Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.26.2025.4.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-03
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów wydatków na
psa.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
pies
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 6 lutego 2025 r. (wpływ 10 lutego 2025 r.) oraz
    pismem z 28 lutego 2025 r. (data wpływu 5 marca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Jest Pan przedsiębiorcą prowadzącym jednoosobową działalność gospodarczą na
    zasadach skali podatkowej.
    Posiada Pan dużego psa (około 30 kg) który pilnuje miejsca prowadzenia Pana
    działalności. W niej są dokumenty i sprzęty (komputery wraz z różnymi urządzeniami
    takimi jak serwery, drukarka, itp.) oraz materiały reklamowe. Pies od lat efektywnie chroni
    Pana miejsce prowadzenia działalności gospodarczej tym bardziej, że jest Pan osobą z
    głęboko uszkodzonym słuchem i nosi aparaty słuchowe. Bardzo on Panu pomaga,
    ponieważ jako pierwszy (głośnym szczekaniem, mocnym szturchnięciem) informuje Pana
    o tym. że coś się dzieje: przyjazd kuriera, poczty lub tego, że ktoś się zbliża. To wsparcie
    jest dla Pana nieocenione i wie Pan że, Pana firma jest dobrze pilnowana.
    W związku z tym Pan jak i Pana księgowa składa pismo w sprawie zaliczenia wydatków
    ponoszonych na utrzymanie psa z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności
    gospodarczej.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    W uzupełnieniu wniosku z 6 lutego 2025r. wskazał Pan, że od 07.03.2016 r. prowadzi Pan
    jednoosobową działalność gospodarczą. Pana działalność sklasyfikowana jest pod kodem
    PKD (PKD 2007) 73.11.Z - działalność agencji reklamowych. Jest Pan czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług. W przeważającej części świadczy Pan usługi lub sprzedaje
    towary podatnikom krajowym. Prowadzi Pan Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów,
    podatek dochodowy rozlicza w formie skali podatkowej.
    Świadczy Pan usługi polegające na projektowaniu, animacji, wizualizacji 3D: ulotek,
    wizytówek, katalogów, opakowań i innych gadżetów oraz na zamawianiu u
    podwykonawców wykonania/ wydrukowania katalogów, ulotek, wizytówek, opakowań i
    innych gadżetów. Zajmuje się również konfekcjonowaniem i dostawą pod wskazany adres
    różnych gadżetów reklamowych takich jak chusteczki higieniczne, szpatułki
    laryngologiczne, dermatologiczne, płyny do usg, ekg, rękawiczki itp.
    Usługi są świadczone w zależności od potrzeb w domu (stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej) lub w terenie, w zależności od potrzeb kontrahentów. Dom w
    którym prowadzi Pan działalność gospodarczą posiada drzwi wejściowe antywłamaniowe
    wraz z zamkiem antywłamaniowym. Okna są antywłamaniowe zamykane na klucz, szyby
    udaroodporne na uderzenia ciężkich przedmiotów. Nie posiada Pan w domu ani na
    posesji monitoringu ani alarmu. W miejscu prowadzenia działalności czyli w domu
    przechowywane są dokumenty firmowe, sprzęty niezbędne do prowadzenia działalności
    takie jak: komputery, serwery, drukarka i materiały reklamowe oraz wszelkie narzędzia i
    pomoce służące do codziennego funkcjonowania biura. Dokumenty są w szafach
    biurowych. Sprzęt jest na biurkach w pomieszczeniu przeznaczonym i przystosowanym na
    biuro. Kiedy jednak jest jakieś większe zamówienie np. na konfekcjonowanie, to już
    zajmuje Pan większą część domu na magazynowanie i konfekcjonowanie.
    Często wyjeżdża pan do kontrahentów odebrać zamówienia lub zawieźć do odbiorców
    zamówione materiały. W tym czasie dom pozostaje bez opieki, co stanowi bezpośrednie
    zagrożenie związane z włamaniem i ewentualnym zniszczeniem majątku firmy. Na straży
    pozostaje tylko pies, który działa odstraszająco na potencjalnych włamywaczy.
    Jest Pan osobą z głęboko uszkodzonym słuchem i nosi aparaty słuchowe, kontaktuje się z
    Pan kontrahentami / urzędami tylko drogą mailową / elektroniczną lub osobiście. Nie
    słyszy Pan dzwonka lub powiadomień telefonu, a także nie słyszy dzwonka w domu.
    W 2017 roku zakupił Pan psa rasy - mieszaniec (jest to duży pies waga około 30 kg). Pies
    pełni funkcję stróża miejsca prowadzenia działalności zarówno wewnątrz budynku jak i na
    zewnątrz. Informuje głośnym szczekaniem lub mocnym szturchnięciem o tym, że coś się
    dzieje, np. przyjazd kuriera, poczty lub tego że ktoś się zbliża. Działa również odstraszająco
    na intruzów, którzy z łatwością mogliby by pokonać ogrodzenie posesji.

    Pies nie przeszedł żadnego profesjonalnego szkolenia, sam go Pan nauczył wszystkiego, a
    resztę sam sobie uzupełnił – ma Pan na myśli to, że wie, że ma Pan problemy ze słuchem i
    informuje Pana że coś się dzieje w dzień czy w nocy (np. szturcha łapą dopóki Pana nie
    obudzi).
    Do kosztów utrzymania psa chciałby Pan zaliczyć wydatki związane z wyżywieniem (karma
    sucha, karma mokra), ochroną zdrowia (usługi weterynaryjne, zakup lekarstw) oraz
    niezbędne wszelkie akcesoria (legowisko, smycz, obroża, miski).
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za koszty
    uzyskania przychodu uznaje się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
    zachowania lub zabezpieczenia źródła tych przychodów. Obligatoryjnie do kosztów
    uzyskania przychodów nie można zaliczyć wydatków wymienionych w art. 23 ustawy.
    Wydatki na utrzymanie psa nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Wydatki poniesione na utrzymanie psa, są kosztem uzyskania
    przychodu skoro jego głównym zadaniem jest pilnowanie i strzeżenie zarówno majątku
    firmy, jak i dokumentów oraz materiałów firmowych. Pies, samą swoją obecnością,
    odstrasza potencjalnych włamywaczy i zwiększa prawdopodobieństwo nienarażania na
    utratę majątku, dokumentów firmowych, a co za tym idzie wycieku danych wrażliwych
    kontrahentów (RODO) i tajemnicy zawodowej. Dzięki temu może Pan uniknąć kar za
    utratę dokumentów i danych wrażliwych, oraz strat finansowych w wyniku choćby
    kradzieży lub zniszczenia materiałów reklamowych przygotowanych dla kontrahentów co
    przekłada się na zabezpieczenie źródła przychodu.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Odliczenia można dokonać, jeśli spełnione są następujące warunki: jest Pan
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT, towary / usługi, od których chce Pan odliczyć
    VAT, mają związek z wykonywanymi przez Pana czynnościami opodatkowanymi. Kupuje
    Pan towary i usługi związane z utrzymaniem psa na potrzeby prowadzonej przez Pana
    działalności opodatkowanej VAT.
    W uzupełnieniu wniosku z 28 lutego 2025 r. wskazał Pan, że w 2017 roku wziął Pan psa
    tylko i wyłącznie z myślą o tym, aby chronił miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej. Od tej pory pies pełni funkcję stróża zarówno wewnątrz budynku jak i na
    zewnątrz. Chroni miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, odstrasza potencjalnych
    intruzów oraz informuje Pana o tym, że podjechał kurier lub klient. Pies nie służy do celów
    prywatnych, jego zadaniem jest chronić mienie firmy i ostrzegać przed zagrożeniem.
    Pies służy wyłącznie działalności gospodarczej, jego głównym celem jest ochrona miejsca
    działalności w którym przechowywane są urządzenia biurowe, dokumentacja oraz
    materiały klientów. Pies chroni teren 24 godziny na dobę, patroluje na zewnątrz i
    wewnątrz. Odstrasza szczekaniem nieproszonych ludzi i informuje Pana jako osobę z
    głęboko uszkodzonym słuchem że coś się dzieje (przybiega, szturcha, drapie i szczeka).
    Oprócz codziennej opieki, żywienia, pies potrzebuje czasem większej przestrzeni niż teren
    podwórka, dlatego też zabierany jest na dłuższe spacery. Jedynie to może mieć pewną
    korzyść dla Pana, że przejdzie się Pan z psem na dłuższy spacer. Niemniej jednak to
    bardziej pies potrzebuje tego spaceru, ponieważ jest to warunkiem prawidłowego rozwoju
    psychicznego psa, pozwala mu zachować pewność siebie i zapobiega nadmiernej
    agresywności.
    Pytania
    1. Czy zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      poprzez zachowanie i odpowiednie zabezpieczenie źródła przychodów w postaci

      wydatków i związanych z wyżywieniem, ochroną zdrowia oraz zakup niezbędnych
      akcesoriów dla posiadanego psa?
    2. Czy zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT przysługuje Panu prawo do obniżenia kwoty
      podatku, należnego o kwotę podatku naliczonego wydatków i związanych z
      wyżywieniem, ochroną zdrowia oraz zakup niezbędnych akcesoriów dla posiadanego
      psa?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku od
    towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Pana głównym celem jest rozwój działalności gospodarczej, a co za tym idzie zakup coraz
    to nowszego sprzętu biurowego (komputery, drukarki) a także sprzedaż materiałów
    reklamowych na coraz większą skalę dlatego zasadne byłoby zaliczanie do kosztów
    uzyskania przychodów oraz całkowite odliczenie podatku VAT od wydatków na utrzymanie
    psa, który chroni Pana miejsce prowadzenia działalności gospodarczej przed
    potencjalnymi intruzami lub włamywaczami. Bardzo zależy Panu na ochronie majątku
    firmy.
    Potencjalne ubezpieczenie domu od kradzieży w żadnym przypadku nie stanowi o
    bezpieczeństwie posiadanego sprzętu i oprogramowania, ponieważ w żaden sposób nie
    zrekompensowałoby to Panu ewentualnej utraty danych i sprzętu oraz przechowywanej
    dokumentacji i materiałów klientów. Ponoszone wydatki związane z psem, niezbędne do
    zagwarantowania psu podstawowych warunków życia oraz prawidłowego rozwoju są
    ponoszone w celu osiągnięcia przychodu poprzez zabezpieczenie i zachowanie źródła
    przychodów.
    Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione
    wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie,
    zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, które nie są wymienione w art. 23 ust. 1
    ustawy podatkowej. Wydatki związane z wyżywieniem, ochroną zdrowia oraz wydatki na
    wszelkie akcesoria dla psa nie są ujęte w katalogu kosztów nieuznawanych za koszty
    uzyskania przychodów, to mogą być uwzględnione w kosztach podatkowych, o ile istnieje
    związek tych wydatków, chociażby pośredni, z możliwością uzyskania przychodów lub
    zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów, co wyżej zostało już
    przedstawione.
    A także zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Skoro
    wydatki poniesione za utrzymanie psa są związane z osiągnięciem sprzedaży
    opodatkowanej to zasadnym jest odliczenie podatku VAT od wydatków związanych z
    wyżywieniem, ochroną zdrowia oraz wydatki na wszelkie akcesoria dla psa.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2024 r., poz. 226 ze zm.)
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23 ustawy.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie
    źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości.
    W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w bezpośrednim
    związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie
    wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w
    tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z
    obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Podatnik kwalifikując poniesione wydatki do kosztów uzyskania przychodów powinien
    kierować się podstawową zasadą zaistnienia związku przyczynowo - skutkowego
    pomiędzy poniesionym kosztem, a możliwością osiągnięcia z tego tytułu przychodu,
    albowiem to na nim spoczywa ciężar udowodnienia, że jego poniesienie ma (lub może
    mieć) wpływ wysokość osiąganych przychodów (lub na zachowanie lub zabezpieczenie
    źródła przychodów).
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:
        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy również podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej
    działalności, decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na
    podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z
    prowadzoną działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość
    osiągniętych przychodów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu,
    bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w
    stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony
    wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są
    zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.

    Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia
    danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z
    wykonywaną działalnością gospodarczą.
    Ustawodawca nie definiuje terminów: „w celu” osiągnięcia przychodu, „zachowanie” czy
    „zabezpieczenie” źródła przychodów, co determinuje konieczność odwołania się do ich
    znaczenia słownikowego. Zgodnie z nim, „celowość” oznacza działanie w określonym celu,
    zaś „zabezpieczenie” ma zapobiegać pogorszeniu się określonego stanu rzeczy, podobnie
    jak jego „zachowanie”. Na tej podstawie należy przyjąć, że koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów to realne wydatki, obiektywnie nakierowane na uzyskanie
    (zwiększenie) przychodów. Ich wpływ na zachowanie źródła przychodów zakłada co
    najmniej przyczynienie się do nienaruszalności tego źródła, a w konsekwencji
    zabezpieczenie jego istnienia. Z tego punktu widzenia, nie każdy wydatek, nawet związany
    z prowadzoną działalnością gospodarczą, jest kosztem podatkowym. Jest nim bowiem
    tylko ten wydatek, który realizuje określony cel wskazany w art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Cel ten musi być widoczny, a ponoszone koszty
    winny go realizować bądź co najmniej zakładać realnie możliwość jego osiągnięcia.
    W efekcie, przy ustaleniu kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie
    wskazanymi w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych – wymaga
    indywidualnej oceny pod kątem jego związku (bezpośredniego lub pośredniego) z
    przychodem i z racjonalnością działania podatnika dla osiągnięcia tego przychodu.
    Sytuacje, w których ten związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy rozpatrywać
    zgodnie z zasadami racjonalnego rozumowania, biorąc pod uwagę zachodzące
    odrębności. W rezultacie, kosztowa kwalifikacja konkretnego wydatku u danego podatnika
    powinna być determinowana charakterem i profilem prowadzonej działalności
    gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego kosztu.
    Wskazane przez Pana wydatki związane z utrzymaniem psa, tj. wyżywienie, opieka
    weterynaryjna oraz akcesoria nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania
    przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 tej ustawy, nie
    uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty,
    które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania
    przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16 - „Niezmiennie
    trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ wydatku na wielkość
    osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu. Wystąpienie
    tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy wydatkiem a przychodem)
    należy oceniać (badać) ad casum.”
    W konsekwencji, kwestia kwalifikacji poniesionych wydatków do kosztów uzależniona jest
    od wykazania przez podatnika związku przyczynowo-skutkowego, czyli udowodnienia, że
    wydatek został poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła tego przychodu.
    Do wskazanego związku przyczynowo-skutkowego NSA odniósł się także w wyroku z 8
    sierpnia 2017 r., sygn. akt II FSK 1859/15 gdzie stwierdził, że „Kryterium celowości nie
    wyznacza w sposobu ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki, które można uznać za
    koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są. Niemniej jednak kryterium to
    nie może służyć rekomendowaniu otwartego ciągu zdarzeń, tworząc w ten sposób
    niekończący się związek skutkowo-przyczynowy.”
    W doktrynie wskazuje się, że zwrot „w celu uzyskania przychodu” nie powinien być
    interpretowany zbyt szeroko. Możność uzyskania przychodu przez dokonanie danego
    wydatku powinna być oceniana z uwzględnieniem zasad doświadczenia życiowego i
    praktyki obrotu gospodarczego. Nie jest bowiem wykluczone, że dany wydatek

    teoretycznie może się przyczynić do uzyskania przychodu, niemniej jednak faktycznie jest
    on obojętny dla uzyskiwania przychodu. W praktyce występują bowiem sytuacje, w
    których podatnicy zaliczają do kosztów uzyskania przychodów wydatki, które
    przeznaczone są na realizację ich potrzeb osobistych, a ich możność przyczynienia się do
    powstania przychodu jest czysto teoretyczna.
    Zasadę dotyczącą zwrotu „w celu” opisuje wyrok NSA z dnia 16.10.2012 r., sygn. akt II FSK
    430/11, w którym stwierdzono: zwrot „w celu” oznacza, że nie każdy wydatek poniesiony
    przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością podlega odliczeniu od podstawy
    opodatkowania, lecz tylko ten wydatek, który pozostaje w takim związku przyczynowo -
    skutkowym. Poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie
    przychodów. Wydatek należy oceniać mając na uwadze racjonalność określonego
    działania dla osiągnięcia przychodu. Poniesienie wydatku musi zatem być powiązane z
    prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, ukierunkowaną na uzyskanie
    przychodów; wydatek powinien, przynajmniej potencjalnie, wpływać na wielkość
    uzyskiwanych lub spodziewanych przychodów z tej działalności. Kosztowa kwalifikacja
    konkretnego wydatku u konkretnego podatnika musi więc uwzględniać charakter i profil
    prowadzonej działalności gospodarczej oraz ekonomiczną racjonalność poniesionego
    wydatku”.
    Kryterium celowości nie wyznacza w sposób ostry granicy pozwalającej odróżnić wydatki,
    które można uznać za koszy uzyskania przychodów, od tych które już nimi nie są.
    Niemniej jednak kryterium to nie może służyć rekonstruowaniu otwartego ciągu zdarzeń,
    które poprzedziły uzyskanie przychodów, a równocześnie były niezbędne do ich
    osiągnięcia - tworząc w ten sposób niekończący się związek skutkowo - przyczynowy.
    Z opisu wniosku wynika, że prowadzi Pan jednoosobową działalność gospodarczą w
    zakresie działalność agencji reklamowych. Usługi te świadczy Pan, w zależności od
    potrzeb, w domu lub w terenie. Mieszka Pan w domu, który ma drzwi wejściowe
    antywłamaniowe wraz z zamkiem antywłamaniowym. Nie posiada Pan w domu ani na
    posesji monitoringu ani alarmu. Z racji wykonywanej działalności, w domu posiada Pan
    sprzęt niezbędny do pracy, jak i dokumenty. Dla zwiększenia bezpieczeństwa posiadłości i
    przetrzymywanych zasobów firmowych w domu, w 2017 r. zakupił Pan psa rasy
    mieszaniec (jest to duży pies, waga ok 30 kg). Pies pełni funkcję stróża miejsca
    prowadzenia działalności zarówno wewnątrz budynku jak i na zewnątrz. Informuje
    głośnym szczekaniem lub mocnym szturchnięciem o tym, że coś się dzieje, np. przyjazd
    kuriera, poczty lub tego że ktoś się zbliża. Działa również odstraszająco na intruzów,
    którzy z łatwością mogliby by pokonać ogrodzenie posesji. Pies nie przeszedł żadnego
    profesjonalnego szkolenia. Prowadzi Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów, a
    dochody rozlicza w formie skali podatkowej. Do kosztów utrzymania psa zamierza Pan
    zaliczyć wydatki związane z wyżywieniem (karma sucha, karma mokra), ochroną zdrowia
    (usługi weterynaryjne, zakup lekarstw) oraz niezbędne wszelkie akcesoria (legowisko,
    smycz, obroża, miski).
    Skoro jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu
    jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu
    sprowadza się w istocie do ustalenia, czy może się on potencjalnie przyczynić do
    osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy ten
    skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo – skutkowy powinien więc mieć
    charakter obiektywny.
    Wobec tego, oceniając przedmiotowe wydatki, należy uwzględnić aspekt przedmiotu
    działalności podatnika oraz przyjętą przez niego strategię jego realizacji. W tym kontekście
    trudno dostrzec związek przyczynowo – skutkowy pomiędzy wydatkami na zakup i
    utrzymanie psa, a zwiększeniem przychodu z tytułu prowadzonej działalności w zakresie
    agencji reklamowych.

    Realizacja wskazanych we wniosku funkcji przez psa pozostaje w nieokreślonej zależności
    z Pana przychodami. Trudno dopatrzyć się istnienia racjonalnego, koniecznego,
    podatkowo uzasadnionego związku pomiędzy wydatkami na psa oraz przychodem
    uzyskiwanym przez agencję reklamową w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o PIT.
    W analizowanej sprawie pełnienie przez psa roli ochroniarza w miejscu prowadzenia
    działalności przed niepożądanymi zachowaniami innych osób dotyczy incydentalnych
    (przypadkowych) sytuacji. Ich wystąpienie trudno uznać za obowiązujący standard w
    prowadzonej przez Pana działalności w zakresie agencji reklamowej. Nie podważam
    przekonania Pana, że ze względu na wadę słuchu, którą rekompensuje sobie Pan
    aparatem słuchowym pies pomaga Panu w funkcjonowaniu, sygnalizując zmiany
    zachodzące w otoczeniu. Jednak naturalnego zachowania psa względem właściciela nie
    możemy odnosić do relacji związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą w
    kontekście przyczyniania się tej pomocy do powstania (wzrostu) przychodów
    podatkowych. Na podstawie opisu sprawy trudno zatem powiązać wydatki na utrzymanie
    psa z branżą usług reklamowych, i tym samym uznać je za uzasadnione z punktu widzenia
    przedmiotu działalności. Pana działalność w tym zakresie nie jest pod żadnym względem
    uzależniona od posiadania przez Pana psa.
    Nie można obiektywnie uznać, że wydatki ponoszone na wyżywienie, opiekę
    weterynaryjną oraz akcesoria Pana psa, który – jak wynika z opisu – jest mieszańcem (czyli
    nie jest to pies typowo obronny) i nie przeszedł profesjonalnego szkolenia, może
    przyczynić się do zwiększenia poczucia bezpieczeństwa prowadzonej działalności
    gospodarczej.
    Mając na uwadze całokształt okoliczności sprawy należy stwierdzić, że opisane przez Pana
    zachowanie psa, jest zwyczajną reakcją, której przypisywanie funkcji obronnych i
    ostrzegawczych jest zbyt daleko idące. Podał Pan, że pies informuje głośnym szczekaniem
    lub mocnym szturchnięciem o tym, że coś się dzieje, np. przyjazd kuriera, poczty lub tego,
    że ktoś się zbliża. Informuje Pana, że coś się dzieje w dzień i w nocy (np. szturcha łapą
    dopóki Pan się nie obudzi). Z powyższego wynika, że pełnienie przez psa funkcji obronnej i
    ostrzegawczej w prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej jest pozorne. W
    sytuacji, kiedy pies reaguje na każdy ruch w pobliżu drzwi wejściowych, nie sposób uznać,
    że pełni on funkcję ostrzegawczą, w odniesieniu do domu. Dodatkowo, należy mieć na
    uwadze, że nie jest to Pies rasy typowo stróżującej, lecz mieszaniec. Zatem, nie sposób
    zgodzić się z Pana wskazaniem, że taka ochrona domu może okazać się skuteczna i pies
    jest w stanie skutecznie ochronić dom oraz znajdującą się w nim dokumentację i majątek
    firmy.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że posiadanie przez Pana psa, służy realizacji
    Pana potrzeb osobistych, a ich ewentualny związek z prowadzoną działalnością
    gospodarczą jest iluzoryczny. Wskazane przez Pana okoliczności, że pies generuje hałas
    gdy ktoś przechodzi w pobliżu drzwi wejściowych oraz że pies informuje Pana, że coś się
    dzieje - są to przesłanki niewystarczające, aby powiązać wydatki związane z wyżywieniem,
    opieką weterynaryjną i zakupem akcesoriów posiadanego przez Pana psa z prowadzoną
    działalnością gospodarczą.
    W tym kontekście, nie sposób dopatrzeć się związku pomiędzy wydatkami ponoszonymi
    na wyżywienie, opiekę weterynaryjną i akcesoria dla psa, a prowadzoną działalnością
    gospodarczą. Nie sposób nie doceniać wpływu obecności zwierzęcia na własne
    samopoczucie, niemniej przełożenie tego wpływu na wzrost efektywności pracy oraz
    zwiększenia przychodów jest niemożliwe do uchwycenia i przekonującego uzasadnienia, o
    czym również świadczy treść wniosku.
    Należy ponownie podkreślić, że każdy wydatek, poza wyraźnie wskazanymi w ustawie,
    wymaga indywidualnej oceny pod kątem adekwatnego związku z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi i racjonalnością działania podmiotu. W sprawie nie zostało
    wykazane, aby wydatki ponoszone na wyżywienie, opiekę weterynaryjną oraz akcesoria

    dla psa - będą miały wpływ na funkcjonowanie Pana działalności gospodarczej i przyczynią
    się do generowania przychodu. W analizowanej sytuacji nie sposób nie dostrzec
    prywatnego charakteru posiadania przez Pana psa. Posiadanie psa nie ma związku (nawet
    pośredniego) z wykonanymi przez Pana czynnościami w ramach prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej.
    Wobec tego nie można uznać, że wydatki na podstawowe potrzeby życiowe psa, tj. na
    wyżywienie, opiekę weterynaryjną oraz akcesoria, mogą stanowić koszty uzyskania
    przychodów w świetle art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku
    stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym.
    W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie
    faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz.
        2383 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.