Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.370.2025.1.AC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-27
Teza: Brak możliwości skorzystania ze wspólnego rozliczenia z
małżonką za 2024 rok z uwagi na uzyskanie pojedynczego
przychodu ze sprzedaży środka trwałego, który został
wcześniej wycofany z działalności gospodarczej, podlegający
opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
samochód-samochód osobowy
sprzedaż
zeznania-zeznania wspólne
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Obowiązek obliczenia i wpłacenia ryczałtu od
przychodów ewidencjonowanych-Zawieszenie
wykonywania działalności gospodarczej
Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
1

Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych-Przychody z
pozarolniczej działalności gospodarczej
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 8
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 7-lit. f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną w formie ryczałtu
    ewidencjonowanego. Przez cały rok 2024 działalność była zawieszona. W okresie
    zawieszenia działalności nie były wykonywane żadne czynności gospodarcze poza
    wycofaniem samochodu osobowego z majątku firmowego do majątku prywatnego
    (samochód ten został wcześniej zakupiony jako prywatny, a następnie wciągnięty do
    działalności gospodarczej na podstawie oświadczenia, co miało na celu jedynie możliwość
    oszczędności na kosztach paliwa). Następnie, po upływie kilku miesięcy od wycofania,
    samochód ten został sprzedany osobie prywatnej za kwotę 9 000 zł.
    Osiągał Pan w 2024 roku dochody z umowy o pracę. Pana małżonka przez cały rok
    pozostawała osobą bezrobotną i nie osiągała żadnych dochodów, zajmując się
    wychowaniem dwojga dzieci.
    Pozostawali Państwo w związku małżeńskim przez cały rok i mieli Państwo wspólność
    majątkową. Planuje Pan złożyć roczne zeznanie podatkowe PIT-37, w którym zamierza Pan
    skorzystać ze wspólnego rozliczenia z małżonką.
    Uzyskał Pan informację w urzędzie skarbowym, że sprzedaż samochodu, mimo że była
    jedyną transakcją w działalności, skutkuje powstaniem przychodu w działalności
    gospodarczej, co uniemożliwia wspólne rozliczenie z małżonką. Ustawa o podatku
    dochodowym nie określa minimalnej liczby transakcji, częstotliwości osiąganych
    przychodów ani minimalnej wysokości takiego przychodu, które decydowałyby o
    wykluczeniu ze wspólnego rozliczenia.
    Z perspektywy sprawiedliwości podatkowej należałoby precyzyjnie określić te warunki, aby
    uniknąć sytuacji, w której pojedyncza sprzedaż składnika majątku (który wcześniej był
    Pana prywatną własnością) o stosunkowo niskiej wartości (której nie można uznać za
    istotną część przychodu) prowadzi do niekorzystnych konsekwencji dla podatnika.
    Nie miał Pan świadomości, że sprzedaż środka trwałego w takich okolicznościach może
    skutkować utratą prawa do wspólnego rozliczenia. Gdyby posiadał Pan taką wiedzę, nie
    dokonałby Pan tej sprzedaży, gdyż nie była ona celem prowadzenia działalności
    gospodarczej, a jedynie naturalnym krokiem po jej zawieszeniu.
    Mając na uwadze okoliczności tej sytuacji, zwrócił się Pan z prośbą o potwierdzenie
    możliwości wspólnego rozliczenia, podkreślając, że działalność gospodarcza była
    zawieszona i nie generowała żadnych innych przychodów, a transakcja miała charakter
    jednorazowy i dotyczyła składnika majątku wcześniej użytkowanego w firmie.

    Mając na uwadze powyższe argumenty oraz fakt, że wspólne rozliczenie byłoby istotnym
    wsparciem finansowym dla Pana rodziny, zwrócił się Pan z prośbą o pozytywne
    rozpatrzenie wniosku i potwierdzenie, że mimo uzyskania przychodu ze sprzedaży środka
    trwałego za kwotę 9 000 zł, może Pan skorzystać ze wspólnego rozliczenia z małżonką za
    rok 2024.

## Pytanie

Czy w przedstawionej sytuacji może Pan skorzystać ze wspólnego rozliczenia z małżonką
    za 2024 rok, pomimo uzyskania pojedynczego przychodu ze sprzedaży środka trwałego,
    który został wcześniej wycofany z działalności gospodarczej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Z pokorą i zrozumieniem podchodzi Pan do regulacji podatkowych, jednak uważa Pan, że
    w przedstawionym przypadku możliwość wspólnego rozliczenia z małżonką powinna
    zostać zachowana, ponieważ:
    1. Działalność gospodarcza przez cały rok 2024 była zawieszona, co oznacza, że nie była
      aktywnie prowadzona, nie osiągnięto regularnego dochodu, nie realizowano żadnych
      zleceń, kontraktów ani czynności zarobkowych.
    2. Sprzedaż wycofanego samochodu miała charakter jednorazowy i nie stanowiła
      rzeczywistego źródła dochodu.
    3. Ustawa o podatku dochodowym nie precyzuje wprost, że przychód ze sprzedaży
      środka trwałego, który (z podkreśleniem) wcześniej był prywatny i został wprowadzony
      do firmy na podstawie oświadczenia (ustawa mówi ogólnie o środkach trwałych, ale
      nie precyzuje, w jaki sposób zostały one wprowadzone do majątku firmy), wyklucza
      możliwość wspólnego rozliczenia. Ustawa nie określa również minimalnej liczby
      transakcji, częstotliwości osiąganych przychodów ani minimalnej wysokości takiego
      przychodu, które decydowałyby o wykluczeniu ze wspólnego rozliczenia. Z
      perspektywy sprawiedliwości podatkowej należałoby precyzyjnie określić te warunki,
      aby uniknąć sytuacji, w której pojedyncza sprzedaż składnika majątku o stosunkowo
      niskiej wartości (której nie można uznać za istotną część przychodu) prowadzi do
      niekorzystnych konsekwencji dla podatnika.
    4. Przyjęcie interpretacji, zgodnie z którą pojedyncza sprzedaż składnika majątku o
      stosunkowo niskiej wartości wyklucza wspólne rozliczenie, może prowadzić do
      nieproporcjonalnego ograniczenia praw podatnika, co byłoby niekorzystne dla Pana
      rodzinnej sytuacji.
    5. Działał Pan w dobrej wierze, nie mając świadomości, że taka transakcja może
      skutkować utratą prawa do wspólnego rozliczenia – gdyby o tym wiedział,
      powstrzymałby się od sprzedaży.
    6. Ustawodawca nie przewidział wprost sytuacji, w której jednorazowa transakcja zbycia
      środka trwałego z majątku prywatnego miałaby skutkować utratą prawa do wspólnego
      rozliczenia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich
      dochodów.
    Na podstawie art. 6 ust. 2 ww. ustawy:
      Małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust.
      1, pozostający w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
      1. przez cały rok podatkowy albo
      2. od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego - w
        przypadku gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego
        - mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu
          podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych
          zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z
          małżonków, kwot pomniejszających dochód; w tym przypadku podatek określa
          się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
          połowy łącznych dochodów małżonków.
    W świetle art. 6 ust. 3 cytowanej ustawy:
      Zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w
      roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest
      opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej
      obowiązku uiszczenia podatku.
    Na mocy art. 6 ust. 8 ww. ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
      1) stosuje przepisy:
        a) art. 30c lub
        b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a tej
        ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
          uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
          pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
          uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
      2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Wobec powyższego, w świetle ww. przepisów ustawy, z wnioskiem o wspólne
    opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone
    w art. 6 ust. 2 i 8 ustawy, następujące warunki:
        są polskimi rezydentami podatkowymi,
        pozostają w związku małżeńskim i we wspólności majątkowej:
        przez cały rok podatkowy albo
        od dnia zawarcia związku małżeńskiego do ostatniego dnia roku podatkowego w
        przypadku, gdy związek małżeński został zawarty w trakcie roku podatkowego,

        nie stosują przepisów o podatku liniowym lub przepisów ustawy o ryczałcie (z
        wyjątkiem dotyczących najmu prywatnego) w zakresie osiągniętych w roku
        podatkowym przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów,
        zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy
        opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania
        innych doliczeń lub odliczeń,
        nie podlegają opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy o podatku
        tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
        komplementarnych.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność
    gospodarczą opodatkowana w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Przez cały 2024 r.
    Pana działalność była zawieszona, natomiast w tym czasie wycofał Pan z majątku
    firmowego do majątku osobistego samochód osobowy. Po upływie kilku miesięcy od
    wycofania samochodu z działalności gospodarczej sprzedał go Pan. Pana małżonka w
    2024 r. była osobą bezrobotną i nie osiągnęła żadnych dochodów. Pozostawał Pan przez
    cały 2024 r. we wspólności majątkowej małżeńskiej. Zamierza Pan złożyć zeznanie
    podatkowe PIT-37 za 2024 r. wspólnie z żoną.
    Pana wątpliwość budzi możliwość skorzystania ze wspólnego rozliczenia z żoną za 2024 r.,
    pomimo uzyskania pojedynczego przychodu ze sprzedaży środka trwałego, który został
    wcześniej wycofany z działalności gospodarczej.
    Wspólne rozliczenie z małżonkiem jest możliwe w sytuacji, gdy do któregoś z małżonków
    prowadzącego działalność gospodarczą mają zastosowanie przepisy ustawy o ryczałcie,
    ale złoży on „zerowy” PIT-28, co oznacza, że:
        przez cały rok podatkowy nie osiągnął przychodów, ani
        nie poniósł kosztów uzyskania przychodów, ani
        nie był obowiązany lub nie korzysta z uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, ani
        nie jest obowiązany albo nie korzysta z uprawnienia do dokonywania innych
        doliczeń lub odliczeń.
    Stosownie do art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 776 ze zm.):
      Ustawa ta reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Według art. 2 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej
      działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie
      ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Na podstawie art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność
      gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również, gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
      a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
      wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
      b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
      przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
      euro.
    Z kolei zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ww. ustawy:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 3% przychodów z odpłatnego
      zbycia ruchomych składników majątku wykorzystywanych w pozarolniczej
      działalności gospodarczej, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z tej
      działalności gospodarczej, a pomiędzy pierwszym dniem miesiąca następującego po
      miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności, i dniem jego
      zbycia nie upłynęło sześć lat, będących:
          środkami trwałymi podlegającymi ujęciu w wykazie środków trwałych oraz
          wartości niematerialnych i prawnych,
          składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1 ustawy o podatku
          dochodowym, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa,
          ustalona zgodnie z art. 22g ustawy o podatku dochodowym, nie przekracza
          1500 zł,
          składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania
          równy rokowi lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych
          albo wartości niematerialnych i prawnych.
    Przychody z odpłatnego zbycia ruchomych składników majątku, o których mowa w art. 12
    ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podlegają opodatkowaniu ryczałtem od
    przychodów ewidencjonowanych, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z
    działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po
    miesiącu, w którym składnik majątku został wycofany z działalności i dniem jego zbycia,
    nie upłynęło 6 lat.
    Jak stanowi art. 21 ust. 1d ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Podatnik, który na podstawie przepisów dotyczących zawieszenia wykonywania
      działalności gospodarczej zawiesił wykonywanie działalności gospodarczej, jest

      zwolniony, w zakresie tej działalności, z obowiązków wynikających z ust. 1 lub 1a za
      okres objęty zawieszeniem.
    Z powyższego przepisu wynika, że podatnik w okresie zawieszenia swojej działalności
    gospodarczej jest zwolniony z obowiązku obliczania i wykazania ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Nie oznacza to jednak, że zawieszenie działalności gospodarczej powoduje całkowite
    wyłączenie stosowania w stosunku do przedsiębiorcy przepisów ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym. Zwracam bowiem uwagę, że zgodnie z art. 21 ust. 1g–1j
    omawianej ustawy podatkowej ryczałt od przychodów ewidencjonowanych dotyczący
    okresu zawieszenia podatnik jest zobowiązany obliczyć i wpłacić na rachunek właściwego
    urzędu skarbowego, po wznowieniu wykonywania działalności gospodarczej, w terminach
    określonych w tych przepisach.
    Ponadto w myśl art. 21 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy:
      Podatnicy są obowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego
      wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i
      należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - w terminie od dnia 15
      lutego do dnia 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym; zeznanie
      złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku
      następującego po roku podatkowym.
    W związku z zawieszeniem działalności gospodarczej należy odnieść się do przepisów
    ustawy z 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.), a w
    szczególności do art. 25 ust. 1, zgodnie z którym:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie
      może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 25 ust. 2 ustawy – Prawo przedsiębiorców:
      W okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:
      1) może wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia
      źródła przychodów, w tym rozwiązywania zawartych wcześniej umów;
      2) może przyjmować należności i jest obowiązany regulować zobowiązania, powstałe
      przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
      3) może zbywać własne środki trwałe i wyposażenie;
      4) ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych,
      postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością
      gospodarczą wykonywaną przed datą zawieszenia wykonywania działalności
      gospodarczej;
      5) wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa;
      6) może osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed datą
      zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej;
      7) może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców
      wykonujących działalność gospodarczą;
      8) może powołać albo odwołać zarządcę sukcesyjnego, o którym mowa w ustawie z
      dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i
      innych ułatwieniach związanych z sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170).
    Z powyższych przepisów wynika, że przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może
    zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej i w tym czasie nie może wykonywać
    działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z tej działalności. Może jednak
    wykonywać czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,

    przyjmować należności lub regulować zobowiązania powstałe przed datą zawieszenia
    wykonywania działalności lub wynikające z umów zobowiązujących podatnika do ich
    poniesienia podpisanych przed zawieszeniem działalności gospodarczej. W okresie
    zawieszenia działalności przedsiębiorca zwolniony jest z niektórych obowiązków, np. z
    obowiązku płacenia ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Jeżeli jednak w okresie
    zawieszenia osiągnie jakikolwiek przychód z tej działalności, jest zobowiązany
    opodatkować go zgodnie z obowiązującymi go zasadami opodatkowania dochodów z
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    W Pana przypadku doszło do sprzedaży samochodu, który był wykorzystywany w Pana
    działalności gospodarczej. W okresie zawieszenia działalności wycofał Pan samochód
    osobowy z majątku firmowego do majątku prywatnego, a następnie, po upływie kilku
    miesięcy od wycofania sprzedał Pan samochód osobie prywatnej.
    Skoro dokonał Pan sprzedaży składnika wykorzystywanego uprzednio w działalności
    gospodarczej, a od momentu wycofania z tej działalności gospodarczej nie upłynęło sześć
    lat, to uzyskał Pan przychód z działalności gospodarczej podlegający opodatkowaniu
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 7 lit. f ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne.
    W związku z powyższym zaistniały okoliczności, o których mowa w art. 6 ust. 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, wyłączające możliwość dokonania przez Pana
    wspólnego rozliczenia z małżonką na formularzu PIT-37 za 2024 r.
    Na powyższe nie ma znaczenia fakt, że sprzedaż składnika wykorzystywanego w
    działalności gospodarczej miała charakter jednorazowy o stosunkowo niskiej wartości,
    która nie stanowiła rzeczywistego dochodu. Przepisy dotyczące wspólnego rozliczenia
    małżonków nie stanowią o żadnych wyjątkach w tym zakresie.
    Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a,
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług,
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935;
    dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA)albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.