Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-261/10-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-14
Teza: Czy kwota powstała na skutek rozliczenia transakcji CIRS stanowi koszt uzyskania przychodów?
Słowa kluczowe: banki; instrumenty-pochodne instrumenty finansowe; koszt-koszty uzyskania przychodów; rozliczanie (rozliczenia); strata; waluta-opcja walutowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, przedstawione we wniosku z dnia 12 marca 2010 r. (data wpływu 19.03.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty powstałej na skutek rozliczenia transakcji CIRS - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 19 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty powstałej na skutek rozliczenia transakcji CIRS.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 11 września 2008 r. Spółka zawarła z bankiem transakcję CIRS przy następujących warunkach:

1.  waluta bazowa / waluta niebazowa JPY / PLN
2.  kurs walutowy CIRS 0,02286
3.  niebazowa kwota transakcji 19.500,00 PLN
4.  bazowa kwota transakcji 853.018,373 JPY
5.  oprocentowanie bazowe JPY LIBOR - 1 miesięczny + 2,40 %
6.  oprocentowanie niebazowe PLN WIBOR - 1 miesięczny + 1,40 %
7.  termin zakończenie transakcji 30.08.2013 r.

W okresie od 30 września do 30 grudnia 2008 r. z tytułu tej transakcji Spółka otrzymała przychody finansowe według poniższego zestawienia:


| Lp. | Data wpływu: | Kwota: 
| 1. | 30.09.2008 r. | 35.075,38 
| 2. | 30.10.2008 r. | 51.907,49 
| 3. | 26.11.2008 r. | 52.995,42 
| 4. | 30.12.2008 r | 53.457,55 
| Razem |  | 193.435,84 

Ze względu na znaczącą zmianę kursu PLN / JPY bieżąca wycena rynkowa przedmiotowej transakcji była ujemna i w dniu 21 stycznia 2009 r. wyniosła 14.400.000,- PLN.

W tej sytuacji, Spółka rozwiązała transakcję w porozumieniu z bankiem.

Kwotę 14.400.000,- PLN Spółka spłaciła z udzielonego Jej przez bank kredytu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy kwota powstała na skutek rozliczenia transakcji CIRS stanowi koszt uzyskania przychodów?

Zdaniem Wnioskodawcy, koszty w wysokości ujemnej wyceny transakcji CIRS na dzień rozwiązania umowy stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych. Umowa została zawarta w ramach prowadzonej działalności gospodarczej i miała na celu ograniczenie kosztów odsetek od zaciągniętych wcześniej kredytów.

Pożytki w postaci przychodów z tej umowy stanowiły przychody w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.

Zamknięcie transakcji pozwoliło na ograniczenie ryzyka potencjalnych wyższych strat na tej transakcji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. u. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, której celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Rozpatrując jednak kwestię kosztów podatkowych w oparciu o ww. przepis ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy mieć na uwadze postanowienia art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Stosownie do art. 16 ust. 1 pkt 8b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków związanych z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych - do czasu realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia - o ile wydatki te, stosownie do art. 16g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego oraz wartości niematerialnych i prawnych.

Definicja pojęcia „pochodnych instrumentów finansowych” ujęta została w przepisie art. 16 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zgodnie z którym ilekroć w ustawie jest mowa o pochodnych instrumentach finansowych, rozumie się przez to prawa majątkowe, których cena zależy bezpośrednio lub pośrednio od ceny towarów, walut obcych, waluty polskiej, złota dewizowego, platyny dewizowej lub papierów wartościowych, albo od wysokości stóp procentowych lub indeksów, a w szczególności opcje i kontrakty terminowe.

Zatem, generalna zasada wynikająca z regulacji art. 16 ust. 1 pkt 8b ww. ustawy stanowi, iż wydatki związane z nabyciem instrumentów pochodnych podlegają zaliczaniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie:

*   realizacji praw wynikających z danego instrumentu,

*   rezygnacji z realizacji tych praw,

*   odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych.

Tym samym, koszty uzyskania przychodów powstają dopiero w dacie realizacji (albo rezygnacji z realizacji) praw z instrumentu pochodnego lub w momencie ich odpłatnego zbycia. Należy jednak przy tym wspomnieć, że jeżeli nabycie pochodnego instrumentu finansowego służy zabezpieczeniu transakcji nabycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, to stosownie do art. 16g ust. 3 tej ustawy wszelkie wydatki poniesione w celu nabycia tego instrumentu oraz jego realizacji powiększają wartość środka trwałego lub wartości niematerialnej czy prawnej.

Wnioskodawca wskazał, iż Spółka w dniu 11 września 2008 roku zawarła z bankiem transakcję CIRS. w okresie od 30 września do 30 grudnia 2008 roku z tytułu tej transakcji Spółka otrzymała przychody finansowe. Ze względu na znaczącą zmianę kursu PLN / JPY bieżąca wycena rynkowa przedmiotowej transakcji była ujemna i w dniu 21 stycznia 2009 roku wyniosła 14.400.000,- PLN. w tej sytuacji Spółka rozwiązała transakcję w porozumieniu z bankiem.

Wobec powyższego, stwierdzić należy, iż kwota powstała w momencie zamknięcia opcji spełnia przesłankę celowościową wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, kwota powstała w momencie zamknięcia transakcji CIRS powinna zostać rozpoznana jako koszt podatkowy, zgodnie z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 8b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w momencie realizacji powyższej transakcji.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.