Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-111/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-04-28
Teza: Stawka podatku dla usług budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych dotyczących budynków na terenie zakładów karnych i aresztów śledczych oraz infrastruktury towarzyszącej.
Słowa kluczowe: budynek-budynek mieszkalny-budynek mieszkalny zbiorowego zamieszkania ; roboty-roboty budowlane; stawka-preferencyjna stawka amortyzacji; usługi-usługi budowlano-montażowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2008 r. (data wpływu 7 lutego 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych dotyczących budynków na terenie zakładów karnych i aresztów śledczych oraz infrastruktury towarzyszącej tym budynkom – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 7 lutego 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku dla usług budowlano-montażowych i robót konserwacyjnych dotyczących budynków na terenie zakładów karnych i aresztów śledczych oraz infrastruktury towarzyszącej tym budynkom.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe**.

Wnioskodawca jest jednostką sektora finansów publicznych i planuje przeprowadzić zamówienia publiczne w zakresie robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych budynków na terenie podległych zakładów karnych i aresztów śledczych. Roboty będą dotyczyć budynków oraz infrastruktury towarzyszącej. Przeważająca część budynków, które będą objęte robotami przeznaczona jest na potrzeby zakwaterowania osadzonych. Wnioskodawca wskazał, iż Urząd Statystyczny w Łodzi sklasyfikował budynki znajdujące się na terenie zakładów karnych i aresztów śledczych, których przeważająca część powierzchni użytkowej jest przeznaczona na cele mieszkalne (zakwaterowanie osadzonych) w grupowaniu PKOB 113 w klasie 1130 – budynki zbiorowego zamieszkania.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania**.

*   Czy roboty budowlano-montażowe, remonty i roboty konserwacyjne ww. budynków winny zostać opodatkowane stawką podatku 7%?
*   Czy roboty budowlano-montażowe, remonty i roboty konserwacyjne infrastruktury towarzyszącej ww. budynkom winny zostać opodatkowane stawką podatku 22%?

Zdaniem Wnioskodawcy usługi budowlane i remontowe wykonywane w budynkach, które zostały sklasyfikowane wg PKOB 113 objęte są stawką w wysokości 7% na podstawie § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. W zakresie robót dotyczących infrastruktury towarzyszącej tym budynkom należy zastosować stawkę 22%.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe**.

Wysokość stawek podatku ustawodawca określił w art. 41 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.).

Zgodnie z art. 41 ust. 2 dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7% z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 129 ust. 1.

Art. 41 ust. 12 stanowi, iż stawkę podatku, o której mowa w ust. 2 stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym według treści ust. 12a ww. artykułu rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w PKOB w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Stosownie do ust. 12b do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym określonego w ust. 12a nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2
;2.  lokali mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2
.

Według art. 41 ust. 12c w przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej.

Przez obiekty budownictwa mieszkaniowego stosownie do art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zgodnie z § 5 ust. 1a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 97, poz. 970 ze zm.), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych
,2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

W złożonym wniosku wskazano, iż budynki, w których będą wykonywane roboty budowlano-montażowe, remonty i roboty konserwacyjne zostały sklasyfikowane wg PKOB 113. Klasyfikacja ta mieści się w dziale 11 PKWiU, wypełniają zatem definicję budownictwa mieszkaniowego wymienioną w art. 2 pkt 12 ustawy i stosownie do powołanego przepisu § 5 ust. 1a ww. rozporządzenia roboty dotyczące tych budynków opodatkowane są stawką podatku w wysokości 7%.

Należy jednakże podkreślić, iż ww. przepis wyłącza zastosowanie obniżonej stawki podatku do robót dotyczących lokali użytkowych znajdujących się we wskazanych obiektach budownictwa mieszkaniowego. Jeśli zatem przeprowadzane prace będą obejmowały takie części budynków, które w całości służą tym budynkom (np. remont dachu, elewacji, wewnętrznej sieci wodociągowej), roboty te będą opodatkowane obniżoną stawką. Natomiast jeżeli podejmowana będzie osobna robota budowlano-montażowa, remontowa lub konserwacyjna, wykonywana w lokalach użytkowych, to do tej roboty będzie miała zastosowanie stawka 22%.

W zakresie usług związanych z infrastrukturą towarzyszącą, jak wynika z powołanych przepisów, ustawodawca nie przewidział preferencyjnej stawki podatku, wobec tego usługi te podlegają opodatkowaniu według stawki 22%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.