Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-585/11/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-13
Teza: Czy usługi organizacji imprez, mogą korzystać z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% (zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług)?
Słowa kluczowe: opodatkowanie; stawka-stawki podatku; usługi-usługi gastronomiczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2011 r. (data wpływu 22 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kompleksowych usług organizacji przyjęć okolicznościowych oraz imprez gastronomicznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania kompleksowych usług organizacji przyjęć okolicznościowych oraz imprez gastronomicznych.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na prowadzeniu hotelu i restauracji. W restauracji, oprócz standardowej sprzedaży posiłków i napojów z obsługą kelnerską, świadczone są również usługi, polegające na organizacji imprez okolicznościowych.

Organizacja przyjęcia okolicznościowego typu: weselne, komunijne i urodzinowe, jubileusze – sprzedawana jako jedna kompleksowa usługa obejmująca:

*   przygotowanie posiłków zgodnie z wcześniej ustalonym menu, w skład którego wchodzą również napoje chłodzące, kawa herbata oraz napoje alkoholowe;
*   wynajem sali restauracyjnej na wyłączność;
*   dekorowanie wynajętej sali;
*   obsługę uroczystości, tj. podanie posiłków i obsługę kelnerską przez cały czas trwania uroczystości.

Organizacja imprez gastronomicznych typu zabawy karnawałowe, biesiady, andrzejki, bale sylwestrowe, na które sprzedawane są bilety wstępu obejmuje kompleksowo:

*   zapewnienie konsumpcji, zgodnie z wcześniej ustalonym menu, w skład którego wchodzą również napoje chłodzące, kawa, herbata oraz napoje alkoholowe;
*   dekorowanie sali restauracyjnej, w której odbywa się impreza;
*   oprawę muzyczną lub program artystyczno-rozrywkowy;,
*   obsługę kelnerską przez cały czas trwania imprezy.

Według Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi i zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 28 października 2008 r. imprezy te mieszczą się w grupowaniu PKWiU 56.10.11.0 – usługi przygotowania i podawania posiłków w restauracjach.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wyżej wymienione usługi organizacji imprez, mogą korzystać z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8% (zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług)?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy organizacji opisanych przyjęć okolicznościowych, bądź imprez gastronomicznych (zakwalifikowanych przez Ośrodek Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi do grupowania PKWiU 56.10.11.0 – usługi przygotowania i podawania posiłków w restauracjach), można korzystać z obniżonej stawki podatku VAT w wysokości 8%, zgodnie z zał. nr 1 do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 omawianej ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Na mocy, dodanego z dniem 1 stycznia 2011 r. przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476), przepisu art. 5a ustawy o podatku od towarów i usług, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże, zgodnie z art. 146a ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8% (…).

W załączniku nr 3 do ustawy pod poz. 183, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono usługi kulturalne i rozrywkowe – wyłącznie w zakresie wstępu do wesołych miasteczek, parków rozrywki, na dyskoteki, sale taneczne.

Natomiast pod poz. 186 załącznika nr 3, bez względu na symbol PKWiU, wymieniono pozostałe usługi związane z rekreacją – wyłącznie w zakresie wstępu.

Jak stanowi natomiast § 7 ust. 1 pkt 1 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73, poz. 392), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8 % dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia.

W załączniku nr 1 do ww. rozporządzenia, pod poz. 7 normodawca wymienił usługi związane z wyżywieniem (PKWiU ex 56), z wyłączeniem sprzedaży:

1.  napojów alkoholowych o zawartości alkoholu powyżej 1,2%,
2.  napojów alkoholowych będących mieszaniną piwa i napojów bezalkoholowych,
3.  w których zawartość alkoholu przekracza 0,5%,
4.  kawy i herbaty (wraz z dodatkami),
5.  napojów bezalkoholowych gazowanych,
6.  wód mineralnych,
7.  innych towarów w stanie nieprzetworzonym opodatkowanych stawką, o której mowa w art. 41 ust. 1 ustawy

W kontekście powyższego, zauważyć należy, że w systemie podatku VAT obowiązującym w Unii Europejskiej, stawki podatku są elementem podlegającym harmonizacji, jakkolwiek występują różnice w wysokości stawek stosowanych w różnych państwach członkowskich. Wysokość zarówno stawki podstawowej, jak i stawek obniżonych, stosowanych przez dane państwo członkowskie, musi się mieścić w przedziale określonym przez Dyrektywę Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 2006 Nr 347, str. 1). Stawki obniżone powinny być stosowane przez państwa członkowskie wyłącznie w przypadkach przewidzianych przez Dyrektywę, lub ewentualnie w drodze dozwolonych prawem unijnym derogacji (np. w wyniku uzyskania przez dane państwo członkowskie takiej możliwości na mocy traktatu o przystąpieniu do Unii Europejskiej).

Zgodnie z art. 96 Dyrektywy, państwa członkowskie stosują stawkę podstawową VAT, która jest określana przez każde państwo członkowskie jako procent podstawy opodatkowania i która jest jednakowa dla dostaw towarów i świadczenia usług.

Z kolei, na podstawie art. 1 Dyrektywy Rady 2010/88/UE z dnia 7 grudnia 2010 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE dotyczącą wspólnego systemu podatku od wartości dodanej w zakresie okresu obowiązywania minimalnej stawki podstawowej (Dz. Urz. UE. L 2010 Nr 326, str. 1), artykuł 97 dyrektywy 2006/112/WE otrzymał brzmienie: „od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2015 r. stawka podstawowa nie może być niższa niż 15%”.

W myśl art. 98 ust. 1 powołanej Dyrektywy, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie obniżone stawki podatku VAT.

Natomiast w świetle art. 98 ust. 2 Dyrektywy 112, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III (\`(...)\`).

W oparciu o przepisy Dyrektywy Rady 2009/47/WE z dnia 5 maja 2009 r. zmieniającej dyrektywę 2006/112/WE (Dz. Urz UE L 116, str. 18), w zakresie stawek obniżonych podatku od wartości dodanej, w pkt 3 załącznika III do Dyrektywy 2006/112/WE wprowadzono następujące zmiany – dodano punkt w brzmieniu „(12a) usługi restauracyjne i cateringowe, z możliwością wykluczenia dostawy napojów (alkoholowych lub bezalkoholowych)”.

Jak wskazuje pkt 3 postanowień wstępnych do Dyrektywy Rady 2009/47/WE, w odniesieniu do dostawy napojów alkoholowych lub bezalkoholowych w ramach usług restauracyjnych i cateringowych może być uzasadnione zapewnienie odmiennego traktowania tych napojów od traktowania przewidzianego w ramach dostawy środków spożywczych, właściwe jest wprowadzenie wyraźnego przepisu mówiącego, że dane państwo członkowskie może włączyć lub wykluczyć dostawę napojów alkoholowych lub bezalkoholowych przy stosowaniu stawki obniżonej do świadczenia usług restauracyjnych i cateringowych, o których mowa w załączniku III dyrektywy 2006/112/WE.

Powyższe, przesądza o możliwości odrębnego traktowania (stosowania odrębnej stawki podatku) na gruncie przepisów o podatku od wartości dodanej w odniesieniu do sprzedaży napojów alkoholowych lub bezalkoholowych, dokonywanej w ramach świadczonych usług restauracyjnych i cateringowych.

Polski prawodawca skorzystał ze wskazanej możliwości, wprowadzając powołane wcześniej wyłączenia do krajowego porządku prawnego.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Spółka prowadzi hotel i restaurację. W restauracji, oprócz standardowej sprzedaży posiłków i napojów z obsługą kelnerską, świadczone są również usługi, polegające na organizacji imprez okolicznościowych. Organizacja przyjęcia okolicznościowego typu przyjęcia weselne, komunijne i urodzinowe, jubileusze –obejmuje sprzedawane jako jedna kompleksowa usługa:

*   przygotowanie posiłków zgodnie z wcześniej ustalonym menu, w skład którego wchodzą również napoje chłodzące, kawa herbata oraz napoje alkoholowe;
*   wynajem sali restauracyjnej na wyłączność;
*   dekorowanie wynajętej sali;
*   obsługę uroczystości, tj. podanie posiłków i obsługę kelnerską przez cały czas trwania uroczystości.

Natomiast organizacja imprez gastronomicznych typu zabawy karnawałowe, biesiady, andrzejki, bale sylwestrowe, na które sprzedawane są bilety wstępu obejmuje kompleksowo:

*   zapewnienie konsumpcji, zgodnie z wcześniej ustalonym menu, w skład którego wchodzą również napoje chłodzące, kawa, herbata oraz napoje alkoholowe;
*   dekorowanie sali restauracyjnej, w której odbywa się impreza;
*   oprawę muzyczną lub program artystyczno-rozrywkowy;
*   obsługę kelnerską przez cały czas trwania imprezy.

Wskazane imprezy, według klasyfikacji Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, w oparciu o zasady metodyczne Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z dnia 28 października 2008 r., mieszczą się w grupowaniu PKWiU 56.10.11.0 – usługi przygotowania i podawania posiłków w restauracjach.

Biorąc pod uwagę powołane przepisy prawa, jak również przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe, stwierdzić należy, że w odniesieniu do usług, polegających na organizowaniu przez Spółkę przyjęć okolicznościowych typu przyjęcia weselne, komunijne i urodzinowe, jubileusze, należy zastosować obowiązującą od dnia 1 stycznia 2011 r. stawkę 8%. Przy czym wskazaną preferencją nie będą objęte dostarczane w ramach tej czynności dostarczane przez Spółkę w ramach tej kompleksowej usługi napoje chłodzące, kawa herbata oraz napoje alkoholowe, co wynika wprost z treści ww. § 7 ust. 1 pkt 1 obowiązującego od dnia 6 kwietnia 2011 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z zał. nr 1, poz. 7 do tego rozporządzenia. Okoliczności tej nie zmienia fakt, iż napoje te dostarczane są w ramach jednej kompleksowej usługi.

Powyższe należy odnieść także do świadczonych przez Spółkę usług, polegających na organizacji zabaw karnawałowych, biesiad, andrzejek, balów sylwestrowych, na które sprzedawane są bilety wstępu. Skoro bowiem zabawy te stanowią – jak wskazano we wniosku – „imprezy gastronomiczne”, sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 56.10.11.0 – usługi przygotowania i podawania posiłków w restauracjach, również w tym przypadku zastosowanie znajdzie powołany § 7 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług w zw. z zał. nr 1, poz. 7 do tego rozporządzenia, z uwzględnieniem ww. wyłączeń, mieszczących się w pkt 1-7 (zał. Nr 1, poz. 7).

Z powyższych względów stanowisko Wnioskodawcy uznano za nieprawidłowe.

Ponadto, podkreśla się, iż powołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649 ze zm.), z dniem 6 kwietnia 2011 r. utraciło moc powszechnie obowiązującą.

Końcowo, zaznacza się, iż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11), zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. Dlatego też interpretację wydano przy założeniu, ze opisane we wniosku czynności w zakresie organizowania przez Spółkę przyjęć okolicznościowych typu przyjęcia weselne, komunijne i urodzinowe, jubileusze, prawidłowo zostały zaklasyfikowane przez Wnioskodawcę, zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług z 2008 r.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.