Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.81.2025.1.DKG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia, udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę w X, nie będzie rodziło dla Wnioskodawcy jakiekolwiek skutki podatkowe na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, w szczególności, nie będzie skutkowało po stronie Wnioskodawcy powstaniem przychodu podlegającemu opodatkowaniu.
Słowa kluczowe: przychód-powstanie przychodu; udział-umorzenie udziałów; wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące przychodu-Zwrócone udziały lub wkłady w spółdzielni, umorzenie udziałów (akcji) w spółce
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z dnia 15 stycznia 2025 r., nadany za
    pośrednictwem Poczty Polskiej 19 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy
    dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia udziałów posiadanych przez Wnioskodawcę w
    X, będzie rodziło dla Wnioskodawcy jakiekolwiek skutki podatkowe na gruncie podatku
    dochodowego od osób prawnych, w szczególności, czy będzie skutkowało po stronie
    Wnioskodawcy powstaniem przychodu podlegającemu opodatkowaniu.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Y spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej także jako Wnioskodawca lub (...))
    posiada 1% udziałów w spółce X spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako (...)).
    W spółce X jest dwóch wspólników. Drugi ze wspólników, Pan A.A. - osoba fizyczna (dalej
    jako Wspólnik II), posiada 99% udziałów w X. Kapitał zakładowy X wynosi 1 000 000.00
    złotych.
    Udziałowcami Y jest Wspólnik II (90% udziałów) oraz Pan B.B. (10% udziałów).
    Planowane jest dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia wszystkich udziałów jakie Y
    (Wnioskodawca) posiada w X (co stanowi 1% wszystkich udziałów X) o łącznej wartości
    nominalnej 10 000 złotych. Ma to się odbyć w ten sposób, że X nabędzie od Y posiadane
    przez nią udziały, a następnie dokona ich umorzenia. Umorzenie dokonane zostanie
    nieodpłatnie, tj. zgodnie z art. 199 § 3 Kodeksu spółek handlowych, tj. Dz. U. z 2024. poz.
    18 (dalej jako KSH) za zgodą Y bez wypłaty wynagrodzenia na rzecz Y.
    W konsekwencji planowanych działań, kapitał zakładowy spółki X nie zostanie obniżony.
    Wszystkie podmioty, tj. Wspólnik II Y oraz X mają rezydencję podatkową na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w wyniku czego podlegają nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu w zakresie odpowiednio podatku dochodowego od osób fizycznych oraz
    podatku dochodowego od osób prawnych.

## Pytanie

Czy dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia, udziałów posiadanych przez
    Wnioskodawcę w X, będzie rodziło dla Wnioskodawcy jakiekolwiek skutki podatkowe na
    gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, w szczególności, czy będzie
    skutkowało po stronie Wnioskodawcy powstaniem przychodu podlegającemu
    opodatkowaniu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia, udziałów
    posiadanych przez Wnioskodawcę w X, będzie neutralne podatkowo dla Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. Dz. U. z 2023
    r. poz. 2805 ze zm. (dalej: „ustawa o CIT”), przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych
    oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa
    w art. 21, art. 22 i art. 24b przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Natomiast, w myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem ze źródła przychodów, z
    zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest
    nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów
    przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
    Łączna wykładnia ww. przepisów prowadzi do wniosku, że opodatkowanie podatkiem
    dochodowym od osób prawnych wystąpi w stosunku do tych kategorii, które zgodnie z
    cytowaną ustawą o CIT, stanowią odpowiednio dochód albo przychód. Zatem, jeśli
    określonej kategorii nie można, zgodnie z ustawą podatkową, uznać ani za przychód, ani

    też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób prawnych.
    Przychody ze zbycia udziałów dokonanego celem ich dobrowolnego umorzenia u
    wspólnika będącego podatnikiem podatku CIT są co do zasady kwalifikowane do
    przychodów z zysków kapitałowych, co wynika z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT.
    Zgodnie bowiem z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT, za przychody z zysków
    kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt 1 i 2 przychody z udziału w osobie
    prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3 w tym przychody ze zbycia udziału, w
    tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia.
    W omawianym przypadku Wnioskodawca (zbywający posiadane udziały bez
    wynagrodzenia, w celu ich umorzenia) nie uzyska jednak żadnego przychodu, bowiem
    umorzenie ma nastąpić bez wynagrodzenia. Reasumując, w wyniku zbycia przez Y
    (Wnioskodawcę) udziałów w X w celu ich dobrowolnego umorzenia bez wynagrodzenia (na
    podstawie art. 199 § 3 Ksh), po stronie Y (Wnioskodawcy) nie powstanie przychód
    podlegający opodatkowaniu CIT.
    Przedstawione przez Wnioskodawcę stanowisko zostało potwierdzone między innymi w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 września 2024 r.,
    znak: 0111-KDIB2-1.4010.489.2024.1.AG. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 2
    grudnia 2016 r., znak: 2461-IBPB-1-3.4510.802.2016.2.APO oraz Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z 25 stycznia 2021 r. znak: 0111-KDIB1-1.4010.502.2020.1.BS.
    Zdaniem Wnioskodawcy, brak przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy z tytułu
    zbycia udziałów celem ich umorzenia bez wynagrodzenia, ma bezpośrednie
    odzwierciedlenie w braku możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów w
    wysokości odpowiadającej wydatkom poniesionym na ich nabycie (art. 16 ust. 1 pkt 8
    ustawy o CIT).
    Zgodnie z tym przepisem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na
    objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
    wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia
    tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu
    wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia
    tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust 7e.
    Przepis ten pośrednio zatem potwierdza, że zbycie udziałów celem ich umorzenia - bez
    wynagrodzenia będzie więc dla Y (Wnioskodawcy) neutralne podatkowo.
    Podsumowując powyższe, zdaniem Wnioskodawcy dobrowolne umorzenie bez
    wynagrodzenia udziałów posiadanych przez niego w X nie będzie rodziło po jego stronie
    jakichkolwiek skutków podatkowych. W szczególności przedmiotowe umorzenie udziałów
    nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy przychodu podlegającego
    opodatkowaniu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady umarzania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością uregulowane
    zostały w art. 199 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U.
    z 2022 r. poz. 1467 ze zm., dalej: „Ksh”).
    Zgodnie z art. 199 § 1 tej ustawy:
    Udział może być umorzony jedynie po wpisie spółki do rejestru i tylko w przypadku, gdy
    umowa spółki tak stanowi. Udział może być umorzony za zgodą wspólnika w drodze
    nabycia udziału przez spółkę (umorzenie dobrowolne) albo bez zgody wspólnika

    (umorzenie przymusowe). Przesłanki i tryb przymusowego umorzenia określa umowa
    spółki.
    Jak wynika z powyższego przepisu, spółka umarzająca udziały nabywa udziały celem ich
    umorzenia, tzn. ich prawnego unicestwienia. Prawne unicestwienie udziałów polega na
    wygaśnięciu wszelkich praw, zarówno o charakterze majątkowym, jak i korporacyjnym
    wynikających z umarzanych udziałów.
    Stosownie do art. 199 § 2 ww. ustawy:
    Umorzenie udziału wymaga uchwały zgromadzenia wspólników, która powinna określać w
    szczególności podstawę prawną umorzenia i wysokość wynagrodzenia przysługującego
    wspólnikowi za umorzony udział. Wynagrodzenie to, w przypadku umorzenia
    przymusowego, nie może być niższe od wartości przypadających na udział aktywów netto,
    wykazanych w sprawozdaniu finansowym za ostatni rok obrotowy, pomniejszonych o
    kwotę przeznaczoną do podziału między wspólników. W przypadku umorzenia
    przymusowego uchwała powinna zawierać również uzasadnienie.
    W myśl art. 199 § 3 cyt. ustawy:
    Za zgodą wspólnika umorzenie udziału może nastąpić bez wynagrodzenia.
    Zgodnie z Ksh wyróżnić zatem można trzy sposoby umarzania udziałów:
      1. umorzenie dobrowolne – w którym wspólnik musi wyrazić zgodę na umorzenie
        posiadanych przez niego udziałów; dochodzi do niego w drodze wykupu przez
        spółkę udziałów i ich umorzenia;
      2. umorzenie przymusowe – niezależne od zgody wspólnika, zgodnie z przesłankami
        określonymi w umowie spółki, które umożliwiają podjęcie stosownej uchwały o
        umorzeniu;
      3. umorzenie automatyczne (warunkowe) – w konstrukcji podobne do umorzenia
        przymusowego; dochodzi do skutku w razie ziszczenia się określonych w umowie
        spółki zdarzeń, z tym, że nie jest wymagana uchwała o umorzeniu.
    Biorąc powyższe po uwagę wskazać należy, że umarzanie udziałów, co do zasady odbywa
    się za wynagrodzeniem. Jednak w ramach umorzenia dobrowolnego dopuszcza się także
    umorzenie nieodpłatne. W takiej sytuacji dochodzi najpierw do zbycia tych udziałów przez
    udziałowca i nabycie ich przez spółkę, a dopiero w drugiej kolejności do ich umorzenia
    przez spółkę w przyszłości. Zatem, w przypadku umorzenia dobrowolnego dochodzi do
    nabycia udziałów przez spółkę i odrębnie ich umorzenia – w dwóch etapach działań.
    Przechodząc na płaszczyznę prawa podatkowego, należy stwierdzić, że przychody z
    umorzenia udziałów zaliczane są do przychodów z zysków kapitałowych na podstawie art.
    7b ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
    Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
    prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
    uzyskane z tego udziału, w tym przychody z umorzenia udziału (akcji) lub ze zmniejszenia
    ich wartości.
    Natomiast zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o CIT,
    za przychody z zysków kapitałowych uważa się inne, niż określone w pkt 1 i 2, przychody z
    udziału (akcji) w osobie prawnej lub spółce, o której mowa w art. 1 ust. 3, w tym przychody
    ze zbycia udziału (akcji), w tym ze zbycia dokonanego celem ich umorzenia.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:

    Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł
    przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem
    opodatkowania jest przychód.
    Natomiast zgodnie z art. 7 ust. 2 zd. 1 tej ustawy:
    Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art.
    24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
    Z cytowanych wyżej przepisów ustawy o CIT wynika, że dochód podatkowy stanowi
    różnicę pomiędzy osiągniętym przychodem a kosztami jego uzyskania. Co istotne, dochód
    podatkowy ustalany jest wyłącznie na podstawie przepisów prawa podatkowego. Wpływ
    na wysokość dochodu podatkowego mają bowiem tylko wymienione w ustawie przychody
    i koszty uzyskania przychodów, zasady przypisywania ich do danego roku podatkowego
    oraz przewidziane w tej ustawie zwolnienia i ulgi podatkowe.
    Wskazać zatem należy, że opodatkowanie podatkiem dochodowym od osób prawnych
    wystąpi w stosunku do tych kategorii, które zgodnie z ustawą o CIT, stanowią
    odpowiednio dochód albo przychód. W konsekwencji, jeśli określonej kategorii nie można
    uznać za przychód ani też za dochód podatkowy, to kategoria ta nie będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    nabędzie od Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiadane przez nią udziały, a
    następnie dokona ich umorzenia za obopólną zgodą, bez wypłaty wynagrodzenia.
    Umorzenie zostanie przeprowadzone zgodnie z art. 199 § 3 Ksh. W konsekwencji
    planowanych działań, kapitał zakładowy Spółki X Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
    nie zostanie obniżony.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy dobrowolne umorzenie udziałów
    posiadanych przez Y Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (Wnioskodawcę) w X
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością bez wynagrodzenia, będzie rodziło jakiekolwiek
    skutki podatkowe na gruncie podatków dochodowych dla Y Spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością (Wnioskodawcy), w szczególności, czy będzie skutkowało po stronie
    (Wnioskodawcy) powstaniem przychodu podlegającemu opodatkowaniu.
    Przepisy ustawy o CIT nie zawierają definicji legalnej przychodu podatkowego. W art. 12
    ust. 1 tej ustawy zawarto jedynie przykładowe wyliczenie przysporzeń, których uzyskanie
    powoduje powstanie przychodu podatkowego. Katalog ten nie jest jednak zamknięty, na
    co wskazuje użycie przez ustawodawcę we wskazanym artykule sformułowania
    „przychodami są (...) w szczególności”. W piśmiennictwie i judykaturze przyjmuje się
    jednak zgodnie, że przychodami są wszystkie przysporzenia majątkowe o charakterze
    definitywnym, które skutkują zwiększeniem aktywów lub zmniejszeniem pasywów
    podatnika. Ponadto w art. 12 ust. 4 ustawy o CIT, wskazano enumeratywnie zdarzenia,
    które nie stanowią przychodu.
    Analizując przepis art. 12 ustawy o CIT można stwierdzić, że co do zasady, przychodem
    jest każda wartość wchodząca do majątku podatnika, powiększająca jego aktywa, mająca
    definitywny charakter, którą może on rozporządzać jak własną – przychód powstaje zatem
    w momencie jego faktycznego uzyskania przez podatnika. Tym samym na gruncie ustawy
    o CIT przychód powinien cechować się definitywnością i określonością. Zgodnie z takim
    podejściem, za przychód podatkowy może być uznany tylko definitywny, trwały i
    ostateczny (bezzwrotny) przyrost majątkowy. I tak, przykładowo, stosownie do art. 12 ust.
    1 pkt 1 tej ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane
    pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

    Przy czym, jak wynika z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT:
    za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji
    rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków
    kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa
    się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po
    wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
    W kwestii dotyczącej rozpoznania kosztów uzyskania przychodów, należy sięgnąć do
    definicji zawartej w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zgodnie z którą:
    kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Dodać należy, że koszt uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia udziałów/akcji reguluje
    przepis art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, w myśl którego,
    nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów
    albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, a także
    wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są
    jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni,
    udziałów (akcji) oraz papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta
    papierów wartościowych, a także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w
    funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 7e
    Przepis ten nie znajduje jednak zastosowania w sytuacji zbycia udziałów/akcji w celu
    umorzenia, w tym bez wynagrodzenia.
    Odnosząc powyższe do przedstawionego stanu faktycznego wskazać należy, że w wyniku
    dobrowolnego umorzenie bez wynagrodzenia, udziałów posiadanych przez
    Wnioskodawcę w X nie dojdzie do powstania żadnego przysporzenia majątkowego.
    Nieodpłatny charakter takiej operacji skutkuje tym, że Wnioskodawca nie otrzyma w
    związku ze zbyciem udziałów w celu umorzenia żadnych realnych, określonych wartości w
    sensie ekonomicznym. Brak jest zatem przesłanek do uznania, że w wyniku zbycia
    udziałów bez wynagrodzenia w celu umorzenia, po stronie Wnioskodawcy powstanie
    przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.
    Zatem, dobrowolne umorzenie bez wynagrodzenia, udziałów posiadanych przez
    Wnioskodawcę w X, nie będzie rodziło dla Wnioskodawcy jakiekolwiek skutki podatkowe
    na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych, tzn. nie powstanie z tego tytułu
    dochód/przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    prawnych.
    Jak słusznie Państwo wskazaliście brak przychodu podatkowego po stronie Wnioskodawcy
    z tytułu zbycia udziałów celem ich umorzenia bez wynagrodzenia, ma bezpośrednie
    odzwierciedlenie w braku możliwości rozpoznania kosztów uzyskania przychodów. Przy
    czym jak wyżej wskazano, powołany przez Państwa art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT, nie
    ma w sprawie zastosowania, bowiem nie odnosi się on do umorzenia udziałów.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania, z powyższym zastrzeżeniem należało
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z

    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w
    każdej z nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.