Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.108.2025.2.TW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-28
Teza: Skutki podatkowe otrzymania kwoty w wyniku ugody zawartej
z bankiem.
Słowa kluczowe: kredyt
ugody-ugoda sądowa
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 15 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 października 2025 r. (wpływ 6 października
    2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (...) zawarł dnia (...) 2011 roku umowę nr (...) o kredyt mieszkaniowy (...)
    (dalej: Umowa).
    Zawarta umowa była umową kredytu indeksowanego.
    Tytułem kredytu wypłacono (...) PLN. Wnioskodawca przeznaczył kwotę uzyskanego
    kredytu na finansowanie kosztów nabycia lokalu mieszkalnego.
    Kredyt był spłacany zgodnie z umową w walucie polskiej po uprzednim przeliczeniu
    wysokości rat wg kursu sprzedaży CHF z tabeli kursowej Banku.
    Na zabezpieczenie spłaty kredytu na nieruchomości kredytowanej została ustanowiona na
    rzecz (...) S.A., poprzednikiem prawnym (...) S.A hipoteka umowna w kwocie (...) CHF.
    Wnioskodawca wniósł pozwem o ustalenie, że między powodem (...) a pozwaną (...) S.A.
    nie istnieje stosunek prawny wynikający z umowy nr (...) o kredyt mieszkaniowy (...) z dnia
    (...) 2011 roku oraz zasądzenie od Banku na rzecz Wnioskodawcy kwoty (...) złotych
    polskich wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia (...) 2024 roku do dnia
    zapłaty.
    Wnioskodawca uważa zawartą umowę za nieważną m.in. na podstawie następujących
    podstaw prawnych art. 69 Prawa bankowego, art. 353(1) i art. 58 § 1 k.c., art. 385 § 2 k.c.,
    3851 k.c., 3581 k.c.).
    W (...) 2025 roku pozwany (...) S.A. zaproponował wnioskodawcom zakończenie sporu
    sądowego poprzez zawarcie ugody sądowej.
    Na moment złożenia propozycji wnioskodawca zapłacił na rzecz Banku kwotę (...) PLN (tzn.
    o (...) PLN więcej, aniżeli bank wypłacił kapitału), a odsetki ustawowe za opóźnienie od
    kwoty żądanej w pozwie wynosiły na tamten moment (...) PLN (odsetki te należne są na
    podstawie art. 481 w zw. art 455 kc i liczone są od dnia wymagalności roszczenia
    Wnioskodawcy). Łącznie w przypadku pozytywnego rozstrzygnięcia sądowego
    Wnioskodawca otrzymałby (...) PLN (już po rozliczeniu (...) PLN na rzecz banku tytułem
    zwrotu kapitału kredytu).
    Bank w propozycji ugody proponuje zapłatę kwoty (...) PLN. Bank w swojej propozycji
    ugody zobowiązał się do zapłaty kwoty (...) zł tytułem kosztów zastępstwa procesowego
    oraz kwoty (...) zł tytułem połowy opłaty od pozwu.
    Wnioskodawcy są zainteresowani zawarciem ugody i cofnięciem powództwa.
    Konstrukcja ugody zakłada przyjęcie ważności umowy kredytowej, która ulega jednak
    przeliczeniu w oparciu o parametry finansowe przyjęte w ugodzie tj. przewalutowanie
    kredytu tak jakby od początku był kredytem złotówkowym.
    Na podstawie § 1 ust. 8 zaproponowanej ugody: „8. Po zmianie waluty zadłużenia na
    walutę polską, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, iż z
    uwzględnieniem § 1 ust. 5-7, pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z
    tytułu Umowy, na dzień zawarcia Ugody wynosi 0,00 (słownie: zero) złotych. Bank nie
    będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Kredytobiorcy w związku z Umową.
    Jednocześnie Bank odstępuje od naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty
    ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został
    spłacony w całości”.
    Ponadto na podstawie § 5 ust. 1 „P1. Bank, w terminie 21 dni od daty podpisania Ugody,
    wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (...) PLN (słownie: (...) złotych i 00
    /100) na rachunek należący do (...) prowadzony przez Bank (...) o numerze (...)”.
    PODSUMOWANIE
    1. Kwota wypłaconego kredytu: (...)PLN

    2. Kwota spłacona przez Wnioskodawcę: (...) PLN
    3. Różnica pomiędzy kwotą wypłaconą a spłaconą: (...) PLN
    4. Odsetki ustawowe za opóźnienie: (...) PLN
    5. Kwota zaproponowana w ugodzie: (...) PLN
    6. Kwota kosztów procesu: (...) PLN
    W uzupełnieniu wniosku wyjaśnił Pan, że bank zwróci Wnioskodawcy środki pieniężne w
    kwocie uprzednio spłaconej do banku (będzie to część środków wpłaconych ponad kwotę
    wypłaconego kapitału kredytu). Wypłacona na mocy ugody kwota pieniężna będzie w
    istocie zwrotem środków, które zostały wpłacone przez Wnioskodawcę do banku tytułem
    rat kapitałowo-odsetkowych, a które w wyniku przeliczenia w oparciu o parametry
    finansowe przyjęte w ugodzie stały się bankowi nienależne, chociaż nie wynika to
    bezpośrednio z tekstu ugody, albowiem zgodnie z § 5 ust. 1 Ugody, Bank, w terminie 21
    dni od daty podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w wysokości (...)
    PLN (słownie: (...) złotych i 00/100).
    Owa kwota dodatkowa jest jednak w istocie zwrotem środków wpłaconych uprzednio do
    banku, a bank zachowuje na swoją rzecz kwotę wyższą od kwoty wypłaconego kapitału.

## Pytanie

Czy w przypadku zawarcia przez Wnioskodawcę ugody w zaproponowanym przez Bank
    kształcie (projekt ugody stanowi załącznik do niniejszego wniosku) mającej na celu
    zakończenie sporu na tle umowy kredytowej, otrzymana kwota (...) PLN będzie dla
    Wnioskodawcy stanowić przychód i czy w związku z tym po stronie Wnioskodawcy
    powstanie obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie
    przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647)?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy w zaistniałym stanie faktycznym kwota (...) zł nie będzie stanowiła
    jego przychodu.
    Na mocy ugody saldo zadłużenia zostanie umorzone, a Bank dokona zwrotu kwoty
    wynikającej z rozliczenia kredytu/pożyczki. Otrzymanie kwoty (...) zł nie stanowi dla
    Wnioskodawcy faktycznie żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi do stanu
    rozliczeń, który jest zgodny z prawem.
    Wnioskodawca uważa, że zwrot przez Bank środków pieniężnych, które wcześniej na mocy
    umowy kredytu mieszkaniowego przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat
    udzielonego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił dla nich przychodu w
    rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca uważa, że nie będzie miał obowiązku zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od zwróconej przez Bank kwoty, będącej przedmiotem zapytania.
    Wnioskodawca w pełni popiera uzasadnienie prawne wskazane w uzasadnieniu
    interpretacji indywidualnej wydanej w sprawie 0112-KDIL2-1.401.514.2024.2.DJ: Zgodnie z
    treścią art. 69 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Prawo bankowe (tekst jedn.: Dz. U.
    z 2022 r. poz. 2324 z późn. zm.): Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do
    dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm., dalej: „u.p.d.o.f.”):

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy: Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy
    art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie
    stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy: Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art.
    17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych w granicach kwoty wpłaconej wcześniej do Banku
    przez Wnioskodawcę.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku.
    Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    mogą być tylko takie świadczenia, które nie mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem
    przychód jest określonym przyrostem majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie
    musi mieć charakter definitywny.
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Nienależne świadczenie (art. 410 w zw. z art.
    405 k.c.), nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10 ust. 1 pkt 1-8
    u.p.d.o.f.
    Z uwagi na to, że nie ma możliwości przyporządkowania danego świadczenia do
    jakiegokolwiek źródła przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu”, o których
    mowa w art. 20 u.p.d.o.f.), to nie można go uznać za przychód podatkowy, choćby nawet
    odpowiadał ogólnej definicji przychodu zawartego w przepisach art. 11 u.p.d.o.f. (wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2017 r., sygn. akt II FSK 164/15).
    Ponadto, u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania
    (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania dochodu
    podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie mamy do czynienia z przychodem w sensie
    podatkowym, dopóty nie może powstać dochód podatkowy.
    Otrzymanego zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami
    wynikającymi z art. 11 u.p.d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie
    Kredytobiorców żadne przysporzenie majątkowe.
    Na takim stanowisku stoi również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. W
    interpretacjach podatkowych wskazuje, że przy nienależnie pobranych świadczeniach, po
    stronie kredytobiorców nie dochodzi do powstania przysporzenia majątkowego z tytułu
    otrzymanego zwrotu (interpretacje indywidualne: z 28 kwietnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-
    2.4011.243.2023.1.MN ze wskazanymi tam interpretacjami indywidualnymi oraz z 28
    sierpnia 2023 r. nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN).
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po jego stronie nie powstanie przychód podatkowy
    do opodatkowania, ponieważ płacona przez Bank na mocy zawartej ugody kwota mieści
    się w granicach kwoty wcześniej wpłaconej do Banku przez Wnioskodawcę.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie
    natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest
    definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne
    świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem
    jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych
    wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych
    nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje
    zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone
    przysporzenie majątkowe.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów
    z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć

    również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z
    innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne
    korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w
    przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem
    kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, skoro bank zwróci Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio
    spłaconej do banku (będzie to część środków wpłaconych ponad kwotę wypłaconego
    kapitału kredytu)i wypłacona na mocy ugody kwota pieniężna będzie w istocie zwrotem
    środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych, a które w wyniku przeliczenia w oparciu o parametry finansowe przyjęte w
    ugodzie stały się bankowi nienależne, to otrzymanie kwoty (...) zł nie spowoduje po Pana
    stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego. W konsekwencji pieniądze te nie będą
    Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i ich uzyskanie nie będzie skutkowało po Pana stronie obowiązkiem zapłaty
    podatku dochodowego.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu natomiast do powołanych przez Pana interpretacji stwierdzam, że zapadły
    one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą
    interpretację.
    Odnosząc się do powołanego przez Pana wyroku sądu administracyjnego informuję, że w
    myśl zasady wyrażonej w art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi został on wydany w indywidualnej sprawie i dotyczy wyłącznie tej
    sprawy, w której zapadł.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.