Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-541/14/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-02-02
Teza: Czy zapis w pozwoleniu na budowę, że będzie budowana nieruchomość związana z działalnością rolną, a de facto jest budowana inwestycja związana tylko i wyłącznie z działalnością transportową nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT na zakup materiałów budowlanych związanych z tą inwestycją?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 7 listopada 2014 r. (data wpływu 13 listopada 2014 r.), o udzielenie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 13 listopada 2014 r. został złożony do Organu wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, który prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych krajowych i zagranicznych. Jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Posiada grunt, który zakupił jako osoba prywatna i od października 2014 r. rozpoczął budowę środka trwałego tj. garażu (pomieszczenie warsztatowe wraz z kanałem służącym do naprawy ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych oraz naczep wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej), pomieszczeń biurowych oraz miejsc parkingowych dla taboru. W pozwoleniu na budowę tej nieruchomości wpisano, że jest to inwestycja rolna tj. budowa związana z działalnością rolną. Wnioskodawca zaznacza jednak, że nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności rolnej. W związku z powyższym chciałby odliczyć VAT od materiałów budowlanych nabytych w związku z tą inwestycją. Wnioskodawca ma jednak wątpliwości czy wpis w pozwoleniu na budowę nie pozbawia go takiego prawa.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapis w pozwoleniu na budowę, że będzie budowana nieruchomość związana z działalnością rolną, a de facto jest budowana inwestycja związana tylko i wyłącznie z działalnością transportową nie pozbawia Wnioskodawcy prawa do odliczenia VAT na zakup materiałów budowlanych związanych z tą inwestycją?

Zdaniem Wnioskodawcy, prawo do odpisu VAT na materiały budowlane mu przysługuje, gdyż budowany środek trwały ma związek z prowadzoną przez niego transportową działalnością gospodarczą i będzie wykorzystywany tylko i wyłącznie w zakresie tej działalności.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

W myśl postanowień art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zgodnie z art. 96 ust. 4 ww. ustawy naczelnik urzędu skarbowego rejestruje podatnika i potwierdza jego zarejestrowanie jako „podatnika VAT czynnego” lub w przypadku podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy wynika, że nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca jest przedsiębiorcą, który prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych krajowych i zagranicznych. Jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Posiada grunt, który zakupił jako osoba prywatna i od października 2014 r. rozpoczął budowę środka trwałego tj. garażu (pomieszczenie warsztatowe wraz z kanałem służącym do naprawy ciągników siodłowych, samochodów ciężarowych oraz naczep wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej), pomieszczeń biurowych oraz miejsc parkingowych dla taboru. W pozwoleniu na budowę tej nieruchomości wpisano, że jest to inwestycja rolna tj. budowa związana z działalnością rolną. Wnioskodawca zaznacza jednak, że nie prowadzi i nigdy nie prowadził działalności rolnej. W związku z powyższym chciałby odliczyć VAT od materiałów budowlanych nabytych w związku z tą inwestycją.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, stwierdzić należy, że skoro Wnioskodawca jako czynny zarejestrowany podatnik podatku VAT, nabył materiały budowlane celem budowy środka trwałego tj. garażu, pomieszczeń biurowych oraz miejsc parkingowych dla taboru, które będą związane z prowadzoną przez niego działalnością transportową (czyli będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych wykonywanych przez Wnioskodawcę) ma on możliwość do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy.

Bez znaczenia w sprawie pozostaje fakt, że w pozwoleniu na budowę będzie wpisane, że jest to inwestycja rolna tj. budowa związana z gospodarką rolną. Dla ustalenia bowiem prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem ww. towarów decydującym jest fakt przeznaczenia nabywanych towarów do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Skoro zatem nabycie to nastąpiło z zamiarem wykonywania czynności związanych z prowadzoną działalnością transportową (działalnością opodatkowaną) i nabyte towary są wykorzystywane w zakresie tej działalności prawo do odliczenia podatku VAT będzie Wnioskodawcy przysługiwało.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.