Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB6/4510-19/16-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-08
Teza: rozpoznanie kosztu uzyskania przychodu z tytułu opłat licencyjnych
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; licencja; moment; opłata-opłata licencyjna; znak-znak towarowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2016 r. (data wpływu 12 stycznia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 2 lutego 2016 r. (data nadania 3 lutego 2016 r., data wpływu 5 lutego 2016 r.) na wezwanie z dnia 25 stycznia 2016 r. Nr IPPB6/4510-19/16-2/AK (data nadania 26 stycznia 2016 r., data odbioru 28 stycznia 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu opłat licencyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu opłat licencyjnych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, mającym siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. W przyszłości spółka z ograniczoną odpowiedzialnością lub spółka akcyjna, będąca podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i mająca siedzibę na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (dalej jako: „Spółka”), w ramach prowadzonej działalności gospodarczej udzieli Wnioskodawcy licencji na korzystanie za wynagrodzeniem ze jednego lub większej liczby znaków towarowych, stanowiących u Spółki podlegające amortyzacji wartości niematerialne i prawne. Wnioskodawca będzie wykorzystywać znak towarowy (znaki towarowe), na które Spółka udzieli mu licencji, w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, w celu osiągnięcia (zwiększenia) przychodów z tej działalności.

Opłaty licencyjne za korzystanie przez Wnioskodawcę ze znaku towarowego (znaków towarowych) skalkulowane będą na warunkach rynkowych, a ich wysokość uzależniona będzie w całości od wysokości przychodów z licencji uzyskanych przez Wnioskodawcę. Opłaty te będą płatne w regularnych okresach rozliczeniowych, nie dłuższych niż rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy opłaty licencyjne płacone na rzecz Spółki przez Wnioskodawcę z tytułu licencji znaków towarowych będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, które – jako koszty niezwiązane bezpośrednio z przychodami – będą potrącane w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty licencyjne płacone na rzecz Spółki przez Wnioskodawcę z tytułu licencji znaków towarowych będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, które – jako koszty niezwiązane bezpośrednio z przychodami – będą potrącane w dacie ich poniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „Ustawa CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z utrwalonym w interpretacjach organów podatkowych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od spełnienia następujących warunków:

*   poniesienia wydatku przez podatnika,

*   istnienia związku wydatku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

*   poniesienia wydatku w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ponadto, wydatek nie może być kwalifikowany do kategorii wydatków wyraźnie wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów mocą art. 16 ust. 1 Ustawy CIT.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b Ustawy CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 Ustawy CIT, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 5 Ustawy CIT, licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania i wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji.

W świetle przytoczonych uregulowań, nabyta przez Wnioskodawcę od Spółki licencja na korzystanie ze znaku towarowego (znaków towarowych), wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, stanowić będzie – co do zasady – wartość niematerialną i prawną Wnioskodawcy.

Jak stanowi art. 16g ust. 14 Ustawy CIT, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencji i autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji, nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Opłaty licencyjne należne Spółce z tytułu udzielenia licencji uzależnione będą w całości od wysokości przychodów z licencji uzyskanych przez Wnioskodawcę. W konsekwencji, ze względu na uregulowanie art. 16g ust. 14 Ustawy CIT, opłaty licencyjne nie będą powiększały wartości początkowej licencji u Wnioskodawcy.

Jednocześnie Wnioskodawca wykorzystywać będzie znak towarowy (znaki towarowe), na które Spółka udzieli mu licencji, w prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej (tj. w celu osiągnięcia/zwiększenia przychodów z tej działalności). W ocenie Wnioskodawcy, spełnione będą zatem przesłanki dla uznania opłat licencyjnych na rzecz Spółki za koszty uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust. 1 Ustawy CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d Ustawy CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Art. 15 ust. 4e Ustawy CIT precyzuje, że za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W ocenie Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w postaci opłat licencyjnych na rzecz Spółki nie będą bezpośrednio związane z określonymi przychodami. Jako koszty tzw. „pośrednie”, opłaty licencyjne będą zatem potrącane przez Wnioskodawcę w dacie poniesienia w rozumieniu Ustawy CIT.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca pragnie przywołać m.in. interpretację Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 czerwca 2015 r. (sygn. IBPBI/2/4510-326/15/BD), zgodnie z którą „opłaty licencyjne ponoszone na rzecz Licencjodawcy za korzystanie ze Znaków, z racji tego, że nie zwiększają wartości początkowej wartości niematerialnych i prawnych Spółki, stanowią koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami; w konsekwencji powinny one zostać zaliczone do kosztów podatkowych Wnioskodawcy w dacie ich poniesienia, stosownie do regulacji zawartych w art. 15 ust. 4d w zw. z art. 15 ust. 4e Ustawy CIT, tj. w dniu ich ujęcia w księgach rachunkowych, jako koszt bilansowy”.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy opłaty licencyjne płacone na rzecz Spółki przez Wnioskodawcę z tytułu licencji znaków towarowych będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, które – jako koszty niezwiązane bezpośrednio z przychodami – będą potrącane w dacie ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie rozpoznania kosztu uzyskania przychodu z tytułu opłat licencyjnych, jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy stwierdzić, że została wydana w indywidualnej sprawie i nie jest wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołana interpretacja nie stanowi źródła prawa, wiąże strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartego w niej stanowiska organu podatkowego nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.