Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.63.2025.2.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Nieuznanie Sprzedającego za podatnika podatku VAT w
związku ze sprzedażą Nieruchomości i w konsekwencji
uznanie tej sprzedaży za czynność niepodlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste
czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
majątek-majątek osobisty
majątek-majątek prywatny
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe w zakresie nieuznania
    Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą Nieruchomości i w konsekwencji
    uznania tej sprzedaży za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy ustalenia, czy dokonując sprzedaży Nieruchomości będzie
    Pan działał w charakterze podatnika VAT i czy dostawa Nieruchomości będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem VAT, a jeśli tak, to czy ww. transakcja będzie korzystać ze
    zwolnienia od podatku VAT, czy też będzie opodatkowana właściwą stawką podatku VAT.
    Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 11 marca 2025 r. (wpływ 13
    marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zapytanie dotyczy sprzedaży działki niezabudowanej przez Wnioskodawcę na rzecz
    Kupującego. Działka ewidencyjna 1 zlokalizowana w A. przy ulicy A. Numer księgi
    wieczystej nieruchomości (...). Działka o powierzchni 0,4049 ha.
    Nieruchomość jest własnością wnioskodawcy, tj. A.A. zgodnie z Postanowieniem Sądu w
    przedmiocie podziału majątku wspólnego (...) z 16 czerwca 2023 r.
    Wnioskodawca i właściciel nieruchomości A.A. prowadzi działalność gospodarczą pod
    firmą B. (NIP: (...), Regon: (...)), której przeważającym kodem PKD jest 68.20.Z - Wynajem i
    zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi. Firma B. jest czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Nieruchomość nie była wykorzystywana do jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, przy czym
    Nieruchomość wchodzi w skład jego majątku osobistego.

    Sprzedaż nastąpi na podstawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego.
    Właściciel nieruchomości nie poczynił i nie poczyni do momentu sprzedaży jakichkolwiek
    działań mających wpływ na zwiększenie wartości nieruchomości.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na pytania Organu wskazał Pan:
    1. Kiedy, od kogo i w jakim celu nabył Pan działkę nr 1?
    Odp.: Działka o numerze 1 stanowi własność wnioskodawcy, tj. A.A. zgodnie z
    Postanowieniem Sądu w przedmiocie podziału majątku wspólnego (...) z 16 czerwca 2023
    r. (zgodnie z wpisem w KW (...)) - na cele osobiste.
    2. Na podstawie jakiego tytułu prawnego nabył Pan działkę nr 1 – czy była to transakcja
      opodatkowana podatkiem VAT, a jeśli tak, to czy została udokumentowana fakturą z
      wykazaną kwotą podatku VAT?
    Odp.: Tytuł prawny do działki: Akt notarialny Umowa sprzedaży nr (...) z 18 września 2002
    r. (wspólność ustawowa majątkowa małżeńska) - następnie zmieniony w wyniku
    Postanowienia Sądu w przedmiocie podziału majątku wspólnego (...) z 16 czerwca 2023 r.
    (własność w całości 1/1 A.A.). Transakcja nieopodatkowana podatkiem VAT.
    3. Czy w momencie nabycia działki nr 1 był Pan czynnym zarejestrowanym podatnikiem
      podatku VAT?
    Odp.: W momencie nabycia działki nr 1 był Pan czynnym podatnikiem podatku VAT.
    4. Czy z tytułu nabycia działki nr 1 przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku VAT
      naliczonego? Jeżeli nie, proszę wskazać, z jakiego powodu prawo to nie przysługiwało?
    Odp.: Z tytułu nabycia działki nie przysługiwało Panu prawo odliczenia podatku VAT.
    Działka nabyta na cele osobiste (mieszkaniowe).
    5. Jak wykorzystywał i wykorzystuje Pan Nieruchomość (działkę nr 1) od momentu jej
      nabycia do momentu planowanej sprzedaży, tj. w szczególności:
      a) czy Nieruchomość była wykorzystywana na własne cele osobiste (w jaki konkretnie
      sposób)?
      b) czy wykorzystywał Pan Nieruchomość do działalności rolniczej? Jeśli tak, to czy były
      /są dokonywane z niej przez Pana zbiory i dostawa (sprzedaż) produktów rolnych
      opodatkowana podatkiem VAT (jeśli tak, to w jakim okresie sprzedaż ta miała
      miejsce), czy też produkty rolne były wykorzystywane na Pana własne potrzeby?
      c) czy oddawał lub oddaje Pan Nieruchomość w najem, dzierżawę albo do używania na
      podstawie innych umów o podobnym charakterze? Jeśli tak, to proszę wskazać:
          w jakim okresie sprzedawana Nieruchomość była udostępniana osobom
          trzecim?
          czy była udostępniana odpłatnie czy bezpłatnie?
    Odp.: Od momentu nabycia działki do momentu planowanej sprzedaży - działka
    przeznaczona jest na cele mieszkaniowe. Działka nie była i nie jest wykorzystywana do
    działalności rolniczej. Działka nie była i nie jest oddawana w najem, dzierżawę lub do
    używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze.
    6. Czy Nieruchomość była/jest środkiem trwałym w Pana działalności gospodarczej?
    Odp.: Nieruchomość nie jest środkiem trwałym w Pana działalności gospodarczej.

    7. W jaki sposób poszukiwał Pan nabywcy ww. Nieruchomości; czy podejmował Pan
      jakiekolwiek aktywne działania marketingowe w zakresie obrotu nieruchomościami,
      wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, mające na celu dokonanie sprzedaży ww.
      Nieruchomości (np. reklama, skorzystanie z usług biura nieruchomości itp.)?
    Odp.: Nie dokonywał Pan działań marketingowych związanych z dokonaniem sprzedaży
    opisanej wyżej Nieruchomości.
    8. Czy w stosunku do Nieruchomości występował Pan w całym okresie posiadania o
      wydanie decyzji o warunkach zabudowy, o ustanowienie dla niej miejscowego planu
      zagospodarowania przestrzennego, uzbrajał Pan działkę w media, ogrodził, wytyczył
      drogę dojazdową itp.?
    Odp.: Nie występował Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy czy ustanowienia
    miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nie uzbrajał Pan działki.
    9. Czy zawarł/zawrze Pan z Kupującym warunkową przedwstępną umowę sprzedaży
      Nieruchomości, a jeśli tak, to:
      a) jakie warunki będzie zawierała/zawiera ta umowa oraz w jakim celu została/zostanie
      zawarta?
      b) jakie prawa i obowiązki wynikające z postanowień umowy przedwstępnej, będą
      ciążyły/ciążą na Kupującym, a jakie na Panu jako Sprzedającym?
      c) czy w ramach tej umowy planuje Pan bądź już udzielił jakiekolwiek pełnomocnictwa
      (upoważnienia, zgody) dla Kupującego – jeżeli tak, to należy wskazać jaki jest/będzie
      ich zakres (wymienić należy czynności, których Kupujący będzie mógł dokonać w
      imieniu i na rzecz Pana jako Sprzedającego)?
      d) czy po zawarciu umowy przedwstępnej Kupujący na Nieruchomości będzie
      dokonywał/dokonał inwestycji infrastrukturalnych, które zwiększą jej atrakcyjność
      jak np. ogrodzenie, wydzielenie dróg, doprowadzenie mediów, wystąpienie o
      warunki zabudowy itp.?
    Odp.: Nie będzie Pan zawierał warunkowej przedwstępnej umowy sprzedaży
    Nieruchomości.
    10. Czy udzielił lub planuje Pan udzielić przyszłemu nabywcy zgody na dysponowanie
      Nieruchomością na cele budowlane?
    Odp.: Nie udzielił Pan zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane.
    Jednocześnie wyjaśnia Pan, że nie będzie Pan ograniczał realizacji prawa własności
    przyszłemu nabywcy.
    11. Czy dla działki nr 1 na dzień sprzedaży będzie obowiązywał miejscowy plan
      zagospodarowania przestrzennego i jakie przeznaczenie będzie z niego wynikało dla
      tej działki (podstawowe i uzupełniające), a przy braku planu - czy będzie dla tej działki
      na dzień sprzedaży wydana decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania
      terenu?
    Odp.: Nie posiada Pan wiedzy o obowiązywaniu na dzień sprzedaży planu
    zagospodarowania przestrzennego i przeznaczenia działki oraz wydaniu decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Pytania
    1. Czy prawidłowe jest stanowisko, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży
      Nieruchomości należącej do majątku osobistego, nie będzie działać w charakterze
      podatnika VAT i w konsekwencji dostawa Nieruchomości nie będzie podlegać
      opodatkowaniu VAT?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko, iż w sytuacji, w której Sprzedający zostanie uznany za
      podatnika podatku od towarów i usług, to transakcja, o której mowa we wniosku,

      będzie opodatkowana właściwą stawką podatku lub zostanie zastosowane zwolnienie
      z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy?
    Pana stanowisko w sprawie
    W świetle zapisów art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - zgodnie z ust. 2 tego artykułu - obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika VAT wynika z okoliczności
    dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy
    osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT,
    istotnym jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w rozumieniu
    przepisów ustawy o VAT.
    Jednakże istotne w opisywanej sytuacji jest to, iż nieruchomość stanowi majątek osobisty
    wnioskodawcy.
    Regulacje ustawy o VAT kładą nacisk przede wszystkim na ekonomiczne aspekty
    czynności, odrywając ją od jej skutków konwencjonalnych na gruncie prawa cywilnego,
    wprowadzając jako kryterium decydujące o istnieniu działalności gospodarczej przede
    wszystkim stałość, ciągłość i zarobkowość wykorzystywania swego majątku. Z tego
    powodu podkreśla się, że nie jest działalnością handlową sprzedaż majątku osobistego
    (prywatnego), który nie został nabyty w celach odprzedaży (w celach handlowych). Jeśli
    zamiarem nabycia nieruchomości jest późniejsze odprzedanie gruntów, to - zasadniczo -
    należałoby takiego sprzedawcę uznać za podatnika VAT w zakresie tych sprzedaży (tak w
    wyroku WSA w Białymstoku z 27 czerwca 2007 r., I SA/Bk 399/06, LEX nr 940160). Jeśli
    natomiast sprzedawca gruntów nabywał te grunty do majątku prywatnego, dopuszczając
    wprawdzie możliwość odprzedaży, lecz nie było to jego głównym celem, to w zakresie
    dokonywanej sprzedaży gruntów nie powinien być traktowany jako podatnik VAT. Także
    gdy sprzedane działki zostały wydzielone z gruntu stanowiącego majątek osobisty
    sprzedawcy, który nie został nabyty w celu prowadzenia działalności gospodarczej,
    sprzedawca nie może i nie powinien być uznany za podatnika w tym zakresie (zob. także
    wyrok NSA z 12 stycznia 2010 r., FSK 1626/08, LEX nr 558842).
    Co istotne, Polska nie skorzystała z możliwości określonej w art. 12 dyrektywy VAT (w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej) i nie uznała w przepisach
    krajowych, że każdy sprzedawca okazjonalnie dokonujący dostawy terenu budowlanego
    działa jako podatnik. W przypadku działalności gospodarczej w zakresie handlu, zamiar
    częstotliwego wykonywania czynności ujawniony być musi już w momencie nabycia
    towaru, a nie w momencie jego sprzedaży. Nie można bowiem pominąć, że pod pojęciem
    „handel” należy rozumieć dokonywanie w sposób zorganizowany zakupów towarów w
    celu ich odsprzedaży. Brak zamiaru prowadzenia działalności gospodarczej, potwierdzony
    obiektywnymi dowodami wyklucza możliwość uznania danego podmiotu za podatnika
    VAT (zob. wyrok TSUE z 8 czerwca 2000 r. w sprawie C-400/98 Breitsohl, EU:C:2000:304).
    Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 6 lipca 2018 r. (sygn. I FSK 1986
    /16), dla oceny, czy dany podmiot sprzedając działki działa w charakterze podatnika VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, istotne pozostają kryteria określone przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że

    czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji
    sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi
    prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy Rady 2006/112/WE
    z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, a
    czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Jak wyjaśnił jednocześnie Trybunał inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym - jak podkreślił TSUE - na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich (podobnie NSA w wyroku z 23 czerwca 2020
    r., sygn. I FSK 1076/16). Jak stwierdził WSA w Bydgoszczy w wyroku z 7 lipca 2020 r., sygn. I
    SA/Bd 76/20, przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości, należy
    uwzględnić wszystkie etapy tej aktywności. Ocena podejmowanych działań powinna
    uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich
    całokształcie, a nie wyłącznie osobno.
    W tym miejscu zaznaczyć należy również, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje
    na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie
    C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, po wydaniu orzeczeń TSUE w
    sprawach Trybunału C-180/10 i C-181/10 wykształciła się spójna linia orzecznicza,
    uwzględniająca wskazania płynące z tych orzeczeń. Na tej podstawie przyjmuje się, że przy
    ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać czynności
    podejmowane na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie.
    Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z nakładami
    inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem
    prywatnym. To, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki budowlane działa w
    charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako
    handlowiec), wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę
    zawodową (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie
    obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę

    zorganizowaną (np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze). Z punktu widzenia możliwego zastosowania art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT,
    istotny jest zakres czynności, jakie podmiot podejmuje w odniesieniu do nieruchomości i
    czy powoduje to zaangażowanie środków podobnych do tych, jakie wykorzystują w tym
    celu podmioty zajmujące się profesjonalnym obrotem nieruchomościami (wyrok WSA w
    Poznaniu z 20 kwietnia 2021 r., sygn. I SA/Po 832/20).
    W kontekście powyższego, słusznie wskazuje się w orzecznictwie, iż dla oceny, czy
    konkretny podmiot sprzedający działki funkcjonuje w charakterze podatnika podatku VAT,
    o którym mowa w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, nie mają znaczenia same intencje, jakimi
    kieruje się ów podmiot nabywając i następnie sprzedając nieruchomość, ani jakie
    potrzeby są w ten sposób zaspokajane. Kluczowe znaczenie mają przede wszystkim
    obiektywne, a nie subiektywne przesłanki pozwalające odróżnić działania noszące cechy
    zawodowe, od tych, które mieszczą się w granicach zwykłego dysponowania majątkiem
    prywatnym (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 maja 2019 r. sygn. I FSK 987
    /17; podobnie w wyroku NSA z 6 lipca 2018 r., sygn. I FSK 1716/16).
    Biorąc pod uwagę powyższą analizę regulacji ustawy o VAT oraz orzecznictwa sądowo-
    administracyjnego uznać należy, iż Wnioskodawca będący stroną postępowania przy
    transakcji sprzedaży Nieruchomości nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, o
    czym świadczy fakt, iż Wnioskodawca na przestrzeni lat, w trakcie których jest
    właścicielem Nieruchomości, nie podejmował indywidualnie żadnych aktywności
    zmierzających do zwiększenia jej wartości, w tym w szczególności nie dokonywał czynności
    przywoływanych w orzecznictwie i praktyce podatkowej jako świadczących o prowadzeniu
    działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
    Ponadto Sprzedający nie występował indywidualnie z żadnymi wnioskami o wydanie
    decyzji administracyjnych, zgód lub pozwoleń związanych z Nieruchomością. W
    konsekwencji należy uznać, że Sprzedający nie podejmował starań podobnych do tych,
    jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o
    których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. nie
    wykazywał aktywności w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalnej do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.
    W efekcie uwzględniając orzecznictwo sądowo-administracyjne, zdaniem Wnioskodawcy,
    Sprzedający dokonując sprzedaży Nieruchomości, nie będzie działać w charakterze
    podatnika VAT i w konsekwencji dostawa Nieruchomości nie będzie podlegać
    opodatkowaniu VAT.
    Odnosząc się do pytania 2 - zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, w której Sprzedający
    zostanie uznany za podatnika podatku od towarów i usług (przy czym Sprzedający uważa,
    że to stanowisko byłoby niezasadne), to transakcja, o której mowa we wniosku, będzie
    opodatkowana właściwą stawką podatku od towarów i usług.
    Powyższe wynika z faktu, iż przedmiotowa Nieruchomość pozostaje niezabudowana, lecz
    objęta jest ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego dla tego obszaru, określającymi przeznaczenie Nieruchomości pod
    zabudowę handlowo-usługową.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie

    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe w zakresie nieuznania
    Pana za podatnika podatku VAT w związku ze sprzedażą Nieruchomości i w konsekwencji
    uznania tej sprzedaży za czynność niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.

    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego

    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości (działki nr
    1), podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje poza
    działalnością gospodarczą nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest
    „rolnikiem ryczałtowym”. Trybunał nie uznał za podatnika VAT w rozumieniu prawa UE
    osoby fizycznej dokonującej sprzedaży gruntu, która prowadziła działalność rolniczą na
    tym gruncie nabytym ze zwolnieniem od podatku od wartości dodanej i przekształconym
    wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w
    grunt przeznaczony pod zabudowę, jeżeli nie wykonywała ona dodatkowych czynności
    (oprócz podziału) w związku z tą sprzedażą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części

    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pan podjął/podejmie w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        przedmiotem sprzedaży będzie niezabudowana działka nr 1 (dalej: Nieruchomość),
        jest Pan właścicielem Nieruchomości na podstawie Umowy sprzedaży z 18 września
        2002 r. (wspólność ustawowa majątkowa małżeńska) oraz Postanowienia Sądu w
        przedmiocie podziału majątku wspólnego z 16 czerwca 2023 r.,
        prowadzi Pan działalność gospodarczą pod firmą B.,
        Nieruchomość nie jest środkiem trwałym w Pana działalności gospodarczej,
        Nieruchomość nie była wykorzystywana do jakiejkolwiek działalności gospodarczej
        ani działalności rolniczej, nie była i nie jest oddawana w najem, dzierżawę lub do
        używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze,
        od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży Nieruchomość
        przeznaczona jest na cele mieszkaniowe,
        nie dokonywał Pan działań marketingowych związanych z dokonaniem sprzedaży
        Nieruchomości,
        nie występował Pan o wydanie decyzji o warunkach zabudowy czy ustanowienia
        miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie uzbrajał Pan
        Nieruchomości,
        nie będzie Pan zawierał warunkowej przedwstępnej umowy sprzedaży
        Nieruchomości ani nie udzielił Pan zgody na dysponowanie Nieruchomością na cele
        budowlane.
    Pana wątpliwości w sprawie dotyczą m.in. ustalenia, czy dokonując sprzedaży
    Nieruchomości będzie Pan działać w charakterze podatnika podatku VAT i w konsekwencji
    czy dostawa Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż Nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie
    spełniał Pan przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.

    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego w świetle powołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o
    takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia tej Nieruchomości, która to aktywność
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności).
    Jak wskazał Pan w opisie sprawy, nabył Pan Nieruchomość na cele osobiste i przez cały
    okres jej posiadania wykorzystywał ją Pan na cele mieszkaniowe. Nieruchomość nie była
    wykorzystywana do działalności gospodarczej ani działalności rolniczej, nie była
    przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Nie poczynił i
    nie poczyni Pan do momentu sprzedaży jakichkolwiek działań mających wpływ na
    zwiększenie wartości Nieruchomości. Nie dokonywał Pan działań marketingowych
    związanych ze sprzedażą Nieruchomości. Ponadto, nie będzie Pan zawierał warunkowej
    przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości oraz nie udzielił Pan zgody na
    dysponowanie Nieruchomością na cele budowlane.
    W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując
    sprzedaży Nieruchomości wystąpi Pan w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust.
    1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu
    transakcji sprzedaży Nieruchomości będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa
    do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
    prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
    zastosowania. Skala Pana zaangażowania, w odniesieniu do sprzedaży Nieruchomości, nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły przesłanki
    stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to
    planowana sprzedaż Nieruchomości (działki nr 1) nie będzie stanowiła czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.
    W związku z tym, że Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za prawidłowe,
    odstępuję od odpowiedzi na pytanie nr 2, które zostało zadane warunkowo i oczekiwał
    Pan na nie odpowiedzi jedynie w przypadku uznania Pana za podatnika podatku VAT z
    tytułu sprzedaży Nieruchomości.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.