Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-1784/11-2/BH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-03-09
Teza: Nie ma obowiązku opodatkowania przekazania towarów i usług, kóre są zużyte w trakcie imprez. Agencji przysługuje prawo do odliczenia.
Słowa kluczowe: impreza; nagrody; towar-zużycie towarów; upominki
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Agencji przedstawione we wniosku z dnia 21.12.2011 r. (data wpływu 27.12.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zużycia towarów i usług oraz przekazania nagród rzeczowych i upominków a także prawa do odliczenia podatku VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27.12.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zużycia towarów i usług oraz przekazania nagród rzeczowych i upominków a także prawa do odliczenia podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Agencja będąca państwową osobą prawną podległą Ministrowi Obrony Narodowej realizuje, zgodnie z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, powierzone jej przez Ministra Obrony Narodowej zadania zlecone w zakresie m.in. gospodarki mieszkaniowej i internatowej oraz zadania własne obejmujące m.in. gospodarowanie powierzonym mieniem Skarbu Państwa, obrót nieruchomościami, przejmowanie i nabywanie nieruchomości, dokonywanie remontów budynków i lokali mieszkalnych oraz internatów, prowadzenie działalności gospodarczej. Jednostki organizacyjne Agencji (Oddziały Regionalne, Biuro Prezesa) organizują, w związku z obchodami 15-lecia utworzenia Agencji, imprezy okolicznościowe, na które zapraszani są obecni oraz byli pracownicy Agencji, przedstawiciele Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz Ministerstwa Obrony Narodowej i inni goście. Dodatkowo poszczególne jednostki organizacyjne Agencji organizują w ciągu roku spotkania szkoleniowo-integracyjne oraz inne spotkania okolicznościowe (np. świąteczne). Wydatki na wskazane imprezy i spotkania finansowane są ze środków obrotowych Agencji. Przy okazji organizowanych przez jednostki organizacyjne Agencji spotkań okolicznościowych: jubileuszowych, z okazji świąt lub innych ważnych wydarzeń podsumowywane są wyniki działalności jednostek w poszczególnych okresach, pracownicy zapoznawani są z krótko i długookresowymi celami działania Agencji, wyznaczane są zadania do realizacji w najbliższej perspektywie, kierownictwo jednostek składa pracownikom podziękowania za zaangażowanie w osiąganie wyznaczonych im celów. Spotkania te mają na celu, oprócz przekazania informacji o działalności Agencji, także zintegrowanie załogi, poprawę relacji pomiędzy pracownikami i atmosfery w pracy, usprawnienie komunikacji wewnętrznej, co w konsekwencji przekłada się na zwiększenie wydajności pracy. Działania te mają wpływ, poprzez wzrost efektywności pracy, na zwiększenie przychodów osiąganych przez Agencję, a więc wiążą się z prowadzoną działalnością Zadaniem spotkań szkoleniowo-integracyjnych jest ugruntowanie oraz doskonalenie konkretnych umiejętności pracowniczych, poszerzenie wiedzy merytorycznej pracowników poszczególnych komórek organizacyjnych Agencji, a przy okazji budowanie głębszych relacji interpersonalnych, które wpływają na usprawnienie przepływu informacji w Agencji.

Agencja jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z dokonywaniem, poza czynnościami opodatkowanymi, także transakcji sprzedaży towarów oraz świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, l0a, 36 ustawy o VAT (dostawa nieruchomości, wynajmowanie nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe), Agencja przy odliczaniu podatku naliczonego w stosunku do części zakupów towarów i usług, które są wykorzystywane do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, stosuje wskaźnik proporcji sprzedaży, ustalony zgodnie z art. 90 ust. 2-6.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

1.  Czy Agencji przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z zastosowaniem wskaźnika proporcji sprzedaży obowiązującego w danym roku w Agencji, z faktur zakupu towarów i usług dotyczących organizacji imprez okolicznościowych, w tym obchodów jubileuszu istnienia Agencji oraz spotkań szkoleniowo-integracyjnych, finansowanych ze środków obrotowych Agencji?
2.  Czy należy opodatkować zużycie towarów i usług dotyczących organizowanych imprez okolicznościowych, spotkań szkoleniowo-integracyjnych oraz przekazywanych nagród rzeczowych i upominków, których zakup sfinansowany jest ze środków obrotowych Agencji?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust.4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Przy czym, w myśl art. 88, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku nie stosuje się m.in. do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych. W przypadku podatników dokonujących czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, a nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot o których mowa powyżej, zastosowanie znajdzie art. 90 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, zgodnie z którym podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W odniesieniu do faktur /AT dokumentujących wydatki poniesione na organizację imprez okolicznościowych oraz spotkań szkoleniowo-integracyjnych, finansowanych ze środków obrotowych Agencji, biorąc pod uwagę, iż wydatki te stanowią ogólne koszty funkcjonowania jednostki i mają pośredni związek z dokonywaną przez Agencję sprzedażą opodatkowaną oraz zwolnioną od podatku, należy stwierdzić, iż Agencji przysługuje, z zastrzeżeniami wskazanymi w ustawie, prawo do odliczenia podatku naliczonego wykazanego w fakturach VAT, z zastosowaniem wskaźnika proporcji sprzedaży, obowiązującego w danym roku. W powyższym przypadku nie zaistnieje konieczność wystawienia faktury wewnętrznej, gdyż nie zachodzą przesłanki wskazane w art. 7 ust. 2 oraz art. 8 ust. 2 ustawy o VAT.

W przypadku przekazania przez Agencję w trakcie organizowanych spotkań pracownikom (koszty świadczeń na rzecz pracowników) lub innym osobom (koszty reprezentacji) prezentów lub nagród rzeczowych, których jednostkowa cena nabycia (bez podatku), określona w momencie przekazywania towaru przekracza 10 zł, a nie jest prowadzona ewidencja osób, które zostały obdarowane, Agencji przysługuje prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego wykazanego w fakturach zakupu, a przy ich przekazaniu powstaje obowiązek naliczenia podatku należnego i wykazania go, w myśl art. 106 ust. 7 ustawy o VAT, w fakturze wewnętrznej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie.

Według art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Powyższego przepisu nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek (art. 7 ust. 3 ustawy).

Dla uznania nieodpłatnej dostawy za odpłatną dostawę towarów, podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, muszą być spełnione łącznie 2 przesłanki:

*   podatnik przekazuje lub zużywa nieodpłatnie towary należące do jego przedsiębiorstwa oraz

*   podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Oznacza to, że cel takiego przekazania pozostaje bez znaczenia, podobnie jak i podmiot, na rzecz którego jest ono dokonywane (przepis wskazuje jedynie przykładowe sytuacje, które mogą zostać uznane za odpłatną dostawę towarów).

Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy, stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m.in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów.

Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony, to wówczas takie świadczenie usług będzie nieopodatkowane podatkiem od towarów i usług.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Ponadto wskazać należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Jednocześnie z powyższego przepisu wynika, że opodatkowaniu podlega tylko takie nieodpłatne świadczenie usług na rzecz pracowników, które służy celom osobistym pracowników (ich celom bezpośrednio konsumpcyjnym), zatem nie ma żadnego związku z działalnością przedsiębiorstwa podatnika.

Należy zauważyć, iż pojęcie działalności gospodarczej zostało zawarte dla celów podatku od towarów i usług w art. 15 ust. 2 ustawy, zgodnie z którym działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Wobec powyższego działalność gospodarcza obejmuje elementy składające się na jej przedmiot, tj. zarobkowa działalność wytwórcza, handlowa, usługowa oraz działalność podmiotów pozyskujących zasoby naturalne, działalność rolników i osób wykonujących wolne zawody a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Z opisu sprawy wynika, iż organizowane przez jednostki organizacyjne Wnioskodawcy spotkania szkoleniowo-integracyjne oraz imprezy okolicznościowe w tym także świąteczne, jubileuszowe mają na celu oprócz przekazania informacji o działalności Agencji, także integrację załogi, poprawę relacji pomiędzy pracownikami i atmosfery pracy, usprawnienie komunikacji wewnętrznej, co w konsekwencji przekłada się na zwiększenie wydajności pracy. Działania te, zdaniem Wnioskodawcy, mają wpływ, poprzez wzrost efektywności pracy, na zwiększenie przychodów osiąganych przez Agencję, a więc związane są z prowadzoną działalnością. W treści wniosku Spółka wskazała, iż na imprezy te zapraszani są oprócz pracowników i byłych pracowników również przedstawiciele Sił Zbrojnych RP oraz Ministerstwa Obrony Narodowej, oraz inni goście. Spółka organizując przedmiotowe imprezy okolicznościowe oraz spotkania szkoleniowo-integracyjne nabywa towary i usługi, które są zużywane podczas tych imprez. Wydatki te są finansowane ze środków obrotowych Agencji. Agencja jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W związku z dokonywaniem, poza czynnościami opodatkowanymi, także transakcji sprzedaży towarów oraz świadczenia usług zwolnionych od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, l0a, 36 ustawy o VAT (dostawa nieruchomości, wynajmowanie nieruchomości o charakterze mieszkalnym na cele mieszkaniowe), Agencja przy odliczaniu podatku naliczonego w stosunku do części zakupów towarów i usług, które są wykorzystywane do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, stosuje wskaźnik proporcji sprzedaży, ustalony zgodnie z art. 90 ust. 2-6.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii opodatkowania zużycia towarów i usług w trakcie imprez i spotkań, przekazania nagród rzeczowych i upominków oraz prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem tych towarów i usług, w stanie faktycznym opisanym we wniosku.

Analizując dokładnie art. 7 ust. 2 ustawy należy wskazać, iż opodatkowaniu podlega, zgodnie z pkt 1, przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste ściśle wymienionych osób, a zgodnie z pkt 2 tego przepisu, wszelkie inne darowizny. Skutkiem tak sformułowanych norm prawnych jest przyjęcie, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w trybie art. 7 ust. 2 ustawy, podlega wszelkie przekazanie towarów, natomiast zużycie – tylko na rzecz podmiotów wymienionych w pkt 1 tego przepisu.

Nie podlegają zatem opodatkowaniu nieodpłatne czynności zużycia towarów na cele związane z prowadzoną działalnością, w przypadku gdy beneficjentem jest np. kontrahent przedsiębiorcy (potencjalny kontrahent) – osoba trzecia, niebędąca pracownikiem, udziałowcem ani inną osobą wymienioną w art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy, a także zużycie towarów na cele własne prowadzonej działalności gospodarczej. Opodatkowaniu nie podlega także zużycie towarów przez pracowników przedsiębiorstwa w trakcie narad i szkoleń przeprowadzanych w zakładzie pracy, bowiem w tym przypadku nie ma miejsca zużycie towarów na cele osobiste pracowników lecz zużycia te mają (pośredni) związek z prowadzonym przedsiębiorstwem.

Należy jednocześnie zauważyć, że treść art. 8 ust. 2 ustawy wskazuje, iż aby nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, czyli za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika.

Wskazać należy iż dla ustalenia, czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy o VAT, istotne jest ustalenie, czy świadczenie to ma związek z działalnością gospodarczą podatnika.

Biorąc pod uwagę opis sprawy oraz powołane przepisy prawa podatkowego stwierdzić należy, iż Agencja nie ma obowiązku opodatkowania przekazania towarów i usług, które są zużywane przez pracowników, byłych pracowników oraz gości w trakcie organizowanych przez Agencję imprez okolicznościowych oraz spotkań szkoleniowo-integracyjnych. Zużycie tych towarów i usług, w sytuacji opisanej we wniosku należy uznać za związane z prowadzoną działalnością.

Natomiast w przypadku przekazania nagród rzeczowych i upominków, nie będących prezentami w świetle przepisu art. 7 ust. 3 i 4 ustawy, Agencja będzie miała obowiązek naliczyć podatek VAT od ich przekazania.

Odnosząc się do kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych w trakcie przeprowadzanych imprez i spotkań należy wskazać, iż artykuł 86 ust. 1 i 2 ustawy stanowi, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi: suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług (…).

Jak sam Wnioskodawca wskazał, w trakcie spotkań oraz imprez okolicznościowych, podczas których następuje zużycie zakupionych towarów, omawiane są również wyniki działalności jednostek w poszczególnych okresach, wyznaczane są zadania do realizacji w najbliższej perspektywie a zatem można uznać, iż Agencji przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem tych towarów, jak również prawo do odliczenia podatku VAT od zakupionych usług wykorzystywanych w trakcie spotkań i imprez.

Z wniosku wynika, iż Agencja prowadząc działalność gospodarczą przy odliczaniu podatku naliczonego z faktur zakupowych stosuje proporcję, o której mowa w art. 90 ust. 1 i 2 ustawy.

Na mocy art. 90 ust. 1 ustawy, w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego. Jednocześnie, według ust. 2 tegoż artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W myśl przepisu art. 90 ust. 3 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

W świetle art. 90 ust. 4 ustawy, proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. W art. 90 ust. 5 – 8 wskazano szczegółowe zasady ustalania proporcji.

Stosownie natomiast do zapisu art. 90 ust. 10 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., wprowadzonym ustawą z dnia 18 marca 2011 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach (Dz. U. Nr 64, poz. 332), w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 500 zł - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% - podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.

Kwota podatku naliczonego do odliczenia ustalona na podstawie proporcji wyliczonej przy zastosowaniu powyższych zasad, nie jest jednak ostateczna. Zgodnie bowiem z art. 91 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2011 r., wprowadzonym ww. ustawą o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo o miarach, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Natomiast w świetle art. 8 powołanej wyżej ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy - Prawo o miarach, przepis art. 91 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1 (tj. ustawy o podatku od towarów i usług), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się począwszy od korekt dokonywanych za rok 2011.

W związku z powyższym rozliczenie następuje dwuetapowo, to jest w chwili nabycia towaru lub usługi podatek rozliczany jest wstępnie w oparciu o współczynnik obliczony na podstawie obrotów osiągniętych w ubiegłym roku podatkowym, natomiast po zakończeniu roku, w którym dokonywane były zakupy, dokonywana jest korekta rozliczana, w oparciu o faktyczną proporcję sprzedaży, jaką uzyskano w roku, w którym te zakupy były dokonywane.

Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy (art. 91 ust. 3 ustawy).

Z wniosku wynika, iż zakupy towarów zużytych następnie w trakcie prowadzonych spotkań i imprez oraz usług nabytych celem wykorzystania w tych spotkaniach i imprezach związane są zarówno z działalnością opodatkowaną jak i zwolnioną, a zatem w takiej sytuacji Agencja ma prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących te zakupy z zastosowaniem proporcji obowiązującej w danym roku.

W stosunku do prezentów i nagród rzeczowych, przekazywanych na spotkaniach i imprezach, nie stanowiących prezentów, o których mowa w art. 7 ust. 3 i 4 ustawy stwierdzić należy, ze Agencji przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, związanego z ich zakupem, w całości.

Reasumując Agencji przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup towarów i usług wykorzystywanych (zużytych) w trakcie opisanych imprez i spotkań w proporcji stosowanej przez Agencję w danym roku i Agencja nie ma obowiązku naliczania podatku VAT w związku z zużyciem tych towarów i usług. Ponadto Agencji przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących zakup nagród rzeczowych i upominków, w całości przy jednoczesnym obowiązku naliczenia podatku VAT z tytułu ich przekazania w trakcie imprez i spotkań w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe w pełnym zakresie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.