Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.618.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z
tytułu usług ciągłych związanych z usługami księgowymi,
logistycznymi, kadrowymi, administracyjnymi, pośrednictwa
handlowego .
Słowa kluczowe: faktura
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
usługi-usługi o charakterze ciągłym
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ciągłe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i-ust. 7

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej m.in. w
    zakresie podatku od towarów i usług. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie -
    pismem z 8 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej także: „Spółka”) posiada siedzibę na terytorium Polski i na podstawie
    art. 3 ust. 1 ustawy o podatku CIT podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    w Polsce. Jednocześnie na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku VAT jest czynnym
    podatnikiem podatku od towarów i usług w Polsce.
    Podstawowym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność finansowo-
    księgowo-kadrowa. Grupa Spółek powiązanych, do której należy również Wnioskodawca
    postanowiły, że Wnioskodawca będzie w ramach grupy kapitałowej pełnił rolę: Centrum
    Usług Wspólnych (dalej jako: CUW).
    Wobec czego Wnioskodawca będzie świadczył na rzecz pozostałych spółek z grupy:
    1) usługi księgowe - polegające na przyjmowaniu zasad (polityki) rachunkowości,
      prowadzeniu, na podstawie dowodów księgowych ksiąg rachunkowych, okresowe
      ustalanie lub sprawdzanie drogą inwentaryzacji rzeczywistego stanu aktywów i
      pasywów, wycenie aktywów i pasywów oraz ustalanie wyniku finansowego,
      sporządzaniu sprawozdań finansowych, gromadzeniu i przechowywaniu dowodów
      księgowych oraz pozostałej dokumentacji przewidzianej ustawą, poddaniu badaniu i
      ogłaszanie sprawozdań finansowych - jeśli podlegają takiemu obowiązkowi
    2) usługi administracyjne - polegające na wspieraniu codziennego funkcjonowania firmy,
      organizacji lub instytucji poprzez wykonywanie zadań związanych z zarządzaniem
      biurem, obiegiem dokumentów, komunikacją wewnętrzną i zewnętrzną oraz
      wsparciem operacyjnym. Ich celem jest zapewnienie sprawnej organizacji pracy i
      efektywności działania poszczególnych Spółek z Grupy.
    3) usługi kadrowe - polegające na kompleksowej obsłudze spraw związanych z
      zatrudnianiem, ewidencją, rozliczaniem oraz obsługą pracowników w firmie. Ich
      głównym celem jest zapewnienie zgodności z przepisami prawa pracy i ułatwienie
      przedsiębiorcy zarządzania zasobami ludzkimi.
    4) usługi pośrednictwa handlowego w sprzedaży usług - polegające na łączeniu
      odbiorców i sprzedawców odpadów oraz wspieraniu procesu zawierania transakcji
      między nimi.

    5) usługi logistyczne - polegające na planowaniu, realizacji i kontroli przepływu
      transportu odpadów - od punktu początkowego do końcowego odbiorcy (klienta).
      Głównym celem tych usług jest zapewnienie sprawnego, terminowego i
      ekonomicznego przemieszczania towarów wraz z usługami towarzyszącymi
      (organizowaniem odpowiedniej dokumentacji etc).
    Usługi świadczone przez Spółkę będące przedmiotem wniosku są realizowane dla
    podmiotów powiązanych w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku CIT.
    Wynagrodzenie za świadczenie usług na rzecz podmiotów powiązanych ustalane są na
    warunkach rynkowych.
    Usługi Spółki rozliczane będą w kwartalnych okresach rozliczeniowych, pokrywających się
    z kwartałem kalendarzowym. Pierwszy okres rozliczeniowy będzie obejmował pierwszy
    niepełny kwartał kalendarzowy oraz następujący po nim kwartał kalendarzowy. Strony
    umowy ustalą, że na poczet wykonania usługi będą wystawiane faktury zaliczkowe
    stanowiące 1/3 przewidywanego wynagrodzenia kwartalnego. Faktury zaliczkowe będą
    wystawiane w ostatnim dniu roboczym miesiąca kalendarzowego. Faktura końcowa
    zostanie wystawiona do 15 tego dnia po okresie rozliczeniowym. Wysokość zaliczek będzie
    przez strony ustalana nie częściej niż raz na pół roku, uwzględniając prognozowaną
    wysokość wynagrodzenia. Po zakończeniu roku kalendarzowego Wnioskodawca dokona
    weryfikacji rocznej poniesionych kosztów i zastrzega sobie wystawienie faktury
    korygującej. Przy czym Spółka dołoży wszelkich starań, aby wynagrodzenie określone w
    powyższy sposób było obliczone w sposób prawidłowy. Nie można jednak wykluczyć, że
    taki podział wynagrodzenia ulegnie modyfikacji w wyniku powtórnego przeliczenia
    parametrów go kształtujących (np. dostarczonych ostatecznie ilości dokumentów, ilości
    pracowników) czy też w wyniku modyfikacji bazy kosztowej spowodowanej korektami
    księgowania kosztów. Jednak wynagrodzenie za okresy rozliczeniowe będą naliczane
    wedle najlepszej wiedzy Spółki na podstawie przedstawianych dokumentów.
    Wynagrodzenie każdej ze Spółek z tytułu usługi Pośrednictwa zostanie wyliczone w
    oparciu o wygenerowany obrót dla każdej ze Spółek. Przez obrót rozumie się przychody
    zafakturowane oraz te, które powinny być zafakturowane zgodnie z przepisami prawa.
    Wynagrodzenie z tytułu usługi Księgowości zostanie wyliczone jako baza kosztowa
    powiększona o marżę 5% i podzielone pomiędzy Spółki według klucza opartego o ilość
    zaksięgowanych operacji gospodarczych (dokumentów księgowych/zapisów księgowych).
    Wynagrodzenie z tytułu usługi Administracji zostanie wyliczone jako baza kosztowa
    powiększona o marżę 5% i podzielone pomiędzy Spółki według klucza opartego o udział
    przychodów danej Spółki w ogólnej kwocie przychodów wszystkich Spółek.
    Wynagrodzenie z tytułu usługi Kadrowej zostanie wyliczone jako baza kosztowa
    powiększona o marżę 5% i podzielone pomiędzy Spółki według klucza opartego o ilość
    zatrudnionych pracowników.
    Wynagrodzenie z tytułu usługi Logistycznej zostanie wyliczone jako baza kosztowa
    powiększona o marżę 5%. Te wynagrodzenie będzie dzielone według klucza podziału
    opartego o ilość zamówionych usług logistycznych.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
1. Na pytanie, na czym polegają świadczone przez Państwa usługi biurowe, o które pytają
      Państwo w pytaniu oznaczonym we wniosku nr 1 i jakie czynności w ramach tej
      usługi wykonują Państwo, bowiem nie zostały one opisane w opisie zdarzenia
      przyszłego we wniosku?
      Wnioskodawca dokonał pomyłki pisarskiej. Będzie świadczył:

          1) usługi księgowe. Nie będzie świadczył usług biurowych.
          2) usługi administracyjne,
          3) usługi kadrowe,
          4) usługi pośrednictwa handlowego,
          5) usługi logistyczne
          6) opisane w treści wniosku.
      Usługi Księgowe - czynności obejmujące prowadzenie pełnej i uproszczonej
      księgowości, ewidencję VAT, przygotowanie deklaracji, sporządzanie sprawozdań
      finansowych, prowadzenie rejestrów, obsługa audytów i raportowanie.
      Usługi Administracyjne - obsługa zamówień materiałów biurowych, prowadzenie
      działań windykacyjnych, organizacja i obsługa spotkań, kontakt z kancelariami
      prawnymi i doradcami, korespondencja.
      Usługi Kadrowe - prowadzenie dokumentacji kadrowej, obsługa akt osobowych,
      zgłoszenia do ZUS, prowadzenie ewidencji czasu pracy, badania lekarskie, szkolenia
      BHP, obsługa umów o pracę i cywilnoprawnych.
      Usługi Pośrednictwa - kojarzenie stron transakcji, pozyskiwanie klientów i
      podwykonawców, przygotowanie ofert, udział w przetargach, przedstawianie usług.
      Usługi Logistyczne - organizacja transportu, kontakt i wybór firm transportowych,
      kontrola przepływu towarów, zarządzanie dokumentacją przewozową.
      Odpowiednio Wnioskodawca zmieni treść zadanych pytań (poniżej) oraz stanowisko
      w sprawie.
2. Na pytanie, w jaki sposób rozliczane są usług biurowe?
      Wnioskodawca będzie świadczył usługi księgowe oraz pozostałe wskazane w treści
      wniosku. Nie będzie świadczył usług biurowych.
      Wynagrodzenie za usługi księgowe zostanie wyliczone jako baza kosztowa
      powiększona o marżę na poziomie 5% i podzielone pomiędzy Spółki według klucza
      opartego o ilość zaksięgowanych operacji gospodarczych (ilość dokumentów
      /zapisów księgowych).
3. Na pytanie czy usługi, o które Państwo pytają we wniosku, czyli usługi biurowe,
      administracyjne, usługi kadrowe, usługi pośrednictwa handlowego i usługi
      logistyczne są świadczone w sposób nieprzerwany, regularny?
      Odpowiedź jest twierdząca. Wszystkie usługi będą świadczone w sposób
      nieprzerwany, regularny.
4. Na pytanie czy ww. usługi, o które pytają Państwo we wniosku polegają na wykonywaniu
      wielu kolejnych, powtarzalnych czynności w dłuższym okresie?
      Odpowiedź jest twierdząca. Usługi wskazane we wniosku będą świadczone w sposób
      nieprzerwany i regularny.
5. Na pytanie, czy wystawienie faktur korygujących związane jest z rozliczeniem wcześniej
      wykonanych usług, które nie zostały ujęte w pierwotnie wystawionych fakturach, czy
      też z dostosowaniem ceny świadczonych usług do określonego poziomu
      rentowności?

      Wystawione faktury będą obejmowały wszystkie wykonane czynności, ale
      modyfikacji może ulec wynagrodzenie w wyniku powtórnego przeliczenia należnego
      spółce wynagrodzenia. Chodzi o korektę związaną z dostosowaniem ostatecznej
      ceny na wykonane usługi. Nie chodzi o wyrównanie poziomu rentowności a ujęcie
      wszystkich kosztów związanych z kalkulacją ceny w prawidłowej wysokości.
6. Na pytanie, jeżeli korekty związane są z dostosowaniem ceny do określonego poziomu
      rentowności to proszę o wskazanie czy korekty zostały dokonane w związku z tym, że:
        - nastąpiła zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie
          roku podatkowego warunki
        - znane są faktycznie poniesione koszty lub uzyskane przychody będące
          podstawą obliczenia ceny transferowej
        - a zapewnienie ich zgodności z warunkami, jakie ustaliłyby podmioty
          niepowiązane, wymaga dokonania korekty cen transferowych?
      Nie nastąpi zmiana istotnych okoliczności mających wpływ na ustalone w trakcie
      roku podatkowego warunki. Podstawą korekt u Wnioskodawcy będą w istocie
      zdarzenia w związku ze zidentyfikowanymi błędami w metodyce kalkulacji ceny,
      błędami rachunkowymi lub kalkulacyjnymi. Są to zatem zdarzenia wymuszające na
      Wnioskodawcy skorygowanie ceny przez uwzględnienie w bazie kosztowej kosztów
      nieprawidłowo uwzględnionych, także kosztów przyjętych w innej wysokości, niż
      prawidłowa - co może być wynikiem wyłącznie błędu ludzkiego. W tym zakresie, nie
      są to okoliczności, których nie można było przewidzieć w momencie ustalania
      wynagrodzenia między wnioskodawcą jako usługodawcą a spółkami jako
      usługobiorcami za dany okres rozliczeniowy. Intencją i powodem do wystawienia
      faktur korygujących, nie będzie zatem dostosowanie ceny transferowej do
      określonego poziomu rentowności, a jedynie zweryfikowanie poprawności przyjętej
      pierwotnie bazy kosztowej. Koszty i przychody są znane, ewentualnie mogą nie
      zostać ujęte w prawidłowej wysokości bądź nie wszystkie koszty zostaną wcześniej
      ujęte przez Wnioskodawcę w wystawionej fakturze, z powodu błędu czy omyłki.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku) ostatecznie
    sformułowane w piśmie z 8 września 2025 r.
  1. Czy obowiązek podatkowy w VAT z tytułu świadczenia usług księgowych będzie
      powstawał z chwilą upływu każdego okresu do którego odnoszą się rozliczenia tj. z
      upływem każdego kwartału?
  2. Czy obowiązek podatkowy w VAT z tytułu świadczenia usług administracyjnych, będzie
      powstawał z chwilą upływu każdego okresu do którego odnoszą się rozliczenia, tj. z
      upływem ostatniego dnia każdego kwartału?
  3. Czy obowiązek podatkowy w VAT z tytułu świadczenia usług kadrowych, będzie
      powstawał z chwilą upływu każdego okresu do którego odnoszą się rozliczenia, tj. z
      upływem ostatniego dnia każdego kwartału?

  4. Czy obowiązek podatkowy w VAT z tytułu świadczenia usług pośrednictwa handlowego,
      będzie powstawał z chwilą upływu każdego okresu do którego odnoszą się rozliczenia,
      tj. z upływem ostatniego dnia każdego kwartału?
  5. Czy obowiązek podatkowy w VAT z tytułu świadczenia usług logistycznych, będzie
      powstawał z chwilą upływu każdego okresu do którego odnoszą się rozliczenia, tj. z
      upływem ostatniego dnia każdego kwartału?
  6. Jeśli Wnioskodawca wystawi fakturę z tytułu otrzymanej zaliczki na poczet świadczenia
      usług z pkt 1-5 powyżej, to czy wystawienie faktury powoduje powstanie obowiązku
      podatkowego ?
    Państwa stanowisko w sprawie ostatecznie sformułowane w piśmie z 8 września 2025 r.
    Zdaniem Wnioskodawcy dla usług opisanych w treści wniosku (pkt 1-5), obowiązek
    podatkowy będzie powstawał na mocy art. 19a ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o
    podatku od towarów i usług (Dz.U.2025.775 ze zm.) - dalej ustawa o VAT, albowiem usługi
    te będą świadczone w sposób regularny, w sposób ciągły a strony umowy ustalą
    kwartalne okresy rozliczeniowe (za wyjątkiem pierwszego).
    Zgodnie art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania
    dostawy towarów lub wykonania usługi.
    W myśl art. 19a ust. 3 ustawy o VAT usługę, dla której w związku z jej świadczeniem
    ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną
    z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do
    momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez
    okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają
    terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Przy czym, na mocy art. 19a ust. 8 ustawy o vat jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru
    lub wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
      1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób,
        o którym mowa w ust. 1b;
      2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
        powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Wobec tego, że ustawa o vat nie definiuje usług o charakterze ciągłym, należy zastosować
    wykładnię językową tego pojęcia. Wykładnia językowa pojęcia "sprzedaż o charakterze
    ciągłym" sprowadza się do ustalenia znaczenia przymiotnika "ciągły". W Słowniku Języka
    Polskiego pod. red. J. Szymczaka (PWN, Warszawa 1989) słowo to zdefiniowane zostało
    jako "dziejący się, odbywający nieustannie, trwający stale, nieustannie; bezustanny,
    ustawiczny stale się powtarzający, stały" oraz "ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni,
    nie mający luk, odstępów". Jednocześnie jednak sądy administracyjne wskazują, że pojęcie
    "usług świadczonych w sposób ciągły" obejmuje nie tylko świadczenia tradycyjnie
    definiowane jako okresowe (ciągłe), ale również świadczenia dokonywane w ramach

    stałych umów o współpracę, w przypadku których w związku z ich świadczeniem ustalono
    następujące po sobie terminy płatności (zob. przykładowo wyroki NSA z dnia 22 lutego
    2019 r. - I FSK 150/17 oraz z dnia 10 września 2019 r. - I FSK 971/17).
    Kwestię ustalenia woli stron umowy dla rozliczeń pomiędzy stronami i tym samym dla
    powstania obowiązku podatkowego w vat, podkreślił WSA w Poznaniu w wyroku z dnia 11
    marca 2025 r. sygn. I SA/Po 794/24, który stwierdził, że: Rozstrzygająca jest wola
    kontrahentów, którzy umówili się na rozliczenie (opłacanie) świadczonych usług (dostaw)
    w okresach rozliczeniowych. Ustawodawca wprowadził więc uregulowanie, zgodnie z
    którym z woli stron kontraktu obowiązek podatkowy nie powstanie z chwilą dokonania
    dostawy lub wyświadczenia usługi, lecz w momencie upływu danego okresu czasu. Przy
    czym okres ten wobec braku jego zdefiniowania co do długości, w tym także braku
    określenia, że mają to być okresy równe, pozostawiono uznaniu stron. Powyższe oznacza,
    że ustawodawca dopuszcza, poprzez wolę stron umowy, na rozliczenia dokonywane w
    okresach - ustalonych rozliczeniowych i dla tych usług obowiązek podatkowy w vat będzie
    powstawał z upływem okresu rozliczeniowego na który umówiły się strony umowy.
    Jako sprzedaż ciągłą można uznać także każdą usługę, która jest stale w fazie
    wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy i
    w której jednoznacznie można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia,
    natomiast moment jej zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z
    góry określony. Jest on wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między
    kontrahentami.
    Tym samym, jeżeli Wnioskodawca świadcząc usługi opisane w treści wniosku będzie je
    świadczył na rzecz swoich klientów usługi o charakterze ciągłym, dla których okresem
    rozliczeniowym jest co do zasady kwartał (z wyjątkiem pierwszego okresu rozliczeniowego,
    który będzie obejmował niepełny kwartał), to zgodnie z treścią powołanych przepisów
    datę powstania obowiązku podatkowego w VAT będzie wyznaczał ostatni dzień kwartału,
    którego dotyczy rozliczenie.
    Potwierdzają to interpretacje indywidualne prawa podatkowego.
    Przykładowo dla usług księgowych:
    - Interpretacja wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu w piśmie z dnia 24
    kwietnia 2014 r. (ILPP5/443-34/14-4/KG), w którym możemy przeczytać:
    „(...) świadczone przez Spółkę w ramach kompleksowego zlecenia usługi księgowe i
    doradztwa podatkowego można uznać za usługi o charakterze ciągłym. W
    konsekwencji, Spółka postąpi prawidłowo, określając moment powstania obowiązku
    podatkowego dla tychże usług w oparciu o art. 19a ust. 3 ustawy, czyli po zakończeniu
    każdego okresu rozliczeniowego, którym w analizowanym przypadku jest ostatni dzień
    miesiąca (...)”.
    Analogicznie do przedstawionej tu interpretacji prawa podatkowego, w przypadku
    Wnioskodawcy okresem rozliczeniowym przyjętym przez strony umowy będzie kwartał.
    Zatem obowiązek podatkowy dla świadczenia usług księgowych będzie powstawał z
    ostatnim dniem kwartału.
    W dalszej kolejności ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym, z
    uwzględnieniem obowiązujących zasad współpracy na świadczenie usług: kadrowych,
    logistycznych, pośrednictwa handlowego w ramach których, dla świadczonych usług

    zostały ustalone kwartalne okresy rozliczeniowe, obowiązek podatkowy powstawać
    będzie każdorazowo również na zasadach wynikających z przepisu art. 19a ust. 3
    ustawy VAT, czyli w ostatnim dniu danego kwartału (okresu rozliczeniowego).
    Zgodnie z przedstawionym zdarzeniem przyszłym Wnioskodawca będzie świadczył ww.
    usługi w sposób regularny, z dużą częstotliwością w ramach centrum usług wspólnych.
    Jak wskazuje wykładnia doktrynalna, dla uznania danego świadczenia za usługę ciągłą
    należy mieć na względzie przede wszystkim ustalenia, jakich dokonały strony w ramach
    łączącego je stosunku zobowiązaniowego. Takie stanowisko prezentuje również
    cytowany powyżej wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 marca 2025 r. sygn. I SA/Po 794/24:
    Rozstrzygająca jest wola kontrahentów, którzy umówili się na rozliczenie (opłacanie)
    świadczonych usług (dostaw) w okresach rozliczeniowych. Co więcej, ten sam Sąd
    podkreśla, że z brzmienia art. 19a ust. 3 ustawy o vat wynika, iż obejmuje on zarówno
    usługi świadczone w sposób ciągły, jak i wszelkie inne usługi z założenia powtarzające
    się, o ile strony umówiły się na rozliczanie (opłacanie) w okresach rozliczeniowych.
    Organ podatkowy nie ma możliwości kwestionowania tego, że strony umówiły się na
    rozliczanie czynności w ramach okresów rozliczeniowych, ani ustalania momentu
    powstania obowiązku podatkowego w związku z wykonaniem każdej czynności (usług
    jednostkowych) w danym okresie.
    Organy często prezentują stanowisko, w którym podkreślają, że w przypadku
    większości świadczeń istnieje możliwość wyodrębnienia daty rozpoczęcia oraz
    wykonania usługi a jeśli taka możliwość istnieje, to nie mamy do czynienia z usługami
    ciągłymi. Za takie organy podatkowe uznają jedynie np. świadczenie dostaw energii
    cieplnej czy gazu. Przy czym twierdzenie, że usługami ciągłymi są jedynie takie
    świadczenia, gdzie nie można wyodrębnić daty zakończenia świadczenia usługi,
    skutkowałoby brakiem możliwości zastosowania normy art. 19a ust. 3 ustawy VAT,
    czyniąc normę prawną zbiorem pustym. Wojewódzki Sąd Administracyjny (WSA) w
    Gliwicach w wyroku z dnia 22 czerwca 2021 r. o sygn. I SA/Gl 602/21 stwierdził, że:
    „Stałe usługi, nawet jeśli można wyodrębnić poszczególne daty ich rozpoczęcia i
    zakończenia, należy uznać za ciągłe i stosować do nich art. 19a ust. 3 u.p.t.u. - czyli
    przyjąć, że obowiązek podatkowy powstaje z upływem ostatniego dnia każdego okresu
    rozliczeniowego ustalonego przez strony stosunku zobowiązaniowego. Nie ma
    dostatecznych podstaw ku temu, by pod pojęciem tym rozumieć wyłącznie takie usługi,
    przy których poszczególnych czynności nie można wyodrębnić.”
    W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z dnia 27 maja 2019 r., o sygn. I
    FSK 970/17, stwierdził, że: „za dostawę świadczoną w sposób ciągły, o której mowa w
    art. 19a ust. 4 w zw. z ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (...), należy uznać ciąg kolejnych świadczeń (dostaw), stanowiących realizację
    przyjętego zobowiązania do dokonania szeregu dostaw częściowych określonych
    towarów, objętych jednym stosunkiem zobowiązaniowym, ze z góry założoną
    powtarzalnością świadczeń (dostaw) i ustalonymi okresami ich rozliczeń lub terminami
    płatności.”

    W opisanym we wniosku stanie faktycznym, Wnioskodawca dokonuje stosowanych
    ustaleń, zgodnie z którymi, dla świadczonych usług w ramach Centrum Usług Wspólnych
    zostały ustalone następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń (w przypadku
    Wnioskodawcy kwartalne okresy rozliczeniowe).
    Dlatego zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze przytoczone wyżej orzeczenie oraz
    przejęte uzgodnienia określające sposób wystawiania faktury, terminy rozliczeń lub
    płatności, powinny one być czynnikiem, który bierze się pod uwagę przy ustaleniu
    momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu przedmiotowych usług.
    Dodatkowo, usługi te będą wykonywane powtarzalnie, stale.
    Tym samym należy stwierdzić, że do wykonywanych usług w ramach Centrum Usług
    Wspólnych zastosowanie znajdą regulacje przepisu art. 19a ust. 3 ustawy VAT, zgodnie z
    którym obowiązek podatkowy dla tych usług powstanie w ostatnim dniu przyjętego przez
    strony okresu rozliczeniowego.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w m.in. następujących interpretacjach
    indywidualnych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) wydanych w
    odniesieniu do sytuacji podobnych do tej będącej przedmiotem niniejszego wniosku, m.in.:
    - dla usług logistycznych bądź podobnych
      - z dnia 10 stycznia 2022 r. (nr 0112-KDIL1-2.4012.514.2021.2.ST): „Z opisu sprawy
        wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, czynnym podatnikiem podatku od
        towarów i usług, spółką kapitałową, która świadczy usługi transportowe. (...)
        Odnosząc się do wątpliwości Spółki, mając na uwadze wskazane w opisie stanu
        faktycznego informacje - uznać należy, że w opisanym przypadku mamy do
        czynienia z usługą wykonywaną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla
        której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy
        rozliczeń. (.) Podsumowując, obowiązek podatkowy w opisanym w stanie
        faktycznym powstaje na mocy art. 19a ust. 3 ustawy, tj. z upływem każdego
        okresu rozliczeniowego określonego w umowie (tygodnia stanowiącego okres od
        niedzieli do soboty)”.
      - z dnia 15 lipca 2021 r. (nr 0113-KDIPT1-2.4012.255.2021.2.AJB) oraz z dnia 3 lipca
        2020 r. (nr 0114-KDIP1-2.4012.91.2020.3.RST): „(...) w opisanym przypadku mamy
        do czynienia z usługą wykonywaną w sposób ciągły, mający długotrwały charakter,
        dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy
        rozliczeń. Jak wskazał Wnioskodawca umowa na cykliczny transport została
        zawarta na czas nieokreślony. Zatem, zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy, momentem
        powstania obowiązku podatkowego dla świadczonej usługi jest data upływu
        każdego okresu (czyli w analizowanym przypadku tygodnia) do którego odnoszą
        się rozliczenia (wystawiona faktura)”.
      - z dnia 27 października 2021 r. (nr. 1462-IPPP3.4512.670.2016.8.S.MPE): „(...) pojęcie
        usług/dostaw w sposób ciągły" powinno być rozumiane szerzej, obejmując
        zarówno tradycyjnie definiowane jako usługi ciągłe, jak również dokonywane w

        ramach stałych umów o współpracę, w przypadku których w związku z ich
        świadczeniem ustalono następujące po sobie terminy płatności. Ustawodawca
        krajowy, realizując postanowienia wynikające z art. 64 ust. 2 zdanie trzecie
        Dyrektywy VAT jako kryterium charakteryzujące te usługi (ciągłe w rozumieniu
        Dyrektywy) przyjął ustalenie dla niech następujących po sobie terminów płatności.”
    (...) Zatem należy stwierdzić, że obowiązek podatkowy z tytułu świadczonych przez
    Wnioskodawcę jak i nabywanych usług transportowych oraz usług dzierżawy wagonu,
    składowania kontenera, przeładunku towaru oraz spedycji, realizowanych na zasadach
    opisanych we wniosku, będzie powstawał z upływem okresu rozliczeniowego ustalonego z
    poszczególnymi podwykonawcami i Klientami, tj. zgodnie z art. 19a ust. 3 ustawy o VAT”.
    Jeśli chodzi o usługi administracyjne, to te nie zostały zdefiniowane również w ustawie o
    VAT (zresztą jak pozostałe usługi również). Wobec czego, ich znaczenie należy odczytywać
    literalnie. Usługi administracyjne mogą być kojarzone z usługami biurowymi, dla których
    to na gruncie ustawy o vat powstaje szczególny obowiązek podatkowy tj. art. 19a ust. 5
    pkt 4 lit b). Przy czym wnikliwa analiza pozwala pomimo wszystko na odróżnienie zakresu
    świadczonych usług a mianowicie usługi biurowe to „prace w biurze” - kopiowanie,
    odbieranie korespondencji, logistyka. Usługi administracyjne mają charakter bardziej
    formalny i strategiczny, związany z zarządzaniem procesami, kontaktami z urzędami i
    obsługą firmową w sensie organizacyjnym i prawnym (analogicznie jak w przypadku
    Wnioskodawcy usługi te wymagają m.in. prowadzenia działań windykacyjnych, kontakt z
    kancelariami prawnymi i doradcami - specjalistami), co oznacza, że usługi administracyjne
    wymagają specjalistycznej wiedzy i zarządzania procesami, podczas, gdy usługi biurowe
    ograniczają się do prostych czynności wykonywanych w biurze jak kserowanie
    dokumentów, odbieranie telefonów etc. Wobec czego, jako, że usługi administracyjne nie
    stanowią usług biurowych, a będą świadczone analogicznie jak pozostałe usługi w sposób
    regularny, ciągły to również do nich znajdzie zastosowanie art. 19a ust. 3 ustawy o VAT.
    Zatem także dla usług administracyjnych, obowiązek podatkowy będzie powstawał z
    ostatnim dniem okresu rozliczeniowego, czyli w ostatnim dniu kwartału.
    AD. 6 Zaliczka dla usług ciągłych
    Na mocy art. 19a ust. 8 ustawy o VAT, jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub
    wykonaniem usługi otrzymano całość lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę,
    zaliczkę, zadatek, ratę, wkład budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem
    spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu,
    obowiązek podatkowy powstaje z chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej
    kwoty, z wyjątkiem:
    1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w sposób, o
      którym mowa w ust. 1b;
    2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek podatkowy
      powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    Zaliczka na usługi ciągłe otrzymana przez Wnioskodawcę zobowiązuje do wykazania tej
    kwoty przedpłaty dla celów podatku VAT z chwilą jej otrzymania. Data wystawienia faktury
    pozostaje bez wpływu na powstanie obowiązku podatkowego w tym wypadku ustalonego
    zgodnie z wpływem zaliczki na poczet usług. Jednak, jeśli zaliczka zostanie opłacona, to w
    stosunku do otrzymanej kwoty powstaje obowiązek podatkowy. Jako, że w
    przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym obowiązek podatkowy dla
    świadczonych usług będzie powstawał na mocy art. 19a ust. 3 to oznacza, samo
    wystawienie faktury zaliczkowej nie rodzi obowiązku podatkowego w VAT. Obowiązek
    podatkowy w VAT powstanie dopiero w sytuacji otrzymanej kwoty - w wysokości
    otrzymanej kwoty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
      osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które
      nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do
        tolerowania czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług zawierają przepisy art. 19a ustawy.
    I tak, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z
    którym:
      Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje
      się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    W świetle art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    W myśl art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia

      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia
    momentu wykonania usługi w odniesieniu do usługi, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, czyli takiej
    usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas natomiast rozliczenie
    należności za nią następuje w ramach okresu. W takiej sytuacji przyjmuje się, że usługa
    wykonana jest z upływem każdego okresu, do którego te płatności lub rozliczenia odnoszą
    się. Przy czym, w przypadku gdy usługa świadczona jest przez okres dłuższy niż rok i w
    danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń usługę taką uznaje się za
    wykonaną z upływem każdego roku podatkowego.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją
    skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit
    trzeci Dyrektywy VAT, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż
      określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług
      dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem
      okresów nie dłuższych niż jeden rok.
    Stosownie do art. 19a ust. 5 pkt 4 ustawy o VAT:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury z tytułu:
        a) dostaw energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu przewodowego,
        b) świadczenia usług:
          - telekomunikacyjnych,
          - wymienionych w poz. 24-37, 50 i 51 załącznika nr 3 do ustawy,
          - najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze,
          - ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia,
          - stałej obsługi prawnej i biurowej,
          - dystrybucji energii elektrycznej, cieplnej lub chłodniczej oraz gazu
          przewodowego
          - z wyjątkiem usług, do których stosuje się art. 28b, stanowiących import usług.
    Zgodnie z art. 19a ust. 7 ustawy o VAT:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 3 i 4, gdy podatnik nie wystawił faktury
      lub wystawił ją z opóźnieniem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą upływu
      terminów wystawienia faktury określonych w art. 106i ust. 3 i 4 , a w przypadku gdy
      nie określono takiego terminu - z chwilą upływu terminu płatności.
    W myśl art. 19a ust. 8 ustawy o VAT:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, w szczególności przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, wkład
      budowlany lub mieszkaniowy przed ustanowieniem spółdzielczego prawa do lokalu
      mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu, obowiązek podatkowy powstaje z
      chwilą jej otrzymania w odniesieniu do otrzymanej kwoty, z wyjątkiem:
        1) dostaw towarów, w stosunku do których obowiązek podatkowy powstaje w
        sposób, o którym mowa w ust. 1b;
        2) dostaw towarów i świadczenia usług, w stosunku do których obowiązek
        podatkowy powstaje w sposób, o którym mowa w ust. 5 pkt 4.
    W przepisie art. 19a ust. 3 ustawy o VAT, ustawodawca wprowadził unormowanie w
    zakresie uznania za wykonaną „usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane

    są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli taką usługę, która jest
    zwykle wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas, natomiast rozliczenie należności
    za nią następuje w ramach okresu.
    Obecnie przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży
    o charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2012 r.
    sygn. akt I FSK 935/11 odniósł się do tego pojęcia następująco: „(...) sprzedaż o charakterze
    ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika, obejmujących pewne stałe
    zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajające interes odbiorcy tych
    świadczeń, poprzez ich trwały - pod względem czasowym i funkcjonalnym - charakter oraz
    cechujące się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co
    jest charakterystyczne dla świadczeń ciągłych (okresowych).”
    Wykładnia językowa pojęcia „sprzedaż o charakterze ciągłym” sprowadza się do ustalenia
    znaczenia przymiotnika „ciągły”. W Słowniku Języka Polskiego pod red. J. Szymczaka (PWN,
    Warszawa 1989) słowo to zdefiniowane zostało jako „dziejący się, odbywający nieustannie,
    trwający stale, nieustannie, bezustanny, ustawiczny, stale się powtarzający, stały” oraz
    „ciągnący się nieprzerwanie w przestrzeni, nie mający luk, odstępów”.
    W związku z powyższym sformułować można wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można
    uznać każdą dostawę lub usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że
    wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy i w której jednoznacznie
    można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej
    zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on
    wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.
    Z powyższego wynika, że za sprzedaż o charakterze ciągłym należy uznać sprzedaż
    odbywającą się bezustannie, stale, bez przerwy itd. Pojęcie ciągłości rozumiane zgodnie z
    zasadami prawa cywilnego, należy odnieść do pojęcia zobowiązania o charakterze
    ciągłym. Zobowiązanie takie wytwarza stosunek prawny oznaczony terminem lub nim
    nieoznaczony. Charakter tego zobowiązania jest trwały i mogą z niego wypływać
    obowiązki ciągłe lub okresowe.
    Należy podkreślić, że w zobowiązaniu ciągłym nie da się wyróżnić powtarzających się
    odrębnych czynności, które można byłoby zakwalifikować jako świadczenia samodzielne w
    określonym momencie (czasie). Innymi słowy, w przypadku świadczenia ciągłego nie
    sposób stwierdzić, że zostało ono zrealizowane w konkretnej dacie, ponieważ jest ono
    realizowane stale - stan realizacji świadczenia trwa - przez określony okres. Pod pojęciem
    sprzedaży „ciągłej” należy więc rozumieć wynikające ze zobowiązania o charakterze
    ciągłym, świadczenie polegające na stałym i powtarzalnym (trwałym) zachowaniu się
    strony zobowiązanej do świadczenia.
    Niemożność jednorazowego wykonania czynności o charakterze ciągłym powinna wynikać
    z rodzaju czynności (istoty świadczenia), a nie z okoliczności, że na mocy jednej umowy
    zawartej na określony czas dokonanych zostanie wiele świadczeń, które co do zasady
    mogą być wykonane jednorazowo. Samo zawarcie więc pomiędzy kontrahentami umowy,
    z której wynika zobowiązanie do dokonywania stałych dostaw towarów nie przesądza o
    uznaniu danej sprzedaży za sprzedaż o charakterze ciągłym.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2011 r. sygn. akt I FSK 157/11:
    wskazał, że „istotą świadczenia ciągłego jest pewna stałość i trwałe spełnianie świadczenia
    w czasie, która powoduje niemożność wyróżnienia powtarzających się odrębnych
    czynności stanowiących samodzielne świadczenia i w konsekwencji określenia dnia
    dokonania danej czynności, jako dnia spełnienia świadczenia”.
    Sformułować można zatem wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można uznać każdą dostawę
    lub usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że wykonywana jest
    nieprzerwanie przez czas trwania umowy i w której jednoznacznie można określić jedynie

    moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej zakończenia rozumianego
    jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on wyznaczony przez datę
    obowiązywania umowy między kontrahentami.
    Mając powyższe na uwadze, należy wskazać, że ze złożonego wniosku wynika, że umowy o
    świadczenie opisanych we wniosku usług, tj. usług księgowych, administracyjnych,
    kadrowych, pośrednictwa handlowego oraz logistycznych świadczonych dla pozostałych
    spółek z grupy dotyczą czynności powtarzalnych, rozliczanych w następujących po sobie
    terminach płatności.
    Zgodnie z opisem sprawy będą Państwo świadczyć ww. usługi w sposób regularny, i
    nieprzerwany. Opisane we wniosku usługi polegają na wykonaniu wielu kolejnych,
    powtarzalnych czynności w dłuższym okresie. Ponadto ustalili Państwo, że dla
    świadczonych usług w ramach Centrum Usług Wspólnych zostały ustalone następujące po
    sobie terminy płatności lub rozliczeń (okresy rozliczeniowe - kwartał).
    Tym samym należy stwierdzić, że do wykonywanych usług w ramach Centrum Usług
    Wspólnych zastosowanie znajdą regulacje przepisu art. 19a ust. 3 ustawy VAT, zgodnie z
    którym obowiązek podatkowy dla tych usług powstanie w ostatnim dniu przyjętego przez
    strony okresu rozliczeniowego, tj. w ostatnim dniu kwartału.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1 -5 jest
    prawidłowe.
    Przechodząc do Państwa wątpliwości w kwestii powstania obowiązku podatkowego w
    sytuacji wystawienia faktury z tytułu otrzymanej zaliczki na poczet wymienionych we
    wniosku usług wskazać należy, że:
    Faktury są dokumentami sformalizowanymi i muszą być wystawione zgodnie z
    obowiązującymi przepisami prawa w tym względzie. Prawidłowość materialnoprawna
    faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla w sposób prawidłowy zdarzenie gospodarcze, celem
    faktury jest przede wszystkim udokumentowanie rzeczywistego przebiegu zdarzeń
    gospodarczych, pełni ona bowiem szczególną rolę dowodową w prawidłowym wymiarze
    podatku VAT. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona
    prawdziwe zdarzenie gospodarcze, czyli w istocie stwierdza fakt dokonania dostawy
    towarów czy też otrzymania zaliczki, co oznacza, że nie można uznać za prawidłową
    fakturę, gdy nie wskazuje ona zaistniałego zdarzenia gospodarczego.
    Według art. 106b ust. 1 ustawy:
    Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a
        pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od
        wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) sprzedaż wysyłkową z terytorium kraju i sprzedaż wysyłkową na terytorium kraju na
        rzecz podmiotu innego niż wskazany w pkt 1;
      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany w
        pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy
        wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub czynności, dla których obowiązek
        podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 4.
    Na podstawie art. 106i ust. 1 ustawy:
      Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
      którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

    Na mocy art. 106i ust. 2 ustawy:
      Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano całość
      lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia się nie
      później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym otrzymano
      całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Stosownie do art. 106i ust. 7 ustawy:
      Faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30. dnia przed:
        1) dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi;
        2) otrzymaniem, przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi,
        całości lub części zapłaty.
    Zgodnie z art. 106i ust. 8 ustawy:
      Przepis ust. 7 pkt 1 nie dotyczy wystawiania faktur w zakresie dostawy i świadczenia
      usług, o których mowa w art. 19a ust. 3, 4 i ust. 5 pkt 4, jeżeli faktura zawiera
      informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczy.
    Powołane przepisy wyraźnie wskazują, że podatnik jest zobowiązany do wystawienia
    faktury nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano
    dostawy lub wykonano usługę, lecz nie wcześniej niż 30. dnia przed dokonaniem tej
    dostawy lub wykonaniem usługi. Jeżeli podatnik otrzyma całość lub część zapłaty przed
    dokonaniem danej czynności - powinien wystawić fakturę również nie później niż 15. dnia
    miesiąca następującego po miesiącu w którym otrzymał całość lub część zapłaty, jednak
    nie wcześniej niż 30. dnia przed otrzymaniem tej części zapłaty lub całości.
    Zatem wystawienie faktury nie wcześniej niż 30. dnia przed wykonaniem usługi bądź
    otrzymaniem zapłaty w całości lub w części nie powoduje powstania obowiązku
    podatkowego.
    W myśl art. 108 ust. 1 i ust. 2 ustawy:
    1. W przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna niemająca osobowości
      prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę podatku, jest
      obowiązana do jego zapłaty.
    2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik wystawi fakturę, w
      której wykaże kwotę podatku wyższą od kwoty podatku należnego.
    Przepis ten zobowiązuje wystawcę faktury do zapłaty wykazanej w niej kwoty podatku,
    niezależnie od okoliczności wystawienia takiej faktury. Każda zatem faktura z wykazaną
    kwotą podatku, wprowadzona do obrotu prawnego, powoduje konieczność zapłaty tego
    podatku. Już samo wystawianie faktur, które nie dokumentują faktycznych zdarzeń
    gospodarczych, bez względu na ujęcie ich w rejestrach prowadzonych dla celów
    rozliczenia podatku od towarów i usług oraz wykazanie podatku należnego z nich
    wynikającego w deklaracji, skutkuje zaistnieniem obowiązków wynikających z art. 108 ust.
    1 ustawy. Każda osoba, która wprowadza do obrotu prawnego fakturę z wykazaną kwotą
    podatku (bez względu na powód nieprawidłowego wystawienia faktury) ma obowiązek
    zapłaty wykazanego w niej podatku VAT.
    Z tych też względów, jeżeli podatnik wystawi fakturę zaliczkową przed wykonaniem usługi
    lub dostawą towarów oraz przed otrzymaniem całości lub części zapłaty i w ciągu 30 dni
    od dnia wystawienia faktury zaliczkowej otrzyma kwotę zaliczki wskazaną na fakturze,
    uznać należy, że faktura została wystawiona zgodnie z art. 106i ust. 7 pkt 2 ustawy, a
    obowiązek podatkowy powstaje w momencie otrzymania tej zaliczki.
    W przypadku natomiast, gdy dostawa lub usługa nie zostanie wykonana lub zaliczka
    zapłacona w zakładanym terminie, dojdzie do wystawienia przez podatnika faktury

    wcześniej niż 30 dni przed dostawą towarów lub wykonaniem usługi lub zapłatą zaliczki,
    więc tym samym zostanie naruszony art. 106i ust. 7 pkt 1 lub/i pkt 2 ustawy (z wyjątkiem
    wskazanych w ustawie przypadków, gdy faktury mogą być wystawione wcześniej).
    Do tak wystawionej faktury może (aczkolwiek nie musi) znaleźć zastosowanie art. 108 ust.
    1 ustawy, zgodnie z którym w przypadku gdy osoba prawna, jednostka organizacyjna
    niemająca osobowości prawnej lub osoba fizyczna wystawi fakturę, w której wykaże kwotę
    podatku, jest obowiązana do jego zapłaty.
    Ponadto, w wyroku z 21 czerwca 2023 r. o sygn. akt I FSK 686/19 Naczelny Sąd
    Administracyjny wskazał, że:
    (...) art. 108 ust. 1 ustawy o VAT nie dotyczy faktur dokumentujących prawdziwe zdarzenie,
    ale wystawionych przedwcześnie. Przepis art. 108 ust. 1 i 2 ustawy o VAT odnosi się do
    „pustych faktur”, tj. które nie dokumentują rzeczywistej transakcji, zdarzenia
    gospodarczego. Obowiązek zapłaty podatku w trybie art. 108 ustawy o VAT wynika
    wyłącznie z faktu wystawienia tzw. pustej faktury. Jest to przepis o charakterze
    prewencyjnym, albowiem ma on przeciwdziałać wprowadzeniu do obiegu nierzetelnych
    faktur, z których nieuczciwi przedsiębiorcy mogliby wywodzić prawo do odliczenia
    podatku naliczonego.
    Natomiast jeżeli faktura dokumentuje rzeczywiste zdarzenie gospodarcze, które podlega
    opodatkowaniu, to sam fakt wystawienia przedwcześnie faktury, nie rodzi obowiązku
    zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy o VAT. Taka faktura powinna zostać
    zewidencjonowana i rozliczona na zasadach ogólnych, tj. z chwilą powstania obowiązku
    podatkowego. Wystawienie przedwczesnej faktury pozostaje bez wpływu na moment
    powstania obowiązku podatkowego na gruncie VAT.
    Zatem, co do zasady, zaliczki wpłacone przez spółki z grupy otrzymane przez Państwa
    powodują zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z chwilą ich
    otrzymania.
    Jednakże, w przypadku gdy spółki z grupy, wpłacą zaliczki z opóźnieniem, tzn. po upływie
    30-go dnia od dnia wystawienia faktury VAT, co spowoduje, że faktura okaże się być
    wystawiona z naruszeniem art. 106i ust. 7 pkt 2 ustawy, należy uznać, że faktura ta nie
    staje się „fakturą pustą” ze skutkami, o jakich mowa w art. 108 ust. 1 ustawy o VAT.
    Zatem odpowiadając wprost na sformułowane przez Państwa pytanie oznaczone we
    wniosku nr 6, wskazać należy, że jeżeli Państwo wystawią fakturę z tytułu otrzymania
    zaliczki na poczet świadczenia opisanych we wniosku usług czyli udokumentują Państwo
    fakturą fakt otrzymania zaliczki, to obowiązek podatkowy powstanie w momencie
    otrzymania zaliczki zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 6 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja stanowi rozstrzygnięcie wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług
    (pytania oznaczone we wniosku nr 1 do nr 6). W zakresie p podatku dochodowego od
    osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcia.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego,
    ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku

    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.