Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-1348/12/KT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2012-12-27
Teza: Nieuznanie gminy za podatnika podatku od towarów i usług oraz brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu dotyczącego zajęć pozalekcyjnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług; dofinansowanie; dotacja; dotacja-dotacja unijna; fundusz-fundusz unijny; gmina; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatnik; projekt-projekt pomocowy; zadania-zadania własne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2012 r. (data wpływu 5 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Gminy za podatnika podatku od towarów i usług oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Z.”- **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 listopada 2012 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia Gminy z kręgu podatników podatku od towarów i usług oraz braku prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „Z.”.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina w 2009 r. przystąpiła do porozumienia stowarzyszenia Lokalnej Grupy Rybackiej (dalej: LSROR) i realizując strategię LSROR oraz plan rozwoju miasta, władze Gminy podjęły decyzję o przeprowadzeniu projektu pn. „Z.”.

Realizacja ww. operacji polegać będzie na utworzeniu pracowni ceramiki oraz nauce rzemiosła artystycznego i użytkowego w formie zajęć pozalekcyjnych w Gimnazjum w miejscowości M. Wspomniana operacja obejmować będzie w swoim zakresie adaptację pomieszczenia (doprowadzenie przyłącza trójfazowego, wykonanie ogniotrwałego podłoża i ścian) oraz zakup wyposażenia do pracowni ceramicznej (pieca do wypalania ceramiki, urządzeń i narzędzi typu koła garncarskie, toczki, formy, szkliwa i farby szkliwne i surowców: gliny, szamotu, mas lejnych, itp.) Pracownia będzie miejscem ogólnodostępnym dla uczniów gimnazjum, a za udział w zajęciach nie będzie pobierana jakakolwiek opłata, dlatego też ww. operacja nie będzie generowała dochodów.

Gmina nie zakłada, aby efekt projektu był wykorzystywany do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, w tym na podstawie umów cywilnoprawnych.

W związku z tym, że Gmina stara się o dofinansowanie projektu chciałaby uzyskać potwierdzenie, iż podatek zapłacony wykonawcom w związku z realizacją projektu, będzie dla niej wydatkiem kwalifikowanym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu działań podejmowanych w ramach projektu?
2.  Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami ponoszonymi w ramach ww. projektu?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tytułu realizacji projektu, w związku z czym nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z wydatkami ponoszonymi w ramach projektu.

W opinii Gminy, realizuje zadania własne, nałożone odrębnymi przepisami, a Jej działania nie mają charakteru działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług.

Gmina jako podatnik podatku od towarów i usług.

Po powołaniu treści art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy stwierdziła, iż definicja zawarta w tych przepisach ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem podatnika wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Wskazała, że pomimo, iż ustawa nie wyraża tego wprost - działalnością gospodarczą jest w zasadzie tylko ta aktywność, która jest wykonywana zawodowo, w sposób profesjonalny.

Po powołaniu treści art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług podniosła, iż z dyspozycji tego przepisu wynika, że organy oraz urzędy administracji publicznej działają w charakterze podatnika jedynie wówczas, gdy wykonują czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach ich zadań oraz wykonują czynności mieszczące się w ramach ich zadań, ale wykonywane są na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych. Powołała również treść art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 oraz art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym.

Stwierdziła, iż mając na uwadze treść powołanych przepisów, działanie związane z realizacją projektu, należy do Jej zadań własnych. Jako, że zadanie to jest wykonywane na podstawie ustawy o samorządzie gminnym, a nie jest realizowane w ramach zawieranych umów cywilnoprawnych, wykonując je - nie występuje w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Po powołaniu treści art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług zaznaczyła, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Podstawowym warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest zatem związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Stwierdziła, iż powyższy przepis wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przez podmioty niewystępujące w charakterze podatników podatku od towarów i usług, a ponadto przepisy nie przewidują prawa do odliczenia podatku naliczonego w sytuacji, gdy podatek taki nie jest związany z działalnością opodatkowaną podatkiem od towarów i usług.

Reasumując stwierdziła, iż nie będzie miała możliwości odliczenia podatku z tytułu nabycia towarów i usług związanych z realizacją projektu, bowiem nie będzie występowała w charakterze podatnika (wykonywane przez nią zadanie będzie stanowiło zadanie własne gminy, niewykonywane na podstawie umów cywilnoprawnych).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Według regulacji ust. 6 powyższego artykułu, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Zgodnie z brzmieniem art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy, do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług - z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4 \[ust. 2 pkt 1 lit. a) ww. artykułu\].

Z brzmienia art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje podatnikom podatku od towarów i usług w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego. Wskazana norma prawna wyraża zasadę neutralności podatku od towarów i usług, w następstwie której podatnicy realizujący czynności zwolnione, są w podobnej sytuacji jak ostateczny nabywca (konsument) towaru lub usługi, z wyjątkiem przypadków jednoznacznie wskazanych w ustawie o podatku od towarów i usług. Ustawa wyłącza zatem możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających opodatkowaniu.

Mając na uwadze treść wniosku oraz powołanych wyżej przepisów prawa należy stwierdzić, iż realizując działania opisane we wniosku, Gmina nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, gdyż działania te nie będą stanowiły czynności podlegających opodatkowaniu. W konsekwencji nie będzie Jej przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT związanych z realizacją projektu.

Jednocześnie informuje się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii kwalifikowalności podatku od towarów i usług, gdyż organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników dotyczących możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych, bowiem kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.