Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1149/12/WRz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-12-07
Teza: Czy do kosztów uzyskania przychodów można zaliczyć diety za czas podróży służbowej właściciela firmy usługowej?
Słowa kluczowe: dieta; koszt-koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2012 r. (data wpływu do tut. Biura 14 września 2012 r..), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wartości diet za czas podróży służbowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 września 2012 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej wartości diet za czas podróży służbowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Przeważającym przedmiotem i istotą prowadzonej przeze Wnioskodawcę działalności gospodarczej jest świadczenie usług transportowych (kod PKD 49.41.Z "Transport drogowy towarów"). Usługi świadczy On osobiście, nie zatrudnia pracowników. W ramach wykonywania zleconych usług przewozu towarów, w tym za granicę kraju (Niemcy, Holandia, Belgia, Anglia), Wnioskodawca odbywa podróże, które są nierozłącznie związane z realizacją zasadniczego przedmiotu działalności i przynoszą wymierne przychody. Podróże zazwyczaj trwają od 2 do 6 dni. Prowadzona przez Wnioskodawcę dokumentacja, pozwala w sposób precyzyjny na powiązanie kosztów wykonania danej usługi, ustalenie czasu wykonania oraz celu z uzyskanym przychodem (z wystawioną w związku z wykonaną usługą fakturą VAT). W związku z tym, że każdy wyjazd samochodem ciężarowym w ramach wykonywanych usług przewozu towarów, służy osiąganiu przychodów, jak i zabezpieczeniu źródła przychodów (obserwacja towarów wystawionych na aukcjach organizowanych przez Urzędy Celne za granicą Polski oraz zakup samochodów - w ramach wykonywania dodatkowej działalności gospodarczej), do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca zalicza diety

z tyt. odbywanych podróży służbowych, związanych z wykonywaniem tej działalności (w tym diety zagraniczne), na zasadach i w wysokościach mieszczących się w granicach limitu określonego w odrębnych przepisach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy osoba prowadząca działalność gospodarczą w zakresie usług transportu towarów, w tym transportu międzynarodowego (TIR), może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu wartość diet z tytułu podróży służbowych na zasadach i w granicach określonych w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości diet z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (winno być w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju) (Dz. U. nr 236, poz. 1990 ze zm.) oraz w przepisach rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie podróży służbowej poza granicami kraju (winno być w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju) ( Dz. U. nr 236, poz. 1991 ze zm.)?

Zadaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 23 ust.1 pkt 52 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby prowadzące działalność gospodarczą i osoby z nimi współpracujące mogą zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wartość diet z tytułu podróży służbowych do wysokości przysługującej pracownikom, określonej w odrębnych przepisach. Okoliczność, iż istotą prowadzonej działalności jest wykonywanie usług transportowych nie wyklucza możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych wartości diet w granicach obowiązującego limitu, jeżeli usługa transportowa (a tym samym podróż) związana jest ściśle z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz służy bezpośrednio uzyskaniu przychodu (udokumentowanego).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Aby zatem dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodu musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 52 ww. ustawy, nie uznaje się za koszt uzyskania przychodów wartości diet z tytułu podróży służbowych osób prowadzących działalność gospodarczą i osób z nimi współpracujących - w części przekraczającej wysokość diet przysługujących pracownikom, określoną w odrębnych przepisach wydanych przez właściwego ministra.

Powyższe oznacza, że osoby prowadzące działalność gospodarczą mają prawo zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodów, wartość diet związanych z własnymi podróżami służbowymi do wysokości nieprzekraczającej wysokości diet określonych dla wskazanej grupy pracowników:

*   w przypadku podróży krajowych w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz. U. z 2002 Nr 236, poz. 1990 ze zm.),
*   a w przypadku podróży zagranicznych, w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju (Dz. U. Nr 236, poz. 1991 ze zm.).

Z treści wniosku wynika m.in., że przeważającym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest świadczenie usług w zakresie transportu drogowego towarów na terenie kraju i poza jego granicami.

Mając na względzie cyt. wyżej przepisy stwierdzić należy, iż jeżeli usługi, o których mowa we wniosku, wykonywane są przez Wnioskodawcę w ramach odbywanych przez niego krajowych i zagranicznych podróży służbowych, to do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej może On zaliczać wartości diet za czas tych podróży, do wysokości wskazanej w ww. rozporządzeniach.

Wyjaśnić przy tym należy, iż pojęcie „podróży służbowej”, unormowane jest w przepisach prawa pracy, tj. w art. 775 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (t.j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.) oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy, a w konsekwencji rozstrzygnięcie kwestii, czy wyjazdy związane z realizacją przez Wnioskodawcę usług, o których mowa we wniosku, są podróżami służbowymi, nie leży w kompetencji organów podatkowych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.