Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-1088/14-5/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-12-18
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie korekty przychodów, oraz w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: faktura-faktura korygująca; korekta; koszt-koszty uzyskania przychodów; przychód
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 września 2014 r. (data wpływu 24 września 2014 r.) uzupełnionym w dniach 5 i 9 grudnia 2014 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 września 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodów, oraz w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 1 grudnia 2014 r. znak ILPB1/415-1088/14-2/AA na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 3 grudnia 2014 r., wniosek uzupełniono w dniach 5 i 9 grudnia 2014 r.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest wspólnikiem w spółce komandytowej (dalej: Spółka) prowadzącej działalność handlową. Na mocy zawartych przez Spółkę umów kontrahenci (odbiorcy) Spółki mają prawo do zwrotu (lub częściowego zwrotu) towarów. W takich przypadkach wystawiane są przez Spółkę faktury korygujące odpowiednio w dacie dokonania fizycznego zwrotu towarów przez kontrahenta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie w zakresie korekty kosztów uzyskania przychodów.

Czy w przypadku otrzymania od kontrahentów zwrotu towarów, które zostały zbyte w poprzednim roku podatkowym, Wnioskodawca powinien dokonać odpowiedniego pomniejszenia wysokości kosztów uzyskania przychodów o wartość wydatków poniesionych na zakup (nabycie) towarów zwróconych przez kontrahenta w rozliczeniu za okres, w którym dokonano pierwotnej sprzedaży i wystawiono fakturę pierwotną?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku otrzymania zwrotu towarów od kontrahentów, które zostały nabyte w poprzednim roku podatkowym, Wnioskodawca powinien dokonać odpowiedniego pomniejszenia wysokości przychodów podatkowych w rozliczeniu za okres, w którym dokonano zwrotu towaru i wystawienia faktury korygującej. Jednocześnie, Wnioskodawca powinien dokonać odpowiedniego pomniejszenia wysokości kosztów uzyskania przychodów o wartość wydatków poniesionych na zakup (nabycie) towarów zwróconych przez kontrahenta w tym samym okresie.

Korekta kosztów uzyskania przychodu.

Wnioskodawca kwalifikuje wydatki poniesione na zakup sprzedanych towarów w momencie ich sprzedaży do kosztów bezpośrednio związanych z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż istnieje możliwość wykazania bezpośredniego związku pomiędzy uzyskanym przychodem z tytułu sprzedaży towaru a kosztem jego nabycia. W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy wydatki ponoszone na zakup (nabycie) towarów sprzedawanych na rzecz kontrahentów, a także ich zwroty, powinny być kwalifikowane dla celów podatkowych w oparciu o przepisy art. 22 ust. 5, ust. 5a i ust. 5b ustawy pdof.

Zgodnie z generalną zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 5 ustawy pdof, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącane w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Zakładając zatem, iż skutkiem zwrotu towaru zbytego w poprzednim okresie rozliczeniowym będzie pomniejszenie przychodów podatkowych okresu bieżącego (zakres pytania nr 1), analogiczne skutki powinny wystąpić w zakresie kosztów podatkowych. Oznacza to w praktyce, iż w okresie w którym dokonano zwrotu towarów oraz wystawienia faktury korygującej, Wnioskodawca powinien pomniejszyć koszty uzyskania przychodów o wartość kosztów rozpoznanych w poprzednich okresach rozliczeniowych z tytułu sprzedaży zwracanego towaru.

Mając na względzie powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż zwrot towarów sprzedanych w poprzednim okresie rozliczeniowym powinien zostać wykazany na bieżąco, poprzez pomniejszenie kosztów uzyskania przychodów o koszt zakupu towarów sprzedanych na rzecz kontrahenta.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 22 ust. 4 ww. ustawy, koszty uzyskania przychodów są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione, z zastrzeżeniem ust. 5, 6 i 10.

Stosownie do treści art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Treść art. 22 ust. 5a powołanej ustawy stanowi, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

− są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Przy czym, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 5a pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie (art. 22 ust. 5b ww. ustawy).

Zgodnie natomiast z treścią art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej "księgą", z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają szczególnych zasad dokonywania korekt kosztów uzyskania przychodów. Nie zawierają także uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) kosztów. Zauważyć jednak należy, że faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Późniejsze wystawienie faktury korygującej nie powoduje zmiany daty poniesienia kosztu, wpływa jedynie na jego wysokość. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem faktura pierwotna.

Zatem, zwrot towaru powinien skutkować dokonaniem korekty tych kosztów uzyskania przychodów związanych z wydatkami, których dany zwrot dotyczy. Zwrot towaru nie stanowi odrębnego od zakupu zdarzenia gospodarczego, a jedynie powoduje konieczność skorygowania wcześniejszej czynności prawnej.

W związku z tym należy stwierdzić, że zwrot towarów potwierdzony wystawieniem faktury korygującej wpływa na zmniejszenie wcześniej zaewidencjonowanych kosztów ich nabycia. Zdarzenie to powinno zatem zostać uwzględnione w wielkości kosztów uzyskania przychodów poprzez ich zmniejszenie w okresie rozliczeniowym, w którym koszty te pierwotnie zostały zaksięgowane. Wnioskodawca powinien pomniejszyć pierwotnie zaliczone w ciężar kosztów uzyskania przychodów wydatki o wartość zwróconych towarów i w konsekwencji dokonać stosownej korekty w okresie rozliczeniowym, w którym pierwotnie te koszty wykazano.

Reasumując, księgowanie faktur korygujących dotyczących zwrotu towarów powinno skutkować zmniejszeniem kosztów zakupu towarów w miesiącu, w którym koszty te zostały pierwotnie zaewidencjonowane, a nie w miesiącu wystawienia faktury korygującej.

Skutki korekty należy bowiem odnieść wstecz do momentu pierwotnego zaewidencjonowania poniesionych wydatków w zawyżonej wysokości bez względu na termin otrzymania faktury korygującej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie należy wskazać, że w dniu 18 grudnia 2014 r. wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodów został rozstrzygnięty odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-1088/14-4/AA.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.