Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.33.2025.3.PB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: W zakresie skutków podatkowych uzyskania walut wirtualnych
w ramach airdropu.
Słowa kluczowe: darowizna
kryptowaluty
podatek-podatek od spadków i darowizn
token
waluta
waluta-waluta wirtualna
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 21 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy m.in. podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków
    podatkowych uzyskania walut wirtualnych w ramach airdropu. Uzupełnił go Pan – w
    odpowiedzi na wezwanie – pismem z 7 maja 2025 r. (wpływ 12 maja 2025 r.). Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym oraz podlega obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce
    położenia źródeł przychodów zgodnie z treścią art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej również: „ustawa o PIT”).
    Wnioskodawca zamierza brać udział w projektach, programach oraz wydarzeniach, w
    przypadku których dochodzi do dystrybucji waluty wirtualnej w ramach tzw. airdrop, gdzie
    Wnioskodawca planuje być odbiorcą walut wirtualnych w celach ich dalszej odsprzedaży w
    przyszłości. Airdrop waluty wirtualnej polega na dystrybucji jednostek waluty wirtualnej
    przez organizatora do użytkowników, zwykle w celu promowania projektu
    kryptowalutowego, budowania społeczności, zwiększania świadomości o danej
    kryptowalucie/projekcie lub nagradzania istniejących użytkowników. Jest to popularna
    metoda marketingowa w branży kryptowalut, która polega na nieodpłatnym
    przekazywaniu niewielkiej ilości waluty wirtualnej do portfeli użytkowników w celach
    promowania danego aktywa lub społeczności oraz budowania rozpoznawalności marki.
    Dystrybucja walut wirtualnych (kryptowalut) poprzez ich przekazanie w ramach airdropów
    może być organizowana zarówno przez nowo powstałe projekty kryptowalutowe, które
    chcą zdobyć popularność i zainteresowanie użytkowników, jak i przez już istniejące
    projekty, które mają zamiar zwiększyć swoją bazę użytkowników i zaangażowanie
    społeczności. Często są one skierowane bezpośrednio do użytkowników, którzy posiadają
    już różne bazowe kryptowaluty w swoim portfelu.
    Wnioskodawca planuje poszukiwać tego typu projekty w mediach społecznościowych, na
    wyspecjalizowanych stronach oraz biorąc udział w wydarzeniach poświęconych tematyce
    kryptoaktywów.
    W pierwszej kolejności, Wnioskodawca będzie dążył do pozyskiwania walut wirtualnych z
    airdropów, gdzie do przydzielenia walut wirtualnych będzie dochodziło bez potrzeby
    wykonywania dodatkowych czynności po stronie użytkowników, czyli Wnioskodawca
    będzie pozyskiwał waluty wirtualne w ramach airdropu bez potrzeby spełnienia
    określonych warunków lub wymagań oraz bez potrzeby wykonania dodatkowych
    czynności na rzecz społeczności lub projektu. Waluty wirtualne w tym przypadku będą
    przydzielane w związku z zasygnalizowaniem zainteresowania Wnioskodawcy danym
    projektem.
    Oprócz tego, Wnioskodawca będzie akceptował pozyskanie walut wirtualnych z
    airdropów, gdzie do przydzielenia walut wirtualnych użytkownikowi, poza jego
    zainteresowaniem projektem, wymagane jest spełnienie określonych warunków lub
    wymagań albo wykonania dodatkowych czynności na rzecz społeczności lub projektu. W
    tym przypadku, aby odebrać waluty wirtualne z airdropu, w zależności od konkretnego
    projektu, czynności Wnioskodawcy mogą obejmować:
    1) Założenie konta na stronie internetowej, dołączenie do grupy (czatu) na wybranym
      komunikatorze lub zasubskrybowanie newslettera;

    2) Wypełnienie arkusza z pytaniami;
    3) Wykonanie jakiejś formy akcji społecznościowej, w szczególności określonych
      czynności w mediach społecznościowych przy pomocy konta należącego do
      Wnioskodawcy np. zamieszczenie informacji o projekcie w swoich mediach
      społecznościowych lub zalajkowanie posta;
    4) Zgromadzenie na portfelu określonej ilości waluty wirtualnej;
    5) Utrzymywanie przez określony czas na portfelu waluty wirtualnej lub wykonanie
      transakcji z udziałem określonej waluty wirtualnej;
    6) Uczestniczenie w określonych aktywnościach społecznościowych lub kampaniach
      marketingowych.
    W zależności od projektu, Wnioskodawca będzie spełniał warunki ustanowione przez
    organizatora do pozyskania airdropu, po czym będzie dochodziło do przydzielenia walut
    wirtualnych, a w przypadku gdy nie będzie potrzeby wykonywania dodatkowych czynności
    po stronie Wnioskodawcy – będzie się zgłaszał po odbiór walut wirtualnych do
    organizatora. W razie potrzeby, gdy będzie tego wymagał organizator, Wnioskodawca
    będzie akceptować regulamin przydzielenia airdropu, regulamin brania udziału w akcji
    promocyjnej lub dokumenty o zbliżonej treści.
    Wnioskodawca biorąc udział w wyżej opisanych projektach, będzie otrzymywać w ramach
    airdrop niewielką ilość waluty wirtualnej, którą następnie ma zamiar zbywać poprzez
    wymianę przedmiotowych walut wirtualnych na prawny środek płatniczy, towar, usługę
    lub w celach regulowania zobowiązań walutą wirtualną.
    Kryptowaluty/waluty wirtualne, które będą przydzielane Wnioskodawcy w ramach
    airdropu będą spełniać definicję „waluty wirtualnej” zawartą w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z
    dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    Wnioskodawca nie będzie świadczyć usług, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt. 12 ustawy z
    dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego
    Między Wnioskodawcą a organizatorem airdropu nie będzie dochodziło do podpisania
    umowy, airdrop zazwyczaj jest przydzielany po wykonaniu wskazanych przez organizatora
    czynności, a podpisanie tradycyjnych umów na rynku kryptoaktywów jest raczej
    wyjątkiem. Jak zostało wskazane w zdarzeniu przyszłym, w pierwszej kolejności,
    Wnioskodawca będzie dążył do pozyskiwania walut wirtualnych z airdropów, gdzie do
    przydzielenia walut wirtualnych będzie dochodziło bez potrzeby wykonywania
    dodatkowych czynności po stronie użytkowników, czyli Wnioskodawca będzie pozyskiwał
    waluty wirtualne w ramach airdropu bez potrzeby spełnienia określonych warunków lub
    wymagań oraz bez potrzeby wykonania dodatkowych czynności na rzecz społeczności lub
    projektu. Waluty wirtualne w tym przypadku będą przydzielane w związku z
    zasygnalizowaniem zainteresowania Wnioskodawcy danym projektem. Oprócz tego,
    Wnioskodawca będzie akceptował pozyskanie walut wirtualnych z airdropów, gdzie do
    przydzielenia walut wirtualnych użytkownikowi, poza jego zainteresowaniem projektem,
    wymagane jest spełnienie określonych warunków lub wymagań albo wykonanie
    dodatkowych czynności na rzecz społeczności lub projektu.
    W zależności od projektu, Wnioskodawca będzie spełniał warunki ustanowione przez
    organizatora do pozyskania airdropu, po czym będzie dochodziło do przydzielenia walut
    wirtualnych, a w przypadku gdy nie będzie potrzeby wykonywania dodatkowych czynności
    po stronie Wnioskodawcy – będzie się zgłaszał po odbiór walut wirtualnych do
    organizatora. W razie potrzeby, gdy będzie tego wymagał organizator airdropu,
    Wnioskodawca będzie akceptować regulamin przydzielenia airdropu, regulamin brania
    udziału w akcji promocyjnej lub dokumenty o zbliżonej treści.

    Nie przy każdym projekcie Wnioskodawca będzie akceptować regulamin przydzielenia
    airdropu, regulamin brania udziału w akcji promocyjnej lub dokumenty o zbliżonej treści,
    w których mogłoby dojść do uregulowania wzajemnych zobowiązań stron. Nawet w
    sytuacji, gdy dochodzi do zaakceptowania takiej dokumentacji organizatorzy co do zasady
    nie zobowiązują się do bezpłatnego świadczenia na rzecz takich podmiotów jak
    Wnioskodawca. Przekazanie nieodpłatnie niewielkiej ilości waluty wirtualnej do portfeli
    użytkowników w celach promowania danego aktywa lub społeczności oraz budowania
    rozpoznawalności marki wynika z samej istoty metody dystrybucyjnej jaką jest airdrop. Do
    otrzymania nieodpłatnie walut wirtualnych w ramach airdropu dochodzi w tym sensie, że
    Wnioskodawca nie będzie ponosił na rzecz organizatora airdropu wydatków
    ekonomicznych, natomiast mogą być przypadki, w których organizator będzie wymagał od
    Wnioskodawcy wykonania wskazanych przez organizatora czynności.
    Zatem, wskazując jednoznacznie w odpowiedzi na pytanie Organu, co do zasady
    organizatorzy airdropu nie zobowiązują się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    podmiotów takich jak Wnioskodawca, a przekazanie nieodpłatnie niewielkiej ilości waluty
    wirtualnej do portfeli użytkowników w celach promowania danego aktywa lub
    społeczności oraz budowania rozpoznawalności marki wynika z samej istoty metody
    dystrybucyjnej jaką jest airdrop. W nawiązaniu do powyższego zapytania Organu,
    Wnioskodawca chciałby zasygnalizować także, iż przepis dotyczący rozpoznania przychodu
    z nieodpłatnych świadczeń nie ma zastosowania do przychodów z tytułu odpłatnego
    zbycia waluty wirtualnej, gdyż zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT: „Przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających
    z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i
    art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń.” Natomiast zastrzeżony art. 17 ust. 1 pkt. 11 ustawy o PIT
    dotyczy przychodu z odpłatnego zbycia waluty wirtualnej. Jest to jednak jedynie
    zasygnalizowanie, a Wnioskodawca oczekuje od tut. Organu analizy prawnopodatkowej w
    powyższym zakresie.
    Wnioskodawcę z organizatorem airdropu nie łączy umowa o pracę i Wnioskodawca nie
    jest związany z nim innym stosunkiem cywilnoprawnym, poza spełnieniem wymogów do
    otrzymania airdropu, czyli w zależności od projektu, pozyskiwania walut wirtualnych z
    airdropów, gdzie do przydzielenia walut wirtualnych będzie dochodziło bez potrzeby
    wykonywania dodatkowych czynności po stronie Wnioskodawcy, jak również pozyskanie
    walut wirtualnych z airdropów, gdzie do przydzielenia walut wirtualnych Wnioskodawcy,
    poza jego zainteresowaniem projektem, wymagane jest spełnienie określonych warunków
    lub wymagań albo wykonania dodatkowych czynności na rzecz społeczności lub projektu,
    odpowiednio do opisu zdarzenia przyszłego w treści wniosku, a w razie potrzeby
    Wnioskodawca będzie akceptować regulamin przydzielenia airdropu, regulamin brania
    udziału w akcji promocyjnej lub dokumenty o zbliżonej treści co można potraktować jako
    uregulowanie stosunku między Wnioskodawcą a organizatorem airdropu.
    Jednorazowa wartość otrzymanej należności w związku z wymianą walut wirtualnych
    uzyskanych z airdropu w momencie wymiany może nie przekraczać 200 zł, jak również
    Wnioskodawca nie wyklucza, że wartość otrzymanej należności z airdropu w momencie
    wymiany może przekroczyć 200 zł. Wnioskodawca chciałby udzielić bardziej precyzyjnej
    odpowiedzi, jednak częstą jest bowiem sytuacja, że w momencie otrzymania airdropu
    wartość otrzymanych walut wirtualnych jest znikoma i dopiero po czasie zyskuje na
    wartości i w momencie wymiany przedmiotowa wartość może być jak poniżej 200 zł, tak i
    powyżej tego limitu w zależności od okoliczności gospodarczych konkretnego projektu.
    Jest to zależne od czynników gospodarczych, na które składają się m.in. popularność
    danego kryptoaktywa wśród użytkowników (popyt na dane kryptoaktywo), skuteczność
    gospodarcza projektu, wykonanie założeń i celów projektu itd.

## Pytanie

Czy uzyskanie przez Wnioskodawcę walut wirtualnych w ramach airdropu, w sposób
    opisany w niniejszym wniosku będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn na gruncie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn?
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskanie przez niego walut wirtualnych w ramach airdropu, w
    sposób opisany w niniejszym wniosku nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn na gruncie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn, w związku z czym opodatkowanie przychodu z walut wirtualnych otrzymanych
    w ramach airdropu będzie się odbywać na zasadach ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn: „Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega
    nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
    1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
    testamentowego;
    2) darowizny, polecenia darczyńcy;
    3) zasiedzenia;
    4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
    5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę
      darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
    6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.”
    Na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn: „Podatkowi podlega
    również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem
    na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji
    uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu
    inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.”
    Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
    określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem
    zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub
    praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn. Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania
    podatkiem od spadków i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie
    własności rzeczy i praw majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota
    ekonomiczna tego podatku tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie
    we wzbogaceniu podatnika na skutek przejęcia majątku pod tytułem darnym, w postaci
    rzeczy lub praw majątkowych.
    W pierwszej kolejności, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z pozyskaniem przez niego
    walut wirtualnych w ramach airdropu nie dochodzi do nabycia rzeczy lub praw
    majątkowych na podstawie ustawy o podatku od spadków i darowizn. Na gruncie
    prawnopodatkowym waluty wirtualne nie są uznawane za rzeczy, gdyż nie posiadają
    substratu materialnego, jak również w oparciu o aktualne orzecznictwo
    sądowoadministracyjne odchodzi się od postrzegania walut wirtualnych jako praw
    majątkowych, ze względu na ich specyficzne uregulowanie w ustawach podatkowych.
    Bowiem zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 6
    grudnia 2023 r. o sygn. I SA/Wr 413/23: „Tym samym – w stanie obowiązującym w dacie
    złożenia wniosku o udzielenie interpretacji (19 stycznia 2023 r.) – twierdzenie organu „że

    na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych waluty wirtualne/
    kryptowaluty uznaje się za prawa majątkowe” jest nieprawidłowe. W konsekwencji
    nieprawidłowe jest też twierdzenie organu, że w momencie otrzymania nagrody
    (kryptowalut) po stronie wnioskodawcy powstaje przychód z praw majątkowych, o którym
    mowa w art. 18 u.p.d.f.. W tym zakresie organ dokonał błędnej wykładni art. 18 u.p.d.f. Od
    2019 r. przychody z obrotu walutami wirtualnymi kwalifikowane są bowiem – jak już to
    zostało wcześniej podkreślone – do przychodów z kapitałów pieniężnych (art. 17 u.p.d.o.
    f.). Zatem podatnicy zobowiązani są do rozpoznania przychodu nie tylko w sytuacji, w
    której dokonają zbycia kryptowaluty w zamian za przyjęte w obrocie środki płatnicze, lecz
    także w przypadku nabycia towarów, usług lub praw majątkowych w zamian za
    kryptowaluty.” Powyższe stanowisko dotyczyło ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, jednak zgodnie z jedną z dyrektyw wykładni językowej, nakazuje się przyjęcie
    znaczenia terminu, które zostało określone przez specyficzną dziedzinę wiedzy (np. pewne
    specyficzne znaczenia zwrotów wypracowały określone gałęzie prawa).
    Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nie zawiera definicji
    „praw majątkowych”, a zatem przy wykładni tego terminu należy się kierować znaczeniem
    terminu, które zostało wypracowane na potrzeby prawa podatkowego, a już w dalszej
    kolejności posługiwać się znaczeniem tego pojęcia w rozumieniu Kodeksu cywilnego (jako
    innej gałęzi prawa). Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn ma
    alternatywne zastosowanie do regulacji ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ze względu na art. 2 ust. 1 pkt. 3 ustawy o PIT, zgodnie z
    którym: „Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
    podatku od spadków i darowizn”. Zatem ze względu na zbliżony przedmiot uregulowania
    obu ustaw (opodatkowanie przyrostu majątku podatnika) oraz przynależność do tej samej
    dziedziny prawa, w pierwszej kolejności należy się posługiwać znaczeniem pojęcia „praw
    majątkowych” wypracowanym na potrzeby ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych z uwzględnieniem podejścia w zakresie walut wirtualnych. W nawiązaniu do
    powyższego orzeczenia, waluty wirtualne w obowiązującym stanie prawnopodatkowym
    nie są traktowane jako prawa majątkowe, a posiadają odrębną regulację w zakresie
    skutków podatkowych obrotu walutami wirtualnymi. W dalszej części tego wyroku
    wskazuje się, iż „od 1 stycznia 2019 r. pojęcie „waluty wirtualnej” jest elementem systemu
    prawa podatkowego. Ustawa z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
    ustawy Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2018 r., poz. 2193),
    zmieniła bowiem art. 5a u.p.d.f., dodając pkt 33a, który zwiera odwołanie do definicji
    „waluty Wirtualnej” zawartej w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z 1 marca 2018 r. o
    przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. Obecnie przychód z
    odpłatnego zbycia kryptowalut stanowi przychód z kapitałów pieniężnych. W
    obowiązującym od 1 stycznia 2019 r. stanie prawnym ustawodawca zaliczył bowiem
    przychody z opłatnego zbycia kryptowalut do przychodów z kapitałów pieniężnych (art. 17
    ust. 1 pkt 11 u.p.d.f.).” Powyższe, w ocenie Wnioskodawcy ma również wpływ na znaczenie
    pojęcia „praw majątkowych” na gruncie ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn, tym bardziej, że zgodnie z założeniami ustawodawcy poprzez
    wprowadzenie odrębnej regulacji w zakresie walut wirtualnych miało dojść do zupełności
    obecnych uregulowań dotyczących opodatkowania walut wirtualnych (uzasadnienie do
    rządowego projektu ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja
    podatkowa oraz niektórych innych ustaw, druk sejmowy nr 2860, s. 11).
    Niezależnie od powyższej argumentacji, w ocenie Wnioskodawcy, przydzielenie walut
    wirtualnych w ramach airdropu, w sposób opisany w niniejszym wniosku nie stanowi
    również przekazania kryptowalut pod żadnym tytułem, w tym tytułem darowizny z art. 1
    ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra

    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Należy wskazać, że darowizna jest umową między jej stronami, tj. między darczyńcą a
    obdarowanym, co oznacza, że do jej zawarcia niezbędne jest zgodne oświadczenie woli
    złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku dopiero z chwilą
    złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy zaznaczyć, że
    ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia obdarowanego o
    przyjęciu darowizny.
    W ocenie Wnioskodawcy, w przypadku pozyskania walut wirtualnych w ramach airdropu
    trudno mówić o jakimkolwiek majątkowym przysporzeniu Wnioskodawcy. Bowiem
    Wnioskodawca nie otrzymuje wówczas ani pieniędzy, ani wartości pieniężnych lub też
    wartości ekonomicznej, którą da się wyrazić w środkach płatniczych. Jak wynika bowiem,
    ze stanowiska Urzędu Komisji Nadzoru Finansowego w sprawie wydawania i obrotu
    kryptowalutami z 10 grudnia 2020 r. w sprawie „walut wirtualnych” waluty wirtualne nie są
    prawnym środkiem płatniczym emitowanym przez NBP, nie są zatem pieniądzem
    tradycyjnym, a z uwagi na brak punktu odniesienia nie istnieje też możliwość określenia
    wartości pieniężnej walut wirtualnych w momencie ich otrzymania, tj. określenia wartości
    waluty wirtualnej wyrażonej w walucie tradycyjnej. W ustawie o podatku od spadków i
    darowizn nie wskazano sposobu przeliczenia waluty wirtualnej (kryptowalut, tokenów) na
    walutę tradycyjną, a zatem dopiero w momencie odpłatnego zbycia waluty wirtualnej
    (wymiany jej na prawny środek płatniczy, towar lub usługę albo poprzez regulowanie
    zobowiązań walutą wirtualną) istnieje punkt odniesienia pozwalający określić wartość
    waluty wirtualnej w walucie tradycyjnej na potrzeby uregulowania podatku.
    Powyższe podejście jest również stosowane na gruncie podatku dochodowego.
    Przykładowo, w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 19 kwietnia
    2023 r., o sygn. akt I SA/Kr 217/23 wskazuje się, iż: „Generalną zasadą w przypadku
    opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych jest stwierdzenie, że
    przychód powstaje w momencie faktycznego uzyskania przez podatnika (postawienia do
    jego dyspozycji) określonych przysporzeń majątkowych... Oznacza to, że przychód
    powstaje jedynie w przypadku otrzymania przez podatnika rzeczywistego przysporzenia
    majątkowego. Takie przysporzenie wnioskodawca może uzyskać natomiast (zgodnie z
    przywołanymi wcześniej przepisami) w momencie gdy otrzyma w zamian za walutę
    wirtualną (kryptowalutę) walutę tradycyjną, także towar lub usługę, której realną wartość
    (tj. wartość w walucie tradycyjnej) na moment zawarcia transakcji można określić. Tym
    samym nie sposób przyjąć - jak to uczynił organ w zaskarżonej interpretacji indywidualnej
    - że do takiego realnego przysporzenia w sytuacji Wnioskodawcy dochodzi w momencie
    otrzymania przez niego nagrody (w postaci kryptowalut)”.
    W wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21 marca 2024 r. o
    sygn. akt III SA/Wa 178/24 wskazuje się, iż: „Ustawa podatkowa nie daje bowiem
    odpowiedzi, w jaki sposób podatnik miałby obliczyć przychód z tytułu uzyskania waluty
    wirtualnej. Podatnik, zwłaszcza w przypadku zobowiązań podatkowych powstających w
    wyniku zdarzenia, z którym ustawa wiąże powstanie takiego zobowiązania (art. 21 § 1 pkt
    1 O.p.) musi natomiast znać zasady ustalania podstawy opodatkowania i zasady te
    powinny wynikać z ustawy podatkowej. Jeżeli podatnik dokonuje czynności, które są
    prawnie dozwolone i czynności te mogą skutkować powstaniem zobowiązania
    podatkowego, to do ustawodawcy należy określenie w ustawie wszystkich istotnych
    elementów konstrukcyjnych podatku umożliwiających obliczenie wysokości zobowiązania,
    a nie przybliżonej wysokości zobowiązania. Przyjęcie za prawidłową tezy organu
    interpretacyjnego o konieczności uwzględnienia w podstawie opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych przychodów wartości z uzyskanych tokenów

    stakingowych prowadziłoby zatem do arbitralności ustalania wysokości tego zobowiązania
    przez organy podatkowe, także poprzez bezpodstawne szacowanie tej wartości... A nadto,
    można stwierdzić, że podstawową zasadą w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest opodatkowanie przychodu w momencie faktycznego uzyskania przez
    podatnika (pozostawienia do jego dyspozycji) przysporzenia majątkowego... Oznacza to,
    że przychód powstaje jedynie w przypadku otrzymania przez podatnika rzeczywistego
    przysporzenia majątkowego. Takie przysporzenie wnioskodawca może uzyskać
    niewątpliwie w momencie gdy otrzyma w zamian za walutę wirtualną walutę tradycyjną,
    także towar lub usługę, której realną wartość (tj. wartość w walucie tradycyjnej) na
    moment zawarcia transakcji można określić.”
    W ocenie Wnioskodawcy, powyższa argumentacja znajdzie zastosowanie również w
    przypadku regulacji ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Za powyższą argumentacją przemawiają również względy praktyczne, gdyż częstym
    zjawiskiem jest, że waluty wirtualne przydzielone w ramach airdropu zyskują na wartości
    dopiero po czasie, podczas gdy w momencie ich otrzymania mają znikomą wartość lub w
    ogóle nie mają żadnej wartości ekonomicznej. Większość użytkowników nabywa waluty
    wirtualne w ramach airdropu oczekując, że waluty wirtualne zyskają na wartości po czasie.
    Także, w ocenie Wnioskodawcy, nabycie walut wirtualnych w ramach airdropu nie mieści
    się w zakresie żadnego innego tytułu z art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Dlatego w ocenie Wnioskodawcy, opisane we wniosku nabycie walut wirtualnych w
    ramach airdropu, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
    jako nabycie tytułem darowizny, ani na podstawie żadnego innego tytułu określonego w
    art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, w związku z czym ewentualny przychód
    wynikający z pozyskania przedmiotowych walut wirtualnych należy rozpoznać na
    zasadach z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku:
    - w zakresie uznania, że uzyskiwanie walut wirtualnych w ramach airdropu nie będzie
      podlegać opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn – jest prawidłowe,
    - w części dotyczącej kwestionowania nabywania waluty wirtualnej jako prawa
      majątkowego, jak również wskazania na brak przepisów w ustawie o podatku od
      spadków i darowizn, które wskazywałyby na sposób przeliczenia waluty wirtualnej
      (kryptowalut, tokenów) na walutę tradycyjną – jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1837):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
        1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego,
          polecenia testamentowego,
        2) darowizny, polecenia darczyńcy,
        3) zasiedzenia,
        4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności,
        5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
          spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu,

        6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Na podstawie art. 1 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na
      podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek
      uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego
      otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek
      jego śmierci.
    Katalog czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
    określony w art. 1 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn jest katalogiem
    zamkniętym. Wobec tego jedynie wymienione w nim tytuły nabycia własności rzeczy lub
    praw majątkowych stanowią przypadki podlegające opodatkowaniu podatkiem od
    spadków i darowizn.
    Określony w zacytowanych przepisach przedmiot opodatkowania podatkiem od spadków
    i darowizn wskazuje, iż jest nim co do zasady nieodpłatne nabycie własności rzeczy i praw
    majątkowych, wyłącznie z tytułów w nim wymienionych. Istota ekonomiczna tego podatku
    tkwi więc w przyroście majątkowym podatnika, a konkretnie we wzbogaceniu podatnika
    na skutek przejęcia majątku pod tytułem darmym.
    Jedną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn jest
    darowizna.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie zawiera pojęcia „darowizna”, dlatego w tym
    zakresie należy stosować prawną definicję tego pojęcia unormowaną w przepisach ustawy
    z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Celem darowizny jest więc wyłącznie wzbogacenie obdarowanego kosztem majątku
    darczyńcy.
    Darowizna to czynność, której skutkiem darczyńca dokonuje przysporzenia majątkowego
    na rzecz obdarowanego, nie otrzymując za to ekwiwalentu gospodarczego dokonanej
    czynności. Celem tej czynności jest zazwyczaj realizacja wyższych uczuć i postaw darczyńcy
    (J. Jezioro, w: E. Gniewek, P. Machnikowski, Komentarz KC, 2021, art. 888, Nb 1).
    Czynnikiem wyróżniającym czynność prawną darowizny jest zatem element korzyści
    osiągany tylko przez jedną stronę umowy. Warunkiem koniecznym umowy darowizny jest
    tzw. causa donandi, czyli wola darczyńcy przysporzenia majątku obdarowanego kosztem
    majątku własnego. W takim przypadku owa causa jest motywem sprawczym
    przysporzenia obdarowania kogoś. Innymi słowy, jedynym celem, jaki przyświeca
    darczyńcy, jest wzbogacenie obdarowanego (tak m.in. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego II FSK 2218/09, wyrok WSA we Wrocławiu I SA/Wr 968/11).
    Wobec powyższego darowizna ma miejsce tylko wówczas, gdy jej dokonanie powoduje
    bezpośrednio ubytek w istniejących już składnikach majątku darczyńcy.
    Przy czym darczyńca przekazuje pieniądze czy określone świadczenia na rzecz
    obdarowanego, nie oczekując nic w zamian. Jest to zobowiązanie jednostronne, gdzie
    korzyści występują po jednej stronie.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pan brać udział w projektach,
    programach oraz wydarzeniach, w przypadku których dochodzi do dystrybucji waluty
    wirtualnej w ramach tzw. airdrop, gdzie planuje Pan być odbiorcą walut wirtualnych w
    celach ich dalszej odsprzedaży w przyszłości. Airdrop waluty wirtualnej polega na
    dystrybucji jednostek waluty wirtualnej przez organizatora do użytkowników, zwykle w
    celu promowania projektu kryptowalutowego, budowania społeczności, zwiększania

    świadomości o danej kryptowalucie/projekcie lub nagradzania istniejących użytkowników.
    Jest to popularna metoda marketingowa w branży kryptowalut, która polega na
    nieodpłatnym przekazywaniu niewielkiej ilości waluty wirtualnej do portfeli użytkowników
    w celach promowania danego aktywa lub społeczności oraz budowania rozpoznawalności
    marki. W pierwszej kolejności, będzie Pan dążył do pozyskiwania walut wirtualnych z
    airdropów, gdzie do przydzielenia walut wirtualnych będzie dochodziło bez potrzeby
    wykonywania dodatkowych czynności po stronie użytkowników, czyli będzie Pan
    pozyskiwał waluty wirtualne w ramach airdropu bez potrzeby spełnienia określonych
    warunków lub wymagań oraz bez potrzeby wykonania dodatkowych czynności na rzecz
    społeczności lub projektu. Waluty wirtualne w tym przypadku będą przydzielane w
    związku z zasygnalizowaniem zainteresowania Pana danym projektem. Oprócz tego,
    będzie Pan akceptował pozyskanie walut wirtualnych z airdropów, gdzie do przydzielenia
    walut wirtualnych użytkownikowi, poza jego zainteresowaniem projektem, wymagane jest
    spełnienie określonych warunków lub wymagań albo wykonania dodatkowych czynności
    na rzecz społeczności lub projektu. Biorąc udział w wyżej opisanych projektach, będzie
    Pan otrzymywać w ramach airdrop niewielką ilość waluty wirtualnej, którą następnie ma
    Pan zamiar zbywać poprzez wymianę przedmiotowych walut wirtualnych na prawny
    środek płatniczy, towar, usługę lub w celach regulowania zobowiązań walutą wirtualną.
    Kryptowaluty/waluty wirtualne, które będą przydzielane Panu w ramach airdropu będą
    spełniać definicję „waluty wirtualnej” zawartą w art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca
    2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu. W
    uzupełnieniu wniosku wskazał Pan m.in., że przekazanie nieodpłatnie niewielkiej ilości
    waluty wirtualnej do portfeli użytkowników w celach promowania danego aktywa lub
    społeczności oraz budowania rozpoznawalności marki wynika z samej istoty metody
    dystrybucyjnej jaką jest airdrop. Do otrzymania nieodpłatnie walut wirtualnych w ramach
    airdropu dochodzi w tym sensie, że nie będzie Pan ponosił na rzecz organizatora airdropu
    wydatków ekonomicznych, natomiast mogą być przypadki, w których organizator będzie
    wymagał od Pana wykonania wskazanych przez organizatora czynności. Co do zasady
    organizatorzy airdropu nie zobowiązują się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    podmiotów takich jak Pan, a przekazanie nieodpłatnie niewielkiej ilości waluty wirtualnej
    do portfeli użytkowników w celach promowania danego aktywa lub społeczności oraz
    budowania rozpoznawalności marki wynika z samej istoty metody dystrybucyjnej jaką jest
    airdrop.
    W świetle powyższych informacji stwierdzić należy, że opisane powyżej projekty mają
    zatem charakter marketingowy, a nie charytatywny. W ramach akcji marketingowych
    następuje co prawda nieodpłatne przekazanie niewielkiej ilości waluty wirtualnej lecz
    organizator nie działa w celu przysporzenia majątku uczestnikom projektu lecz w celu
    promowania danego aktywa lub społeczności oraz budowania rozpoznawalności marki.
    Skoro zatem jak wynika z opisu wniosku oraz jego uzupełnienia przekazywanie airdropów
    będzie związane z udziałem w opisanych projektach i będzie wiązało się z realizacją przez
    dystrybutora airdropów określonego celu marketingowego, to nie będzie ono miało
    nieodpłatnego charakteru. W tym wypadku bowiem korzyści będą występowały po obu
    stronach.
    Tym samym przedmiotowe przekazywanie airdropów nie może być utożsamiane z umową
    darowizny w rozumieniu art. 888 Kodeksu cywilnego.
    Prawidłowo zatem wskazał Pan, że opisane we wniosku nabycie walut wirtualnych w
    ramach airdropu, nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn
    jako nabycie tytułem darowizny, ani na podstawie żadnego innego tytułu określonego w
    art. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Argumentacja, którą przedstawił Pan na potwierdzenie powyższego stwierdzenia jest
    jednak nieprawidłowa. Kwestionuje Pan nabywanie waluty wirtualnej jako prawa
    majątkowego, jak również wskazuje Pan na brak przepisów w ustawie o podatku od
    spadków i darowizn, które wskazywałyby na sposób przeliczenia waluty wirtualnej

    (kryptowalut, tokenów) na walutę tradycyjną i to z powyższych twierdzeń wywodzi brak
    opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn uzyskiwanych airdropów.
    Pana zdaniem na gruncie prawnopodatkowym waluty wirtualne nie są uznawane za
    rzeczy, gdyż nie posiadają substratu materialnego, jak również w oparciu o aktualne
    orzecznictwo sądowoadministracyjne (powołał Pan wyrok dotyczący podatku
    dochodowego od osób fizycznych) odchodzi się od postrzegania walut wirtualnych jako
    praw majątkowych, ze względu na ich specyficzne uregulowanie w ustawach podatkowych.
    Z tym stanowiskiem nie można się zgodzić.
    Wbrew Pana twierdzeniu, na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn waluty
    wirtualne traktowane są jako prawo majątkowe.
    Ustawa ta nie zawiera własnych definicji. Określone w niej tytuły nabycia (jak m.in.
    darowizna) zdefiniowane są w Kodeksie cywilnym. Dlatego też z treści tej ustawy należy
    czerpać definicję pojęć zawartych w ustawie o podatku od spadków i darowizn. W
    praktyce stosunków cywilnoprawnych waluta wirtualna stanowi rodzaj mienia w
    rozumieniu art. 44 ustawy Kodeks cywilny, według którego:
      Mieniem jest własność i inne prawa majątkowe.
    Wobec braku definicji legalnej pojęcia „prawa majątkowego”, należy odnieść się do ustaleń
    orzecznictwa oraz doktryny.
    Najogólniej rzecz ujmując, prawa majątkowe to prawa podmiotowe pozostające w ścisłym
    związku z ekonomicznym interesem uprawnionego, związane z jego majątkiem
    charakteryzujące się dwoma podstawowymi cechami, tj.:
    - działalnością (mogą być przedmiotem obrotu),
    - posiadaniem określonej wartości majątkowej.
    Do tej kategorii należy zatem zaliczyć te wszystkie uprawnienia, które nie przyjmują
    postaci rzeczy a stanowią jednocześnie wymierne korzyści, którymi można rozporządzać,
    albo z których można czerpać korzyści.
    W tej kategorii mieści się więc waluta wirtualna, bo nie przyjmuje postaci rzeczy a wiążą
    się z nią wymierne korzyści.
    Dla potrzeb podatku od spadków i darowizn, skoro ustawodawca nie zdefiniował wprost,
    w ustawie podatkowej, danej kategorii, tak więc należy traktować walutę wirtualną. Za
    takim stanowiskiem przemawia także treść art. 9 pkt 1a ustawy z dnia 9 września 2000 r. o
    podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295). Według tego
    przepisu:
      Zwalnia się od podatku następujące czynności cywilnoprawne: sprzedaż i zamianę
      walut wirtualnych w rozumieniu art. 2 ust. 2 pkt 26 ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o
      przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz.U. z 2023 r. poz.
      1124, 1285, 1723 i 1843).
    Zgodnie z tą ustawą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega
    sprzedaż i zamiana rzeczy i praw majątkowych. Gdyby ustawodawca uznał, że waluta
    wirtualna nie jest prawem majątkowym – nie ustanowiłby ww. zwolnienia, bowiem byłoby
    ono zbędne.
    Jak wyjaśniono powyżej na gruncie ustawy o podatku od spadków i darowizn waluty
    wirtualne traktowane są jako prawo majątkowe, a ich otrzymanie stanowi przysporzenie
    majątkowe, którego wartość powinna być zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od
    spadków i darowizn określona według cen rynkowych stosowanych w obrocie prawami
    tego samego rodzaju i gatunku.

    Reasumując, w opisanej sytuacji mamy zatem do czynienia z otrzymywaniem przez Pana
    walut wirtualnych traktowanych jako prawo majątkowe, jednakże przekazywanie ich przez
    organizatora nie ma charakteru darowizny, co zostało wskazane powyżej.
    W odniesieniu do przywołanych przez Pana wyroków sądowych, zauważyć należy, że
    dotyczą one podatku dochodowego od osób fizycznych, a tym samym nie mogą mieć
    przełożenia wprost na podatek od spadków i darowizn.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pana stanowiska wyłącznie w zakresie
    podatku od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku
    dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.