Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.157.2025.2.KC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Możliwość skorzystania z rozliczenia w sposób przewidziany
dla osoby samotnie wychowującej dziecko.
Słowa kluczowe: małoletni
osoba-osoby samotnie wychowujące dzieci
rozwód
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Opodatkowanie małżonków i osób samotnie
wychowujących dzieci.-Opodatkowanie rodziców
samotnie wychowujących dzieci.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 6-ust. 4c

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    go Pani – w odpowiedzi na wezwania – pismami z 28 kwietnia i 9 czerwca 2025 r. (wpływ).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Jest Pani zatrudniona na podstawie umowy o pracę jako pracownik. Z tego tytułu osiąga
    dochód w postaci comiesięcznego wynagrodzenia. Z podatku dochodowego od osób
    fizycznych rozlicza się Pani według skali podatkowej.
    W okresie, którego dotyczy wniosek, podlegała, podlega i będzie Pani podlegać na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    W stosunku do Pani bądź do jej dzieci:
    - nie miały/mają/będą miały zastosowania przepisy art. 30c (opodatkowanie dochodów z
      działalności gospodarczej, działów specjalnych produkcji rolnej podatkiem liniowym)
      lub ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym (z wyjątkiem przepisów
      dotyczących najmu prywatnego) - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym
      przychodów, poniesionych kosztów uzyskania przychodów, zobowiązania lub
      uprawnienia do zwiększania lub pomniejszenia podstawy opodatkowania albo
      przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub
      odliczeń;
    - nie miały/mają/będą miały zastosowania przepisy z ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Posiada Pani dwoje dzieci: córkę urodzoną w 2006 r. oraz syna urodzonego w 2012 r.
    Związek małżeński zawarty (...) 2005 r. został rozwiązany przez rozwód bez orzekania o
    winie – wyrokiem z (...) 2019 r. przez Sąd Okręgowy w (...).
    Władza rodzicielska względem dwójki ww. dzieci (rocznik 2006 oraz 2012) została
    pozostawiona obojgu rodzicom (Pani oraz ojcu dzieci) w systemie opieki naprzemiennej.
    Starsze dziecko, na dzień złożenia wniosku, jest już pełnoletnie i mieszka z Panią na stałe
    (decyzja dziecka). Córka obecnie jest uczniem w klasie (...) w (...). Młodszy syn jest
    niepełnoletni i uczęszcza do Szkoły Podstawowej. Na dzień złożenia wniosku, młodszy syn
    cały czas jest w systemie opieki naprzemiennej (tydzień na tydzień).
    Od dnia rozwodu nie weszła Pani ponownie w formalny związek małżeński.
    W przypadającym czasie opieki naprzemiennej samodzielnie zajmuje się Pani dziećmi, bez
    wsparcia drugiego rodzica. W Pani mieszkaniu dzieci posiadają własne pokoje wyposażone
    we wszystkie niezbędne meble, sprzęty, zabawki, książki, ubrania itp. Wszystkimi
    czynnościami rodzicielskimi zajmuje się Pani samodzielnie – odprowadzanie do i z szkoły,
    przygotowywanie posiłków, dbanie o higienę, zabawę, naukę, zapewnianie opieki
    medycznej, zakup leków, jedzenia, dbanie o kondycję fizyczną. Obowiązki wychowawcze
    realizuje Pani oddzielnie od ojca dzieci, samodzielnie, bez współpracy i wsparcia,
    zabezpieczając wszelkie potrzeby bytowe.
    Ojciec dzieci nie rozlicza się jako samotny rodzic.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Wniosek dotyczy rozliczeń podatkowych za lata 2020-2024.
    W latach 2020-2024 uzyskała Pani dochody opodatkowane według skali podatkowej
    (umowa o pracę).
    Orzeczenie sądu o rozwodzie uprawomocniło się w dniu (...) 2019 r.
    Pani córka – po uzyskaniu pełnoletności – nie otrzymywała oraz nie otrzymuje zasiłku
    (dodatku) pielęgnacyjnego ani renty socjalnej.

    Pani córka obecnie jest uczniem klasy (...) w (...), a zatem uczy się w szkole, o których
    mowa w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
    obowiązujących w Rzeczpospolitej Polskiej oraz w innym państwie. W latach 2020-2024
    była uczniem w szkołach, o których mowa w przepisach regulujących system oświatowy
    lub szkolnictwo wyższe, obowiązujących w Rzeczpospolitej Polskiej oraz w innym państwie.
    Pani córka po uzyskaniu pełnoletności, tj. od 2024 r. nie uzyskała dochodów oraz nie
    uzyskała przychodów – w łącznej wysokości przekraczającej dwukrotność kwoty renty
    socjalnej określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej, w wysokości
    obowiązującej w grudniu 2024 r., o których mowa w art. 6 ust. 4e cytowanej ustawy.
    Świadczenie wychowawcze (tzw. 500+/800+) na dzieci – w okresie którego dotyczy wniosek
    – zostało ustalone obydwojgu rodzicom po połowie.
    W okresie, którego wniosek dotyczy – poza dziećmi, o których mowa we wniosku – nie była
    i nie jest Pani matką dla innego dziecka.
    Pani oraz ojciec dzieci (Pani były mąż) przedstawili sądowi porozumienie rodzicielskie
    zwierające zasady sprawowania pieczy naprzemiennej. W latach 2020-2024 samotnie
    wychowywała i sprawowała Pani opiekę nad małoletnimi dziećmi (synem i córką).
    Wyrokiem z (...) 2019 r. Sądu Okręgowego w (...) władza rodzicielska względem dwójki
    dzieci została pozostawiona obojgu rodzicom w systemie opieki naprzemiennej (tydzień
    na tydzień). W tym czasie rodzice nie wychowywali i nie opiekowali się dziećmi „wspólnie”
    (tj. jednocześnie w tym samym czasie i miejscu), ale każde z nich odrębnie, w
    wyznaczonym i uzgodnionym czasie, bez udziału drugiego z rodziców. Wychowywanie
    dzieci realizowane było przez każdego z rodziców „samotnie”, bez udziału drugiego z
    rodziców w określonym przedziale czasowym w obrębie każdego roku.
    W przypadku syna – w latach 2020-2024 – opieka oraz jego wychowywanie odbywało się w
    systemie opieki naprzemiennej.
    W przypadku córki – w latach 2020-2021 – opieka oraz jej wychowywanie odbywało się w
    systemie opieki naprzemiennej. Od roku 2022 – zgodnie z jej decyzją – córka mieszka tylko
    i wyłącznie z matką. W związku z czym, w jej przypadku od roku 2022 opieka
    naprzemienna nie ma zastosowania. Samotnie wychowywała i sprawowała Pani opiekę
    nad córką. W roku 2024 córka uzyskała pełnoletność i nabyła pełną zdolność do czynności
    prawnych.
    W roku 2020, w stosunku do Pani oraz jej dzieci, nie miały zastosowania przepisy art. 30c
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym, ustawy o podatku tonażowym lub ustawy o aktywizacji przemysłu
    okrętowego i przemysłów komplementarnych.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym ma Pani prawo do skorzystania z preferencyjnej
    formy opodatkowania przewidzianej w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) oraz w art. 6 ust.
    4c-4f ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.) jako osoba samotnie
    wychowująca małoletniego syna oraz pełnoletnią uczącą się w klasie maturalnej córkę, tj.
    czy jest Pani uprawniona do tego, by w odniesieniu do jej dochodów podatek został
    określony w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, w odniesieniu do przytoczonego stanu faktycznego, spełnia ona przesłanki
    osoby samotnie wychowującej dziecko. Ma Pani prawo do skorzystania z preferencyjnej
    formy opodatkowania przewidzianej w art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.) oraz w art. 6 ust.
    4c-4f ww. ustawy (w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.) jako osoba samotnie
    wychowująca dzieci.

    W opisanym przypadku rodzice nie wychowują i nie opiekują się dziećmi „wspólnie” (tj.
    jednocześnie w tym samym czasie i miejscu), ale każde z nich odrębnie, w wyznaczonym i
    uzgodnionym czasie, bez udziału drugiego z rodziców. Obydwoje opiekują się dziećmi i
    zaspokajają ich życiowe potrzeby. Zatem wychowywanie dzieci realizowane jest przez
    każdego z rodziców „samotnie”, bez udziału drugiego z rodziców w określonym przedziale
    czasowym w obrębie każdego roku. O wspólnym (będącym antonimem samotnego),
    wychowaniu dzieci, nie świadczy fakt powierzenia władzy rodzicielskiej wspólnie obojgu
    małżonkom.
    W związku z tego typu sytuacją, funkcjonuje szerokie orzecznictwo w pełni podzielające
    ww. pogląd, np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku II FSK 182/24 z 23 sierpnia 2024 r.
    stwierdza między innymi: „Odczytując zatem normę z art. 6 ust. 4c, 4d i 4f updof przez
    zapisy Konstytucji RP, jako konkretyzację jej zasad, odnoszących się do szczególnej
    ochrony rodzin, w tym rodzin niepełnych, analizowaną regulację należy odczytywać przez
    pryzmat trudnego społecznie zjawiska wychowywania dzieci w niepełnych rodzinach i
    wsparcia Państwa w ich wychowaniu. Tworząc ten przepis ustawodawca miał przede
    wszystkim na względzie dobro dzieci wychowujących się w rozbitych lub niepełnych
    rodzinach. Intencją ustawodawcy nie było wobec tego to, aby warunkiem skorzystania z
    preferencji podatkowych było wyeliminowanie jednego z rodziców z procesu
    wychowywania dzieci.” oraz „Wykładni przepisów art. 6 ust. 4c, 4d i 4f updof należy
    dokonywać w sposób prokonstytucyjny uwzględniając „dobro rodziny” w rozumieniu art.
    71 ust. 1 Konstytucji RP. Skoro ustawodawca postanowił dokonać zmiany przepisów
    regulujących tzw. ulgę dla samotnych rodziców w tracie roku podatkowego, to znaczy, że
    wykładni przepisów art. 6 ust. 4c i 4f updof należy dokonywać w sposób neutralny dla ich
    adresatów bądź też poprawiający ich sytuację, zgodnie z zakazem wstecznego działania
    prawa wywodzonym z art. 2 Konstytucji RP. W konsekwencji uznać należy, że zmiany
    normatywne wprowadzone formalnie od 1 lipca 2022 r. z mocą obowiązującą od 1
    stycznia 2022 r. w odniesieniu do dochodów osób samotnie wychowujących dzieci należy
    rozumieć jako mające wyłącznie charakter doprecyzowujący regulację prawną
    przewidzianą w art. 6 ust. 4 updof w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.
    Zatem wątpliwości dotyczące wykładni językowej art. 6 ust. 4c updof w odniesieniu do
    zakresu pojęcia „dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego” należy rozstrzygać
    na korzyść podatników, w kontekście możliwości zastosowania preferencji przewidzianych
    w art. 6 ust. 4d updof przez tego rodzica lub tych rodziców, którzy posiadając status osoby
    samotnie wychowującej dzieci, złożą stosowny „wniosek wyrażony w rocznym zeznaniu
    podatkowym”.
    Powyższy, prokonstytucyjny sposób wykładni art. 6 ust. 4c updof uwzględnia założenie o
    racjonalnym ustawodawcy, który winien regulować normy prawne w sposób przejrzysty i
    jasny, wskazując precyzyjnie adresatów owych norm, zgodnie z zasadą określoności jako
    jedną z reguł prawidłowej legislacji, wynikających z klauzuli demokratycznego państwa
    prawnego. Na tej zasadzie należy również stwierdzić, że używanie przez ustawodawcę
    pojęcia „dzieci” (w liczbie mnogiej) nie stanowiło do 31 grudnia 2021 r. (art. 6 ust. 4 updof)
    oraz nie stanowi (art. 6 ust. 4c updof) ograniczenia prawa do tzw. ulgi dla osoby samotnie
    wychowującej tylko jedno dziecko.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:

      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak stanowi art. 6 ust. 4 ww. ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Od dochodów rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem albo osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą pozostającą w związku
      małżeńskim, jeżeli jej małżonek został pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa
      karę pozbawienia wolności, jeżeli ten rodzic lub opiekun w roku podatkowym
      samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) bez względu na ich wiek, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały
        zasiłek (dodatek) pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) do ukończenia 25 roku życia uczące się w szkołach, o których mowa w przepisach
        o systemie oświaty, przepisach o szkolnictwie wyższym i nauce lub w przepisach
        regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe obowiązujących w innym
        niż Rzeczpospolita Polska państwie, jeżeli w roku podatkowym nie uzyskały
        dochodów podlegających opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27 lub
        art. 30b lub uzyskały przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148, w
        łącznej wysokości przekraczającej kwotę stanowiącą iloraz kwoty zmniejszającej
        podatek określonej w art. 27 ust. 1b pkt 1 oraz stawki podatku, określonej w
        pierwszym przedziale skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, z wyjątkiem renty
        rodzinnej
      - podatek może być określony, z zastrzeżeniem ust. 8, na wniosek wyrażony w
      rocznym zeznaniu podatkowym, w podwójnej wysokości podatku obliczonego od
      połowy dochodów osoby samotnie wychowującej dzieci, z uwzględnieniem art. 7, z
      tym że do sumy tych dochodów nie wlicza się dochodów (przychodów)
      opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach określonych w tej ustawie.
    Powyższy art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został uchylony.
    Ustawodawca – na mocy art. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z
    2022 r. poz. 1265) – dodał art. 6 ust. 4c, ust. 4d, ust. 4e i ust. 4f ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, które stosuje się do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r.
    I tak, na mocy art. 6 ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów jednego rodzica lub opiekuna prawnego, podlegającego obowiązkowi
      podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, będącego panną, kawalerem, wdową,
      wdowcem, rozwódką, rozwodnikiem, osobą, w stosunku do której orzeczono
      separację w rozumieniu odrębnych przepisów, lub osobą, której małżonek został
      pozbawiony praw rodzicielskich lub odbywa karę pozbawienia wolności, jeżeli ten
      rodzic lub opiekun w roku podatkowym samotnie wychowuje dzieci:
        1) małoletnie,
        2) pełnoletnie, które zgodnie z odrębnymi przepisami otrzymywały zasiłek (dodatek)
        pielęgnacyjny lub rentę socjalną,
        3) pełnoletnie do ukończenia 25. roku życia, uczące się w szkołach, o których mowa
        w przepisach regulujących system oświatowy lub szkolnictwo wyższe,
        obowiązujących w Rzeczypospolitej Polskiej oraz w innym państwie

      - podatek może być określony zgodnie z ust. 4d na wniosek wyrażony w rocznym
      zeznaniu podatkowym.
    Stosownie do art. 6 ust. 4d ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 4c, podatek jest określany w podwójnej
      wysokości podatku obliczonego od połowy dochodów osoby samotnie wychowującej
      dzieci, z uwzględnieniem art. 7, przy czym do sumy tych dochodów nie wlicza się
      dochodów (przychodów) opodatkowanych w sposób zryczałtowany na zasadach
      określonych w niniejszej ustawie.
    Art. 6 ust. 4e omawianej ustawy stanowi, że:
      Przepisu ust. 4c pkt 3 nie stosuje się, jeżeli dziecko, o którym mowa w tym przepisie,
      uzyskało w roku podatkowym:
        1) dochody, z wyjątkiem renty rodzinnej, podlegające opodatkowaniu na zasadach
        określonych w art. 27 lub art. 30b lub
        2) przychody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 148 i 152
      - w łącznej wysokości przekraczającej dwunastokrotność kwoty renty socjalnej
      określonej w ustawie z dnia 27 czerwca 2003 r. o rencie socjalnej (Dz.U. z 2023 r. poz.
      2194 oraz z 2024 r. poz. 1615), w wysokości obowiązującej w grudniu roku
      podatkowego.
    W myśl art. 6 ust. 4f cytowanej ustawy:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 4d, nie ma zastosowania do osoby,
      która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej
      jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z
      którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z art.
      5 ust. 2a ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci
      (Dz.U. z 2024 r. poz. 1576).
    Na mocy art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w brzmieniu
    obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji,
      gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do
      jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku
      dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z
      dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów
      komplementarnych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 9 ww. ustawy – w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2021 r.:
      Zasada określona w ust. 8 nie dotyczy osób, o których mowa w art. 1 pkt 2 ustawy o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, niekorzystających jednocześnie z
      opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub z działów
      specjalnych produkcji rolnej na zasadach określonych w art. 30c, w ustawie o
      zryczałtowanym podatku dochodowym, w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o
      podatku tonażowym albo w ustawie z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu
      okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Stosownie do art. 6 ust. 8 omawianej ustawy w brzmieniu nadanym przez art. 1 pkt 2 lit. d
    ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.):
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, nie ma zastosowania, w przypadku
      gdy chociażby jeden z małżonków:
        1) stosuje przepisy:

          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Na gruncie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych oraz niektórych innych ustaw, dodanego przez art. 9 pkt 7 ustawy z dnia 9
    grudnia 2021 r. o zmianie ustawy o podatku akcyzowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.
    U. z 2021 r. poz. 2427):
      W przypadku opodatkowania dochodów uzyskanych w 2021 r., o którym mowa w art.
      6 ust. 4 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia
      2021 r., przepis art. 6 ust. 8 ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, stosuje się odpowiednio do osoby samotnie wychowującej dzieci i jej
      dziecka.
    Art. 6 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu nadanym
    przez art. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, stanowi, że:
      Sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4d, nie ma zastosowania, w
      przypadku gdy chociażby jeden z małżonków, osoba samotnie wychowująca dziecko
      lub jej dziecko:
        1) stosuje przepisy:
          a) art. 30c lub
          b) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, z wyjątkiem art. 6 ust. 1a
            tej ustawy
        - w zakresie osiągniętych w roku podatkowym przychodów, poniesionych kosztów
        uzyskania przychodów, zobowiązania lub uprawnienia do zwiększania lub
        pomniejszenia podstawy opodatkowania albo przychodów, zobowiązania lub
        uprawnienia do dokonywania innych doliczeń lub odliczeń;
        2) podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z ustawy z dnia 24 sierpnia
        2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji
        przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.
    Natomiast z art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw wynika, że:
      Przepisy art. 6 ust. 4c–4h, 8 (...) ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym
      niniejszą ustawą, (...) stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1
      stycznia 2022 r.
    Przepis art. 6 ust. 4 i ust. 4c ustawy wymienia enumeratywnie osoby, którym przysługuje
    status osób samotnie wychowujących dzieci, odwołując się zarówno do statusu
    cywilnoprawnego osoby wychowującej dzieci (panna, kawaler, wdowa, wdowiec,
    rozwódka, rozwodnik), jak również do tego, że osoba ta musi faktycznie wychowywać
    dzieci samotnie.

    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiuje dla potrzeb jej
    wykładni i stosowania samotnego wychowywania, ani nie odsyła w tym zakresie do
    odrębnych regulacji.
    Dla ustalenia znaczenia „samotnie” oraz „wychowywać” należy zatem odwołać się w
    pierwszej kolejności do językowych reguł interpretacyjnych.
    Zgodnie z internetowym Słownikiem Języka Polskiego PWN „wychować — wychowywać”
    to: (1) «zapewnić dziecku opiekę i doprowadzić je do samodzielności)), (2) «przygotować
    kogoś do pracy w jakiejś dziedzinie».
    Zatem, „wychowywać” w słownikowym rozumieniu oznacza: zapewniając byt doprowadzić
    do osiągnięcia pełnego rozwoju psychicznego i fizycznego. Wychowywanie polega na
    stałym troszczeniu się o byt materialny dziecka oraz o jego rozwój emocjonalny.
    Wychowanie dziecka można określić jako kształtowanie osobowości dziecka poprzez
    kształtowanie jego samodzielności, obowiązkowości, rozwijanie predyspozycji
    intelektualnych i umiejętności praktycznych, kształtowanie światopoglądu, systemu
    wartości oraz postaw emocjonalnych.
    Natomiast, „samotny” to: (1) «żyjący sam, bez rodziny, przyjaciół», (2) «znajdujący się w
    określonej sytuacji, w określonym czasie zupełnie sam», (3) «spędzany, odbywany w
    pojedynkę, bez towarzystwa», (4) «znajdujący się na odludziu».
    W świetle powyższego, przez samotne wychowywanie, o którym mowa w art. 6 ust. 4 i ust.
    4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy rozumieć wychowywanie w
    pojedynkę, tj. bez udziału drugiego rodzica w procesie wychowawczym dziecka.
    Kiedy każdy rodzic jest zaangażowany w proces wychowawczy dziecka oznacza, że w roku
    podatkowym dziecko wychowywane jest wspólnie przez oboje rodziców, a nie samotnie
    przez któregokolwiek z nich.
    Przy wychowywaniu dziecka należy wziąć pod uwagę całokształt działań i czynności
    wykonywanych przez każdego z rodziców, w tym także tych o charakterze niewymiernym
    jak kształtowanie osobowości, światopoglądu, systemu wartości, postaw emocjonalnych.
    W sytuacji, gdy każdy z rodziców aktywnie uczestniczy w wychowywaniu dziecka – co
    przejawia się między innymi dzieleniem się wszelkimi obowiązkami związanymi z
    procesem wychowawczym dziecka, niezależnie od tego u kogo pod czyją w danym
    momencie roku podatkowego opieką dziecko przebywa – nie można mówić o samotnym
    wychowywaniu dziecka przez któregokolwiek z rodziców.
    W przedmiotowej sprawie, wskazała Pani, że Pani oraz ojciec dzieci (Pani były mąż)
    przedstawili sądowi porozumienie rodzicielskie zwierające zasady sprawowania pieczy
    naprzemiennej. Wyrokiem z (...) 2019 r. Sądu Okręgowego w (...) władza rodzicielska
    względem dwójki dzieci została pozostawiona obojgu rodzicom w systemie opieki
    naprzemiennej (tydzień na tydzień). W przypadku syna – w latach 2020-2024 – opieka oraz
    jego wychowywanie odbywało się w systemie opieki naprzemiennej. W przypadku córki –
    w latach 2020-2021 – opieka oraz jej wychowywanie odbywało się w systemie opieki
    naprzemiennej. Natomiast, od 2022 r. Pani córka, mieszka tylko i wyłącznie z Panią. W
    związku z czym, w jej przypadku od roku 2022 opieka naprzemienna nie ma zastosowania
    (samotnie wychowywała i sprawowała opiekę nad córką). W roku 2024 córka uzyskała
    pełnoletność i nabyła pełną zdolność do czynności prawnych. Świadczenie wychowawcze
    (tzw. 500+/800+) na dzieci – w okresie którego dotyczy wniosek – zostało ustalone
    obydwojgu rodzicom po połowie.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, stwierdzam że nie sposób uznać Panią
    za osobę samotnie wychowującą dziecko, w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie wychowywała Pani dzieci sama, tj. bez wsparcia ich
    ojca. W przedstawionym przez Panią opisie zdarzenia – w tak zorganizowanym trybie
    wykonywania władzy rodzicielskiej i sprawowania opieki przez obojga rodziców – nie
    można przyjąć, że zachodziły dwa odrębne procesy wychowania, tj. osobny samotny

    proces przeprowadzał ojciec w swoim czasie, gdy dzieci u niego zamieszkiwały i
    przebywały z nim, a zupełnie inny proces wychowywania zachodził podczas, gdy dzieci
    zamieszkiwały i przebywały z Panią.
    Nie można zgodzić się z Panią, że w opisanym przypadku rodzice nie wychowują i nie
    opiekują się dziećmi „wspólnie” (tj. jednocześnie w tym samym czasie i miejscu), ale każde
    z nich odrębnie, w wyznaczonym i uzgodnionym czasie, bez udziału drugiego z rodziców.
    Wyjaśniam, że wychowania dziecka nie da się „podzielić”, bowiem jest to ciągły i
    długotrwały rozwój, na który w tym przypadku składa się wspólna praca obojga rodziców.
    Samodzielna opieka nad dzieckiem nie jest równoznaczna z samotną opieką. Fakt, że Pani
    zajmowała się dziećmi w ustalonym czasie, czyli samodzielnie i w tym czasie ich ojciec nie
    uczestniczył w wychowaniu dzieci, nie oznacza że mamy do czynienia z samotnym
    wychowaniem przez Panią dzieci. W rodzinach pełnych również rodzice nie wychowują
    dzieci równocześnie. Nie zawsze bowiem opiekują się dzieckiem w tym samym miejscu i
    czasie.
    Podczas sprawowania opieki przez rodziców pozostających w związku małżeńskim
    (podobnie jak rodziców stanu wolnego) może zachodzić taka sytuacja, że w pewnym
    momencie dnia (a w szczególnych sytuacjach nawet w określonych dniach) dzieckiem
    zajmuje się tylko matka, innym razem tylko ojciec, jednakże w takiej sytuacji nie ma mowy
    o samotnym wychowywaniu dziecka.
    Przyjęcie odmiennej wykładni od zaprezentowanej przez organ, stałoby w sprzeczności z
    uzasadnieniem wprowadzenia tej preferencji podatkowej, z którego jednoznacznie
    wynika, że ustawodawca kierował ją tylko do osób, które samotnie troszczą się o
    codzienne zaspokojenie potrzeb dzieci, posiadając ściśle określony status cywilny.
    W konsekwencji, nie może Pani skorzystać z preferencyjnego rozliczenia jako osoba
    samotnie wychowująca dziecko, na podstawie art. 6 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, za lata 2020-2021.
    Odnosząc się do możliwości skorzystania przez Panią z omawianej preferencji za lata 2022-
    2024, wyjaśniam że przedstawiona wyżej wykładnia pojęcia „osoby samotnie
    wychowującej dziecko” ma zastosowanie również od 1 stycznia 2022 r.
    Ustawodawca poprzez dodanie sformułowania „Od dochodów jednego rodzica”, w art. 6
    ust. 4c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, doprecyzował że
    preferencyjne rozliczenie jako osoba samotnie wychowująca dziecko może przysługiwać
    wyłącznie jednemu z rodziców, który samotnie wychowuje dziecko/dzieci.
    Co więcej od 1 stycznia 2022 r. na szczególne uwzględnienie zasługuje zmiana
    normatywna wynikająca z art. 6 ust. 4f ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Na mocy tego przepisu nie przyznaje się preferencji osobie, która wychowuje
    wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co najmniej jedno dziecko.
    Dotyczy to również sytuacji, gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w związku z którą
    obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie z ustawą o
    pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    I tak, co do zasady, świadczenie wychowawcze, o którym mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – na mocy art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy
    państwa w wychowywaniu dzieci – przysługuje albo matce albo ojcu, jeżeli dziecko
    wspólnie zamieszkuje i pozostaje na utrzymaniu tego rodzica.
    W art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci ustawodawca zastrzegł
    natomiast, że w przypadku opieki naprzemiennej orzeczonej przez sąd kwotę świadczenia
    wychowawczego ustala się w wysokości połowy kwoty przysługującego za dany miesiąc
    świadczenia. Zatem na mocy tego przepisu każdemu z rodziców, który – na mocy
    orzeczenia sądu – wykonuje opiekę naprzemienną nad małoletnim dzieckiem przysługuje
    świadczenie wychowawcze ustalone w sposób wskazany w tym przepisie.

    Wobec powyższych wyjaśnień, nie może Pani również rozliczyć się jako osoba samotnie
    wychowująca dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4c i 4d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, za lata 2022-2024.
    W Pani sytuacji wystąpiła negatywna przesłanka, o której mowa w art. 6 ust. 4f ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, uniemożliwiająca Pani skorzystanie z
    omawianej preferencji. Wskazała Pani bowiem, że zgodnie z rozstrzygnięciem sądu Pani
    syn pozostawał w systemie opieki naprzemiennej (tydzień na tydzień), w związku z którą
    obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze, zgodnie z art. 5 ust. 2a
    ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci. Natomiast, jak stanowi art. 6 ust. 4f
    ww. ustawy, sposób opodatkowania, o którym mowa w art. 6 ust. 4d, nie ma zastosowania
    do osoby, która wychowuje wspólnie z drugim rodzicem albo opiekunem prawnym co
    najmniej jedno dziecko, w tym również gdy dziecko jest pod opieką naprzemienną, w
    związku z którą obydwojgu rodzicom zostało ustalone świadczenie wychowawcze zgodnie
    z art. 5 ust. 2a ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci.
    W związku z brzmieniem art. 6 ust. 4f ww. ustawy, bez znaczenia pozostaje fakt, że od
    2022 r. Pani córka mieszka wyłącznie z Panią, w związku z czym opieka naprzemienna nie
    ma zastosowania (od 2022 r. do momentu uzyskania przez nią pełnoletności w 2024 r.,
    samotnie wychowywała i sprawowała Pani nad nią opiekę), skoro opieka naprzemienna
    względem Pani drugiego małoletniego dziecka była realizowana (tydzień na tydzień), tj.
    wspólnie z jego ojcem wychowywała Pani syna.
    W konsekwencji, nie może rozliczyć się Pani za lata 2020-2024, jako rodzic samotnie
    wychowujący dziecko, na zasadach określonych w art. 6 ust. 4, 4c i 4d ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Pani
    przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.