Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/4512-453/16-3/JP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-18
Teza: prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot różnicy podatku w odniesieniu do planowanej realizacji projektu – adaptacja zdegradowanego budynku
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 lipca 2016 r. (data wpływu 14 lipca 2016 r.), uzupełnionym pismem z 16 września 2016 r. (data wpływu 20 września 2016 r.) oraz pismem z 5 października 2016 r. (data wpływu 10 października 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot różnicy podatku w odniesieniu do planowanej realizacji projektu pn. „…” – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lipca 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot różnicy podatku w odniesieniu do planowanej realizacji projektu pn. „…”. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 16 września 2016 r. (data wpływu 20 września 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie z 8 września 2016 r. znak: IBpp3/4512-453/16-1/JP oraz pismem z 5 października 2016 r. będącym odpowiedzią na wezwanie z 29 września 2016 r. znak: IBPP3/4512-453/16-2/JP.

W przedmiotowym wniosku, uzupełnionym pismem z 16 września 2016 r., zostało przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Zakład Gospodarki Mieszkaniowej w C (Wnioskodawca) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Składa do urzędu skarbowego comiesięczne deklaracje VAT-7. Zakład jest samorządowym zakładem budżetowym utworzonym przez Gminę na podstawie uchwały Rady Miejskiej z dnia 26 października 2007 r.

Gmina jest odrębnym od Zakładu podmiotem zarejestrowanym jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, który składa do urzędu skarbowego comiesięczne deklaracje VAT-7.

Zakład użytkuje segment C i D dawnego Domu … DG-2 wraz z łącznikiem i stołówką na podstawie umowy użyczenia od Gminy. Docelowo budynek przy ul. M ma być oddany ZGM w trwały zarząd. Obecnie na obiekcie trwają prace rozbiórkowe stołówki.

ZGM przystępuje do projektu pod nazwą „…”, który będzie współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W najbliższym czasie planowane jest podpisanie umowy o dofinansowanie projektu z Urzędem Marszałkowskim Województwa … .

W dniu 1 lipca 2016 r. ZGM otrzymał informację, iż Zarząd Województwa … dokonał wyboru wniosku do dofinansowania. Jednym z niezbędnych załączników do umowy jest informacja z Krajowej Izby Podatkowej o możliwości odzyskania podatku VAT w odniesieniu do ww. projektu, którą należy dostarczyć do Urzędu Marszałkowskiego. Beneficjentem, który otrzymał dotację oraz będzie ją rozliczać jest Gmina i Miasto C (jednostka samorządu terytorialnego). Jednostką realizującą projekt będzie Zakład Gospodarki Mieszkaniowej – samorządowy zakład budżetowy. Wynika to z faktu, iż ZGM ma w użyczeniu budynek i teren na którym realizowany będzie projekt.

Projekt będzie w 65,78% wydatków kwalifikowanych finansowany ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa … na lata 2014-2020, Działanie 10.2. Rozwój mieszkalnictwa socjalnego, wspomaganego i chronionego oraz infrastruktura usług społecznych, Poddziałanie 10.2.2 Rozwój mieszkalnictwa socjalnego, wspomaganego i chronionego oraz infrastruktura usług społecznych, oraz w 34,22% z budżetu Gminy i Miasta C.

Przedmiotem projektu jest przebudowa segmentu C i D oraz budynku usługowego na 51 lokali mieszkalnych oraz pomieszczenia biurowe i usługowe Centrum Usług Społecznych w budynku zlokalizowanym w dzielnicy C.

W ramach projektu przewiduje się następujące roboty:

*   przebudowę oraz zmianę sposobu użytkowania dwóch segmentów budynku hotelowego oraz budynku usługowego na lokale mieszkalne oraz pomieszczenia biurowe i usługowe CUS,
*   wykonanie instalacji wodno- kanalizacyjnej, instalacji elektrycznej,
*   termomodernizację obiektu w części objętej projektem,
*   wymianę stolarki okiennej i drzwiowej w części objętej projektem,
*   zakup wyposażenia dla CUS,
*   zagospodarowanie terenu, w tym wykonanie placu zabaw wraz z siłownią zewnętrzną i boiskiem do siatkówki plażowej,
*   wykonanie dróg manewrowych, drogi pożarowej i parkingu.

Ponadto wszystkie powstałe lokale wyposażone zostaną w urządzenia pomiarowe (liczniki) do zużycia wody i centralnego ogrzewania.

W 2016 r. zakupy związane z realizacją projektu będą udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na ZGM jako odrębnego podatnika VAT, natomiast od 2017 r. na Gminę C jako jednostkę samorządu terytorialnego w związku z scentralizowanym modelem rozliczania VAT.

Po realizacji projektu tj. powstaniu 51 lokali mieszkalnych w tym 10 chronionych o łącznej powierzchni 1671,95 m2 oraz pomieszczeń biurowych i usługowych Centrum Usług Społecznych o powierzchni 344,36 m2 budynek będzie wykorzystywany przez ZGM do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT (świadczenie usług) oraz czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Na podstawie umowy najmu za zajmowane powierzchnie najemcy – osoby fizyczne zajmujące lokale mieszkalne-socjalne, które płacić będą ZGM umówiony czynsz obejmujący:

1.  opłatę za m2 powierzchni mieszkalnej, która korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 36,
2.  wyłącznie cele mieszkaniowe
3.  opłaty niezależne tj.

*   dostawa wody i odprowadzanie ścieków wraz z opłatą stałą i legalizacją wodomierza- opodatkowane będzie stawką 8% zgodnie z poz. 140 i 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT,
*   pozostałe usługi; między innymi: dostawa centralnego ogrzewania – opodatkowane będzie stawką 23%.

Jeżeli najemca nie zawrze bezpośrednio umowy z dostawcą energii elektrycznej, to za dostawę zostanie obciążony przez ZGM ze stawką 23%.

Zgodnie z zapisami Zarządzenia Burmistrza ustalającymi stawkę za m2 powierzchni mieszkania chronionego i zasad korzystania przez Ośrodek Pomocy Społecznej – jednostka budżetowa gminy – z 10 powstałych mieszkań chronionych, OPS płacić będzie ZGM za:

1.  m2 zajmowanej powierzchni
2.  dostawę mediów: centralne ogrzewanie i energia elektryczna

i obie te czynności korzystać będą ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 3 ust 1 pkt, 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień w przypadku usług świadczonych pomiędzy jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi.

Pozostałe usługi tj.

\-dostawa wody i odprowadzanie ścieków opodatkowane będzie stawką 8% zgodnie z poz. 140 i 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT.

Podstawą prawną do udzielenia pomocy w formie mieszkania chronionego jest art. 53 ustawy o pomocy społecznej z dnia 12 marca 2004 r. (Dz.U z 2016 r. poz. 930). Pobyt następuje po wydaniu decyzji administracyjnej poprzedzonej przeprowadzeniem rodzinnego wywiadu środowiskowego. Prawo do pobytu w mieszkaniu chronionym na terenie GiM C ustalane jest zgodnie z Regulaminem pobytu w mieszkaniach chronionych stanowiącym załącznik nr 1 do Zarządzenia Nr 26/14 Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C z dnia 27 listopada 2014 r. Sposób ustalania zasad ponoszenia odpłatności za pobyt w mieszkaniach chronionych następuje zgodnie z Uchwałą Nr … Rady Miejskiej w C z dnia 16 grudnia 2011 r.

Ponadto, Ośrodek Pomocy Społecznej zgodnie z Zarządzeniem Burmistrza, za pomieszczenia CUS płacić będzie ZGM za zużyte media, takie jak: centralne ogrzewanie i energia elektryczna i czynność ta skorzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie § 3 ust 1 pkt 7 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień w przypadku usług świadczonych pomiędzy jednostkami budżetowymi i samorządowymi zakładami budżetowymi.

Pozostałe usługi tj.:

\-dostawa wody i odprowadzanie ścieków opodatkowane będzie stawką 8% zgodnie z poz. 140 i 142 załącznika nr 3 do ustawy VAT.

ZGM będzie określał, czy podatek wynikający z otrzymanych faktur za realizację zadania związany będzie bezpośrednio z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu (np. wykonanie instalacji wodno-kanalizacyjnej) i odliczy podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną.

Przy pozostałych fakturach dotyczących nabycia wyposażenia dla CUS, wykonania instalacji centralnego ogrzewania i energii elektrycznej, prac remontowych i ogólnobudowlanych, zagospodarowania terenu i wykonania dróg nie wystąpi związek z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

W 2017 r. po centralizacji rozliczeń VAT w przypadku socjalnych lokali mieszkalnych nie zajdą zmiany, natomiast czynności dokonywane pomiędzy jednostkami organizacyjnymi gminy będą dokonywane wewnątrz tej jednostki, jako podatnika VAT. W konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu VAT.

Scentralizowanie rozliczeń Gminy w zakresie podatku VAT z jej jednostkami organizacyjnymi w tym ZGM nastąpi od 1 stycznia 2017 r.

Budynek zostanie oddany do użytkowania w 2018 r., czyli po centralizacji rozliczeń Gminy z jej jednostkami organizacyjnymi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Wnioskodawca zwraca się z prośbą o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz zwrotu różnicy podatku w odniesieniu do planowanej realizacji projektu pn. „….”?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot różnicy podatku w odniesieniu do faktur za towary i usługi związane ze sprzedażą opodatkowaną (tj. wykonanie instalacji wodno- kanalizacyjnej oraz instalacji centralnego ogrzewania w odniesieniu do socjalnych lokali mieszkalnych) projektu pn. „…”.

Pozostałe faktury w ramach realizowanego projektu nie będą służyły czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT, ponieważ w całości związane będą ze świadczeniem usług zwolnionych od podatku VAT i w tym przypadku wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot różnicy podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Natomiast w świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Dokumentem uprawniającym do odliczenia jest faktura, otrzymana przez podatnika z tytułu nabycia przez niego towarów i usług. Co do zasady faktury, aby skutkowały powstaniem prawa do odliczenia, muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa krajowego w tym względzie.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Podkreślić ponadto należy, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Należy również zaakcentować, że ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. W każdym więc przypadku należy dokonać oceny, czy intencją określonej czynności, z którą łączą się skutki podatkowoprawne było wykonywanie czynności opodatkowanych. Z ogólnie przyjętej definicji „zamiaru” wynika, że jest to projekt, plan czy intencja zrealizowania czegoś. Istotą zamiaru są intencje jakie przyświecają dokonywanym czynnościom, jak i cel, który dana osoba ma osiągnąć dokonując tych czynności. Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Konkludując, jeśli towary i usługi, przy nabyciu których naliczono podatek, są (mają być) wykorzystywane w całości do prowadzenia przez podatnika działalności opodatkowanej, wówczas podatnikowi temu przysługuje prawo do odliczenia całości podatku naliczonego zawartego w ich cenie.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec tego należy stwierdzić, że za podatnika VAT będzie uznany tylko taki podmiot, który dokonuje czynności zmierzających do wykorzystania nabytych towarów i usług do celów opodatkowanej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W kontekście powołanych przepisów, odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego, należy zauważyć, że z ugruntowanego orzecznictwa TSUE wynika, że aby podmiot miał prawo do odliczenia VAT, musi on być podatnikiem w rozumieniu przepisów dyrektywy, a po drugie – towary i usługi powinny być używane do celów transakcji podlegających opodatkowaniu (zob. np. wyrok z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-137/02, pkt 24).

Potwierdzają to również postanowienia pkt 8–9 wyroku w sprawie C-97/90 Lennartz, w których TSUE stwierdził, że prawo do odliczeń powstaje w momencie, gdy podlegający odliczeniu podatek staje się wymagalny. W konsekwencji o istnieniu tego prawa do odliczeń może zadecydować jedynie charakter, w jakim osoba występuje w danym czasie. Zgodnie z art. 17 (2) szóstej dyrektywy, o ile podatnik, działający w tym charakterze, używa towarów dla celów czynności podlegających opodatkowaniu, jest on uprawniony do odliczania podatku należnego lub zapłaconego od takich towarów. Jeżeli towary nie są używane do celów działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 4, lecz do celów prywatnej konsumpcji, nie powstaje żadne prawo do odliczeń.

Z okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Jest samorządowym zakładem budżetowym utworzonym przez Gminę. Wnioskodawca przystępuje do projektu pn. „…”. W 2016 r. zakupy związane z realizacją projektu będą udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na Wnioskodawcę (ZGM) jako odrębnego podatnika VAT, natomiast od 2017 r. na Gminę C jako jednostkę samorządu terytorialnego w związku z scentralizowanym modelem rozliczania VAT. Budynek zostanie oddany do użytkowania w 2018 r., czyli po centralizacji rozliczeń Gminy z jej jednostkami organizacyjnymi.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz ubiegania się o zwrot różnicy podatku w odniesieniu do planowanej realizacji projektu.

Jak już wcześniej wskazano, o przyznaniu prawa do odliczenia decyduje zamiar wykorzystania dokonanych nabyć z wykonywaniem czynności opodatkowanych. Jeżeli nabyć towarów i usług dokonuje zarejestrowany podatnik podatku VAT z zamiarem ich wykorzystania w swojej przyszłej działalności opodatkowanej – odliczenie podatku VAT przysługuje.

Podkreślenia wymaga, że prawo do odliczenia jest nierozłącznie związane ze statusem nabywcy: jeżeli działa on jako podatnik, nabywa prawo do odliczenia w momencie zakupu. W przeciwnym razie nie nabywa tego prawa.

W przedmiotowej sprawie ustalenia wymaga czy Wnioskodawca dokonuje nabyć towarów i usług z zamiarem ich wykorzystania w swojej przyszłej działalności opodatkowanej.

Wskazać należy w tym miejscu należy, że w dniu 29 września 2015 r. zapadł wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-276/14 zgodnie z którym gminna jednostka organizacyjna, której działalność nie spełnia kryterium samodzielności w rozumieniu art. 9 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE, nie może być uznana za podatnika podatku od wartości dodanej odrębnie od gminy, w której skład jednostka ta wchodzi.

W związku z uchwałą w sprawie C-276/14 Ministerstwo Finansów wydało komunikaty w sprawie objętej ww. wyrokiem TSUE, w których wskazano, że zakłada się obowiązkowe „scentralizowanie” w samorządach rozliczeń w zakresie podatku VAT. Aby zapewnić samorządom czas na przygotowanie się do nowego modelu rozliczeń, do momentu obowiązkowego „scentralizowania” nie będą kwestionowane rozliczenia dokonywane z zastosowaniem obecnego modelu rozliczeń.

W myśl art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2016 r. poz. 1454), jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zrealizowanie tego prawa możliwe jest wyłącznie przez podatników zarejestrowanych jako „podatnicy VAT czynni”, którzy zakupione towary i usługi wykorzystują do prowadzonej działalności opodatkowanej.

Jak wynika z opisu sprawy, zakończenie realizacji projektu przewidywane jest na 2018 r., a więc po terminie obowiązkowego scentralizowania tj. po 1 stycznia 2017 r.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że po dokonaniu „scentralizowania” rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług Gmina (jednostka samorządu terytorialnego) i jej jednostki organizacyjne będą jednym podatnikiem podatku od towarów i usług (jednostki organizacyjne nie będą mogły być zarejestrowane jako odrębni od Gminy podatnicy VAT). Oznacza to, że Gmina będzie musiała uwzględniać w składanych przez siebie deklaracjach VAT-7 obroty oraz podatek należny i naliczony od wszystkich jednostek organizacyjnych.

Skoro zatem po zrealizowaniu projektu Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku VAT to nie można uznać że Wnioskodawca nabywa towary i usługi z zamiarem ich wykorzystania w swojej przyszłej działalności opodatkowanej (aby prowadzić działalność opodatkowaną podatkiem VAT konieczne jest posiadanie statusu podatnika podatku VAT).

Dla przyznania prawa do odliczenia podatku naliczonego istotne jest przeznaczenie nabywanego towaru lub usługi, zamiar lub intencja odnośnie wykorzystania w przyszłości danego towaru i usługi przy wykonywaniu czynności opodatkowanych.

Skoro efekty projektu nie będą finalnie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych to oznacza, że w momencie dokonywania nabyć Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

W konsekwencji należy stwierdzić, że Wnioskodawca w 2016 r. nie będzie nabywał towarów i usług z zamiarem wykorzystania ich w swojej przyszłej działalności opodatkowanej, ponieważ w momencie zrealizowania projektu i wykorzystania nabywanych towarów i usług nie będzie podatnikiem podatku VAT.

Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych w 2016 r. dokumentujących nabywane towary i usługi na potrzeby realizacji przedmiotowego projektu. W związku z tym, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało z tego tytułu również prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Wnioskodawcy nie będzie także przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawionych w 2017 r. ponieważ, jak już to wskazano, po dokonaniu przez Gminę centralizacji w zakresie rozliczęń w podatku VAT, Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku VAT. W konsekwencji Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało z tego tytułu również prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

A zatem, oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy należało uznać je za nieprawidłowe.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

W pozostałym zakresie objętym wnioskiem wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.