Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.298.2025.3.KB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Skutki podatkowe wystąpienia wspólnika ze spółki cywilnej.
Słowa kluczowe: spółki-spółka cywilna
wspólnik-uchwała wspólników
wspólnik-wystąpienie wspólnika
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Wyłączenia z przychodów z działalności
gospodarczej.-Zbycie składników majątku po upływie 6
lat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Środki pieniężne otrzymane w wyniku
wystąpienia ze spółki niebędącej osobą prawną.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący
    zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 4 lipca i 4
    sierpnia 2025 r. (daty wpływu 4 lipca i 8 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A. B. (dalej jako: Wnioskodawca) jest osobą fizyczną i wspólnikiem X (dalej jako: Spółka),
    posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163). Spółka jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT i
    prowadzi działalność gospodarczą w następujących obszarach:
    – konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli (PKD 45.20.
      Z) – działalność przeważająca;
    – sprzedaż hurtowa i detaliczna części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, z
      wyłączeniem motocykli (PKD 45.3);
    – sprzedaż hurtowa i detaliczna motocykli, ich naprawa i konserwacja oraz sprzedaż
      hurtowa i detaliczna części i akcesoriów do nich (PKD 45.4);
    – handel gazem technicznym (Tlen Techniczny, Acetylen, CO, Argon, MIX, Propan, 2
      Propan-Butan – PKD 47.78.Z).
    Wspólnikami spółki cywilnej (łącznie jako: Wspólnicy) są:
    – wspólnik 1 – Wnioskodawca będący stroną postępowania, posiada 50% udziałów w
      spółce cywilnej, który począwszy od stycznia 2025 r. uzyskiwane przychody
      opodatkowuje zgodnie z przepisami ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o
      zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
      osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 776 z późn. zm., dalej jako: ustawa o
      zryczałtowanym podatku dochodowym), Wnioskodawca skutecznie złożył
      Naczelnikowi Urzędu Skarbowego oświadczenie o wyborze opodatkowania
      przychodów w formie ryczałtu ewidencjonowanego na 2025 r. w ustawowo
      określonym terminie;
    – wspólnik 2 (niebędący stroną postępowania) jest osobą fizyczną, posiada 50% udziałów
      w Spółce.
    W 2025 r. planowane jest wystąpienie Wspólnika 2 ze Spółki. Występujący Wspólnik 2 nie
    otrzyma z tego tytułu żadnego wynagrodzenia, tj. nie zostanie mu wypłacona wartość
    wkładu, nie otrzyma ekwiwalentu rzeczowego. Wystąpienie jednego ze Wspólników będzie
    miało charakter uchwały Wspólników, gdzie zostanie stwierdzone, że jego wystąpienie ma
    charakter nieodpłatny – nie powstanie tym samym obowiązek spłaty wartości wkładu.
    Aktualne zasady odnoszące się do podziału majątku pomiędzy wspólników w przypadku
    rozwiązania Spółki cywilnej zawarte w umowie to:
    – wspólnik występujący ze Spółki otrzyma rzeczy, które wniósł do Spółki w celu używania
      oraz kwotę pieniężną odpowiadającą wartości jego wkładu, określonego w umowie;
    – wspólnik otrzyma kwotę, stanowiącą część wartości majątku wspólnego, pozostałego
      po odliczeniu wartości wkładów wszystkich Wspólników, która to część będzie
      odpowiadała stosunkowi, w jakim występujący Wspólnik uczestniczył w zyskach Spółki.
    Zgodnie z zapisami umowy spółki, wystąpienie jednego ze wspólników skutkować będzie
    rozwiązaniem spółki cywilnej. W związku z zakończeniem działalności Spółki,
    Wnioskodawca otrzyma na „wyłączną własność” cały majątek Spółki. Wnioskodawca nie
    będzie zobowiązany do dokonania jakichkolwiek spłat na rzecz Wspólnika 2.
    W skład majątku Spółki cywilnej wchodzą:

    A) środki trwałe:
        – nieruchomość wraz z prawem do gruntu – lokal użytkowy (warsztat
        samochodowy) przy (...) w (...);
        – samochód (...);
    B) wyposażenie:
        – podnośnik dwukolumnowy;
        – wyważarka;
        – montażownica do kół;
        – wózek narzędziowy;
        – telefon (...);
        – system diagnostyczny – zestaw podstawowy;
    C) środki pieniężne.
    Z uwagi na to, iż udziały Wspólników są równe (po 50%), Wnioskodawca otrzyma 50%
    udział przynależący do drugiego wspólnika. W efekcie, Wnioskodawca otrzyma na
    własność w całości zarówno środki pieniężne, jak i niepieniężne. Z uwagi na aspekty
    biznesowe i historię współpracy w ramach Spółki wspólnicy podjęli decyzję, że
    występujący wspólnik wystąpi z niej nieodpłatnie, przez co Spółka ulegnie rozwiązaniu,
    dlatego Wnioskodawca złożył wniosek o interpretację indywidualną. W związku z
    rozwiązaniem Spółki cywilnej występujący z niej wspólnik zamierza zrzec się jakichkolwiek
    spłat na swoją rzecz. Wnioskodawca po rozwiązaniu Spółki cywilnej nadal będzie
    prowadził działalność gospodarczą w zakresie, w jakim działalność prowadziła Spółka
    cywilna.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawca wyjaśnił, że wskazanie w treści wniosku, iż Spółka prowadzi działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej części i akcesoriów do
    pojazdów samochodowych i motocykli (PKD 45.3 i 45.4) pełni jedynie funkcję
    informacyjną, bowiem dane te pochodzą z CEiDG. Wnioskodawca podkreślił jednak, że
    samo ujęcie określonego rodzaju działalności pod konkretnym kodem PKD nie przesądza
    o prowadzeniu działalności w tym zakresie ani o źródle uzyskiwanych przychodów.
    Decydujące znaczenie ma bowiem faktyczny zakres wykonywanej działalności
    gospodarczej.
    Wnioskodawca wskazał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 2016 r.
    sygn. I FSK 125/15 potwierdzający, iż: „obiektywne okoliczności nie potwierdzają, aby
    Skarżący prowadził działalność gospodarczą polegającą na odsprzedaży samochodów
    osobowych. Przy czym przez obiektywne okoliczności należy rozumieć takie okoliczności,
    które zewnętrznemu obserwatorowi pozwolą na stwierdzenie, że odsprzedaż
    samochodów była rzeczywistym przedmiotem działalności. Oceny tej nie może zmienić
    zarejestrowanie przez Skarżącego działalności gospodarczej w zakresie odsprzedaży
    samochodów. Należy bowiem podkreślić, że (...) o tym, czy podatnik prowadzi określonego
    rodzaju działalność decydują nie względy formalne, ale okoliczności stanu faktycznego”.
    Dodatkowo Wnioskodawca zauważył, że obowiązek przypisania prowadzonej działalności
    odpowiedniego kodu PKD ma właściwie wyłącznie charakter informacyjny i ewidencyjny.
    Należy mieć na uwadze, że Polską Klasyfikację Działalności stworzono głównie do celów
    statystycznych, dokumentacyjnych, ewidencyjnych i rachunkowych, a także na potrzeby
    rejestrów urzędowych i systemów informacyjnych administracji publicznej. Wynika z tego,
    że kod PKD służy głównie celom formalnym i statystycznym a nie decyduje o tym, jakiego
    rodzaju działalność jest faktycznie wykonywana.

    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca raz jeszcze podkreślił, że przytaczając w treści
    stanu faktycznego wskazane w CEiDG kody PKD chciał jedynie poinformować organ o
    możliwych obszarach działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca doprecyzował, że rzeczywisty zakres prowadzonej działalności w ramach
    spółki cywilnej od 1 stycznia 2025 r. obejmuje konserwację i naprawę pojazdów
    samochodowych.
    W momencie powołania spółki cywilnej, zgodnie z zawartą umową wniesiono wyłącznie
    wkład pieniężny:
    – Wnioskodawca kwotę 3 000,00 zł, pokryto gotówką,
    – Wspólnik 2 również kwotę 3 000,00 zł, pokryto gotówką.
    W momencie powołania Spółki cywilnej nie wniesiono wskazanych we wniosku środków
    trwałych oraz wyposażenia.
    Z umowy spółki cywilnej w ww. zakresie wynika następująca treść:
    „§ 4
    1. Dla realizacji celu, określonego w §1 niniejszej umowy Wspólnicy wnoszą do Spółki
      następujące wkłady:
        1) Wspólnik A. B. wnosi:
          – wkład pieniężny w wysokości 3 000,00 zł (trzy tysiące złotych 00/100) i
            pokrywa go gotówką;
        2) Wspólnik C. D. wnosi:
          – wkład pieniężny w wysokości 3 000,00 zł (trzy tysiące złotych 00/100) i
            pokrywa go gotówką;
      i w następstwie powyższego udziały Wspólników w zyskach i stratach Spółki są
      następujące:
        1) udział Wspólnika A. B. wynosi 50%;
        2) udział Wspólnika C. D. wynosi 50%.
    2. Pieniężne wkłady Wspólników zostają złożone w siedzibie Spółki, w jej kasie.
    § 5
    Nałożenie na Wspólników dodatkowych wkładów może nastąpić jedynie na podstawie
    jednomyślnej uchwały Wspólników”.
    Wszystkie wymienione we wniosku składniki majątku (środki trwałe i wyposażenie) zostały
    zakupione przez Spółkę cywilną (Wnioskodawcę i Wspólnika) dla potrzeb prowadzonej
    działalności w czasie jej istnienia. W związku z powyższym, w trakcie trwania spółki,
    majątek spółki cywilnej stanowi współwłasność łączną. Wspólnicy spółki cywilnej wnieśli
    jako wkład do niej wyłącznie środki pieniężne i stan ten nie uległ zmianie.
    Na okoliczność wnoszonych do majątku spółki składników podczas prowadzenia przez nią
    działalności nie były sporządzane aneksy do umowy spółki cywilnej. Do dnia dzisiejszego
    nie sporządzono jakichkolwiek aneksów do umowy spółki cywilnej.
    Środki trwałe – nieruchomość oraz samochód zostały przyjęte do użytkowania poprzez
    sporządzenie dokumentu OT – dowodu przyjęcia środka trwałego do użytkowania na
    podstawie dowodów zakupu.
    Wszystkie wymienione we wniosku składniki majątku, o których mowa we wniosku (środki
    trwałe i wyposażenie), zostały zakupione przez Spółkę cywilną (Wnioskodawcę i wspólnika)
    dla potrzeb prowadzonej działalności w czasie jej istnienia.

    Na chwilę obecną nie są znane zapisy jakie będzie zawierał akt notarialny, na podstawie
    którego wyłącznie Wnioskodawca będzie właścicielem nieruchomości opisanej we
    wniosku, bowiem do jej przeniesienia jeszcze nie doszło.
    Majątek spółki cywilnej stanie się „wyłączną własnością” Wnioskodawcy na podstawie
    umowy o podział majątku wspólnego sporządzonej w formie aktu notarialnego.
    Pytania
    1) Czy w związku z nieodpłatnym wystąpieniem wspólnika ze spółki cywilnej w wyniku,
      którego cały majątek tej spółki zostanie przekazany Wnioskodawcy na jego „wyłączną
      własność”, po stronie Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy w rozumieniu
      przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym?
    2) W przypadku uznania, że w przedstawionym zdarzeniu przyszłym po stronie
      Wnioskodawcy powstaje przychód podatkowy, czy przychód ten podlega
      opodatkowaniu według stawki 8,5%, o której mowa w art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy
      o zryczałtowanym podatku dochodowym?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ramach pytania nr 1, Wnioskodawca uważa, że po stronie Wnioskodawcy nie powstanie
    przychód podatkowy na gruncie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym. W ramach pytania nr 2, jeżeli stanowisko wyrażonego w pytaniu nr 1
    zostanie uznane przez organ za nieprawidłowe, otrzymany przez Wnioskodawcę przychód
    będzie mógł zostać opodatkowany stawką 8,5% zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 5 lit.
    a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Spółka cywilna stanowi jedną z form prowadzenia działalności gospodarczej, która
    podporządkowana jest regulacjom zawartym w przepisach ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 z późn. zm., dalej jako: Kodeks cywilny).
    Tym samym, jak wskazuje przepis art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego „przez umowę spółki
    wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez
    działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów”.
    Z treści przepisu art. 861 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego wynika zaś, że taki wkład może polegać
    na wniesieniu do spółki własności lub innych praw albo na świadczeniu usług wraz z
    domniemaniem, że wkłady wspólników mają taką samą wartość.
    Według przepisu art. 863 § 1-3 Kodeksu cywilnego:
      „§ 1. Wspólnik nie może rozporządzać udziałem we wspólnym majątku wspólników ani
      udziałem w poszczególnych składnikach tego majątku.
      § 2. W czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego
      majątku wspólników.
      § 3. W czasie trwania spółki wierzyciel wspólnika nie może żądać zaspokojenia z jego
      udziału we wspólnym majątku wspólników ani z udziału w poszczególnych składnikach
      tego majątku”.
    Kolejno, norma art. 867 § 1 Kodeksu cywilnego mówi, że „każdy wspólnik jest uprawniony
    do równego udziału w zyskach i w tym samym stosunku uczestniczy w stratach, bez
    względu na rodzaj i wartość wkładu. W umowie spółki można inaczej ustalić stosunek
    udziału wspólników w zyskach i stratach. Można nawet zwolnić niektórych wspólników od
    udziału w stratach. Natomiast nie można wyłączyć wspólnika od udziału w zyskach”.
    Zgodnie z przepisem art. 871 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      „§ 1. Wspólnikowi występującemu ze spółki zwraca się w naturze rzeczy, które wniósł
      do spółki do używania, oraz wypłaca się w pieniądzu wartość jego wkładu oznaczoną w
      umowie spółki, a w braku takiego oznaczenia - wartość, którą wkład ten miał w chwili

      wniesienia. Nie ulega zwrotowi wartość wkładu polegającego na świadczeniu usług
      albo na używaniu przez spółkę rzeczy należących do wspólnika.
      § 2. Ponadto wypłaca się występującemu wspólnikowi w pieniądzu taką część wartości
      wspólnego majątku pozostałego po odliczeniu wartości wkładów wszystkich
      wspólników, jaka odpowiada stosunkowi, w którym występujący wspólnik uczestniczył
      w zyskach spółki”.
    Przepisy Kodeksu cywilnego wskazują również na domniemanie trwania spółki cywilnej, o
    czym mówi przepis art. 873 traktując, że „jeżeli mimo istnienia przewidzianych w umowie
    powodów rozwiązania spółki trwa ona nadal za zgodą wszystkich wspólników, poczytuje
    się ją za przedłużoną na czas nieoznaczony”.
    Tak więc, jeżeli mimo istnienia przewidzianych w umowie powodów rozwiązania spółki
    trwa ona nadal przy zgodzie wszystkich wspólników następuje domniemanie, że jest ona
    przedłużona na czas nieoznaczony. W takim wypadku, kontynuacja prowadzenia
    działalności w tej formie nie obliguje do podjęcia uchwały. Przesłanką tą jest rzeczywiste
    jej wykonanie przez wspólników i brak sprzeciwu przez któregokolwiek z nich. Jest ono w
    praktyce nazywane tzw. milczącym przedłużeniem umowy. Należy wskazać, że spółka
    cywilna jako osobowa spółka prawa cywilnego nie jest podatnikiem podatku
    dochodowego. W tym wypadku, opodatkowani podatkiem dochodowym są wyłącznie
    wspólnicy spółki cywilnej. Zgodnie z obecnie obowiązującymi przepisami nie stanowi
    przychodu zarówno dla wspólnika wnoszącego wkład, jak i dla pozostałych wspólników
    spółki cywilnej wniesienie wkładu do tej spółki (czego efektem jest wzrost majątku
    wspólnego jej wspólników).
    Stosownie do przepisu art. 6 ust. 1 oraz 1a ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym:
      „1. Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".
      Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
      1a. Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
      otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
      wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
      nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o
      podatku dochodowym. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i
      innych nieodpłatnych świadczeń z tych tytułów stosuje się przepisy art. 11 ust. 2-2b
      ustawy o podatku dochodowym”.
    W świetle normy art. 14 ust. 1 ustawy o PIT „za przychód z działalności, o której mowa w
    art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników
    dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług
    za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
    towarów i usług”.
    Ustęp 2 przytoczonego wyżej przepisu dookreśla, jakie inne przychody są traktowane jako
    przychody z działalności gospodarczej. Punkt 8 wskazuje, że jest nim „wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie
    z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem ust. 2g i art. 21 ust. 1 pkt 125 i 125a”.

    W związku z tym, przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej jest określonym
    przyrostem majątkowym (definitywnym, dokładnie określonym) związanym z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Jeżeli jednak wystąpienie wspólnika dokonuje się bez
    wynagrodzenia nie można przyjąć, że czynność ta jest:
    – nieodpłatnie wykonaną usługą na rzecz wspólnika pozostałego w spółce cywilnej;
    – nieodpłatnym oddaniem wspólnikowi pozostałemu w spółce cywilnej rzeczy lub prawa
      do nieodpłatnego używania.
    Nieodpłatne wystąpienie wspólnika nie jest bowiem żadną z powyższych czynności. Na
    mocy niniejszego należy wywieść wniosek, że przepis art. 11 ust. 2-2b ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163,
    dalej jako: ustawa o PIT) nie daje możliwości, by określić wysokość potencjalnie
    otrzymanego przychodu z nieodpłatnego świadczenia. W momencie, w którym dochodzi
    do wystąpienia jednego ze wspólników bez wynagrodzenia lub innych form zapłaty, nie
    dochodzi również do zmiany struktury spółki, która mogłaby się wiązać z uzyskaniem
    przychodu podlegającego opodatkowaniu.
    Dodatkowo, zarówno przepisy ustawy o PIT, jak również ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym nie przewidują opodatkowania omawianej czynności. Nadto
    podnieść należy, że mienie wniesione przez wspólników do spółki stanowiące jej wkład,
    jak też nabyte przez spółkę w toku jej działalności, stanowi majątek objęty
    współwłasnością łączną wspólników, nie zaś odrębny majątek wspólników spółki cywilnej.
    Z uwagi również na wyżej przytoczony przepis art. 863 § 1 Kodeksu cywilnego, rozliczenie
    z występującym wspólnikiem albo jego brak nie ma znaczenia dla praw majątkowych
    pozostających w spółce wspólników.
    Stanowiska, zgodnie z którymi wystąpienie wspólnika bez wynagrodzenia nie generuje
    powstania przychodu po stronie wspólnika pozostającego w spółce cywilnej prezentują
    pośrednio niżej wskazane przykładowe pisma:
    – interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z
      dnia 29 stycznia 2019 r. nr 0112-KDIL3-3.4011.10.2019.1.MC oraz 0112-KDIL3-
      3.4011.12.2019.1.WS;
    – pismo Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia 16 października 2018 r. nr DPP7.
      8222.62.2018.GFQV oraz DPP7.8222.112.2018.GFQV;
    – interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia
      8 stycznia 2015 r. nr IPPB1/415-1142/14-5/MS1: „Należy podkreślić, iż fakt
      niewypłacenia występującemu ze Spółki żadnych środków finansowych z majątku
      Spółki, nie powoduje powstania przychodu podatkowego u pozostałych wspólników, w
      tym u Wnioskodawczyni”.
    Brak powstania przychodu u wspólnika pozostającego w spółce cywilnej potwierdza
    również orzecznictwo sądowoadministracyjne, m.in.:
    – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 14 września 2017 r., sygn.
      akt: III SA/Wa 2905/16: „Zatem samo przejęcie ogółu praw i obowiązków
      występującego wspólnika spółki jawnej jest zdarzeniem neutralnym na gruncie
      podatku dochodowego od osób fizycznych. Z tego punktu widzenia bez znaczenia jest
      w istocie okoliczność, czy i kiedy ewentualnie Skarżący uzyska przychód związany z
      przejętymi prawami i obowiązkami - będzie to przychód wynikający z innego
      zdarzenia”.
    – Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 18 września 2018 r. sygn. II FSK 2650/16.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w związku z nieodpłatnym wystąpieniem
    występującego wspólnika Spółki cywilnej nie powstanie u Wnioskodawcy przychód
    podatkowy na gruncie przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

    Uzasadnienie stanowiska do pytania nr 2
    Jeżeli organ uzna stanowisko Wnioskodawcy wyrażone w pytaniu nr 1 za nieprawidłowe, w
    ocenie Wnioskodawcy, przychód podatkowy może zostać opodatkowany stawką 8,5%
    zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.
    Treść przepisu art. 12 ust. 1 pkt 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    wskazuje, że:
    „Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% w odniesieniu do:
    a) przychodów z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności
      gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%, z
      zastrzeżeniem pkt 1-4 oraz 6-8,
    b) przychodów ze świadczenia usług związanych ze zwalczaniem pożarów i
      zapobieganiem pożarom (PKWiU 84.25.11.0),
    c) przychodów ze świadczenia usług w zakresie edukacji (PKWiU dział 85),
    d) przychodów ze świadczenia usług związanych z działalnością bibliotek, archiwów,
      muzeów oraz pozostałych usług w zakresie kultury (PKWiU dział 91),
    e) przychodów z działalności polegającej na wytwarzaniu przedmiotów (wyrobów) z
      materiału powierzonego przez zamawiającego,
    f) prowizji uzyskanej przez komisanta ze sprzedaży na podstawie umowy komisu,
    g) prowizji uzyskanej przez kolportera prasy na podstawie umowy o kolportaż prasy,
    h) przychodów, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 12 ustawy o podatku dochodowym”.
    Na mocy art. 12 ust. 3 i 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:
    „3. Jeżeli podatnik obowiązany do prowadzenia ewidencji przychodów prowadzi
    działalność, z której przychody są opodatkowane różnymi stawkami określonymi w ust. 1,
    ryczałt od przychodów ewidencjonowanych ustala się według stawki właściwej dla
    przychodów z każdego rodzaju działalności, pod warunkiem, że ewidencja przychodów
    jest prowadzona w sposób umożliwiający określenie przychodów z każdego rodzaju
    działalności. W przypadku gdy podatnik, o którym mowa w zdaniu poprzednim, nie
    prowadzi ewidencji w sposób zapewniający ustalenie przychodów dla każdego rodzaju
    działalności, ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, z tym
    że w przypadku osiągania również przychodów, o których mowa w:
    1) ust. 1 pkt 1, ryczałt wynosi 17%;
    2) ust. 1 pkt 2, ryczałt wynosi 15%;
    2a) ust. 1 pkt 2a, ryczałt wynosi 14%;
    2b) ust. 1 pkt 2b, ryczałt wynosi 12%;
    3) ust. 1 pkt 3, ryczałt wynosi 10%;
    4) ust. 1 pkt 4, ryczałt wynosi 12,5%.
    5. Przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się
    proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku. W razie braku przeciwnego dowodu
    przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku są równe”.
    W dalszej części normy art. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustęp 14
    stanowi, że: „w przypadku osiągania przez podatnika przychodów z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki
    oraz przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, kwota przychodów określona w ust. 1
    pkt 4 dotyczy odrębnie przychodów osiąganych z tych źródeł przychodów”.

    Tym samym, wybranie jako formę rozliczania przychodów ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych na mocy przepisów ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    wiąże się z korzystaniem z jednej z dziewięciu stawek wskazanych w powołanej ustawie.
    Prawidłowe określenie stawki podatku z rodzajem działalności niesie bowiem daleko idące
    skutki dla podatnika.
    Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nie określają co do omawianej
    w stanie faktycznym czynności właściwej stawki podatku. Przepisy te nie wskazują również
    na prawidłowość stawki podatku chociażby dla czynności zbliżonych. Jednocześnie nie
    można także uznać, że ustawodawca w jakikolwiek sposób reglamentuje opodatkowanie
    przychodów z niniejszego tytułu na podstawie przepisów ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym.
    Dlatego też Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przypadku uznania, że u
    Wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy, może on być opodatkowany 8,5% stawką
    ryczałtu zgodnie z przepisem art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady działania spółek cywilnych regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 860 § 1 ww. Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu
      gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie
      wkładów.
    Jak wynika z art. 861 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wkład wspólnika może polegać na wniesieniu do spółki własności lub innych praw
      albo na świadczeniu usług.
    W myśl art. 875 § 1, § 2 i § 3 ww. Kodeksu:
      Od chwili rozwiązania spółki stosuje się odpowiednio do wspólnego majątku
      wspólników przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych z zachowaniem
      przepisów poniższych.
      Z majątku pozostałego po zapłaceniu długów spółki zwraca się wspólnikom ich wkłady,
      stosując odpowiednio przepisy o zwrocie wkładów w razie wystąpienia wspólnika ze
      spółki.
      Pozostałą nadwyżkę wspólnego majątku dzieli się między wspólników w takim
      stosunku, w jakim uczestniczyli w zyskach spółki.
    Rozwiązanie (likwidacja) spółki cywilnej wiąże się z określonymi konsekwencjami. Przede
    wszystkim wspólnicy spółki są zobowiązani do ustalenia przypadającego na każdego
    wspólnika udziału kapitałowego. W związku z dokonaniem likwidacji spółki cywilnej i
    podziałem majątku spółki oraz zwrotem wkładów, każdy ze wspólników powinien rozliczyć
    otrzymane należności, ponieważ na wspólnikach spółki ciąży obowiązek podatkowy w
    zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.
    W myśl art. 5a pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce niebędącej osobą prawną – oznacza to spółkę
      inną niż określona w pkt 28.
    Z kolei, zgodnie z art. 5a pkt 28 ww. ustawy:

      Ilekroć w ustawie jest mowa o spółce – oznacza to:
        a) spółkę posiadającą osobowość prawną, w tym także spółkę zawiązaną na
        podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2157/2001 z dnia 8 października 2001 r.
        w sprawie statutu spółki europejskiej (SE) (Dz. Urz. WE L 294 z 10.11.2001, str. 1, z
        późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 6, t. 4, str. 251),
        b) spółkę kapitałową w organizacji,
        c) spółkę komandytową i spółkę komandytowo-akcyjną mające siedzibę lub zarząd
        na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        d) spółkę niemającą osobowości prawnej mającą siedzibę lub zarząd w innym
        państwie, jeżeli zgodnie z przepisami prawa podatkowego tego innego państwa
        jest traktowana jak osoba prawna i podlega w tym państwie opodatkowaniu od
        całości swoich dochodów bez względu na miejsce ich osiągania,
        e) spółkę jawną będącą podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych;
    Dochody spółek niebędących osobami prawnymi nie stanowią odrębnego przedmiotu
    opodatkowania. Opodatkowaniu podlegają natomiast dochody poszczególnych
    wspólników takiej spółki. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w takiej spółce, tj.
    innej niż wskazana w art. 5a pkt 28 ww. ustawy, uzależniony jest od cywilnoprawnego
    statusu danego wspólnika.
    Jeżeli wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną jest osoba fizyczna, to dochód z
    udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Za spółkę niebędącą osobą prawną należy zatem uznać m.in. spółkę cywilną.
    W związku z powyższym, w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej,
    podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych nie jest spółka, tylko poszczególni
    wspólnicy. Zatem na nich, a nie na spółce ciąży obowiązek podatkowy w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych.
    Zgodnie z postanowieniami z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):
      Osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej
      działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie
      ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w
      rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną,
      przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1,
      uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy
      lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa
      do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi
      przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o
      której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się,
      że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są:
        – pozarolnicza działalność gospodarcza;
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych
      towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży
      towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej
      sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
    Jednocześnie zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym:
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e-1g, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i
      przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".
      Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.
    Za przychód należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego – zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Pod pojęciem przychodu należy rozumieć każde działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie
    zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne
    przysporzenie majątku innej osobie, mające konkretny wymiar finansowy.
    Co do zasady, do przychodów z działalności gospodarczej należą wszystkie przychody
    osiągane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, z wyjątkiem przychodów
    wymienionych w art. 14 ust. 3 omawianej ustawy podatkowej.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku:
        – otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną,
        wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego
        w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje),
        papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne
        instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których
        Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego
        zbycia.
    Natomiast stosownie do art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ww. ustawy:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się:
        – otrzymanych w związku z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną,
        wystąpieniem wspólnika z takiej spółki lub zmniejszeniem udziału kapitałowego
        w takiej spółce, z wyjątkiem składników majątku stanowiących udziały (akcje),
        papiery wartościowe, tytuły uczestnictwa w funduszach kapitałowych, pochodne
        instrumenty finansowe oraz składników majątku, w wyniku otrzymania których
        Rzeczpospolita Polska traci prawo do opodatkowania dochodów z ich odpłatnego
        zbycia
      - jeżeli od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      likwidacja: prowadzonej samodzielnie działalności gospodarczej, prowadzonych
      samodzielnie działów specjalnych produkcji rolnej, spółki niebędącej osobą prawną

      lub nastąpiło wystąpienie wspólnika z takiej spółki albo zmniejszenie udziału
      kapitałowego w takiej spółce, do dnia ich odpłatnego zbycia upłynęło sześć lat i
      odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej lub działów
      specjalnych produkcji rolnej.
    Powyższe przepisy, tj. art. 14 ust. 2 pkt 17 lit. b i art. 14 ust. 3 pkt 12 lit. b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, regulujące kwestie związane z zakończeniem
    uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną zostały wprowadzone do
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od 1 stycznia 2011 r. Ich celem było
    rozwianie wątpliwości interpretacyjnych dotyczących skutków podatkowych zakończenia
    uczestnictwa podatnika w spółce niebędącej osobą prawną (w tym także w wyniku
    likwidacji takiej spółki). Ustawodawca postanowił zatem, że w przypadku likwidacji spółki
    niebędącej osobą prawną, gdy wspólnik otrzyma z tego tytułu niepieniężne składniki
    majątku, odroczony zostanie moment opodatkowania do chwili, gdy podatnik odpłatnie
    zbędzie te składniki majątku, a zatem z tytułu tego zbycia uzyska dodatkowe,
    nieopodatkowane wcześniej środki.
    Należy przy tym zauważyć, że wyżej cytowane, a dotyczące spółki niebędącej osobą
    prawną przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie odnoszą się
    wyłącznie do sytuacji, w której dochodzi do zakończenia bytu prawnego takiej spółki na
    skutek przeprowadzenia formalnego postępowania likwidacyjnego. Na gruncie języka
    powszechnego „likwidacja” oznacza „zniesienie, usunięcie lub rozwiązanie czegoś;
    postępowanie zmierzające do uregulowania spraw organizacyjnych i majątkowych
    rozwiązywanego przedsiębiorstwa lub organizacji”. W odniesieniu do przepisów art. 14
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczących skutków podatkowych
    „likwidacji spółki niebędącej osobą prawną” należy podkreślić, że określenie „likwidacja
    spółki niebędącej osobą prawną” służy wskazaniu tytułu prawnego (źródła pochodzenia,
    podstawy) uzyskania przez podatnika składników majątku objętych omawianymi zasadami
    opodatkowania. Treść i cel powołanych przepisów art. 14 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych nie dają podstaw do ograniczenia zakresu ich stosowania jedynie do
    sytuacji, gdy spółka niebędąca osobą prawną kończy działalność (jest rozwiązywana) po
    przeprowadzeniu likwidacji. Regulacje te odnoszą się do szerzej rozumianej sytuacji
    otrzymania przez podatnika składników majątku jako należności przysługujących mu –
    jako wspólnikowi spółki niebędącej osobą prawną – w związku z procesem zakończenia
    działalności tej spółki.
    Powyższe oznacza, że gdy – w związku z zakończeniem działalności Spółki – otrzyma Pan
    na własność cały majątek Spółki, w tym nieruchomość wraz z prawem do gruntu – lokal
    użytkowy (warsztat samochodowy), samochód osobowy, wyposażenie i środki pieniężne,
    co będzie stanowić uzyskanie wartości ponad przysługujący Panu udział w zyskach Spółki,
    wartość ta nie będzie stanowić przychodu podatkowego w dacie likwidacji Spółki.
    Tym samym, w przypadku otrzymania przez Pana na własność całego majątku Spółki z
    tytułu likwidacji spółki cywilnej, co nie będzie połączone z otrzymaniem przez drugiego
    wspólnika żadnych spłat bądź innej formy wyrównania, mimo że udziały w majątku spółki
    oraz udziały w zysku spółki wspólników są równe – wartość majątku otrzymanego ponad
    Pana udział w majątku spółki oraz ponad udział w zysku spółki nie będzie opodatkowana
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne na moment otrzymania tego majątku.
    W konsekwencji powyższego Pana stanowisko w odniesieniu do pytania nr 1 należało
    uznać za prawidłowe, a co za tym idzie odstępuje się od odpowiedzi na pytanie nr 2, gdyż
    oczekiwał Pan na nie odpowiedzi wyłącznie w sytuacji uznania za nieprawidłowe
    stanowiska w zakresie pytania nr 1.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją
    aktualność.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy organ dokonał wyłącznie analizy
    okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony
    we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania
    o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego organ nie przeprowadza
    postępowania dowodowego, lecz opiera się jedynie na stanie faktycznym/zdarzeniu
    przyszłym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Ponadto należy wskazać, że powołane w treści wniosku interpretacje indywidualne oraz
    orzeczenia sądów administracyjnych nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości niniejszej
    kwestii. Nie negując tych rozstrzygnięć, jako cennego źródła w zakresie wskazywania
    kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, że zapadły one w
    indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.
    Co więcej, rozstrzygnięcia w nich dokonane nie są rozbieżne z niniejszym rozstrzygnięciem.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.