Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.506.2025.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: banki
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 26 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismami z 10 czerwca 2025 r. (data wpływu 11 czerwca
    2025 r.) oraz z 25 lipca 2025 r. (data wpływu 28 lipca 2025 r.) – w odpowiedzi na wezwania.

    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu 22 lipca 2008 r. ... (dalej zwany: Kredytobiorca” lub „Wnioskodawca”), zawarł z
    Bankiem ..., którego następcą prawnym jest .... (dalej „Bank”) umowę kredytu
    hipotecznego w walucie wymienialnej nr ... (dalej: „Umowa”).
    Kredyt walutowy w całości został wykorzystany na finansowanie zakupu nieruchomości
    zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym położonym w ... przy ul. ... Kredyt
    walutowy został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na własności lokalu
    mieszkalnego opisanego powyżej.
    Łącznie Bank wypłacił w PLN tytułem Umowy kwotę ... zł stanowiącą równowartość ... CHF
    stosując kurs kupna obowiązujący w Banku w chwili uruchomienia transz kredytu.
    W związku z realizacją Umowy, od daty jej zawarcia do 15 stycznia 2024 r., Kredytobiorca
    uiścił na rzecz Banku kwotę ... zł.
    Różnica między kwotą wpłaconą na rzecz Banku z tytułu Umowy, a kwotą rzeczywiście
    wypłaconą przez Bank wyniosła ... zł, która odzwierciedlała rzeczywistą wysokość
    roszczenia Kredytobiorców z tytułu Umowy. Po złożeniu powództwa w Sądzie,
    kredytobiorca uiszczał raty kapitałowo-odsetkowe do momentu wydania postanowienia z
    dnia 31 maja 2024 r. przez Sąd Okręgowy w ..., w którym to udzielono zabezpieczenia
    poprzez wstrzymanie obowiązku dokonywania spłat.
    Pozwem z dnia 10 maja 2024 r. Kredytobiorca wniósł do Sądu Okręgowego w ... pozew o
    zapłatę kwoty ... zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia
    następnego po doręczeniu odpisu pozwu stronie przeciwnej do dnia zapłaty. W pozwie
    Kredytobiorca wskazywał na nieważność bezwzględną Umowy oraz niedozwolony
                      1charakter postanowień (art. 385 § 1 Kodeksu cywilnego), których usunięcie z Umowy
    skutkowało upadkiem (nieważnością) Umowy.
    Przedmiotem żądania pozwu w zakresie zapłaty był zwrot nienależnie uiszczonych rat
    kredytu oraz innych kosztów za okres od dnia zawarcia Umowy do dnia 15 stycznia 2024 r.
    Z ostrożności procesowej sformułowano również w pozwie roszczenie ewentualne (tzw.
    roszczenie o „odfrankowienie”) o zasądzenie kwoty ... zł wraz z odsetkami ustawowymi za
    opóźnienie od dnia następnego po doręczeniu odpisu pozwu stronie przeciwnej do dnia
    zapłaty, pobranej przez Bank nienależnie, tytułem rat kredytu, zawyżonych w wyniku
    bezpodstawnego ustalenia przez Bank salda kredytu w CHF, podczas gdy kredyt został
    wypłacony w złotych oraz w wyniku stosowania przez Bank niedozwolonej klauzuli dot.
    przeliczania rat kapitałowo-odsetkowych. Sąd Okręgowy w ... rozpoznawał sprawę, sygn.
    akt ... .

    Dążeniem Wnioskodawcy, wobec naruszenia przez Bank przepisów prawa, było
    odzyskanie nienależnie uiszczonych przez Kredytobiorcę kwot przewyższających kwotę
    wypłaconego kapitału kredytu.
    W toku procesu toczącego się przed Sądem Strony uzgodniły warunki ugody sądowej.
    Propozycję ugody z Bankiem należy traktować jako zwrot przez Bank środków, które w
    wyniku ugody zostaną uznane za nienależnie wpłacone do Banku tytułem kredytu i
    odsetek od kredytu oraz spowodują odstąpienie przez Kredytobiorcę od dochodzenia
    dalszych roszczeń wobec Banku z tytułu Umowy.
    W dniu 26 marca 2025 r. Strony zawarły ugodę sądową, w oparciu o którą zakończono
    spór dotyczący skuteczności poszczególnych postanowień umownych i całej Umowy (oraz
    jej ważności). Treść ugody stanowiła załącznik do protokołu z rozprawy. Zawarcie ugody
    skutkowało umorzeniem przez Sąd postępowania. Bank i Kredytobiorca zawarli ugodę w
    celu polubownego zakończenia sporu dotyczącego ważności oraz skuteczności Umowy
    lub niedozwolonego charakteru jej postanowień w zakresie waluty, wysokości i zasad
    spłaty wierzytelności kredytowej. Za podstawę ustalenia wysokości zadłużenia Strony
    przyjęły, iż kredyt udzielony na podstawie Umowy został rozliczony tak, jakby od daty
    zawarcia Umowy, tj. 22 lipca 2008 r., stanowił kredyt zlotowy udzielony na warunkach
    określonych w ugodzie.
    W pkt 2.1 ugody z Bankiem zawarte jest stwierdzenie, że strony dokonają rozliczenia w
    oparciu o założenie zmiany waluty zadłużenia określonej w Umowie na walutę polską. Na
    mocy ugody Bank zwrócił Kredytobiorcy poniższe kwoty, a także dokonał zwrotu kosztów
    procesu:
      a) koszty zastępstwa prawnego w wysokości 10 800 zł,
      b) połowę opłaty od pozwu w wysokości 500 zł.
    W pkt X ugody jest wzmianka o zestawieniu stanowiącym podstawę wyliczenia nadpłaty
    kwoty kredytu w zł na dzień 25 marca 2025 r. W pkt 3.2 ugody wskazano, że Bank w
    terminie miesiąca od daty zawarcia ugody wypłaci Kredytobiorcy kwotę dodatkową w
    wysokości ... zł, a także poinformował Kredytobiorcę, że w związku z wypłatą ww. kwoty
    powstaje po stronie Kredytobiorcy przychód, a na Banku ciąży wykonanie obowiązku
    informacyjnego (tj. sporządzenie PIT-11).
    W konsekwencji zawarcia ugody Bank zwrócił Kredytobiorcy łączną kwotę ... zł tytułem
    zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Kredytobiorca przekazał na
    rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu na podstawie Umowy. Ww. kwota
    została uzgodniona przez Strony w drodze negocjacji ugodowych, w toku których zarówno
    Bank, jak i Kredytobiorca dokonali wzajemnych ustępstw. Kwota, na którą składa się
    łączna suma wpłat dokonanych przez Kredytobiorcę na rzecz Banku z tytułu Umowy
    pomniejszona o łączny zwrot otrzymany z Banku nie jest niższa niż kwota uzyskanego

    przez Kredytobiorcę kapitału kredytu. Jak wskazano powyżej Kredytobiorca wpłacił na
    poczet Umowy co najmniej kwotę ... zł przewyższającą wypłaconą mu przez Bank kwotę
    kapitału.
    W uzupełnieniu wniosku złożonym 11 czerwca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że był
    jedynym kredytobiorcą.
    W umowie z bankiem w punkcie 3 jako cel zaciągnięcia kredytu wpisano „Kredyt
    przeznaczony jest na zakup nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym,
                    2jednorodzinnym o pow. ... m położonej w ... przy ul. ... (działka nr ... dla której Sąd
    Rejonowy w ... prowadzi księgę wieczystą nr ...) oraz na refinansowanie środków własnych”.
    Suma wpłat do banku rat kapitałowo-odsetkowych do dnia zawarcia ugody wyniosła ... zł
    plus odsetki ... zł.
    Zaciągnięty kredyt w całości został przeznaczony na zakup nieruchomości.
    Kredyt został udzielony przez ówczesny ... w ... z siedzibą w ..., który to bank na mocy fuzji
    został połączony z dzisiejszym .... .
    Celem inwestycji mieszkaniowej, na którą był zaciągnięty kredyt, było zaspokojenie
    potrzeb mieszkaniowych jednego gospodarstwa domowego składającego się z czterech
    osób.
    Zakupu nieruchomości dokonano dnia 24 lipca 2008 r., Wnioskodawca jest właścicielem
    tej nieruchomości na podstawie spisanego aktu notarialnego.
    Zaciągnięty kredyt hipoteczny w walucie wymiennej był kredytem mieszkaniowym na cele
    mieszkaniowe.
    W przeszłości Wnioskodawca nie korzystał z możliwości zaniechania poboru podatku
    dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym ani od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W uzupełnieniu wniosku złożonym 28 lipca 2025 r. Wnioskodawca wskazał, że do 16
    grudnia 2023 r. spłacił na rzecz Kredytodawcy kwotę ... zł tytułem rat kapitałowo-
    odsetkowych, ... zł tytułem ubezpieczenia pomostowego, prowizji oraz ... zł ubezpieczenia
    UNWW. Taki stan spłat został przedstawiony w pozwie złożonym 10 maja 2024 r.
    Wnioskodawca zaprzestał spłat rat kredytu w dniu 31 maja 2024 r., gdy zostało wydane
    postanowienie przez Sąd Okręgowy w ..., który udzielił zabezpieczenia poprzez
    wstrzymanie obowiązku spłat rat kapitałowo-odsetkowych w wykonaniu przedmiotowej
    umowy.

    Kwota ... zł odzwierciedla nadpłatę wynikającą z dokonywania spłat rat kapitałowo-
    odsetkowych. Na kwotę ... zł składają się spłaty rat kapitałowo-odsetkowych w
    wykonywaniu umowy kredytu.
    Jako, że ugoda dotycząca przedmiotowej umowy została podpisana 26 marca 2025 r., PIT-
    11 nie został wystawiony, jednakże informacja o jego wystawieniu widnieje w podpisanej
    ugodzie.

## Pytanie

Czy otrzymana przez Wnioskodawcę w wyniku ugody z Bankiem, tj. ..., łączna kwota ... zł
    stanowić będzie przychód i czy w związku z tym powstanie po Jego stronie obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie przepisów ustawy z dnia
    26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, łączna kwota zwróconych środków pieniężnych przez Bank na
    podstawie ugody w wysokości ... zł nie stanowi przychodu do opodatkowania.
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647; dalej: „u.p.d.o.f.”) wymienia źródła
    przychodów, z których przychód (dochód) podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Nienależne świadczenie w podanym rozumieniu, przyjętym w art. 410 w zw. z art. 405
    Kodeksu cywilnego, nie zostało wymienione jako odrębne źródło przychodów w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f.
    Mając na uwadze fakt, że w ugodzie nie została wskazana podstawa, na jakiej Bank
    zobowiązany jest do zwrotu na rzecz Wnioskodawcy (Kredytobiorcy) łącznej kwoty ... zł,
    kwota ta tym bardziej nie powinna podlegać opodatkowaniu, jako że zgodnie z treścią
    ugody Wnioskodawca (Kredytobiorca) ma otrzymać zwrot tego, co w czasie trwania
    Umowy było świadczone. Zwrot tego, co świadczono nie stanowi przychodu. Bank na
    podstawie Umowy udzielił kredytu na łączną kwotę ... zł. Tym samym Bank pobrał
    bezpodstawnie świadczenie nienależne w łącznej kwocie ... zł, a otrzymana w wyniku
    ugody kwota stanowi zwrot części kosztu poniesionego w związku z zawarciem z Bankiem
    Umowy. Otrzymanie zwrotu nie stanowi żadnej dodatkowej korzyści, a jedynie prowadzi
    do stanu rozliczeń, który jest zgodny z prawem, tj. stanowi następstwo pozbawienia
    Umowy jej abuzywnych postanowień. Kwota przekazana przez Bank na podstawie ugody
    nie spowoduje faktycznego przyrostu majątku Wnioskodawcy (Kredytobiorcy).

    Ponadto u.p.d.o.f. określa dochód jako nadwyżkę przychodów nad kosztami ich uzyskania
    (art. 9 ust. 2 u.p.d.o.f.). Przychód podatkowy warunkuje możliwość powstania dochodu
    podatkowego w tym znaczeniu, że dopóki nie powstał dochód podatkowy, otrzymanego
    zwrotu nie można traktować w kategorii przychodu podatkowego w rozumieniu ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 11 u.p.
    d.o.f., ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie Wnioskodawcy (Kredytobiorcy)
    żadne przysporzenie majątkowe.
    W uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 marca 2017 r., sygn. akt II
    FSK 164/15 wskazano, że: „(...) jak stanowi przepis art. 11 ust. 1 u.p.d.o.f., przychodami, z
    zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Przytoczona definicja przychodu wyprowadzona na podstawie tych przepisów
    ma charakter ogólny, a zatem będzie ona w użyciu wówczas, gdy zastosowania nie będą
    znajdować regulacje szczegółowe, inaczej opisujące danego rodzaju przychód. Należy
    również pamiętać, że przepisy art. 11 u.p.d.o.f. trzeba interpretować w powiązaniu z
    przepisami art. 10 oraz art. 12-20 u.p.d.o.f., co pozwala na ustalenie, czy dana kwota lub
    świadczenie przynależą do któregokolwiek ze źródeł przychodów podatkowych. Jeżeli nie
    będzie możliwe przyporządkowanie danego świadczenia do jakiegokolwiek źródła
    przychodu (w tym również do „innych źródeł przychodu” - art. 20 u.p.d.o.f.), to nie będzie
    ono mogło być uznane za przychód podatkowy, choćby nawet odpowiadało ogólnej
    definicji przychodu zawartej w przepisach art. 11 u.p.d.o.f. Mimo że nie wynika to wprost z
    art. 11 ust 1 u.p.d.o.f., za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia,
    które nie mają charakteru zwrotnego. Przychód jest bowiem w istocie określonym
    przyrostem majątkowym, a zatem jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny. Stąd
    też wszystkie kwoty otrzymywane „tytułem zwrotnym” nie są zaliczane do przychodów
    podatkowych. Podsumowując, zwrot otrzymanej kwoty tytułem bezpodstawnego
    wzbogacenia się na podstawie art. 405 i art. 410 Kodeksu cywilnego (nienależne
    świadczenie) nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 11
    ust. 1 oraz art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Dodatkowo Wnioskodawca wskazuje, że otrzymany
    kredyt na podstawie Umowy wypełnia przesłanki definicji zawartej w § 3 pkt 3
    rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. poz. 592 z późn. zm.) (dalej jako:
    „Rozporządzenie”), a kredyt był zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 u.p.d.o.f., tj. wydatki na własne cele mieszkaniowe – na finansowanie zakupu
    nieruchomości zabudowanej budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym”.
    Zgodnie z ugodą udzielony na mocy Umowy kredyt przewalutowano na kredyt
    złotówkowy. Jednocześnie nigdy wcześniej Wnioskodawca (Kredytobiorca) nie korzystał z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego.

    W myśl § 1 ust. 2 Rozporządzenia kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1,
    obejmują: kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału); odsetki, w tym odsetki
    skapitalizowane, i prowizje; oraz opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było
    niezbędne do zawarcia umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług
    dodatkowych, w szczególności ubezpieczeń.
    Zgodnie z § 1 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia zarządza się zaniechanie poboru podatku
    dochodowego od osób fizycznych od kwot: umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego, w przypadku gdy:
      a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniową
        oraz
      b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
        zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
        mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
        mieszkaniową.
    Jak wynika z uzasadnienia do Rozporządzenia za jego wydaniem stoi „szczególna potrzeba
    wyprowadzenia istotnej zachęty do zawierania przez kredytodawców i kredytobiorców
    ugód w celu restrukturyzacji tzw. kredytów frankowych, które ograniczą negatywne skutki
    wynikające ze zmiany kursu waluty szwajcarskiej na możliwość terminowej spłaty
    kredytów mieszkaniowych denominowanych w tej walucie przez polskich obywateli”.
    Jednocześnie w uzasadnieniu wskazano, że „nie bez znaczenia jest fakt, że część
    kredytobiorców toczy spory sądowe z bankami zarzucając abuzywność klauzul
    indeksacyjnych przy hipotecznych kredytach mieszkaniowych denominowanych lub
    indeksowanych do waluty obcej. Opodatkowanie umarzanych kredytobiorcom kwot w
    sytuacji, gdy dochodzą oni przed sądami nieważności zawartych przez nich umów
    (częściową lub całkowitej), czyli podważają zasadność wymagalności tych kwot, budziłoby
    zatem istotne kontrowersje”. Ponadto nie sposób nie zgodzić się, że „uzyskane przez
    kredytobiorców umorzenie kredytu będzie stanowiło dla tej grupy realną, wymiernie
    poprawiającą ją położenie korzyść, wyłącznie w sytuacji, jeśli działania instytucji
    finansowych zmierzające do ułatwienia spłaty zadłużenia kredytobiorcom spotkają się z
    synergiczną reakcją ze strony państwa”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.

    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
        się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a) działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b) niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także

      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym
    przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Na mocy art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art.
      52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    Skutki podatkowe zwrotu przez bank ustalonej kwoty
    Jak stanowi art. 917 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
      nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
      wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
      istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, zauważyć należy, że umowa ta może być zawarta wyłącznie w sytuacji, gdy
    między stronami stosunku prawnego istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku. Po drugie, celem zawarcia ugody jest uchylenie tej
    niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie, strony dążą do osiągnięcia celu przez
    wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym elementem ugody są wzajemne ustępstwa
    stron. W literaturze przedmiotu podkreśla się, że z ustępstwem mamy do czynienia, gdy
    ktoś rezygnuje z jakiegoś warunku, wymagania, zmniejsza swoje żądania czy też odstępuje
    od nich. Ustępstwa mogą polegać m.in. na zrzeczeniu się uprawnień czy też zarzutów,
    zaciąganiu zobowiązań, obniżeniu świadczenia itp.
    Zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną
    ugody. Oznacza to, że ugoda nie tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się
    do istniejącego stosunku prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym
    podstawę zawarcia ugody. W doktrynie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z
    którym kauzalność ugody przejawia się w określeniu zarzutów, którymi mogą się posłużyć
    strony po zawarciu ugody. Tak więc ugoda jest czynnością, realizowaną w drodze
    wzajemnych ustępstw stron, zmierzającą do uchylenia niepewności co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnienia ich wykonania albo uchylenia sporu
    istniejącego lub mogącego powstać.
    Z kolei instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).

    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na
      ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach
      określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w
      oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji
    podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pan wskazał we wniosku – Bank zwrócił Panu łączną kwotę
    ... zł tytułem zwrotu środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy przekazał Pan
    na rzecz Banku w ramach spłaty udzielonego kredytu na podstawie Umowy, kwota ... zł
    odzwierciedla nadpłatę wynikającą z dokonywania spłat rat kapitałowo-odsetkowych, na
    kwotę tę składają się spłaty rat kapitałowo-odsetkowych w wykonywaniu umowy kredytu,
    to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Pana przychodu. Czynność ta nie
    spowodowała uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana majątku.
    Otrzymana przez Pana kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacił
    Pan wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym, nie ma Pan obowiązku rozliczenia tych środków pieniężnych dla celów
    podatkowych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy podkreślić, że zakres przedmiotowy interpretacji przepisów prawa podatkowego
    wydawanej w trybie art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) wyznacza pytanie przedstawione przez
    wnioskodawcę we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. W związku z
    powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku
    (zapytania) Pana, tj. opodatkowania wypłaconej przez bank kwoty za podstawie
    zawartej ugody sądowej.

    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego
    lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie prowadzę
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku.
    Ponadto, w odniesieniu do wskazanej przez Pana w pytaniu kwoty wyjaśniam, że
    wydając interpretacje w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania
    się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Końcowo wskazuję, że wpłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej, opłata za
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl
    art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie
    określonym w art. 14f § 2a tej ustawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.