Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.242.2025.2.MSO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Interpretacja indywidualna w zakresie podatku od towarów i
usług, w kwestii zastosowania zwolnienia od opodatkowania
podatkiem od towarów i usług sprzedaży Lokali mieszkalnych i
niemieszkalnych wchodzących w skład kamienicy.
Słowa kluczowe: lokal-lokal mieszkalny
lokal-sprzedaż lokalu
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
1

Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14-lit. b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 11
    marca 2025 r. m.in. w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy zastosowania
    zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży Lokali
    mieszkalnych i niemieszkalnych wchodzących w skład kamienicy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (KRS: (...); NIP: (...); dalej jako:
    „Wnioskodawca”) nie jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Działalność gospodarczą prowadzi od dnia (...) 2024 r. Przeważająca działalność
    gospodarcza (kod PKD) to realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem
    budynków. W ramach wykonywanej działalności gospodarczej Wnioskodawca nabył z
    rynku wtórnego w dniu (...) 2024 r. położoną w (...) kamienicę (dalej jako: „Kamienica”) w
    której mieszkały osoby fizyczne, składającą się z lokali mieszkalnych (dalej jako: „Lokal
    mieszkalny”, „Lokale mieszkalne”). Kamienica składa się z kilku lokali mieszkalnych, i
                                                  2niemieszkalnych (lokali użytkowych). Łączna powierzchnia lokali mieszkalnych: (...) m.
                                2Łączna powierzchnia lokali niemieszkalnych: (...) m (w tym lokale typowo użytkowe na
                        2cele działalności gospodarczej (...) m). Wnioskodawca nabył bez podatku VAT na rynku
    wtórnym od osoby fizycznej. Wnioskodawca zawiązał wspólnotę mieszkaniową w
    Kamienicy i to ona formalnie prowadzi prace remontowe w częściach wspólnych. Nabyta
    kamienica jest przez Wnioskodawcę remontowana, a wydatki remontowe są
    udokumentowane fakturami VAT (od tych faktur nie jest odliczany podatek VAT).
    W zakres remontu wchodzi: doprowadzenie do stanu pierwotnego sprawnego dachu,
    remont elewacji, wymiana stolarki, renowacja klatki schodowej, wymiana instalacji
    elektrycznej, wod-kan, gazowej, teletechnicznej, wymiana pieców gazowych w lokalach.
    Kamienica, oraz Lokale mieszkalne i niemieszkalne wchodzące w jej skład, nie są zaliczane
    do środków trwałych, i są traktowane jako towary handlowe (celem zakupu
    Wnioskodawcy jest dalsza odsprzedaż Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych).
    Wnioskodawca ponadto posiada decyzję o warunkach zabudowy na rozbudowę
    istniejącego budynku o nowe skrzydło. Wnioskodawca będzie również projektował tą
    część i starał się o uzyskanie decyzji o pozwoleniu na budowę (będą tam 3-4 lokale
                          2użytkowe o łącznej powierzchni ok. (...) m). W Kamienicy nie ma zgłoszonego miejsca
    prowadzenia działalności, nie będzie ona służyć do celów prowadzonej działalności
    gospodarczej, służyć wyłącznie do odsprzedaży po dokonaniu remontu.
    Kamienica nie jest przedmiotem wynajmu ani w całości, ani w części oraz nie jest
    przewidziany jakikolwiek jej wynajem – żaden Lokal mieszkalny i niemieszkalny nie jest
    wynajmowany, i nie jest planowany wynajem. Wnioskodawca nie wyklucza jednak że może
    przez pewien czas wynajmować Lokale mieszkalne i niemieszkalne, nie zmieniając jednak
    ostatecznego przeznaczenia czyli sprzedaży. Lokale mieszkalne i niemieszkalne po

    remoncie generalnym będą sprzedane bez zmiany ich przeznaczenia, czyli dalej jako
    lokale mieszkalne. Nie będzie to sprzedaż w ramach pierwszego zasiedlenia. Od
    pierwszego zasiedlenia minęły więcej niż dwa lata. Nakłady ponoszone na remont
    generalny Kamienicy, Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych wchodzących w jej skład,
    przekroczą 30% wartości początkowej lokalu. Ponadto wyżej wymienione Lokale
    mieszkalne spełniają kryteria społecznego programu mieszkaniowego.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług oznaczone nr 1
    Czy planowana sprzedaż przedmiotowych Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych
    wchodzących w skład Kamienicy będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku od
    towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy dla dostawy opisanych Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych
    wchodzących w skład Kamienicy w postaci ich odsprzedaży w przyszłości, będą spełnione
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług, bowiem planowana dostawa
    Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych nie zostanie dokonana w ramach pierwszego
    zasiedlenia, jak również między pierwszym zasiedleniem a dostawą minie okres dłuższy
    niż dwa lata – co za tym idzie planowana sprzedaż przedmiotowych Lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych będzie mogła korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o VAT”) opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
    świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary – według art. 2 pkt 6 ustawy o VAT – należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt
    6 ustawy o VAT).
    Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z
    zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, że w oparciu o art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1
    stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o
    której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Zgodnie z dodanym z dniem 1 stycznia 2019 r. przepisem art. 146aa ust. 1 ustawy o VAT w
    okresie 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość
    relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej
    ustawy, jest nie mniejsza niż – 6%:
    1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
    2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika
      nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
    3. stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
    4. stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
    Jednakże przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń
    wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone
    lub zwolnienie od podatku.

    Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy o VAT, dla towarów i usług wymienionych w
    załączniku nr 3 do ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art.
    114 ust. 1. Przy czym na mocy art. 146a pkt 1 i 2 ustawy o VAT, w okresie od dnia 1
    stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f:
    1. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
    2. stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule
      załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.
    W myśl art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się
    do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy
    obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym.
    Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym rozumie się obiekty
    budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale
    mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji
    Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia
    świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi
    starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b (art. 41 ust. 12a ustawy o VAT).
    Przepis art. 41 ust. 12b ustawy o VAT stanowi, że do budownictwa objętego społecznym
    programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:
    1. budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza
        2300 m,
                                            22. lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m.
    W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity
    określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części
    podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej
    do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej
    powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy o VAT).
    W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT, ustawodawca przewidział zwolnienie od
    podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych
    przepisach warunki.
    Stosownie natomiast do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku
    dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym,
    przez pierwsze zasiedlenie rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu
    nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków,
    budowli lub ich części, po ich: a) wybudowaniu lub b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione
    na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej
    30% wartości początkowej.

    Z kolei przepisy Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1,
    z późn. zm.) posługują się pojęciem „pierwszego zasiedlenia”, jednakże nie definiują tego
    pojęcia oraz nie wprowadzają dodatkowych warunków go określających. Zgodnie z art. 12
    ust. 2 zdanie drugie ww. Dyrektywy państwa członkowskie mogą określić szczegółowe
    zasady stosowania kryterium, o którym mowa w ust. 1 lit. a, do przebudowy budynków
    oraz zdefiniować pojęcie „gruntu związanego z budynkiem”. Tym samym państwa
    członkowskie mają możliwość określenia szczegółowych zasad stosowania kryterium
    pierwszego zasiedlenia jedynie w odniesieniu do sprecyzowanej kategorii czynności, tj.
    przebudowy budynków. W konsekwencji zarówno zgodnie z przepisami ww. Dyrektywy
    oraz w świetle utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej
    pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”.
    W efekcie, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia
    budynku, jego używania, w tym również na potrzeby własnej działalności gospodarczej.
    Należy zauważyć, że w kwestii rozumienia definicji pierwszego zasiedlenia wypowiedział
    się NSA w wyroku z dnia 14 maja 2014 r. o sygn. I FSK 382/14. Sąd w wyroku tym
    stwierdził, że „Wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje
    wyraźnie, że ww. pojęcie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku,
    używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści
    art. 2 pkt 14 ustawy o VAT.
    Nadto w wyroku z dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 Kozuba Premium
    Selection sp. z o.o. przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie TSUE stwierdził, że
    „artykuł 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwiają się one przepisom krajowym, takim jak
    będące przedmiotem postępowania głównego, które uzależniają zwolnienie z podatku od
    wartości dodanej w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z
    którym pierwsze zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej
    opodatkowaniu. Wskazane przepisy tejże dyrektywy należy interpretować w ten sposób,
    że nie sprzeciwiają się one, aby takie przepisy krajowe uzależniały owo zwolnienie od
    warunku, zgodnie z którym w wypadku „ulepszenia” istniejącego budynku poniesione
    wydatki nie mogą przekroczyć 30% początkowej wartości tego budynku, o ile rzeczone
    pojęcie „ulepszenia” jest interpretowane w taki sam sposób jak pojęcie „przebudowy”
    zawarte w art. 12 ust. 2 dyrektywy 2006/112, to znaczy tak, że odnośny budynek powinien
    być przedmiotem istotnych zmian przeprowadzonych w celu zmiany jego wykorzystania
    lub w celu znaczącej zmiany warunków jego zasiedlenia”. Podsumowując ww. orzeczenie z
    dnia 16 listopada 2017 r. w sprawie C-308/16 należy wskazać, iż TSUE uznał, że pierwsze
    zasiedlenie nie musi być związane z czynnością opodatkowaną, gdyż takie stanowisko nie
    znajduje oparcia w treści przepisów Dyrektywy 2006/112/ WE. TSUE wyjaśnił w
    szczególności, że państwa członkowskie nie są w szczególności upoważnione do
    uzależnienia zwolnienia z VAT w zakresie dostaw budynków następujących po ich
    pierwszym zasiedleniu od warunku, który nie został przewidziany w dyrektywie VAT, a
    zgodnie z którym takie pierwsze zasiedlenie ma nastąpić w ramach czynności podlegającej
    opodatkowaniu.
    Zgodnie z treścią ww. orzeczenia TSUE art. 12 ust. 1 i 2 oraz art. 135 ust. 1 lit. j Dyrektywy
    VAT sprzeciwia się uregulowaniom krajowym, które uzależniają zwolnienie z podatku VAT
    w związku z dostawą budynków od spełnienia warunku, zgodnie z którym pierwsze
    zasiedlenie tych budynków następuje w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Zatem w ślad za TSUE należałoby uznać, że użytkowanie budynku przez właściciela przez
    co najmniej dwa lata powinno być zrównane z pierwszą dostawą i jego późniejsza
    sprzedaż powinna być zwolniona z VAT.
    Stosownie do art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (Dz. U. z 2023 r. poz. 2805, z późn. zm.; dalej jako: „ustawa o CIT”), jeżeli
    środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji,

    adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i
    3-11, powiększa się o sumę wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie
    części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000
    zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich
    przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku
    podatkowym przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w
    stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w
    szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów
    uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
    dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych, -
    rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
    trwały, – rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
    odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu,
    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
    środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
    zbudowany lub użytkowany,
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Tym samym nakłady na ulepszenie środków trwałych zmierzają do podjęcia bądź
    rozszerzenia działalności w drodze budowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub
    modernizacji, powodującą istotną zmianę cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (np. lokale mieszkalne, niemieszkalne), które nie będą stanowić u
    podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów o podatku
    dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się ustawodawca w art.
    2 pkt 14 ustawy o VAT odsyłając do przepisów o podatku dochodowym, dotyczy
    ulepszenia środków trwałych.
    W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na
    podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy ustawodawca
    umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystania ze
    zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwalnia się od podatku dostawę budynków,
    budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem
    że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
    miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
    jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
    obiektów.
    Warunku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a lit. b, w świetle art. 43 ust. 7a, nie
    stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były
    wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia
    z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, stanie się bezzasadne.
    Należy również zauważyć, że w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może
    zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać
    opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że
    dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;

    2) złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
    naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie
    dostawy budynku, budowli lub ich części.
    Stosownie do art. 43 ust. 11 ustawy o VAT, oświadczenie, o którym mowa w ust. 10 pkt 2,
    musi również zawierać.
    1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
    dokonującego dostawy oraz nabywcy;
    2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
    3) adres budynku, budowli lub ich części.
    Tak więc, ustawodawca daje podatnikom – po spełnieniu określonych warunków –
    możliwość zrezygnowania ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o
    VAT i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT należy przeanalizować możliwość zastosowania
    zwolnienia na podstawie przepisu art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z tym przepisem, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych
    wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Analiza przepisów ustawy o VAT, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od
    podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu
    do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego
    podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności
    towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie
    zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej,
    ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest
    niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji,
    gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący
    wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do
    zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe, należy podkreślić, że ww. lokale stanowią dla Wnioskodawcy
    towar handlowy przeznaczony do dalszej odsprzedaży. Tym samym skoro nie mamy do
    czynienia ze środkiem trwałym, nakłady ponoszone przez Wnioskodawcę na ww. lokale
    nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o CIT. Jak już zaznaczono
    powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem, które dotyczy
    wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. W konsekwencji powyższego
    dla dostawy przedmiotowych Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych będą spełnione
    przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT, gdyż planowana dostawa lokalu nie zostanie dokonana w ramach
    pierwszego zasiedlenia, jak również pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą lokalu
    minie okres dłuższy niż dwa lata.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o VAT” o
    podatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1,
    rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach -
    rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży –
    rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle
    spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Tym samym, na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług, zbycie nieruchomości stanowi dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie
    usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Należy zaznaczyć, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności gospodarczej
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali prowadzą Państwo działalność gospodarczą w zakresie realizacji
    projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków. W ramach działalności
    nabyli Państwo na rynku wtórnym w dniu (...) 2024 r. położoną w (...) kamienicę, składającą
    się z Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych.
    Mając na uwadze fakt, iż są Państwo spółką z ograniczoną odpowiedzialnością
    prowadzącą działalność gospodarczą należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do
    sprzedaży majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa, wykorzystywanego w
    prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej. Zatem przy dostawie Lokali
    mieszkalnych i niemieszkalnych wchodzących w skład Kamienicy będą Państwo
    podatnikiem podatku, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącym działalność
    gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, bowiem sprzedaż będzie dotyczyła
    składnika majątku należącego do Państwa przedsiębiorstwa.
    W konsekwencji, sprzedaż Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych wchodzących w skład
    Kamienicy będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.

    Wyjaśnić należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów zostały
    określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy zwalnia się od podatku dostawę
    budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata;
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Kwestia pierwszego zasiedlenia została uregulowana w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie
    z którym ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu pierwszym
    zasiedleniu – rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu
    określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli
    lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że termin „ulepszenia” zawarty w ustawie o podatku od
    towarów i usług, odwołuje się do przepisów o podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 16g ust. 13 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm.) jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w
    wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość
    początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę
    wydatków na ich ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub
    peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 10.000 zł. Środki trwałe
    uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę,
    rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym
    przekracza 10.000 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do
    wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności
    okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą
    ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.
    Ulepszeniem środka trwałego – w rozumieniu ustawy podatkowej – jest więc:
    - przebudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, w wyniku których nastąpi jego
      dostosowanie do zmienionych potrzeb funkcjonalnych, użytkowych lub technicznych;
    - rozbudowa środka trwałego, tj. wykonanie takich prac, które powiększają ten środek
      trwały;
    - rekonstrukcja środka trwałego, tj. wykonanie prac, w wyniku których nastąpi
      odtworzenie zniszczonego środka trwałego do jego poprzedniego stanu;
    - adaptacja środka trwałego, tj. wykonanie prac mających na celu przystosowanie danego
      środka trwałego do spełniania odmiennych funkcji od tych, dla których został
      zbudowany lub użytkowany;
    - modernizacja środka trwałego, tj. unowocześnienie środka trwałego.
    Powyższy przepis wskazuje, że na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie” jest pojęciem,
    które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi. Pod pojęciem
    tym należy rozumieć takie czynności, jak przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja,
    adaptacja lub modernizacja środka trwałego, które podnoszą jego wartość techniczną,
    użytkową, jak i przystosowanie składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu,
    niż pierwotne przeznaczenie albo nadanie temu składnikowi innych cech użytkowych.
    Zatem nieruchomości (np. budynki, lokale mieszkalne lub usługowe), które nie będą
    stanowić u podatnika środka trwałego, nie mogą ulec ulepszeniu w rozumieniu przepisów
    o podatku dochodowym, ponieważ pojęcie ulepszenia, do którego odwołuje się
    ustawodawca w art. 2 pkt 14 ustawy, odsyłając do przepisów o podatku dochodowym,
    dotyczy wyłącznie ulepszenia środków trwałych.

    Państwa wątpliwości w zakresie podatku od towarów i usług dotyczą możliwości
    zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla sprzedaży Lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych wchodzących w skład kamienicy (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Z opisu sprawy wynika, że Lokale mieszkalne i niemieszkalne nie są zaliczane u Państwa
    do środków trwałych i są traktowane jako towary handlowe. Nabyta kamienica jest przez
    Państwa remontowana. Od wydatków nie odliczają Państwo podatku VAT. Wskazali
    Państwo we wniosku, że od pierwszego zasiedlenia Lokali minęły więcej niż dwa lata.
    Nakłady ponoszone na remont generalny Kamienicy, Lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych wchodzących w skład, przekroczą 30% wartości początkowej Lokali.
    Skoro Lokale mieszkalne i niemieszkalne mieszczące się w kamienicy stanowią u Państwa
    towary handlowe przeznaczone do dalszej odsprzedaży i nie mamy do czynienia ze
    środkiem trwałym, a zatem nakłady ponoszone przez Państwa na przedmiotowe Lokale
    nie stanowią ulepszenia w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od
    osób prawnych. Jak już zaznaczono powyżej, na gruncie prawa podatkowego „ulepszenie”
    jest pojęciem, które dotyczy wyłącznie składników majątku będących środkami trwałymi.
    W przedmiotowej sprawie nie ma znaczenia, czy wydatki poniesione na remont Lokali
    przekroczą, czy nie 30% ich wartości początkowej. Nie można bowiem mówić o
    dokonywaniu w tych lokalach ulepszeń wskazanych w art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż nie
    stanowią one u Państwa środków trwałych.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że dostawa Lokali mieszkalnych i
    niemieszkalnych wchodzących w skład kamienicy objętych Państwa pytaniem w zakresie
    podatku od towarów i usług, nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, gdyż – jak
    Państwo wskazali – pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. Lokali a ich dostawą upłynie
    okres dłuższy niż dwa lata.
    W konsekwencji, sprzedaż Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych, wchodzących w skład
    kamienicy, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja w zakresie podatku od towarów i usług
    dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku tj. zastosowania zwolnienia do
    sprzedaży Lokali mieszkalnych i niemieszkalnych wchodzących w skład kamienicy,
    (zapytania nr 1). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte
    pytaniem i nie przedstawiono w tym zakresie stanowiska tj. opodatkowanie lokali
    użytkowych, których budowa jest w trakcie realizacji, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1
    Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Należy wskazać, że kwestia ustalenia wysokości stawki podatku od towarów i usług dla
    dostawy towarów lub świadczenia usług od dnia 1 lipca 2020 r. może być określona
    wyłącznie w ramach wydania wiążącej informacji stawkowej, o której mowa w art. 42a
    ustawy o VAT.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n Ordynacji
    podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące
    przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są
    przedmiotem decyzji wydanej:
    1. z zastosowaniem art. 119a;
    2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli
    korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem
    zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub
    objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.