Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-1257/12-2/JB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-12-28
Teza: określenie źródła przychodu w przypadku dzierżawy sprzętu solaryjnego
Słowa kluczowe: dzierżawa; przychód-źródła przychodu; zakup
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 26.09.2012 r. (data wpływu 01.10.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodu w przypadku dzierżawy sprzętu solaryjnego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01.10.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie określenia źródła przychodu w przypadku dzierżawy sprzętu solaryjnego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca nie prowadzący pozarolniczej działalności gospodarczej dokonuje zakupu 5-ciu wysokowydajnych modułów solarnych 235 Wp, składających się z modułów, falowników, konstrukcji nośnej i akcesoriów od przedsiębiorstwa zajmującego się dystrybucją tego typu instalacji (firma niemiecka).

Zgodnie z umową zakupu cena 5200 Euro płatna będzie z chwilą wystawienia faktury. Przedmiot transakcji nie przechodzi w bezpośrednie posiadanie Kupującego lecz jest dostarczany do miejsca jego przeznaczenia położonego we Włoszech. Prawo własności przechodzi na Kupującego zgodnie z § 929, 930, 868 niemieckiego kodeksu cywilnego w formie posiadania zależnego, ze względu na to, że pomiędzy stronami została zawarta umowa dzierżawy. Posiadanie bezpośrednie pozostaje w gestii Sprzedającego, przy czym przeniesienie prawa własności na Kupującego nastąpi z chwilą dostarczenia towaru do miejsca przeznaczenia we Włoszech. Te same strony na podstawie odrębnej umowy dzierżawy postanawiają, że Kupujący (zwany też Wydzierżawiającym) dokona na rzecz Sprzedającego (zwanego Użytkownikiem) wydzierżawienia kompletnego systemu a przedmiot umowy zostanie zastosowany do budowy instalacji solarnych we Włoszech. Wydzierżawiający udzieli zgody na zintegrowanie i eksploatację systemu w ramach instalacji fotowoltaicznej na terenie Włoch. Wydzierżawiający przez 144 miesiące będzie otrzymywał czynsz miesięczny w wysokości 69 Euro.

Wnioskodawca przewiduje, że w przyszłości może zakupić więcej podobnych modułów solarnych i dzierżawić je firmom.

Podjęte przedsięwzięcie stanowi dla niego działalność inwestycyjną – lokowanie wolnych pieniędzy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy dzierżawa zakupionych solarów i mogących być w przyszłości zakupionych będzie stanowić odrębne źródło przychodów określonych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. i nie będzie stanowić działalności gospodarczej?
2.  Czy jest podatnikiem w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług?
3.  Czy ma obowiązek rejestracji jako podatnik VAT czynny i czy wówczas prawidłowo zastosuje stawkę NP. podatku VAT?

Odpowiedź na pytanie pierwsze w zakresie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Odpowiedź na pytanie drugie i trzecie w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydana w odrębnym rozstrzygnięciu.

Zdaniem Wnioskodawcy wskazane przedsięwzięcie nie będzie stanowić pozarolniczej działalności gospodarczej, zatem można uznać, że jest to działalność zarobkowa prowadzone we własnym imieniu, z której uzyskane przychody, będą zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy.

Art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż – źródłami przychodów są:

pkt 3) pozarolnicza działalność gospodarcza;

pkt 6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Z przepisów ustawy o podatku dochodowym wynika, iż najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu, chociaż można również prowadzić je w ramach działalności gospodarczej.

W tym konkretnym przypadku Wnioskodawca zaznacza, że nie prowadzi działalności gospodarczej, a zakupione solary stanowią jego majątek prywatny.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),

*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach:

*   zarobkowym celu działalności,

*   wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,

*   prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Co do zasady, wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z dzierżawy ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w dzierżawę. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem dzierżawy są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo dzierżawa jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dzierżawa traktowana jest wówczas jako pozarolnicza działalność gospodarcza.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca nie prowadzący pozarolniczej działalności gospodarczej dokona dzierżawy 5-ciu modułów solarnych. Wnioskodawca przewiduje również, że w przyszłości może zakupić więcej podobnych modułów solarnych i dzierżawić je firmom.

Reasumując, mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz przywołane przepisy prawa podatkowego, stwierdzić należy, iż przychód (dochód) uzyskany z tytułu wydzierżawiania sprzętu solaryjnego, może stanowić zgodnie z wolą Wnioskodawcy przychód ze źródła określonego w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.