Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDWPT.4011.33.2025.3.KSM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Możliwości skorzystania z zaniechania poboru podatku (kredyt
we frankach).
Słowa kluczowe: kredyt
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kredyt-kredyt refinansowy
kredyt-przewalutowanie kredytu
kredyt-zaciągnięcie kredytu
odsetki
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. złożył Pan wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go
    Pan pismem z 19 maja 2025 r. i 13 czerwca 2025 r. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 29 listopada 2007 r. wspólnie z żoną zawarli Państwo z ... umowę kredytu
    budowlanego hipotecznego na budowę domu jednorodzinnego, we franku szwajcarskim.
    Kwota udzielonego kredytu to 45 682,96 CHF w walucie wymienialnej.
    Umowa kredytu została zabezpieczona hipoteką umowną i kaucyjną. Kredyt hipoteczny
    zaciągnięty został wyłącznie na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej. W związku ze
    stosowaniem przez ... klauzul niedozwolonych wystąpił Pan z roszczeniem w sprawie
    unieważnienia umowy i zwrot nienależnie pobranych rat kapitałowo-odsetkowych.
    Zapisy umowy kredytowej w swej treści zawierały tożsame postanowienia, które ujęte
    zostały w wykazie klauzul niedozwolonych prowadzonym przez Rzecznika Finansowego.
    Na wniosek Rzecznik Finansowy podjął interwencję w Pana sprawie wobec Banku. W
    wyniku mediacji przeprowadzonych w ... w dniu 23 grudnia 2024 r. zawarł Pan wspólnie z
    żoną ugodę z .... W treści ugody postanowiono „Strony zgodnie postanawiają, że kwota
    zadłużenia z tytułu umowy, wynosząca 7 526,59 CH będzie przeliczona na walutę polską
    (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego
    poprzedzający dzień zawarcia ugody. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza
    zadłużenie kredytobiorcy) w zakresie kwoty 34 472,53 PLN na ww. kwotę składa się kwota
    34 472,53 PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego) kwota 0,00 PLN kapitału
    przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 zł odsetek zapadłych niespłaconych
    (wymagalnych), kwota 0,00 odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).
    Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje”.
    „Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 48 500,00 PLN, w
    związku z rozliczeniem umowy na rachunek bankowy ... w terminie miesiąca od dnia
    zawarcia ugody.”
    Bank przelał kwotę 48 500,00 zł na konto Pana żony, z którego potrącone były raty 30
    grudnia 2024 r. Nigdy nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej.
    Kredyt hipoteczny został udzielony przed 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
    działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
    uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    jego funkcjonowania. Kredyt został zaciągnięty na pokrycie kosztów budowy domu
    jednorodzinnego. Kwota 48 500,00 zł którą otrzymali Państwo tytułem "rozliczenia
    umowy" to wynegocjowana z Bankiem kwota z tytułu pobrania przez Bank nienależnych
    rat kapitałowo-odsetkowych z zastosowaniem klauzul abuzywnych. Kwota ta nie stanowiła
    przysporzenia majątku. Spełniają Państwo warunki określone do zaniechania poboru
    podatku określone w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. ponieważ:
      - wierzytelność umorzona zgodnie z ugodą wynika z tytułu kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i zabezpieczonego
        hipotecznie, udzielonego przed dniem 15 stycznia 2015 r.,
      - zabezpieczenie w postaci hipoteki ustanowiono na nieruchomości stanowiącej
        własność
        małżeńską wpisanej do księgi wieczystej,

      - do dnia zawarcia ugody nie skorzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od
        kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego,
        zabezpieczonego hipotecznie zaciągniętego na realizację innej inwestycji
        mieszkaniowej niż określona w umowie kredytu będącego przedmiotem ugody.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W piśmie z 13 czerwca 2025 r. stanowiącym uzupełnienie wniosku wskazał Pan, że:
    Umowa kredytu z dnia 29 listopada 2007 r. Nr umowy ... z ... podpisana była tylko i
    wyłącznie przez Pana i Pana żonę. Kredyt został zaciągnięty tylko przez Państwa obydwoje
    jako małżeństwo. Innych kredytobiorców tego kredytu nie było.
    Wspólnie z żoną, jako kredytobiorcy, odpowiadali Państwo solidarnie za spłatę kredytu
    zaciągniętego 29 listopada 2007 r.
    Zgodnie z umową z dnia 29 listopada 2007 r. par. 1 ust. 3 umowy: „Kredyt przeznaczony
    jest na dokończenie budowy domu jednorodzinnego położonego w ..., dla której Sąd
    Rejonowy ... Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą ....
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na który został zaciągnięty kredyt jest zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych poprzez dokończenie budowy domu jednorodzinnego.
    Jest Pan współwłaścicielem nieruchomości - działki nr ..., na którą został zaciągnięty kredyt
    z przeznaczeniem na dokończenie budowy domu jednorodzinnego.
    Kredyt zaciągnięty w 2007 r. został zabezpieczony hipoteką zwykłą oraz hipoteką kaucyjną
    na nieruchomości stanowiącej działkę nr ..., której jest Pan właścicielem wspólnie z żoną
    (własność majątkowa małżeńska).
    Zapis Ugody z dnia 23 grudnia 2024 r. brzmi cyt.:
    „3.2. Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 48 500,00 zł w
    związku z rozliczeniem Umowy na rachunek bankowy nr ... w terminie miesiąca od dnia
    zawarcia Ugody”.
    W dniu 30 grudnia 2024 r. otrzymał Pan kwotę 48 500,00 zł na konto żony, ponieważ z
    tego konta potrącane były raty kredytu i odsetki. Bank następnie w lutym 2025 r. wydał
    Panu PIT-11 na kwotę 24 250,00 zł oraz dla Pana żony również na kwotę 24 250,00 zł
    odrębny PIT-11.
    Ugoda zawiera zapis iż:
    „zamiarem banku i Kredytobiorcy jest polubowne rozstrzygnięcie sporu dotyczącego
    ważności oraz skuteczności umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, a
    tym samym uchylenie niepewności co do roszczeń wynikających z umowy lub z wykonania
    świadczeń z umowy, przez przyjęcie przewidzianych w ugodzie rozwiązań.”
    „Ustępstwo po stronie Kredytobiorcy polega na tym, że Kredytobiorca odstępuje od
    dochodzenia od Banku roszczeń wywodzonych z zarzutu nieważności umowy lub
    niedozwolonego charakteru postanowień umowy w brzmieniu sprzed zmiany dokonanej
    niniejszą ugodą, w zamian za dokonanie zmian umowy w sposób, opisany w ugodzie, w
    szczególności umorzenie zobowiązania Kredytobiorcy względem Banku i usunięcie
    niepewności co do roszczeń wynikających z umowy lub z wykonania świadczeń z umowy.”
    Kwota wypłaty 48 500,00 zł nie stanowi przysporzenia majątku. W wyniku
    przewalutowania kredytu powstała nadpłata. Wartość wpłat ze środków własnych na rzecz
    Banku rat kapitałowo-odsetkowych opiewa na kwotę ok. 15 tys. zł. Wobec zawarcia klauzul
    niedozwolonych w umowie, zawarto ugodę, której istotą było, że wypłacona kwota

    stanowi zwrot nienależnie pobranych świadczeń. Kwotę 48 500,00 zł wynegocjowano w
    mediacji, w miejsce pozwu sądowego o unieważnienie umowy.
    Pytania (pytanie nr 1 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 13 czerwca
    2025 r.)
    1. Czy kwota wypłacona przez Bank tytułem rozliczenia umowy kredytowej w kwocie 48
    500,00 zł , którą Bank wypłacił Pana żonie jako współkredytobiorcy w wyniku zawartej
    ugody będzie stanowić dla Pana przychód podatkowy podlegający opodatkowaniu w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w sytuacji gdy
    jako wspólność majątkowa małżeńska otrzymał Pan PIT-11 na kwotę 24 250,00 zł, jako
    połowę, a żona otrzymała PIT-11 na drugą połowę 24 250,00 zł?
    2. Czy kwota umorzenia powstała w wyniku zawarcia ugody podlegać będzie zaniechaniu
    poboru podatku dochodowego na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1 (Ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z wniosku z 13 czerwca 2025 r.)
    Na podstawie umowy kredytu budowlanego na dokończenie budowy domu
    jednorodzinnego z 29 listopada 2007 r. zaciągnął Pan wspólnie z żoną kredyt w wysokości
    45 682,96 CHF.
    Zapis w umowie kredytu brzmi cyt. „Przy założeniu, że roczna stopa oprocentowania nie
    ulegnie zmianie oraz, że kredyt zostanie wypłacony i spłacony w kwotach i terminach
    określonych w umowie, całkowity koszt kredytu, obejmujący opłatę przygotowawczą,
    odsetki, koszty ustanowienia zabezpieczenia spłaty kredytu oraz inne koszty ponoszone
    przez kredytobiorcę będzie wynosił 49 149,55 zł.”
    Umowa kredytu zawierała postanowienia niedozwolone ujęte w wykazie klauzul
    abuzywnych prowadzonym przez Rzecznika Nadzoru Finansowego. Wystąpili Państwo z
    roszczeniem do Banku o unieważnienie umowy kredytu. Bank dwukrotnie proponował
    Panu pozasądowe rozwiązanie sporu poprzez zawarcie ugody.
    Ugoda podpisana została 23 grudnia 2024 r. z inicjatywy Banku, na którą wyraził Pan
    zgodę wspólnie z żoną. Posiadają Państwo wspólność majątkową małżeńską od dnia
    zawarcia małżeństwa 12 września 1992 r. do obecnej chwili.
    Zapis ugody brzmi:
    „2.1. Strony zgodnie postanawiają, że kwota zadłużenia z tytułu umowy, wynosząca 7
    526,59 CHF będzie przeliczona na walutę polską (PLN) po średnim kursie walut obcych
    ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień zawarcia ugody.
    2.2 Strony zgodnie postanawiają, że po przewalutowaniu zostanie dokonane umorzenie
    zadłużenia z tytułu kredytu, o którym mowa w ppkt 2.1.”
    Następnie:
    „3.1. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie kredytobiorcy) w zakresie
    kwoty 34 472,53 PLN – na ww. kwotę składa się kwota 34 472,53 zł kapitału bieżącego (nie
    wymagalnego) kwota 0,00 PLN kapitału przeterminowanego (wymagalnego) kwota 0,00
    PLN odsetek zapadłych niespłaconych (wymagalnych) kwota 0,00 PLN odsetek zapadłych
    podwyższonych (wymagalnych). Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu
    przyjmuje.

    Strony postanawiają, że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 48 500 PLN w
    związku z rozliczeniem umowy na rachunek bankowy nr ... w terminie miesiąca od dnia
    zawarcia ugody.”
    Ugoda stanowi:
    „4. Strony zgodnie oświadczają, że ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu
    dotyczącego ważności umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej
    postanowień, a tym samym uchylenia niepewności co do roszczeń wynikających z treści
    postanowień umowy lub z wykonania świadczeń z umowy - w brzmieniu sprzed zmiany
    umowy dokonanej niniejszą ugodą. W związku z tym strony nie będą występować
    względem siebie z takimi roszczeniami, a przyjęte w ugodzie rozwiązania, w tym w
    szczególności zwolnienie kredytobiorcy z długu, o którym mowa w pkt 3 ugody, w pełni
    wyczerpują wzajemne roszczenia stron w tym zakresie.”
    Ugoda i umorzenie kredytu dotyczy obojga kredytobiorców. Bank w treści ugody wskazał,
    że wystawi PIT-11 w związku ze zwolnieniem z długu (umorzeniem) z tytułu zadłużenia
    kredytowego oraz w związku z wypłatą kwoty 48 500 zł. Kwota 48 500 zł została
    wynegocjowana w postępowaniu mediacyjnym prowadzonym w wyniku mediacji
    przeprowadzonych w ....
    Poza zapisem pkt 3.2 jak wyżej o wypłacie kwoty w związku z rozliczeniem umowy 48
    500,00 zł Bank w ugodzie nie zawarł szczegółowych zapisów. Istotą sporu były klauzule
    abuzywne w umowie kredytu skutkujące nieważnością umowy. Raty kredytu stały się
    faktycznie nieprzewidywalne i niezmierzalne przez Bank. Bank wypłacił kredyt w złotych
    wg Kurs CHF, który wynosił 2,15 zł, kwotę 98 218,36 zł. Wahania kursu franka
    szwajcarskiego na przestrzeni kilkunastu lat sięgały nawet 5,00 zł, co powodowało
    niekontrolowany wzrost rat kredytu.
    Spłata kredytu na dzień 23 listopada 2023 r. wynosiła już blisko 150 tys. zł (nie uwzględnia
    rat wpłaconych do dnia zawarcia ugody 23 grudnia 2024 r.
    Zgodnie z postanowieniami ugody, cyt.: „świadczenie spełnione na podstawie umowy
    zawierającej niedozwolone postanowienie umowne może być postrzegane jako
    świadczenie nienależne w rozumieniu art. 410 par. 2 kc w takim przypadku kredytobiorca
    mógłby żądać od Banku zwrotu wszystkiego, co świadczył na rzecz Banku w wykonaniu
    umowy, zaś Bank mógłby żądać od Kredytobiorcy zwrotu udostępnionej kwoty kapitału.”
    Mając na względzie wypłaconą kwotę kredytu 98 218,36 zł. Bank pobrał tytułem rat
    kapitałowo-odsetkowych kwoty znacznie przewyższające wypłacony kapitał (ponad 150
    tys. zł). W sytuacji unieważnienia umowy z powodu klauzul niedozwolonych strony umowy
    zobowiązane są do wzajemnego zwrotu świadczeń. W tej sytuacji Bank zobowiązany byłby
    do zwrotu nienależnie pobranych kwot znacznie przewyższających wypłaconą przez Bank
    kwotę kapitału. Wypłata kwoty 48 500 zł nie przekracza kwoty, którą Bank zobowiązany
    byłby do zwrotu jako nienależne w przypadku stwierdzenia nieważności umowy. Na
    podstawie ugody strony postanowiły o odstąpieniu od dochodzenia roszczeń. Tym samym
    kwota 48 500,00 zł wynegocjowana została w celu polubownego zakończenia sporu.
    Pana zdaniem, skoro obie strony byłyby zobowiązane do zwrotu wzajemnych świadczeń w
    przypadku stwierdzenia nieważności umowy ze względu na klauzule niedozwolone,
    uzgodnienie między stronami wypłaty przez Bank kwoty 48 500,00 zł tytułem rozliczenia
    umowy, miało na celu zwrot nienależnie pobranych rat kapitałowo-odsetkowych. Kwota ta
    nie przekracza łącznej sumy wpłaconych na rzecz Banku rat kapitałowo-odsetkowych .
    Wpłata kwoty 48 500,00 zł, która została podzielona po połowie w PIT-11 czyli po 24
    500,00 zł dla Pana i Pana żony, nie stanowi przysporzenia majątku. W wyniku
    przewalutowania kredytu powstała nadwyżka, którą Bank zwrócił, jako nienależne
    świadczenie.

    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym wymienia źródła
    przychodów, z których przychód podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych. Nienależne świadczenie, o którym mowa w art. 410 w związku z art. 405
    KC nie stanowi odrębnego źródła przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 9 w
    związku z art. 11 ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 ustawy.
    Zwrot wzajemnych świadczeń nie jest przychodem. Skoro Bank udzielił kredytu na kwotę
    98 218,36 zł, a pobrał bezpodstawnie świadczenie na kwotę ok. 150 tys. zł, to wypłata
    kwoty 48 500,00 zł mieści się w tej kwocie i nie przekracza jej. Uważa Pan, że kwota
    wypłaty nie jest przysporzeniem majątku, tylko zwrotem tego co zostało wpłacone do
    Banku. Ugoda prowadzi do wzajemnego rozliczenia się zamiast unieważnienia umowy
    kredytu przez sąd, które to unieważnienie prowadziłoby do takich samych skutków
    wzajemnych rozliczeń. Kwotę 48 500,00 zł uważa Pan za zwrot nadpłaconego kredytu.
    Kwota przekazana przez Bank na podstawie ugody nie spowoduje faktycznego przyrostu
    majątku. Zatem wypłacona kwota nie jest przysporzeniem majątkowym powodującym
    obowiązek podatkowy.
    Ad. 2
    Pana zdaniem, kwota umorzenia (zwolnienia z długu) 34 472,53 PLN nie podlega
    opodatkowaniu, bowiem podlega zaniechaniu poboru podatku na podstawie
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, bowiem spełniają Państwo wszystkie
    warunki tam określone:
      - kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej;
      - jako strony umowy nie korzystali Państwo z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
        realizację innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
      - kredyt zabezpieczony został hipoteką umowną i kaucyjną;
      - kredyt udzielony przed 15 stycznia 2015 r. na realizację jednej inwestycji
        mieszkaniowej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
        52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
      · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
        właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy

        Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
        uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić, w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Wskazać również należy, że dla celów podatkowych przyjmuje się – co znajduje
    potwierdzenie w orzecznictwie – że pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w
    art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w
    prawie cywilnym. Obejmuje ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia
    prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te
    wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne,
    to jest niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej
    osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są: inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że wspólnie z żoną zawarł Pan w dniu 29
    listopada 2007 r. z Bankiem umowę kredytu budowlanego hipotecznego na budowę
    domu jednorodzinnego, we franku szwajcarskim. Kwota udzielonego kredytu to 45 682,96
    CHF w walucie wymienialnej. Umowa kredytu została zabezpieczona hipoteką umowną i
    kaucyjną. Kredyt hipoteczny zaciągnięty został wyłącznie na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej. W związku ze stosowaniem przez Bank klauzul niedozwolonych wystąpił
    Pan z roszczeniem w sprawie unieważnienia umowy i zwrot nienależnie pobranych rat
    kapitałowo-odsetkowych. W dniu 23 grudnia 2024 r. zawarli Państwo wspólnie z żoną
    ugodę z Bankiem. W treści ugody postanowiono „Strony zgodnie postanawiają, że kwota
    zadłużenia z tytułu umowy, wynosząca 7 526,59 CH będzie przeliczona na walutę polską
    (PLN) po średnim kursie walut obcych ogłaszanym przez NBP ostatniego dnia roboczego
    poprzedzający dzień zawarcia ugody. Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza
    zadłużenie kredytobiorcy) w zakresie kwoty 34 472,53 PLN na ww. kwotę składa się kwota
    34 472,53 PLN kapitału bieżącego (nie wymagalnego) kwota 0,00 PLN kapitału
    przeterminowanego (wymagalnego), kwota 0,00 zł odsetek zapadłych niespłaconych
    (wymagalnych), kwota 0,00 odsetek zapadłych podwyższonych (wymagalnych).
    Kredytobiorca oświadcza, że to ww. zwolnienie z długu przyjmuje”. „Strony postanawiają,
    że Bank dodatkowo wypłaci Kredytobiorcy kwotę 48 500,00 PLN, w związku z rozliczeniem
    umowy.”
    W dniu 30 grudnia 2024 r. wypłacono kwotę 48 500,00 zł na konto żony. Bank następnie w
    lutym 2025 r. wydał Panu PIT-11 na kwotę 24 250,00 zł oraz dla Pana żony również na
    kwotę 24 250,00 zł odrębny PIT-11. Kwota wypłaty 48 500,00 zł nie stanowi przysporzenia
    majątku. W wyniku przewalutowania kredytu powstała nadpłata. Wartość wpłat ze
    środków własnych na rzecz Banku rat kapitałowo-odsetkowych opiewała na kwotę ok. 150
    tys. zł. Wobec zawarcia klauzul niedozwolonych w umowie, zawarto ugodę, której istotą
    było, że wypłacona kwota stanowi zwrot nienależnie pobranych świadczeń.
    Skutki podatkowe otrzymania kwoty stanowiącej zwrot uiszczonych kwot na rzecz Banku
    w związku z zaciągniętym kredytem
    Powziął Pan wątpliwość, czy zwrócona Panu przez Bank kwota, stanowiąca nadpłatę z
    tytułu rozliczenia kredytu zaciągniętego w 2007 r., będzie stanowić przychód, który
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Wobec powyższego, kwota nadpłaconego kredytu hipotecznego zaciągniętego w 2007 r.,
    którą bank zwrócił Panu w związku z zawarciem ugody, nie stanowi dla Pana przychodu.
    Czynność ta nie powoduje uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pana majątku. Otrzymana przez Pana kwota 24 250 zł stanowi nadpłatę powstałą w
    wyniku przewalutowania kredytu.
    Zatem ww. środki pieniężne nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
    obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Umorzenie wierzytelności
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że umorzenie wierzytelności następuje w przypadku
    zwolnienia z długu, czyli zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez
    uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się pod warunkiem, że dłużnik
    je przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Istota zwolnienia z długu sprowadza się do tego, że skoro wierzytelność jest prawem
    wierzyciela, nie ma przeszkód, aby wierzyciel zrzekł się tego prawa, tj. by umorzył
    zobowiązanie bez uzyskania świadczenia ze strony dłużnika. Zwolnienie z długu należy do
    czynności prawnych rozporządzających, bowiem skutkuje ono wygaśnięciem
    zobowiązania. Samo zrzeczenie się wierzyciela aktem jednostronnym nie wystarcza do
    zwolnienia z długu.
    Dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w wyniku
    ugody, zawartego układu, czy też poprzez oświadczenie, umowę). Wierzytelność będzie
    umorzona wówczas, gdy wierzyciel uzyska wiadomość od dłużnika, że przyjął on (dłużnik)
    zwolnienie z długu.
    Konsekwencją rozporządzeniowego charakteru umowy o zwolnienie jest przysporzenie po
    stronie dłużnika, które następuje przez zmniejszenie pasywów jego majątku. Skoro zatem
    dłużnik godzi się na zawarcie zwolnienia z długu to osiąga on przychód, bowiem uzyskuje
    on przysporzenie.
    Wobec tego na skuteczne zwolnienie z długu, w myśl art. 508 Kodeksu cywilnego, składają
    się dwa elementy:
      1) oświadczenie woli wierzyciela o umorzeniu zobowiązania,
      2) akceptacja tego oświadczenia przez dłużnika.
    Przy czym wskazuje się, że zwolnienie z długu może odnosić się do wierzytelności
    istniejących. Dopuszczalne jest także zwolnienie z długu przyszłego.
    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności koniecznym jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).

    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Poprawność powyższego stanowiska potwierdza wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 18 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2633/10, w którym Sąd wskazał, że
    „gdy dochodzi do umorzenia wierzytelności przez kredytodawcę nie jest istotne, czy u
    podstaw uzyskanego nieodpłatnego świadczenia leży umowa o zwolnienie z długu, czy też
    decyzja wierzyciela o rezygnacji z dochodzenia należności. Zasadnicze znaczenie ma
    bowiem to, że w następstwie takich zdarzeń dłużnik zostaje zwolniony z obowiązku spłaty
    zadłużenia. Po jego stronie powstaje tym samym przychód stanowiący równowartość
    umorzonej kwoty zobowiązania, którego nie musi już świadczyć na rzecz wierzyciela.
    Faktyczna rezygnacja wierzyciela z dochodzenia należności prowadzi więc do powstania
    przychodu, podobnie jak w przypadku zawarcia umowy o zwolnienie z długu, albowiem w
    każdym z tych przypadków po stronie dłużnika ustaje obowiązek spełnienia świadczenia.
    Należy bowiem zauważyć, że pojęcie „nieodpłatnego świadczenia” obejmuje wszystkie
    zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie korzyści
    kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze,
    których skutkiem jest nieodpłatne, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny
    wymiar finansowy”.
    Skoro zatem, w wyniku ugody z bankiem nastąpi zwolnienie Pana z długu (umorzenie
    Pana zadłużenia z tytułu kredytu), tj. wszelkich wierzytelności banku wynikających z
    umowy kredytu i Pan to zwolnienie z długu przyjmie, to wskutek zmniejszenia Pana
    zobowiązań wobec banku (umorzenia zadłużenia w zakresie pozostałego do spłaty salda
    kredytu), po Pana stronie nastąpi przysporzenie majątkowe.
    Tym samym stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu zaciągniętego 29 listopada 2007
    r. kredytu hipotecznego, która została Panu umorzona przez bank, stanowi dla Pana
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z
    tytułu nieodpłatnych świadczeń, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. 2024 r.
    poz. 102 ze zm.):
      1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
        kwot:
          1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu
            mieszkaniowego, w przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego
            – gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie
            jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
          2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu
            mieszkaniowego udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz
            nominowanego lub indeksowanego do waluty obcej, w związku z
            powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego oprocentowania.

      2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
          1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
          2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
          3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do
            zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
            dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
      3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne
        niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
        dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.),
        zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z
        tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego
        zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje
        do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
      4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym
        lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o
        którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu
        kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie
        wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
      5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie
        się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
          1) jednego gospodarstwa domowego albo
          2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby
            fizyczne mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej
            niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami
            zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1
            ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z
            2023 r. poz. 1774 i 1843).
      6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
        gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
        mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
        wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
      7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
        inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
        osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
        zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 3 ww. rozporządzenia zmieniony rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 20
    grudnia 2024 r. (Dz. U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r.
    stanowi, że:
      1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:
          1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego
            działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
            finansowym, uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
            ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
          2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
            udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub
            udziale w takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do
            lokalu mieszkalnego lub udziale w takim prawie, lub prawie do domu
            jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w takim prawie,
            oraz
          3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
            dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
      2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
      określone w ust. 1.

    Z kolei § 4 ww. rozporządzenia zmieniony ww. rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia
    20 grudnia 2024 r. stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    wskazanego w § 3 ww. rozporządzenia:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
        w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
        lub udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Wobec powyższego, ww. zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r. osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i zabezpieczonych
    hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy kredyt
    mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a w
    przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego – gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej oraz w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. rozporządzenia). Kwota ww. wierzytelności może
    przy tym obejmować kapitał, odsetki, a także prowizje oraz poniesione opłaty niezbędne
    do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
    szczególności ubezpieczeń. Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
    wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Pana skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem

    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w § 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W świetle przepisów określających katalog wydatków sfinansowanych z kredytu
    mieszkaniowego objętych zaniechaniem poboru podatku dochodowego, wybudowanie
    nieruchomości mieszkalnej spełnia ww. przesłankę.
    Jak wskazał Pan we wniosku i jego uzupełnieniu, zaciągnięty 29 listopada 2007 r. przez
    Pana kredyt hipoteczny został przeznaczony na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    tj. dokończenie budowy domu jednorodzinnego, do którego przysługuje Panu prawo
    własności wspólnie z żoną. Kredytowana nieruchomość jest przez Pana wykorzystywana
    na Pana cele mieszkaniowe.
    Zatem do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego zaciągniętego 29 listopada 2007 r. na budowę domu jednorodzinnego, w
    celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych, zastosowanie znajdzie zaniechanie poboru
    podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego
    od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
    na cele mieszkaniowe.
    W konsekwencji, kwota umorzenia powstała w wyniku zawarcia ugody jest objęta
    zaniechaniem poboru podatku dochodowego, o którym mowa powyżej i nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego, Pana stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego, stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy
    okoliczności podanych we wniosku.
    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. drugiego współkredytobiorcy – Pana żony).

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.