Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1472/09-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-01-08
Teza: Czy w związku z faktem rozpoczęcia działalności gospodarczej i uzyskaniem statusu czynnego podatnika VAT Wnioskodawca musi opodatkować podatkiem VAT czynność sprzedaży mieszkania, a jeżeli tak to jaką stawką?
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; opodatkowanie; sprzedaż; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana z dnia 16 października 2009 r. (data wpływu 29 października 2009 r.) uzupełnionego pismem z dnia 22 grudnia 2009 r. (data wpływu 23 grudnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy mieszkania i stawki podatku – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 października 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy mieszkania i stawki podatku. Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22 grudnia 2009 r. (data wpływu 23 grudnia 2009 r.) o doprecyzowanie zdarzenia przyszłego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wspólnie z małżonką posiada 5 lokali mieszkalnych. Mieszkania zostały zakupione z myślą o przyszłości 3 ich dzieci. Aktualnie mieszkania są wynajmowane na cele mieszkalne. Zainteresowany nie posiada rozdzielności majątkowej, a przychody z najmu opodatkowane są na zasadach ogólnych przez małżonkę Wnioskodawcy. Przedmiotowe mieszkania nie były nigdy opodatkowane podatkiem VAT, ani nie były składnikiem działalności gospodarczej. Nigdy nie odliczano od nich podatku VAT naliczonego. Od dnia 20-go października Wnioskodawca zamierza prowadzić działalności gospodarczą związaną z wybudowaniem nieruchomości komercyjnej, a następnie zamierza ją wynająć. Będzie podatnikiem podatku VAT. Istnieje możliwość, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w przyszłości mieszkania te staną się składnikiem majątku firmy. Aktualnie jedno z mieszkań będzie prawdopodobnie sprzedane na przełomie tego roku.

W uzupełnieniu do wniosku Zainteresowany wyjaśnił, iż przedmiotowe mieszkania zostały zakupione kolejno:

*   jeden lokal w dniu 28 października 2003 r.
*   dwa lokale w dniu 14 czerwca 2006 r.
*   dwa lokale w dniu 5 marca 2007 r.
    
    Ww. mieszkania zostały oddane w najem bezpośrednio po ich zakupie, był to i jest na dzień dzisiejszy najem tylko i wyłącznie na cele mieszkaniowe. Dostawa przedmiotowego mieszkania jest dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia. Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie ww. nieruchomości, które byłyby wyższe niż 30% wartości początkowej tych lokali. Mieszkanie przeznaczone na sprzedaż w dniu jego dostawy nie będzie środkiem trwałym jego firmy.
    
    W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
    
    Czy w związku z faktem rozpoczęcia działalności gospodarczej i uzyskaniem statusu czynnego podatnika VAT Wnioskodawca musi opodatkować podatkiem VAT czynność sprzedaży mieszkania, a jeżeli tak to jaką stawką?
    
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, iż od przedmiotowych mieszkań nie odliczano podatku naliczonego, a wynajem nie był związany z prowadzeniem działalności gospodarczej bądź wykonywaniem czynności opodatkowanych nie należy odprowadzać podatku VAT należnego.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
    
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…)
    
    W oparciu o art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.
    
    Niewątpliwie przedmiotowa nieruchomość spełnia definicję towaru w świetle wyżej przytoczonej definicji. Dostawa towarów (jak i świadczenie usług) podlega opodatkowaniu tylko wówczas, gdy wykonywana jest odpłatnie, za wynagrodzeniem. Odpłatność oznacza w tym przypadku wykonanie ich za wynagrodzeniem. Niektóre czynności nieodpłatne – na potrzeby opodatkowania, są na gruncie ustawy zrównane z czynnościami odpłatnymi.
    
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca wspólnie z małżonką posiada 5 lokali mieszkalnych. Mieszkania zostały zakupione z myślą o przyszłości 3 ich dzieci. Aktualnie mieszkania są wynajmowane na cele mieszkalne. Zainteresowany nie posiada rozdzielności majątkowej, a przychody z najmu opodatkowane są na zasadach ogólnych przez małżonkę Wnioskodawcy. Aktualnie jedno z mieszkań będzie prawdopodobnie sprzedane na przełomie tego roku.
    
    Z ogólnych zasad podatku VAT wynika, że dostawa towarów oraz świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, tylko wówczas, gdy są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług działającego dla tych czynności w takim właśnie charakterze.
    
    Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    
    Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    
    W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.
    
    Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.
    
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że świadczenie usług najmu wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych (zawierane umowy najmu mają zazwyczaj długotrwały charakter, a uzyskiwane korzyści z tego tytułu są w zasadzie stałe), bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    
    Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W pozycji 4 tego załącznika zostały wymienione usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe (PKWiU ex 70.20.11).
    
    Zatem, najem lokalu mieszklanego przez osobę fizyczną spełnia definicję działalności gospodarczej określoną w art. 15 ust. 2 ustawy.
    
    Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać sprzedaży nieruchomości wykorzystywanej wcześniej w działalności gospodarczej, jaką jest świadczenie usług najmu.
    
    Wobec powyższego Zainteresowany w odniesieniu do czynności dostawy przedmiotowej nieruchomości, wystąpi w charakterze podatnika.
    
    Podsumowując, biorąc pod uwagę ww. przepisy oraz dokonaną analizę stwierdza się, że dostawa przedmiotowej nieruchomości podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    
    Zgodnie z zapisami art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zgodnie z którym zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
    
    1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    
    W świetle wyżej przytoczonego przepisu, kluczowym dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynku jest ustalenie, kiedy nastąpiło jego pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    
    I tak, stosownie do zapisu art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie – rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:
    
    1.  wybudowaniu lub
    2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    
    Co istotne, oddanie do użytkowania powinno nastąpić w ramach czynności opodatkowanych, a za takie należy rozumieć także umowy najmu i dzierżawy podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Zatem, należy uznać za pierwsze zasiedlenie moment oddania budynku do użytkowania pierwszemu najemcy (dzierżawcy).
    
    Z opisanego zdarzenia przyszłego wynika, iż Zainteresowany zakupił przedmiotowe mieszkania, które bezpośrednio po ich zakupie wynajął. Jeden lokal został oddany w najem dnia 28 października 2003 r., dwa lokale w dniu 14 czerwca 2006 r., a pozostałe dwa 5 marca 2007 r. Zatem, lokal który Wnioskodawca zamierza sprzedać będzie spełniał przesłanek o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
    
    Biorąc powyższe pod uwagę, dostawa przedmiotowego mieszkania może skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w powyższych przepisach, w związku z tym, iż jego dostawa nie będzie dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia, z uwagi na to, iż wcześniej był on oddany w najem oraz okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą lokalu jest dłuższy niż 2 lata.
    
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe, jednakże z uwagi na zastosowanie innej argumentacji niż wskazana przez Wnioskodawcę.
    
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    
    Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
    
    Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.