Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-3.4011.260.2018.1.BC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-17
Teza: Księgowanie faktur od podwykonawców usług budowlanych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; księgi-księgi podatkowe; księgi-księgi przychodów i rozchodów; usługi-usługi obce
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 21 maja 2018 r. (data wpływu 28 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie księgowania faktur od podwykonawców usług budowlanych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   określenia wartości początkowej środka trwałego,
*   księgowania faktur od podwykonawców usług budowlanych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest podatnikiem VAT czynnym, prowadzącym Podatkową Księgę Przychodów i Rozchodów w zakresie krawiectwa, a od 2018 r. działalność została rozszerzona o usługi w zakresie najmu i budownictwa.

Zdarzenie 1 – określenie wartości początkowej środka trwałego – budynku w celu amortyzacji.

W 2017 r. Wnioskodawca prywatnie zakupił nieruchomość niezabudowaną za kwotę 200.000,00 zł (akt notarialny 2018/2017). Na nieruchomości stał wybudowany budynek, który był nieodebrany przez wydział budownictwa – po zakupie Wnioskodawca dopełnił tych formalności.

Wnioskodawca wyremontował nieruchomość, a ponieważ przeznaczył ją na własne potrzeby mieszkaniowe, zakupione materiały do remontu kupował na paragon i samodzielnie nieruchomość remontował. Wnioskodawca nie zachował paragonów.

W 2018 r. Wnioskodawca zmienił zdanie ws. nieruchomości i przeznaczył na wynajem. Powołał biegłego, który wycenił budynek (operat szacunkowy).

Zdarzenie 2 (przyszłe).

Podatnik zamierza wybudować następny budynek z przeznaczeniem go na sprzedaż lub wynajem (będzie inwestorem). Od 2018 r. Wnioskodawca rozszerzył działalność gospodarczą o ten rodzaj działalności.

Zakupione materiały na budynek będą księgowane do kolumny 10 Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów. Wątpliwość Wnioskodawcy budzi księgowanie faktur od podwykonawców usług budowlanych za usługę budowlaną (istnieją sprzeczne interpretacje).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

*   Pytanie przyporządkowane do zdarzenia 1. Czy podatnik ma prawo amortyzować środek trwały ustalając jako podstawę amortyzacji wartość nieruchomości określoną przez biegłego w operacie szacunkowym?
*   Pytanie przyporządkowane do zdarzenia 2. Czy podatnik dobrze myśli, że wydatki na usługę budowlaną, według wystawionych faktur od podwykonawców, należy księgować do kolumny 13 Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie nr 2. Jednocześnie w zakresie pytania nr 1 została wydana interpretacja indywidualna z 17 lipca 2018 r. nr 0112.KDIL3-3.4011.212.2018.1.BC.

Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2.

Zdaniem Wnioskodawcy faktury otrzymane za usługę budowlaną – wybudowanie domu – należy zaksięgować do kolumny 13 Podatkowej Księgi Przychodów i Rozchodów.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z 26 sierpnia 2003 r. (tj. z 15 marca 2017 r. Dz. U. z 2017 r. poz. 728) w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów: wydatki (usługa budowlana) nie stanowią towaru handlowego i nie podlegają wpisowi do kolumny 10 PKPiR.

Sama usługa budowlana ma charakter wynagrodzenia za wykonaną pracę, gdyż podatnik sam zakupi potrzebne do budowy towary – cegły, dachówki, okna itp. W innych przypadkach wytwarzania wyrobów gotowych (np. ubrań) wynagrodzenie pracownik jest księgowane do innej kolumny niż 10 PKPiR, choć ma wpływ na cenę wyrobu gotowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie księgowania faktur od podwykonawców usług budowlanych w podatkowej księdze przychodów i rozchodów jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zwaną dalej „księgą”, z zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o.

Zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. z 2017 r., poz. 728).

Zgodnie z § 11 ust. 1 ww. rozporządzenia: podatnik jest obowiązany prowadzić księgę rzetelnie i w sposób niewadliwy.

Natomiast w myśl § 11 ust. 2 i 3 tego rozporządzenia:

*   za niewadliwą uważa się księgę prowadzoną zgodnie z przepisami rozporządzenia i objaśnieniami do wzoru księgi (ust. 2),
*   księgę uważa się za rzetelną, z zastrzeżeniem ust. 4, jeżeli dokonywane w niej zapisy odzwierciedlają stan rzeczywisty (ust. 3).

Ujęte w załączniku Nr 1 do rozporządzenia „Objaśnienia do podatkowej księgi przychodów i rozchodów” wskazują w jakich kolumnach należy wpisywać określone przychody i rozchody. Zgodnie z pkt 10 Objaśnień: kolumna 10 jest przeznaczona do wpisywania zakupu materiałów oraz towarów handlowych według cen zakupu. Przy czym ceną zakupu jest cena, jaką nabywca płaci za zakupione składniki majątku, pomniejszona o podatek od towarów i usług, podlegający odliczeniu zgodnie z odrębnymi przepisami, a przy imporcie powiększona o należne cło, podatek akcyzowy oraz opłaty celne dodatkowe, obniżona o rabaty, opusty, inne podobne obniżenia (…) (§ 3 pkt 2 ww. rozporządzenia).

Stosownie do pkt 11 tych Objaśnień: kolumna 11 przeznaczona jest do wpisywania kosztów ubocznych związanych z zakupem, np. kosztów dotyczących transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze.

Natomiast zgodnie z pkt 13 tych Objaśnień: kolumna 13 jest przeznaczona do wpisywania pozostałych kosztów (poza wymienionymi w kolumnach 10-12), z wyjątkiem kosztów, których zgodnie z art. 23 ustawy o podatku dochodowym nie uznaje się za koszty uzyskania przychodów. W kolumnie tej wpisuje się w szczególności takie wydatki, jak: czynsz za lokal, opłatę za energię elektryczną, gaz, wodę, c.o., opłatę za telefon, zakup paliw, wydatki dotyczące remontów, amortyzację środków trwałych, składki na ubezpieczenie emerytalne i rentowe pracowników w części finansowanej przez pracodawcę, składki na ubezpieczenie wypadkowe pracowników, wartość zakupionego wyposażenia (…).

Określenie „w szczególności” oznacza, że w punkcie tym nie wymieniono wszystkich pozostałych kosztów, które należy wpisać w kolumnie 13 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

W myśl § 3 pkt 1 lit. a–d ww. rozporządzenia: towarami są towary handlowe, materiały podstawowe i pomocnicze, półwyroby (półfabrykaty), wyroby gotowe, braki i odpady oraz materiały przyjęte od zamawiających do przerobu lub obróbki, z tym że:

1.  towarami handlowymi są wyroby przeznaczone do sprzedaży w stanie nieprzerobionym; towarami handlowymi są również produkty uboczne uzyskiwane przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej,
2.  materiałami (surowcami) podstawowymi są materiały, które w procesie produkcji lub przy świadczeniu usług stają się główną substancją gotowego wyrobu; do materiałów podstawowych zalicza się również materiały stanowiące część składową (montażową) wyrobu lub ściśle z wyrobem złączone (np. opakowania – puszki, butelki) oraz opakowania wysyłkowe wielokrotnego użytku (np. transportery, palety), jeżeli opakowania te nie są środkami trwałymi,
3.  materiałami pomocniczymi są materiały niebędące materiałami podstawowymi, które są zużywane w związku z działalnością gospodarczą i bezpośrednio oddają wyrobowi swoje właściwości,
4.  wyrobami gotowymi są wyroby własnej produkcji, których proces przerobu został całkowicie zakończony, wykonane usługi, prace naukowo-badawcze, prace projektowe, geodezyjno-kartograficzne, zakończone roboty, w tym także budowlane,
5.  produkcją niezakończoną jest produkcja w toku oraz półwyroby (półfabrykaty), to jest niegotowe jeszcze produkty własnej produkcji, a także wykonywane roboty, usługi przed ich ukończeniem.

Przy czym, zgodnie z § 3 pkt 4 cytowanego rozporządzenia: za koszt wytworzenia uważa się wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług.

Z opisu zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku wynika, że Wnioskodawca – jako inwestor – zamierza wybudować budynek z przeznaczeniem go na sprzedaż lub wynajem. Jednocześnie zakupione materiały na budynek Wnioskodawca będzie księgował do kolumny 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Natomiast wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą, do której kolumny podatkowej księgi przychodów i rozchodów powinien księgować wydatki na usługi budowlane, według wystawionych faktur od podwykonawców.

Mając na względzie powyższe przepisy należy stwierdzić, że faktury dokumentujące zakup ww. usług obcych od podwykonawców należy ujmować w kolumnie 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów (wg cen zakupu). Skoro wybudowany przez Wnioskodawcę budynek będzie stanowił przeznaczony do sprzedaży wyrób gotowy, a przed zakończeniem ich budowy – produkcję niezakończoną w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, to wszystkie materiały i zakupione od podwykonawców usługi będą stanowiły element kosztu wytworzenia tego budynku. Jak już wyżej wskazano, w myśl § 3 pkt 4 ww. rozporządzenia, koszt wytworzenia obejmuje wszelkie koszty związane bezpośrednio i pośrednio z przerobem materiałów, z wykonywaniem usług lub pozyskaniem (wydobyciem) kopalin, z wyłączeniem kosztów sprzedaży wyrobów gotowych i usług. W konsekwencji zarówno zakupione materiały, jak i usługi według wystawionych przez podwykonawców faktur niezbędne do wytworzenia wyrobu gotowego (budynku) podlegają ujęciu w kolumnie 10 prowadzonej podatkowej księgi przychodów i rozchodów w cenie ich zakupu.

Reasumując – Wnioskodawca powinien księgować wydatki na usługę budowlaną, według faktur wystawionych od podwykonawców, do kolumny 10 podatkowej księgi przychodów i rozchodów.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.