Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.629.2024.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-25
Teza: Możliwość zwolnienia z opodatkowania wypłaconych przez bank odsetek za opóźnienie w wyniku wyroku, z tytułu unieważnienia umowy kredytu hipotecznego.
Słowa kluczowe: czynności-czynność prawna-nieważność czynności prawnej; kredyt-kredyt hipoteczny; odsetki-odsetki za zwłokę; umowa; wyrok-wykonanie wyroku; zeznania-zeznania roczne; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zwrot-zwrot nieterminowy; świadczenie-świadczenie nienależne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy możliwości zwolnienia z opodatkowania wypłaconych przez bank odsetek za
    opóźnienie związanych z unieważnieniem umowy kredytu hipotecznego. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Sąd Apelacyjny w (...) Wydział Cywilny wyrokiem z dnia (...) 2023 r., po rozpatrzeniu sprawy
    z powództwa Wnioskodawcy, A.A i B.A przeciwko X w (...) o ustalenie i zapłatę ustalił, że
    umowa o kredyt budowlano-hipoteczny z dnia (...) 2008 r., zawarta pomiędzy powodami –
    Wnioskodawcą, A.A i B.A, a Y w (...) jest nieważna. Ponadto wyrokiem tym Sąd zasądził od
    pozwanego X w (...) na rzecz powodów – Wnioskodawcy, A.A i B.A kwotę 629 609,68 zł
    wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie:
    – od kwoty 183 245,89 zł od dnia 8 sierpnia 2020 r. do dnia zapłaty,
    – od kwoty 446 363,79 zł od dnia 2 sierpnia 2022 r. do dnia zapłaty.
    Powyższy wyrok stał się prawomocny. Zgodnie z pismem pełnomocników X. z dnia (...)
    2023 r., w związku z ustaleniem nieważności umowy, Wnioskodawcy (in solidum z A.A i B.
    A) przysługiwała m.in. kwota 129 947,47 zł tytułem odsetek ustawowych za opóźnienie
    naliczonych zgodnie z powyższym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia (...) 2023 r.
    Na skutek potrącenia wzajemnych wierzytelności do wypłaty na rzecz Wnioskodawcy (in
    solidum z A.A i B.A) pozostała kwota 80 120,76 zł. Faktycznie kwota ta wpłynęła do
    Wnioskodawcy w dniu (...) 2024 r.

## Pytanie

Czy odsetki otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z unieważnieniem kredytu
    hipotecznego korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych,
    zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a
    zatem nie podlegają wykazaniu ani opodatkowaniu w rocznych zeznaniach podatkowych
    składanych dla celu tego podatku?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, odsetki otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z
    unieważnieniem kredytu hipotecznego korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego
    od osób fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a zatem nie podlegają wykazaniu ani opodatkowaniu w rocznych
    zeznaniach podatkowych składanych dla celu tego podatku.
    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust.
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z jego treścią
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu ustawodawca zdefiniował w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem przychodami, z zastrzeżeniem
    art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych
    instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Z powołanego przepisu wynika, że ustawodawca przyjął zasadę, iż przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika, tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika, tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami, w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych zawiera art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl punktu 9 tego artykułu źródłami przychodów są inne źródła.
    Artykuł 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że za
    przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” oznacza, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do

    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że wyrokiem Sądu Apelacyjnego w (...) Wydział Cywilny z
    dnia (...) 2023 r. umowa o kredyt budowlano-hipoteczny z dnia (...) 2008 r., zawarta
    pomiędzy powodami - Wnioskodawcą, A.A i B.A, a Y w (...) została uznana za nieważną.
    Ponadto wyrokiem tym Sąd zasądził od pozwanego X w (...) na rzecz powodów –
    Wnioskodawcy, A.A i B.A kwotę 629 609,68 zł wraz ze wskazanymi wyżej ustawowymi
    odsetkami za opóźnienie.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych wypłaty odsetek ustawowych związanych z
    nieważnością umowy kredytowej należy wskazać, że z art. 69 ust. 1 ustawy z 29 sierpnia
    1997 r. Prawo bankowe wynika, iż przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do
    dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z
    przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na
    warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z
    odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zgodnie z art. 69 ust. 2 pkt 2 i 4 Prawa bankowego: umowa kredytu powinna być zawarta
    na piśmie i określać w szczególności kwotę i walutę kredytu; zasady i termin spłaty
    kredytu. Z kolei na podstawie art. 58 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks
    cywilny, czynność prawna sprzeczna z ustawą albo mająca na celu obejście ustawy jest
    nieważna, chyba że właściwy przepis przewiduje inny skutek, w szczególności ten, iż na
    miejsce nieważnych postanowień czynności prawnej wchodzą odpowiednie przepisy
    ustawy.
    Natomiast stosownie do treści art. 58 § 2 tej ustawy, nieważna jest czynność prawna
    sprzeczna z zasadami współżycia społecznego. Stwierdzenie nieważności powoduje
    usunięcie z obrotu prawnego wadliwej czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy
    kredytu hipotecznego. Nieważność umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron
    umów, banku i klienta, nigdy nie powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co
    świadczyły w związku z nieważną umową jako świadczenia nienależne. Kredytodawca
    powinien zatem zwrócić wszystkie świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca
    powinien zwrócić kwotę faktycznie otrzymanego kredytu.
    W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd skutki prawne na gruncie
    cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu zawarcia umowy dotkniętej
    wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa kredytu jako nieważna już
    od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy do czynienia z sytuacją jakby
    w ogóle nie doszło do jej zawarcia.
    Skoro w opisanym zdarzeniu Sąd zasądził od pozwanego banku zwrot nienależnie
    pobranych przez bank świadczeń wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie, to
    wskazać należy, że instytucję prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 Kodeksu
    cywilnego, zgodnie z którym jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia
    pieniężnego, wierzyciel może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł
    żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik
    odpowiedzialności nie ponosi.
    Co do zasady wszelkie wypłacone podatnikowi i postawione do jego dyspozycji odsetki
    stanowią jego przychód, jednakże nie wszystkie z nich podlegają opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Niektóre z nich – wymienione w katalogu
    zwolnień przedmiotowych, określonym w art. 21 ust. 1 ww. ustawy, korzystają bowiem ze
    zwolnienia z tego podatku.
    Ustawą z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 z późn. zm.) do ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dodano art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r. Zgodnie z tym przepisem: wolne od

    podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
    dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Wprowadzając ww. przepis ustawodawca uregulował jednoznacznie m.in. kwestię
    opodatkowania odsetek z tytułu nieterminowej wypłaty należności niepodlegających
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Zatem, w opisanej sytuacji odsetki za
    opóźnienie zwrotu nienależnie pobranych przez bank świadczeń na podstawie
    unieważnionej przez sąd umowy kredytu dotyczą świadczenia niepodlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wobec tego ww. odsetki objęte są zwolnieniem
    od opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, a w konsekwencji w związku z ich wypłatą nie powstanie u Wnioskodawcy
    zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z treści powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z wyjątkiem
    tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień przedmiotowych
    zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru podatku.
    Ogólna definicja przychodów, zawarta została w art. 11 ust. 1 powołanej ustawy. Stanowi
    on, że:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Wedle powyższego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega,
    co do zasady, każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Stosownie zaś do definicji dochodu, jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z definicji tej wywieść można, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też

    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też, gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów.
    Art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 9 omawianej ustawy, źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie natomiast do art. 20 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne, niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1
    przywołanej ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w
    każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. –
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata, na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej, są obojętne podatkowo.
    Z kolei stwierdzenie nieważności powoduje usunięcie z obrotu prawnego wadliwej
    czynności prawnej polegającej na zawarciu umowy kredytu hipotecznego. Nieważność
    umowy kredytu oznacza, że zobowiązania stron umowy, banku i klienta, nigdy nie
    powstały, a strony zobowiązane są zwrócić to, co świadczyły w związku z nieważną umową
    jako świadczenia nienależne. Kredytodawca powinien zatem zwrócić wszystkie
    świadczenia pobrane od kredytobiorcy, a kredytobiorca powinien zwrócić kwotę
    faktycznie otrzymanego kredytu. W przypadku stwierdzenia nieważności umowy przez sąd
    skutki prawne na gruncie cywilnym występują ex tunc (wstecz), a więc od momentu
    zawarcia umowy dotkniętej wadliwością (przesłanką nieważności), co oznacza, że umowa
    kredytu jako nieważna już od chwili jej zawarcia nie wywołuje skutków prawnych. Mamy
    do czynienia z sytuacją jakby w ogóle nie doszło do jej zawarcia.

    Zatem zwrot przez Bank nienależnie pobranych świadczeń nie stanowi dla Pana
    przychodu i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.
    W złożonym wniosku Pana wątpliwości dotyczą kwestii opodatkowania zasądzonych
    wyrokiem odsetek ustawowych za opóźnienie.
    Instytucję prawną takich odsetek reguluje art. 481 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. –
    Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), na mocy którego:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    W świetle art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty należności
      niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od podatku
      dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z brzmienia tego przepisu zwolnienie to obejmuje tylko takie odsetki, które
    spełniają równocześnie dwa warunki:
    1) są naliczane z tytułu nieterminowej wypłaty należności,
    2) świadczenia, od których są naliczane, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym, są wolne od podatku dochodowego lub na podstawie przepisów
      Ordynacji podatkowej zaniechano od nich poboru podatku.
    W opisanej sytuacji wypłacone odsetki za opóźnienie zwrotu nienależnie pobranych przez
    Bank świadczeń na podstawie unieważnionej przez sąd umowy kredytu dotyczą
    świadczenia niepodlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Wobec
    powyższego odsetki te korzystają ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób
    fizycznych, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tym samym nie ma Pan obowiązku płacić od nich podatku ani wykazywać ich
    w składanym rocznym zeznaniu podatkowym za 2024 r.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.