Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.197.2025.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-16
Teza: Ustalenie, czy Spółka ma prawo do zastosowania w FY25
zaliczek uproszczonych, o których mowa w art. 25 ust. 6
Ustawy CIT w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego
w zeznaniu, za FY23, złożonym w roku poprzedzającym FY25,
tj. FY24.
Słowa kluczowe: podatek-podatek należny
zaliczka-zaliczka na podatek
zaliczka-zaliczka uproszczona
zeznania-zeznania podatkowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Zaliczki na podatek
dochodowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 19-ust. 1-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 6

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

15 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 2 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnili go Państwo 15 kwietnia 2025 r. oraz 14 maja 2025 r. – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”)
    prowadzi działalność głównie w zakresie związanym z (...). Rok podatkowy Wnioskodawcy
    jest tożsamy z rokiem kalendarzowym.
    Spółka w zeznaniu CIT-8 złożonym za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2023 r. do 31
    grudnia 2023 r. (dalej: „FY23”) wykazała dochód podatkowy ze źródeł innych niż zyski
    kapitałowe w kwocie (...) PLN.
    Spółka nie dokonała odliczeń od dochodu, dlatego kwota dochodu jest równa kwocie
    podstawy opodatkowania, stanowiącej podstawę obliczenia podatku należnego.
    Dochód spółki za FY23 podlegał opodatkowaniu stawką podatku 9%, o której mowa w art.
    19 ust. 1 pkt 2 Ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: „Ustawa CIT”). Stosowanie stawki 9% wynikało z faktu, iż, przychody osiągnięte w
    roku podatkowym nie przekroczyły wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej
    równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według średniego kursu euro ogłaszanego
    przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy roku podatkowego, w
    zaokrągleniu do 1000 zł.
    Przychody Spółki w FY23 wyniosły (...) PLN, co w przeliczeniu euro zgodnie z kursem z 2
    stycznia 2023 wynoszącego (...) PLN (EUR/PLN) odpowiadało równowartości przychodu na
    poziomie (...) EUR. W FY23 Spółka wpłacała zaliczki kwartalne.
    Na moment złożenia niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawca nie złożył zeznania CIT-8 za rok podatkowy trwający od 1 stycznia 2024 r.
    do 31 grudnia 2024 r. (dalej: „FY24”). W trakcie FY24, na etapie kalkulacji zaliczek
    kwartalnych, o których mowa w art. 25 ust. 1b Ustawy CIT na podatek CIT, Wnioskodawca
    wpłacał podatek za pierwszy, drugi i trzeci kwartał według stawki 9%, a za czwarty kwartał
    według stawki 19% ze względu na przekroczenie przychodu w trakcie FY24 wyrażonego w
    złotych kwocie odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro przeliczonej według
    średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy
    roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    Spółka także w roku trwającym od 1 stycznia 2025 r. do 31 grudnia 2025 r. (dalej: „FY25”)
    może uzyskać przychody, które przekroczą równowartość 2 000 000 euro przeliczonego
    według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień
    roboczy roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że w zeznaniach za rok 2022 oraz rok 2023
    spółka wykazywała podatek należny. Spółka w roku 2025 wpłaca zaliczki na podatek
    dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej, o której mowa w ast. 25 ust. 6
    Ustawy CIT.

## Pytanie

Czy Spółka ma prawo do zastosowania w FY25 zaliczek uproszczonych, o których mowa w
    art. 25 ust. 6 Ustawy CIT w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, za
    FY23, złożonym w roku poprzedzającym FY25, tj. FY24?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Spółka ma prawo do obliczania i wpłacania zaliczek uproszczonych w FY25 na podstawie
    zeznania złożonego w FY24 za FY23. Bez znaczenia pozostaje fakt, że w FY23 Spółka
    obliczała oraz wpłacała na rachunek Urzędu Skarbowego podatek dochodowy od osób
    prawnych na podstawie stawki podatku 9% wynikającej z art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 Ustawy CIT, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21,
    art. 22, art. 24a, art. 24d i art. 24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego
    zaliczki miesięczne w wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu
    osiągniętego od początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie
    miesiące.
    Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
    każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
    miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego miesiąca
    następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni miesiąc, jeżeli
    przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty podatku na
    zasadach określonych w art. 27 ust. 1 (art. 25 ust. 1a Ustawy CIT). Kwestię zaliczek
    uproszczonych na CIT reguluje art. 25 ust. 6 Ustawy CIT.
    Zgodnie z tym przepisem podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku
    podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w
    zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą
    wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z zeznania
    złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli również w tym
    roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe wpłaty zaliczek w
    uproszczonej formie.
    Mając na uwadze brzmienie przepisu, wskazuje on, że wysokość zaliczki w przypadku
    formy uproszczonej ustala się na podstawie zeznania podatkowego złożonego przez
    podatnika w roku poprzedzającym dany rok podatkowy. W przypadku Wnioskodawcy
    będzie to zeznanie za FY23 złożone w FY24, w odniesieniu do wysokości zaliczki
    uproszczonej na FY25.
    Przepis art. 25 ust. 6 Ustawy CIT wskazuje, że przypadku wyboru tej metody pod uwagę
    bierze się podatek należny. Ustawodawca nie wprowadził do przepisów Ustawy CIT
    uzależnienia prawa do stosowania zaliczek uproszczonych CIT od stosowanej stawki
    podatku CIT. Tym samym z przepisów wynika, że podatnicy mogą wpłacać zaliczki
    miesięczne w danym roku podatkowym w uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku
    należnego wykazanego w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku
    poprzedzającym dany rok podatkowy, niezależnie od stawki, z jakiej zastosowaniem ten
    podatek został obliczony.
    Potwierdza to m.in. interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 28
    marca 2024 r., nr. 0111-KDIB1-3.4010.99.2024.1.MBD, dotycząca wysokości zaliczki
    uproszczonej w sytuacji, w której podatnik korzysta z prawa do rozliczenia dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wg stawki 5% (IP Box) w odniesieniu do
    części dochodów:
    „(...) w celu wyliczania uproszczonych zaliczek na podatek CIT, powinni Państwo jako
    podatek należny - o którym mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT - przyjąć sumę podatku
    skalkulowanego według stawki 19%, jak i według stawki 5% (zgodnie z zasadami IP BOX)
    po uwzględnieniu wszystkich przysługujących jej ulg i odliczeń, wynikający z rocznego
    zeznania podatkowego CIT złożonego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w którym
    są stosowane zaliczki uproszczone (ew. w roku poprzedzającym o 2 lata rok podatkowy, w
    którym są stosowane zaliczki uproszczone, jeśli w roku poprzedzającym Spółka nie
    wykazałaby podatku należnego).”.

    Mając na uwadze powyższe w ocenie Wnioskodawcy ma on prawo do wpłacania zaliczek
    uproszczonych w FY25 w wysokości 1/12 kwoty podatku należnego obliczonego według
    stawki 9%, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT, wykazanego w zeznaniu CIT-8
    za FY23.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytanie przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    W myśl art. 25 ust. 1a ww. ustawy:
      Zaliczki miesięczne, o których mowa w ust. 1, podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia
      każdego miesiąca za miesiąc poprzedni, z zastrzeżeniem ust. 2a. Zaliczkę za ostatni
      miesiąc roku podatkowego podatnik wpłaca w terminie do 20 dnia pierwszego
      miesiąca następnego roku podatkowego. Podatnik nie wpłaca zaliczki za ostatni
      miesiąc, jeżeli przed upływem terminu do jej wpłaty złoży zeznanie i dokona zapłaty
      podatku na zasadach określonych w art. 27 ust. 1.
    Warunki i zasady dotyczące możliwości stosowania przez podatników uproszczonej formy
    wpłaty zaliczek miesięcznych regulują przepisy art. 25 ust. 6-10 ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 25 ust. 6 ustawy o CIT:
      Podatnicy mogą wpłacać zaliczki miesięczne w danym roku podatkowym w
      uproszczonej formie w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu,
      o którym mowa w art. 27 ust. 1, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
      podatkowy. Jeżeli w tym zeznaniu podatnicy nie wykazali podatku należnego, mogą
      wpłacać zaliczki miesięczne w wysokości 1/12 podatku należnego wynikającego z
      zeznania złożonego w roku poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata. Jeżeli
      również w tym roku podatnicy nie wykazali podatku należnego, nie są możliwe
      wpłaty zaliczek w uproszczonej formie.
    Z powyższego wynika zatem, że zaliczka ustalona w sposób uproszczony jest pochodną
    uprzednio wykazanego przychodu należnego za poprzedni rok podatkowy (ew. dwa lata
    wstecz). Wysokość ta jest stała i stanowi 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu
    podatkowym złożonym za poprzedni rok podatkowy i nie zależy od wysokości dochodu
    ustalonego (narastająco) od początku roku podatkowego, którego uproszczona forma
    wpłacania zaliczek ma dotyczyć i nie zależy od wysokości zaliczki na podatek dochodowy
    obliczonej za dany miesiąc.
    Na podstawie art. 25 ust. 7 ustawy o CIT:
      Podatnicy, którzy wybrali formę wpłacania zaliczek na zasadach określonych w ust. 6-
      6b, są obowiązani:
      1) (uchylony)
      2) stosować tę formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym;

      3) wpłacać zaliczki w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady
      wyrażone w tych przepisach;
      4) (uchylony)
      5) dokonać rozliczenia podatku za rok podatkowy zgodnie z art. 27.
    Zgodnie z art. 25 ust. 7a ww. ustawy:
      O wyborze formy wpłacania zaliczek według zasad, o których mowa w ust. 6-6b,
      podatnicy informują w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1, składanym za rok
      podatkowy, w którym wpłacali zaliczki w uproszczonej formie.
    Art. 27 ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu
      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest kwestia ustalenia, czy Spółka ma prawo do
    zastosowania w FY25 zaliczek uproszczonych, o których mowa w art. 25 ust. 6 Ustawy CIT
    w wysokości 1/12 podatku należnego wykazanego w zeznaniu, za FY23, złożonym w roku
    poprzedzającym FY25, tj. FY24.
    Wyjaśnić należy, że podatek dochodowy od osób prawnych odprowadzany jest
    zaliczkowo, co oznacza, że w trakcie roku podatkowego podatnik w każdym miesiącu
    (kwartale) obowiązany jest do zapłaty zaliczek na podatek. Ostateczne rozliczenie podatku
    następuje po zakończeniu roku podatkowego przy jednoczesnym zaliczeniu uiszczonych
    zaliczek na poczet zobowiązania podatkowego.
    W tym miejscu należy zauważyć, że podstawowy (domyślny) sposób ustalania zaliczek na
    podatek dochodowy został przewidziany w przywołanym wcześniej art. 25 ust. 1 ustawy o
    CIT, polegający na ustalaniu zaliczek rzeczywistych tj. obliczanych na podstawie dochodu
    do opodatkowania faktycznie uzyskanego od początku danego roku podatkowego. Tego
    sposobu odprowadzania zaliczek się nie wybiera, co oznacza, że jeśli podatnik nie
    wybierze innej formy wpłaty zaliczek, ma do niego zastosowanie właśnie ta metoda.
    Alternatywą dla zaliczek rzeczywistych, opłacanych kwartalnie lub miesięcznie, są zaliczki
    w formie uproszczonej.
    Zgodnie z zasadami wynikającymi z zacytowanych powyżej przepisów prawa
    podatkowego, podstawę wyliczenia uproszczonej zaliczki miesięcznej na podatek
    dochodowy stanowi podatek należny wykazany w zeznaniu o wysokości dochodu (straty)
    osiągniętego w roku podatkowym CIT-8, złożonym w roku poprzedzającym dany rok
    podatkowy, a jeżeli w tym zeznaniu podatnik nie wykazał podatku należnego, podatek
    należny wykazany w zeznaniu poprzedzającym dany rok podatkowy o dwa lata.
    Z uproszczonej formy wpłacania zaliczek nie mogą skorzystać więc podatnicy, którzy:
    - nie wykazali podatku należnego w żadnym z zeznań złożonych w ciągu 2 lat
      podatkowych, poprzedzających dany rok podatkowy albo
    - rozpoczęli działalność w danym lub poprzednim roku podatkowym.
    Z treści powołanego wcześniej art. 25 ust. 6 ustawy o CIT wynika zatem, że wysokość
    uproszczonych zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych podatnik powinien
    ustalić na podstawie złożonego zeznania CIT-8 w roku podatkowym poprzedzającym rok
    podatkowy, w którym chce skorzystać z uproszczonej formy, bądź za rok poprzedzający
    dany rok podatkowy o dwa lata (jeżeli w zeznaniu złożonym w roku podatkowym

    poprzedzającym rok podatkowy, w którym podatnik zamierza skorzystać z uproszczonej
    formy wpłacania zaliczek, podatnik nie wykazał podatku należnego).
    Zauważyć przy tym należy, że jak wynika z art. 25 ust. 7 ustawy o CIT decyzję o wyborze
    zaliczek, o których mowa w art. 25 ust. 6 ustawy o CIT, podejmuje podatnik i jeśli
    zdecyduje się na odprowadzenie zaliczek w sposób uproszczony, jest obowiązany
    stosować te formę wpłacania zaliczek w całym roku podatkowym, a także wpłacać zaliczki
    w terminach określonych w ust. 1a i 2a, uwzględniając zasady wyrażone w tych
    przepisach. Raz dokonany wybór wiąże podatnika do końca danego roku podatkowego.
    Zatem w trakcie roku podatkowego nie ma możliwości zmiany formy opłacania zaliczek.
    Z powyższego wynika, że aby można było uznać, że podatnik wybrał odprowadzanie
    zaliczek w sposób uproszczony, jego wybór powinien być potwierdzony wpłatami w
    terminie określonym w art. 25 ust. 1a ustawy o CIT, czyli do 20 dnia każdego miesiąca za
    miesiąc poprzedni.
    W rozpatrywanej sprawie wskazali Państwo, że w roku 2025 Spółka wpłaca zaliczki na
    podatek dochodowy od osób prawnych w formie uproszczonej, o której mowa w ast. 25
    ust. 6 Ustawy CIT.
    W świetle powyższego, skoro jak wynika z opisu sprawy Spółka wykazała podatek należny
    w zeznaniu za rok 2023, wybór uproszczonej formy wpłacania zaliczek został
    potwierdzony dokonanymi wpłatami to należy uznać, że Spółkę ma prawo stosowania
    zaliczek uproszczonych, o których mowa w art. 25 ust. 6 Ustawy CIT. Bez znaczenia na
    powyższe pozostaje fakt, że Spółka w 2023 roku obliczała oraz wpłacała na rachunek
    Urzędu Skarbowego podatek dochodowy od osób prawnych na podstawie stawki podatku
    9% wynikającej z art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT.
    Tym samym, należy się zgodzić z Państwa stanowiskiem, że Spółka ma prawo do
    wpłacania zaliczek uproszczonych w 2025 roku w wysokości 1/12 kwoty podatku
    należnego obliczonego według stawki 9%, o której mowa w art. 19 ust. 1 pkt 2 Ustawy CIT,
    wykazanego w zeznaniu CIT-8 za rok 2023.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanej przez Państwa interpretacji indywidualnej wskazać należy,
    że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego. Natomiast Organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost,
    ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.