Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.426.2025.3.ZK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Skutki podatkowe założenia lokaty na koncie prywatnym
Prezesa Spółki
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
przychód
umowa-umowa powiernictwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia stanowiące
przychód
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z tego samego dnia o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie m. in. podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 19 sierpnia 2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
      1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
      2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        A.B.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o.o. (dalej: „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym. W ramach działalności,
    Spółka będzie generować okresowe nadwyżki finansowe. Standardowe oprocentowanie
    na firmowym rachunku Spółki jest bardzo niskie (ok. 0,01%), co nie pozwala na efektywne
    pomnażanie kapitału.
    W celu optymalizacji zysków, Spółka planuje ulokować wolne środki ((...) PLN) na wyżej
    oprocentowanej lokacie. W tym celu zostanie zwołane Nadzwyczajne Zgromadzenie
    Wspólników, które podejmie uchwałę wyrażającą zgodę na powierzenie środków
    Prezesowi Zarządu, Panu A.B. (dalej: „Wykonawca”).
    Prezes Zarządu, jako klient premium w (...), posiada możliwość indywidualnego
    wynegocjowania warunków lokaty terminowej z oprocentowaniem na poziomie 5% w skali
    roku, co znacząco przewyższa ofertę dostępną dla Spółki.
    Mając na uwadze wymogi art. 210 § 1 Kodeksu spółek handlowych, uchwałą
    Zgromadzenia Wspólników zostanie powołany pełnomocnik do zawarcia w imieniu Spółki
    umowy z Prezesem Zarządu.
    Następnie, pomiędzy Spółką a Wykonawcą zostanie zawarta umowa o dzieło.
    Przedmiotem umowy będzie wykonanie przez Wykonawcę oznaczonego dzieła,
    polegającego na osiągnięciu konkretnego, mierzalnego rezultatu. Istotą umowy nie będzie
    proces zarządzania, lecz dostarczenie finalnego, sprawdzalnego efektu, niemożliwego do
    osiągnięcia bez unikalnych zdolności i statusu Wykonawcy.
    Dzieło będzie polegać na:
    - Przyjęciu od Spółki kwoty (...) PLN.
    - Ulokowaniu jej na 3-miesięcznej lokacie bankowej na prywatnym rachunku
      Wykonawcy, przy oprocentowaniu wynegocjowanym osobiście przez Wykonawcę.

    - Zwrocie na rachunek bankowy Spółki całości kapitału wraz z całością wypracowanego
      zysku po zakończeniu lokaty.
    Umowa będzie jednoznacznie wskazywać, że Wykonawca nie ma prawa do swobodnego
    dysponowania środkami na cele inne niż określone w umowie. Jego zadaniem będzie
    osiągnięcie rezultatu w postaci maksymalizacji zysku z lokaty.
    Z tytułu należytego wykonania dzieła, Wykonawcy będzie przysługiwać wynagrodzenie w
    wysokości 10% wypracowanego zysku netto (tj. po potrąceniu przez bank zryczałtowanego
    podatku dochodowego).
    Po 3 miesiącach lokata zostanie zakończona. Zakłada się, że wygeneruje ona zysk brutto w
    kwocie ok. (...) PLN. Bank potrąci zryczałtowany podatek dochodowy. Wykonawca zwróci
    na rachunek Spółki kapitał oraz cały zysk netto, a wykonanie dzieła zostanie potwierdzone
    protokołem. Następnie Wykonawca wystawi Spółce rachunek na kwotę stanowiącą 10%
    zysku netto.
    Pytania
    1) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym przychód z odsetek, stanowiący własność Spółki,
      ale uzyskany z lokaty założonej na prywatnym rachunku Prezesa, będzie stanowił dla
      Spółki przychód podatkowy w kwocie brutto? (pytanie oznaczone we wniosku lit. a)
    2) Czy wynagrodzenie wypłacone Prezesowi na podstawie umowy o dzieło, będzie
      stanowiło dla Spółki koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
      CIT? (pytanie oznaczone we wniosku lit. b)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. a) (Przychód Spółki w CIT)
    Zdaniem Wnioskodawcy, przychodem podatkowym Spółki będzie pełna kwota odsetek
    brutto. Mimo, że środki będą ulokowane na prywatnym rachunku Prezesa Zarządu, będzie
    on działał jedynie jako powiernik (wykonawca dzieła), a ekonomicznym właścicielem
    środków i beneficjentem odsetek pozostanie Spółka. Zgodnie z zasadą pierwszeństwa
    treści ekonomicznej nad formą prawną, to Spółka uzyska przysporzenie majątkowe w
    wysokości odsetek brutto. Podatek potrącony przez bank powinien być traktowany jako
    zaliczka na poczet podatku dochodowego od osób prawnych należnego od Spółki, a nie
    jako ostateczny podatek. Spółka, obliczając swoje zobowiązanie w CIT, powinna
    uwzględnić pełen przychód z odsetek i odliczyć od należnego podatku kwotę zaliczki
    pobranej przez bank.
    Ad. b) (Koszt uzyskania przychodu w CIT)
    Zdaniem Zainteresowanych, wynagrodzenie wypłacone Prezesowi Zarządu będzie
    stanowiło dla Spółki koszt uzyskania przychodu. Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT,
    kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub
    zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. W analizowanym przypadku związek
    przyczynowo-skutkowy będzie bezsporny. Wydatek na wynagrodzenie zostanie
    poniesiony w bezpośrednim celu osiągnięcia przez Spółkę przychodu z odsetek, który
    będzie znacznie wyższy niż możliwy do uzyskania w inny sposób. Wydatek jest racjonalny
    ekonomicznie, zostanie należycie udokumentowany (uchwała, umowa, rachunek) i nie
    znajduje się w katalogu wydatków niestanowiących kosztów podatkowych z art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest w części prawidłowe, a
    w części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”, „updop”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 updop:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 updop:
      Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
      pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
      Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi
      produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z
      zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1
      pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie
      otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i
      skont.
    Na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 2 ustawy o CIT:
      Do przychodów nie zalicza się kwot naliczonych, lecz nieotrzymanych odsetek od
      należności, w tym również od udzielonych pożyczek (kredytów).
    Literalna wykładnia powołanych przepisów prowadzi do wniosku, że do przychodów
    podatkowych zalicza się takie przychody, które w danym momencie są trwałe, definitywne
    i bezwarunkowe. W konsekwencji, do przychodów podatkowych, podatnik powinien
    zaliczyć takie przychody, które są mu należne. Nie będą to zatem jakiekolwiek przychody,
    lecz przychody, w stosunku do których podatnikowi przysługiwać będzie prawo do ich
    otrzymania i które stanowić będą jego trwałe przysporzenie majątkowe.
    O zaliczeniu danego przysporzenia majątkowego do przychodów danej osoby prawnej
    decyduje co do zasady definitywny charakter tego przysporzenia w tym sensie, że w
    sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa podatnika lub zmniejsza jego
    zobowiązania w sposób trwały, a nie tymczasowy. Ta definitywność w zakresie środków
    pieniężnych definiowana powinna być przez pryzmat możliwości swobodnego nimi
    dysponowania. Przysporzenie w postaci otrzymania przez podatnika środków pieniężnych
    może zostać uznane za przychód w podatku dochodowym od osób prawnych, o ile łącznie
    zostaną spełnione poniższe warunki:
    - przysporzenie to ma charakter definitywny, powodujący w sposób trwały zwiększenie
      wartości aktywów podatnika lub też zmniejszenie wysokości jego zobowiązań oraz
    - podatnik może rozporządzać otrzymanymi środkami jak własnymi.

    Przychodem jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego
    aktywa, o ile nie została wyłączona z przychodów podatkowych na podstawie art. 12 ust. 4
    ustawy o CIT.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych
    jest kwestia ustalenia, czy przychód z odsetek, stanowiący własność Spółki, ale uzyskany z
    lokaty założonej na prywatnym rachunku Prezesa, będzie stanowił dla Spółki przychód
    podatkowy w kwocie brutto.
    W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego wskazali Państwo, że planują
    ulokować wolne środki ((...) PLN) na wyżej oprocentowanej lokacie. W tym celu Na
    dzwyczajne Zgromadzenie Wspólników podejmie uchwałę wyrażającą zgodę na
    powierzenie środków Prezesowi Zarządu - Panu A.B. (dalej również jako: „Wykonawca”).
    Prezes Zarządu, jako klient premium w (...), posiada możliwość indywidualnego
    wynegocjowania warunków lokaty terminowej z oprocentowaniem na poziomie 5% w skali
    roku, co znacząco przewyższa ofertę dostępną dla Państwa Spółki. Następnie, pomiędzy
    Spółką a Wykonawcą zostanie zawarta umowa o dzieło. Przedmiotem umowy będzie
    wykonanie przez Wykonawcę oznaczonego dzieła, polegającego na:
    - Przyjęciu od Spółki kwoty (...) PLN.
    - Ulokowaniu jej na 3-miesięcznej lokacie bankowej na prywatnym rachunku
      Wykonawcy, przy oprocentowaniu wynegocjowanym osobiście przez Wykonawcę.
    - Zwrocie na rachunek bankowy Spółki całości kapitału wraz z całością wypracowanego
      zysku po zakończeniu lokaty.
    Przedstawiony we wniosku proces lokowania nadwyżek finansowych Wnioskodawcy na
    lokacie bankowej w ramach prywatnego rachunku Prezesa Zarządu ma charakter
    powierniczy.
    Wskazać należy, że powiernictwo, jako instytucja prawna nie jest uregulowane w prawie
                                                    1polskim. Podstawą do konstruowania czynności powierniczych jest wyrażona w art. 353
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071, dalej: „K.
    c.”), zasada swobody kontraktowej. Zgodnie z tym przepisem:
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Co do zasady, umowa powiernictwa polega, na zawarciu stosunku między jej stronami,
    powierzającym i powiernikiem, którego celem jest wykonanie przez powiernika we
    własnym imieniu określonych usług i sfinansowanych przez powierzającego, na jego rzecz
    i w celu realizacji wskazanego przez niego interesu. Zależnie od postanowień umowy
    może być ona odpłatna albo nieodpłatna. Zawierana jest na określony czas, wskazany w
    umowie lub wynikający z istoty czynności prawnej, jaką ma podjąć powiernik.
    Podstawą do skonstruowania umowy powierniczej może być stosunek zlecenia. Prawa i
    obowiązki stron umowy powierniczej należy zatem zasadniczo oceniać według przepisów
    o zleceniu. Jak wynika z art. 734 i 735 K.c., istotą umowy zlecenia jest odpłatne lub
    nieodpłatne dokonanie określonej czynności prawnej w imieniu dającego zlecenie lub
    (jeżeli tak stanowi umowa) w imieniu własnym, lecz na rachunek zlecającego. W tym
    ostatnim wypadku, wszelkie nabycie praw lub rzeczy ma charakter powierniczy
    (fiduicjalny), a przyjmujący zlecenie ma obowiązek wydać zlecającemu wszystko, co przy
    wykonaniu zlecenia dla niego uzyskał, chociażby w imieniu własnym (art. 740 zd. 2 K.c.).
    Sąd Najwyższy stwierdził, że stosunek powiernictwa jako umowy o dokonywanie czynności
    prawnych oraz czynności natury faktycznej wykazuje cechy właściwe umowie zlecenia
    (wyrok z dnia 18 lutego 2004 r., sygn. akt V CK 216/03).

    Władztwo nad nabytymi prawami, jakie można przypisać zleceniobiorcy wykonującemu
    zlecenie powiernicze jest ograniczone, a to poprzez:
    - ograniczenie czasowe - zleceniobiorca obowiązany jest przekazać nabyte prawa, bądź
      uzyskane korzyści na pierwsze żądanie zleceniodawcy,
    - ustawowo wyłączoną możliwość rozporządzania tymi prawami lub korzyściami na rzecz
      kogo innego aniżeli zleceniodawca lub wskazany przezeń podmiot, co powoduje
      wyłączenie możliwości efektywnego zwiększenia masy majątkowej zleceniobiorcy o
      prawa nabyte w wykonaniu powiernictwa,
    - nieekwiwalentność dla zleceniobiorcy zbycia nabytych we własnym imieniu, lecz na
      rachunek zlecającego praw - prawa te przenoszone są na zlecającego nieodpłatnie -
      zgodnie z art. 742 K.c., dający zlecenie zwraca przyjmującemu zlecenie jedynie
      wydatki, które ten poczynił w celu należytego wykonania zlecenia, oraz zwalnia go od
      zobowiązań, które ten w powyższym celu zaciągnął w imieniu własnym, natomiast w
      przypadku przenoszenia powierniczo nabytych praw na wskazaną przez zlecającego
      osobę trzecią cena zbycia stanowi należność zleceniodawcy (art. 740 K.c.),
    - przyjmującemu zlecenie nie wolno używać we własnym interesie rzeczy i pieniędzy
      dającego zlecenie. Od sum pieniężnych zatrzymanych ponad potrzebę wynikającą z
      wykonywania zlecenia powinien płacić dającemu zlecenie odsetki ustawowe (art. 741
      K.c.),
    - dający zlecenie powinien zwrócić przyjmującemu zlecenie wydatki, które ten poczynił w
      celu należytego wykonania zlecenia, wraz z odsetkami ustawowymi; powinien również
      zwolnić przyjmującego zlecenie od zobowiązań, które ten w powyższym celu zaciągnął
      w imieniu własnym (art. 742 K.c.).
    Zleceniobiorca, działający w charakterze powiernika, nabywa wszelkie prawa i obowiązki w
    ramach czynności oraz umów zawartych w wykonaniu umowy zlecenia i w związku z
    działaniem na rachunek dającego zlecenie (powierzającego) jest zobowiązany do
    przeniesienia na rzecz zleceniodawcy (powierzającego) wszystkich nabytych przez niego
    praw.
    W świetle powyższego stwierdzić należy, że czynność powiernicza składa się z dwóch
    elementów:
    1) przeniesienia przez powierzającego na powiernika jakiegoś prawa albo zobowiązanie
      powiernika do nabycia tego prawa i przekazanie mu przez powierzającego środków
      na ten cel, w następstwie czego powiernik może korzystać z tego prawa względem
      osób trzecich w wyznaczonym zakresie;
    2) zobowiązania powiernika wobec powierzającego, że będzie przestrzegał
      wyznaczonego zakresu korzystania z uzyskanego prawa (w szczególności, że
      powierzone prawo powróci do powierzającego pod określonymi warunkami) oraz
      zobowiązanie powiernika do przekazywania powierzającemu wszelkich pożytków
      związanych z tym prawem.
    W przypadku, gdy powiernik otrzyma od powierzającego środki finansowe w celu
    ulokowania ich na korzystnie oprocentowanym koncie oszczędnościowym lub lokacie,
    założonym przez osobę fizyczną, czyni to w interesie powierzającego. W konsekwencji,
    powiernik nie stanie się ich faktycznym właścicielem, a wyłącznie podmiotem
    uprawnionym do władania nimi.

    W konsekwencji, w zakresie powyższych czynności powiernik działać będzie de facto jako
    podmiot transparentny podatkowo - wszystkie skutki podatkowe czynności
    dokonywanych przez powiernika należy przypisać powierzającemu, tak jakby działał on
    samodzielnie, bez pośrednictwa powiernika.
    Podsumowując, konsekwencje podatkowe czynności dokonywanych z udziałem
    powiernika powinny uwzględniać charakter prawny stosunku powiernictwa, a w
    szczególności fakt działania powiernika na rzecz powierzającego. Z tego względu wszelkie
    przysporzenia z tytułu wykonania powierzonych czynności nie mają dla powiernika
    charakteru definitywnego. Powiernik nie uzyskuje z tego tytułu żadnych korzyści, nie jest
    ich beneficjentem. Przychodem powiernika może być ewentualnie otrzymana od
    powierzającego kwota wynagrodzenia (prowizja) za wykonywane czynności powiernicze.
    „Skutki podatkowe związane z czynnościami wykonywanymi przez powiernika są
    analogiczne do tych, jakie wystąpiłyby, gdyby czynności te wykonywane były bezpośrednio
    przez powierzającego” (NSA z 9 czerwca 2017 roku, sygn. akt II FSK 1370/15).
    Konsekwencje na gruncie CIT, wynikające z czynności powierniczych, wystąpią więc po
    stronie powierzającego, tak jakby działał on samodzielnie bez pośrednictwa powiernika.
    Czynności te dokonywane są na rzecz/rachunek powierzającego i to on jest ich
    rzeczywistym beneficjentem.
    W świetle powyższego, zgodzić się z Państwem należy, że przychodem podatkowym
    Państwa Spółki będzie pełna kwota odsetek brutto. W tym zakresie Państwa stanowisko
    jest prawidłowe.
    Natomiast, w zakresie w jakim odwołują się Państwo w uzasadnieniu własnego stanowiska
    w sprawie do możliwości odliczenia pobranego przez bank podatku PIT od swojego
    zobowiązania w zakresie podatku CIT zauważam, że ustawa o CIT w swojej treści nie
    przewiduje takiego postępowania. Zatem, w tym zakresie Państwa stanowisko jest
    nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych dotyczą
    również ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacone Prezesowi na podstawie umowy o
    dzieło, będzie stanowiło dla Spółki koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Z powyższego artykułu wynika zatem, że wszystkie poniesione wydatki, z wyłączeniem
    wydatków wskazanych w art. 16 ust. 1 updop, stanowią koszty uzyskania przychodów o ile
    pozostają w związku przyczynowym z przychodami. Oznacza to, że poniesione wydatki
    uzasadnione są z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ rezultatem ich poniesienia
    jest oczekiwany, przez podatnika, przychód oraz zabezpieczenie funkcjonowania źródła
    przychodów. Kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskiwanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
    nawet wówczas, gdy z obiektywnych powodów przychód nie zostanie osiągnięty.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem, to podatnik zobowiązany jest
    wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można uznać za koszt wydatków,
    których charakter budzi wątpliwości. Generalnie można więc przyjąć, że kosztami
    uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub
    zachowanie źródła przychodów, w tym także dla zagwarantowania jego funkcjonowania.
    Wymieniony w art. 16 ust. 1 updop, katalog kosztów, niestanowiących kosztów
    podatkowych nie oznacza bowiem, że inne koszty w nim nie wymienione tymi kosztami

    nie mogą być. W takim przypadku należy badać, czy dany koszt poniesiony został w celu
    uzyskania przychodów (zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów). Przesłankę
    celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy
    poniesieniem danego kosztu, a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów
    podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie
    ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia ich źródła. Istotne jest, czy w
    momencie jego ponoszenia podatnik mógł - obiektywnie oceniając - oczekiwać takiego
    efektu. Zatem, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest
    osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z
    wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. W takim ujęciu kosztami
    uzyskania przychodów będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z
    uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, o ile zostały one
    prawidłowo udokumentowane, za wyjątkiem kosztów ustawowo uznanych za
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    Jednocześnie należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej
    działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ
    podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych
    kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na
    wysokość osiągniętych przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
    W większości przypadków związek z przychodem nie nasuwa żadnych wątpliwości. Są
    jednak sytuacje, w których ów związek przyczynowy nie jest tak jednoznaczny. Wszystkie
    te sytuacje należy zatem rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie
    w odniesieniu do każdego przypadku. Należy w tym miejscu podkreślić, że koszt uzyskania
    przychodów jest kosztem działalności gospodarczej, która ze swej istoty zmierza do
    osiągnięcia przychodów. Podatnik oceniając związek wydatku z prowadzoną działalnością
    gospodarczą winien zakładać, że dany koszt może obiektywnie przyczynić się do
    osiągnięcia przychodu. Podatnik uznając wydatek za koszt uzyskania przychodu odnosi
    ewidentne korzyści, albowiem o ten koszt zmniejsza podstawę opodatkowania. Na nim
    więc spoczywa ciężar udowodnienia, że określony wydatek jest kosztem uzyskania
    przychodu.
    Za koszt uzyskania przychodu można uznać każdy wydatek, który jest celowy (tzn. jest
    ponoszony w celu uzyskania przychodów, zachowania lub zabezpieczenia źródła
    przychodów) i nie został wymieniony w art. 16 ust. 1 updop.
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy z
    prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką wątpliwość, że
    jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem, to podatnik zobowiązany jest
    wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego celowość i racjonalność.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby
      inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,

    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 updop, nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    W przedstawionym zdarzeniu przyszłym, celem poniesienia wydatku jest optymalizacja
    zysków, którą chcą Państwo zrealizować poprzez zawarcie z Prezesem Zarządu umowy o
    dzieło polegającej na przyjęciu od Państwa kwoty (...) zł, ulokowaniu jej na 3-miesięcznej
    lokacie bankowej na prywatnym rachunku Prezesa, przy wynegocjowanym przez Niego
    oprocentowaniu, a następnie zwrocie na Państwa rachunek bankowy całości kapitału wraz
    z całością wypracowanego zysku po zakończeniu lokaty.
    W świetle powyższego, zgadzam się z Państwa stanowiskiem, że wydatek na
    wynagrodzenie Prezesa Zarządu spełnia warunki do zaliczenia go kosztów uzyskania
    przychodów, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o CIT. Wydatek ten zostanie poniesiony przez
    Państwa, pozostaje w związku z prowadzoną przez Państwa działalnością gospodarczą
    oraz celem jego poniesienia jest uzyskanie przez Państwa przychodów.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy wynagrodzenie wypłacone
    Prezesowi na podstawie umowy o dzieło, będzie stanowiło dla Spółki koszt uzyskania
    przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, jest prawidłowe.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia:
    - czy przychód z odsetek, stanowiący własność Spółki, ale uzyskany z lokaty założonej na
      prywatnym rachunku Prezesa, będzie stanowił dla Spółki przychód podatkowy w
      kwocie brutto, w części dotyczącej:
      - uznania za przychód podatkowy Spółki pełnej kwoty odsetek brutto - jest
        prawidłowe,
      - możliwości odliczenia pobranego przez bank podatku PIT od zobowiązania Spółki w
        zakresie podatku CIT - jest nieprawidłowe,
    - czy wynagrodzenie wypłacone Prezesowi na podstawie umowy o dzieło, będzie
      stanowiło dla Spółki koszt uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o
      CIT - jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest ocena Państwa stanowiska
    wyłącznie w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Natomiast, w zakresie
    podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku od czynności cywilnoprawnych
    zostaną/zostały wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Zainteresowany będący stroną postępowania
    - art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację
    indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania
    interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o post
    ępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako
    „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.