Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-842/10/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-01
Teza: Czy powyższe wydatki stanowią koszty pośrednie potrącane w momencie poniesienia?
Słowa kluczowe: infrastruktura; instalacja; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; przyłącze; sieć
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 23 marca 2010 r. (data wpływu do tut. BKIP 2 kwietnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu potrącenia kosztów związanych z usunięciem kolizji inwestycyjnej, stanowiących koszty uzyskania przychodów – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2010 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie momentu potrącenia kosztów związanych z usunięciem kolizji inwestycyjnej, stanowiących koszty uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

X dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) rozpoczął w 2009r. proces inwestycyjny związany z budową łącznika płyty postojowej z drogą startową lotniska na terenie dzierżawionym od innego podmiotu. W trakcie prowadzonych prac pojawiła się konieczność dokonania przeniesienia kabli energetycznych należących do innych podmiotów (tzw. kolizja inwestycyjna). Wykonanie prac prowadzących do usunięcia kolizji inwestycyjnej – przeniesienie kabla – było konieczne dla wykonania inwestycji budowy łącznika.

Prace związane z przebudową infrastruktury należącej do innych podmiotów dotyczyły:

1.  przeniesienia kabla należącego do Jednostki Wojskowej,
2.  przeniesienia kabla należącego do zakładu energetycznego,
3.  przeniesienia kabla należącego do Wnioskodawcy.

Efekty wykonanych prac – nowo umiejscowiony kabel wraz z wymaganą dokumentacją techniczną – w jednym przypadku został przekazany zakładowi energetycznemu, w kolejnym zostanie przekazany Jednostce Wojskowej. Dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej Spółka korzysta jedynie z kabla będącego jej własnością. Spółka nie czerpie ani nie czerpała energii elektrycznej z przeniesionych linii kablowych należących do innych podmiotów. Przedmiotowa linia kablowa nie jest związana technicznie ani funkcjonalnie z prowadzoną inwestycją budowy łącznika.

Wydatki poniesione na prace związane z przeniesieniem linii kablowej nie zostaną Spółce zwrócone przez właścicieli infrastruktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy powyższe wydatki stanowią koszty pośrednie potrącane w momencie poniesienia?

Zdaniem Spółki, wydatki związane z dokonanymi pracami przesunięcia linii kablowej stanowią koszty pośrednie, potrącane w momencie ich poniesienia.

W opinii Wnioskodawcy, wydatki poniesione na usunięcie kolizji inwestycyjnej – przesunięcie linii kablowej – powinny zostać potraktowane jako koszt pośrednio związany z przychodami. Moment potrącenia kosztów pośrednich został określony w art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, w myśl którego, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Przy czym zgodnie z ust. 4e cytowanego powyżej artykułu, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że w przedstawionym stanie faktycznym środkiem trwałym wytwarzanym przez Spółkę jest łącznik płyty postojowej z drogą startową lotniska, natomiast kable, które zostały przez Spółkę przesunięte, nie stanowią funkcjonalnego bądź technicznego elementu przedmiotowego środka trwałego, jak również nie mają one żadnego wpływu na pełnienie funkcji przez łącznik, nie można wydatków poniesionych na prace związane z usuwaniem kolizji inwestycyjnych potraktować jako kosztów wytworzenia odrębnego i niezależnego środka trwałego, jakim jest łącznik płyty postojowej z drogą startową lotniska.

W konsekwencji, zdaniem Spółki, w omawianej sytuacji nie znajdzie zastosowania art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT, zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a tego przepisu (tj. gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów) środków trwałych; kosztem uzyskania przychodów są w takiej sytuacji odpisy z tytułu zużycia środków trwałych (odpisy amortyzacyjne). Odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od wartości początkowej, którą – w razie wytworzenia środka trwałego we własnym zakresie – ustala się według kosztu wytworzenia (a więc jest to wartość zużytych do wytworzenia środka trwałego w cenie nabycia: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za pracę wraz z pochodnymi, i innych kosztów dających się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych).

Z uwagi na fakt, że jak wskazano powyżej przedmiotowe kable nie stanowią funkcjonalnej czy technicznej części środka trwałego wytwarzanego przez Spółkę, wydatki związane z ich przesunięciem nie powinny, zdaniem Wnioskodawcy, zwiększać wartości tego środka trwałego będącej przedmiotem odpisów amortyzacyjnych, powinny natomiast stanowić koszt uzyskania przychodów w momencie poniesienia.

Powyższe stanowisko Wnioskodawcy zostało potwierdzone między innymi w następujących pismach organów podatkowych:

*   interpretacji z dnia 31 lipca 2009r. wydanej za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy (znak: ITPB3/423-265/09/MK),
*   interpretacji z dnia 16 maja 2007r. wydanej przez Pomorski Urząd Skarbowy (znak: DP/423-0047/07/AK),
*   postanowieniu z dnia 2 marca 2006r. wydanym przez Drugi Mazowiecki Urząd Skarbowy w Warszawie (znak: 1472/ROP1/423-370-73/06/AW).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm. – zwanej dalej „updop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…).

Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 16 ust. 1 updop), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu. Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 updop.

Zatem, aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodów, między tym kosztem a przychodem musi istnieć związek przyczynowo – skutkowy. Chodzi tu o związek tego typu, że poniesienie kosztu ma wpływ na powstanie lub zwiększenie przychodu. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo – skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4, ust. 4a - 4d updop. W świetle wskazanych przepisów data potrącalności kosztów zależy od charakteru powiązania tych kosztów z przychodem podatkowym.

Stosownie do art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Do kosztów pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośrednio odzwierciedlenia w osiąganych przychodach, jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie.

Jak stanowi art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Odnosząc powyższe do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego, należy stwierdzić, iż wydatek poniesiony przez Spółkę na wykonanie prac prowadzących do usunięcia kolizji inwestycyjnej – przeniesienie kabla energetycznego, która następnie zostanie przekazana zakładowi energetycznemu oraz jednostce wojskowej, spełnia niewątpliwie wszystkie wyżej wymienione warunki ustawowe do zakwalifikowania go jako kosztu podatkowego.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynika, że wydatki poniesione na przebudowę istniejącej linii kablowej energii elektrycznej mają pośredni związek z prowadzoną przez Spółkę działalnością. Jako nakłady poniesione na infrastrukturę elektroenergetyczną zewnętrzną, są nierozerwalnie związane z inwestycją główną, tzn. z budową łącznika płyty postojowej z drogą startową lotniska, która przyczyni się do zwiększenia przychodów z działalności portu lotniczego. W tym przypadku zachowany więc zostanie związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu.

Biorąc pod uwagę przedstawiony stan faktyczny oraz ww. unormowania prawne, zdaniem tut. Organu ponoszone przez Spółkę wydatki na przebudowę istniejącej linii kablowej stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów, potrącalne w dacie ich poniesienia.

Wnioskodawca w stanie faktycznym wskazał bowiem jednoznacznie, iż wydatki te dotyczą całokształtu prowadzonej działalności, gwarantują powstawanie i utrzymywanie źródła przychodów oraz są uzasadnione pod względem ekonomicznym. Są one przejawem dążenia do rozwoju portu lotniczego, intensyfikacji jego dotychczasowej działalności.

Wskazać w tym miejscu również należy, iż zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Art. 16g ust. 1 pkt 2 updop stanowi, iż za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia, za który uważa się wartość w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania (art. 16g ust. 4 updop). W przedstawionym stanie faktycznym przepisy te nie znajdują jednakże zastosowanie albowiem jak wskazała Spółka linia kablowa nie jest ani technicznie, ani też funkcjonalnie związana z prowadzoną przez Nią inwestycją w postaci budowy łącznika płyty postojowej z drogą startową lotniska.

Stanowisko Spółki jest zatem prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.