Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.268.2025.2.AWY
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-04
Teza: Moment powstania obowiązku podatkowego w podatku VAT z
tytułu usług ciągłych związanych z obsługą procesu
inwestycyjnego na rzecz spółki celowej.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
usługi-usługi o charakterze ciągłym
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - usługi ciągłe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV.
Obowiązek podatkowy-Rozdział 1. Zasady ogólne-
Obowiązek podatkowy - zasada ogólna
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 3

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 19 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku
    VAT z tytułu wykonania przez Państwa usług związanych z obsługą procesu
    inwestycyjnego na rzecz spółki celowej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło do Organu
    13 maja 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest spółką kapitałową pełniącą funkcję centrum usług wspólnych w
    ramach grupy deweloperskiej. Podstawowym zadaniem Wnioskodawcy jest świadczenie
    usług księgowych, nadzoru inwestycyjnego, przygotowania dokumentacji dla realizacji
    procesu inwestycyjnego na rzecz spółek celowych realizujących poszczególne projekty
    deweloperskie.
    Umowy zawarte pomiędzy Wnioskodawcą a spółkami celowymi będą przewidywać, że
    Wnioskodawca świadczy usługę związaną z obsługą procesu inwestycyjnego mającą na
    celu uzyskanie dla spółki celowej prawomocnego pozwolenia na budowę. Należy zwrócić
    uwagę, że okres realizacji projektu deweloperskiego zazwyczaj przekracza 12 miesięcy. W
    związku z tym okres świadczenia usługi przez Wnioskodawcę na rzecz spółki celowej może
    wynosić nawet do 2-3 lat.
    Wynagrodzenie Wnioskodawcy jest określane na poziomie rynkowym adekwatnie dla tego
    typu usług i realizowane byłoby jako wynagrodzenie „za sukces”. Planowanym jest
    zawieranie umów obsługi inwestycji w ten sposób, że usługa jest wykonana oraz
    wynagrodzenie jest należne wówczas, gdy spółka celowa uzyska prawomocne pozwolenie
    na budowę i może rozpocząć proces budowlany. Wnioskodawca wystawia fakturę VAT
    niezwłocznie po uzyskaniu pozwolenia na budowę przez daną spółkę celową.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W nadesłanym uzupełnieniu do wniosku w odpowiedzi na pytania Organu wskazali
    Państwo:
    1. Jakie konkretnie czynności wykonują Państwo na rzecz spółki celowej w ramach
      umowy z nią zawartej?

    Odp.:
        przygotowywanie we współpracy z kancelariami wniosków o warunki zabudowy,
        pozwolenie na budowę oraz wymaganej dokumentacji,
        analiza stanu prawnego i planistycznego nieruchomości (MPZP, Studium, decyzje
        administracyjne),
        analiza chłonności terenu (m.in. wskaźniki intensywności zabudowy, wysokości,
        powierzchni biologicznie czynnej, miejsc parkingowych),
        analiza występujących kolizji sieciowych z planowaną inwestycją,
        analiza zadrzewienia terenu inwestycji oraz wsparcie w procedurze uzyskiwania
        zezwoleń na wycinkę drzew i krzewów,
        analiza możliwości rozbiórek budynków i infrastruktury,
        zebranie i weryfikacja dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku (mapy,
        odpisy z KW, pełnomocnictwa itp.),
        opracowanie koncepcji zabudowy niezbędnej do wniosku o WZ lub PnB,
        przygotowanie i/lub weryfikacja treści wniosku (WZ, PnB, zgłoszenia),
        koordynacja uzyskiwania uzgodnień z gestorami sieci i organami administracji
        (wodociągi, energetyka, zarządcy dróg, straż pożarna),
        bieżący kontakt z urzędami w zakresie procedowania wniosku,
        udział w czynnościach związanych z uzupełnieniami i wyjaśnieniami na etapie
        postępowania administracyjnego,
        prowadzenie harmonogramu i nadzoru nad terminowością procedur
        formalnoprawnych,
        analiza sąsiedztwa – możliwości zabudowy, strony postępowania,
        przeprowadzanie konsultacji z architektami w zakresie przygotowywania analizy
        chłonności nieruchomości oraz sporządzania projektu architektonicznego,
        przygotowanie wytycznych programowo-przestrzennych dla architekta,
        uwzględniających założenia (funkcja, powierzchnie, standard, grupy docelowe),
        organizacja i udział w spotkaniach koordynacyjnych z architektami i projektantami
        branżowymi,
        współtworzenie założeń funkcjonalno-przestrzennych dla danej nieruchomości,
        ocena efektywności powierzchni użytkowej (PUU), wskaźników powierzchni
        wspólnych i liczby jednostek projektowanych (mieszkań, lokali usługowych),
        wybór materiałowy, technologiczny dla inwestycji,
        weryfikacja koncepcji pod kątem zgodności z przepisami prawa budowlanego i
        planistycznego,
        uwagi i rekomendacje do projektów koncepcyjnych i architektonicznych, PAB i
        Projektów Technicznych (z punktu widzenia biznesowego, urbanistycznego,
        formalnego),
        koordynacja pracy architekta z innymi uczestnikami procesu inwestycyjnego
        (geolog, geodeta, Gestorzy - media, Zarządca Dróg).

    2. Proszę wyjaśnić, co w sytuacji, gdy spółka celowa nie uzyska prawomocnego
      pozwolenia na budowę – w jaki sposób rozliczą wtedy Państwo wykonane do tej pory
      czynności na rzecz spółki celowej?
    Odp.: Wnioskodawca nie zakłada takiej możliwości, że spółka celowa może nie uzyskać
    ostatecznie prawomocnego pozwolenia na budowę - proces uzyskiwania może się
    wydłużyć, ale nieruchomości nabywane przez spółki celowe nie są obciążone ryzykami
    uprawdopodobniającymi brak możliwości uzyskania prawomocnego pozwolenia na
    budowę.
    3. Czy umowa przewiduje etapy realizacji poszczególnych zadań wykonywanych przez
      Państwa na rzecz spółki celowej?
    Odp.: Umowa nie przewiduje etapów realizacji poszczególnych zadań wykonywanych
    przez Wnioskodawcę na rzecz spółki celowej.
    4. Czy muszą Państwo zdawać raporty o wykonaniu poszczególnych etapów wynikających
      z umowy?
    Odp.: Wnioskodawca nie musi zdawać raportów o wykonaniu poszczególnych etapów
    wynikających z umowy.
    5. Czy w związku z umową zawartą ze spółką celową wykonują Państwo na jej rzecz usługi
      księgowe, jeśli tak, to w jaki sposób jest uzgadniane wykonanie tych usług?
    Odp.: Spółki celowe mają zawarte osobne umowy na prowadzenie ksiąg lub zatrudniają
    osobę dedykowaną, która prowadzi księgi. Zarząd spółki celowej jest informowany o
    deklaracjach podatkowych, jak również podpisuje sprawozdania finansowe oraz posiada
    wgląd w księgi spółki celowej.

## Pytanie

W jakim momencie powstaje obowiązek podatkowy dla celów VAT z tytułu wykonania
    przez Wnioskodawcę usług na rzecz spółki celowej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Kwestie powstania obowiązku podatkowego reguluje w szczególności art. 19a ust. 1
    ustawy o VAT, zgodnie z którym obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wykonania
    usługi. Oznacza to, że obowiązek podatkowy dla celów VAT z tytułu wykonania przez
    Wnioskodawcę usług na rzecz spółki celowej powstanie z momentem uzyskania
    prawomocnego pozwolenia na budowę na rzecz spółki celowej.
    Co więcej, przyjęcie odmiennego stanowiska jest niemożliwe w sytuacji, gdy rozliczenie i
    płatność nie są zamknięte do dnia, w którym mija obowiązek złożenia deklaracji VAT,
    JPK_VAT i zapłaty podatku. Dopóki Wnioskodawca nie uzyska pozwolenia na budowę dla
    spółki celowej, Wnioskodawca nie posiada wiedzy co do istnienia oraz wysokości
    wynagrodzenia należnego z tytułu wykonania usług na rzecz spółki celowej.
    Organy podatkowe odnosiły się już do podobnych stanów faktycznych i analogicznego
    stanu prawnego w wydanych interpretacjach indywidualnych. Przykładowo Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 22 listopada 2017 r., sygn.
    (...) stwierdził, że: „w niniejszej sprawie, Wnioskodawca z uwagi na brak możliwości
    obliczenia podstawy opodatkowania (zależnej od wysokości należnej zapłaty), nie będzie
    mógł stwierdzić, w jakiej wysokości zobowiązanie podatkowe go obciąża, a tym samym
    jaki podatek należny powinien uwzględnić w składanej przez siebie deklaracji i jakiej
    wpłaty na rzecz organu podatkowego powinien dokonać. W okolicznościach niniejszej
    sprawy bowiem Wnioskodawca (...) nie ma możliwości samodzielnego ustalenia wysokości
    należnego mu wynagrodzenia za dany okres. (...) W konsekwencji powyższego, należy
    stwierdzić, że obowiązek podatkowy w tak przedstawionych okolicznościach, nie może
    powstawać na podstawie art. 19a ust. 3 ustawy, tj. po ustalonym terminie rozliczeń, gdyż
    Wnioskodawca nie ma możliwości ustalenia wynagrodzenia jakie mu przysługuje. Należy

    przyjąć, że Usługa za dany okres jest zakończona, w momencie zapłaty, bądź w momencie,
    kiedy Wnioskodawca otrzyma raport o wysokości wynagrodzenia, gdyż dopiero wówczas
    Wnioskodawca będzie mógł w myśl art. 29a ust. 1 ustawy określić podstawę
    opodatkowania Usługi. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, że z tytułu świadczenia
    Usług obowiązek podatkowy, pomimo upływu umownego okresu rozliczeniowego,
    powinien zostać rozpoznany dopiero gdy znana będzie kwota należna Wnioskodawcy z
    tytułu świadczonych Usług należało uznać za prawidłowe”.
    Podobne stanowisko prezentowane jest także w orzecznictwie sądów administracyjnych.
    Niezależnie od powyższego, dla oceny spornego zagadnienia trafny także jest argument,
    że obowiązki podatnika w omawianym zakresie mogą powstać w sytuacji, gdy ze względu
    na okoliczności od siebie niezależne nie może on tym obowiązkom sprostać. Z takim
    właśnie przypadkiem będziemy mieli do czynienia w sytuacji, gdy podatnik, z uwagi na
    niemożność obliczenia podstawy opodatkowania (zależnej od wysokości należnej zapłaty),
    nie będzie mógł stwierdzić, w jakiej wysokości zobowiązanie podatkowe go obciąża, a tym
    samym jaki podatek należny powinien uwzględnić w składanej przez siebie deklaracji i
    jakiej wpłaty na rzecz organu podatkowego powinien dokonać. Nie bez znaczenia jest to,
    że na podstawie danych znajdujących się w posiadaniu podatnika również organ
    podatkowy nie byłby w stanie stwierdzić, jaka jest wysokość podatku (WSA w Gdańsku w
    wyroku z 17 listopada 2020 r., sygn. I SA/Gd 700/20).
    Naczelny Sąd Administracyjny w orzeczeniu w sprawie I FSK 1386/15 zwrócił uwagę na to,
    że „nie chodzi tutaj o sytuację, gdy podatnik w drodze dobrowolnie przyjętych przez siebie
    postanowień umownych w taki sposób ukształtuje swoje stosunki z kontrahentem, że
    pozbędzie się możliwości terminowego wykonania swych ustawowych obowiązków w
    zakresie rozliczenia podatku od towarów i usług”.
    Należy także uwzględnić wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 2 maja 2019
    r. w sprawie C-224/18, który zapadł po rozpatrzeniu pytania prejudycjalnego
    skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny. W powyższym wyroku Trybunał
    Sprawiedliwości wyjaśnił, że „Art. 66 akapit pierwszy lit. c dyrektywy 2006/112 w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zmienionej dyrektywą 2010/45, należy
    interpretować w ten sposób, że nie sprzeciwia się on temu, by w wypadku braku
    wystawienia faktury dotyczącej świadczonych usług lub wystawienia jej z opóźnieniem
    formalny odbiór tej usługi był uważany za moment, w którym usługa ta została wykonana,
    gdy państwo członkowskie przewiduje, że podatek staje się wymagalny z upływem
    terminu rozpoczynającego bieg w dniu, w którym została wykonana usługa, jeżeli, po
    pierwsze, formalność odbioru została uzgodniona przez strony w umowie wiążącej je
    postanowieniami umownymi odzwierciedlającymi rzeczywistość gospodarczą i handlową
    w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana i, po drugie, formalność ta stanowi
    materialne zakończenie usługi i ustala ostatecznie wysokość należnego świadczenia
    wzajemnego, co podlega zweryfikowaniu przez sąd odsyłający”.
    W uzasadnieniu powyższego wyroku Trybunał odniósł się do znaczenia postanowień
    umownych w ustalaniu momentu powstawania obowiązku podatkowego z tytułu
    wykonania robót budowlanych. Zwrócił w szczególności uwagę, że „w odniesieniu do
    świadczenia usług budowlanych lub montażowych są one powszechnie uważane za
    wykonane w dacie materialnego zakończenia robót, to jednak dla zakwalifikowania
    transakcji jako „transakcji podlegającej opodatkowaniu” w rozumieniu dyrektywy VAT
    rzeczywistość gospodarcza i handlowa stanowi podstawowe kryterium dla stosowania
    wspólnego systemu VAT, które należy uwzględnić” (pkt 27 i powołane tam orzecznictwo).
    Mając na względzie postanowienia umowne odzwierciedlające rzeczywistość gospodarczą
    i handlową w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana, Trybunał wyjaśnił, że „usługa ta
    może zostać uznana za wykonaną dopiero po dacie materialnego zakończenia usługi, w
    następstwie spełnienia pewnych warunków nierozerwalnie związanych z usługą i
    mających decydujące znaczenie dla zapewnienia jej kompletności” (pkt 29).

    Trybunał wyjaśniając, jakie okoliczności w jego ocenie przemawiają za koniecznością
    uwzględnienia postanowień umownych, zauważył, że ponieważ warunek, jakim jest
    sporządzenie protokołu odbioru przez zamawiającego następuje dopiero po upływie
    terminu, który jest mu przyznany na zgłoszenie usługodawcy ewentualnych wad, które
    powinien on skorygować, by usługa budowlana lub budowlano-montażowa była zgodna z
    uzgodnieniami, nie można wykluczyć, że wspomniana usługa nie zostanie całkowicie
    wykonana przed owym odbiorem” (pkt 32).
    Trybunał przypomniał, że podstawę opodatkowania odpłatnego świadczenia usług
    stanowi świadczenie wzajemne rzeczywiście otrzymane z tego tytułu przez podatnika (pkt
    33).
    Podkreślił, że w zakresie, w jakim nie jest możliwe określenie wynagrodzenia należnego od
    usługobiorcy przed dokonaniem przez niego odbioru usług budowlanych lub budowlano-
    montażowych, podatek od tych usług nie może stać się wymagalny przed owym odbiorem
    (pkt 34).
    Dlatego też Trybunał uznał, że „(...) w zakresie, w jakim odbiór robót został uzgodniony w
    umowie o świadczenie usług - w sytuacji, gdy tego rodzaju warunek odzwierciedla normy i
    standardy istniejące w dziedzinie, w której jest dokonywana usługa, co podlega
    zweryfikowaniu przez sąd odsyłający - należy uznać, że formalność ta jest jako taka objęta
    usługą i że w związku z tym jest ona decydująca dla uznania, że owa usługa została
    rzeczywiście wykonana” (pkt 35).
    Jednocześnie Trybunał zaznaczył, że inne formalności, takie jak w szczególności
    sporządzenie formalnego rozliczenia poniesionych kosztów lub ostatecznego świadectwa
    płatności „nie mogą mieć znaczenia dla określenia momentu, w którym usługa jest
    wykonywana, ponieważ nie są one jako takie objęte usługą i w związku z tym nie są
    decydujące dla stwierdzenia, że została ona rzeczywiście dokonana” (pkt 36).
    Z powyższego wyroku Trybunału wynika, że w zakresie, w jakim odbiór robót został
    uzgodniony w umowie o świadczenie usług - w sytuacji, gdy tego rodzaju warunek
    odzwierciedla normy i standardy istniejące w dziedzinie, w której jest dokonywana usługa
    - należy uznać, że formalność ta jest jako taka objęta usługą i że w związku z tym jest ona
    decydująca dla uznania, że owa usługa została rzeczywiście wykonana.
    W sprawie, w której zostało zadane pytanie prejudycjalne, Naczelny Sąd Administracyjny,
    w wyroku z 18 lipca 2019 r., sygn. akt I FSK 65/16 (dostępny w internetowej bazie orzeczeń
    sądów administracyjnych: orzeczenia.nsa.gov.pl - dalej CBOSA), przyjął, że „Uzgodniony w
    umowie o świadczenie usług budowlanych i budowlano-montażowych odbiór robót, w
    sytuacji, gdy tego rodzaju warunek odzwierciedla normy i standardy istniejące w
    dziedzinie, w której taka usługa jest wykonywana, jest decydujący dla uznania, że usługa
    została wykonana dla potrzeb określenia chwili powstania obowiązku podatkowego w
    rozumieniu art. 19a ust. 5 pkt 3 lit. a w związku z art. 19a ust. 1 i 2 oraz art. 106i ust. 3 pkt
    1 ustawy o VAT”.
    Analogiczne stanowisko zostało przyjęte w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z
    26 maja 2021 r., sygn. akt I FSK 745/16 (dostępny w CBOSA) i podziela je w całości także
    Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający skargę kasacyjną wniesioną w rozpoznawanej
    obecnie sprawie.
    Podkreślić należy, że TSUE w wyroku C-224/18 stwierdził, że dyrektywa 2006/112/WE nie
    sprzeciwiła się temu, aby formalny odbiór usługi był uważany za moment, w którym
    usługa ta została wykonana, jeżeli po pierwsze, formalność odbioru została uzgodniona
    przez strony w umowie wiążącej je postanowieniami umownymi odzwierciedlającymi
    rzeczywistość gospodarczą i handlową w dziedzinie, w której usługa jest wykonywana i po
    drugie, formalność ta stanowi materialne zakończenie usługi i ustala ostatecznie wysokość
    należnego świadczenia wzajemnego.

    Tezy tego orzeczenia uwzględnił NSA w wyroku z 18 lipca 2019 r. sygn. I FSK 65/16. Sąd
    uznał w niniejszej sprawie, iż „uzgodniony w umowie o świadczenie usług budowlanych i
    budowlano-montażowych odbiór robót, w sytuacji, gdy tego rodzaju warunek
    odzwierciedla normy i standardy istniejące w dziedzinie, w której taka usługa jest
    wykonywana, jest decydujący dla uznania, że usługa została wykonana dla potrzeb
    określenia chwili powstania obowiązku podatkowego w rozumieniu art. 19a ust. 5 pkt 3 lit.
    a) w związku z art. 19a ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług”.
    Analogiczne podejście zaprezentował WSA w Warszawie w wyroku z 15 stycznia 2020 r.,
    sygn. III SA/Wa 2687/19. W uzasadnieniu tego orzeczenia Sąd stwierdził, że: „Organy
    podatkowe niezasadnie prezentowały pogląd, zgodnie z którym o wykonaniu usług
    budowlanych lub budowlano-montażowych będzie decydować faktyczne wykonanie tych
    usług. Tymczasem na termin powstania obowiązku podatkowego wpływ mogą mieć
    postanowienia umowne pomiędzy stronami umowy o roboty budowlane. Uzgodniony w
    umowie o świadczenie usług budowlanych i budowlano-montażowych odbiór robót, w
    sytuacji, gdy tego rodzaju warunek odzwierciedla normy i standardy istniejące w
    dziedzinie, w której taka usługa jest wykonywana, jest decydujący dla uznania, że usługa
    została wykonana dla potrzeb określenia chwili powstania obowiązku podatkowego”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej,
      osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które
      nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymywania się od dokonania czynności lub do
        tolerowania czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Regulacje dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego w podatku od
    towarów i usług zawierają przepisy art. 19a ustawy.
    I tak, zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy:
      Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub
      wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21
      ust. 1 i art. 138f.
    Z konstrukcji podatku od towarów i usług wynika, że podatnik, który wykonuje czynności
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, zobowiązany jest opodatkować daną
    czynność w momencie powstania obowiązku podatkowego.
    Wskazana powyżej regulacja jest zgodna z art. 63 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, zgodnie z
    którym:

      Zdarzenie powodujące powstanie obowiązku podatkowego ma miejsce, a VAT staje
      się wymagalny w momencie dostarczenia towarów lub wykonania usług.
    Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że
    podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa
    towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.
    W świetle art. 19a ust. 2 ustawy:
      W odniesieniu do przyjmowanych częściowo usług, usługę uznaje się również za
      wykonaną, w przypadku wykonania części usługi, dla której to części określono
      zapłatę.
    W myśl art. 19a ust. 3 ustawy:
      Usługę, dla której w związku z jej świadczeniem ustalane są następujące po sobie
      terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego okresu,
      do którego odnoszą się te płatności lub rozliczenia, do momentu zakończenia
      świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób ciągły przez okres dłuższy niż
      rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie upływają terminy
      płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
      podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    W art. 19a ust. 3 ustawy ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie ustalenia
    momentu wykonania usługi w odniesieniu do usługi, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, czyli takiej
    usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas natomiast rozliczenie
    należności za nią następuje w ramach okresu. W takiej sytuacji przyjmuje się, że usługa
    wykonana jest z upływem każdego okresu, do którego te płatności lub rozliczenia odnoszą
    się. Przy czym, w przypadku gdy usługa świadczona jest przez okres dłuższy niż rok i w
    danym roku nie upływają terminy płatności lub rozliczeń usługę taką uznaje się za
    wykonaną z upływem każdego roku podatkowego.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 19a ust. 3 ustawy jest konsekwencją
    skorzystania przez ustawodawcę krajowego z możliwości jaką daje art. 64 ust. 2 akapit
    trzeci Dyrektywy VAT, zgodnie z którym:
      Państwa członkowskie mogą postanowić, że w niektórych przypadkach, innych niż
      określone w akapicie pierwszym i drugim, dostawy towarów lub świadczenie usług
      dokonywane w sposób ciągły przez pewien okres, uważa się za dokonane z upływem
      okresów nie dłuższych niż jeden rok.
    Jak wynika z opisu sprawy, są Państwo spółką kapitałową, której podstawowym zadaniem
    jest świadczenie usług księgowych, nadzoru inwestycyjnego oraz przygotowania
    dokumentacji dla realizacji procesu inwestycyjnego na rzecz spółek celowych realizujących
    poszczególne projekty deweloperskie. Zgodnie z umowami zawartymi między Państwem a
    spółkami celowymi, będą Państwo świadczyć usługę związaną z obsługą procesu
    inwestycyjnego mającą na celu uzyskanie dla spółki celowej prawomocnego pozwolenia
    na budowę.
    W ramach umowy zawartej ze spółką celową wykonują Państwo na jej rzecz następujące
    czynności:
        przygotowywanie we współpracy z kancelariami wniosków o warunki zabudowy,
        pozwolenie na budowę oraz wymaganej dokumentacji,
        analiza stanu prawnego i planistycznego nieruchomości (MPZP, Studium, decyzje
        administracyjne),

        analiza chłonności terenu (m.in. wskaźniki intensywności zabudowy, wysokości,
        powierzchni biologicznie czynnej, miejsc parkingowych),
        analiza występujących kolizji sieciowych z planowaną inwestycją,
        analiza zadrzewienia terenu inwestycji oraz wsparcie w procedurze uzyskiwania
        zezwoleń na wycinkę drzew i krzewów,
        analiza możliwości rozbiórek budynków i infrastruktury,
        zebranie i weryfikacja dokumentów niezbędnych do złożenia wniosku (mapy,
        odpisy z KW, pełnomocnictwa itp.),
        opracowanie koncepcji zabudowy niezbędnej do wniosku o WZ lub PnB,
        przygotowanie i/lub weryfikacja treści wniosku (WZ, PnB, zgłoszenia),
        koordynacja uzyskiwania uzgodnień z gestorami sieci i organami administracji
        (wodociągi, energetyka, zarządcy dróg, straż pożarna),
        bieżący kontakt z urzędami w zakresie procedowania wniosku,
        udział w czynnościach związanych z uzupełnieniami i wyjaśnieniami na etapie
        postępowania administracyjnego,
        prowadzenie harmonogramu i nadzoru nad terminowością procedur
        formalnoprawnych,
        analiza sąsiedztwa – możliwości zabudowy, strony postępowania,
        przeprowadzanie konsultacji z architektami w zakresie przygotowywania analizy
        chłonności nieruchomości oraz sporządzania projektu architektonicznego,
        przygotowanie wytycznych programowo-przestrzennych dla architekta,
        uwzględniających założenia (funkcja, powierzchnie, standard, grupy docelowe),
        organizacja i udział w spotkaniach koordynacyjnych z architektami i projektantami
        branżowymi,
        współtworzenie założeń funkcjonalno-przestrzennych dla danej nieruchomości,
        ocena efektywności powierzchni użytkowej (PUU), wskaźników powierzchni
        wspólnych i liczby jednostek projektowanych (mieszkań, lokali usługowych),
        wybór materiałowy, technologiczny dla inwestycji,
        weryfikacja koncepcji pod kątem zgodności z przepisami prawa budowlanego i
        planistycznego,
        uwagi i rekomendacje do projektów koncepcyjnych i architektonicznych, PAB i
        Projektów Technicznych (z punktu widzenia biznesowego, urbanistycznego,
        formalnego),
        koordynacja pracy architekta z innymi uczestnikami procesu inwestycyjnego
        (geolog, geodeta, Gestorzy - media, Zarządca Dróg).
    Okres realizacji projektu deweloperskiego zazwyczaj przekracza 12 miesięcy. W związku z
    tym, okres świadczenia usługi przez Państwa na rzecz spółki celowej może wynosić nawet
    do 2-3 lat. Umowa nie przewiduje etapów realizacji poszczególnych zadań wykonywanych
    przez Państwa na rzecz spółki celowej.
    Planowane jest zawieranie umów obsługi inwestycji w taki sposób, że usługa jest
    wykonana oraz wynagrodzenie jest należne wówczas, gdy spółka celowa uzyska
    prawomocne pozwolenie na budowę i może rozpocząć proces budowlany. Wystawiają
    Państwo fakturę niezwłocznie po uzyskaniu pozwolenia na budowę przez daną spółkę

    celową. Jak Państwo wskazali, nie zakładają Państwo możliwości, że spółka celowa może
    nie uzyskać ostatecznie prawomocnego pozwolenia na budowę – proces uzyskiwania
    może się wydłużyć, ale nieruchomości nabywane przez spółki celowe nie są obciążone
    ryzykami uprawdopodobniającymi brak możliwości uzyskania prawomocnego pozwolenia
    na budowę.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia momentu powstania obowiązku podatkowego dla
    celów VAT z tytułu wykonania przez Państwa usług na rzecz spółki celowej.
    Aby ustalić, kiedy w konkretnych przypadkach powstanie obowiązek podatkowy, w
    pierwszej kolejności niezbędnym jest ustalenie charakteru wykonanego świadczenia, tj.
    czy świadczenie to jest m.in. świadczeniem ciągłym.
    Przepisy ustawy nie definiują pojęcia „sprzedaży o charakterze ciągłym”.
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z 26 maja 2020 r. sygn. I SA/Wr
    943/19 wskazał, że:
      Pojęcie usług ciągłych, o których mowa w art. 19a ust. 3 u.p.t.u., należy definiować
      mając na względzie cel, w jakim wprowadzono regulacje art. 64 Dyrektywy 2006/112
      /WE, co prowadzi do szerszego rozumienia tego pojęcia niż wywiedzione z prawa
      cywilnego i odwołujące się do zobowiązań o charakterze ciągłym, bowiem obejmuje
      ono także świadczenia tradycyjnie definiowane przez prawo cywilne jako okresowe,
      jak również dokonywane w ramach stałych umów o współpracę, w przypadku
      których w związku z ich świadczeniem ustalono następujące po sobie terminy
      płatności.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej art. 19a ust. 3 obejmuje usługi ciągłe, czyli takie,
    których świadczenie jest nieprzerwane, ale też usługi, które mogą polegać na
    wykonywaniu wielu kolejnych, powtarzalnych czynności w dłuższym okresie. Jednocześnie
    art. 19a ust. 3 ustawy nie znajduje zastosowania do świadczeń jednorazowych, nawet
    jeżeli płatność ustalona została w ratach.
    Moment powstania obowiązku podatkowego wymaga od wykonawcy danej usługi
    prawidłowego określenia momentu jej wykonania. Ustawa o VAT nie definiuje tego
    momentu, ani w żaden sposób nie precyzuje, jakimi kryteriami należy posługiwać się dla
    jego określenia. Należy jednak wskazać, że o faktycznym wykonaniu usługi decyduje jej
    charakter. Z kolei o charakterze i o dacie wykonania usługi decydują strony umowy
    cywilnoprawnej, chyba że moment ten jest określony przez obowiązujący przepis prawa
    regulujący zasady wykonywania danego rodzaju usług.
                                  1Należy w tym miejscu wskazać, że stosownie do art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964
    r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
      Strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania,
      byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie
      ani zasadom współżycia społecznego.
    Z powyższej zasady wynika, że strony mogą dowolnie kształtować treść umowy w
    granicach wyznaczonych przez obowiązujące przepisy prawa, w tym także przepisy prawa
    podatkowego.
    Jak Państwo wskazali, okres realizacji projektu deweloperskiego zazwyczaj przekracza 12
    miesięcy. Tym samym, okres świadczenia przez Państwa usług związanych z obsługą
    procesu inwestycyjnego może wynosić nawet do 2-3 lat. Umowa nie przewiduje etapów
    realizacji poszczególnych zadań wykonywanych przez Państwa na rzecz spółki celowej. Z
    opisu sprawy nie wynika, aby w umowie zostały ustalone następujące po sobie terminy
    płatności lub rozliczeń, a więc nie można przyjąć, że świadczone przez Państwa usługi na
    rzecz spółki celowej będą wykonane z upływem okresów rozliczeniowych, gdyż okresy
    takie nie występują. Jednakże, w tym konkretnym przypadku zastosowanie znajdzie art.
    19a ust. 3 zdanie drugie ustawy, zgodnie z którym usługę świadczoną w sposób ciągły

    przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku nie
    upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego roku
    podatkowego do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Tym samym obowiązek podatkowy w odniesieniu do usług związanych z obsługą procesu
    inwestycyjnego, które świadczą Państwo na rzecz spółki celowej przez okres dłuższy niż
    rok i za które otrzymają Państwo wynagrodzenie wówczas, gdy spółka celowa uzyska
    prawomocne pozwolenie na budowę, powinni Państwo rozpoznać stosując art. 19a ust. 3
    zdanie drugie ustawy, tj. z upływem każdego roku podatkowego do momentu zakończenia
    świadczenia tych usług.
    Nie można zgodzić się z Państwem, że obowiązek podatkowy powstanie dopiero z
    momentem uzyskania prawomocnego pozwolenia na budowę na rzecz spółki celowej. Ze
    złożonego wniosku wynika, że dopóki nie uzyskają Państwo pozwolenia na budowę dla
    spółki celowej, nie posiadają Państwo wiedzy co do istnienia oraz wysokości
    wynagrodzenia należnego z tytułu wykonania usług na rzecz spółki celowej. Należy jednak
    wskazać, że to Państwo zobowiązani są w okolicznościach niniejszej sprawy do
    ustanowienia takiego systemu dochodzenia i określania należnych kwot z tytułu
    świadczonych usług, który pozwoliłby realizować obowiązek podatkowy w podatku od
    towarów i usług zgodnie z ustawowymi terminami. Fakt, że może to być w pewien sposób
    utrudnione nie może przesądzać o tym, że automatycznie, dla uproszczenia należy
    odsunąć w czasie moment powstania obowiązku podatkowego, w szczególności, gdy
    regulacje art. 19a ust. 3 ustawy nie przewidują takiej możliwości i wskazują wprost zasady
    i termin rozpoznania obowiązku podatkowego dla tego rodzaju świadczeń.
    Zatem Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do faktu, że na poparcie własnej argumentacji powołali się Państwo na
    funkcjonujące w obrocie prawnym interpretacje indywidualne, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego mają ze swej istoty charakter indywidualny i
    jednostkowy, są bowiem rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach, dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych w kontekście określonego stanu
    prawnego i wiążą organ podatkowy tylko w sprawie, w której zostały wydane. Powołane
    interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnych indywidualnych
    sprawach, więc zawartego w nich stanowiska organu podatkowego nie można wprost
    przenosić na grunt innej sprawy.
    Wskazać również należy, że wyroki, które powołali Państwo we wniosku nie mogą wpłynąć
    na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, ponieważ zapadły one w odniesieniu do
    indywidualnej i właściwej tylko temu orzecznictwu opisie sprawy. W związku z powyższym,
    moc obowiązująca zaprezentowanych przez Państwa wyroków zamyka się w obrębie
    spraw, dla których zostały wydane, nie rozciągając swojego oddziaływania na inne, choćby
    podobne lub zbieżne sprawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.