Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.791.2025.2.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Zwrot nadpłaty i kwoty dodatkowej w ramach ugody z
bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
nadpłata
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił
    go Pan pismem z 2 października 2025 r. (wpływ 2 października 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu 20 grudnia 2010 r. zawarł Pan wraz z żoną (z którą pozostawał Pan wówczas we
    wspólności majątkowej) umowę o kredyt hipoteczny indeksowany w CHF na kwotę
    520.000 PLN, przeznaczony w całości na własne cele mieszkaniowe tj.:
    1. 329.800 PLN przeznaczono budowę domu jednorodzinnego w miejscowości (...) przy
    ul. (...),
    2. 181.400 PLN przeznaczono na spłatę kredytu mieszkaniowego w innym banku, z
    którego wcześniej sfinansowano zakup działki budowlanej pod budowę tego domu,
    3. 8.800 PLN przeznaczono na refinansowanie nakładów kosztów poniesionych przez
    kredytobiorcę.
    W sumie łączna kwota udzielonego kredytu w CHF po wypłacie wszystkich środków w PLN
    wyniosła po przeindeksowaniu przez bank na CHF: 166.226 CHF. Kredyt był spłacany na
    rachunek bankowy w CHF. Kredyt był spłacany regularnie zgodnie z harmonogramem.
    Dom został oddany do użytku w sierpniu 2012 r. po czym w nim Państwo zamieszkaliście,
    czym został zrealizowany cel mieszkaniowy. W dniu 16 listopada 2015 r. nieruchomość:
    dom oraz działka zostały sprzedane. Po sprzedaniu domu kredyt został w całości spłacony.
    Według zestawienia przedstawionego przez bank spłacony kapitał wynosił 166.226 CHF,
    spłacone odsetki: 17.088 CHF. W sumie bank otrzymał w ramach spłaty kredytu kwotę
    183.315 CHF. Kredyt został spłacony i zamknięty finalnie 18 listopada 2015 r.
    W lipcu 2025 r. z banku (...) ,w którym był udzielony kredyt otrzymał Pan propozycję
    polubownego zakończenia sporu z bankiem. Przed zakończeniem 2025 roku planują
    Państwo zawrzeć ugodę z bankiem, zrzec się wszelkich roszczeń i rozliczyć kredyt w
    nadpłaconej kwocie. Zaproponowali Państwo bankowi, aby zwrócił Państwu nadpłacone
    środki według rozliczenia przygotowanego przez Kancelarię Prawną: 88.878 PLN, z czego
    dla Pana (jako jednego z dwóch kredytobiorców) przypada 50% tej kwoty tj. 94.439 PLN.
    W czerwcu 2014 r. na mocy wyroku Sądu został orzeczony rozwód z Pana byłą żoną. Bank
    (...) w umowie ugody proponuje następujące zapisy i kwoty:
    1. Zwrot nadpłaty na rzecz kredytobiorcy 49.581 PLN (dla Pana 50%, tj. 24.790 PLN)
    2. Zapłatę kwoty dodatkowej w wysokości 139.299 PLN (dla Pana 50%, tj. 69.649 PLN).
    W sumie 188.879 PLN, z czego 50% przypada na Pana, tj. 94.440 PLN.
    W październiku 2021 r. otrzymał Pan decyzję w sprawie określenia zobowiązania
    podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015 r. od dochodu
    uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych dokonanego przed
    upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie. W ramach decyzji Urząd Skarbowy zaliczył mi do kosztów uzyskania
    przychodu z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości kwotę odsetek od kredytu w
    wysokości 29.881 PLN.
    Pracownik Banku w korespondencji mailowej wskazuje, że Bank (...) ma interpretacje
    umowy ugody wydaną przez KIS wskazującą, że Bank nie ma konieczności wystawienia PIT-
    11, a zwrot nie stanowi przychodu.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Zgodnie z zawartą umową kredytową wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za spłatę
    kredytu solidarnie.

    Bank w ugodzie wymyślił sobie, ze przeliczy kredyt CHF jakby to był kredyt w PLN. Bank w
    pokrętny sposób (jak to banki maja w zwyczaju) stwierdził, że nadpłata według ich
    wyliczenia wynosiła 49,6 tysięcy PLN.
    Kwota dodatkowa wynikała z Państwa roszczenia względem banku. Zgodnie z aktualnym
    orzecznictwem sądowym rozliczenie winno nastąpić w sposób: Państwo wpłaciliście do
    banku przeliczając w PLN 709 tysięcy, bank wypłacił Państwu w PLN 520 tysięcy PLN. W
    związku z czym bank jest Państwu winien tytułem nadpłaty 188 tysięcy PLN. Bank się
    zgodził na takie rozwiązanie, przyznając, że Państwa podejście jest słuszne i akceptowalne.
    Kwota dodatkowa to różnica między uzgodnioną kwotą 188 tysięcy PLN a tym co bank
    sobie policzył (co by było gdyby) czyli 49,6 tysięcy PLN. Kwota 29.881 została doliczona do
    kosztu uzyskania przychodu.

## Pytanie

Czy powinien Pan od kwoty nadpłaty i kwoty dodatkowej?
    Pana stanowisko w sprawie
    Nie powinien Pan zapłacić podatku dochodowego, gdyż zgodnie z Rozporządzeniem
    Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe spełnia Pan kryteria do zaniechania
    poboru podatku: kredyt był na jedną inwestycję mieszkaniową, w której faktycznie Pan
    mieszkał (cel mieszkaniowy), nie korzystał Pan z tego typu zwolnień dla innych kredytów.
    Umorzone kwoty w ugodzie dotyczą kapitału i odsetek spłaconych przez kredytobiorców
    nic ponadto.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.

    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Wskazał Pan, że na podstawie ugody bank wypłaci Panu określoną kwotę zwrotu i kwotę
    dodatkową. Powziął Pan wątpliwość, czy wypłata tych kwot podlega opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wypłata określonej kwoty
    Ugoda – jako jeden z typów umów – regulowana jest przepisami Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 917 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody.
    W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym kauzalność ugody
    przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć strony po zawarciu ugody.
    Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze wzajemnych ustępstw stron,
    zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z tego stosunku lub
    zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu istniejącego lub mogącego powstać.
    Instytucja kredytu została natomiast uregulowana przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Pana skutki podatkowe z tytułu wypłaty określonych kwot
    Jak wynika z opisu sprawy, na podstawie zawartej ugody bank zwróci Panu środki
    związane z nadpłatami wynikającymi z wniesionych przez Pana spłat wobec wypłaconej
    kwoty kredytu.
    W przypadku zwrotu nadpłaconych środków pieniężnych - taka operacja nie spełnia celu
    przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów
    ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Po stronie Kredytobiorcy nie dochodzi do
    powstania przysporzenia majątkowego, bowiem otrzymuje on z powrotem zwrot
    nadpłaconych środków, które wcześniej wpłacił tytułem spłaty zaciągniętego kredytu.
    Taka wypłata będzie więc dla kredytobiorcy neutralna podatkowo – po jego stronie nie
    powstanie przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    Skoro więc otrzyma Pan od banku zwrot nadpłaty, to otrzymane przez Pana kwoty nie
    będą stanowiły przychodu.
    Tym samym - nie będzie na Panu ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    W kwestii braku opodatkowania otrzymanego zwrotu nadpłaty i kwoty dodatkowej Pana
    stanowisko jest więc prawidłowe.
    Z uwagi na brak wystąpienia przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych powołane przez Pana Rozporządzenie Ministra Finansów
    w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe z 11
    marca 2022 r. nie znajdzie zastosowania. Ww. rozporządzenie odnosi się do kwot
    umorzonych, a nie do kwot zwróconych/ wypłaconych.
    Zatem w tej kwestii Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydając interpretacje indywidualną nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą
    samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku

    spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej
    dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, nie odniosłem się do kwot wskazanych we
    wniosku.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji są wyłącznie skutki podatkowe zwrotu nadpłaty i
    wypłaty kwoty dodatkowej. Nie odniosłem się do pozostałych kwestii poruszanych w
    opisie sprawy, tj. zasadności zaliczenia odsetek od kredytu do kosztów uzyskania
    przychodów z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, gdyż nie było to przedmiotem
    Pana zapytania.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.