Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/4512-180/15/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-06-03
Teza: prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) - Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 23 lutego 2015 r. (data wpływu 3 marca 2015 r.), uzupełnionym pismem z 19 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…” - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 marca 2015 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „…”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 19 maja 2015 r. (data wpływu 25 maja 2015 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 6 maja 2015 r. znak: IBPP1/4512-180/15/MS.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca (Gmina Miejska) przygotowuje się do realizacji projektu pn. „\`(...)\`”, dla którego planowane jest pozyskanie dofinansowania ze środków Programu działań Unii Europejskiej na rzecz środowiska i klimatu („program”).

Projekt pn. „…” będzie realizowany przez Wnioskodawcę w partnerstwie z Urzędem Marszałkowskim (Liderem) oraz 47 innymi partnerami. W ramach projektu podejmowane będą działania na rzecz poprawy jakości powietrza, stanowiące element implementacji Programu ochrony jakości powietrza, przyjętego uchwałą Sejmiku Województwa. W merytoryczną realizację projektu zaangażowane będą dwa wydziały Urzędu Wnioskodawcy: Wydział Kształtowania Środowiska i Wydział Gospodarki Komunalnej.

Zakres zadań Wydziału Kształtowania środowiska obejmie zatrudnienie dodatkowych osób w wydziale oraz zlecenie podmiotowi zewnętrznemu większości zadań związanych z udzielaniem dotacji na wymianę kotłów na paliwa stałe, w tym m.in. przyjmowanie wniosków od mieszkańców, analizę przedstawionej dokumentacji, przygotowywanie projektu umowy o udzielenie dotacji. Budżet Wydziału Kształtowania Środowiska w projekcie wyniesie 9.394.814 zł (w tym dofinansowanie: 8.455.332,60 zł) i nie będzie obejmował kosztu udzielanych dotacji - będą one sfinansowane poza projektem w ramach środków budżetu miasta, Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa 2014 - 2020, oraz programu K.

Zakres zadań Wydziału Gospodarki Komunalnej obejmie zakup i wdrożenie programu do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w mieście oraz zatrudnienie dodatkowych osób, które będą zajmowały się jego obsługą. Program dostarczy danych umożliwiających prognozowanie zmiany poziomu zanieczyszczenia powietrza w różnych częściach miasta na podstawie przewidywanych zmian natężenia ruchu. Dzięki temu możliwe będzie na przykład takie zaplanowanie organizacji ruchu oraz systemu transportu miejskiego, aby było to najkorzystniejsze dla środowiska. Budżet Wydziału Gospodarki Komunalnej w projekcie wyniesie 1.287.402,60 zł (w tym dofinansowanie: 1.158.662,34 zł). Na podstawie Rozporządzenia Finansowego Parlamentu Europejskiego i Rady UE (UE, Euratom) nr 966/2012 z października 2012 r. w sprawie zasad finansowych mających zastosowanie do budżetu ogólnego Unii w nowym okresie programowania Unii Europejskiej 2014-2020 zmieniają się zasady kwalifikowalności podatku VAT. Obecnie, zgodnie z art. 126 ust. 3 lit. c ww. rozporządzenia podatek VAT jest kwalifikowalny, jeżeli nie jest odzyskiwany zgodnie z mającymi zastosowanie przepisami krajowymi o VAT i został uiszczony przez beneficjenta innego niż osoba niebędąca podatnikiem w rozumieniu art. 13 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej.

Pierwszy z wymienionych warunków został uszczegółowiony w art. 187 rozporządzenia delegowanego do Rozporządzenia Finansowego (rozporządzenie nr 1268/2012), który stanowi, iż podatek VAT jest uznawany za niepodlegający odzyskaniu na mocy mających zastosowanie przepisów krajowych o VAT, jeżeli zgodnie z przepisami krajowymi można go przypisać do któregoś z następujących rodzajów działań:

1.  działań zwolnionych bez prawa do odliczenia;
2.  działań niepodlegających podatkowi VAT;
3.  działań, o których mowa w lit. a) lub b), w odniesieniu do których VAT nie podlega odliczeniu, lecz jest zwracany poprzez specjalne systemy zwrotu lub fundusze kompensacyjne nieprzewidziane dyrektywą 2006/112/WE, nawet jeżeli taki system lub fundusz jest ustanowiony przepisami krajowymi o VAT.

Drugi z warunków odsyła do art. 13 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości, w świetle którego krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, chyba, że wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziłoby do znaczących zakłóceń konkurencji.

W piśmie z 19 maja 2015 r. Wnioskodawca stwierdził, że jest zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym od 1 stycznia 1995 r. Wnioskodawca przygotowuje się do realizacji projektu pn. „…”, dla którego planowane jest pozyskanie dofinansowania ze środków Programu działań Unii Europejskiej na rzecz środowiska i klimatu („program”). Projekt pn. „…” jest przygotowywany wspólnie przez partnerów (beneficjentów, ang. beneficiaries) i koordynowany zarówno na etapie przygotowania wniosku jak i realizacji projektu, przez Urząd Marszałkowski Województwa (beneficjent koordynator, ang. coordinating beneficiary). Urząd Marszałkowski występuje z wnioskiem o dofinansowanie i będzie liderem projektu w wypadku otrzymania wsparcia finansowego i rozpoczęcia realizacji.

Na etapie aplikowania partnerów wiąże porozumienie o współpracy w zakresie ubiegania się o dofinansowanie projektu. W przypadku otrzymania dofinansowania będą podpisane umowy: umowa dofinansowania pomiędzy Komisją Europejską a liderem projektu oraz umowa partnerska pomiędzy liderem a partnerami, szczegółowo wskazująca jaki zakres prac ma do wykonania w ramach projektu każdy z partnerów.

Do zadań Wnioskodawcy w ramach realizacji powyższego projektu poza zakupem i wdrożeniem programu do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w Mieście oraz zatrudnieniem osób, które będą zajmowały się jego obsługą, należeć będzie realizowanie działań na rzecz poprawy jakości powietrza. W Mieście (jak we wszystkich gminach biorących udział w projekcie) utworzone zostaną stanowiska tzw. eko-doradców, których zadaniem będzie wspieranie władz poszczególnych jednostek i koordynacja działań dotyczących poprawy jakości powietrza na ich terenie. Dodatkowo realizowane będą działania promocyjne i podnoszące świadomość ekologiczną mieszkańców, a także indywidualne doradztwo dla mieszkańców (w Mieście realizowane przez Punkty Informacyjno-Doradcze). Ponadto Wydział Gospodarki Komunalnej Wnioskodawcy dzięki realizacji projektu uzyska bazę danych o strukturze floty pojazdów w Mieście oraz program do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w mieście, a także zleci badania weryfikujące modele imisji zanieczyszczeń w zakresie tlenków azotu i pyłów zawieszonych na terenie Miasta i ekspertyzę w zakresie oceny i doradztwa przyjętych założeń modelowania w wysokiej rozdzielczości dla Miasta. Wydział Kształtowania Środowiska Wnioskodawcy natomiast zwiększy swoje możliwości w zakresie udzielania dofinansowań na wymianę kotłów na paliwa stałe.

Program do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w Mieście zakupiony przez Wnioskodawcę będzie stanowił własność Wnioskodawcy. Zakupiony w ramach projektu program służył będzie przede wszystkim do wykonywania analiz emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza pochodzących od komunikacji na obszarze Miasta. W przypadku zaistnienia potrzeby dane z programu będą udostępniane nieodpłatnie wszystkim partnerom projektu (w tym Liderowi, czyli Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa).

Instytucją, która organizuje konkurs, ocenia wnioski i przyznaje dofinansowanie, a następnie nadzoruje realizację projektu w programie jest Komisja Europejska. Umowę dofinansowania podpisuje w imieniu partnerstwa Urząd Marszałkowski, który odpowiada za prawidłowe wykorzystanie środków. Przepływ środków jest następujący: lider projektu - Urząd Marszałkowski Województwa, otrzymuje środki z Komisji Europejskiej a następnie przekazuje ich część, we właściwej wysokości, wynikającej z wniosku aplikacyjnego i harmonogramu realizacji projektu, pozostałym partnerom. Wnioskodawca środki otrzymuje od Urzędu Marszałkowskiego Województwa. Towary i usługi nabyte przez Wnioskodawcę związane z realizacją powyższego projektu nie będą wykorzystywane do:

*   czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług generujących po stronie Wnioskodawcy podatek należny,
*   czynności zwolnionych z opodatkowania podatkiem od towarów i usług,
*   czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Głównym wykonawcą projektu jest jego lider, którym jest Urząd Marszałkowski Województwa. Spośród partnerów, Wnioskodawca, ma największy budżet (prawie 2,5 mln euro w projekcie wartym prawie 17 mln euro) i największą liczbę zadań do zrealizowania. Niezrealizowanie zadań przewidzianych wnioskiem aplikacyjnym wiąże się z koniecznością zwrotu przyznanego dofinansowania. Dofinansowanie otrzymane przez Wnioskodawcę na realizację projektu nie stanowi zapłaty za dostawę towarów lub świadczenie usług.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w piśmie z 19 maja 2015 r.):

Czy Wnioskodawca w świetle obowiązujących przepisów, ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko uzupełnione w piśmie z 19 maja 2015 r.), podatek VAT w projekcie pn. „\`(...)\`” stanowić będzie koszt powyższego projektu. Wnioskodawca opiera swoje stanowisko na zapisie art. 15 ust. 6, który mówi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Ponadto art. 81 ust. 1 brzmi: „W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124”. Dodatkowo w art. 187 rozporządzenia nr 1268/2012, stanowi, iż podatek VAT jest uznawany za niepodlegający odzyskaniu na mocy mających zastosowanie przepisów krajowych o VAT, jeżeli zgodnie z przepisami krajowymi można go przypisać do któregoś z następujących rodzajów działań:

1.  działań zwolnionych bez prawa do odliczenia;
2.  działań niepodlegających podatkowi VAT;
3.  działań, o których mowa w lit. a) lub b), w odniesieniu do których VAT nie podlega odliczeniu, lecz jest zwracany poprzez specjalne systemy zwrotu lub fundusze kompensacyjne nieprzewidziane dyrektywą 2006/112/WE, nawet jeżeli taki system lub fundusz jest ustanowiony przepisami krajowymi o VAT.

Art. 13 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, w świetle którego krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, chyba, że wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziłoby do znaczących zakłóceń konkurencji.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”, nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, zatem podatek VAT stanowić będzie koszt kwalifikowany projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177 poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a tej ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, tj. że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Z treści cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni lub pośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Jak wskazano powyżej najistotniejszym warunkiem umożliwiającym czynnemu podatnikowi podatku VAT realizację prawa do odliczenia jest związek dokonanych zakupów z wykonywaniem czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Jednocześnie oceny czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości należy dokonać w momencie realizowania zakupów zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Z ugruntowanego orzecznictwa TSUE wynika, że aby podmiot miał prawo do odliczenia VAT, musi on być podatnikiem w rozumieniu przepisów dyrektywy, a po drugie towary i usługi powinny być używane do celów transakcji podlegających opodatkowaniu (zob. np. wyrok z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-137/02, pkt 24). Dostawa towarów, jak i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu, o ile są wykonywane przez podatnika podatku od towarów i usług, działającego w tym charakterze.

Podatnikami – zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy o VAT – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L Nr 347 s. 1 ze zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku, gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Zatem organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług – w zakresie czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe i ma zastosowanie przy spełnieniu przez ten organ dwóch warunków:

*   jego podmiotem jest organ władzy publicznej lub urząd obsługujący ten organ;
*   odnosi się jedynie do czynności nałożonych przepisami prawa, dla których powołano te organy, z wyłączeniem czynności realizowanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie są podatnikami podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają z tego tytułu należności, opłaty lub składki. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują zadania w zakresie ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej (art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym).

W przedstawionym we wniosku opisie zdarzenia przyszłego wątpliwości Wnioskodawcy budzi zakres prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu „\`(...)\`”.

W kontekście omawianej sprawy należy zwrócić uwagę na orzeczenie TSUE z 12 lutego 2009 r. w sprawie C-515/07, Vereniging Noordelijke Land en Tuinbouw Organisatie przeciwko Staatssecretaris van Financiën, w którym TSUE wskazał, że: „Z rozważań tych wynika, że, jak wskazał rzecznik generalny w pkt 38 opinii, art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy nie może być traktowany jako ustanawiający zasadę, zgodnie z którą czynności, które nie są objęte zakresem zastosowania podatku VAT można uznać za czynności wykonywane «w celach innych» niż związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu tego przepisu. Taka wykładnia pozbawiłaby bowiem sensu art. 2 ust. 1 tejże dyrektywy. Należy ponadto podkreślić, że w odróżnieniu od ww. sprawy Charles i Charles-Tijmens, która dotyczyła nieruchomości zaliczonej do aktywów przedsiębiorstwa, zanim została częściowo przeznaczona do celów prywatnych, z definicji niemających nic wspólnego z działalnością gospodarczą podatnika, obecna sprawa przed sądem krajowym dotyczy czynności VNLTO niebędących czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, polegających na obronie ogólnych interesów członków tego stowarzyszenia, których nie można w tym przypadku uznać za niezwiązane z działalnością, skoro stanowią one główny przedmiot działalności tego stowarzyszenia. W związku z tym na pierwsze pytanie należy odpowiedzieć w ten sposób, że art. 6 ust. 2 lit. a) i art. 17 ust. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie mają one zastosowania do wykorzystywania towarów i usług zaliczonych do aktywów przedsiębiorstwa do celów realizacji czynności innych niż podlegające opodatkowaniu czynności podatnika, a VAT podlegający zapłaceniu z tytułu nabycia towarów i usług dotyczących takich czynności nie podlega odliczeniu” (pkt 38-40 ww. wyroku TSUE).

Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie podatnika od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane przez podatnika towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z realizacją opisanego we wniosku projektu nie są spełnione.

Analiza przedmiotowej sprawy wskazuje, że związek taki nie występuje. Wnioskodawca jednoznacznie wskazał, że towary i usługi nabyte przez Wnioskodawcę związane z realizacją powyższego projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług generujących po stronie Wnioskodawcy podatek należny. Jednocześnie Wnioskodawca stwierdził, że nabyte w ramach realizacji projektu towary i usługi nie będą również wykorzystywane do czynności zwolnionych i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z wniosku wynika ponadto, że w ramach realizacji projektu Wnioskodawca dokona zakupu i wdrożenia programu do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w Mieście, zatrudni osoby, które będą zajmowały się jego obsługą, które realizować będą działania na rzecz poprawy jakości powietrza. W Mieście utworzone zostaną stanowiska tzw. eko-doradców, których zadaniem będzie wspieranie władz poszczególnych jednostek i koordynacja działań dotyczących poprawy jakości powietrza. Dodatkowo realizowane będą działania promocyjne i podnoszące świadomość ekologiczną mieszkańców (w Mieście realizowane przez Punkty Informacyjno-Doradcze). Ponadto Wydział Gospodarki Komunalnej Wnioskodawcy dzięki realizacji projektu uzyska bazę danych o strukturze floty pojazdów w Mieście oraz program do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w Mieście, a także zleci badania weryfikujące modele imisji zanieczyszczeń w zakresie tlenków azotu i pyłów zawieszonych na terenie Miasta i ekspertyzę w zakresie oceny i doradztwa przyjętych założeń modelowania w wysokiej rozdzielczości dla Miasta. Wydział Kształtowania Środowiska Wnioskodawcy natomiast zwiększy swoje możliwości w zakresie udzielania dofinansowań na wymianę kotłów na paliwa stałe.

Program do modelowania emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza w mieście zakupiony przez Wnioskodawcę będzie stanowił własność Wnioskodawcy. Zakupiony w ramach projektu program służył będzie przede wszystkim do wykonywania analiz emisji i imisji zanieczyszczeń powietrza pochodzących od komunikacji na obszarze Gminy.

Powyższe wskazuje, że Wnioskodawca nabyte towary i usługi w ramach realizacji projektu będzie wykorzystywał w zakresie realizowanych przez siebie zadań publicznych nałożonych na Wnioskodawcę odrębnymi przepisami prawa (art. 7 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy o samorządzie gminnym), do realizacji których został Wnioskodawca jako jednostka samorządu terytorialnego powołany. Zatem Wnioskodawca będzie nabywał towary i usługi związane z realizacją projektu nie jako podatnik podatku VAT, lecz jako organ władzy.

Tym samym, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, jak również fakt, że Wnioskodawca będzie nabywał towary i usługi związane z realizacją projektu nie jako podatnik podatku VAT, lecz jako organ władzy, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Ponadto kwestia czy podatek naliczony VAT stanowić będzie koszty kwalifikowalne Projektu, nie może być przedmiotem wydanej przez tut. organ interpretacji indywidualnej.

Należy bowiem podkreślić, iż tut. organ wydaje interpretacje przepisów prawa podatkowego. Organy podatkowe nie są zatem właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych. Kwestię tę rozstrzygają przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w jego sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. Tym samym nie jest możliwe wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie wskazania czy podatek naliczony VAT stanowić będzie koszty kwalifikowalne Projektu realizowanego przez Wnioskodawcę.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.