Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-321/10-5/MR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-05-20
Teza: Czy nieodpłatne przekazanie środka trwałego korzysta ze zwolnienia od podatku VAT?
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; nakłady; odliczenia-odliczenie podatku; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki jawnej, przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2010 r. (data wpływu 3 marca 2010 r.) uzupełnionym pismami z dnia 31 marca 2010 r. (data wpływu 1 kwietnia 2010 r.), z dnia 16 kwietnia 2010 r. (data wpływu 19 kwietnia 2010 r.) oraz z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu 11 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania środka trwałego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania nieodpłatnego przekazania środka trwałego. Wniosek uzupełniono pismami z dnia 31 marca 2010 r. (data wpływu 1 kwietnia 2010 r.), z dnia 16 kwietnia 2010 r. (data wpływu 19 kwietnia 2010 r.) oraz z dnia 10 maja 2010 r. (data wpływu 11 maja 2010 r.) o dowody potwierdzające operacje wniesienia brakującej opłaty oraz o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Trzyosobowa Spółka jawna (mąż, żona i córka, posiadający udziały w zyskach Spółki odpowiednio: 50%, 49%, 1%) – dalej Spółka – czynny podatnik VAT, wykonująca wyłącznie czynności opodatkowane podatkiem VAT, zakupiła dnia 21 stycznia 2004 r. używaną nieruchomość, na którą składała się hala magazynowo-biurowa oraz działka gruntowa, na której znajdowała się powyższa hala. Nieruchomość ta była używana przez poprzedniego właściciela od dnia 15 maja 2002 r. (data pozwolenia na użytkowanie).

Od wartości hali nabytej na fakturę VAT oraz późniejszych ulepszeń przekraczających 30% wartości nabytej hali Spółka odliczyła podatek VAT. Od gruntu nabytego na podstawie aktu notarialnego, na który sprzedający nie wystawił faktury VAT, podatek VAT nie został odliczony. Jako ulepszony środek trwały hala została wpisana do ewidencji środków trwałych z amortyzacją 10-letnią, począwszy od dnia 1 kwietnia 2004 r. i wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. w związku z planowanym rozwiązaniem Spółki, jeszcze przed jej zakończeniem, wspólnicy planują wycofanie środka trwałego (hala plus grunt) ze Spółki i jego nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne dwojga wspólników (małżeństwa). Po tym zdarzeniu sporządzony zostanie remanent likwidacyjny, w którym już nie zostanie ujęta przedmiotowa nieruchomość oraz nastąpi rozwiązanie Spółki. Wątpliwości budzi sposób rozliczenia podatku VAT od przedmiotowej nieruchomości w sytuacji wycofania środka trwałego (hala plus grunt) ze Spółki i jego nieodpłatnego przekazania na potrzeby własne wspólników (małżeństwa).

W uzupełnieniu do wniosku Spółka poinformowała, że hala i grunt były przez cały czas wykorzystywane dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Od dnia zakupu do dnia 14 lutego 2010 r. była to detaliczna sprzedaż obuwia (w hali znajdował się magazyn). Od dnia 15 lutego 2010 r. nieruchomość została wynajęta niezależnemu podmiotowi gospodarczemu, który prowadzi tam serwis samochodowy. Przez cały czas użytkowania hali Spółka nie osiągała przychodów zwolnionych od podatku VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wyżej opisane nieodpłatne przekazanie środka trwałego korzysta ze zwolnienia od podatku VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, nieodpłatne przekazanie środka trwałego na rzecz wspólników jest dostawą towarów, na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT i podlega zwolnieniu od podatku VAT, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. u. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Z powyższych przepisów wynika więc, iż aby doszło do opodatkowania darowizny, muszą być spełnione łącznie następujące warunki:

*   dokonującym darowizny jest podatnik podatku od towarów i usług,
*   przekazane przez podatnika towary należą do jego przedsiębiorstwa,
*   przedmiotem darowizny jest towar, w stosunku do którego podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy jego nabyciu,
*   przekazanie następuje na cele inne niż związane z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, a w szczególności darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z treści wniosku wynika, iż Spółka jawna (mąż, żona i córka, posiadający udziały w zyskach Spółki odpowiednio: 50%, 49%, 1%) zakupiła dnia 21 stycznia 2004 r. używaną nieruchomość, na którą składała się hala magazynowo-biurowa oraz działka gruntowa, na której znajdowała się powyższa hala. Nieruchomość ta była używana przez poprzedniego właściciela od dnia 15 maja 2002 r. Od wartości hali nabytej na fakturę VAT oraz późniejszych ulepszeń przekraczających 30% wartości nabytej hali Spółka odliczyła podatek VAT. Od gruntu nabytego na podstawie aktu notarialnego, na który sprzedający nie wystawił faktury VAT, podatek VAT nie został odliczony. Jako ulepszony środek trwały hala została wpisana do ewidencji środków trwałych z amortyzacją 10-letnią, począwszy od dnia 1 kwietnia 2004 r. i wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej. w związku z planowanym rozwiązaniem Spółki, jeszcze przed jej zakończeniem działalności, wspólnicy planują wycofanie środka trwałego (hala plus grunt) ze Spółki i jego nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne dwojga wspólników (małżeństwa). Hala i grunt były przez cały czas wykorzystywane dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Od dnia zakupu do dnia 14 lutego 2010 r. była to detaliczna sprzedaż obuwia (w hali znajdował się magazyn). Od dnia 15 lutego 2010 r. nieruchomość została wynajęta niezależnemu podmiotowi gospodarczemu, który prowadzi tam serwis samochodowy.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż wskazane wyżej wycofanie środka trwałego (hala plus grunt) ze Spółki mieści się w pojęciu dostawy towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy. Nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne dwojga wspólników należącej do Spółki nieruchomości nie będzie miało żadnego związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, natomiast przy jej nabyciu przysługiwało Spółce prawo do odliczenia podatku naliczonego, co oznacza, że zostały spełnione wszystkie przesłanki warunkujące zrównanie nieodpłatnego przekazania towarów z odpłatną dostawą towarów. Zatem, przekazanie na potrzeby własne dwojga wspólników należącej do Spółki nieruchomości będzie w tym przypadku stanowić dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z tym czynność ta będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i ust. 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.

Przez pierwsze zasiedlenie – zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności podlegającej opodatkowaniu, a za takie można rozumieć m.in. objęcie we władanie budynku, budowli lub ich części przez pierwszego nabywcę lub pierwszego użytkownika. Przedmiotowa nieruchomość nie musi być faktycznie zamieszkała, lecz winna być przejęta przez nabywcę do użytkowania. Wydanie przedmiotowego obiektu nabywcy winno nastąpić w ramach wykonania przez sprzedającego czynności podlegających opodatkowaniu.

Aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynku (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w najem, dzierżawę, leasing. Zarówno sprzedaż, jak i najem, dzierżawa, leasing są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).

Z opisu sprawy wynika, że do pierwszego zasiedlenia nieruchomości, która ma być nieodpłatnie przekazana na potrzeby własne wspólników, doszło dnia 15 lutego 2010 r. w tej bowiem dacie nieruchomość, po ulepszeniu przekraczającym 30% wartości początkowej, została przekazana do użytkowania i oddana w najem niezależnemu podmiotowi gospodarczemu, który prowadzi tam serwis samochodowy. Zatem, jeśli przekazanie przedmiotowej nieruchomości nastąpi przed upływem 2 lat od pierwszego zasiedlenia, nie będzie ono korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Wobec powyższego należy rozważyć sytuację, czy dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie mogła korzystać ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy.

Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy w sytuacji, gdy poniesiono nakłady przekraczające 30% wartości początkowej ww. nieruchomości uznać należy, iż czynność nieodpłatnego przekazana na potrzeby własne wspólników nieruchomości, nie będzie korzystała ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, lecz ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy w związku z art. 43 ust. 7a ustawy, gdyż nieruchomość ta była wykorzystywana przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych, po dokonaniu ulepszeń, dłużej niż 5 lat.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy, w myśl którego, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Z powyższego jednoznacznie wynika, że co do zasady, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu korzysta ze zwolnienia od podatku.

Wobec powyższego, nieodpłatne przekazanie na potrzeby własne wspólników nieruchomości, będzie korzystało ze zwolnienia od podatku, w myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 43 ust. 7a ustawy. Również nieodpłatne przekazanie gruntu na którym ta nieruchomość (hala magazynowo-biurowa) jest położona, będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Jednakże w sytuacji, gdy przekazanie przedmiotowej nieruchomości nastąpi po upływie 2 lat od pierwszego zasiedlenia, tj. od momentu oddania w najem w lutym 2010 r., czynność ta będzie mogła korzystać ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innych przepisów prawa niż wskazane przez Wnioskodawcę.

Tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w zakresie zdarzenia przyszłego dotyczącego opodatkowania nieodpłatnego przekazania środka trwałego. Natomiast w kwestii zdarzenia przyszłego dotyczącego korekty podatku VAT wydano odrębne rozstrzygnięcie z dnia 20 maja 2010 r. nr ILPP2/443-321/10-6/MR.

Jednocześnie dodaje się, że w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych wydano w dniu 11 maja 2010 r. interpretację nr ILPB1/415-265/10-3/AG. Natomiast w zakresie dotyczącym podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.