Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.151.2025.2.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-18
Teza: Zawarcie ugody z bankiem (dodatkowa kwota).
Słowa kluczowe: banki
kredyt
kwota-kwota dodatkowa
ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go
    Pani pismem złożonym 14 kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 20 września 2024 r. zawarła Pani wraz z drugim kredytobiorcą ugodę sądową z
    bankiem ... w rozumieniu art. 223 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania
    cywilnego. Treść ugody jest załącznikiem do protokołu z rozprawy. Zawarcie ugody
    sądowej skutkowało umorzeniem przez Sąd postępowania. Na podstawie ugody zawartej
    z Bankiem ... przewalutowano Państwu kredyt, który zaciągnęliście w 2006 r. na budowę
    domu, we frankach szwajcarskich na polskie złote. Bank zwolnił Panią z długu (umorzył
    zadłużenie Kredytobiorców) w kwocie 78 231 zł 46 gr stanowiącą kwotę należności głównej
    po dokonaniu przewalutowania.
    Dodatkowo, zgodnie z § 5 ust. 1 umowy, bank wypłacił kredytobiorcom kwotę 35 000 zł,
    nie określając charakteru prawnego tej kwoty. Kwota świadczenia wynikającego z ugody
    została ustalona w drodze negocjacji. Punktem wyjścia było wyliczenie strat jakie ponieśli
    kredytobiorcy w wyniku zawarcia w umowie kredytowej zapisów abuzywnych. Charakter
    świadczenia jest pieniężny. Wypłacona kwota jest rekompensatą za straty, które zostały
    poniesione przez kredytobiorcę z tytułu zastosowania w umowie kredytowej zapisów
    abuzywnych, które doprowadziły do spłaty kredytu w dużo wyższej kwocie niż miałoby to
    miejsce gdyby umowa została skonstruowana zgodnie z prawem. Wysokość i zasady
    ustalania wskazanego świadczenia wynikały wyłącznie z zawartej ugody oraz
    poprzedzającej ją komunikacji i zostały ustalone wyłącznie wskutek dokonanych z
    Bankiem uzgodnień w oparciu o wzajemne ustępstwa, których celem było polubowne
    zakończenie sporu. Wysokość lub zasady ustalania wskazanego we wniosku świadczenia
    nie wynikały wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych.
    Świadczenie dotyczyło szkody rzeczywistej, która polegała na spłacie kredytu
    hipotecznego denominowanego we franku szwajcarskim, na podstawie umowy o kredyt
    zawierającej zapisy abuzywne w dużo wyższej kwocie (kwocie wyższej o około umorzoną
    należność powiększoną o kwotę odszkodowania) niż miałoby to miejsce gdyby umowa
    została skonstruowana zgodnie z prawem.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że w ugodzie nie stwierdzono wprost, że Bank
    stosował konkretne klauzule abuzywne, stwierdzono jedynie, że w przypadku
    podtrzymywania przez Panią powództwa Sąd może to stwierdzić w treści wydanego
    orzeczenia.
    W wyniku przewalutowania powstała nadpłata wpłaconych przez Panią kwot w ramach
    spłat kapitałowo-odsetkowych w wysokości odpowiadającej wypłaconym środkom. W
    treści ugody nie doprecyzowano jakim tytułem bank dokona zapłaty na rachunek
    kredytobiorców.
    Ugoda określa charakter wypłacanego świadczenia. W treści ugody strony ustaliły, że bank
    zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie Kredytobiorcy) w kwocie 78 231 zł 46 gr
    (§ 1 ust. 9 ugody). W odrębnym paragrafie 5 wpisano: Bank, w terminie 21 dni od daty
    podpisania Ugody, wypłaci Kredytobiorcom kwotę 35 000 zł na rachunek należący do ... o
    numerze ... prowadzony przez ....
    W Pani ocenie kwota, którą bank Pani wypłacił, stanowi zwrot części środków pieniężnych,
    którą wcześniej na mocy umowy finansowania kredytu hipotecznego, przekazała Pani na
    rzecz banku w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych. W przeliczeniu na polski złoty
    kwota udzielonego kredytu wynosiła 122 647 zł 60 gr, a na dzień wytoczenia pozwu
    zapłacona kwota wynosiła 156 687 zł 73 gr.
    W treści ugody nie został wpisany tytuł prawny do zwrotu wypłaconej przez Bank na Pani
    rzecz kwoty. W wyniku negocjacji ustaliła Pani za pośrednictwem pełnomocnika z
    bankiem, że kwota ta będzie wyliczona odpowiednio do kwot nadpłaconych przez Panią
    na skutek spłaty kredytu w walucie obcej (CHF), po przewalutowaniu na PLN.

    Z ugody zawartej z bankiem nie wynika, że kwota wypłacona przez bank stanowi
    dodatkową kwotę pieniężną wypłaconą w związku z Pani zobowiązaniem do odstąpienia
    od dalszych roszczeń związanych z umową kredytową.
    Kwota wypłacona przez Bank nie stanowi przysporzenia ponad kwoty uiszczane tytułem
    spłaty kredytu hipotecznego. Kwota ta mieści się w kwocie wpłacanej do banku tytułem
    spłaty zadłużenia na rzecz banku. Kwota zwrócona nie przekracza przy tym wydatków,
    jakie poniosła Pani na spłatę kapitału kredytu wraz z odsetkami. Kwota zawarta w pytaniu
    została ustalona w toku negocjacji przed zawarciem umowy i została obliczona jako
    nadpłata pomiędzy kwotą udzielonego kredytu, a spłaconymi ratami po przewalutowaniu
    na walutę PLN.
    Kwoty jakie zostały przez Panią wpłacone do banku w trakcie spłaty kredytu miały
    znaczenie dla ustalenia kwoty wypłaconej przez bank. W przeliczeniu na polski złoty kwota
    udzielonego kredytu wynosiła 122 647 zł 60 gr. Kwota umorzona to 78 231 zł 46 gr
    wyliczona z uwzględnieniem przewalutowania kredytu na walutę polską.
    Cytat z ugody: „§ 1 ust. 8 Po zmianie waluty zadłużenia na walutę polską, w wyniku
    przeprowadzonych negocjacji Strony uzgadniają, iż z uwzględnieniem § 1 ust. 5-7,
    pozostałe do spłaty zadłużenie Kredytobiorcy wobec Banku z tytułu Umowy, na dzień
    zawarcia Ugody wynosi 0,00 zł (słownie: zero 00/100 zł). Bank nie będzie zgłaszał roszczeń
    w stosunku do Kredytobiorcy w związku z Umową. Jednocześnie Bank odstępuje od
    naliczania odsetek bieżących należnych z tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony
    uznają, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został spłacony w całości”.
    Cytat z ugody: „§ 1 ust. 9 Bank zwalnia Kredytobiorcę z długu (umarza zadłużenie
    Kredytobiorcy) w kwocie 78 231 zł 46 gr stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia
    wskazaną w § 1 ust. 3, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8, a Kredytobiorca
    dokonane zwolnienie z długu przyjmuje. Na kwotę zwolnienia z długu składa się
    zadłużenie z następującego tytułu w poniższych wysokościach – kapitał: 78 091 zł 68 gr”.
    Na pytanie Organu o treści: „Kiedy została Pani wypłacona przez bank kwota, która jest
    objęta pytaniem?”, wskazała Pani, że kwota 35 000 zł została Jej wypłacona przez bank w
    dniu 10 października 2024 r.

## Pytanie

Czy kwota, którą otrzymała Pani z tytuły ugody sądowej z Bankiem może być zwolniona od
    podatku dochodowego od osób fizycznych, np. na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, może Pani skorzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Kwotę otrzymaną od Banku na podstawie rzeczonej
    ugody sądowej należy uznać za odszkodowanie za szkody poniesione na skutek spłacania
    kredytu frankowego w całości, na podstawie umowy o kredyt zawierającej zapisy
    abuzywne. Zgodnie z art. 21 ust. 1 lit. 3b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych: wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
    otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
    wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
    a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
      wyrządzono.
    Przepis wskazuje wyłącznie przesłanki negatywne do korzystania ze zwolnienia.
    Wypłacone odszkodowanie nie zostało otrzymane w związku z prowadzoną działalnością
    ani też nie dotyczy korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
    wyrządzono.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    · dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    · dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    · pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
    1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo
      w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją
      rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
    2) działalność wykonywana osobiście;
    3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
    4) działy specjalne produkcji rolnej;
    5) (uchylony)
    6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
      charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji
      rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na
      prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku
      związanych z działalnością gospodarczą;
    7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
      innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
    8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
    a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
    b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz
      prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
    c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
    d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;

      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
    9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank na Pani rzecz świadczenia pieniężnego
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.

    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała w uzupełnieniu wniosku – kwota, którą bank
    Pani wypłacił, stanowi zwrot części środków pieniężnych, którą wcześniej na mocy umowy
    finansowania kredytu hipotecznego, przekazała Pani na rzecz banku w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu. Jak
    Pani również wskazała, w wyniku przewalutowania powstała nadpłata wpłaconych przez
    Panią kwot w ramach spłat kapitałowo-odsetkowych w wysokości odpowiadającej
    wypłaconym środkom. Kwota ta mieści się w kwocie wpłacanej do banku tytułem spłaty
    zadłużenia na rzecz banku. Kwota zwrócona nie przekracza przy tym wydatków, jakie
    poniosła Pani na spłatę kapitału kredytu wraz z odsetkami.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku.
    Zatem, pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Natomiast zgodnie z przywołanym w pytaniu i własnym stanowisku art. 21 ust. 1 pkt 3b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wolne od podatku dochodowego są inne odszkodowania lub zadośćuczynienia
      otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym
      wyroku lub tej ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań lub zadośćuczynień:
        a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
        b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie
          wyrządzono.

    W związku z tym, że nie wystąpił u Pani przychód, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, który z kolei mógłby podlegać ewentualnemu
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie
    art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy wskazać,
    że powyższy przepis nie ma zastosowania w Pani sprawie.
    Wobec powyższego, Pani stanowisko, w którym wskazała Pani, że może Pani skorzystać ze
    zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 3b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania oraz
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w
    sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie
    stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Wskazać należy, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pani. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (drugiego kredytobiorcy).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.