Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB1/415-7/08/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-04-01
Teza: sposób ustalenia wartości początkowej budynku wytworzonego we własnym zakresie, stanowiącej podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych
Słowa kluczowe: amortyzacja; koszt-koszty uzyskania przychodów; wartość-wartość początkowa-wartość początkowa środka trwałego; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani B., przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2007r. (data wpływu do tut. Biura – 03 stycznia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej budynku wytworzonego we własnym zakresie, stanowiącej podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych – **jest prawidłowe.**

**

UZASADNIENIE

W dniu 03 stycznia 2008r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej budynku wytworzonego we własnym zakresie, stanowiącej podstawę dokonywania odpisów amortyzacyjnych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawczyni prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami spożywczymi. Podatek dochodowy opłaca na zasadach ogólnych wg stawki liniowej 19%, prowadząc księgi rachunkowe. Prywatnie we własnym zakresie wybudowała budynek, który w późniejszym czasie zdecydowała przeznaczyć do celów działalności gospodarczej. Budowę zakończono w 2006 roku. Ponieważ budynek został wybudowany sposobem gospodarczym i wnioskodawczyni nie posiada faktur ani innych dokumentów – dowodów dokumentujących wydatki związane z ponoszonymi nakładami, nie można było ustalić wartości początkowej budynku. W związku z powyższym nieruchomość nie była wprowadzona do ewidencji środków trwałych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy na podstawie wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę – biegłego, będzie można wprowadzić nieruchomość do ewidencji środków trwałych i czy odpisy amortyzacyjne dokonywane od tak ustalonej wartości początkowej będą zaliczane do kosztów uzyskania?

Zdaniem wnioskodawczyni będzie mogła na podstawie wyceny dokonanej przez rzeczoznawcę wprowadzić nieruchomość do ewidencji środków trwałych i odpisy amortyzacyjne dokonywane od tak ustalonej wartości początkowej będą zaliczane do kosztów uzyskania. Ponieważ zgodnie z art. 22a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych amortyzacji podlegają m. in. budynki i budowle stanowiące własność lub współwłasność podatnika nabyte lub wytworzone we własnym zakresie. Na podstawie art. 22g ust. 1 pkt 2 ww. ustawy za wartość początkową środków trwałych uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia. Ponieważ nie posiada dowodów potwierdzających poniesienie wydatków w związku z budową budynku, nie może ustalić wartości początkowej według kosztu wytworzenia, co zgodnie z art. 22g ust 9 ww. ustawy pozwala jej ustalić wartość początkową w wysokości określonej przez biegłego powołanego przez podatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

1.  musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
2.  nie może być wymieniony w art. 23 ustawy,
3.  musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a - 22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ww. ustawy amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Stosownie do treści art. 22f ust. 1 ww. ustawy, podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 22b. Przy czym, za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych z uwzględnieniem ust. 2-18, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie - koszt wytworzenia (art. 22g ust. 1 pkt 2 tej ustawy).

Art. 22g ust. 4 cytowanej wyżej ustawy stanowi, że za koszt wytworzenia uważa się wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się wartości pracy własnej podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Cytowany powyżej art. 22g ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w powiązaniu z art. 22g ust. 4 tej ustawy zawiera generalną zasadę ustalania wartości początkowej wytworzonych we własnym zakresie środków trwałych, tj. według kosztu wytworzenia. Jedynie w wyjątkowych sytuacjach możliwe jest ustalenie wartości początkowej środków trwałych na zasadach określonych w art. 22g ust. 9 ww. ustawy, zgodnie z którym, jeżeli podatnik nie może ustalić kosztu wytworzenia, o którym mowa w ust. 4, wartość początkową środków trwałych ustala się w wysokości określonej z uwzględnieniem cen rynkowych środków trwałych tego samego rodzaju z grudnia roku poprzedzającego rok założenia ewidencji lub sporządzenia wykazu oraz stanu i stopnia ich zużycia, przez biegłego, powołanego przez podatnika.

Prowadzenie budowy tzw. systemem gospodarczym odbywa się często przy wykorzystaniu pracy własnej rodziny. Mając jednak na względzie powołany wyżej przepis art. 22g ust. 4 podkreślić należy, iż równowartość pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci nie stanowi kosztu wytworzenia, dlatego też nie może zwiększać wartości początkowej wytworzonego środka trwałego. Sam fakt budowania systemem gospodarczym oraz nieposiadania dowodów dokumentujących poniesione wydatki nie stanowi jeszcze wystarczającej przesłanki do ustalenia wartości początkowej na podstawie opinii powołanego biegłego, tym bardziej w sytuacji równoczesnego prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej i pełnej dokumentacji księgowej, obligującej podatniczkę do dołożenia należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw.

Niemożność ustalenia kosztu wytworzenia środka trwałego zgodnie z generalną zasadą ustanowioną w art. 22g ust. 1 pkt 2 w powiązaniu z art. 22g ust. 4 ww. ustawy musi być spowodowana szczególnymi, wyjątkowymi okolicznościami. Za takie można uznać sytuację, gdy podatnik dla celów prywatnych wytworzył dany składnik majątku, a następnie pragnie wykorzystywać go dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej, ujmując w ewidencji (wykazie) środków trwałych. Zauważyć jednakże należy, iż na gruncie przedmiotowej sprawy, istotnym jest również fakt z jakim przeznaczeniem ww. nieruchomość została wybudowana, co w szczególności może wynikać z uzyskanego przez podatniczkę pozwolenia na budowę, celu zaciągniętego kredytu na tą budowę etc. Dlatego też uznać należy, iż w sytuacji wybudowania budynku użytkowego, podatnik prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą obowiązany jest do gromadzenia dowodów dokumentujących wysokość poniesionych z tego tytułu wydatków. Natomiast budując budynek mieszkalny podatnik nie jest co do zasady obowiązany do posiadania i gromadzenia ww. dokumentów, chyba że korzystał z tzw. ulg mieszkaniowych przewidzianych w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w minionych latach, bądź też ich posiadanie jest następstwem konieczności rozliczenia zaciągniętego w banku kredytu.

Jak wskazano we wniosku wytworzenie we własnym zakresie przedmiotowej nieruchomości nastąpiło poza prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą, w celach prywatnych. Dopiero w późniejszym okresie wnioskodawczyni podjęła decyzję o wykorzystaniu samodzielnie wybudowanego budynku w prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. Biorąc powyższe pod uwagę stwierdzić należy, iż jeżeli wybudowany budynek jest budynkiem mieszkalnym, a wnioskodawczyni w istocie nie posiada dokumentów wskazujących wysokość poniesionych na jego budowę wydatków, to wartość początkową tejże nieruchomości może ustalić na podstawie wyceny biegłego rzeczoznawcy. W sytuacji tej odpisy amortyzacyjne dokonywane od tak ustalonej wartości początkowej będą stanowiły koszty uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej. W przeciwnym wypadku wartość początkowa budynku winna zostać ustalona jako koszt wytworzenia, zgodnie z brzmieniem cyt. wyżej art. 22g ust. 4 ww. ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.

**