Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.493.2019.1.MT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-04
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania.
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 17 października 2019 r. (data wpływu drogą elektroniczną 18 października 2019 r.) uzupełniony pismem z dnia 29 października 2019 r. (data wpływu drogą elektroniczną 29 października 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 29 października 2019 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych w związku z realizacją projektu pn. „…”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina zamierza zrealizować następującą inwestycję pn.: „…”.

Gmina złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji zadania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 - 2020, Oś priorytetowa VIII: Infrastruktura dla usług użyteczności publicznej, działanie 8.6 Inwestycje na rzecz rozwoju lokalnego, Priorytet inwestycyjny 9.4 Inwestycje dokonywane w kontekście strategii na rzecz rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność.

Jedynym beneficjentem dofinansowania będzie Gmina.

Zadanie planowane do zrealizowania przewiduje utworzenie placu miejskiego w … w obrębie działek geodezyjnych nr 1, 2, 3 i 4 z przeznaczeniem m.in. do sprzedaży produktów tradycyjnych i pamiątek.

W związku z powyższym przedsięwzięcie zakłada ułożenie kostki brukowej betonowej gr. 6 i 8 cm na powierzchni odpowiednio: 332,1 m2 oraz 1271,0 m2. Do tego zadanie przewiduje wykonanie zieleńców o pow. 22,0 m2.

W celu zapewnienia wysokiej funkcjonalności placu i jego częstego wykorzystania przez społeczność lokalną w ramach projektu przewidziano również następujące elementy małej architektury:

*   ławki okrągłe zlokalizowane wokół projektowanych nasadzeń (4 szt.);
*   kosze na śmieci ze stali ocynkowanej w ilości 2 szt. (poj. 35-50 litrów);
*   pięciostanowiskowe stojaki na rowery ze stali ocynkowanej (2 szt.);
*   betonowy stół do gry w tenisa stołowego (1 szt.);
*   betonowy stół do gry w szachy (1 szt.);
*   betonowy stół do gry w piłkarzyki (1 szt.);
*   słup ogłoszeniowy.

Należy zauważyć, iż powierzchnia miejsca wyznaczonego do sprzedaży pamiątek i produktów tradycyjnych w projekcie zagospodarowania terenu nie jest większa jak 20% łącznej powierzchni placu. Nie przewiduje się wykonania stacjonarnych stanowisk do prowadzenia handlu, w związku z czym lokalni przedsiębiorcy będą wykorzystywali własną przenośną infrastrukturę.

W trakcie konsultacji społecznych przeprowadzonych w związku z opracowaniem Gminnego Programu Rewitalizacji wskazywano na potrzebę utworzenia miejsca w centrum …, gdzie lokalni producenci i rzemieślnicy mogliby prowadzić sprzedaż pamiątek, a także produktów tradycyjnych. Szczególnie chodziło o udostępnienie sporej przestrzeni na świeżym powietrzu, gdzie obok funkcji handlowo - usługowych możliwe byłoby organizowanie na przykład imprez i wydarzeń kulturalno - artystycznych. Takie rozwiązanie mogłoby zapewnić dostęp do większej grupy potencjalnych klientów.

Celem ogólnym projektu jest poprawa warunków do prowadzenia działalności gospodarczej oraz zapewnienie wyższego standardu życia mieszkańców gminy poprzez nadanie nowych i pożądanych ze społecznego punktu widzenia funkcji przestrzeni publicznej w mieście ….

Realizacja projektu będzie finansowana z dwóch źródeł. Z dotacji (95%), ze środków własnych Gminy (5%) zabezpieczonych w uchwałach budżetowych na rok dany rok. Dotacja nie będzie stanowiła dochodu Gminy. Będzie to - łącznie z wkładem Gminy - dochód wykonawcy wyłonionego w przetargu. Gmina nie osiąga korzyści finansowych w wyniku realizacji projektu i świadczenia usług w tym zakresie.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506) zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

*   pkt 15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;

*   pkt 17) wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej.

Realizacja projektu uzależniona jest od uzyskania dofinansowania w ramach RPO. W sytuacji w której Gmina nie otrzyma dofinansowania nie będzie realizowała całego przedsięwzięcia. Dotacja otrzymana z RPO jest przekazywana na pokrycie ogólnych kosztów inwestycji. W przypadku nieotrzymania dotacji, Gmina odstąpi od realizacji projektu w ogóle, a co za tym idzie nie doszłoby do dostawy towarów/usług.

Realizacja zadania w zakresie przedmiotowego projektu odbywać się będzie na mieniu będącym własnością gminny - zakres inwestycji objęty 23% stawką VAT.

W ww. wniosku o udzielenie dotacji, podatek VAT od inwestycji został ujęty jako koszt kwalifikowalny i wykazany do objęcia dotacją w zakresie robót budowlanych i pełnienia funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego (stawka VAT 23%).

Po zakończeniu inwestycji, infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu stanowić będzie własność Gminy. Nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Gmina wykonuje w ten sposób zadania własne z zakresu utrzymania obiektów gminnych i tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gminie przysługuje zwrot podatku naliczonego, związanego z wydatkami na realizację projektu pn. „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Gminie nie przysługuje zwrot naliczonego podatku VAT, gdyż podatek VAT, znajdujący się w kosztach inwestycji w zakresie zadania „…” oraz świadczenia usługi nadzoru inwestorskiego ujęty jest we wniosku o dofinansowanie projektu jako koszt kwalifikowalny i nie może być odzyskany. Gmina oświadczyła we wniosku o dofinansowanie, iż w przypadku otrzymania dofinansowania na realizację Projektu nie naruszy zakazu podwójnego finansowania oznaczającej niedozwolone zrefundowanie całkowite lub częściowe danego wydatku dwa razy ze środków publicznych (unijnych lub krajowych).

Podatek VAT poniesiony przy utworzeniu placu miejskiego nie będzie podlegał odliczeniu, ponieważ wybudowana infrastruktura nie będzie służyła czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT. Zmodernizowany plac miejski będzie wykorzystywany po upływie 5 lat od momentu rozliczenia projektu w taki sam sposób jak w okresie przed jego realizacją, czyli nie będzie wykorzystywany do czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Po zrealizowaniu projektu obszar placu miejskiego będzie ogólnodostępny, nie będzie przynosił żadnych wpływów do budżetu Gminy. Korzystanie z obiektu będzie ogólnodostępne i nieodpłatne.

Realizacja projektu będzie finansowana z dwóch źródeł. Z dotacji (95%) oraz ze środków własnych Gminy (5%).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506) zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

*   pkt 15) utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;

*   pkt 17) wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej Gmina realizując zadania własne wymienione powyżej po zrealizowanej inwestycji nie będzie wykorzystywać ich do wykonywania czynności opodatkowanych.

Zgodnie z art. 15 ust. 6 i art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2018 r. poz. 2174 z późn. zm.) nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Mając na względzie powyższe Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Gmina nie będzie mogła odzyskać podatku VAT, zatem podatek VAT realizowanej inwestycji jest kosztem kwalifikowalnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z powyższą regulacją z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

W świetle postanowień art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – stosownie do treści art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W myśl do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych. Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego (art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Z opisu sprawy przedstawionego w złożonym wniosku wynika, że Gmina jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Gmina zamierza zrealizować inwestycję pn.: „…”. Jedynym beneficjentem dofinansowania będzie Gmina. Zadanie planowane do zrealizowania przewiduje utworzenie placu miejskiego z przeznaczeniem m.in. do sprzedaży produktów tradycyjnych i pamiątek. Celem ogólnym projektu jest poprawa warunków do prowadzenia działalności gospodarczej oraz zapewnienie wyższego standardu życia mieszkańców Gminy poprzez nadanie nowych i pożądanych ze społecznego punktu widzenia funkcji przestrzeni publicznej. Dotacja nie będzie stanowiła dochodu Gminy. Będzie to - łącznie z wkładem Gminy - dochód wykonawcy wyłonionego w przetargu. Gmina nie osiąga korzyści finansowych w wyniku realizacji projektu i świadczenia usług w tym zakresie. Realizacja projektu uzależniona jest od uzyskania dofinansowania w ramach RPO, w sytuacji gdy Gmina nie otrzyma dofinansowania nie będzie realizowała całego przedsięwzięcia. Dotacja otrzymana z RPO jest przekazywana na pokrycie ogólnych kosztów inwestycji. Po zakończeniu inwestycji, infrastruktura powstała w wyniku realizacji projektu stanowić będzie własność Gminy i nie będzie wykorzystywana do czynności opodatkowanych. Gmina wykonuje zadania własne z zakresu utrzymania obiektów gminnych i tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych w związku z realizacją ww. projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest m.in. tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia podatku naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ - jak wynika z opisu sprawy - Wnioskodawca nie prowadzi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Zatem, poniesione wydatki na ww. projekt nie będą miały związku z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Podsumowując, w analizowanym przypadku nie będą spełnione przesłanki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT i warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. wydatki związane z realizacją projektu „…” nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie Organ informuje, że organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości dotyczących możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług związanego z realizacją inwestycji do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy w analizowanej sprawie podatek VAT powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Stosownie do § 2 ww. artykułu przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.