Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.33.2020.1.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-04-17
Teza: obowiązek do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju, dokonania rejestracji do celów VAT w Polsce a następnie rozpoznania transakcji sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski w przypadku sprzedaży maszyn przetransportowanych do Polski
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; nabycie-wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów; podatnik; rejestracja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 3-art. 12; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 17a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 96; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 1-art. 97

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), w zw. z art. 15zzs ust. 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2020 r. (data wpływu 28 stycznia 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych związanych z przemieszczeniem i sprzedażą maszyn - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 stycznia 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie skutków podatkowych związanych z przemieszczeniem i sprzedażą maszyn.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

X Limited, spółka produkcyjno-handlowa z siedzibą oraz miejscem prowadzenia działalności w Irlandii (zwana dalej Wnioskodawcą), udostępnia maszyny produkcyjne polskiemu podmiotowi Y Sp. z o.o. (zwanemu dalej Najemcą) \[Wnioskodawca\] na podstawie umowy najmu.

Wnioskodawca jest podatnikiem podatku od wartości dodanej na terenie Irlandii, nie jest podatnikiem VAT czynnym na terenie Polski. Najemca jest podatnikiem VAT czynnym na terenie Polski.

Przedmiotem najmu są specjalistyczne maszyny do produkcji opakowań z tworzyw sztucznych. Maszyny zostały przetransportowane do polskiej spółki Y Sp. z o.o. z Irlandii w 2012 roku, w celu czasowego świadczenia usługi najmu.

Właścicielem maszyn pozostaje Wnioskodawca, Najemca jest odpowiedzialny za ponoszenie kosztów bieżącej eksploatacji maszyn, dokonywania niezbędnych napraw oraz ubezpieczenia. Maszyny nie są trwale połączone z budynkiem.

Zgodnie z pierwotnym założeniem, po zakończeniu umowy najmu maszyny miały zostać zwrócone do Irlandii. Najemca zgłosił jednak chęć odkupienia przedmiotowych maszyn od Wnioskodawcy (nie nastąpi wywóz maszyn z Polski).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku sprzedaży maszyn wcześniej przetransportowanych do Polski, po stronie Wnioskodawcy - podmiotu z siedzibą w Irlandii wystąpi obowiązek rejestracji do celów VAT w Polsce, rozpoznania WNT a następnie dokonania transakcji sprzedaży krajowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku sprzedaży maszyn, które wcześniej były przetransportowane do Polski, po stronie spółki z siedzibą w Irlandii (właściciela maszyn) wystąpi obowiązek rejestracji dla celów VAT w Polsce oraz konieczność rozpoznania WNT a następnie dokonania transakcji sprzedaży w Polsce.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (zwanej dalej ustawą o VAT), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Definicję dostawy towarów zawiera art. 7 ustawy, na mocy którego jako dostawę towarów rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przepis art. 11 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje natomiast, że przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów opisane w art. 5 ust. 1 pkt 4 rozumie się również przemieszczenie towarów należących do podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju.

Przepis ten rozszerza zatem zakres transakcji uznawanych za WNT o przemieszczenie towarów własnych podatnika z kraju członkowskiego do Polski. Zasada ta podlega jednak pewnym ograniczeniom. Między innymi na mocy art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy o VAT, przemieszczenia towarów własnych, o którym mowa w art. 11 ust. 1 nie uznaje się za WNT jeśli przemieszczone towary mają być czasowo używane na terytorium kraju, w celu świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu.

Natomiast przepis art. 12 ust. 2 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów.

Z przywołanych przepisów ustawy o VAT wynika, że przemieszczenie maszyn do Polski z Irlandii przez podmiot irlandzki, w celu czasowego świadczenia usług najmu nie stanowiło WNT. Jednak, gdy Wnioskodawca zdecyduje się na sprzedaż tych maszyn na rzecz Najemcy po zakończonej umowie najmu - wówczas ustaną przesłanki dla braku WNT. W momencie ustania przesłanek podmiot irlandzki będzie zobowiązany do rozliczenia wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w Polsce (z tytułu przywozu maszyn). Aby rozliczyć WNT Wnioskodawca, będący podmiotem irlandzkim musi zarejestrować się w Polsce do celów VAT.

Wynika to z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podmioty, o których mowa w art. 15, są zobowiązane do złożenia naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenia rejestracyjnego przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 ustawy.

Wnioskodawca ma dokonać wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a więc czynności przywołanej w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy oznacza to, że w konsekwencji będzie on zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy o VAT.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po rozpoznaniu przez niego WNT w Polsce, sprzedaż maszyn na rzecz polskiego podmiotu będzie traktowana jako odpłatna dostawa towaru na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Oznacza to, że transakcja sprzedaży maszyn, które już znajdują się na terytorium kraju będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce.

Podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu przedmiotowej transakcji sprzedaży maszyn będzie sprzedawca maszyn. Stosownie bowiem do art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, nabywca towaru byłby podatnikiem VAT w sytuacji, gdyby dostawy towaru na terytorium Polski dokonywał podmiot nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju oraz nie był zarejestrowany w Polsce do celów VAT zgodnie z art. 96 ust. 4. A jak ustalono powyżej, sprzedający będący podmiotem irlandzkim będzie zobowiązany do zarejestrowania się do celów VAT w Polsce.

Stanowisko Wnioskodawcy potwierdza Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej nr 0114-KDIP1-2.4012.142.2018.2.MC z dnia 19 marca 2018 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2020 r., poz. 106 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają ww. czynności, ale tylko wówczas, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju, przez które – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się nabycie prawa do rozporządzania jak właściciel towarami, które w wyniku dokonanej dostawy są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu przez dokonującego dostawy, nabywcę towarów lub na ich rzecz.

Ponadto stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4, rozumie się również przemieszczenie towarów przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz, należących do tego podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium kraju, jeżeli towary te zostały przez tego podatnika na terytorium tego innego państwa członkowskiego w ramach prowadzonego przez niego przedsiębiorstwa wytworzone, wydobyte, nabyte, w tym również w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, albo zaimportowane, i towary te mają służyć działalności gospodarczej podatnika.

Przepis ten rozszerza zatem zakres transakcji uznawanych za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów o przemieszczenie towarów własnych podatnika z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju do Polski. Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy w sytuacji gdy następuje przemieszczenie należących do podatnika podatku od wartości dodanej towarów mających służyć działalności gospodarczej podatnika, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju na terytorium Polski wówczas również ma miejsce wewnątrzwspólnotowe nabycie towaru.

Przy czym na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy, przemieszczenia towarów, o którym mowa w art. 11 ust. 1, przez podatnika podatku od wartości dodanej lub na jego rzecz nie uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, w przypadku gdy towary mają być czasowo używane na terytorium kraju w celu świadczenia usług przez tego podatnika posiadającego siedzibę działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego rozpoczęcia wysyłki lub transportu.

W przypadku gdy ustaną okoliczności, o których mowa w ust. 1, przemieszczenie towarów uznaje się za wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów (art. 12 ust. 2 ustawy).

Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów uznaje się za dokonane na terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie zakończenia ich wysyłki lub transportu (art. 25 ust. 1 ustawy).

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca będący spółką z siedzibą w Irlandii jest podatnikiem podatku od wartości dodanej na terenie Irlandii, nie jest podatnikiem VAT czynnym w Polsce. Wnioskodawca udostępnia specjalistyczne maszyny do produkcji opakowań z tworzyw sztucznych polskiemu podmiotowi będącemu czynnym podatnikiem VAT (Najemca), na podstawie umowy najmu. Maszyny przetransportowano do polskiej spółki z Irlandii w 2012 roku, w celu czasowego świadczenia usługi najmu. Wnioskodawca pozostaje właścicielem maszyn. Najemca ponosi koszty bieżącej eksploatacji maszyn, niezbędnych napraw oraz ubezpieczenia. Maszyny nie są trwale połączone z budynkiem. Pierwotnie zakładano, że po zakończeniu umowy najmu maszyny będą zwrócone do Irlandii. Najemca zgłosił jednak chęć odkupienia przedmiotowych maszyn od Wnioskodawcy (nie nastąpi wywóz maszyn z Polski).

Wnioskodawca powziął wątpliwości czy w przypadku sprzedaży na rzecz Najemcy maszyn przetransportowanych do Polski, zobowiązany będzie do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju, dokonania rejestracji do celów VAT w Polsce a następnie rozpoznania transakcji sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski.

Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy należy zauważyć, że z przemieszczeniem towarów w celu czasowego używania mamy do czynienia wtedy, gdy podatnik zakłada używanie przemieszczonych towarów przez pewien czas (bez uwzględnienia przewidzianego okresu żywotności danego towaru) lub też do realizacji konkretnego zadania (projektu), dla którego nie przewidziano ram czasowych. Przy czym, przemieszczenie towarów do kraju winno się wiązać z zamiarem ich powrotnego przemieszczenia z kraju po wykonaniu usług, dla których przywieziono dane towary na terytorium kraju.

W niniejszej sprawie, Wnioskodawca przetransportował maszyny z Irlandii do Polski, które na podstawie umowy najmu są udostępniane Najemcy. Co istotne, maszyny pozostają własnością Wnioskodawcy a po zakończeniu umowy najmu miały być przetransportowane do Irlandii. Niemniej jednak jak wskazał Wnioskodawca Najemca zamierza odkupić przedmiotowe maszyny, w związku z czym nie zostaną one wywiezione z Polski.

Zatem mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że w przypadku gdy po przetransportowaniu maszyn z Irlandii do Polski w celu ich czasowego udostępnienia Najemcy, po zakończeniu umowy, Wnioskodawca sprzeda przedmiotowe maszyny Najemcy, wówczas ustaną okoliczności, o których mowa w art. 12 ust. 1 pkt 7 ustawy (czasowe używanie towarów na terytorium kraju w celu świadczenia usług). W konsekwencji Wnioskodawca będzie zobowiązany rozpoznać wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w Polsce, na podstawie art. 11 ust. 1 w zw. z art. 12 ust. 2 ustawy.

Jednocześnie jak stanowi art. 96 ust. 1 ustawy, podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.

Ponadto, zgodnie z art. 97 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, podlegający obowiązkowi zarejestrowania jako podatnicy VAT czynni, są obowiązani przed dniem dokonania pierwszej wewnątrzwspólnotowej dostawy lub pierwszego wewnątrzwspólnotowego nabycia zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego w zgłoszeniu rejestracyjnym, o którym mowa w art. 96, o zamiarze rozpoczęcia wykonywania tych czynności.

Zatem obowiązek złożenia zgłoszenia rejestracyjnego powstaje przed dniem wykonania pierwszej czynności podlegającej opodatkowaniu określonej w art. 5 ustawy.

Jak wynika z rozstrzygnięcia przyjętego w niniejszej interpretacji, Wnioskodawca (w związku ze sprzedażą maszyn, które są przedmiotem najmu) będzie zobowiązany do rozpoznania na terytorium kraju wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, a zatem czynności, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy. W konsekwencji, Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy oraz art. 97 ust. 1 ustawy.

Odnosząc się natomiast do wątpliwości Wnioskodawcy dotyczących opodatkowania transakcji dostawy maszyn na rzecz Najemcy wskazać należy, że zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów niewysyłanych ani nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.

Natomiast w myśl art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Przy czym stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
    *   innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
    *   innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia
    *   podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
2.  nabywcą jest:
    *   w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
    *   w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju - podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
    *   w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,
3.  dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach sprzedaży wysyłkowej na terytorium kraju.

W myśl art. 17 ust. 2 ustawy w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.

Zatem art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy przewiduje tzw. instytucję odwrotnego obciążenia, polegającą na przerzuceniu ze sprzedawcy towarów na nabywcę obowiązku opodatkowania transakcji. Dla uznania nabywcy za podatnika z tytułu rozliczenia danej transakcji, zagraniczny dostawca towarów nie może być zarejestrowany w Polsce dla celów VAT (przy dostawie towarów innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej) jak również nie powinien posiadać siedziby oraz stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce. Nabywca zaś powinien być podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy posiadający siedzibę lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce lub osobą prawną niebędącą podatnikiem o którym mowa w art. 15 ustawy posiadającą siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowany zgodnie z art. 97 ust. 4 ustawy.

Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące przepisy prawa należy stwierdzić, że do dostawy maszyn dokonanej przez Wnioskodawcę na rzecz Najemcy znajdzie zastosowanie art. 22 ust. 1 pkt 3 ustawy, zgodnie z którym miejscem dostawy towarów niewysyłanych ani nietransportowanych jest miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy. Tym samym miejscem dostawy towarów niewysyłanych ani nietransportowanych dokonywanej przez Wnioskodawcę na rzecz Najemcy będzie terytorium kraju. Zatem sprzedaż maszyn dokonana przez Wnioskodawcę podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jednocześnie podatnikiem zobowiązanym do rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu przedmiotowej transakcji będzie Wnioskodawca (dostawca towarów) a nie nabywca towarów zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy bowiem, jak ustalono powyżej, Wnioskodawca będzie zobowiązany do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w art. 96 ust. 1 ustawy oraz art. 97 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji Wnioskodawca w przypadku sprzedaży na rzecz Najemcy maszyn przetransportowanych do Polski, zobowiązany będzie do rozpoznania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów na terytorium kraju, dokonania rejestracji do celów VAT w Polsce a następnie rozpoznania transakcji sprzedaży opodatkowanej na terytorium Polski.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie wskazuje się, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Bieg powyższego terminu nie rozpoczyna się do dnia zakończenia okresu stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID (art. 15zzs. ust. 1 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych Dz. U. z 2020r. poz. 374 z późn. zm.).

Jednocześnie, stosownie do art. 15zzs ust. 7 ww. ustawy z dnia 2 marca 2020 r., czynności dokonane w postępowaniach, o których mowa w ust. 1, w okresie stanu zagrożenia epidemicznego lub stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID są skuteczne. Tym samym, Strona może skutecznie wnieść skargę pomimo wstrzymania biegu powyższego terminu.

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.