Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDWP.4011.24.2025.1.ŁZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-18
Teza: Skoro Wnioskodawca podjął działania wykonywane w sposób
zorganizowany i ciągły oraz nakierowane na osiągnięcie
przychodu z tytułu sprzedaży 4 lokali mieszkalnych, na gruncie
badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust.
1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W
konsekwencji przychód ten należy zakwalifikować do
przychodów z działalności gospodarczej, o którym mowa w
art. 10 ust. 1 pkt 3 tej ustawy i opodatkować zgodnie z
zasadami przewidzianymi dla tego źródła.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl natomiast art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
        prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało
      dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
      określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Z kolei w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem
      zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Jednak, zgodnie z art. 10 ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na
      potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów
      specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
      budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
      takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,

      spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim
      prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału
      w takim prawie.
    Aby nie powstał przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, muszą zostać spełnione
    łącznie dwa warunki:
    1. odpłatne zbycie nieruchomości nie nastąpi w wykonaniu działalności gospodarczej (nie
      stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    2. zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie.
    W przedmiotowej sprawie należy zatem przeanalizować obydwa warunki wskazane
    powyżej.
    Odnosząc się do pierwszego warunku, zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej - oznacza to działalność zarobkową:
      a. wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b. polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c. polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków:
        po pierwsze, dana działalność musi być działalnością zarobkową,
        po drugie, działalnością wykonywaną w sposób zorganizowany oraz,
        po trzecie, w sposób ciągły.
    Tak więc, działalność gospodarcza to taka działalność, która:
    1. jest prowadzona w celu osiągnięcia dochodu, przy czym nawet ewentualna strata
      będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej,
      bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
    2. wykonywana jest w sposób ciągły. Jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako
      konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności
      określonych czynności celem osiągnięcia dochodu np. powtarzalna sprzedaż
      przedmiotów własności posiadających tożsamy charakter.
    3. prowadzona jest w sposób zorganizowany, co oznacza, że podejmowane działania są
      podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają
      wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym
      uczestnictwa w obrocie gospodarczym.
    Zatem, każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki stanowi w rozumieniu
    przepisów ww. ustawy pozarolniczą działalność gospodarczą niezależnie od tego, czy
    podatnik dokonał jej rejestracji.
    Sygnalizowane w judykaturze problemy związane ze stosowaniem tych przepisów biorą
    się z tego, że z ich treści trudno wyinterpretować w sposób jednoznaczny, gdzie przebiega
    granica między tym, co stanowi obrót nieprofesjonalny, a tym co należy rozpoznawać jako

    czynności związane z prowadzeniem pozarolniczej działalności gospodarczej (wyrok NSA z
    5 kwietnia 2016 r. sygn. akt II FSK 379/14, z 9 marca 2016 r. sygn. akt II FSK 1423/14, z 9
    kwietnia 2015 r. sygn. akt II FSK 773/13 i inne).
    Aby określoną działalność uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, musi ona mieć charakter zarobkowy.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktyczne osiągnąć. Jednakże brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie bowiem działalności
    gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego
    charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych
    potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Prowadzenie działalności gospodarczej we własnym imieniu oznacza, że związane z
    działalnością prawa i obowiązki dotyczą osoby fizycznej, która ją prowadzi. Podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą występuje jako podmiot niezależny prawnie od
    innych podmiotów, a podejmowane przez niego czynności rodzą bezpośrednio dla niego
    określone prawa i obowiązki.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    działalność gospodarcza wykonywana była w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym
    możliwe jest osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych
    formalnych elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie
    działalności gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę
    ocenia sam prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim
    obowiązków z działalnością tą związanych.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności o charakterze profesjonalnym, realizowanych w
    ramach mniej lub bardziej wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw.
    fazie przygotowawczej, związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie
    realizacji.
    Za takim rozumieniem pojęcia „zorganizowany” przemawia również definicja słownikowa.
    Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod
    redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać,
    zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły,
    wprowadzać porządek.
    Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej to jego wprowadzenie
    przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z pojęcia działalności gospodarczej
    przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on jednak możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z
    całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu
    konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca 2015 r.
    sygn. akt I SA/Po 919/14: „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest
    niezbędne, by powtarzane były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np.
    sprzedaż) będzie dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją
    czynnościami przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f”.

    Przez powtarzalność rozumie się ponadto cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Zasadniczego znaczenia dla rozstrzygnięcia tak zarysowanego problemu nabiera kwestia
    ustalenia właściwych relacji między regulacją art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (w związku z art. 5a pkt 6) a art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) tej
    ustawy.
    Wobec powyższego, w celu zakwalifikowania działań podjętych przez Państwa do
    właściwego źródła przychodu, należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań związanych z
    nabyciem oraz ze sprzedażą nieruchomości, o których mowa we wniosku.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    Wskazać należy, że dla oceny, czy dokonywane czynności spełniają kryteria działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych rozstrzygające znaczenie mają okoliczności, w jakich są one wykonywane. O
    prowadzeniu działalności gospodarczej przesądzają obiektywne i zewnętrzne jej przejawy,
    a nie przekonanie podatnika. W tym sensie nie ma i nie może mieć znaczenia, że
    określony podmiot prowadzący konkretną działalność nie ocenia jej (subiektywnie) jako
    działalności gospodarczej. Podatnik nie może zatem w sposób dowolny w zależności od
    stanu swojej świadomości czy przewidywanych korzyści podatkowych dokonywać
    swobodnej kwalifikacji poszczególnych kategorii przychodów do określonych źródeł
    przychodów.
    Powyższe potwierdza m.in. wyrok NSA z 11 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FSK 933/17.
    Dla uzyskiwania przychodów z działalności gospodarczej nie jest również konieczne, aby
    podatnik miał formalnie status przedsiębiorcy, nie jest wymagana rejestracja tej
    działalności w sposób przewidziany w odrębnych przepisach, dotyczących wymogów
    formalnych, jakie powinna spełnić osoba prowadząca działalność gospodarczą.
    Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że na podstawie sporządzonej w formie
    aktu notarialnego umowy zakupu z dnia 19 października 2022 r. nabyli Państwo na
    zasadach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej prawo własności lokalu
    mieszkalnego („Nieruchomość 1”), z którego własnością jest związany udział wynoszący 4
    /1000 części w nieruchomości wspólnej, którą stanowi grunt oraz części budynku i
    urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Umowa zakupu
    wskazanego mieszkania z dnia 19 października 2022 r. była poprzedzona zawarciem
    umowy przedwstępnej dotyczącej jego zakupu z dnia 22 września 2022 r.
    W dniu 28 lutego 2023 r. nabyli Państwu na zasadach ustawowej wspólności majątkowej
    małżeńskiej spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego („Nieruchomość 2”)
    wraz z prawem do korzystania sposób niezakłócony i uzgodniony ze spółdzielnią
    mieszkaniową na zasadach wyłączności z piwnicy. Umowa zakupu z dnia 28 lutego 2023 r.

    była poprzedzona zawarciem w formie aktu notarialnego umowy przedwstępnej
    dotyczącej zakupu wskazanego prawa z dnia 10 stycznia 2023 r.
    Kolejno miało miejsce zbycie nieruchomości przez Państwa, tj.: Nieruchomość 1 wraz ze
    wskazanym udziałem w nieruchomości wspólnej została zbyta przez Zainteresowanych na
    podstawie sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy sprzedaży z dnia 12 stycznia
    2024 r., przy czym zawarcie tej umowy było poprzedzone zawarciem w formie aktu
    notarialnego umowy przedwstępnej z dnia 22 listopada 2023 r. Nieruchomość 2 została
    zbyta przez Państwa na podstawie sporządzonej w formie aktu notarialnego umowy
    sprzedaży z dnia 19 listopada 2024 r.
    Zainteresowani dokonali wskazanych powyżej transakcji zbycia Nieruchomości 1 i
    Nieruchomości 2 korzystając z pośrednika w transakcjach sprzedaży nieruchomości.
    Poza opisanymi wcześniej nieruchomościami, byli Państwo właścicielami mieszkania, w
    którym Państwo mieszkali od 2021 do 2024 roku - mieszkanie to zostało nabyte za środki
    z kredytu bankowego oraz sprzedane w 2025 roku. Ponadto są Państwo również
    właścicielami dwóch innych mieszkań, tj.
        mieszkania, które jest obecnie przez Państwa zamieszkiwane - zostało ono nabyte
        za środki z pożyczki,
        mieszkania, które jest obecnie wynajmowane - zostało ono nabyte za środki z
        kredytu bankowego i pożyczki.
    Planują Państwo sprzedać w 2025 roku jedno z opisanych powyżej mieszkań. Przyczyną
    sprzedaży mieszkań przez Zainteresowanych jest m.in. wysokie oprocentowanie kredytów
    i pożyczek.
    Z punktu widzenia art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    działania dotyczące nieruchomości odpowiednio miały i będą miały charakter działalności
    zarobkowej, zorganizowanej i ciągłej, podejmowanej we własnym imieniu.
    Z opisanych okoliczności należy wnioskować, że zakupili Państwo nieruchomości już z
    zamiarem ich sprzedaży.
    Działania te miały zorganizowany charakter. Działali Państwo według określonego planu,
    mając na względzie cel, jakim jest wygenerowanie zysku ze sprzedaży każdego lokalu
    mieszkalnego.
    Działania miały ciągły charakter - na co wskazuje cykl działań podjętych w latach 2021-
    2025 i planowane dalej działania w zakresie sprzedaży lokali mieszkalnych.
    Opisane przez Państwa czynności, tj. nabywanie kilku lokali mieszkalnych, ich
    wyremontowanie i sprzedaż w krótkim odstępie czasu, a także planowana sprzedaż
    kolejnego lokalu mieszkalnego - świadczą niewątpliwie o zarobkowym charakterze
    przedmiotowej transakcji. Z całokształtu Państwa działań wynika, że nabyli Państwo
    przedmiotowe nieruchomości z zamiarem dalszej odsprzedaży, podejmując działania
    charakterystyczne dla profesjonalnego sprzedawcy nieruchomości.
    Stanowisko organu znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, np. w wyroku NSA z 25
    sierpnia 2011 r. sygn. akt II FSK 433/10, który stwierdził, że „w pełni należy podzielić
    wywód sądu pierwszej instancji, że w ustawowej (tej sprzed jak i po 1 stycznia 2007 r.) i
    uniwersalnej definicji działalności gospodarczej i zrównanej z nią definicji pozarolniczej
    działalności gospodarczej akcentuje się takie okoliczności jak m.in. działania
    niejednorazowe, podporządkowanie owej działalności regułom opłacalności i zysku (...)”.
    Należy również zauważyć, że dla przypisania podatnikowi prowadzenia działalności
    gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest
    konieczne wykazanie, czy już w momencie nabywania nieruchomości podatnik miał
    zamiar prowadzenia działalności gospodarczej i czy nieruchomości zostały nabyte w celu

    dalszej odsprzedaży, czy też na cele osobiste. Podobnie nie ma znaczenia, czy w
    momencie nabycia nieruchomości zamiarem właściciela było przeznaczenie jej do
    sprzedaży z zyskiem, lecz to, że podatnik podjął działania mające charakter ciągły,
    zorganizowany, nakierowany na uzyskanie zysku ze sprzedaży nieruchomości.
    Stanowisko takie potwierdza wyrok NSA z 4 kwietnia 2017 r. sygn. akt I FSK 1855/15, w
    którym Sąd stwierdził, że „nie tyle istotny w ustalonych okolicznościach był ściśle zamiar,
    jaki towarzyszył Skarżącej w momencie nabywania nieruchomości (ich cel, przeznaczenie),
    lecz całokształt późniejszych działań do nich się odnoszących, który statuował zakres
    zaangażowania Strony (i jej małżonka) w dokonywanie obrotu nieruchomościami”.
    Ponadto, jak wskazał WSA w Bydgoszczy w wyroku z 24 kwietnia 2019 r. sygn. akt. I SA/Bd
    108/19: „Bez znaczenia natomiast jest okoliczność, na jaki cel zostanie przeznaczony
    przychód/dochód osiągnięty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. Prawo do
    rozporządzania dochodem z tytułu sprzedaży działek nie determinuje kwalifikowania
    przychodu do określonego źródła przychodów, tj. z art. 10 ust. 1 pkt 3 czy z art. 10 ust. 1
    pkt 8 u.p.d.of”.
    W mojej ocenie podejmowane przez Państwa działania nie mieszczą się w zwykłym
    zarządzie własnym majątkiem, związanym ze zwykłym gospodarowaniem tym majątkiem i
    wskazują na działania o charakterze inwestycyjnym, typowe dla przedsięwzięć
    realizowanych w ramach działalności gospodarczej.
    Nie można zgodzić się z twierdzeniem, że lokale mieszkalne zostały nabyte przez Państwa
    do celów mieszkaniowych i na cele najmu.
    Trudno uznać, że te cele w Państwa przypadku zostały zrealizowane. W krótkim czasie po
    zakupie lokali mieszkalnych (19 października 2022 r. i 28 lutego 2023 r.), rozpoczęli
    Państwo prace remontowe. Natomiast w 2024 r. zdecydowali się Państwo na sprzedaż
    tych lokali mieszkalnych.
    Ponadto dokonali Państwo w 2025 r. sprzedaży innego lokalu mieszkalnego nabytego w
    2021 r., a także planują Państwo w 2025 r. sprzedaż kolejnego z dwóch posiadanych przez
    Państwa lokali mieszkalnych.
    Z całokształtu opisanego określonego zespołu Państwa konkretnych działań wynika więc,
    że przedmiotowa sprzedaż lokali mieszkalnych będzie następować w warunkach
    wskazujących na jej handlowy i zarobkowy charakter. Działania Państwa na przestrzeni lat
    nie miały charakteru przypadkowego i incydentalnego lecz są trwałym, planowym i
    zorganizowanym procesem. Podejmując ww. czynności, zaangażowali Państwo środki
    podobne do tych jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, tj. wykazali aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    Skoro podjęli Państwo działania wykonywane w sposób zorganizowany i ciągły oraz
    nakierowane na osiągnięcie przychodu z tytułu sprzedaży 4 lokali mieszkalnych, na
    gruncie badanej sprawy nie znajdzie zastosowania przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji przychód ten należy
    zakwalifikować do przychodów z działalności gospodarczej, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 3 tej ustawy i opodatkować zgodnie z zasadami przewidzianymi dla tego źródła.
    W przedmiotowej sprawie bez znaczenia pozostaje fakt, że chcą Państwo przeznaczyć
    środki uzyskane ze sprzedaży lokali mieszkalnych na własne cele mieszkaniowe
    przewidziane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    A tym zakresie Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.
    Jednocześnie nie udzieliłem odpowiedzi na pytanie Nr 2, Nr 3 i Nr 4, gdyż w konsekwencją
    zakwalifikowania sprzedaży lokali mieszkalnych do źródła - pozarolniczej działalności
    gospodarczej, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób

    fizycznych, brak jest możliwości zastosowania w odniesieniu do sprzedanych przez
    Państwa nieruchomości któregokolwiek ze zwolnień przedmiotowych wymienionych w
    art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W rozpatrywanej sprawie nie znajdzie również zastosowania przepis art. 22 ust. 6c ww.
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem zbycie następuje w
    wykonaniu działalności gospodarczej, a przepis ww. artykułu wyraźnie wskazuje, że
    dotyczy on odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), jeżeli
    odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
    W tej sytuacji rozpatrywanie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy oraz możliwości zaliczenia wydatków jako
    koszty uzyskania przychodu zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy jest niezasadne.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Powołane przez Państwa interpretacje zapadły w indywidualnych sprawach i nie są
    wiążące dla organu wydającego tą interpretację.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani A.A. (Zainteresowana będącą stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na
        platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r -
    Ordynacji podatkowej.