Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.546.2024.3.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-23
Teza: Skutki podatkowe dostawy nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
zwolnienie-warunki zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 13-pkt 1-lit. d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
XII-Rozdział 1-art. 113-ust. 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    Państwa wniosek z 8 listopada 2024 roku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku od towarów i usług, dotyczący skutków podatkowych dostawy nieruchomości,
    wpłynął 21 listopada 2024 r. Uzupełnili go Państwo pismami z 30 lipca 2024 r (data wpływu
    22 listopada 2024 r.) oraz - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 10 stycznia 2025 r.
    (data wpływu 15 stycznia 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania – X
    2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania – Y
    3. Zainteresowany niebędący stroną postępowania – Z

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca planuje dokonanie transakcji sprzedaży działki o powierzchni 0.4277 ha za
    cenę w łącznej kwocie (...) zł ((...) złotych) na rzecz firmy deweloperskiej Z spółka z
    ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą (...) pod numerem NIP: (...).
    X oraz Y, są współwłaścicielami działki gruntu nr (...) (Nieruchomość 3) o obszarze 0,4277
    ha w następujących udziałach Y - 265/490 części, X - 225/490 części. Przysługujące im
    udziały we współwłasności nabyli na podstawie dziedziczenia ustawowego stwierdzonego
    na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku wydanego 5 sierpnia 2003
    roku przez Sąd Rejonowy w (...), umowy o dział spadku oraz częściowe zniesienie
    współwłasności dokumentowanej aktem notarialnym, sporządzonym w dniu (...) listopada
    2004 roku oraz umowy częściowego zniesienia współwłasności (bez spłat i dopłat)
    dokumentowanej aktem notarialnym, sporządzonym w dniu 11 marca 2011 roku. Prawo
    do odliczenia VAT od nabycia nieruchomości nie występowało.
    Spośród sprzedających jedynie Y jest przedsiębiorcą, który prowadzi działalność
    gospodarczą pod nazwą (...) z siedzibą w (...) oraz pod numerem NIP: (...). W stosunku do Y
    nie zostały wszczęte postępowania restrukturyzacyjne ani upadłościowe, ani nie zostały
    złożone wnioski o wszczęcie takich postępowań. Przeważającym przedmiotem tej
    działalności jest produkcja filmów, nagrań wideo i programów telewizyjnych. Ze względu
    na to, iż nieruchomość należąca do Y została zakwalifikowana do majątku osobistego, nie

    była ona wprowadzona do aktywów jego działalności gospodarczej. X nie jest
    przedsiębiorcą.
    Z wypisu z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wydanego w dniu (...)
    kwietnia 2023 roku z upoważnienia Wójta Gminy (...), wynika, że wyżej wymieniona działka
    gruntu znajduje się na terenie oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej, natomiast żadna z nich nie jest zabudowana. Wyżej wymieniona
    nieruchomość stanowi majątek osobisty sprzedających.
    Nieruchomość nie była wynajmowana, dzierżawiona ani w żaden sposób nie przyczyniała
    się do uzyskiwania przychodów podatników.
    Na terenie nieruchomości nie występują wady lub stany gruntu czy gleby, które mogłyby
    utrudniać używanie i korzystanie z nich i które mogłyby wywierać niekorzystny wpływ na
    stan środowiska jak również nie występują substancje, których przechowywanie jest
    zabronione ani takie, które mogłyby powodować zanieczyszczenie środowiska ponad
    dopuszczalne normy.
    W stosunku do nieruchomości nie toczą się jakiekolwiek postępowania prowadzone przez
    organ administracji rządowej lub samorządowej albo przed sądami, a także nie istnieją
    podstawy do wszczęcia takich postępowań, jak również nie ciążą na nich jakiekolwiek
    opłaty czy inne obowiązki związane ze stanem środowiska.
    Nieruchomość nie znajduje się na obszarze ochrony, sprawowanej przez konserwatora
    zabytków lub konserwatora przyrody, w granicach przedmiotowych nieruchomości jak
    również w ich bezpośrednim sąsiedztwie brak jest obiektów mających walor pomników
    przyrody lub zabytków, w tym w szczególności takich, które byłyby wpisane do rejestru
    zabytków.
    Na terenie nieruchomości nie znajduje się infrastruktura techniczna, w tym w
    szczególności sieci przesyłowe, które dochodziłyby do innych, w tym w szczególności
    sąsiadujących nieruchomości lub z których korzystałyby inne podmioty aniżeli każdocześni
    właściciele tych nieruchomości, przy czym na terenie nieruchomości mogą znajdować się
    urządzenia melioracyjne.
    Na wstępnym etapie sprzedający wspólnie z właścicielami trzech sąsiednich nieruchomość
    (...) i (...) umieszczali płatne ogłoszenia dotyczące chęć sprzedaży tego obszaru.
    Wspomniani sprzedawcy od jakiegoś czasu działali wspólnie i dokonywali sprzedaży,
    wymiany, zamiany i innych działań na sąsiadujących obszarach w ciągu ostatnich kilku lat.
    W grudniu 2023 roku podpisali umowy przedwstępne dotyczące sprzedaży nieruchomość
    z firmą deweloperską. Kupująca spółka zamierza wybudować na terenie wszystkich
    czterech sprzedawanych nieruchomość osiedle obejmujące nie mniej niż 18 budynków
    mieszkalnych, zawierających łącznie nie mniej niż 36 lokali mieszkalnych o powierzchni

                    2użytkowej nie mniej niż 130 m (sto trzydzieści metrów kwadratowych) każdy z lokali z
    sieciami i niezbędną infrastrukturą na terenie sprzedawanych nieruchomości.
    Na podstawie podpisanych umów, sprzedający otrzymali zaliczki w wysokości 40 000 PLN
    na każdą ze stron, które zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych będą podlegały opodatkowaniu w momencie przekazania
    nieruchomość.
    W dniu 2 lipca 2024 r. podpisano kolejną umowę dotyczącą około 20% wartości
    nieruchomość. Do tej operacji przez notariusza został naliczony podatek PCC, a zaliczki
    nadal zostały nierozliczone.
    W międzyczasie właściciele wystąpili o zmianę położenia rowu melioracyjnego
    znajdującego się na terenie nieruchomości i podział nieruchomość na poszczególne działki
    zgodnie z wymaganiami dewelopera, a ostatnio złożył wniosek o zmianę przeznaczenia
    gruntów.
    Osobą zajmującą się sprawami organizacyjnymi wszystkich podmiotów był X. Otrzymywał
    on jednorazowe pełnomocnictwo od każdego właściciela nieruchomości w celu
    załatwienia spraw wszystkich podatników takich jak reprezentacja przed urzędem miasta,
    odbieranie pism urzędowych dotyczących wypisu gruntu. Pan X zajmował się
    koordynowaniem sprzedaży nieruchomości oraz organizacją obsługi prawnej sprzedaży
    gruntów.
    Sprzedający udzielili kupującej spółce prawa do dysponowania Nieruchomością 3 na cele
    budowlane w szczególność w celu uzyskania wszelkich decyzji, postanowień, opinii,
    warunków, zgód i uzgodnień potrzebnych w procesie uzyskania decyzji zatwierdzającej
    projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla inwestycji oraz infrastruktury,
    bez prawa prowadzenia przez kupującą spółkę prac budowlanych.
    Zgodnie z umową przedwstępną sprzedaży warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest m.
    in. uzyskanie przez kupującą spółkę i na jej wniosek, zamówienie i koszt prawomocnej i
    ostatecznej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę inwestycji, otrzymanie przez kupującą spółkę pozytywnych warunków
    przyłączeniowych na media (gaz, woda, prąd), zgody na inwestorstwo zastępcze celem
    doprowadzenia wodociągu do planowanej inwestycji, zgody na utwardzenie drogi
    dojazdowej, a także wykonania przez kupującą spółkę na własny koszt badań gruntowych
    potwierdzających możliwość zabudowy zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    - Na wspólnym spotkaniu, w którym uczestniczyli Y, X, (...) i (...), ustalono wspólną
    oczekiwaną cenę za metr kwadratowy nieruchomości.

    Na podstawie tych ustaleń, 25 lipca 2023 roku na portalu (...) zamieszczono płatne
    ogłoszenie w cenie 139 zł brutto. Ogłoszenie to zostało ponownie opublikowane na tym
    samym portalu (...) sierpnia 2023 roku, również za kwotę 139 zł brutto.
    W obu ogłoszeniach jako kontakt podano numer telefonu i adres e-mail X.
    (...) i (...) zwrócili X po 92 zł jako swój udział w kosztach publikacji ogłoszenia.
    Negocjacje z potencjalnym nabywcą odbyły się podczas wspólnego spotkania. Każdy z
    właścicieli samodzielnie przygotował komplet niezbędnych dokumentów do podpisania
    wstępnej umowy sprzedaży, w tym:
      - Wypis z rejestru gruntów,
      - Wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,
      - Zaświadczenie o rewitalizacji,
      - Zaświadczenie z Lasów Państwowych o braku obowiązku zalesienia działki.
    - Urządzenia melioracyjne na terenie działek nie są budynkami. Jest do tylko odkryty
      rów melioracyjny przebiegający przez wszystkie działki.
    - W odpowiedzi na pytanie z wezwania oznaczone nr I.5, cyt: „Jakiego rodzaju umowa
      została podpisana (...) lipca 2024 r., a w szczególności, czy była to umowa sprzedaży
      udziału 1/5 w opisanej we wniosku nieruchomości na rzecz spółki?”, odpowiedzieli
      Państwo:
      „Tak, była to umowa sprzedaży, dotycząca około 1/5 działki (...), 1/5 działki we
      współwłasności Y i X i większości powierzchni (stanowiącej około 1/5 łącznej
      powierzchni) jednej z działek (...)”.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy działania podejmowane przez sprzedawców w związku z planowaną sprzedażą
    nieruchomości, takie jak umieszczanie płatnych ogłoszeń, zmiana położenia rowu
    melioracyjnego, podział nieruchomości, zmiana przeznaczenia gruntów oraz finalnie
    sprzedaż nieruchomości świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu
    ustawy VAT i powodują obowiązek opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i
    usług?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług (ostatecznie
    sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 2 ust. 22 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej jako ustawa o VAT)
    przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Pojęcie „rzecz” zgodnie z art. 45 kodeksu cywilnego odnosi się
    do przedmiotów materialnych. Definicja językowa przedmiotu materialnego odnosi się do
    wszelkich rzeczy, które mają fizyczną formę i istnieją w rzeczywistości. Jest to coś, co
    można dotknąć, zobaczyć, zmierzyć lub inaczej postrzegać zmysłami. Przedmiot
    materialny jest czymś namacalnym, co zajmuje określoną przestrzeń i ma konkretny
    kształt, masę, objętość lub inne fizyczne właściwości. Nieruchomość gruntowa spełnia
    definicję przedmiotu materialnego, ponieważ ma fizyczny charakter - istnieje w
    rzeczywistości, zajmuje określoną przestrzeń, można ją zidentyfikować i zmierzyć, jest

    namacalnym, trwałym przedmiotem (rzeczą). A zatem nieruchomość gruntowa spełnia
    definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, a jej sprzedaż jest traktowana jako
    czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Jednak, aby określona czynność była obciążona podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana
    przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT.
    Działalność gospodarcza - zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć
    takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim
    okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Z kolei wykorzystywanie składników majątku dla celów zarobkowych należy rozumieć jako
    czynności wykonywane w sposób systematyczny, zorganizowany, i mające na celu
    osiągnięcie korzyści ekonomicznych, gdzie rezultat tych czynności niekoniecznie musi
    przynosić zysk.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Za
    działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza.
    A zatem, jeśli sprzedawcy regularnie dokonują sprzedaży nieruchomości, świadczy to o
    prowadzeniu działalności gospodarczej. Kontynuacja takich transakcji wskazuje na zamiar
    wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy i zorganizowany, co może powodować,
    że są oni traktowani jako podatnicy VAT.
    Podobne stanowisko zostało zawarte w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 25 lipca 2024 r. o sygnaturze 0113-KDIPT1-3.4012.410.2024.1.
    MWJ oraz w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30
    lipca 2024 r. o sygnaturze 0112-KDIL1-1.4012.366.2024.2.EK.
    Powyższe stanowisko znajduje poparcie również w orzecznictwie Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej, który w polskiej sprawie w wyroku z 15 września 2011 r.

    (orzeczenie w połączonych sprawach sygn. C-180/10 i C-181/10) uznał, że „czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być
    uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej”. Również sama liczba i zakres
    transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego. Zdaniem Trybunału inaczej jest
    natomiast „w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie
    obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
    producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi
    dyrektywy VAT”. Przejawem takiej aktywności może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową"
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym, wobec czego w takiej sytuacji dostawy terenu budowlanego nie
    można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Za
    działania należące do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym (mieniem służącym do
    celów prywatnych, zaspokajającym własne potrzeby) uznać można takie, które są
    związane z rutynowym, codziennym zarządzaniem własnością, bez angażowania się w
    działalność gospodarczą, która podlegałaby opodatkowaniu VAT. Obejmują one czynności
    takie jak pobieranie czynszu z wynajmu nieruchomości, utrzymanie i konserwację
    nieruchomości oraz rozliczanie bieżących kosztów utrzymania. A contrario, jeżeli działania
    właściciela majątku przekraczają te rutynowe czynności i przybierają formę
    zorganizowanego i ciągłego wykonywania czynności w celach zarobkowych, np. regularne
    kupno i sprzedaż nieruchomości, stanowi to podstawę uznania za działalność
    gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT. Podobne stanowisko zostało wyrażone w
    interpretacji indywidualnej z dnia 31 lipca 2024 r. o sygnaturze 0112-KDIL1-
    1.4012.329.2024.1.EB.
    W świetle opisanego stanu faktycznego, w którym wskazano m.in. na wspólne
    podejmowanie płatnych działań marketingowych w celu sprzedaży nieruchomości w tym
    zamieszczanie płatnych ogłoszeń finansowanych przez wszystkich właścicieli, wystąpienie
    o zmianę położenia rowu melioracyjnego, wystąpienie o podział nieruchomości na
    poszczególne działki zgodnie z wymogami dewelopera, organizację wspólnych spotkań w
    celu ustalenia ceny sprzedaży, wspólne negocjacje z nabywcą, przygotowanie
    dokumentacji przez właścicieli czy złożenie wniosków o zmianę przeznaczenia gruntów,
    można uznać działania sprzedających za wykraczające poza zakres zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym, a zatem mające charakter działalności gospodarczej i podlegające
    opodatkowaniu VAT. Wymienione wyżej działania wskazują na cel zarobkowy oraz
    zorganizowany charakter podejmowanych czynności i mogą być kwalifikowane jako
    działalność gospodarcza.
    W związku z tym sprzedawcy powinni być uznani za podatników VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej transakcji, a sprzedaż nieruchomości powinna zostać opodatkowana VAT.

    Podobne stanowisko można znaleźć w interpretacji podatkowej z dnia 26 kwietnia 2024 r.
    o numerze 0111- KDIB3-3.4012.58.2024.3.MPU.
    Analizując przedstawiony stan faktyczny należy jednocześnie wskazać, że podatnikowi nie
    będzie przysługiwało określone w art. 43 ustawy VAT zwolnienie przedmiotowe ani
    określone w art. 113 ustawy VAT zwolnienie podmiotowe z podatku od towarów i usług.
    Zgodnie bowiem z art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się z podatku VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane, natomiast zgodnie ze stanem faktycznym
    wyżej wymienione działki gruntu znajdują się na terenie oznaczonym jako teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej, a zatem są to tereny budowlane. Z kolei zgodnie art. 113
    ust. 1 ustawy VAT zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u
    których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym
    kwoty 200 000 zł, podczas gdy wartość sprzedaży nieruchomości zgodnie opisaną w stanie
    faktycznym umową przedwstępną z deweloperem znacznie przekracza tę kwotę.
    Podsumowując, w odniesieniu do postawionych pytań, stanowisko wnioskodawcy na
    podstawie powyższej analizy prezentuje się następująco:
    - Sprzedaż nieruchomości w opisanych okolicznościach stanowi działalność
      gospodarczą podlegającą opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361), zwanej dalej „ustawą”:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, należy przyjąć, że zbycie
    nieruchomości gruntowych (działek) traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle powołanych powyżej przepisów budynki, budowle oraz grunt spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości) stanowi odpłatną

    dostawę towarów. Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z dnia 24 października
    2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    W świetle art. 195 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061
    ze zm.):
    Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się – jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji – przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Stosownie do art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
    Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
    własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
    budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot
    własności.
    Podkreślić należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny:
    Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli.
    Rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana
    przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej
    czynności.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
    Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej
    oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
    ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
    Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności.
    Państwa wątpliwości w zakresie podatku VAT dotyczą kwestii ustalenia, czy działania
    podejmowane przez sprzedawców w związku z planowaną sprzedażą nieruchomości,
    takie jak umieszczanie płatnych ogłoszeń, zmiana położenia rowu melioracyjnego, podział
    nieruchomości, zmiana przeznaczenia gruntów oraz finalnie sprzedaż nieruchomości
    świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy VAT i powodują
    obowiązek opodatkowania transakcji podatkiem od towarów i usług.
    W kwestii opodatkowania sprzedaży działki nr (...), istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu Sprzedający
    podjęli aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne
    do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością traktowania Sprzedających, jako osoby
    prowadzącej działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatników
    podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym.

    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Pan X i Pan Y planują sprzedaż niezabudowanej
    działki – nr (...) na rzecz firmy deweloperskiej Z spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
    W grudniu 2023 roku została podpisana umowa przedwstępna dotyczącą sprzedaży ww.
    nieruchomości (...) z firmą deweloperską. Kupująca spółka zamierza wybudować na
    terenie sprzedawanych nieruchomości osiedle.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem
    zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu
    notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.
    W sprawie będącej przedmiotem złożonego wniosku, istotne znaczenie ma również
    kwestia udzielenia pełnomocnictw, która uregulowana jest w Tytule IV Działu VI
    Przedstawicielstwo, Rozdział I Przepisy ogólne, Rozdział II Pełnomocnictwo ww. ustawy
    Kodeks cywilny.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 ww. ustawy, pełnomocnictwo – to jednostronne
    oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się
    upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Wobec powyższego, po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez
    pełnomocnika oraz stronę kupującą wywołują skutki bezpośrednio w sferze prawnej
    Sprzedających (jako mocodawców), co wskazuje, że w celu zwiększenia możliwości
    sprzedaży nieruchomości Sprzedający podejmują pewne działania w sposób
    zorganizowany.
    Wskazali Państwo w opisie zdarzenia przyszłego, że:
    - Osobą zajmującą się sprawami organizacyjnymi wszystkich podmiotów był Pan X
    - Otrzymywał on jednorazowe pełnomocnictwo od każdego właściciela nieruchomości
      w celu załatwienia spraw wszystkich podatników takich jak reprezentacja przed
      urzędem miasta, odbieranie pism urzędowych dotyczących wypisu gruntu. Pan X
      zajmował się koordynowaniem sprzedaży nieruchomości oraz organizacją obsługi
      prawnej sprzedaży gruntów;
    - Na wstępnym etapie Sprzedający wspólnie z właścicielami trzech sąsiednich
      nieruchomość (...) i (...) umieszczali płatne ogłoszenia dotyczące chęć sprzedaży tego
      obszaru. Wspomniani sprzedawcy od jakiegoś czasu działali wspólnie i dokonywali
      sprzedaży, wymiany, zamiany i innych działań na sąsiadujących obszarach w ciągu
      ostatnich kilku lat;
    - W międzyczasie właściciele wystąpili o zmianę położenia rowu melioracyjnego
      znajdującego się na terenie nieruchomości i podział nieruchomość na poszczególne
      działki zgodnie z wymaganiami dewelopera, a ostatnio złożył wniosek o zmianę
      przeznaczenia gruntów;
    - Sprzedający udzielili kupującej spółce prawa do dysponowania nieruchomością na
      cele budowlane w szczególność w celu uzyskania wszelkich decyzji, postanowień,
      opinii, warunków, zgód i uzgodnień potrzebnych w procesie uzyskania decyzji

      zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla
      inwestycji oraz infrastruktury, bez prawa prowadzenia przez kupującą spółkę prac
      budowlanych;
    - Zgodnie z umową przedwstępną sprzedaży warunkiem zawarcia umowy sprzedaży
      jest m.in. uzyskanie przez kupującą spółkę i na jej wniosek, zamówienie i koszt
      prawomocnej
      i ostatecznej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
      budowę inwestycji, otrzymanie przez kupującą spółkę pozytywnych warunków
      przyłączeniowych na media (gaz, woda, prąd), zgody na inwestorstwo zastępcze
      celem doprowadzenia wodociągu do planowanej inwestycji, zgody na utwardzenie
      drogi dojazdowej, a także wykonania przez kupującą spółkę na własny koszt badań
      gruntowych potwierdzających możliwość zabudowy zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego.
    Zatem działania o których mowa wyżej, podejmowane przez Sprzedających oraz w imieniu
    Pana Y przez pełnomocnika, X a także przez kupującą spółkę będą skutkować tym, że
    działka będąca przedmiotem transakcji straci charakter majątku prywatnego. W tej
    konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku
    osobistego Sprzedających, a sprzedaż przedmiotowej nieruchomości będzie stanowiła
    realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.
    Dokonując opisanych we wniosku czynności Sprzedający podejmowali działania podobne
    do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10, tj.
    wykazali aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    Zatem sprzedaż przez Pana X i Pana Y swoich udziałów w nieruchomości – działce nr (...),
    będzie dostawą dokonywaną przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i
    usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy i w konsekwencji sprzedaż ta będzie
    stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Odnosząc się z kolei do możliwości zastosowania zwolnienia dla przedmiotowej transakcji,
    należy wyjaśnić, że zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy
    towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy o podatku VAT.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
    Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ww. ustawy o VAT:
    Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się przez to
    grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach
    zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.

    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego,
    a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania właściwej stawki podatku VAT
    przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na
    podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o
    warunkach zabudowy.
    Wskazali Państwo, że działka nr (...) - zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego - znajduje się na terenie oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej
    jednorodzinnej i nie jest zabudowana. Ponadto zgodnie z umową przedwstępną
    sprzedaży warunkiem zawarcia umowy sprzedaży jest m.in. uzyskanie przez kupującą
    Spółkę ostatecznej decyzji, zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na
    budowę.
    Tym samym na moment dostawy działka nr (...) będzie stanowiła teren budowlany
    zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i w rezultacie jej sprzedaż nie będzie korzystała ze
    zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
    Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych
    towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:
    1. towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    2. przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wskazali Państwo we wniosku, Sprzedający nabyli przysługujące im udziały we
    współwłasności działki gruntu nr (...) na podstawie dziedziczenia ustawowego
    stwierdzonego na podstawie postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, umowy o
    dział spadku oraz częściowego zniesienia współwłasności. Prawo do odliczenia VAT od
    nabycia nieruchomości nie występowało.
    W takiej sytuacji, tj. nabycia przez Sprzedających udziałów w nieruchomości w trybie
    nabycia spadku, częściowo w drodze umowy o dział spadku i darowizny, nie wystąpił
    podatek VAT, który ewentualnie mógłby podlegać odliczeniu. Nie można, więc mówić, że
    przy nabyciu przysługiwało lub nie przysługiwało Sprzedającym prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Jednocześnie treść wniosku wskazuje,
    że nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku VAT.
    Oznacza to, że nie zostały spełnione warunki do zastosowania zwolnienia na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Końcowo należy wskazać, że na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy:
    Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium kraju, u którego wartość sprzedaży, z
    wyłączeniem podatku, nie przekroczyła w poprzednim ani bieżącym roku podatkowym
    kwoty 200 000 zł.
    Zgodnie z art. 113 ust. 9 ustawy:
    Zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatnika posiadającego siedzibę
    działalności gospodarczej na terytorium kraju, rozpoczynającego w trakcie roku
    podatkowego wykonywanie czynności określonych w art. 5, jeżeli przewidywana przez
    niego wartość sprzedaży nie przekroczy, w proporcji do okresu prowadzonej działalności
    gospodarczej w roku podatkowym, kwoty określonej w ust. 1.
    W myśl art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy:
    Zwolnień, o których mowa w ust. 1 i 9, nie stosuje się do podatników dokonujących
    dostaw terenów budowlanych.
    Powołane wyżej przepisy wyraźnie wskazują, że zwolnień, o których mowa w art. 113
    ust. 1 i ust. 9 ustawy, nie stosuje się do podatników dokonujących dostaw terenów
    budowlanych, zatem w przedmiotowej sprawie nie znajdzie również zastosowania
    zwolnienie podmiotowe od podatku VAT na podstawie art. 113 ust. 1 i ust. 9 ustawy.
    W konsekwencji należy stwierdzić, że sprzedaż udziałów w działce nr (...) będzie stanowić
    czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 5 ust.
    1 pkt 1 w powiązaniu z art. 7 ust. 1 ustawy, która nie będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy oraz na podstawie art. 113 ust. 1 i
    9 ustawy, a zatem będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług według stawki
    właściwej dla przedmiotu dostawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie podatku VAT - pytanie oznaczone we wniosku nr 1 -
    zgodnie z którym Sprzedawcy powinni być uznani za podatników VAT w odniesieniu do
    przedmiotowej transakcji, a sprzedaż nieruchomości powinna zostać opodatkowana VAT
    należy uznać za prawidłowe.

    Wprawdzie biorąc pod uwagę regulacje zawarte w art. art. 113 ust. 13 pkt 1 lit. d ustawy,
    błędnie stwierdzili Państwo we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej opisanego
    zdarzenia przyszłego, że „zgodnie art. 113 ust. 1 ustawy VAT zwalnia się od podatku
    sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła
    łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł, podczas gdy wartość sprzedaży
    nieruchomości zgodnie opisaną w stanie faktycznym [winno być zdarzeniu przyszłym –
    przypis Organu] umową przedwstępną z deweloperem znacznie przekracza tę kwotę”,
    niemniej wywiedli Państwo prawidłowy skutek prawny w postaci braku możliwości
    zastosowania zwolnienia dla transakcji sprzedaży działki nr (...) będącej przedmiotem
    wniosku.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Niniejsza interpretacja
    indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia informacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach zdarzenia przyszłego podanego
    przez Państwa. Z powyższych przepisów wynika, że organ rozpatrując wniosek o
    wydanie interpretacji nie podejmuje wyjaśnienia stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego, tj. nie przeprowadza dowodów, lecz dokonuje oceny prawnej
    przedstawionych we wniosku okoliczności w kontekście zadanego pytania
    przyporządkowanego do danego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. W tym
    miejscu organ interpretacyjny zastrzega jednak, że gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan faktyczny interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji wskazać należy, że interpretacje
    przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i
    niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących
    przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają
    mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie (por. prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z
    27 marca 2015 r., sygn. akt III SA/Łd 109/15).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;

    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    (...) (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną
    (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.