Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1036/09/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-12-14
Teza: Czy wydatki ponoszone przez niego w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, z tytułu leasingu samochodu oraz z tytułu obsługi prawnej zmierzającej do odzyskania wierzytelności zaliczyć może do kosztów uzyskania przychodu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie działalności gospodarczej; koszt-koszty uzyskania przychodów; zaliczka-zaliczka miesięczna
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2009r. (data wpływu do tut. Biura 16 września 2009r.), uzupełnionym w dniu 30 listopada 2009r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, wydatków ponoszonych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej z tytułu leasingu samochodu oraz z tytułu obsługi prawnej związanej z odzyskaniem wierzytelności (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2009r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, wydatków ponoszonych w okresie zawieszenia działalności gospodarczej z tytułu leasingu samochodu oraz z tytułu obsługi prawnej związanej z odzyskaniem wierzytelności.

Wniosek powyższy zawierał braki formalne, dlatego też, pismem z dnia 17 listopada 2009r. Znak: IBPBI/1/415-1036/09/ZK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło w dniu 30 listopada 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Podatek dochodowy od osób fizycznych w 2009r. rozlicza na zasadach ogólnych, zaliczki na podatek dochodowy zobowiązany jest ustalać miesięcznie. Począwszy od 31 grudnia 2008r. zawiesił działalność gospodarczą na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej.

W związku z czynnościami zmierzającymi do odzyskania swoich wierzytelności wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej współpracował i współpracuje także w okresie zawieszenia działalności z kancelarią prawną. Za jej pośrednictwem w 2008r. oraz 2009r. wniósł pozwy do sądu. Sąd w postępowaniach nakazowych nakazał wierzycielowi zapłatę wierzytelności wraz z ustawowymi odsetkami i kosztami postępowania sądowego i kosztami zastępstwa procesowego. W związku z powyższym w wykonaniu nakazów również w okresie zawieszenia działalności wpływają na jego rachunek bankowy kwoty stanowiące przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 14 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Począwszy do miesiąca lipca 2007r. korzysta na zasadach umowy leasingu operacyjnego z samochodu. Rozwiązanie umowy leasingu z powodu zawieszenia działalności i nie korzystania w tym okresie z samochodu, byłoby gospodarczo nieuzasadnione, gdyż spowodowałoby utratę możliwości wykupu samochodu za atrakcyjną cenę po wynikającym z umowy okresie leasingu. Poza tym samochód jest mu, pomimo zawieszenia działalności, niezbędny w celu podejmowania czynności zmierzających do odzyskania wierzytelności. Działalność gospodarczą odwiesi prawdopodobnie 31 października 2009r.

W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż:

1.  Rodzaj prowadzonej działalności gospodarczej przed jej zawieszeniem to: produkcja opakowań drewnianych PKD (2007) 16.24.Z, działalność związana z pakowaniem PKD (2007) 82.92.Z, sprzedaż hurtowa materiałów budowlanych i wyposażenia sanitarnego PKD (2007) 46.73.Z. Po odwieszeniu działalności Wnioskodawca zamierza zmienić rodzaj działalności na sprzedaż detaliczną sprzętu sportowego prowadzoną w wyspecjalizowanych sklepach PKD (2007) 47.64.Z.
2.  Przychody, o których mowa we wniosku wpływały sukcesywnie na jego rachunek bankowy od komornika, w wyniku czynności komorniczych. Przychody te wpływały zarówno przed zawieszeniem działalności w 2008r., jak również po jej zawieszeniu, sukcesywnie, w miesiącach od stycznia do maja 2009r.
3.  Wydatki związane z leasingiem operacyjnym samochodu to raty czynszu, wydatki związane z obsługą prawną to pomoc prawna, na którą składają się koszty zastępstwa w sprawach, opłaty sądowe, opłaty skarbowe.
4.  Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów.
5.  Koszty uzyskania przychodu ewidencjonuje metodą uproszczoną, o której mowa w art. 22 ust. 4 oraz ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wydatki ponoszone w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, z tytułu leasingu samochodu oraz z tytułu obsługi prawnej, zmierzającej do odzyskania wierzytelności może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu? (pytanie oznaczone we wniosku Nr 2)

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki ponoszone przez niego w okresie zawieszenia działalności gospodarczej, z tytułu leasingu samochodu oraz z tytułu obsługi prawnej, zmierzającej do odzyskania wierzytelności może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodu, gdyż są to koszty gospodarczo uzasadnione i poniesione w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 14a ust. 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. o swobodzie działalności gospodarczej (t. j. z 2007r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.), przedsiębiorca niezatrudniający pracowników może zawiesić wykonywanie działalności gospodarczej na okres od 1 miesiąca do 24 miesięcy.

W myśl art. 14a ust. 3 ww. ustawy, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca nie może wykonywać działalności gospodarczej i osiągać bieżących przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Stosownie do treści art. 14a ust. 4 ww. ustawy, w okresie zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej przedsiębiorca:

1.  ma prawo wykonywać wszelkie czynności niezbędne do zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  ma prawo przyjmować należności lub obowiązek regulować zobowiązania, powstałe przed datą zawieszenia wykonywania działalności gospodarczej,
3.  ma prawo zbywać własne środki trwałe i wyposażenie,
4.  ma prawo albo obowiązek uczestniczyć w postępowaniach sądowych, postępowaniach podatkowych i administracyjnych związanych z działalnością gospodarczą wykonywaną przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej,
5.  wykonuje wszelkie obowiązki nakazane przepisami prawa,
6.  ma prawo osiągać przychody finansowe, także z działalności prowadzonej przed zawieszeniem wykonywania działalności gospodarczej,
7.  może zostać poddany kontroli na zasadach przewidzianych dla przedsiębiorców wykonujących działalność gospodarczą.

Kwestię kosztów uzyskania przychodów należy rozpatrywać w oparciu o ogólną zasadę dotyczącą kosztów uzyskania przychodów zawartą w art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 14, poz. 176 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie wymienia enumeratywnie, jakie konkretne wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Wskazuje jedynie, że aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu:

1.  musi być ponoszony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
2.  nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
3.  musi być należycie udokumentowany.

Zwrot „w celu” użyty w ww. przepisie oznacza, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź też ewentualnie zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodu. Definicja kosztów wskazuje ponadto, że kosztami mogą być wydatki o bardzo zróżnicowanej naturze, gdyż mogą to być wydatki bezpośrednio, jak również pośrednio związane z celem, jakim jest uzyskanie przychodu. W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne, czyli racjonalnie uzasadnione w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania, że dany wydatek spełnia ustawowe kryteria uznania go za koszt uzyskania przychodu, tj. w szczególności obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, Wnioskodawca w dniu 31 grudnia 2008r. zawiesił działalność gospodarczą.

W okresie zawieszenia tej działalności ponosił wydatki związane z leasingiem operacyjnym samochodu zgodnie z umową zawartą przed zawieszeniem działalności gospodarczej (raty czynszu) oraz wydatki związane z czynnościami zmierzającymi do odzyskania wierzytelności wynikających z prowadzonej działalności gospodarczej, tj. związane z obsługą prawną (pomoc prawna), na którą składają się koszty zastępstwa w sprawach, opłaty sądowe, opłaty skarbowe.

Zatem ww. wydatki mogą być uwzględnione przy ustaleniu dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Wydatki te należy uznać za pośrednio związane z działalnością gospodarczą. Przy czym, raty czynszu związane z leasingiem operacyjnym samochodu, zgodnie z zawartą przed zawieszeniem działalności gospodarczej umową, mogą stanowić koszt podatkowy, o ile umowa leasingu spełnia wszystkie wymogi, o których mowa w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Natomiast ww. wydatki związane z czynnościami zmierzającymi do odzyskania wierzytelności, powstałych przed okresem zawieszenia działalności gospodarczej, należy uznać za mające związek z zachowaniem i zabezpieczeniem źródła przychodów. Zaznaczyć należy, iż obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą - tak jak wskazano powyżej – spoczywa na podatniku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienić należy, iż odnośnie sprawy będącej przedmiotem pytania określonego we wniosku Nr 1 wydano odrębną interpretację.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.