Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1259/13/JD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-12-23
Teza: Czy kwota cła, wynikająca z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, stanowi koszt uzyskania przychodu podlegający rozliczeniu zgodnie z art.15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?
Słowa kluczowe: cła; koszt-koszty bezpośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; należność-należności celne; towar-towar handlowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 3 lipca 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 20 września 2013 r. (wpływ do tut. Biura 27 września 2013 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 września 2013 r. do tut. Organu wpłynął wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka (dalej także „Wnioskodawca”) prowadzi działalność gospodarczą obejmującą import i sprzedaż towarów. Zgłoszenia celne są dokonywane za pośrednictwem agencji celnej. Importowane towary są następnie w całości odsprzedawane. W czerwcu 2013 r. zostało przeprowadzone postępowanie wszczęte z urzędu w sprawie kontroli zgłoszeń celnych, będące wynikiem rozporządzenia wykonawczego Rady UE nr \`(...)\` z dnia 29 maja 2013 r., rozszerzające ostateczne cło antydumpingowe na przywóz towarów, w tym i towarów, które są importowane przez Spółkę. W sierpniu 2013 r. Spółka otrzymała decyzję Naczelnika Urzędu Celnego określającą kwotę ostatecznego cła antydumpingowego \`(...)\`, w stosunku do dostawy zrealizowanej w poprzednim roku podatkowym. Sprzedaż towarów z tej dostawy miała miejsce w poprzednim roku podatkowym Spółki oraz jest kontynuowana w bieżącym roku podatkowym. Decyzję Naczelnika Urzędu Celnego Spółka otrzymała po sporządzeniu sprawozdania finansowego za poprzedni rok oraz po złożeniu zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym miała miejsce dostawa i odprawa celna towarów objętych w/w decyzją.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy kwota cła, wynikająca z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, stanowi koszt uzyskania przychodu podlegający rozliczeniu zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Spółki, kwota cła antydumpingowego, wynikającego z decyzji Naczelnika Urzędu Celnego, jest kosztem bezpośrednim, uznawanym za koszty uzyskania przychodu oraz zwiększy koszty podatkowe Spółki: w części dotyczącej towarów sprzedanych w poprzednim roku podatkowym - stanowi koszt uzyskania przychodu w bieżącym roku podatkowym, w momencie poniesienia wydatku (zapłaty cła) to jest zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, natomiast w części dotyczącej towarów sprzedawanych w bieżącym roku podatkowym stanowi koszt uzyskania w momencie uzyskania przychodu ze sprzedaży. Wnioskodawca, pomimo wszczętego z urzędu postępowania w sprawie kontroli zgłoszenia celnego, do dnia złożenia zeznania podatkowego (podatek dochodowy od osób prawnych) za poprzedni rok podatkowy nie otrzymał decyzji ustalającej wysokość cła antydumpingowego, tym samym nie było możliwe uwzględnienie w kosztach podatkowych cła dotyczącego towarów sprzedanych - zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Przepis sformułowany przez ustawodawcę ma charakter ogólny (tzw. klauzula generalna). Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej.

Kosztami uzyskania przychodów są wyłącznie takie koszty, które spełniają kumulatywnie warunki określone w cytowanym art. 15 ust. 1, tj.:

*   zostały poniesione przez podatnika,
*   ich poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów,
*   nie zostały wyłączone z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać takiego efektu.

Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów, określony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ma charakter zamknięty.

Wśród wydatków nieuważanych za koszty uzyskania przychodów, ustawodawca nie wymienił cła (należności celnych). Tak więc zapłata cła za poprzedni rok podatkowy – jako koszt poniesiony przez Wnioskodawcę i nieujęty w zamkniętym katalogu wyłączeń zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – może stanowić koszt uzyskania przychodów, o ile jego poniesienie miało na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów (art. 15 ust. 1 ww. ustawy).

Rozważając kwestię momentu ujęcia wydatku z tytułu cła w kosztach podatkowych, należy natomiast wyjaśnić, że ustawodawca – w art. 15 ust. 4, 4b – 4e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych – zróżnicował zasady potrącalności kosztów uzyskania przychodów, kierując się kryterium charakteru powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem, jakiemu ma służyć.

Wyróżnił mianowicie:

*   koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, tj. takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów – w ich przypadku możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód (np. wydatki na nabycie lub wytworzenie jednostki towaru handlowego);
*   koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw. koszty pośrednie), tj. takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia – są to wydatki związane z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczyniające się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów, w przypadku których nie można jednak ustalić, uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy (np. koszty ogólnego zarządu, koszty administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną).

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, cło o jakim mowa we wniosku dotyczy towarów handlowych, a decyzja organu celnego została Spółce doręczona po sporządzeniu sprawozdania finansowego za poprzedni rok oraz po złożeniu zeznania podatkowego za rok podatkowy, w którym miała miejsce dostawa i odprawa celna towarów objętych decyzją. Podkreślono, że sprzedaż towarów z tej dostawy miała miejsce w poprzednim roku podatkowym Spółki oraz , że jest kontynuowana w bieżącym roku podatkowym.

Odnosząc powołane wcześniej przepisy prawa do przedstawionego stanu faktycznego należy stwierdzić, że w przypadku cła związanego z zakupionymi towarami handlowymi należy mówić o bezpośrednim związku tego rodzaju wydatku z przychodami ze sprzedaży tych towarów.

Na mocy art. 15 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.

W roku podatkowym, w którym powstały odpowiadające im przychody, są również potrącalne bezpośrednie koszty uzyskania przychodów, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu tego roku podatkowego do dnia:

*   sporządzenia sprawozdania finansowego, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania, jeżeli podatnicy są obowiązani do sporządzania takiego sprawozdania, albo
*   do dnia złożenia zeznania, nie później jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia tego zeznania, jeżeli podatnicy, zgodnie z odrębnymi przepisami, nie są obowiązani do sporządzania sprawozdania finansowego (art. 15 ust. 4b omawianej ustawy).

Koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po upływie ww. terminów, są natomiast potrącalne w roku podatkowym następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane zeznanie (art. 15 ust. 4c tej ustawy).

Biorąc pod uwagę powyższe unormowania prawne prawidłowym jest stanowisko Spółki zgodnie z którym, w części dotyczącej:

*   towarów sprzedanych w poprzednim roku podatkowym – stanowi koszt uzyskania przychodu w bieżącym roku podatkowym, w momencie poniesienia wydatku (zapłaty cła), to jest zgodnie z art. 15 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych,
*   towarów sprzedawanych w bieżącym roku podatkowym - stanowi koszt uzyskania przychodu w momencie osiągnięcia przychodu ze sprzedaży.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j Dz.U. z 14 marca 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.