Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-72/11-3/TR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-04-15
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie w opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: korekta-korekta zeznania; kredyt; nieruchomości; ulga-zwrot ulgi; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 19; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 11 stycznia 2011 r. (data wpływu: 17 stycznia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości, odnośnie kwalifikacji wydatku jako poniesionego na nowy cel mieszkaniowy w kontekście zwolnienia podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 6 września 2006 r. została zawarta umowa deweloperska między Wnioskodawcą a spółką z o. o., przedmiotem której było ustanowienie odrębnej własności lokalu i sprzedaż lokalu mieszkalnego położonego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dnia 29 listopada 2006 r. została zawarta umowa kredytu na pokrycie ceny budowy samodzielnego lokalu mieszkalnego oraz refinansowanie poniesionych kosztów, pomiędzy Wnioskodawcą, osobą X i osobą Y a bankiem z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Faktycznej spłaty kredytu dokonywał tylko Wnioskodawca z własnych środków.

Dnia 10 kwietnia 2008 r. zawarto umowę sprzedaży lokalu mieszkalnego między spółką z o. o. (deweloperem) a Wnioskodawcą.

Dnia 9 grudnia 2009 r. w drodze darowizny Wnioskodawca przewłaszczył lokal mieszkalny na rzecz osoby X, który w drodze kolejnej darowizny dnia 29 grudnia 2009 r. przeniósł własność lokalu na rzecz Wnioskodawcy.

Dnia 26 lutego 2010 r. Zainteresowany zbył przedmiotową nieruchomość.

Faktycznej spłaty ww. kredytu Wnioskodawca dokonał ze środków własnych, jak również z przychodu uzyskanego ze sprzedaży wskazanej nieruchomości.

Zgodnie z zaświadczeniem banku z dnia 7 czerwca 2010 r., w okresie od dnia 20 grudnia 2006 r. do dnia 4 marca 2010 r. na rachunek kredytu wpłynęły następujące kwoty:

*   111.489,30 PLN (40.527,97 CHF) tytułem spłaty kredytu,
*   12.948,41 PLN (5.189,03 CHF) tytułem spłaty odsetek.

W dniach od 1 marca 2010 r. do 3 marca 2010 r. bank odnotował wpływ następujących kwot:

*   w dniu 1 marca 2010 r. na rachunek kredytu wpłynęła kwota w wysokości 34.750,79 PLN, która została zaksięgowana na spłatę kapitału (12.498,04 CHF),
*   w dniu 3 marca 2010 r. na rachunek kredytu wpłynęła kwota w łącznej wysokości 180.249,21 PLN, która została zaksięgowana na spłatę: kapitału (25.056,20 CHF), odsetek (39,65 CHF) oraz należnych bankowi opłat (47,00 CHF).

Ww. wpłaty pozwoliły na całkowite rozliczenie zamknięcia kredytu. Pozostała po całkowitej spłacie kredytu kwota w wysokości 111.081,23 PLN została zwrócona na rachunek wskazany przez kredytobiorców. Na skutek całkowitej spłaty kredytobiorcy zostali zwolnieni z wszelkich zobowiązań z ww. umowy kredytu. W związku z powyższym, Wnioskodawca uznał kwotę 124.308,41 PLN za koszt uzyskania przychodu, skorzystał zgodnie z art. 26b updof z ulgi odsetkowej, jednakże do dnia złożenia zeznania PIT-39 (do dnia 30 kwietnia 2011 r.) złoży korektę zeznań, rezygnując z ulgi odsetkowej.

W najbliższym czasie Zainteresowany planuje samodzielnie nabyć nowy lokal mieszkalny, na powyższy cel zaciągając kredyt hipoteczny wraz z osobą X, z uwagi na niewystarczającą zdolność kredytową. Spłaty tego kredytu Wnioskodawca dokonywać będzie ze środków własnych oraz z kwoty uzyskanej ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy rzeczoną kwotę 124.308,41 PLN przeznaczoną na spłatę kredytu zaciągniętego dnia 29 listopada 2006 r., którą uzyskano ze sprzedaży ww. lokalu mieszkalnego, można uznać za dochód zwolniony od podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) updof jako wydatek poniesiony na spłatę kredytu oraz odsetek od tego kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia?
2.  Czy pozostałą kwotę 111.081,23 PLN uzyskaną z odpłatnego zbycia ww. lokalu mieszkalnego można uznać za zwolnioną z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) updof jako wydatek poniesiony na nabycie lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Przedmiotowa kwota 124.308,41 PLN przeznaczona na spłatę kredytu zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jest kwotą zwolnioną od podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem we wskazanej sytuacji wypełniona zostaje dyspozycja przepisów art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) updof. Dochód z odpłatnego zbycia nieruchomości we wskazanej wysokości w okresie krótszym niż dwa lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe, tj. na spłatę kredytu oraz odsetek od tegoż kredytu, zaciągniętego celem nabycia lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.
2.  Kwota 111.081,23 PLN pozostała z odpłatnego zbycia nieruchomości winna również zostać uznaną za zwolnioną z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) updof, bowiem w istocie przeznaczona została w okresie krótszym niż dwa lata od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, na własne cele mieszkaniowe, tj. na zakup lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Ustawa wprost określa, jak należy rozumieć cel mieszkaniowy, gdyż w świetle art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) updof wydatkiem poniesionym na cele mieszkaniowe jest m. in. wydatek poniesiony na nabycie lokalu mieszkalnego. Ustawa posługując się nieostrym pojęciem wydatku, zdaniem Wnioskodawcy, dopuszcza szerokie rozumienie pojęcia, zgodne z jego wykładnią literalną („suma wydana na coś, albo taka, która ma na coś być wydana”). Tym samym, w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) updof bez znaczenia jest, czy ów wydatek na cele mieszkaniowe został bezpośrednio poniesiony na zakup nieruchomości, czy też stanowił wkład własny na kredyt mieszkaniowy, gdyż w obu sytuacjach spożytkowanie uzyskanego dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości jest w istocie wydatkiem poniesionym na cele mieszkaniowe.

Tym samym, całość dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości jest zwolniona z opodatkowania w świetle art. 21 ust. 1 pkt 131 updof.

Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na drugie z wyżej przedstawionych pytań, natomiast w zakresie odpowiedzi na pytanie pierwsze w dniu 15 kwietnia 2011 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-72/11-2/TR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w zakresie opodatkowania dochodu ze sprzedaży nieruchomości, odnośnie kwalifikacji wydatku jako poniesionego na nowy cel mieszkaniowy w kontekście zwolnienia podatkowego uznaje się za nieprawidłowe.

Na wstępie należy zaznaczyć, iż Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu nie ma możliwości potwierdzenia prawidłowości wyliczeń przedstawionych w przedmiotowym wniosku z uwagi na fakt, iż przepis art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na organ podatkowy obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów prawa podatkowego. Z uwagi na powyższe, nie podlegają urzędowej interpretacji zasady rachunkowego określania (wyliczenia) podstawy opodatkowania na podatek przy rozliczeniu kwoty uzyskanej ze sprzedaży nieruchomości, gdyż wykraczałoby to poza zakres interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać, nie należą do kompetencji tut. Organu. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu – zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez właściwy rzeczowo organ podatkowy w toku postępowania kontrolnego, postępowania podatkowego, czy też czynności sprawdzających.

Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), wskazać należy co następuje.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)–c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w powyższym przepisie decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu przychodu (dochodu) ma moment ich nabycia z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ulegały zmianie.

Z uwagi na to, iż lokal mieszkalny – ze zbycia którego w dniu 26 lutego 2010 r. część środków Wnioskodawca zamierza przeznaczyć na spłatę nowozaciągniętego kredytu na nabycie nowego lokalu mieszkalnego – został ponownie nabyty przez Zainteresowanego w drodze darowizny w dniu 29 grudnia 2009, w przedmiotowej sprawie mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym w 2009 roku.

Zgodnie z art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

W myśl art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

Stosownie do ust. 2 artykułu 30e ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Jednakże stosownie do treści art. 21 ust. 1 pkt 131 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Z postanowień art. 21 ust. 25 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:

1.  wydatki poniesione na:
    1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
    3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
    4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego\- położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej,
2.  wydatki poniesione na:
    1.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na cele określone w pkt 1,
    2.  spłatę kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o którym mowa w lit. a),
    3.  spłatę każdego kolejnego kredytu (pożyczki) oraz odsetek od tego kredytu (pożyczki) zaciągniętego przez podatnika przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), na spłatę kredytu (pożyczki), o których mowa w lit. a) lub b)\- w banku lub w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, mających siedzibę w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, z zastrzeżeniem ust. 29 i 30,
3.  wartość otrzymanego w ramach odpłatnego zbycia w drodze zamiany znajdującego się w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej:
    1.  budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, lub
    2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, lub udziału w tych prawach, lub
    3.  gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie przeznaczonych pod budowę budynku mieszkalnego, w tym również gruntu lub udziału w gruncie albo prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, lub
    4.  gruntu, udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z budynkiem lub lokalem wymienionym w lit. a).

Katalog wydatków wymienionych w art. 21 ust. 25 pkt 1 i 2 ustawy ma charakter zamknięty; jest to wyliczenie enumeratywne.

Powyższe przepisy, jako normy wprowadzające zwolnienie podatkowe, należy interpretować ściśle i niedopuszczalna jest w tym przypadku wykładnia rozszerzająca, systemowa, bądź celowościowa. Jest to zgodne z ogólnie przyjętą w prawie podatkowym zasadą, że wszelkie ulgi i zwolnienia, jako stanowiące odstępstwo od zasady powszechności opodatkowania, muszą być stosowane wprost.

Rozpatrując bowiem wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe należy jednoznacznie podkreślić, że nie stanowią one standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania, wynikającej z art. 84 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady, muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Co więcej, zgodnie z konstrukcją i systematyką ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wszelkie ulgi i zwolnienia podatkowe stanowią wyjątek od generalnej zasady powszechności opodatkowania wyrażonej w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Stąd też, korzystanie z każdej preferencji podatkowej, wymaga spełnienia warunków określonych w przepisach je konstytuujących. Tak więc, przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle; niedopuszczalna jest ich interpretacja rozszerzająca.

Odnosząc zatem przedstawione uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy, stwierdzić należy, iż powołany powyżej przepis art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym wiąże skutki prawne w postaci zwolnienia od opodatkowania z faktem przeznaczenia – na cele wymienione w przepisie art. 21 ust. 25 ww. ustawy (np. na spłatę kredytu zaciągniętego przez podatnika na nabycie lokalu mieszkalnego) – uzyskanego z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) przychodu, jednakże wyłącznie w warunkach określonych w ustawie, tj. m. in. na spłatę kredytu zaciągniętego przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia. Ustawodawca wyraźnie wskazał bowiem przesłanki umożliwiające zastosowanie ww. zwolnienia.

W związku z powyższym, niedopuszczalne jest skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia w sytuacji, gdy rzeczony kredyt zostaje zaciągnięty po dniu uzyskania przedmiotowego przychodu.

Wskazać przy tym należy, iż nie można utożsamiać wydatków na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego z wydatkami na nabycie lokalu mieszkalnego, bowiem ustawodawca wyraźnie rozróżnił te dwa rodzaje wydatków. Owo rozróżnienie nastąpiło poprzez umiejscowienie wydatków na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego w art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a) ww. ustawy, natomiast wydatków na nabycie lokalu mieszkalnego – w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit a) tej samej ustawy. Kierując się zasadą racjonalności działania ustawodawcy, rozróżnienie to nie było przypadkowe, ale celowe i zamierzone, tym bardziej, że nastąpiło nie tylko w ramach tego samego aktu prawnego rangi ustawy, ale nawet w ramach tego samego artykułu i ustępu, regulujących to samo zwolnienie. Potwierdza to również, że zawarte przy możliwości skorzystania z przedmiotowej ulgi odnośnie wydatków na spłatę kredytu zaciągniętego na nabycie lokalu mieszkalnego zastrzeżenie – zawężające tą możliwość jedynie do kredytów zaciągniętych przed dniem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości – było świadomym zabiegiem legislacyjnym ustawodawcy.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Zainteresowany zamierza samodzielnie nabyć nowy lokal mieszkalny, na powyższy cel zaciągając kredyt hipoteczny wraz z osobą X, z uwagi na niewystarczającą zdolność kredytową. nowe mieszkanie, na które zostanie zaciągnięty kredyt. Spłatę tego kredytu planuje wykorzystać do rozliczenia przychodu uzyskanego w dniu 26 lutego 2010 r. ze sprzedaży lokalu mieszkalnego otrzymanego w drodze darowizny. Zatem, część przychodu ze sprzedaży przedmiotowego lokalu mieszkalnego Wnioskodawca ma zamiar przeznaczyć na spłatę kredytu, który zostanie zaciągnięty po dniu uzyskania tego przychodu.

Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, iż spłaty kredytu, który Zainteresowany zamierza zaciągnąć na nabycie nowej nieruchomości, ze środków pochodzących ze sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze darowizny, nie będzie On mógł uznać za wydatek poniesiony na cele, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, ze wskazanego zwolnienia nie będzie korzystała całość dochodu osiągniętego przez Zainteresowanego z opisanej we wniosku transakcji sprzedaży.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.