Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.751.2024.2.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-06
Teza: Przychód należny z tytułu świadczenia usług powinien być rozpoznany, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy CIT, w dacie zajścia najwcześniejszej z okoliczności, tj. wykonanie usługi, wystawienie faktury lub uregulowanie należności. W przedstawionym przez Państwa stanie faktycznym najwcześniejszym zdarzeniem jest wystawienie faktury.
Słowa kluczowe: data-data powstania przychodu; faktura-wystawienie faktury; licencja; moment; platforma; przychód; przychód-moment powstania przychodów; usługi
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Data powstania przychodu
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 24 lutego 2025 r. (wpływ 28 lutego 2025 r.)
    – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową z siedzibą na terytorium Polski. Wnioskodawca
    podlega opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce
    ich osiągania (jest rezydentem podatkowym w Polsce). Spółka nie jest częścią Grupy
    Kapitałowej.
    Spółka jest producentem platformy do budowania aplikacji biznesowych dla (...) firm – (...).
    Swoją działalność biznesową opiera na tworzeniu, rozwoju, wdrażaniu i utrzymywaniu
    autorskiej platformy (...), a następnie sprzedaży dostępu do platformy. (...) platforma (...)
    do automatyzacji procesów biznesowych umożliwia działom IT oraz projektantom aplikacji
    tworzenie rozwiązań dla biznesu (...). (...) umożliwia klientowi końcowemu szybką i
    efektywną automatyzację procesów biznesowych (...). Rewolucyjna technologia (...)
    radykalnie zmienia proces dostarczania aplikacji biznesowych oraz ich modyfikację,
    poprzez skrócenie czasu i zmniejszenie ryzyka projektowego do minimum. Platforma (...)
    jest w pełni autorskim projektem, który umożliwia pełną integrację z platformami pracy
    grupowej (...). W ofercie Wnioskodawcy znajdują się specjalistyczne aplikacje, wdrożenia
    usług oraz szkolenia.
    Spółka jako jeden ze sposobów dystrybucji platformy zajmuje się również dystrybucją
    licencji bezterminowych, sprzedawanych jednorazowo, do platformy (...) (dalej: „Licencja”).
    Licencja ta udzielana jest na podstawie złożonego zamówienia przez klienta, klient
    akceptuje warunki umowy licencji. Spółka przyznaje klientowi prawo do dostępu i
    korzystania z usług oraz dostarcza klientowi niezbędny klucz licencyjny, który umożliwia
    dostęp do usług bezterminowo. W zamówieniu określona jest liczba użytkowników, którą
    można podwyższyć (dokupić więcej licencji) za pomocą nowego formularza zamówienia. W
    przypadku zwiększenia liczby uprawnionych użytkowników, dodatkowa opłata jest
    naliczana tylko za zwiększaną liczbę użytkowników. Nie można zmniejszyć liczby
    użytkowników, raz wykupiona liczba użytkowników nie podlega zmniejszeniu. Wykupując
    Licencję, klient jest zobowiązany do wykupienia cyklicznej usługi (...), usługa ta zapewnia
    wsparcie techniczne oraz prawo do otrzymywania w ramach tej licencji aktualizacji
    oprogramowania do najnowszej wersji. (...) stanowi dodatek do sprzedawanej licencji,
    dzięki niemu klient ma możliwość skorzystania z usług wsparcia technicznego oraz
    możliwość zainstalowania najnowszej wersji oprogramowania (jeśli posiada aktywną
    usługę (...) w momencie instalacji). To od klienta zależy czy z tej usługi skorzysta, ale jest
    ona obowiązkowa przy zakupie licencji (Klient wraz z licencją zakupuje pakiet (...)). Można
    zauważyć, że Spółka sprzedając (...) sprzedaje klientowi gotowość do realizacji określonych
    świadczeń w okresie obowiązywania pakietu w zamian za wynagrodzenie.
    Usługa (...) rozpoczyna się z datą zakupu licencji i udzielana jest na miesięczne, kwartalne
    lub roczne okresy. W momencie dokupienia większej liczby użytkowników w dowolnym
    momencie trwania licencji, usługa (...) obowiązuje do daty końca usługi według pierwotnie
    uruchomionej usługi, a w kolejnym okresie cała usługa obowiązuje w jednym zakresie
    czasowym dla wszystkich użytkowników.
    Opłaty za zakup licencji i pierwszą opłatę za (...) fakturowane są zgodnie z formularzem
    zamówienia i płatne z określonym w zamówieniu terminem płatności (zazwyczaj 14 dni
    licząc od dnia wystawienia faktury).
    Klient dokonuje opłaty dla (...) przedłużanej na podstawie wystawionej faktury, gdzie
    kwota obliczona jest na podstawie cennika i liczby uprawnionych użytkowników

    określonych we wszystkich formularzach zamówienia (jeśli formularz pierwotny nie jest
    jedynym formularzem i doszło do dokupienia licencji, przedłuża się cała pula). Liczba
    licencji dla uprawnionych osób określona w danym formularzu zamówienia nie może ulec
    zmniejszeniu, a płatności za FV są bezzwrotne. (...) jest przedłużane za każdym razem na
    okres zgodny z okresem pierwotnym.
    Opłaty wynikające z odnowień (...) są fakturowane przez Spółkę w pierwszym dniu
    odnowienia, najwcześniej 30 dni przed końcem każdego okresu usługi i płatne z terminem
    zazwyczaj 14 dni licząc od dnia wystawienia faktury, chyba że strony ustaliły inaczej. Po
    wystawieniu faktury usługa (...) jest przedłużana klientowi na kolejny okres, aby nie utracił
    on prawa do pobrania i instalacji nowych wersji oprogramowania.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
    Zgodnie z umową pakiet (...) udzielany jest klientowi cyklicznie na okres roczny, kwartalny
    lub miesięczny. Umowa obowiązuje na czas nieokreślony z możliwością jej wypowiedzenia
    z zachowaniem okresu wypowiedzenia. Klient otrzymuje fakturę za pakiet, na której
    widnieje informacja z okresem obowiązywania pakietu (...). Na tej podstawie klient płaci za
    usługę. Usługa ta jest przedłużana na kolejne okresy rozliczeniowe na podstawie
    wystawionej faktury ze wskazaniem okresu obowiązywania pakietu (...) zgodnie z
    pierwotnymi ustaleniami, czyli na okres roczny, kwartalny lub miesięczny.
    Należność z tytułu usługi (...) regulowana jest jednorazowo z góry na podstawie faktury
    VAT, najczęściej w terminie 14 dni od daty wystawienia faktury lub winnym terminie
    ustalonym między stronami.

## Pytanie

Czy właściwym momentem dla rozpoznania przychodu na gruncie podatku dochodowego
    od osób prawnych jest moment wystawienia faktury dla usług (...)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2020 r. poz. 1406, dalej: „ustawa CIT”), przychodami są
    w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Artykuł 12 ust. 3 ustawy CIT wskazuje, że za przychody związane z działalnością
    gospodarczą, osiągnięte w roku podatkowym, uważa się także należne przychody, choćby
    nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów,
    udzielonych bonifikat i skont.
    Jednocześnie art. 12 ust. 3a ustawy CIT określa datę powstania przychodu, zgodnie z
    którym jest to dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,
    albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1. wystawienia faktury albo
    2. uregulowania należności.
    Przepis ten wprowadza ogólną zasadę decydującą o dacie powstania przychodu.
    Powstanie przychodu następuje w dniu zaistnienia ww. zdarzeń (wydania rzeczy, zbycia
    prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi), a jeżeli
    wystąpią one po dniu wystawienia faktury, czy po dniu dokonania zapłaty należności, o
    momencie powstania przychodu decydują te dni, a nie fakt zaistnienia konkretnego
    zdarzenia.
    W przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 12 ust. 3a ustawy CIT, co oznacza, że
    przychód powstanie z dniem zaistnienia najwcześniejszego ze zdarzeń wymienionych w
    tym przepisie, tj. wykonania usługi, wystawienia faktury bądź uregulowania płatności.
    Patrząc na fakt, iż faktura jest zawsze wystawiana przez Spółkę przed dniem płatności
    odnosząc przedstawione przepisy, należy wskazać, że przychód należy rozpoznać w
    terminie wystawienia faktury, mimo iż klient może nie uiścić terminowo wymaganej za

    korzystanie opłaty. W takiej sytuacji Spółka mimo nieuzyskania faktycznego wpływu
    środków pieniężnych w terminie będzie zobowiązana wykazać przychód podatkowy w
    terminie wystawienia faktury z tytułu zakupu bądź przedłużenia usługi (...).
    Prawidłowość przedstawionego przez Wnioskodawcę stanowiska potwierdzona została w
    interpretacjach indywidualnych. Tytułem przykładu wskazać można:
    - interpretację indywidualną, gdzie wniosek składany był przez Spółkę, Interpretacja
      Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 5 grudnia 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-
      3.4010.657.2024.1.JKU, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że:
      „(...) moment powstania przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób
      prawnych jest moment wystawienia faktury”;
    - interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 22 marca 2022 r., sygn. 0111-
      KDIB1-2.4010.632.2021.2.AK, w której organ uznaje stanowisko podatnika jako
      częściowo nieprawidłowe, że: „(...) Zgodnie z powołanymi przepisami, przychód
      podatkowy powstaje w dacie zajścia najwcześniejszego ze zdarzeń określonych w art.
      12 ust. 3a ustawy o CIT. W sytuacji opisanej we wniosku najwcześniejszą zaistniałą
      okolicznością będzie zatem dzień wystawienia faktury”;
    - interpretację Izby Skarbowej w Katowicach z 18 stycznia 2011 r., sygn. IBPBI/2/423-1460-
      10/AP, w której organ przyjął za prawidłowe stanowisko podatnika, że: „(...) moment
      powstania przychodu jest zgodny z art. 12 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od
      osób prawnych”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od
    osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 2805 ze zm., dalej: „ustawa CIT”):
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.
    Stosownie do art. 12 ust. 3 ustawy CIT:
    Za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    Zatem przychodem są wszelkie przysporzenia majątkowe o charakterze trwałym, których
    rzeczywiste otrzymanie, a w niektórych przypadkach już sam fakt, że są należne,
    powoduje obowiązek zapłaty podatku dochodowego. Co do zasady, o zaliczeniu danego
    przysporzenia majątkowego do przychodów decyduje definitywny charakter tego
    przysporzenia w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa ono aktywa.
    Objęte powyższą regulacją przychody muszą być więc następstwem prowadzonej
    działalności gospodarczej, stąd też między przychodem a działalnością gospodarczą musi
    istnieć związek skutkujący powstaniem przychodu. Określenie „związane z działalnością
    gospodarczą” pojmuje się dość szeroko uznając tym samym, iż przychodami z tego źródła

    są nie tylko przychody będące bezpośrednim wynikiem tej działalności, ale także
    przychody z każdej innej działalności z nią związanej, w tym w szczególności z tytułu
    niektórych operacji finansowych.
    Przychody należne to wszelkiego rodzaju przychody, co do których przysługuje
    podatnikowi uprawnienie do ich dochodzenia, czyli takie, które wynikają z konkretnego
    stosunku prawnego. „Należność” wynika z treści stosunku prawnego, a odnosi się
    zarówno do możliwości dochodzenia konkretnego świadczenia oraz do powinności jego
    spełnienia. Oznacza to, że powstanie przychodów należnych związane jest z powstaniem
    wierzytelności. Ponieważ wierzytelność to termin wywodzący się z prawa cywilnego, to
    przychodami należnymi są przychody wymagalne w rozumieniu prawa cywilnego, tj.
    możliwe do prawnie skutecznego ich dochodzenia.
    Dla ustalenia przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych istotnym
    zagadnieniem jest określenie daty uzyskania przychodu, z którą ustawa o podatku
    dochodowym od osób prawnych łączy moment powstania obowiązku podatkowego.
    Podstawowa zasada określania daty powstania przychodu związanego z działalnością
    gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej została uregulowana przez
    ustawodawcę w treści art. 12 ust. 3a ustawy CIT:
    Za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 3, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 3c-
    3g oraz 3j-3m, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi,
    albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień:
    1) wystawienia faktury albo
    2) uregulowania należności.
    Z art. 12 ust. 3a ustawy o CIT, wynika, że dla rozpoznania przychodu osiąganego przez
    podatnika w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą istotne pozostają daty
    zaistnienia następujących zdarzeń:
    - w zależności od przedmiotu tej działalności – wydania rzeczy, zbycia prawa
      majątkowego lub wykonania usługi albo częściowego wykonania usługi;
    - wystawienia faktury;
    - uregulowania należności.
    Przychód osiągany przez podatnika co do zasady powstaje w dacie zajścia
    najwcześniejszej z ww. okoliczności. Pierwszeństwo w kształtowaniu daty powstania
    przychodu ma dzień dokonania czynności - wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego,
    wykonania usługi lub jej częściowego wykonania, przy czym dzień wystawienia faktury lub
    uregulowania należności jest ostatecznym terminem, który stanowi o dacie powstania
    przychodu. Ponadto dodać należy, że jeśli zaistniałe wyżej zdarzenia, tj. wydanie rzeczy,
    zbycie prawa majątkowego, wykonanie lub częściowe wykonanie usługi wystąpią po dniu
    wystawienia faktury czy po dniu dokonania zapłaty należności, o momencie powstania
    przychodu decyduje dzień wystawienia faktury lub uregulowania należności, a nie fakt
    zaistnienia konkretnego zdarzenia.
    Ustawodawca przewidział także szczególną sytuację, gdy strony ustalą, że usługa jest
    rozliczana w okresach rozliczeniowych.
    Zastosowanie ma wówczas przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT:
    Jeżeli strony ustalą, iż usługa jest rozliczana w okresach rozliczeniowych, za datę
    powstania przychodu uznaje się ostatni dzień okresu rozliczeniowego określonego w
    umowie lub na wystawionej fakturze, nie rzadziej niż raz w roku.
    Analizując przepis art. 12 ust. 3c ustawy CIT należy zauważyć, że:
    - dotyczy on wszystkich usług, które strony rozliczają cyklicznie; ustawodawca w żaden
      sposób nie zawęził katalogu tych usług;

    - strony ustaliły, że będą one rozliczane cyklicznie;
    - wspomniana regulacja dotyczy tylko usług, nie obejmuje natomiast dostawy towarów,
      nawet jeżeli ma ona charakter ciągły;
    - okres rozliczeniowy może wynikać zarówno z umowy, jak i z wystawionej faktury VAT;
    - okres rozliczeniowy nie może być dłuższy niż 1 rok;
    - w przypadku usług rozliczanych w okresach cyklicznych datą powstania przychodu jest
      zawsze koniec okresu rozliczeniowego, nie ma natomiast wówczas znaczenia, ani data
      wystawienia faktury, ani data otrzymania należności.
    Ponadto, jak stanowi art. 12 ust. 3e ustawy CIT:
    W przypadku otrzymania przychodu, o którym mowa w ust. 3, do którego nie stosuje się
    ust. 3a, 3c, 3d i 3f, za datę powstania przychodu uznaje się dzień otrzymania zapłaty.
    W tym miejscu należy podkreślić, że przepisy podatkowe nie definiują pojęcia usług
    ciągłych. W odniesieniu do kwestii powstania przychodów należnych w zakresie tzw. usług
    ciągłych należy sprecyzować zakres tego pojęcia.
    Słownikowe znaczenie słowa „ciągłość” to „łączność, nieprzerywający się związek jakichś
    faktów, brak luk, przerw w czasie albo w przestrzeni. To także dziejący się, odbywający się,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały”.
    Usługi o charakterze ciągłym obejmują czynności polegające na stałym i powtarzalnym
    (trwałym) zachowaniu strony zobowiązanej do ich świadczenia. Wynikają one ze
    zobowiązania o charakterze ciągłym, które wytwarza trwały stosunek prawny i z którego
    wypływają obowiązki ciągłe bądź okresowe. Istotą usług o charakterze ciągłym jest stałe i
    powtarzalne zachowanie się osoby zobowiązanej do ich świadczenia zgodnie z treścią
    umowy i w okresie, na jaki została ona zawarta.
    Przepisy podatkowe nie zawierają również definicji pojęcia okresu rozliczeniowego. Zatem
    należy odwołać się do wykładni literalnej przepisu art. 12 ust. 3c ustawy CIT. Zgodnie z
    definicją słownikową (vide: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN):
    - „okres” to m.in. „czas, w którym ma miejsce jakieś zjawisko cykliczne i po jego upływie
      powtarza się jego przebieg”;
    - „rozliczeniowy” to m.in. „dotyczący rozliczenia - uregulowania wzajemnych należności”;
    - „rozliczenie” to „uregulowanie wzajemnych należności, zobowiązań między
      przedsiębiorstwem i dostawcami, dłużnikami i wierzycielami, pracodawcami i
      pracownikami itp.”.
    Tym samym, pojęcie „okres rozliczeniowy” oznacza umownie zdefiniowany powtarzalny
    przedział czasowy, którego upłynięcie pociąga za sobą obowiązek uregulowania przez
    dane podmioty wzajemnych zobowiązań finansowych.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy właściwym momentem dla rozpoznania
    przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych jest moment
    wystawienia faktury dla usług (...).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że przychód należny z tytułu
    świadczenia usług (...) powinien być rozpoznany, zgodnie z art. 12 ust. 3a ustawy CIT, w
    dacie zajścia najwcześniejszej z okoliczności, tj. wykonanie usługi, wystawienie faktury lub
    uregulowanie należności. W przedstawionym przez Państwa stanie faktycznym
    najwcześniejszym zdarzeniem jest wystawienie faktury, które wyznacza momentem
    rozpoznania przychodu.
    Należy jednocześnie wyjaśnić, że o ile świadczone przez Państwa usługi (...) można by
    uznać za usługi o charakterze ciągłym, to z opisu sprawy i jego uzupełnienia nie wynika, że

    usługi te są rozliczane w okresach rozliczeniowych, tym samym w ocenie organu nie
    znajdzie zastosowania art. 12 ust. 3c ustawy CIT. Powyższe skutkuje rozliczaniem
    przychodu zgodnie z podstawową zasadą zawartą w art. 12 ust. 3a ustawy CIT.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego. Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.