Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.44.2025.2.ACZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-20
Teza: Skutki podatkowe wypłaty przez bank dodatkowej kwoty.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt bankowy
kwota-kwota dodatkowa
przychód
wypłata-wypłata pieniężna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 3 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 6 marca 2025 r. (data wpływu 12 marca 2025
    r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    29 stycznia 2008 r. Pani wraz z mężem (A.A.) i jednym z synów (B.B.), zawarliście z (...) S.A.
    umowę o kredyt hipoteczny dla osób fizycznych „(...)”, waloryzowany kursem CHF, nr (...),
    w celu „finansowania przedpłat na poczet budowy i zakupu od inwestora zastępczego
    lokalu mieszkalnego nr (...) wraz z przynależną piwnicą, położonego przy ul. (...) w (...) oraz
    finansowania opłat okołokredytowych, w tym składki z tytułu ubezpieczenia na życie i od
    niezdolności do pracy zarobkowej” (par. 1 ust. 1A Umowy).
    Zamieszkuje Pani w kredytowanej nieruchomości do dziś. W kredytowanej nieruchomości
    nie była prowadzona żadna działalność gospodarcza.
    W toku kredytowania nastąpiła zmiana składu Kredytobiorców – B.B. zastąpił drugi z
    synów (...) i (...) – C.C., który przystąpił do długu.
    18 czerwca 2021 r. Pani wraz z mężem i synem, C.C., wnieśliście do sądu pozew o
    ustalenie nieistnienia stosunku prawnego wynikającego z Umowy oraz o zasądzenie kwoty
    97 883,91 zł i 49 852,64 CHF wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od 15
    października 2020 r. do dnia zapłaty.
    11 lipca 2022 r. Kredytobiorcy całkowicie spłacili kredyt.
    W wyniku zainicjowanego procesu sądowego, 13 września 2024 r. doszło do zawarcia
    między Stronami ugody pozasądowej, na podstawie której Bank „zobowiązał się zwrócić
    na rzecz Kredytobiorców ustaloną przez strony kwotę 173.000 zł” (§ 1 ust. 5 ugody). Bank
    wypłacił powyższą kwotę na Pani rzecz.
    W dalszej części ugody Kredytobiorcy zobowiązali się do cofnięcia powództwa ze
    zrzeczeniem się roszczenia, co zostało uczynione, a postępowanie zostało umorzone.
    W § 1 pkt 12 ugody wskazano, że „Kredytobiorca przyjmuje do wiadomości, że w wyniku
    zwrotu, w odniesieniu do kwoty wskazanej w ugodzie, po jego stronie nie powstaje
    przychód podatkowy, a w związku z tym na banku nie ciąży obowiązek informacyjny, tj.
    obowiązek przygotowania informacji PIT-11 dla kwoty zwrotu”.
    Do dnia zawarcia ugody nie korzystała Pani z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, zabezpieczonego
    hipotecznie, zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej niż określona w
    umowie kredytu będącej przedmiotem ugody.
    W uzupełnieniu wniosku na pytanie Organu o treści cyt.: „Z jakiego tytułu została Pani
    wypłacona przez bank kwota, o której mowa w pytaniu?”, wskazała Pani, że kwota
    wypłacona przez Bank (173.000 zł) została wypłacona przez bank tytułem „zwrotu kwoty
    ustalonej przez Strony”. Zgodnie z treścią § 1 ust. 5 ugody: „W celu ugodowego
    zakończenia sporu, bank zobowiązuje się zwrócić na rzecz Kredytobiorcy/ów ustaloną
    przez Strony kwotę 173.000,00 PLN”.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy kwota, którą bank Pani wypłacił i która jest objęta
    pytaniem stanowi nadwyżkę (nadpłatę) powstałą w wyniku zmiany waluty z franka
    szwajcarskiego na polski złoty (przewalutowania) i czy z zawartej ugody z bankiem wynika,
    że bank zwróci Pani określoną kwotę pieniężną (objętą pytaniem) tytułem nadpłaty
    (nadwyżki)? Czy w wyniku przewalutowania powstała nadpłata wpłaconych przez Panią
    środków pieniężnych w ramach spłat kapitałowo-odsetkowych, które bank zobowiązał się
    Pani zwrócić?”, wskazała Pani, że kwota wypłacona przez bank nie stanowi nadwyżki
    wynikającej ze zmiany waluty z CHF na PLN. Z ugody nie wynika też, że bank zwróci ww.
    kwotę tytułem tej nadwyżki. Z ugody nie wynika, by bank przewalutowywał kwotę kredytu,
    z tego też względu nie wynika, by powstała nadpłata środków wpłaconych wynikająca z
    przewalutowania.
    Kredyt przed zawarciem ugody był całkowicie spłacony, w związku z czym nie było
    konieczności przewalutowania kredytu i traktowania go jako od początku zawartego w
    PLN. Z ugody wynika, że Kredytobiorcy spłacili w wykonaniu umowy 56.622,01 CHF i
    88.386,04 zł tytułem rat kapitałowo-odsetkowych i 6.679,04 zł tytułem innych świadczeń

    pieniężnych (§ 1 ust. 2 ugody). W celu ugodowego zakończenia sporu, bank zobowiązał się
    zwrócić ustaloną przez Strony kwotę 173.000 zł (§ 1 ust. 5 ugody). W Pani ocenie, owa
    kwota „zwrotu” odnosi się do tego, co tenże Podatnik uprzednio zapłacił do banku
    (określenie „zwrot” rozumiane być powinno jako oddanie czegoś, co się uprzednio
    uzyskało, a Pani uprzednio przekazywała bankowi wyłącznie raty kapitałowo-odsetkowe i
    w niewielkim zakresie „inne świadczenie”, o którym mowa w § 1 ust. 2 ugody), więc zwrot
    tejże kwoty nie stanowi dla Pani przychodu, nie powiększa bowiem Pani majątku.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Jeżeli kwota objęta pytaniem nie stanowi nadpłaty, to czy
    ugoda z bankiem wyodrębnia kwotę inną niż nadpłata jako odrębne świadczenie banku
    na Pani rzecz (czyli świadczenie inne niż np. zwrot nadpłaconego kredytu i odsetek)? – jeśli
    tak, czy ugoda określa charakter przedmiotowego świadczenia (jeśli tak, w jaki sposób)?”,
    wskazała Pani, że ugoda z bankiem określa wypłaconą kwotę jako „zwrot ustalonej kwoty”,
    bez podziału na kapitał, czy odsetki. Ugoda nie wyodrębnia innej kwoty i nie określa w
    inny sposób przedmiotowego świadczenia.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy kwota, którą bank Pani wypłacił i która jest objęta
    pytaniem stanowi zwrot uiszczonych przez Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz
    banku, zawartych w ratach kredytu?”, wskazała Pani, że tak – kwota, którą bank wypłacił i
    która jest objęta pytaniem, stanowi zwrot uiszczonych przez Panią kwot tytułem spłaty
    zadłużenia na rzecz banku zawartych w ratach kredytu.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy z zawartej ugody z bankiem wynika, że ww. kwota,
    którą bank Pani wypłacił i która jest objęta pytaniem stanowi zwrot na Pani rzecz środków
    pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania kredytu hipotecznego,
    przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych od
    otrzymanego finansowania?”, wskazała Pani, że z ugody zawartej z bankiem wynika, że
    kwota, którą bank Pani wypłacił i która jest objęta pytaniem stanowi „zwrot ustalonej
    kwoty” – § 1 ust. 5 ugody. Jednakże, zwrot ten odnosi się do kwoty spłaconej przez Panią
    na rzecz banku – § 1 ust. 2 ugody.
    Jak wskazano już wcześniej, zgodnie z treścią § 1 ust. 2 ugody:
    „Kredytobiorcy spłacili w wykonaniu umowy 56.622,01 CHF i 88.386,04 zł tytułem rat
    kapitałowo-odsetkowych i 6.679,04 zł tytułem innych świadczeń pieniężnych”;
    § 1 ust. 5 ugody: „W celu ugodowego zakończenia sporu, Bank zobowiązuje się zwrócić na
    rzecz Kredytobiorcy/ów ustaloną przez Strony kwotę 173.000,00 PLN”.
    Nie ma innych postanowień ugody odnoszących się do kwoty zwracanej przez bank, z tego
    też względu powstały wątpliwości interpretacyjne.
    Odpowiadając zatem wprost na pytanie, sama ugoda dosłownie wskazuje, że kwota
    173.000 zł stanowi zwrot kwoty ustalonej przez Strony, nie zaś zwrot uprzednich
    świadczeń pieniężnych spłacanych przez Kredytobiorcę, jednak nie może ulegać
    wątpliwości, że funkcjonalna interpretacja obu postanowień umownych prowadzi do
    wniosku, że:
    Kredytobiorca zapłacił bankowi w wykonaniu umowy określoną kwotę;
    bank spośród ww. kwoty zwróci na rzecz Kredytobiorcy „ustaloną” przez Strony kwotę.
    Przy czym „ustalenie” kwoty nie odnosi się do jej podstawy prawnej (którą jest zwrot
    świadczenia nienależnego), lecz do tego, że kwota ta stanowi efekt negocjacji (ustalenia)
    Stron.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Czy ww. kwota, którą bank Pani wypłacił i która jest
    objęta pytaniem stanowi przysporzenie ponad kwoty uiszczane przez Panią tytułem spłaty
    kredytu hipotecznego czy też mieści się w kwocie wpłacanej przez Panią do banku tytułem
    spłaty zadłużenia na rzecz banku?”, wskazała Pani, że kwota, którą bank Pani wypłacił i

    która jest objęta pytaniem, nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane przez Panią
    tytułem spłaty kredytu. Kwota ta mieści się w kwocie spłaconej do banku tytułem spłaty
    zadłużenia.
    Na pytanie Organu o treści cyt.: „Na jakiej podstawie (w oparciu o jakie wartości lub
    wskaźniki) została w ugodzie ustalona ww. kwota objęta pytaniem?”, wskazała Pani, że
    kwota objęta pytaniem została w ugodzie ustalona w wyniku negocjacji — w tym
    przypadku była to kwota, która miała być bliska temu, co Kredytobiorcy zyskaliby w
    wyniku nieważności Umowy. Między Stronami toczył się spór sądowy, celem jego
    zakończenia bank zaproponował, że zwróci Kredytobiorcy określoną kwotę.
    Kwota, która jest objęta pytaniem, została wypłacona 16 września 2024 r.

## Pytanie

Czy zwrócona przez bank „ustalona” kwota w wysokości 173.000 zł spowodowała po Pani
    stronie powstanie przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w związku z dokonaniem przez bank zwrotu na Pani rzecz kwoty 173.000 zł
    w wyniku realizacji ugody, po Pani stronie nie powstanie przychód podatkowy, ponieważ
    kwota zwrotu stanowi jedynie część wpłaconych do tej pory rat kapitałowo-odsetkowych,
    nie wynika zaś z dodatkowej korzyści finansowej powiększającej Pani majątek.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Na podstawie art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
        w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
        rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony);
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
        rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na

        prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
        związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
          oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
        d) innych rzeczy,
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
        kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
        przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
        przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się również
    należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z działalności wytwórczej w

    rolnictwie w zakresie wyrobu wina przez producentów wina w rozumieniu art. 2 pkt 23
    ustawy z dnia 2 grudnia 2021 r. o wyrobach winiarskich (Dz. U. z 2023 r. poz. 550)
    będących rolnikami wyrabiających mniej niż 100 hektolitrów wina w ciągu roku
    podatkowego wyłącznie z winogron pochodzących z upraw własnych winorośli. U
    podatników opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży
    uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią art. 20 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się także
    przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzące ze źródeł
    nieujawnionych.
    W Pani ocenie, kwota 173.000 zł, którą bank Pani przekazał w wyniku realizacji ugody, jest
    zwrotem Pani środków uprzednio zapłaconych w wyniku realizacji umowy kredytu, nie
    stanowi zaś jakiejkolwiek dodatkowej kwoty, która powiększałaby Pani majątek względem
    stanu poprzedniego, tj. stanu poprzedzającego zawarcie ugody. Kwota ta, pomimo, iż
    „ustalona” pomiędzy Stronami, nie stanowi dodatkowego przysporzenia, a jedynie zwrot
    części rat kapitałowo-odsetkowych, uprzednio zapłaconych na rzecz banku i z tego
    względu taka kwota nie wypełnia hipotezy norm z art. 10 ust. 1, art. 11 ust. 1, art. 20 ust. 1-
    1b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i z tego względu zastosowania nie
    znajdzie norma z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. taki
    przelew nie zostanie objęty opodatkowaniem podatkiem dochodowym od osób fizycznych
    (tak również interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 15
    lipca 2024 r., nr 0113-KDIPT2-2.4011.351.2024.2.MK).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku

      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony)

    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na

      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank ustalonej kwoty stanowiącej zwrot uiszczonych przez
    Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku zawartych w ratach kredytu
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji

    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała we wniosku i jego uzupełnieniu – kwota,
    którą bank Pani wypłacił i która jest objęta pytaniem, stanowi zwrot uiszczonych przez
    Panią kwot tytułem spłaty zadłużenia na rzecz banku zawartych w ratach kredytu i nie
    stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane przez Panią tytułem spłaty kredytu – kwota
    ta mieści się w kwocie spłaconej do banku tytułem spłaty zadłużenia, to stwierdzam, że
    zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.
    Tym samym, nie ma Pani obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów
    podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    W odniesieniu do wskazanej przez Panią w pytaniu kwoty wyjaśniam, że wydając
    interpretacje w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) nie odnoszę się do kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. pozostałych współkredytobiorców).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.