Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP4/443-900/13-4/UNR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2014-03-13
Teza: Czy w wyniku transakcji sprzedaży gruntu rolnego Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych i podatek od towarów i usług?
Słowa kluczowe: darowizna; grunty; grunty-sprzedaż gruntów; majątek-majątek osobisty; nieruchomości; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2013 r. (data wpływu 16 grudnia 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 lutego 2014 r. (data wpływu 4 marca 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży gruntu rolnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 grudnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży gruntu rolnego oraz w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 27 lutego 2014 r. w zakresie doprecyzowania opisu zdarzenia przyszłego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.(ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W dniu 22.08.2011 Wnioskodawca nabył od rodziców na podstawie umowy darowizny nieruchomość wraz z gruntami rolnymi, oznaczone numerami geodezyjnymi: 85, 86, 136/4 i 136/6 o łącznej powierzchni 4,1 ha. Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, które nadal Wnioskodawca zamierza prowadzić. W 2013 firma K, która jest sąsiadem Zainteresowanego zgłosiła chęć kupna jednej z działek gruntów rolnych o numerze geodezyjnym 136/4 o powierzchni 0,56 ha, w celu rozbudowy swojej działalności gospodarczej.

Wymieniona działka, której dotyczy zapytanie, jest własnością Wnioskodawcy i brak jest dla niej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie złożono również wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, grunt jest nadal uprawiany rolniczo i innej działalności niż rolnicza Wnioskodawca nie prowadził. Zainteresowany jest rolnikiem, zajmuje się produkcją roślinną, nie posiada działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem VAT.

W styczniu 2014 r. Wnioskodawca planuje odsprzedać działkę o numerze geodezyjnym 136/4, a otrzymane środki zamierza przeznaczyć na rozbudowę budynku mieszkaniowego położonego na działce 136/6.

W piśmie z dnia 27 lutego 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że przed sprzedażą nie udostępniał nieruchomości osobom trzecim na podstawie umów najmu lub dzierżawy. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca nie ponosił nakładów w celu przygotowania przedmiotowego gruntu do sprzedaży (np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o podział gruntu, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży, itp.)

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w wyniku transakcji sprzedaży gruntu rolnego Wnioskodawca będzie zobowiązany zapłacić podatek dochodowy od osób fizycznych i podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie zatem z ww. przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Natomiast status podatnika podatku od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonywania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy dana osoba dokonująca transakcji sprzedaży gruntu jest podatnikiem podatku od towarów i usług, istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów cytowanej ustawy, tzn. czy wykonuje ona czynności tożsame z działalnością producentów, handlowców lub usługodawców i czy są one wykonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W przypadku Wnioskodawcy sprzedaż gruntu jest czynnością jednorazową, Zainteresowany nie dokonał ogrodzenia i uzbrojenia działki w media, nie wykonuje żadnych działań marketingowych (sąsiad sam zaproponował nabycie działki), nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Wnioskodawca uważa, że transakcja sprzedaży jego gruntu jest czynnością mieszczącą się w ramach zarządu jego majątkiem prywatnym, niemającą cech działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.

Poza tym stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, zwolniona jest od podatku dostawa terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Ponadto, zgodnie z ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług wprowadzono od dnia 1 kwietnia 2013 r. w art. 2 pkt 33 definicję terenów budowlanych, zgodnie z którą rozumie się przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. W przypadku Wnioskodawcy grunt rolny, który zamierza sprzedać nie posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie wystąpiono w wydanie decyzji o warunkach zabudowy, zatem jest to teren niezabudowany inny niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę i zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy jego dostawa jest zwolniona od podatku VAT.

Reasumując sprzedaż gruntu rolnego Wnioskodawcy nie wypełnia definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a w związku z ww. dostawą nieruchomości gruntowych Wnioskodawca nie występuje w roli podatnika podatku VAT, a dostawa jego gruntu jest zwolniona od podatku VAT według art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy. Poza tym Wnioskodawca uważa, iż może dokonać sprzedaży nabytej działki w drodze darowizny przed upływem 5 lat i pomimo utraty charakteru rolnego w momencie sprzedaży korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu sprzedaży działki zgodnie z art. 21 ust. 1 punkt 131.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zatem, w świetle przytoczonych powyżej przepisów, grunt spełnia definicję towaru określoną w art. 2 pkt 6, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.

Stwierdzić należy, że nie każda czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność będzie opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak bowiem stanowi art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów (w tym przypadku gruntu) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym.

W kwestii opodatkowania dostawy gruntów istotne jest czy w świetle zaprezentowanego we wniosku zdarzenia przyszłego Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntu podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu majątkiem prywatnym. Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Ponadto jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 22.08.2011 Wnioskodawca nabył od rodziców na podstawie umowy darowizny nieruchomość wraz z gruntami rolnymi, oznaczone numerami geodezyjnymi: 85, 86, 136/4 i 136/6 o łącznej powierzchni 4,1 ha. Nieruchomość została nabyta w celu prowadzenia gospodarstwa rolnego, które nadal Wnioskodawca zamierza prowadzić. W 2013 firma K, która jest sąsiadem Zainteresowanego zgłosiła chęć kupna jednej z działek gruntów rolnych o numerze geodezyjnym 136/4 o powierzchni 0,56 ha, w celu rozbudowy swojej działalności gospodarczej. Przedmiotowa działka jest własnością Wnioskodawcy i brak jest dla niej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, nie złożono również wniosku o wydanie decyzji o warunkach zabudowy, grunt jest nadal uprawiany rolniczo i innej działalności niż rolnicza Wnioskodawca nie prowadził. Zainteresowany jest rolnikiem, zajmuje się produkcją roślinną, nie posiada działalności gospodarczej i nie jest czynnym podatnikiem VAT. W styczniu 2014 r. Wnioskodawca planuje odsprzedać działkę o numerze geodezyjnym 136/4, a otrzymane środki zamierza przeznaczyć na rozbudowę budynku mieszkaniowego położonego na działce 136/6. Wnioskodawca przed sprzedażą nie udostępniał nieruchomości osobom trzecim na podstawie umów najmu lub dzierżawy. Wnioskodawca nie dokonywał wcześniej sprzedaży nieruchomości. Wnioskodawca nie ponosił nakładów w celu przygotowania przedmiotowego gruntu do sprzedaży (np. uzbrojenie terenu, ogrodzenie, wystąpienie o podział gruntu, zamieszczenie ogłoszeń o sprzedaży, itp.)

Z zawartego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność Zainteresowanego, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podjął bowiem ciągu działań (takich np. jak: uzbrojenie terenu, ogłoszenie o sprzedaży, ogrodzenie, itd.), które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

A zatem, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać Wnioskodawcę za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, polegającą na obrocie nieruchomościami. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarcza stwierdzić jedynie, że nastąpiła dostawa towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W niniejszej sprawie takich przesłanek brak.

W przedmiotowej sprawie należy zatem uznać, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży działki o nr 136/4 nie będzie działał w charakterze podatnika, a czynność ta nie będzie nosiła znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Powyższe wynika z faktu, że sprzedaż przez Wnioskodawcę przedmiotowej działki stanowi zwykłe wykonywanie prawa własności. Tym samym, w przedmiotowej sprawie Wnioskodawca, zbywając działkę stanowiącą Jego majątek prywatny, będzie korzystać z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem. Skutkiem powyższego, transakcja zbycia przedmiotowej działki nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ze względu na powyższe, dostawa przez Wnioskodawcę działki o nr 136/4, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Bowiem Wnioskodawca, w związku z dostawą przedmiotowej działki, o ile nie zmienią się okoliczności przedstawione we wniosku, będzie korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i nie wystąpi w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W konsekwencji przedmiotowa sprzedaż nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Oceniając całościowo stanowisko Wnioskodawcy w zakresie opodatkowania podatkiem VAT transakcji sprzedaży gruntu rolnego, należy uznać je za nieprawidłowe, ponieważ w świetle okoliczności sprawy, argumentacja Wnioskodawcy, iż dostawa gruntu jest zwolniona od podatku VAT według art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jest nieprawidłowa.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w zakresie podatku od towarów i usług, natomiast w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Końcowo należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.