Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.228.2020.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-07
Teza: w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „…”
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 11 marca 2020 r. (data wpływu 11 marca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2020 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „…”.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina w swoich planach inwestycyjnych na najbliższe lata ma zamiar realizować projekt pn. „…” dofinansowanego w części ze środków Norweskiego Mechanizmu Gospodarczego w ramach Programu Kultura Działanie 1 Poprawa zarządzania dziedzictwem kulturowym, Poddziałania 1.2 Innowacyjne wykorzystanie infrastruktury do prezentacji dziedzictwa kulturowego.

W ramach projektu planuje się:

*   przebudowę i remont Sali tańca w tym przebudowa dachu oraz przebudowa instalacji obiektu
*   zmianę sposobu użytkowania poddasza oraz rozbudowę schodów budynku Gminnego Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S.,
*   zakup wyposażenia do prowadzenia działalności kulturalno-edukacyjnej oraz realizację oferty edukacyjno-kulturalnej, szkoleniowej, działań promocyjnych, zarządzanie projektem.

Beneficjentem projektu jest Gmina. Faktury za nabyte towary i usługi (roboty budowlane) będą wystawiane na Gminę. Gmina jest jednostką samorządu terytorialnego, osobą prawną zarejestrowaną jako czynny podatnik VAT, posiada numer NIP. Projekt realizowany będzie w partnerstwie z samorządową instytucją kultury gminy tj. Gminnym Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S. Gminne Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S. jest to samorządowa osoba prawna (instytucja kultury) powołana przez Gminę, posiada własny NIP, nie jest jednostką budżetową wchodzącą w skład centralizacji podatku od towarów i usług. Na dzień dzisiejszy jest ona podmiotem zwolnionym z podatku VAT korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Właścicielem przedmiotowego obiektu zarówno Sali tańca jak i budynku Gminnego Centrum Kultury Czytelnictwa i Sportu w S. jest Gmina; administratorem tzw. Sali tańca jest zakład budżetowy – Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w S., natomiast budynkiem instytucji kultury (obejmujący poddasze i rozbudowę schodów) zarządza Gminne Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S. – samorządowa instytucja kultury.

Obiekt Sali tańca w poprzednich latach był wykorzystywany pod działalność statutową gminy. Salę wynajmowały szkoły, instytucja kultury - Gminne Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S. Najem był nieodpłatny, jedynie pokrywane przez wynajmujących były koszty za media. Refakturę wystawiał zakład budżetowy – Zakład Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w S. będący administratorem budynku. Obecnie sala nie jest wynajmowana.

W roku 2018 powstał pomysł, aby Salę przeznaczyć na działalność komercyjną (sala bankietowa z kuchnią cateringową). W tym duchu powstał projekt budowlany i gmina uzyskała pozwolenie na budowę. Jednakże sprzeciw mieszkańców wypowiadany na różnych spotkaniach w gminie spowodował, iż gmina nie podjęła działań remontowych zgodnych z funkcjonalnością projektu budowlanego. Nie zarzucono jednak całkowicie remontu obiektu, ale jedynie zmianę funkcjonalności. Mieszkańcy Gminy oczekiwali bardziej poszerzenia oferty kulturalno-edukacyjnej w gminie, która do dzisiaj oceniana jest jako niewystarczająca. Jednak obecnie Gminne Centrum Kultury ma zbyt małą powierzchnię lokalową na zaspokojenie potrzeb społecznych w zakresie swojej działalności. Ze względu na to, że obiekt znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Centrum Kultury dobrym rozwiązaniem jest remont Sali, która będzie stanowić uzupełnienie dla działalności placówki. Obecnie Centrum Kultury prowadzi bardzo różnorakie działania w kierunku krzewienia i propagowania szeroko pojętego dziedzictwa kulturowego i historycznego regionu. Organizowane zajęcia często skupiają wiele osób dlatego też idealnym rozwiązaniem jest włączenie do kompleksu sąsiadującej z Centrum sali. Na terenie miejscowości i gminy występuje bardzo duże zapotrzebowanie na nową ofertę kulturalną. Mieszkańcy i organizacje domagają się wręcz rozszerzenia oferty kulturalnej. Jednak ze względów lokalowych nie jest możliwa realizacja wszystkich oczekiwań. Głównym celem przedsięwzięcia jest wzrost aktywności mieszkańców w sferze działań kulturalnych, oświatowych, poznawczych oraz rozwijanie ich zainteresowań i talentów. Gminne Centrum jest placówką łączącą aktywność innych organizacji poprzez organizacje konkursów, imprez okolicznościowych, pogadanek, wieczorków czy koncertów. Działania placówki skierowane są do wszystkich grup społecznych i wiekowych. Dla podejmowania tych działań konieczna jest profesjonalna baza lokalowa.

Budynek główny Centrum jest połączony z Salą tańca. Obecnie nie jest wykorzystywane poddasze. Pomysł zlokalizowania na poddaszu dodatkowych pomieszczeń wyniknął z faktu, iż w Centrum brak jest niewielkich pomieszczeń do prowadzenia zajęć. Poddasze stwarza możliwość stworzenia dwóch dodatkowych pracowni, które będą mogły zostać wykorzystane na prowadzenie zajęć w mniejszych grupach.

Po zakończeniu prac modernizacyjnych cały obiekt zostanie przekazany nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia samorządowej instytucji kultury – Gminnemu Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S. Instytucja kultury na etapie trwałości projektu będzie zarządzać obiektem – ponosić koszty utrzymania obiektu oraz oferty edukacyjno-kulturalnej. Środki finansowe na ww. koszty zostaną przekazane przez Gminę na zasadzie dotacji podmiotowej, a zatem w istocie koszty utrzymania obciążą budżet Gminy. Powierzchniowo cały budynek wykorzystywany będzie na cele kulturalne i edukacji artystycznej. Prowadzą będą zajęcia nieodpłatnie, ogólnodostępne dla wszystkich mieszkańców. Żadne wyremontowane pomieszczenie zarówno w budynku instytucji kultury jak i Sali nie będzie przedmiotem odpłatnego najmu. A zatem nie wystąpią przesłanki generujące jakiekolwiek dochody. Powstałe efekty zrealizowanego projektu, o którym mowa we wniosku będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W szczególności ww. efekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „…” dofinansowanego w części ze środków Norweskiego Mechanizmu Gospodarczego?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Podstawową zasadą odliczenia podatku od towarów i usług jest ich związek z działalnością opodatkowaną, ta podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu podatkowi.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że art. 15 ust. 6 ustawy o VAT mówi o tym, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tj. Dz. U. z 2019r. poz. 506 z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

O publicznym charakterze działania gminy przesądza to, że wykonywanie zadań publicznych odbywa się na podstawie przepisów powszechnie obowiązujących i że przez to działania zaspokajane są zbiorowe potrzeby wspólnoty samorządowej.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Gmina posiada osobowość prawną, NIP i jest zarejestrowana jako podatnik czynny od podatku od towarów i usług. A zatem posiada prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przesłanki, że nabyte towary czy usługi będą wykorzystywane do działalności opodatkowanej.

W przypadku realizacji inwestycji pn. „….” Gmina takiego prawa nie nabędzie, bowiem nie wystąpią przesłanki dające prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących poniesione wydatki w ramach realizacji ww. projektu. Po zakończeniu realizacji projektu powstałe efekty – wyremontowana sala tańca oraz budynek instytucji kultury pozostaną własnością Gminy, zostaną jedynie na podstawie umowy użyczenia przekazane do wykorzystywania przez Gminne Centrum Kultury Czytelnictwa i Sportu w S. na cele kulturalne i edukacyjne. Umowa użyczenia będzie mieć charakter nieodpłatny. Prowadzone zajęcia przez Instytucje kultury będą nieodpłatne, ogólnodostępne dla wszystkich mieszkańców Gminy, A zatem efekty zrealizowanej operacji, o której mowa we wniosku będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W szczególności ww. efekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT.

Reasumując, Gminie nie będzie przysługiwać prawo do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „…” dofinansowanego w części ze środków Norweskiego Mechanizmu Gospodarczego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na podstawie art. 87 ust. 1 ustawy – w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Przepis art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z kolei, stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506 ze zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. w zakresie utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, a także kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9 i 15 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Gmina będzie realizowała projekt pn. „…”. Po zakończeniu prac modernizacyjnych cały obiekt zostanie przekazany nieodpłatnie na podstawie umowy użyczenia samorządowej instytucji kultury, która nie jest jednostką budżetową wchodzącą w skład centralizacji podatku od towarów i usług – Gminnemu Centrum Kultury, Czytelnictwa i Sportu w S. Powierzchniowo cały budynek wykorzystywany będzie na cele kulturalne i edukacji artystycznej. Prowadzone będą zajęcia nieodpłatnie, ogólnodostępne dla wszystkich mieszkańców. Żadne wyremontowane pomieszczenie zarówno w budynku instytucji kultury jak i Sali nie będzie przedmiotem odpłatnego najmu. A zatem nie wystąpią przesłanki generujące jakiekolwiek dochody. Powstałe efekty zrealizowanego projektu, o którym mowa we wniosku będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W szczególności ww. efekty nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT oraz zwolnionych z opodatkowania VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą braku prawa do odliczenia i zwrotu podatku VAT naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „….”.

W tym miejscu powtórzyć należy, że zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności generujących podatek należny.

Z przedstawionych okoliczności wynika, że w analizowanej sprawie nie wystąpi związek zakupów dokonywanych w ramach projektu z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi, a zatem mając na względzie powyższe nie zostanie spełniona podstawowa przesłanka umożliwiająca odliczenie podatku naliczonego. W konsekwencji mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących wydatki poniesione w związku z realizacją projektu, gdyż jak wskazała Gmina, efekty zrealizowanego projektu, o którym mowa we wniosku będą wykorzystywane przez Gminę wyłącznie do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Reasumując, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabywaniu towarów i usług w ramach realizacji projektu pn. „….”. Tym samym Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało również prawo do zwrotu różnicy podatku, o którym mowa w art. 87 ustawy o VAT.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w….., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r., poz. 374, ze zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Zgodnie z art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.