Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP3/443A-143/12-2/BJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2012-12-20
Teza: Sposób wystawiania dokumentu dostawy i faktury VAT pełniącej rolę dokumentu dostawy przedstawiony w opisie sprawy jest prawidłowy.
Słowa kluczowe: akcyza-wyroby akcyzowe; opodatkowanie; umowa; węgiel; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I; [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 25 września 2012 r. (data wpływu 27 września 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uprawnienia do korzystania ze zwolnienia z podatku, dotyczące pytań 1.3, 2 i 3 - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie uprawnienia do korzystania ze zwolnienia z podatku oraz uznania umów będących przedmiotem wniosku za umowy długoterminowe realizowane w sposób ciągły.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Głównym przedmiotem działalności Spółki jest wydobycie oraz obrót węglem kamiennym (CN ex 2701). Spółka złożyła stosowne powiadomienie do właściwego dla siebie Naczelnika Urzędu Celnego, w związku z czym posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego. Spółka sprzedaje węgiel zarówno do pośredniczących podmiotów węglowych, jak i do podmiotów zużywających węgiel na cele zwolnione od akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 ustawy akcyzowej - niniejszy wniosek dotyczy sprzedaży do podmiotów zużywających węgiel na cele zwolnione.

Umowy zawierane przez Spółkę - warunki dostaw węgla.

Warunki realizowanych dostaw węgla oraz odpowiedzialność za jego transport zależne są od ustaleń umownych z poszczególnymi kontrahentami. Umowy te opierają się najczęściej na warunkach Incoterms FCA lub EXW 2010 (ewentualnie FCA lub EXW wg Incoterms 2000), kiedy to nabywca odbiera węgiel od Spółki, a następnie transportuje go do miejsca prowadzenia swojej działalności (lub na zlecenie nabywcy dokonuje tego przewoźnik posiadający stosowne umocowanie). Zdarzają się też umowy oparte na formułach DAP według Incoterms 2010, CPT, DDP lub innych podobnych według Incoterms 2000 lub 2010. Wówczas transport węgla pozostaje w gestii Spółki, która odpowiada za organizację oraz ponosi koszt transportu, w praktyce również zlecając jego wykonanie zewnętrznemu przewoźnikowi. W każdym z powyższych przypadków, Spółka jako pośredniczący podmiot węglowy dokonujący sprzedaży węgla - wystawia stosowny dokument dostawy w celu spełnienia warunków uprawniających do zastosowania zwolnienia z akcyzy. W każdym z powyższych przypadków załadunku na środki transportowe dokonuje Spółka ponosząc koszt i ryzyko tego załadunku.

Sam transport realizowany jest natomiast drogą kolejową lub samochodową:

*   w transporcie kolejowym, realizowanym według formuły FCA (zgodnie z Incoterms 2000 lub Incoterms 2010), Spółka dowozi węgiel do granicy własnego przedsiębiorstwa po własnej bocznicy kolejowej do stacji kolejowej właściwej dla jej siedziby. Na stacji kolejowej następuje wydanie węgla nabywcy (lub przewoźnikowi posiadającemu stosowne umocowanie nabywcy). Na stacji nabywca (ewentualnie umocowany przez nabywcę przewoźnik) dokonuje potwierdzenia odbioru węgla w dokumencie dostawy. Jeżeli za transport odpowiedzialna jest Spółka (w formułach DAP wg Incoterms 2010, lub CPT, DDP bądź podobnych wg Incoterms 2000 lub 2010), wówczas to ona lub działający na jej zlecenie przewoźnik dokonuje transportu węgla do miejsca odbioru, którym w zależności od rozwiązań logistycznych u danego nabywcy i uzgodnień umownych z danym nabywcą dotyczących miejsca odbioru towaru, miejscem tym może być:
    *   kolejowa stacja odbioru właściwa dla: siedziby nabywcy lub miejsca dokonania zużycia węgła przez nabywcę lub miejsca magazynowania węgla przez nabywcę;
    *   bocznica kolejowa prowadząca do: siedziby nabywcy lub miejsca dokonania zużycia Węgla przez nabywcę lub miejsca magazynowania węgla przez nabywcę
    *   bezpośrednio siedziba nabywcy lub bezpośrednio miejsce dokonania zużycia węgla przez nabywcę lub bezpośrednio miejsce magazynowania węgla przez nabywcę.

Tam też następuje wydanie, a nabywca potwierdza odbiór w dokumencie dostawy.

*   w transporcie samochodowym, realizowanym w formule FCA lub EXW wg Incoterms 2010 (ewentualnie FCA lub EXW wg Incoterms 2000) miejscem wydania węgla jest magazyn Spółki w jej siedzibie. Tam również następuje potwierdzenie odbioru węgla przez nabywcę (ewentualnie umocowanego przez nabywcę przewoźnika) w dokumencie dostawy wystawionym przez Spółkę.

Niezależnie od rodzaju transportu oraz warunków umownych, na których oparte są dostawy do danego kontrahenta, samo przemieszczenie węgla następuje zawsze bezpośrednio od Spółki do nabywcy zużywającego węgiel do celów zwolnionych z akcyzy. W szczególności w transakcjach tych nie występują pośrednicy handlowi, ani nie ma miejsce składowanie węgla podczas jego transportu w miejscach należących do podmiotów trzecich.

Umowy zawierane przez Spółkę - pozostałe warunki

Kontrahentami Spółki są m.in.:

*   elektrownie wykorzystujące węgiel w procesie produkcji energii elektrycznej (art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy akcyzowej);

*   elektrociepłownie wykorzystujące węgiel do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej (art. 32 ust. 2 pkt 5 ustawy akcyzowej);

*   podmioty wykorzystujące węgiel w procesach mineralogicznych (art. 32 ust. 2 pkt 1 ustawy akcyzowej);

*   zakłady energochłonne w rozumieniu ustawy akcyzowej (art. 32 ust. 2 pkt 8 ustawy akcyzowej);

*   podmioty zużywające węgiel w instalacjach objętych systemem handlu uprawnieniami do emisji C02\-tzw. EU ETS (art. 32 ust. 2 pkt 9 ustawy akcyzowej).

Wskazani kontrahenci Spółki charakteryzują się tym, że są zakładami ruchu ciągłego, dla których musi być zapewniona odpowiednia cykliczność i regularność dostaw węgla energetycznego. Trudności techniczne, a tym samym koszty ewentualnego zatrzymania danego procesu produkcji (np. wygaszenia pieca, generatora lub bloku energetycznego) oraz jego wznowienia (np. ponownego uruchomienia wymienionych instalacji), powodują, iż podmioty te zainteresowane są ciągłym utrzymywaniem tychże procesów, dążąc do maksymalnego zabezpieczenia ustawicznego zaopatrzenia w surowce paliwowe.

Okoliczności te znajdują odzwierciedlenie w treści umów zawieranych przez te podmioty ze Spółką.

Dlatego też wszystkie umowy zawarte ze wskazanymi powyżej rodzajami odbiorców charakteryzują się następującymi cechami:

*   zawierane są na długie okresy (obowiązują od co najmniej 1 roku do np. 15 lat lub dłużej);

*   zawierają określony, zazwyczaj znaczący co do wysokości, wolumen dostaw węgla dla każdego roku obowiązywania umowy z możliwością jego modyfikacji w ograniczonym zakresie dopuszczonym w konkretnej umowie;

*   określają gwarantowane wielkości dostaw, tj. minimalne ilości węgla, których dostarczenie gwarantuje Spółka, a których odbiór gwarantuje dany nabywca;

*   co do zasady realizowane są transportem kolejowym (ze względu na znaczący wolumen), a dodatkowo mogą być, w razie takiej konieczności, uzupełniane transportem samochodowym;

*   przewidują procedury ustalania okresowych harmonogramów dostaw (zazwyczaj obejmujących okresy miesięczne - w niektórych przypadkach są to okresy kwartalne, ale ostatecznie podzielone na realizacyjne okresy miesięczne). Harmonogramy te zawierają ustalenia odnośnie dat poszczególnych dostaw oraz ilości dostarczanego węgla (rozpisanie ilości składów kolejowych wraz z planowanym tonażem realizowanym w ramach jednego listu przewozowego). Określają, one obligatoryjną, ilość oraz częstotliwość dostaw w danym okresie, a ustalane są zgodnie z trybem przewidzianym w poszczególnych umowach;

*   na podstawie tych umów oraz harmonogramów, strona umowy odpowiedzialna za transport, dokonuje zlecenia u własnego przewoźnika węgla, który dokonuje rezerwacji i wykupu trasy kolejowej u zarządcy infrastruktury kolejowej przed rozpoczęciem dostaw w danym okresie miesięcznym;

*   ilość dostaw realizowanych na podstawie harmonogramów waha się, w zależności od zapotrzebowania na wyrób u danego kontrahenta. W niektórych przypadkach może mieć miejsce nawet ponad sto dostaw do danego kontrahenta w okresie miesiąca, w innych wystarczające może okazać się kilka transportów (w przypadku jednego z odbiorców jest to regularnie jedna dostawa w skali miesiąca);

*   dostawy realizowane są w cyklu wynikającym z konieczności utrzymania ciągłości produkcji odbiorców i zgodnie z ich wymaganiami dotyczącymi poziomu magazynowania węgla lub obowiązku prawnego utrzymywania minimalnych zapasów węgla zapewniających bezpieczeństwo energetyczne;

*   każda dostawa odbywa się co najmniej na podstawie listu przewozowego dołączanego do przesyłki kolejowej, który zawiera wykazaną masę przewożonego węgla w danej dostawie kolejowej. Do każdej dostawy (rozumianej jako skład pociągowy) dołączane są również dokumenty dostawy wystawiane przez Spółkę.

Należy podkreślić, że ustalenie w oparciu o postanowienia poszczególnych umów, miesięcznych harmonogramów dostaw jeszcze przed rozpoczęciem okresu, którego dany harmonogram dotyczy, daje możliwość ścisłego zaplanowania dostaw w danym miesiącu zarówno u Spółki jako dostawcy, u poszczególnych odbiorców, u działających na zlecenie stron przewoźników, jak również u zarządcy infrastruktury kolejowej.

Obecnie Spółka, w związku z każdym realizowanym transportem, tj. każdym składem kolejowym, stawia odrębny dokument dostawy. Powoduje to w skali miesiąca konieczność wygenerowania od kilku kilkuset dokumentów dla każdego z kontrahentów.

Rozważane scenariusze w zakresie dokumentowania dostaw węgla

W powyższych okolicznościach, mając na uwadze udogodnienia wprowadzone z dniem 3 kwietnia 2012 r. do rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, w przypadku dostaw realizowanych na podstawie opisanych powyżej umów - Spółka rozważa możliwość odstąpienia od wystawiania i dołączania dokumentu dostawy do każdego wysyłanego składu kolejowego, na rzecz dokumentowania dostaw w świetle zasad wynikających z § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy. W tym zakresie Spółka rozważa kilka potencjalnych scenariuszy.

Scenariusz 1 - wystawienie faktur VAT za każdy transport węgla w danym miesiącu oraz jednego dokumentu dostawy

Spółka rozważa możliwość skorzystania z § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy niezależnie od liczby wystawionych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu faktur VAT. Przykładowo zatem, dokumentując każdy transport węgla oddzielną fakturą VAT, Spółka wystawiałaby w danym miesiącu jeden dokument dostawy obejmujący całość węgla dostarczonego w tymże miesiącu.

Wówczas do dokumentu dostawy dołączana byłaby informacja - zestawienie faktur VAT – obejmujących przemieszczenia ujęte w dokumencie dostawy wystawionym za dany miesiąc.

Scenariusz 2 - wystawienie faktur VAT obejmujących okresy 7-dniowe oraz odpowiadających im dokumentów dostawy

Alternatywnie Spółka rozważa możliwość wystawiania faktur VAT obejmujących transport węgla do danego kontrahenta za okresy 7-dniowe, oraz skorzystania z § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, tj. wystawiania jednego dokumentu dostawy odpowiadającego poszczególnym fakturom VAT. Przykładowo zatem, dokumentując transporty węgla do danego kontrahenta, Spółka wystawiałaby nie rzadziej niż co 7 dni fakturę VAT oraz nie rzadziej niż co 7 dni odpowiadający jej dokument dostawy.

Scenariusz 3 - wystawienie jednej faktury VAT na całość transportów zrealizowanych w danym miesiącu oraz odpowiadającego jej jednego dokumentu dostawy

Spółka rozważa również możliwość udokumentowania całości transportów zrealizowanych w danym miesiącu jedną fakturą VAT (na potrzeby podatku VAT) oraz jednym dokumentem dostawy wystawionym zgodnie z § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

Scenariusz 4 - wystawienie jednej faktury VAT na całość transportów zrealizowanych w danym miesiącu pełniącej rolę dokumentu dostawy

Dodatkowo Spółka rozważa możliwość zamieszczenia na fakturze VAT, ujmującej całość transportów zrealizowanych w danym miesiącu, dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, tj.:

*   nazwę wyrobów węglowych,

*   kod CN wyrobów węglowych,

*   ilość wyrobów węglowych,

*   przeznaczenie wyrobów węglowych uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy,

*   podpis osoby reprezentującej Spółkę jako sprzedawcę wyrobów węglowych,

*   podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Wówczas taka faktura VAT pełniłaby również rolę dokumentu dostawy na potrzeby stosowania zwolnienia z akcyzy sprzedawanego przez Spółkę węgla.

Scenariusz 5 - wystawianie faktur VAT obejmujących okresy 7-dniowe, pełniących rolę dokumentów dostawy

Spółka dopuszcza również możliwość wystawiania faktur VAT obejmujących transporty węgla za okresy 7-dniowe, na których zamieszczałaby dodatkowe informacje wskazane w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, tj.:

*   nazwę wyrobów węglowych,

*   kod CN wyrobów węglowych,

*   ilość wyrobów węglowych,

*   przeznaczenie wyrobów węglowych uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy,

*   podpis osoby reprezentującej Spółkę jako sprzedawcę wyrobów węglowych,

*   podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Wówczas takie faktury VAT, wystawiane nie rzadziej niż co 7 dni, pełniłyby również rolę dokumentów dostawy na potrzeby stosowania zwolnienia z akcyzy w odniesieniu do sprzedawanego przez Spółkę węgla.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy opisane powyżej przemieszczenia węgla od Spółki do jej kontrahentów spełniają warunki przewidziane w § 2 ust 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, tj.:

1.1 Czy scharakteryzowane powyżej umowy łączące Spółkę z jej kontrahentami mogą być uznane za umowy długoterminowe (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy)?

1.2 Czy przemieszczanie węgla na podstawie powyższych umów może być uznane za realizowane w sposób ciągły (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy)?

1.3 Czy przemieszczanie węgla na podstawie powyższych umów może być uznane za realizowane bezpośrednio od Spółki do jej kontrahentów (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy)? W celu uniknięcia ewentualnych wątpliwości, Spółka zwraca się o odpowiedź na powyższe pytanie w odniesieniu do:

1.3.1 Przemieszczeń realizowanych transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 FCA (lub Incoterms 2000 FCA)?

1.3.2 Przemieszczeń realizowanych transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 DAP (lub Incoterms 2000 lub 2010 CPT, DDP bądź podobnych)?

1.3.3 Przemieszczeń realizowanych transportem samochodowym według formuły FCA lub EXW wg Incoterms 2010 (ewentualnie FCA lub EXW wg Incoterms 2000)?

1.  Czy w świetle § 2 ust 6e pkt 2 oraz ust 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy postępowaniu zgodnym z rozważanymi Scenariuszami tj.:

2.1 W zakresie Scenariusza 1: Czy Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednego dokumentu dostawy na miesiąc z tytułu transportów do danego kontrahenta - w sytuacji, gdy poszczególne transporty na potrzeby rozliczeń podatku VAT dokumentowane będą odrębnymi fakturami VAT? Czy wówczas wystarczające dla zachowania prawa do zwolnienia z akcyzy jest dołączenie do dokumentu dostawy informacji (zestawienia faktur VAT) obejmujących przemieszczenia ujęte w danym dokumencie dostawy?

2.2. W zakresie Scenariusza 2: Czy w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu kilkoma fakturami VAT wystawianymi nie rzadziej niż co 7 dni, Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy wystawieniu więcej niż jednego dokumentu dostawy w danym miesiącu, jeżeli poszczególne dokumenty dostawy będą odpowiadały wystawionym fakturom VAT?

2.3. W zakresie Scenariusza 3: Czy w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu jedną fakturą VAT, Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy wystawieniu jednego dokumentu dostawy odpowiadającego tej fakturze VAT?

2.4. W zakresie Scenariusza 4: Czy Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednej faktury VAT ujmującej całość przemieszczeń zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu, w przypadku zawarcia na tejże fakturze dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia w/s dokumentu dostawy?

2.5. W zakresie Scenariusza 5: Czy Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu kilkoma fakturami VAT wystawianymi nie rzadziej niż co 7 dni, ujmujących przemieszczenia węgla zrealizowane w tychże okresach 7-dniowych, w przypadku zawarcia na tychże fakturach dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia w/s dokumentu dostawy?

1.  Czy na potrzeby stosowania zwolnienia z akcyzy konieczne jest fizyczne dołączenie dokumentu dostawy (o którym mowa w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w/s dokumentu dostawy) lub faktury VAT pełniącej rolę dokumentu dostawy (o której mowa w § 2 ust. 6h w związku z ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w/s dokumentu dostawy) do przemieszczanych wyrobów węglowych?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Opisane powyżej przemieszczenia węgla od Spółki do jej kontrahentów spełniają warunki przewidziane w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy. W szczególności:

1.1. Scharakteryzowane powyżej umowy łączące Spółkę z jej kontrahentami mogą być uznane za umowy długoterminowe (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy).

1.2. Przemieszczanie węgla na podstawie powyższych umów może być uznane za realizowane w sposób ciągły (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy).

1.3. Przemieszczanie węgla na podstawie powyższych umów może być uznane za realizowane bezpośrednio od Spółki do jej kontrahentów (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy). W szczególności:

1.3.1. Za realizowane bezpośrednio od Spółki do jej kontrahentów może być uznane przemieszczanie realizowane transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 FCA (lub Incoterms 2000 FCA).

1.3.2. Za realizowane bezpośrednio od Spółki do jej kontrahentów może być uznane przemieszczanie realizowane transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 DAP (lub Incoterms 2000 lub 2010 CPT, DDP bądź podobnych).

1.3.3. Za realizowane bezpośrednio od Spółki do jej kontrahentów może być uznane przemieszczanie realizowane transportem samochodowym według formuły FCA lub EXW wg Incoterms 2010 (ewentualnie FCA lub EXW wg Incoterms 2000).

1.  W świetle § 2 ust. 6e pkt 2 oraz ust. 6h rozporządzenia w/s dokumentu dostawy, Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy postępowaniu zgodnym z wszystkimi rozważanymi Scenariuszami. W szczególności:

2.1. W zakresie Scenariusza 1: Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednego dokumentu dostawy na miesiąc z tytułu transportów do danego kontrahenta – w sytuacji, gdy poszczególne transporty na potrzeby rozliczeń podatku VAT dokumentowane będą odrębnymi fakturami VAT. Wówczas wystarczające dla zachowania prawa do zwolnienia z akcyzy jest dołączenie do dokumentu dostawy informacji (zestawienia faktur VAT) obejmujących przemieszczenia ujęte w danym dokumencie dostawy.

2.2. W zakresie Scenariusza 2: W przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu kilkoma fakturami VAT wystawianymi nie rzadziej niż co 7 dni, Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy wystawieniu więcej niż jednego dokumentu dostawy w danym miesiącu, jeżeli poszczególne dokumenty dostawy będą odpowiadały wystawionym fakturom VAT.

2.3. W zakresie Scenariusza 3: W przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu jedną fakturą VAT, Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy wystawieniu jednego dokumentu dostawy odpowiadającego tej fakturze VAT.

2.4. W zakresie Scenariusza 4: Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednej faktury VAT ujmującej całość przemieszczeń zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu, w przypadku zawarcia na tejże fakturze dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

2.5. W zakresie Scenariusza 5: Spółka będzie uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu kilkoma fakturami VAT wystawianymi nie rzadziej niż co 7 dni, ujmujących przemieszczenia węgla zrealizowane w tychże okresach 7-dniowych, w przypadku zawarcia na tychże fakturach dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

1.  Na potrzeby stosowania zwolnienia z akcyzy nie jest konieczne fizyczne dołączenie dokumentu dostawy (o którym mowa w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w/s dokumentu dostawy) lub faktury VAT pełniącej rolę dokumentu dostawy (o której mowa w § 2 ust. 6h w związku z ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w/s dokumentu dostawy) do przemieszczanych wyrobów węglowych.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, iż istotą przepisów, o interpretację których wnioskuje Spółka (tj. zmian wprowadzonych do rozporządzenia w/s dokumentu dostawy z dniem 3 kwietnia 2012 r.) było uproszczenie zasad obrotu węglem, w tym uproszczenie zasad wystawiania oraz obiegu dokumentów dostawy. Jednoznacznie potwierdza to uzasadnienie rozporządzenia wprowadzającego te zmiany (tj. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 marca 2012 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy; Dz. U. z 2012 r., poz. 307, dalej: „rozporządzenie zmieniające”).

W uzasadnieniu do projektu powyższego rozporządzenia, skracając vacatio legis dla wprowadzanych zmian Minister Finansów podkreślił, iż: „Ponadto określono termin wejścia w życie wynoszący 7 dni od dnia podpisania rozporządzenia. Skrócenie terminu wynika z charakteru przepisów zawartych w projekcie, których celem jest uproszczenie wzoru, zasad stosowania i obiegu dokumentów dostawy przez podmioty. Należy zauważyć, iż projekt rozporządzenia nie nakłada dodatkowych obowiązków na podmioty, ale wprowadza zmiany, o które te podmioty wnioskowały.” (por. opublikowane na stronie internetowej Ministerstwa Finansów (www.mf.gov.pl) uzasadnienie do projektu rozporządzenia zmieniającego z dnia 27 lutego 2012 r.).

W tym samym uzasadnieniu, nowelizując § 2 ust. 6e pkt rozporządzenia ws. dokumentu dostawy wskazano, iż: „W projekcie przewidziano ponadto rozszerzenie możliwości wystawiania dokumentu dostawy raz w miesiącu w przypadku przemieszczania wyrobów węglowych na podstawie zawartych umów długoterminowych w sposób ciągły bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego dokonującego sprzedaży tych wyrobów do podmiotu korzystającego ze zwolnienia, na pozostałe rodzaje wyrobów węglowych, tzn. węgiel kamienny i koks. \[…\] Wprowadzenie powyższych rozwiązań ma na celu zmniejszenie obciążeń administracyjnych spoczywających na stronach dokonujących obrotu wyrobami węglowymi.”

Zdaniem Spółki, powyższe stanowi istotną wskazówkę interpretacyjną dla nowych przepisów, jako że przy ich wykładni należy mieć na uwadze, iż zasadniczym ich celem było wprowadzenie mechanizmów odpowiadających realiom obrotu węglem, a nie tworzenie dodatkowych barier dla przedsiębiorców zajmujących się działalnością gospodarczą w tymże zakresie.

1.  Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 1

Spółka stoi na stanowisku, iż opisane w niniejszym wniosku przemieszczenia węgla do jej kontrahentów spełniają warunki przewidziane w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, zgodnie z którym:\[…\] gdy wyroby węglowe przemieszczane są na podstawie zawartych umów długoterminowych w sposób ciągły bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego dokonującego sprzedaży tych wyrobów do podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy - dokument dostawy może być wystawiony i przekazany temu podmiotowi co najmniej raz w miesiącu, a w przypadku gdy faktura jest wystawiana co najmniej raz w miesiącu, jednocześnie z fakturą pod warunkiem, że dokument dostawy obejmuje wyroby wymienione w tej fakturze.

Poniżej Spółka przedstawia swoje stanowisko w odniesieniu do poszczególnych warunków przewidzianych w cytowanej regulacji.

1.1. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 1.1

W ocenie Spółki, scharakteryzowane powyżej umowy mogą być uznane za „długoterminowe” w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

Co prawda przepisy akcyzowe nie wskazują wprost, jak długi powinien być okres obowiązywania danej umowy, aby spełniała ona to kryterium, nie mniej już literalne rozumienie pojęcia „długoterminowe” nakazuje uznać za takie kontrakty zawarte na okres kilku- lub wieloletni (w przypadku Spółki zawierane umowy obowiązują od co najmniej 1 roku do np. 15 lat lub dłużej). Brak legalnej definicji pojęcia „długoterminowe” skłania do odwołania się do potocznego rozumienia tego słowa oraz jego zakresu wynikającego z przyjętej praktyki obrotu.

Zgodnie ze słownikiem języka polskiego, „długoterminowy” oznacza „dany, wzięty na długi termin, mający odległy termin.” (por. „Słownik Języka Polskiego PWN” pod redakcją M. Szymczaka, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 1996 r., TOM I, str. 375). Jednocześnie w praktyce obrotu gospodarczego wskazuje się, iż za umowy długoterminowe powinny być uznane takie, których przewidziany okres obowiązywania wynosi przynajmniej jeden rok (por. chociażby A. Kidyba „Prawo handlowe”, 3 Wydanie, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2002 r., str. 623 wraz z powołaną tam literaturą). Warunek ten jest zdecydowanie spełniony w przypadku umów zawieranych na okresy od co najmniej 1 roku do 15 lat lub dłużej.

Zestawiając powyższe dodatkowo z faktem, iż umowy Spółki mają na celu stworzenie trwałych relacji prawnych i zapewnienie długotrwałej współpracy handlowej z poszczególnymi kontrahentami – powinny one zostać uznane za „długoterminowe” w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

1.2. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 1.2

Zdaniem Spółki, przemieszczanie węgla na podstawie opisanych umów może być uznane za realizowane „w sposób ciągły” (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy).

Podobnie jak przy „długoterminowości”, również w odniesieniu do warunku „ciągłości”, przepisy akcyzowe nie zawierają jego wyjaśnienia, ani nie wskazują wprost kryteriów, według których należy oceniać, czy w danej sytuacji został on spełniony. Niemniej jednak należy mieć na uwadze, iż § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy został wprowadzony w celu dostosowania przepisów do realiów obrotu węglem oraz, że odpowiadał on postulatom formułowanym przez podmioty z branży węglowej. Dlatego też powinien być on odnoszony do tych relacji handlowych, których „ciągłość” jest cechą wyróżniającą na tle transakcji dotyczących wyrobów węglowych.

W szczególności „ciągłość” dostaw powinna być oceniana poprzez jej łączne zestawienie z warunkiem „długotrwałości” samej umowy oraz poprzez jej rozróżnienie od pojedynczych transakcji zawieranych masowo, które nie wykazują się ani powtarzalnością ani związkiem z pozostałymi podobnymi dostawami między tymi samymi kontrahentami (np. poprzez rozróżnienie od nabyć dokonywanych przez osoby indywidualne, które nabywają węgiel ad hoc na zasadach „adhezyjności” bez dodatkowego spisywania jakichkolwiek umów ani nie zobowiązując się do dalszych nabyć).

Jednocześnie przy interpretacji warunku ciągłości w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, należy mieć na uwadze jego odrębność od pkt 1 tego przepisu, zgodnie z możliwość wystawienia dokumentu dostawy co najmniej raz w miesiącu zachodzi również wówczas: \[…\] gdy wyroby węglowe przemieszczane są w sposób ciągły przenośnikiem taśmowym bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego dokonującego sprzedaży tych wyrobów do podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy.

Zestawienie treści tych dwóch punktów potwierdza, że warunek ciągłości z pkt 2 (odnoszący się do umów długoterminowych) nie może być utożsamiany z dostawami realizowanymi z wykorzystaniem przenośników taśmowych lub innych mechanicznych instalacji – bowiem wówczas de facto jego zakres pokrywałby się z zakresem pkt 1. Przy tym należy dostrzec, że rozporządzeniem zmieniającym prawodawca wyraźnie rozszerzył zakres zastosowania § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, który do 3 kwietnia 2012 r. odnosił się jedynie do węgla brunatnego o kodzie CN 2702 (w przypadku którego ze względu na specyfikę „przyzakładowych” kopalni węgla brunatnego połączonych funkcjonalnie ze zużywającymi ten rodzaj węgla elektrowniami – jego dostawy mogą być realizowane z wykorzystaniem taśmociągów). Aby zabieg ustawodawcy mógł być uznany za racjonalny i zasadny, a tym samym, aby rozszerzenie zakresu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy miało „treść normatywną” powinien on obejmować dostawy również inne niż realizowane za pomocą taśmociągów, a więc m.in. takie jakich dokonuje Spółka.

Zdaniem Spółki, warunku ciągłości nie należy również utożsamiać z wymogiem, aby poszczególne transporty realizowane były „codziennie”. Wynika to z kilku powodów. Po pierwsze, gdyby ciągłość miała być utożsamiana z „codziennością”, z pewnością prawodawca dałby temu wyraz w treści przepisu (jak chociażby uczynił to w tym samym rozporządzeniu w odniesieniu do wymogów prowadzenia ewidencji wyrobów akcyzach wskazując, w których sytuacjach oczekuje „codziennych” wpisów).

Po drugie, stanowiłoby to zaprzeczenie zasad prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie dostaw węgla. Fakt, iż dostawy węgla realizowane są „zbiorczo”, tj. przy wykorzystaniu całych składów kolejowych zawierających od kilku do nawet kilkuset wagonów z węglem podyktowany jest względami ekonomiki oraz podstawami logistyki. Teoretycznie producenci węgla mogliby każdy wagon z węglem wysyłać odrębnym transportem (wówczas przemieszczenia do większości odbiorców faktycznie musiałyby być realizowane „codziennie”) – jednakże stanowiłoby to zaprzeczenie ekonomicznego sensu prowadzenia ich działalności (wówczas koszt transportu mógłby być wyższy niż wartość samego surowca). Dlatego też rozumienie warunku „ciągłości” jako „codzienności” przemieszczeń wydaje się całkowicie nieuzasadniony, zwłaszcza w świetle uzasadnienia rozporządzenia zmieniającego, którego celem było dostosowanie przepisów do realiów działalności w zakresie obrotu węglem oraz uproszczenie wynikających stąd obowiązków administracyjnych.

Zdaniem Spółki, warunek ten powinien być raczej interpretowany przez pryzmat potrzeb odbiorcy, do którego realizowane są dostawy. W przypadku bowiem zakładów prowadzących procesy produkcyjne w sposób ciągły (co tyczy się wszystkich opisanych w niniejszym wniosku umów, tj. zawartych m.in. z elektrowniami, elektrociepłowniami podmiotami zużywającymi węgiel do procesów mineralogicznych) – jeżeli realizowane przez Spółkę dostawy węgla zaspokajają właśnie takie zapotrzebowanie o charakterze ciągłym, wówczas dostawy te powinny być uznane za realizowane „w sposób ciągły” niezależnie od tego, czy wywiązanie się Spółki z jej zobowiązań wymagało wysłania w danym miesiącu trzydziestu transportów po dziesięć wagonów każdy (codziennie po jednym transporcie), dziesięciu transportów po trzydzieści wagonów każdy czy też pięciu transportów liczących po sześćdziesiąt wagonów.

W każdym zatem przypadku, gdy przemieszczenia realizowane są na podstawie zawartych przez Spółkę umów długoterminowych, w oparciu o ustalone z kontrahentem okresowe harmonogramy dostaw, zawierające ustalenia odnośnie dat poszczególnych dostaw oraz ilości dostarczanego węgla (rozpisane ilości składów kolejowych wraz z planowanym tonażem realizowanym w ramach jednego listu przewozowego) – przemieszczenia takie powinny być uznane również za realizowane „w sposób ciągły” w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w sprawie dokumentu dostawy.

1.3. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 1.3 (oraz pytań od 1.3.1 do 1.3.3)

Spółka stoi również na stanowisku, iż przemieszczanie węgla na podstawie opisanych umów może być uznane za realizowane „bezpośrednio” od Spółki do jej kontrahentów (w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy).

Pomimo, iż przepisy akcyzowe również w tym wypadku nie wyjaśniają, co należy rozumieć pod pojęciem „bezpośredniości” przemieszczenia – to jednak uwzględnienie okoliczności wprowadzenia rozporządzenia zmieniającego uzasadnia szeroką interpretację tego sformułowania, obejmującą wszystkie wskazane przez Spółkę rodzaje przemieszczeń. Rozszerzenie zakresu stosowania § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy nastąpiło na skutek uwzględnienia postulatów podmiotów z branży węglowej wnioskujących o objęcie nim wszystkich przypadków bezpośredniego przemieszczenia wyrobów węglowych od sprzedawcy do nabywcy, także łącznie z przemieszczeniami realizowanymi z udziałem pośredników handlowych (tzw. transakcji łańcuchowych), ale bez fizycznych przemieszczeń do tych pośredników.

Od momentu wprowadzenia systemu opodatkowania akcyzą wyrobów węglowych (od 2 stycznia 2012 r.) ustanowione regulacje w zakresie zasad wystawiania oraz obiegu dokumentu dostawy uznawane były za daleko niewystarczające. W związku z postulatami zgłaszanymi przez branżę węglową, Ministerstwo już w pierwszych tygodniach obowiązywania nowych regulacji przystąpiło do prac nad ich dostosowaniem, czego efektem był opublikowany projekt rozporządzenia zmieniającego z 7 lutego 2012 r. – nie zawierał on jednak propozycji zmian do § 2 ust. 6e. Na skutek postulatów podmiotów prowadzących działalność w zakresie wyrobów węglowych opracowano kolejny projekt, datowany na 27 lutego 2012 r., który obejmował również zmianę polegającą na rozszerzeniu zakresu wspomnianego przepisu.

Jak wynika z przebiegu procesu legislacyjnego (por. opublikowana na stronach Ministerstwa Finansów informacja „Uwagi podmiotów do projektu rozporządzenia zmieniającego rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy”), przedmiotowa zmiana była odpowiedzią na postulat, aby zakresem uproszczenia objąć wszelkie transakcje, w których w samo przemieszczenie następuje bezpośrednio od sprzedawcy do nabywcy, przy czym „bezpośredniość” rozumiana była jako brak przemieszczenia do ewentualnych pośredników handlowych występujących w danej transakcji – por. uwagi zgłoszone do § 2 ust. 6e przez X na str. 2 zestawienia. Należy podkreślić, iż Ministerstwo Finansów potwierdziło, iż nowa wersja projektu rozporządzenia uwzględnia ten postulat.

Należy zatem uznać, że § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy w brzmieniu obowiązującym od 3 kwietnia 2012 r. jako „bezpośrednie” ujmuje wszelkie przypadki przemieszczeń realizowanych od sprzedawcy wyrobów węglowych do ich nabywcy, o ile w toku przemieszczenia nie występuje „fizycznie” ogniwo pośrednie w postaci pośrednika handlowego. O ile zatem przemieszczenie odbywa się „na linii” sprzedawca – nabywca, wówczas niezależnie od tego, który podmiot jest odpowiedzialny za transport (sprzedawca czy nabywca), przemieszczenie spełnia przesłanki uznania je za realizowane w sposób „bezpośredni” w rozumieniu omawianego przepisu.

Tym samym we wszystkich sytuacjach opisanych przez Spółkę (gdzie nie występują pośrednicy handlowi, ani nie ma miejsce składowanie węgla podczas jego transportu w miejscach należących do podmiotów trzecich), a mianowicie, gdy:

*   przemieszczania realizowane są transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 FCA (lub Incoterms 2000 FCA);

*   przemieszczania realizowane są transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 DAP (lub Incoterms 2000 lub 2010 CPT, DDP bądź podobnych); oraz

*   przemieszczania realizowane są transportem samochodowym według formuły FCA lub EXW wg Incoterms 2010 (ewentualnie FCA lub EXW wg Incoterms 2000) spełniony zostaje warunek „bezpośredniości”, o którym mowa w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

Na marginesie wypada zaznaczyć, że powyższych konkluzji w żaden sposób nie zmienia okoliczność, iż strony mogą przy realizacji dostaw działać poprzez profesjonalnych przewoźników. Jak bowiem wskazano, przewoźnicy ci posiadają stosowne umocowania (działają jako pełnomocnicy), a zgodnie z zasadami przedstawicielstwa działania pełnomocników odnoszą skutek bezpośrednio dla mocodawców, tj. tak jakby samym działającym był mocodawca (por. art. 95 ust. 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny; Dz. U. z 1964 r., Nr 16, poz. 93, ze zm.).

1.  Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 2

W ocenie Spółki, w świetle § 2 ust. 6e pkt 2 oraz ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy postępowaniu zgodnym z wszystkimi opisanymi Scenariuszami. Przemawia za tym zarówno treść powyższych przepisów, które w żadnym miejscu nie wyłączają ich łącznego stosowania, jak i ich zbieżny cel, tj. dążenie do uproszczenia zasad wystawiania oraz obiegu dokumentu dostawy, a tym samym zmniejszenie obciążeń administracyjnych dla podmiotów prowadzących działalność w zakresie obrotu wyrobami węglowymi.

2.1. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 2.1

W zakresie Scenariusza 1: Spółka stoi na stanowisku, iż będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednego dokumentu dostawy na miesiąc z tytułu transportów do danego kontrahenta – w sytuacji, gdy poszczególne transporty na potrzeby rozliczeń podatku VAT dokumentowane będą odrębnymi fakturami VAT. Zdaniem Spółki, wystarczające dla zachowania prawa do zwolnienia z akcyzy jest wówczas dołączenie do dokumentu dostawy informacji (zestawienia faktur VAT) obejmujących przemieszczenia ujęte w danym dokumencie dostawy.

Zgodnie z cytowanym już § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, przy spełnieniu wskazanych w przepisie przesłanek: „\[…\]dokument dostawy może być wystawiony i przekazany temu podmiotowi co najmniej raz w miesiącu, a w przypadku gdy faktura jest wystawiana co najmniej raz w miesiącu, jednocześnie z fakturą pod warunkiem, że dokument dostawy obejmuje wyroby wymienione w tej fakturze”.

Cytowany przepis wprowadza, w określonych w nim sytuacjach, istotne uproszczenie zasad wystawiania jak i obiegu dokumentu dostawy. Specyfika dokumentu dostawy, jego funkcje, jak i wynikające z przepisów akcyzowych skutki prawne związane z jego wystawieniem i obiegiem wyraźnie rozdzielają oraz uniezależniają ten dokument od faktur VAT wystawianych na potrzeby rozliczania podatku od towarów i usług (tak również Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 10 września 2010 r., nr IBPP3/443-466/10/Bwo). Pomimo, iż w większości przypadków transakcji dotyczących węgla, okoliczności uzasadniające wystawienie faktury VAT przemawiać będą również za wystawieniem dokumentu dostawy (np. przemieszczenie sprzedanego węgla), to jednak mogą się zdarzać sytuacje, gdy wystawiana będzie faktura VAT bez konieczności sporządzania dokumentu dostawy (np. sprzedaż bez fizycznego przemieszczenia węgla).

Z samej treści przepisu wynika przy tym, iż prawodawca dopuszcza zarówno sytuacje, gdy „liczba” wystawionych faktur VAT odpowiada liczbie wystawionych dokumentów dostawy, jak i przypadki, gdy ilość faktur wystawionych w danym miesiącu jest wyższa niż ilość dokumentów dostawy (sformułowanie: „a w przypadku \[…\]” oznacza, że poza tym konkretnym muszą występować również inne „przypadki”).

Dlatego też zdaniem Spółki, w pełni dopuszczalna jest sytuacja, w której z tytułu większej liczby transportów zrealizowanych w danym miesiącu zostanie wystawionych większa liczba faktur VAT (zgodnie z przepisami prawnymi w zakresie fakturowania – nie stanowiącymi przedmiotu zapytania w niniejszym wniosku), ale przy spełnieniu warunków przewidzianych w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy, możliwe będzie wystawienie jednego dokumentu dostawy w miesiącu obejmującego wszystkie te przemieszczenia (wszystkie faktury VAT).

Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż wzór dokumentu dostawy wyrobów węglowych, stanowiący załącznik nr 1a do rozporządzenia ws. dokumentu dostawy zawiera referencję do numeru i daty wystawienia faktury. Z kolei zgodnie z wyjaśnieniami do wzoru informację tę należy wypełnić „jeżeli sprzedaż wyrobów węglowych, a w przypadku importu lub nabycia wewnątrzwspólnotowego ich nabycie, są potwierdzone fakturą. W przypadku gdy faktura zgodnie z odrębnymi przepisami wystawiana jest w terminie późniejszym niż wydanie wyrobów węglowych, wpisuje się numer i datę wystawienia listu przewozowego, o którym mowa w regulacjach krajowych lub umowach międzynarodowych.”

Zdaniem Spółki, w przypadku skorzystania z mechanizmu przewidzianego w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy i wystawienia jednego dokumentu dostawy odnoszącego się do większej liczby faktur VAT, zadość powyższemu obowiązkowi można uczynić poprzez zamieszczenie w dokumencie w stosownym polu odpowiedniej informacji (referencji) do numerów faktur VAT lub ich zestawienia. W szczególności nie jest konieczne wpisywanie do dokumentu dostawy wszystkich numerów faktur związanych z danym dokumentem dostawy – wystarczające, zdaniem Spółki, jest wskazanie w dokumencie referencji do zestawienia faktur odpowiadających danemu dokumentowi dostawy oraz dołączenie takiego zestawienia do tego dokumentu.

2.2. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 2.2

W zakresie Scenariusza 2: Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu kilkoma fakturami VAT wystawianymi nie rzadziej niż co 7 dni, będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy wystawieniu więcej niż jednego dokumentu dostawy w danym miesiącu, jeżeli poszczególne dokumenty dostawy będą odpowiadały wystawionym fakturom VAT.

Zdaniem Spółki z literalnego brzmienia § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy wynika, iż wyznacza on jedynie minimalną ilość dokumentów dostawy, która może być wystawiona w okresie danego miesiąca – świadczy o tym posłużenie się przez prawodawcę sformułowaniem: „co najmniej raz w miesiącu \[…\]”. Nie oznacza to jednak, iż przy spełnieniu wskazanych w tym przepisie warunków (m.in. „długoterminowość”, „ciągłość” oraz „bezpośredniość”) istnieją przeszkody do wystawienia większej ilości dokumentów dostawy, np. dwóch lub czterech. Jeżeli zatem z określonych względów Spółka podejmie decyzję o dokumentowaniu na potrzeby VAT transportów węgla realizowanych w danym miesiącu fakturami VAT wystawianymi za określone okresy (np. za okresy 7-dniowe), wówczas nie będzie również przeciwwskazań prawnych, aby Spółka wystawiła stosowną liczbę „zbiorczych” dokumentów dostawy odpowiadających wystawianym fakturom VAT.

W szczególności rozwiązanie takie będzie miało korzystny skutek z punktu widzenia efektywności (zmniejszenie ilości generowanej dokumentacji) oraz ewentualnych kontroli (relacja jeden dokument dostawy odpowiadający jednej fakturze VAT wydaje się usprawniać ewentualny proces weryfikacji rozliczeń Spółki z tytułu sprzedaży węgla).

2.3. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 2.3

Ze względu na argumenty wskazane już w uzasadnieniu do stanowiska w zakresie pytań 2.1 oraz 2.2, Spółka uważa również, że w zakresie Scenariusza 3: w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu jedną fakturą VAT, będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy przy wystawieniu jednego dokumentu dostawy odpowiadającego tej fakturze VAT.

2.4. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 2.4

W zakresie Scenariusza 4: Spółka stoi na stanowisku, iż będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednej faktury VAT ujmującej całość przemieszczeń zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu, w przypadku zawarcia na tejże fakturze dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

Zgodnie z przywołanym przepisem: W przypadku gdy została wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, dokumentem dostawy może być ta faktura VAT, jeżeli zawiera w szczególności nazwę, kod CN i ilość wyrobów węglowych, ich przeznaczenie uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, podpis podmiotu sprzedającego wyroby węglowe lub osoby reprezentującej ten podmiot oraz podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Cytowana regulacja przewiduje, przy spełnieniu określonych warunków, możliwość dalszego uproszczenia zasad dokumentowania obrotu wyrobami węglowymi na potrzeby akcyzy, tj. możliwość zastąpienia dokumentu dostawy przez fakturę VAT zawierającą dodatkowe, wskazane w treści przepisu informacje.

Podkreślenia wymagają przy tym dwie okoliczności:

*   po pierwsze, stosowanie tego przepisu nie jest wyłączone w przypadku korzystania z mechanizmu przewidzianego w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy; oraz

*   po drugie, zakresy stosowania obu przepisów pokrywają się jedynie w części, jednakże w przypadku przemieszczeń węgla sprzedawanego przez Spółkę opisanych w niniejszym wniosku spełnione zostają hipotezy obu regulacji.

Zarówno treść jak i cel § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy przemawiają za możliwością jego stosowania łącznie z § 2 ust. 6e pkt 2. Żadna z regulacji nie zawiera bowiem wyłączenia możliwości równoległego stosowania drugiej, a podkreślenia wymaga, iż wprowadzając określone obowiązki lub przywileje akcyzowe prawodawca zwraca uwagę na ich relacje do innych obowiązujących przepisów (w przypadku obowiązków wskazuje on do jakich sytuacji dany obowiązek się stosuje, a wprowadzając uprawnienie wyłącza je w sytuacjach gdy skorzystanie z niego byłoby niepożądane). Skoro zatem sam prawodawca takiego ograniczenia w treści przepisów nie zawarł – nie należy go domniemywać, w szczególności mając na uwadze, iż oba przepisy wprowadzono w ramach tej samej nowelizacji rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

Ponadto, za dopuszczalnością ich łącznego stosowania przemawia cel obu omawianych regulacji, którym jest minimalizacja obciążeń administracyjnych dla podmiotów zajmujących się obrotem węglem poprzez zmniejszenie ilości generowanej dokumentacji. De facto zarówno zmniejszenie częstotliwości wystawiania dokumentu dostawy (rzadziej niż do każdego transportu na podstawie § 2 ust. 6e pkt 2), jak i możliwość zastąpienia go fakturą VAT (ale zawierającą dodatkowe dane) powodują tożsamy efekt, korzystny dla przedsiębiorców i postulowany w toku prac nad rozporządzeniem zmieniającym.

Należy jednak zwrócić uwagę, iż zakresy stosowania obu regulacji nie do końca się pokrywają. O ile bowiem część warunków ich hipotez jest wspólna (m.in. wymóg, aby sprzedawcą był pośredniczący podmiot węglowy, a nabywcą podmiot zużywający wyroby węglowe na cele zwolnione oraz warunek „bezpośredniości” danej dostawy), o tyle dalsze przesłanki są już rozbieżne (m.in. zgodnie z § 2 ust. 6h rozporządzenia sprzedaż ma mieć miejsce na terytorium kraju, faktura ma zawierać dodatkowe dane, a dla stosowania § 2 ust. 6e pkt 2 konieczne są dodatkowo warunki „ciągłości” oraz „długoterminowości” samej umowy).

Niemiej jednak, zgodnie z przedstawionym Scenariuszem, poza spełnieniem warunków dla stosowania § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy (por. stanowisko Spółki do wcześniejszy pytań), zamierza ona dodatkowo spełnić warunki wynikające z § 2 ust. 6h.

W szczególności realizowana przez nią sprzedaż będzie miała miejsce na terytorium kraju, a wystawiane faktury VAT zawierać będą dodatkowo:

*   nazwę wyrobów węglowych,

*   kod CN wyrobów węglowych,

*   ilość wyrobów węglowych,

*   przeznaczenie wyrobów węglowych uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy,

*   podpis osoby reprezentującej Spółkę jako sprzedawcę wyrobów węglowych,

*   podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, w odniesieniu do wszystkich opisanych przemieszczeń, a mianowicie:

*   realizowanych transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 FCA (lub Incoterms 2000 FCA);

*   realizowanych transportem kolejowym według formuły Incoterms 2010 DAP (lub Incoterms 2000 CPT bądź podobnych); oraz

*   realizowanych transportem samochodowym według formuły FCA lub EXW wg Incoterms 2010 (ewentualnie FCA lub EXW wg Incoterms 2000), będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku wystawiania jednej faktury VAT ujmującej całość przemieszczeń zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu, w przypadku zawarcia na tejże fakturze dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

2.5. Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 2.5

Ze względu na argumenty wskazane już w uzasadnieniu do stanowiska w zakresie pytań od 2.1 do 2.4, Spółka uważa również, że w zakresie Scenariusza 5: będzie ona uprawniona do stosowania zwolnienia z akcyzy w przypadku dokumentowania transportów węgla zrealizowanych na rzecz danego kontrahenta w danym miesiącu kilkoma fakturami VAT wystawianymi nie rzadziej niż co 7 dni, ujmującymi przemieszczenia węgla zrealizowane w tychże okresach 7-dniowych, w przypadku zawarcia na tychże fakturach dodatkowych informacji wskazanych w § 2 ust. 6h rozporządzenia ws. dokumentu dostawy.

1.  Uzasadnienie stanowiska Spółki w zakresie pytania 3

Na potrzeby stosowania zwolnienia z akcyzy nie jest konieczne fizyczne dołączenie dokumentu dostawy (o którym mowa w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy) lub faktury VAT pełniącej rolę dokumentu dostawy (o której mowa w § 2 ust. 6h w związku z ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy) do przemieszczanych wyrobów węglowych.

Powyższe wynika z istoty uproszczenia przewidzianego w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia ws. dokumentu dostawy. Jeżeli bowiem ustawodawca dopuścił możliwość, aby przy wielu przemieszczeniach realizowanych w danym miesiącu, wystawiany był jeden dokument dostawy – oczywistym jest, iż warunkiem dla skorzystania ze zwolnienia nie jest dołączenie tegoż dokumentu do realizowanych przemieszczeń. Irracjonalnym byłoby oczekiwanie, iż jeden i ten sam dokument dostawy, który z założenia powinien być wystawiany, gdy sprzedawca ma już wiedzę o ilości dostarczonych w danym miesiącu wyrobów, będzie każdorazowo dołączany do poszczególnych przemieszczeń.

Zdaniem Spółki odmienne stanowisko byłoby nie tylko absurdalne (por.: „Należy odrzucić taką interpretację przepisu, która prowadzi do absurdalnych lub niemożliwych do zaakceptowania konsekwencji” - L. Morawski, „Zasady wykładni prawa”, Wydawnictwo DOM Organizatora, Toruń 2006, s. 150 wraz z powołanym tam orzecznictwem), ale również czyniłoby omawianą regulację całkowicie zbędną, gdyż niemożliwą do zastosowania w praktyce. Zdaniem Spółki, powyższe tyczy się zarówno „zwykłego” dokumentu dostawy (§ 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w/s dokumentu dostawy), jak również pełniącej tę rolę faktury VAT zawierającej dodatkowe informacje (§ 2 ust. 6h w związku z ust. 6e pkt 2 tegoż rozporządzenia).

Niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestie objęte pytaniami nr 1.3, 2 i 3, natomiast nie rozstrzyga kwestii uznania umów objętych wnioskiem za:

*   umowy długoterminowe w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia;

*   umowy realizowane w sposób ciągły w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 ww. ustawy, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

W myśl art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, interpretacja indywidualna zawiera ocenę stanowiska wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny (…).

Mając na uwadze powyższe przepisy, tut. Organ, nie rozstrzyga w interpretacji indywidualnej kwestii czy umowy łączące Wnioskodawcę z kontrahentami spełniają przesłanki do uznania ich za umowy długoterminowe realizowane w sposób ciągły. Weryfikacja powyższych kwestii możliwa jest jedynie w postępowaniu podatkowym, do prowadzenia którego tut. Organ nie jest uprawniony, ponieważ tryb postępowania w sprawie wydania interpretacji indywidualnej na podstawie przepisów rozdziału 1a „Interpretacje przepisów prawa podatkowego”, zamieszczonego w dziale II ustawy Ordynacja podatkowa nie obejmuje postępowania dowodowego. To Wnioskodawca w opisie stanu faktycznego oraz w zaprezentowanym stanowisku dokonał klasyfikacji umów z kontrahentami i stwierdził, iż mogą one być uznane za umowy długoterminowe realizowane w sposób ciągły.

Dlatego też tut. Organ, wydając interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego, dokonuje oceny stanowiska Wnioskodawcy wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny, w oparciu o przedstawiony stan faktyczny i zakwalifikowanie ww. umów do umów długoterminowych realizowanych w sposób ciągły.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.) zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex – dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Dla węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 ustawodawca przewidział w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy, stawkę podatku w wysokości 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Stosownie do art. 88 ust. 1 i ust. 6 ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15o C lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe wyrobów węglowych, które wynoszą odpowiednio:

1.  23,8 GJ/1000 kilogramów dla węgla objętego pozycją CN 2701;
2.  8,6 GJ/1000 kilogramów dla węgla brunatnego objętego pozycją CN 2702;
3.  27,5 GJ/1000 kilogramów dla koksu objętego pozycją CN 2704.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Natomiast w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Podmiotem zużywającym jest podmiot mający miejsce zamieszkania, siedzibę lub miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, który wyroby akcyzowe objęte zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie zużywa na cele uprawniające do zwolnienia (art. 2 ust. 1 pkt 22 lit.a ustawy).

Stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
2.  dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
3.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
4.  import wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
5.  eksport wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określił, w drodze rozporządzenia wzór i sposób stosowania dokumentu dostawy, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 42 ust. 1a, oraz podmioty, które wystawiają dokument dostawy, uwzględniając konieczność skutecznego funkcjonowania zwolnień od akcyzy, konieczność zapewnienia właściwej kontroli oraz konieczność zapewnienia przepływu informacji dotyczących wyrobów zwolnionych od akcyzy (art. 38 ust. 1 pkt 1 ustawy).

W myśl § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.), dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy – w przypadku przemieszczania sprzedawanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy.

Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a rozporządzenia dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy - w przypadku przemieszczania sprzedanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy.

W myśl § 2 ust. 6a rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, dokument dostawy jest wystawiany w czterech egzemplarzach, z których:

1.  pierwszy jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego albo dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, do których są przemieszczane wyroby węglowe;
2.  drugi jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych i po potwierdzeniu ich odbioru przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jest niezwłocznie zwracany pośredniczącemu podmiotowi węglowemu, który wystawił dokument dostawy;
3.  trzeci jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wydaje wyroby węglowe;
4.  czwarty jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił dokument dostawy.

Zgodnie z § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, gdy wyroby węglowe przemieszczane są na podstawie zawartych umów długoterminowych w sposób ciągły bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego dokonującego sprzedaży tych wyrobów do podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy - dokument dostawy może być wystawiony i przekazany temu podmiotowi co najmniej raz w miesiącu, a w przypadku gdy faktura jest wystawiana co najmniej raz w miesiącu, jednocześnie z fakturą pod warunkiem, że dokument dostawy obejmuje wyroby wymienione w tej fakturze.

Wątpliwość Wnioskodawcy (zawarta w pytaniu nr 1.3) dotyczy kwestii czy opisane przemieszczenia węgla są dokonywane bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego dokonującego sprzedaży tych wyrobów do podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, w rozumieniu § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia.

Zgodnie z językowym rozumieniem słowa, „bezpośrednio” – oznacza: - bez pośrednictwa, - o stosunkach przestrzennych: bardzo blisko, - w chwili następującej po czymś lub poprzedzającej coś, krótko przed kimś lub po kimś (Słownik języka polskiego. Wydawnictwo PWN – strona internetowa: „sjp.pwn.pl”).

Tak więc mając na uwadze § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia oraz opis sprawy należy stwierdzić, iż następuje przemieszczenie wyrobów węglowych, o którym mowa w ww. przepisie, w przypadkach gdy nabywca węgla - podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy ( lub upoważniony przez niego pełnomocnik - przewoźnik) dokonuje odbioru węgla bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego dokonującego sprzedaży tych wyrobów do podmiotu, to jest dokonuje odbioru węgla bezpośrednio (czyli bez pośredników) od sprzedawcy tego węgla posiadającego status pośredniczącego podmiotu węglowego. Jak wskazał Wnioskodawca, przypadki takie mają miejsce w przedmiotowej sprawie, to jest, gdy kontrahenci Wnioskodawcy - podmioty korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy - nabywcy wyrobów węglowych kupują węgiel bezpośrednio od Wnioskodawcy, który jest sprzedawcą tego węgla.

W pytaniu nr 2 wątpliwości Wnioskodawcy budzi uprawnienie do skorzystania ze zwolnienia od akcyzy w przypadku:

*   wystawiania jednego lub kilku dokumentów dostawy na miesiąc zgodnie z § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia,

*   wystawiania w miesiącu jednej lub kilku faktur VAT, pełniących rolę dokumentu dostawy, o której to fakturze VAT mowa w § 2 ust. 6h zamiast dokumentu dostawy, o którym mowa w § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia.

Należy stwierdzić, że zgodnie z cytowanym § 2 ust. 6e pkt 2 rozporządzenia możliwe jest wystawienie i przekazanie podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy dokumentu dostawy co najmniej raz w miesiącu. Tym samym możliwe jest zarówno wystawienie jednego, jak i kilku dokumentów dostawy w jednym miesiącu. Każdorazowo dokument dostawy winien obejmować wyroby wymienione w fakturze lub w fakturach dokumentujących sprzedaż tych wyrobów, lub też w listach przewozowych.

Odnosząc się do kwestii uprawnienia Spółki do stosowania zwolnienia w przypadku wystawienia w danym miesiącu jednej lub kilku faktur VAT pełniących rolę dokumentu dostawy należy wskazać, co następuje.

Przepis § 2 ust. 6h rozporządzenia stanowi, iż w przypadku gdy została wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, dokumentem dostawy może być ta faktura VAT, jeżeli zawiera w szczególności nazwę, kod CN i ilość wyrobów węglowych, ich przeznaczenie uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, podpis podmiotu sprzedającego wyroby węglowe lub osoby reprezentującej ten podmiot oraz podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Powyższy zapis wskazuje na możliwość odstąpienia od wystawiania dokumentu dostawy w przypadku, gdy wystawiono fakturę VAT potwierdzającą daną sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, a faktura zawiera wszystkie dane, o których mowa w § 2 ust. 6h rozporządzenia. Przy zachowaniu powyższych warunków, dokumentem dostawy może być faktura VAT zawierająca wszystkie elementy, o których mowa w ww. przepisie.

Należy podkreślić, iż w postępowaniu w przedmiocie wydania interpretacji, Organ dokonał oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych, natomiast nie dokonuje jakichkolwiek własnych ustaleń faktycznych związanych z postępowaniem podatkowym, o którym mowa w Dziale IV Ordynacji podatkowej. Bowiem wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza granice rozpoznawania danej sprawy i jest rozpatrywany zgodnie z Rozdziałem 1a Działu II Ordynacji podatkowej, który nie przewiduje w tym trybie prowadzenia postępowania podatkowego zmierzającego do ustalenia stanu faktycznego.

Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego zdarzenia przyszłego, jak również w przypadku ustalenia w toku prowadzonego postępowania podatkowego odmiennego stanu faktycznego niż przedstawiony we wniosku udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Zaznaczyć należy, iż interpretacja została wydana dla Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla kontrahentów Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012, poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.