Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-591/14/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2015-01-07
Teza: Odpowiedzialności nabywcy paliwa za zaległości podatkowe dostawcy.
Słowa kluczowe: odpowiedzialność-odpowiedzialność solidarna; paliwo
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z póżn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2014 r. (data wpływu 14 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie solidarnej odpowiedzialności Wnioskodawcy za zaległości swego dostawcy i innych podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie solidarnej odpowiedzialności Wnioskodawcy za zaległości swego dostawcy i innych podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka „…” prowadzi działalność, polegającą na obrocie paliwami, tj. towarami wymienionymi pod poz. 10 w załączniku nr 13 do ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm. - dalej „ustawa o VAT”), tj. benzyny silnikowe, oleje napędowe, gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych – w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym (dalej paliwa). Posiada ważną do dnia … … r. Koncesję typu …, … …. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje nabycia paliw w celu dalszej ich sprzedaży na stacjach paliw oraz stacjach gazu płynnego do standardowych zbiorników pojazdów. W tym celu kupuje paliwa od różnych dostawców, którymi są polskie firmy. Nabycie paliw może być dokonywane po cenie niższej niż oferowana (na oficjalnych stronach internetowych) przez takie podmioty jak …, … Oficjalna cena powyższych spółek nie uwzględnia przyznawanego w praktyce handlowej rabatu. Spółka wykorzystując prawnie dostępne środki, sprawdza wiarygodność swoich dostawców paliw. Obecnie Spółka sprawdza dostawców w ogólnodostępnych systemach: REGON, KRS, w wykazie podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną oraz posiadają koncesje na obrót paliwami ciekłymi.

Spółka rozważa zakup paliw od nowych podmiotów. Wg dokumentów są to podmioty będące czynnymi podatnikami VAT. Dlatego Spółka rozważając z nimi współpracę nie ma żadnych podstaw, aby sądzić, że podmioty te nie zapłacą do swoich urzędów skarbowych VAT od sprzedaży paliw do Spółki. Spółka uważa, iż te podmioty zapłacą VAT od sprzedaży paliwa do Spółki. Dostawa i jakość zakupionych paliw nie będzie budzić zastrzeżeń. Spółka dokona zapłaty za paliwa po cenie wykazanej w wystawionych przez sprzedawcę fakturach VAT.

Spółka zamierza nabywać towary od podmiotu wskazanego w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy o VAT, tj. podmiotu dokonującego dostawy na rzecz podatnika, który jest wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1, tj. wykazie prowadzonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w formie elektronicznej, pod adresem internetowym: \`(...)\`, podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną.

W związku ze zmianą ustawy, dokonaną ustawą z dnia 26 lipca 2013 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych ustaw, powstała wątpliwość co do zakresu zastosowania przepisu art. 105a ust. 3 pkt 3.

Ustawa w art. 105a ust. 1 stanowi, że podatnik na rzecz którego dokonano dostawy towarów odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika.

Z kolei art. 105a ust. 3 pkt 3 stanowi, że przepisu art. 105a ust. 1 nie stosuje się, jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie spełnione były następujące warunki:

1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o których mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiada co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3.000.000 zł.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Jeżeli Spółka nabędzie paliwa od podmiotu wymienionego w wykazie, o którym mowa w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a i 105c ust. 1 ustawy o VAT i wysokość kaucji złożonej przez dostawcę będzie wynosiła 3.000.000 zł lub odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Spółki, to na gruncie wskazanego powyżej przepisu, przepis art. 105a ust. 1 nie będzie miał zastosowania, a Spółka nie będzie odpowiedzialna solidarnie z dostawcą za jego zaległości podatkowe?
2.  Czy Spółka odpowiada za zaległości podatkowe podmiotów, od których jego dostawca nabywa paliwa?
3.  Czy Spółka ma obowiązek przechowywania wydruków z wykazem podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną?
4.  Czy Spółka odpowiada solidarnie z dostawcą, gdy kwota złożonej przez dostawcę kaucji jest niższa od wskazanej w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit b ustawy o VAT, a Spółka nie miała żadnych podstaw, aby sądzić, że dostawca nie zapłaci do swojego urzędu skarbowego VAT od sprzedaży paliw do Spółki?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Ad. 1.

W stosunku do Spółki, która nabywa paliwa od podmiotu wymienionego w wykazie, o którym mowa w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a i 105c ust. 1 ustawy o VAT jeżeli wysokość kaucji złożonej przez dostawcę będzie wynosiła 3.000.000 zł albo odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Spółki, to na gruncie wskazanego powyżej przepisu art. 105a ust. 3 pkt 3 przepis art. 105a ust. 1 nie będzie miał zastosowania, zatem Spółka nie będzie odpowiadała solidarnie wraz z podmiotem dokonującym dostawy paliw na jego rzecz, na podstawie art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a i lit. b Ustawy o VAT.

Ad. 2.

Spółka nie odpowiada za zaległości podatkowe podmiotów, od których jej dostawca nabywa paliwa, gdyż art. 105a ust. 1 wskazuje wyłącznie na odpowiedzialność solidarną podatnika (Spółki) z podmiotem dokonującym na jego rzecz dostawy, więc jego bezpośrednim dostawcą.

Ad. 3.

Spółka nie ma obowiązku przechowywania wydruków ze strony internetowej wykazu podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną – wykaz ma opcję historycznego ustalania faktu posiadania kaucji i jej wysokości dla wybranego podmiotu.

Ad 4.

Spółka nie ponosi odpowiedzialność za zaległości VAT dostawcy, wynikające z dostaw paliw dokonanych na rzecz Spółki w sytuacji, gdy nie miała żadnych podstaw, aby sądzić, że dostawca nie zapłaci do swojego urzędu skarbowego VAT od sprzedaży paliw do Spółki – ponieważ przepisy ustawy o VAT oraz innych ustaw nie precyzują jasno i wyraźnie okoliczności i warunków, o których mowa w art. 105a ust. 2 ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:

Przepisy art. 105a ust. 3 i ust. 4 ustawy o VAT zawierają katalog przesłanek, które umożliwiają wyłączenie od stosowania odpowiedzialności podatkowej nabywcy. Dla uwolnienia się od odpowiedzialności podatkowej przez nabywcę wystarczy spełnienie przesłanek zawartych w art. 105a ust. 3 pkt 1, pkt 2 lub pkt 3 albo w ust. 4 ustawy o VAT. Dodatkowo, kaucja gwarancyjna w wysokości 3.000.000 zł wyklucza odpowiedzialność Spółki za zaległości podatkowe w VAT związane ze sprzedażą paliwa przez dostawcę na rzecz Spółki, nawet jeżeli ta kwota byłaby niższa od 1/5 podatku należnego przypadającego na dostawy towarów dokonane przez dostawcę na rzecz Spółki w danym miesiącu.

Spółka nie może odpowiadać – w oparciu o art. 105a ustawy o VAT – za zaległości podatkowe podmiotów, od których jego dostawca nabywa paliwa, bowiem takiej odpowiedzialności cyt. wyżej przepisy nie przewidują. Stwierdzić należy, że odpowiedzialność solidarna, o której mowa w art. 105a ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie dostaw realizowanych na rzecz Spółki przez jej bezpośrednich dostawców i nie obejmuje ewentualnych zaległości podatkowych mogących powstać na wcześniejszych etapach obrotu nabywanymi przez Spółkę paliwami. Wprowadzenie odpowiedzialności Spółki za zaległości podatkowe wszystkich dostawców w łańcuchu nie jest możliwe także z uwagi na fakt, że ustalenie tożsamości podmiotów uczestniczących w łańcuchu dostaw byłoby dla Spółki bardzo trudne, a w wielu przypadkach niemożliwe. W rezultacie, Spółka nie mogłaby wiedzieć, czy nawet mieć uzasadnionych, podstaw, aby przypuszczać, że kwota podatku przypadająca na dostawę na jej rzecz nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Ustawodawca w przywołanych wyżej przepisach nie nałożył na nabywcę paliw obowiązku przechowywania dokumentacji w postaci „wydruków podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną”, wobec czego na Spółce taki obowiązek nie będzie ciążył. Poza tym wykaz prowadzony jest w takiej formie, że istnieje możliwość historycznego ustalania faktu posiadania kaucji i jej wysokości dla wybranego podmiotu.

Ustawa nie precyzuje, co jest przesłanką do uznania, że Spółka wiedziała lub miała uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jej rzecz dostawę paliw lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego. Żadna ustawa nie daje możliwości bezpośredniego wglądu do dokumentacji dostawcy, nie jest też rolą Spółki weryfikowanie prawidłowości rozliczeń w zakresie podatku od towarów i usług wobec urzędu skarbowego. Różni dostawcy oferują różne warunki dostawy paliw (jednym z nich jest cena) – co wynika z istoty samej konkurencji. Spółka stara się dokonać zakupu paliw po możliwie najniższej cenie, przy czym trudno jest Spółce określić jak duża różnica w stosunku do wartości rynkowej ma „swoje uzasadnienie ekonomiczne”, a jaka różnica jest tego uzasadnienia pozbawiona. Zakup paliw przez Spółkę po możliwie najniższej cenie nie może zostać arbitralnie uznany przez organ podatkowy za zakup dokonany za cenę „bez uzasadnienia ekonomicznego” niższą od ceny rynkowej – jeżeli organ nie zdoła udowodnić Spółce, iż wiedziała lub przypuszczała, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jej rzecz dostawę paliw lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, wówczas Spółka nie może ponosić niekorzystnych dla niej konsekwencji. W opisanym przypadku obciążenie Spółki odpowiedzialnością solidarną za zaległości VAT dostawcy paliw, może stać w oczywisty sposób w rażącej sprzeczności z zasadami państwa prawnego, bowiem przepisy regulujące instytucję odpowiedzialności podatkowej Spółki są niedookreślone, zaś zakres przedmiotowy sytuacji, w których znalazłyby zastosowanie zależy od władczych decyzji organów podatkowych. Wobec tego, nie ma żadnych przesłanek natury prawnej, by wobec kaucji niższej od wskazanej w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit b ustawy o VAT, na Spółkę nakładać obligatoryjnie/automatycznie sankcje związane z powstaniem obowiązku podatkowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 tej ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w pkt 22 powołanego artykułu, który stanowi, że sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Od dnia 1 października 2013 r. wprowadzono instytucję odpowiedzialności podatkowej nabywcy za zobowiązania podatkowe w VAT sprzedawcy w zakresie dostaw towarów wymienionych w dodanym do ustawy o VAT załączniku nr 13 (towary wrażliwe), tj.:

*   niektórych wyrobów stalowych nieobjętych mechanizmem odwrotnego obciążenia,

*   paliw,

*   złota nieobrobionego.

Zasady odpowiedzialności podatkowej nabywcy w szczególnych przypadkach regulują przepisy działu Xa ustawy.

Stosownie do dyspozycji art. 105a ust. 1 ustawy, podatnik, o którym mowa w art. 15, na rzecz którego dokonano dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz tego podatnika, jeżeli:

1.  wartość towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, nabywanych od jednego podmiotu dokonującego ich dostawy, bez kwoty podatku przekroczyła w danym miesiącu kwotę 50.000 zł, oraz
2.  w momencie dokonania dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, podatnik wiedział lub miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę tych towarów lub jej części nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego.

Według art. 105a ust. 2 ustawy, podatnik miał uzasadnione podstawy do tego, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę towarów lub jej części nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, jeżeli okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki, na jakich została ona dokonana, odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi towarami, w szczególności jeżeli cena za dostarczone podatnikowi towary była bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej.

Na podstawie art. 105a ust. 3 ustawy, przepisu ust. 1 nie stosuje się:

1.  do nabycia towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, jeżeli:

1.  nabycie to jest dokonywane na stacjach paliw lub stacjach gazu płynnego, do standardowych zbiorników pojazdów używanych przez podatników nabywających te towary, do napędu tych pojazdów,
2.  dostawy tych towarów dokonuje podatnik dostarczający gaz przewodowy za pośrednictwem własnych sieci przesyłowych lub dystrybucyjnych, lub

3.  jeżeli powstanie zaległości podatkowych nie wiązało się z uczestnictwem podmiotu dokonującego dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, w nierzetelnym rozliczaniu podatku w celu odniesienia korzyści majątkowej, lub
4.  jeżeli na dzień dokonania dostawy towarów łącznie były spełnione następujące warunki:

1.  podmiot dokonujący dostawy towarów, o którym mowa w ust. 1, był wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1,
2.  wysokość kaucji gwarancyjnej, o której mowa w art. 105b ust. 1, odpowiadała co najmniej jednej piątej kwoty podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz danego podatnika lub kaucja ta wynosiła co najmniej 3.000.000 zł.

Wskazać należy, że pośród kumulatywnych przesłanek wyłączenia przepisu art. 105a ust. 1 ustawy zawartych w art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy ustawodawca w lit. b) tego punktu zawarł dwie alternatywne formy wniesienia kaucji poprzez zastosowanie zwrotu „lub”. Wobec tego jedna z tych form musi wystąpić jako niezbędna przesłanka wyłączająca wraz z obligatoryjną przesłanką wskazaną w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a) ustawy.

Zgodnie z art. 105a ust. 4 ustawy, jeżeli podatnik wykaże, że okoliczności lub warunki, o których mowa w ust. 2, nie miały wpływu na niezapłacenie podatku, przepisu ust. 1 nie stosuje się.

Natomiast w załączniku nr 13 do ustawy w części II Paliwa pod poz. 10 wskazano: „Benzyny silnikowe, oleje napędowe, gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych – w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym”.

Formuła powołanego przepisu art. 105a ustawy oznacza, że aby była jakakolwiek mowa o odpowiedzialności Wnioskodawcy będącego nabywcą towarów, o których mowa w poz. 10 załącznika nr 13 do ustawy, muszą być spełnione kumulatywne warunki określone w ustępie 1 tego przepisu, natomiast jakiekolwiek odstępstwa od jego zastosowania mogą wynikać z przypadków wskazanych w ustępie 3, bądź 4. W konsekwencji odstępstwa od zastosowania przepisu art. 105a ust. 1 zawarte w art. 105a ust. 3 i 4 nie mają miejsca, jeżeli sankcja (konsekwencja stosowania) przepisu art. 105a ust. 1 nie może być zastosowana, ponieważ brak ku temu przesłanek – np. wartość towarów nabytych przez Wnioskodawcę od sprzedawcy, o których mowa w art. 105a ust. 1 pkt 1 ustawy nie przekroczyła w danym miesiącu kwoty 50.000 zł, co powoduje brak odpowiedzialności podatkowoprawnej nabywcy paliwa za stosowne zaległości.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że sankcja przewidziana przepisem art. 105a ust. 1 ustawy nie wystąpi również jeżeli według obiektywnie ustalonych okoliczności Wnioskodawca nie będzie miał uzasadnionych podstaw, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na jego rzecz dostawę paliwa lub jego części nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego, o ile okoliczności towarzyszące tej dostawie towarów lub warunki, na jakich zostanie ona dokonana, nie będą odbiegały od okoliczności lub warunków zwykle występujących w obrocie tymi paliwami, w szczególności gdy cena za dostarczone Wnioskodawcy paliwa nie będzie bez uzasadnienia ekonomicznego niższa od ich wartości rynkowej.

W złożonym wniosku poinformowano, że Wnioskodawca prowadzi działalność, polegającą na obrocie paliwami, tj. towarami wymienionymi pod poz. 10 w załączniku nr 13 do ustawy o podatku od towarów i usług, tj. benzyny silnikowe, oleje napędowe, gazy przeznaczone do napędu silników spalinowych – w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym (dalej: paliwa). W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka dokonuje nabycia paliw w celu dalszej ich sprzedaży na stacjach paliw oraz stacjach gazu płynnego do standardowych zbiorników pojazdów. W tym celu kupuje paliwa od różnych dostawców, którymi są polskie firmy. Nabycie paliw może być dokonywane po cenie niższej, niż oferowana przez inne podmioty. Spółka wykorzystując prawnie dostępne środki, sprawdza wiarygodność swoich dostawców paliw. Obecnie Spółka sprawdza dostawców w ogólnodostępnych systemach: REGON, KRS, w wykazie podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną oraz posiadają koncesje na obrót paliwami ciekłymi. Spółka rozważa zakup paliw od nowych podmiotów. Wg dokumentów są to podmioty będące czynnymi podatnikami VAT. Dlatego Spółka rozważając z nimi współpracę nie ma żadnych podstaw, aby sądzić, że podmioty te nie zapłacą do swoich urzędów skarbowych VAT od sprzedaży paliw do Spółki. Spółka uważa, iż te podmioty zapłacą VAT od sprzedaży paliwa do Spółki. Dostawa i jakość zakupionych paliw nie będzie budzić zastrzeżeń. Spółka dokona zapłaty za paliwa po cenie wykazanej w wystawionych przez sprzedawcę fakturach VAT. Spółka zamierza nabywać towary od podmiotu wskazanego w art. 105a ust. 3 pkt 3 lit. a ustawy o VAT, tj. podmiotu dokonującego dostawy na rzecz podatnika, który jest wymieniony w wykazie, o którym mowa w art. 105c ust. 1, tj. wykazie prowadzonym przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych w formie elektronicznej, pod adresem internetowym: \`(...)\`, podmiotów dokonujących dostawy towarów, o których mowa w załączniku nr 13 do ustawy, które złożyły kaucję gwarancyjną.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów w powiązaniu z przedstawionym we wniosku zdarzeniem przyszłym należy stwierdzić, że w przypadku spełnienia przez dostawcę paliwa na rzecz Spółki warunków wyłączających, o których mowa w art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, w sytuacji gdy zaistnieją kumulatywne przesłanki wskazane w dyspozycji powołanego wyżej art. 105a ust. 1, Wnioskodawca nie będzie odpowiadał solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy za jego zaległości podatkowe w części podatku proporcjonalnie przypadającej na dostawę dokonaną na rzecz Wnioskodawcy, ponieważ w tej sytuacji przepis ten nie będzie stosowany w drodze wyłączenia. Zaznacza się przy tym, że pośród warunków zawartych w art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy spełnienie przesłanki wniesienia przez dostawcę paliwa kaucji gwarancyjnej w wysokości 3.000.000 zł zamiast w wysokości 1/5 podatku należnego przypadającej na dostawy towarów dokonane w danym miesiącu na rzecz Wnioskodawcy będzie przesłanką wyłączającą odpowiedzialność Spółki, nawet jeżeli ta kwota byłaby niższa od l/5 podatku należnego przypadającego na dostawy towarów przez dostawcę na rzecz Spółki dokonane w danym miesiącu.

Oczywiście, gdy zaistnieją kumulatywne przesłanki wskazane w treści art. 105a ust. 1, odpowiedzialność Wnioskodawcy podlega wyłączeniu również w sytuacji ziszczenia się przesłanek wskazanych w art. 105a ust. 3 pkt 1 i 2 ustawy.

Natomiast w przypadku niespełnienia któregokolwiek z warunków zawartych w treści art. 105a ust. 1 (przykładowo Spółka nie wiedziała lub nie miała uzasadnionych podstaw, aby przypuszczać, że cała kwota podatku przypadająca na dokonaną na Jej rzecz dostawę tych towarów lub jej część nie zostanie wpłacona na rachunek urzędu skarbowego), wyłączenie, o którym mowa w art. 105a ust. 3 pkt 3 ustawy, nie znajdzie zastosowania. W tej sytuacji bowiem nie znajdzie zastosowania sankcja wynikająca z przepisu art. 105a ust. 1 ustawy, od którego miałby wyłączać ust. 3 pkt 3 tego artykułu. W tej sytuacji Wnioskodawca także nie będzie odpowiedzialny.

Jednocześnie należy stwierdzić, że przepis art. 105a ust. 1 ustawy o VAT, stanowiący o odpowiedzialności solidarnej odnosi się do bezpośredniego dostawcy towarów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT. W przepisie tym ustawodawca stwierdził bowiem, że podatnik na rzecz którego dokonano dostawy wyrobów wymienionych w załączniku nr 13 do ustawy o VAT odpowiada solidarnie wraz z podmiotem dokonującym tej dostawy. Podmiotem dokonującym dostawy na rzecz nabywcy jest jego bezpośredni dostawca, a nie wszystkie podmioty w łańcuchu dostawy konkretnego wyrobu. Zatem należy stwierdzić, że odpowiedzialność solidarna, o której mowa w art. 105a ustawy o VAT, dotyczy wyłącznie dostaw realizowanych na rzecz Wnioskodawcy przez jego bezpośredniego dostawcę i nie obejmuje ewentualnych zaległości podatkowych powstałych na wcześniejszych etapach obrotu towarem.

Zatem nabywca może odpowiadać solidarnie wraz z sprzedawcą jedynie w odniesieniu do tych zaległości sprzedawcy które związane są ze sprzedażą na rzecz tego nabywcy. A contrario instytucja odpowiedzialności podatkowej nabywcy za zobowiązania podatkowe w VAT sprzedawcy nie dotyczy zobowiązań sprzedawcy powstałych z tytułu innych czynności. Dlatego też Wnioskodawca nie odpowiada solidarnie za zobowiązania swego dostawcy, z tytułu odpowiedzialności solidarnej wobec zobowiązań jego dostawcy.

W kontekście powyższego należy zaznaczyć, że przepisy obowiązujące w zakresie podatku od towarów i usług nie obligują Wnioskodawcy do przechowywania wydruków z wykazem podmiotów, które złożyły kaucję gwarancyjną.

W rezultacie należy zgodzić się ze stanowiskiem Wnioskodawcy.

Niezależnie od powyższego zaznaczyć należy, że jednoznaczne rozstrzygnięcie o istnieniu, bądź braku przesłanek do zastosowania art. 105a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług może mieć miejsce wyłącznie w drodze obiektywnie ustalonych okoliczności faktycznych. W rezultacie ocenę stosownych warunków towarzyszących danej transakcji będzie mógł dokonać właściwy organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej w toku kontroli podatkowej lub skarbowej, bowiem postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej, stosownie do treści art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, opiera się jedynie na interpretacji prawa podatkowego. Przepisy te nie określają instrumentów prawnych umożliwiających zebranie materiału dowodowego, który poddany kompleksowej analizie pozwala na jednoznaczne przesądzenie o spełnieniu warunków do zastosowania przedmiotowej procedury. W związku z powyższym rozstrzygając niniejszą kwestię oparto się wyłącznie na przedstawionym przez Wnioskodawcę opisie sprawy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.