Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.2.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-05
Teza: Opodatkowanie wypłaty zaległej emerytury.
Słowa kluczowe: emerytura; opodatkowanie; skala podatkowa; wypłata-wypłata pieniężna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12-ust. 7

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy opodatkowania wypłaty zaległej emerytury. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Sprawa dotyczy ustawy ubeckiej, przez którą zabrano Panu część Pana emerytury. W
    związku z tym, że pracował Pan w WOP, a potem w Straży Granicznej, uznano Pana
    niesłusznie za ubeka. Po przeprowadzonych sprawach sądowych zostało udowodnione i
    oczyszczono Pana z zarzutów oraz zwrócono niesłusznie zabraną emeryturę – kwota
    dotyczyła 7 lat.
    W roku bieżącym otrzymał Pan ekwiwalent za 7 lat – potrącono Panu zgodny podatek taki,
    jaki płaciłby Pan otrzymując pełną emeryturę w ciągu tych lat. Ale dochód zaliczono Panu
    jako wpływ w roku 2024 + obecna emerytura otrzymywana w roku 2024, stawia to Pana w
    wyższym progu podatkowym.
    Uważa Pan takie podejście za krzywdzące – ponieważ otrzymany przychód dotyczy 7 lat, a
    nie 1 roku, więc dlaczego liczy Panu się wyższy próg podatkowy za 1 rok. W roku 2024
    potrąca Panu się prawie połowę Pana emerytury, aby zabezpieczyć, niesłuszny Pana
    zdaniem, podatek 32%, kiedy normalnie płacił Pan i będzie Pan płacił 12% podatku. Gdzie
    sprawiedliwość, ukarano Pana zabierając przez 7 lat połowę emerytury, a teraz, po
    oddaniu, ponowna kara w niesłusznym podatku zabieranym przez cały rok. Czy Pan jest
    Polakiem niższej kategorii, czy żołnierze Straży Granicznej, a wcześniej WOP, zasługują na
    takie traktowanie. Prosi Pan o interpretację przepisu dotyczącą Pana sprawy podatku,
    którą uważa Pan za krzywdzącą.
    W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie
    oceny prawnej stanu faktycznego przyjęto, iż Pana intencją jest uzyskanie odpowiedzi na
    następujące pytanie:
    Jak powinien być opodatkowany dochód powstały z wypłaty zaległej emerytury otrzymanej
    w 2024 r.?
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana stanowisko w zaistniałej sytuacji jest, aby dochód za 7 lat był opodatkowany tak, jak
    by był opodatkowany przez 7 lat, a nie dodany do 1 roku, aby zwiększyć wysokość
    podatku – przecież Pana emerytura nie zwiększyła się w ciągu 1 roku do kwoty o
    podwyższonym progu. Dochód dotyczy 7 lat i tak powinien być traktowany.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych,
    zawartym w ww. ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodu są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    W myśl art. 12 ust. 7 ww. ustawy:

      Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i
      rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o
      emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków
      rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych;
      rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w
      ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom
      rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w
      związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia
      ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658).
    Z kolei art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Na podstawie zaś art. 34 ust. 1 ww. ustawy:
      Organy rentowe są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki miesięczne od
      wypłacanych bezpośrednio przez te organy emerytur i rent, świadczeń
      przedemerytalnych i zasiłków przedemerytalnych, nauczycielskich świadczeń
      kompensacyjnych, zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego, rent
      strukturalnych, rent socjalnych oraz rodzicielskich świadczeń uzupełniających.
    Z powołanych wyżej regulacji prawnych wynika, że na mocy art. 11 ust. 1 w związku z art.
    10 ust. 1 pkt 1 i art. 12 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przychodami są m.in. otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze z tytułu emerytury czy renty.
    Językowa wykładnia przytoczonego art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jednoznacznie wskazuje, że momentem przesądzającym o powstaniu
    przychodu jest moment jego uzyskania, tj. chwila, kiedy podatnik otrzymał (lub
    postawiono do jego dyspozycji) pieniądze albo otrzymał świadczenia w naturze bądź inne
    nieodpłatne świadczenia. Do tego typu świadczeń nie mają bowiem zastosowania
    przewidziane w ustawie o podatku dochodowym przepisy szczególne.
    Przez pojęcie „otrzymane” – zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego – należy rozumieć
    takie pieniądze i wartości pieniężne, które zostały podatnikowi dane. Natomiast
    „postawionymi do dyspozycji” są takie pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik –
    wykazując określoną aktywność – ma możliwość włączyć do swojego władztwa. Innymi
    słowy, podatnik ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy, a nie jest to uzależnione
    od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone środki do dyspozycji (vide: Komentarz
    do art. 11 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, [w:]
    A. Bartosiewicz, R. Kubacki, PIT. Komentarz, Lex, 2013, wyd. III, pkt 6).
    Z definicji pojęcia przychodu jako świadczenia otrzymanego czy też w niektórych
    przypadkach postawionego do dyspozycji wnosić można również o momencie jego
    uzyskania. Określenie momentu uzyskania przychodu ma bardzo istotne znaczenie,
    przede wszystkim z tego powodu, że podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany
    jest w danym czasie. Konieczne jest zatem określenie momentu uzyskania przychodu, by
    przyporządkować przychód do danego okresu rozliczeniowego – roku podatkowego, a w
    niektórych przypadkach również – miesiąca (w przypadku zaliczkowego rozliczania
    podatku).
    O powstaniu przychodu można zatem mówić nie tylko w sytuacji, w której podatnik
    faktycznie otrzyma określoną ilość środków pieniężnych, ale też wtedy gdy zostaną mu
    one udostępnione w ten sposób, że będzie mógł nimi rozporządzać.

    Odnosząc powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzam, że
    przychód, jaki otrzymał Pan z tytułu wypłaty zaległej emerytury (tj. za 7 lat), jest
    przychodem roku, w którym nastąpiło przekazanie tej kwoty na Pana rzecz, zatem w tej
    sprawie – przychodem uzyskanym w 2024 r.
    Tym samym nie można zgodzić się z Pana stanowiskiem, że dochód za 7 lat powinien być
    opodatkowany tak, jak by był opodatkowany przez 7 lat, a nie dodany do jednego roku.
    W konsekwencji nie jest Pan uprawniony do dokonania korekt deklaracji podatku
    dochodowego od osób fizycznych złożonych za lata, których dotyczy wyrównanie,
    polegających na doliczeniu dochodów z tytułu emerytury należnych odpowiednio za 7 lat,
    a fizycznie wypłaconych dopiero w 2024 r.
    Okoliczność, że dochody z tytułu emerytury były należne za lata wcześniejsze, a Pan
    musiał domagać się ich przyznania na drodze sądowej, przez co jest Pan obciążony
    większym podatkiem poprzez rozliczanie w drugim progu podatkowym, nie jest wynikiem
    niewłaściwej interpretacji art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. W świetle ww. przepisu nie ma także wpływu na moment opodatkowania.
    Przychody z tytułu wypłaty emerytury, nawet zaległej, są przychodami roku, w którym je
    wypłacono.
    Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gliwicach z 23 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 1341/15, który co
    prawda dotyczy momentu powstania przychodu z tytułu wypłaty zaległego
    wynagrodzenia, ale jego postanowienia znajdują zastosowanie w przedmiotowej sprawie.
    W ww. wyroku Sąd dokonując wykładni art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych odniósł się do wyroku WSA w Gliwicach z 5 maja 2009 r. sygn. akt I SA/Gl
    814/08, w którym wskazano, że:
      Pojęcie przychodu jest pojęciem osadzonym w czasie. Dotyczy bowiem określonego
      odcinka czasu. Ustawodawca przyjmuje w podatku dochodowym od osób fizycznych
      rok kalendarzowy jako podstawowy okres rozliczeniowy. Rok kalendarzowy jest
      bowiem rokiem podatkowym. W związku z tym pojęcie przychodu nakazuje odnosić
      również do świadczeń otrzymanych w roku kalendarzowym. Periodyzacja dotyczy
      zarówno otrzymywanych i stawianych do dyspozycji pieniędzy i wartości pieniężnych,
      jak i otrzymywanych świadczeń w naturze i innych świadczeń nieodpłatnych (ich
      wartości). Z brzmienia cytowanych przepisów wynika więc, iż momentem
      przesądzającym powstanie przychodu jest moment jego uzyskania (...). Wobec tego
      okoliczność, iż podatnikowi przysługiwała przedmiotowa należność (prawo do
      wynagrodzenia) już wcześniej (...) nie oznacza jeszcze powstania przychodu, gdyż
      dochód z tego tytułu powstał z chwilą faktycznego otrzymania lub pozostawienia do
      dyspozycji podatnika pieniędzy, stanowiących wynagrodzenie ze stosunku pracy.
      Zasadność tego poglądu potwierdza orzecznictwo Naczelnego Sądu
      Administracyjnego. W wyroku z dnia 12 grudnia 1997 r., sygn. akt I SA/Wr 1757/96, LEX
      nr 31245 Sąd ten stwierdził, że wypłacone w 1996 r. za lata 1992-1994 zaległe
      wynagrodzenie stanowi przychód roku 1996. (...) Co do zasady zatem momentem
      powstania przychodu z całą pewnością nie jest chwila powstania roszczenia o wypłatę
      określonej kwoty.
    Tym samym Pana stanowisko należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.