Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.260.2025.1.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Możliwość zwolnienia od podatku dochodu ze sprzedaży
nieruchomości w związku z wydatkowaniem przychodu na
własne cele mieszkaniowe.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
mieszkanie
sprzedaż
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Dnia 19 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 19 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go
    Pan pismem z 22 maja 2025 r. (wpływ 22 maja 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) 2024 r. nabył Pan lokal mieszkalny położony (...). Środki finansowe
    przeznaczone na zakup tego mieszkania pochodziły ze sprzedaży domu jednorodzinnego,
    który nabył Pan w dniu (...) 2019 r., a sprzedał Pan w dniu (...) 2024 r. Sprzedaż domu
    nastąpiła przed upływem pięciu lat podatkowych, jednakże cały przychód uzyskany ze
    sprzedaży został przeznaczony na cele mieszkaniowe, tj. zakup ww. lokalu mieszkalnego.
    Od momentu nabycia mieszkania zamieszkuje Pan w nim i jest Pan w nim tymczasowo
    zameldowany, realizując własne cele mieszkaniowe. Pana sytuacja życiowa oraz
    zawodowa uległa jednak istotnym zmianom – rozstał się Pan z partnerką, z którą ma Pan
    wspólne dziecko, a obecnie wykonuje Pan pracę zawodową w trybie hybrydowym
    (częściowo zdalnie, częściowo stacjonarnie w biurze znajdującym się w (...)). Jako rodowity
    (...) planuje Pan powrót do rodzinnego miasta, gdzie znajduje się Pana zaplecze rodzinne
    oraz społeczne.
    Zdarzenie przyszłe: Obecnie nadal zamieszkuje Pan w zakupionym mieszkaniu i realizuje
    Pan w nim własne cele mieszkaniowe, jednak rozważa Pan możliwość wynajęcia tego
    lokalu osobom trzecim od września 2025 r., osiągając z tego tytułu przychody w ramach
    najmu prywatnego (poza działalnością gospodarczą). Wynajem ten miałby charakter
    incydentalny i nie byłby prowadzony w sposób zorganizowany ani ciągły.
    Pytania
    Czy w sytuacji, gdy od czerwca 2024 r. cały czas realizuje Pan własne cele mieszkaniowe w
    zakupionym mieszkaniu, a od września 2025 r. planuje Pan wynajmować to mieszkanie
    osobom trzecim, spełnił Pan warunek realizacji celów mieszkaniowych, który uprawnia
    Pana do skorzystania z ulgi mieszkaniowej i zwolnienia z podatku dochodowego od
    przychodu ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości? Przepisy nie precyzują, jak długo
    należy mieszkać w zakupionej nieruchomości, aby uznać cel mieszkaniowy za
    zrealizowany – czy wynajem mieszkania spowoduje utratę ulgi, czy też cel został już
    spełniony?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana zdaniem - realizacja własnych celów mieszkaniowych od czerwca 2024 r., tj.
    zamieszkiwanie w zakupionym lokalu mieszkalnym po jego nabyciu za środki uzyskane ze
    sprzedaży poprzedniej nieruchomości przed upływem pięciu lat podatkowych, spełnia
    warunki ulgi mieszkaniowej określonej w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1773).
    Przepisy nie wskazują minimalnego okresu realizacji celów mieszkaniowych ani nie
    wymagają ich realizacji przez cały czas posiadania nieruchomości – kluczowe jest
    faktyczne wykorzystanie nieruchomości na własne potrzeby mieszkaniowe po jej zakupie
    za środki ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości.
    Planowany wynajem mieszkania od września 2025 r., podyktowany zmianą Pana sytuacji
    życiowej i zawodowej, nie powinien skutkować utratą prawa do ulgi mieszkaniowej ani
    koniecznością zapłaty podatku dochodowego od przychodu ze sprzedaży poprzedniej
    nieruchomości, ponieważ cel mieszkaniowy został zrealizowany w okresie od czerwca
    2024 r. do września 2025 r. W związku z powyższym uważa Pan, że wynajem mieszkania
    nie wpłynie na utratę ulgi mieszkaniowej, ponieważ przepisy nie wymagają, aby cele
    mieszkaniowe były realizowane przez cały czas posiadania nieruchomości, a ich realizacja
    w omawianym okresie jest wystarczająca do zachowania prawa do ulgi.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c- przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Podkreślam, że ten przepis formułuje generalną zasadę, zgodnie z którą sprzedaż
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym
    przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, jeżeli nie następuje w ramach wykonywania
    działalności gospodarczej, skutkuje powstaniem przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po
    upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie i nie następuje w ramach wykonywania działalności gospodarczej – nie jest
    źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a tym samym, kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Z opisu sprawy wynika, że w kwietniu 2019 r. nabył Pan dom jednorodzinny, który
    sprzedał Pan w maju 2024 r. Środki finansowe ze sprzedaży domu jednorodzinnego
    przeznaczył Pan na nabycie w czerwcu 2024 r. lokalu mieszkalnego. Od momentu nabycia
    mieszkania zamieszkuje Pan w nim i jest Pan w nim tymczasowo zameldowany, realizując
    własne cele mieszkaniowe. Pana sytuacja życiowa oraz zawodowa uległa jednak istotnym
    zmianom. Dlatego planuje Pan powrót do rodzinnego miasta, gdzie znajduje się Pana
    zaplecze rodzinne oraz społeczne. Rozważa Pan możliwość wynajęcia zakupionego lokalu
    mieszkalnego od września 2025 r., osiągając z tego tytułu przychody w ramach najmu
    prywatnego (poza działalnością gospodarczą).
    Pana wątpliwość dotyczy kwestii, czy wynajem mieszkania spowoduje utratę ulgi
    mieszkaniowej, czy też cel mieszkaniowy został już przez Pana spełniony.
    Sprzedaż przez Pana domu jednorodzinnego została dokonana przed upływem pięciu lat,
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jego nabycie i stanowiła źródło

    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych podlegające opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie bowiem do art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
      1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek
      dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
      2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Na mocy art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    Regulacja art. 30e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131
      podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45
      ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od
      następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4,
      do dnia zapłaty podatku włącznie.
    Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i
      praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada
      iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele
      mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie
      trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie,
      przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został
      wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione
      na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,

    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe wymienione w art. 21 ust. 25 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Wyjaśniam, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z tytułu
    odpłatnego zbycia nieruchomości, jaka proporcjonalnie odpowiada udziałowi
    poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w osiągniętych przychodach z
    odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego zbycia zostanie w całości
    przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego tytułu dochód będzie w
    całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.
    Cele mieszkaniowe, których sfinansowanie przychodem z odpłatnego zbycia
    nieruchomości lub praw majątkowych uprawnia do skorzystania ze zwolnienia z
    opodatkowania, wymienione zostały w art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    W myśl art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Stosownie do art. 21 ust. 28 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:
      1) nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub
      udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
      2) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku
      albo jego części
      – przeznaczonych na cele rekreacyjne.
    Podkreślam też, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą, która nie
    wychodzi poza literalne brzmienie przepisów. Stąd też prawo do ww. zwolnienia
    przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji spełnienia wszystkich przesłanek
    wskazanych w przepisie prawa. Zastrzegam również, że w przypadku korzystania z ulg i
    zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony wydatek został poniesiony przy
    spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów podatkowych spoczywa na
    podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych dopuszcza możliwość skorzystania ze
    zwolnienia podatkowego przez przeznaczenie przychodu ze sprzedaży na wskazane w tej
    ustawie cele mieszkaniowe, o jakich mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w związku z art. 21 ust.
    25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu zwolnienia wynikającego z
    przywołanego powyżej art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym jest fakt
    wydatkowania (począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat
    od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie) środków z odpłatnego
    zbycia nieruchomości i praw majątkowych na wskazane w ustawie „własne cele
    mieszkaniowe” podatnika.
    Ze zwolnienia tego wypływa również daleko idąca konsekwencja zawarta w stwierdzeniu
    „własne cele mieszkaniowe”. Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem
    „własne” świadczy o tym, że ustawodawca - przewidując podstawę do zastosowania ww.
    zwolnienia i dopisując ten przymiotnik - podkreślił, że celem nadrzędnym jest zwolnienie
    tylko takiego przychodu, który wydatkowany zostanie na zaspokojenie „własnych celów
    mieszkaniowych” rozumianych jako potrzeba zapewnienia sobie dachu nad głową.
    Zauważam także, że wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych zwolnienie od podatku dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy ma
    realizować cel, jakim jest zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Ustawodawca, regulując omawiane zwolnienie, nie ograniczył wydatkowania przychodu z
    tytułu zbycia nieruchomości lub praw tylko do podatników, którzy nie będą posiadać
    innych nieruchomości mieszkalnych, nie limituje celów, które można zrealizować czy też
    liczby lokali, które podatnik może nabyć. Ustawa nie ogranicza prawa do zwolnienia co do
    liczby posiadanych nieruchomości (lokali mieszkalnych), jednak wyraźnie wskazuje – co
    podkreśla Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 20 października 2014
    r. sygn. akt I SA/Łd 908/14 – że skorzystanie ze zwolnienia odnosi się tylko i wyłącznie do
    tych nieruchomości (lokali mieszkalnych), które faktycznie służą zaspokojeniu własnych
    potrzeb mieszkaniowych.

    Zatem, dla skorzystania z przedmiotowego zwolnienia nie ma znaczenia liczba
    posiadanych czy nabywanych nieruchomości mieszkalnych. Z punktu widzenia
    ustawodawcy istotne jest bowiem, aby wydatkowanie przychodu było ukierunkowane na
    zrealizowanie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Nie zaspokaja swoich własnych potrzeb mieszkaniowych osoba, która - posiadając własne
    miejsce zamieszkania - nabywa kolejne nieruchomości w celach lokaty kapitału,
    prowadzenia inwestycji w postaci najmu, remontu w celu późniejszej ich odsprzedaży z
    zyskiem lub dla realizacji potrzeb mieszkaniowych innych osób, np. dzieci czy innych
    członków rodziny.
    Idąc dalej, istotne jest również, że w celu skorzystania z ulgi mieszkaniowej w okresie
    trzech lat, od końca roku, w którym nastąpiło odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa
    majątkowego, podatnik musi definitywnie nabyć nową nieruchomość lub prawo
    majątkowe, tj. musi nastąpić przeniesienie własności nieruchomości na podatnika.
    Wskazując jako cel mieszkaniowy wydatki poniesione na nabycie domu lub lokalu
    mieszkalnego, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określa, kiedy i jak
    długo podatnik powinien mieszkać w nabytym lokalu mieszkalnym, żeby nastąpiła
    realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym brak jest podstaw do uznania, że podatnik
    nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy nabył lokal mieszkalny w celu
    zamieszkania w nim, ale w lokalu tym – z różnych powodów – zamieszka po upływie
    określonego czasu, np. kilku miesięcy lub po nabyciu tej nieruchomości będzie mieszkał
    tylko przez pewien czas. W takim przypadku, prawa do zwolnienia nie pozbawia podatnika
    okoliczność, że np. przez jakiś czas lokal będzie wynajmowany.
    Co istotne, nie jest więc przeszkodą dla zastosowania omawianego zwolnienia wynajęcie
    nieruchomości (lokalu mieszkalnego) osobie trzeciej – i to zarówno przed realizacją
    własnego celu mieszkaniowego, jak i już po tym fakcie. Innymi słowy, nie ma znaczenia
    kolejność wykonywanych działań. Ważne jest jedynie to, że nieruchomość (lokal
    mieszkalny) została nabyta w celu realizacji własnego celu mieszkaniowego – czy to od
    razu po jej nabyciu, czy też w czasie późniejszym.
    Zauważam, że w wyroku z dnia 29 listopada 2016 r., sygn. akt II FSK 3126/14 Naczelny Sąd
    Administracyjny stwierdził, że:
      Czasowe, uzasadnione obiektywnymi okolicznościami wynajęcie zakupionych lokali
      mieszkalnych samo w sobie nie może przesądzać o tym, że podatnik nie będzie
      realizował w tych mieszkaniach własnych celów mieszkaniowych. Ustawodawca nie
      zastrzegł w treści analizowanych przepisów, że własny cel mieszkaniowy w
      zakupionym lokalu ma być realizowany nieprzerwanie od daty jego nabycia. Zgodzić
      się jednak należy z Sądem I instancji, że dla uznania spełnienia warunków
      skorzystania z ulgi nie jest wystarczająca sama deklaracja podatnika, że poprzez
      wskazane zakupy realizuje swój cel mieszkaniowy. Ustawodawca nie odniósł bowiem
      skorzystania z prawa do zwolnienia z opodatkowania od werbalnej deklaracji takiego
      zamiaru w chwili nabycia, lecz wyraźnie wskazał, że nabycie musi być dokonane na
      własne cele mieszkaniowe.
    Zatem, co do zasady, podatnik może skorzystać z omawianego zwolnienia w związku z
    zakupem lokalu mieszkalnego (nieruchomości) na cele mieszkalne jedynie w sytuacji, gdy
    nabył ten lokal mieszkalny (nieruchomość) w celu realizacji własnych celów
    mieszkaniowych i faktycznie realizuje lub będzie realizować w nim swoje potrzeby
    mieszkaniowe.

    Pojęcie celu związane jest z wewnętrzną postawą człowieka, określaną najczęściej mianem
    chęci, woli, dążenia, zamiaru, postawy motywującej (powodującej) ludzkie działanie.
    Zatem, wydatek poniesiony na własne cele mieszkaniowe, to wydatek dokonany w
    zamiarze zaspokajania własnych potrzeb mieszkaniowych. Utwierdza to w przekonaniu, że
    istotny jest zamiar nabycia lokalu mieszkalnego na cele mieszkaniowe, który powinien
    prowadzić do zamieszkania w nabytym lokalu. Same subiektywne deklaracje podatników
    o nabyciu lokalu mieszkalnego w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych nie
    są wystarczające do uzyskania zwolnienia podatkowego. Nie wystarczy zatem samo
    poczynienie wydatków mieszkaniowych, lecz konieczne jest, aby nastąpiło to jednocześnie
    w celu realizacji własnych potrzeb mieszkaniowych. Organy podatkowe mają prawo do
    własnej oceny artykułowanych przez podatników subiektywnych motywów zakupu lokali
    mieszkalnych i późniejszych decyzji co do dalszych losów tych lokali. Weryfikacji takiej
    dokonuje się przez porównanie obiektywnych faktów związanych z zakupem i późniejszym
    wykorzystaniem lokali do deklarowanych motywów działania podatnika. Przy czym,
    motywy te muszą być potwierdzone obiektywnymi faktami.
    Jeszcze raz podkreślam, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie
    określa, kiedy i jak długo podatnik powinien mieszkać w nabytej nieruchomości lub lokalu
    mieszkalnym, żeby nastąpiła realizacja celu mieszkaniowego. Tym samym, brak jest
    podstaw do uznania, że podatnik nie realizuje celu mieszkaniowego w przypadku, gdy
    nabył np. lokal mieszkalny, w którym przez pewien okres zamieszkuje, realizując własne
    cele mieszkaniowe, a następnie wynajmie ten lokal.
    Podsumowanie: w sytuacji, gdy od czerwca 2024 r. cały czas realizuje Pan własne cele
    mieszkaniowe w zakupionym mieszkaniu, a od września 2025 r. planuje Pan wynajmować
    to mieszkanie osobom trzecim, spełnił Pan warunek realizacji celów mieszkaniowych,
    który uprawnia Pana do skorzystania z ulgi mieszkaniowej i zwolnienia z podatku
    dochodowego od przychodu ze sprzedaży poprzedniej nieruchomości (domu
    jednorodzinnego). Wynajem mieszkania nie spowoduje więc utraty przez Pana ulgi
    mieszkaniowej.
    Zaznaczam, że prawo do zwolnienia podlega szczegółowej i ostatecznej weryfikacji przez
    organ podatkowy w toku postępowania podatkowego. Mając na uwadze art. 14b ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.),
    wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, nie jestem
    uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby, czy
    zrealizuje Pan swój cel mieszkaniowy, czy nie. Wszelkie niezbędne działania w celu
    dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, organy podatkowe
    podejmują w toku postępowania podatkowego. Podstawowym narzędziem realizacji tej
    zasady jest postępowanie dowodowe, które nie jest prowadzone w ramach postępowania
    w sprawie wydania interpretacji indywidualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Ponadto informuję, że w zakresie pytania nr 2 dotyczącego opodatkowania przychodów
    z najmu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.