Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.26.2018.1.ASZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-01
Teza: - uznanie działań opisanych we wniosku prowadzonych przez Wnioskodawcę w trakcie trwania imprez plenerowych za czynności związane z działalnością gospodarczą; - odliczenia proporcją podatku naliczonego od zakupu towarów i usług ponoszonych na organizację imprez plenerowych.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2018 r. (data wpływu 12 stycznia 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   uznania działań opisanych we wniosku prowadzonych przez Wnioskodawcę w trakcie trwania imprez plenerowych za czynności związane z działalnością gospodarczą – **jest prawidłowe**
*   odliczenia proporcją podatku naliczonego od zakupu towarów i usług ponoszonych na organizację imprez plenerowych –**jest nieprawidłowe**

UZASADNIENIE

W dniu 12 stycznia 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług uznania działań opisanych we wniosku prowadzonych przez Wnioskodawcę w trakcie trwania imprez plenerowych za czynności związane z działalnością gospodarczą oraz odliczenia proporcją podatku naliczonego od zakupu towarów i usług ponoszonych na organizację imprez plenerowych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

C. (Wnioskodawca) jest Samorządową Instytucją Kultury wpisaną do rejestru prowadzonego przez Burmistrza A. pod nr x. Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W roku bieżącym oraz w latach poprzednich odliczał 100% podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, które dotyczą wyłącznie sprzedaży opodatkowanej (np. imprezy biletowane, sprzedaż towarów w Galerii R., sprzedaż gazety „N.”, sprzedaż reklamy w „T.” oraz na stronie internetowej, sprzedaż biletów do Kina Ś.) oraz proporcją, albowiem oprócz usług opodatkowanych świadczy także usługi zwolnione z podatku VAT (np. zajęcia dla dzieci).

Podstawowym celem statutowym działalności C. jest prowadzenie działalności kulturalnej i rekreacyjnej na terenie Gminy. Podstawowe zadania to:

*   organizowanie imprez artystycznych i rozrywkowych, w tym przedstawień teatralnych, koncertów, wystaw artystycznych,
*   organizowanie gminnych, regionalnych i ogólnopolskich festiwali i przeglądów,
*   prowadzenie działalności filmowej,
*   prowadzenie zajęć i warsztatów artystycznych oraz kół zainteresowań,
*   prowadzenie i organizowanie działalności zespołów muzycznych, tanecznych i folklorystycznych,
*   promocje lokalnej kultury i lokalnych twórców,
*   organizowanie różnych form wypoczynku dla dzieci, młodzieży i dorosłych,
*   prowadzenie działalności wydawniczej i redakcyjnej,
*   prowadzenie lokalnego radia i portali internetowych,
*   prowadzenie marketingu w zakresie kultury i innej działalności wykonywanej na mocy porozumienia między Gminą a C.

Przedmiotowe zadania realizowane są poprzez zaoferowanie społeczności bogatej oferty kulturalnej (aby jednak zaspokoić potrzeby kulturalne większości odbiorców w dużym stopniu wydarzenia organizowane przez C. są odpłatne (np. zajęcia i warsztaty) i biletowane (np. koncerty, spektakle teatralne, występy kabaretów, spotkania z cyklu „A.”, czy „S.”) ze względu na to, iż dotacja podmiotowa od Organizatora tylko w niewielkiej części pokrywa koszty organizacji tych wydarzeń).

W ofercie tej znajduje się też organizacja cyklicznych imprez plenerowych takich jak B. (organizowana z okazji Dnia Dziecka), czy Festiwal P. (urządzany z okazji święta Miasta, który w ubiegłym roku w związku z obchodami 250 lat alokacji A. miał charakter kilku koncertów).

Organizacja powyższych imprez finansowana jest z przychodów własnych C. (przede wszystkim ze sprzedaży reklam dla firm), dotacji podmiotowej uzyskanej od Organizatora oraz darowizn pozyskanych od darczyńców. Wstęp na B. oraz Festiwal P. jest wolny (bezpłatny). W przypadku, gdy opisywane imprezy plenerowe są organizowane na stadionie miejskim, gdzie istnieje możliwość wydzielenia terenu z ograniczonym dostępem (na trybunach stadionu) ze względu na możliwość skorzystania z miejsc siedzących i zadaszania, dla osób chętnych prowadzona jest sprzedaż biletów, pozostały zaś obszar jest niebiletowany.

Podczas trwania ww. imprez świadczone są następujące usługi:

*   promocja i reklama sponsorów podlegające opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   dzierżawa powierzchni pod działalność handlową, gastronomiczną, rozrywkową podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   sprzedaż biletów na wydzielone sektory (w przypadku imprez organizowanych na stadionie miejskim) podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 8%,
*   sprzedaż gadżetów na własnym stoisku C. np. koszulek „Z. A.”, piersiówek z logo A., sprzedaż wydanych przez C. książek: „B.” oraz „L.” opodatkowanych stawką VAT 5%, a także papeterii okolicznościowych wydanych z okazji 250 lat Alokacji A. opodatkowanych stawką VAT 23% oraz znaczków okolicznościowych zwolnionych z podatku VAT.

Powyżej opisane usługi świadczone przez C. są prowadzone w ramach jego działalności gospodarczej.

Ponadto prowadzone są również działania promocyjne i marketingowe mające na celu rozreklamowanie kolejnych imprez i wydarzeń (w większości odpłatnych – biletowanych) organizowanych przez C. (roznoszone są ulotki oraz na telebimie wyświetlane są zapowiedzi kolejnych imprez i wydarzeń).

Ze względu na fakt, iż w trakcie imprez B. oraz Festiwal P., które posiadają charakter nieodpłatny, świadczone są usługi opodatkowane, takie jak wymienione powyżej, Wnioskodawca nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych w związku z organizacją imprezy kosztów odrębnie do czynności opodatkowanych czy czynności nieopodatkowanych. Dotyczy to np. kosztów wynajmu sceny, oświetlenia, nagłośnienia, dostawy mediów, ochrony, najmu toalet, dekoracji itp., które są kosztami wspólnymi organizacji ww. imprez, na których świadczone są wymienione powyżej usługi opodatkowane np. usługi najmu i reklamy oraz usługi kulturalne niepodlegające (w części, gdzie brak jest sprzedaży biletów i wstęp jest wolny) podatkowi VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w świetle przedstawionego stanu faktycznego Wnioskodawca może uznać prowadzone w trakcie imprez B. oraz Festiwal P. działania:

*   promocja i reklama sponsorów podlegające opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   dzierżawa powierzchni pod działalność handlową, gastronomiczną, rozrywkową podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   sprzedaż biletów na wydzielone sektory (w przypadku imprez organizowanych na stadionie miejskim) podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 8%,
*   sprzedaż gadżetów na własnym stoisku C.: np. koszulek „Z.”, piersiówek z logo A., sprzedaż wydanych przez C. książek: „B.” oraz „L.” opodatkowanych stawką VAT 5%, a także papeterii okolicznościowych wydanych z okazji 250 lat Alokacji A. opodatkowanych stawką VAT 23% oraz znaczków okolicznościowych zwolnionych z podatku VAT,
*   oraz podejmowane podczas trwania ww. imprez działania promocyjne i marketingowe polegające na rozdawaniu ulotek i wyświetlaniu na telebimie zapowiedzi przyszłych (biletowanych) imprez,

jako czynności związane z działalnością gospodarczą i w związku w powyższym może on stosować odliczenia proporcją podatku VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na organizację takich imprez plenerowych?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Jak przedstawiono powyżej, Wnioskodawca w związku z organizacją imprez plenerowych B. oraz Festiwal P. wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (np. sprzedaż reklamy. wynajem stoisk, sprzedaż gadżetów) oraz niepodlegające opodatkowaniu (wstęp wolny na imprezę plenerową).

Jednocześnie Wnioskodawca uważa, że organizacja imprez plenerowych B. oraz Festiwal P. wykonywana jest w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów l usług (Dz U.2017.1221), albowiem C. jest w stanie przyporządkować wszystkie wydatki związane z realizacją przedmiotowych imprez.

Mając na uwadze obowiązujące przepisy, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że istnieje kilka przesłanek stwierdzających, że imprezy plenerowe B. oraz Festiwal P. ma pośredni związek z czynnościami opodatkowanymi, w stosunku do których przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Na imprezach tych prowadzone jest zawsze świadczenie usług przez C. w ramach jego działalności gospodarczej w postaci:

*   promocji i reklamy sponsorów podlegające opodatkowana stawką VAT 23%.
*   dzierżawy powierzeni pod działalność handlową, gastronomiczną, rozrywkową podlegające opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   sprzedaży biletów na wydzielone sektory (w przypadku imprez organizowanych na stadionie miejskim) podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 8%,
*   sprzedaży gadżetów na własnym stoisku C. np. koszulek „Z.” piersiówek z logo A., sprzedaż wydanych przez C. książek „B.” oraz „L.” opodatkowanych stawką VAT 5%. a także papeterii okolicznościowych wydanych z okazji 250 lat Alokacji A. opodatkowanych stawką VAT 23% oraz znaczków okolicznościowych zwolnionych z podatku VAT.

Prowadzone są również działania promocyjne takie jak np. rozdawanie ulotek oraz wyświetlanie na telebimie zapowiedzi kolejnych imprez biletowanych organizowanych przez C. Działania te mają więc na celu promocję C. i przede wszystkim zwiększenie sprzedaży biletów na inne realizowane przez C. odpłatne przedsięwzięcia. Ponadto gadżety sprzedawane podczas imprez plenerowych na stoisku C. (koszulki, książki itp.) nie służą jedynie uzyskaniu przychodów w dwu imprezy, ale przede wszystkim promocji prowadzonej przez C. w ramach jego działalności gospodarczej Galerii „R.”, gdzie oprócz sprzedawanych podczas imprezy gadżetów, można nabyć również inne towary, w tym wyroby lokalnych artystów. Pomimo tego, że przedmiotowe imprezy plenerowe w pierwszej kolejności skierowane są do społeczeństwa lokalnego, reklamowane są także poza gminą A. (w formie banerów na trasie /do A., do/z K., B. i O., plakatów rozwieszanych w okolicznych miejscowościach, a także wspomnianych powyżej miastach w postaci reklamy w „K.” – gazecie, która swoim zasięgiem obejmuje powiaty: b. c., o., w., s. i ż., a także jako informacje ogólnodostępne na promu F. C. i portal „W.”). Tego typu kroki mają na celu nie tylko pozyskanie nowych nabywców usług oferowanych przez C. ale również mogą wpływać korzystnie na wzrost sprzedaży w reklamowych podczas imprez plenerowych firmach, które przez to chętniej udzielają C. wsparcia, w szczególności w postaci zakupu reklamy nie tylko podczas wspomnianych imprez plenerowych, ale także na imprezach biletowanych, w N., „T.”, czy też na stronie internetowej „N.”), a takie w formie darowizn. Należy przy tym wskazać, że prowadzone działania promocyjne przez C. są nakierowane przede wszystkim na wzrost sprzedaży pozostałych imprez i wydarzeń, które są w większości odpłatne – biletowane tj. prowadzone w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez C. Wobec powyższego, w kontekście obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa czynności, wykonywane przez C. w celu organizacji kulturalnych imprez plenerowych B. oraz Festiwal P. wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ww. ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 119 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt la ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Stosownie do powyższych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenie dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami. Ustawa nie precyzuje jednak, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi te muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni, jak w przypadku poniesionych wydatków na organizacją powyższych imprez plenerowych, które wiążą się z całokształtem funkcjonowania C.

Powyższe stanowisko jest zgodne z wyrokiem TSUE w sprawie C-126/14, w którym m.in. stwierdzono „jednak jak wskazała rzecznik generalna w pkt 33 i 34 opinii, Trybunat przyznał podatnikom prawo do odliczenia podatku VAT nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a transakcją lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy poniesione wydatki należą do kosztów ogólnych tego podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Tego rodzaju wydatki mają bowiem bezpośredni i ścisły związek z całością działalności gospodarczej podatnika (por podobnie wyroki Imestrand, C-435/05, EU C 2007 57. pkt 24 SKF, C-29.08. EU:C 2009 665 pkt 5).

Ponadto zgodne z art. 43 ust. 17 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnienie, o których mowa w ust 1 pkt 33 lit. a) mają zastosowanie do dostawy towarów i świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli

1.  nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodne z ust. 1 pkt 33 lit a) lub
2.  ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywane tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zwolnienia z pkt 33 lit. a). mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe (art. 43 ust. 17a ustawy o VAT).

Dodatkowo zwolnienia, o którym mowa w pkt 33 lit a), stosuje się pod warunkiem, że podmioty wykonują czynności, o których mowa w tych przepisach nie osiągają w sposób systematyczny zysków z tej działalności, a w przypadku ich osiągnięcia są one przeznaczana w całości na kontynuację lub doskonalenie świadczonych usług (art. 43 ust. 18 ustawy o VAT).

Można zatem stwierdzić, że podejmowane podczas powyższych niebiletowanych imprez plenerowych, wszelkie działania promocyjne i marketingowe skutkujące poszerzaniem grona odbiorców odpłatnych usług oferowanych przez Centrom, spełniają przesłanki do uznania ich za związane z działalnością gospodarczą, a poniesione wydatki na ich organizację mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami.

Należy tutaj podkreślić, że nadrzędnym (statutowym) celem działalności C. jest tworzenie, upowszechnianie i ochrona kultury, który realizowany jest poprzez działania nieodpłatne (np. prowadzenie i organizowanie działalności zespołów muzycznych, tanecznych i folklorystycznych, kół zainteresowań, organizację wystaw, wernisaży, gminnych, regionalnych i ogólnopolski konkursów i przeglądów teatralnych, prowadzenie lokalnego radia i portali Internetowych) oraz odpłatne (np. prowadzenie zająć i warsztatów artystycznych. organizowane różnych form wypoczynku dla dzieci, młodzieży i dorosłych, organizowane imprez artystycznych i rozrywkowych, w tym przedstawień teatralnych koncertów występów kabaretów). Aby móc dotrzeć do jak największej grupy odbiorców i spełnić większość ich oczekiwań i potrzeb kulturalnych (przy ograniczonych środkach z dotacji podmiotowej) C. organizuje bardzo dużo imprez biletowanych, która mają na celu nie tylko zwrot poniesionych kosztów w związku z ich realizacją. ale także umożliwienie realizacji kolejnych przedsięwzięć. Dlatego też C. systematyczne (co roku) organizuje ogólnopolskie przeglądy teatralne: „W.”, „F.”, w ramach których odbywają się różnorodne koncerty. Organizuje także kilka razy w roku cykliczne spotkane „A.”, „S.”, koncerty muzyki klasycznej w Pałacu B. W ubiegłym roku zapoczątkowało nowy cykl spotkań z ciekawymi osobami „\`(...)\`”. Ponadto co roku przygotowuje „W.”, ciekawą ofertę koncertu na Dzień Matki. W ofercie C. minimum raz w roku można znaleźć również występ kabaretu, spektakl teatralny oraz występ baletu. C. pamięta też o najstarszych odbiorcach kultury, przygotowuje dla nich (z reguły na wiosnę i jesień) „Wieczorek taneczny dla seniorów”. Wszystkie powyższe imprezy są biletowane.

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, w odniesieniu do imprez plenerowych. takich jak B. czy Festiwal P. przysługuje mu prawo do odliczenia proporcją podatku naliczonego od faktur dokumentujących zakupy związane z organizacją powyższych imprez.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest w zakresie:

*   uznania działań opisanych we wniosku prowadzonych przez Wnioskodawcę w trakcie trwania imprez plenerowych za czynności związane z działalnością gospodarczą – **jest prawidłowe**
*   odliczenia proporcją podatku naliczonego od zakupu towarów i usług ponoszonych na organizację imprez plenerowych – **jest nieprawidłowe**

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ponadto należy zauważyć, że w przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy. Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.

Zgodnie natomiast z art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, to zgodnie z art. 90 ust. 2 ustawy, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

Stosownie do cytowanych przepisów, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy więc w pierwszej kolejności podkreślić, że prawo do odliczenia powstaje jako konsekwencja dokonania określonych zakupów, które są następnie wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Z czynnością opodatkowaną mamy natomiast do czynienia wtedy, gdy podlega ona opodatkowaniu na podstawie art. 5 ustawy o VAT oraz jest dokonywana przez podmiot działający w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

W kwestii prawa do odliczenia wielokrotnie w swych orzeczeniach wypowiadał się Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Wskazywał on, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego i określić zakres takiego prawa, zasadniczo konieczne jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku, a transakcją lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (por. wyroki TSUE w sprawach C-29/08 SKF, C-435/05 Investrand). Uzupełnienie tej reguły stanowi przyznanie podatnikowi prawa do odliczenia, gdy taki bezpośredni i ścisły związek nie występuje, lecz poniesione wydatki należą do kosztów ogólnych tego podatnika i jako takie stanowią elementy cenotwórcze dostarczanych towarów i usług. Takie wydatki mają bowiem bezpośredni związek z całością działalności gospodarczej podatnika (por. wyrok TSUE w sprawie C-126/14 Sveda UAB). Z orzecznictwa TSUE wynika ponadto, że krajowe organy podatkowe i sądy, stosując owe kryteria bezpośredniego związku, powinny brać pod uwagę wszelkie okoliczności, w jakich przebiegały rozpatrywane transakcje i uwzględnić tylko te z pośród nich, które były w sposób obiektywny związane z opodatkowaną działalnością podatnika (por. wyrok TSUE w sprawie C-104/12 Becker).

Innymi słowy, prawo do odliczenia powstaje zarówno wtedy, gdy dany wydatek pozostaje w ścisłym związku z konkretną czynnością opodatkowaną, jak również, gdy jest związany z większą liczbą takich czynności, a także, gdy zostaje poniesiony w związku z ogółem czynności, kształtujących zakres działalności gospodarczej podatnika. W każdym bowiem z tych przypadków podatek naliczony zapłacony w cenie nabytych towarów lub usług stanowi, w sposób pośredni lub bezpośredni, element cenotwórczy czynności opodatkowanych, pozostając z nimi w ten sposób ścisłym związku, wynikającym z art. 86 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji, nie każdy zaistniały rodzaj powiązania o charakterze pośrednim z dokonywaniem świadczeń opodatkowanych, lecz oczywistość oraz bezpośredniość tego powiązania z dokonywaną przez podatnika sprzedażą opodatkowaną, może dopiero dawać uprawnienie do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Katalog czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju).

Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy.

Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak wyjaśniono, odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów nabytych w celu wykonania czynności opodatkowanych. Należy zaznaczyć, że nie zawsze możliwe jest wskazanie na ścisłe powiązanie podatku naliczonego z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Ważne jest jednak, by związek ten w chwili dokonywania zakupów był oczywisty, a nabyte towary i usługi muszą w sposób niewątpliwy służyć czynnościom opodatkowanym. Okoliczności towarzyszące konkretnej transakcji zakupu towaru lub usługi powinny wskazywać jednoznacznie, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej lub planowanej przez niego działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U. z 2017 r., poz. 862), działalność kulturalna w rozumieniu niniejszej ustawy polega na tworzeniu, upowszechnianiu i ochronie kultury.

Zgodnie z art. 2 przywołanej ustawy, formami organizacyjnymi działalności kulturalnej są w szczególności: teatry, opery, operetki, filharmonie, orkiestry, instytucje filmowe, kina, muzea, biblioteki, domy kultury, ogniska artystyczne, galerie sztuki oraz ośrodki badań i dokumentacji w różnych dziedzinach kultury.

W świetle art. 9 ust. 1 tej ustawy, jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym.

Instytucje kultury, dla których organizatorami są jednostki samorządu terytorialnego, mogą otrzymywać dotacje celowe na zadania objęte mecenatem państwa, w tym dotacje celowe na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji, z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw kultury i ochrony dziedzictwa narodowego (art. 9 ust. 3 ww. ustawy).

Instytucje kultury działają na podstawie aktu o ich utworzeniu oraz statutu nadanego przez organizatora (art. 13 ust. 1 ww. ustawy).

Artykuł 14 ust. 1 tejże ustawy stanowi, że instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora.

Stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy instytucja kultury pokrywa koszty bieżącej działalności i zobowiązania z uzyskiwanych przychodów. Natomiast przepisy art. 28 ust. 2 i 3 stanowią, że przychodami instytucji kultury są przychody z prowadzonej działalności, w tym ze sprzedaży składników majątku ruchomego, przychody z najmu i dzierżawy składników majątkowych, dotacje podmiotowe i celowe z budżetu państwa lub jednostki samorządu terytorialnego, środki otrzymane od osób fizycznych i prawnych oraz z innych źródeł. Organizator przekazuje instytucji kultury środki finansowe w formie dotacji:

1.  podmiotowej na dofinansowanie działalności bieżącej w zakresie realizowanych zadań statutowych, w tym na utrzymanie i remonty obiektów;
2.  celowej na finansowanie lub dofinansowanie kosztów realizacji inwestycji;
3.  celowej na realizację wskazanych zadań i programów.

Podkreślić należy, że z ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej wynika, że jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym. A zatem działalność gospodarcza nie jest i nie może być działalnością podstawową samorządowych instytucji kultury, a jedynie dodatkową, którą instytucje te mogą, ale nie muszą prowadzić. Zważywszy na specyfikę działania instytucji kultury, które obok nieodpłatnej działalności statutowej mogą prowadzić również jako dodatkową, działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT, nie można przyjąć, że podmioty te wykonują wyłącznie czynności w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru podatku od towarów i usług zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu.

W przypadku wykonywania przez instytucję kultury prowadzącą działalność gospodarczą również czynności nieodpłatnych, które stanowią odrębny, obok działalności gospodarczej, przedmiot działalności danej instytucji kultury (np. samorządowa instytucja kultury wykonuje nieodpłatną działalność statutową w zakresie upowszechniania kultury, polegającą na organizacji imprez o charakterze nieodpłatnym, oraz prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT) wówczas, w celu odliczenia podatku naliczonego, jeżeli nie będzie możliwe przypisanie go w całości do działalności gospodarczej, podatnik będzie musiał stosować zasady, o których mowa w art. 86 ust. 2a-2h ustawy, przy czym może skorzystać z metody zaproponowanej dla samorządowej instytucji kultury w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (Dz. U. z 2015 r., poz. 2193).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest samorządową instytucją kultury wpisaną do rejestru prowadzonego przez Burmistrza, oprócz usług opodatkowanych świadczy także usługi zwolnione z podatku VAT (np. zajęcia dla dzieci). Podstawowym celem statutowym działalności C. jest prowadzenie działalności kulturalnej i rekreacyjnej na terenie Gminy. Przedmiotowe zadania realizowane są poprzez zaoferowanie społeczności bogatej oferty kulturalnej (aby jednak zaspokoić potrzeby kulturalne większości odbiorców w dużym stopniu wydarzenia organizowane przez C. są odpłatne (np. zajęcia i warsztaty) i biletowane ze względu na to, iż dotacja podmiotowa od Organizatora tylko w niewielkiej części pokrywa koszty organizacji tych wydarzeń).

W ofercie tej znajduje się też organizacja cyklicznych imprez plenerowych takich jak B. czy Festiwal P. Organizacja powyższych imprez finansowana jest z przychodów własnych C. (przede wszystkim ze sprzedaży reklam dla firm), dotacji podmiotowej uzyskanej od Organizatora oraz darowizn pozyskanych od darczyńców. Wstęp na B. oraz Festiwal P. jest wolny (bezpłatny). W przypadku, gdy opisywane imprezy plenerowe są organizowane na stadionie miejskim, gdzie istnieje możliwość wydzielenia terenu z ograniczonym dostępem (na trybunach stadionu) ze względu na możliwość skorzystania z miejsc siedzących i zadaszania, dla osób chętnych prowadzona jest sprzedaż biletów, pozostały zaś obszar jest niebiletowany.

Podczas trwania ww. imprez świadczone są następujące usługi:

*   promocja i reklama sponsorów podlegające opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   dzierżawa powierzchni pod działalność handlową, gastronomiczną, rozrywkową podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   sprzedaż biletów na wydzielone sektory (w przypadku imprez organizowanych na stadionie miejskim) podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 8%,
*   sprzedaż gadżetów na własnym stoisku C.: np. koszulek „Z.”, piersiówek z logo A., sprzedaż wydanych przez C. książek: „B.” oraz „L.” opodatkowanych stawką VAT 5%, a także papeterii okolicznościowych wydanych z okazji 250 lat Alokacji A. opodatkowanych stawką VAT 23% oraz znaczków okolicznościowych zwolnionych z podatku VAT.

Powyżej opisane usługi świadczone przez C. są prowadzone w ramach jego działalności gospodarczej.

Ponadto prowadzone są również działania promocyjne i marketingowe mające na celu rozreklamowanie kolejnych imprez i wydarzeń (w większości odpłatnych – biletowanych) organizowanych przez C. (roznoszone są ulotki oraz na telebimie wyświetlane są zapowiedzi kolejnych imprez i wydarzeń).

Ze względu na fakt, iż w trakcie imprez B. oraz Festiwal P, które posiadają charakter nieodpłatny, świadczone są usługi opodatkowane, takie jak wymienione powyżej, Wnioskodawca nie ma możliwości przyporządkowania ponoszonych w związku z organizacją imprezy kosztów odrębnie do czynności opodatkowanych czy czynności nieopodatkowanych. Dotyczy to np. kosztów wynajmu sceny, oświetlenia, nagłośnienia, dostawy mediów, ochrony, najmu toalet, dekoracji itp., które są kosztami wspólnymi organizacji ww. imprez, na których świadczone są wymienione powyżej usługi opodatkowane np. usługi najmu i reklamy oraz usługi kulturalne niepodlegające (w części, gdzie brak jest sprzedaży biletów i wstęp jest wolny) podatkowi VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą uznania prowadzonych przez niego działań w trakcie trwania imprez plenerowych B. oraz Festiwal P. za czynności związane z działalnością gospodarczą.

Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Będą to w głównej mierze czynności generujące podatek należny. W związku z prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT. Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).

Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego, w pierwszej kolejności podatnik winien przyporządkować ponoszone wydatki do poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. W przypadku zakupów bezpośrednio związanych z działalnością nieopodatkowaną, prawo do odliczenia nie przysługuje. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że opisane we wniosku działania prowadzone w związku z organizacją imprez plenerowych B. oraz Festiwal P. (czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług), tj.

*   promocja i reklama sponsorów podlegające opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   dzierżawa powierzchni pod działalność handlową, gastronomiczną, rozrywkową podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 23%,
*   sprzedaż biletów na wydzielone sektory (w przypadku imprez organizowanych na stadionie miejskim) podlegająca opodatkowaniu stawką VAT 8%,
*   sprzedaż gadżetów na własnym stoisku opodatkowanych stawką VAT 23% oraz znaczków okolicznościowych zwolnionych z podatku VAT,

są wykonywane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, gdyż generują przychody podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.

Również podejmowane podczas trwania ww. imprez działania promocyjne i marketingowe polegające na rozdawaniu ulotek i wyświetlaniu na telebimie zapowiedzi przyszłych (biletowanych) imprez, mające na celu rozreklamowanie kolejnych imprez i wydarzeń (w większości odpłatnych – biletowanych) organizowanych przez C., w sposób obiektywny związane są z opodatkowaną działalnością Wnioskodawcy, wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i mieszczą się w pojęciu „celów związanych z działalnością gospodarczą”.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego wyżej opisane działania podejmowane w celu organizacji imprez plenerowych B. oraz Festiwal P. wykonywane są w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jest prawidłowe.

Kolejną kwestią budzącą wątpliwości Wnioskodawcy jest prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu towarów i usług ponoszonych na organizację imprez plenerowych.

Z opisu sprawy wynika, że w trakcie imprez B. oraz Festiwal P. świadczone są nie tylko czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, ale również usługi nieodpłatne kulturalne – niepodlegające opodatkowaniu. Wnioskodawca nie ma możliwości przypisania ponoszonych w związku z organizacją imprezy zakupów do poszczególnych kategorii czynności – generujących oraz niegenerujących podatku należnego. Są to koszty wynajmu sceny, oświetlenie, nagłośnienie, dostawa mediów, ochrona, najem toalet, dekoracja. Ponadto z opisu sprawy wynika, że w trakcie organizowanych przez Wnioskodawcę imprez plenerowych B. i Festiwal P., w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje także czynności zwolnione od podatku VAT – sprzedaż znaczków okolicznościowych.

Zatem zakupy dokonywane w związku z opisanymi imprezami są wykorzystywane przez Wnioskodawcę do trzech kategorii czynności tj. do czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku oraz czynności niepodlegających opodatkowaniu.

Należy zatem zauważyć, że w świetle cytowanego na wstępie art. 86. ust. 1 ustawy o VAT, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w części w jakiej zakupy te będą związane z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Celem realizacji prawa do odliczenia w opisanej w sytuacji, w odniesieniu do wykonywania czynności „mieszanych”, tj. opodatkowanych, zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu, mając na uwadze regulacje zawarte w przepisie art. 86 ust. 1 art. 86 ust. 2a oraz art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT dla ustalenia kwoty podatku naliczonego przysługującego do odliczenia należy zastosować dwuetapowy podział podatku naliczonego.

W pierwszym etapie, w przypadku zakupów towarów i usług wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do celów działalności gospodarczej jaki i do celów pozostających poza taką działalnością (czynności niepodlegające opodatkowaniu), obowiązkiem Wnioskodawcy jest przypisanie kwoty podatku naliczonego do celów działalności gospodarczej z zastosowaniem art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT oraz rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podmiotów. Zgodnie bowiem z przywołanym wcześniej przepisem art. 86 ust. 2a ustawy, w sytuacji gdy podatnik nie jest w stanie przypisać towarów i usług w całości do działalności gospodarczej, dokonując odliczenia podatku naliczonego winien zastosować „sposób określenia proporcji” przewidziany w przepisach art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Natomiast w drugim etapie, w odniesieniu do zakupów związanych z działalnością gospodarczą tj. związanych z zarówno z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, jak i zwolnionymi od podatku, w sytuacji gdy Wnioskodawca nie ma obiektywnej możliwości przyporządkowania całości lub części kwot podatku naliczonego do czynności opodatkowanych zastosowanie znajdzie proporcja, o której mowa w art. 90 ust. 2 ustawy.

Podsumowując należy stwierdzić, że najpierw należy określić jaka część podatku naliczonego związana jest z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, a dopiero do pozostałej części podatku naliczonego zastosować proporcję, o której mowa w przepisach art. 90 ustawy o VAT.

W konsekwencji Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumenujących zakupy związane z realizacją imprez plenerowych B. i Festiwal P. w zakresie, w jakim zakupy te będą miały związek z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych, pod warunkiem niezaistnienia negatywnych przesłanek zawartych w art. 88 ustawy. W odniesieniu do zakupu towarów i usług, których Wnioskodawca nie będzie w stanie w całości przypisać do działalności gospodarczej, a w ramach działalności gospodarczej do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem „sposobu określenia proporcji”, o którym mowa w art. 86 ust. 2a, a następnie proporcji, o której mowa w art. 90 ust.3.

Wnioskodawca przedstawiając swoje stanowisko, wskazał, że jego zdaniem, w odniesieniu do imprez plenerowych takich jak B. czy Festiwal P. przysługuje mu prawo do odliczenia proporcją podatku naliczonego od faktur dokumentujących zakupy związane z organizacją powyższych imprez. Natomiast jak wykazano powyżej, w odniesieniu do tych zakupów obowiązany będzie zastosować, zarówno „sposób określenia proporcji” jak i „proporcję”.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, w świetle którego przysługuje mu prawo do odliczenia proporcją podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakupy związane z organizacją imprez plenerowych, jest nieprawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny, co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzone postępowanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.