Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPB5.4510.1013.2016.1.JC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-01-12
Teza: w zakresie ustalenia limitu podatku zapłaconego za granicą podlegającego odliczeniu od podatku dochodowego od osób prawnych
Słowa kluczowe: limit; należność-należności licencyjne; odliczenia; podatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz § 4 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2016 r. (data wpływu 16 listopada 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia limitu podatku zapłaconego za granicą podlegającego odliczeniu od podatku dochodowego od osób prawnych - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia limitu podatku zapłaconego za granicą podlegającego odliczeniu od podatku dochodowego od osób prawnych.

W przedmiotowym wniosku zostały przedstawione następujący stan faktyczny i następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. (dalej: Spółka) jest podmiotem należącym do Grupy X.

Spółka zajmuje się badaniami i rozwojem produktów Grupy X z segmentu organicznego.

Przedmiot działalności Spółki obejmuje:

*   działalność o charakterze badawczo-rozwojowym,
*   zarządzanie znakami towarowymi wykorzystywanymi przez spółki z Grupy X,
*   udzielanie licencji spółkom z Grupy X na korzystanie ze znaków towarowych dla celów związanych z działalnością gospodarczą.

X S.A. (dalej: X) jest podmiotem dominującym w Grupie X, który posiada oddział w Rumunii (dalej: Oddział X). Oddział X stanowi zakład podatkowy w rozumieniu art. 5 Umowy między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku z dnia 23 czerwca 1994 r. (Dz. U. z 1995 r., nr 109, poz. 530; dalej: Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania). X jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w Rumuni z tytułu działalności prowadzonej za pośrednictwem Oddziału X. Przychody podatkowe oraz koszty uzyskania przychodów X związane z działalnością prowadzoną przez Oddział X są odpowiednio przypisywane do rozliczenia podatkowego składanego przez X w Rumunii.

W ramach prowadzonej działalności w zakresie udzielania licencji na korzystanie ze znaków towarowych, Spółka udzieliła licencji na rzecz Oddziału X. Udzielona przez Spółkę licencja na znak towarowy jest związana z działalnością Oddziału X w Rumunii. W związku z udzieleniem licencji Spółka wystawia faktury na rzecz Oddziału X w Rumunii. Na podstawie wystawionych faktur, Spółka otrzymuje od Oddziału X ustalone w umowie wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji (zwane dalej jako: „Dochód Osiągnięty w Rumuni”).

Wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę z tytułu udzielonej licencji spełnia definicję należności licencyjnych zawartą w art. 12 ust. 3 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W związku ze stosownymi regulacjami w zakresie podatku dochodowego w Rumunii, kwota wypłacanego Spółce wynagrodzenia (Dochód Osiągnięty w Rumunii) jest pomniejszana przez Oddział X o należny w Rumunii zryczałtowany podatek u źródła („Podatek u Źródła”). Zgodnie z art. 12 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podatek ten wynosi 10%.

Dochody Osiągane w Rumunii nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie postanowień umowy międzynarodowej, której Rzeczpospolita Polska jest stroną (nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT).

Pobranie Podatku u Źródła przez Oddział X w Rumunii oraz jego wpłacenie do odpowiedniego organu podatkowego dokumentowane jest zaświadczeniem wydanym przez właściwy miejscowo organ administracji podatkowej w Rumunii.

Spółka podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Kalkulując podatek dochodowy do zapłaty w Polsce za dany rok podatkowy, Spółka ustala podstawę opodatkowania stosownie do regulacji art. 18 ust. 1 w związku z art. 7 ustawy o CIT, uwzględniając działalność Spółki prowadzoną na terytorium kraju oraz za granicą, w tym w Rumunii (dalej: „Dochód Globalny”). Do wyliczonej kwoty Dochodu Globalnego Spółka stosuje stawkę 19%, tak aby ustalić kwotę podatku dochodowego od osób prawnych należnego w Polsce („Podatek od Dochodu Globalnego”).

Spółka nie posiada oddziałów poza terytorium Polski.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prawidłowe jest ustalenie limitu odliczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, dla Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii poprzez ustalenie proporcji kwoty Dochodu Osiągniętego w Rumunii w danym roku podatkowym do Dochodu Globalnego Spółki osiągniętego w tym roku podatkowym, a następnie odniesienie tak ustalonej proporcji do kwoty obliczonego Podatku od Dochodu Globalnego, wedle poniższego wzoru:

L= 19%\*B\*(A/B)

gdzie:

L - limit odliczenia Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii od Podatku od Dochodu Globalnego Spółki

A - Dochód Osiągnięty w Rumunii w danym roku podatkowym

B - Dochód Globalny Spółki za dany rok podatkowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, ustalenie limitu odliczenia, o którym mowa w art. 20 ust. 1 ustawy o CIT, dla Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii powinno być dokonane poprzez ustalenie proporcji kwoty Dochodu Osiągniętego w Rumunii w danym roku podatkowym do Dochodu Globalnego Spółki osiągniętego w tym roku podatkowym, a następnie odniesienie tak ustalonej proporcji do kwoty obliczonego Podatku od Dochodu Globalnego, wedle poniższego wzoru:

L= 19%\*B\*(A/B)

gdzie:

L - limit odliczenia Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii od Podatku od Dochodu Globalnego Spółki

A - Dochód Osiągnięty w Rumunii w danym roku podatkowym

B - Dochód Globalny Spółki za dany rok podatkowy.

Uzasadnienie

1.  Prawo do odliczenia Podatku u Źródła

Zgodnie z art. 22b ustawy o CIT zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

Jak zostało wskazane w stanie faktycznym / zdarzeniu przyszłym, Polska posiada zawartą z Rumunią w 1995 r. Umowę o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Stosownie do regulacji art. 20 ust. 1 zdanie 1 i 2 ustawy o CIT, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie.

W świetle przytoczonej powyżej regulacji, należy wskazać, iż:

*   Spółka jest podmiotem, o którym mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT, tj. podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).
*   Spółka osiąga dochody (przychody) na terytorium Polski jak i za granicą (w Rumunii),
*   dochody (przychody) osiągane przez Spółkę w Rumunii podlegają opodatkowaniu w Rumunii (faktyczne uiszczenie podatku dochodowego w Rumunii potwierdzane jest każdorazowo odpowiednim zaświadczeniem wydanym przez właściwy organ administracji rumuńskiej),
*   dochody osiągane w Rumunii nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie postanowień Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT).

W konsekwencji powyższego, należy uznać, iż spełnione są przesłanki do dokonania przez Spółkę odliczenia Podatku u Źródła jako podatku zagranicznego zapłaconego w Rumunii od obliczonego Podatku od Dochodu Globalnego Spółki zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o CIT.

1.  Sposób ustalenia limitu odliczenia Podatku u Źródła

Regulacje ustawy o CIT wprowadzają ograniczenie w zakresie wysokości kwoty podatku zapłaconego za granicą, która może podlegać odliczeniu w Polsce. Zgodnie z regulacją art. 20 ust. 1 zdanie 3 ustawy o CIT, kwota odliczenia nie może przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Przytoczona powyżej regulacja stanowi odzwierciedlenie jednej z metod unikania podwójnego opodatkowania, polegającej na proporcjonalnym zaliczeniu podatku płaconego za granicą na poczet podatku płaconego na terytorium kraju (tzw. metoda kredytu podatkowego). Zasada ta znajduje odzwierciedlenie w treści art. 25 ust. 1 lit. b Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Ustalając zatem limit odliczenia Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii. Spółka powinna ustalić jaki procent w Dochodzie Globalnym stanowi Dochód Osiągnięty w Rumunii w danym roku podatkowym. W tym celu kwota stanowiąca Dochód Osiągnięty w Rumunii powinna zostać podzielona przez kwotę całkowitego Dochodu Globalnego Spółki.

Tak ustalona proporcja powinna zostać następnie odniesiona do obliczonego Podatku od Dochodu Globalnego, tj. podatek dochodowy wyliczony od Dochodu Globalnego Spółki powinien być pomnożony przez wyliczoną proporcję.

Powyższe obliczenia można przedstawić za pomocą następującego wzoru:

L= 19%\*B\*(A/B)

gdzie:

L - limit odliczenia Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii od Podatku od Dochodu Globalnego Spółki

A - Dochód Osiągnięty w Rumunii w danym roku podatkowym

B - Dochód Globalny Spółki za dany rok podatkowy.

W przypadku, gdy tak wyliczony limit odliczenia (L) będzie większy lub równy kwocie Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii, Spółka będzie uprawniona do odliczenia od Podatku od Dochodu Globalnego kwoty Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii.

W sytuacji natomiast, gdy kwota limitu odliczenia (L) będzie mniejsza niż Podatek u Źródła uiszczony w Rumunii, Spółka będzie uprawniona do dokonania odliczenia jedynie części Podatku u Źródła zapłaconego w Rumunii odpowiadającej ustalonej kwocie limitu odliczenia (L).

Spółka pragnie wskazać, iż powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w interpretacjach prawa podatkowego wydawanych przez organy podatkowe. Przykładem może być tutaj:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 listopada 2015 r. (sygn. IBPB-1-2/4510-456/15/BG),
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 13 listopada 2012 r. (sygn. IBPBI/2/423-1017/12/CzP),
*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 6 lipca 2011 r. (sygn. IPPB5/423-347/11-2/AS).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1888, z późn. zm., dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Polski normodawca w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych regulujących problematykę dochodów uzyskiwanych przez podatników posiadający nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, którzy uzyskują dochody ze źródeł położonych poza terytorium RP, unormował jako jedyną metodę eliminacji podwójnego opodatkowania tzw. metodę zaliczenia zwykłego (proporcjonalnego).

W myśl art. 20 ust. 1 updop, jeżeli podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, osiągają również dochody (przychody) poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i dochody te podlegają w obcym państwie opodatkowaniu, a nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3, w rozliczeniu za rok podatkowy dochody (przychody) te łączy się z dochodami (przychodami) osiąganymi na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym wypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi zapłaconemu w obcym państwie. Kwota odliczenia nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w obcym państwie.

Powołany art. 20 ust. 1 updop ustanawia następujące przesłanki materialne pozwalające na dokonanie odliczenia podatku zapłaconego w państwie źródła, tj.:

*   podmiot podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce;
*   podatnik ten osiąga dochody (przychody) zarówno na terytorium Polski, jak i za granicą;
*   dochody (przychody) osiągane na terytorium państw obcych podlegają opodatkowaniu w tych państwach;
*   dochody te nie są wolne od podatku na mocy postanowień umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, i tym samym nie ma zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 3 updop,
*   podatek od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium państw obcych został faktycznie zapłacony w tych państwach.

Na podstawie art. 20 ust. 6 updop, łączna kwota odliczenia, o którym mowa w ust. 1 i 2, nie może przekroczyć tej części podatku, która została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany z tego źródła dochodu.

Powyższe przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 22a updop).

Na podstawie art. 22b updop, zwolnienia i odliczenia wynikające z przepisów art. 20-22 stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania lub innej ratyfikowanej umowy międzynarodowej, której stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego innego niż Rzeczpospolita Polska państwa, w którym podatnik ma swoją siedzibę lub w którym dochód został uzyskany.

Ponadto wskazać należy, że przepisy poszczególnych umów o unikaniu podwójnego opodatkowania zawierają rozwiązania szczególne w stosunku do przepisów ustaw podatkowych i na podstawie art. 91 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz.U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.), mają pierwszeństwo przed ustawą, jeżeli ustawy tej nie da się pogodzić z umową.

W niniejszej sprawie zastosowanie będzie miała Umowa zawarta między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Rumunii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzona w Warszawie dnia 23 czerwca 1994 r. (Dz.U. z 1995 r., Nr 109, poz. 530, dalej:„umowa polsko-rumuńska”).

Zgodnie z art. 12 ust. 1 umowy polsko-rumuńskiej, należności licencyjne powstające w Umawiającym się Państwie, wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania lub siedzibę w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

Jednakże należności licencyjne, o których mowa w ustępie 1 tego artykułu, mogą być także opodatkowane w tym Umawiającym się Państwie, w którym powstają, i zgodnie z prawem tego Państwa, lecz gdy odbiorca tych należności jest ich właścicielem, ustalony podatek nie może przekroczyć 10 procent kwoty brutto należności licencyjnych – art. 12 ust. 2 umowy polsko-rumuńskiej.

Ponadto, w myśl art. 25 ust. 1 lit. b umowy polsko-rumuńskiej, jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibą w Polsce osiąga dochód, który zgodnie z postanowieniami artykułów 10, 11, 12 i 13 może być opodatkowany w Rumunii, to Polska zezwoli na odliczenie od podatku dochodowego tej osoby kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Rumunii. Jednakże takie odliczenie nie może przekroczyć tej części podatku, jaka została obliczona przed dokonaniem odliczenia i która odpowiednio przypada na dochód, który może być opodatkowany w Rumunii.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego wynika, że w ramach prowadzonej działalności w zakresie udzielania licencji na korzystanie ze znaków towarowych, Spółka udzieliła licencji na rzecz Oddziału X. Udzielona przez Spółkę licencja na znak towarowy jest związana z działalnością Oddziału X w Rumunii. W związku z udzieleniem licencji Spółka wystawia faktury na rzecz Oddziału X w Rumunii. Na podstawie wystawionych faktur, Spółka otrzymuje od Oddziału X ustalone w umowie wynagrodzenie z tytułu udzielenia licencji („Dochód Osiągnięty w Rumuni”). Wynagrodzenie otrzymywane przez Spółkę z tytułu udzielonej licencji spełnia definicję należności licencyjnych zawartą w art. 12 ust. 3 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. W związku ze stosownymi regulacjami w zakresie podatku dochodowego w Rumunii, kwota wypłacanego Spółce wynagrodzenia (Dochód Osiągnięty w Rumunii) jest pomniejszana przez Oddział X o należny w Rumunii zryczałtowany podatek u źródła („Podatek u Źródła”). Zgodnie z art. 12 ust. 2 Umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania podatek ten wynosi 10%. Dochody Osiągane w Rumunii nie podlegają zwolnieniu z opodatkowania na podstawie postanowień umowy międzynarodowej, której Rzeczpospolita Polska jest stroną (nie zachodzą okoliczności wymienione w art. 17 ust. 1 pkt 3 updop). Pobranie Podatku u Źródła przez Oddział X w Rumunii oraz jego wpłacenie do odpowiedniego organu podatkowego dokumentowane jest zaświadczeniem wydanym przez właściwy miejscowo organ administracji podatkowej w Rumunii. Spółka podlega na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania (nieograniczony obowiązek podatkowy). Kalkulując podatek dochodowy do zapłaty w Polsce za dany rok podatkowy, Spółka ustala podstawę opodatkowania stosownie do regulacji art. 18 ust. 1 w związku z art. 7 updop, uwzględniając działalność Spółki prowadzoną na terytorium kraju oraz za granicą, w tym w Rumunii („Dochód Globalny”). Do wyliczonej kwoty Dochodu Globalnego Spółka stosuje stawkę 19%, tak aby ustalić kwotę podatku dochodowego od osób prawnych należnego w Polsce („Podatek od Dochodu Globalnego”). Spółka nie posiada oddziałów poza terytorium Polski.

Przy obliczaniu kwoty podatku podlegającego odliczeniu w Polsce Spółka powinna uwzględnić limit wyznaczony kwotą podatku przypadającego na dochód zagraniczny (tzw. metoda kredytu podatkowego zwykłego). W celu dokonania prawidłowego obliczenia limitu podatku zapłaconego za granicą podlegającego odliczeniu od podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, należy:

1.  obliczyć podatek (zgodnie z regulacjami updop) od sumy dochodów uzyskanych w kraju i za granicą, tj.:

(A+B) x 19% = C

gdzie:

A- dochód krajowy,

B - dochód zagraniczny,

C - wyliczona kwota podatku od łącznych dochodów;

1.  następnie wyliczony podatek (C) (od łącznych dochodów) należy pomnożyć przez dochód uzyskany za granicą (B), a następnie podzielić przez łączny dochód z kraju i zagranicy, tj.:

(C x B) / (A+B) = D

D - limit podatku zapłaconego w państwie źródła podlegający odliczeniu.

Wskazany sposób wyliczenia kwoty limitu podatku zapłaconego za granicą podlegający odliczeniu pokrywa się z zaprezentowanym przez Wnioskodawcę.

W związku z powyższym, należy wskazać że jeżeli wyliczony limit odliczenia będzie większy lub równy sumie faktycznie pobranemu podatkowi u źródła, to Spółka odliczy od podatku obliczonego zgodnie z regulacjami krajowymi od łącznego dochodu osiągniętego w kraju i za granicą sumę faktycznie pobranego podatku u źródła. W sytuacji natomiast, gdy kwota limitu odliczenia będzie mniejsza niż faktycznie pobrany podatek w państwie obcym, Spółka dokona odliczenia jedynie części tego podatku odpowiadającego kwocie limitu odliczenia.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego należy stwierdzić, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Końcowo wskazać należy, że przedmiotem niniejszej interpretacji nie jest ocena poprawności zakwalifikowania wynagrodzenia, o którym mowa we wniosku jako należności licencyjnej i w związku z tym prawidłowości potrącenia zryczałtowanego podatku u źródła. Okoliczność powyższa została uznana za element stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę.

Organ wydający interpretację indywidualną prawa podatkowego związany jest przedstawionym przez Wnioskodawcę opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego zgodnie z art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, i tym samym nie jest uprawniony do dokonania takich ustaleń w postępowaniu interpretacyjnym.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację - w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock