Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1303/11-2/KC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-12-29
Teza: w zakresie opodatkowania sfinansowania zakupu przez pracownika okularów korekcyjnych
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; finansowanie; okulary; pracownik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 26.09.2011 r. (data wpływu 29.09.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sfinansowania zakupu przez pracownika okularów korekcyjnych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.12.2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sfinansowania zakupu przez pracownika okularów korekcyjnych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Sp. z o.o. (dalej: Spółka, Pracodawca) wykonując obowiązek wynikający z § 8 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. z 1998 r. Nr 148, poz. 973) wydanego na podstawie art. 237 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), zgodnie z regulaminem wewnątrzzakładowym, finansuje zakup okularów korekcyjnych dla pracowników.

Zakup okularów dokumentowany jest fakturami VAT wystawianymi na dane Spółki lub dane pracownika. W przypadku zakupu okularów udokumentowanego fakturą VAT wystawioną na dane Spółki, Spółka dokonuje odliczenia podatku VAT naliczonego, natomiast w przypadku zakupu okularów udokumentowanego fakturą VAT wystawioną na dane pracownika, Spółka nie odlicza w ogóle naliczonego podatku VAT wynikającego z takiej faktury. Spółka prowadzi działalność opodatkowaną i ma generalne prawo do odliczenia podatku od zakupów związanych z prowadzoną działalnością.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy będzie podlegać opodatkowaniu VAT sfinansowanie pracownikowi okularów korekcyjnych w sytuacji, gdy faktura VAT za okulary wystawiona jest na dane pracownika oraz w sytuacji gdy faktura VAT za okulary wystawiona jest na dane Spółki? Czy Spółka jest zobowiązana do wystawienia faktury wewnętrznej i naliczenia podatku należnego?

Zdaniem Wnioskodawcy, finansowanie pracownikowi okularów korekcyjnych nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług niezależnie od tego na kogo wystawiona jest faktura VAT dokumentująca zakup okularów. W żadnym z tych przypadków Spółka nie będzie mieć do czynienia z czynnością opodatkowaną po stronie Pracodawcy. Spółka nie jest zobowiązana zatem do wystawienia faktury wewnętrznej i naliczenia podatku należnego.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 o VAT przez dostawę towarów rozumie się m.in. przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, a także przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W przypadku, gdy faktura za zakup okularów jest wystawiana na dane pracownika, nabywcą okularów jest pracownik - sprzedawca przenosi na pracownika własność okularów. Po stronie Pracodawcy, który finansuje pracownikowi te okulary (dokonuje zwrotu środków pieniężnych), nie mamy do czynienia z żadną czynnością opodatkowaną - pracodawca dokonuje tylko sfinansowania kosztu okularów. Spółka nie ma tutaj do czynienia z dostawą towarów, bowiem pracownik od początku jest właścicielem okularów. Sfinansowanie kosztu okularów nie jest także świadczeniem usług. Świadczenie - które polega na przeniesieniu własności towarów - jest tylko jedno i jest ono wykonane od razu przez sprzedawcę na rzecz pracownika. Dokonywany zwrot określonej kwoty pieniężnej na rzecz pracownika będzie stanowił rozliczenie stricte finansowe niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (pracownik wyłożył jako płatnik całą należność za okulary a Pracodawca oddaje mu część tej kwoty). Owo sfinansowanie powinno być traktowane jako quasisubwencja ze strony pracownika na rzecz Pracodawcy która - przez wzgląd na jej charakter - nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przypadku, gdy Pracodawca dokonuje zwrotu poniesionych przez pracownika kosztów na podstawie faktury wystawionej na dane Pracodawcy, Pracodawca staje się jedynie płatnikiem należności za towar co nie zmienia faktu że mamy nadal do czynienia z dostawą na rzecz pracownika z wynagrodzeniem za dostawę otrzymaną od osoby trzeciej tu - od Pracodawcy. Ponadto należy zauważyć, iż Pracodawca realizuje tutaj obowiązki wynikające z prawa pracy zapewnienia pracownikowi okularów. Zgodnie bowiem z § 8 powołanego na wstępie rozporządzenia pracodawca jest obowiązany zapewnić pracownikom zatrudnionym na stanowiskach z monitorami ekranowymi profilaktyczną opiekę zdrowotną w tym m.in. zapewnić pracownikom okulary korygujące wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego. „Zapewnienie” - to inaczej udostępnienie okularów, jeżeli okaże się, że w pracy są potrzebne. Jednocześnie przepisy prawa pracy nie wskazują że okulary mają być zapewnione tylko na czas pracy. Okulary pracownik winien nosić cały czas, również po pracy. Powyższe stanowi ochronę zdrowia, którą chronią przepisy pracownicze. Okulary mają zapewnić pracownikowi całościową ochronę wzroku. I z ich specyfiki wynika, że należy je nosić przez cały czas, a nie tylko w określonym czasie. W konsekwencji należy stwierdzić, że nie mamy do czynienia z nieodpłatnym przekazaniem, tylko efektem realizacji obowiązków Pracodawcy (w sytuacji gdy zapewnienie okularów ma miejsce w granicach przepisów, w tym regulaminu wewnątrzzakładowego). W tym wypadku wydanie okularów nie służy potrzebom osobistym pracownika, bo co do zasady wynika z obowiązków pracodawcy zdefiniowanych w przepisach prawa pracy i bhp. Nie będzie to więc nieodpłatne przekazanie towaru na cele osobiste (prywatne) pracownika, a tylko takie podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa towarów.

Tak więc, zarówno w przypadku wystawienia faktury za okulary na rzecz pracownika i sfinansowania kosztu ich zakupu przez Pracodawcę, jak i sfinansowania kosztu okularów na podstawie faktury wystawionej na dane Spółki, nie będziemy mieć do czynienia z żadną czynnością opodatkowaną po stronie Pracodawcy. Na Spółce nie ciąży zatem obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej i naliczenia podatku należnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 t.j.), zwana dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy wynika, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z kolei w art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W ustępie 3 tego artykułu stwierdza się, ze przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

W związku z powyższym nieodpłatne przekazanie przez podatnika należących do jego przedsiębiorstwa towarów, innych niż drukowane materiały reklamowe i informacyjne oraz prezenty o małej wartości i próbki, wchodzi w zakres objęty pojęciem „odpłatnej dostawy towarów”, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z kolei w myśl art. 8 ust. 1 powołanej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7(…).

Natomiast art. 8 ust. 2 ustawy stanowi, że za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Ustawa o podatku od towarów i usług nie precyzuje co należy rozumieć pod pojęciem celów osobistych pracownika. Przyjąć należy, iż potrzebami osobistymi są co do zasady te, których realizacja nie jest związana ze stosunkiem pracy lub innym, który łączy przekazującego i osobę otrzymującą towar. Z kolei cele (potrzeby) osobiste to te, których pracodawca nie ma obowiązku zaspokoić, zaś potrzeby pracownicze to te, do zaspokojenia których pracodawca jest zobowiązany.

Wnioskodawca jako pracodawca, wykonuje obowiązek wynikający z § 8 Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe (Dz. U. z 1998 r. Nr 148, poz. 973) wydanego na podstawie art. 237 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (tekst jedn.: Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), tzn. zgodnie z regulaminem wewnątrzzakładowym finansuje zakup okularów korekcyjnych dla pracowników. Zakup ten dokumentowany jest fakturami VAT wystawianymi na dane Wnioskodawcy lub dane pracownika. W przypadku zakupu okularów udokumentowanego fakturą VAT wystawioną na dane Wnioskodawcy, dokonuje on odliczenia podatku VAT naliczonego, natomiast w przypadku zakupu okularów udokumentowanego fakturą VAT wystawioną na dane pracownika, Wnioskodawca nie odlicza w ogóle naliczonego podatku VAT wynikającego z takiej faktury.

W związku z powyższym, Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy sfinansowanie pracownikowi zakupu okularów korekcyjnych, w sytuacji gdy faktura wystawiona jest na dane pracownika oraz na dane Wnioskodawcy, będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT a co za tym idzie będzie obligować go do wystawienia faktury wewnętrznej i odprowadzenia podatku należnego.

Na podstawie art. 23715 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy, Minister Pracy i Polityki Socjalnej w porozumieniu z Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określi, w drodze rozporządzenia, ogólnie obowiązujące przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące prac wykonywanych w różnych gałęziach pracy. Z kolei w § 2 stwierdza się, że ministrowie właściwi dla określonych gałęzi pracy lub rodzajów prac w porozumieniu z Ministrem Pracy i Polityki Socjalnej oraz Ministrem Zdrowia i Opieki Społecznej określą, w drodze rozporządzenia, przepisy bezpieczeństwa i higieny pracy dotyczące tych gałęzi lub prac. Jest to przywołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 1 grudnia 1998 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy na stanowiskach wyposażonych w monitory ekranowe. Tam też, w § 8 ust. 2 nakłada się na pracodawcę obowiązek zapewnienia pracownikom okularów korygujących wzrok, zgodne z zaleceniem lekarza, jeżeli wyniki badań okulistycznych przeprowadzonych w ramach profilaktycznej opieki zdrowotnej, wykażą potrzebę ich stosowania podczas pracy przy obsłudze monitora ekranowego.

W przedmiotowej sprawie przekazanie okularów korekcyjnych dla pracowników, wynika z obowiązku nałożonego na Wnioskodawcę przez przepisy prawa pracy, zatem wiąże się z prowadzonym przez Wnioskodawcę przedsiębiorstwem. Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż nieodpłatne przekazanie okularów korekcyjnych pracownikowi, których zakup udokumentowany zostanie fakturą wystawioną na Wnioskodawcę, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie służy ono zaspokojeniu celów osobistych pracowników i stanowi użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do celów związanych z jego działalnością gospodarczą.

Natomiast w sytuacji, kiedy faktura za zakup okularów jest wystawiana na dane pracownika Wnioskodawcy, nabywcą okularów jest pracownik. Po stronie Wnioskodawcy, który dokonuje zwrotu środków pieniężnych pracownikowi, nie mamy do czynienia z żadną czynnością opodatkowaną wymieniona w katalogu art. 5 ust. 1 ustawy. Okulary korekcyjne zakupione przez pracownika są od momentu zakupu jego własnością, zatem nie dochodzi do przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Tym samym zwrot kosztów pracownikowi za zakupu okularów winien być traktowany jako czynność wyłączona spod regulacji ustawy o podatku od towarów usług. Tym samym nie będzie ciążył na Wnioskodawcy obowiązek wystawienia faktury wewnętrznej i odprowadzenia podatku należnego.

Biorąc pod uwagę powyższe, co do zasady przekazanie okularów korekcyjnych pracownikowi nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.