Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.448.2017.1.AO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-10-02
Teza: w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT czynności sprzedaży 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością traktowanej jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT
Słowa kluczowe: opodatkowanie; sprzedaż; udział; wyłączenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 22 sierpnia 2017 r. (data wpływu 30 sierpnia 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT czynności sprzedaży 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością traktowanej jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2017 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest spółką kapitałową (sp. z o.o.) i posiada 100% udziałów w innej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (spółka I), która prowadzi działalność deweloperską, zaś jej jedynym majątkiem jest nieruchomość - działka częściowo zabudowana pozostałością budynków po dawnej przetwórni ryb. Przedmiotową nieruchomość Spółka nabyła w 2010 roku z myślą o budowie budynków mieszkalnych, niemniej jednak inwestycja nie została nigdy zrealizowana (poprzestano na stworzeniu bardzo ogólnej koncepcji). W księgach rachunkowych nieruchomość została ujęta jako inwestycja.

Aktualnie Wnioskodawca planuje sprzedać swoje udziały w spółce. Wskazania wymaga, że Wnioskodawca i Spółka I, są powiązane osobowo w postaci prezesa zarządu (tj. ta sama osoba pełni funkcję prezesa zarządu w obu spółkach). Ponadto, Wnioskodawca udziela Spółce I pożyczek, wnosi dopłaty na pokrycie bieżących kosztów działalności oraz wynajmuje od Spółki I magazyn na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności.

Niemniej jednak podkreślenia wymaga, że Wnioskodawca nie uczestniczy w zarządzaniu spółką, której udziały posiada, w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca (w szczególności, Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Spółki I usług o charakterze zarządczym, administracyjnym, księgowym lub handlowym). Jednocześnie wskazania wymaga, że Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie handlu czy zarządzania akcjami i udziałami, sprzedaż udziałów nie zostanie dokonana w ramach działalności maklerskiej lub brokerskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy prawidłowe jest uznanie, że sprzedaż 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest czynnością pozostającą poza zakresem ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej: ustawa o VAT), opodatkowaniu VAT podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.

Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast zgodnie z definicją działalności gospodarczej z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje ona wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem, nie każda czynność dokonana przez podmiot będący podatnikiem, będzie podlegać opodatkowaniu. Status bycia podatnikiem podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez niego działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi i udziałami, to czynność samej sprzedaży udziałów nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o VAT, a tym samym nie podlega opodatkowaniu.

Kwestia czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i sprzedaży akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej m.in. w sprawach C-142/99, C-102/00, C-77/01 i C-16/00. Z orzecznictwa TSUE wynika, że sprzedaż udziałów co do zasady polega jedynie na wykonywaniu uprawnień właścicielskich i nie stanowi działalności gospodarczej a zatem podmiot dokonujący zbycia nie występuje w tym zakresie w charakterze podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem.

Trybunał przewidział jednak pewne wyjątki od powyższej reguły. A zatem, z transakcją podlegającą opodatkowaniu VAT mamy do czynienia wtedy gdy:

*   właściciel udziałów jednocześnie uczestniczy w zarządzaniu spółką, której udziały posiada (w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca, np. poprzez wykonywanie czynności o charakterze administracyjnym, finansowym, handlowym lub technicznym),

*   sprzedaż udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej lub brokerskiej,

*   posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Natomiast nawet jeżeli z uwagi na spełnienie powyższych przesłanek transakcja zbycia udziałów podlega opodatkowaniu VAT (co jednak nie ma miejsca na gruncie niniejszej sprawy), to na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 40a czynność taka korzysta ze zwolnienia, przy czym zgodnie z art. 43 ust. 16 ustawy o VAT zwolnienie to zostało wyłączone w odniesieniu do sprzedaży udziałów spółki, której główny majątek stanowią nieruchomości. Niemniej jednak, powyższe nie ma z punktu widzenia Wnioskodawcy znaczenia, bowiem powołane przepisy ustawy o VAT znajdują zastosowanie jedynie w sytuacji, gdy dokonywana sprzedaż udziałów mieści się w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej, zaś zbywający udziały występuje z tego tytułu w charakterze podatnika. Tymczasem na gruncie przedstawionych przez Wnioskodawcę okoliczności, sytuacja taka nie ma miejsca. Ponadto, Wnioskodawca przyjmuje, że posiadanie udziałów Spółki I nie jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem jego działalności gospodarczej. Wnioskodawca sprzedając swoje udziały w spółce, działa w charakterze właściciela dokonującego czynności zarządzania własnym majątkiem, nie zaś jako podatnik, w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. W takiej sytuacji sprzedaż udziałów stanowi czynność neutralną z punktu widzenia VAT.

Powyższe stanowisko zostało już wielokrotnie potwierdzone przez organy podatkowe. Przykładowo, w interpretacji indywidualnej z 17 marca 2016 r. sygn. IBPP2/4512-1111/15/KO Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził: „(\`(...)\`) Wnioskodawca - nie będzie on uczestniczył w zarządzaniu spółką kapitałową (inną lub innymi spółkami), której udziały nabędzie. Sprzedaż przez Wnioskodawcę udziałów w spółce kapitałowej (innej lub innych spółkach) nie będzie prowadzona w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej. Ponadto posiadanie udziałów nie będzie bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy. Mając na uwadze opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa, jak również orzecznictwo TSUE należy stwierdzić, iż czynność sprzedaży przez Wnioskodawcę udziałów w spółce kapitałowej (innej lub innymi spółkach), w opisanej sytuacji, nie będzie traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, natomiast ich zbywca (Wnioskodawca) nie uzyska statusu podatnika w tym zakresie”.

Z uwagi na powyższe, w świetle przedstawionych okoliczności Wnioskodawca stoi na stanowisku, że planowane zbycie udziałów w spółce, której udziały Wnioskodawca posiada, pozostaje poza zakresem przedmiotowym ustawy o VAT, a konsekwencji nie podlega opodatkowaniu.

Jednocześnie Wnioskodawca zaznacza, iż nawet gdyby, jego zdaniem niesłusznie, uznać że planowana transakcja zbycia przez niego 100% udziałów w spółce i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, to należy zwrócić również uwagę na kwestie wyłączenia z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Dopuszczalność takiego stanowiska została potwierdzona zarówno na gruncie orzecznictwa unijnego (tak m.in. wyrok TSUE z dnia 29 października 2009 r. w sprawie C-29/08 Skattevarket v. AB SKF), jak również polskich sądów administracyjnych i organów podatkowych (tak m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Krakowie z dnia 27 października 2014 r. Nr IBPP4/443-360/14/PK, Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 17 marca 2015 r. Nr IPPP3/443-1266/14-3/IG, Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 17 marca 2016 r. Nr IBPP2/4512-1111/15/KO).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami – według art. 2 pkt 6 cyt. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika podatku VAT działającego w takim charakterze.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższych przepisów wynika, że nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika, będzie podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Zatem za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług, należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

A więc, w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi to czynność samej sprzedaży udziałów bądź akcji nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym, nie podlega opodatkowaniu.

Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i sprzedaży akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyrokach w sprawach C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95 TSUE podkreślał, że samo posiadanie, czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Natomiast w wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią działalności gospodarczej.

Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady powyższe czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem. Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania papierów wartościowych wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:

*   posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada;

*   sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej;

*   posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Należy zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi to czynność samego nabycia/sprzedaży akcji czy udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób ciągły.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z dnia 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. Beginvest przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych.

Również w orzeczeniu z dnia 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec tego, działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI Dyrektywy.

W orzeczeniu TSUE z dnia 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations Trybunał podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych.

W konsekwencji, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika. Trybunał powtórzył tu wyrażone wcześniej w orzeczeniu z dnia 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie (także orzeczenie TSUE z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).

Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów, jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką – WSA w Opolu w wyroku z dnia 25 czerwca 2010 r. o sygn. akt I SA/Op 176/10 stwierdził, że taka możliwość ograniczona jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki.

Wskazać zatem należy, że nie każde uczestnictwo w zarządzie przedsiębiorstwa pozwala na uznanie zarządzania za działalność gospodarczą, lecz tylko takie, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji opodatkowanych.

Z przedstawionej treści wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje sprzedać swoje udziały w spółce, która jest z Wnioskodawcą powiązana osobowo w postaci prezesa zarządu (tj. ta sama osoba pełni funkcję prezesa zarządu w obu spółkach). Ponadto Wnioskodawca udziela Spółce I pożyczek, wnosi dopłaty na pokrycie bieżących kosztów działalności oraz wynajmuje od Spółki I magazyn na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności. Przy tym, Wnioskodawca podkreślił, że nie uczestniczy w zarządzaniu spółką, której udziały posiada, w zakresie wykraczającym poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca (w szczególności, Wnioskodawca nie świadczy na rzecz Spółki I usług o charakterze zarządczym, administracyjnym, księgowym lub handlowym). Jednocześnie Wnioskodawca nie prowadzi działalności w zakresie handlu czy zarządzania akcjami i udziałami, sprzedaż udziałów nie zostanie dokonana w ramach działalności maklerskiej lub brokerskiej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług czynności sprzedaży 100% udziałów w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

W świetle przywołanych przepisów oraz przedstawionego opisu sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością działa w charakterze podatnika w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Wnioskodawca planuje sprzedać swoje udziały w Spółce z którą jest powiązany osobowo. Z wniosku wynika, że ta sama osoba pełni funkcję Prezesa Zarządu w obu Spółkach. Zatem należy przyjąć, że Wnioskodawca uczestniczy w zarządzaniu Spółką I, w której udziały posiada. Ponadto działania Wnioskodawcy wykraczają poza zwykłe prawa i obowiązki udziałowca. Jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca udziela Spółce I pożyczek, wnosi dopłaty na pokrycie bieżących kosztów działalności oraz wynajmuje od Spółki I magazyn na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności. Zatem Wnioskodawca świadczy na rzecz Spółki, w której udziały posiada, usługi podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, działania Wnioskodawcy w takim zakresie wpisują się w definicję prowadzenia działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, a wskazana we wniosku planowana sprzedaż udziałów będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Jednakże przepisy art. 6 ustawy o VAT wskazują na wyłączenia określonych czynności spod zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W przepisie tym wskazano czynności, które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszcząc się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług jednakże z uwagi na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak stanowi art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ustawy o VAT, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa”. Zatem dla potrzeb przepisów ustaw podatkowych należy posiłkować się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459 z późn. zm.).

W świetle art. 55¹ Kodeksu cywilnego przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa);
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych;
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
5.  koncesje, licencje i zezwolenia;
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej;
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
8.  tajemnice przedsiębiorstwa;
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Należy zaznaczyć, że ustawodawca w art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług skorzystał z możliwości wyłączenia z opodatkowania podatkiem VAT transakcji dotyczących zbywania przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części. Sprzedaż przez Wnioskodawcę, w ramach jednej transakcji, jednemu nabywcy, posiadanych 100% udziałów w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością można zrównać z przekazaniem całości przedsiębiorstwa tej spółki, która to czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.

Sprzedaż udziałów przez Wnioskodawcę w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będzie więc czynnością wyłączoną z opodatkowania podatkiem VAT jednakże na innej podstawie niż wskazana przez Wnioskodawcę. W analizowanych okolicznościach czynność sprzedaży 100% udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, jednakże na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT czynność ta korzysta z wyłączenia z opodatkowania podatkiem od towarów i usług, a tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

W kontekście przywołanej przez Wnioskodawcę interpretacji o sygn. IBPPP2/4512-1111/15/KO Organ zauważa, że ww. rozstrzygnięcie dotyczy odmiennych okoliczności anieżeli przedstawione w niniejszym wniosku, gdyż nie wskazano w nim na powiązanie osobowe pomiędzy spółkami i wnioskodawca nie świadczy usług na rzecz spółki, której udziały zbywa.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.