Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.304.2025.1.SP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-08
Teza: Rozliczenie przychodów i kosztów uzyskania przychodów w
sytuacji przeniesienia wierzytelności kredytowych do ewidencji
pozabilansowej.
Słowa kluczowe: bilans
ewidencja-ewidencja rachunkowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
kredyt-kredyt niespłacony
rozliczanie (rozliczenia)-rozliczanie straty
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-
Wierzytelności-Odpisy aktualizujące
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Wydatki
niestanowiące kosztów uzyskania przychodów-
Wierzytelności-Wierzytelności odpisane jako nieściągalne
1
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 25
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 26c
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ustalenia neutralności podatkowej przeniesienia części
    wierzytelności kredytowej wraz z odpisem na straty kredytowe do ewidencji
    pozabilansowej oraz traktowania wierzytelności kredytowej jako całości w celu kalkulacji
    kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpisów na straty kredytowe. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. S. A. ma siedzibę na terytorium Polski i prowadzi działalność bankową zgodnie z ustawą
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.),
    opodatkowaną na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób
    prawnych od całości osiąganych dochodów.
    Na podstawie art. 45 ust. 1a i 1b ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z
    2023 r. poz. 120 ze zm., dalej: „ustawa o rachunkowości”), Bank sporządza jednostkowe
    sprawozdania finansowe zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Rachunkowości oraz
    Międzynarodowymi Standardami Sprawozdawczości Finansowej przyjętymi przez Komisję
    Europejską, a także przyjętymi przez Komisję Europejską ich interpretacjami (dalej łącznie:
    „MSR”). Jednocześnie, Bank stosuje przepisy ustawy o rachunkowości oraz przepisy
    wykonawcze wydane na jej podstawie w zakresie nieuregulowanym przez MSR (zgodnie z
    art. 2 ust. 3 ustawy o rachunkowości).
    W ramach prowadzanej przez siebie działalności bankowej, Bank udziela kredytów i
    pożyczek (dalej jako: „wierzytelności kredytowe”) swoim klientom, które są dla Banku
    źródłem przychodu, w tym przychodu podatkowego, z tytułu odsetek, prowizji i innych
    opłat. Przed udzieleniem kredytu Bank dokonuje oceny zdolności kredytowej klienta, tak
    aby zminimalizować ryzyko braku spłaty udzielonego kredytu. Pomimo funkcjonowania
    wielu elementów mających na celu ograniczenie ryzyka kredytowego dłużnika (np.
    badanie zdolności kredytowej dłużnika, wymagania w zakresie zabezpieczeń), występują
    przypadki opóźnień w spłacie kredytów lub też brak spłaty całości lub części kredytów.
    Bank podejmuje określone działania windykacyjne i egzekucyjne w celu odzyskania
    niespłaconych należności kredytowych, działania te są zazwyczaj działaniami wieloletnimi,
    obarczonymi dużymi kosztami oraz ryzykiem niepewności co do ich skuteczności.
    Począwszy od 1 stycznia 2018 roku, Bank stosuje Międzynarodowy Standard
    Sprawozdawczości Finansowej nr 9: Instrumenty finansowe (dalej: „MSSF 9”) i w
    przypadku zidentyfikowania przesłanek utraty wartości dla wierzytelności kredytowych,
    Bank tworzy odpisy na oczekiwane straty kredytowe (dalej jako: „odpisy na straty
    kredytowe”).
    Natomiast z perspektywy podatku dochodowego, Bank zalicza odpisy na straty kredytowe
    dokonane od kredytów i pożyczek do swoich kosztów uzyskania przychodów zgodnie z
    zasadami ustalonymi przez przepisy updop.

    Zgodnie z wymogami MSSF9 (par.5.4.4 Odpisanie), „Bank (jednostka) bezpośrednio obniża
    wartość bilansową brutto składnika aktywów finansowych, jeżeli nie ma ona
    uzasadnionych perspektyw na odzyskanie danego składnika aktywów finansowych w
    całości lub części. Odpisanie stanowi zdarzenie prowadzące do zaprzestania ujmowania”.
    Kluczową przesłankę oceny braku perspektyw odzyskania danego składnika aktywów
    stanowi objęcie aktywa w całości lub nieodzyskiwalnej części odpisem na oczekiwane
    straty kredytowe. Bank może stosować dodatkowe warunki potwierdzające
    nieodzyskiwalność (np. czas utrzymywania odpisu).
    Mając na uwadze powyższe, w odniesieniu do niektórych z wierzytelności kredytowych, na
    które utworzone zostały odpisy na straty kredytowe, z uwagi na sytuację dłużnika,
    posiadane zabezpieczenia i perspektywy co do możliwości dalszego dochodzenia i
    odzyskania wierzytelności, Bank rozważa podjęcie decyzji o częściowym spisaniu
    wierzytelności kredytowej z bilansu poprzez przeniesienie nieodzyskiwanej części
    wierzytelności kredytowej do ewidencji pozabilansowej (dalej jako: „spisania częściowe na
    pozabilans”), a co za tym idzie, zaprzestanie ujmowania części wierzytelności kredytowej
    na kontach bilansowych w ewidencji rachunkowej. W szczególności odpisania częściowe
    na pozabilans mogą dotyczyć wierzytelności kredytowych, w odniesieniu do których Bank
    nie ma ekonomicznych przesłanek do przeniesienia całości wierzytelności kredytowych do
    ewidencji pozabilansowej, z uwagi na fakt, iż Bank posiada uzasadnione przesłanki na
    odzyskanie części wierzytelności np. z uwagi na częściowe zabezpieczenie kredytu np. w
    formie hipoteki, ale z uwagi na długość procesu dochodzenia wierzytelności i brak
    realnych perspektyw na odzyskanie wierzytelności z innych źródeł niż posiadane
    zabezpieczenie, Bank może dokonać spisania częściowego na pozabilans w kwocie
    nieobjętej zabezpieczeniem.
    Zgodnie z przyjętymi założeniami, częściowe spisania na pozabilans będą dotyczyły
    wymagalnych lub niewymagalnych wierzytelności kredytowych, w stosunku do których
    zostały utworzone odpisy na straty kredytowe, które mogą dotyczyć zarówno kapitału
    kredytu, jak i naliczonych odsetek
    W przypadku podjęcia decyzji o częściowym spisaniu na pozabilans, schemat działania
    Banku będzie następujący:
        częściowemu spisaniu na pozabilans będą podlegać wszystkie naliczone odsetki i
        /lub nieodzyskiwalna część kapitału wierzytelności kredytowej - do spisania odsetek
        oraz nieodzyskiwalnej części kapitału wykorzystany zostanie odpis na straty
        kredytowe,
        w przypadku częściowych spisań na pozabilans, odpisaniu z bilansu będzie
        podlegać wartość utworzonego dotychczas odpisu na straty kredytowe,
        wartość spisanych z bilansu odsetek oraz spisanej części kapitału będzie
        prezentowana w ewidencji pozabilansowej na odpowiednich kontach księgowych,
        w ewidencji pozabilansowej na dedykowanym koncie będą prezentowane również
        wartości spisanego z bilansu odpisu na straty kredytowe.
    W praktyce powyższa operacja będzie polegać na tym, że Bank dokona usunięcia
    nieodzyskiwalnej części wierzytelności kredytowej (w tym naliczone odsetki i/lub część
    kapitału) z kont bilansowych i jednocześnie zaewidencjonuje ją na kontach
    pozabilansowych w sposób odzwierciedlający poprzedni zapis księgowy danej części
    wierzytelności na kontach bilansowych. Równocześnie, Bank zaewidencjonuje na kontach
    pozabilansowych także utworzony na tę część odpis na straty kredytowe. Pozostała
    (uznana przez Bank za odzyskiwalną) część wierzytelności kredytowej pozostanie nadal
    ewidencjonowana na kontach bilansowych.

    Przenoszone na pozabilans odpisy na straty kredytowe (w części dotyczącej kapitału)
    mogły zostać w przeszłości rozpoznane przez Bank, w całości lub w części, jako koszty
    uzyskania przychodu zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26c updop, tj. odpowiednio całość odpisu
    do wysokości kapitału na skutek spełnienia przesłanek uprawdopodobnienia
    nieściągalności lub część odpisu do wysokości nie większej niż 25% kapitału kredytu.
    Przeniesienie do ewidencji pozabilansowej wraz z odpisem na straty kredytowe części
    wierzytelności kredytowej nie powoduje zmian w sytuacji prawnej i faktycznej tych
    wierzytelności. Po częściowym spisaniu wierzytelności kredytowej na pozabilans, Bank
    nadal będzie monitorował sytuację dłużników, jak również nadal będzie prowadził
    dostępne działania mające na celu odzyskanie całości danej wierzytelności kredytowej.
    Dla celów rachunkowych, spłaty odsetek i kapitału będą prezentowane jako spłaty
    pozostałej na bilansie części wierzytelności (części kapitału) do momentu wyzerowania
    wartości bilansowej wierzytelności kredytowej. Po spłacie całości pozostającej na bilansie
    wierzytelności, kolejne spłaty Bank będzie ujmował w księgach rachunkowych jako
    przychód z odzyskanej spisanej wierzytelności (tzw. odzyski), które odpowiednio zredukują
    salda księgowe na kontach pozabilansowych dotyczących zarówno wierzytelności, jak i
    odpisu na straty kredytowe na tę wierzytelność. Ponadto dla celów podatkowych, Bank
    będzie rozpoznawał przychód z tytułu odsetek, każdorazowo na moment ich otrzymania.
    Dla celów podatkowych Bank będzie rozpoznawał również zmniejszenie/ rozwiązanie
    odpisów na straty kredytowe, które były uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania
    przychodów Banku.
    Po dokonaniu częściowego spisania wierzytelności na pozabilans, Bank będzie nadal
    dokonywał cyklicznej wyceny pozostałej w bilansie części wierzytelności, w następstwie
    której mogą być tworzone odpisy na straty kredytowe dla tej części wierzytelności. W
    konsekwencji, co do zasady, będzie możliwe dalsze częściowe spisanie tej samej
    wierzytelności kredytowej w zakresie części pozostającej w bilansie wraz z nowo
    dotworzonym odpisem aż do momentu całkowitego przeniesienia danej wierzytelności
    kredytowej do ewidencji pozabilansowej wraz z utworzonym na tę wierzytelność odpisem
    na straty kredytowe.
    Z kolei, z chwilą rezygnacji z dochodzenia wierzytelności kredytowej przeniesionej w
    całości do ewidencji pozabilansowej wskutek utraty możliwości ściągnięcia długu (np. w
    przypadku udokumentowania nieściągalności w rozumieniu art. 16 ust. 2 updop),
    przedawnienia lub umorzenia należności, Bank może podjąć decyzję o usunięciu
    należności i utworzonego na nią odpisu z ewidencji pozabilansowej (co będzie stanowić
    definitywne odpisanie wierzytelności z ksiąg rachunkowych).
    Pytania
    1. Czy przeniesienie części wierzytelności kredytowej wraz z odpowiadającym jej
      odpisem na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej będzie neutralne na
      gruncie updop, tj.:
      i. nie spowoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego przez Bank oraz
        nie pozbawi Banku prawa do utrzymania w kosztach uzyskania przychodów
        kosztów odpisów, które uprzednio były rozpoznane jako koszty uzyskania
        przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26c updop,
      ii. nie pozbawi Banku prawa rozpoznania w przyszłości kosztów uzyskania
        przychodów z tytułu odpisów na straty kredytowe przeniesionych do ewidencji
        pozabilansowej, których nieściągalność zostanie uprawdopodobniona zgodnie z
        art. 16 ust. 2a updop,
      iii. nie pozbawi Banku prawa rozpoznania w przyszłości kosztów uzyskania
        przychodów z tytułu odpisania z ewidencji pozabilansowej wierzytelności jako
        nieściągalnych zgodnie z art. 16 ust. 2 updop?

    2. Czy dla celów kalkulacji kosztu uzyskania przychodów z tytułu odpisów na straty
      kredytowe, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26c updop, po spisaniu częściowym
      wierzytelności na pozabilans, prawidłowe jest traktowanie wierzytelności kredytowej
      jako całości, a tym samym ustalenie kosztu uzyskania przychodów jako sumy
      wartości odpisu na straty kredytowe ujętego na kontach bilansowych oraz odpisu na
      straty kredytowe ujętego na kontach pozabilansowych, nie więcej jednak niż
      niespłacony kapitał wierzytelności (dla kredytów/pożyczek wskazanych w art. 16 ust.
      1 pkt 26c lit. a tiret 1) lub 25% niespłaconego kapitału wierzytelności kredytowej (dla
      kredytów /pożyczek wskazanych art. 16 ust. 1 pkt 26c w lit. a tiret 3)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, przeniesienie części wierzytelności kredytowej wraz z
    odpowiadającym jej odpisem na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej będzie
    neutralne na gruncie updop, tj.:
    i. nie spowoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego przez Bank oraz nie
      pozbawi Banku prawa do utrzymania w kosztach uzyskania przychodów kosztów
      odpisów, które uprzednio były rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów
      zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26c updop,
    ii. nie pozbawi Banku prawa rozpoznania w przyszłości kosztów uzyskania przychodów z
      tytułu odpisów na straty kredytowe przeniesionych do ewidencji pozabilansowej,
      których nieściągalność zostanie uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a updop,
    iii. nie pozbawi Banku prawa rozpoznania w przyszłości kosztów uzyskania przychodów z
      tytułu odpisania z ewidencji pozabilansowej wierzytelności jako nieściągalnych
      zgodnie z art. 16 ust. 2 updop.
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 25 lit. b updop nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, z wyjątkiem wymagalnych a nieściągalnych
    kredytów (pożyczek) pomniejszonych o kwotę odsetek, opłat i prowizji oraz o
    równowartość odpisów na straty kredytowe albo odpisów aktualizujących wartość
    należności, utworzonych na te kredyty (pożyczki), zaliczonych uprzednio do kosztów
    uzyskania przychodów - w przypadku, gdy te kredyty (pożyczki) udzielone zostały przez
    jednostkę organizacyjną, której działalność podlega nadzorowi państwowego organu
    nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawnioną do udzielania kredytów (pożyczek) na
    podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady jej funkcjonowania.
    Zgodnie z art. 16 ust. 2 updop, za wierzytelności, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 25
    updop, uważa się te wierzytelności, których nieściągalność została udokumentowana:
      1) postanowieniem o nieściągalności, uznanym przez wierzyciela jako odpowiadającym
        stanowi faktycznemu, wydanym przez właściwy organ postępowania
        egzekucyjnego, albo
      2) postanowieniem sądu o:
        a) oddaleniu wniosku o ogłoszenie upadłości, gdy majątek niewypłacalnego
          dłużnika nie wystarcza na zaspokojenie kosztów postępowania lub wystarcza
          jedynie na zaspokojenie tych kosztów, lub
        b) umorzeniu postępowania upadłościowego, jeżeli zachodzi okoliczność
          wymieniona w lit. a, lub
        c) zakończeniu postępowania upadłościowego, albo
      3) protokołem sporządzonym przez podatnika, stwierdzającym, że przewidywane
        koszty procesowe i egzekucyjne związane z dochodzeniem wierzytelności byłyby
        równe albo wyższe od jej kwoty.

    Skutki podatkowe przenoszenia przez banki wierzytelności kredytowych wraz z odpisami
    do ewidencji pozabilansowej, nie zostały wprost uregulowane przepisami updop, ale
    zostały potwierdzone przez Ministerstwo Finansów oraz utrwaloną linię interpretacyjną
    organów podatkowych.
    Przepisy prawa nie wskazują, w jaki sposób technicznie ma nastąpić przeniesienie
    wierzytelności z ewidencji bilansowej do ewidencji pozabilansowej. Przeprowadzenie
    czynności operacyjnej przeniesienia wierzytelności kredytowej wraz z utworzonym na nią
    odpisem do ewidencji pozabilansowej wymaga uprzedniego odpisania tej należności na
    poziomie bilansu (zgodnie z zasadą dwustronnego zapisu) i wprowadzenie należności
    kredytowej oraz odpisu do ewidencji pozabilansowej.
    Przeniesienie wierzytelności kredytowej wraz z odpisami na straty kredytowe do ewidencji
    pozabilansowej nie wpływa jednak na podstawę opodatkowania w podatku dochodowym
    od osób prawnych, ponieważ nie stanowi odpisania wierzytelności w rozumieniu art. 16
    ust. 1 pkt 25 updop. Dopiero usunięcie wierzytelności kredytowej wraz z odpisem z
    ewidencji pozabilansowej stanowi czynność odpisania w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 25
    updop.
    Neutralność podatkową przeniesienia do ewidencji pozabilansowej potwierdza
    stanowisko Ministra Finansów, zamieszczone w piśmie adresowanym do Związku Banków
    Polskich z 12 lipca 2004 r. Nr PB-3/379-8214-184/HS/04 dotyczącym zaliczania do kosztów
    uzyskania przychodów należności odpisanych do ewidencji pozabilansowej na podstawie
    polskich przepisów o rachunkowości. W piśmie tym Minister Finansów potwierdził, że
    czynność przeniesienia ekspozycji kredytowej do ewidencji pozabilansowej ma charakter
    techniczny i nie powoduje umorzenia należności z tytułu kredytów (pożyczek)
    zakwalifikowanych przez bank do kategorii „stracone” oraz, że przeniesienie utworzonych
    na tę należność rezerw celowych z ewidencji bilansowej do pozabilansowej ma wyłącznie
    charakter techniczny i jest w świetle updop operacją neutralną podatkowo.
    Ministerstwo Finansów w piśmie z 12 kwietnia 2006 r. (znak: PB4/ML-8213-428-51/06),
    skierowanym do Związku Banków Polskich, potwierdziło również, że powyższe wnioski
    mają odpowiednie zastosowanie także do banków stosujących MSR, w odniesieniu do
    przenoszonych do ewidencji pozabilansowej wierzytelności wraz z utworzonymi na nie
    odpisami aktualizującymi: „Banki sporządzające sprawozdania finansowe zgodnie z MSR
    mają możliwość przenoszenia spisywanej należności wraz z odpisem aktualizującym do
    ewidencji pozabilansowej analogicznie jak to ma miejsce w przypadku banków
    sporządzających sprawozdania finansowe według polskich zasad rachunkowości, gdzie
    czynności takich dokonuje się w stosunku do należności wraz z odpowiadającymi im
    rezerwami celowymi”.
    Ponadto, w wyjaśnieniach „Stosowanie przepisów przejściowych dla banków
    sporządzających od dnia 1 stycznia 2018 r. sprawozdania finansowe zgodnie z MSSF 9 (art.
    12 ustawy nowelizującej z dnia 27 października 2017 r.)” z dnia 21 maja 2018 r.
    kierowanych do całego sektora bankowego, zamieszczonych na stronach Ministerstwa
    Finansów zostało zamieszczone obszerne uzasadnienie wprowadzonych zmian
    podatkowych, z których wyraźnie wynika, iż przepisy wprowadzają uproszczenia
    kalkulacyjne i mają charakter dostosowawczy w zakresie MSSF 9. Skoro więc są to przepisy
    dostosowawcze i ich intencją nie jest modyfikacja istoty dotychczasowych przepisów
    prawa podatkowego w zakresie odpisów na straty kredytowe (za wyjątkiem wprowadzenia
    uproszczeń ewidencyjnych), to tym samym należy uznać, iż uprzednio prezentowane
    przez Ministerstwo Finansów stanowisko pozostaje aktualne w zakresie uprawnienia do
    rozpoznania kosztów podatkowych wierzytelności przenoszonych do ewidencji
    pozabilansowej.
    Przedstawione stanowisko, zgodnie z którym przeniesienie wierzytelności do ewidencji
    pozabilansowej jest czynnością o charakterze technicznym, neutralną na gruncie updop,
    zostało potwierdzone w licznych interpretacjach indywidualnych przepisów prawa
    podatkowego. Poniżej Bank prezentuje przykładowe interpretacje indywidualne:

        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 17 kwietnia 2018 r. (0114-KDIP2-
        3.4010.65.2018.1.JBB),
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 31 stycznia 2019 r. (0114-KDIP2-
        3.4010.277.2018.1.MS),
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 sierpnia 2020 r. (0114-KDIP2-
        2.4010.164.2020.1.AM),
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 14 października 2022 r. (0114-
        KDIP2-2.4010.65.2022.1.SP),
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 grudnia 2022 r. (0111-KDIB1-
        2.4010.708.2022.1.DP),
        Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 listopada 2023 r. (0114-KDIP2-
        2.4010.490.2023.1.SP.
    Wnioskodawca również uzyskał interpretację indywidualną w powyższej kwestii,
    potwierdzającą neutralność przeniesienia wierzytelności kredytowych lub ich części wraz z
    odpisem na straty kredytowe z bilansu Banku do ewidencji pozabilansowej dla celów
    podatkowych (interpretacja z dnia 14 czerwca 2018 r., sygn. 0114-KDIP2-
    3.4010.152.2018.1.JBB).
    Biorąc pod uwagę zatem, iż zgodnie z utrwaloną i jednolitą linią interpretacyjną,
    przeniesienie wierzytelności kredytowych do ewidencji pozabilansowej wraz z
    odpowiadającym jej odpisem jest czynnością o charakterze technicznym, neutralną na
    gruncie updop, to tym bardziej przeniesienie części wierzytelności kredytowej do
    ewidencji pozabilansowej również powinno zostać uznane za czynność techniczną i
    neutralną na gruncie updop.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, przeniesienie do ewidencji
    pozabilansowej wraz z odpisem na straty kredytowe części wierzytelności kredytowej nie
    powoduje zmian w sytuacji prawnej i faktycznej dotyczącej wierzytelności. Po częściowym
    spisaniu wierzytelności kredytowej na pozabilans, Bank nadal będzie monitorował
    sytuację dłużników, jak również nadal będzie prowadził dostępne działania mające na celu
    odzyskanie całości danej wierzytelności. Co więcej, taka wierzytelność kredytowa nadal
    pozostaje w księgach rachunkowych Banku, w części na kontach bilansowych a w części w
    ewidencji pozabilansowej.
    Podsumowując, w ocenie Banku przeniesienie części wierzytelności kredytowej wraz z
    odpowiadającym jej odpisem na straty kredytowe do ewidencji pozabilansowej będzie
    neutralne na gruncie updop, tj.:
      i. nie spowoduje obowiązku rozpoznania przychodu podatkowego przez Bank oraz nie
        pozbawi Banku prawa do utrzymania w kosztach uzyskania przychodów kosztów
        odpisów, które uprzednio były rozpoznane jako koszty uzyskania przychodów
        zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 26c updop,
      ii. nie pozbawi Banku prawa rozpoznania w przyszłości kosztów uzyskania przychodów
        z tytułu odpisów na straty kredytowe przeniesionych do ewidencji pozabilansowej,
        których nieściągalność zostanie uprawdopodobniona zgodnie z art. 16 ust. 2a
        updop,
      iii. nie pozbawi Banku prawa rozpoznania w przyszłości kosztów uzyskania
        przychodów z tytułu odpisania z ewidencji pozabilansowej wierzytelności jako
        nieściągalnych zgodnie z art. 16 ust. 2 updop.
    Ad 2

    Zdaniem Banku, dla celów kalkulacji kosztu uzyskania przychodów z tytułu odpisów na
    straty kredytowe, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26c updop, po spisaniu częściowym
    wierzytelności na pozabilans, prawidłowe jest traktowanie wierzytelności kredytowej jako
    całości, a tym samym ustalenie kosztu uzyskania przychodów jako sumy wartości odpisu
    na straty kredytowe ujętego na kontach bilansowych oraz odpisu na straty kredytowe
    ujętego na kontach pozabilansowych, nie więcej jednak niż niespłacony kapitał
    wierzytelności (dla kredytów/pożyczek wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a tiret 1) lub
    25% niespłaconego kapitału wierzytelności kredytowej (dla kredytów /pożyczek
    wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a tiret 3).
    Zgodnie z brzmieniem art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a updop, banki są uprawnione do
    rozpoznania jako kosztu uzyskania przychodów m.in. odpisów na straty kredytowe
    utworzonych na należności z tytułu udzielonych przez Bank kredytów (pożyczek) oraz na
    należności z tytułu udzielonych przez Bank gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów
    (pożyczek) pomniejszonych o wartość odpisów na straty kredytowe dotyczącą odsetek,
    prowizji i opłat, które zostały utworzone na pokrycie:
        wymagalnych a nieściągalnych - udzielonych kredytów (pożyczek),
        wymagalnych a nieściągalnych należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1
        stycznia 1997 r. gwarancji (poręczeń) spłaty kredytów (pożyczek),
        udzielonych kredytów (pożyczek), których opóźnienie w spłacie kapitału lub odsetek
        przekracza 6 miesięcy i nie przekracza 12 miesięcy - do kwoty wysokości nie
        większej niż 25% tej kwoty kredytu (pożyczki), na którą został utworzony odpis na
        straty kredytowe,
        należności z tytułu udzielonych przez bank po dniu 1 stycznia 1997 r. gwarancji
        (poręczeń) spłaty kredytów (pożyczek), których opóźnienie w spłacie kapitału lub
        odsetek przekracza 6 miesięcy i nie przekracza 12 miesięcy - do kwoty wysokości
        nie większej niż 25% tej kwoty kredytu (pożyczki), na którą został utworzony odpis
        na straty kredytowe.
    Powyższy przepis daje bankom uprawnienia do rozpoznania odpisu jako kosztu
    podatkowego w tej części odpisu, która dotyczy kapitału kredytu. Ustawodawca w tym
    przepisie wyklucza możliwość traktowania odpisu na straty kredytowe w całości jako
    kosztu, w sytuacji, gdy odpis na straty kredytowe dotyczyłby innych komponentów
    wierzytelności kredytowej (odsetek, prowizji). Tym samym Bank, dla celów ustalania
    kosztów podatkowych bierze pod uwagę wyłącznie tę część odpisu, która dotyczy kapitału
    kredytu (pożyczki).
    Z kolei, ust. 2a ww. art. 16 wskazuje, sytuacje kiedy daną wierzytelność można uznać za
    uprawdopodobnioną, co jest warunkiem rozpoznania odpisu na straty kredytowe w
    kosztach podatkowych.
    Zdaniem Banku, po dokonaniu częściowego spisania wierzytelności na pozabilans, dla
    celów ustalenia poziomu kosztów podatkowych z tytułu odpisów na straty kredytowe,
    kredyt (pożyczka) nadal powinien być rozpatrywany jako całość. Częściowe spisanie
    wierzytelności na pozabilans nie powoduje bowiem zmiany w sytuacji faktycznej i prawnej,
    a jedynie inny sposób ewidencji rachunkowej tej wierzytelności. Od momentu
    częściowego spisania na pozabilans część wierzytelności kredytowej i odpowiadający tej
    części odpis na straty kredytowe będzie ewidencjonowany na kontach pozabilansowych. Z
    kolei pozostała część wierzytelności nadal będzie prezentowa w bilansie Banku. Nie
    zmienia to jednak faktu, iż z perspektywy prawnej i podatkowej, mamy do czynienia z
    jedną tą samą wierzytelnością.

    W ocenie Banku za powyższym stanowiskiem o rozpatrywaniu dla celów ustalenia kosztu
    uzyskania przychodów kredytu (pożyczki) jako całości przemawia również literalne
    brzmienie art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a, który definiując limit kosztu podatkowego odnosi się
    do kwoty kredytu (pożyczki), a nie kwoty części kredytu (pożyczki).
    Jak wskazano w opisie zdarzenia, po częściowym spisaniu, Bank będzie dokonywał
    cyklicznej wyceny pozostałej w bilansie części i w przyszłości może tworzyć dalsze odpisy
    na straty kredytowe, które będą ujmowane w bilansie i w przyszłości też mogą być
    przenoszone na pozabilans.
    Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Wnioskodawcy, dla określenia kosztów z tytułu
    odpisów na straty kredytowe, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a updop, po
    spisaniu częściowym wierzytelności na pozabilans, Bank powinien ustalić wartość kosztu
    uzyskania przychodów z tytułu odpisów na daną wierzytelność kredytową w ten sposób, iż:
        w pierwszej kolejności Bank ustali łączną wartość odpisów dla danej wierzytelności
        kredytowej tj. uwzględniając odpis na straty kredytowe (w części dotyczącej
        kapitału) na bilansie, jak i odpis na straty kredytowe (w części dotyczącej kapitału)
        przeniesiony do ewidencji pozabilansowej, a następnie
        zlimituje tak ustaloną łączną wartość odpisów:
          dla kredytów / pożyczek wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a tiret
          pierwsze - do wysokości nie więcej niż niespłacony kapitał całej wierzytelności
          kredytowej, lub
          dla kredytów (pożyczek), o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 26c lit. a tiret
          trzecie do wysokości nie więcej niż 25% niespłaconego kapitału całej
          wierzytelności kredytowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania nr 1 i 2 jest
    prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa

        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.