Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB3/423-949/13-2/JBB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-02-04
Teza: Czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z ubezpieczycielem?
Słowa kluczowe: banki; okres-okres rozliczeniowy; przychód-powstanie przychodu; rozliczanie (rozliczenia); ubezpieczenia; usługi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko  przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2013 r. (data wpływu 27 listopada 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który Spółka dokonuje rozliczenia z bankiem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 listopada 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który Spółka dokonuje rozliczenia z bankiem.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny/zdarzenie przyszłe:

Spółka S.A. (dalej: Wnioskodawca lub Spółka ) prowadzi działalność m.in. w zakresie świadczenia usług pośrednictwa finansowego w dystrybucji produktów banków. W związku z tym, Spółka zawiera z bankami umowy, na podstawie których świadczy usługi polegające na pośredniczeniu pomiędzy klientami a bankami zawieraniu umów kredytowych, umów o kartę kredytową, a także obejmujące czynności wykonywane w zakresie obsługi rachunku oszczędnościowo-rozliczeniowego oraz rachunku oszczędnościowej lokaty terminowej (dalej: „czynności agencyjne”).

Należy wskazać, iż zakres czynności agencyjnych wykonywanych przez Spółkę na rzecz banków został określony w umowach zawartych z poszczególnymi bankami w sposób szeroki i obejmuje m. in. przedstawianie klientom pełnej i rzetelnej informacji o ofercie produktowej banku, wydawanie klientom druków i formularzy banku, przyjmowanie od klientów wniosków o zawarcie umów wraz z wymaganymi przez bank dokumentami sprawdzanie danych klienta wykonywanie kopii dokumentów przedstawionych przez klienta poświadczanie ich zgodności z oryginałem itp. Z tytułu czynności agencyjnych wykonywanych na rzecz banków Spółce przysługuje wynagrodzenie. Wynagrodzenie to nie zostało określone w sposób zryczałtowany (stała kwota należna za dany okres świadczenia przez Spółkę na rzecz banku usług w zakresie czynności agencyjnych). Zgodnie z zawartymi umowami, Wnioskodawca uzyskuje od banków wynagrodzenie prowizyjne.

W przypadku czynności agencyjnych dotyczących umów kredytowych, prawo do prowizji jest, co do zasady nabywane przez Spółkę w dniu wypłaty przez bank co najmniej pierwszej transzy kredytu na rzecz klienta skierowanego do banku za pośrednictwem Spółki. Prawo do prowizji z tytułu czynności agencyjnych w zakresie umów o kartę kredytową powstaje w momencie zawarcia przez bank z klientem pozyskanym przez Spółkę umowy o kartę kredytową (pod warunkiem jej aktywacji). W przypadku umowy rachunku oszczędnościowo — rozliczeniowego oraz rachunku oszczędnościowej lokaty terminowej prawo do prowizji powstaje w momencie zawarcia umowy z klientem pozyskanym przez Wnioskodawcę.

Rozliczenie pomiędzy Spółką a bankiem tak ustalonych należnych prowizji dokonywane jest na bazie miesięcznej. Oznacza to, ze Wnioskodawca, co do zasady, uzyskuje co miesiąc wynagrodzenie za świadczenie usług w zakresie czynności agencyjnych, przy czym wynagrodzenie to kalkulowane jest w oparciu o wysokość prowizji należnych w danym miesiącu. Zgodnie z umowami zawartymi przez Wnioskodawcę z bankami, rozliczenie (ustalenie) miesięcznego wynagrodzenia jest dokonywane na podstawie zestawień (specyfikacji) prowizji należnych Spółce w danym miesiącu które są przygotowywane przez banki i przekazywane Wnioskodawcy.

Na podstawie zestawień (specyfikacji) otrzymywanych od banków Spółka wystawia faktury. W opisie faktur widnieje zapis wskazujący jakiego miesiąca dotyczy dana faktura.

Wypłata wynagrodzenia jest dokonywana przez banki na rzecz Spółki na podstawie wystawionych przez Wnioskodawcę faktur, zgodnie z terminem określonym w umowach (co do zasady jest to określona liczba dni, liczona od dnia otrzymania przez Bank faktury wystawionej przez Spółkę).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień miesiąca, za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z ubezpieczycielem?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi świadczone przez Spółkę na rzecz banków są usługami rozliczanymi w oparciu o miesięczne okresy rozliczeniowe i tym samym przychód podatkowy z tytułu wykonywania czynności agencyjnych powstaje w ostatnim dniu miesiąca (okresu rozliczeniowego), za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z bankiem.

Zgodnie z art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. 2011 Nr 74 Poz. 397 z późn. zm.) (dalej: ustawa o pdop, przychodami są co do zasady, otrzymane pieniądze, wartości pieniężne i inne świadczenia wskazane w ustawie o pdop. A zatem, ustawodawca wskazał, iż przychodami podatkowymi są wszelkie otrzymane kwoty pieniężne i inne świadczenia (zasada kasowa).

Niemniej, jednocześnie ustawodawca przewidział wyjątek od wskazanej zasady ogólnej, wskazując w art. 12 ust. 3 ustawy pdop, iż przychodami podatkowymi są także związane z działalnością gospodarczą należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont (zasada memoriałowa).

Artykuł 12 ust. 3a ustawy o pdop stanowi natomiast, iż za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-3e, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:

1.  wystawienia faktury albo
2.  uregulowania należności.

Niemniej, w art. 12 ust. 3c ustawy o pdop, ustawodawca wskazał, iż w przypadku gdy usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.

W tym miejscu zauważyć należy, iż ustawodawca nie wskazał, jak należy rozumieć sformułowanie „usługa rozliczana w okresach rozliczeniowych”, tj. nie doprecyzował kiedy mamy do czynienia z sytuacją, w której można uznać, że usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych. Niemniej, z interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektorów Izb Skarbowych działających z upoważnienia Ministra Finansów, wywieść można warunki, które powinny być spełnione aby uznać, że art. 12 ust. 3c ustawy o pdop znajduje zastosowanie do danego stanu faktycznego (przykładowo, interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2012 r., nr ILPB3/423-97/12-2/JG). Wnioskodawca w pełni podziela pogląd organów podatkowych w przedmiotowym zakresie.

W konsekwencji, zdaniem Spółki aby uznać, że art. 12 ust. 3c ustawy o pdop znajduje zastosowanie w danym stanie faktycznym należy dokonać analizy czy zachodzą łącznie następujące okoliczności:

1.  strony ustaliły, iż usługi będą rozliczane cyklicznie,
2.  okres rozliczeniowy wynika zarówno z umowy lub wystawionej faktury VAT,
3.  okres rozliczeniowy nie jest dłuższy niż 1 rok.

Odnosząc powyższe do usług świadczonych przez Spółkę na rzecz banków wskazać należy, iż każda z ww. okoliczności zachodzi w rozpatrywanym stanie faktycznym.

Mianowicie z umów zawartych z bankami wynika, iż wynagrodzenie jest rozliczane na podstawie zestawień (specyfikacji), które obejmują premie należne Spółce za danym miesiąc kalendarzowy. Banki są zobligowani do przekazywania zestawień (specyfikacji) po zakończeniu każdego miesiąca oraz regulowania faktur wystawianych na podstawie tych dokumentów przez Wnioskodawcę.

W ocenie Wnioskodawcy, takie zapisy umów oraz stosowane w praktyce zasady rozliczeń pomiędzy stronami, wskazują że rozliczenie wynagrodzenia z tytułu zawartej umowy (świadczonych usług w zakresie czynności agencyjnych) jest dokonywane cyklicznie.

Ponadto, z treści faktur wystawianych przez Spółkę bądź ubezpieczyciela wynika, że faktura dokumentuje wynagrodzenie za usługi świadczone przez Spółkę w konkretnym miesiącu kalendarzowym. A zatem okres rozliczeniowy jest określony i jest nim, co do zasady, jeden miesiąc kalendarzowy. Określony okres i rozliczeniowy nigdy nie przekracza jednego roku.

Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy usługi świadczone na rzecz banku stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym zastosowanie znajduje do nich art. 12 ust 3c ustawy o pdop. Mając to na względzie oraz fakt że przyjętymi przez strony umów, tj. Spółkę i banki okresami rozliczeniowymi są, co do zasady, miesiące kalendarzowe, uznać należy, iż przychód podatkowy z tytułu świadczenia przez Wnioskodawcę usług w zakresie czynności agencyjnych na rzecz banków powstaje każdorazowo, w ostatnim dniu miesiąca (okresu rozliczeniowego), za który Spółka dokonuje rozliczenia z danym ubezpieczycielem.

W tym miejscu Spółka pragnie dodać, że za prawidłowością powyższego poglądu przemawia również wykładania językowa sformułowania „okres rozliczeniowy”, którym ustawodawca posłużył się w art. 12 ust 3c ustawy o pdop (definicja legalna wskazanego sformułowanie nie została zawarta przez ustawodawcę w ustawie o pdop).

Zgodnie z internetowym słownikiem języka polskiego (http//sjp.pwn.pl) – „okres” to czas trwania czegoś, przedział czasowy, wyodrębniony ze względu na określone wydarzenie, czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie powtarza się jego przebieg natomiast „rozliczenie” to uregulowanie wzajemnych należności, załatwienie z kimś spraw finansowych.

Mając na względzie powyższe, uznać należy, iż okres rozliczeniowy oznacza przedział czasowy, wyodrębniony ze względu na obowiązek uregulowania przez dane podmioty spraw finansowych. W rozpatrywanym stanie faktycznym regulowanie spraw finansowych, czyli rozliczanie i zapłata wynagrodzenia ma miejsce, co do zasady, w oparciu o miesięczne okresy rozliczeniowe, tj. z jednej strony miesiąc kalendarzowy jest okresem, na bazie którego bank sporządza zestawienia (specyfikacje) prowizji należnych Wnioskodawcy, a z drugiej Spółka na podstawie tak sporządzonych zestawień (specyfikacji) otrzymywanych od banku wystawia faktury dokumentujące usługi wykonane na rzecz banku i należne jej wynagrodzenie za dany miesiąc. Faktury podlegają zapłacie przez ubezpieczyciela w terminie ustalonym w umowie i jest to co do zasady, termin określony jako konkretna liczba dni liczonych od daty otrzymania faktury przez bank od Wnioskodawcy.

Podsumowując powyższe, w opinii Wnioskodawcy nie ulega wątpliwości że świadczone przez niego usługi w zakresie czynności agencyjnych stanowią usługi rozliczane w okresach rozliczeniowych i tym samym za datę powstania przychodu z tytułu świadczenia tych usług uznać należy ostatni dzień okresu rozliczeniowego, za który Wnioskodawca dokonuje rozliczenia z danym bankiem.

Na poparcie prawidłowości powyższego stanowiska Spółka wskazuje pogląd przedstawiony przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 10 stycznia 2012 r. (nr ILPB3/423-477/11-2/JG), która dotyczy tożsamego z analizowanym stanu faktycznego:

„Reasumując, skoro w zawartych umowach strony przyjęły miesięczny sposób rozliczania usług pośrednictwa finansowego oraz ubezpieczeniowego to zgodnie z art. 12 ust 3c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za datę powstania przychodu w przypadku opisanych przez Spółkę umów należy uznać ostatni dzień miesięcznego okresu rozliczeniowego określonego w umowie (miesiąc kalendarzowy), bez względu na dzień uzyskania raportu o kwocie należnej prowizji, wystawienia faktury, czy moment dokonania płatności za wykonane usługi”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późń. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.