Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.231.2025.2.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-15
Teza: Obowiązki płatnika w zakresie opodatkowania wynagrodzenia
biegłego sądowego.
Słowa kluczowe: biegły-biegły sądowy
biegły-opinia biegłego-koszty opinii biegłego
opinia
przychód-opodatkowanie przychodu
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z samodzielnej
działalności.-Przychody osób, którym organ władzy lub
administracji zlecił wykonywanie określonych czynności.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 13-pkt 6
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 9-pkt 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązków płatnika związanych z opodatkowaniem
    wynagrodzenia biegłego sądowego. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie –
    pismem z 24 kwietnia 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego (po uzupełnieniu)
    Biegły po wykonaniu zleconej przez Sąd orzekający w ramach postępowania cywilnego
    złożył opinię do Sądu w roku 2024. Biegły dołączył rachunek i kalkulację do rachunku, w
    którym ujął: wynagrodzenie za pracę na kwotę brutto oraz koszty związane z wykonaniem
    opinii, na które składały się koszty dojazdu i wydatki niezbędne do wydania opinii. Biegły
    wykonał usługę na rzecz Sądu w ramach działalności wykonywanej osobiście.
    Sąd wydał postanowienie o przyznaniu biegłemu wynagrodzenia w kwocie wskazanej na
    rachunku przez biegłego. Następnie dokumenty trafiły do Oddziału Finansowego celem
    wypłaty wynagrodzenia biegłego za jego pracę. Sąd jako płatnik obliczył do wypłaty
    należność dla biegłego. Podstawę opodatkowania (obliczenia zaliczki na podatek
    dochodowy) stanowiła kwota brutto wynagrodzenia wskazanego na rachunku przez
    biegłego pomniejszona o ryczałtową kwotę 20% kosztów uzyskania przychodów.
    Tym samym, jako płatnik Sąd zobowiązany jest do poboru zaliczki na podatek dochodowy
    od całej należności przyznanej biegłemu, obejmującej zarówno kwotę wynagrodzenia za
    wykonaną pracę, jak i zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych do wydania
    opinii.
    Pytanie (przeformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy podstawą opodatkowania (obliczenia zaliczki na podatek dochodowy) powinna
    stanowić cała kwota przyznana biegłemu (obejmująca wynagrodzenie za pracę oraz zwrot
    kosztów związanych z wydaniem opinii po pomniejszeniu o zryczałtowane koszty
    uzyskania przychodów 20%)?
    Państwa stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: PDOF), źródłami przychodów są
    działalność wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 6) PDOF, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub
    administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie
    właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody
    biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym (...).
    Zgodnie z art. 22 ust. 9 pkt 4 PDOF, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się z
    tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4-6 i 8 - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z
    tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w
    danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie
    chorobowe (...).
    Z kolei zgodnie z art. 22 ust. 10 PDOF, jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania
    przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w
    ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie
    poniesionych. Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 41. ust. 1 PDOF, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby
    prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-
    9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
    zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy (...).

    Zdaniem pytającego, podstawą opodatkowania powinna być kwota brutto, pomniejszona
    o wskazane w ustawie zryczałtowane koszty uzyskania przychodu (20%).
    W świetle powołanych przepisów, zdaniem Pytającego, wynagrodzenie uzyskane przez
    biegłego za czynności wykonywane osobiście na zlecenie Sądu, wydane na podstawie
    właściwych przepisów należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej
    osobiście. Sąd pobiera zaliczkę na podatek od podstawy obliczonej w oderwaniu od
    realnie poniesionych przez biegłego kosztów - stosując koszty uzyskania przychodów
    obliczone zgodnie z ustawą. Natomiast biegły może dokonać korekty w rozliczeniu
    rocznym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady, wyrażonej w art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do treści art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    W art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawodawca
    dokonał podziału przysporzeń majątkowych uzyskiwanych przez podatników na różne
    źródła przychodów. Zgodnie z pkt 2 tego przepisu, odrębnym źródłem przychodów jest
    działalność wykonywana osobiście.
    Zgodnie z art. 13 pkt 6 ww. ustawy:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej
      albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił
      wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu
      sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art.
      14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z
      tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji
      państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 9;
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że biegły po wykonaniu zleconej przez Sąd
    orzekający w ramach postępowania cywilnego złożył opinię do Sądu w roku 2024. Biegły
    dołączył rachunek i kalkulację do rachunku, w którym ujął: wynagrodzenie za pracę na
    kwotę brutto oraz koszty związane z wykonaniem opinii, na które składały się koszty
    dojazdu i wydatki niezbędne do wydania opinii. Biegły wykonał usługę na rzecz Sądu w
    ramach działalności wykonywanej osobiście. Sąd wydał postanowienie o przyznaniu
    biegłemu wynagrodzenia w kwocie wskazanej na rachunku przez biegłego. Następnie
    dokumenty trafiły do Oddziału Finansowego celem wypłaty wynagrodzenia biegłego za
    jego pracę. Sąd jako płatnik obliczył do wypłaty należność dla biegłego. Podstawę
    opodatkowania (obliczenia zaliczki na podatek dochodowy) stanowiła kwota brutto
    wynagrodzenia wskazanego na rachunku przez biegłego pomniejszona o ryczałtową
    kwotę 20% kosztów uzyskania przychodów.

    Jak wskazuje art. 89 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach
    cywilnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 959 ze zm.):
      Biegłemu powołanemu przez sąd przysługuje wynagrodzenie za wykonaną pracę
      oraz zwrot poniesionych przez niego wydatków niezbędnych dla wydania opinii.
    Z powyżej przywołanego przepisu wynika zatem, że osobom, którym sąd na podstawie
    właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, oprócz wynagrodzenia
    wypłacane mogą być również kwoty tytułem zwrotu poniesionych przez te osoby
    wydatków niezbędnych do wydania opinii.
    Przepis art. 13 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jasno wskazuje,
    że należności otrzymywane za czynności wykonywane przez osoby fizyczne będące
    biegłymi sądowymi, którym sąd zlecił wykonanie czynności z urzędu należy kwalifikować
    do przychodów z działalności wykonywanej osobiście.
    W tym miejscu podkreślić należy, że o tym co należy uznać za przychód (w tym przychód z
    działalności wykonywanej osobiście) decydują przepisy ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, a nie przepisy ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Jak
    wskazano natomiast wyżej, przychodami są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji
    podatnika pieniądze i wartości pieniężne, a więc także zwrot kosztów wydania opinii przez
    biegłego sądowego.
    Zatem przychodem biegłego, o którym mowa w art. 13 pkt 6 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, będzie zarówno wynagrodzenie biegłego, jak i zwrot
    poniesionych przez niego wydatków w celu wydania opinii.
    Na podmiocie dokonującym wypłaty ww. przychodów ciążą natomiast obowiązki płatnika
    wynikające z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z
    tym przepisem:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Tym samym, jako płatnik, są Państwo zobowiązani do poboru zaliczek na podatek
    dochodowy od całej należności przyznanej biegłemu, obejmującej zarówno kwotę
    wynagrodzenia za wykonaną pracę, jak i zwrot poniesionych przez niego wydatków
    niezbędnych do wydania opinii.
    Przechodząc do kwestii kosztów uzyskania przychodów wskazać należy na art. 22 ust. 9
    pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym:
      Koszty uzyskania przychodów z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4-6 i 8 - w
      wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu
      pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na
      ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których
      mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.
    W myśl natomiast art. 22 ust. 10 ww. ustawy:
      Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż
      wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6,
      koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych.
      Przepisy ust. 5 i ust. 5a pkt 2 stosuje się odpowiednio.

    Jak wynika z powołanych przepisów, ustawodawca w odniesieniu m.in. do przychodów z
    działalności wykonywanej osobiście w postaci przychodów biegłego sądowego z tytułu
    wykonywania czynności w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym
    przyjął zryczałtowany sposób określenia wartości kosztów uzyskania tych przychodów.
    Podstawą zastosowania tych kosztów jest sam fakt uzyskania przychodu z ww. źródła. Nie
    ma przy tym znaczenia, czy podatnik rzeczywiście poniósł jakiekolwiek wydatki w celu
    uzyskania tego przychodu.
    Ustawodawca przewidział jednocześnie możliwość odejścia przez podatnika od zasady
    określonej w art. 22 ust. 9 pkt 4 ww. ustawy i uwzględnienie przez niego „rzeczywistych”
    kosztów uzyskania omawianych przychodów.
    Jednakże – jak wynika z art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych –
    dla celów ustalenia wysokości zaliczki na podatek płatnik uwzględnia koszty uzyskania ww.
    przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz stosuje najniższą stawkę
    podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 (chyba, że podatnik złoży
    wniosek o stosowanie przez płatnika wyższej stawki podatkowej określonej w tej skali).
    Oznacza to, że na etapie poboru zaliczki na podatek dochodowy przez płatnika nie ma
    możliwości uwzględnienia kosztów uzyskania przychodów według zasad określonych w
    art. 22 ust. 10 omawianej ustawy.
    Zatem, w realiach opisanej sprawy, na potrzeby ustalenia zaliczki na podatek dochodowy
    prawidłowo stosują Państwo koszty uzyskania przychodu w wartości zryczałtowanej, na
    podstawie art. 22 ust. 9 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    niezależnie od ich faktycznej wysokości.
    Reasumując, prawidłowe jest Państwa stanowisko, że podstawę opodatkowania
    (obliczenia zaliczki na podatek dochodowy) powinna stanowić cała kwota przyznana
    biegłemu (obejmująca wynagrodzenie za pracę oraz zwrot kosztów związanych z
    wydaniem opinii po pomniejszeniu o zryczałtowane koszty uzyskania przychodów 20%).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili
    i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w .... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.