Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-622a/09/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-10-23
Teza: Sposób wystawiania faktur za bilety tanich linii lotniczych.
Słowa kluczowe: bilety; faktura; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; pośrednictwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 lipca 2009 r. (data wpływu 29 lipca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 14 października 2009 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur za bilety tanich linii lotniczych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 lipca 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 14 października 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu wystawiania faktur za bilety tanich linii lotniczych.

W przedmiotowym wniosku, oraz jego uzupełnieniu, przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Biuro w ramach działalności gospodarczej pośredniczy w sprzedaży biletów lotniczych. Działalność ta nie jest objęta szczególnymi procedurami dla świadczenia usług turystyki, sprzedaż biletu jest usługą samoistną.

Po dokonaniu rezerwacji biletu klient potrzebuje fakturę za bilet. Tanie linie lotnicze nie wystawiają faktur tylko wysyłają e-mailem potwierdzenie rezerwacji, na którym widnieje cena biletu. Nie jest to faktura w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Biuro płaci kartą płatniczą, co jest w potwierdzeniu, które otrzymuje z banku (bilet został opłacony i podana jest kwota).

Biuro nie zawarło z przewoźnikiem umowy na sprzedaż biletów w jego imieniu i na jego rzecz.

Biura, które masowo sprzedają bilety stosują zasadę wystawiania faktur w oparciu o podłączanie do kopii faktury wystawionej klientowi, potwierdzenia rezerwacji lotu, na którym widnieje kwota zapłacona przez Biuro oraz dowód płatności. Z załączników tych wyraźnie wynika koszt zakupu i koszt sprzedaży. Różnica jest zyskiem Biura.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W jaki sposób wystawiać faktury za bilety tanich linii lotniczych?

Zdaniem Wnioskodawcy, przedstawione w stanie faktycznym rozliczenie jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do dyspozycji przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W przepisie art. 8 ust. 1 ustawy zdefiniowano, iż przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Przez towary należy natomiast rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ustawy).

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, iż sprzedaż biletu uprawniającego do odbycia podróży na określonej trasie nie jest dostawą towaru w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług a odpłatnym świadczeniem usług.

Na podstawie art. 29 cyt. ustawy, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Jak stanowi art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur zawiera rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów u usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.).

Zgodnie z § 5 ust. 1 cyt. powyżej rozporządzenia, faktura stwierdzająca dokonanie sprzedaży powinna zawierać co najmniej:

1.  imiona i nazwiska lub nazwy bądź nazwy skrócone sprzedawcy i nabywcy oraz ich adresy;
2.  numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 10 i 11;
3.  numer kolejny faktury oznaczonej jako „FAKTURA VAT”;
4.  dzień, miesiąc i rok wystawienia faktury, a w przypadku, gdy data ta różni się od daty sprzedaży, również datę sprzedaży; w przypadku sprzedaży o charakterze ciągłym podatnik może podać na fakturze miesiąc i rok dokonania sprzedaży, pod warunkiem podania daty wystawienia faktury;
5.  nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;
6.  miarę i ilość sprzedanych towarów lub zakres wykonanych usług;
7.  cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);
8.  wartość towarów lub wykonanych usług, których dotyczy sprzedaż, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);
9.  stawki podatku;
10.  sumę wartości sprzedaży netto towarów lub wykonanych usług z podziałem na poszczególne stawki podatku i zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu;
11.  kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto towarów (usług), z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;
12.  kwotę należności ogółem wraz z należnym podatkiem.

Stosownie do § 17 rozporządzenia za fakturę uznaje się również:

1.  bilety jednorazowe, wydawane przez podatników uprawnionych do świadczenia usług polegających na przewozie osób: kolejami normalnotorowymi, taborem samochodowym, statkami pełnomorskimi, środkami transportu żeglugi śródlądowej i przybrzeżnej, promami, samolotami i śmigłowcami, jeżeli zawierają następujące dane:

1.  nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy,
2.  numer i datę wystawienia biletu,
3.  odległość taryfową nie mniejszą niż 50 km,
4.  kwotę należności wraz z podatkiem,
5.  kwotę podatku;

3.  dowody zapłaty za usługi radiokomunikacji przywoławczej, jeżeli zawierają następujące dane:

1.  nazwy i numery identyfikacji podatkowej sprzedawcy i nabywcy,
2.  kwotę należności wraz z podatkiem,
3.  kwotę podatku;

5.  dokumenty dotyczące usług pośrednictwa finansowego zwolnionych od podatku, jeżeli zawierają co najmniej następujące dane:

1.  określenie usługodawcy i usługobiorcy,
2.  numer kolejny i datę ich wystawienia,
3.  nazwę usługi,
4.  kwotę, której dotyczy dokument;

7.  dowody zapłaty za przejazdy autostradami płatnymi, jeżeli zawierają następujące dane:

1.  nazwę i numer identyfikacji podatkowej sprzedawcy,
2.  numer kolejny i datę wystawienia,
3.  nazwę autostrady, za przejazd którą pobierana jest opłata,
4.  kwotę należności wraz z podatkiem,
5.  kwotę podatku;

9.  rachunki, o których mowa w art. 87-88 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60, z późn. zm.), wystawiane przez podatników nieobowiązanych do wystawiania faktur według zasad określonych w § 4, 5, 7-14, 16-20 i 22.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej, pośredniczy w sprzedaży biletów lotniczych. Działalność ta nie jest objęta szczególnymi procedurami dla świadczenia usług turystyki. Sprzedaż biletu jest usługą samoistną. Wnioskodawca nie zawarł z przewoźnikiem umowy na sprzedaż biletów w jego imieniu i na jego rzecz.

Analizując stan faktyczny sprawy w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa stwierdzić należy, iż opisany system zakupu i sprzedaży biletów, a zwłaszcza fakt, iż Biuro nie zawarło z przewoźnikiem umowy na sprzedaż biletów w jego imieniu i na jego rzecz wskazuje, iż dokonuje rezerwacji biletu lotniczego na rzecz klienta, ale w imieniu własnym. Zatem w przedstawionych we wniosku okolicznościach, obrotem, a więc uwidocznioną na fakturze podstawą opodatkowania świadczonej przez Wnioskodawcę usługi będzie cała należność otrzymana od klienta – zarówno równowartość ceny nabytego biletu, jak również kwota prowizji pobierana przez Biuro i ewentualnie inne opłaty ponoszone przez klienta - pomniejszona o podatek należny.

Należy zaznaczyć, iż zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z załączonych do niego dokumentów, w związku z czym nie były one przedmiotem merytorycznej analizy.

Końcowo wskazać należy, iż kwestia dotycząca możliwości wystawiania faktur drogą elektroniczną, rozstrzygnięta została w interpretacji nr ITPP2/443-622b/09/AK, natomiast w odpowiedzi na pytanie dotyczące możliwości uznania dokumentu potwierdzającego rezerwację biletu lotniczego wraz z numerem rezerwacji, nazwiskiem pasażera i ceną, otrzymanego z tanich linii lotniczych za dokument, który potwierdza koszt zakupu biletu, wydano postanowienie nr ITPP2/443-622c/09/AK.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.