Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-919/10-3/MK1
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-01-18
Teza: Czy w odniesieniu do rozliczenia opcji na nabycie udziałów w spółce E. B.V., w przypadku zaistnienia dodatniej różnicy pomiędzy ceną historyczną a aktualną ceną rynkową w dniu nabycia udziałów, na Spółce będzie ciążył obowiązek wynikający z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: cena-cena rynkowa; obowiązek-obowiązek płatnika; opcja; udział-nabycie udziałów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28.10.2010 r., (data wpływu 09.11.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z rozliczeniem opcji na nabycie udziałów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.09.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika w związku z rozliczeniem opcji na nabycie udziałów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka E. Sp. z o.o. oraz E. B.V. z siedzibą w Holandii należą do międzynarodowej grupy kapitałowej. Spółka E. B.V. wdrożyła program skierowany między innymi do pracowników spółek z grupy, w ramach którego zapewnia tym osobom, możliwość nabywania udziałów E. B.V. Program nabywania udziałów organizowany jest w oparciu o decyzje Zgromadzenia Wspólników, Rady Nadzorczej oraz Zarządu E. B.V. W kwestii przyznania pracownikom E. Sp. z o.o. prawa do nabywania udziałów nie łączy Wnioskodawcy z E. B.V., żadna umowa czy porozumienie. Udziały Spółki E. B.V. nie są notowane na giełdzie, ich wartość ustalana jest poprzez specjalną wycenę księgową, natomiast obrót tymi udziałami odbywa się tylko w kręgu pracowników grupy kapitałowej E. na całym świecie. Możliwość kupna i sprzedaży udziałów E. B.V. odbywa się dwa razy do roku w sesjach wiosennych i jesiennych. Wszyscy pracownicy Spółki mają możliwość kupienia za własne środki udziałów spółki E. B.V. W ramach zachęty do uczestnictwa w programie E. B.V., za każdy kupiony przez pracownika jeden udział przyznaje tym pracownikom jeden darmowy udział. Udziały otrzymane przez pracowników nieodpłatnie, nie mogą zostać przez nich sprzedane przed upływem trzy letniego okresu liczonego od dnia ich nabycia, obwarowanego dodatkowymi warunkami pozostawania w tym czasie pracownikami grupy E. Co więcej w przypadku sprzedaży udziałów nabytych za pieniądze pracowników przed upływem trzech lat liczonych od dnia nabycia, udziały otrzymane nieodpłatnie ulegają przepadkowi na rzecz E. B.V. Dodatkowo pracownicy uczestniczący w programie nabywania udziałów, mogą otrzymać pewną liczbę opcji na nabycie udziałów E. B.V. w przyszłości. Opcje na nabycie udziałów dają prawo do nabycia udziałów po cenie obowiązującej w dniu przyznania opcji.

Koszty związane z nabyciem nieodpłatnie udziałów w spółce zagranicznej przez pracowników Wnioskodawcy ponoszone są przez Spółkę E. B.V. Koszty, stanowiące różnicę pomiędzy ceną historyczną a aktualną ceną wynikającą z aktualnej wyceny księgowej udziałów ponoszone są przez Spółkę E. B.V.

W przyszłości możliwa będzie sytuacja, w której koszty związane z uczestnictwem pracowników E. Sp. z o.o. w programie nabywania udziałów, zostaną przeniesione na Wnioskodawcę. Możliwość taka przewidziana jest bowiem w zasadach działania planu nabywania udziałów, obowiązującego w tej grupie spółek.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w związku z rozliczeniem wartości udziałów w spółce E. B.V. nabytych nieodpłatnie przez pracowników E. Sp. z o.o., na Spółce będzie ciążył obowiązek wynikający z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
2.  Czy w odniesieniu do rozliczenia opcji na nabycie udziałów w spółce E. B.V., w przypadku zaistnienia dodatniej różnicy pomiędzy ceną historyczną a aktualną ceną rynkową w dniu nabycia udziałów, na Spółce będzie ciążył obowiązek wynikający z art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź w zakresie pytania nr 2.

W zakresie pytania nr 1 została wydana odrębna interpretacja indywidualna.

Zdaniem Wnioskodawcy:

W kwestii przyznania pracownikom E. Sp. z o.o. prawa do nabywania udziałów nie łączy Wnioskodawcy z E. B.V. żadna umowa czy porozumienie. Spółka E. Sp. z o.o. nie tylko nie przyznała swoim pracownikom takiego uprawnienia, ale nawet nie miała wpływu na to, że spółka E. B.V. postanowiła przyznać tym osobom takie uprawnienia. Dlatego też prawo do nabycia udziałów nieodpłatnie lub po cenie preferencyjnej nie jest świadczeniem należnym od pracodawcy i pracownicy nie mają wobec pracodawcy żadnych roszczeń z tego tytułu. W związku z tym przychód pracowników wynikający z nabywania udziałów nieodpłatnych lub udziałów po preferencyjnej cenie nie jest przychodem ze stosunku pracy.

Dodatkowo należy stwierdzić, że Spółka E. Sp. z o.o., nie posiada dostępu do informacji dotyczącej kiedy i ile udziałów E. B.V. nabyli poszczególni uprawnieni. W naszej ocenie uprawnienie przyznane pracownikom Wnioskodawcy, nie ma charakteru świadczenia pracowniczego lecz powinno być raczej kwalifikowane jako rodzaj przychodu kapitałowego wynikającego z poczynionych inwestycji (nabycie udziałów za własne środki). Zgodnie z art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z kolei art. 10 ust. 1. ww. ustawy wymienia źródła przychodów w tym między innymi stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta a w punkcie 7 kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c.

Zgodnie z art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Natomiast zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 6 ustawy, za przychód z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane przychody z:

1.  odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych,
2.  realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi.

W ocenie Wnioskodawcy, w świetle powołanych przepisów przychód u pracowników powstanie dopiero w momencie odpłatnego zbycia udziałów. Udziały inkorporują w sobie zarówno prawa jak i obowiązki udziałowców w stosunku do Spółki. Moment uzyskania dochodu z udziału nie jest tożsamy z momentem ich nabycia bądź przyznania prawa do ich nabycia w przyszłości bez względu na formę tego nabycia. Cechą udziałów jest to, że generują dochód w przyszłości w postaci dywidendy, lub też w przypadku ich odpłatnego zbycia w postaci różnicy pomiędzy przychodem ze sprzedaży a kosztami poniesionymi na nabycie udziałów.

Takie stanowisko potwierdza zapis art. 23 ust. 1 pkt 38, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych z zastrzeżeniem ust. 3e.

Powyższe stwierdzenia, znajdują zastosowanie zarówno w odniesieniu do ustalenia przychodu w stosunku do udziałów otrzymanych nieodpłatnie jak również w stosunku do przychodów uzyskiwanych z realizacji opcji na nabycie udziałów (ewentualna dodatnia różnica pomiędzy ceną nabycia a ceną historyczną wynikającą z opcji na nabycie udziałów).

Dodatkowo w plan nabywania udziałów E. B.V. wmontowane jest ograniczenie możliwości zbywania udziałów otrzymanych nieodpłatnie, naruszenie którego powoduje utratę tych udziałów na rzecz E. B.V. Biorąc ten fakt pod uwagę można stwierdzić, że nabycie udziałów otrzymanych nieodpłatnie nie ma charakteru definitywnego i co za tym idzie nie powinno być traktowane jako zdarzenie podatkowe.

Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19 % uzyskanego dochodu.

Zgodnie z ust. 2 pkt 1 art. 30b ustawy dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g lub art. 23 ust. 1 pkt 38 z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Wobec powyższych argumentów, w ocenie Wnioskodawcy przychód podatkowy dla pracowników powstanie dopiero w momencie sprzedaży udziałów E. B.V. przez pracowników Wnioskodawcy i będzie zakwalifikowany jako przychód z kapitałów pieniężnych. Dochód w ten sposób otrzymany w obecnym stanie prawnym podlega opodatkowaniu 19 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym, wykazywanym przez podatnika w zeznaniu rocznym PIT-38, stosownie do przepisów art. 45 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Konsekwencją uznania przychodów osiąganych przez pracowników Wnioskodawcy jako przychodów z kapitałów pieniężnych jest to, że w tym przypadku nie znajdą zastosowania przepisy art. 31 ustawy o podatku dochodowym ustalające obowiązki płatnika podatku w odniesieniu do przychodów ze stosunku pracy.

Reasumując w odniesieniu do udziału pracowników Wnioskodawcy w programie nabywania udziałów E. B.V., powstawać będzie w dacie sprzedaży tych udziałów. Dochód w ten sposób osiągnięty opodatkowany jest 19 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym, wykazywanym przez podatnika w zeznaniu rocznym PIT-38. W związku z powyższym z tytułu uczestnictwa pracowników Wnioskodawcy w opisanym we wniosku programie nie ciążą na Spółce obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Tutejszy organ informuje, że kwestia dotycząca skutków podatkowych sprzedaży udziałów przez pracowników Wnioskodawcy nie była przedmiotem zapytania Wnioskodawcy, w związku z czym tutejszy Organ nie odniósł się do własnego stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego w tym zakresie.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez podatnika.

Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności osób, których skutkiem jest nieodpłatne - to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu - przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.

Jednocześnie stosownie do art. 11 ust. 2 ww. ustawy wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 2, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.

Na podstawie art. 11 ust. 2a wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:

1.  jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych odbiorców;
2.  jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
3.  jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu lub budynku,
4.  w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca udostępnienia.

Zgodnie z art. 11 ust. 2b ww. ustawy jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne, przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca oraz E. B.V. z siedzibą w Holandii należą do międzynarodowej grupy kapitałowej. Spółka E. B.V. wdrożyła program skierowany między innymi do pracowników spółek z grupy, w ramach którego zapewnia tym osobom, możliwość nabywania udziałów E. B.V. Program nabywania udziałów organizowany jest w oparciu o decyzje Zgromadzenia Wspólników, Rady Nadzorczej oraz Zarządu E. B.V. W kwestii przyznania pracownikom Wnioskodawcy prawa do nabywania udziałów nie łączy Wnioskodawcy z E. B.V., żadna umowa czy porozumienie. Udziały Spółki E. B.V. nie są notowane na giełdzie, ich wartość ustalana jest poprzez specjalną wycenę księgową, natomiast obrót tymi udziałami odbywa się tylko w kręgu pracowników grupy kapitałowej E. na całym świecie. Dodatkowo pracownicy uczestniczący w programie nabywania udziałów, mogą otrzymać pewną liczbę opcji na nabycie udziałów E. B.V. w przyszłości. Opcje na nabycie udziałów dają prawo do nabycia udziałów po cenie obowiązującej w dniu przyznania opcji. Koszty, stanowiące różnicę pomiędzy ceną historyczną a aktualną ceną wynikającą z aktualnej wyceny księgowej udziałów ponoszone są przez Spółkę E. B.V. W przyszłości możliwa będzie sytuacja, w której koszty związane z uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w programie nabywania udziałów, zostaną przeniesione na Wnioskodawcę. Możliwość taka przewidziana jest bowiem w zasadach działania planu nabywania udziałów, obowiązującego w tej grupie spółek.

Pracownicy Wnioskodawcy mogą wiec otrzymać pewną liczbę opcji na nabycie udziałów spółki zagranicznej. Opcje na nabycie udziałów dają prawo do nabycia udziałów po cenie obowiązującej w dniu przyznania opcji.

Po stronie Wnioskodawcy w momencie realizacji otrzymanych opcji na udziały niewątpliwie będzie miało miejsce przysporzenie majątkowe stanowiące różnicę pomiędzy aktualną ceną wynikającą z aktualnej wyceny księgowej udziałów, a ich ceną historyczną przemnożoną przez liczbę udziałów, operacja ta wywołuje skutek podatkowy w postaci uzyskania przez uczestnika programu przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Aby bowiem czerpać korzyści z udziałów osoby te musiałyby nabyć udziały za określoną cenę, a w związku z preferencyjnym nabyciem tych udziałów nie poniosą wydatków w takiej wysokości.

W stanie faktycznym przedstawionym w treści wniosku wskazać należy co najmniej na dwa źródła przychodów. Kwalifikacja źródła uzyskania przychodu uzależniona jest od podmiotu, który ostatecznie poniesie koszty programu.

Generalnie przychody powstaną w momencie, w którym osoba otrzymująca udziały uzyska prawa udziałowca (w tym prawo do dywidendy). Z tym bowiem momentem osoba ta uzyskuje prawo do czerpania korzyści wynikających z udziałów. Tym samym, ma miejsce przysporzenie majątkowe po stronie osoby otrzymującej udziały. Aby bowiem czerpać korzyści z udziałów osoba ta musiałaby nabyć udziały za określoną cenę, a w związku z nabyciem po preferencyjnej cenie udziałów nie poniosła wydatków w takiej wysokości.

Ze spółką zagraniczną, której udziały nabędą nie łączy pracowników stosunek pracy.

W przypadku, gdy koszty związane z Programem ponoszone będą przez spółkę zagraniczną, a tym samym spółka ta pokryje różnicę w cenie nabytych udziałów, to wtedy kwotę zniżki finansowanej przez spółkę zagraniczną należy uznać za przysporzenie majątkowe i zakwalifikować do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią tego przepisu za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że jest to tylko wyliczenie przykładowe i przychodami z innych źródeł są jeszcze inne przychody nie wymienione wprost w tym przepisie.

W niniejszym przypadku będą to przychody wynikające z nabycia przez pracowników udziałów zagranicznej spółki po preferencyjnej cenie w stosunku do ich ceny z dnia nabycia. Jednak przychody z innych źródeł powstaną po stronie pracownika tylko w tej części, w której koszt związany z uczestnictwem pracowników w Programie poniesie spółka zagraniczna, z którą pracowników nie wiąże umowa o pracę.

Przychody z innych źródeł podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych, zgodnie z art. 27 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, według ustalonej skali podatkowej. Przychody te podatnik – a więc pracownik - sam musi wykazać w zeznaniu rocznym za rok, w którym zostały osiągnięte i je opodatkować.

Rozpatrując przedstawiony stan faktyczny, w sytuacji, gdy koszt programu ostatecznie poniesie Spółka (pracodawca), pracownik uzyskuje przychód podlegający opodatkowaniu łącznie z innymi przychodami ze stosunku pracy. Wynika to z faktu, iż przedmiotowe świadczenie będzie związane ze stosunkiem pracy.

Jeżeli zatem koszt uczestnictwa oznacza pokrycie różnicy w cenie nabytych udziałów przez pracownika i wydatki te pokrywa pracodawca – Spółka polska, to należy uznać, iż wartość tych wydatków stanowi przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

W niniejszym przypadku będą to wydatki poniesione przez pracodawcę za pracownika w związku z uczestnictwem w programie.

W myśl przepisu art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej "zakładami pracy", są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy płatnicy, o których mowa w art. 31 i 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu, w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Zgodnie z art. 39 ust. 1 ww. ustawy w terminie do końca lutego roku następującego po roku podatkowym płatnicy, o których mowa w art. 31, art. 33 i art. 35, w przypadku gdy nie dokonują rocznego obliczenia podatku, są obowiązani przekazać podatnikowi i urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych - imienne informacje o dochodach sporządzone według ustalonego wzoru.

W oparciu o powyższe przepisy prawa należy stwierdzić, iż w przedstawionym stanie faktycznym źródła przychodów będą uzależnione od podmiotu, który ostatecznie poniesie koszty programu.

W sytuacji, w której koszty związane z uczestnictwem pracowników Wnioskodawcy w programie nabywania udziałów ponosi spółka zagraniczna, a Wnioskodawca w związku z przedmiotowym planem nie dokonuje żadnych świadczeń na rzecz swoich pracowników na Wnioskodawcy nie ciążą obowiązki płatnika. Zaś powstałe przysporzenie majątkowe należy zakwalifikować do przychodów z innych źródeł.

Natomiast, jeśli koszty te finansowane będą przez pracodawcę skutkować to będzie powstaniem przychodów ze stosunku pracy po stronie pracowników. W konsekwencji na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika zgodnie z treścią art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując w związku z rozliczeniem opcji na nabycie udziałów w spółce zagranicznej w przypadku zaistnienia dodatniej różnicy pomiędzy ceną historyczną a aktualną ceną wynikającą z aktualnej wyceny księgowej udziałów na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika, jeśli koszty związane z nabyciem udziałów w spółce zagranicznej ponosi spółka zagraniczna. Jeśli koszty te finansowane będą przez pracodawcę wówczas na Wnioskodawcy będą ciążyły obowiązki płatnika zgodnie z treścią art. 31 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.