Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-606/16-2/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-08-23
Teza: Czy w sytuacji zamknięcia ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy jako spółki przejmowanej zasadne jest twierdzenie, że w świetle przepisu art. 8 ust. 6 ustawy CIT rok podatkowy Wnioskodawcy zakończy się w dniu połączenia i czy Spółka przejmująca, jako następna prawny Wnioskodawcy, będzie zobowiązany złożyć za Wnioskodawcę zeznanie roczne? Czy w związku z zamknięciem roku podatkowego Wnioskodawcy, Spółka przejmująca, jako następca prawny, będzie miała obowiązek wykazania oraz rozliczenia osiągniętego przez Wnioskodawcę dochodu za okres ostatniego roku podatkowego (kończącego się w dniu wpisu połączenia w KRS) oraz możliwość rozliczenia straty Wnioskodawcy z lat ubiegłych z dochodem Wnioskodawcy osiągniętym w trakcie roku 2016, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy CIT?
Słowa kluczowe: połączenie; strata; sukcesja; zeznania-zeznania podatkowe; zeznania-zeznania roczne; łączenie-łączenie spółek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 22 czerwca 2016 r. (data wpływu do tut. BKIP 28 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   obowiązku złożenia zeznania rocznego przez następcę prawnego za Spółkę przejmowaną w sytuacji zamknięcia ksiąg Spółki przejmowanej (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 1),
*   możliwości odliczenia w ww. zeznaniu straty z lat ubiegłych poniesionych przez Spółkę przejmowaną (pytanie oznaczone we wniosku jako nr 2)

\-**jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 czerwca 2016 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie:

*   obowiązku złożenia zeznania rocznego przez następcę prawnego za Spółkę przejmowaną w sytuacji zamknięcia ksiąg Spółki przejmowanej,
*   możliwości odliczenia w ww. zeznaniu straty z lat ubiegłych poniesionych przez Spółkę przejmowaną.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W trakcie bieżącego roku kalendarzowego 2016 r. planowane jest przejęcie, w trybie określonym w art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 1030 ze zm., dalej jako: „KSH”), spółki Wnioskodawcy przez spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, która posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy (dalej jako „Spółka przejmująca”).

Rozliczenie połączenia na gruncie prawa bilansowego nastąpi w trybie art. 44b lub art. 44c ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm., dalej jako: „URach”), przy zastosowaniu metody nabycia bądź metody łączenia udziałów.

Rok obrotowy i podatkowy Wnioskodawcy, będącej spółką przejmowaną, pokrywa się z rokiem kalendarzowym. W związku z połączeniem Wnioskodawcy ze Spółką przejmującą, na dzień połączenia, zgodnie z ustawą o rachunkowości, zostanie dokonane zamknięcie ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy jako spółki przejmowanej, niezależnie od tego czy zostanie zastosowana metoda nabycia czy metoda łączenia udziałów. Tym samym ostatni rok podatkowy Wnioskodawcy będzie krótszy od kalendarzowego i będzie trwał od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia połączenia.

W związku z zamknięciem ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy, Spółka przejmująca, jako następca prawny, działając w oparciu o przepisy art. 27 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej jako: „ustawa CIT”), złoży w wymaganym terminie zeznanie podatkowe o wysokości dochodu (straty) osiągniętego przez Wnioskodawcę w ostatnim roku podatkowym, tj. w roku trwającym od dnia 1 stycznia 2016 roku do daty wpisu połączenia w KRS.

Wnioskodawca na dzień 31 grudnia 2014 r. wygenerował stratę. Wnioskodawca rozliczył połowę wygenerowanej straty z osiągniętym w roku 2015 dochodem. W bieżącym roku podatkowym (2016), Wnioskodawca generuje dochód podatkowy.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy w sytuacji zamknięcia ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy jako spółki przejmowanej zasadne jest twierdzenie, że w świetle przepisu art. 8 ust. 6 ustawy CIT rok podatkowy Wnioskodawcy zakończy się w dniu połączenia i czy Spółka przejmująca, jako następna prawny Wnioskodawcy, będzie zobowiązany złożyć za Wnioskodawcę zeznanie roczne?

Czy w związku z zamknięciem roku podatkowego Wnioskodawcy, Spółka przejmująca, jako następca prawny, będzie miała obowiązek wykazania oraz rozliczenia osiągniętego przez Wnioskodawcę dochodu za okres ostatniego roku podatkowego (kończącego się w dniu wpisu połączenia w KRS) oraz możliwość rozliczenia straty Wnioskodawcy z lat ubiegłych z dochodem Wnioskodawcy osiągniętym w trakcie roku 2016, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy CIT?

Zdaniem Wnioskodawcy, zamknięcie ksiąg rachunkowych Wnioskodawcy jako spółki przejmowanej przy rozliczaniu przejęcia metodą łączenia udziałów bądź metodą nabycia, spowoduje zakończenie roku podatkowego Wnioskodawcy i obowiązek złożenia zeznania rocznego CIT-8 Spółki przejmowanej za okres od dnia 1 stycznia 2016 r. do dnia połączenia. W związku z tym, że wskutek przejęcia byt prawny Wnioskodawcy się zakończy, obowiązek w tym zakresie winien być zrealizowany przez następcę prawnego Wnioskodawcy - tj. Spółkę przejmującą. Tym samym Spółka przejmująca, będzie miała obowiązek wykazania oraz rozliczenia osiągniętego przez Wnioskodawcę dochodu w roku podatkowym, który zakończy się w dniu wpisu połączenia do KRS oraz możliwość rozliczenia, zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy CIT, straty Wnioskodawcy z lat ubiegłych z bieżącym dochodem Wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 7 ust. 2 ustawy CIT, dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. Jak stanowi art. 7 ust. 5 ustawy CIT, o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Zgodnie z przepisami KSH, jednym ze sposobów połączenia spółek jest łączenie się przez przejęcie polegające na przeniesieniu całego majątku spółki przejmowanej na spółkę przejmującą za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (por. art. 492 § 1 pkt 1 KSH). Natomiast w świetle ustawy o rachunkowości, połączenie spółek może nastąpić metodą nabycia (por. art. 44a ust. 1 URach) lub metodą łączenia udziałów (por. art. 44a ust. 2 URach).

W przypadku połączenia jednostek przepisy ustawy o rachunkowości jako regułę zakładają obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych. Stanowi o tym art. 12 ust. 2 pkt 4 URach, zgodnie z którym księgi rachunkowe w jednostce przejmowanej zamyka się na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia. Z kolei art. 12 ust. 3 pkt 2 URach wskazuje, że jeśli rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki, to można nie zamykać ksiąg rachunkowych podmiotu przejmowanego. Z przedstawionych powyżej przepisów ustawy o rachunkowości wynika jednoznacznie obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych jednostki przejmującej w przypadku łączenia spółek. Dotyczy on zarówno rozliczenia połączenia metodą nabycia, jak i metodą łączenia udziałów. Jedynie w przypadku rozliczenia połączenia w trybie art. 44c URach (tj. metodą łączenia udziałów), na zasadzie wyjątku podmiot przejmowany może nie zamykać ksiąg rachunkowych. Należy jednak zwrócić uwagę, że użyte w przepisie art. 12 ust. 3 URach sformułowanie „można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych” wskazuje, że podmioty dokonujące rozliczenia połączenia metodą łączenia udziałów mogą skorzystać z dyspozycji tego przepisu ale nie są do tego zobowiązane. Oznacza to, że w każdym wypadku, również przy zastosowaniu metody łączenia udziałów, można zamknąć księgi spółki przejmowanej, kończąc tym samym jej rok obrotowy (a zatem również i podatkowy).

Ustawa CIT koniec roku podatkowego wiąże ściśle z momentem zamknięcia ksiąg rachunkowych, wynikającym z przepisów ustawy o rachunkowości. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 6 ustawy CIT, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. Treść wskazanego powyżej przepisu wskazuje jednoznacznie, że jeżeli księgi rachunkowe prowadzone dla Wnioskodawcy jako spółki przejmowanej zostaną zamknięte, wówczas rok podatkowy Wnioskodawcy również się zakończy.

Ustawa CIT zakończenie roku podatkowego wiąże z obowiązkiem złożenia w wymaganych terminach zeznania o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w ostatnim roku podatkowym oraz sprawozdania finansowego. Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy CIT, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. Zgodnie natomiast z art. 27 ust. 2 ustawy CIT, podatnicy obowiązani do sporządzenia sprawozdania finansowego przekazują do urzędu skarbowego sprawozdanie wraz z opinią i raportem podmiotu uprawnionego do badania sprawozdań finansowych, w terminie 10 dni od daty zatwierdzenia rocznego sprawozdania finansowego, a spółki - także odpis uchwały zgromadzenia zatwierdzającej sprawozdanie finansowe. Obowiązek złożenia opinii i raportu nie dotyczy podatników, których sprawozdania finansowe, na podstawie odrębnych przepisów, są zwolnione z obowiązku badania.

Tym samym na dzień połączenia księgi rachunkowe Wnioskodawcy zostaną zamknięte, zakończy się rok obrotowy, zostanie sporządzone sprawozdanie finansowe i jednocześnie zakończy się rok podatkowy Wnioskodawcy, a co za tym idzie - powstanie obowiązek złożenia zeznania podatkowego.

Na podstawie art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej, stanowiącego zasadę sukcesji praw i obowiązków podatkowych, podmiotem zobowiązanym do złożenia zeznania oraz sprawozdania finansowego za Wnioskodawcę jako spółkę przejmowaną będzie spółka przejmująca. Zgodnie bowiem z treścią wymienionego przepisu, osoba prawna zawiązana (powstała) w wyniku łączenia się:

1.  osób prawnych,
2.  osobowych spółek handlowych,
3.  osobowych i kapitałowych spółek handlowych

\-wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Stosownie natomiast do treści art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej cytowany powyżej przepis stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie:

1.  innej osoby prawnej (osób prawnych),
2.  osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Reasumując, na skutek połączenia, w sytuacji gdy księgi rachunkowe Wnioskodawcy jako spółki przejmowanej zostaną zamknięte, dojdzie do zakończenia roku podatkowego Wnioskodawcy. W związku z powyższym, z uwagi na sukcesję podatkową, po stronie Spółki przejmującej powstanie obowiązek przygotowania zeznania podatkowego o wysokości dochodu (straty) osiągniętego przez Wnioskodawcę za jej ostatni rok podatkowy.

Jednocześnie w sytuacji, gdy Wnioskodawca w ostatnim przed przejęciem roku podatkowym osiągnie dochód, natomiast w poprzednich latach podatkowych Spółka poniosła stratę, w opinii Wnioskodawcy, przysługiwało jej będzie prawo odliczenia od swego dochodu straty z lat ubiegłych (art. 7 ust. 5 ustawy CIT). Prawo to zostanie wykonane przez Spółkę przejmującą, jako następcę prawnego spółki przejmowanej.

Powyższe potwierdza interpretacja MF - Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 22 marca 2010 r., znak IBPBI/2/423-1628/09/BG, gdzie za prawidłowe uznane zostało stanowisko podatnika, że:

1.  w sytuacji zamknięcia ksiąg Spółki przejmowanej zasadnie ustalono, że w świetle przepisu art. 8 ust. 6 ustawy CIT rok podatkowy tej spółki zakończył się w dniu połączenia i Wnioskodawca postąpił słusznie składając zeznanie roczne za Spółkę przejmowaną (jako jej następca prawny);
2.  w związku z zamknięciem roku podatkowego Spółka przejmowana miała obowiązek wykazania oraz rozliczenia osiągniętego dochodu za ten okres oraz możliwość rozliczenia straty z lat ubiegłych zgodnie z art. 7 ust. 5 ustawy CIT.

Z uzasadnienia interpretacji: \[\`(...)\`\] Stosownie do art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia. \[\`(...)\`\] Jak stanowi art. 27 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a) i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku. W kontekście cytowanych powyżej przepisów prawa należy wskazać, iż ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych wiąże zakończenie roku podatkowego i związany z tym obowiązek złożenia zeznania rocznego z zamknięciem ksiąg rachunkowych. Po stronie Wnioskodawcy, jako następcy prawnego powstał obowiązek sporządzenia zeznania podatkowego o wysokości dochodu (straty) osiągniętego przez Spółkę przejmowaną za jej ostatni rok podatkowy. Ponadto z uwagi na fakt, iż za ostatni rok podatkowy Spółka przejmowana osiągnęła dochód, natomiast w poprzednich latach podatkowych podmiot ten ponosił stratę, Spółce przejmowanej przysługiwało prawo do pomniejszenia uzyskanego dochodu o wysokość straty z lat ubiegłych. Prawo do podatkowego rozliczania straty ma bowiem wyłącznie podatnik, który stratę taką poniósł. Biorąc pod uwagę powyższe Stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku złożenia zeznania rocznego przez następcę prawnego za Spółkę przejmowaną w sytuacji zamknięcia ksiąg Spółki przejmowanej oraz możliwości odliczenia w tym zeznaniu straty z lat ubiegłych poniesionych przez Spółkę przejmowaną - jest prawidłowe. \[\`(...)\`\].

Powyższą konkluzję można wywieść również z wyroku NSA z 29 maja 2012 r., sygn. akt II FSK 2234/10, w którym NSA stwierdza, iż: Okresem, za jaki pobierany jest podatek, jest rok podatkowy, obliczany zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 8 u.p.d.o.p. Rokiem tym, co do zasady, jest rok kalendarzowy (art. 8 ust. 1 u.p.d.o.p.). Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres, od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych (art.8 ust. 6 u.p.d.o.p.). Przy łączeniu spółek co do zasady dzień, w którym spółka przejmowana kończy działalność, jest dniem, na który jej księgi rachunkowe powinny zostać zamknięte, a tym samym zakończony jej rok podatkowy (art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 28 września 1994 r. o rachunkowości - tekst jedn. Dz.U. z 2009 r., Nr 152, poz. 1223 ze zm. w zw. z art. 8 ust. 6 u.p.d.o.p.). Podstawa opodatkowania (art. 18 ust. 1 u.p.d.o.p.) w takim przypadku zostanie określona odrębnie dla spółki przejmowanej (za rok podatkowy zakończony w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych) i dla spółki przejmującej (za rok podatkowy przyjęty przez tę spółkę). Każda z tych spółek może w przyjętym przez nią roku podatkowym mieć dochód albo stratę. \[\`(...)\`\].

Mając na uwadze treść zaprezentowanego uzasadnienia, Wnioskodawca wnosi o uznanie przedstawionego stanowiska za prawidłowe w wydanej interpretacji indywidualnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 492 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. „Kodeks spółek handlowych” (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: „ksh”), połączenie może być dokonane przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca wydaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie).

Przepis art. 494 § 1 ksh stanowi, że spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki. Przepis ten zawiera zasadę sukcesji generalnej.

Na gruncie prawa podatkowego powyższa zasada sukcesji została wyrażona w art. 93 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym osoba prawna zawiązana w wyniku łączenia się osób prawnych wstępuje we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub Spółek. Przepis ten w myśl art. 93 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, stosuje się odpowiednio do osoby prawnej łączącej się przez przejęcie innej osoby prawnej (osób prawnych).

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm., dalej: „updop”), dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. W myśl art. 7 ust. 5 updop, o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 updop, jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych.

Zasady dotyczące prowadzenia ksiąg rachunkowych reguluje ustawa z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.).

Stosownie do art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości, księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3 i 3a w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia.

Jednakże przepis art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości stanowi, że można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy w myśl ustawy rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki. W art. 12 ust. 3 ustawy o rachunkowości przewidziano zatem możliwość odstąpienia od obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych.

Jak stanowi art. 27 ust. 1 updop, podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a i przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym – do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Z przedstawianego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że planowane jest przejęcie spółki Wnioskodawcy przez inną spółkę kapitałową, która posiada 100% udziałów w kapitale zakładowym Wnioskodawcy. Przejęcie nastąpi metodą nabycia bądź metodą łączenia udziałów. W momencie przejęcia nastąpi zamknięcie ksiąg rachunkowych, a tym samym zakończenie roku podatkowego spółki przejmowanej (Wnioskodawcy).

Odnosząc powyższe przepisy do przedstawionego zdarzenia przyszłego należy wskazać, że updop wiąże zakończenie roku podatkowego i związany z tym obowiązek złożenia zeznania rocznego, z zamknięciem ksiąg rachunkowych. Spółka przejmująca stanie się następcą prawnym dla Spółki przejmowanej (Wnioskodawcy), zatem to na Spółce przejmującej spoczywa obowiązek sporządzenia zeznania podatkowego o wysokości dochodu (straty) osiągniętego przez Spółkę przejmowaną za jej ostatni rok podatkowy. Ponadto Spółka przejmująca będzie miała obowiązek wykazania w tym zeznaniu dochodu osiągniętego przez Spółkę przejmowaną za okres ostatniego roku podatkowego (kończącego się w dniu wpisu połączenia w KRS) oraz prawo do rozliczenia straty Spółki przejmowanej z lat ubiegłych.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Wnioskodawcy w zakresie obowiązku złożenia zeznania rocznego przez następcę prawnego za Spółkę przejmowaną w sytuacji zamknięcia ksiąg Spółki przejmowanej oraz możliwości odliczenia w tym zeznaniu straty z lat ubiegłych poniesionych przez Spółkę przejmowaną jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą praw.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.