Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.452.2025.2.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-18
Teza: Podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaż
niezabudowanej działki oraz braku zastosowania zwolnienia z
opodatkowania dla dostawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
opodatkowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 15 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii podlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej sprzedaż działki nr (...) oraz braku
    zastosowania zwolnienia z opodatkowania dla tej dostawy. Uzupełnili go Państwo pismem
    z 14 sierpnia 2025 r. (wpływ 14 sierpnia 2025 r.) - w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Powiat jest podatnikiem podatku VAT.
    Planowana sprzedaż nieruchomości będzie dokonywana przez Starostę reprezentującego
    Skarb Państwa. Starosta został wybrany przez Radę Powiatu. Wybór Starosty uchwalono
    Uchwałą Rady Powiatu nr (...). Starosta wykonujący zadania z zakresu administracji
    rządowej jest uprawniony do reprezentowania Skarbu Państwa zgodnie z art. 11 i art. 23
    ustawy z 21.08.1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
    Starosta reprezentujący Skarb Państwa planuje sprzedaż w trybie art. 37 ust. 1 ustawy z
    dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U.z 2024 poz. 1145 ze zm.)
    nieruchomości niezabudowanej położonej w obrębie (...), oznaczonej w ewidencji jako
    działka nr (...) o pow. (...) ha, figurująca w księdze wieczystej (...).
    Działka będzie zbyta w trybie art. 37 ust. 1 ustawy, na rzecz osoby ustalonej jako jej
    nabywca w wyniku rozstrzygnięcia przetargu.
    Przedmiotowa działka w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego położona
    jest na obszarze oznaczonym symbolem 3U-P teren usług lub produkcji oraz w
    nieznacznym obszarze 15KR teren komunikacji drogi wewnętrznej. Na działce wyznaczone
    są linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.
    Nieruchomość została nabyta na własność Skarbu Państwa na podst. Decyzji Starosty Nr
    (...) z dnia (...) r. stwierdzającej nieodpłatne nabycie z mocy prawa z dniem (...) r. mienia
    wykreślonego z Krajowego Rejestru Sądowego.
    Niezabudowana działka nr (...) nie była wydzierżawiana i nie była wynajmowana.
    Skarb Państwa od chwili jej nabycia nie pobierał z niej żadnych pożytków. Działka
    przedmiotowa nie była wykorzystywana do działalności zwolnionej czy opodatkowanej.
    Przez Skarb Państwa nie była wykorzystywana do żadnej działalności. Dokonującemu
    dostawy nie przysługiwało z tytułu nabycia prawo do obniżenia podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego. Nie dokonywano żadnych nakładów na przedmiotową działkę.
    W związku z powyższym działka nr (...) została przeznaczona do sprzedaży za zgodą
    Wojewody.
    W uzupełnieniu wniosku wyjaśnili Państwo, że:
    1. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla działki nr (...), w części
      oznaczonej symbolem 15KR (teren komunikacji drogi wewnętrznej), w którym
      podstawową funkcją jest teren komunikacji drogowej wewnętrznej, gdzie dopuszcza
      się budowę dróg tj. budowli i liniowych obiektów budowlanych - jako użytkowanie
      dodatkowe ustalono możliwość:
      sytuowania dodatkowych elementów infrastruktury transportowej i technicznej, w
      tym budowy ścieżek rowerowych i miejsc postojowych.
      Wobec powyższego istnieje na tej części możliwość zabudowy dróg , parkingów,
      ścieżek rowerowych, stanowiących budowle i liniowe obiekty budowlane.

    2. Wymieniony we wniosku nr działki (...), która nie była wydzierżawiana i nie była
      wynajmowana, jest omyłką pisarską. Powinno być nr (...).
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Czy planowana sprzedaż działki nr (...) będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wyjaśnili Państwo, że przedmiotem Państwa wniosku
    jest wątpliwość dotycząca przyszłej sprzedaży działki nr (...) związana z zastosowania
    zwolnienia z opodatkowania dla dostawy towarów. Powiat, jak Państwo wskazaliście w
    swoim stanowisku jest podatnikiem podatku VAT, a realizowane przez Państwa odpłatne
    dostawy towarów i usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem wnioskodawcy planowana sprzedaż nieruchomości niezabudowanej, oznaczonej
    jako działka nr (...) położona w obrębie (...), będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    VAT na podst. art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlega odpłatna dostawa towarów i usług.
    Nieruchomość spełnia definicję towaru, sprzedaż nieruchomości to odpłatna dostawa
    towarów i usług. Powiat jest podatnikiem podatku od towarów i usług, a realizowane
    odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 9 zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych,
    innych niż tereny budowlane.
    Tereny budowlane to grunty zabudowane lub przeznaczone pod zabudowę w
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Przedmiotowa działka jest niezabudowana ale jej przeznaczenie w planie (teren usług lub
    produkcji oraz teren komunikacji) świadczy o możliwości jej zabudowy i spełnieniu definicji
    terenów budowlanych.
    W terenie usług lub produkcji dopuszczalna jest zabudowa związana z przeznaczeniem.
    Na nieznacznym terenie w działce nr (...) przeznaczonym pod teren komunikacji drogowej
    również dopuszczalna jest budowa dróg , ścieżek rowerowych i miejsc postojowych.
    Zatem planowana jej sprzedaż nie będzie korzystać ze zwolnienia na podst. art. 43 ust. 1
    pkt 9.
    Działka od chwili nabycia na własność Skarbu Państwa nie była wykorzystywana do
    działalności zwolnionej od podatku VAT. Z tytułu jej nabycia (nieodpłatne nabycie) nie
    przysługiwało Skarbowi Państwa prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, a zatem zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie
    znajdzie również zastosowania do zbycia przedmiotowej działki.
    Wobec powyższego, sprzedaż przedmiotowej działki będzie stanowić czynność
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1,
    która nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podst. art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2
    ustawy.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.) zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy:
      Sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższych przepisów wynika, że zbycie nieruchomości, traktowane jest jako czynność
    odpłatnej dostawy towarów i na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są
    podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które
    mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów
    cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy)
    czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany
    (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych) - tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter
    działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem w celu określenia sposobu traktowania w systemie VAT każdej konkretnej
    czynności wykonywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego, należy w pierwszej
    kolejności ocenić, czy czynność ta stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o
    VAT. Dopiero w przypadku uznania, że wykonywana czynność nosi znamiona działalności
    gospodarczej należy zbadać, czy w odniesieniu do tej czynności ma zastosowanie
    wyłączenie, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy.

    Z opisu sprawy wynika, że planują Państwo sprzedaż nieruchomości stanowiącej
    niezabudowaną działkę nr (...), która została nabyta na własność Skarbu Państwa na
    podstawie Decyzji Starosty stwierdzającej nieodpłatne nabycie z mocy prawa mienia
    wykreślonego z Krajowego Rejestru Sądowego.
    Przedmiotowa działka nie była wydzierżawiana i nie była wynajmowana.
    Skarb Państwa od chwili nabycia działki nr (...) nie pobierał z niej żadnych pożytków, nie
    była również wykorzystywana do działalności zwolnionej czy opodatkowanej.
    Państwa wątpliwości dotyczą podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT planowanej
    sprzedaż działki nr (...) oraz zastosowania zwolnienia z opodatkowania dla dostawy
    towarów.
    Należy zauważyć, że dostawa przez Państwa wskazanej we wniosku nieruchomości będzie
    niewątpliwie czynnością cywilnoprawną (nie publicznoprawną), nie będzie wykonywana w
    ramach zadań publicznych. W odniesieniu do ww. dostawy działki nr (...) nie będą Państwo
    działali jako organ władzy publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując
    odpłatnego zbycia działki objętej wnioskiem będą Państwo działali jako podatnik w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą opodatkowaną
    podatkiem VAT. Wobec tego powyższa czynność w świetle ustawy będzie traktowana jako
    odpłatna dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    zgodnie z art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku,
    albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla
    dostawy nieruchomości niezabudowanych spełniających określone w tych przepisach
    warunki.
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    W świetle art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych rozumie się przez
      to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że w przypadku dostawy nieruchomości gruntowych niezabudowanych
    opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny budowlane (przeznaczone
    pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących
    gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod zabudowę - są zwolnione od
    podatku VAT.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem

      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl zapisów art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Stosownie zaś do art. 15 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym:
      W planie miejscowym, określa się obowiązkowo przeznaczenie terenów oraz linie
      rozgraniczające tereny o rożnym przeznaczeniu lub różnych zasadach
      gospodarowania.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    Zatem także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści ww. orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    Z powyższego wynika, że ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku jego braku o wydane decyzje o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    Zauważyć w tym miejscu należy, że analiza ustawy o podatku od towarów i usług wskazuje
    jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów, jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Z opisu sprawy wynika, że działka nr (...) zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
    przestrzennego położona jest na obszarze oznaczonym symbolem 3U-P teren usług lub
    produkcji oraz w nieznacznym obszarze 15KR teren komunikacji drogi wewnętrznej. Na
    działce wyznaczone są linie rozgraniczające tereny o różnym przeznaczeniu.
    Doprecyzowali Państwo w uzupełnieniu opisu zdarzenia przyszłego, że w MPZP dla działki
    nr (...), w części oznaczonej symbolem 15KR (teren komunikacji drogi wewnętrznej), w
    którym podstawową funkcją jest teren komunikacji drogowej wewnętrznej, gdzie

    dopuszcza się budowę dróg tj. budowli i liniowych obiektów budowlanych - jako
    użytkowanie dodatkowe ustalono możliwość sytuowania dodatkowych elementów
    infrastruktury transportowej i technicznej, w tym budowy ścieżek rowerowych i miejsc
    postojowych. Wobec czego istnieje na tej części możliwość zabudowy dróg, parkingów,
    ścieżek rowerowych, stanowiących budowle i liniowe obiekty budowlane.
    Wobec powyższego należy wskazać, że ww. działka nr (...) spełnia definicję terenów
    budowlanych w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy. Zatem jej sprzedaż nie będzie mogła
    korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Ponadto, jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze
    zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy, gdy podatnik nie ma prawa do
    odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami
    dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku
    (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku
    w poprzedniej fazie obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała
    opodatkowaniu (por. wyrok TSUE z 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse
    A/S) oraz gdy podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia
    tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać
    dostawa towarów, w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z
    powodów innych niż ściśle określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym,
    przepis art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy
    nabyciu towaru VAT w ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z
    brakiem prawa do odliczenia VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy nie
    może mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży,
    w wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Jak Państwo wskazali w opisie sprawy, nieruchomość została nabyta na własność Skarbu
    Państwa na podstawie Decyzji Starosty stwierdzającej nieodpłatne nabycie z mocy prawa
    mienia wykreślonego z Krajowego Rejestru Sądowego.
    Dokonującemu dostawy nie przysługiwało z tytułu nabycia prawo do obniżenia podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego. Ponadto wskazali Państwo, że działka nr (...) nie
    była wykorzystywana do działalności zwolnionej. Zatem, z uwagi na niespełnienie
    warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, sprzedaż działki nr (...) nie będzie
    korzystała również ze zwolnienia na podstawie tego przepisu.
    W konsekwencji, sprzedaż działki nr (...) będzie stanowiła czynność opodatkowaną
    podatkiem VAT, niekorzystającą ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    2 i pkt 9 ustawy.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem
    faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    w opisie sprawy, udzielona odpowiedź straci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz.
    111, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.