Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-451/14-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-08-14
Teza: skutki podatkowe pokrywania przez Wnioskodawcę wydatków z tytułu podróży służbowej pracowników
Słowa kluczowe: delegacja-delegacja służbowa; dojazdy; koszt; pracownik; służba
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2014 r. (data wpływu 4 czerwca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych pokrywania przez Wnioskodawcę wydatków z tytułu podróży służbowej pracowników – jest prawidłowe.

UZASADNIENIE

W dniu 4 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych z tytułu pokrywania przez Wnioskodawcę wydatków podróży służbowej pracowników.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest jednostką budżetową. Na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, Wnioskodawca wypłaca lub zwraca swoim pracownikom diety i inne należności, które są wskazane w ww. rozporządzeniu, a dotyczą podróży służbowej zagranicznej. W przypadku Wnioskodawcy nie zawsze występuje w delegacjach zagranicznych element delegacji krajowej, ponieważ port lotniczy Okęcie znajduje się w Warszawie, gdzie jest siedziba pracodawcy, jak również jest to stałe miejsce wykonywania pracy przez pracowników.

Z art. 775 § 1 Kodeksu pracy wynika, że nie jest podróżą służbową:

*   przejazd do i w obrębie miejscowości, w której pracownik ma stałe miejsce pracy;
*   przejazd do i w obrębie miejscowości, w której ma siedzibę pracodawca (jeżeli jest ona wymieniona w umowie o pracę jako miejsce pracy),

Zgodnie z art. 95 ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. Nr 227, poz. 1505, z późn. zm.), zgodnie z którym „członkowi korpusu służby cywilnej delegowanemu służbowo do zajęć poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje pracę, przysługują należności na zasadach określonych w przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługującym pracownikom z tytułu podróży słuzbowej, wydanych na podstawie Kodeksu pracy”.

Stanowisko Departamentu Prawa Pracy Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej w piśmie skierowanym do Wnioskodawcy z dnia 22 maja 2014 r., w załączeniu. Wnioskodawca ma zamiar pokrywać koszty dojazdu z/na lotnisko Warszawa/Okęcie na podstawie przedstawionej faktury/rachunków przez pracowników.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku delegacji służbowej zagranicznej i uznania przez pracodawcę wydatków na:

*   koszty dojazdu z/do miejsca zamieszkania pracownika – z/na lotnisko/a Warszawa Okęcie;
*   koszty dojazdu z/do miejsca pracy (Warszawa) – z/na lotnisko/a Warszawa Okęcie;
*   koszty parkowania samochodu na obszarze lotniska Okęcie, pozostawionego na czas podróży służbowej zagranicznej,

pracownicy będą mogli korzystać ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie ustawy o PIT art. 21 ust. 1 pkt 16?

Zdaniem Wnioskodawcy, mając na uwadze uregulowania § 2 pkt 2 lit. d) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikom w państwowej jednostce sfery budżetowej, nie wymieniają o jakie inne udokumentowane wydatki chodzi, nie ograniczają również ich wysokości pozostawiając to w gestii pracodawcy.

Podróż służbowa obejmuje czas dojazdu do miejsca wykonywania zadania, czas wykonywania zadania oraz czas powrotu do stałego miejsca zatrudnienia lub innego miejsca wyznaczonego przez pracodawcę.

W przedmiotowym przypadku po stronie pracownika nie będzie miało miejsce powstanie przychodu podatkowego, ponieważ ewentualna wypłata środków pienięznych na rzecz pracownika będzie tylko i wyłącznie zwrotem wydatków poniesionych przez niego uprzednio w interesie i na rzecz pracodawcy.

Warunkiem niezbędnym dla skorzystania ze zwolnienia okreslonego w art. 21 ust. 1 pkt 16a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest odbycie przez pracownika podróży służbowej. Nie budzi watpliwości fakt, że koszty dojazdu na/z lotnisko są kosztami związanymi z podróżą.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu jest stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ww. ustawy, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Mając na uwadze wyżej przywołane uregulowania prawne należy zaznaczyć, że przepis art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymienia jedynie przykładowo przychody ze stosunku pracy. Świadczy o tym użycie słowa „w szczególności” co oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty. Oznacza to, że przychodami ze stosunku pracy są więc wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz świadczenia nieodpłatne, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jako jednostka budżetowa, na podstawie rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej, wypłaca lub zwraca swoim pracownikom diety i inne należności, które są wskazane w ww. rozporządzeniu, a dotyczą podróży służbowej zagranicznej, tj. koszty dojazdu z/do miejsca zamieszkania pracownika – z/na lotnisko/a Warszawa Okęcie, koszty dojazdu z/do miejsca pracy (W.) – z/na lotnisko/a Warszawa Okęcie, koszty parkowania samochodu na obszarze lotniska Okęcie, pozostawionego na czas podróży służbowej zagranicznej. W delegacjach zagranicznych nie zawsze występuje element delegacji krajowej, ponieważ port lotniczy Okęcie znajduje się w Warszawie, gdzie jest siedziba pracodawcy, jak również jest to stałe miejsce wykonywania pracy przez pracowników.

W oparciu o przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe stwierdzić należy, że ponoszone przez Wnioskodawcę koszty podróży służbowej pracowników, potwierdzone fakturą/ rachunkami, stanowią przychód pracownika w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Należy jednak zauważyć, że przychód ten przy spełnieniu określonych przepisami prawa warunków korzysta ze zwolnienia z opodatkowania.

Zgodnie bowiem z art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są diety i inne należności za czas podróży służbowej pracownika – do wysokości określonej w odrębnych ustawach lub w przepisach wydanych przez ministra właściwego do spraw pracy w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju, z zastrzeżeniem ust. 13.

Powyższe zwolnienie obejmuje zatem diety i inne świadczenia otrzymane przez pracownika za czas podróży służbowej, do wysokości określonej w odrębnych przepisach.

Odrębne przepisy, o których mowa powyżej, w odniesieniu do osób zatrudnionych przez Wnioskodawcę, zawiera ustawa z dnia 21 listopada 2008 r. o służbie cywilnej (Dz. U. z 2008 r. Nr 227, po. 1505, z późn. zm.). Art. 3 tej ustawy stwierdza, że w rozumieniu ustawy:

1.  pracownik służby cywilnej oznacza osobę zatrudnioną na podstawie umowy o pracę zgodnie z zasadami określonymi w ustawie;
2.  urzędnik służby cywilnej oznacza osobę zatrudnioną na podstawie mianowania zgodnie z zasadami określonymi w ustawie;
3.  członek korpusu służby cywilnej oznacza osobę, o której mowa w pkt 1 i 2.

Zgodnie z art. 95 ust. 1 tej ustawy, członkowi korpusu służby cywilnej delegowanemu służbowo do zajęć poza siedzibą urzędu, w którym wykonuje pracę, przysługują należności na zasadach określonych w przepisach w sprawie zasad ustalania oraz wysokości należności przysługujących pracownikom z tytułu podróży służbowej, wydanych na podstawie Kodeksu pracy.

Stosownie do treści § 2 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 29 stycznia 2013 r. w sprawie należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 167), z tytułu podróży krajowej oraz podróży zagranicznej, odbywanej w terminie i miejscu określonym przez pracodawcę, pracownikowi przysługują:

1.  diety;
2.  zwrot kosztów:
    1.  przejazdów,
    2.  dojazdów środkami komunikacji miejscowej,
    3.  noclegów,
    4.  innych niezbędnych udokumentowanych wydatków, określonych lub uznanych przez pracodawcę odpowiednio do uzasadnionych potrzeb.

W myśl § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia, środek transportu właściwy do odbycia podróży krajowej lub podróży zagranicznej, a także jego rodzaj i klasę, określa pracodawca.

Pracownikowi przysługuje zwrot kosztów przejazdu w wysokości udokumentowanej biletami lub fakturami obejmującymi cenę biletu środka transportu, wraz ze związanymi z nimi opłatami dodatkowymi, w tym miejscówkami, z uwzględnieniem posiadanej przez pracownika ulgi na dany środek transportu, bez względu na to, z jakiego tytułu ulga przysługuje (ust. 2 § 3 ww. rozporządzenia).

Na wniosek pracownika pracodawca może wyrazić zgodę na przejazd w podróży krajowej lub podróży zagranicznej samochodem osobowym, motocyklem lub motorowerem niebędącym własnością pracodawcy ( § 3 ust. 3 rozporządzenia).

Jak stanowi § 4 ust. 1 cytowanego rozporządzenia, pracownikowi, który w czasie podróży krajowej lub podróży zagranicznej poniósł inne niezbędne wydatki związane z tą podróżą, określone lub uznane przez pracodawcę, zwraca się je w udokumentowanej wysokości.

Na podstawie § 4 ust. 2 rozporządzenia, wydatki, o których mowa w ust. 1, obejmują opłaty za bagaż, przejazd drogami płatnymi i autostradami, postój w strefie płatnego parkowania, miejsca parkingowe oraz inne niezbędne wydatki wiążące się bezpośrednio z odbywaniem podróży krajowej lub podróży zagranicznej.

Mając na uwadze powyższe uregulowania prawne oraz przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, że zwracane koszty dojazdów z/do miejsca zamieszkania pracownika - z/na lotnisko/a, koszty dojazdu z/do miejsca pracy – z/na lotnisko/a i koszty parkowania samochodu na obszarze lotniska będą stanowiły przychód pracownika, który będzie korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012, poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.