Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.208.2020.13.ICZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-22
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu
wykorzystywania samochodów do działalności gospodarczej.
Słowa kluczowe: odliczenia
odliczenia-odliczenie od podatku
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od paliwa
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
samochód
samochód-samochód osobowy
samochód-samochód służbowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Prawo do odliczenia podatku
naliczonego z tytułu wydatków związanych z pojazdami
samochodowymi-Prawo do odliczenia 50% kwoty
podatku naliczonego od wydatków związanych z
pojazdami samochodowymi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 marca 2020 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia:
    - czy w opisanym stanie faktycznym parkowanie samochodów służbowych o
      dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, w pobliżu miejsca zamieszkania lub na
      posesji pracownika uprawnia Podatnika do pełnego odliczenia VAT z tytułu
      wydatków na ich eksploatację (dot. pytania nr 1);
    - czy ewidencja przebiegu pojazdu wygenerowana z aplikacji obsługującej GPS,
      zawierająca elementy wskazane w art. 86a pkt 7 ustawy o VAT, jednak z wpisem, o
      którym mowa w pkt 4 ustawy o VAT wykonanym automatycznie przez aplikację GPS,
      a nie przez osobę kierującą pojazdem, następnie zweryfikowana przez Podatnika na
      koniec każdego miesiąca, spełnia wymogi dotyczące ewidencji przebiegu pojazdu
      określone w art. 86a pkt 4 ust 1 ustawy o VAT (dot. pytania nr 2).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność m.in. w zakresie pasażerskiego transportu lądowego
    miejskiego i podmiejskiego (PKD ), usług związanych z turystyką (PKD ), a także wynajmu i
    dzierżawy samochodów osobowych, furgonetek i innych z wyłączeniem motocykli (PKD ).
    Oferta świadczonych usług przez podatnika obejmuje m.in. transfery lotniskowe na trasie
    (...)., jak również wycieczki do (...).
    Podatnik posiada flotę samochodową, która na dzień składania wniosku obejmuje: (...).
    Samochody osobowe o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony są przeznaczone do
    przewozu 9 osób łącznie z kierowcą. Wykorzystywane są do obsługi transferów, w tym
    lotniskowych i wycieczek krajowych. Ich średniomiesięczny przebieg wynosi około 4000
    kilometrów.
    Siedziba Wnioskodawcy mieści się w (...), natomiast głównym miejscem prowadzenia
    działalności jest (...).
    Z uwagi na brak miejsc parkingowych w obrębie głównego miejsca prowadzenia
    działalności Wnioskodawcy (...), jak również w związku ze specyfiką prowadzonej
    działalności, samochody osobowe parkowane są w pobliżu miejsca zamieszkania lub na
    posesji pracowników. Pracownicy wykonują pracę w zadaniowym systemie czasu pracy.
    Czas pracy pracowników rozpoczyna się od momentu uruchomienia silnika i wyjazdu do

    miejsca odbioru klientów (każdorazowo inne miejsce wskazane przez klienta), a kończy się
    w momencie zaparkowania samochodu w pobliżu miejsca zamieszkania lub na posesji
    pracownika.
    Samochody wykorzystywane są wyłącznie w celach służbowych, a ich parkowanie jest
    korzystne jedynie dla Podatnika i nie służy zaspokojeniu prywatnych potrzeb pracownika
    w postaci dojazdu do pracy. Parkowanie w pobliżu miejsca zamieszkania jest korzystne dla
    Podatnika ze względu na możliwość zapewnienia najwyższego poziomu bezpieczeństwa
    firmowemu mieniu powierzonemu kierowcom, zminimalizowanie czasu potrzebnego na
    zrealizowanie usług, a także zapewnienie, że pojazd jest właściwie przygotowany do
    świadczenia usług (czystość wewnątrz jak i na zewnątrz, o którą pracownik ma obowiązek
    zadbać każdego dnia przed odbiorem klienta, w ramach swoich obowiązków służbowych).
    Dodatkowo Spółka wprowadziła regulamin, którym zobowiązano pracowników do
    wykorzystywania ww. pojazdów wyłącznie na cele działalności gospodarczej Podatnika. W
    regulaminie zakazane zostaną przejazdy prywatne, a także powierzanie samochodu do
    używania innym osobom. Pojazdy w żadnym wypadku nie będą mogły być
    wykorzystywane do celów prywatnych. Zastrzeżona zostanie także możliwość
    kontrolowania sposobu wykorzystania przekazanych pojazdów oraz odpowiedzialność
    pracowników za naruszenie postanowień regulaminu. Dodatkowa Wnioskodawca zawrze
    z pracownikami umowy powierzenia samochodu służbowego.
    U podatnika został stworzony dział logistyki, który obejmuje 7 pracowników.
    Dział ten odpowiedzialny jest za racjonalne i najbardziej ekonomiczne zaplanowanie
    wykorzystania samochodów do transferów lub wycieczek. Na bieżąco kontroluje również
    trasy wykonywane przez samochody. We wszystkich samochodach zamontowane są GPS-
    y, co pozwala na bieżącą kontrolę lokalizacji pojazdów. Niejednokrotnie zdarzają się
    zlecenia ad hoc. Wówczas logistyka analizuje, biorąc pod uwagę czas pracy pracowników,
    zaplanowane zlecenia oraz odległość, w jakiej znajdują się pojazdy i pracownicy, który
    samochód i kierowca mogą obsłużyć zlecenie. Zgodnie z obowiązującymi kierowców
    normami, ich dzień pracy rozpoczyna się na przydomowym parkingu jeszcze przed
    wyruszeniem po klienta, a kończy w tym samym miejscu po wykonaniu ostatniego
    zaplanowanego na ten dzień zadania. Przed wyjazdem po klientów, pracownik
    zobowiązany jest odpowiednio przygotować samochód do jazdy i świadczenia w nim
    przewozu (wysprzątanie, odkurzenie pojazdu). Z uwagi na położenie głównego miejsca
    prowadzenia działalności Spółki (....) jest to rozwiązanie niezwykle korzystne dla
    Pracodawcy - Wnioskodawcy, gdyż nie dysponuje on faktyczną bazą parkingową
    umożliwiającą wykonanie tych czynności na terenie takiej bazy.
    Firma dostarczająca GPS-y zapewnia możliwość wygenerowania ewidencji przebiegu
    pojazdów, która zawiera następujące elementy:
    - numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
    - dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
    - stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia
      ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia
      prowadzenia ewidencji;
    - wpis dotyczący każdego wykorzystania pojazdu, obejmujący:
        - kolejny numer wpisu,
        - datę i cel wyjazdu,
        - opis trasy (skąd - dokąd),
        - liczbę przejechanych kilometrów,
        - imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem;
    - liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
      dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Dotychczas od wydatków z tytułu używania samochodów osobowych o dopuszczalnej
    masie całkowitej do 3,5 tony Podatnik odliczał 50% podatku naliczonego. Samochody są
    wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej, dlatego podatnik wprowadził

    Regulamin dotyczący użytkowania floty samochodowej, generować i prowadzi ewidencję
    przebiegu pojazdów, w celu uzyskania możliwości odliczania 100% VAT-u naliczonego. W
    razie udzielenia przez organ negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, Wnioskodawca nie
    wyklucza zmian obowiązujących kierowców norm czasu pracy w ten sposób, że
    początkiem świadczenia pracy w danym dniu będzie wyjazd z bazy znajdującej się w
    głównym miejscu prowadzenia działalności Spółki, a zakończenie świadczenia pracy
    następować będzie z chwilą powrotu kierowcy do bazy po wykonaniu zaplanowanych na
    dany dzień zadań. Wobec zaistniałych wątpliwości odnośnie obecnego stanu faktycznego
    (pytania 1 - 2) oraz stanu przyszłego (pytania 3-4), Podatnik musi uzyskać stanowisko
    Organu Skarbowego przed rozpoczęciem dokonywania 100% odliczeń VAT z tytułu
    wydatków związanych z użytkowaniem samochodów osobowych o dopuszczalnej masie
    poniżej 3,5 tony, wobec czego skierowanie niniejszego wniosku jest konieczne i
    uzasadnione.
    W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:
    1. Czy w opisanym stanie faktycznym parkowanie samochodów służbowych o
      dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, w pobliżu miejsca zamieszkania lub na
      posesji pracownika uprawnia Podatnika do pełnego odliczenia VAT z tytułu wydatków
      na ich eksploatację?
    2. Czy ewidencja przebiegu pojazdu wygenerowana z aplikacji obsługującej GPS,
      zawierająca elementy wskazane w art. 86a pkt 7 ustawy o VAT, jednak z wpisem, o
      którym mowa w pkt 4 ustawy o VAT wykonanym automatycznie przez aplikację GPS, a
      nie przez osobę kierującą pojazdem, następnie zweryfikowana przez Podatnika na
      koniec każdego miesiąca, spełnia wymogi dotyczące ewidencji przebiegu pojazdu
      określone w art. 86a pkt 4 ust. 1 ustawy o VAT? Czy ewidencja przebiegu pojazdu
      musi być potwierdzona przez pracownika?
    Stanowisko Wnioskodawcy:
    Ad. 1
    Podatnicy od wydatków dotyczących używania osobowych samochodów, co do zasady
    mają prawo do odliczenia 50% kwoty podatku VAT wynikającej z otrzymanej faktury. W
    określonych okolicznościach podatnikom przysługuje prawo do odliczenia pełnej kwoty
    podatku VAT, tj. 100%. Dotyczy to m.in. przypadku wykorzystywania pojazdów wyłącznie
    do działalności gospodarczej podatnika.
    Zgodnie z art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U.
    z 2018 r. poz. 2174) - pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie
    do działalności gospodarczej podatnika, jeżeli sposób wykorzystywania tych pojazdów,
    zwłaszcza określony w ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo
    potwierdzony prowadzoną przez podatnika ewidencją przebiegu pojazdów, wyklucza ich
    użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą. Ponadto konieczne jest
    złożenie do naczelnika urzędu skarbowego informacji VAT-26.
    Fakt parkowania samochodów osobowych w pobliżu miejsca zamieszkania lub na posesji
    pracownika nie wyklucza możliwości pełnego odliczenia VAT od wydatków związanych z
    ich eksploatacją. Wnioskodawca zabezpieczył się bowiem przed ryzykiem użytku
    prywatnego tych samochodów poprzez ich monitorowanie oraz wprowadzenie
    regulaminu użytkowania samochodów zakazującego używania samochodów do celów
    niezwiązanych z działalnością gospodarczą Podatnika i wprowadzający kary za naruszenie
    tego zakazu.

    Pracownicy pracują w zadaniowym systemie czasu pracy, a ich czas pracy liczony jest od
    wyjazdu z miejsca, w którym zaparkowane było auto, a kończy się w momencie
    zaparkowania samochodu po wykonanych zleceniach.
    Wnioskodawca nie posiada parkingu, na którym służbowe samochody osobowe mogłyby
    być parkowane. Charakter działalności wymusza na Wnioskodawcy, aby był elastyczny.
    Niejednokrotnie występują zlecenia ad hoc. Czas reakcji na takie zlecenie, w przypadku,
    gdyby kierowca nie miał samochodu służbowego w miejscu zamieszkania, wydłużyłby się
    znacznie, a to spowodowałoby, że usługi świadczone przez Wnioskodawcę byłyby mniej
    konkurencyjne.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca uważa, że parkowanie samochodów
    służbowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, wykorzystywanych tylko do
    celów związanych z działalnością gospodarczą, w pobliżu miejsca zamieszkania lub na
    posesji pracownika, nie pozbawia go prawa do pełnego odliczenia VAT z tytułu wydatków
    na ich eksploatację.
    Powyższe stanowisko potwierdzają następujące wyroki Sądów:
    - WSA w Krakowie w wyroku z 20 stycznia 2015 r. I SA/Kr 1834/14,
    - NSA wyrok z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 2283/15,
    - NSA wyrok z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 234/16,
    - NSA wyrok z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 790/16.
    Ad. 2
    Zgodnie z art. 86a pkt 7 ustawy o VAT ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
    1. numer rejestracyjny pojazdu samochodowego,
    2. dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji,
    3. stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia
      ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia
      prowadzenia ewidencji,
    4. wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego wykorzystania
      tego pojazdu, obejmujący:
        - kolejny numer wpisu,
        - datę i cel wyjazdu,
        - opis trasy (skąd - dokąd),
        - liczbę przejechanych kilometrów,
        - imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem
          - potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
          zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
          podatnikiem;
    5. liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
      dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Ustawodawca w powyższym przepisie wymienia elementy treściowe ewidencji. Nie
    precyzuje ani formy prowadzenia ewidencji, ani wzoru samej ewidencji. Aplikacja służąca
    do obsługi GPS udostępniana przez dostawcę usługi daje możliwość wygenerowania
    miesięcznej ewidencji zawierającej wszystkie powyższe elementy. Wpis, o którym mowa w
    pkt. 4 ww. przepisu również generowany jest automatycznie z aplikacji GPS. Ustawodawca
    wskazując elementy ewidencji przebiegu pojazdu, obliguje Podatnika do jej
    zweryfikowania i potwierdzenia na koniec każdego okresu rozliczeniowego w zakresie
    autentyczności osoby kierującej pojazdem. Nie nakłada obowiązku polegającego na
    potwierdzeniu przez Pracownika wykonania każdej trasy.
    Jeśli tylko w ewidencji znajdują się dane wymienione powyżej, to niezależnie od tego, w
    jaki sposób zostały one utrwalone (czy z wykorzystaniem systemu GPS, czy też
    „komputerowo” lub „ręcznie”), ewidencja spełnia warunki określone w przepisie.
    Wnioskodawca ma bieżącą kontrolę nad wykorzystywaniem samochodów osobowych w
    firmie. Pracownicy są zobligowani do zidentyfikowania się przed rozpoczęciem jazdy
    samochodem poprzez przyłożenie imiennej karty do czytnika znajdującego się w

    pojeździe. Dział logistyki prowadzi w odrębnym programie spis wszystkich tras, który
    zawiera miejsce ich rozpoczęcia i zakończenia, przystanki (odbiór Klientów np. z hoteli), jak
    również imię i nazwisko kierowcy oraz numer rejestracyjny samochodu.
    Wnioskodawca wyznaczy pracownika, który będzie odpowiedzialny za bieżącą weryfikację
    ewidencji przebiegu pojazdów Osoba ta będzie miała za zadanie sprawdzenie czy trasy
    danego samochodu zarejestrowane przez GPS są zbieżne z zaewidencjonowanymi przez
    dział logistyki oraz czy występuje zbieżność oznaczenia kierowcy.
    Zdaniem Wnioskodawcy ewidencja przebiegu pojazdu wygenerowana z aplikacji
    obsługującej GPS, zawierająca elementy wskazane w art. 86a pkt 7, jednak z wpisem o
    którym mowa w pkt 4 wykonanym automatycznie przez aplikację GPS, a nie przez osobę
    kierującą pojazdem, weryfikowana na bieżąco przez wyznaczoną osobę odpowiedzialną, a
    następnie zweryfikowana i potwierdzona przez podatnika na koniec każdego miesiąca,
    spełnia wymóg dotyczący ewidencji przebiegu pojazdu określony w art. 86a pkt 4 ust 1
    ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawcy ewidencja przebiegu pojazdu wygenerowana z aplikacji GPS nie
    musi być podpisana przez pracownika, bowiem Ustawodawca nie nakłada obowiązku pod
    pisania ewidencji przez pracownika, a jedynie przez podatnika na koniec każdego okresu
    rozliczeniowego.
    Interpretacja indywidualna
    Rozpatrzyłem Państwa wniosek i 5 czerwca 2020 r. wydałem interpretację indywidualną
    znak: 0111-KDIB3-1.4012.208.2020.1.ICZ, w której uznałem, że:
    - samochody osobowe użytkowane przez pracowników Wnioskodawcy w opisany sposób
    (w szczególności parkowanie w miejscu zamieszkania) nie można uznać, że będą
    wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika i tym samym
    Wnioskodawca stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a)
    ustawy nie będzie mieć prawa do odliczenia w całości podatku naliczonego od
    wydatków eksploatacyjnych z nimi związanych.
    W tym zakresie (pytanie nr 1) uznałem stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.
    - prowadzona przez Wnioskodawcę ewidencja przebiegu pojazdu za pomocą aplikacji GPS
    będzie zawierać wszystkie elementy wymagane przepisem art. 86a ust. 7 ustawy o VAT,
    to z uwagi na przywołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że będzie ona
    spełniać wymogi określone ww. przepisem.
    W tym zakresie (pytanie nr 2) uznałem stanowisko Wnioskodawcy za prawidłowe.
    Skarga na interpretację indywidualną
    14 lipca 2020 r. wnieśli Państwo skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie.
    W skardze wnieśli Państwo:
    1. na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. o uchylenie interpretacji indywidualnej w
      zaskarżonym zakresie,
    2. na podstawie art. 200 w zw. z 203 pkt 1 p.p.s.a., o zasądzenie od Organu na rzecz
      Skarżącego zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego,
      według norm prawem przepisanych.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    - Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 20 stycznia 2021 r. sygn. akt I
      SA/Kr 738/20 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną z 5 czerwca 2020 r. znak:
      0111-KDIB3-1.4012.208.2020.1.ICZ.
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w ww. wyroku z 20 stycznia 2021 r.
      wskazał, że organ nie odniósł się do istotnych dla oceny prawidłowości stanowiska

      podatnika okoliczności; jego wywód całkowicie abstrahuje zwłaszcza od charakteru
      prowadzonej przez podatnika działalności, kwestii zadaniowego czasu pracy jego prac
      owników, ich ewentualnego mobilnego charakteru, nadzoru kontrolnego
      wprowadzony przez wnioskodawcę, a także powołanego orzecznictwa, a co w
      konsekwencji stanowisko organy czyni nieweryfikowalnym. Powyższe prowadzi do
      naruszenia art. 14c § 1 i § 2 oraz art. 120 i art. 121 § 1 w zw. z art. 14h Ordynacji
      podatkowej poprzez brak dokonania pełnej oceny stanowiska skarżącej i brak
      udzielenia odpowiedzi na jej pytanie, a także brak pełnego uzasadnienia prawnego
      stanowiska prezentowanego przez organ, w tym brak wyjaśnienia z jakich przyczyn
      uznano stanowisko skarżącej za nieprawidłowe.
    Sąd wskazał, że rzeczą organu przy ponownym rozpoznawaniu wniosku będzie dokonanie
    pełnej oceny stanowiska skarżącej przez pryzmat wszystkich przywołanych przez nią
    okoliczności istotnych dla kwestii wykorzystywania samochodów wyłącznie dla działalności
    gospodarczej podatnika.
    - 26 lutego 2021 r. na ww. wyrok wniosłem skargę kasacyjną.
    - Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 grudnia 2024 r. sygn. akt I
      FSK 630/21 oddalił skargę kasacyjną.
    - NSA w wyroku z 19 grudnia 2024 r. wskazał, że organ ogólnikowo odniósł się do
      przedstawionego stanu faktycznego i nie uwzględnił wszystkich okoliczności
      wskazanych przez Wnioskodawcę.
    - Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 stycznia 2021 r. sygn.
      akt I SA/Kr 738/20 uchylający zaskarżoną interpretację - stał się prawomocny od 19
      grudnia 2024 r. (data wpływu prawomocnego wyroku do organu 20 czerwca 2025 r.).
    Wobec powyższego mając na uwadze stanowisko Sądu wyrażone ww. orzeczeniach -
    dokonując ponownej analizy przedstawionego stanu faktycznego oraz treści powołanych
    przepisów prawa stwierdzam, że w odniesieniu do opisanych we wniosku samochodów
    osobowych, nie będą spełnione przesłanki do uznania, że są one wykorzystywane
    wyłącznie do działalności gospodarczej prowadzonej przez Państwa, tym samym nie będą
    Państwo mieć prawa do odliczenia całości podatku naliczonego od wydatków
    eksploatacyjnych z nimi związanych.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku - wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
    - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
      Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z 20 stycznia 2021 r. sygn.
      akt I SA/Kr 738/20 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 19
      grudnia 2024 r. sygn. akt I FSK 630/21;
    - ponownie rozpatruję Państwa wniosek z 4 marca 2020 r. o wydanie interpretacji
      indywidualnej - stwierdzam, że stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku
        - w kwestii objętej pytaniem nr 1 - jest nieprawidłowe,
        - w kwestii objętej pytaniem nr 1 - jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
    Dz. U. z 2020 r., poz. 106 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
    W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art.
    114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy:
    Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    W myśl art. 86a ust. 1 pkt 1 ustawy:
    W przypadku wydatków związanych z pojazdami samochodowymi kwotę podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, stanowi 50% kwoty podatku wynikającej z
    faktury otrzymanej przez podatnika.
    Na podstawie art. 2 pkt 34 ustawy:
    Przez pojazdy samochodowe należy rozumieć pojazdy samochodowe w rozumieniu
    przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5
    tony.
    Stosownie do treści art. 86a ust. 2 ustawy:
    Do wydatków związanych z pojazdami samochodowymi, o których mowa w ust. 1, zalicza
    się wydatki dotyczące:
    1) nabycia, importu lub wytworzenia tych pojazdów oraz nabycia lub importu ich części
      składowych;
    2) używania tych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej
      umowy o podobnym charakterze, związane z tą umową, inne niż wymienione w pkt
      3;
    3) nabycia lub importu paliw silnikowych, oleju napędowego i gazu, wykorzystywanych
      do napędu tych pojazdów, usług naprawy lub konserwacji tych pojazdów oraz innych
      towarów i usług związanych z eksploatacją lub używaniem tych pojazdów.
    W myśl art. 86a ust. 3 ustawy:
    Przepis ust. 1 nie ma zastosowania:
      1) w przypadku gdy pojazdy samochodowe są:
        a) wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika lub
        b) konstrukcyjnie przeznaczone do przewozu co najmniej 10 osób łącznie z
          kierowcą, jeżeli z dokumentów wydanych na podstawie przepisów o ruchu
          drogowym wynika takie przeznaczenie;
      2) do towarów montowanych w pojazdach samochodowych i do związanych z tymi
        towarami usług montażu, naprawy i konserwacji, jeżeli przeznaczenie tych
        towarów wskazuje obiektywnie na możliwość ich wykorzystywania wyłącznie do
        działalności gospodarczej podatnika.

    Zgodnie z art. 86a ust. 4 ustawy:
    Pojazdy samochodowe są uznawane za wykorzystywane wyłącznie do działalności
    gospodarczej podatnika, jeżeli:
    1) sposób wykorzystywania tych pojazdów przez podatnika, zwłaszcza określony w
      ustalonych przez niego zasadach ich używania, dodatkowo potwierdzony
      prowadzoną przez podatnika dla tych pojazdów ewidencją przebiegu pojazdu,
      wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą lub
    2) konstrukcja tych pojazdów wyklucza ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą lub powoduje, że ich użycie do celów niezwiązanych z działalnością
      gospodarczą jest nieistotne.
    Na podstawie art. 86a ust. 5 ustawy:
    Warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu nie stosuje się w przypadku
    pojazdów samochodowych:
      1) przeznaczonych wyłącznie do:
        a) odprzedaży,
        b) sprzedaży, w przypadku pojazdów wytworzonych przez podatnika,
        c) oddania w odpłatne używanie na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu
            lub innej umowy o podobnym charakterze
            - jeżeli odprzedaż, sprzedaż lub oddanie w odpłatne używanie tych
              pojazdów stanowi przedmiot działalności podatnika;
      2) w odniesieniu do których:
        a) kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych podatnik oblicza
          zgodnie z ust. 1 lub
        b) podatnikowi nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
          kwotę podatku naliczonego od wydatków z nimi związanych.
    Ewidencja przebiegu pojazdu jest prowadzona od dnia rozpoczęcia wykorzystywania
    pojazdu samochodowego wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika do dnia
    zakończenia wykorzystywania tego pojazdu wyłącznie do tej działalności (art. 86a ust. 6
    ustawy).
    W myśl art. 86a ust. 7 ustawy:
    Ewidencja przebiegu pojazdu powinna zawierać:
      1) numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
      2) dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
      3) stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia
        prowadzenia ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień
        zakończenia prowadzenia ewidencji;
      4) wpis osoby kierującej pojazdem samochodowym dotyczący każdego
        wykorzystania tego pojazdu, obejmujący:
          a) kolejny numer wpisu,
          b) datę i cel wyjazdu,
          c) opis trasy (skąd - dokąd),
          d) liczbę przejechanych kilometrów,
          e) imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem

        potwierdzony przez podatnika na koniec każdego okresu rozliczeniowego w
        zakresie autentyczności wpisu osoby kierującej pojazdem, jeżeli nie jest ona
        podatnikiem;
    liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
    dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Stosownie do art. 86a ust. 8 ustawy:
    W przypadku gdy pojazd samochodowy jest udostępniany osobie niebędącej
    pracownikiem podatnika, wpis, o którym mowa w ust. 7 pkt 4:
      1) jest dokonywany przez osobę, która udostępnia pojazd;
      2) obejmuje:
          a) kolejny numer wpisu,
          b) datę i cel udostępnienia pojazdu,
          c) stan licznika na dzień udostępnienia pojazdu,
          d) liczbę przejechanych kilometrów,
          e) stan licznika na dzień zwrotu pojazdu,
          f) imię i nazwisko osoby, której udostępniony został pojazd.
    Zgodnie z art. 86a ust. 12 ustawy:
    Podatnicy wykorzystujący wyłącznie do działalności gospodarczej pojazdy
    samochodowe, dla których są obowiązani prowadzić ewidencję przebiegu pojazdu,
    mają obowiązek złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego informację o tych pojazdach w
    terminie 7 dni od dnia, w którym poniosą pierwszy wydatek związany z tymi pojazdami
    (art. 86a ust. 12 ustawy).
    W myśl art. 86a ust. 13 ustawy:
    W przypadku niezłożenia w terminie informacji, o której mowa w ust. 12, uznaje się, że
    pojazd samochodowy jest wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej
    podatnika dopiero od dnia jej złożenia.
    Jak wynika z art. 86a ust. 17 ustawy:
    Minister właściwy do spraw finansów publicznych może określić, w drodze
    rozporządzenia, inne niż wskazane w ust. 5 przypadki, w których nie stosuje się
    warunku prowadzenia ewidencji przebiegu pojazdu, uwzględniając specyfikę
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej oraz konieczność
    przeciwdziałania nadużyciom wynikającym z wykorzystywania pojazdów do celów
    innych niż związane z działalnością gospodarczą.
    Z opisu sprawy wynika, że prowadzą Państwo działalność m.in. w zakresie pasażerskiego
    transportu lądowego miejskiego i podmiejskiego, usług związanych z turystyką, a także
    wynajmu i dzierżawy samochodów osobowych, furgonetek i innych z wyłączeniem
    motocykli. Posiadają Państwo flotę samochodową, która na dzień składania wniosku
    obejmuje: (...).
    Samochody osobowe o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony są przeznaczone do
    przewozu 9 osób łącznie z kierowcą. Wykorzystywane są do obsługi transferów, w tym
    lotniskowych i wycieczek krajowych.

    Siedziba Państwa firmy mieści się w (...), natomiast głównym miejscem prowadzenia
    działalności jest (...).
    Z uwagi na brak miejsc parkingowych w obrębie głównego miejsca prowadzenia
    działalności (...), jak również w związku ze specyfiką prowadzonej działalności, samochody
    osobowe parkowane są w pobliżu miejsca zamieszkania lub na posesji pracowników.
    Pracownicy wykonują pracę w zadaniowym systemie czasu pracy. Czas pracy
    pracowników rozpoczyna się od momentu uruchomienia silnika i wyjazdu do miejsca
    odbioru klientów (każdorazowo inne miejsce wskazane przez klienta), a kończy się w
    momencie zaparkowania samochodu w pobliżu miejsca zamieszkania lub na posesji
    pracownika.
    Państwa wątpliwości, wyrażone w pytaniu nr 1, dotyczą uznania czy w opisanej sytuacji
    ma zastosowanie art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług i czy Państwo
    mają możliwość pełnego odliczenia podatku VAT z tytułu wydatków ponoszonych na
    eksploatację samochodów osobowych, o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 ton, w
    przypadku, gdy samochody te są parkowane w pobliżu miejsca zamieszkania lub na
    posesji pracownika.
    Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że podatnik ma możliwość odliczenia 100%
    kwoty podatku naliczonego zawartego w fakturach dotyczących wydatków związanych z
    samochodem osobowym w sytuacji, gdy pojazd ten jest wykorzystywany wyłącznie do
    celów prowadzenia działalności gospodarczej.
    Dla celów pełnego odliczania VAT fakt jego wykorzystywania wyłącznie do działalności
    musi być rozpatrywany w kategoriach obiektywnych. W celu dokonania pełnego odliczenia
    podatku muszą zostać spełnione łącznie dwa warunki, tj. sposób wykorzystania tego
    pojazdu przez podatnika, zwłaszcza w ustalonych przez niego zasadach jego używania
    wyklucza użycie go do celów prywatnych oraz wykluczenie użytku prywatnego musi zostać
    potwierdzone prowadzoną przez podatnika dla tego pojazdu ewidencją przebiegu
    pojazdu. Niezbędnym elementem warunkującym uznanie, że mamy do czynienia z
    samochodem wykorzystywanym wyłącznie w działalności gospodarczej jest również -
    określony w art. 86 ust. 12 ustawy - wymóg zgłoszenia (w ściśle określonym terminie) faktu
    takiego sposobu wykorzystywania pojazdu naczelnikowi urzędu skarbowego.
    Wskazać należy, że przepisy ustawy nie określają, w jaki sposób podatnik ma zapewnić
    wyeliminowanie użytku prywatnego używanego w nim pojazdu samochodowego dla
    celów pełnego odliczenia podatku naliczonego. Działania te muszą być dostosowane do
    specyfiki działalności i sposobu używania dla jego celów pojazdów. Określone przez
    podatnika zasady używania pojazdu muszą obiektywnie potwierdzać, że pojazd jest
    wykorzystywany wyłącznie w działalności gospodarczej i nie ma możliwości prywatnego
    użytku. Przy czym użytek prywatny należy postrzegać w kategoriach potencjalnej, a nie
    faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
    W kwestii oceny czy w opisanej sytuacji ma zastosowanie art. 86a ust. 4 pkt 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług i czy Państwo mają możliwość pełnego odliczenia podatku
    VAT z tytułu wydatków ponoszonych na eksploatację samochodów osobowych, o
    dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 ton - należy mieć na uwadze stanowisko
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 20 stycznia 2021 r. sygn. akt I SA/Kr
    738/20 oraz stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2024 r. sygn.
    akt I FSK 630/21, które są rozstrzygnięciami zapadłymi w niniejszej sprawie i które w
    świetle przywołanego wcześniej art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi wiążą Organ w tej sprawie.
    Ponowna analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy prowadzi do stwierdzenia,
    że opisana przez Państwa procedura oraz sposób wykorzystania samochodów
    służbowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony, nie wyklucza użycia tych
    samochodów do celów niezwiązanych z Państwa działalnością gospodarczą.

    Przede wszystkim wynika to z faktu, że pojazdy samochodowe, o których mowa we
    wniosku będą parkowane w pobliżu miejsca zamieszkania lub na posesji pracownika.
    Mimo, że Państwo wprowadzili regulamin, w ramach którego zobowiązano pracowników
    do wykorzystywania ww. pojazdów wyłącznie na cele działalności gospodarczej, że w
    regulaminie zakazane zostaną przejazdy prywatne, a także zakazane jest powierzanie
    samochodu do używania innym osobom - to jednak dopuszczenie możliwości parkowania
    samochodów, które są wykorzystywane tylko do Państwa działalności gospodarczej przez
    pracowników w pobliżu miejsca ich zamieszkania lub na posesji pracownika, a więc
    poprzez ich bezpośrednią dostępność, stwarza możliwość wykorzystania tych
    samochodów do celów prywatnych. Wprowadzenie w regulaminie kary za naruszenie ww.
    zakazu, może w stosunku do pracowników pełnić niejako funkcję prewencyjną, nie ulega
    jednak wątpliwości, że jej element sanacyjny występuje post factum, czyli po ewentualnym
    zidentyfikowaniu wykorzystania przez pracownika samochodu w celach zakazanych
    regulaminem.
    Wprowadzenie regulaminu korzystania z pojazdów samochodowych, nie jest
    równoznaczne ze stworzeniem przez Państwa stosownej procedury użytkowania tych
    pojazdów, która wykluczy ich potencjalne użycie do celów prywatnych. Wprowadzone
    przez Państwa zasady polegające na wpisaniu do regulaminu informacji, że przejazdy
    prywatne, a także powierzanie samochodu do używania innym osobom jest zakazane i
    pociąga za sobą karę - nie potwierdza, nie daje gwarancji, że samochody te nie będą
    użytkowane do celów prywatnych pracownika. Bowiem właśnie ta bezpośrednia
    dostępność samochodów stwarza możliwość wykorzystania ich do celów prywatnych.
    Ponadto należy zauważyć, że wpisując do regulaminu obostrzony karą zakaz przejazdu w
    celach prywatnych, a także zakaz powierzenia samochodu do używania innym osobom -
    dopuszczają Państwo prawdopodobieństwo użycia samochodów do celów niezwiązanych
    z wykonywaniem obowiązków przez pracowników.
    Dla celów pełnego odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z tymi
    samochodami nie można podnosić argumentu, że parkowanie w pobliżu miejsca
    zamieszkania jest korzystne dla Podatnika ze względu na możliwość zapewnienia
    najwyższego poziomu bezpieczeństwa firmowemu mieniu powierzonemu kierowcom,
    zminimalizowanie czasu potrzebnego na zrealizowanie usług, a także zapewnienie, że
    pojazd jest właściwie przygotowany do świadczenia usług (czystość wewnątrz jak i na
    zewnątrz, o którą pracownik ma obowiązek zadbać każdego dnia przed odbiorem klienta,
    w ramach swoich obowiązków służbowych).
    Zapewnienia najwyższego poziomu bezpieczeństwa firmowego mienia oraz utrzymania
    pojazdu samochodowego w należytym porządku - należy do Państwa obowiązków jako
    podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, przenoszenie odpowiedzialności na
    pracownika za bezpieczeństwo mienia firmowego i jego czystości - w ten sposób że
    pracownik może parkować samochód w miejscu zamieszkania - w żaden sposób nie
    wpływa na uzyskanie przez Państwa prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków związanych z tymi samochodami.
    Ponadto nie sposób uznać za przejazdy służbowe dojazdu pracownika z miejsca
    zamieszkania do miejsca świadczenia pracy. W ten sposób zaspokajane są przede
    wszystkim potrzeby prywatne użytkownika samochodu (pracownika), gdyż to pracownik
    ma zadbać o to, w jaki sposób dotrze do miejsca realizacji swoich obowiązków
    służbowych, bez względu na odległość miejsca zamieszkania od miejsca świadczenia
    pracy. Nie mają Państwo obowiązku zapewnienia pracownikowi transportu z pracy i do
    pracy i bez wpływu na to pozostaje fakt, że czas pracy pracowników liczony jest przez
    Państwa od momentu uruchomienia silnika i wyjazdu do miejsca odbioru klientów.
    Zatem należy wyprowadzić wniosek, że co do zasady, wykorzystywanie samochodu w
    celu dojazdów do miejsca zamieszkania pracownika, nawet pracownika, który wykonuje
    na Państwa rzecz usługę obsługi transferów, w tym lotniskowych i wycieczek krajowych,

    wyklucza uznanie go za używany jedynie do celów działalności gospodarczej
    pracodawcy, gdyż obowiązkiem pracownika jest stawienie się do pracy we własnym
    zakresie.
    Jeżeli jednak dobrowolnie ułatwiają Państwo dotarcie z miejsca zamieszkania do
    miejsca pracy, poprzez przekazanie samochodu służbowego do wykorzystania w tym
    celu, niewątpliwie nie można mówić o uznaniu pojazdu samochodowego za
    wykorzystywany wyłącznie do działalności gospodarczej. Nie można wyprowadzić
    wniosku, że pracownik, który kończąc w danym dniu pracę np. po wysadzeniu w
    miejscu docelowym klientów korzystających z transferów lotniskowych lub wycieczek
    krajowych, przemieszczając się tym pojazdem w pobliże miejsca swojego zamieszkania
    lub na posesję gdzie pojazd ten parkuje, wykorzystuje go na tym etapie wyłącznie do
    Państwa działalności gospodarczej.
    Wskazują Państwo, że parkowanie pojazdów w miejscu zamieszkania pracowników jest
    również spowodowane faktem, że głównym miejscem prowadzenia Państwa
    działalności jest (...) i brak jest miejsc parkingowych w obrębie głównego miejsca
    prowadzenia działalności.
    Jednocześnie w innym fragmencie opisu sprawy wskazali Państwo cyt. „W razie
    udzielenia przez organ negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, Wnioskodawca nie
    wyklucza zmian obowiązujących kierowców norm czasu pracy w ten sposób, że
    początkiem świadczenia pracy w danym dniu będzie wyjazd z bazy znajdującej się w
    głównym miejscu prowadzenia działalności Spółki, a zakończenie świadczenia pracy
    następować będzie z chwilą powrotu kierowcy do bazy po wykonaniu zaplanowanych
    na dany dzień zadań”.
    Z przedstawionych okoliczności wynika zatem, że mają Państwo możliwość parkowania
    samochodów w głównym miejscu prowadzenia przez Państwa działalności
    gospodarczej.
    Należy zauważyć, że wykonując działalność gospodarczą polegającą na świadczeniu
    usług transportu lądowego, do wykonywania, której muszą Państwo wykorzystywać
    tabor samochodowy, powinni Państwo posiadać odpowiednie miejsce do jego
    przechowywania w czasie niewykonywania tych usług.
    Wobec tego biorąc pod uwagę powyższe należy uznać, że okoliczność, iż nie posiadają
    Państwo odpowiedniego miejsca do parkowania samochodów i z tego powodu
    samochody są parkowane w miejscu zamieszkania pracownika - nie może przesądzać o
    prawie do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 100% podatku od poniesionych
    wydatków na wykorzystanie tych samochodów.
    Ponadto wskazali Państwo, że we wszystkich samochodach zamontowane są GPS-y, co
    pozwala na bieżącą kontrolę lokalizacji pojazdów. Dla tych celów został stworzony dział
    logistyki, który jest odpowiedzialny za racjonalne i najbardziej ekonomiczne zaplanowanie
    wykorzystania samochodów do transferów lub wycieczek. Na bieżąco kontroluje również
    trasy wykonywane przez samochody.
    Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, że za pomocą systemu GPS
    monitorowanie trasy i pozycji pojazdu jest możliwe w czasie rzeczywistym, jednak
    monitorowanie GPS nie oznacza, że pojazd jest wykorzystywany wyłącznie do celów
    prowadzenia Państwa działalności gospodarczej; Państwo są w stanie ustalić jedynie, gdzie
    dany pojazd znajduje się w danej chwili.
    Wyjaśniają Państwo, że czas pracy pracowników rozpoczyna się od momentu
    uruchomienia silnika i wyjazdu do miejsca odbioru klientów (każdorazowo inne miejsce
    wskazane przez klienta), a kończy się w momencie zaparkowania samochodu w pobliżu
    miejsca zamieszkania lub na posesji pracownika - niewątpliwie Państwo jako pracodawca
    mogą ustalać sposób wykonywania pracy przez Państwa pracowników w sposób jak
    najbardziej dogodny, ekonomiczny z punktu widzenia funkcjonowania Państwa firmy.

    Jednakże przyjęty przez Państwa sposób wykonywania pracy przez pracowników nie daje
    Państwu prawa do odliczenia podatku naliczonego w wysokości 100% podatku od
    poniesionych wydatków na wykorzystanie tych samochodów.
    Reasumując, podjęte przez Państwa działania, wykluczające użycie samochodów
    służbowych przez pracowników do celów innych niż działalność gospodarcza, tj.
    wprowadzenie regulaminu, do którego przestrzegania są zobowiązani pracownicy;
    prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu, monitoring systemu GPS, nie potwierdzają
    obiektywnie, że samochody służbowe, o których mowa we wniosku, są wykorzystywane
    wyłącznie do prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej, bez możliwości ich
    użycia do celów prywatnych, w sytuacji gdy są parkowane w pobliżu miejsca zamieszkania
    lub na posesji pracownika. Należy bowiem zauważyć, że samo parkowanie pojazdu pod
    adresem zamieszkania pracowników delegowanych do wykonania danego zadania, co do
    zasady, pozwala pracownikom na potencjalne wykorzystanie samochodu do jego celów
    prywatnych. Przy czym - jak wyżej wskazano - użytek prywatny należy postrzegać w
    kategoriach potencjalnej, a nie faktycznej możliwości użytku pojazdu do celów prywatnych.
    Z uwagi na powyższe nie można uznać, że samochody służbowe parkowane w pobliżu
    miejsca zamieszkania pracowników lub na ich posesji, są wykorzystywane wyłącznie do
    celów prowadzonej przez Państwa działalności gospodarczej.
    Wobec powyższego należy wskazać, że opisany we wniosku sposób użytkowania przez
    Państwa pracowników samochodów służbowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5
    tony, o których mowa we wniosku, nie wyklucza ich użycia do celów niezwiązanych z
    Państwa działalnością gospodarczą, w konsekwencji nie można przyjąć, że będą one
    wykorzystywane wyłącznie do Państwa działalności gospodarczej i tym samym stosownie
    do art. 86a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy nie mają Państwo prawa
    do odliczenia w pełnej wysokości podatku naliczonego od wydatków eksploatacyjnych z
    związanych z tymi samochodami.
    Tym samym Państwa stanowisko, odnoszące się do pytania nr 1, zgodnie z którym
    parkowanie samochodów służbowych o dopuszczalnej masie całkowitej do 3,5 tony,
    wykorzystywanych tylko do celów związanych z działalnością gospodarczą, w pobliżu
    miejsca zamieszkania lub na posesji pracownika, nie pozbawia go prawa do pełnego
    odliczenia VAT z tytułu wydatków na ich eksploatację - uznaję za nieprawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości, w kwestii objętej pytaniem nr 2, dotyczą ustalenia czy
    ewidencja przebiegu pojazdu wygenerowana z aplikacji obsługującej GPS, zawierająca
    elementy wskazane w art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, jednak z wpisem, o którym mowa w
    pkt 4 ustawy o VAT wykonanym automatycznie przez aplikację GPS, a nie przez osobę
    kierującą pojazdem, następnie zweryfikowana przez Podatnika na koniec każdego
    miesiąca, spełnia wymogi dotyczące ewidencji przebiegu pojazdu określone w art. 86a pkt
    4 ust 1 ustawy o VAT.
    Wskazali Państwo, że firma dostarczająca GPS-y zapewnia możliwość wygenerowania
    ewidencji przebiegu pojazdów, która zawiera następujące elementy:
    - numer rejestracyjny pojazdu samochodowego;
    - dzień rozpoczęcia i zakończenia prowadzenia ewidencji;
    - stan licznika przebiegu pojazdu samochodowego na dzień rozpoczęcia prowadzenia
      ewidencji, na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na dzień zakończenia
      prowadzenia ewidencji;
    - wpis dotyczący każdego wykorzystania pojazdu, obejmujący:
        - kolejny numer wpisu,
        - datę i cel wyjazdu,

        - opis trasy (skąd - dokąd),
        - liczbę przejechanych kilometrów,
        - imię i nazwisko osoby kierującej pojazdem;
    - liczbę przejechanych kilometrów na koniec każdego okresu rozliczeniowego oraz na
      dzień zakończenia prowadzenia ewidencji.
    Pracownicy są zobligowani do zidentyfikowania się przed rozpoczęciem jazdy
    samochodem poprzez przyłożenie imiennej karty do czytnika znajdującego się w
    pojeździe. Dział logistyki prowadzi w odrębnym programie spis wszystkich tras, który
    zawiera miejsce ich rozpoczęcia i zakończenia, przystanki (odbiór Klientów np. z hoteli), jak
    również imię i nazwisko kierowcy oraz numer rejestracyjny samochodu.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wyjaśnić, że ewidencja przebiegu pojazdu
    może być prowadzona również w formie elektronicznej. W takim przypadku dokonywanie
    w niej wpisów oraz potwierdzenie autentyczności tych wpisów - jeśli wpisów dokonuje
    kierujący pojazdem niebędący podatnikiem - może być dokonywane w formie
    elektronicznej.
    Prawidłowo prowadzona ewidencja powinna zawierać elementy wymienione w art. 86a
    ust. 7 ustawy o VAT. Zapis w ewidencji przebiegu pojazdu z punktu widzenia
    potwierdzenia wykorzystania pojazdu do celów związanych z prowadzeniem działalności
    gospodarczej podatnika - nie powinien wzbudzać wątpliwości. Co istotne, w przypadku
    wadliwości prowadzonej ewidencji (np. niepełne zapisy, luki w poszczególnych pozycjach,
    sprzeczne zapisy, niezgodność w zakresie stanu licznika ze stanem rzeczywistym, itp.) nie
    będzie spełniona jedna z przesłanek warunkujących uznanie pojazdu za wykorzystywany
    wyłącznie do działalności gospodarczej. Będzie to oznaczać, że podatnikowi przysługiwać
    będzie w takim przypadku jedynie prawo do ograniczonego odliczenia podatku VAT od
    wszystkich wydatków ponoszonych od początku używania tego pojazdu. Jednocześnie
    samo prowadzenie ewidencji przebiegu pojazdu nie jest jedynym i wystarczającym
    warunkiem, którego spełnienie uprawnia do pełnego odliczenia podatku naliczonego od
    wydatków eksploatacyjnych.
    Wskazują Państwo, że prowadzona ewidencja przebiegu pojazdu za pomocą aplikacji GPS
    będzie zawierała wszystkie elementy wymagane przepisem art. 86a ust. 7 ustawy, jedynie
    wpis, o którym mowa w pkt 4 ww. przepisu, będzie dokonywany automatycznie przez
    aplikację GPS a nie osobę kierującą pojazdem. Jednocześnie osoba kierująca pojazdem -
    pracownik jest zobligowana do zidentyfikowania się przed rozpoczęciem jazdy
    powierzonym samochodem poprzez przyłożenie imiennej karty do czytnika znajdującego
    się w pojeździe.
    Natomiast Państwo na koniec każdego miesiąca weryfikują i potwierdzają prowadzoną
    ewidencję.
    Przepisy podatku od towarów i usług nie precyzują formy prowadzenia ewidencji a jedynie
    wskazują jakie konkretnie elementy powinna zawierać ewidencja.
    Skoro - jak Państwo wyjaśnili - prowadzona ewidencja za pomocą aplikacji GPS będzie
    zawierać wszystkie elementy wymagane przepisem art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, to z
    uwagi na przywołane uregulowania prawne należy stwierdzić, że będzie ona spełniać
    wymogi określone ww. przepisem.
    Zatem Państwa stanowisko, w kwestii objętej pytaniem nr 2 uznałem za prawidłowe.
    Mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy oraz wskazane przepisy
    prawa, a także uwzględniając stanowiska wyrażone w ww. wyrokach Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Krakowie z 20 stycznia 2021 r. oraz Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 19 grudnia 2024 r., należy uznać, że:

    - samochody służbowe użytkowane przez Państwa pracowników, w opisany we wniosku
      sposób (w szczególności parkowanie w miejscu zamieszkania) nie można uznać, że
      będą wykorzystywane wyłącznie do działalności gospodarczej podatnika i tym samym
      stosownie do art. 86a ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 86a ust. 3 pkt 1 lit. a) ustawy nie
      przysługuje Państwu prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego od wydatków
      eksploatacyjnych związanych z samochodami, o których mowa we wniosku;
    - prowadzona ewidencja za pomocą aplikacji GPS będzie zawierać wszystkie elementy
      wymagane przepisem art. 86a ust. 7 ustawy o VAT, to z uwagi na przywołane
      uregulowania prawne należy stwierdzić, że będzie ona spełniać wymogi określone ww.
      przepisem.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko, przedstawione we wniosku z 4 marca 2020 r. w
    kwestii: objętej pytaniem nr 1 - jest nieprawidłowe,
    objętej pytaniem nr 2 - jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
  - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, obowiązującego w dacie
    zaistnienia zdarzenia,
  - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego obowiązującego w
    dniu wydania interpretacji, uchylonej ww. wyrokiem WSA w Krakowie z 20 stycznia 2021 r.
    sygn. akt I SA/Kr 738/20, tj. 5 czerwca 2020 r.
    Końcowo należy zauważyć, że dla potwierdzenia prawidłowości przyjętego stanowiska
    powołali Państwo następujące orzeczenia Sądów Administracyjnych, tzn.:
  1. WSA w Krakowie w wyroku z 20 stycznia 2015 r. I SA/Kr 1834/14,
  2. NSA wyrok z dnia 10 maja 2017 r., sygn. akt I FSK 2283/15,
  3. NSA wyrok z dnia 9 listopada 2017 r., sygn. akt I FSK 234/16,
  4. NSA wyrok z dnia 6 marca 2018 r., sygn. akt I FSK 790/16.
    Analiza wymienionych orzeczeń wskazuje, że przedstawione opisy spraw ww. wyrokach
    odnoszą się do zupełnie innej specyfiki działalności gospodarczej, niż ta którą Państwo
    wykonują.
    Zatem orzeczeń tych nie można przywołać do sytuacji wskazanej we wniosku, bowiem
    wyroki te rozstrzygały w oparciu o inną specyfikę prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem okoliczności sprawy przedstawione ww. wyrokach są inne od tej, która została
    przedstawiona w niniejszej sprawie. Tym samym rozstrzygnięcia wynikające z powołanych
    orzeczeń nie wpływają na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we
    wniosku stanem faktycznym albo opisem zdarzenia przyszłego. Zainteresowany ponosi
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia

    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków pra
    wnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”.
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do

    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.