Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.36.2017.2.AA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-06-14
Teza: Zryczałtowany podatek dochodowy od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie wysokości stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
Słowa kluczowe: catering; ryczałt; stawka; usługi-usługi gastronomiczne
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 marca 2017 r. (data wpływu 27 marca 2017 r.), uzupełnionym w dniu 30 maja 2017 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie wysokości stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych:

*   w części dotyczącej świadczenia usług cateringowych – **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej świadczenia usług gastronomicznych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie wysokości stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 17 maja 2017 r. znak 0112-KDIL3-1.4011.36.2017.1.AA na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 19 maja 2017 r., natomiast w dniu 30 maja 2017 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej pocztowej w dniu 24 maja 2017 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca od 7 lutego 2017 r. prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług gastronomicznych (cateringowych) na zlecenie dla klienta, są to przede wszystkim usługi wykonywane w siedzibie klienta, na powierzonym przez niego sprzęcie i produktach lub usługi wykonywane w siedzibie swojej firmy, a przygotowaną żywność dostarcza do klienta. Usługi, które wykonuje polegają przede wszystkim na przygotowywaniu posiłków dla klienta zewnętrznego. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że w ramach wykonywanej działalności nie wchodzi sprzedaż napojów alkoholowych.

W uzupełnieniu do wniosku wskazano, symbole czynności świadczonych przez Wnioskodawcę zgodnie z PKWiU, tj. 56.21.19.0 oraz 56.29.19.0. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie obejmują przygotowania i sprzedaży żadnych alkoholi.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż z tytułu świadczenia powyższych usług może być opodatkowana stawką ryczałtu 3%?

Zdaniem Wnioskodawcy, według art. 12 pkt 5 stawkę podatku ryczałtowego 3% stosuje się do przychodów z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%. Natomiast według art. 4 działalność gastronomiczna – to usługi związane z przygotowaniem posiłków oraz sprzedażą posiłków i towarów. Według Wnioskodawcy może stosować stawkę 3%, bo wykonuje usługi gastronomiczne i nie sprzedaje alkoholu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w zakresie wysokości stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych:

*   w części dotyczącej świadczenia usług cateringowych **jest nieprawidłowe,**
*   w części dotyczącej świadczenia usług gastronomicznych **jest prawidłowe.**

Zasady opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych uregulowane są w przepisach ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. 2016 r., poz. 2180, z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ww. ustawy opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”.

Przepisy ww. ustawy przewidują stosowanie zróżnicowanych stawek ryczałtu, w zależności od zakresu prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej.

Możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych jest uzależniona m.in. od niewystąpienia przesłanek negatywnych, o których mowa w art. 8 ww. ustawy.

Przepis art. 8 ust. 1 pkt 3 lit. e) ww. ustawy stanowi, że opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników osiągających w całości lub w części przychody z tytułu świadczenia usług wymienionych w załączniku nr 2 do ustawy.

Załącznik nr 2 do ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne stanowi wykaz usług, których świadczenie wyłącza z opodatkowania ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, oznaczonych wg Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

W myśl art. 12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi m.in.:

*   8,5 % - przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z zastrzeżeniem pkt 1, 2, 4 i 5 oraz załącznika nr 2 do ustawy (pkt 3 lit. b),
*   3% - z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5% (pkt 5 lit. a).

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, działalność usługowa to pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1293 i 1435 oraz z 2009 r. poz. 256 i 1753) wydanym na podstawie art. 40 ust. 2 ustawy z dnia 29 czerwca 1995 r. o statystyce publicznej (Dz. U. z 2016 r. poz. 1068), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.

Przy czym, działalność gastronomiczna, to usługi związane z przygotowaniem posiłków oraz sprzedażą posiłków i towarów (art. 4 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy).

Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania zgodnie z jej charakterem, niezależnie od symbolu pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w Krajowym rejestrze urzędowym podmiotów gospodarki narodowej.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że odpowiedzialność za prawidłowe sklasyfikowanie wykonywanych czynności ponosi podatnik świadczący tę usługę, ponieważ tut. Organ nie jest uprawniony do klasyfikacji usług. W tym zakresie właściwymi są Urzędy Statystyczne. Urząd Statystyczny nadaje nr identyfikacyjny na podstawie wniosku podatnika, w którym to wniosku zawarte są informacje dotyczące zakresu i charakteru planowanej działalności gospodarczej. Informacje te wskazuje sam podatnik.

Zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług usługi cateringowe ujęte zostały w sekcji I „Usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne” w dziale 56 tej Klasyfikacji, obejmującym:

*   usługi w zakresie noclegów i usług towarzyszących świadczone przez hotele, motele, pensjonaty, centra odnowy biologicznej i inne obiekty hotelowe,
*   usługi świadczone przez schroniska młodzieżowe oraz chaty lub domki,
*   usługi świadczone przez domy letniskowe, do których goście posiadają prawo wspólnego użytkowania przez określony okres każdego roku,
*   usługi świadczone przez pola namiotowe i pola kempingowe, włączając pola dla pojazdów kempingowych,
*   tymczasowe lub długoterminowe zakwaterowanie w domach studenckich, internatach i bursach szkolnych, hotelach pracowniczych, blokach mieszkalnych,
*   usługi sypialne i restauracyjne w wagonach kolejowych oraz pozostałych środkach transportu, - usługi gastronomiczne,
*   usługi przygotowywania żywności dla odbiorców zewnętrznych (catering),
*   usługi stołówkowe,
*   usługi przygotowywania i podawania napojów.

W ww. rozporządzeniu w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) – w dziale 56, usługi związane z zakwaterowaniem i usługi gastronomiczne ustawodawca sklasyfikował pod symbolem PKWiU 56.29 pozostałe usługi gastronomiczne. Natomiast usługi przygotowywania i dostarczania żywności dla pozostałych odbiorców zewnętrznych (catering) posiadają symbol PKWiU 56.21.19.

Z powyższego wynika, że usługi cateringowe nie są sklasyfikowane w PKWiU jako usługi gastronomiczne, lecz jako odrębna usługa. W skład tej usługi w świetle przedstawionego stanu faktycznego wchodzi przygotowywanie i dostarczanie żywności dla pozostałych odbiorców zewnętrznych.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług gastronomicznych (cateringowych) na zlecenie klienta są to przede wszystkim usługi wykonywane w siedzibie klienta, na powierzonym przez niego sprzęcie i produktach lub usługi wykonywane w siedzibie firmy, a przygotowywana żywność dostarczana jest do klienta.

W związku z powyższym opisem, po stronie Wnioskodawcy powstała wątpliwość dotycząca opodatkowania osiąganych przychodów z tytułu świadczenia tych usług.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa podatkowego, należy uznać, że usługi oznaczone symbolem PKWiU 56.21.19 jako usługi przygotowywania i dostarczania żywności dla pozostałych odbiorców zewnętrznych (catering) podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 8,5%, natomiast usługi oznaczone symbolem PKWiU 56.29.19 pozostałe usługi gastronomiczne świadczone w oparciu o zawartą z klientem umowę, jako usługi gastronomiczne podlegają opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych wg stawki 3%.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.