Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.74.2025.4.RMA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Odliczenie podatku naliczonego od zakupu samochodu i
paliwa używanego do celów obsługi sieci wodno; kanalizacyjnej.
Słowa kluczowe: gmina
infrastruktura
odliczenia-odliczenie częściowe
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
paliwo
samochód
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia pełnej kwoty
1

podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86a-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu zakupu samochodu i paliwa
    do tego samochodu. Uzupełnili go Państwo pismami: z 18 marca 2025 r., 11 kwietnia
    2025 r. i 21 maja 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (...) jest jednostką samorządu terytorialnego, która działa zgodnie z ustawą o
    samorządzie gminnym z dnia 8 marca 1990 r. Wypełnia zawarte w tej ustawie zadania
    publiczne i jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Gmina odpowiada za zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie dostarczania
    wody i odprowadzania ścieków na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o
    samorządzie gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.). W związku z tym ponosi wydatki
    bieżące oraz wydatki inwestycyjne związane z budową, rozbudową i modernizacją
    infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej. Gmina realizuje zadania publicznoprawne
    oraz wykonuje czynności na podstawie umów cywilnoprawnych i traktuje je jako
    podlegające regulacjom o VAT.
    Gmina w swojej działalności prowadzi sprzedaż opodatkowaną i niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT. Sprzedaż opodatkowana prowadzona przez Gminę to m.in. dostawa
    wody i odprowadzenie ścieków komunalnych dla mieszkańców, osób prowadzących
    działalność gospodarczą i jednostek budżetowych. W zakresie wykonywanych prac
    względem mieszkańców jest stała konserwacja i naprawa urządzeń takich jak np. wymiana
    wodomierzy, usunięcie awarii wodociągowych i kanalizacyjnych, a także okresowy spis
    wodomierzy do naliczenia opłat za pobór wody i odprowadzenie ścieków.
    Na terenie Gminy znajdują się budynki służące oczyszczaniu ścieków i poborowi wody,
    takie jak oczyszczalnia ścieków w miejscowości (...), studnia ujęcia wody w miejscowości
    (...), hydrofornia w miejscowościach (...), przepompownia wody w miejscowości (...).
    Miejscowości te są w znacznej odległości od siebie, a dotarcie do nich w celu dobrej
    obsługi urządzeń wymaga sprawnej komunikacji, dlatego Gmina (...) planuje zakupić
    samochód na potrzeby przemieszczania się pracowników obsługujących gospodarkę
    wodno-ściekową i do przewożenia asortymentu niezbędnego do usunięcia awarii i
    wykonywania konserwacji sieci.
    Przedmiotem zamówienia jest zakup używanego samochodu o DMC do 3,5 t do kwoty
    poniżej 130.000,00 zł, bez zewnętrznego finansowania, a jedynie z budżetu własnych
    środków. Zakup jest niezbędny w celu sprawnego spisania liczników i bezkolizyjnego
    dotarcia do miejsca, w którym wystąpiła awaria. Samochód ten służyłby tylko i wyłącznie
    do pracy konserwatorów wodociągu i oczyszczalni.

    Na stanie mienia Gmina posiada już jeden samochód tzw. brygadówka, który jest
    wykorzystywany dla potrzeb ekipy pracującej przy oczyszczaniu, naprawianiu,
    remontowaniu dróg, placów i wszelkich innych prac z tym związanych na terenie Gminy
    niezwiązanych z wodociągami.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie stanu faktycznego
    I.
    Gmina za pomocą infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej świadczy usługi dostawy
    wody i odprowadzenia ścieków dla czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i
    usług i czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na
    rzecz swoich jednostek scentralizowanych. W miejscowości (...) są to Urząd Gminy, GOPS,
    Szkoła Podstawowa, budynek oczyszczalni ścieków, w miejscowości (...) Szkoła
    Podstawowa, w miejscowości (...) Szkoła Podstawowa oraz w miejscowości (...) Szkoła
    Podstawowa.
    Gmina (...) od 2022 r. przyjęła metodę, która najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Metoda ta
    polega na zastosowaniu obliczenia m³ ogólnego zużycia wody i ścieków z terenu Gminy do
    części zużycia wody i ścieków przez jednostki objęte centralizacją podatku VAT. W
    metodzie tej współczynnik na rok 2025 z danych za rok 2024 wynosi 99%.
    Zakupiony używany samochód będzie służył zarówno do czynności opodatkowanych, jak i
    do czynności niepodlegających opodatkowaniu, czyli do całej infrastruktury wodociągowej
    i kanalizacyjnej.
    Wszystkie czynności, które są związane z działalnością wodociągową i kanalizacyjną w
    zakresie ponoszenia kosztów np. zakup materiałów, są opisywane szczegółowo przez
    pracowników merytorycznych co do zakresu prac i miejsca wykonywania. Dlatego istnieje
    możliwość bezpośredniego przyporządkowania poniesionych wydatków. W takim samym
    przypadku zakup paliwa będzie również wydatkiem przyporządkowanym do samochodu,
    czyli do zadań wodociągowo-kanalizacyjnych. Gmina (...) posiada na stanie samochód,
    który jest wykorzystywany do pozostałych zadań niezwiązanych z działalnością
    opodatkowaną, a koszt jego utrzymania i eksploatacji nie jest kosztem podlegającym
    odliczeniu VAT.
    Samochód wymieniony w przedmiotowym wniosku będzie wykorzystywany tylko i
    wyłącznie dla potrzeb wodno-kanalizacyjnych. Do żadnych innych celów nie będzie
    wykorzystywany.
    Miejscem garażowania samochodu będzie plac Gminy (...) na ul. Uście 10, w budynku tzw.
    „bazy” razem z innymi pojazdami będącymi własnością Gminy (...). Dostęp do tego
    samochodu będą mieć tylko 2 uprawnione osoby - pracownicy Gminy (...) na stanowisku
    pracy konserwatorzy sieci i urządzeń wodociągów kanalizacji i oczyszczalni ścieków.
    W celu możliwości wykluczenia użycia samochodu do celów prywatnych pracowników,
    będzie zamontowany GPS do kontroli i weryfikacji wyjazdów, a także prowadzona
    ewidencja przebiegu pojazdu według art. 86a ust. 6-7 ustawy o VAT.
    Samochód zakupiony przez Gminę (...) do celów wodno-kanalizacyjnych będzie pojazdem,
    o którym mówi art. 86a ust. 3 ustawy o VAT. Ww. samochód będzie miał zastosowanie
    wyłącznie do działalności gospodarczej oraz w myśl art. 86a ust. 4 ustawy „Pojazdy
    samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej
    podatnika, jeżeli: sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza
    określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
    prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu, wyklucza
    ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą”.
    Ewidencja przebiegu pojazdu będzie prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
    pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia

    zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności, w myśl art. 86a
    ust. 6 ustawy o VAT. Gmina (...) zamierza złożyć druk VAT-26 w terminie do 25 dnia
    miesiąca następującego po miesiącu, w którym poniesie pierwszy wydatek związany z
    tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art.
    109 ust. 3, w celu informacji o zakupionym samochodzie.
    Samochód dla potrzeb infrastruktury wodociągu i kanalizacji nie będzie pojazdem
    samochodowym, o którym mowa w art. 86a ust. 9 pkt 1-3 ustawy o VAT.
    II.
    Gmina (...) od 2022 r. postanowiła przyjąć metodę obliczenia prewspółczynnika, która
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności gospodarczej przez Gminę -
    czynności opodatkowanych, czyli dostawy wody i odprowadzeniu ścieków dla odbiorców
    mieszkańców Gminy (...), jak i do działalności innej niż gospodarcza poza VAT, czyli do
    dostawy wody i odprowadzeniu ścieków dla budynków użyteczności publicznej Gminy i jej
    jednostek organizacyjnych scentralizowanych. Z tytułu świadczenia usług w zakresie
    zbiorowego zaopatrywania w wodę i odprowadzenia ścieków wystawiane są faktury, a dla
    jednostek podległych scentralizowanych są wystawiane noty księgowe.
    Gmina rozlicza się prewspółczynnikiem ilościowym, na podstawie którego kwota podatku
    VAT przypadająca do odliczenia z faktur przyporządkowanych od wydatków z działalności
    wodno- ściekowej jest w takim zakresie, w jakim może przypisać wydatki do działalności
    opodatkowanej, czyli dla mieszkańców Gminy (...) oraz braku możliwości odliczenia w
    działalności niepodlegającej VAT, czyli dla podmiotów jednostek scentralizowanych,
    budynków użyteczności publicznej.
    Metoda, którą Gmina się posługuje jest oparta na proporcji ilości zużytych metrów
    sześciennych wody i ścieków określana jako prewspółczynnik metrażowy. Gmina odlicza
    podatek VAT z faktur dokumentujących wydatek od czynności opodatkowanych i
    niepodlegających VAT prewspólczynnikiem na podstawie zastosowanego wzoru,
    uwzględniając ogólne zużycie wody i ścieków z terenu Gminy (...) w stosunku do ilości
    ogólnego zużycia i zużycia przez jednostki scentralizowane przedstawione w poniższym
    wzorze:
    P - Prewspółczynnik
    CZO - Czynności opodatkowane (średnioroczne zużycie wody i ścieków przez
    mieszkańców)
    CZN - Czynności niepodlegające (średnioroczne zużycie wody i ścieków przez jednostki
    scentralizowane)
                    P = CZO/(CZO + CZN) * 100%
    Zdaniem Gminy taki sposób liczenia będzie najbardziej odzwierciedlać rzeczywisty stopień
    wykorzystywania infrastruktury wodno-ściekowej w działalności gospodarczej Gminy (...).
    Mając na uwadze specyfikę prowadzonej przez Gminę działalności jak również specyfikę
    dokonywanych przez nią nabyć, Gmina spełnia warunki, o których mowa w art. 86 ust. 2a i
    ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT. Zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz
    celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
    przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Przykład danych liczbowych stosowanych do obliczenia prewspółczynnika stosowanego w
    roku 2025 dla Gminy (...) z danych ewidencjach za rok.2024 r.

    199 863,84 m³ - średnioroczne zużycie wody i ścieków czynności opodatkowanie
    (mieszkańcy Gminy (...))
      · woda - 167 123,39 m³
      · ścieki - 32 740,45 m³
      · razem - 199 863,84 m³
    1 650 m³ - średnioroczne zużycie wody i ścieków czynności niepodlegające (jednostki
    scentralizowane)
      · Szkoła (...) - woda 267 m³
                    ścieki 267 m³
      · Szkoła (...) - woda 165 m³
      · Szkoła (...) - woda 128 m³
      · Szkoła (...) - woda 125 m³
      · Oczyszczalnia ścieków - woda 380 m³
      · Budynek Gminy - woda 159 m³
                    ścieki 159 m³
      · Razem - 1 650 m³
    P = 199 863,84/(199 863,84 + 1 650) * 100% = 99%
    Powyższe dane są zebrane w oparciu o spis z liczników wodomierzy w ilości 19 084 szt., a
    tylko w 11 przypadkach dane zużycia wody wynikają z ankiety, co oznacza szacunkowy
    pobór wody bez użycia wodomierza.
    Dane, które są zebrane do pomiaru dostarczanej wody oraz odebranych ścieków dla
    celów kalkulacji są przygotowywane z danych ewidencyjnych programu Sprzedaż. Dane,
    na podstawie których są wystawiane faktury pochodzą ze spisów, które są cyklicznie
    dokonywane średnio co 3 miesiące przez pracowników do tego rodzaju pracy
    upoważnionych. Spis dokonywany jest na podstawie odczytów z wodomierzy, a następnie
    ewidencjonowany w urządzeniu gromadzącym dane tzw. terminal psion. Budynki, które
    korzystają z wodociągów Gminy (...) posiadają wodomierze atestowane, jedynie 11 sztuk
    przyłączy, które nie posiadają zamontowanych wodomierzy, to ich odczyty są dokonywane
    na podstawie wywiadu i spisanej ankiety.
    Pomiary są dokonywane we wszystkich punktach, do których jest dostarczana woda, a w
    przypadku zużycia wody do celów technologicznych, np. do płukania drogi, są zakładane
    wodomierze, przy płukaniu hydrantów obliczane jest zużycie szacunkowo.
    W przypadku, gdy nie jest możliwe dokonanie pomiaru na podstawie wodomierzy,
    przeprowadzony jest wywiad i spisana na tę okoliczność ankieta obrazująca szacunkowe
    zużycie wody.
    W zastosowanej przez Gminę (...) metodzie do obliczenia prewspółczynnika ujmowana jest
    każda zaewidencjonowana ilość zużycia wody i ścieków.
    Infrastrukturą wodno-ściekową zarządza Gmina (...) poprzez pracowników z odpowiednim
    zakresem obowiązków do wykonywania zadań z zakresu tej infrastruktury.
    Gmina (...) wybierając metodę liczenia prewspółczynnika kierowała się możliwością
    wyboru wynikającego z ustawy o VAT - art. 86 ust. 2h, zgodnie z którym w przypadku gdy
    podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na
    podstawie ust. 22 uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22
    sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny
    bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.

    Metoda wskazana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze
    zm..; dalej Rozporządzenie) oparta jest na kryterium obrotowym i założeniu, że obrotem z
    działalności Gminy jest suma jej dochodów z działalności gospodarczej oraz dochodów z
    innych źródeł, niemających charakteru gospodarczego.
    Gmina stoi na stanowisku, iż dokonany przez nią wybór metody najbardziej odzwierciedla
    jej charakter działalności gospodarczej przy infrastrukturze wodno-ściekowej. Główną
    działalnością Gminy (...) jest sprzedaż z tytułu zużycia wody i odprowadzenia ścieków.
    Zakupy, które są dokonywane z łatwością można przyporządkować do tego typu
    działalności z wyłączeniem zakupów i odliczeniem prewspółczynnikiem czynnościom
    niepodlegającym VAT. Przedstawiony sposób jest rzetelny, a Gmina ma możliwość
    przedstawienia swojego typu działalności w bardziej gospodarczym charakterze.
    Sposób obliczenia proporcji zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającego w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych.
    Zaproponowany przez Gminę w myśl art. 86 ust. 2h indywidualny sposób liczenia
    proporcji, który polega na dokonaniu obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającego na wykonywane przez Gminę czynności opodatkowane w
    ramach działalności gospodarczej, jest sposobem dla Gminy najbardziej
    reprezentatywnym.
    Pomimo wyboru indywidualnego sposobu liczenia, tak dla przykładu za rok 2024 z danych
    ewidencyjnych deklaracji VAT-7 i przy wyliczeniu prewspółczynnika za 2024 r. w wysokości
    98%, wartość podatku należnego wyniosła 102 006 zł, a podatku naliczonego 67 626 zł, w
    rezultacie Gmina musiała dopłacić 34 380 zł.
    Przesłanką dla Gminy przy wyborze indywidualnego sposobu liczenia są stale rosnące
    koszty poboru wody i koszty odprowadzenia ścieków już od 2018 r., czyli od momentu
    zatwierdzania pierwszych taryf na wodę i ścieków przez Państwowe Gospodarstwo Wodne
    Wody Polskie decyzją Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarstwa Wodnego w
    Lublinie. Ostatnia taryfa dla Gminy (...) została zatwierdzona na lata 2024-2026, w której
    koszt dostawy wody i odprowadzenia ścieków oraz abonamentu stale wzrasta. Poniżej
    Gmina przedstawia aktualnie obowiązujące ceny netto z zatwierdzonej taryfy:
    Rok 2024: Gr1 - woda cena 3,84 zł, ścieki 5,24 zł, abonament 3,74 zł; Gr2 - woda 3,89 zł,
    Rok 2025: Gr1 - woda cena 3,95 zł, ścieki 5,42 zł, abonament 3,86 zł, Gr2 - woda 4,00 zł;
    Rok 2026: Gr1 - woda cena 4,05 zł, ścieki 5,58 zł, abonament 3,97 zł, Gr2 - woda 4,10 zł.
    III.
    Gmina (...) wprowadzi procedury do wykorzystywanego samochodu do działalności
    wodno-kanalizacyjnej, które będą polegać na korzystaniu z samochodu na zasadach
    szczególnych, tylko do użytku służbowego w zakresie przedmiotowej działalności.
    Aby wykluczyć możliwość użycia samochodu do celów prywatnych Gmina (...)
    zamontowała tuż po zakupie i przyjęciu na stan GPS – urządzenie monitorujące każdy
    wyjazd. Użytkownicy mają także obowiązek, by po godzinach pracy lub po wykonaniu
    zadania służbowego pozostawić samochód wyłącznie na parkingu należącym do Gminy
    (...). Dodatkowo planowany wyjazd, zlecony przez kierownika, jest zapisywany w ewidencji
    przebiegu pojazdu. Ewidencja posiada nr wpisu, opis trasy, cel wyjazdu, liczbę przejechany
    km oraz podpis osoby, która korzysta z wyjazdu. Paliwo jest rozliczane na podstawie karty
    pojazdu.
    Gmina (...) wykorzystując samochód do zadań wodno-kanalizacyjnych korzysta z niego w
    następujący sposób: samochód ten używany jest przez 2 osoby do tego uprawnione, czyli
    konserwatorzy sieci i urządzeń wodociągu, kanalizacji i oczyszczalni. Wyjazdy tym

    samochodem są tylko do czynności określonych, jak było w zamyśle zamawiającego, czyli
    do czynności wodno-kanalizacyjnych. Każdy wyjazd jest odnotowany w szczegółowej
    ewidencji pojazdu zgodnie z wytycznymi podanymi w ustawie o VAT - art. 86a ust. 7.
    Ewidencję prowadzi się już od pierwszego dnia użycia samochodu do czynności wodno-
    kanalizacyjnych. Ponadto zamontowany GPS monitoruje każdy wyjazd oraz określa
    dokładne położenie, w którym się znajduje. Ewidencja przebiegu pojazdu podlega
    rozliczeniu w systemie miesięcznym.
    Nadzorowanie pojazdu używanego do działalności wodno-kanalizacyjnej jest w
    obowiązkach kierownika referatu infrastruktury i inwestycji, który nadzoruje, zleca i
    sprawdza wszystkie czynności pracowników mu podległych m.in. konserwatorów sieci
    urządzeń wodociągów, kanalizacji i oczyszczalni.
    Ilość zużytego paliwa będzie monitorowana dzięki prowadzonej ewidencji przebiegu
    pojazdu; na podstawie ewidencji w ujęciu miesięcznym i na podstawie faktur zostaje
    rozliczone zużyte paliwo. Każda faktura zakupu jest wystawiona do ściśle określonego
    pojazdu z podaniem nr rejestracyjnego pojazdu, która jest potrzebna do rozliczenia paliwa
    a także do odpowiedniej ewidencji księgowej.
    Pytania (sprecyzowane w uzupełnieniu z 18 marca 2025 r.)
    Pytanie nr 1
    Czy Gminie (...) będzie przysługiwało odliczenie podatku VAT wyliczonym współczynnikiem
    na rok 2025 r. od zakupu samochodu na potrzeby konserwatorów do wykorzystywania w
    infrastrukturze wodociągowo-kanalizacyjnej?
    Pytanie nr 2
    Czy Gminie będzie przysługiwało odliczenie podatku VAT od faktur dokumentujących
    zakup paliwa do samochodu na potrzeby konserwatorów?
    Państwa stanowisko w sprawie (sprecyzowane i uzupełnione w odpowiedzi z 18 marca
    2025 r.)
    Stanowisko do pytania nr 1
    Gmina jako czynny podatnik podatku od towarów i usług, o którym mowa art. 15 ust. 1
    ustawy o podatku od towarów i usług, jest uprawniona do odliczenia podatku VAT
    współczynnikiem z faktur dokumentujących ponoszone wydatki związane z realizacją
    zakupu samochodu w działalności wodociągowo-kanalizacyjnej, wykorzystywanego do
    czynności opodatkowanych i niepodlegających opodatkowaniu (jednostek
    scentralizowanych).
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124. Na podstawie art. 86 ust. 2a, w przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Zakup samochodu będzie wykorzystywany na potrzeby konserwatorów, zarówno do
    czynności opodatkowanej jak i niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i

    usług, którzy na czas sprawnie obsłużą zadania związane z gospodarką wodociągowo-
    kanalizacyjną. Usługi dostarczania wody i odprowadzania ścieków są czynnościami
    opodatkowanymi, dlatego Gmina obciąża odbiorców fakturami VAT ze stawką 8%.
    Stanowisko do pytania nr 2
    Gmina jako czynny podatnik od towarów i usług, o którym mowa art. 15 ust. 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, jest uprawniona do pełnego odliczenia podatku VAT z faktur
    dokumentujących ponoszone wydatki związanych z zakupem paliwa do samochodu
    wykorzystywanego wyłącznie do działalności gospodarczej w myśl art. 86a ust. 4 pkt 1
    ustawy o VAT.
    Na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim
    towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi, o którym mowa art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120
    ust. 17 i 19 oraz art. 124. Czynności związane z gospodarką wodociągowo–kanalizacyjną są
    to czynności opodatkowane podatkiem VAT należnym od faktur sprzedaży za
    odprowadzenie ścieków i zużytą wodę ze stawką podatku 8% oraz przyporządkowanych
    do nich kosztów faktur zakupu np. paliwa, do czynności związanych z naprawą, spisem
    odczytów wodomierzy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm. ) – zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i
    usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Zasada ta wyklucza zatem możliwość
    dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami w
    przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Dodatkowo ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek
    pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek
    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.
    Tylko podatnik podatku od towarów i usług, w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej ma prawo do odliczenia podatku.

    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że wyłączenie organów
    władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od
    towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo#przedmiotowy. W celu skorzystania
    przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch
    kumulatywnych warunków:
      czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane
      przez ściśle określone podmioty,
      ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te
      podmioty władztwa publicznego.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.

    W myśl art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie wskazanej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Na podstawie § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez

        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego – rozumie się przez to:
      a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
      b) jednostkę budżetową,
      c) zakład budżetowy.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jego poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W ww. rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    W myśl z § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
                          X = A x 100/DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Powołany przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności

    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    W celu odliczenia podatku naliczonego w pierwszej kolejności podatnik winien
    przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności
    (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym
    podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością
    opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w
    całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki
    służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do
    celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której
    mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku wystąpienia także czynności
    zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy. Uprawnienie do dokonania obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie przysługuje w przypadku
    nabycia towarów i usług, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od
    podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
    Kwestie dotyczące odliczenia podatku od towarów i usług związanego z pojazdami
    samochodowymi zostały uregulowane przepisami art. 86a ustawy.
    Zgodnie z art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
      W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej
      z faktury otrzymanej przez podatnika.
    Stosownie do zapisu art. 86a ust. 2 ustawy:
      Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1,
      zalicza się wydatki dotyczące:
      1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich
        części składowych;
      2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub
        innej umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż
        wymienione w pkt 3;
      3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu,
        wykorzystywanych do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji
        tych pojazdów oraz innych towarów i usług związanych z eksploatacją lub
        używaniem tych pojazdów.
    Jak stanowi art. 2 pkt 34 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pojazdach samochodowych – rozumie się
      przez to pojazdy samochodowe w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o
      dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony.
    Zatem zgodnie z ww. regulacjami podatnikowi przysługuje ograniczone do 50% prawo
    do odliczenia podatku w odniesieniu do wszystkich wydatków związanych z pojazdami
    samochodowymi przeznaczonymi do użytku „mieszanego”.
    Dla celów stosowania tego ograniczenia, za wykorzystywanie „mieszane” należy rozumieć
    fakt, że w odniesieniu do pojazdu wykorzystywanego w działalności gospodarczej istnieje

    możliwość jego użycia również do celów niezwiązanych z tą działalnością, np. do celów
    prywatnych. Wystarczy przy tym możliwość nawet tylko jednorazowego użycia pojazdu
    do celów prywatnych, aby uznać, że pojazd może być wykorzystywany w sposób
    „mieszany”.
    Nie jest przy tym istotny moment, w którym użycie to ma miejsce podczas całego
    okresu użytkowania przez podatnika danego pojazdu, żeby uznać ten pojazd za
    wykorzystywany do celów „mieszanych”.
    Od tej zasady występują także wyjątki.
    Na podstawie art. 86a ust. 3 ustawy:
      Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
      a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
      b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z kierowcą,
        jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu drogowym
        wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.
    W świetle art. 86a ust. 4 ustawy:
      Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
      gospodarczej podatnika, jeżeli:
      1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
        ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
        prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
        wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
      2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z
        działalnością gospodarczą jest nieistotne.
    W myśl art. 86a ust. 5 ustawy:
      Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
      pojazdów samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
      a) odprzedaży,
      b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
      c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
        lub innej umowy o podobnym charakterze
      – jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych pojazdów
      stanowi przedmiot działalności podatnika;
      2) w odniesieniu do których:
      a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
        zgodnie z ust. 1 lub
      b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
        kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Zgodnie z art. 86a ust. 6 ustawy:

      Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
      pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
      zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności.
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
      Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
      1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
      2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
      3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
        prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień
        zakończenia prowadzenia ewidencji;
      4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
        wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
      a) kolejny numer wpisu,
      b) datę i cel wyjazdu,
      c) opis trasy (skąd – dokąd),
      d) liczbę przejechanych kilometrów,
      e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
      – potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
      zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
      podatnikiem;
      5) liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz
        na dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    W świetle art. 86a ust. 9 ustawy:
      Do pojazdów samochodowych, o których mowa w ust. 4 pkt 2, należą:
      1) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, mające jeden rząd siedzeń,
        który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub
        trwałą przegrodą:
      a) klasyfikowane na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
        wielozadaniowy, van lub
      b) z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków;
      2) pojazdy samochodowe, inne niż samochody osobowe, które posiadają kabinę
        kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu
        ładunków jako konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu;
      3) pojazdy specjalne, które spełniają również warunki zawarte w odrębnych
        przepisach, określone dla następujących przeznaczeń:
      a) agregat elektryczny/spawalniczy,
      b) do prac wiertniczych,
      c) koparka, koparko-spycharka,
      d) ładowarka,
      e) podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
      f) żuraw samochodowy
      – jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o ruchu drogowym wynika, że
      dany pojazd jest pojazdem specjalnym.

    Jak wynika z art. 86a ust. 12 ustawy:
      Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
      samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
      mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych
      pojazdach w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
      poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami, nie później jednak niż w dniu
      przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3.
    Na podstawie art. 86a ust. 13 ustawy:
      W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się,
      że pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej
      podatnika dopiero od pierwszego dnia miesiąca, w którym podatnik złoży tę
      informację.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od zakupu
    samochodu i paliwa do samochodu używanego na potrzeby konserwatorów w celu
    obsługi infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, służącej zarówno do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, jak i do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu.
    Jak Państwo wskazali, zakupiony używany samochód będzie służył zarówno do czynności
    opodatkowanych, jak i do czynności niepodlegających opodatkowaniu, czyli do całej
    infrastruktury wodociągowej i kanalizacyjnej. Wszystkie czynności, które są związane z
    działalnością wodociągową i kanalizacyjną w zakresie ponoszenia kosztów np. zakup
    materiałów, są opisywane szczegółowo przez pracowników merytorycznych co do zakresu
    prac i miejsca wykonywania. Dlatego istnieje możliwość bezpośredniego
    przyporządkowania poniesionych wydatków. W takim samym przypadku zakup paliwa
    będzie również wydatkiem przyporządkowanym do samochodu, czyli do zadań
    wodociągowo-kanalizacyjnych.
    Tym samym w niniejszej sprawie przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków
    związanych z zakupem samochodu – ale również paliwa do niego – w pierwszej kolejności
    powinny znaleźć odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe, podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
      zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej
      na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
      VAT) oraz
      obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych
      wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że są Państwo zobowiązani do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane

    przez Państwa metody, czy też sposoby, na podstawie których dokonają Państwo
    wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego
    związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest
    dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na
    Państwu.
    Przy czym korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów w rozporządzeniu określił dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych
    przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć. Jednocześnie w
    przypadku, gdy ww. zakupy będą związane ze świadczeniem przez Państwa usług, to do
    wyliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy, uwzględnia się
    zasady określone w § 3 ust. 2 rozporządzenia.
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18 Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych – urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują
    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności Gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy – System Informacji
    Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany w
    rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności gminy, to nie
    uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Z wniosku wynika, że metoda, którą Państwo się posługują jest oparta na proporcji ilości
    zużytych metrów sześciennych wody i ścieków określana jako prewspółczynnik
    metrażowy. Odliczają Państwo podatek VAT z faktur dokumentujących wydatek od
    czynności opodatkowanych i niepodlegających VAT prewspólczynnikiem na podstawie

    zastosowanego wzoru, uwzględniając ogólne zużycie wody i ścieków z Państwa terenu w
    stosunku do ilości ogólnego zużycia i zużycia przez jednostki scentralizowane
    przedstawione według poniższego wzoru:
                    P = CZO/(CZO + CZN) * 100%
    gdzie:
    P – Prewspółczynnik,
    CZO - Czynności opodatkowane (średnioroczne zużycie wody i ścieków przez
    mieszkańców),
    CZN - Czynności niepodlegające (średnioroczne zużycie wody i ścieków przez jednostki
    scentralizowane).
    Jak Państwo podają, wybierając metodę liczenia prewspółczynnika kierowali się Państwo
    możliwością wyboru wynikającego z ustawy - art. 86 ust. 2h, zgodnie z którym w
    przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy
    wydane na podstawie ust. 22 uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na
    podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może
    zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Metoda wskazana w rozporządzeniu Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników oparta jest na kryterium
    obrotowym i założeniu, że obrotem z działalności gminy jest suma jej dochodów z
    działalności gospodarczej oraz dochodów z innych źródeł, niemających charakteru
    gospodarczego.
    Dokonany przez Państwa wybór metody najbardziej odzwierciedla jej charakter
    działalności gospodarczej przy infrastrukturze wodno-ściekowej. Główną Państwa
    działalnością jest sprzedaż z tytułu zużycia wody i odprowadzenia ścieków. Zakupy, które
    są dokonywane, z łatwością można przyporządkować do tego typu działalności.
    Przedstawiony sposób jest rzetelny, a Państwo mają możliwość przedstawienia swojego
    typu działalności w bardziej gospodarczym charakterze.
    Analizując przedstawione okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa
    należy stwierdzić, że przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku nie może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Mając na uwadze
    Państwa wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób wyliczenia proporcji należy stwierdzić, że
    metoda ta nie będzie zapewniać dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Jak Państwo wskazali, dane w celu kalkulacji przedstawionej przez Państwa proporcji są
    zebrane w oparciu o spis z liczników wodomierzy w ilości 19 084 szt., a tylko w 11
    przypadkach dane zużycia wody wynikają z ankiety, co oznacza szacunkowy pobór wody
    bez użycia wodomierza.
    Budynki, które korzystają z Państwa wodociągu posiadają wodomierze atestowane,
    jedynie w przypadku 11 sztuk przyłączy, które nie posiadają zamontowanych wodomierzy,
    odczyty są dokonywane na podstawie wywiadu i spisanej ankiety.
    Pomiary są dokonywane we wszystkich punktach, do których jest dostarczana woda, a w
    przypadku zużycia wody do celów technologicznych, np. do płukania drogi, są zakładane
    wodomierze, przy płukaniu hydrantów obliczane jest zużycie szacunkowo.

    W zastosowanej przez Państwa metodzie do obliczenia prewspółczynnika ujmowana jest
    każda zaewidencjonowana ilość zużycia wody i ścieków.
    Tym samym wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika nie odzwierciedla, w jakim
    stopniu wykorzystują Państwo zakupiony do obsługi sieci wodno-kanalizacyjnej
    samochód i paliwo do jego napędu do działalności gospodarczej, a w jakim do
    działalności innej niż gospodarcza. Zaproponowana metoda obliczenia proporcji jest
    nieprecyzyjna i powoduje wątpliwości odnośnie do zakresu czynności opodatkowanych
    i czynności niepodlegających opodatkowaniu, wykonywanych przy użyciu infrastruktury
    wodno-kanalizacyjnej. Wskazany sposób kalkulacji prewspółczynnika nie odzwierciedla
    więc rzeczywistego stopnia wykorzystania przez Państwa infrastruktury wodociągowej i
    kanalizacyjnej do działalności gospodarczej oraz do działalności innej niż gospodarcza.
    Należy tu w szczególności wziąć pod uwagę fakt, że w przypadku 11 sztuk przyłączy, które
    nie posiadają zamontowanych wodomierzy, odczyty są dokonywane na podstawie
    wywiadu i spisanej ankiety. Podobnie w przypadku zużycia wody do celów
    technologicznych, oprócz sytuacji np. płukania drogi, gdzie są zakładane wodomierze, przy
    płukaniu hydrantów obliczane jest zużycie szacunkowo.
    Ww. szacunkowe ustalenie danych dotyczących zużycia wody - na podstawie wywiadu i
    spisanej ankiety, niemające podstaw w obowiązujących przepisach prawa, przyjętych
    normach czy innych powszechnie uznanych kryteriach powoduje, że metoda wskazana
    przez Państwa nie daje możliwości dokładnego, obiektywnego i najbardziej rzetelnego
    wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj
    działalności, do wykonywania której infrastruktura oraz zakupiony do jej obsługi
    samochód i paliwo do jego napędu są wykorzystywane.
    Zatem w tym konkretnym przypadku nie są Państwo uprawnieni do odliczenia części
    podatku naliczonego od wydatków - zakupu samochodu i paliwa przeznaczonego do jego
    napędu, przeznaczonych na potrzeby przemieszczenia się pracowników obsługujących
    gospodarkę wodno-ściekową, przy zastosowaniu rzeczywistego prewspółczynnika
    obliczonego jako stosunek średniorocznego zużycia wody i ścieków przez mieszkańców
    (czynności opodatkowane), do sumy średniorocznego zużycia wody i ścieków przez
    jednostki scentralizowane (czynności nieopodatkowane).
    Tym samym w celu odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków powinni
    Państwo stosować sposób określenia proporcji (prewspólczynnik) urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego, tj. Urzędu Gminy (...), z uwzględnieniem zasad
    określonych w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia.
    Kolejno – po ustaleniu powyżej zasad odliczenia podatku naliczonego w związku z
    nabyciem samochodu i paliwa do tego samochodu, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza
    - z uwagi na przedmiot wniosku kluczową rolę w kwestii prawa do częściowego odliczenia
    podatku naliczonego odgrywa przepis art. 86a ust. 1 ustawy.
    Jak wynika z ww. uregulowań art. 86a ustawy zasadą jest, że w przypadku pojazdów
    samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, tj.
    samochodu, o którym mowa w przedmiotowym wniosku, podatnikowi przysługuje prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w ograniczonej
    wysokości.
    W przypadku pojazdów samochodowych wykorzystywanych do użytku mieszanego,
    podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia 50% podatku naliczonego z tytułu wydatków
    dotyczących nabycia tych pojazdów, rat leasingowych oraz innych wydatków – m.in. paliw
    wykorzystywanych do ich napędu. Natomiast to ograniczone prawo nie ma zastosowania

    w przypadku wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika.
    Z treści cytowanych przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100% kwoty
    podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z
    zakupem i eksploatacją samochodu osobowego w sytuacji, gdy pojazd ten jest
    wykorzystywany wyłącznie do celów prowadzenia działalności gospodarczej – do
    czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego
    wykorzystywania wyłącznie do działalności musi być rozpatrywany w kategoriach
    obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia podatku VAT muszą zostać spełnione
    łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w
    ustalonych przez niego zasadach jego używania wyklucza użycie go do celów prywatnych
    oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać potwierdzone prowadzoną przez
    podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu pojazdu zarówno w przypadku
    wykorzystywania samochodu do użytku służbowego i w sytuacji, gdy pojazd jest używany
    do celów prywatnych. Niezbędnym elementem warunkującym uznanie, że mamy do
    czynienia z samochodem wykorzystywanym wyłącznie w działalności gospodarczej jest
    również – określony w art. 86 ust. 12 ustawy – wymóg zgłoszenia (w ściśle określonym
    terminie) faktu takiego sposobu wykorzystywania pojazdu naczelnikowi urzędu
    skarbowego.
    Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić
    wyeliminowanie użytku prywatnego używanego przez niego pojazdu samochodowego dla
    celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do
    specyfiki działalności i sposobu używania pojazdów. Określone przez podatnika zasady
    używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest wykorzystywany
    wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego użytku. Przy czym
    użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości
    użytku pojazdu do celów prywatnych.
    Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności sprawy należy stwierdzić, że
    dochowają Państwo należytej staranności, aby wykluczyć możliwość użycia pojazdu do
    celów prywatnych.
    Wprowadzą Państwo procedury dotyczące wykorzystania samochodu tylko do użytku
    służbowego w zakresie działalności wodno-kanalizacyjnej. Aby wykluczyć możliwość użycia
    samochodu do celów prywatnych, zamontowali Państwo po zakupie samochodu i
    przyjęciu go na stan urządzenie monitorujące GPS. Użytkownicy mają obowiązek, aby po
    godzinach pracy lub po wykonaniu zadania służbowego pozostawić samochód wyłącznie
    na parkingu należącym do Państwa (Gminy). Dodatkowo planowany wyjazd, zlecony przez
    kierownika, jest zapisywany w ewidencji przebiegu pojazdu. Ewidencja posiada nr wpisu,
    opis trasy, cel wyjazdu, liczbę przejechany km oraz podpis osoby, która korzysta z
    wyjazdu. Nadzorowanie pojazdu jest w obowiązkach kierownika referatu infrastruktury i
    inwestycji, który nadzoruje, zleca i sprawdza wszystkie czynności podległych mu
    pracowników, tj. m.in. konserwatorów sieci urządzeń wodociągów, kanalizacji i
    oczyszczalni.
    Paliwo jest rozliczane na podstawie karty pojazdu. Ilość zużytego paliwa będzie
    monitorowana dzięki prowadzonej ewidencji przebiegu pojazdu. Każda faktura zakupu
    jest wystawiona do ściśle określonego pojazdu z podaniem nr rejestracyjnego pojazdu,
    która jest potrzebna do rozliczenia paliwa, a także do prowadzenia odpowiedniej
    ewidencji księgowej.
    Jednocześnie wskazali Państwo, że będzie prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu
    według art. 86a ust. 6-7 ustawy. Ewidencja przebiegu pojazdu będzie prowadzona od dnia
    rozpoczęcia wykorzystywania pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika do dnia zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do
    tej działalności. Zamierzają Państwo złożyć druk VAT-26 w terminie do 25 dnia miesiąca
    następującego po miesiącu, w którym poniosą Państwo pierwszy wydatek związany z tymi

    pojazdami, nie później jednak niż w dniu przesłania ewidencji, o której mowa w art. 109
    ust. 3 w celu informacji o zakupionym samochodzie.
    Ograniczenia, o których mowa w art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy, nie mają zastosowania w
    opisanej we wniosku sytuacji.
    Zatem nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku naliczonego, zarówno od zakupu
    samochodu, jak również paliwa do napędu tego pojazdu, używanego na potrzeby
    konserwatorów w celu obsługi infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, służącej
    zarówno do czynności opodatkowanych, jak i niepodlegających opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, przy zastosowaniu innego sposobu obliczenia proporcji, tj.
    prewspółczynnika „metrażowego”, wyliczonego jako stosunek czynności opodatkowanych
    - średnioroczne zużycie wody i ścieków przez mieszkańców, do sumy czynności:
    opodatkowanych - średnioroczne zużycie wody i ścieków przez mieszkańców i czynności
    niepodlegających opodatkowaniu - średnioroczne zużycie wody i ścieków przez jednostki
    scentralizowane.
    Mają Państwo prawo do odliczenia części podatku naliczonego od zakupu samochodu, jak
    również paliwa używanego do jego napędu przy zastosowaniu prewspółczynnika urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, tj. Urzędu Gminy (...), zgodnie z
    zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz § 3 ust. 2 rozporządzenia. Zakres
    tego prawa nie będzie ograniczony w oparciu o uregulowania art. 86a ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje

    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.