Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-1.4010.455.2021.1.BS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-18
Teza: czy w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.
Słowa kluczowe: ewidencja-ewidencja środków trwałych; salon-salon samochodowy; samochód; środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16d; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16e; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16h

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 20 września 2021 r. (data wpływu 21 września 2021 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

W dniu 21 września 2021 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.

**We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca (dalej: „Spółka”) jest dealerem samochodów marki X i Y w Polsce.

Jednym z podstawowych profili działalności Wnioskodawcy jest handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi; naprawa pojazdów samochodowych (PKD 45.11.Z). Jako stacja dealerska Spółka zajmuje się profesjonalną sprzedażą i serwisem m.in. samochodów osobowych.

Spółka prowadzi działalność jako dealer samochodowy. Spółka sprzedaje samochody luksusowe oraz samochody marki premium. Spółka osiągnęła silną pozycję na dealerskim rynku. Również w dziedzinie obsługi klienta Spółka może poszczycić się najwyższą jakością.

Strategia sprzedaży i marketingu realizowana przez Wnioskodawcę opiera się na budowaniu długoterminowych relacji. Strategia ta opiera się także na odpowiednim podejściu do strony wizualnej, która w tej branży odgrywa kluczową rolę. W tym celu, Spółka (…) ukończyła przebudowę prestiżowego salonu sprzedaży samochodów. Spółka koncentruje swoją uwagę na najbardziej wymagających klientach, \`(...)\` (…). Spółka jest wiodącym sprzedawcą marki A w ramach B. Wnioskodawca osiąga doskonałe wyniki sprzedaży poprzez wiedzę i spełnianie najbardziej wyrafinowanych potrzeb i oczekiwań klientów.

Od 2003 r. z rynku dealerów samochodowych ubywa średnio 20 podmiotów, co w okresie 11 lat dało liczbę blisko 250. To oznacza, że co czwarta spółka, która zajmowała się sprzedażą samochodów już dziś nie istnieje albo funkcjonuje w ramach większej grupy.

Spółka posiada m.in. następujące grupy samochodów osobowych (dalej łącznie jako „Samochody”):

1.  samochody odkupione z rynku do dalszej odsprzedaży. Mają status towarów handlowych i znajdują się w dziale sprzedaży Spółki;
2.  samochody demonstracyjne (DEMO), pokazowe i zastępcze;
3.  samochody funkcyjne (są przeznaczone do dalszej odsprzedaży, ale zanim zostaną odsprzedane, są wykorzystywane na wewnętrzne potrzeby Spółki (np. kierownictwo, dyrektorów, zarząd).

Ww. Samochody znajdują się w różnych działach Spółki. Samochody demonstracyjne są nabywane w kanale demo od B. Służą przez kilka miesięcy a nawet do roku do jazd testowych w salonach Spółki. Znajdują się w dziale handlowym Spółki. Wśród Samochodów są też wykorzystywane przez dział serwisowy Spółki (klient składa reklamację i na podstawie umowy najmu otrzymuje samochód do użytkowania na czas naprawy) czy dział blacharski (samochody zastępcze).

W celu sprzedaży samochodów Spółka zapewnia klientom możliwość przeprowadzenia jazdy próbnej samochodami demonstracyjnymi, w szczególności:

*   w przypadku zainteresowania klienta zakupem nowego samochodu - Spółka umożliwia mu przeprowadzenie jazdy próbnej wybranym modelem samochodu. Dla tych potrzeb Spółka stale utrzymuje flotę samochodów demonstracyjnych, które służą promocji określonego modelu samochodu i które służą do realizacji jazd próbnych;
*   w przypadku zainteresowania klienta zakupem samochodu używanego - ma on możliwość przeprowadzenia jazdy testowej konkretnym samochodem używanym, przeznaczonym do sprzedaży, którego zakupem klient jest zainteresowany. Co do zasady bowiem, w przypadku sprzedaży samochodów używanych, sprzedaż takich samochodów jest uwarunkowana zapoznaniem się przez klienta właśnie z tym konkretnym samochodem, który klient ten zamierza nabyć.

Samochody nowe mają status towarów handlowych i wykorzystywane są dla celów demonstracyjnych przez okres nie dłużej niż 11-12 miesięcy. Przed upływem 12 miesięcy od momentu ich rejestracji (w którym następuje zapoczątkowanie ich używania dla celów demonstracyjnych), samochody te są wycofywane z użycia i przeznaczane wyłącznie do sprzedaży. W szczególności, w ujęciu księgowym są one przesuwane z magazynu towarów handlowych na magazyn towarów używanych, zaś w ujęciu rzeczywistym Spółka zaprzestaje ich użytku i powierza do odrębnego Działu Z, gdzie są one oferowane na sprzedaż. Przeniesienie Samochodu do Działu Z potwierdzone jest każdorazowo protokołem odbioru, który jest sprawdzany. Informacja o zmianie statusu Samochodu zostaje przekazana do księgowości.

Z chwilą przekazania do Działu Z Samochody przestają być dostępne dla pracowników Spółki, zaś Dział Z rozpoczyna działania zmierzające do jak najszybszej sprzedaży danego samochodu. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku samochodów funkcyjnych, pokazowych i zastępczych. Jeżeli nie uda się sprzedać nowych samochodów funkcyjnych, pokazowych i zastępczych w ciągu 11-12 miesięcy, to przed upływem 12 miesięcy są przenoszone do Działu Z na ww. warunkach.

Zanim Samochody znajdą się w Dziale Z są ubezpieczane kompleksowo (OC i AC). Wszystkie Samochody znajdujące się w Dziale Z są ubezpieczane wyłącznie polisą komisową na okresy miesięczne (polisa obejmuje tylko ubezpieczenie OC dla samochodów używanych). Samochody znajdujące się w Dziale Z mogą być wykorzystywane tylko i wyłącznie do jazd testowych z klientem, który wyraził chęć zakupu samochodu.

Warunki korzystania z pojazdów w Dziale Z, w którym klienci mogą zakupić zarówno samochody używane zakupione przez Spółkę w celu odprzedaży jak i samochody wycofane przez Spółkę z użytku, określa wewnętrznym Regulamin korzystania z samochodów osobowych w Dziale Z (dalej: „Regulamin”).

Z uwagi na fakt, iż Samochody pozostają towarami handlowymi (czy to jako nowe, czy tzw. używane), w chwili ich zakupu Spółka nie rozpoznaje ceny nabycia tych pojazdów jako kosztu uzyskania przychodów - koszt ten jest rozpoznawany z chwilą sprzedaży danego samochodu. Cena nabycia każdego z samochodów, których dotyczy wniosek przekracza 10.000 zł.

Pojazdy używane przeznaczone do sprzedaży są przechowywane na jednym z placów Spółki (na tym samym co nowe samochody). Dokumenty (tj. dowody rejestracyjne wraz z polisami ubezpieczeniowymi, a także karty pojazdu, o ile Spółka jest w ich posiadaniu, a także kluczyki do samochodów używanych) znajdują się u pracowników uprawnionych do wydania tych dokumentów i kluczyków wyłącznie w określonych przypadkach. Dokumenty (tj. dowody rejestracyjne, polisa) przeważnie pozostają początkowo u handlowca celem sprawdzania. Umowa/faktura zakupu (ksero) i karty pojazdu po otrzymaniu przechowywane są w segregatorach w Dziale Administracji. Jeśli Samochód po zakupie jest refinansowane w banku, karta pojazdu zostaje przekazana do banku na okres finansowania. Za pełne skompletowanie dokumentów po zakupie Samochodów i za ich przechowywanie odpowiedzialna jest pracownik z Działu Administracji.

W szczególności, zgodnie z Regulaminem pojazdy używane, przeznaczone do dalszej odprzedaży, nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż ich dalsza odprzedaż i mogą poruszać się jedynie w związku z:

*   koniecznością wykonania przeglądu, naprawy, czyszczenia, tankowania i innych czynności niezbędnych w celu przygotowania pojazdu do sprzedaży,
*   zmianą miejsca wystawowego na placu, na którym prezentowane są samochody używane,
*   przeprowadzeniem jazdy próbnej przez klienta zainteresowanego nabyciem danego pojazdu.

Regulamin określa również warunki przeprowadzenia jazdy próbnej - może być przeprowadzona wyłącznie pod nadzorem pracownika Spółki w celu zapoznania się przez klienta z parametrami pojazdu w celu jego potencjalnego nabycia. Po zakończeniu jazdy próbnej pojazd powinien wrócić na miejsce, w którym rozpoczęła się jazda próbna, chyba że pojazd zostanie sprzedany klientowi albo zachodzą okoliczności takie jak konieczność jego przygotowania do sprzedaży (dotankowanie, naprawa, czyszczenie).

W związku z powyższym, a w szczególności w związku ze zmianą przeznaczenia samochodów demonstracyjnych przed upływem 12 miesięcy od ich rejestracji na samochody przeznaczone wyłącznie do odprzedaży, po stronie Spółki powstały wątpliwości odnośnie do obowiązku wprowadzenia przedmiotowych samochodów do ewidencji środków trwałych.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy o CIT, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

*   budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
*   maszyny, urządzenia i środki transportu,
*   inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Na mocy art. 16d ust. 2 ustawy o CIT, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

Stosownie do art. 16e ustawy o CIT:

1.  Jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 10.000 zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

1) zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia;

2) zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania, obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy, zwanym dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m;

3) stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych;

4) wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1; odsetki od różnicy, o której mowa w pkt 2, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

1.  Przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej 10 000 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.
2.  Jeżeli różnica, o której mowa w ust. 1 pkt 2, jest wyższa od kosztów danego miesiąca, nierozliczona nadwyżka kosztów pomniejsza koszty w następnych miesiącach.

Tak więc składnik majątku zalicza się do środków trwałych jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

a) stanowi on własność lub współwłasność podatnika,

b) został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,

c) jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,

d) przewidywany okresie używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok,

e) składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby prowadzonej przez niego działalności albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Wnioskodawca jest dealerem samochodów marki X i Y w Polsce.

Jednym z podstawowych profili działalności Wnioskodawcy jest handel hurtowy i detaliczny pojazdami samochodowymi; naprawa pojazdów samochodowych (PKD 45.11.Z). Jako stacja dealerska Spółka zajmuje się profesjonalną sprzedażą i serwisem m.in. samochodów osobowych.

Spółka prowadzi działalność jako dealer samochodowy. Spółka sprzedaje samochody luksusowe oraz samochody marki premium. Spółka osiągnęła silną pozycję na dealerskim rynku. Również w dziedzinie obsługi klienta Spółka może poszczycić się najwyższą jakością.

Strategia sprzedaży i marketingu realizowana przez Wnioskodawcę opiera się na budowaniu długoterminowych relacji. Strategia ta opiera się także na odpowiednim podejściu do strony wizualnej, która w tej branży odgrywa kluczową rolę. W tym celu Spółka w 2014 r. ukończyła przebudowę prestiżowego salonu sprzedaży samochodów. Spółka koncentruje swoją uwagę na najbardziej wymagających klientach, \`(...)\`. Przewagą konkurencyjną Wnioskodawcy w stosunku do innych dealerów samochodowych jest posiadanie samochodów trudno dostępnych, limitowanych serii. Spółka jest wiodącym sprzedawcą marki A w ramach B. Wnioskodawca osiąga doskonałe wyniki sprzedaży poprzez wiedzę i spełnianie najbardziej wyrafinowanych potrzeb i oczekiwań klientów.

Od 2003 r. z rynku dealerów samochodowych ubywa średnio 20 podmiotów, co w okresie 11 lat dało liczbę blisko 250. To oznacza, że co czwarta spółka, która zajmowała się sprzedażą samochodów już dziś nie istnieje albo funkcjonuje w ramach większej grupy.

Spółka posiada m.in. następujące grupy samochodów osobowych:

1.  samochody odkupione z rynku do dalszej odsprzedaży. Mają status towarów handlowych i znajdują się w dziale sprzedaży Spółki;
2.  samochody demonstracyjne (DEMO), pokazowe i zastępcze;
3.  samochody funkcyjne (są przeznaczone do dalszej odsprzedaży, ale zanim zostaną odsprzedane, są wykorzystywane na wewnętrzne potrzeby Spółki (np. kierownictwo, dyrektorów, zarząd).

Ww. Samochody znajdują się w różnych działach Spółki. Samochody demonstracyjne są nabywane w kanale demo od B. Służą przez kilka miesięcy a nawet do roku do jazd testowych w salonach Spółki. Znajdują się w dziale handlowym Spółki. Wśród Samochodów są też wykorzystywane przez dział serwisowy Spółki (klient składa reklamację i na podstawie umowy najmu otrzymuje samochód do użytkowania na czas naprawy) czy dział blacharski (samochody zastępcze).

W celu sprzedaży samochodów Spółka zapewnia klientom możliwość przeprowadzenia jazdy próbnej samochodami demonstracyjnymi, w szczególności:

*   w przypadku zainteresowania klienta zakupem nowego samochodu - Spółka umożliwia mu przeprowadzenie jazdy próbnej wybranym modelem samochodu. Dla tych potrzeb Spółka stale utrzymuje flotę samochodów demonstracyjnych, które służą promocji określonego modelu samochodu i które służą do realizacji jazd próbnych;
*   w przypadku zainteresowania klienta zakupem samochodu używanego - ma on możliwość przeprowadzenia jazdy testowej konkretnym samochodem używanym, przeznaczonym do sprzedaży, którego zakupem klient jest zainteresowany. Co do zasady bowiem, w przypadku sprzedaży samochodów używanych, sprzedaż takich samochodów jest uwarunkowana zapoznaniem się przez klienta właśnie z tym konkretnym samochodem, który klient ten zamierza nabyć.

Samochody nowe mają status towarów handlowych i wykorzystywane są dla celów demonstracyjnych przez okres nie dłużej niż 11-12 miesięcy. Przed upływem 12 miesięcy od momentu ich rejestracji (w którym następuje zapoczątkowanie ich używania dla celów demonstracyjnych), samochody te są wycofywane z użycia i przeznaczane wyłącznie do sprzedaży. W szczególności, w ujęciu księgowym są one przesuwane z magazynu towarów handlowych na magazyn towarów używanych, zaś w ujęciu rzeczywistym Spółka zaprzestaje ich użytku i powierza do odrębnego Działu Z, gdzie są one oferowane na sprzedaż. Przeniesienie Samochodu do Działu Z potwierdzone jest każdorazowo protokołem odbioru, który jest sprawdzany. Informacja o zmianie statusu Samochodu zostaje przekazana do księgowości.

Z chwilą przekazania do Działu Z Samochody przestają być dostępne dla pracowników Spółki, zaś Dział Z rozpoczyna działania zmierzające do jak najszybszej sprzedaży danego samochodu. Analogiczna sytuacja ma miejsce w przypadku samochodów funkcyjnych, pokazowych i zastępczych. Jeżeli nie uda się sprzedać nowych samochodów funkcyjnych, pokazowych i zastępczych w ciągu 11-12 miesięcy, to przed upływem 12 miesięcy są przenoszone do Działu Z na ww. warunkach.

Zanim Samochody znajdą się w Dziale Z są ubezpieczane kompleksowo (OC i AC). Wszystkie Samochody znajdujące się w Dziale Z są ubezpieczane wyłącznie polisą komisową na okresy miesięczne (polisa obejmuje tylko ubezpieczenie OC dla samochodów używanych). Samochody znajdujące się w Dziale Z mogą być wykorzystywane tylko i wyłącznie do jazd testowych z klientem, który wyraził chęć zakupu samochodu.

Warunki korzystania z pojazdów w Dziale Z, w którym klienci mogą zakupić zarówno samochody używane zakupione przez Spółkę w celu odprzedaży jak i samochody wycofane przez Spółkę z użytku, określa wewnętrznym Regulamin korzystania z samochodów osobowych w Dziale Z (dalej: Regulamin).

Z uwagi na fakt, iż Samochody pozostają towarami handlowymi (czy to jako nowe, czy tzw. używane), w chwili ich zakupu Spółka nie rozpoznaje ceny nabycia tych pojazdów jako kosztu uzyskania przychodów — koszt ten jest rozpoznawany z chwilą sprzedaży danego samochodu. Cena nabycia każdego z samochodów, których dotyczy wniosek przekracza 10.000 zł.

Pojazdy używane przeznaczone do sprzedaży są przechowywane na jednym z placów Spółki (na tym samym co nowe samochody). Dokumenty (tj. dowody rejestracyjne wraz z polisami ubezpieczeniowymi, a także karty pojazdu, o ile Spółka jest w ich posiadaniu, a także kluczyki do samochodów używanych) znajdują się u pracowników uprawnionych do wydania tych dokumentów i kluczyków wyłącznie w określonych przypadkach. Dokumenty (tj. dowody rejestracyjne, polisa) przeważnie pozostają początkowo u handlowca celem sprawdzania. Umowa/faktura zakupu (ksero) i karty pojazdu po otrzymaniu przechowywane są w segregatorach w Dziale Administracji. Jeśli Samochód po zakupie jest refinansowane w banku, karta pojazdu zostaje przekazana do banku na okres finansowania. Za pełne skompletowanie dokumentów po zakupie Samochodów i za ich przechowywanie odpowiedzialna jest pracownik z Działu Administracji.

W szczególności, zgodnie z Regulaminem pojazdy używane, przeznaczone do dalszej odprzedaży, nie mogą być wykorzystywane do celów innych niż ich dalsza odprzedaż i mogą poruszać się jedynie w związku z:

*   koniecznością wykonania przeglądu, naprawy, czyszczenia, tankowania i innych czynności niezbędnych w celu przygotowania pojazdu do sprzedaży,
*   zmianą miejsca wystawowego na placu, na którym prezentowane są samochody używane,
*   przeprowadzeniem jazdy próbnej przez klienta zainteresowanego nabyciem danego pojazdu.

Regulamin określa również warunki przeprowadzenia jazdy próbnej — może być przeprowadzona wyłącznie pod nadzorem pracownika Spółki w celu zapoznania się przez klienta z parametrami pojazdu w celu jego potencjalnego nabycia. Po zakończeniu jazdy próbnej pojazd powinien wrócić na miejsce, w którym rozpoczęła się jazda próbna, chyba że pojazd zostanie sprzedany klientowi albo zachodzą okoliczności takie jak konieczność jego przygotowania do sprzedaży (dotankowanie, naprawa, czyszczenie).

W analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym spełnione są niewątpliwie przesłanki wskazane w punktach od a) do c) powyżej. Nabywane samochody są bowiem własnością bądź współwłasnością Spółki, są nabyte, a także kompletne i zdatne do użytku w dniu ich przyjęcia do używania, który powinien być utożsamiany z dniem rejestracji (od tego momentu bowiem samochód może się poruszać po drogach publicznych, a wiec służyć przeznaczeniu, do którego został stworzony).

W ocenie Spółki, w odniesieniu do analizowanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego nie można natomiast uznać za spełnione łącznie przesłanek d) i e) - samochody są używane dla potrzeb działalności Spółki jako samochody demonstracyjne wyłącznie w okresie, który nigdy nie przekracza 12 miesięcy. Co do zasady bowiem, przed upływem 1 miesiąca od chwili oddania ich do używania (tj. od momentu ich rejestracji) samochody te są wycofywane z użytku i przeznaczane wyłącznie do sprzedaży, za którą formalnie odpowiada Dział Z. Natomiast w ramach Działu Z funkcjonują procedury, które wykluczają możliwość wykorzystywania pojazdów używanych, przeznaczonych do ich odprzedaży, do celów innych niż ich odprzedaż. Analogiczne zasady dotyczą pozostałych Samochodów tj. zastępczych, pokazowych oraz funkcyjnych.

W analizowanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym nie ulega również wątpliwości, że Samochody wycofywane z użytku i przeznaczone do sprzedaży, faktycznie służą wyłącznie tej sprzedaży, a tym samym nie są one używane, czy też wykorzystywane w prowadzonej przez Spółkę działalności. Takiej konkluzji nie niweczy fakt, iż Spółka umożliwia klientowi zapoznanie się z Samochodem poprzez przeprowadzenie jazdy próbnej - umożliwienie potencjalnemu klientowi sprawdzenia, przetestowania określonego Samochodu używanego przed dokonaniem zakupu jest naturalną praktyką handlową. Dotyczy to w szczególności Samochodów używanych, w przypadku których żaden z klientów nic zdecyduje się na zakup danego Samochodu bez przeprowadzenia jazdy tym konkretnym Samochodem. W odróżnieniu do zasad wykorzystywania samochodów demonstracyjnych (które służą zapoznaniu klienta z danym modelem samochodu), udostępnienie Samochodu używanego potencjalnemu klientowi do jazdy próbnej jest częścią procesu sprzedaży tego konkretnego samochodu, analogicznie do przymiarki ubrań w sklepie odzieżowym. Działanie takie nie czyni przedmiotowych Samochodów towarami używanymi czy też wykorzystywanymi w działalności gospodarczej Spółki - samochody te i funkcje, które pełnią nie różnią się bowiem od innych samochodów używanych, które Spółka nabywa od klientów w celu ich dalszej sprzedaży.

Należy więc stwierdzić, że Samochody używane jako towary handlowe, przeznaczone do dalszej sprzedaży, nie są ani używane, ani wykorzystywane przez Spółkę w jej działalności, a w efekcie nie ma do nich zastosowania art. 16a ustawy o CIT. W efekcie, jeśli Samochód przed upływem 12 miesięcy od przyjęcia go do używania jest wycofywany z użytku i od tego momentu służy wyłącznie do sprzedaży (w ramach Działu Z), nie są spełnione warunki do uznania go za środek trwały.

Konsekwentnie, jako że wycofanie Samochodów z użytku i przeznaczenie ich wyłącznie do sprzedaży w ramach Działu Z (w którym zapewnione jest przeznaczenie tych samochodów wyłącznie do sprzedaży), następuje nie później niż przed upływem 12 miesiąca od momentu przyjęcia przedmiotowych samochodów do używania, samochody te nie spełniają warunków, o których mowa w art. 16a ustawy o CIT, a tym samym nie powinny być wprowadzane do ewidencji środków trwałych.

Stanowisko takie podzielają organy podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 lutego 2020 r., Znak: akt 0111-KDIB2-1.4010.617.2019.1.AP stwierdził, że „Samochody demonstracyjne, nabywane od Importera do sprzedaży w stanie nieprzetworzonym, stanowią rzeczowy majtek przedsiębiorstwa. Przychód ze sprzedaży tych samochodów jest przychodem z działalności gospodarczej. Jednakże, jednym z decydujących kryteriów przy kwalifikowaniu ich do środków trwałych jest przewidywany okres ich używania dłuższy niż rok. Pojazdy te, nie są środkami trwałymi jeżeli przewidywany okres ich używania nie przekracza roku. W tym przypadku, nie istnieje obowiązek wprowadzania tych składników majątku do ewidencji środków trwałych. Jednakże, w przypadku gdy przedmiotowe samochody nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w momencie oddania ich do używania, a faktyczny okres ich użytkowania przekroczy rok, powinny być wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Wobec powyższego, tut. Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, że jeżeli samochód demonstracyjny przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji (w tym czasie następuje zapoczątkowanie ich używania do celów demonstracyjnych), jest przesuwany z magazynu towarów handlowych na magazyn towarów używanych, zaś w ujęciu rzeczywistym Spółka zaprzestaje jego użytkowania i powierza do odrębnego Działu Samochodów Używanych, gdzie jest on oferowany na sprzedaż, Spółka nie będzie miała obowiązku wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Jednakże, w przypadku, gdy po upływie roku samochody te będą nadal używane, Spółka będzie miała obowiązek zaliczenia ich do środków trwałych traktując całe zdarzenie, jako ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT”.

W związku z powyższym w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.**

Zgodnie z art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

\- o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Tak więc składnik majątku zalicza się do środków trwałych jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

*   stanowi on własność lub współwłasność podatnika,
*   został nabyty lub wytworzony we własnym zakresie,
*   jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania,
*   przewidywany okresie używania tego składnika na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej jest dłuższy niż rok,
*   składnik ten jest wykorzystywany przez podatnika na potrzeby prowadzonej przez niego działalności albo został oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu.

Stosownie do regulacji art. 16d ust. 2 ustawy o CIT, składniki majątku, o których mowa w art. 16a-16c, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 9 ust. 1, najpóźniej w miesiącu przekazania ich do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4.

W przypadku używania samochodów demonstracyjnych przez okres dłuższy niż rok spełnione są wszystkie przesłanki uznania ich za środek trwały, zgodnie z dyspozycją art. 16a ust. 1 ustawy o CIT. Jeżeli samochód demonstracyjny nie zostanie wprowadzony do ewidencji środków trwałych w momencie oddania go do używania (np. z powodu planowanej sprzedaży przed upływem roku), a faktyczny okres jego użytkowania przekroczy rok, Spółka będzie miała obowiązek ujęcia go w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych. Wprowadzenie samochodu do ewidencji środków trwałych po upływie tego okresu należy uznać za ujawnienie środka, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT. W myśl tego unormowania, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się od ujawnionych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nieobjętych dotychczas ewidencją, począwszy od miesiąca następującego po miesiącu, w którym te środki lub wartości zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Z kolei regulacja zawarta w art. 16e ust. 1 ustawy o CIT stanowi, że jeżeli podatnicy nabędą lub wytworzą we własnym zakresie składniki majątku wymienione w art. 16a ust. 1 i art. 16b ust. 1, o wartości początkowej przekraczającej 10 000 zł, i ze względu na przewidywany przez nich okres używania równy lub krótszy niż rok nie zaliczą ich do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, a faktyczny okres ich używania przekroczy rok, podatnicy są obowiązani, w pierwszym miesiącu następującym po miesiącu, w którym ten rok upłynął:

1.  zaliczyć te składniki do środków trwałych albo wartości niematerialnych i prawnych, przyjmując je do ewidencji w cenie nabycia albo koszcie wytworzenia;
2.  zmniejszyć koszty uzyskania przychodów o różnicę między ceną nabycia lub kosztem wytworzenia a kwotą odpisów amortyzacyjnych, przypadającą na okres ich dotychczasowego używania, obliczonych dla środków trwałych przy zastosowaniu stawek amortyzacyjnych określonych w Wykazie rocznych stawek amortyzacyjnych, stanowiącym załącznik nr 1 do ustawy, zwanym dalej „Wykazem stawek amortyzacyjnych”, a dla wartości niematerialnych i prawnych przy zastosowaniu zasad określonych w art. 16m;
3.  stosować stawki amortyzacji, o których mowa w pkt 2, w całym okresie dokonywania odpisów amortyzacyjnych;
4.  wpłacić, w terminie do 20 dnia tego miesiąca, do urzędu skarbowego kwotę odsetek naliczonych od dnia zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku do dnia, w którym okres ich używania przekroczył rok, i naliczoną kwotę odsetek wykazać w zeznaniu, o którym mowa w art. 27 ust. 1; odsetki od różnicy, o której mowa w pkt 2, są naliczane według stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych obowiązującej w dniu zaliczenia składnika majątku do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych.

Przepisy powyższe stosuje się odpowiednio w przypadku zaliczenia wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie składników majątku o wartości początkowej przekraczającej 10 000 zł do kosztów uzyskania przychodów, a następnie zaliczenia tych składników do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych przed upływem roku od dnia ich nabycia lub wytworzenia; w tym przypadku odsetki nalicza się do dnia zaliczenia ich do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych (art. 16e ust. 2 ustawy o CIT).

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy w przypadku, gdy Samochód przed upływem 12 miesięcy od jego rejestracji zostanie przeznaczony wyłącznie do sprzedaży i przesunięty do Działu Z, Wnioskodawca nie jest/nie będzie zobowiązany do wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że Samochody demonstracyjne, nabywane od B do sprzedaży w stanie nieprzetworzonym, stanowią rzeczowy majątek przedsiębiorstwa. Przychód ze sprzedaży tych samochodów jest przychodem z działalności gospodarczej. Jednakże, jednym z decydujących kryteriów przy kwalifikowaniu ich do środków trwałych jest przewidywany okres ich używania dłuższy niż rok. Pojazdy te, nie są środkami trwałymi jeżeli przewidywany okres ich używania nie przekracza roku. W tym przypadku, nie istnieje obowiązek wprowadzania tych składników majątku do ewidencji środków trwałych. Jednakże, w przypadku gdy przedmiotowe samochody nie zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych w momencie oddania ich do używania, a faktyczny okres ich użytkowania przekroczy rok, powinny być wprowadzone do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Wobec powyższego, tut. Organ podziela stanowisko Wnioskodawcy, że jeżeli Samochody demonstracyjne, pokazowe i zastępcze przed upływem 12 miesięcy od ich rejestracji (w tym czasie następuje zapoczątkowanie ich używania do celów demonstracyjnych, pokazowych i zastępczych), są przesuwane z magazynu towarów handlowych na magazyn towarów używanych, zaś w ujęciu rzeczywistym Spółka zaprzestaje ich użytkowania i powierza do odrębnego Działu Z, gdzie są one oferowane na sprzedaż, Spółka nie będzie miała obowiązku wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych.

Jednakże, w przypadku, gdy po upływie roku samochody te będą nadal używane, Spółka będzie miała obowiązek zaliczenia ich do środków trwałych traktując całe zdarzenie, jako ujawnienie środka trwałego, o którym mowa w art. 16h ust. 1 pkt 4 ustawy o CIT.

W świetle powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Jednocześnie tutejszy Organ nie podziela stanowiska Wnioskodawcy w zakresie _że Samochody wycofywane z użytku i przeznaczone do sprzedaży, faktycznie służą wyłącznie tej sprzedaży, a tym samym nie są one używane (…)._

W opisie sprawy Wnioskodawca wskazał, że przedmiotem jego działalności jest m.in. sprzedaż samochodów osobowych nowych i używanych. Jednakże aspekt ten w niniejszej sprawie nie jest determinującym zaliczenie samochodów demonstracyjnych do środków trwałych w wydanym rozstrzygnięciu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej stwierdzić należy, że została ona wydana w indywidualnej sprawie podmiotu, który o jej wydanie wystąpił, zatem nie jest ona wiążąca dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w \`(...)\`, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.