Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1167/14-2/JŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-12-23
Teza: Możliwość odliczenia podatku naliczonego VAT po zrealizowaniu zadania
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od towarów i usług; podatnik; projekt; płatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony, przedstawione we wniosku z dnia 21 listopada 2014 r. (data wpływu 24 listopada 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT po zrealizowaniu zadania pn. „W.” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 listopada 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku naliczonego VAT po zrealizowaniu zadania pn. „W.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Parafia Rzymskokatolicka w B. z siedzibą w S. zrealizowała zadanie pn. „W.”, w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”, objetego PROW na lata 2007-2013.

Na współfinansowane zadanie Parafia zawarła umowę z Samorządem Województwa w dniu 22 sierpnia 2014 r. w W.. Realizacja zadania polegała na: przeprowadzeniu robót rozbiórkowych pokrycia dachowego z gontów i wymianie pokrycia dachowego, tj. oczyszczenie elementów drewnianych i ich impregnacji i pokryciu dachów blachą miedzianą płaską układaną w karo wraz ze wszystkimi obróbkami.

Kościół jest wpisany do rejestrów zabytków. W związku z wykonywanymi pracami Parafia uzyskała stosowne pozwolenia od Wojewódzkiego konserwatora zabytków. Prace były wykonywane przez firmę posiadajacą stosowne uprawnienia.

Działalność Parafii związana z powyższą inwestycją nie spowoduje osiągnięcia żadnych przychodów oraz powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług. Tym samym nie stanie się czynnym podatnikiem VAT.

W związku z przedstawionym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Parafia ma możliwość otrzymania podatku VAT po zrealizowaniu zadania pn. „W.”, poprzez przeprowadzenie robót rozbiórkowych pokrycia dachowego z gontów i wymianie pokrycia dachowego, tj. oczyszczenie elementów drewnianych i ich impregnację i pokrycie dachów blachą miedzianą płaską układaną w karo wraz ze wszystkimi obróbkami, w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, w ramach działalnia „Odnowa i rozwój wsi”, objetego PROW na lata 2007-2013?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Wnioskodawca uważa, że w świetle obowiązujacego prawa Parafia nie miała możliwości odzyskania podatku, zarówno w trakcie inwestycji jak i po całkowitym zrealizowaniu zadania „W.”, w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”, objetego PROW na lata 2007-2013.

Parafia/Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT, a przedmiotowa inwestycja nie jest wykorzystywana do czynności opodatkowanych (art. 86 ust. 1; art. 88 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą” w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do ust. 2 pkt 1 lit. a) powołanego artykułu, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W świetle art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Na podstawie art. 88 ust. 4 cyt. ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Parafia Rzymskokatolicka w B. z siedzibą w S. zrealizowała zadanie pn. „W.”, w ramach działania 413 „Wdrażanie lokalnych strategii rozwoju”, w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi”, objetego PROW na lata 2007-2013. Na współfinansowane zadanie Parafia zawarła umowę z Samorządem Województwa w dniu 22 sierpnia 2014 r. w W.. Realizacja zadania polegała na: przeprowadzeniu robót rozbiórkowych pokrycia dachowego z gontów i wymianie pokrycia dachowego, tj. oczyszczenie elementów drewnianych i ich impregnacji i pokryciu dachów blachą miedzianą płaską układaną w karo wraz ze wszystkimi obróbkami. Kościół jest wpisany do rejestrów zabytków. W związku z wykonywanymi pracami Parafia uzyskała stosowne pozwolenia od Wojewódzkiego konserwatora zabytków. Prace były wykonywane przez firmę posiadajacą stosowne uprawnienia. Działalność Parafii związana z powyższą inwestycją nie spowoduje osiągnięcia żadnych przychodów oraz powstania obowiązku podatkowego w zakresie podatku od towarów i usług.

Parafia nie jest czynnym podatnikiem VAT, a przedmiotowa inwestycja nie jest przez Parafię wykorzystywana do czynności opodatkowanych.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie są spełnione, gdyż Zainteresowany nie jest podatnikiem podatku VAT, a realizacja opisanego zadania nie jest związana z wykonywaniem czynności opodatkowanych tym podatkiem. Zatem, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. „W.”. W konsekwencji, Wnioskodawcy nie przysługuje również prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego, w trybie art. 87 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznać należało za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.