Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.844.2024.3.ST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-07
Teza: Zawarcie ugody z bankiem (nadpłata).
Słowa kluczowe: banki; kredyt; kwota-kwota dodatkowa; nadpłata; ugody
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 października 2024 r. złożyła Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełniła go Pani pismami złożonymi 13 stycznia 2025 r. i 14 stycznia 2025 r. oraz 11
    lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani ..., dalej także jako: „Wnioskodawca”, jest obywatelem Polski oraz polskim
    rezydentem podatkowym, którego dochody w całości podlegają opodatkowaniu w Polsce.
    W dniu 18 stycznia 2007 r. Wnioskodawca zawarł z Bankiem (obecna nazwa: ... z siedzibą
    w ...), umowę kredytu hipotecznego (dalej: Umowa), na podstawie której otrzymał kredyt
    hipoteczny denominowany we franku szwajcarskim (CHF). Celem zawarcia Umowy było
    sfinansowanie nabycia przez Wnioskodawcę nieruchomości mieszkalnej (dalej:
    Nieruchomość) wskazanej w Umowie. Bank udzielił Wnioskodawcy kredytu na realizację
    ww. celu określonego w Umowie. Nieruchomość została nabyta na cele mieszkaniowe
    Wnioskodawcy. Wnioskodawca wykorzystuje Nieruchomość na własne cele mieszkaniowe
    do dnia złożenia przedmiotowego wniosku. Nieruchomość została zabezpieczona w
    postaci hipoteki zwykłej i kaucyjnej na nieruchomości zgodnie z Umową. Kredyt
    hipoteczny udzielony Wnioskodawcy na podstawie Umowy przeznaczony był na pokrycie
    części ceny nabycia Nieruchomości. Spłata kredytu zgodnie z Umową, miała nastąpić w
    miesięcznych ratach kapitałowo-odsetkowych. Wszystkie raty były realizowane przez
    Wnioskodawcę zgodnie z harmonogramem do momentu wniesienia przez Wnioskodawcę
    pozwu, o którym mowa poniżej.
    W decyzji nr ... z dnia 22 września 2020 r. Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i
    Konsumentów uznał, że stosowane przez Bank we wzorcach aneksów dotyczących zmiany
    waluty spłaty kredytu, zawieranych do umów kredytów/pożyczek udzielonych w walucie
    obcej, postanowienia dotyczące sposobu ustalania kursów kupna i sprzedaży walut
                                                1obcych stanowią niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu art. 385 § 1 i nast.
    ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.; k.c.), i
    zakazał ich wykorzystywania. Na podstawie wyroku Sądu Apelacyjnego w ... ... z dnia 12
    maja 2023 r. (sygn. akt ...) decyzja ta jest prawomocna.
    W związku z powyższym Wnioskodawca zainicjował proces sądowy, stojąc na stanowisku,
    że przysługują Mu roszczenia o uznanie postanowień Umowy, w tym dotyczących zasad
    ustalania kursu waluty, klauzuli ryzyka walutowego i zasad denominacji, za niewiążące na
              1podstawie art. 385 § 1 i nast. k.c., stwierdzenia jej nieważności lub roszczeń o zapłatę w
    związku z poprzednio wskazanymi roszczeniami.
                          1Zgodnie z powołanym przepisem art. 385 § 1 k.c., postanowienia umowy zawieranej z
    konsumentem nieuzgodnione indywidualnie nie wiążą go, jeżeli kształtują jego prawa i
    obowiązki w sposób sprzeczny z dobrymi obyczajami, rażąco naruszając jego interesy
    (niedozwolone postanowienia umowne); nie dotyczy to postanowień określających główne
    świadczenia stron, w tym cenę lub wynagrodzenie, jeżeli zostały sformułowane w sposób
    jednoznaczny.
    Na skutek negocjacji z Bankiem, Wnioskodawca podjął decyzję o zawarciu ugody z
    Bankiem celem polubownego zakończenia sporu dotyczącego ważności oraz skuteczności
    Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, tym samym zakończenie
    toczącego się postępowania sądowego wskazanego w drodze zawarcia Ugody (dalej:
    Ugoda).
    Zgodnie z treścią Ugody:

      Strony potwierdzają, że żadna z nich nie dokonała cesji wierzytelności, których
      dotyczy Ugoda, w jakimkolwiek zakresie.
      Na podstawie Umowy Bank udzielił Wnioskodawcy kredytu i przekazał kapitał w
      kwocie 759 334 zł 70 gr.
      Do dnia zawarcia Ugody Wnioskodawca na podstawie Umowy wpłacił na rzecz Banku
      kwotę 884 122 zł 88 gr.
      Z dniem zawarcia Ugody strony rozwiązują Umowę na warunkach określonych
      Ugodą.
      Wnioskodawca zobowiązuje się cofnąć pozew w całości ze zrzeczeniem się
      roszczenia w terminie 14 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank oświadcza, że zrzeka się
      w takim wypadku roszczeń z tytułu kosztów procesu.
      Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy kwoty 339 263 zł 67 gr w
      terminie 14 dni od dnia zawarcia Ugody, na wskazany przez Wnioskodawcę
      rachunek bankowy.
    Na kwotę 339 263 zł 67 gr składają się:
      różnica między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu,
      połowa opłaty od pozwu oraz
      odsetki.
    Bank w terminie 60 dni od daty zawarcia Ugody zobowiązuje się do wydania
    Wnioskodawcy dokumentu stanowiącego podstawę do wykreślenia hipoteki
    zabezpieczającej wierzytelność Banku, wynikającą z Umowy Kredytu (tzw. list mazalny).
    Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu dotyczącego ważności Umowy, jej
    bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej postanowień oraz wyczerpuje
    wszelkie roszczenia stron związane z Umową, w tym także mogące wynikać z
    ewentualnego uznania Umowy za nieważną lub bezskuteczną. Strony zrzekają się
    wszelkich dalszych roszczeń wynikających z/lub związanych z Umową. Każda ze Stron
    zobowiązuje się do tego, że nie podniesie przeciwko drugiej Stronie żadnych roszczeń i nie
    będzie wszczynać żadnego postępowania.
    W uzupełnieniu wniosku z dnia 13 stycznia 2025 r., Wnioskodawca wskazał, że okres
    kredytowania umowy został ustalony na czas od 18 stycznia 2007 r. do 3 listopada 2036 r.
    Wnioskodawca był jedynym kredytobiorcą. Kredyt został udzielony przez ... z siedzibą w ...
    – obecnie jest to ... z siedzibą w ..., który podlega nadzorowi Komisji Nadzoru
    Finansowego. Kredyt został przeznaczony na nabycie na podstawie przedwstępnej umowy
    sprzedaży z dnia 6 listopada 2006 r., lokalu mieszkalnego nr ... w budynku położonym przy
    ul. ... w ..., dla którego Sąd Rejonowy dla ... w ... Wydział IV Ksiąg Wieczystych prowadzi
    księgę wieczystą o nr .... Umowa sprzedaży i akt ustanowienia hipoteki zostały zawarte w
    dniu 23 stycznia 2007 r. przed notariuszem ... w ..., Rep. A nr .... Zgodnie z treścią
    elektronicznej księgi wieczystej, Wnioskodawcy przysługuje wyłączne prawo własności do
    nieruchomości. Kredyt został przeznaczony na zakup jednego lokalu mieszkalnego, tj. przy
    ul. ... w .... Ugoda z bankiem została podpisana przez Wnioskodawcę w dniu 9 października
    2024 r., natomiast przedstawiciele banku podpisali ugodę w dniu 10 października 2024 r.
    W ramach ugody strony zgodnie oświadczyły, iż na mocy ugody rozwiązują umowę
    kredytu denominowanego w CHF nr .... W ramach ugody nie nastąpiło przewalutowanie
    zaciągniętego kredytu, gdyż na mocy ugody z bankiem umowa kredytu została
    rozwiązana.
    W związku z zawarciem ugody z bankiem umowa o kredyt hipoteczny została rozwiązana.

    W treści zawartej ugody nie zostało wskazane, co składało się na kwotę objętą ugodą.
    Wnioskodawca otrzymał taką informację w korespondencji mailowej prowadzonej z
    pracownikiem banku. W treści korespondencji mailowej pracownik banku wskazał, że
    bank zwraca umówioną kwotę w wysokości 339 263 zł 67 gr, na którą składa się:
      różnica między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu (ta kwota jest
      objęta zakresem zapytania we wniosku o interpretację złożonym przez
      Wnioskodawcę),
      połowa opłaty od pozwu (ta kwota nie jest objęta zakresem zapytania we wniosku o
      interpretację złożonym przez Wnioskodawcę) oraz
      odsetki w wysokości 213 975 zł 49 gr (ta kwota jest objęta zakresem zapytania we
      wniosku o interpretację złożonym przez Wnioskodawcę).
    Z treści ugody wynika, że: „Do dnia zawarcia Ugody Kredytobiorca na podstawie Umowy
    Kredytu wpłacił na rzecz Banku 884 122,88 zł. Na podstawie Umowy Kredytu Bank wypłacił
    Kredytobiorcy kapitał w kwocie 759 334,70 zł. Strony oświadczają, że ich wolą jest
    polubowne zakończenie sporu dotyczącego ważności oraz skuteczności Umowy lub
    niedozwolonego charakteru jej postanowień, tym samym zakończenie toczącego się
    postępowania sądowego wskazanego w pkt C w drodze zawarcia Ugody, wobec czego:
      a) strony zgodnie oświadczają, że z dniem zawarcia Ugody rozwiązują Umowę kredytu
        na warunkach określonych Ugodą;
      b) Kredytobiorca zobowiązuje się cofnąć pozew w całości ze zrzeczeniem się roszczenia
        w terminie 14 dni od dnia zawarcia niniejszej Ugody. Bank oświadcza, że zrzeka się
        w takim wypadku roszczeń z tytułu kosztów procesu. Kredytobiorca zobowiązuje się
        poinformować o cofnięciu pozwu pełnomocnika procesowego Banku w terminie 7
        dni;
      c) Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Klienta kwoty 339 263,67 zł, w terminie 14
        dni od dnia zawarcia Ugody (...).
    Strony zgodnie oświadczają, że Ugoda prowadzi do definitywnego uchylenia sporu
    dotyczącego ważności Umowy, jej bezskuteczności lub niedozwolonego charakteru jej
    postanowień oraz wyczerpuje wszelkie roszczenia stron związane z Umową Kredytu, w
    tym także mogące wynikać z ewentualnego uznania Umowy Kredytu za nieważną lub
    bezskuteczną. Strony zrzekają się wszelkich dalszych roszczeń wynikających z/lub
    związanych z Umową Kredytu. Każda ze Stron zobowiązuje się do tego, że nie podniesie
    przeciwko drugiej stronie żadnych roszczeń i nie będzie wszczynać żadnego postępowania
    (jakiegokolwiek rodzaju i przed jakimkolwiek organem), których podstawa opierałaby się
    na okolicznościach związanych z Umową Kredytu”.
    W związku z powyższym różnica między wpłaconym przez Wnioskodawcę kapitałem (do
    dnia zawarcia ugody) a wypłaconą przez Bank kwotą kredytu wyniosła 124 788 zł 18 gr.
    W treści zawartej ugody nie zostało wskazane, co składało się na kwotę objętą ugodą.
    Wnioskodawca otrzymał taką informację w korespondencji mailowej prowadzonej z
    pracownikiem banku. W treści korespondencji mailowej pracownik banku wskazał, że
    bank zwraca umówioną kwotę w wysokości 339 263 zł 67 gr, na którą składa się:
      różnica między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu (ta kwota jest
      objęta zakresem zapytania we wniosku o interpretację złożonym przez
      Wnioskodawcę),
      połowa opłaty od pozwu (ta kwota nie jest objęta zakresem zapytania we wniosku o
      interpretację złożonym przez Wnioskodawcę) oraz

      odsetki w wysokości 213 975 zł 49 gr (ta kwota jest objęta zakresem zapytania we
      wniosku o interpretację złożonym przez Wnioskodawcę).
    Wnioskodawca dysponuje potwierdzeniem otrzymania przelewu z banku na kwotę 339
    263 zł 67 gr (wynikającą z zawartej ugody).
    Kwota odsetek wypłacona Wnioskodawcy przez bank na podstawie ugody jest kwotą
    zwrotu nadpłaconych odsetek uiszczanych w ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
    Koszty procesowe zostały pokryte w całości przez Wnioskodawcę z własnych środków.
    Bank zwrócił Wnioskodawcy połowę opłaty od pozwu, tj. kwotę w wysokości 500 zł. Kwota
    nie przewyższała faktycznie poniesionego przez Wnioskodawcę wydatku z tego tytułu.
    Bank nie zobowiązał się do wypłaty na rzecz Wnioskodawcy żadnej dodatkowej kwoty
    oprócz wskazanych w zapytaniu: nadpłaty, odsetek i opłaty od pozwu. Wszelkie kwoty, do
    wypłacenia których zobowiązał się Bank, zostały wskazane przez Wnioskodawcę we
    wniosku i wcześniejszej części pisma.
    Wnioskodawca nie korzysta z zaniechania poboru podatku związanego z umorzeniem
    wierzytelności z tytułu zaciągniętego kredytu.
    W uzupełnieniu wniosku z dnia 11 lutego 2025 r. wskazano, że w pozwie wniesionym
    przeciwko bankowi o ustalenie nieważności umowy kredytu Wnioskodawca wniósł o
    zasądzenie od banku wypłaty ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie (zwrotu)
    wpłaconych niesłusznie do banku rat kapitałowo-odsetkowych. Początek biegu naliczania
    odsetek został ustalony w negocjacjach z bankiem, tj. jako data po upływie 14 dni od
    doręczenia pozwu. Odsetki obliczono od upływu 14 dni od doręczenia pozwu bankowi (tj.
    od 24 listopada 2021 r.) do dnia zawarcia Ugody z bankiem. Wypłacona kwota odsetek w
    kwocie 213 975 zł 49 gr stanowi kwotę zwrotu nadpłaconych odsetek uiszczanych w
    ramach spłaty rat kapitałowo-odsetkowych.
    Wypłacone odsetki nie stanowią odsetek za opóźnienie w zapłacie (zwrotu) wpłaconych
    niesłusznie do banku rat kapitałowo-odsetkowych wyliczonych za okres od dnia złożenia
    pozwu do dnia wypłaty tych odsetek. Charakter i okres naliczenia odsetek wskazano
    powyżej.
    Pozew został nadany na adres Sądu Okręgowego w ... w dniu 23 sierpnia 2021 r.

## Pytanie

Czy w związku z zawarciem przez Wnioskodawcę Ugody z Bankiem i wykonaniem jej
    postanowień, różnica między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu wraz z
    odsetkami, zwrócona Wnioskodawcy przez Bank, będzie stanowić dla Wnioskodawcy
    przychód podlegający opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    W związku z zawarciem przez Wnioskodawcę Ugody z Bankiem i wykonaniem jej
    postanowień, różnica między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu wraz z
    odsetkami, zwrócona Wnioskodawcy przez Bank, nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy
    przychodu podlegającego opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy zawartego w punkcie IV Wniosku
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.), cyt.: „Opodatkowaniu podatkiem

    dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów
    wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów
    Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku”.
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o PIT, cyt.: „Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż
    jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z
    zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44
    ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów”.
    Z kolei art. 9 ust. 2 ustawy o PIT wskazuje, że cyt.: „Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli
    przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f
    nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich
    uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę
    przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów”.
    Z powyższych przepisów wynika, że co do zasady opodatkowaniu PIT podlega każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną, który zgodnie z definicją stanowi nadwyżkę
    przychodów nad kosztami ich uzyskania.
    W celu powstania dochodu do opodatkowania, nieodzowne jest zatem osiągnięcie przez
    podatnika przychodu w rozumieniu ustawy o PIT, który przewyższa poniesione koszty jego
    uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, cyt.: „Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń”.
    Jak podkreśla się w interpretacjach podatkowych, np. w interpretacji Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej jako „DKIS”) z dnia 16 sierpnia 2024 r., nr 0115-KDIT1.
    4011.419.2024.2.DB, cyt.: „Z definicji przychodu wynika, że za przychody podatkowe mogą
    być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym
    (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) - mają definitywny, a nie
    zwrotny charakter”.
    Zatem, o uzyskaniu przychodu w rozumieniu powyższej definicji przez podatnika
    zadecyduje fakt, że osiągnął określone wartości majątkowe w postaci środków
    pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń albo sytuacja,
    w której podatnik w efekcie określonego zdarzenia (które pomniejsza jego zobowiązania
    wobec innych podmiotów) otrzymuje pewne przysporzenie majątkowe.
    Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o PIT wskazuje, jakie źródła przychodów obejmuje ustawa o
    PIT oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Według art. 10 ust. 1
    pkt 9 ustawy o PIT odrębnym źródłem przychodów są tzw. „inne źródła”.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o PIT, cyt.: „Za przychody z innych źródeł, o których
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci
    członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi
    jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy
    emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym
    także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
    pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z
    tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych
    w art. 12-14 i art. 17”.
    Powyższy przepis ze względu na użycie pojęcia „w szczególności” podkreśla, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i mogą zostać zaliczone do tego źródła

    również inne przychody niż wymienione wprost w ww. przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    PIT. W sprawie będącej przedmiotem wniosku kluczowe jest zatem, czy w świetle
    przepisów ustawy o PIT po stronie Wnioskodawcy w ogóle powstał przychód.
    Dla ustalenia skutków podatkowych wykonania postanowień Ugody, istotna jest specyfika
    instytucji kredytu, uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (Dz. U. z 2023 r. poz. 2488).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy, cyt.: „Przez umowę kredytu bank zobowiązuje
    się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków
    pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do
    korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego
    kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od
    udzielonego kredytu”.
    Samo otrzymanie kredytu (kapitału) i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie
    kredytowej są neutralne podatkowo dla kredytobiorcy. Odmienne skutki powstają
    natomiast w przypadku, gdy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek.
    Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga wymierne przysporzenie majątkowe, które stanowi
    przychód w rozumieniu ustawy o PIT zaliczany do tzw. innych źródeł na podstawie art. 10
    ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o PIT (DKIS w interpretacji indywidualnej z dnia 9
    października 2024 r., nr 0112-KDIL2-1.4011.684.2024.2.DJ).
    Dla przypadków, gdy przychód powstaje, ustawodawca przewidział szczególne
    rozwiązania dotyczące umorzeń kredytów mieszkaniowych, tj. umożliwił zaniechanie
    poboru podatku od dochodów z tytułu takich umorzeń - na zasadach, które określa
    rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 102).
    Zgodnie z przedstawionym opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego:
      Wnioskodawca zawarł z Bankiem umowę kredytu hipotecznego, na podstawie której
      otrzymał kredyt denominowany we franku szwajcarskim (CHF);
      celem zawarcia Umowy było sfinansowanie nabycia przez Wnioskodawcę
      Nieruchomości, użytkowanej następnie (do dnia złożenia wniosku) na własne cele
      mieszkaniowe Wnioskodawcy);
      wszystkie raty kapitałowo-odsetkowe były realizowane przez Wnioskodawcę zgodnie
      z harmonogramem do momentu wniesienia przez Wnioskodawcę pozwu w związku
      z decyzją (nr ... z dnia 22 września 2020 r.) Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i
      Konsumentów, który uznał, że stosowane przez Bank we wzorcach aneksów
      dotyczących zmiany waluty spłaty kredytu, zawieranych do umów kredytów
      /pożyczek udzielonych w walucie obcej, postanowienia dotyczące sposobu ustalania
      kursów kupna i sprzedaży walut obcych stanowią niedozwolone postanowienia
                        1umowne w rozumieniu art. 385 § 1 i nast. k.c., i zakazał ich wykorzystywania;
      na skutek negocjacji z Bankiem Wnioskodawca podjął decyzję o zawarciu ugody z
      Bankiem celem polubownego zakończenia sporu dotyczącego ważności oraz
      skuteczności Umowy lub niedozwolonego charakteru jej postanowień, tym samym
      zakończenie toczącego się postępowania sądowego wskazanego w drodze zawarcia
      Ugody.
    Zgodnie z treścią Ugody:

      Z dniem zawarcia Ugody strony rozwiązują Umowę na warunkach określonych
      Ugodą.
      Wnioskodawca zobowiązuje się cofnąć pozew w całości ze zrzeczeniem się
      roszczenia w terminie 14 dni od dnia zawarcia Ugody. Bank oświadcza, że zrzeka się
      w takim wypadku roszczeń z tytułu kosztów procesu.
      Bank zobowiązuje się do zapłaty na rzecz Wnioskodawcy określonej kwoty w
      terminie 14 dni od dnia zawarcia Ugody, na wskazany przez Wnioskodawcę
      rachunek bankowy.
    Mając na uwadze przywołany opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego, a także
    przepisy prawa, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymana od Banku (z tytułu
    zawartej Ugody) różnica między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu wraz z
    odsetkami nie będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 11 ustawy
    o PIT. W rezultacie, do kwoty stanowiącej różnicę między wpłaconym kapitałem a
    wypłaconą kwotą kredytu wraz z odsetkami zwróconej Wnioskodawcy przez Bank, nie
    znajdzie zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów z 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe - z uwagi na brak
    wystąpienia przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o PIT, który mógłby być objęty
    tym rozporządzeniem.
    Wnioskodawca pragnie przy tym podkreślić, że analogiczne stanowisko zostało wyrażone
    przez DKIS w następujących interpretacjach indywidualnych:
      z dnia 5 września 2024 r. (nr 0113-KDIPT2-2.4011.479.2024.4.ST), cyt.: „Wobec
      powyższego, wskazać należy, że kwota nadpłaconego kapitału i odsetek, które
      zwrócił Panu bank, nie stanowi dla Pana przychodu. Czynność ta nie spowodowała
      uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego, wzrostu Pana majątku.
      Otrzymana przez Pana ww. kwota stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które
      nienależnie wpłacił Pan wcześniej do banku. Pieniądze te (nadpłacony kapitał,
      odsetki), nie są Pana przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych i ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie
      powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych”.
      z dnia 16 sierpnia 2024 r. (nr 0115-KDIT1.4011.419.2024.2.DB), cyt.: „Zatem
      otrzymana przez Panią kwota ma stanowić w istocie zwrot Pani środków, które
      okazały się nadpłatą zobowiązań kredytowych. Zwrot tych środków nie jest Pani
      przysporzeniem majątkowym - nie powoduje faktycznego przyrostu w Pani majątku.
      Jest to zwrot Pani środków, które zostały wpłacone nienależnie na rzecz banku (co
      wynika z treści wniosku). W rezultacie otrzymana od banku kwota nie jest Pani
      przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Skoro analizowana kwota nie jest przychodem podatkowym, jej wypłata
      jest neutralna podatkowo. Nie ma Pani zatem obowiązku jej rozliczenia dla celów
      podatku dochodowego od osób fizycznych”.
      z dnia 15 lipca 2024 r. (nr 0113-KDIPT2-2.4011.351.2024.2.MK), cyt.: „Wobec
      powyższego wskazać należy, że otrzymanie przez Pana środków pieniężnych tytułem
      zwrotu nienależnie pobranych przez Bank świadczeń nie będzie Pana przychodem.

      Czynność taka nie powoduje uzyskania przez Pana przysporzenia majątkowego,
      wzrostu Jego majątku. Otrzymana przez Pana kwota to zwrot własnych pieniędzy,
      które nienależnie wpłacił wcześniej do Banku. Pieniądze te nie będą Pana
      przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. Ich uzyskanie nie będzie skutkować po Pana stronie powstaniem
      obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym,
      nie będzie Pan miał obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych”.
      z dnia 3 kwietnia 2024 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.79.2024.3.MN), cyt.: „Wobec
      powyższego wypłata przez Bank na Pani rzecz kwoty zawartej w ugodzie, stanowiącej
      po przeliczeniu kapitału różnicę pomiędzy kwotą spłaty a sumą kwoty wypłaty
      kredytu i kosztem odsetek - jest dla Pani neutralna podatkowo i nie powoduje po
      Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych. W wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani
      konkretnego przysporzenia majątkowego, a w związku z tym nie będzie ciążył na
      Pani obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tego tytułu”.
      z dnia 28 sierpnia 2023 r. (nr 0114-KDIP3-2.4011.607.2023.2.MN), cyt.: „Skoro zatem
      mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego świadczenia, to należy
      zgodzić się z Panem, że zwrot ten nie będzie stanowił przychodu po Pana stronie”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
      dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i
      52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
      oraz
      dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
      ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22
      ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
      przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
      podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
      opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-
      30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma
      dochodów z wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
      pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej
      określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika, jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów

    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. I tak zgodnie z ww. przepisem:
      Źródłami przychodów są:
      1) stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy,
        członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej
        się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta;
      2) działalność wykonywana osobiście;
      3) pozarolnicza działalność gospodarcza;
      4) działy specjalne produkcji rolnej;
      5) (uchylony)
      6) najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym
        charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych
        produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele
        nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z
        wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą;
      7) kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych
        innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c;
      8) odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy -
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany;
      8a)działalność prowadzona przez zagraniczną jednostkę kontrolowaną;
      8b)niezrealizowane zyski, o których mowa w art. 30da;
      9) inne źródła.
    Przychody z poszczególnych źródeł przychodów i zasady ich ustalania zostały
    uregulowane w art. 12-20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w

      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. O przychodzie podatkowym z innych źródeł
    będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści
    majątkowe.
    Skutki podatkowe wypłaty przez bank na Pani rzecz kwoty pieniężnej stanowiącej różnicę
    między wpłaconym kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu wraz z odsetkami
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,
    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika
    w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej
    wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Wobec powyższego, skoro jak Pani wskazała we wniosku i jego uzupełnieniu – kwota,
    która została na Pani rzecz wypłacona przez bank stanowi różnicę między wpłaconym
    kapitałem a wypłaconą kwotą kredytu oraz wypłacone odsetki w kwocie 213 975 zł 49 gr
    stanowią kwotę zwrotu nadpłaconych odsetek uiszczanych w ramach spłaty rat
    kapitałowo-odsetkowych, to stwierdzam, że zwrot ten nie stanowi dla Pani przychodu. Jak
    Pani również wskazała, wypłacone odsetki nie stanowią odsetek za opóźnienie w zapłacie
    (zwrotu) wpłaconych niesłusznie do banku rat kapitałowo-odsetkowych wyliczonych za
    okres od dnia złożenia pozwu do dnia wypłaty tych odsetek.
    Czynność ta nie spowodowała uzyskania przez Panią przysporzenia majątkowego, wzrostu
    Pani majątku. Otrzymana przez Panią kwota stanowi zwrot własnych pieniędzy, które
    nienależnie wpłaciła Pani wcześniej do banku.
    Pieniądze te nie są Pani przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw.
    z art. 20 ust. 1 ww. ustawy i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Należy zastrzec, że interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku w
    kontekście przedstawionego pytania i własnego stanowiska, natomiast nie rozstrzyga
    innych kwestii wynikających z opisu sprawy, które nie były przedmiotem pytania oraz
    własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej.
    Podkreślam, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Wydając interpretacje opieram się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub
    zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzę postępowania
    dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej ma na celu
    wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego
    materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Przedmiotem
    interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą postępowania w
    sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie
    stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego
    postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego
    postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki
    prawne.
    Wyjaśniam również, że wydając interpretacje w trybie ww. przepisu, nie odnoszę się do
    kwot i nie dokonuję wyliczeń. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania,
    obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek
    dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się
    zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem prawidłowość takiego wyliczenia
    podlega weryfikacji przez organ podatkowy w postępowaniu podatkowym.
    Końcowo Organ wskazuje, że zapłacona na konto Krajowej Informacji Skarbowej, opłata za
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, w części, która stanowi nadpłatę w myśl
    art. 14f § 2b pkt 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zostanie zwrócona w terminie
    określonym w art. 14f § 2a ustawy Ordynacja podatkowa
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
      Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
      ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
      111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
      się Pani do interpretacji.
      Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

      Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.