Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-968/11/TK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-12-12
Teza: Czy sporządzanie w spółce jawnej spisu z natury raz w roku na ostatni dzień roku podatkowego i korygowanie kosztów o wartości niezużytych materiałów i niesprzedażnych wyrobów gotowych oraz produkcji w toku będzie wystarczające dla prawidłowego ustalenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnika spółki jawnej
Słowa kluczowe: księgi-księgi rachunkowe; spis-spis z natury; spółki-spółka jawna; wspólnik; zaliczka-zaliczka miesięczna; zaliczka-zaliczka na podatek
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 września 2011 r. (data wpływu 19 września 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki jawnej. Przedmiotem działalności spółki jest:

*   10.11.2 – przetwarzanie i konserwacja mięsa, z włączeniem mięsa z drobiu,
*   10.13.Z – produkcja wyrobów z mięsa, włączając wyroby z mięsa drobiowego,
*   47.22.Z – sprzedaż detaliczna mięsa i wyrobów z mięsa prowadzona w wyspecjalizowanych sklepach.

Zgodnie z przepisami ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447 ze zm.) spółka jest małym przedsiębiorcą w rozumieniu art. 105 tej ustawy. Spółka zatrudnia rocznie około 40 pracowników. Zgodnie z przyjętą polityką rachunkowości koszty ewidencjonowane są zgodnie z art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. nr 152, poz. 1233 ze zm.) polegającej na odpisywaniu w koszty wartości materiałów i towarów na dzień ich zakupu, a także wyrobów gotowych i jego wyceny oraz korekty kosztów o wartości tego stanu nie później niż na dzień bilansowy (w spółce 1 x miesiąc). Okresem sprawozdawczym w spółce jest rok kalendarzowy. Podatnik opłaca zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu bycia wspólnikiem w wyżej wymienionej spółce jako podatek liniowy z częstotliwością każdego miesiąca. W celu opłacania zaliczek na podatek dochodowy spółka dokonuje spisu z natury materiałów bezpośrednich oraz stanu niesprzedanych wyrobów gotowych i produkcji w toku na ostatni dzień każdego miesiąca w celu skorygowania kosztów uzyskania przychodów i zaliczenia kosztów w czasie kiedy osiągnięte zostały odpowiadające im przychody. Wnioskodawca wskazuje, że ostatnie interpretacje indywidualne organów skarbowych dopuszczają sporządzanie spisu z natury tylko na koniec roku kalendarzowego. Wnioskodawca nadmienia, że zapasy w postaci surowca mięsnego są kupowane kilka razy w tygodniu, pozostałe materiały bezpośrednie około 2 razy na miesiąc. Wyroby gotowe w ciągu kilku dni od daty produkcji są sprzedawane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sporządzanie w spółce jawnej spisu z natury raz w roku na ostatni dzień roku podatkowego i korygowanie kosztów o wartości niezużytych materiałów i niesprzedażnych wyrobów gotowych oraz produkcji w toku będzie wystarczające dla prawidłowego ustalenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnika spółki jawnej.

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji zastosowania uproszczenia w zakresie ewidencji zapasów wynikających z art. 17 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości prawidłowe jest ustalanie stanu niesprzedanych materiałów, wyrobów gotowych, produkcji w toku raz w roku na dzień bilansowy t.j. 31 grudnia w celu ustalenia miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Zastosowane uproszczenie wynikające z ustawy o rachunkowości nie pozostaje w sprzeczności z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych bowiem stosownie do art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnicy są zobowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej zgodnie z odrębnymi przepisami w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu do opodatkowania. Dochód ten stanowi dochód pomniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów zaliczone uprzednio w koszty uzyskania przychodów. Natomiast moment potrącenia kosztów uzyskania przychodów reguluje art. 22 ust. 5, 5a, 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który określa, że koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami są potrącane w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały przychody zatem sporządzenie spisu z natury raz w roku i korekta kosztów o wysokość remanentu końcowego umożliwia wyłączenie kosztów nie związanych z przychodami w danym roku podatkowym. Wartość niesprzedanych materiałów wyrobów gotowych i produkcji w toku będzie stanowić koszty uzyskania przychodów w roku następnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) nie regulują kwestii częstotliwości dokonywania remanentu przez podatników prowadzących księgi rachunkowe.

Odrębne przepisy, dotyczące prowadzenia ewidencji rachunkowej zawiera ustawa z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zm.).

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, u podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

A zatem, o ile Wnioskodawca prowadzi księgi rachunkowe prawidłowo, t.j. zgodnie z przepisami wskazanej powyżej ustawy o rachunkowości, to księgi te będą stanowiły podstawę dla ustalenia dochodu z prowadzonej działalności, przy czym dochód ten winien być zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki nie stanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Zatem, aby uznać wydatek za koszt uzyskania przychodów, muszą być spełnione następujące warunki:

*   poniesiony wydatek musi mieć bezpośredni lub pośredni wpływ na powstanie przychodu, lub mieć na celu zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   wydatek nie może znajdować się w katalogu kosztów określonych w art. 23 ust. 1 ustawy,
*   wydatek jest prawidłowo udokumentowany.

Koszty materiałów, towarów i wyrobów gotowych stanowią koszty bezpośrednio związane z przychodami z prowadzonej działalności gospodarczej.

Podatkowe zasady potrącalności kosztów bezpośrednich w przypadku podatników prowadzących księgi rachunkowe ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych reguluje w art. 22 ust. 5-5b.

W myśl art. 22 ust. 5 ww. ustawy, u podatników prowadzących księgi rachunkowe koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 5a i 5b.

Z kolei na podstawie art. 22 ust. 5a cyt. ustawy, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

1.  sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
2.  złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego

*   są potrącalne w roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody.

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po dniu, o którym mowa w ust. 5a pkt 1 albo pkt 2, są potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane jest zeznanie (art. 22 ust. 5b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Przytoczone przepisy nie stanowią zatem przeszkody dla stosowania metody księgowania kosztów opisanej we wniosku, jeżeli przy jej zastosowaniu nie zostaną naruszone uregulowane w tych przepisach zasady potrącalności kosztów bezpośrednich w roku podatkowym.

Reasumując, sporządzanie w spółce spisu z natury raz w roku i korygowanie kosztów o wartość niezużytych materiałów, niesprzedanych towarów i wyrobów gotowych na koniec roku podatkowego (kalendarzowego) jest wystarczające dla prawidłowego ustalania miesięcznych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych wspólnika spółki jawnej.

Podkreślić należy, że cytowany powyżej art. 24 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustanawia zasadę ustalania dochodu podatników, do których mają zastosowanie zasady rachunkowości w oparciu o prawidłowo prowadzone księgi rachunkowe. Zatem, dla prawidłowego i zgodnego z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustalenia dochodu do opodatkowania konieczne jest również prawidłowe, zgodne z przepisami ustawy o rachunkowości dokonywanie zapisów w księgach.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.