnego zawodu medycznego wszelkie działania będą
        przeprowadzane pod Pana ścisłym medycznym nadzorem. Osoby te wykonywać
        będą zabiegi elektroakupunktury jedynie w sposób techniczny zgodnie z
        przygotowaną receptą, polegający na przykładaniu odpowiednich elektrod lub
        moks do ciała pacjenta, zapewniając jednocześnie bezpieczeństwo i efektywność
        terapii z uwagi na certyfikację medyczną urządzeń w klasie IIa oraz odbyte
        szkolenie.
    Obie kategorie usług realizowane są zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach
    (evidence#based medicine) i mają na celu wyłącznie poprawę stanu zdrowia pacjentów.
    Klasyfikacja działalności (PKD): Świadczenie powyższych usług medycznych planuje Pan
    realizować w ramach działalności gospodarczej prowadzonej pod kodem: 86.96.Z –
    Pozostała działalność w zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana, a jako
    alternatywne rozwiązanie – rejestracja pod kodem: 86.90.Z – Pozostała działalność w
    zakresie opieki zdrowotnej, gdzie indziej niesklasyfikowana.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Uzupełnienie wniosku z 25 maja 2025 r.:
    Na pytanie 1: „Czy będzie prowadził Pan działalność na terenie podmiotu leczniczego, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT”, odpowiedział Pan: „Nie, moja
    działalność nie jest zarejestrowana jako podmiot leczniczy w rozumieniu ustawy o
    działalności leczniczej. Aktualnie nie prowadzę usług na terenie podmiotu leczniczego.
    Jednak przewiduję dwa możliwe warianty wykonywania usług:
        Sytuacja 1 – na terenie podmiotu leczniczego: w przypadku, gdy podpiszę umowę
        współpracy z przychodnią lub innym podmiotem leczniczym i będę prowadził
        zabiegi w ich lokalu – wtedy usługi będą wykonywane na terenie podmiotu
        leczniczego.
        Sytuacja 2 – poza terenem podmiotu leczniczego: gdy zabiegi wykonuję we
        własnym gabinecie lub w innym wynajętym lokalu, który nie należy do podmiotu
        leczniczego – wówczas usługi nie są świadczone na terenie podmiotu leczniczego.
    Na pytanie 2: „Czy usługi będą świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich
    zakładów”, odpowiedział Pan: „Nie – obecnie usługi nie są świadczone na rzecz podmiotów
    leczniczych. Są wykonywane osobiście na rzecz pacjentów indywidualnych”.
    Na pytanie 3: „Czy akupunktura i elektroakupunktura to zaakceptowana metoda
    medyczna”, odpowiedział Pan: „Tak. Akupunktura oraz elektroakupunktura są uznanymi
    metodami terapeutycznymi, które zostały oficjalnie zaakceptowane przez Światową
    Organizację Zdrowia (WHO) jako część medycyny tradycyjnej i komplementarnej”.
    Na pytanie 4: „Czy wykonuje Pan zawód medyczny w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19
    ustawy o VAT oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej”, odpowiedział Pan:
    „Tak. Wykonuję zawód medyczny w zakresie terapii akupunkturą, na podstawie
    odrębnych przepisów. Prowadzę działalność w zakresie świadczenia usług zdrowotnych w
    rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o działalności leczniczej”.

    Na pytanie 5: „Czy posiada Pan kwalifikacje do przeprowadzania zabiegów akupunktury
    oraz elektroakupunktury”, odpowiedział Pan: „Tak. Posiadam kwalifikacje potwierdzone
    dyplomem i certyfikatami ukończenia specjalistycznych szkoleń z zakresu akupunktury i
    elektroakupunktury, zgodnych z wytycznymi Światowej Federacji Akupunktury i
    Moksybucji (WFAS) oraz Światowej Organizacji Zdrowia (WHO)”.
    Na pytanie 6: „Czy posiada Pan zaświadczenie z Ministerstwa Zdrowia potwierdzające
    równorzędność kwalifikacji z dyplomem wyższej uczelni w Polsce”, odpowiedział Pan: „Nie
    posiadam takiego zaświadczenia. Moje kwalifikacje zostały nadane przez WFAS – Światową
    Federację Akupunktury i Moksybucji – i mają charakter międzynarodowy. Tytuł „Doctor of
    Acupuncture” potwierdza moje kompetencje zawodowe w zakresie medycyny tradycyjnej,
    ale nie jest równoważny z tytułem lekarza medycyny uzyskanym w Polsce”.
    Uzupełnienie wniosku z 28 maja 2025 r.:
    Na pytanie 1: „Czy jest Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy z 15
    kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej i czy będzie wykonywał Pan usługi będące
    przedmiotem wniosku w ramach działalności leczniczej”, odpowiedział Pan: „Nie. Nie
    jestem podmiotem leczniczym w rozumieniu art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej.
    Usługi akupunktury i elektroakupunktury wykonuję osobiście w ramach jednoosobowej
    działalności gospodarczej, która nie została zarejestrowana jako podmiot leczniczy.
    Na pytanie 2: „Czy jest Pan wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność
    leczniczą jako podmiot leczniczy”, odpowiedział Pan: „Nie. Nie jestem wpisany do rejestru
    podmiotów wykonujących działalność leczniczą jako podmiot leczniczy”.
    Na pytanie 3: „Czy usługi akupunktury oraz elektroakupunktury będzie wykonywał Pan w
    ramach działalności leczniczej”, odpowiedział Pan: „Nie. Usługi te nie są wykonywane w
    ramach działalności leczniczej w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej, lecz jako
    usługi zdrowotne w zakresie medycyny komplementarnej, wykonywane przez osobę
    posiadającą kwalifikacje zawodowe w zakresie akupunktury, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19
    ustawy o VAT”.
    Na pytanie 4: „Czy będzie prowadził Pan działalność na terenie podmiotu leczniczego, o
    którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT”, odpowiedział Pan: „Obecnie nie
    prowadzę działalności na terenie podmiotu leczniczego. Możliwe są jednak dwa warianty
    w przyszłości:
    Wariant 1 – działalność na terenie podmiotu leczniczego (np. przychodni) w wyniku
    podpisania umowy współpracy,
    Wariant 2 – działalność we własnym gabinecie lub lokalu niezwiązanym z podmiotem
    leczniczym.
    Obecnie realizowany jest wyłącznie wariant 2”.
    Na pytanie 5: „Czy usługi akupunktury oraz elektroakupunktury świadczone będą na rzecz
    podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których jest wykonywana
    działalność lecznicza”, odpowiedział Pan: „Nie. Świadczone przeze mnie usługi nie są
    kierowane do podmiotów leczniczych, lecz bezpośrednio do pacjentów indywidualnych”.
    Na pytanie 6: „Czy akupunktura oraz elektroakupunktura stanowi zaakceptowaną metodę
    medyczną, tj. metodę leczniczą, rehabilitacyjną - potwierdzoną i stosowaną powszechnie”,
    odpowiedział Pan: „Tak. Akupunktura i elektroakupunktura są oficjalnie uznanymi
    metodami terapeutycznymi przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) oraz Światową
    Federację Akupunktury i Moksybucji (WFAS). Są one stosowane w ramach medycyny
    tradycyjnej i komplementarnej na całym świecie”.
    Na pytanie 7: „Na podstawie jakich przepisów jest Pan uprawniony do udzielania
    świadczeń zdrowotnych”, odpowiedział Pan: „Działam w oparciu o przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług (art. 43 ust. 1 pkt 19), wykonując zawód medyczny zgodnie z
    definicją z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej – jako osoba udzielająca

    świadczeń zdrowotnych w zakresie akupunktury. Moje kwalifikacje zostały potwierdzone
    przez Światową Federację Akupunktury i Moksybucji (WFAS), która prowadzi akredytację
    programów edukacyjnych zgodnych z wytycznymi WHO”.
    Na pytanie 8: „Czy posiada Pan uprawnienia (kwalifikacje) (np. dyplom ukończenia studiów
    medycznych wydany w Polsce) do przeprowadzania zabiegów akupunktury oraz
    elektroakupunktury uzyskane w Polsce? Jeśli tak, to proszę wskazać jakie”, odpowiedział
    Pan: „Nie posiadam dyplomu ukończenia studiów medycznych wydanego w Polsce. Moje
    kwalifikacje zostały nadane przez WFAS i potwierdzone dyplomem „Doctor of
    Acupuncture” – są one międzynarodowe, jednak nie stanowią równoważnika polskiego
    dyplomu lekarza medycyny”.
    Na pytanie 9: „Czy Pana kwalifikacje zostały potwierdzone w zaświadczeniu wydanym
    przez Ministerstwo Zdrowia, które stwierdza, że egzamin organizowany przez WFAS w (...) i
    uzyskane przez Pana kwalifikacje są równorzędne z dyplomem ukończenia studiów
    wyższych nadanym przez szkoły wyższe Rzeczypospolitej Polskiej”, odpowiedział Pan: „Nie.
    Nie posiadam takiego zaświadczenia z Ministerstwa Zdrowia. Kwalifikacje zostały nadane
    przez międzynarodowy organ certyfikujący WFAS, lecz nie zostały nostryfikowane jako
    równorzędne z polskim dyplomem wyższej uczelni”.
    Na pytanie 10: „Czy przedmiotem wniosku (pytania) objęte są również usługi zlecane na
    podstawie recepty terapeutycznej współpracującemu lub zatrudnionemu personelowi?
    Jeśli tak, proszę ponadto wskazać:
        Czy personel współpracujący bądź zatrudniony posiada uprawnienia (kwalifikacje)
        (np. dyplom ukończenia studiów medycznych w Polsce) do przeprowadzania
        zabiegów elektroakupunktury w Polce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie.
        Czy usługi elektroakupunktury świadczone przez personel współpracujący bądź
        zatrudniony wykonywane będą przez osoby wykonujące zawody medyczne, o
        których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej? Jeśli tak, należy
        wskazać przepisy na podstawie których, osoby te są uprawnione do udzielania
        świadczeń zdrowotnych”,
    odpowiedział Pan: „Tak. Przedmiotem wniosku są również usługi akupunktury oraz
    elektroakupunktury, które – oprócz usług świadczonych przeze mnie osobiście – mogą być
    zlecane do wykonania współpracującym terapeutom.
    Zabiegi mogą być zlecane wyłącznie osobom, które posiadają odpowiednie kwalifikacje
    zawodowe i dokumenty potwierdzające ukończenie szkoleń w zakresie akupunktury i
    elektroakupunktury. W szczególności są to:
        terapeuci medycyny komplementarnej i naturalnej, którzy ukończyli specjalistyczne
        kursy w ramach kształcenia ustawicznego i posiadają certyfikaty oraz wpis do
        ewidencji zawodów z odpowiednim kodem zawodu, magistrowie dietetyki (mgr
        dietetyki), którzy rozszerzyli swoje kompetencje zawodowe o szkolenia z zakresu
        akupunktury,
        lekarze medycyny posiadający polski dyplom ukończenia studiów wyższych, w tym
        także lekarze, którzy współpracują w ramach zespołu terapeutycznego”.
    Uzupełnienie wniosku z 24 czerwca 2025 r.:
    Czy będzie Pan prowadził działalność na terenie podmiotu leczniczego, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT?

    Nie, obecnie Pana działalność nie jest prowadzona na terenie podmiotu leczniczego ani
    nie jest zarejestrowana jako podmiot leczniczy w rozumieniu ustawy o działalności
    leczniczej. Jednak przewiduje Pan dwa możliwe warianty świadczenia usług:
    Wariant 1 – na terenie podmiotu leczniczego: w przypadku podpisania umowy z
    przychodnią lub innym podmiotem leczniczym – usługi będą świadczone w ich lokalu.
    Wariant 2 – poza terenem podmiotu leczniczego: usługi będą świadczone we własnym
    gabinecie lub w wynajętym lokalu niemającym statusu podmiotu leczniczego.
    Czy usługi będą świadczone na rzecz podmiotów leczniczych na terenie ich zakładów?
    Wariant 1 Tak. Usługi będą świadczone na rzecz podmiotów leczniczych.
    Wariant 2 Nie. Usługi są świadczone osobiście na rzecz pacjentów indywidualnych i nie są
    obecnie kierowane do podmiotów leczniczych.
    Czy akupunktura i elektroakupunktura są akceptowanymi metodami medycznymi?
    Tak. Akupunktura i elektroakupunktura zostały uznane przez Światową Organizację
    Zdrowia (WHO) za skuteczne metody terapeutyczne należące do medycyny tradycyjnej i
    komplementarnej.
    Czy wykonuje Pan zawód medyczny w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT oraz
    art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej?
    Tak. Wykonuje Pan zawód medyczny w zakresie akupunktury, zgodnie z odrębnymi
    przepisami. Świadczy Pan usługi zdrowotne w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    działalności leczniczej.
    Czy posiada Pan kwalifikacje do przeprowadzania zabiegów akupunktury i
    elektroakupunktury?
    Tak. Posiada Pan kwalifikacje potwierdzone certyfikatami i dyplomami wydanymi przez
    międzynarodowe organizacje, w tym Światową Federację Akupunktury i Moksybucji
    (WFAS), zgodne z wytycznymi WHO.
    Czy posiada Pan zaświadczenie z Ministerstwa Zdrowia potwierdzające równorzędność
    kwalifikacji z dyplomem polskiej uczelni?
    Nie posiada Pan takiego zaświadczenia. Pana kwalifikacje mają charakter
    międzynarodowy – posiada Pan tytuł „Doctor of Acupuncture”” nadany przez WFAS. Choć
    nie jest on równoważny z tytułem lekarza w Polsce, potwierdza Pana kompetencje
    zawodowe w zakresie akupunktury.

## Pytanie

Czy wykonywane przez Wnioskodawcę usługi medyczne z zakresu akupunktury i
    elektroakupunktury za pomocą certyfikowanych urządzeń medycznych klasy IIa ,
    realizowane osobiście jako usługi opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 18 i/lub art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie
    Uzasadnienie
    1. Przesłanka podmiotowa:
    Na podstawie międzynarodowych kwalifikacji, uzyskanego dyplomu lekarza akupunktury
    (poziom (...)) oraz licencji umożliwiającej wykonywanie medycznych usług akupunktury na
    arenie międzynarodowej posiada Pan kwalifikacje potwierdzające, że wykonuje Pan zawód
    medyczny w zakresie akupunktury.
    Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, osoba
    posiadająca fachowe kwalifikacje do udzielania świadczeń zdrowotnych, które nie zostały

    nostryfikowane w Polsce, może świadczyć usługi medyczne pod warunkiem, że spełnia
    określone wymagania.
    W przypadku akupunktury, posiadanie międzynarodowego dyplomu oraz odpowiednich
    licencji na poziomie (...) jest dowodem posiadania specjalistycznych kwalifikacji.
    W konsekwencji, przy spełnieniu pozostałych wymogów formalnych, przesłanka
    podmiotowa do zastosowania zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c
    ustawy o VAT zostaje spełniona.
    2. Przesłanka przedmiotowa:
    Świadczone przez Pana usługi medyczne z zakresu akupunktury oraz elektroakupunktury
    realizowane są zgodnie z zasadami medycyny opartej na dowodach (evidence#based
    medicine).
    Akupunktura: Zabiegi akupunktury, wykonywane osobiście przez Pana, mają charakter
    leczniczy – nie kosmetyczny – i służą wyłącznie celom zachowania, ratowania,
    przywracania oraz poprawy zdrowia pacjentów. Procedura polega na precyzyjnym
    umieszczaniu cienkich igieł w określonych punktach ciała, co stymuluje naturalne
    mechanizmy obronne organizmu oraz przywraca równowagę energetyczną. Zabiegi te są
    przeprowadzane wobec pacjentów, u których istnieją medyczne wskazania, a ich działanie
    ma bezpośredni związek z leczeniem bólu, działaniem pośrednim na podłoże, ustrój i
    formacje obronne organizmu wywierając działanie stymulacyjne na układ RES (ang.
    reticuloendothelial system), właściwości żerne fagocytów i aktywność przeciwciał. Ma to
    szczególne znaczenie w kontekście terapii przewlekłych schorzeń zapalnych, modulowania
    odpowiedzi immunologicznej w przypadkach alergii oraz wspomagania procesów
    detoksykacyjnych organizmu, zwiększając jego zdolność do eliminacji toksyn i wspierając
    równowagę – homeostazę.
    Wskazania do leczenia akupunkturą obejmują między innymi: choroby kości, mięśni i
    stawów (np. rwa kulszowa, stany zapalne, bóle pleców), choroby układu krążenia (choroba
    wieńcowa, nadciśnienie, zakrzepica), choroby układu oddechowego (astma, zapalenia
    zatok, oskrzeli, przewlekły kaszel), zaburzenia żołądkowo-jelitowe (zapalenie żołądka,
    biegunka, zaparcia, skurcze przełyku, owrzodzenia), problemy ginekologiczne i położnicze
    (zaburzenia menstruacji, bolesne miesiączki, zespół klimakteryczny, wymioty ciężarnych,
    obniżenie narządu rodnego), zaburzenia wątroby i pęcherzyka żółciowego, choroby
    urologiczne (nietrzymanie moczu, zapalenia pęcherza, kamica nerkowa), choroby oczu
    (zapalenie spojówek, jaskra, zaćma), problemy skórne (trądzik, łuszczyca), zaburzenia na
    tle seksualnym (impotencja, oziębłość), choroby neurologiczne (bóle głowy, niedowłady po
    udarach, zawroty głowy, szum w uszach), zaburzenia psychiczne i emocjonalne
    (uzależnienia, depresja, nerwice, bezsenność).
    Akupunktura jako świadczenie medyczne w zakresie leczenia bólu jest również
    refundowana przez Narodowy Fundusz Zdrowia – NFZ.
    Z przytoczonego powyżej uzasadnienia wynika jednoznaczny związek akupunktury z
    usługami w zakresie ochrony zdrowia zdefiniowanymi w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o
    podatku od towarów i usług korzystającymi ze zwolnienia w zakresie podatku VAT.
    Elektroakupunktura: Zabiegi elektroakupunktury, wykonywane przy użyciu
    certyfikowanych urządzeń medycznych klasy IIa, stanowią uzupełnienie tradycyjnej
    akupunktury. Metoda ta polega na zastosowaniu kontrolowanych impulsów
    elektromagnetycznych, które zwiększają intensywność stymulacji punktów
    akupunkturowych, co może przyspieszyć efekty terapeutyczne i przedłużyć ich trwałość.
    Dzięki zaawansowanej technologii elektroakupunktury możliwe jest precyzyjne
    dostosowanie intensywności impulsów do indywidualnych potrzeb pacjenta, co jest
    szczególnie ważne w przypadkach, gdy tradycyjna akupunktura wykazuje ograniczoną
    skuteczność lub wymaga dodatkowego wsparcia.

    Zabiegi te mają, podobnie jak tradycyjna akupunktura, na celu poprawę funkcji
    organizmu, redukcję bólu, zmniejszenie stanów zapalnych oraz wsparcie odpowiedzi
    immunologicznej.
    Elektroakupunktura to uznana metoda leczenia, która jest często stosowana w praktyce
    medycznej w krajach, gdzie akupunktura jest powszechnie akceptowana. Istnieją liczne
    badania kliniczne, które dokumentują skuteczność elektroakupunktury w leczeniu różnych
    dolegliwości, potwierdzając jej podstawy zgodne z zasadami medycyny opartej na
    dowodach (evidence-based medicine). Zgodnie z konceptem evidence-based medicine,
    tylko metody, które mają udowodnioną skuteczność na podstawie rzetelnych badań
    klinicznych, są uznawane za zasadne do stosowania. Badania dostarczają dowodów na to,
    że elektroakupunktura może pomóc w leczeniu bólu, stanów zapalnych, problemów z
    układem mięśniowo-szkieletowym, a także wspomagać leczenie innych schorzeń
    neurologicznych, skórnych i emocjonalnych. Niektóre źródła, takie jak przeglądy
    systematyczne i metaanalizy ze źródeł takich jak (...), podkreślają skuteczność
    elektroakupunktury w kontekście niektórych wskazań, w tym zarządzania bólem, co
    stanowi podstawę jej klasyfikacji jako metody evidence-based. Aby poprawić
    wiarygodność, w wielu dokumentach medycznych na temat elektroakupunktury wskazuje
    się na wyniki badań kontrolowanych, które analizują tę metodę w kontekście dostępnych
    norm skuteczności w leczeniu danej jednostki chorobowej.
    Zatem, pisząc o elektroakupunkturze jako metodzie evidence-based należy odwołać się do
    takich wyników badań oraz opinii takich organizacji jak Światowa Organizacja Zdrowia
    (WHO) i inne ciała medyczne uznające elektroakupunkturę za wartościową metodę
    leczenia, pod warunkiem zapewnienia odpowiedniego nadzoru i stosowania zgodnych z
    normami procedur. Informacje na temat elektroakupunktury jako metody leczenia opartej
    na dowodach (evidence#based medicine) można znaleźć w literaturze naukowej oraz w
    wytycznych medycznych. Na przykład: Systematyczne przeglądy badań i meta-analizy,
    publikowane w czasopismach takich jak (...) czy (...), wykazują skuteczność
    elektroakupunktury w leczeniu przewlekłego bólu i stanów zapalnych. Wytyczne
    opracowywane przez instytucje takie jak (...) oraz dokumenty Światowej Organizacji
    Zdrowia (WHO) uwzględniają elektroakupunkturę jako metodę terapii opartą na
    dowodach, która znajduje zastosowanie m.in. przy modulacji odpowiedzi alergicznej oraz
    detoksykacji organizmu. Przykładowe linki do źródeł, które potwierdzają, że
    elektroakupunktura jest metodą leczenia opartą na dowodach (...).
    (...).
    Obie kategorie usług – akupunktura, elektroakupunktura wykonywane są osobiście przez
    Pana oraz – mają charakter leczniczy, są świadczone wobec pacjentów, dla których istnieją
    medyczne wskazania, i służą wyłącznie celom zachowania, ratowania, przywracania oraz
    poprawy zdrowia.
    Definicja akupunktury została także sklasyfikowana wg słownika języka polskiego PWN
    jako metoda leczenia, polegająca na nakłuwaniu igłami ściśle określonych punktów ciała.
    (...).
    3. Dodatkowe odniesienia: W Pana ocenie, opierając się na treści pisma o sygnaturze ILPP3
    /4512/1/14/16/4.TK VAT (...) oraz interpretacji o sygnaturze 0114-KDIP1-1-4012-773-2018-2-
    MMA VAT (...) – wynika, że aby usługi medyczne mogły korzystać ze zwolnienia od VAT,
    muszą być świadczone przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje (przesłanka
    podmiotowa) oraz mieć na celu poprawę zdrowia pacjentów (przesłanka przedmiotowa).
    Pana kwalifikacje, sposób realizacji usług oraz stosowanie certyfikowanych urządzeń
    medycznych potwierdzają spełnienie obu kryteriów. Według Pana interpretacji aby usługa
    medyczna mogła korzystać ze zwolnienia, muszą być spełnione dwie oddzielne przesłanki:

        przesłanka podmiotowa: usługa musi być świadczona przez osobę lub podmiot
        posiadający odpowiednie kwalifikacje, czyli wykonującego zawód medyczny w
        rozumieniu odpowiednich przepisów (np. art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
        leczniczej). Ma to na celu upewnienie się, że zwolnieniu podlegają wyłącznie usługi
        wykonane przez profesjonalistów, którzy mają kompetencje do udzielania
        świadczeń zdrowotnych.
        przesłanka przedmiotowa: sama usługa musi mieć charakter leczniczy – czyli służyć
        profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. To oznacza,
        że usługa musi być skierowana na faktyczne leczenie pacjenta, a nie na działania
        kosmetyczne czy doradcze, które nie mają bezpośredniego wpływu na zdrowie.
    Mając powyższe na uwadze uważa Pan wniosek za stosowny.
    Uważa Pan, że świadczone przez Pana usługi akupunktury i elektroakupunktury spełniają
    definicję świadczeń zdrowotnych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy o VAT –
    jako usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, przywracaniu lub poprawie
    zdrowia, świadczone przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje.
    Jednocześnie wskazuje Pan, że w pierwotnym wniosku nie odniósł się do możliwości
    zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o VAT, który przewiduje
    zwolnienie dla usług świadczonych na terenie podmiotów leczniczych. W przypadku
    realizacji usług w ramach współpracy z podmiotem leczniczym – spełniających kryteria
    tego przepisu – również w tym zakresie należy rozważyć zastosowanie zwolnienia z VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i
    równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle
    określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej
    upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy:

      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami
      związane, wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, oraz dostawę towarów i
      świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane, świadczone na rzecz podmiotów
      leczniczych na terenie ich zakładów leczniczych, w których wykonywana jest
      działalność lecznicza.
    Zgodnie z art. 43 ust. 17a ustawy:
      Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają
      zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z
      usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi
      podstawowe.
    Ponadto, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:
      Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce,
      zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach
      wykonywania zawodów:
      a) lekarza i lekarza dentysty
      b) pielęgniarki i położnej,
      c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011
      r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2023 r. poz. 991, 1675 i 1972),
      d) psychologa.
    Należy jednak zauważyć, że ww. przepisy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie
    opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie
    zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach
    działalności leczniczej przez podmioty lecznicze bądź w ramach zawodów medycznych, ale
    tylko te, które służą określonemu celowi. Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie
    nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia
    od podatku.
    Przytoczone powyżej przepisy krajowe w zakresie opieki medycznej stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego przepisu art. 132 ust. 1 lit. b i c
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej
    Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:
      b) opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane
      przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych
      do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale,
      ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o
      podobnym charakterze;
      c) świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych,
      określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.
    Z powołanych powyżej przepisów jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku VAT
    podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą
    profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także

    świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty.
    Powyższe zwolnienie ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że
    zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle
    zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.
    Precyzując czynności, których celem jest profilaktyka, zachowanie, ratowanie,
    przywracanie lub poprawa zdrowia, należy zastosować wykładnię językową.
    „Profilaktyka” to wszelkie działania i środki stosowane w celu zapobiegania czemuś
    niepożądanemu, likwidowanie przyczyn niekorzystnych zjawisk, to działania i środki
    stosowane w celu zapobiegania chorobom. Zatem profilaktyka zdrowotna obejmuje
    działania mające na celu zapobieganie chorobom bądź innemu niekorzystnemu zjawisku
    zdrowotnemu przed jej rozwinięciem, poprzez ich wczesne wykrycie i leczenie. Ma ona
    również na celu zahamowanie postępu lub powikłań już istniejącej choroby, czy też
    zapobieganie powstawaniu niekorzystnych wzorów zachowań społecznych, które
    przyczyniają się do podwyższania ryzyka choroby.
    „Zachowywanie” rozumiane jest zaś jako dochowanie czegoś w stanie niezmienionym,
    nienaruszonym lub niezniszczonym mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności,
    utrzymywanie.
    Interpretując słowo „ratowanie” należy odwołać się do słów „ratować” i „ratownictwo”.
    Ratować to starać się ocalić, zachować coś, natomiast ratownictwo jest rozumiane jako
    ogół środków i metod ratowania życia ludzkiego i niesienia pomocy w warunkach
    zagrożenia.
    Pojęcie „przywracać” oznacza doprowadzić coś do poprzedniego stanu, wprowadzić coś
    na nowo, odtworzyć coś w pierwotnej postaci, wznowić, odnowić, sprawić, że ktoś się
    znajdzie w takiej sytuacji, w takim stanie, w jakim był poprzednio. Pojęcie „przywracanie
    zdrowia” oznacza doprowadzenie zdrowia do poprzedniego stanu, sprawienie, że znajdzie
    się ono w takim stanie, w jakim był poprzednio.
    „Poprawa” to zmiana stanu czegoś na lepsze, poprawienie czegoś, poprawianie się,
    polepszanie. Z kolei termin „poprawa zdrowia”, którym posługuje się ustawodawca
    określając zakres zwolnień, zgodnie z wykładnią literalną, oznacza zmianę stanu zdrowia
    na lepsze, poprawienie zdrowia, jego polepszanie.
    Zatem dokonując ustalenia, czy dana usługa medyczna korzysta ze zwolnienia od podatku
    od towarów i usług należy ustalić, czy będzie spełniała wyżej określone warunki.
    Z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości UE wynika, że zwolnienia stanowią
    autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w
    stosowaniu systemu podatku VAT w poszczególnych państwach członkowskich i które
    należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473
    /08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Jak również wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości
    UE w swym orzecznictwie: pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13
    VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE Rady) powinny być
    interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady,
    zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa
    świadczona odpłatnie przez podatnika.
    Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych, ani wspólnotowych
    przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w bogatym
    dorobku orzecznictwa wspólnotowego.
    W wyroku w sprawie L.u.P. GmbH (C-106/05, pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej stwierdził, że pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej”
    (...) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz w miarę możliwości,
    leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia. Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w
    sprawie d ́Ambrumenil (C- 307/01, pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia
    opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia

    medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy
    medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń
    zdrowotnych.
    Ww. pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez
    Trybunał „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim
    jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się
    również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie
    Unterpertinger, C-212/01, pkt 40).
    Ani przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady, ani orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości
    UE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu
    objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności,
    których celem nie jest ochrona zdrowia, nie mogą być uznane za świadczenia opieki
    medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku od towarów i usług. Stanowisko
    takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie Margarete Unterpringer s
    Pensionsversicherungsanstalt der Arbiter C-212/01 stwierdził, że „(...) to cel usługi
    medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też,
    jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem
    nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz
    udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne,
    zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.
    Również z orzeczenia C-384/98 wynika, że preferencji podlegać mogą jedynie te usługi,
    które mają cel terapeutyczny bądź profilaktyczny, a nie podlegają mu takie, które mają
    charakter czysto ekspercki i doradczy (np. orzekanie o stanie zdrowia dla potrzeb
    przyznania renty, bądź dla instytucji ubezpieczeniowych dla ustalenia wysokości składki
    ubezpieczenia na życie).
    Ponadto jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08:
      „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia, jeżeli z
      kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź
      przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało
      zastosowania”.
    Rzecznik zauważa również, że:
      „działalność, którą uznano za części składowe opieki medycznej (leczenia
      medycznego), obejmuje: opiekę terapeutyczną jako część usługi ambulatoryjnej
      świadczonej przez wykwalifikowane pielęgniarki; leczenie psychoterapeutyczne
      świadczone przez wykwalifikowanych psychologów; prowadzenie badań lekarskich
      bądź pobieranie krwi lub innych próbek do badania pod kątem występowania
      choroby, na rzecz pracodawców lub ubezpieczycieli, albo poświadczanie zdolności
      medycznej do odbycia podróży, jeżeli celem tych usług zasadniczo pozostaje
      ochrona zdrowia zainteresowanych osób; oraz badania medyczne umożliwiające
      obserwację i zbadanie pacjentów, zanim zajdzie konieczność diagnozowania,
      rozciągnięcia opieki bądź leczenia potencjalnej choroby, zlecone przez internistów i
      wykonywane przez zewnętrzne laboratoria prywatne”.
    Dokonując oceny przedstawionych okoliczności sprawy należy mieć na względzie zasadę
    wykładni zwolnień, stanowiących w istocie odstępstwo od generalnej zasady
    powszechności opodatkowania podatkiem VAT. Tym samym, wszelkie zwolnienia należy
    interpretować możliwie ściśle i wąsko tak, aby nie doprowadzić do rozszerzenia zwolnień.
    Zatem w pierwszej kolejności należy wskazać przesłanki dotyczące podmiotów, które
    muszą być spełnione, aby można było zastosować zwolnienie od podatku VAT dla
    świadczonych usług medycznych.

    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia podmiotu leczniczego czy działalności leczniczej.
    Wobec powyższego, przy definiowaniu powyższych pojęć należy posiłkować się przepisami
    ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 450 ze zm.).
    Na mocy art. 2 ust. 1 pkt 5 cyt. wyżej ustawy o działalności leczniczej:
      Za podmiot wykonujący działalność leczniczą uznaje się podmiot leczniczy, o którym
      mowa w art. 4, oraz lekarza, pielęgniarkę lub fizjoterapeutę wykonujących zawód w
      ramach działalności leczniczej jako praktykę zawodową, o której mowa w art. 5.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy o działalności leczniczej:
      Przez świadczenie zdrowotne należy rozumieć działania służące zachowaniu,
      ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne
      wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich
      wykonywania.
    Według art. 11 ww. ustawy o działalności leczniczej:
      Działalność lecznicza w rodzaju ambulatoryjne świadczenia zdrowotne może
      obejmować także udzielanie świadczeń zdrowotnych, które obejmują swoim
      zakresem badania diagnostyczne wykonywane w celu rozpoznania stanu zdrowia i
      ustalenia dalszego postępowania leczniczego.
    Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:
      Podmiotami leczniczymi są:
      1) przedsiębiorcy w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców (Dz.U. z 2024 r. poz. 236, 1222 i 1871 oraz z 2025 r. poz. 222) we
      wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej, jeżeli
      ustawa nie stanowi inaczej,
      2) samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej,
      3) jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe tworzone i
      nadzorowane przez Ministra Obrony Narodowej, ministra właściwego do spraw
      wewnętrznych, Ministra Sprawiedliwości lub Szefa Agencji Bezpieczeństwa
      Wewnętrznego, posiadające w strukturze organizacyjnej ambulatorium,
      ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej,
      pielęgniarkę podstawowej opieki zdrowotnej lub położną podstawowej opieki
      zdrowotnej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 października 2017 r. o
      podstawowej opiece zdrowotnej (Dz.U. z 2022 r. poz. 2527 oraz z 2024 r. poz. 1897),
      4) instytuty badawcze, o których mowa w art. 3 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      instytutach badawczych (Dz.U. z 2024 r. poz. 534),
      5) fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w
      zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności
      leczniczej,
      5a) posiadające osobowość prawną jednostki organizacyjne stowarzyszeń, o których
      mowa w pkt 5,
      6) osoby prawne i jednostki organizacyjne działające na podstawie przepisów o
      stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, o stosunku
      Państwa do innych kościołów i związków wyznaniowych oraz o gwarancjach wolności
      sumienia i wyznania,
      7) jednostki wojskowe
      - w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
    Zgodnie z art. 106 ust. 1 w zw. z art. 100 ust. 1 ustawy o działalności leczniczej:

      Wykonywanie działalności leczniczej wymaga uprzedniego wpisu do rejestru
      podmiotów wykonywujących działalność leczniczą. Zatem status podmiotu
      leczniczego uzyskuje się dopiero po uzyskaniu wpisu do ww. rejestru.
    Wskazał Pan, że nie jest Pan podmiotem leczniczym, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy
    z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Obecnie nie prowadzi Pan usług na terenie
    podmiotu leczniczego. Przewiduje Pan dwa możliwe warianty wykonywania usług: na
    terenie podmiotu leczniczego w wykonaniu podpisania umowy współpracy bądź we
    własnym gabinecie lub lokalu niezwiązanym z podmiotem leczniczym. Świadczone przez
    Pana usługi nie są kierowane do podmiotów leczniczych lecz bezpośrednio do pacjentów
    indywidualnych.
    Z art. 43 ust. 1 pkt 18a i ust. 17a wprost wynika, że zwolnienie ma zastosowanie do
    dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi
    dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, tj. podmioty lecznicze.
    Wskazać należy, że warunek świadczenia czynności na terenie podmiotu leczniczego
    sprowadza się w istocie do tego, że są one faktycznie wykorzystywane (w ramach
    świadczenia usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia) na terenie tych podmiotów. Ponadto muszą
    być wykonywane przez podmioty świadczące usługi podstawowe, tj. podmioty lecznicze.
    W związku z powyższym – świadcząc usługi objęte zakresem wniosku – nie może Pan
    korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18 i 18a w zw. z ust. 17a ustawy, z
    uwagi na niespełnienie przesłanki podmiotowej, tj. brak statusu podmiotu leczniczego
    usługodawcy. Ww. przepisy wprost wskazują, że zwolnieniu na ich podstawie podlegają
    usługi w zakresie opieki medycznej wykonywane w ramach działalności leczniczej przez
    podmioty lecznicze. W świetle wskazanych okoliczności i ww. przepisów ustawy o
    działalności leczniczej nie spełnia Pan tych warunków.
    Zatem zbadać należy, czy w analizowanej sprawie zostaną spełnione warunki do
    zastosowania dla świadczonych usług zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 19 lit. c ustawy.
    Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:
      1) przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi
        być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej,
        psychologa lub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o
        działalności leczniczej;
      2) przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj.
        usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu,
        przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie nie ma
    zastosowania.
    Przepis art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy, odsyła do art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności
    leczniczej, który jednakże nie wymienia wprost zawodów medycznych odsyłając do
    kolejnych uregulowań.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej:
      Określenie osoba wykonująca zawód medyczny oznacza osobę uprawnioną na
      podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę
      legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
      zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.
    Przewidziany w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c ustawy warunek, zgodnie z którym
    zwolnione od podatku VAT są usługi opieki medycznej wykonywane w ramach zawodów

    medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. przez
    osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń
    zdrowotnych oraz osoby legitymujące się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania
    świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma
    na celu zapewnienie, aby zwolnienie od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń
    opieki medycznej wykonywanych przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje
    zawodowe. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem
    zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie
    jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych zostały uregulowane w odrębnych
    aktach prawnych, np. zawód lekarza, dentysty, pielęgniarki, położnej, ratownika
    medycznego, farmaceuty, felczera, diagnosty laboratoryjnego. Poza wymienionymi istnieje
    jeszcze spora grupa innych zawodów medycznych, dla których jednak nie zostały
    określone zasady wykonywania w odrębnych przepisach. Należy zatem przyjąć, iż pojęcie
    „osoba wykonująca zawód medyczny” obejmuje osoby wykonujące zawody, których status
    jest określony ustawowo, jak i zawody, które nie mają na gruncie obowiązującego prawa
    takiego uregulowania. Pojęcie „wykonywanie zawodu medycznego” należy odnieść do
    osób, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się wykonywaniem zajęcia
    mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie kwalifikacje. Przez kwalifikacje
    należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności wymaganych do udzielania świadczeń
    zdrowotnych. Dlatego nie każde świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem
    zwolnienia od podatku, zwolnienie to dotyczy tylko świadczeń o odpowiednim poziomie
    jakości, biorąc pod uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących.
    Z powołanego przepisu art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jednoznacznie wynika, że dla
    zastosowania zwolnienia od podatku istotny jest cel wykonywanych świadczeń. Ze
    zwolnienia będą korzystać tylko te czynności, które mają charakter diagnostyczny lub
    terapeutyczny (leczniczy). Jeśli świadczenie nie będzie służyć profilaktyce, zachowaniu,
    ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, to wówczas nie będzie objęte zwolnieniem
    podatkowym. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświeca
    danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta. Należy mieć zatem na uwadze to, że na
    podstawie ww. przepisu zwalnia się od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki
    medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia.
    Zauważyć zatem należy, że wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z
    leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku. Świadczenie usług,
    dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, jest opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług, jeśli nie odpowiada ono koncepcji opieki medycznej. Jeśli
    głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie
    zdrowia, ale raczej udzielanie pewnych porad, nie będzie miało zastosowania zwolnienie
    od podatku.
    Wskazał Pan, że świadczone usługi będą wykonywane wobec pacjentów, dla których
    istnieją medyczne wskazania do ich przeprowadzania, a ich działanie ma bezpośredni
    wpływ na leczenie bólu, na podłoże, ustrój i formacje obronne organizmu wywierając
    działanie stymulacyjne na układ RES (ang. reticuloendothelial system), właściwości żerne
    fagocytów i aktywność przeciwciał. Jest to bardzo istotne przy leczeniu przewlekłych
    stanów zapalnych, alergii i detoksykacji organizmu. Usługi mają charakter leczniczy, służą
    wyłącznie celom zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia.
    Tym samym należy stwierdzić, że świadcząc powyższe usługi w zakresie akupunktury i
    elektroakupunktury wypełni Pan przesłankę przedmiotową, wynikającą z art. 43 ust. 1 pkt
    19 lit. c ustawy, gdyż jak wynika z opisu sprawy, celem świadczonych usług jest
    zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia.

    Wobec tego, należy dokonać oceny, czy w niniejszej sprawie spełniony zostanie także
    warunek podmiotowy określony w ww. przepisie, tzn. czy ww. usługi będą świadczone w
    ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy
    o działalności leczniczej.
    Pomocniczo przy ustalaniu kręgu osób wykonujących zawód medyczny posiłkować się
    można rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 10 lipca 2023 r. w sprawie kwalifikacji
    wymaganych od pracowników na poszczególnych rodzajach stanowisk pracy w
    podmiotach leczniczych niebędących przedsiębiorcami (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1515),
    które w załączniku zawiera taryfikator kwalifikacyjny pracowników działalności
    podstawowej. Zgodnie z przepisami ww. rozporządzenia, przez wykształcenie wyższe
    medyczne należy rozumieć posiadanie tytułu zawodowego nadawanego absolwentom
    studiów prowadzonych w uczelniach medycznych albo innych uczelniach, które prowadzą
    działalność dydaktyczną w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu, na kierunku
    przyporządkowanym do dyscypliny nauki medyczne, nauki farmaceutyczne lub nauki o
    zdrowiu. Przy czym, przy stosowaniu wspomnianego taryfikatora jednak zaliczenie
    każdego wyodrębnionego stanowiska do grupy osób wykonujących zawód medyczny
    podlegać musi weryfikacji pod kątem zarówno posiadania kwalifikacji, jak i udzielania
    świadczeń zdrowotnych.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i
    Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności
    na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (t. j. Dz. U. z 2018 r. poz. 227 ze zm.),
    zawód akupunkturzysty znajduje się w grupie:
        32 Średni personel do spraw zdrowia;
        323 Praktykujący niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii;
        3230 Praktykujący niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii;
        323001 Akupunkturzysta.
    Wskazać należy, że zawód akupunkturzysty nie jest zawodem medycznym w rozumieniu
    art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej. Nie zmienia tego fakt, że zawód ten
    wymieniony został w klasyfikacji zawodów i specjalności w grupie praktykujących
    niekonwencjonalne lub komplementarne metody terapii (323). Dokonując analizy ww.
    rozporządzenia zauważyć należy ponadto, że zawód ten nie został wymieniony w grupie
    specjalistów do spraw zdrowia (22) obejmującej lekarzy, pielęgniarki, położne, specjalistów
    do spraw ratownictwa medycznego, lekarzy weterynarii, lekarzy dentystów, diagnostów
    laboratoryjnych, farmaceutów oraz innych specjalistów ochrony zdrowia.
    Zawód akupunkturzysty nie został również wymieniony w ustawie z dnia 17 sierpnia 2023
    r. o niektórych zawodach medycznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1972 ze zm.).
    Zgodnie z opisem sprawy uzyskał Pan uprawnienia do wykonywania zawodu lekarza
    akupunktury po zdaniu międzynarodowego egzaminu organizowanego przez Światową
    Federację Akupunktury i Moksybucji (WFAS) w (...), współpracującą ze Światową
    Organizacją Zdrowia (WHO). Na podstawie zdanych egzaminów końcowych uzyskał Pan
    dyplom lekarza akupunktury – poziom (...) (...). Dyplom ten nie został nostryfikowany w
    Polsce z uwagi na brak jednolitych studiów medycznych w zakresie akupunktury. Nie
    posiada Pan zaświadczenia z Ministerstwa Zdrowia potwierdzającego równorzędność
    kwalifikacji z dyplomem wyższej uczelni w Polsce. Pana kwalifikacje zostały nadane przez
    WFAS – Światową Federację Akupunktury i Moksybucji – i mają charakter
    międzynarodowy. Tytuł „Doctor of Acupuncture” potwierdza Pana kompetencje
    zawodowe w zakresie medycyny tradycyjnej, ale nie jest równoważny z tytułem lekarza
    medycyny uzyskanym w Polsce.

    Mając na uwadze charakterystykę zawodu akupunkturzysty, należy stwierdzić, że osoba
    posiadająca kwalifikacje do wykonywania ww. zawodu – nie spełnia przesłanki
    podmiotowej do skorzystania ze zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym
    mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy.
    Osoba wykonująca zawód akupunkturzysty nie posiada wykształcenia w dziedzinie nauk
    medycznych oraz nie posiada uprawnień do leczenia farmakologicznego. W świetle
    powołanych wyżej regulacji prawnych oraz opisu zdarzenia przyszłego, nie można uznać,
    iż usługi te są wykonywane przez osobę wykonującą zawód medyczny. Świadczenie usług
    wykonywanych przez osobę posiadającą kwalifikacje akupunkturzysty i nieposiadającą
    uprawnień do leczenia farmakologicznego nie jest świadczeniem w ramach wykonywania
    zawodów medycznych i paramedycznych określonych przez ustawodawstwo krajowe
    przez osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń
    zdrowotnych w dziedzinie medycyny.
    Przewidziany ustawą o podatku od towarów i usług warunek, zgodnie z którym
    świadczenie zdrowotne musi być dokonywane przez osobę, która na podstawie
    odrębnych przepisów uprawniona jest do ich udzielania oraz osobę legitymującą się
    nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym
    zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny, ma na celu zapewnienie, aby zwolnienie
    od podatku było stosowane wyłącznie do świadczeń opieki medycznej, wykonywanych
    przez osoby posiadające wymagane kwalifikacje zawodowe. Dlatego nie każde
    świadczenie opieki medycznej objęte jest zakresem zwolnienia od podatku, biorąc pod
    uwagę wykształcenie zawodowe osób je wykonujących. Osoby wykonujące zawody
    medyczne to osoby, które fachowo, stale i w celach zarobkowych zajmują się
    wykonywaniem zajęcia mającego związek z medycyną i które mają odpowiednie
    kwalifikacje. Przez kwalifikacje natomiast należy rozumieć zasób wiedzy i umiejętności
    wymaganych do udzielania świadczeń zdrowotnych.
    Przedstawione okoliczności sprawy wskazują, że nie posiada Pan zaświadczenia
    Ministerstwa Zdrowia potwierdzającego równorzędność uzyskanych przez Pana
    kwalifikacji z dyplomem wyższej uczelni w Polsce. Uzyskany przez Pana tytuł potwierdza
    Pana kompetencje zawodowe w zakresie medycyny tradycyjnej, ale nie jest równoważny z
    tytułem lekarza medycyny uzyskanym w Polsce.
    Zatem, mimo iż posiada Pan fachowe kwalifikacje do udzielania świadczeń zdrowotnych w
    zakresie wskazanym we wniosku, tj. w zakresie świadczenia usług z zakresu akupunktury i
    elektroakupunktury, to jak wynika ze wskazanych powyżej przepisów ustawy o
    działalności leczniczej oraz w załączniku do rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki
    Społecznej w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz
    zakresu jej stosowania, nie jest Pan osobą wykonującą zawód medyczny. Ponadto nie jest
    Pan podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności
    leczniczej i nie jest Pan wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność
    leczniczą.
    W świetle powyższego nie została spełniona przesłanka przedmiotowa wynikająca z art. 43
    ust. 1 pkt 18, 18a i 19 ustawy o VAT w zakresie zwolnienia od podatku dla świadczonych
    usług.
    Podsumowując, świadczone osobiście przez Pana zabiegi akupunktury i
    elektroakupunktury nie są zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43
    ust.1 pkt 19 ustawy o VAT, gdyż wbrew Pana twierdzeniom – posiadane przez Pana
    kwalifikacje nie wypełniają warunków pozwalających na zwolnienie od podatku VAT
    świadczonych przez Pana usług akupunktury i elektroakupunktury. Usługi objęte
    zakresem wniosku, nie będą świadczone przez Pana w ramach wykonywania zawodów
    medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o
    działalności leczniczej. Tym samym, nie spełniają one podstawowej przesłanki
    umożliwiającej zastosowanie zwolnienia, tj. nie są świadczone przez określony ustawą

    podmiot (nie są świadczone w ramach wykonywania zawodu medycznego, o którym
    mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej).
    W konsekwencji, wykonywane przez Pana osobiście usługi z zakresu akupunktury i
    elektroakupunktury za pomocą certyfikowanych urządzeń medycznych klasy IIa, jako
    usługi opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i
    poprawie zdrowia, nie korzystają ze zwolnieniu od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    19 ustawy o podatku od towarów i usług.
    A zatem Pana stanowisko w tym zakresie należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wniosku wyłącznie w zakresie usług akupunktury i
    elektroakupunktury wykonywanych przez Pana osobiście. W zakresie zwolnienia od
    podatku usług z zakresu akupunktury oraz elektroakupunktury zlecanych do wykonania
    współpracującym terapeutom zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.