Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.81.2025.3.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-07
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży 1/6 nieruchomości.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Sprzedaż nieruchomości i praw
majątkowych.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego
1

użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego
prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 131
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1-lit. d
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie, stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych
    opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 lutego 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 19 marca 2025 r. (wpływ 19 marca 2025 r.) oraz
    z 10 kwietnia 2025 r. (wpływ 10 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Nieruchomość dom, ul. (...):
    · 10.1988 r. wybudowany dom, cały czas do końca w rodzinie tj. Pana rodzice, Pan i Pana
      brat;
    · 06.2003 r. śmierć Pana ojca - dziedziczenie majątku, w tym domu: Pana mama 4/6, Pan 1
      /6 Pana brat 1/6, brak działu spadku;
    · 04.2021 r. śmierć Pana matki - dziedziczenie majątku, w tym domu Pan 1/2, Pana brat 1
      /2;
    · 09.2021 r. wniosek o zgodny dział spadku i podział majątku (cały dom dla Pana, Pana
      brat pieniądze);
    · 11.2021 r. postanowienie o dziale spadku przekazujące całość domu na Pana własność
      (cały dom dla Pana, Pana brat pieniądze);
    · 06.2022 r. podczas próby uzyskania pełnego wpisu do KW domu okazało się, że wpisany
      jest tam niesłusznie Pana brat w 1/6;
        08.2022 r. wiosek do sądu o naprawę błędu w podziale majątku; Sędzia tłumaczy,
        że nie może zmienić już wyroku i jedynym wyjściem jest postanowienie, że
        przyznaje na wyłączną własność dom, przyznała, że oczywiście uprzednio powinien
        być pełen podział majątku po Pana matce i de facto Pana ojcu, bo tylko tak można
        było legalnie i prawidłowo podzielić majątek;
    · 05.2023 przy próbie uzyskania w US potwierdzenia o braku zalegania w podatkach
      niezbędnego do sprzedaży domu okazuje się, że postanowienie wyjaśniające sądu
      zostało zakwalifikowane jako darowizna brata 1/6 domu (Pana zdaniem interpretacja
      tego jako darowizna nie miała prawa wystąpić, bo pełny podział majątku i domu na
      Pana wyłączność był od początku), zarazem brak informacji, że powinien Pan
      poinformować o czymkolwiek US, aby uniknąć podatku, o którym nie miał Pan zresztą
      wcześniej pojęcia, a termin na zgłoszenie tego minął;
    · 06.2023 r. sprzedaż przez Pana domu.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku z 19 marca 2025 r., udzielił Pan następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:

    1. Czy zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2024 r. poz. 226, ze zm.) ma Pan
      nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce?
    Odpowiedź: Tak.
    2. Czy nieruchomość, która jest przedmiotem wniosku, wybudowana w październiku
      1988 r. należała do obojga Pana rodziców i czy między rodzicami podczas posiadania
      ww. nieruchomości istniała majątkowa wspólność małżeńska?
    Odpowiedź: Tak.
    3. W związku ze wskazaniem w opisie sprawy, że: „(...) 9.2021 wniosek o zgodny dział
      spadku i podział majątku (cały dom dla mnie, brat pieniądze) – 11.2021 postanowienie
      o dziale spadku przekazujące całość domu na moją własność (...)” proszę wskazać:
        a) jakie konkretnie ustalenia zawiera postanowienie o dziale spadku?
    Odpowiedź: Załączył Pan dokument nr 1.
        b) czy w wyniku postanowienia o dziale spadku stał się Pan jedynym właścicielem
          nieruchomości, o której mowa we wniosku?
    Odpowiedź: W Pana opinii tak.
        c) czy przedmiotem działu spadku była tylko nieruchomość, o której mowa we
          wniosku? Jeśli nie, to proszę wskazać co oprócz tej nieruchomości było
          przedmiotem działu spadku?
    Odpowiedź: Były także pieniądze i inna nieruchomość.
        d) czy wartość majątku nabytego przez Pana w drodze działu spadku przekroczyła
          wartość majątku, jaki przysługiwał Panu pierwotnie w całej masie spadkowej
          po spadkodawcy (spadkodawcach) – należy wziąć pod uwagę wszystkie
          składniki, jakie wchodziły w skład masy spadkowej?
    Odpowiedź: Nie, gdyż ustalił Pan z bratem wspólny i zgodny podział, w którym uwzględnili
    Państwo Pana nakłady i wcześniejsze darowizny mamy bratu.
    Udział był równy, gdyż uwzględnili Państwo w nim wcześniejsze darowizny Pana mamy dla
    Pana brata oraz Pana nakłady.
        e) czy działowi spadku towarzyszyły spłaty i dopłaty? Jeśli tak, proszę wskazać jakie
          podmioty (osoby) były uprawnione i zobowiązane do dopłat i spłat?
    Odpowiedź: Nie, gdyż rozwiązali Państwo to na zasadzie zgodnego podziału.
    4. Jakie rozstrzygnięcie zostało wydane w związku z wnioskiem do sądu o naprawę
      błędu w podziale majątku (08.2022) oraz jakie postanowienia ono zawierało?
    Odpowiedź: Załączył Pan dokument nr 2.
    5. Czy po wydanym przez sąd ww. rozstrzygnięciu składał Pan do właściwego urzędu
      skarbowego jakieś deklaracje, zeznania – jeśli tak to czego one dotyczyły? Czy urząd
      skarbowy prowadził w tej sprawie jakieś postępowania, kontrole, itp. – jeśli tak to w
      jaki sposób zostały zakończone (decyzja, postanowienie – co z nich wynika)?
    Odpowiedź: Niestety nie został Pan poinformowany, że cokolwiek powinien Pan złożyć - z
    tego, co Pan rozumie, jeśli złożyłby Pan oświadczenie o darowiźnie 1/6 domu (część brata
    po ojcu) jak całość zinterpretował US (...), to nie byłoby żadnego tematu, niestety nie miał
    Pan o tym pojęcia i dowiedział się Pan dopiero, gdy dostał informację z ksiąg wieczystych.
    Aby móc sprzedać dom, zapłacił Pan podatek wskazany przez US (...)- nie mógł się Pan
    odwoływać, gdyż miał Pan umowę przyrzeczoną z kupującym.
    6. Czy prowadzi Pan działalność gospodarczą w rozumieniu art. 5a pkt 6 ustawy z dnia
      26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

      163), w szczególności w zakresie obrotu nieruchomościami? Jeżeli tak, to czy
      sprzedaż nieruchomości będącej przedmiotem wniosku, nastąpiła w ramach
      wykonywania tej działalności?
    Odpowiedź: Nie, nieruchomość nigdy nie miała związku z działalnością.
    7. Czy środki ze sprzedaży domu wydatkował/będzie Pan wydatkował na zakup lub
      rozbudowę nieruchomości, w okresie trzech lat licząc od końca roku podatkowego,
      w którym dokonał Pan sprzedaży domu, o którym mowa we wniosku?
    Odpowiedź: Jeśli ma Pan zapłacić ten podatek to tak, będzie Pan wydatkował na zakup lub
    rozbudowę nieruchomości.
    8. Jakie konkretnie wydatki na nieruchomości zamierza Pan ponieść? Proszę wymienić
      te wydatki (w formie zamkniętego katalogu).
    Odpowiedź: Nie jest Pan jeszcze zdecydowany - albo rozbudowa domu w (...), albo zakup
    mieszkania w (...).
    9. Czy w zakupionej lub rozbudowanej nieruchomości realizuje/będzie Pan realizować
      własne cele mieszkaniowe, tzn. czy Pan w niej mieszka/zamieszka? Jeśli tak, to od
      kiedy, czy na stałe, lub w jakich okresach?
    Odpowiedź: Tak, zdecydowanie.
    10. Jaki związek z Pana wydatkami na zakup nowej nieruchomości ma mieć prowadzona
      przez Pana działalność gospodarcza?
    Odpowiedź: W przypadku zakupu nowej nieruchomości nie będzie mieć żadnego związku
    z działalnością.
    Z kolei w uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2025 r., udzielił Pan następujących
    odpowiedzi na zawarte w wezwaniu pytania:
    1. Jakie konkretnie ustalenia zawiera postanowienie o dziale spadku?
    Odpowiedź: Ustalenia były jednoznaczne, by otrzymał Pan pełną nieruchomość, o której
    jest mowa w zapytaniu (nieruchomość przypada na wyłączną własność Wnioskodawcy,
    czyli Pana).
    2. Jakie rozstrzygnięcie zostało wydane w związku z wnioskiem do sądu o naprawę błędu
      w podziale majątku (08.2022) oraz jakie postanowienia ono zawierało?
    Odpowiedź: Po zwróceniu uwagi, że ugoda jest wadliwa, z uwagi na brak prawnego
    uwzględnienia podziału całego majątku - sędzia wydała nowe postanowienie
    uszczegóławiające: po dokonanym dziale spadku po (...) znieść na zgodny wniosek
    Wnioskodawców powstałą na skutek dziedziczenia po (...) (zmarłym w 2003 roku)
    współwłasność nieruchomości (dane domu), w ten sposób, że przyznać nieruchomość na
    wyłączną własność Wnioskodawcy (czyli Panu) bez obowiązku spłat na rzecz drugiego z
    Wnioskodawców.
    3. Proszę o jednoznaczne wskazanie czy środki ze sprzedaży domu wydatkował/będzie
      Pan wydatkował na zakup lub rozbudowę nieruchomości, w okresie trzech lat licząc
      od końca roku podatkowego, w którym dokonał Pan sprzedaży domu, o którym mowa
      we wniosku?
    Odpowiedź: Tak, będzie Pan, jednakże chce się Pan dowiedzieć czy podatek od sprzedaży
    od wartości 1/6 domu jest należny, Pana zdaniem nie jest oraz czy przy zakupie
    /rozbudowie nieruchomości może Pan brać faktury na Pana działalność gospodarczą
    uwzględniającą NIP (...), Pana zdaniem tak.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19 marca 2025 r.)
    Czy w wyniku sprzedaży domu (...), który był w rodzinie od zawsze, musi Pan zapłacić
    podatek od jego sprzedaży i w jakiej wysokości?

    Pana stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z 19
    marca 2025 r.)
    Pana stanowisko jest takie, że nie powinien Pan płacić jakiegokolwiek podatku, nawet od 1
    /6 od sprzedaży domu (...), który był w rodzinie od początku, a celem działu spadku był
    podział całego majątku, a nie tylko jego części po Pana mamie.
    Niezależnie od tego w przypadku, gdy kupi lub rozbuduje Pan nieruchomość, w której
    będzie Pan mieszkał i której kwota będzie większa niż 1/6 sprzedaży domu (...), będzie Pan
    zwolniony z ewentualnego podatku od sprzedaży tego domu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Jeżeli zatem odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości, oraz
    praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c następuje przed upływem 5
    lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i
    nie zostaje dokonane w wykonaniu działalności gospodarczej, to stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Tym samym, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment nabycia lub wybudowania
    ww. nieruchomości lub praw.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 7 ww. ustawy:

      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, do wysokości
      przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Wobec powyższego w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału
    w nieruchomości, oraz praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytej
    /nabytych w drodze spadku i działu spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia
    tej nieruchomości/tych praw przez spadkodawcę oraz czy w wyniku dokonania działu
    spadku nie następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany udział w
    spadku. Również w przypadku zniesienia współwłasności istotną kwestią jest ustalenie czy
    dochodzi do nabycia ponad pierwotnie posiadany udział we współwłasności.
    Aby zatem ustalić, czy odpłatne zbycie przez Pana poszczególnych udziałów w domu przy
    ul. (...) podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych,
    istotne jest ustalenie, czy zbycie to nastąpiło po upływie okresu, o którym mowa w
    przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zauważyć należy, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje
    pojęcia nabycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy. Należy zatem wskazać, że
    nabyciem w rozumieniu tego przepisu jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną – nabywcę – przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny. Natomiast moment przeniesienia prawa
    własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Stosownie zaś do art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    Z kolei art. 926 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Na podstawie zaś art. 924 i art. 925 przywoływanego Kodeksu, spadek otwiera się z chwilą
    śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ww. Kodeksu:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Natomiast według art. 1035 cyt. ustawy:

      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Art. 1037 § 1 i § 2 ww. ustawy, stanowi zaś, że:
      § 1. Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców.
      § 2. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział powinna być zawarta w
      formie aktu notarialnego.
    Z instytucją działu spadku mamy więc do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada
    kilku spadkobiercom. Wskutek działu spadku poszczególni spadkobiercy stają się
    podmiotami wyłącznie uprawnionymi względem przyznanych im praw majątkowych,
    stanowiących do chwili działu przedmiot wspólności. Nie zmienia to faktu, że dział spadku
    jest zawsze konsekwencją wcześniejszego nabycia spadku. Na skutek działu spadku
    następuje konkretyzacja składników masy spadkowej przypadających poszczególnym
    spadkobiercom. Do momentu zniesienia tej współwłasności lub dokonania działu spadku,
    spadkobiercy są współwłaścicielami rzeczy i praw wchodzących w skład spadku.
    Przy czym, z art. 195 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 przywołanej ustawy:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Art. 210 § 1 ww. Kodeksu stanowi zaś, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się więc likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    W myśl art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 2 ww. Kodeksu:
      Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić m. in. przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, poprzez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych. Co do zasady, zniesienie
    współwłasności jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy – w wyniku tego zniesienia
    – podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po dokonanym podziale przekracza
    wartość udziału, jaki pierwotnie mu przysługiwał.
    Podobne wnioski wynikają z ukształtowanej już linii orzeczniczej Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, który twierdzi, że nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
    · podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
    · wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku podziału tego majątku, mieści się
      w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności – należy przyjąć więc
    datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości
    lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności mieści się w udziale, jaki
    przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz dział spadku lub
    zniesienie współwłasności zostały dokonane bez spłat i dopłat.
    Powyższe potwierdza brzmienie powołanego wcześniej art. 10 ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym nie stanowi nabycia albo odpłatnego
    zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w
    drodze działu spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8
    lit. a-c, do wysokości przysługującego podatnikowi udziału w spadku.
    Natomiast wszelkie przypadki gdy udział danej osoby ulega powiększeniu nawet gdy
    następuje to nieodpłatnie, traktowane być muszą w kategorii nabycia, gdyż w ten sposób
    ulega powiększeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą
    (nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że nieruchomość, o której mowa we wniosku –
    dom przy ul. (...), został wybudowany w październiku 1988 r. Należał on do obojga Pana
    rodziców, między Pana rodzicami podczas posiadania ww. nieruchomości istniała
    majątkowa wspólność małżeńska. W czerwcu 2003 r. zmarł Pana ojciec – nastąpiło
    dziedziczenie majątku, w tym ww. domu – Pana mama 4/6, Pan 1/6 oraz Pana brat 1/6,
    brak działu spadku. W kwietniu 2021 r. zmarła Pana mama – nastąpiło kolejne
    dziedziczenie majątku, w tym ww. domu – Pan ½ oraz Pana brat ½. We wrześniu 2021 r.
    został złożony wniosek o zgodny dział spadku i podział majątku (cały dom dla Pana, Pana
    brat pieniądze). Oprócz nieruchomości, o której mowa we wniosku, przedmiotem działu
    spadku były także pieniądze i inna nieruchomość. W listopadzie 2021 r. wydano
    postanowienie o dziale spadku przekazujące całość domu na Pana własność (cały dom dla
    Pana, Pana brat pieniądze). Wartość majątku nabytego przez Pana w drodze działu
    spadku nie przekroczyła wartości majątku, jaki przysługiwał Panu pierwotnie w całej masie
    spadkowej po spadkodawcy (spadkodawcach), gdyż ustalił Pan z bratem wspólny i zgodny
    podział, w którym uwzględniono Pana nakłady i wcześniejsze darowizny Pana mamy dla
    Pana brata. Ponadto wskazał Pan, że działowi spadku nie towarzyszyły spłaty i dopłaty,
    gdyż rozwiązano to na zasadzie zgodnego podziału. Następnie w czerwcu 2022 r. podczas
    próby uzyskania pełnego wpisu do KW domu okazało się, że wpisany jest tam niesłusznie
    Pana brat w 1/6. W sierpniu 2022 r. został złożony wniosek do sądu o naprawę błędu w
    podziale majątku.

    W uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2025 r. wskazał Pan, że w sierpniu 2022 r. zostało
    wydane przez sąd postanowienie uszczegóławiające: po dokonanym dziale spadku po (...)
    znieść na zgodny wniosek Wnioskodawców powstałą na skutek dziedziczenia po (...)
    (zmarłym w 2003 r.) współwłasność nieruchomości, w ten sposób, że przyznać
    nieruchomość na wyłączną własność Panu bez obowiązku spłat na rzecz drugiego z
    Wnioskodawców.
    W czerwcu 2023 r. sprzedał Pan dom, o którym mowa we wniosku. Ponadto wskazał Pan,
    że sprzedaż ww. domu nigdy nie miała związku z działalnością gospodarczą.
    Biorąc pod uwagę fakt, że opisany we wniosku dom został wybudowany w 1988 r. i należał
    do Pana obojga rodziców, pomiędzy którymi podczas jego posiadania istniała majątkowa
    wspólność małżeńska, należy odnieść się do kwestii stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks
    rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu
    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny
    stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w
    majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964
    r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach

    nastąpiło nabycie nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym
    udziale przez małżonków pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i
    działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność
    małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie
    mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także
    rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych
    do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków
    praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
    przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do
    majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności
    majątkowej małżeńskiej (art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Pana wątpliwości budzi kwestia, czy będzie Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego w związku ze sprzedażą domu przy ul. (...).
    Przystępując do oceny skutków podatkowych sprzedaży w czerwcu 2023 r. opisanej we
    wniosku nieruchomości, zauważyć należy, że w pierwszej kolejności do nabycia przez Pana
    części domu przy ul. (...) doszło najpierw w drodze spadku po zmarłym ojcu (1/6) a
    następnie po zmarłej matce (1/2). Zatem datą nabycia przez Pana tej części ww.
    nieruchomości jest data wybudowania nieruchomości, którą rodzice posiadali w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej od 1988 r.
    Następnie w listopadzie 2021 r. postanowieniem o dziale spadku przyznano na Pana rzecz
    część domu, którą Pana brat otrzymał w spadku po Pana matce. Wskazał Pan, że wartość
    majątku nabytego przez Pana w drodze działu spadku nie przekroczyła wartości majątku,
    jaki przysługiwał Panu pierwotnie w całej masie spadkowej po spadkodawcy
    (spadkodawcach), gdyż ustalił Pan z bratem wspólny i zgodny podział, w którym
    uwzględniliście Państwo Pana nakłady i wcześniejsze darowizny Pana mamy dla Pana
    brata. Ponadto wskazał Pan, że działowi spadku nie towarzyszyły spłaty i dopłaty, gdyż
    rozwiązali to Państwo na zasadzie zgodnego podziału. Zatem datą nabycia przez Pana tej
    części ww. nieruchomości, (nieprzekraczającej wartości majątku, jaki przysługiwał Panu
    pierwotnie w całej masie spadkowej) jest również data, od której Pana rodzice posiadali
    nieruchomość w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej – 1988 r.
    Z kolei postanowieniem sądu uszczegóławiającym z sierpnia 2022 r. zniesiono
    współwłasność nieruchomości, w ten sposób, że przyznano całą nieruchomość na Pana
    wyłączną własność. Na skutek zniesienia współwłasności przyznana została na Pana rzecz
    część nieruchomość (1/6), w wyniku czego otrzymał Pan przysporzenie majątkowe
    kosztem innego współwłaściciela (Pana brata), co Urząd Skarbowy w (...) zinterpretował
    jako darowiznę, od której zapłacił Pan wskazany podatek. Oznacza to, że w dacie
    dokonanego zniesienia współwłasności nieruchomości w (...) – w odniesieniu do tej części,
    która należała do Pana brata – doszło do nowego nabycia, o którym mowa w przepisie art.
    10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem skoro w wyniku
    dokonanego w sierpniu 2022 r. zniesienia współwłasności wartość nabytego przez Pana
    majątku przekroczyła wartość udziału, jaki uprzednio Panu przysługiwał i otrzymał Pan
    przysporzenie majątkowe kosztem innego współwłaściciela – to sprzedaż nieruchomości

    w tej części stanowi źródło przychodu na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, bowiem termin nabycia 1/6 części domu, należy w tym
    przypadku liczyć od końca 2022 r.
    Mając powyższe na uwadze, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej
    odpłatne zbycie przez Pana w czerwcu 2023 r. 5/6 części domu przy ul. (...) uzyskanych w
    wyniku spadku oraz działu spadku nie stanowi dla Pana źródła przychodu w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w ww. przepisie, ustalonego zgodnie z dyspozycją
    art. 10 ust. 5 i ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji –
    przychód w tej części – nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Natomiast, nienastępujące w wykonaniu działalności gospodarczej odpłatne zbycie przez
    Pana w czerwcu 2023 r. 1/6 części domu przy ul. (...), uzyskanej w wyniku zniesienia
    współwłasności skutkuje dla Pana powstaniem przychodu kwalifikowanego do źródła, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, ponieważ odpłatne zbycie w tej części
    nastąpiło przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło jej nabycie (2022 r.). Dochód z tego odpłatnego zbycia podlega opodatkowaniu
    19% podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30e
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W tym miejscu wskazuję, że dochód ze sprzedaży nieruchomości i praw majątkowych, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych – na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy – może jednak zostać objęty
    zwolnieniem z opodatkowania przy spełnieniu warunków określonych w tym przepisie.
    Przepis ten stanowi, że:
      Wolne od podatku są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi
      tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w
      przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli
      począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie trzech lat od końca
      roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze
      zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na
      własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele
      uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych.
    Dochód zwolniony należy obliczyć według następującego wzoru:
    dochód zwolniony = D × W/P
    gdzie:
    D – dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa,
    W – wydatki poniesione na cele mieszkaniowe,
    P – przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa.
    Należy wyjaśnić, że powyższe zwolnienie obejmuje taką część dochodu uzyskanego z
    tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub prawa majątkowego, jaka proporcjonalnie
    odpowiada udziałowi poniesionych wydatków na własne cele mieszkaniowe w
    osiągniętych przychodach z odpłatnego zbycia. W sytuacji, gdy przychód z odpłatnego
    zbycia zostanie w całości przeznaczony na cele mieszkaniowe, to wówczas uzyskany z tego
    tytułu dochód będzie w całości korzystał ze zwolnienia od podatku dochodowego.

    Tym samym, aby dochód z tytułu sprzedaży nieruchomości był w całości zwolniony z
    podatku dochodowego, cały przychód ze zbytej nieruchomości musi być wydatkowany na
    własne cele mieszkaniowe, wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, nie później niż w okresie trzech lat od końca roku
    podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie.
    Katalog wydatków stanowiących własne cele mieszkaniowe podatnika wskazany w art. 21
    ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter zamknięty – jest
    to wyliczenie enumeratywne. Ustawodawca w sposób jednoznaczny wskazał cele
    mieszkaniowe, których realizacja pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego ze zbycia nieruchomości.
    Art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
      a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
      mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
      także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego
      gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
      b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału
      w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub
      udziału w takim prawie,
      c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
      prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym
      również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu
      lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim
      prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni
      przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
      d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
      mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
      e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
      budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
      własnego pomieszczenia niemieszkalnego
      - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
      należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
      Szwajcarskiej.
    Stosownie zaś do art. 21 ust. 25a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wydatki, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, uznaje się za wydatki poniesione na
      cele mieszkaniowe, jeżeli przed upływem okresu, o którym mowa w ust. 1 pkt 131,
      nastąpiło nabycie własności rzeczy lub praw wymienionych w ust. 25 pkt 1 lit. a-c, w
      związku z którymi podatnik ponosił wydatki na nabycie.
    Podkreślenia wymaga, że zwolnienia podatkowe oraz ulgi są wyjątkiem od zasady
    powszechności opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających
    zwolnienia podatkowe, jak również ulgi, należy stosować wykładnię ścisłą. Stąd też, prawo
    do przedmiotowego zwolnienia przysługuje podatnikowi tylko i wyłącznie w sytuacji
    spełnienia wszystkich przesłanek wskazanych w przepisie prawa. Należy również zastrzec,
    że w przypadku korzystania z ulg i zwolnień podatkowych, wynikających z ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych obowiązek udowodnienia, że określony
    wydatek został poniesiony przy spełnieniu wszystkich warunków wynikających z przepisów
    podatkowych spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne.

    Zaznaczyć również należy, że podstawową okolicznością decydującą o zastosowaniu
    zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych w stosunku do dochodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości lub
    ich części oraz udziału w nieruchomości jest fakt wydatkowania przychodu z ich
    odpłatnego zbycia – począwszy od dnia sprzedaży i nie później niż w okresie trzech lat
    od końca roku podatkowego, w którym nastąpiła sprzedaż – wyłącznie na realizację
    wskazanych w ustawie własnych celów mieszkaniowych.
    Poprzedzenie wyrażenia „cele mieszkaniowe” przymiotnikiem „własne” świadczy o tym,
    że ustawodawca przewidując podstawę do zastosowania zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt
    131 ww. ustawy i dopisując ten przymiotnik przesądził, że celem nadrzędnym jest
    możliwość uwzględnienia przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania tylko
    takich wydatków, które poniesione zostały na zaspokojenie „własnych” potrzeb
    mieszkaniowych. Tak więc, uregulowane w powołanym przepisie zwolnienie od podatku
    dochodowego w zamierzeniach ustawodawcy realizować ma cel, jakim jest
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych podatnika.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja
    potrzeby zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”. Sądy administracyjne podkreślają,
    że zwolnienie z opodatkowania dochodów opisanych w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych ma charakter mieszany, podmiotowo-
    przedmiotowy, tj. wydatkowanie środków na określony przedmiot w połączeniu z
    funkcją jaką ten przedmiot realizuje na rzecz nabywcy – zaspokojenie jego własnych
    celów mieszkaniowych.
    Zawarte w art. 21 ust. 25 ww. ustawy wyliczenie wydatków mieszkaniowych ma
    charakter wyczerpujący, w związku z czym tylko realizacja w wymaganym terminie
    celów w nim wymienionych pozwala na zwolnienie z opodatkowania dochodu
    uzyskanego z odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Ustawodawca formułując zwolnienie przedmiotowe w sposób jednoznaczny wskazał na
    realizację w określonym terminie celów mieszkaniowych, które pozwalają na
    skorzystanie ze zwolnienia z opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości. Do
    takich celów – zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – należy nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim
    budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w
    takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
    wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
    lokalem, a także - na podstawie art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych – budowa, rozbudowa, nadbudowa, przebudowa lub
    remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu
    mieszkalnego. Z wykładni językowej przepisu art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wynika, że dla skorzystania z ww. zwolnienia istotny
    jest m.in. czas na wydatkowanie środków uzyskanych z odpłatnego zbycia
    nieruchomości na realizację własnych celów mieszkaniowych. Podstawy ku temu daje
    użyty w przepisie zwrot „począwszy od dnia odpłatnego zbycia”, który należy uznać za
    element normy wyznaczającej termin wydatkowania przychodu z odpłatnego zbycia
    nieruchomości. Termin ten, jak z przepisu wynika, ma charakter terminu
    przewidzianego, ustalonego jako końcowy, tj. terminu, który kończy się z upływem
    trzech lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie
    nieruchomości.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że jeżeli będzie Pan zobowiązany do zapłaty
    podatku z tytułu sprzedaży nieruchomości, to środki finansowe uzyskane ze sprzedaży 1/6
    części domu przy ul. (...) zamierza Pan przeznaczyć na zakup mieszkania w (...) lub
    rozbudowę domu w (...). W zakupionej lub rozbudowanej nieruchomości będzie Pan
    realizować własne cele mieszkaniowe. Środki ze sprzedaży domu będzie Pan wydatkował

    w okresie trzech lat, licząc od końca roku podatkowego, w którym dokonał Pan sprzedaży
    domu.
    Podsumowując, wydatkowanie podlegającego opodatkowaniu przychodu ze zbycia 1/6
    części domu, na zakup mieszkania lub rozbudowę domu, w którym będzie Pan realizował
    własne cele mieszkaniowe w terminie trzech lat od końca roku podatkowego, w którym
    dokonano transakcji zbycia – uprawnia Pana do skorzystania ze zwolnienia od podatku z
    art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a i d ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Odpowiadając zatem na zadane pytanie, skoro środki ze sprzedaży 1/6 domu w całości
    przeznaczy Pan na realizację w ww. terminie własnych celów mieszkaniowych (zakup
    mieszkania lub rozbudowa domu, w którym będzie Pan mieszkał), nie będzie Pan
    zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Tym samym oceniając całościowo Pana stanowisko w odniesieniu do zadanego pytania
    dotyczącego braku obowiązku zapłaty podatku – należało uznać je za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku
    (zapytania ostatecznie sformułowanego w uzupełnieniu wniosku z 19 marca 2025 r.). Inne
    kwestie, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej – rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności kwestii podniesionej w
    uzupełnieniu wniosku z 10 kwietnia 2025 r. w zakresie „brania faktur na Pana działalność
    gospodarczą”.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
    z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.