Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-387/14/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-25
Teza: 1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym prawo ochronne do znaku towarowego po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawczyni może być przez nią amortyzowane, przy czym jego wartość początkową, będzie wartość rynkowa z dnia nabycia? 2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości rynkowej prawa ochronnego do znaku towarowego z dnia jego nabycia (chyba że umowa darowizny określi tę wartość w niższej wysokości) w drodze darowizny będą stanowiły koszty uzyskania przychodu, w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: amortyzacja; znak-znak towarowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 23

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 31 marca 2014 r. (data wpływu 4 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji prawa ochronnego do znaku towarowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie amortyzacji prawa ochronnego do znaku towarowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Osoba fizyczna z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wytworzyła znak towarowy, w odniesieniu do którego jest właścicielem autorskich praw majątkowych. Znak towarowy jest obecnie w trakcie rejestracji w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego w Alicante jak również w Urzędzie Patentowym RP. Osoba fizyczna poniosła koszty związane z zaprojektowaniem znaku, jego rejestracją. W przyszłości, po dokonaniu rejestracji tego znaku, osoba ta dokona darowizny znaku towarowego wraz z prawem ochronnym do tego znaku na rzecz swej córki, tj. Wnioskodawczyni, przy zachowaniu formy aktu notarialnego. Przed dokonaniem darowizny zostanie dokonana wycena znaku towarowego przez niezależnego rzeczoznawcę. Przed dokonaniem darowizny, Wnioskodawczyni otworzy indywidualną działalność gospodarczą. Wnioskodawczyni będzie prowadzić działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu usług marketingowych oraz odpłatnym udzielaniu licencji na korzystanie ze znaku towarowego, etc. Wnioskodawczyni planuje wprowadzić nabyte w drodze darowizny prawo ochronne do znaku towarowego wynikające z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP i/albo OHIM w Alicante do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych oraz to prawo amortyzować.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym prawo ochronne do znaku towarowego po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawczyni może być przez nią amortyzowane, przy czym jego wartość początkową, będzie wartość rynkowa z dnia nabycia?
2.  Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie z którym odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości rynkowej prawa ochronnego do znaku towarowego z dnia jego nabycia (chyba że umowa darowizny określi tę wartość w niższej wysokości) w drodze darowizny będą stanowiły koszty uzyskania przychodu, w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem rzeczy i praw niepodlegających amortyzacji wymienionych w art. 22c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabyte oraz nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używania: spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego, spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, autorskie lub pokrewne prawa majątkowe, licencje, prawa określone w ustawie z dnia 30 czerwca 2000 r. -Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117, z późn. zm.), wartość stanowiąca równowartość uzyskanych informacji związanych z wiedzą w dziedzinie przemysłowej, handlowej, naukowej lub organizacyjnej (know-how).

Przy czym należy podkreślić, że aby wymienione wartości niematerialne i prawne mogły podlegać amortyzacji muszą one spełnić następujące przesłanki:

*   przewidywany okres używania musi być dłuższy niż rok,
*   muszą być wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1 ww. ustawy, zwane wartościami niematerialnymi i prawnymi (art. 22b ust. 1 ustawy).

Katalog praw i wartości niematerialnych z art. 22b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym, zatem prawa, które nie zostały wymienione w tym przepisie nie mogą podlegać amortyzacji. Jednocześnie należy wskazać, że art. 22b nie daje podstaw do amortyzacji znaku towarowego rozumianego jako każde oznaczenie, które można przedstawić w sposób graficzny, jeżeli oznaczenie takie nadaje się do odróżnienia towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów innego przedsiębiorstwa (art. 120 ust. 2 ustawy prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2001 r. nr 49, poz. 508). Amortyzacji może podlegać natomiast prawo ochronne do znaku towarowego, które mieści się w kategorii praw wskazanych w art. 22b ust. 1 pkt 6) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wartością początkową wartości niematerialnych i prawnych nabytych w drodze darowizny jest wartość rynkowa z dnia ich nabycia chyba, że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości, co wynika z art. 22g ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Okres amortyzacji wartości niematerialnej i prawnej to minimalnie 5 lat i musi zostać określony przed rozpoczęciem amortyzacji.

Podatnicy prowadzący, zgodnie z przepisami o rachunkowości, księgi rachunkowe są obowiązani do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych (art. 22n ustawy).

Resumując należy stwierdzić, że prawo ochronne do znaku towarowego, czyli prawo ochronne do znaku towarowego wynikające z rejestracji znaku towarowego w Urzędzie Patentowym RP i/albo OHIM w Alicante po wprowadzeniu go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawczyni może być przez nią amortyzowane dla celów podatkowych.

Powyższe znajduje potwierdzenie w wydanych interpretacjach indywidualnych, m.in. w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 grudnia 2012 r. znak ILPB1/415-945/12-3/AA: „wobec powyższego przekazany do spółki komandytowej w formie darowizny znak towarowy posiada prawa potwierdzone przez Urząd Patentowy i w myśl art. 22b ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji. (…) Wartość początkową przekazanego w drodze darowizny prawa ochronnego do znaku towarowego, spełniającego definicję wartości niematerialnej i prawnej należy ustalić zgodnie z art. 22g ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. jako wartość rynkową z dnia nabycia, chyba że umowa darowizny określa tę wartość w niższej wysokości".

Odrębną wartością niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji podatkowej jest wspólnotowy znak towarowy zarejestrowany w OHIM. Powyższe wynika m.in. z interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 16 listopada 2012 r., znak IBPBI/1/415-994/12/KB: „Wspólnotowy Znak Towarowy z uwagi na zakres ochrony, która ma miejsce na terytorium całej Wspólnoty należy traktować jako odrębne prawo majątkowe. Stąd też Wspólnotowy Znak Towarowy podlega odrębnej amortyzacji podatkowej od prawa własności przemysłowej jakim jest Krajowy Znak Towarowy. Na możliwość amortyzacji Wspólnotowego Znaku Towarowego nie będzie wpływać również sposób dokonania wyceny znaku towarowego (jego wartości rynkowej), tj. całościowo z przyporządkowaniem (alokowaniem) tej wartości na poszczególne prawa, tj. Krajowy Znak Towarowy, Wspólnotowy Znak Towarowy oraz Międzynarodowy Znak Towarowy według metodologii przyjętej w wycenie uwzględniającej podział terytorialny zakresu ochrony wynikającego z danej rejestracji. Wyłączenie z wartości Wspólnotowego Znaku Towarowego wartości adekwatnej do ochrony obowiązującej na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, nie oznacza, iż znak ten nie jest prawem chronionym na tym terytorium. W dalszym ciągu Wspólnotowy Znak Towarowy jest odrębnym pwp podlegającym ochronie również na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, z tego też względu stanowi on odrębną wartość niematerialną i prawną, która może podlegać amortyzacji podatkowej."

Kosztami uzyskania przychodów, w myśl art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodu wymienionych w art. 23 ustawy.

W myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy, kosztem uzyskania przychodów są także odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 ustawy.

Kosztów uzyskania przychodu nie stanowią natomiast odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych nabytych nieodpłatnie, z wyjątkiem nabytych w drodze spadku lub darowizny, co wynika z art. 23 ust. 1 pkt 45 ustawy.

Reasumując, odpisy amortyzacyjne dokonywane od wartości rynkowej prawa ochronnego do znaku towarowego z dnia jego nabycia (chyba, że umowa darowizny określi tę wartość w niższej wysokości) w drodze darowizny będą stanowiły koszty uzyskania przychodu w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powyższe znajduje odzwierciedlenie w wydanych interpretacjach indywidualnych, m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 6 lutego 2014 r., znak IBPBI/1/415-1132/13/AB: „Zatem, kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane od składników majątku nabytych w drodze spadku lub darowizny, spełniających warunki pozwalające uznać je za środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne.

Reasumując, skoro otrzymany w formie darowizny znak towarowy posiada prawa potwierdzone wydaną przez Urząd Patentowy decyzją, to stanowi on wartość niematerialną i prawną podlegającą amortyzacji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.