Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.372.2018.1.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-12-03
Teza: Możliwość wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w formie uproszczonej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-rozpoczęcie działalności gospodarczej; opodatkowanie-forma opodatkowania; spółki-spółka cywilna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 października 2018 r. (data wpływu 24 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w formie uproszczonej – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości wpłacania zaliczek na podatek dochodowy w formie uproszczonej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Z dniem 1 stycznia 2018 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą i stał się wspólnikiem spółki cywilnej. Jest to jedyna forma, w jakiej prowadzi działalność, a spółka jest na rynku nieprzerwanie od 1998 r.

Dnia 19 lutego Wnioskodawca złożył oświadczenie do Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż w 2018 r. będzie wpłacać zaliczki na podatek w uproszczonej formie – w oparciu o art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jako podstawę do ustalenia wysokości zaliczki Wnioskodawca przyjął, zgodnie z ustępem 6b ww. przepisu, dochód spółki w 2017 r., tj. poprzedzającym dany rok podatkowy i pomnożony przez swój udział w spółce.

Mając na uwadze okoliczność, że Wnioskodawca dołączył do już działającej spółki i tylko w tej formie prowadzi działalność, nie widzi przeciwskazań, aby nie mógł skorzystać z dokonywania wpłat zaliczki na podatek dochodowy w uproszczonej formie. Możliwym jest bowiem dokładne ustalenie, w jakiej wysokości zaliczki te miałyby być.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w zaistniałym stanie faktycznym, tzn. dołączenia do już działającej spółki cywilnej i wykonywania działalności gospodarczej tylko w tej formie, Wnioskodawca może dokonywać wpłat zaliczek na podatek dochodowy w formie uproszczonej, ustalając wysokość zaliczki w oparciu o zeszłoroczne dochody spółki?
2.  Jeżeli odpowiedź brzmi nie, to czy możliwe będzie to w 2019 r. bądź, w którym roku?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na możliwość wyliczenia wysokości zaliczki w oparciu o dochody spółki w poprzednich latach, może dokonywać wpłat zaliczki na podatek dochodowy w formie uproszczonej. Art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje, jak wyliczyć wysokość zaliczki i w przypadku Wnioskodawcy jest to możliwe, gdyż wystarczy pomnożyć zeszłoroczny dochód spółki przez udział Wnioskodawcy w zyskach.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 44 ust. 6b ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.): podatnicy, o których mowa w ust. 1 pkt 1, mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 kwoty obliczonej, z zastrzeżeniem ust. 6h i 6i, przy zastosowaniu skali podatkowej obowiązującej w danym roku podatkowym określonej w art. 27 ust. 1, od dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej wykazanego w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty), o którym mowa w art. 45 ust. 1, lub w zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej, opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30c, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 2, złożonym:

1.  w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy albo
2.  w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata – jeżeli w zeznaniu, o którym mowa w pkt 1, podatnicy nie wykazali dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej albo wykazali dochód w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz najniższej stawki podatkowej określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1; jeżeli również w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej albo wykazali dochód z tego źródła w wysokości nieprzekraczającej kwoty stanowiącej iloraz kwoty zmniejszającej podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz najniższej stawki podatkowej określonej w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, nie są możliwe wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.

Stosownie do treści art. 44 ust. 6c ww. ustawy: podatnicy, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, są obowiązani:

1.  do dnia 20 lutego roku podatkowego, w którym po raz pierwszy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, zawiadomić w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o wyborze tej formy;
2.  stosować uproszczoną formę wpłacania zaliczek przez cały rok podatkowy;
3.  wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 6;
4.  dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 45.

Zgodnie z art. 44 ust. 6d cytowanej ustawy: zawiadomienie, o którym mowa w ust. 6c pkt 1, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 lutego roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 6c pkt 1, oraz zawiadomienie o rezygnacji z uproszczonej formy wpłacania zaliczek mogą być złożone na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

W myśl art. 44 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: przepisy ust. 6b-6d, 6h i ust. 6i nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w roku podatkowym albo w roku poprzedzającym rok podatkowy.

Podatnicy opodatkowani w danym roku podatkowym na zasadach określonych w art. 30c, którzy wybrali uproszczoną formę wpłacania zaliczek, kwotę zaliczek obliczają, z zastrzeżeniem ust. 6i, od dochodu, o którym mowa w ust. 6b, przy zastosowaniu stawki podatku w wysokości 19% (art. 44 ust. 6h ww. ustawy).

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca od 1 stycznia 2018 r. rozpoczął działalność gospodarczą i stał się wspólnikiem spółki cywilnej. Jest to jedyna forma, w jakiej Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. W dniu 19 lutego 2018 r. Wnioskodawca złożył oświadczenie do Naczelnika Urzędu Skarbowego, że będzie opłacać zaliczki na podatek w uproszczonej formie – na podstawie art. 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wątpliwość w niniejszej sprawie budzi, czy Wnioskodawca – przystępując do działającej spółki cywilnej jako osoba rozpoczynająca działalność gospodarczą w 2018 r. – może dokonywać wpłat zaliczek na podatek dochodowy w formie uproszczonej.

W niniejszej sprawie należy wyjaśnić, że przepisy dotyczące możliwości zastosowania uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy nie mają zastosowania do podatników, którzy po raz pierwszy podjęli działalność w danym roku podatkowym albo w roku poprzedzającym rok podatkowy.

Zaliczkę na podatek dochodowy w formie uproszczonej, zgodnie z ww. przepisami podatkowymi, może uiszczać jedynie podatnik, którego dochody pochodzą z pozarolniczej działalności gospodarczej, określonej przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Uproszczona forma wpłacania zaliczek polega na tym, że co miesiąc wpłaca się stałą kwotę zaliczki na podatek, bez względu na wysokość aktualnie osiąganego dochodu, pomniejszając ją jedynie o składki zdrowotne. Kwota zaliczki jest obliczana na podstawie wysokości dochodu podatnika z działalności gospodarczej wykazanego w zeznaniu rocznym złożonym w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy albo w roku podatkowym poprzedzającym dany rok podatkowy o 2 lata, gdy w zeznaniu brak jest dochodu z pozarolniczej działalności gospodarczej bądź wykazano dochód w wysokości niepowodującej powstania obowiązku podatkowego.

Na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych podatnikami są wspólnicy spółki cywilnej, a nie sama spółka cywilna. W rezultacie zgodnie z obowiązującymi regulacjami, jeżeli spółka cywilna prowadzi działalność gospodarczą, to przychody osób fizycznych (wspólników), osiągane z tytułu udziału w takiej spółce, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, czyli z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Sposób ustalenia przychodów poszczególnych wspólników z udziału w spółce niebędącej osobą prawną określa art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem: przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 tej ustawy).

Zgodnie z ww. regulacjami zarówno przychody, jak i koszty uzyskania przychodów z tytułu udziału w spółce cywilnej u każdego wspólnika ustala się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku spółki.

Z tytułu udziału w spółce cywilnej każdy wspólnik oblicza odrębnie swój dochód (stratę), biorąc pod uwagę wielkość przysługującego mu udziału w zyskach tej spółki.

W niniejszej sprawie podatnikiem z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej jest Wnioskodawca. Wnioskodawca prowadzi w ten sposób działalność od 2018 r. Zatem w swoim zeznaniu zarówno złożonym w 2017 r. (za rok podatkowy 2016), jak i złożonym w 2016 r. (za rok podatkowy 2015) nie wykazał dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej. Nie ma przy tym znaczenia, że taką działalność prowadzi spółka cywilna od 1998 r.

Zatem Wnioskodawca nie ma prawa do ustalenia zaliczki na podstawie dochodu spółki cywilnej za 2017 r., gdyż wspólnikiem spółki cywilnej stał się od 1 stycznia 2018 r. i dopiero od tej chwili osiąga przychody z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej.

Reasumując – Wnioskodawca, jako osoba rozpoczynająca prowadzenie działalności gospodarczej w 2018 r., nie może dokonywać wpłat zaliczek na podatek dochodowy w formie uproszczonej za lata 2018 i 2019. Uproszczoną formę wpłacania zaliczek na podatek dochodowy Wnioskodawca będzie mógł stosować od 2020 r.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.