Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.642.2025.7.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-22
Teza: Skutki podatkowe darowizny środka trwałego.
Słowa kluczowe: darowizna
działalność-działalność gospodarcza
lokal-lokal użytkowy
majątek-rozdzielność majątkowa
małżonek
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z działalności
gospodarczej.-Odpłatne zbycie składników majątku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Pozarolnicza działalność gospodarcza.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 2-pkt 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 14-ust. 2c

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 lipca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 13 sierpnia 2025 r. (wpływ 20 sierpnia 2025 r.)
    oraz pismem z 26 września 2025 r. (wpływ 2 października 2025 r.) – w odpowiedzi na
    wezwania. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan płatnikiem VAT. W 2018 r. zakupił Pan lokal usługowy na poczet prowadzonej
    jednoosobowej działalności gospodarczej na rynku pierwotnym na fakturę VAT (553
    969,22 brutto, w tym odliczony VAT na kwotę 103 587,74 zł). Do tej pory lokal nie był
    wynajmowany, ani nie przynosił jakiegokolwiek zysku, po prostu służył za biuro i magazyn.
    W chwili obecnej po 11 latach zawiesił Pan działalność gospodarczą i planuje ją Pan
    zamknąć w niedalekiej przyszłości. Lokal chciałby Pan przekazać żonie, z którą ma Pan
    rozdzielność majątkową od 2023 r. (żona posiada 50% udziału w nieruchomości).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie zdarzenia przyszłego
    Wskazał Pan, że rozważane przekazanie lokalu użytkowego oznacza przekazanie tego
    lokalu w drodze umowy darowizny w rozumieniu ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.). Lokal usługowy, o którym mowa we
    wniosku, stanowi w Pana działalności środek trwały. Zdobył Pan kolejny kontrakt i
    działalność nie zostaje na chwilę obecną zamknięta. Lokal chce Pan przekazać żonie w
    trakcie prowadzenia działalności gospodarczej. Przed przekazaniem lokalu żonie nie
    zamierza Pan wycofywać go z działalności gospodarczej. Przychody z działalności
    gospodarczej opodatkowuje Pan podatkiem liniowym. Prowadzi Pan podatkową księgę
    przychodów i rozchodów. Po przekazaniu lokalu w darowiźnie żonie, będzie wynajmowała
    go w ramach najmu prywatnego. Pana żona nie zamierza sprzedawać tego lokalu.
    Pytania
    1. Czy przekazując Pana żonie w darowiźnie lokal usługowy wystąpi u Pana obowiązek
      odprowadzenia podatku VAT (lokal zakupiony na JDG oraz odliczony VAT podczas
      zakupu)?
    2. Czy przekazując Pana żonie w darowiźnie lokal usługowy wystąpi u Pana obowiązek
      odprowadzenia podatku PIT (lokal zakupiony na JDG oraz odliczony VAT podczas
      zakupu)?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie oznaczone we wniosku Nr
    2. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku Nr 1 zostało wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 2
    Pana zdaniem, na podstawie przedstawionych przez Pana danych, przekazanie lokalu w
    formie darowizny nie będzie rodzić konieczności zapłaty podatku PIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są:
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza,
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód ze
    sprzedaży nieruchomości kwalifikowany jest do źródła przychodów, o którym mowa w cyt.
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a tej ustawy, chyba że sprzedaż następuje w wykonywaniu
    działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o
      których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed
      zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem
      miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z
      działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty
      należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości
      zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących
      sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za
      przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od
      towarów i usług.
    W myśl z art. 14 ust. 2 pkt 1 tej ustawy:
      Przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia
      składników majątku będących:
      a) środkami trwałymi albo wartościami niematerialnymi i prawnymi, podlegającymi
      ujęciu w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      b) składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników,
      których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł,

      c) składnikami majątku, które ze względu na przewidywany okres używania równy
      lub krótszy niż rok nie zostały zaliczone do środków trwałych albo wartości
      niematerialnych i prawnych,
      d) składnikami majątku stanowiącymi spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego lub
      udział w takim prawie, które zgodnie z art. 22n ust. 3 nie podlegają ujęciu w
      ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      - wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą lub przy
      prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy
      określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
    Zgodnie z art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z
      odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością
      gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej budynku
      mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego
      stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału
      w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie,
      związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do
      lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu
      jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie. Przepis
      art. 30e stosuje się odpowiednio.
    Zatem przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego
    zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników
    majątku (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych wymienionych w art. 14 ust. 2c ww.
    ustawy) używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane z odpłatnego zbycia
    tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów
    wycofane. Jeżeli jednak między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w
    którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia
    upłynęło 6 lat, to przychód z odpłatnego zbycia tych składników majątku nie stanowi
    przychodu z działalności gospodarczej.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w 2018 r. zakupił Pan
    lokal usługowy na poczet prowadzonej jednoosobowej działalności gospodarczej. Stanowi
    on w Pana działalności środek trwały. Chce Pan przekazać żonie, z którą ma Pan
    rozdzielność majątkową od 2023 r. (Pana żona posiada 50% udziału w nieruchomości)
    swoje udziały w tym lokalu. Po przekazaniu udziałów w lokalu w darowiźnie żonie, będzie
    ona z niego korzystała i wynajmowała go w ramach najmu prywatnego. Pana żona nie
    zamierza sprzedawać tego lokalu.
    W przedmiotowej sprawie, należy odnieść się również do przepisów ustawy z 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.), w której
    zostały uregulowane stosunki majątkowe między małżonkami.
    Zgodnie z art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek
      wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do
      majątku osobistego każdego z małżonków.
    Przy czym, stosownie do art. 33 pkt 2 ww. Kodeksu:
      Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte
      przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca
      inaczej postanowił.

    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością.
    Ustawowy ustrój majątkowy między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu na
    skutek zawartej między nimi umowy (art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego), na
    skutek orzeczenia sądu (art. 52 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego) albo z mocy
    prawa, np. ubezwłasnowolnienia jednego z małżonków (art. 53 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Z chwilą ustania wspólności ustawowej, wspólność dotychczas
    bezudziałowa zostaje zastąpiona przez współwłasność w częściach ułamkowych. Od tej
    chwili małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym, niezależnie od tego, w jakim
    stopniu każdy z nich przyczynił się do jego powstania.
                    1Stosownie natomiast do art. 50 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa
      majątkowa małżeńska stanowi inaczej.
    Z reguły jest to stan przejściowy, który prowadzi do podziału majątku, choć, podział ten
    nie jest obowiązkowy.
    Zgodnie z art. 1037 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 46 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego
    – podział majątku wspólnego może nastąpić bądź na mocy umowy między małżonkami,
    bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek z małżonków.
    Ponadto ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia
    „darowizna”, dlatego należy w tym zakresie odwołać się do odpowiednich przepisów
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.
    Celem darowizny jest dokonanie nieodpłatnego przysporzenia na rzecz obdarowanego
    kosztem majątku darczyńcy. Może ona polegać zarówno na przesunięciu do majątku
    obdarowanego określonych przedmiotów majątkowych, jak i na innych formach
    dyspozycji majątkowych darczyńcy prowadzących do zmniejszenia jego majątku, a po
    stronie majątku obdarowanego – do zwiększenia aktywów lub zmniejszenia pasywów.
    W przypadku darowizny mamy do czynienia z nieodpłatnym, jednostronnym
    świadczeniem. W związku z aktem darowizny darczyńca nie otrzymuje żadnych wartości
    pieniężnych, ani innego przysporzenia majątkowego. Tym samym przekazanie lokalu
    usługowego (udziałów w tym lokalu) w drodze darowizny nie będzie wywoływało skutków
    podatkowych u darczyńcy. Zatem opisana powyżej czynność prawna będzie obojętna
    podatkowo, co oznacza, że nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem planowana darowizna lokalu usługowego na rzecz żony (Pana udziałów w tym
    lokalu) nie spowoduje u Pana powstania przychodu opodatkowanego podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił, i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego czy kontrolnego. Przy
    wydawaniu interpretacji indywidualnych w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa,
    opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym we
    wniosku - nie prowadzę postępowania dowodowego. Przy wydawaniu niniejszej
    interpretacji dokonałem więc wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów
    podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawione we wniosku stan faktyczny
    /zdarzenie przyszłe jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego
    stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży
    obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których
    wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.
    Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku opis zdarzenia różnić się będzie od występującego
    w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła w zakresie
    rzeczywiście zaistniałego zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego.
    Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.