Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.686.2025.2.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-08
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego z tytułu
sprzedaży nieruchomości przez komornika. Termin
wystawienia faktury dokumentującej ww. sprzedaż.
Słowa kluczowe: faktura
komornik
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Obowiązek
wystawienia faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Termin wystawienia
faktury
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Wystawienie faktury
na żądanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-
Rozdział 1-art. 106i
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - dostawy w trybie egzekucji
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Faktury wystawione
w imieniu i na rzecz podatnika
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lipca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
      - momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu sprzedaży nieruchomości
        przez komornika,
      - terminu wystawienia faktury dokumentującej ww. sprzedaż.
    Uzupełniła go Pani w odpowiedzi na wezwanie pismem z 4 sierpnia 2025 r. (data wpływu 5
    sierpnia 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca działając jako Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym ... (dalej w skrócie
    Komornik) prowadzi postępowanie egzekucyjne skierowane do nieruchomości
    stanowiącej - działki zabudowane budynkami mieszkalnymi, jednorodzinnymi w
    zabudowie szeregowej, będącymi w realizacji.
    Sprzedaż opodatkowana podatkiem VAT.
    Przepisy nakazują Komornikowi pełnienie funkcji płatnika podatku od dostawy
    dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika art. 18 u.p.t.u.
    Obowiązek podatkowy zbycia nieruchomości powstaje w sposób określony w art. 19a ust.
    5 pkt 1 lit. c u.p.t. czyli z chwilą otrzymania części lub całości zapłaty z tytułu dokonywanej

    w trybie egzekucji dostawy towarów i usług, o której mowa w art.18 u.p.t.u. Dysponentem
    kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości do momentu uprawomocnienia się planu
    podziału i przekazaniu tej sumy na rachunek bankowy Komornika jest Sąd, gdyż pieniądze
    uzyskane w toku egzekucji złożone są na koncie depozytowym Ministra Finansów.
    Pytania
    Pytanie 1
    Kiedy powstaje obowiązek podatkowy wynikający z art. 18 u.p.t.u.: z chwilą
    uprawomocnienia się postanowienia o przysądzeniu własności czy z chwilą
    uprawomocnienia się planu podziału sumy uzyskanej z egzekucji z nieruchomości i
    przekazaniu środków na rachunek bankowy Komornika?
    Pytanie 2
    W jakiej dacie przy uwzględnieniu art. 106c u.p.t.u oraz art. 106i Komornik powinien
    wystawić fakturę VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Obowiązek podatkowy zbycia nieruchomości powstaje w sposób określony w art. 19a ust.
    5 pkt 1 lit.c u.p.t.u. czyli z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu dokonywanej
    w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18 u.p.t.u.. Powstaje on więc z
    chwilą uprawomocnienia się planu podziału i przekazania środków Komornikowi.
    W ocenie Komornika fakturę VAT od sprzedaży nieruchomości wystawia się w dacie
    otrzymania środków z planu podziału.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest:
      - prawidłowe - w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego z tytułu
        sprzedaży nieruchomości przez komornika,
      - nieprawidłowe - w zakresie terminu wystawienia faktury dokumentującej ww.
        sprzedaż.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 18 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.):

      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    W świetle cyt. wyżej przepisów, płatnikami podatku od towarów i usług (czyli podmiotami
    zobowiązanymi do obliczania, poboru podatku od podatnika i wpłaty podatku na konto
    organu podatkowego) mogą być organy egzekucyjne oraz komornicy sądowi. Sytuacja
    taka ma miejsce, gdy w wykonaniu czynności egzekucyjnych organy te dokonują dostawy
    towarów należących do podatnika lub przez niego posiadanych z naruszeniem przepisów.
    Sformułowanie „płatnikami” oznacza, że organy te nie stają się z tytułu wykonania
    powyższych czynności podatnikami podatku od towarów i usług, lecz pełnią jedynie rolę
    płatnika w odniesieniu do podatku należnego z tytułu sprzedanych (zlicytowanych)
    towarów należących do podatnika, w stosunku, do którego toczy się postępowanie
    egzekucyjne.
    Komornik sądowy pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a
    organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione
    jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności
    egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu
    wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to
    istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą dokonaną w ramach egzekucji. Nie bez znaczenia jest także fakt, że podatnik,
    będący dłużnikiem, zazwyczaj nie otrzymuje kwot uzyskanych przez organ egzekucyjny ze
    sprzedaży towarów w wykonaniu czynności egzekucyjnych. Prawdopodobne jest zatem, że
    podatnik nie posiada innych środków finansowych umożliwiających uiszczenie należnego
    podatku. Ustanowienie organu egzekucyjnego płatnikiem zapewnia odprowadzenie
    należnego podatku przez organ przeprowadzający dostawę w ramach czynności
    egzekucyjnych.
    Zaznaczenia wymaga, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika –
    dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika,
    będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku
    byłby zobowiązany dłużnik. Natomiast w przypadku, gdy powyższa czynność nie
    podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Zatem komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku
    od towarów i usług i do uwzględnienia w trakcie sprzedaży licytacyjnej towarów
    okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 2 pkt 6 ustawy:

      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami budynki oraz grunty spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Zaznaczenia wymaga, że sprzedaż składników wykorzystywanych w działalności
    gospodarczej podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Pani działając jako Komornik Sądowy prowadzi postępowanie
    egzekucyjne skierowane do nieruchomości stanowiącej działki zabudowane budynkami
    mieszkalnymi, jednorodzinnymi w zabudowie szeregowej, będącymi w realizacji. Sprzedaż
    opodatkowana podatkiem VAT.

    Przechodząc zatem do kwestii powstania obowiązku podatkowego z tytułu egzekucyjnej
    sprzedaży ww. nieruchomości stwierdzić należy, iż zgodnie z generalną zasadą zawartą w
    art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    W świetle art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. c ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z
      tytułu dokonywanej w trybie egzekucji dostawy towarów, o której mowa w art. 18.
    Zgodnie z art. 19a ust. 6 ustawy:
      W przypadkach, o których mowa w ust. 5 pkt 1 i 2, obowiązek podatkowy powstaje w
      odniesieniu do otrzymanej kwoty.
    Z treści powyższych przepisów wynika, że w przypadku dostawy towarów dokonywanej
    przez komornika sądowego wykonującego czynności egzekucyjne, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tego tytułu – w odniesieniu do
    otrzymanej kwoty. Przy czym, przez pojęcie „otrzymanie zapłaty” należy rozumieć moment
    otrzymania środków pieniężnych przez komornika (wpływ na jego konto).
    W przedmiotowej sprawie, obowiązek podatkowy – zgodnie z art. 19a ust. 5 pkt 1 lit. c, ust.
    6 ustawy – powstanie z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty z tytułu sprzedaży
    nieruchomości – w odniesieniu do otrzymanej kwoty, tj. z chwilą otrzymania przez Panią
    jako Komornika środków pieniężnych na konto.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego,
    należy uznać za prawidłowe.
    Odnosząc się natomiast do obowiązku wystawienia przez Panią jako komornika, faktury
    dokumentującej dostawę działek zabudowanych budynkami mieszkalnymi,
    jednorodzinnymi, w zabudowie szeregowej, wskazuję, że:
    Zgodnie z art. 106c ustawy:
      Faktury dokumentujące dostawę towarów, o której mowa w art. 18, z tytułu której na
      dłużniku ciąży obowiązek podatkowy, wystawiają w imieniu i na rzecz dłużnika:
      1) organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o
        postępowaniu egzekucyjnym w administracji;
      2) komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów
        Kodeksu postępowania cywilnego.
    W myśl art. 106b ust. 1 ustawy:
      Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą:
      1) sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art.
        106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku
        od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby
        prawnej niebędącej podatnikiem;
      2) wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość, chyba że podatnik
        korzysta z procedury szczególnej, o której mowa w dziale XII w rozdziale 6a;

      3) wewnątrzwspólnotową dostawę towarów na rzecz podmiotu innego niż wskazany
        w pkt 1;
      4) otrzymanie przez niego całości lub części zapłaty przed dokonaniem czynności, o
        których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem przypadku, gdy zapłata dotyczy:
      a) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      b) czynności, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a ust. 5
        pkt 4,
      c) dostaw towarów, dla których obowiązek podatkowy powstaje zgodnie z art. 19a
        ust. 1b.
    Przepis art. 106b ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Podatnik nie jest obowiązany do wystawienia faktury w odniesieniu do sprzedaży
      zwolnionej od podatku na podstawie art. 43 ust. 1, art. 113 ust. 1 i 9 lub przepisów
      wydanych na podstawie art. 82 ust. 3.
    W myśl art. 106b ust. 3 ustawy:
      Na żądanie nabywcy towaru lub usługi podatnik jest obowiązany wystawić fakturę
      dokumentującą:
      1) czynności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie
        wynika z ust. 1, z wyjątkiem:
      a) czynności, o których mowa w art. 19a ust. 5 pkt 4,
      b) czynności, o których mowa w art. 106a pkt 3 i 4,
      1a) otrzymanie całości lub części zapłaty przed wykonaniem czynności, o których
        mowa w ust. 1 pkt 1, jeżeli obowiązek wystawienia faktury nie wynika z ust. 1, z
        wyjątkiem:
      c) przypadku, gdy zapłata dotyczy czynności, o których mowa w art. 19a ust. 1b i ust.
        5 pkt 4 oraz art. 106a pkt 3 i 4,
      d) wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
      2) sprzedaż zwolnioną, o której mowa w ust. 2, z zastrzeżeniem art. 117 pkt 1 i art.

      - jeżeli żądanie jej wystawienia zostało zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od
      końca miesiąca, w którym dostarczono towar lub wykonano usługę bądź otrzymano
      całość lub część zapłaty.
    W myśl art. 106i ust. 1, 2 ustawy:
      1. Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu,
        w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust.
        2-9.
      2. Jeżeli przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi otrzymano
        całość lub część zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4, fakturę wystawia
        się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
        otrzymano całość lub część zapłaty od nabywcy.

    Z opisu sprawy wynika, że działając jako Komornik Sądowy prowadzi Pani postępowanie
    egzekucyjne skierowane do nieruchomości stanowiącej działki zabudowane budynkami
    mieszkalnymi, jednorodzinnymi w zabudowie szeregowej. Sprzedaż ta opodatkowana jest
    podatkiem VAT.
    Zatem Pani jako płatnik, o którym mowa w art. 18 ustawy, zobowiązana będzie do
    wystawienia faktury w imieniu i na rzecz dłużnika, stosownie do treści art. 106c ustawy, w
    przypadku, gdy sprzedaż dokonana zostanie na rzecz podatnika podatku, podatku od
    wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej
    niebędącej podatnikiem.
    W takim przypadku będzie Pani zobowiązana do wystawienia faktury z tytułu
    przedmiotowej sprzedaży, nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym dokonano dostawy nieruchomości, a jeżeli otrzyma Pani całość lub część zapłaty
    przed dokonaniem przedmiotowej dostawy, będzie Pani zobowiązana do wystawienia
    faktury wystawi nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym
    otrzyma Pani całość lub część zapłaty od nabywcy.
    Natomiast, w przypadku dostawy nieruchomości stanowiącej działki zabudowane
    budynkami mieszkalnymi, jednorodzinnymi w zabudowie szeregowej na rzecz podmiotów
    niebędących podatnikami podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o
    podobnym charakterze lub na rzecz podmiotu, który nie jest osobą prawną niebędącą
    podatnikiem, będzie Pani obowiązana do wystawienia faktury na żądanie nabywcy, jeżeli
    żądanie jej wystawienia zostanie zgłoszone w terminie 3 miesięcy, licząc od końca
    miesiąca, w którym dostarczony zostanie towar, bądź otrzymana zostanie całość lub część
    zapłaty.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie terminu wystawienia faktury dokumentującej
    ww. sprzedaż, należy uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
      będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.