Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-491/11-4/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-07-04
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy działek gruntu.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów; działki; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, reprezentowanego przez pełnomocnika, tj. doradcę podatkowego, przedstawione we wniosku z dnia 16 marca 2011 r. (data wpływu 21 marca 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 13 czerwca 2011 r. (data wpływu 16 czerwca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek gruntowych. Dnia 16 czerwca 2011 r. wniosek uzupełniono o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 1997 Zainteresowany nabył do majątku odrębnego (rozdzielność majątkowa z żoną) trzy działki niezabudowane, stanowiące zgodnie z rejestrem gruntów grunty rolne. W roku 2003 Wnioskodawca dokupił od sąsiadki działkę drogową, zapewniającą dojazd do ww. działek. Łączna powierzchnia wymienionych nieruchomości wynosi 6.048 m2. W roku 2006 wszystkie działki zostały objęte jedną księgą wieczystą – Zainteresowany nie miał wówczas planów związanych ze sprzedażą. Zgodnie z obowiązującym obecnie (od roku 2004) miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, działki leżą na terenie o przeznaczeniu mieszkaniowo-usługowym. Na nieruchomościach nie były dotąd dokonywane nakłady materialne. Zainteresowany uczestniczył jedynie, wraz z sąsiadami, w kosztach budowy wodociągu w drodze gminnej, zrealizowanej w roku 2005.

Wszystkie nieruchomości zostały nabyte w celu ich wykorzystania w przyszłości na mieszkaniowe potrzeby rodziny - jedna dla Wnioskodawcy i żony, a pozostałe dla dzieci. Zainteresowany wraz z żoną zamierzali wybudować na nich budynki mieszkalne na własne potrzeby. Obecnie jednak sytuacja finansowa skłoniła Zainteresowanego do podjęcia decyzji o odsprzedaży części nieruchomości. W tym celu zamierza dokonać podziału na kilka działek (najprawdopodobniej 5) i jedną z nich sprzedać w najbliższej przyszłości. Uzyskane w ten sposób środki zostaną wykorzystane na cele prywatne (niegospodarcze). Sprzedaż w przyszłości pozostałych działek nie jest obecnie planowana, ale nie można jej wykluczyć.

Obecnie prawie dorosłe dzieci nie są, jak na razie, zainteresowane osiedleniem się na opisanych w niniejszym wniosku nieruchomościach.

Nieruchomości nie były wykorzystywane przez Wnioskodawcę do żadnej działalności zarobkowej. Nie posiada również innych nieruchomości, oprócz opisanych w niniejszym wniosku.

Grunt, mający być przedmiotem planowanej sprzedaży, nie był i nie jest wykorzystywany do prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, w tym również do działalności rolniczej. Zainteresowany nie posiada statusu rolnika ryczałtowego, w rozumieniu art. 2 pkt 19 ustawy o VAT, korzystającego ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy. Nie jest zarejestrowany, jako podatnik VAT czynny.

Wnioskodawca nie udostępniał i nie udostępnia gruntów osobom trzecim na podstawie umów najmu, ani dzierżawy. W ciągu ostatnich trzech lat, ustnie zgodził się na nieodpłatne rolnicze wykorzystanie gruntów przez okolicznych rolników, co zapobiegało degradacji gruntu. Nie otrzymywał z tego tytułu żadnych korzyści majątkowych.

Nie dokonywał uprzednio sprzedaży gruntów.

Nie ponosił dotychczas żadnych nakładów, w celu przygotowania działek do sprzedaży. Jak wcześniej zaznaczono, w roku 2005 Wnioskodawca uczestniczył w kosztach położenia wodociągu w drodze. W celu dokonania sprzedaży zamierza dokonać podziału geodezyjnego (zamiast 4 działek będzie 5 w innym kształcie).

Dnia 16 czerwca 2011 r. Zainteresowany uzupełnił wniosek o doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego wskazując, iż nabycie trzech działek w roku 1997 dokonane zostało z zamiarem ich wykorzystania do celów mieszkaniowych rodziny. Jednocześnie Wnioskodawca zaznaczył, iż łączna powierzchnia wszystkich działek wynosi nieco ponad 6 tysięcy metrów kwadratowych, a więc nie jest to wielkość wskazująca na inny, niż osobisty, cel posiadania działek. Ponadto, na przedmiotowych działkach Wnioskodawca wraz z małżonką planowali posadowić budynki mieszkalne dla siebie i dla dzieci, ten zamiar nie został jednak dotąd zrealizowany, z uwagi na zmieniającą się sytuację rodzinną i zawodową.

Zainteresowany planuje dokonać uzbrojenia wyodrębnionych działek w przyłącza do sieci gazowej ani elektrycznej.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy planowana obecnie sprzedaż jednej działki, wydzielonej z opisanej nieruchomości, podlegać będzie opodatkowaniu VAT?
2.  Czy dokonana ewentualnie w przyszłości sprzedaż pozostałych działek podlegać będzie opodatkowaniu VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, ani planowana obecnie sprzedaż pierwszej działki, ani dokonana w przyszłości sprzedaż kolejnych działek nie będzie czynnością dokonaną przez Wnioskodawcę jako podatnika VAT. Czynność tego rodzaju nie jest objęta definicją działalności gospodarczej, zawartą w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Działalnością gospodarczą, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jest wszelka działalność producentów, handlowców lub usługodawców, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania tych czynności w sposób częstotliwy. Samodzielne prowadzenie takiej działalności przez dany podmiot sprawia, że podmiot ten jest uważany za podatnika VAT.

Zainteresowany uważa, że przedstawiona definicja działalności gospodarczej nie znajdzie zastosowania w odniesieniu do czynności opisanej w niniejszym wniosku, z następujących przyczyn.

Przede wszystkim, jako osoba fizyczna sprzedająca nieruchomość nie działa jako podatnik, ponieważ zakupu nieruchomości dokonał bez związku z działalnością gospodarczą. Zakup ten dokonany został przed wielu laty, z majątku osobistego, w celu zaspokajania w przyszłości prywatnych potrzeb mieszkaniowych.

Ponadto, za działalność gospodarczą opisaną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, nie może być uznana wyprzedaż majątku o charakterze osobistym. Osoby fizycznej, wykonującej tego rodzaju czynności, nie sposób przecież określić mianem producenta, handlowca czy usługodawcy.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w orzeczeniach sądów administracyjnych. Np. w wyroku WSA w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1948/07) stwierdzono m. in.: „warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika VAT jest ustalenie, że działa on niezależnie jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik czy wykonujący wolny zawód. Innymi słowy, jeśli dana czynność wykonana została poza zakresem działań producenta, handlowca, usługodawcy, pozyskującego zasoby naturalne, rolnika czy wykonującego wolny zawód to w świetle art. 4 ust. 1 i ust. 2 VI Dyrektywy z tytułu wykonania takiej czynności dany podmiot nie może być uznany za podatnika VAT i to bez względu na to, czy czynność tę wykonał jednorazowo, ale w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy, czy też wielokrotnie”.

„Taka zaś właśnie sytuacja występuje w przypadku sprzedaży przez daną osobę jej majątku prywatnego. Majątek taki nabywany bowiem był na własne potrzeby danej osoby, a nie z przeznaczeniem do działalności handlowej, a zatem jego sprzedaż zarówno w całości, jak i w częściach, jednemu lub wielu nabywcom, z zyskiem lub bez, nie może być uznana za działalność handlową ze skutkiem w postaci uznania tej osoby za podatnika VAT”.

Podkreślić przy tym należy, że zwłaszcza w przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można bowiem pominąć, że pod pojęciem „handel” należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w celu ich odsprzedaży”.

W świetle przytoczonego wyroku szczególnie istotną okolicznością świadczącą o nieopodatkowaniu planowanej sprzedaży, jest brak przesłanek do przypisania Wnioskodawcy działania w postaci „zorganizowanych zakupów towarów w celu ich odsprzedaży”. Nieruchomości zostały zakupione na potrzeby osobiste, a ich częściowa sprzedaż także wynika z uwarunkowań prywatnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., nadanym ustawą z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Jak stanowi art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Wyjaśnić jednocześnie należy, iż przedmiotami stosunków prawnych są dobra materialne i niematerialne. Wśród dóbr materialnych wyróżniamy m. in. rzeczy (Bednarek Małgorzata, „Mienie”, „Komentarz do art. 44-553 Kodeksu cywilnego”, Zakamycze 1997, komentarz do art. 45 k.c.). Rzeczy dzieli się na nieruchomości i rzeczy ruchome (Pasecki Kazimierz, „Kodeks cywilny, Księga pierwsza. Część ogólna. Komentarz”, Zakamycze 2003, komentarz do art. 45 k.c.).

Natomiast w myśl art. 46 § 1 ww. Kodeksu, nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary, czy usługi zostały nabyte w celu spożytkowania ich do wykonywania tej czynności.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca w roku 1997 nabył do majątku odrębnego działki niezabudowane. W roku 2003 dokupił jedynie działkę stanowiącą drogę do uprzednio zakupionych działek, by następnie w roku 2006 objąć całość działek jedną księgą wieczystą. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego przedmiotowe działki przeznaczone są pod budownictwo mieszkaniowo-usługowe. Nieruchomości te Zainteresowany nabył w celu ich wykorzystywania w przyszłości na potrzeby mieszkaniowe rodziny (swojej oraz dzieci). W tym celu zamierza dokonać podziału na 5 działek i jedną z nich sprzedać. Sprzedaż pozostałych nie została jeszcze zaplanowana przez Wnioskodawcę, choć takiej nie wyklucza. Zainteresowany nie ponosił nakładów na działki, jednakże planuje dokonać przyłącza do sieci gazowej. Przedmiotowych działek Wnioskodawca nie udostępniał osobom trzecim na podstawie umów najmu lub dzierżawy. Nie wykorzystywał działek zarobkowo. Zainteresowany nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT. Nie posiada statusu rolnika ryczałtowego. Ponadto, Zainteresowany nie wykorzystywał działek w działalności gospodarczej w tym rolniczej, oraz nie dokonywał wcześniej sprzedaży działek gruntowych.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe wskazać należy, iż w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując dostawy opisanych działek Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika. Zainteresowany – jak sam twierdzi – nie wykorzystywał nieruchomości w działalności gospodarczej oraz w działalności rolniczej. Uwzględniając ponadto fakt 14 – letniego posiadania gruntu stwierdzić należy, iż nic nie wskazuje na to, aby nabyciu nieruchomości towarzyszył zamiar jej późniejszego zbycia oraz wykorzystywania w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Intencją nabycia była bowiem budowa domów mieszkalnych dla siebie i dla dzieci. Zatem, Zainteresowany sprzedając pierwszą działkę oraz kolejne cztery (jakie utworzył z zakupionych w roku 1997 gruntów) korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, a dostawę działek cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując, opisana we wniosku dostawa działek budowlanych – zarówno tej pierwszej, jak i kolejnych czterech pochodzących z nabytej w roku 1997 nieruchomości – nie będzie objęta podatkiem VAT, bowiem dokonana okazjonalnie dostawa gruntu nie spełnia w przedmiotowej sprawie przesłanek do uznania jej za czynność podlegającą opodatkowaniu.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.