Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.424.2019.1.MZA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-12-04
Teza: Obowiązek poboru i odprowadzenia podatku u źródła w związku w sytuacji wypłaty przez Wnioskodawcę zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT oraz obowiązku informacyjnego wynikającego z art. 26 ust. 3g ww. ustawy.
Słowa kluczowe: cel-cele statutowe; dywidendy; informacja; obowiązek-obowiązek płatnika; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; płatnik; zaniechanie; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; zyski-udział w zyskach osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 17 października 2019 r. (data wpływu 23 października 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy:

*   w sytuacji wypłaty przez Wnioskodawcę zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła w sytuacji otrzymania od Stowarzyszenia oświadczenia CIT-5 – **jest prawidłowe,**
*   Wnioskodawca w analizowanej sytuacji zobowiązany będzie do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby Stowarzyszenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3g ustawy o CIT – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2019 r. wpłynął do Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy w sytuacji wypłaty przez Wnioskodawcę zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła w sytuacji otrzymania od Stowarzyszenia oświadczenia CIT-5 oraz czy Wnioskodawca w analizowanej sytuacji zobowiązany będzie do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby Stowarzyszenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3g ustawy o CIT.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe:

Wnioskodawca (dalej również jako Spółka, Kopalnia) jest spółką z o.o. z siedzibą w Polsce i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Rok podatkowy Spółki jest tożsamy z rokiem kalendarzowym. Podstawową działalnością Kopalni jest dostarczającą kruszywa amfibolitowego na rynek budowlany, drogowy i kolejowy.

Jednym z udziałowców Spółki jest Stowarzyszenie. Stowarzyszenie działa na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach. Celem statutowym stowarzyszenia jest działalność wymieniona w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Stowarzyszenie rozważa przejęcie 100% udziałów Spółki.

W sytuacji objęcia przez Stowarzyszenie 100% udziałów Spółki może wystąpić sytuacja, iż zostanie Stowarzyszeniu wypłacona zaliczka na poczet dywidendy oraz/lub dywidenda. Wypłacona zaliczka, jak również dywidenda będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT, ponieważ zostanie przeznaczona na cele, które zostały określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. Stowarzyszenie złoży Spółce jako płatnikowi oświadczenie CIT-5 o przeznaczeniu dochodów z dywidend na cele określone w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

Może zdarzyć się sytuacja, iż kwota wypłaconej zaliczki na rzecz Stowarzyszenia będzie większa niż 2 mln złotych. Również jeżeli zostanie wypłacona dywidenda może ona być większa niż 2 mln zł.

W związku z wypłatą zaliczki na poczet dywidendy do Stowarzyszenia, Spółka powzięła wątpliwość czy przy tak przedstawionym stanie faktycznym (winno być zdarzeniu przyszłym) należy zastosować art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy w sytuacji wypłaty przez Wnioskodawcę zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła w sytuacji otrzymania od Stowarzyszenia oświadczenia CIT-5?
2.  Czy Wnioskodawca w analizowanej sytuacji zobowiązany będzie do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby Stowarzyszenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3g ustawy o CIT?

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, w sytuacji wypłaty przez niego zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła w sytuacji otrzymania od Stowarzyszenia oświadczenia CIT-5.

Z dniem 1 stycznia 2019 r. weszła w życie ustawa z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. 2018 poz. 2159), w której zmodyfikowano mechanizm poboru przez płatników podatku u źródła.

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy o CIT podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).

Zgodnie z nowo dodanym art. 26 ust. 2e ustawy o CIT stanowi, że jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1:

1.  z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
2.  bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W związku z powyższym przyznanie zwolnienia, obniżonych stawek podatku lub niepobranie podatku zgodnie z przepisami krajowymi (unijnymi) lub postanowieniami właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania może nastąpić w drodze zastosowania procedury zwrotu podatku.

Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 27 czerwca 2019 r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. poz. 1203) ograniczono stosowanie art. 26 ust. 2e do 31 grudnia 2019 r.

Stosownie do art. 26 ust. 1a ustawy o CIT zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się, jeżeli podatnicy, wymienieni w art. 17 ust. 1, korzystający ze zwolnienia w związku z przeznaczeniem dochodów na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, złożą płatnikowi najpóźniej w dniu dokonania wypłaty należności oświadczenie, że przeznaczą dochody z dywidend oraz z innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych - na cele wymienione w tym przepisie.

Art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o CIT wolne od podatku są dochody spółek, których udziałowcami (akcjonariuszami) są wyłącznie organizacje działające na podstawie ustawy – Prawo o stowarzyszeniach, a których celem statutowym jest działalność wymieniona w pkt 4 – w części przeznaczonej na te cele oraz przekazanej na rzecz tych organizacji.

Należy zwrócić uwagę, że zgodnie z Projektem objaśnień podatkowych Ministerstwa Finansów z dnia 19 czerwca 2019 r. zwolnienie dochodów przeznaczonych na cele statutowe podatnika wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT znajdzie zastosowanie nawet po przekroczeniu progu 2 mln zł. W związku z tym, płatnik wypłacający dochody, po uzyskaniu oświadczenia o przeznaczeniu dochodów na cele statutowe podatników, uprawiony jest do niepobrania podatku u źródła.

Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w sytuacji wypłaty przez niego zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła w sytuacji otrzymania od Stowarzyszenia oświadczenia CIT-5.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanej sytuacji nie będzie zobowiązany do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby Stowarzyszenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3g ustawy o CIT.

Art. 26 ust. 3g ustawy o CIT stanowi, że przepisy ust. 3e i 3f stosuje się odpowiednio do wypłat, od których podatek nie został pobrany na podstawie ust. 1a, przy czym zawiadomienie jest składane do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby podatnika,

a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 – do naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

W myśl art. 26 ust. 3e i 3f ustawy o CIT jeżeli suma należności wypłaconych podatnikowi z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust 1, których wartość przekroczyła w obowiązującym u płatnika roku podatkowym kwotę, o której mowa w ust. 1, obejmuje należności, od których zgodnie z ust. 1d nie został pobrany podatek, płatnik jest obowiązany zawiadomić o kwocie i rodzaju należności wypłaconych wskazanemu podatnikowi w roku podatkowym tego płatnika, od których nie został pobrany podatek, podając dane identyfikujące podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika.

Zawiadomienie to składa się także w przypadku dokonania podatnikowi w roku podatkowym dalszych wypłat należności, od których zgodnie z ust. 1d nie został pobrany podatek. Zawiadomienie, o którym mowa powyżej, jest składane do naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 26 ust 1d ustawy o CIT osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 na rzecz podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, nie pobierają zryczałtowanego podatku od dokonywanych wypłat pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 2, prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji oraz uzyskania pisemnego oświadczenia, że należności te związane są z działalnością tego zakładu; przepis ust. 3d stosuje się odpowiednio.

Odnosząc się do ww. przepisów Wnioskodawca uważa, że nie będzie zobowiązany do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby Stowarzyszenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3g ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionych zdarzeń przyszłych jest częściowo prawidłowe a częściowo nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 865 z późn. zm., dalej: „updop”), podatnicy, jeżeli mają siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 updop, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Stosownie do art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a updop, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie uzyskane z tego udziału, w tym m.in. dywidendy.

W myśl art. 22 ust. 1 updop, podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).

Natomiast na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 updop, wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 1c, których celem statutowym jest działalność naukowa, naukowo-techniczna, oświatowa, w tym również polegająca na kształceniu studentów, kulturalna, w zakresie kultury fizycznej i sportu, ochrony środowiska, wspierania inicjatyw społecznych na rzecz budowy dróg i sieci telekomunikacyjnej na wsi oraz zaopatrzenia wsi w wodę, dobroczynności, ochrony zdrowia i pomocy społecznej, rehabilitacji zawodowej i społecznej inwalidów oraz kultu religijnego – w części przeznaczonej na te cele.

Zgodnie z art. 26 ust. 1 updop, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwoty 2 000 000 zł na rzecz tego samego podatnika, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b i 2d, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji. Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania należytej staranności uwzględnia się charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez płatnika.

Stosownie do art. 26 ust. 2e updop, jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1 przekracza kwotę, o której mowa w ust. 1, osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej w art. 21 ust. 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę, o której mowa w ust. 1:

1.  z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a–1e;
2.  bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Jednocześnie, na podstawie art. 26 ust. 7a updop, ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:

1.  posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
2.  po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, w szczególności nie posiada wiedzy o istnieniu okoliczności uniemożliwiających spełnienie przesłanek, o których mowa w art. 28b ust. 4 pkt 4-6.

Kolejne przepisy, tj. art. 26 ust. 7b-7j określają szczegółowe reguły składania tego rodzaju oświadczeń.

Nadmienić należy, że zgodnie z § 3 pkt 2 Rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych z dnia 31 grudnia 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 2545 z późn. zm.) ogranicza się stosowanie art. 26 ust 2e ustawy w ten sposób, że płatnicy są obowiązani pobrać zryczałtowany podatek dochodowy, według zasad określonych w tym przepisie ustawy, od wypłat należności dokonywanych w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do dnia 31 grudnia 2019 r., jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ustawy, innych niż wskazane w pkt 1, przekracza kwotę 2 000 000 zł.

Przepisami ww. Rozporządzenia Minister Finansów wyłączył (częściowo bezterminowo, częściowo do końca grudnia 2019 r.) i ograniczył (do końca 2019 r.) stosowanie art. 26 ust. 2e updop do większości wypłat, których przepis ten dotyczy i tym samym po 31 grudnia 2019 r. nie będzie już miało ono zastosowania (chyba, że Minister Finansów przedłuży stosowanie wyłączenia).

Niezależnie od wskazanego powyżej mechanizmu pozwalającego na wyłączenie lub ograniczenie obowiązku poboru podatku u źródła, analogiczny skutek w postaci braku obowiązku poboru podatku u źródła został przewidziany w updop dla określonych kategorii płatności. Dotyczy to m.in. dochodów przeznaczonych na cele statutowe podatnika, co wynika z art. 26 ust. 1a updop. Na podstawie tego ww. przepisu, zryczałtowanego podatku dochodowego, o którym mowa w ust. 1, nie pobiera się, jeżeli podatnicy, wymienieni w art. 17 ust. 1, korzystający ze zwolnienia w związku z przeznaczeniem dochodów na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, złożą płatnikowi najpóźniej w dniu dokonania wypłaty należności oświadczenie, że przeznaczą dochody z dywidend oraz z innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych – na cele wymienione w tym przepisie.

Z opisu wniosku wynika, że Wnioskodawca uzyska od Stowarzyszenia będącego jedynym udziałowcem Spółki niezbędny dokument (tj. oświadczenie o przeznaczeniu dochodu z dywidend lub z innych przychodów z tytułu udziałów w zyskach osób prawnych – na cele statutowe wymienione w przepisie art. 17 ust. 1 pkt 4 updop) uprawniający do niepobrania przez płatnika zryczałtowanego podatku od wypłacanych przez niego należności zgodnie z dyspozycją art. 26 ust. 1a updop. Powyższe uzasadnia uznanie stanowiska odnoszącego się do pytania oznaczonego we wniosku nr 1, z którego wynika, że w sytuacji wypłaty przez Spółkę zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy po 31 grudnia 2019 r. w kwocie powyżej 2 mln złotych na rzecz Stowarzyszenia, które przeznaczy je na swoje cele statutowe wynikające art. 26 ust. 1a ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do pobrania podatku u źródła, jako prawidłowe.

Zauważyć należy, że w stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2019 r., w ustawie zostało zachowane prawo do skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 26 ust. 1a updop na dotychczasowych zasadach, z jednoczesnym wprowadzeniem dodatkowego obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 26 ust. 3e-3f updop.

W związku z tym, aby udzielić odpowiedzi na oznaczone we wniosku pytanie nr 2 i ocenić przedstawione do niego stanowisko Wnioskodawcy należy przeanalizować wspomniane przepisy dotyczące obowiązków płatnika mające zastosowanie w niniejszej sprawie.

I tak zgodnie z art. 26 ust. 3e updop, jeżeli suma należności wypłaconych podatnikowi z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, których wartość przekroczyła w obowiązującym u płatnika roku podatkowym kwotę, o której mowa w ust. 1, obejmuje należności, od których zgodnie z ust. 1d nie został pobrany podatek, płatnik jest obowiązany zawiadomić o kwocie i rodzaju należności wypłaconych wskazanemu podatnikowi w roku podatkowym tego płatnika, od których nie został pobrany podatek, podając dane identyfikujące podatnika prowadzącego działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład, w szczególności pełną nazwę, adres i numer identyfikacji podatkowej podatnika oraz adres zagranicznego zakładu podatnika. Zawiadomienie to składa się także w przypadku dokonania podatnikowi w roku podatkowym dalszych wypłat należności, od których zgodnie z ust. 1d nie został pobrany podatek.

Z kolei z art. 26 ust. 3f updop wynika, że zawiadomienie, o którym mowa w ust. 3e, jest składane do naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych w terminie do 7 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano wypłaty należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1.

Treść art. 26 ust. 3g updop wskazuje, że przepisy ust. 3e i 3f stosuje się odpowiednio do wypłat, od których podatek nie został pobrany na podstawie ust. 1a, przy czym zawiadomienie jest składane do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby podatnika, a w przypadku podatników wymienionych w art. 3 ust. 2 – do naczelnika urzędu skarbowego właściwego w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Mając na uwadze brzmienie ww. przepisów, w szczególności art. 26 ust. 3g, należy uznać, że stosowny obowiązek informacyjny powstaje po przekroczeniu kwoty 2 000 000 zł wypłaconej na rzecz danego podatnika z tytułów określonych w art. 22 ustawy w obowiązującym u płatnika roku podatkowym, w przypadku kiedy suma wypłat obejmuje również należności zwolnione na podstawie art. 26 ust. 1a ustawy.

Zatem, mając na uwadze przedstawiony opis zdarzenia przyszłego, z którego wynika, że kwota wypłaconej zaliczki na poczet dywidendy oraz/lub dywidendy przekroczy 2 000 000 zł, należy uznać, że Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby podatnika zawiadomienie, o którym mowa w art. 26 ust. 3g updop.

W związku z tym, zajęte w odniesieniu do zadanego pytania nr 2 stanowisko, w którym Wnioskodawca stwierdził, że nie będzie zobowiązany do złożenia do naczelnika urzędu skarbowego właściwego według siedziby Stowarzyszenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 26 ust. 3g ustawy o CIT, należało uznać za nieprawidłowe.

Ponadto w tym miejscu wyjaśnić należy, że wcześniej wymienione Rozporządzenie w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e updop nie ma wpływu na zwolnienie, o którym mowa w art. 26 ust. 1a updop oraz na obowiązki informacyjne wynikające z art. 26 ust. 3e updop. W tym przypadku zarówno przepisy ww. Rozporządzenia jak i updop nie wskazują na wyłączenie lub ograniczenie obowiązku informacyjnego, o którym mowa w art. 26 ust. 3e, 3f i 3g updop.

Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych przedstawionych przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.