Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.735.2024.2.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-14
Teza: Uznanie czynności wykonywanych w ramach Etapów 1; 2 za
świadczenie kompleksowe, które powinno być opodatkowane
jako dostawa towaru z montażem, w rozumieniu art. 22 ust. 1
pkt 2 ustawy oraz prawo do odliczenia.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
miejsce-miejsce opodatkowania
odliczenia-prawo do odliczenia
usługi-usługi montażowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów instalowanych lub montowanych
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    12 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:
    - uznania czynności wykonywanych w ramach Etapów 1-2 za świadczenie kompleksowe,
      które powinno być opodatkowane jako dostawa towaru z montażem, w rozumieniu
      art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2);
    - prawa do odliczenia podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie
      towarów i usług niezbędnych do realizacji Zadania (pytanie oznaczone we wniosku nr
      3).
    Uzupełnili go Państwo pismem z 17 lutego 2025 r. (wpływ 17 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie oraz pismem z 5 marca 2025 r. (wpływ 5 marca 2025 r.).
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        A
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 5 marca 2024 r. Wnioskodawcy zawarli umowę konsorcjum (dalej: Umowa
    Konsorcjum) w celu:
    a) opracowania i złożenia wspólnej oferty na wykonanie zamówienia publicznego na
      dostawę i montaż (...) konstrukcji budynku wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną
      (dalej: Zadanie), realizowanego przez X (dalej: Zamawiający) oraz
    b) wspólnej realizacji Zadania w przypadku wyboru przez Zamawiającego złożonej przez
      Wnioskodawców oferty.
    Zgodnie z zapisami Umowy Konsorcjum, w ramach Zadania każdy z Wnioskodawców
    realizuje zakres robót/prac wskazany w załączniku nr 1 do Umowy Konsorcjum i
    samodzielnie wystawia faktury VAT bezpośrednio na rzecz Zamawiającego za wykonane
    etapy prac stosownie do podziału wynagrodzenia wskazanego w Umowie Konsorcjum.
    Oferta złożona przez Wnioskodawców została wybrana przez Zamawiającego, w związku z
    czym w dniu xx.xx.2024 r. pomiędzy Wnioskodawcami i Zamawiającym zawarta została
    umowa na realizację Zadania (dalej: Umowa).
    Zgodnie z Umową, Zadanie składa się z dwóch etapów:
    1. Etap 1 – wykonanie i dostawa konstrukcji budynku (...), tj.:
    a) opracowanie warsztatowego projektu wykonania (...), zawierającego szczegółowe
      rozkroje poszczególnych elementów i przedstawienie go do akceptacji Zamawiającego,
    b) wykonanie planu awaryjnego zamknięcia budynku i przedstawienie go do akceptacji
      Zamawiającego,
    c) dokonanie Montażu próbnego zgodnie z wytycznymi zawartymi w (...),

    d) wykonanie planu pakowania materiałów i przedstawienie go do akceptacji
      Zamawiającego,
    e) pakowanie materiałów,
    f) dostarczenie konstrukcji budynku (...) oraz przygotowanie materiałów do transportu
      zgodnie z wytycznymi zawartymi w (...),
    g) wykonanie innych czynności niezbędnych do należytej realizacji Umowy, zgodnie z (...)
    oraz
    2. Etap 2 – montaż konstrukcji budynku (...), tj.:
    a) wykonanie ramowego harmonogramu prac montażowych zgodnie z (...),
    b) wykonanie kompletnego montażu konstrukcji budynku zgodnie z projektem
      konstrukcji (...), projektem architektonicznym (...) i projektem wentylacji (...),
    c) prace wykończeniowe wraz z pozostałymi elementami systemu wentylacji zgodnie z
      projektem konstrukcji (...), projektem architektonicznym (...) i projektem wentylacji (...).
    Wykonanie powyższych świadczeń wymaga specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które
    posiadają Wnioskodawcy.
    Wszystkie czynności wykonywane przez Konsorcjum na podstawie Umowy są ze sobą
    ściśle powiązane i konieczne do wykonania celu Umowy jakim jest dostarczenie i
    zamontowanie budynku. Wykonanie danego etapu prac warunkuje przystąpienie do
    etapu kolejnego.
    Dostarczenie elementów konstrukcji budynku (...) realizowane będzie zgodnie z Formułą
    FCA (Free Carrier) w przypadku transportu kontenerami lub zgodnie z Formułą FAS (Free
    along ship) w przypadku transportu statkiem ekspedycyjnym wg INCOTERMS 2020.
    Następnie elementy zostaną załadowane na statek czarterowany przez Zamawiającego i
    dostarczone (...).
    Do obowiązków Wnioskodawców należy odprawa konstrukcji budynku, w tym m.in.
    uzyskanie zgody na eksport towaru, odprawa eksportowa zgodnie z obowiązującymi
    przepisami celnymi, uzyskanie wszelkich pozwoleń na transport towaru wewnątrz
    terminala portowego i transport konstrukcji pod miejsce rozładunku, w doku wskazanym
    przez Zamawiającego.
    Z tytułu należytego wykonywania Umowy Konsorcjum przysługuje wynagrodzenie zgodne
    ze złożoną przez Konsorcjum ofertą, które jest wynagrodzeniem ryczałtowym i obejmuje
    wszelkie koszty związane z realizacją przedmiotu Umowy – Etap 1 i Etap 2, w tym w
    szczególności: wartość przedmiotu dostawy, koszty związane z dokonaniem montażu
    próbnego, oraz z opracowaniem warsztatowego projektu wykonania (...), wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w związku z
    realizacją przedmiotu Umowy i przeniesienie prawa do zezwalania na wykonywanie
    zależnych praw autorskich do tych utworów, koszty przygotowania przedmiotu dostawy
    do transportu, wszelkie koszty transportu przedmiotu dostawy (...), koszty odpraw
    celnych, koszt rękojmi, koszt gwarancji, należne podatki, zysk, narzuty, ewentualne
    upusty, koszty opracowania i dostarczenia dokumentów, które zostaną przekazane w
    czasie realizacji przedmiotu Umowy, koszty sprzętu, wyposażenia technicznego, koszt
    montażu, koszt ubezpieczenia oraz pozostałe czynniki cenotwórcze związane z realizacją
    przedmiotu Umowy.
    Płatność wynagrodzenia za Zadanie będzie zrealizowana zgodnie z następującym
    harmonogramem:
    1) kwota stanowiąca 60% wynagrodzenia umownego brutto będzie wypłacona po
      podpisaniu przez strony ostatecznego protokołu odbioru Etapu 1 bez uwag,

    2) kwota stanowiąca 30% wynagrodzenia umownego brutto będzie wypłacona po
      podpisaniu przez strony protokołu odbioru końcowego prac montażowych,
    3) kwota stanowiąca 10% wynagrodzenia umownego brutto określonego w ust. 1 pkt 1
      Umowy będzie wypłacona po podpisaniu przez strony ostatecznego protokołu
      odbioru Etapu 2.
    Ponadto, Wnioskodawcy na własny pisemny wniosek otrzymają zaliczkę, która zostanie
    wypłacona pod warunkiem spełnienia następujących przesłanek:
    a) przedłożenia Zamawiającemu i zaakceptowania przez Zamawiającego zabezpieczenia
      należytego wykonania Umowy wniesionego przez Konsorcjum,
    b) podpisania Umowy,
    c) przedłożenia Zamawiającemu przez Konsorcjum oddzielnego zabezpieczenia zaliczki w
      formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej.
    Zarówno Wnioskodawcy, jak i Zamawiający mają siedzibę na terytorium Polski i są
    czynnymi podatnikami VAT.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    1. Czy Wnioskodawca – A oraz Zainteresowana niebędąca stroną postępowania – B, są
      zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług?
      Zarówno Spółka jak i B (dalej: Konsorcjant; Spółka i Konsorcjant dalej łącznie zwani:
      Wnioskodawcami) są zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku od towarów i
      usług.
    2. W którym konkretnie momencie następuje wykonanie przez Państwa (uczestników
      Konsorcjum) przedmiotu Zadania?
      Wykonanie przedmiotu Zadania nastąpi w momencie zakończenia prac Etapu 2
      Zadania, potwierdzonego Ostatecznym Protokołem odbioru Etapu 2 – czyli po
      zakończeniu montażu konstrukcji budynku wraz z wentylacją.
    3. Czy montaż konstrukcji budynku dokonywany jest przez Państwa (uczestników
      Konsorcjum) lub przez podmiot działający na Państwa rzecz?
      Tak, montaż konstrukcji budynku dokonywany będzie przez Wnioskodawców lub
      przez podmiot działający na rzecz Wnioskodawców.
    4. Na czym konkretnie będą polegały wykonywane czynności w zakresie montażu
      konstrukcji budynku oraz prace wykończeniowe wraz z pozostałymi elementami
      systemu wentylacji? Proszę wymienić poszczególne etapy czynności bez wskazywania
      technicznych szczegółów.
      Montaż konstrukcji budynku wraz z systemem wentylacji obejmie następujące prace:
        (...).
    5. Czy ww. czynności będą skomplikowaną operacją wymagającą specjalistycznej wiedzy i
      doświadczenia, znanych przede wszystkim Państwu?
      Ww. czynności będą skomplikowaną operacją wymagającą specjalistycznej wiedzy i
      doświadczenia, znanych przede wszystkim Wnioskodawcom.
    6. Czy bez Państwa wsparcia (bez specjalistycznej wiedzy i umiejętności) prawidłowy
      montaż konstrukcji budynku byłby niemożliwy?
      Tak, bez wsparcia, specjalistycznej wiedzy i umiejętności Wnioskodawców prawidłowy
      montaż konstrukcji budynku byłby niemożliwy.
    7. Na terytorium jakiego kraju będą znajdowały się towary/materiały, składające się na
      dostawę z montażem oraz kiedy/w którym momencie Państwo przeniosą prawo do
      rozporządzania nimi jak właściciel na Zamawiającego?

      Przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami/materiałami
      stanowiącymi elementy konstrukcji budynku na Zamawiającego nastąpi po dokonaniu
      przez Wnioskodawców ich odprawy celnej – towary/materiały będą znajdowały się
      wtedy na terenie (...), w doku wskazanym przez Zamawiającego.
    8. Czy realizowane przez Państwa czynności w zakresie montażu konstrukcji budynku
      wykonywane w ramach realizacji Zadania odnoszą się do konkretnie określonej
      nieruchomości, która jest identyfikowalna co do jej położenia (do nieruchomości,
      której lokalizacja jest określona w chwili świadczenia usługi)?
      Tak, realizowane przez Wnioskodawców czynności w zakresie montażu konstrukcji
      budynku wykonywane w ramach realizacji Zadania odnoszą się do konkretnej
      nieruchomości (...).
    9. Czy realizowane przez Państwa czynności wykonywane w ramach realizacji Zadania
      odnoszą się do konkretnych, co do miejsca położenia obiektów budowlanych?
      Tak, realizowane przez Wnioskodawców czynności wykonywane w ramach realizacji
      Zadania odnoszą się do konkretnego obiektu budowlanego (...).
    10. Gdyby świadczenie polegające na dostawie konstrukcji budynku wraz z montażem,
      znajdowało się na terytorium kraju, to czy przysługiwałoby Państwu prawo do
      odliczenia podatku naliczonego od realizacji ww. czynności?
      Tak, gdyby świadczenie polegające na dostawie konstrukcji budynku wraz z
      montażem, znajdowało się na terytorium kraju, to Wnioskodawcom przysługiwałoby
      prawo do odliczenia podatku naliczonego od realizacji ww. czynności.
    11. Czy uczestnicy Konsorcjum będą posiadali dokumenty, z których wynikać będzie
      związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi w ramach realizacji
      Zadania?
      Tak, Wnioskodawcy będą posiadali dokumenty, z których wynikać będzie związek
      odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi w ramach realizacji Zadania.
    Ponadto, w piśmie z 5 marca 2025 r. wskazali Państwo, że nadrzędnym celem
    Zamawiającego jest nabycie kompleksowego świadczenia polegającego na dostawie i
    montażu budynku w miejscu wskazanym przez Zamawiającego. Zamawiający oczekuje
    bowiem dostarczenia budynku w taki sposób aby możliwe było korzystanie z niego, co
    wymaga montażu. Zatem intencją Zamawiającego nie jest nabycie poszczególnych
    świadczeń odrębnie lecz obu etapów łącznie, co oznacza, że rozdzielenie etapów Zadania
    nie jest możliwe, ponieważ stanowiłoby działanie sztuczne i uniemożliwiałoby realizację
    Zadania.
    Pytania
    1. Czy świadczenie wykonywane przez Wnioskodawców na podstawie Umowy stanowi
      świadczenie kompleksowe?
    2. Jeżeli odpowiedź na pytanie nr 1 jest twierdząca, to czy świadczenie wykonywane przez
      Wnioskodawców na podstawie Umowy stanowi dostawę z montażem opodatkowaną
      w miejscu, w którym towary będące przedmiotem dostawy są montowane?
    3. Czy Wnioskodawcy są uprawnieni do odliczenia VAT wykazanego na fakturach
      dokumentujących nabycie towarów i usług niezbędnych do realizacji Zadania?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawców:
    1. Świadczenie wykonywane przez Wnioskodawców na podstawie Umowy stanowi
      świadczenie kompleksowe.

    2. Świadczenie wykonywane przez Wnioskodawców na podstawie Umowy stanowi
      dostawę z montażem opodatkowaną w miejscu, w którym towary będące
      przedmiotem dostawy są montowane.
    3. Wnioskodawcy są uprawnieni do odliczenia VAT wykazanego na fakturach
      dokumentujących nabycie towarów i usług niezbędnych do realizacji Zadania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców
    W zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei w świetle art. 8 ust. 1 ustawy o VAT świadczenie usług to każde świadczenie na
    rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
    prawnej, niebędące dostawą towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Co do zasady, każde świadczenie dla celów VAT powinno być traktowane odrębnie i
    niezależnie. Jeśli jednak kilka świadczeń obejmuje jedną dostawę towarów (usługę), to z
    ekonomicznego punktu widzenia nie należy takiej dostawy (usługi) sztucznie dzielić. Taka
    sytuacja będzie zachodzić w szczególności wtedy, kiedy mamy do czynienia ze
    świadczeniem o charakterze zasadniczym, w stosunku do którego pozostałe świadczenia
    mają charakter jedynie pomocniczy.
    Pojęcie świadczenia kompleksowego nie ma charakteru legalnego, jednak zostało
    wypracowane w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wydanych
    orzeczeniach na podstawie pierwotnie obowiązującej Szóstej Dyrektywy Rady (77/388
    /EWG) oraz obecnie obowiązującej Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006
    r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej i jest akceptowane również
    przez organy podatkowe.
    Przykładowo w wyroku z 25 lutego 1999 r. (sygn. C-349/96) TSUE uznał, że każde
    świadczenie usług powinno być, co do zasady, traktowane jako świadczenie odrębne i
    niezależne. Jeżeli jednak dwa lub więcej niż dwa świadczenia (czynności) dokonane przez
    podatnika na rzecz konsumenta są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w
    aspekcie gospodarczym jedną całość, to wszystkie te świadczenia lub czynności stanowią
    jednolite świadczenie, co ma miejsce w przypadku świadczeń opisanych w złożonym
    wniosku.
    Z wyroku TSUE z 19 lipca 2012 r. (sygn. C-44/11) wynika również, że usługa składająca się z
    kilku elementów, które są tak ściśle ze sobą powiązane, że stanowią obiektywnie jednolite
    świadczenie gospodarcze, stanowi świadczenie kompleksowe, podlegające
    opodatkowaniu na zasadach właściwych dla świadczenia głównego. W sposób bardziej
    szczegółowy istotę świadczenia kompleksowego przedstawiono w wyroku TSUE z 27
    października 2005 r. (sygn. C-41/04), wskazując, że jeżeli dwa świadczenia lub więcej są tak
    ściśle związane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną całość, której
    rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, to wszystkie te świadczenia lub czynności
    stanowią jedno świadczenie do celów stosowania podatku VAT.
    Również w wyroku TSUE z dnia 11 czerwca 2009 r. (sygn. C-572/07) wskazano, że „(...) w
    pewnych okolicznościach formalnie odrębne świadczenia, które mogą być wykonywane
    oddzielnie, a zatem które mogą oddzielnie prowadzić do opodatkowania lub zwolnienia,
    należy uznać za jednolitą czynność, jeżeli nie są od siebie niezależne. Jest tak na przykład
    w sytuacji, gdy można stwierdzić, że jedno lub więcej świadczeń stanowi świadczenie
    główne, a inne świadczenie lub świadczenia stanowią jedno lub więcej świadczeń
    pomocniczych dzielących los podatkowy świadczenia głównego. W szczególności dane
    świadczenie należy uważać za świadczenie pomocnicze w stosunku do świadczenia
    głównego, gdy dla klientów nie stanowi ono celu samego w sobie, lecz środek do
    korzystania na jak najlepszych warunkach z głównej usługi usługodawcy” oraz (...) jednolite

    świadczenie występuje w przypadku, gdy dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej
    czynności dokonane przez podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą
    obiektywnie jedno niepodzielne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby
    charakter sztuczny”.
    W ocenie TSUE istotny jest zatem aspekt ekonomiczny i funkcjonalny określonych
    świadczeń. Jeżeli ich rozdzielenie byłoby niecelowe i sztuczne, to nie ma powodu do
    traktowania ich odrębnie, choć hipotetycznie mogłyby stanowić odrębne czynności
    opodatkowane. W takim przypadku, aby ocenić kwalifikację podatkową świadczenia
    kompleksowego należy ustać, które z poszczególnych świadczeń składających się na
    świadczenie kompleksowe stanowi świadczenie główne.
    Zgodnie z wyrokiem TSUE z 25 lutego 1999 r. (sygn. C-349/96) rozróżnienie pomiędzy
    świadczeniem głównym a pomocniczym sprowadza się do tego, że świadczenie
    pomocnicze służy lepszemu wykorzystaniu świadczenia głównego (zasadniczego). Zatem
    oceniając relacje pomiędzy poszczególnymi czynnościami składającymi się na świadczenie
    kompleksowe należy ustalić, która z nich ma charakter zasadniczy, a która służy jedynie
    lepszemu wykonaniu tej pierwszej.
    Z orzeczeń TSUE można wywnioskować, iż dane świadczenie, na które składa się kilka
    czynności, może być uznane za świadczenie złożone (na potrzeby podatku VAT) w
    przypadku, gdy czynności składające się na to świadczenie mają następujące cechy:
    - elementy świadczenia są tak ściśle powiązane ze sobą, iż tworzą jedno świadczenie
      gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby sztuczny charakter,
    - czynności te nie są od siebie niezależne,
    - możliwe jest wyodrębnienie świadczenia głównego, które dla nabywcy stanowi
      podstawowy cel danej transakcji,
    - niektóre czynności mają charakter pomocniczy w stosunku do świadczenia głównego,
      tzn. nie stanowią one celu samego w sobie, ale środek do lepszego skorzystania ze
      świadczenia głównego.
    Bazując na orzecznictwie TSUE, polskie organy podatkowe (np. w indywidualnej
    interpretacji z 6 marca 2020 roku, sygn. 0112-KDIL3.4012.71.2019.2.JK) sformułowały
    następujące wnioski:
    1. „Za zasadę przewodnią należy przyjąć, że każde świadczenie powinno być uznane za
      odrębne i niezależne i tylko w pewnych okolicznościach odrębne świadczenia można
      uznać za jednolitą czynność.
    2. W przypadku, gdy wykonywana czynność stanowi dla klienta całość, nie należy jej
      rozbijać na poszczególne elementy składowe, lecz traktować jako jedno świadczenie,
      zgodnie z elementem, który nadaje całemu świadczeniu charakter dominujący. Jeżeli
      więc wykonywanych jest więcej czynności, a są ze sobą ściśle powiązane oraz stanowią
      całość pod względem ekonomicznym i gospodarczym, to dla potrzeb VAT należy
      potraktować je jako jedną czynność opodatkowaną.
    3. W przypadku, gdy wykonana usługa stanowi jedno świadczenie w aspekcie
      gospodarczym, w ramach którego jeden z elementów stanowi świadczenie główne
      /zasadnicze, a inny pomocnicze/uboczne, to usługę należy uznać za usługę
      pomocniczą w stosunku do usługi zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla klienta celu
      samego w sobie, lecz jest środkiem do lepszego wykorzystania usługi zasadniczej.
    4. Odrębna kalkulacja wynagrodzenia za poszczególne czynności składające się na
      kompleksową usługę, nie uzasadnia podziału takiej usługi na potrzeby opodatkowania.
      Podobnie sposób fakturowania nie ma wpływu na reżim opodatkowania usług
      kompleksowych.

    5. Kryterium odrębności często stosowane w kontekście świadczeń złożonych opiera się
      na weryfikacji, czy poszczególne świadczenia mogą występować w obrocie
      gospodarczym niezależnie i czy mogą być wykonane przez dowolny inny podmiot”.
    Kompleksowe świadczenie może stanowić w szczególności dostawa towarów z montażem,
    co potwierdził także TSUE w wyroku w sprawie C-111/05 (A. sp. jawna aktiebolaget NN
    przeciwko Skatteverket) wskazując, że „(...) dobro materialne może być przedmiotem
    instalacji lub montażu, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dostawcę lub na
    jego rzecz, bez utraty przez transakcję charakteru „dostawy towaru”. Jeżeli bowiem prace
    instalacyjne (montażowe) są niezbędne dla korzystania z instalowanego towaru i nawet
    jeżeli instalacja (montaż) ta wykracza poza proste czynności podłączeniowe oraz wymaga
    zaangażowania poważnych środków, to nie powoduje to, że świadczenie usług ma
    charakter dominujący względem dostawy towaru.
    W opisanym w złożonym wniosku zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawcy dokonują na rzecz
    Zamawiającego dostawy konstrukcji budynku wraz z montażem. W celu wykonania tego
    świadczenia Konsorcjum wykonuje także szereg czynności pobocznych, takich jak
    organizacja montażu próbnego konstrukcji budynku, transportu elementów konstrukcji
    budynku do portu oraz odprawa celna eksportowa. Przy czym nadrzędnym celem
    Zamawiającego jest nabycie kompleksowego świadczenia polegającego na dostawie i
    montażu budynku w miejscu wskazanym przez Zamawiającego, a zatem wszelkie
    świadczenia są podporządkowane ww. celowi głównemu.
    Zdaniem Wnioskodawców, nie ulega wątpliwości, iż intencją Zamawiającego nie jest
    nabycie poszczególnych świadczeń oddzielnie, tj. osobno pojedynczych elementów
    konstrukcji budynku oraz odrębnie usług polegających na transporcie, próbnym montażu
    czy ostatecznym montażu budynku. Zamawiający nie posiada bowiem wystarczającej
    wiedzy oraz zasobów, aby dokonać samodzielnego montażu budynku. Wszystkie
    czynności towarzyszące wykonaniu Umowy i przypisane na podstawie tej umowy do
    Wnioskodawców nie stanowią bowiem prostych czynności, które wykonać może każdy
    podmiot, lecz wymagają specjalistycznej wiedzy i umiejętności, a nierzadko dostępu do
    tajemnicy przedsiębiorstwa Wnioskodawców. Taką wiedzę i umiejętności, jak wskazano w
    opisie zdarzenia przyszłego, posiadają Wnioskodawcy.
    W opinii Wnioskodawców, wszystkie czynności wykonywane przez nich na podstawie
    Umowy są tak ściśle powiązane, że obiektywnie tworzą w aspekcie gospodarczym jedną
    całość. Ich rozdzielenie byłoby niecelowe i sztuczne, a w wielu przypadkach niemożliwe. W
    związku z tym, świadczenie wykonywane przez Wnioskodawców na podstawie Umowy
    stanowi świadczenie kompleksowe.
    W zakresie pytania nr 2
    W świetle art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, czynnościami opodatkowanymi VAT są m.in. odpłatna
    dostawa towarów, a także eksport towarów.
    Co do zasady, miejscem dostawy towarów w przypadku towarów wysyłanych lub
    transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią
    jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu do nabywcy i przepis ten ma zastosowanie także do towarów eksportowanych
    (art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT).
    Zgodnie jednak z punktem 2 tegoż przepisu, w przypadku towarów, które są instalowane
    lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich
    dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz, miejscem ich dostawy jest miejsce, w
    którym towary są instalowane lub montowane. Nie uznaje się przy tym za instalację lub
    montaż prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub
    instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.

    Zdaniem Wnioskodawców, świadczenie stanowiące przedmiot stanu faktycznego
    przedstawionego w niniejszym wniosku stanowi właśnie dostawę z montażem, o której
    mowa w ww. przepisach.
    Jak wskazano w doktrynie, przepis art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT „znajduje
    zastosowanie, gdy przedmiotem transakcji jest jedno kompleksowe świadczenie
    zawierające element dostawy towarów oraz element usługowy (montaż lub instalację),
    przy czym dominującym elementem w ramach kompleksowego świadczenia jest ten
    pierwszy” (J. Martini, P. Skorupa, M. Wojda, VAT. Komentarz, Legalis 2014).
    W opinii Wnioskodawców nie ulega wątpliwości, że w przedstawionym stanie faktycznym
    najważniejszym elementem świadczenia kompleksowego jest dostawa konstrukcji
    budynku. Stanowi ona zasadniczy cel Zamawiającego. Nie ma uzasadnienia dla przyjęcia,
    że świadczeniem głównym jest jakiekolwiek inne świadczenie składające się na
    przedmiotową czynność kompleksową. Wszystkie one służą bowiem realizacji
    zasadniczego celu, którym jest dostarczenie konstrukcji budynku wraz z jego montażem.
    Natomiast sam montaż jest świadczeniem uzupełniającym dostarczenie konstrukcji
    budynku, Zamawiający oczekuje bowiem dostarczenia budynku w taki sposób by możliwe
    było korzystanie z niego, co wymaga jego montażu. Mamy zatem do czynienia z transakcją
    dostawy towarów w postaci konstrukcji budynku.
    Jednocześnie jednak, miejscem opodatkowania przedmiotowej transakcji dostawy
    towarów będzie miejsce ich zamontowania. Są one bowiem montowane przez
    Wnioskodawców i nie zachodzi przesłanka negatywna z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT,
    która odnosi się do prostych czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego
    lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Z ugruntowanego orzecznictwa organów podatkowych wynika, że przez „proste
    czynności” należy rozumieć działania umożliwiające funkcjonowanie danego towaru, które
    potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Zatem, za montaż lub
    instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej wiedzy i
    umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub instalowanego
    towaru (tak przykładowo Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) w
    interpretacji indywidualnej z dnia 18 listopada 2022 r, sygn. 0114-KDIP1-2.4012.
    410.2022.2.RST).
    Zdaniem Wnioskodawców, nie sposób uznać, że montaż konstrukcji budynku ma
    charakter prosty i mógłby zostać wykonany przez Zamawiającego – jest to bowiem proces
    skomplikowany i wymagający specjalistycznej wiedzy.
    Biorąc pod uwagę powyższe, świadczenie wykonywane przez Wnioskodawców na
    podstawie Umowy, stanowi dostawę z montażem opodatkowaną w miejscu, w którym
    towary będące przedmiotem dostawy są montowane.
    W zakresie pytania nr 3
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Prawo do
    odliczenia występuje z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w ustawie o VAT (w
    szczególności przewidzianych w art. 88 ustawy o VAT).
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, bądź dokonania całości lub
    części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi (art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o
    VAT).
    Ponadto, zgodnie z art. 86 ust. 8 ww. ustawy, podatnik ma również prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego jeżeli nabyte towary i usługi
    dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju,

    jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na terytorium
    kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek odliczonego podatku z
    tymi czynnościami.
    Świadczenie dokonywane w ramach Umowy w postaci dostawy z montażem konstrukcji
    budynku byłoby opodatkowane VAT jeśli czynności te byłyby wykonywane na terytorium
    kraju. A zatem Wnioskodawcom przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego w
    związku z nabyciem towarów i usług dokonywanym na potrzeby realizacji Umowy, przy
    założeniu, że:
    - zostaną spełnione pozostałe warunki przewidziane w art. 86 ustawy o VAT, w
      szczególności po stronie sprzedawcy/usługodawcy powstanie obowiązek podatkowy z
      tytułu dokonanej na rzecz danego Wnioskodawcy dostawy/świadczenia usług, a dany
      Wnioskodawca otrzyma faktury VAT dokumentujące zakup;
    - nie będą zachodzić przesłanki negatywne odliczenia VAT naliczonego, sformułowane w
      art. 88 ustawy o VAT oraz
    - Wnioskodawcy będą posiadali dokumenty, w których wynikać będzie związek
      odliczonego podatku ze świadczeniami wykonanymi w ramach Umowy.
    W związku z powyższym Wnioskodawcy wnoszą o potwierdzenie prawidłowości
    stanowiska przedstawionego na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terytorium kraju – rozumie się przez to
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Co należy rozumieć przez „przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel” określił Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-320/88. W
    orzeczeniu tym stwierdza się, że dla uznania danej czynności za opodatkowaną dostawę
    towarów, nie ma znaczenia to, czy dochodzi do przeniesienia własności według prawa

    właściwego dla danego kraju. Regulacja ta ma zastosowanie do każdego przeniesienia
    prawa do rozporządzania towarem na inny podmiot, które to przeniesienie skutkuje tym,
    że strona ta uzyskuje de facto możliwość korzystania z rzeczy tak jak właściciel, nawet
    jeżeli nie wiąże się to z przeniesieniem własności. W tym orzeczeniu, odnosząc się do
    dostawy towarów, Trybunał posłużył się terminem przeniesienia „własności w sensie
    ekonomicznym”, podkreślając tym samym uniezależnienie opodatkowania od
    przeniesienia własności towarów. Oznacza to więc, że na gruncie przedmiotowego
    przepisu kluczowym elementem jest przeniesienie, w istocie rzeczy, praktycznej kontroli
    nad rzeczą i możliwości dysponowania nią.
    Zatem pojęcie „przeniesienie prawa do rozporządzania jak właściciel” dotyczy tego rodzaju
    czynności, która daje otrzymującemu towar prawo do postępowania z nim jak właściciel.
    Chodzi przede wszystkim o możliwość faktycznego dysponowania rzeczą, a nie
    rozporządzania nią w sensie prawnym. Istotą dostawy towarów nie jest bowiem
    przeniesienie prawa własności, zatem zwrotu „prawo do rozporządzania jak właściciel” nie
    można interpretować jako „prawa własności”.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy,
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    W myśl art. 2 ust. 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Natomiast zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów, które są instalowane lub
      montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich
      dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz – miejsce, w którym towary są
      instalowane lub montowane; nie uznaje się za instalację lub montaż prostych
      czynności umożliwiających funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru
      zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Przy czym wskazać należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują
    pojęć „montaż lub instalacja”, niemniej jednak stosownie do cytowanego art. 22 ust. 1 pkt
    2 ustawy, do instalacji lub montażu nie zalicza się prostych czynności umożliwiających
    funkcjonowanie montowanego lub instalowanego towaru zgodnie z jego przeznaczeniem.
    Jako „proste czynności” należy rozumieć działania, umożliwiające funkcjonowanie danego
    towaru/sprzętu, które potencjalny nabywca mógłby wykonać we własnym zakresie. Zatem,
    za montaż lub instalację należy uznać takie czynności, które wymagają specjalistycznej
    wiedzy i umiejętności znanych przede wszystkim dostawcy montowanego lub
    instalowanego towaru/sprzętu.
    Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowani zawarli umowę konsorcjum (dalej: Umowa
    Konsorcjum) w celu:
    a) opracowania i złożenia wspólnej oferty na wykonanie zamówienia publicznego na
      dostawę i montaż (...) konstrukcji budynku wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną
      (Zadanie), realizowanego przez X (Zamawiający) oraz
    b) wspólnej realizacji Zadania w przypadku wyboru przez Zamawiającego złożonej przez
      Wnioskodawców oferty.
    Zgodnie z zapisami Umowy Konsorcjum, w ramach Zadania każdy z Wnioskodawców
    realizuje zakres robót/prac wskazany w załączniku nr 1 do Umowy Konsorcjum i
    samodzielnie wystawia faktury VAT bezpośrednio na rzecz Zamawiającego za wykonane

    etapy prac stosownie do podziału wynagrodzenia wskazanego w Umowie Konsorcjum.
    Oferta złożona przez Wnioskodawców została wybrana przez Zamawiającego, w związku z
    czym, pomiędzy Zainteresowanymi i Zamawiającym zawarta została umowa na realizację
    Zadania (Umowa). Umowa jest realizowana w ramach dwóch Etapów:
    - Etap 1 – wykonanie i dostawa konstrukcji budynku (...);
    - Etap 2 – montaż konstrukcji budynku (...).
    Dostarczenie elementów konstrukcji budynku (...) realizowane będzie zgodnie z Formułą
    FCA (Free Carrier) w przypadku transportu kontenerami lub zgodnie z Formułą FAS (Free
    along ship) w przypadku transportu statkiem ekspedycyjnym wg INCOTERMS 2020.
    Następnie elementy zostaną załadowane na statek czarterowany przez Zamawiającego i
    dostarczone (...).
    Z tytułu należytego wykonywania Umowy Konsorcjum przysługuje wynagrodzenie zgodne
    ze złożoną przez Konsorcjum ofertą, które jest wynagrodzeniem ryczałtowym i obejmuje
    wszelkie koszty związane z realizacją przedmiotu Umowy – Etap 1 i Etap 2, w tym w
    szczególności: wartość przedmiotu dostawy, koszty związane z dokonaniem montażu
    próbnego, oraz z opracowaniem warsztatowego projektu wykonania (...), wynagrodzenie
    za przeniesienie autorskich praw majątkowych do utworów powstałych w związku z
    realizacją przedmiotu Umowy i przeniesienie prawa do zezwalania na wykonywanie
    zależnych praw autorskich do tych utworów, koszty przygotowania przedmiotu dostawy
    do transportu, wszelkie koszty transportu przedmiotu dostawy (...), koszty odpraw
    celnych, koszt rękojmi, koszt gwarancji, należne podatki, zysk, narzuty, ewentualne
    upusty, koszty opracowania i dostarczenia dokumentów, które zostaną przekazane w
    czasie realizacji przedmiotu Umowy, koszty sprzętu, wyposażenia technicznego, koszt
    montażu, koszt ubezpieczenia oraz pozostałe czynniki cenotwórcze związane z realizacją
    przedmiotu Umowy. Płatność wynagrodzenia jest realizowana zgodnie z ustalonym
    harmonogramem. Wnioskodawcy na własny pisemny wniosek otrzymają zaliczkę, która
    zostanie wypłacona pod warunkiem spełnienia następujących przesłanek:
    a) przedłożenia Zamawiającemu i zaakceptowania przez Zamawiającego zabezpieczenia
      należytego wykonania Umowy wniesionego przez Konsorcjum,
    b) podpisania Umowy,
    c) przedłożenia Zamawiającemu przez Konsorcjum oddzielnego zabezpieczenia zaliczki w
      formie gwarancji bankowej lub ubezpieczeniowej.
    Państwa wątpliwości dotyczą w pierwszej kolejności ustalenia, czy świadczenie
    wykonywane przez uczestników Konsorcjum na podstawie zawartej Umowy na realizację
    Zadania stanowi świadczenie kompleksowe jako dostawa towaru z montażem, które
    powinno podlegać opodatkowaniu w miejscu, w którym towary będące przedmiotem
    dostawy są montowane (pytanie oznaczone we wniosku nr 1 i nr 2).
    Wskazać należy, że umowa konsorcjum nie występuje ani w prawie cywilnym, ani
    podatkowym. Zawieranie takich porozumień jest jednak dopuszczalne (w ramach
    swobody umów).
                1Stosownie do art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Co do zasady, konsorcjum jest organizacją zrzeszającą kilka podmiotów gospodarczych na
    określony czas, w konkretnym celu. Konsorcjum nie jest jednak podmiotem
    gospodarczym, nie posiada osobowości prawnej ani podmiotowości prawnej, nie musi być
    rejestrowane, ani mieć odrębnej nazwy czy też siedziby. Podmioty tworzące konsorcjum
    są, co do zasady, niezależne w swoich dotychczasowych działaniach (czyli w działaniach

    niezwiązanych z konsorcjum), a w działaniach związanych z konsorcjum, realizują wspólne
    przedsięwzięcie objęte porozumieniem.
    Zawierając umowę konsorcyjną podmioty mogą określić, kto będzie reprezentował
    konsorcjum na zewnątrz (może to być także osoba trzecia). Co do zasady, konsorcja nie
    mają też wspólnego majątku (chociaż mogą mieć wspólne konto rozliczeniowe), a wszelkie
    formy płatności regulowane są przez firmę lub osobę reprezentującą konsorcjum.
    Jednocześnie należy wskazać, że aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.
    Jak stanowi art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Konsorcjum – w świetle obowiązujących przepisów prawa podatkowego – nie może być
    uznane za podatnika VAT. Oznacza to, że relacji zachodzących pomiędzy stronami umowy
    konsorcjum (podatnikami VAT), dla potrzeb podatku od towarów i usług, nie należy
    oceniać na zasadach wewnętrznych rozliczeń konsorcjum. Powyższego nie zmienia
    okoliczność, że w przypadku umów konsorcjum dopuszczalne jest zawarcie ustaleń, że
    rozliczenia gospodarcze i księgowe, w tym dotyczące podpisywania umów i wystawiania
    faktur za prace wykonane przez uczestników konsorcjum na rzecz podmiotów
    zamawiających, te prace na podstawie zawartego z nimi kontraktu – będzie dokonywał
    wytypowany przez uczestników konsorcjum podmiot wiodący.
    Przedsiębiorcy działający w ramach konsorcjum są odrębnymi podatnikami VAT. Powyższe
    oznacza, że działając w ramach konsorcjum, powinni oni do dokonywanych rozliczeń
    stosować ogólne reguły wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług oraz aktów
    wykonawczych do niej, w tym także w zakresie wystawiania faktur dokumentujących
    wykonywane przez nich czynności. Uczestnicy Konsorcjum z uwagi na swą odrębność
    prawnopodatkowną w zakresie podatku od towarów i usług zobowiązani są do
    dokumentowania dokonywanych świadczeń, odpłatnej dostawy towarów/odpłatnego
    świadczenia usług. Ponadto wybierają oni spośród siebie podmiot, który będzie
    odpowiedzialny za rozliczenia ze zleceniodawcą.
    Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że to strony konsorcjum określają w umowie
    konsorcjum sposób rozliczeń między sobą, jak i zamawiającym (inwestorem), tj. sposób
    wystawiania faktur, należnego wynagrodzenia, terminów wykonania prac oraz kwestii
    odpowiedzialności za przydzielone im zadania z tytułu realizacji celu nałożonego na nich
    przez inwestora (zamawiającego) w ramach zlecenia/przetargu. W praktyce, w umowie
    konsorcjum strony mogą wyznaczyć lidera konsorcjum (który m.in. pełni funkcję
    reprezentacyjną oraz prowadzi rozliczenia z inwestorem), a także mogą ustanowić, że
    każdy podmiot – jako uczestnik konsorcjum – świadczy usługi bezpośrednio na rzecz
    inwestora.
    Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy prawa oraz zasady funkcjonowania konsorcjum,
    w tym zasadę odrębności podatników, którzy występują wobec siebie w relacji lider
    konsorcjum – partner konsorcjum, stwierdzić należy, że uczestnicy konsorcjum
    zobowiązani są do dokumentowania realizowanych świadczeń oraz wyboru podmiotu,
    który będzie odpowiedzialny za rozliczenia ze zleceniodawcą.

    Odnosząc się natomiast do Państwa wątpliwości wyrażonych w pytaniu oznaczonym nr 1,
    tj. ustalenia, czy świadczenie wykonywane przez Państwa (uczestników Konsorcjum) na
    podstawie zawartej Umowy na realizację Zadania polegającego na dostawie i montażu (...)
    konstrukcji budynku wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną, stanowi świadczenie
    kompleksowe, wskazać należy, że co do zasady każde świadczenie dla celów
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i
    niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedno świadczenie obejmuje z ekonomicznego punktu
    widzenia kilka świadczeń, świadczenie to nie powinno być sztucznie dzielone dla celów
    podatkowych.
    Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za czynność zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy
    traktuje się jako czynności pomocnicze, do których stosuje się te same zasady
    opodatkowania, co do czynności zasadniczej.
    Aby móc wskazać, że dane świadczenie jest świadczeniem złożonym (kompleksowym),
    powinno składać się ono z różnych czynności, których realizacja prowadzi jednak do
    jednego celu. Na świadczenie kompleksowe składa się więc kombinacja różnych
    czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia
    głównego, na które składają się różne czynności pomocnicze. Natomiast czynność należy
    uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do
    pełnego zrealizowania lub wykorzystania świadczenia zasadniczego. Pojedyncza czynność
    traktowana jest zatem jak element świadczenia kompleksowego wówczas, jeżeli cel
    świadczenia czynności pomocniczej jest zdeterminowany przez czynność główną oraz nie
    można wykonać lub wykorzystać czynności głównej bez czynności pomocniczej.
    Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, świadczenie nie powinno być dzielone dla
    celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będzie jedno świadczenie kompleksowe,
    obejmujące kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład wykonywanego
    świadczenia wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności
    głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma
    podstaw dla traktowania ich jako elementu świadczenia kompleksowego.
    Stanowisko takie przedstawił również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (zwany
    dalej TSUE) w wyroku z dnia 25 lutego 1999 r., nr C-349/96, Card Protection Plan Ltd (CPP)
    przeciwko Commissioners of Customs and Excise, ECLI:EU:C:1999:93, stwierdzając, że:
    „Pojedyncze świadczenie ma miejsce zwłaszcza wtedy, gdy jedną lub więcej części
    składowych uznaje się za usługę zasadniczą, podczas gdy inny lub inne elementy traktuje
    się jako usługi pomocnicze, do których stosuje się te same zasady opodatkowania, co do
    usługi zasadniczej. Usługę należy uznać za usługę pomocniczą w stosunku do usługi
    zasadniczej, jeśli nie stanowi ona dla klienta celu samego w sobie, lecz jest środkiem do
    lepszego wykorzystania usługi zasadniczej”.
    Odnosząc się do zagadnienia będącego przedmiotem wniosku, wskazać również należy,
    że:
    - w wyroku z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04 Levob Verzekeringen BV v.
      OV Bank NV przeciwko Staatssecretaris van Financien, ECLI:EU:C:2005:649, TSUE
      wskazał, że po pierwsze z art. 2 ust. 1 szóstej dyrektywy wynika, że każda transakcja
      powinna być uznawana za odrębną i niezależną, a po drugie, że czynność złożona z
      jednego świadczenia w sensie ekonomicznym nie powinna być sztucznie rozdzielana,
      by nie zakłócać funkcjonowania podatku VAT. W ocenie TSUE, aby określić, czy mamy
      do czynienia z jednym świadczeniem, należy przede wszystkim poszukać elementów
      charakterystycznych dla rozpatrywanej czynności celem ustalenia, czy podatnik
      dostarcza konsumentowi kilka odrębnych świadczeń głównych, czy też jedno
      świadczenie (pkt 20 wyroku). Podobnie jest w przypadku, jeśli dwa (lub więcej)
      świadczenia (lub czynności) dokonane przez podatnika na rzecz konsumenta,

      rozumianego jako przeciętny konsument, są tak ściśle związane, że stanowią one
      obiektywnie jedno tylko nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie
      miałoby charakter sztuczny (pkt 22 wyroku),
    - w wyroku z dnia 27 września 2012 r. w sprawie C-392/11, Field Fisher Waterhouse LLP
      przeciwko Commissioners for Her Majesty’s Revenue and Customs, ECLI:EU:C:2012:
      597, TSUE wskazał, że aby móc uznać, że ogół świadczeń zapewnianych przez
      wynajmującego najemcy stanowi jedno świadczenie, należy zbadać czy wykonywane
      świadczenia stanowią jedno nierozerwalne świadczenie gospodarcze, którego
      rozdzielenie miałoby charakter sztuczny, czy też obejmują one świadczenie główne,
      względem którego pozostałe świadczenia mają charakter dodatkowy (pkt 22 wyroku).
    Charakter danego świadczenia należy oceniać biorąc pod uwagę punkt widzenia nabywcy
    oraz cechy charakterystyczne tego świadczenia (vide: wyrok TSUE z dnia 21 lutego 2008 r.
    w sprawie C-425/06 Part Service srl, ECLI:EU:C:2008:108, pkt 51-53; z dnia 11 czerwca 2009
    r. w sprawie C-572/07 RLRE Tellmer Property sro, ECLI:EU:C:2009:365, pkt 17-19 oraz z
    dnia 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV, ECLI:EU:C:
    2009:722, pkt 36-38).
    W tym miejscu warto zwrócić uwagę na opinię rzecznik generalnej Juliane Kokott z dnia 22
    października 2020 r. do sprawy C-581/19 Frenetikexito-Unipessoal Lda przeciwko
    Autoridade Tributária e Aduaneira, ECLI:EU:C:2020:855, gdzie wskazano, że „W przypadku
    jednego świadczenia złożonego kilka elementów świadczenia tworzy świadczenie sui
    generis. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału takie świadczenie występuje w sytuacji, w
    której dwa lub więcej elementów albo dwie lub więcej czynności dokonane przez
    podatnika są ze sobą tak ściśle związane, że tworzą obiektywnie tylko jedno, niepodzielne
    świadczenie gospodarcze, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny. Trybunał
    ustala, czy ma to miejsce, określając elementy charakterystyczne, a tym samym istotę
    danej transakcji, z punktu widzenia przeciętnego konsumenta (22)”.
    Rzecznik Generalna Juliane Kokott w ww. opinii wskazała również, że: „Wskazówką
    świadczącą o istnieniu jednego świadczenia złożonego jest też jednolity cel gospodarczy
    transakcji (26). Jeżeli przeciętnemu świadczeniobiorcy zależy właśnie na połączeniu kilku
    świadczeń, przemawia to za istnieniem jednego świadczenia złożonego. W świetle
    orzecznictwa Trybunału, jedno świadczenie złożone występuje wtedy, kiedy wszystkie
    elementy świadczenia są niezbędne dla osiągnięcia jego celu (27)”. Rzecznik Generalna
    zauważyła także, że „uzgodnienie odrębnych cen za poszczególne elementy świadczenia
    również jest jedynie wskazówką przemawiającą za istnieniem kilku niezależnych
    świadczeń (31)”. Należy zauważyć, że powołaną wyżej opinię podzielił TSUE w wydanym w
    dniu 4 marca 2021 r. wyroku C-581/19.
    Świadczenie kompleksowe ma zatem miejsce wówczas, gdy relacja poszczególnych
    czynności (świadczeń) wykonywanych na rzecz jednego nabywcy, dzieli je na świadczenie
    podstawowe i świadczenia pomocnicze – tzn. takie, które umożliwiają skorzystanie ze
    świadczenia podstawowego (lub są niezbędne dla możliwości skorzystania ze świadczenia
    podstawowego). Jeżeli jednak świadczenia te można rozdzielić tak, że nie zmieni to ich
    charakteru ani wartości z punktu widzenia nabywcy – wówczas świadczenia takie powinny
    być traktowane jako dwa (lub więcej) niezależnie opodatkowane świadczenia.
    W konsekwencji powyższego, w przypadku świadczeń o charakterze złożonym o sposobie
    opodatkowania, decyduje to, czy w danych okolicznościach mamy do czynienia z jednym
    świadczeniem kompleksowym, czy też z szeregiem jednostkowych świadczeń. Świadczenie
    o charakterze złożonym podlega opodatkowaniu według jednolitych zasad właściwych dla
    świadczenia głównego.
    Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem
    usług, powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter
    dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg –
    Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko

    Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04,
    Levob Verzekeringen BV i OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien. Jeżeli elementem
    dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia
    prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter
    pomocniczy lub uboczny, wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku, gdy istotą
    transakcji będą inne czynności, to mimo, że w ramach takiej transakcji może także
    wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, dokonują Państwo na rzecz
    Zamawiającego dostawy konstrukcji budynku wraz z montażem. W celu wykonania tego
    świadczenia Konsorcjum wykonuje szereg czynności pobocznych, takich jak organizacja
    montażu próbnego konstrukcji budynku, transportu elementów konstrukcji budynku do
    portu oraz odprawa celna eksportowa. Przy czym nadrzędnym celem Zamawiającego jest
    nabycie kompleksowego świadczenia polegającego na dostawie i montażu budynku wraz
    z niezbędną infrastrukturą, w miejscu wskazanym przez Zamawiającego, zatem wszelkie
    świadczenia są podporządkowane ww. celowi głównemu. Zadanie realizowane przez
    Państwa w ramach zawartej Umowy składa się z dwóch etapów:
    1. Etap 1 – wykonanie i dostawa konstrukcji budynku (...), tj.:
    a) opracowanie warsztatowego projektu wykonania (...), zawierającego szczegółowe
      rozkroje poszczególnych elementów i przedstawienie go do akceptacji Zamawiającego,
    b) wykonanie planu awaryjnego zamknięcia budynku i przedstawienie go do akceptacji
      Zamawiającego,
    c) dokonanie montażu próbnego zgodnie z wytycznymi zawartymi w (...),
    d) wykonanie planu pakowania materiałów i przedstawienie go do akceptacji
      Zamawiającego,
    e) pakowanie materiałów,
    f) dostarczenie konstrukcji budynku (...) oraz przygotowanie materiałów do transportu
      zgodnie z wytycznymi zawartymi w (...),
    g) wykonanie innych czynności niezbędnych do należytej realizacji Umowy, (...)
    oraz
    2. Etap 2 – montaż konstrukcji budynku (...), tj.:
    a) wykonanie ramowego harmonogramu prac montażowych zgodnie z (...)
    b) wykonanie kompletnego montażu konstrukcji budynku zgodnie z projektem
      konstrukcji (...), projektem architektonicznym (...) i projektem wentylacji (...),
    c) prace wykończeniowe wraz z pozostałymi elementami systemu wentylacji zgodnie z
      projektem konstrukcji (...), projektem architektonicznym (...) i projektem wentylacji (...).
    Do obowiązków Wnioskodawców należy również odprawa konstrukcji budynku, w tym m.
    in. uzyskanie zgody na eksport towaru, odprawa eksportowa zgodnie z obowiązującymi
    przepisami celnymi, uzyskanie wszelkich pozwoleń na transport towaru wewnątrz
    terminala portowego i transport konstrukcji pod miejsce rozładunku.
    Płatność wynagrodzenia za Zadanie będzie zrealizowana zgodnie z następującym
    harmonogramem:
    1) kwota stanowiąca 60% wynagrodzenia umownego – wypłacona po podpisaniu przez
      strony ostatecznego protokołu odbioru Etapu 1 bez uwag,
    2) kwota stanowiąca 30% wynagrodzenia umownego – wypłacona po podpisaniu przez
      strony protokołu odbioru końcowego prac montażowych,

    3) kwota stanowiąca 10% wynagrodzenia umownego – wypłacona po podpisaniu przez
      strony ostatecznego protokołu odbioru Etapu 2.
    Wskazali Państwo, że wszystkie czynności wykonywane przez uczestników Konsorcjum na
    podstawie Umowy są ze sobą ściśle powiązane i konieczne do wykonania celu Umowy
    jakim jest dostarczenie i zamontowanie budynku. Wykonanie danego etapu prac
    warunkuje przystąpienie do etapu kolejnego.
    Jak wynika z wniosku, wszystkie czynności wykonywane przez uczestników Konsorcjum na
    podstawie Umowy zawartej z Zamawiającym są nakierowane na to, aby dostarczyć
    konstrukcję budynku oraz zamontować w miejscu wskazanym przez Zamawiającego. N
    adrzędnym celem Zamawiającego jest nabycie kompleksowego świadczenia polegającego
    na dostawie i montażu budynku w miejscu wskazanym przez Zamawiającego. Wskazali
    Państwo, że intencją Zamawiającego nie jest nabycie poszczególnych świadczeń odrębnie
    lecz obu etapów łącznie, co oznacza, że rozdzielenie etapów Zadania nie jest możliwe,
    ponieważ stanowiłoby działanie sztuczne i uniemożliwiałoby realizację Zadania.
    Warto w tym miejscu zacytować wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 czerwca
    2008 r., sygn. akt I FSK 1788/07, w którym sąd uznał, że przy ustalaniu charakteru usługi
    dla celów podatku od towarów i usług należy uwzględniać podstawowy cel wynikający z
    porozumień gospodarczych, a nie wyodrębniać poszczególne czynności służące realizacji
    tego celu na potrzeby podatkowe w sposób oderwany od ich sensu gospodarczego.
    Biorąc zatem pod uwagę charakter i cechy świadczenia należy wskazać, że kompleksowe
    świadczenie stanowi dostawa i montaż konstrukcji budynku zgodnie z projektem
    konstrukcji, projektem architektonicznym i projektem wentylacji, w miejscu wskazanym
    przez Zamawiającego, a także prace wykończeniowe, jak również powiązane świadczenia
    dokonywane przez Państwa w ramach zawartej Umowy, takie jak opracowanie projektów,
    wykonanie niezbędnych planów (awaryjnego zamknięcia budynku, planu pakowania
    materiałów), montaż próbny, dostawa konstrukcji budynku (...). Poszczególne czynności
    składające się na Etap 1 i Etap 2 są ze sobą tak blisko związane, że tworzą w obiektywny
    sposób jedno niepodzielne świadczenie, a ich podział byłby sztuczny i nieuzasadniony.
    Przy czym, w opisanym przypadku, dostawa konstrukcji budynku ma charakter
    dominujący, oczekiwany przez Zamawiającego. Zamawiający oczekuje bowiem
    dostarczenia konstrukcji budynku w taki sposób aby możliwe było korzystanie z budynku,
    co wymaga jego z montażu w docelowym miejscu. Natomiast czynności wchodzące w
    zakres objęty Etapem 1, jak również czynności związane z przetransportowaniem
    konstrukcji budynku, nie stanowią dla Zamawiającego celu samego w sobie, lecz są to
    czynności pomocnicze, służące do lepszego (pełnego) zrealizowania celu, jakim jest
    dostawa konstrukcji budynku. Wydzielenie poszczególnych czynności z całej transakcji nie
    miałoby gospodarczego uzasadnienia. Realizacja zawartej pomiędzy stronami Umowy
    wymaga w pierwszej kolejności zrealizowania czynności w ramach Etapu 1, tj.
    opracowania projektów, wykonania niezbędnych planów (awaryjnego zamknięcia
    budynku, planu pakowania materiałów), montażu próbnego, dostarczenie konstrukcji
    budynku (...). Dopiero po wykonaniu ww. czynności jest możliwe przystąpienie do
    kolejnych prac oraz realizacja dostawy (świadczenia głównego), a następnie montażu
    konstrukcji budynku w miejscu wskazanym przez Zamawiającego (tj. (...)). Jak już wyżej
    wskazano, nadrzędnym celem Zamawiającego jest nabycie kompleksowego świadczenia
    polegającego na dostawie i montażu budynku. Zamawiający nie jest zainteresowany
    nabyciem poszczególnych świadczeń odrębnie, gdyż wykonanie obu etapów łącznie
    umożliwia realizację przez Państwa Zadania. Wydzielenie poszczególnych czynności z całej
    transakcji nie miałoby gospodarczego uzasadnienia. Dlatego też, nie tylko sama dostawa
    konstrukcji budynku, ale również pozostałe czynności wykonywane przez Państwa w
    ramach Etapu 1 i Etapu 2 są wymagane przez Zamawiającego, jako środek do pełnego
    zrealizowania celu Zadania, tj. dostawy i montażu budynku w określonym miejscu. Zatem
    w analizowanym przypadku mamy do czynienia ze świadczeniem złożonym, które
    powinno być rozliczone na zasadach właściwych dla dostawy towarów.

    Oprócz dostawy konstrukcji budynku, są Państwo zobowiązani również do wykonania
    pozostałych czynności, które składają się na Etap 1 i Etap 2, niezbędnych do zrealizowania
    celu Zadania, m.in.:
    - opracowania warsztatowego projektu wykonania (...), zawierającego szczegółowe
      rozkroje poszczególnych elementów oraz przedstawienia go do akceptacji
      Zamawiającego;
    - wykonania planu awaryjnego zamknięcia budynku oraz przedstawienia go do akceptacji
      Zamawiającego,
    - dokonania montażu próbnego zgodnie z wytycznymi,
    - wykonania planu pakowania materiałów i przedstawienia go do akceptacji
      Zamawiającego, następnie spakowania materiałów,
    - dostarczenia konstrukcji budynku (...) oraz przygotowania materiałów do transportu
      zgodnie z wytycznymi,
    - wykonania ramowego harmonogramu prac montażowych zgodnie z Załącznikiem 1 do
      Umowy.
    Wskazali Państwo, że ww. świadczenia składające się na wykonanie Zadania wymagają
    specjalistycznej wiedzy i umiejętności, które posiadają uczestnicy Konsorcjum. Również w
    ykonywane czynności w zakresie montażu konstrukcji budynku oraz prace
    wykończeniowe wraz z pozostałymi elementami systemu wentylacji są skomplikowaną
    operacją wymagającą specjalistycznej wiedzy i doświadczenia, znanych przede wszystkim
    uczestnikom Konsorcjum. Bez Państwa wsparcia, specjalistycznej wiedzy i umiejętności,
    prawidłowy montaż konstrukcji budynku byłby niemożliwy.
    Mamy więc do czynienia ze złożonym procesem, wykraczającym poza „proste” czynności
    umożliwiające korzystanie i funkcjonowanie dostarczonego i zamontowanego budynku.
    Nie można zatem traktować zaprojektowania i wykonania elementów konstrukcji
    budynku, przygotowania elementów konstrukcji (materiałów) do transportu oraz usług
    zarówno próbnego montażu, jak i montażu w miejscu docelowym w oderwaniu od
    głównego elementu świadczenia, jakim jest dostawa konstrukcji budynku. Należy
    ponownie podkreślić, że – jak wynika z opisu sprawy – wszystkie czynności wykonywane
    przez Konsorcjum na podstawie Umowy są ze sobą ściśle powiązane i konieczne do
    wykonania celu Umowy jakim jest dostarczenie i zamontowanie budynku. Wykonanie
    danego etapu prac warunkuje przystąpienie do etapu kolejnego. Zamawiający oczekuje od
    Państwa dostarczenia budynku w taki sposób aby możliwe było korzystanie z niego
    zgodnie z przeznaczeniem, co wymaga zamontowania budynku. Zatem, wydzielenie
    poszczególnych czynności realizowanych w ramach Etapu 1 i Etapu 2 z całej transakcji nie
    miałoby gospodarczego uzasadnienia (rozdzielenie tych czynności miałoby charakter
    sztuczny).
    W świetle powyższego, należy stwierdzić, że czynności wykonywane przez Państwa w
    ramach Etapów 1-2 stanowią świadczenie kompleksowe, które powinno być
    opodatkowane jako dostawa towaru z montażem, w rozumieniu art. 22 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Tym samym, skoro czynności wykonywane przez Państwa w ramach Etapów 1-2 stanowią
    dostawę towarów instalowanych/montowanych, o której mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2
    ustawy, to miejscem dostawy (opodatkowania) powinno być miejsce, w którym towary są
    instalowane/montowane. Ze względu na to, że instalacja dostarczonej konstrukcji
    budynku odbywa się poza terytorium kraju, to czynności wykonywane w ramach Etapów 1-
    2, na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie są opodatkowane na terytorium Polski.
    Zatem, oceniając całościowo, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we
    wniosku nr 1 i nr 2 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia przez uczestników Konsorcjum
    podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług
    niezbędnych do realizacji Zadania.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z powyższego przepisu odnosi się do podatników prowadzących
    działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw towarów bądź
    świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy, jakich dokonują, są
    związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego
    związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju jest to, aby –
    hipotetycznie – w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju podatnikowi
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis wymaga
    ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to
    być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności poza
    terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca umożliwił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy, oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Stosownie do art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Zatem w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu
    albo jest zwolniona od podatku podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony wykazany w tej fakturze.
    Z wniosku wynika, że uczestnicy Konsorcjum, tj. A oraz B są zarejestrowanymi, czynnymi
    podatnikami podatku od towarów i usług. Zgodnie z zapisami Umowy Konsorcjum, w
    ramach Zadania, każdy z uczestników realizuje zakres robót/prac wskazany w Umowie
    Konsorcjum.
    Uczestnicy Konsorcjum będą posiadali dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi w ramach realizacji Zadania
    polegającego na dostawie konstrukcji budynku wraz z montażem. Ponadto, gdyby ww.
    świadczenie odbywało się na terytorium kraju, to przysługiwałoby Państwu prawo do
    odliczenia podatku naliczonego od realizacji ww. czynności. Tym samym, mają Państwo
    prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabycie towarów i
    usług niezbędnych do realizacji Zadania, na podstawie art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy. Prawo
    to przysługuje pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych, o których mowa w
    art. 88 ustawy.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, że są Państwo uprawnieni do odliczenia
    podatku VAT wykazanego na fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług
    niezbędnych do realizacji Zadania polegającego na dostawie konstrukcji budynku wraz z
    montażem.
    Zatem, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytań) Zainteresowanych. Inne kwestie przedstawione w opisie
    sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami, nie mogą być –
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności
    przyjętego sposobu dokumentowania rozliczeń pomiędzy Zainteresowanymi a
    Zamawiającym. Kwestia ta nie była przedmiotem oceny tutejszego Organu.
    kwestii rozliczeń Zainteresowanych z Zamawiającym przyjętego sposobu
    dokumentowania rozliczeń
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w

    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
      ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.