Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.236.2019.11.APA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2023-06-28
Teza: Ustalenie, czy w odniesieniu do należności wypłaconych Podmiotom, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, z tytułu zakupu biletów lotniczych zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 sierpnia 2017 r., a tym samym Wnioskodawca występował w charakterze płatnika zobowiązanego do naliczenia, poboru i wpłaty podatku dochodowego od osób prawnych
Słowa kluczowe: bilety; lotniczy; należność; Niemcy; nierezydent; pobór-pobór podatku; pobór-pobór podatku u źródła; przewoźnik; płatnik; transport-transport powietrzny; wpłata; zakup; żegluga
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika (podatek u źródła)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21-ust. 1-pkt 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21-ust. 2; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 6-art. 26-ust. 1

**Interpretacja indywidualna po wyroku sądu – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo:

1) ponownie rozpatruję sprawę Państwa wniosku z 18 lipca 2019 r. (data wpływu 23 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych – uwzględniam przy tym prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`) z 2 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Wr 982/19 oraz wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`) z 22 lutego 2023 r. sygn. akt II FSK 1916/20,

2) stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

23 lipca 2019 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 lipca 2019 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczył podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w odniesieniu do należności wypłaconych Podmiotom, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, z tytułu zakupu biletów lotniczych zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 sierpnia 2017 r., a tym samym Wnioskodawca występował w charakterze płatnika zobowiązanego do naliczenia, poboru i wpłaty podatku dochodowego od osób prawnych.

Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwania – pismem z 16 września 2019 r. (wpływ tego samego dnia za pośrednictwem e-PUAP) oraz pismem z 24 września 2019 r. (wpływ tego samego dnia za pośrednictwem e-PUAP).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) prowadzi działalność gospodarczą m.in. w zakresie dostaw półproduktów w branży motoryzacyjnej, sprzedaży hurtowej pozostałych maszyn i urządzeń, wyrobów chemicznych, odpadów i złomu. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, podlega obowiązkowi podatkowemu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Spółka jest członkiem międzynarodowej grupy kapitałowej (dalej: „Grupa”). W trakcie prowadzenia działalności gospodarczej Spółka nabywa bilety lotnicze za pośrednictwem podmiotów powiązanych (dalej: „Podmioty B”), nieposiadających siedziby na terytorium Polski. Podmioty powiązane posiadają siedzibę prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Niemiec.

Podmioty B nabywają bilety od zewnętrznego podmiotu (dalej: „Podmiot C”), który obsługuje Podmioty B w Grupie w zakresie zakupu biletów lotniczych. Podmiot C jest polskim rezydentem podatkowym (posiada siedzibę na terytorium Polski), nie jest przedsiębiorstwem żeglugi powietrznej, jest podmiotem niezależnym od Grupy oraz zagranicznego przewoźnika. Przedmiotem działalności ww. podmiotu jest pośrednictwo w zakupie biletów lotniczych od przewoźników, w tym przewoźników nie posiadających działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium RP. Sama usługa transportu lotniczego jest realizowana przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej.

Podmiot C obsługujący Podmioty B w Grupie w zakresie zakupu biletów lotniczych zawiera umowy oraz rozlicza się samodzielnie i niezależnie od podmiotów powiązanych z zagranicznymi wykonawcami – przewoźnikami lotniczymi. Spółka nie dysponuje certyfikatami rezydencji zagranicznych przewoźników lotniczych. Spółka posiada bilety lotnicze na których widnieją dane osobowe konkretnego pasażera.

Na podstawie wystawionych faktur przez Podmioty B Spółka wpłacała należność bezpośrednio na rachunek bankowy Podmiotów B, będących nierezydentami. Wartość należności odpowiada wysokości opłaty za usługę transportu lotniczego wykazanego na fakturze Podmiotu C.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 865, dalej: „u.p.d.o.p.”) w brzmieniu obowiązującym do 12 sierpnia 2017 r., podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\- ustala się w wysokości 20% przychodów,

3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej

\- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Pkt 4 powyższego przepisu został zmieniony przez art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1448) zmieniającej m.in. ustawę z dniem 12 sierpnia 2017 r., w skutek czego wprowadzono wyłączenie z obowiązku poboru zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera.

Zgodnie z brzmieniem art. 21 ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.p. obowiązującym od 12 sierpnia 2017 r. podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera.

W związku z tak przedstawionym stanem faktycznym, Wnioskodawca powziął wątpliwość w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 sierpnia 2017 r. od wypłacanych należności na rzecz Podmiotów B.

**Uzupełnienie wniosku**

Wnioskodawca uzupełnił wniosek o dane kontrahentów w zakresie realizacji wymiany informacji podatkowych z innymi państwami.

Wnioskodawca wskazał, że nie rozszerza zakresu wniosku o należności wypłacane na rzecz krajowego przewoźnika. Wnioskodawca podkreślił, że pytanie przedstawione we wniosku obejmuje należności wypłacane na rzecz Podmiotów B posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski.

Zdaniem Wnioskodawcy, Podmioty B na moment wypłaty przez Wnioskodawcę należności, o których mowa we wniosku, prowadziły działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zakład w rozumieniu Modelowej Konwencji w sprawie podatku od dochodu i majątku (Modelowa Konwencja OECD).

Wnioskodawca nie był w posiadaniu oświadczenia, że wypłacone przez Wnioskodawcę należności są związane z działalnością tych zakładów.

**Pytanie**

Czy w odniesieniu do należności wypłaconych Podmiotom B, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski, z tytułu zakupu biletów lotniczych zastosowanie znajdzie art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 sierpnia 2017 r., a tym samym Wnioskodawca występował w charakterze płatnika zobowiązanego do naliczenia, poboru i wpłaty podatku dochodowego od osób prawnych?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do należności wypłaconych Podmiotom B, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski z tytułu zakupu biletów lotniczych, nie znajdzie zastosowania art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 sierpnia 2017 r., bowiem należności te nie mieściły się w dyspozycji przedmiotowego artykułu, tym samym Wnioskodawca nie występował w charakterze płatnika zobowiązanego do naliczenia, poboru i wpłaty do właściwego organu podatkowego podatku dochodowego od osób prawnych.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 u.p.d.o.p. podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym przed 12 sierpnia 2017 r. podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów:

1) z odsetek, z praw autorskich lub praw pokrewnych, z praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również ze sprzedaży tych praw, z należności za udostępnienie tajemnicy receptury lub procesu produkcyjnego, za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, w tym także środka transportu, urządzenia handlowego lub naukowego, za informacje związane ze zdobytym doświadczeniem w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej (know-how),

2) z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,

2a) z tytułu świadczeń: doradczych, księgowych, badania rynku, usług prawnych, usług reklamowych, zarządzania i kontroli, przetwarzania danych, usług rekrutacji pracowników i pozyskiwania personelu, gwarancji i poręczeń oraz świadczeń o podobnym charakterze

\- ustala się w wysokości 20% przychodów,

3) z tytułu należnych opłat za wywóz ładunków i pasażerów przyjętych do przewozu w portach polskich przez zagraniczne przedsiębiorstwa morskiej żeglugi handlowej, z wyjątkiem ładunków i pasażerów tranzytowych,

4) uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej

\- ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Na podstawie art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 2017 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2017 r., poz. 1448) zmieniającej m.in. ustawę z dniem 12 sierpnia 2017 r. zmianie uległ pkt 4 ww. przepisu i zgodnie z nowym brzmieniem podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej, z wyłączeniem przychodów uzyskanych z lotniczego rozkładowego przewozu pasażerskiego, skorzystanie z którego wymaga posiadania biletu lotniczego przez pasażera.

W związku z przepisem art. 21 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p. pozostaje przepis art. 26 ust. 1 u.p.d.o.p., stanowiący o poborze podatku przez płatników.

Biorąc pod uwagę powyższy przepis, w ocenie Wnioskodawcy, aby można było mówić o powstaniu obowiązku pobrania i zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego musi nastąpić łączne spełnienie przesłanki podmiotowej i przedmiotowej polegającej na tym, że:

1) podmiotem wypłacającym należności jest osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą, oraz

2) wypłata należności następuje z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p.

Jak wskazuje orzecznictwo pod pojęciem „wypłaty” dla potrzeb określenia obowiązku płatnika z tytułu podatku u źródła należy rozumieć faktyczne przekazanie środków pieniężnych należnych za wykonane usługi czy nabyte towary podmiotowi osiągającemu przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p.

Zdaniem Wnioskodawcy powyższe przepisy nie będą mieć zastosowania w opisanym stanie faktycznym, ponieważ w ocenie Wnioskodawcy nabycie biletów lotniczych od Podmiotów B, posiadających siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski i niebędących przedsiębiorstwami żeglugi powietrznej, które jedynie pośredniczą w ich zakupie, stanowi usługę pośrednictwa handlowego.

Przychody z tytułu pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego nie mieszczą się w żadnym z przypadków wymienionych w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p., w którym to został określony katalog należności wypłacanych przez polskie podmioty podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązany do jego pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego jest podmiot polski.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w jednolitym orzecznictwie sądów administracyjnych, m.in. w wyroku WSA w Lublinie z dnia 8 września 2017 r., sygn. I SA/Lu 405/17, WSA w Rzeszowie z dnia 28 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 1162/15, oraz WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Go 414/16.

Podkreślenia wymaga, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydając interpretacje indywidualne winien uwzględniać orzecznictwo sądów, co wynika z art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 800 z późn. zm.). Zgodnie z niniejszym przepisem Szef Krajowej Administracji Skarbowej może z urzędu: zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W kontekście tego przepisu zgodnie z wyrokiem WSA we Wrocławiu z dnia 15 listopada 2018 r. sygn. I SA/Wr 774/18: „Jeżeli zatem możliwa jest zmiana interpretacji indywidualnej na skutek stwierdzenia jej wadliwości w świetle orzecznictwa sądowego to oznacza, że organ interpretacyjny winien analizować orzecznictwo sądów w postępowaniu zmierzającym do wydania takiej interpretacji, a zwłaszcza w przypadku, gdy na takie orzecznictwo powołuje się osoba składająca wniosek o jej wydanie. Nie można bowiem zapominać, że organ interpretacyjny jest obowiązany, zgodnie z art. 14c § 2 O.p. dokonać oceny stanowiska wnioskodawcy, w tym orzeczeń, na które występujący o interpretację się powołał”.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy należności wypłacone zagranicznym przewoźnikom, posiadającym siedzibę działalności gospodarczej poza terytorium Polski z tytułu zakupu biletów lotniczych nie mieściły się w dyspozycji art. 21 ust. 1 u.p.d.o.p. w brzmieniu obowiązującym przed dniem 12 sierpnia 2017 r., a tym samym Wnioskodawca nie występował w charakterze płatnika zobowiązanego do naliczenia, poboru i wpłaty do właściwego organu podatkowego podatku dochodowego od osób prawnych.

**Interpretacja indywidualna**

Rozpatrzyłem Państwa wniosek – 4 października 2019 r. wydałem interpretację indywidualną Znak: 0111-KDIB2-3.4010.236.2019.3.APA, w której uznałem Państwa stanowisko za nieprawidłowe.

Interpretację doręczono Państwu 9 października 2019 r.

**Skarga na interpretację indywidualną**

1) Pismem z 5 listopada 2019 r., nadanym w urzędzie pocztowym (\`(...)\`) 7 listopada 2019 r., wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Skarga wpłynęła do mnie 13 listopada 2019 r.

2) Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej.

**Postępowanie przed sądami administracyjnymi**

Wojewódzki Sąd Administracyjny (\`(...)\`) wyrokiem z 2 czerwca 2020 r. sygn. akt I SA/Wr 982/19 – uchylił zaskarżoną interpretację.

Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 22 lutego 2023 r., sygn. akt II FSK 1916/20 oddalił moją skargę kasacyjną.

Odpis prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`) wpłynął do mnie 18 maja 2023 r.

**Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku**

Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm.):

Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:

\- uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraziły Wojewódzki Sąd Administracyjny (\`(...)\`) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyrokach;

\- ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zakres podmiotowy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest ściśle związany z instytucją ograniczonego i nieograniczonego obowiązku podatkowego. Powstanie obowiązku podatkowego wyznacza bądź siedziba lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (zasada rezydencji), bądź też osiąganie dochodów na tym terytorium (zasada źródła). Zasada ograniczonego obowiązku podatkowego wynika z zasady źródła, która wiąże się z opodatkowaniem dochodu powstałego na terytorium państwa polskiego bez względu na miejsce (kraj), w którym podatnik ma swoją siedzibę lub zarząd, co oznacza opodatkowanie dochodu uzyskanego w Polsce.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm., dalej: „updop”):

Podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z kolei art. 3 ust. 3 pkt 1 i 5 updop:

Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w ust. 2, uważa się w szczególności dochody (przychody) z wszelkiego rodzaju działalności prowadzonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w tym poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład oraz z tytułu należności regulowanych, w tym stawianych do dyspozycji, wypłacanych lub potrącanych, przez osoby fizyczne, osoby prawne albo jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, mające miejsce zamieszkania, siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, niezależnie od miejsca zawarcia umowy i wykonania świadczenia.

W myśl art. 3 ust. 5 updop:

Za dochody (przychody), o których mowa w ust. 3 pkt 5, uważa się przychody wymienione w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1, jeżeli nie stanowią dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 3 pkt 1-4.

Zgodnie z definicją zakładu zagranicznego zawartą w art. 4a pkt 11 updop:

Ilekroć w ustawie jest mowa o zagranicznym zakładzie - oznacza to:

a) stałą placówkę, poprzez którą podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa wykonuje całkowicie lub częściowo działalność na terytorium innego państwa, a w szczególności oddział, przedstawicielstwo, biuro, fabrykę, warsztat albo miejsce wydobywania bogactw naturalnych,

b) plac budowy, budowę, montaż lub instalację, prowadzone na terytorium jednego państwa przez podmiot mający siedzibę lub zarząd na terytorium innego państwa,

c) osobę, która w imieniu i na rzecz podmiotu mającego siedzibę lub zarząd na terytorium jednego państwa działa na terytorium innego państwa, jeżeli osoba ta ma pełnomocnictwo do zawierania w jego imieniu umów i pełnomocnictwo to faktycznie wykonuje

\- chyba że umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, stanowi inaczej;

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 4 updop w brzmieniu obowiązującym do 11 sierpnia 2017 r.:

Podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej ustala się w wysokości 10% tych przychodów.

Art. 21 ust. 2 updop, stanowi, że:

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 ust. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop:

Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Jednakże w sytuacji, gdy polski podmiot (występujący w roli płatnika) nie posiada certyfikatu rezydencji podatnika nie może zastosować stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo nie pobrać podatku zgodnie z taką umową.

W myśl art. 26 ust. 1d upodp:

Osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, nie pobierają zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji, oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności te związane są z działalnością tego zakładu; przepis ust. 3d stosuje się odpowiednio.

Stosownie do art. 26 ust. 1e updop:

Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1d, powinno zawierać dane identyfikujące podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, a w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika.

W myśl art. 7 ust. 3 pkt 1-3 updop, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2017 r.:

Przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

2) przychodów wymienionych w art. 21 i 22, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się przychody wymienione w art. 21, jeżeli związane są z działalnością zakładu;

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca przez pośrednika (rezydenta Niemiec) nabywa bilety lotnicze. Pośrednik nabywa bilety od zewnętrznego podmiotu będącego polskim rezydentem podatkowym nie będącym przedsiębiorstwem żeglugi powietrznej.

Z analizy przepisów art. 3 ust. 2 oraz art. 26 ust. 1 updop wynika, że ustawodawca wprowadził dwie zasadnicze przesłanki - podmiotową i przedmiotową i aby można mówić o powstaniu obowiązku pobrania i zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego (podatku u źródła) musi nastąpić łączne ich spełnienie polegające na tym, że podmiotem wypłacającym należności jest osoba prawna, jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej albo osoba fizyczna będąca przedsiębiorcą, oraz że wypłata należności następuje z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 updop.

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego, stwierdzić należy, że w przypadku opisanym przez Spółkę, nie dochodzi do spełnienia przesłanki przedmiotowej, bowiem Wnioskodawca nie dokonuje wypłaty należności z tytułu wymienionego w art. 21 ust. 1 updop. W szczególności Wnioskodawca nie wypłaca należności z tytułu określonego w art. 21 ust. 1 pkt 4 updop, tj. z tytułu przychodów uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez zagraniczne przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej. Wypłaty z tego tytułu dokonuje Podmiot C, od którego pośrednik – Podmiot B nabywa bilety lotnicze, natomiast Wnioskodawca wypłaca należności z tytułu przychodów osiągniętych przez pośrednika świadczącego usługi pośrednictwa w zakupie biletów lotniczych. W analizowanym stanie faktycznym Spółka w procesie nabywania biletów lotniczych nie dokonuje żadnej operacji w stosunku do zagranicznego przedsiębiorstwa żeglugi powietrznej nieposiadającego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby, zarządu lub też oddziału wykonującego. W sytuacji gdy bilety lotnicze nabywane są od pośrednika, usługi te stanowią usługi pośrednictwa handlowego. Przychody z tytułu pośrednictwa i przedstawicielstwa handlowego nie mieszczą się w żadnym z przypadków wymienionych w art. 21 ust. 1 updop, w którym to został określony katalog należności wypłacanych przez polskie podmioty podmiotom zagranicznym, w przypadku uzyskania których, podmiot zagraniczny podlega opodatkowaniu w Polsce podatkiem dochodowym, a obowiązany do jego pobrania i odprowadzenia na rachunek właściwego urzędu skarbowego jest podmiot polski. W konsekwencji powyższego, obowiązek płatnika poboru tzw. „podatku u źródła” po stronie Spółki nie wystąpi.

W konsekwencji Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259 ze zm., dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).

Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2651 ze zm.).