Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.358.2025.1.PK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-09
Teza: Uznanie, podmiotu za zobowiązany do przesyłania plików
JPK_CIT bez wezwania i na wezwanie.
Słowa kluczowe: jednolity plik kontrolny (JPK)
księgi-księgi rachunkowe
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Ewidencja rachunkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący uznania podmiotu za zobowiązany do przesyłania JPK_CIT bez
    wezwania i na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    A. Societas Europaea (dalej jako: „Wnioskodawca”) z siedzibą w (...) (Republika Federalna
    Niemiec) jest przedsiębiorcą zagranicznym prowadzącym działalność gospodarcza w
    formie spółki europejskiej.
    Wnioskodawca jest niemieckim rezydentem podatkowym, tj. tam podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Wnioskodawca nie ma na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby ani zarządu,
    jednakże w Polsce prowadzi działalność gospodarczą poprzez położone na jej terytorium
    zakłady podatkowe.
    Przez zakłady podatkowe należy rozumieć zagraniczne zakłady w rozumieniu art. 4a pkt
    11 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2025 r., poz. 278 z późn . zm., dalej jako: „ustawa o CIT”) będące jednocześnie
    zakładami w rozumieniu art. 5 Umowy między Rzeczpospolitą Polska a Republiką
    Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków
    od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. nr
    12, poz. 90, dalej jako: „UPO”).
    Przedmiotem działalności zakładów podatkowych Wnioskodawcy w Polsce jest budowa
    farm wiatrowych oraz rozwój projektów przede wszystkim z zakresu odnawialnych źródeł
    energii.
    Wnioskodawca nie posiada na terytorium Polski oddziału ani przedstawicielstwa
    przedsiębiorcy zagranicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o
    zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w
    obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jedn.: Dz. U. z 2025 r.
    poz. 89 z późn. zm.)
    W związku z faktem, że prowadzona przez Wnioskodawcę na terytorium Polski działalność
    spełnia definicję zagranicznego zakładu w rozumieniu ustawy o CIT, jak i zakładu w
    rozumieniu UPO, Wnioskodawca podlega ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w
    podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce (dalej jako: „CIT”), czyli zgodnie z art. 3
    ust 2 ustawy o CIT podlega obowiązkowi podatkowemu od dochodów, które osiąga na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, szczególnie z działalności prowadzonej na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej poprzez położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    zagraniczne zakłady.
    Wnioskodawca prowadzi działalność w sposób opisany powyżej na moment składania
    wniosku (stan faktyczny) oraz planuje w ten sposób działać w przyszłości (zdarzenie
    przyszłe).
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca jest podmiotem podlegającym obowiązkowi przekazywania
      właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych za pomocą
      środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
      strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
      dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
      wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej (tzw. JPK_KR_PD i
      JPK_ST_KR)?
    2. Czy Wnioskodawca jest podmiotem podlegającym obowiązkowi przesyłania
      właściwemu organowi podatkowemu, na jego żądanie, całości lub części ksiąg
      rachunkowych w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której
      mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej (tzw. JPK_KR, JPK_KR_PD i JPK_ST_KR)?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Stanowisko wnioskodawcy przyporządkowane do pytania (poszczególnych pytań)
    przedstawionego we wniosku:
    1. Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on podmiotem podlegającym obowiązkowi
      corocznego przekazywania, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg
      rachunkowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej (tzw. JPK_KR_PD i JPK_ST_KR).
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest on podmiotem podlegającym obowiązkowi
      przesyłania właściwemu organowi podatkowemu, na jego żądanie, całości lub części
      ksiąg rachunkowych w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o
      której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej (tzw. JPK_KR, JPK_KR_PD i
      JPK_ST_KR).
    UZASADNIENIE
    Ad 1 i 2
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT:
    „Podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi
    przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy
    opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do
    uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z
    przepisami art. 16a-16m”.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1c ustawy o CIT:
    „Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu terminu złożenia
    zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której mowa w art. 28r ust. 1,
    za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci elektronicznej odpowiadającej
    strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2 Ordynacji podatkowej, na zasadach
    dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub ich części określonych w przepisach
    wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej”.
    Zgodnie z art. 193a §1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn.:
    Dz. U. z 2025 r., poz. 111 z późn . zm., dalej jako: „o.p.”):
    „W przypadku prowadzenia ksiąg podatkowych przy użyciu programów komputerowych,
    organ podatkowy może żądać przekazania całości lub części tych ksiąg oraz dowodów
    księgowych za pomocą środków komunikacji elektronicznej lub na informatycznych
    nośnikach danych, w postaci elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której
    mowa w § 2, wskazując rodzaj ksiąg podatkowych oraz okres, którego dotyczą”.
    Zgodnie z art. 193 §2 o.p.:
    „Struktura logiczna postaci elektronicznej ksiąg podatkowych oraz dowodów księgowych,
    z uwzględnieniem możliwości wytworzenia jej z programów informatycznych używanych
    powszechnie przez przedsiębiorców oraz automatycznej analizy danych, jest dostępna w
    Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej urzędu obsługującego ministra
    właściwego do spraw finansów publicznych”.
    Zgodnie z art. 193a §3 o.p.:
    „Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia,
    sposób przesyłania za pomocą środków komunikacji elektronicznej ksiąg podatkowych,
    części tych ksiąg oraz dowodów księgowych w postaci elektronicznej oraz wymagania

    techniczne dla informatycznych nośników danych, na których księgi, części tych ksiąg oraz
    dowody księgowe mogą być zapisane i przekazywane, uwzględniając potrzebę
    zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności i niezaprzeczalności danych zawartych w
    księgach oraz potrzebę ich ochrony przed nieuprawnionym dostępem”.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2023 r., poz. 120 z późn. zm., dalej jako: „u.o.r.”):
    „Przepisy ustawy o rachunkowości, zwanej dalej "ustawą", stosuje się, z zastrzeżeniem ust.
    3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej:
    2) spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz
    spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem
    Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego;
    3) osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych i
    przedsiębiorstwa w spadku, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz
    przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o zarządzie
    sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach związanych z
    sukcesją przedsiębiorstw (Dz. U. z 2021 r. poz. 170), jeżeli ich przychody netto ze
    sprzedaży towarów i produktów za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej
    równowartość w walucie polskiej 2 500 000 euro;
    2a) przedsiębiorstw w spadku działających zgodnie z ustawą z dnia 5 lipca 2018 r. o
    zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej i innych ułatwieniach
    związanych z sukcesją przedsiębiorstw, jeżeli na dzień poprzedzający dzień otwarcia
    spadku prowadzone były księgi rachunkowe;
    4) jednostek organizacyjnych działających na podstawie Prawa bankowego, przepisów o
    obrocie papierami wartościowymi, przepisów o świadczeniu usług finansowania
    społecznościowego dla przedsięwzięć gospodarczych, przepisów o funduszach
    inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, przepisów o
    działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej, przepisów o spółdzielczych kasach
    oszczędnościowo-kredytowych lub przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, bez względu na wielkość przychodów;
    5) gmin, powiatów, województw i ich związków, a także:
    a) państwowych, gminnych, powiatowych i wojewódzkich jednostek budżetowych,
    b) gminnych, powiatowych i wojewódzkich zakładów budżetowych,
    c) (uchylona);
    6) jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, z wyjątkiem spółek, o
    których mowa w pkt 1 i 2;
    7) oddziałów i przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów
    ustawy z dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej (Dz. U. z 2022 r. poz. 470);
    8) jednostek niewymienionych w pkt 1-6, jeżeli otrzymują one na realizację zadań
    zleconych dotacje lub subwencje z budżetu państwa, budżetów jednostek samorządu
    terytorialnego lub funduszów celowych - od początku roku obrotowego, w którym dotacje
    lub subwencje zostały im przyznane”.
    Ustawa o CIT nie ustanawia zasad prowadzenia ewidencji rachunkowej, czy ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dla podmiotów zagranicznych
    prowadzących w Polsce działalność gospodarczą. Regulacje w tym zakresie zawiera
    ustawa o rachunkowości.

    Jak wyżej wskazano art. 2 ust. 1 u.o.r. wymienia podmioty do których stosuje się
    przedmiotową ustawę, a których cechą wspólną jest, by miały siedzibę lub miejsce
    sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Względem podmiotów
    zagranicznych jedynie w pkt 6 przywoływanego przepisu ustawa wymienia oddziały i
    przedstawicielstwa przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia
    6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych osób
    zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Wnioskodawca nie posiada w Polsce oddziału ani przedstawicielstwa. Wnioskodawca, jako
    przedsiębiorca zagraniczny, posiada w Polsce jedynie zakłady podatkowe, w związku z
    czym Wnioskodawca posiada w Polsce ograniczony obowiązek podatkowy.
    Wnioskodawca, jako zagraniczny przedsiębiorca prowadzący w Polsce działalność
    gospodarczą w formie innej niż oddział lub przedstawicielstwo, nie jest objęty
    obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 4 ustawy o CIT:
    „Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
    rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku
    zakładu, przychodów i kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta ewidencja w
    celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego, dla podatników niemających
    siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, którzy dla wykonywania
    działalności nie tworzą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub
    przedstawicielstwa, mając na uwadze zakres prowadzonej działalności”.
    Przepis ten przewiduje zatem delegację ustawową dla określenia uproszczonej ewidencji
    podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    którzy prowadzą na terytorium Polski działalność za pośrednictwem zakładu
    zagranicznego, a jednocześnie nie tworzą oddziału lub przedstawicielstwa. Aktualnie
    przepisy wykonawcze do tego przepisu nie zostały wydane. Przedmiotowy przepis
    wskazuje również, że podatnik prowadzący zakład zagraniczny nie jest obowiązany
    prowadzić pełnych ksiąg rachunkowych.
    Brak obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych dla zakładów przedsiębiorcy
    zagranicznego potwierdzają orzeczenia sądów administracyjnych. Zgodnie z wyrokiem
    NSA z 3 sierpnia 2021 r. sygn. akt II FSK 2939/18 stwierdzono:
    „Jeżeli zatem osoba zagraniczna nie posiada w Polsce siedziby, to nie stosuje się do niej
    przepisów ustawy o rachunkowości, chyba, że jest przedsiębiorcą zagranicznym
    prowadzącym działalność gospodarczą na terytorium Polski poprzez oddział lub
    przedstawicielstwo”.
    Analogiczne stanowisku w zakresie braku obowiązku prowadzenia ksiąg zostało też
    wyrażone w wyrokach wojewódzkich sądów administracyjnych, jak np. w wyroku WSA w
    Warszawie z dnia 15 grudnia 2017 r. sygn. akt III SA/Wa 3669/16 lub w wyroku z 7 marca
    2018 sygn. akt III SA/Wa 1066/17, gdzie sąd stwierdził:
    „Skoro bowiem zakład przedsiębiorcy zagranicznego, który nie jest ani oddziałem, ani
    przedstawicielstwem w rozumieniu ustawy o swobodzie działalności gospodarczej nie
    należy do grupy podmiotów objętych obowiązkiem stosowania przepisów ustawy o
    rachunkowości, to nie można zobowiązywać go do prowadzenia ewidencji rachunkowej”.
    W ocenie Wnioskodawcy brak wymienienia zakładu podatkowego w art. 2 ust. 1 u.o.r.
    skutkuje brakiem zastosowania względem niego obowiązku uregulowanego w art. 9 ust. 1
    ustawy o CIT i konsekwentnie brakiem zastosowania względem niego obowiązku z art. 9
    ust. 1c ustawy o CIT.
    Dodatkowo warto wskazać, że struktura JPK_KR, JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR są oparte na
    księgach rachunkowych i nie ma nawet technicznej możliwości wygenerowania tych
    plików bez prowadzenia ksiąg. Uznanie, że istnieje obowiązek przygotowania JPK_KR,

    JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR dla podmiotów, które nie są zobowiązane do prowadzenia
    ksiąg rachunkowych, prowadziłby do absurdalnej sytuacji, w której taki podmiot musiałby
    prowadzić księgi rachunkowe, pomimo tego, że ustawa o rachunkowości nie nakłada na
    niego takiego obowiązku.
    Wykładnia przepisów prawa, nie powinna prowadzić do powstawania sprzeczności i
    niespójności w systemie prawnym, a z taką sytuacją mielibyśmy do czynienia, gdyby z
    jednej strony wobec podatnika nie znajdowały zastosowania przepisy zobowiązujące go
    prowadzenia ksiąg rachunkowych, a mimo tego musiałby je prowadzić, aby zrealizować
    obowiązki wynikające z przepisów ustawy o CIT. Kierując się zasadą „racjonalnego
    prawodawcy” należy uznać, że podmioty, które nie są zobowiązane do prowadzenia ksiąg
    rachunkowych na gruncie przepisów ustawy o rachunkowości, nie są również
    zobowiązane do składania JPK_KR, JPK_KR_PD oraz JPK_ST_KR właściwemu organowi
    podatkowemu.
    Zaprezentowane przez Wnioskodawcę stanowisko wyrażone zostało w szeregu wydanych
    już dotychczas indywidualnych interpretacji podatkowych, przykładowo:
    · z dnia 19 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.556.2024.2.SJ
    · z dnia 23 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.598.2024.2.IN
    · z dnia 30 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.619.2024.2.AP
    · z dnia 30 grudnia 2024 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.620.2024.2.AP
    · z dnia 21 lutego 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.714.2024.1.PK
    · z dnia 24 marca 2025 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.40.2025.1.PK
    Zgodnie z przytoczonymi interpretacjami „w przypadku, kiedy na terytorium Polski
    powstaje jedynie zakład dla celów podatkowych, (...) bez tworzenia oddziału lub
    przedstawicielstwa przedsiębiorcy zagranicznego, a co za tym idzie bez obowiązku
    prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o rachunkowości, to wypełnianie
    obowiązku określonego w art. 9 ust. 1c ustawy CIT nie znajduje uzasadnienia. Brak
    obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w Polsce na podstawie ustawy o
    rachunkowości powoduje, że nie można ich prowadzić przy użyciu programów
    komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego".
    Dlatego, mając na uwadze treść art. 9 ust. 1c ustawy o CIT i art. 193a §1 o.p. oraz
    podstawowe zasady wykładni prawa, należy uznać, że Wnioskodawca nie jest objęty
    obowiązkiem prowadzenia ksiąg rachunkowych i nie dotyczy go obowiązek w zakresie
    sporządzania i przekazywania do organu podatkowego plików JPK_KR, JPK_KR_PD oraz
    JPK_ST_KR.
    Tyczy się to zarówno braku obowiązku corocznego przesyłania ksiąg rachunkowych, jak i
    braku obowiązku ich przesyłania na żądanie organu podatkowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Są Państwo niemiecką Spółką prowadzącą działalność gospodarczą w formie spółki
    europejskiej. Na terenie Polski posiadają Państwo zakłady podatkowe, o których mowa w
    art. 5 Umowy Między Rzeczpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie
    unikania podwójnego opodatkowania (dalej: UPO) w Polsce oraz w rozumieniu art. 4a pkt
    11 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa CIT”). Spółka podlega ograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych w Polsce.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii tego, czy są Państwo zobowiązani do przekazywania
    właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych prowadzonych w

    postaci elektronicznej o odpowiedniej strukturze logicznej w terminie do dnia upływu
    terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy o CIT, albo deklaracji, o
    której mowa w art. 28r ust. 1 ustawy o CIT albo na żądanie naczelnika właściwego urzędu
    skarbowego.
    Państwa zdaniem skoro zgodnie z przepisami nie mają Państwo obowiązku prowadzenia
    ksiąg rachunkowych na terytorium Polski, a tym samym nie będą zobowiązani do
    wypełniania obowiązków określonych w art. 9 ust. 1c ustawy CIT.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym odo osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r., poz. 2105) od 1 stycznia 2025 roku wprowadzono do ustawy CIT m.
    in. niżej wymienione przepisy. Z art. 9 ust. 1c ustawy CIT wynika, że:
      Podatnicy prowadzący księgi rachunkowe są obowiązani prowadzić te księgi przy
      użyciu programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu
      skarbowego te księgi po zakończeniu roku podatkowego, w terminie do dnia upływu
      terminu złożenia zeznania, o którym mowa w art. 27 ust. 1, albo deklaracji, o której
      mowa w art. 28r ust. 1, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, w postaci
      elektronicznej odpowiadającej strukturze logicznej, o której mowa w art. 193a § 2
      Ordynacji podatkowej, na zasadach dotyczących przesyłania ksiąg podatkowych lub
      ich części określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji
      podatkowej.
    Z kolei z art. 9 ust. 1d ustawy CIT wskazuje, że:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni podatnicy:
      1) zwolnieni od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z wyjątkiem fundacji rodzinnych;
      2) o których mowa w art. 27a;
      3) prowadzący uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Na podstawie regulacji zawartych w UPO Polska-Niemcy, istnieje możliwość, aby na
    terytorium RP powstał zakład nierezydenta. Artykuł 5 pkt (1) i (2) UPO stanowi:
      (1) W rozumieniu niniejszej umowy określenie "zakład" oznacza stałą placówkę, przez
      którą całkowicie lub częściowo prowadzona jest działalność przedsiębiorstwa.
      (2) Określenie "zakład" obejmuje w szczególności:
      a) miejsce zarządu,
      b) filię,
      c) biuro,
      d) fabrykę,
      e) warsztat i
      f) kopalnię, źródło ropy naftowej lub gazu ziemnego, kamieniołom albo inne miejsce
      wydobywania zasobów naturalnych.
      (3) Plac budowy lub prace budowlane albo instalacyjne stanowią zakład tylko wtedy,
      jeżeli trwają one dłużej niż dwanaście miesięcy.
    Zgodnie z art. 4a pkt 11) ustawy o CIT ilekroć w ustawie mowa jest o zagranicznym
    zakładzie oznacza to:
      a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium
      jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium
      innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę,
      warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

      b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego
      państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,
      c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na
      terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma
      pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie
      wykonuje
      - chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest
      Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej;
    W takim przypadku zakład powstaje dla celów opodatkowania podatkiem CIT. Zagraniczny
    zakład powstaje także, gdy nie jest ustanawiany ani oddział, ani przedstawicielstwo
    przedsiębiorcy zagranicznego w rozumieniu przepisów ustawy o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT wynika, że:
      podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z
      odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu
      (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy
      (...).
    Ponadto na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy o CIT:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
      rozporządzenia, sposób prowadzenia uproszczonej ewidencji składników majątku
      zakładu, przychodów i kosztów oraz warunki, jakim powinna odpowiadać ta
      ewidencja w celu prawidłowego określenia zobowiązania podatkowego, dla
      podatników niemających siedziby lub zarządu na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, którzy dla wykonywania działalności nie tworzą na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej oddziału lub przedstawicielstwa, mając na uwadze zakres
      prowadzonej działalności.
    Przepis art. 9 ust. 4 ustawy CIT wskazuje więc na odrębną od ksiąg rachunkowych
    uproszczoną ewidencję, która powinna być prowadzona, chociaż nie określono sposobu
    jej prowadzenia. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może bowiem określić
    w drodze rozporządzenia, jak należy prowadzić ewidencję m.in. dla nierezydentów
    nietworzących na terenie RP oddziału lub przedstawicielstwa, na których nie nałożono
    obowiązku prowadzenia ewidencji odrębnymi przepisami.
    Należy wskazać, że zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 6 ustawy z 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120):
      Przepisy ustawy o rachunkowości, (...) stosuje się m.in. jedynie do oddziałów i
      przedstawicielstw przedsiębiorców zagranicznych w rozumieniu przepisów ustawy z
      dnia 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
      innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej (Dz.U. z 2022 r. poz. 470).
    Ustawa o rachunkowości nie nakłada więc wprost obowiązku prowadzenia ksiąg
    rachunkowych w przypadku powstania podatkowego zakładu nierezydenta na terenie
    Polski, kiedy nie jest tworzony odział lub przedstawicielstwo przedsiębiorcy zagranicznego.
    Okoliczność tę uwzględnia również powołany wyżej art. 9 ust. 4 ustawy CIT.
    Brak obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych przez nierezydenta w opisanej sytuacji
    potwierdzają również sądy administracyjne w orzeczeniach NSA z 3 sierpnia 2021 roku,
    sygn. akt. II FSK 2939/18 oraz sygn. akt. II FSK 2369/18, a także w prawomocnym
    orzeczeniu WSA z 4 lipca 2018 roku sygn. akt. III SA/Wa 2626/17.

    Mając powyższe na uwadze, w przypadku kiedy na terytorium Polski powstaje jedynie
    zakład dla celów podatkowych bez tworzenia oddziału lub przedstawicielstwa
    przedsiębiorcy zagranicznego – jak ma to miejsce w rozpatrywanej sprawie – a co za tym
    idzie bez obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych na podstawie ustawy o
    rachunkowości, to wypełnianie obowiązku określonego w art. 9 ust. 1c ustawy CIT nie
    znajduje uzasadnienia. Brak obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych w Polsce na
    podstawie ustawy o rachunkowości powoduje, że nie można ich prowadzić przy użyciu
    programów komputerowych oraz przesyłać właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego
    zarówno na żądanie, jak i corocznie w wyznaczonym terminie.
    Dodatkowym argumentem wydaje się być również treść art. 9 ust. 1d pkt 3 ustawy o CIT, z
    którego wynika, że:
      Z obowiązku, o którym mowa w ust. 1c, są zwolnieni m.in. podatnicy prowadzący
      uproszczoną ewidencję przychodów i kosztów.
    Z kolei o uproszczonej ewidencji jest mowa właśnie w powołanym wyżej art. 9 ust. 4
    ustawy o CIT. Mimo więc tego, że na podstawie art. 9 ust. 4 ustawy CIT nie określono
    sposobu prowadzenia takiej uproszczonej ewidencji, jest uzasadnione, że w
    okolicznościach przedstawionych w tym przepisie, w celu prawidłowego określenia
    zobowiązania podatkowego zakładu, jedynie taka uproszczona ewidencja powinna być
    prowadzona. Z kolei jej prowadzenie zwalnia z obowiązku składania JPK_CIT.
    Biorąc powyższe pod uwagę, nie mają Państwo obowiązku przekazywania naczelnikowi
    urzędu skarbowego ksiąg rachunkowych w formie struktury logicznej JPK_KR_PD zarówno
    na wezwanie naczelnika właściwego urzędu skarbowego, jak i corocznie w odpowiednim
    terminie.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 oraz nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia;
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Wskazać należy, że powołane we wniosku interpretacje indywidualne zostały wydane w
    indywidualnych sprawach innych podmiotów i nie wiążą organu w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie trzydziestu dni od dnia
    doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.