Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.784.2025.3.ESZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-03
Teza: Przenoszony dział stanowi ZCP, jego przeniesienie czynność
niepodlegająca przepisom VAT i nie jest wymagana korekta
VAT przez Wnioskodawcę.
Słowa kluczowe: korekta
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
spółki
spółki-podział spółki przez wydzielenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 91-ust. 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie uznania, że:
        Dział X będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu
        ustawy o VAT i tym samym jego wydzielenie do Spółki Przejmującej nie będzie
        podlegać przepisom ustawy o VAT zgodnie z art. 6 ust. 1 - jest prawidłowe;
        przeniesienie Działu X do spółki przejmującej nie będzie wymagało dokonania przez
        Wnioskodawcę korekty wcześniej odliczonego VAT na zasadach wskazanych w art.
        91 ust. 1-8 ustawy o VAT - jest prawidłowe.
    Uzupełnili Państwo wniosek – w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 7 listopada 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A Sp. z o. o. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim rezydentem podatkowym,
    posiadającym nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.
    Przeważający przedmiot działalności gospodarczej Wnioskodawcy obejmuje sprzedaż
    hurtową materiałów budowalnych (PKD 46.90.Z - Sprzedaż hurtowa niewyspecjalizowana).
    Jest to branża silnie uzależniona od koniunktury w budownictwie, popyt rośnie w okresach
    wzmożonych inwestycji infrastrukturalnych i mieszkaniowych, a istotnie spada, gdy rynek
    hamuje. Wahania te wymuszają utrzymywanie wysokich zapasów towarów, co przekłada
    się na znaczące zapotrzebowanie na kapitał obrotowy oraz na stałe ryzyko utraty
    płynności. Towarzyszą temu zatory płatnicze typowe dla rynku B2B. Dodatkowo Spółka
    jest narażona na zmienność cen surowców (cement, stal), a także na koszty energii i
    transportu, które wprost wpływają na marże handlowe zwykle utrzymywane na relatywnie
    niskim poziomie. Podsumowując specyfika podstawowej działalności Spółki wiąże się z
    bardzo wysokim ryzykiem gospodarczym.

    Działalność Spółki w obszarze sprzedaży hurtowej materiałów budowalnych realizowana
    jest w oparciu o wyodrębniony w strukturze Spółki „Dział Y”. Równolegle Spółka
    rozbudowuje zasób posiadanych nieruchomości.
    Spółka dysponuje dwoma komplementarnymi rodzajami aktywów nieruchomościowych.
    Pierwszy z nich tworzą nieruchomości powiązane z podstawową działalnością Spółki, ale
    również stanowiące zaplecze biurowo - techniczne dla pozostałych spółek z grupy
    kapitałowej, do której należy Spółka.
    Drugi rodzaj aktywów nieruchomościowych to rozwijany zasób nieruchomości o
    charakterze inwestycyjnym, pod planowane przez Spółkę projekty budowlane oraz
    remontowo-budowlane, w tym również przyszłą komercjalizację. Spółka, realizując od lat
    hurtową sprzedaż materiałów budowlanych, wypracowała rozbudowaną sieć relacji z
    producentami, dystrybutorami, dostawcami oraz innymi usługodawcami w obszarze
    budownictwa. Dzięki temu dysponuje stałym, preferencyjnym dostępem do kluczowych
    surowców w kontrolowanych cenach i terminach, co z punktu widzenia procesów
    inwestycyjnych stanowi przewagę rynkową. Jednocześnie w strukturach operacyjnych na
    co dzień funkcjonują doradcy, specjaliści ds. jakości oraz logistycy, którzy wspierają
    kontrahentów w doborze materiałów, technologii, optymalizują harmonogramy dostaw i
    nadzorują montaż. Ta kumulacja praktycznego know-how budowlanego - od
    kosztorysowania po kontrolę jakości - naturalnie stworzyła podstawę dla budowanego
    zasobu nieruchomości inwestycyjnych, pod planowane przez Spółkę projekty budowlane
    oraz remontowo - budowlane, w tym również przyszłą komercjalizację.
    Działalność Spółki w obszarze nieruchomości realizowana jest w oparciu o wyodrębniony
    w strukturze Spółki „Dział X”.
    Podsumowując w praktyce w działalności Spółki wyróżnić można dwa obszary działalności
    ujęte w ramach:
      1) Działu Y - odpowiada za działalność Spółki w obszarze sprzedaży hurtowej
        materiałów budowalnych. W ramach tego działu wyróżnić można bardziej
        specjalistyczne jednostki takie jak:
      a) Dział sprzedaży, sprzedaży internetowej oraz obsługi zamówień,
      b) Dział zaopatrzenia hurtowni,
      c) Dział doradztwa technicznego.
      2) Działu X - odpowiada za realizację działalności Spółki w zakresie nieruchomości
        obejmującą zakup i sprzedaż nieruchomości, wynajem nieruchomości, zarząd
        nieruchomościami oraz roboty budowlane i remontowe na nieruchomościach,
        również pod kątem ich późniejszej komercjalizacji.
    Jak wskazano powyżej, działalność nieruchomościowa pozostawała poza głównym
    przedmiotem działalności Spółki, w związku z tym, Zarząd Spółki uchwałą przyjął
    regulamin organizacyjny, którym wyodrębnił formalnie w Spółce dwa wyżej wymienione
    działy.
    Wydzielenie Działu X ma przede wszystkim umożliwić Spółce pełną koncentrację na
    podstawowej, dynamicznej działalności hurtowej, a jednocześnie zabezpieczyć obie sfery
    biznesu przed ryzykami, które - gdy pozostają w jednym organizmie - wzajemnie się
    potęgują. Po stronie handlu materiałami budowlanymi kluczowa jest płynność i lekka
    struktura bilansu: Spółka musi codziennie finansować wysokie zapasy i reagować na
    wahania cen surowców oraz zatory płatnicze. Każde nieprzewidziane zamrożenie środków
    w projekcie budowlanym - natychmiast ogranicza zdolność zakupu towaru i realizacji
    kontraktów. Oddzielając portfel nieruchomości, Spółka chroni kapitał obrotowy przed
    takimi zdarzeniami. Z drugiej strony projekty budowlane charakteryzują się długim
    horyzontem zwrotu, wysokim udziałem kosztów stałych oraz ryzykiem budowlanym
    (grunt, pozwolenia, terminy wykonawców, wady fizyczne). W ich przypadku niepożądane

    jest obciążanie rezultatem finansowym cyklicznej działalności handlowej, która operuje na
    niskiej, lecz stabilnej marży i krótkich cyklach sprzedażowych. Dodatkowo umieszczenie
    tych aktywów i procesów w wyodrębnionym Dziale X pozwala realnie oceniać każdy
    segment działalności według odmiennych mierników: rentowności projektu, wartości
    zabezpieczenia, czy jakości strumieni czynszowych, a nie na podstawie przychodów z
    obrotu towarem. Dodatkowo należy podkreślić, że wydzielenie Działu X chroni
    strategiczny majątek Spółki przed ryzykiem typowym dla hurtowej sprzedaży materiałów
    budowlanych: wahania popytu, zatory płatnicze czy gwałtowne skoki cen surowców nie
    przekładają się bezpośrednio na bezpieczeństwo i integralność kluczowych gruntów, hal i
    infrastruktury. Jednocześnie część nieruchomości z zasobu Spółki spełnia funkcję zaplecza
    biurowo - technicznego dla pozostałych spółek w grupie - zapewniając im powierzchnie
    administracyjne, dlatego wymagają odrębnego, profesjonalnego zarządzania, które
    zagwarantuje ciągłość wsparcia operacyjnego całej grupy przy równoczesnym
    ograniczeniu ekspozycji na ryzyka handlowe podstawowej działalności Spółki.
    Finalnie wydzielenie działów sprzyja klarowności sprawozdawczej, a dodatkowo
    wyodrębnienie księgowe pozwala jednoznacznie przypisać koszty finansowania, nakłady
    modernizacyjne oraz przychody do właściwego segmentu. Zarząd otrzymuje więc
    precyzyjne dane do oceny efektywności i decyzyjności.
    Wydzielenie Działu X stanowi więc realną odpowiedź na różne profile ryzyka, odmienne
    cykle kapitałowe i specjalistyczne wymagania zarządzania obu działalności. Sprawia, że
    każdy segment może rozwijać się według własnej logiki biznesowej.
    Wyodrębnienie w Spółce Działu Xi uwzględnia następujące aspekty:
      1) Wyodrębnienie organizacyjne
    Podstawą wyodrębnienia Działu X jest uchwała Zarządu Spółki. Uchwała w sposób
    deklaratywny potwierdza istniejące wyodrębnienie organizacyjne Działu X w ramach
    struktury wewnętrznej Spółki. Działowi X są przyporządkowywane określone składniki
    majątku, przychody i koszty oraz należności i zobowiązania związane z działalnością Działu
    X, umowy związane z działalnością Działu X, przypisany rachunek bankowy wraz z
    znajdującymi się na nim środkami pieniężnymi oraz dedykowany personel.
      2) Wyodrębnienie finansowe
    Spółka jest w stanie wyodrębnić w swojej ewidencji księgowej przychody uzyskiwane w
    związku z funkcjonowaniem Działu X m.in. w związku z odpłatnym wynajmowaniem
    nieruchomości oraz koszty związane z funkcjonowaniem Działu X m.in. koszty eksploatacji
    i zarządzania nieruchomości. W prowadzonej ewidencji Spółka identyfikuje również
    należności związane z Działem X a także zobowiązania związane z funkcjonowaniem tego
    Działu.
    Wyodrębnienie ewidencji rachunkowej realizowane jest w systemie finansowo -
    księgowym poprzez odpowiedni podział kont księgowych w zakresie aktywów i
    zobowiązań oraz przychodów i kosztów przyporządkowanych do działalności Działu X.
    Przypisanie kosztów i przychodów do Działu X odbywa się w oparciu o podział
    funkcjonalny, zaliczając do jednostki koszty i przychody związane bezpośrednio z daną
    działalnością, z umowami gospodarczymi, z których prawa i obowiązki są wykonywane
    przez Dział X, ze składnikami majątku przedsiębiorstwa przypisanymi do Działu, itp.
    Dział X posiada również odrębny rachunek bankowy przeznaczony do realizacji
    przepływów pieniężnych związanych z prowadzoną przez niego działalnością. Za
    pośrednictwem tego rachunku Dział X będzie dokonywać wszelkich rozliczeń finansowych
    związanych z uzyskiwanymi przychodami i ponoszonymi kosztami prowadzenia
    działalności.
      3) Wyodrębnienie funkcjonalne

    Należy podkreślić, iż wydzielenie w Spółce Działu X ma również charakter funkcjonalny,
    gdyż do działu tego można przypisać dedykowany zakres pełnionych zadań i obowiązków.
    Zadania gospodarcze wykonywane przez Dział X koncentrują się wokół zarządzania
    przypisanymi składnikami majątkowymi, jak również rozbudowy zasobu nieruchomości
    inwestycyjnych w zakresie projektów budowlanych i budowlano - remontowych, również
    zakładających późniejszą komercjalizację. W szczególności w zakres działalności Działu X w
    tym zakresie wchodzi:
      1. bieżące administrowanie nieruchomościami Spółki,
      2. utrzymywanie nieruchomości w sposób zgodny z ich przeznaczeniem,
      3. zawieranie i rozwiązywanie umów z najemcami, monitoring i kontrola ich realizacji,
        pobieranie czynszów i opłat eksploatacyjnych,
      4. regulowanie zobowiązań z tytułu umów zawartych z dostawcami mediów oraz
        odbiorcami nieczystości oraz odpadów,
      5. wybór optymalnych dostawców mediów, energii i materiałów do nieruchomości,
      6. prowadzenie niezbędnych remontów i konserwacji nieruchomości,
      7. zapewnienie przeprowadzania okresowych przeglądów nieruchomości zgodnie z
        obowiązującymi przepisami,
      8. zapewnianie i/lub monitoring przestrzegania porządku i czystości, a także
        bezpieczeństwa użytkowania i właściwej eksploatacji nieruchomości,
      9. prowadzenie działalności inwestycyjnej w zakresie nieruchomości, rozbudowa
        zasobu nieruchomości inwestycyjnych w zakresie projektów budowlanych i
        budowlano- remontowych zakładających późniejszą komercjalizację,
      10. zawieranie i rozwiązywanie umów dotyczących nieruchomości, monitoring i
        kontrola ich realizacji,
      11. prowadzenie i archiwizacja dokumentacji związanej z nieruchomościami.
    W ocenie Spółki Dział X dysponujący własnymi składnikami majątkowymi, umowami,
    własnymi należnościami i zobowiązaniami, personelem, rachunkiem bankowym itd.
    mógłby samodzielnie realizować swoje własne zadania jako samodzielny podmiot
    gospodarczy.
    Przeniesienie Działu X
    Wnioskodawca planuje dokonanie podziału Spółki przez wydzielenie jej części obejmującej
    Dział X do istniejącej spółki kapitałowej. Podział motywowany jest m.in. następującymi
    względami:
    1) wydzielenie Działu X do odrębnej spółki umożliwi profesjonalne zarządzanie zasobem,
    jak również prowadzenie działalności gospodarczej opartej na tym zasobie w ramach
    dedykowanego podmiotu. Dodatkowo zważając na już wyżej wymienione zabezpieczenie
    strategicznego majątku, zapewni to jednocześnie ciągłość w zakresie udostępnianego na
    ramach grupy zaplecza biurowo-technicznego;
    2) jednocześnie tak skonstruowana struktura zapobiegnie obciążaniu bilansu działalności
    handlowej Spółki ryzykiem inwestycyjnym, a jednocześnie ochroni nieruchomości (w
    szczególności z zasobu inwestycyjnego) przed skutkami wahań popytu, zatorów
    płatniczych i zmian cen surowców charakterystycznych dla rynku dystrybucji materiałów
    budowlanych (tj. ryzyko gospodarcze jednej działalności nie będzie obciążało drugiej
    działalności);

    3) finalnie wydzielenie Działu X do odrębnej spółki zapewni ochronę portfela
    nieruchomości, w tym strategicznego majątku przed ryzykiem handlowym, które
    towarzyszy głównej działalności Spółki związanej z hurtową sprzedażą materiałów
    budowlanych.
    Spółka nie zamierza przenosić poszczególnych składników majątkowych przynależnych
    Działowi X. Celem Spółki jest wydzielenie całego zespołu tych składników przynależnych
    temu Działowi i dedykowanych działalności tego Działu, połączonych w jednorodną całość
    w postaci wyodrębnionego w wewnętrznej strukturze Spółki Działu X.
    Jednocześnie Spółka zauważa, że opisane powyżej okoliczności nie ulegną zmianie na
    dzień podziału.
    Na skutek podziału pozostanie w spółce opisany powyżej Dział Y stanowiący
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o CIT.
    Uzupełnienie w zakresie podatku od towarów i usług
    Przedmiotem wydzielenia do Spółki Przejmującej będą:
      1. budynek usługowy wraz z halą magazynową w (...),
      2. działki 1, 2, 3, 4 w (...),
      3. budynek wielomieszkaniowy w (...),
      4. działki 5, 6 w (...),
      5. niskocenne składniki majątku:
          wyposażenie biura: biurko, krzesło biurowe,
          telefon komórkowy,
          komputer i sprzęt IT.
    Wśród wydzielanych do Spółki Przejmującej składników będą nieruchomości.
    Nieruchomości zostały wymienione powyżej.
    Wśród wydzielanych składników będą wszelkie umowy związane z tymi
    nieruchomościami. Poniżej Wnioskodawca wymienia je rodzajowo:
      1. umowy zakupu nieruchomości,
      2. umowy sprzedaży nieruchomości,
      3. umowy dotyczące wynajmu nieruchomości,
      4. umowy dotyczące konserwacji nieruchomości,
      5. umowy z dostawcami mediów do nieruchomości,
      6. umowy dotyczące obsługi bieżącej nieruchomości.
    Dla zachowania przejrzystości i proporcjonalności odpowiedzi (m.in. tajemnica
    przedsiębiorstwa) wykaz przedstawiono w ujęciu rodzajowym; na żądanie Organu - jeżeli
    będzie to konieczne - Wnioskodawca niezwłocznie uzupełni go o konkretne pozycje wraz z
    danymi identyfikującymi.
    Podstawą prawną planowanego podziału przez wydzielenie Spółki Dzielonej jest art. 529 §
    1 pkt 4 Ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
    Spółka Przejmująca będzie miała formę Sp. z o.o. (spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością).
    Osoby, z którymi Spółka Dzielona zawarła umowy o pracę i które są przypisane do Działu
    X przejdą do Spółki Przejmującej. Dojdzie do przejścia części zakładu pracy na nowego
    pracodawcę w myśl wskazanej regulacji Kodeksu pracy.

    W związku z wydzieleniem ze Spółki Działu X i przeniesieniem go do Spółki Przejmującej,
    Spółka Przejmująca będzie posiadała nieruchomość, w której będzie prowadzić
    działalność Działu X po podziale.
    Na moment planowanej transakcji w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy będą istnieć
    zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi przypisanymi do Działu X. Będą one
    przedmiotem zbycia do Spółki Przejmującej.
    W oparciu o przejęte składniki majątkowe wchodzące w skład Działu X Spółka Przejmująca
    będzie miała w momencie transakcji faktyczną możliwość kontynuowania działalności
    Spółki w zakresie przypisanym do tego Działu.
    W celu kontynuacji działalności przez Spółkę Przejmującą nie zajdzie konieczność
    angażowania innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowania dodatkowych działań faktycznych i prawnych (np. zawarcia nowych umów).
    Spółka jest czynnym podatnikiem VAT. Działalność Wnioskodawcy w ramach Działu Y oraz
    Działu X jest działalnością opodatkowaną VAT (chyba że zastosowanie znajdzie ustawowe
    zwolnienie przedmiotowe z VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 ustawy o VAT).
    Zarówno Spółka, jak i Spółka Przejmująca są zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT.
    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług
      1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Dział X będzie stanowił zorganizowaną część
        przedsiębiorstwa („ZCP”) w rozumieniu przepisów ustawy o VAT, a tym samym jego
        wydzielenie do Spółki Przejmującej nie będzie podlegać przepisom ustawy o VAT
        zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o VAT?
      2. Czy przeniesienie Działu X do spółki przejmującej będzie wymagało dokonania przez
        Wnioskodawcę korekty wcześniej odliczonego VAT na zasadach wskazanych w art.
        91 ust. 1-8 ustawy o VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie w zakresie podatku od towarów i usług
            1W myśl art. 55 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (dalej jako: „K.c.”),
    przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
    materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
      1. oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa),
      2. własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
      3. prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych,
      4. wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
      5. koncesje, licencje i zezwolenia,
      6. patenty i inne prawa własności przemysłowej,
      7. majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
      8. tajemnice przedsiębiorstwa,
      9. księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa (dalej:
    „ZCP”) jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie

    zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia
    przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Zgodnie z powyższym należy stwierdzić, że na gruncie podatkowym mamy do czynienia z
    ZCP, jeżeli spełnione są następujące przesłanki:
        istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
        zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
        przedsiębiorstwie,
        składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
        zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
        realizujące określone zadania gospodarcze.
    W związku z tym, że Ustawodawca nie definiuje w jaki sposób spełnienie powyższych
    przesłanek powinno być weryfikowane, pomocne będzie odwołanie się do stanowiska
    judykatury oraz organów podatkowych w tym zakresie.
    Zorganizowana część przedsiębiorstwa to przede wszystkim zespół składników
    materialnych i niematerialnych. Jak stwierdził Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji z 31 lipca 2023 r., znak: 0112-KDIL3.4012.298.2023.6.EW:
      zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników,
      przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym
      zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką
      składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią
      w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Tożsame stanowisko zawarte jest w wielu innych interpretacjach indywidualnych: np. w
    interpretacji indywidualnej z 27 grudnia 2018 r. znak: 0115-KDIT1-2.4012.825.2018.2.AD
    czy też interpretacji indywidualnej z 23 stycznia 2023 r. znak: 0113-KDIPT1-
    3.4012.730.2022.1.MK.
    Zespół składników materialnych i niematerialnych musi być dodatkowo organizacyjnie i
    finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie. Wyodrębnienie organizacyjne
    oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej
    podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia
    jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne i niematerialne w tym
    zobowiązania odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile
    stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję
    zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz
    należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji
    wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od
    finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie
    samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego.
    Nie musi to być postać oddziału samodzielnie rozliczającego się. Ważne natomiast jest,
    aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować
    organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku, tak, aby można było przejąć
    funkcje gospodarcze (tak Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej z 22 kwietnia 2024 r., znak: 0111-KDIB3-3.4012.78.2024.3.MS).
    Wyodrębnienie finansowe wymaga więc posiadania takiego systemu ewidencji, który
    umożliwia przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do

    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wynika ze stanowisk organów w
    indywidualnych interpretacjach przez taki system należy rozumieć odrębne plany
    finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których
    księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa. Przykładowo, stanowisko takie przedstawił Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej w indywidualnej interpretacji z 5 czerwca 2020 r., znak: 0112-KDIL1-
    2.4012.148.2020.2.AW.
    Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego, kryterium to sprowadza się do ustalenia czy
    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku. Aby wydzielona część przedsiębiorstwa mogła być uznana za
    zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać
    potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny
    podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w
    skład ZCP muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach
    odrębnego przedsiębiorstwa (tak np. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
    interpretacji indywidualnej z 14 sierpnia 2019 r., znak: 0111-KDIB2-1.4010.272.2019.1.BJ).
    W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że nie jest
    wystarczające proste porównanie katalogu składników należących do zbywcy
    prowadzącego przedsiębiorstwo z listą składników przekazanych nabywcy, gdyż istotne
    znaczenie ma funkcjonalny i organizacyjny związek pomiędzy nabytymi składnikami
    majątkowymi i niemajątkowymi, który w istocie decyduje o samodzielnej realizacji celów
    gospodarczych. Natomiast jeżeli braki w określonych składnikach majątku pozostają bez
    znaczenia dla funkcjonowania przedsiębiorstwa, wówczas nie mogą one przesądzić o tym
    czy doszło do dostawy przedsiębiorstwa, gdyż dla jego zbycia wystarczające jest
    przeniesienie na nabywcę minimum środków pozwalających na kontynuowanie
    realizowanej uprzednio w tym przedsiębiorstwie działalności gospodarczej (zob. wyrok
    NSA z 25 kwietnia 2018 r. sygn. akt I FSK 1204/16). Podobnie NSA w wyroku z 30 czerwca
    2021 r. sygn. akt I FSK 1453/19.
    Analogiczne stanowisko wynika z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. Przykładowo, w wyroku z 10 listopada 2011 r., sygn. C-444/10, TSUE wskazał
    bowiem, że:
    Stwierdzenie, iż nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w
    rozumieniu art. 5 ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw
    państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość
    przekazanych składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Analogiczny pogląd TSUE wyraził w wyroku z 27 listopada 2003 r. w sprawie C-497/01 (Zita
    Modes Sarl przeciwko Administration de l'enregistrement et des domains).
    Tytułem podsumowania należy stwierdzić, że w kwestii wyodrębnienia organizacyjnego
    należy mieć na uwadze, czy zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w
    strukturze podatnika w sposób, który pozwoli samodzielnie realizować określone zadania
    gospodarcze, np. w postaci działu czy wydziału przedsiębiorstwa zbywcy (por. wyrok NSA z
    22 marca 2019 r. sygn. akt I FSK 784/17). Z kolei wyodrębnienie finansowe oznacza
    sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności oraz zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Możliwym powinno być zatem oddzielenie
    finansów przedsiębiorstwa od finansów zorganizowanej jego części (por. wyrok NSA z 28
    stycznia 2019 r. sygn. akt I FSK 293/17).
    Zdaniem Wnioskodawcy zatem, aby uznać część przedsiębiorstwa za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT powinny zostać spełnione
    następujące przesłanki:
      1. finansowe wyodrębnienie w istniejącym przedsiębiorstwie działalności ZCP,

      2. organizacyjne wyodrębnienie ZCP w strukturze istniejącego przedsiębiorstwa jako
        dział, wydział, zakład itp.,
      3. przyporządkowanie zasobów ludzkich oraz majątku,
      4. możliwość kontynuacji dotychczasowych zadań ZCP, w przypadku przeniesienia na
        nowy podmiot,
      5. przejście w ramach ZCP wszystkich istotnych składników materialnych i
        niematerialnych, w tym zobowiązań.
    Przekładając powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Wnioskodawcy,
    opisany we wniosku Dział X stanowi ZCP w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    Zgodnie z tymi przepisami ZCP to zespół składników materialnych i niematerialnych (w
    tym zobowiązań), wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie
    organizacyjnej i finansowej, przeznaczony do realizacji określonych zadań gospodarczych i
    zdolny do samodzielnego funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo. Analiza
    przedstawionych okoliczności faktycznych prowadzi do wniosku, że wszystkie elementy tej
    definicji są w niniejszej sprawie spełnione łącznie.
    W pierwszej kolejności Dział X został wyodrębniony organizacyjnie. Podstawę formalnego
    wyodrębnienia stanowi uchwała Zarządu Spółki, w której zidentyfikowano m.in. składniki
    majątkowe, prawa i obowiązki oraz zakres zadań przypisanych do tego działu. W
    strukturze organizacyjnej Spółki funkcjonuje on jako autonomiczny obszar działalności
    odpowiedzialny za nabywanie, utrzymywanie i komercjalizację nieruchomości (w tym
    przygotowanie inwestycji).
    Do Działu przypisano dedykowany personel realizujący zadania związane m.in. z bieżącą
    obsługą nieruchomości, zawieraniem i wykonywaniem umów z najemcami, rozliczaniem
    mediów i usług towarzyszących, prowadzeniem remontów i przeglądów technicznych oraz
    zarządzaniem dokumentacją.
    Zakres kompetencji i odpowiedzialności Działu odpowiada pełnemu cyklowi działalności w
    segmencie nieruchomościowym, co potwierdza realny, a nie jedynie deklaratywny
    charakter wyodrębnienia.
    Po drugie, Dział X jest wyodrębniony finansowo. Wnioskodawca prowadzi ewidencję
    księgową w sposób pozwalający na przypisanie do Działu przychodów, kosztów, a także
    należności i zobowiązań wynikających z umów dotyczących nieruchomości i ich obsługi.
    Ewidencja ta jest realizowana w systemie finansowo-księgowym Spółki w sposób stały i
    umożliwia sporządzanie odrębnej informacji zarządczej dla tego obszaru. Dział
    funkcjonuje w praktyce jako ośrodek odpowiedzialności z własnymi planami nakładów
    inwestycyjnych i strumieniami pieniężnymi powiązanymi z jego działalnością. Rozdzielność
    finansowa nie jest zatem wyłącznie techniczna, lecz przekłada się na realną możliwość
    oceny wyniku i sytuacji majątkowo-finansowej Działu.
    Po trzecie Dział X stanowi spójny funkcjonalnie zespół składników zdolny do
    samodzielnego działania. Na majątek Działu składają się w szczególności nieruchomości,
    wszelkie prawa i obowiązki wynikające z umów najmu i umów towarzyszących (media,
    serwis i konserwacja, ochrona, sprzątanie), wierzytelności i zobowiązania związane z tym
    obszarem oraz dokumentacja techniczna i operacyjna. Do Działu przypisano także umowy
    i relacje z dostawcami oraz odbiorcami usług, a ponadto know-how organizacyjne w
    postaci procedur eksploatacyjnych, zasad rozliczeń i praktyk dotyczących przygotowania
    oraz realizacji procesów inwestycyjnych. Dział realizuje pełen, zamknięty łańcuch
    czynności właściwych dla samodzielnego segmentu nieruchomościowego. W
    konsekwencji, przeniesienie Działu w trybie podziału przez wydzielenie do spółki
    przejmującej umożliwi natychmiastową kontynuację dotychczasowej działalności bez
    konieczności istotnych uzupełnień organizacyjnych czy majątkowych po stronie podmiotu
    przejmującego.

    W świetle powyższego należy ocenić, że zespół składników przypisanych do Działu X nie
    stanowi przypadkowego zbioru aktywów, lecz zorganizowaną strukturę gospodarczą.
    Wyodrębnienie organizacyjne znajduje odzwierciedlenie w aktach wewnętrznych Spółki i
    strukturze personalnej, wyodrębnienie finansowe - w sposobie prowadzenia ewidencji
    oraz bieżących rozliczeń, zaś wyodrębnienie funkcjonalne - w zakresie zadań i w
    praktycznej zdolności do realizacji działalności w oderwaniu od pozostałych części
    przedsiębiorstwa. Wszystkie te płaszczyzny pozostają ze sobą spójne i ciągłe, co wypełnia
    przesłanki definicji ZCP na gruncie ustawy o VAT.
    Dodatkowo, dla pełnej oceny należy wskazać, że Dział jest przenoszony jako całość, wraz z
    aktywami i pasywami oraz personelem i kontraktami, a nie w drodze selektywnego
    przeniesienia pojedynczych składników. Taki zakres transferu gwarantuje zachowanie
    organizacyjnej i funkcjonalnej integralności Działu oraz zapewnia możliwość płynnej
    kontynuacji działalności po stronie spółki przejmującej.
    Wnioskodawca podkreśla, że po wydzieleniu w Spółce pozostanie odrębna działalność
    dystrybucyjna (Dział Y), funkcjonująca jako samodzielny obszar operacyjny z własnymi
    aktywami, zobowiązaniami, personelem i procesami. Potwierdza to, że czynność
    restrukturyzacyjna dotyczy dwóch realnie wyodrębnionych segmentów przedsiębiorstwa,
    z których każdy posiada cechy ZCP w rozumieniu przepisów podatkowych.
    W konsekwencji, w świetle przedstawionych faktów i obowiązujących definicji
    ustawowych, Dział X opisany we wniosku należy kwalifikować jako ZCP na gruncie VAT.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekt podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do dokonania korekty zostały określone w art. 91 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy o VAT:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2- 10a lub 10c-10g, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób
      określony w art. 90 ust. 2-6, 10, 10a lub 10c-10g lub przepisach wydanych na
      podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
    Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy o VAT:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-9 ustawy o VAT.
    Stosownie zaś do art. 91 ust. 9 ustawy o VAT:
      W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
      przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

    Korekta podatku naliczonego, o której mowa w art. 91 ust. 1-8 ustawy o VAT dotyczy
    podatku naliczonego od zakupów związanych jednocześnie z czynnościami, w związku z
    którymi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego oraz z czynnościami, w
    związku z którymi takie prawo nie przysługuje, jeżeli podatnik nie jest w stanie wyodrębnić
    całości lub części kwot podatku, które posłużyłyby tylko czynnościom opodatkowanym
    oraz gdy zmianie uległo przeznaczenie towaru, od którego podatek został odliczony lub
    nieodliczony w całości.
    Podział Spółki nie będzie powodował dla Wnioskodawcy skutków w zakresie podatku VAT,
    gdyż zarówno majątek pozostający u Wnioskodawcy jak i majątek przenoszony do spółki
    przejmującej stanowić będą ZCP.
    W związku z powyższym, w niniejszej sprawie wobec Wnioskodawcy nie będą miały
    zastosowania przepisy ustawy o VAT (z uwagi na art. 6 pkt 1 ustawy o VAT). Wnioskodawca
    nie będzie zatem zobowiązany do dokonania korekty wcześniej odliczonego VAT
    dotyczącego przekazanych składników majątku do spółki przejmującej.
    Obowiązek dokonania ewentualnej korekty podatku naliczonego, zgodnie z art. 91 ust. 9
    ustawy o VAT, zostanie przeniesiony na spółkę przejmującą Dział X.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    I tak, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i
    usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w
    ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których
    następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.
    sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie
    wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie
    każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie umowy sprzedaży lub aportu.

    Przepisy regulujące prawną instytucję podziału spółek stanowią treść działu II ustawy z
    dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm.),
    zwanej dalej „Ksh”.
    Zgodnie z art. 529 § 1 Ksh wyróżniono sposoby dokonania podziału spółek kapitałowych.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Podział może być dokonany:
      1) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na inne spółki za udziały albo
        akcje spółki przejmującej, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej (podział
        przez przejęcie);
      2) przez zawiązanie nowych spółek, na które przechodzi cały majątek spółki dzielonej
        za udziały lub akcje nowych spółek, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
        (podział przez zawiązanie nowych spółek);
      3) przez przeniesienie całego majątku spółki dzielonej na istniejącą i na nowo
        zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek
        przejmujących i nowo zawiązanych, które obejmują wspólnicy spółki dzielonej
        (podział przez przejęcie i zawiązanie nowej spółki);
      4) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
        zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek
        przejmujących, nowo zawiązanych lub spółki dzielonej, które obejmują wspólnicy
        spółki dzielonej (podział przez wydzielenie);
      5) przez przeniesienie części majątku spółki dzielonej na istniejącą lub nowo
        zawiązaną spółkę albo spółki za udziały lub akcje spółki albo spółek
        przejmujących lub nowo zawiązanych, które obejmuje spółka dzielona (podział
        przez wyodrębnienie).
    Przewidziany w art. 529 § 1 pkt 4 Kodeksu spółek handlowych podział dokonany przez
    wydzielenie części majątku spółki dzielonej na istniejącą spółkę lub nowo zawiązaną
    spółkę powoduje przeniesienie prawa własności wydzielonych części majątku. Złożoność
    procedur związanych z podziałem spółki nie ma przy tym znaczenia. Istotny jest efekt
    końcowy – przeniesienie własności.
    W świetle powyższych regulacji, dokonany na podstawie Kodeksu spółek handlowych
    podział przez wydzielenie poszczególnych części majątku spółki dzielonej jest, na gruncie
    ustawy o podatku od towarów i usług, operacją obejmującą zdarzenia podlegające
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wyjaśnić jednak należy, że w sytuacji, gdy w wyniku umowy sprzedaży przedmiotem
    przeniesienia własności jest przedsiębiorstwo lub zorganizowana część przedsiębiorstwa
    to mamy do czynienia z transakcją zbycia w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy, który to
    przepis wyłącza taką czynność z zakresu regulacji ustawy.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy
    o podatku VAT, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie
    wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w
    rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt
    27e ustawy.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa -
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym

      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa jest więc to, aby obejmowała ona zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.
    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby
    zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić
    nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół
    składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część
    przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej,
    ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego
    funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego.
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:

    1. istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2. zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3. składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4. zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.
    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Ponadto, przy ocenie czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
        zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
        zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji
        oraz
        faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
        przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia z zakresu opodatkowania zdefiniował w wyrokach
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497
    /01 Zita-Modes, TSUE stwierdził, że:
      „Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku
      przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku tym
      przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję
      zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku
      wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji
      VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej
      stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do
      każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa,
      włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić
      działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej
      likwidacji i sprzedaży zapasów. TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel Dyrektywy,
      pojęcia w niej użyte powinny być interpretowane w sposób jednolity i niezależny
      (autonomiczny), uwzględniając kontekst i cel regulacji. W wyroku tym, dokonując

      wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy, TSUE uznał, że celem
      wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest zapewnienie neutralności
      podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym zobowiązaniem
      podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku naliczonego.
      Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006/112
      /WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
      funkcjonalne powiązanie składników majątkowych umożliwiające realizację
      określonego zadania gospodarczego.”
    Ponadto TSUE zauważył, że przejmującego należy traktować jako następcę zbywającego,
    przy czym, aby przejmujący mógł zostać uznany za następcę zbywającego, musi on
    kontynuować działalność prowadzoną przez zbywcę.
    Podobnie Trybunał wypowiedział się w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie C-444/10
    Finanzamt Ludenscheid przeciwko Christel Schriever, wskazując, że:
      „(...) regulacja art. 5 (8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
      materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
      działalność gospodarczą, nie obejmuje zaś samego zbycia towarów, jak sprzedaż
      zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło przekazanie
      przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19 Dyrektywy 112,
      wymaga by całość przekazanych składników pozwalała na prowadzenie
      samodzielnej działalności gospodarczej. Kwestię, czy całość ta musi obejmować
      określone dobra, zarówno ruchome, jak i nieruchome, należy rozpatrywać z punktu
      widzenia charakteru prowadzonej działalności gospodarczej.”
    O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym podatnikiem VAT
    prowadzącym działalność opodatkowaną VAT. Przeważającą działalnością gospodarczą
    jest sprzedaż materiałów budowlanych. Równolegle rozbudowują Państwo zasób
    posiadanych nieruchomości. W praktyce w Państwa przedsiębiorstwie można wyróżnić
    dwa obszary działalności w ramach Działu Y i Działu X.
    Planują Państwo dokonania podziału spółki poprzez wydzielenie jej części obejmującej
    Dział X do istniejącej spółki kapitałowej. Podstawą prawną planowanego podziału przez
    wydzielenie jest art. 529 § 1 pkt 4 Ustawy z 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych.
    Do Działu X będą przypisane następujące składniki majątkowe:
        budynek usługowy wraz z halą magazynową w (...),
        działki 1, 2, 3, 4 w (...),
        budynek wielomieszkaniowy w (...),
        działki 5, 6 w (...),
        niskocenne składniki majątku (wyposażenie biura, biurko, krzesło biurowe, telefon
        komórkowy, komputer i sprzęt IT).
    Ponadto, wśród wydzielanych składników będą wszelkie umowy związane z ww.
    nieruchomościami, tj.:
        umowy zakupu nieruchomości,
        umowy sprzedaży nieruchomości,

        umowy dotyczące wynajmu nieruchomości,
        umowy dotyczące konserwacji nieruchomości,
        umowy z dostawcami mediów do nieruchomości,
        umowy dotyczące obsługi bieżącej nieruchomości.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii ustalenia, czy zespół składników majątkowych
    stanowiący Dział X, który będzie wydzielony do spółki przejmującej, będzie stanowił
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, a transakcja ta będzie wyłączona z opodatkowania
    podatkiem VAT na podstawie art. 6 ustawy.
    Dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część jest zdolna do
    prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Oznacza to, że zespół składników
    materialnych i niematerialnych pozwala z uwagi na swoje zorganizowanie, infrastrukturę
    itp., na prowadzenie określonej działalności gospodarczej.
    Podkreśla się przy tym, że możliwość stanowienia przez ten zespół składników
    niezależnego przedsiębiorstwa samodzielnie realizującego zadania gospodarcze, powinna
    mieć wymiar rzeczywisty, a nie jedynie potencjalny. Oznacza to, że majątek ten powinien
    stanowić już u Zbywcy zorganizowany zespół składników gotowy realizować określone
    zadania gospodarcze jako samodzielne przedsiębiorstwo, a po przeniesieniu powinno być
    możliwe kontynuowanie działalności gospodarczej przez Nabywcę, w oparciu o nabyte
    składniki.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego prowadzi do wniosku, że opisany zespół
    składników materialnych i niematerialnych składający się na Dział X, stanowić będzie na
    dzień przeniesienia zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e
    ustawy, ponieważ odznaczać się będzie odrębnością organizacyjną, finansową i
    funkcjonalną z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym oraz
    będzie obejmował zobowiązania.
    W aspekcie organizacyjnym o wyodrębnieniu świadczy okoliczność, że wyodrębnienie
    Działu X nastąpiło na podstawie uchwały zarządu Spółki. Działowi X przyporządkowane są
    określone składniki majątku oraz umowy związane z działalnością Działu X.
    Ponadto, w ramach planowanego wydzielenia dojdzie do przejścia osób z którymi
    Państwo macie podpisane umowy o pracę i które są przypisane do Działu X.
    Wyodrębnienie finansowe Działu X znajduje odzwierciedlenie w systemie prowadzonej
    przez Państwa rachunkowości:
        możliwe jest wyodrębnienie w ewidencji księgowej przychodów uzyskiwanych w
        związku z funkcjonowaniem wydzielanego działu. Wyodrębnienie ewidencji
        rachunkowej realizowane jest w systemie finansowo – księgowym poprzez
        odpowiedni podział kont księgowych w zakresie aktywów i zobowiązań oraz
        przychodów i kosztów przyporządkowanych do Działu X.
        Dział X posiada odrębny rachunek bankowy przeznaczony do realizacji przepływów
        pieniężnych związanych z prowadzoną przez niego działalnością.
    Należy również uznać, że spełniony będzie warunek wyodrębnienia funkcjonalnego,
    ponieważ jak wskazali Państwo, do Działu X można przypisać dedykowany zakres
    pełnionych zadań i obowiązków. Ponadto, dysponuje on własnymi składnikami
    majątkowymi, umowami, własnymi należnościami i zobowiązaniami, personelem,
    rachunkiem bankowym co w pełni pozwala mu na samodzielne realizowanie własnych
    zadań jako samodzielny podmiot gospodarczy.

    Co istotne, na moment planowanej transakcji w Państwa przedsiębiorstwie będą istnieć
    zobowiązania związane ze składnikami majątkowymi przypisanymi do Działu X, które
    także będą przedmiotem przeniesienia.
    Ponadto, w oparciu o przejęte składniki majątkowe wchodzące w skład Działu
    Nieruchomości Spółka Przejmująca będzie miała faktyczną możliwość kontynuowania
    działalności w zakresie przypisanym do tego działu bez konieczności angażowania innych
    składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowania dodatkowych
    działań faktycznych i prawnych.
    Z uwagi zatem na przedstawione okoliczności sprawy uznać należy, że opisany zespół
    składników majątkowych wchodzący w skład Działu X, będzie stanowił zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy, a tym samym jego wydzielenie
    do Spółki Przejmującej będzie czynnością wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na
    podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Państwa wątpliwości dotyczą obowiązku dokonania korekty uprzednio odliczonego
    podatku naliczonego związanego z działalnością Działu X na zasadach wskazanych w art.
    91 ust. 1-8 ustawy VAT.
    W myśl art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zasady dotyczące sposobu i terminu dokonywania korekty podatku naliczonego oraz
    podmiotu zobowiązanego do ich dokonania zostały określone w art. 91 ustawy o podatku
    od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy:
      Po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86
      ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z
      art. 90 ust. 2-10a, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art.
      90 ust. 2-6, 10 lub 10a lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla
      zakończonego roku podatkowego.
    Na podstawie art. 91 ust. 2 ustawy:
      W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
      dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw
      wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub
      wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość
      początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik
      dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego
      użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do
      użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym,
      dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania
      gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub
      wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1
      stosuje się odpowiednio, z tym, że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w
      którym zostały oddane do użytkowania.
    Szczegółowy sposób dokonywania korekty określa art. 91 ust. 3-8 ustawy.
    Zgodnie natomiast z art. 91 ust. 9 ustawy:

      W przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części
      przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę
      przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Oznacza to, że zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o
    której mowa w art. 6 pkt 1 ustawy, pozostaje bez wpływu na wcześniejsze odliczenia
    podatku naliczonego dokonane przez zbywcę na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w
    związku z zakupami, które służyły jemu do wykonania czynności opodatkowanych w
    zbywanym przedsiębiorstwie.
    Analiza przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz treści powołanych przepisów prawa,
    prowadzi do wniosku, że skoro – jak rozstrzygnięto w niniejszej interpretacji – opisany
    zespół składników materialnych i niematerialnych wchodzący w skład Działu X stanowić
    będzie na dzień przeniesienia zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
    pkt 27e ustawy, to zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy czynność ta wyłączona będzie spod
    działania ustawy, tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że planowane przeniesienie wydzielonej
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki Przejmującej, która będzie
    kontynuowała prowadzenie działalności gospodarczej, nie spowoduje obowiązku
    dokonania przez Państwa korekty wcześniej odliczonego podatku VAT. Obowiązek
    dokonania ewentualnych korekt podatku naliczonego – zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy –
    będzie ciążył na Spółce Przejmującej składniki majątkowe wchodzące w skład działalności
    związanej z Działem X.
    Odpowiadając zatem na Państwa pytanie należy stwierdzić, że dokonując przeniesienia
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa do Spółki Przejmującej, nie będą Państwo
    zobowiązani do korekty podatku VAT wcześniej odliczonego przy zakupie składników
    majątkowych wchodzących w skład przenoszonej zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    na zasadach wskazanych w art. 91 ust. 1-8 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku jako nr 1 i 2
    dotyczących podatku od towarów i usług uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w
    zakresie pytań oznaczonych we wniosku jako pytania nr 1 i 2. W zakresie pytania nr 3
    dotyczącego podatku dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne
    rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.