Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.539.2025.1.JK3
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-18
Teza: Odliczenia kwoty podatku „u źródła” pobranego przez
Kontrahenta (według stawki 19%) od kwoty zryczałtowanego
podatku od przychodów ewidencjonowanych należnego w
Polsce za rok 2023 (według stawki 15%); aktorka.
Słowa kluczowe: aktor
działalność-działalność artystyczna
kontrahent
podatek-podatek pobierany u źródła
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga abolicyjna.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 27g-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Pani A.A. (dalej jako: „Wnioskodawczyni”) jest obywatelką Polski i polską rezydentką
    podatkową. Jest Pani z zawodu aktorką i działalność w tym zakresie jest Pani głównym
    źródłem przychodów. Uzyskuje Pani przychody w ramach wykonywania jednoosobowej
    działalności gospodarczej, zarejestrowanej w Centralnej Ewidencji Działalności
    Gospodarczej pod nazwą (...). Przeważającą działalnością gospodarczą wskazaną przez
    Panią i faktycznie przez Panią wykonywaną jest (zgodnie z klasyfikacją PKD 2007): 90.01.Z
    Działalność związana z wystawianiem przedstawień artystycznych. Działalność ta jest
    prowadzona od lutego 2023 r.
    Od urodzenia mieszka Pani w Polsce (gdzie również od pokoleń mieszka Pani rodzina, a
    obecnie także mąż), tutaj uczęszczała Pani do szkół, wykonywała Pani swoje pierwsze
    zlecenia oraz prowadzi Pani zarejestrowaną działalność gospodarczą (o czym mowa
    powyżej). W Polsce posiada Pani podstawową sieć kontaktów towarzyskich, branżowych i
    biznesowych. Traktuje Pani Polskę jako miejsce swojego stałego pobytu. Mając na uwadze
    powyższe, Polska jest krajem, w którym posiada Pani ośrodek interesów życiowych
    (zgodnie z art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o PIT).
    Jako aktorka filmowa i serialowa podejmuje Pani zlecenia zarówno na polskich jak i na
    zagranicznych kontraktach. W 2023 r. pracowała Pani nad rolą (...) w Słowacji. Również
    kilkukrotnie realizowała Pani zlecenia w Wielkiej Brytanii. Aktualnie, wykonuje Pani
    zlecenie we Francji. Dodatkowo, w latach 2023 i 2024, uzyskiwała Pani, w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, przychody związane z wykonywaniem zleceń w
    Polsce; przychody takie (za usługi świadczone w Polsce) będą także uzyskiwane w 2025 r.
    Działalność wykonywana przez Panią w ramach ww. zleceń każdorazowo mieściła się
    /mieści się w grupowaniu: PKWiU 90.01.10.0 Usługi artystów wykonawców.
    Ponadto, informuje Pani, że:
      a) nie opłacała i nie opłaca Pani podatku w formie karty podatkowej na zasadach
        określonych w rozdziale 3 ustawy o Ryczałcie;
      b) nie korzystała i nie korzysta Pani, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego
        zwolnienia od podatku dochodowego;
      c) nie osiągała i nie osiąga Pani przychodów z działalności, o której mowa w art. 8 ust. 1
        pkt 3 i pkt 4 ustawy o Ryczałcie;
      d) ani w roku 2023, ani w latach następnych, nie podjęła Pani wykonywania działalności
        po zmianie działalności wykonywanej:
          samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
          w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          jednego lub każdego z małżonków,
          samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          drugiego małżonka;

      e) ani w roku 2023, ani w latach następnych, nie uzyskała Pani w ramach prowadzonej
        działalności przychodów ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów lub ze
        świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy;
      f) Pani działalność nie mieści się w definicji tzw. wolnego zawodu, zawartej w art. 4 ust.
        1 pkt 11 ustawy o Ryczałcie;
      g) przychody z prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej w żadnym z lat
        podatkowych: 2022, 2023, 2024 nie przekroczyły kwoty równowartości kwoty 2 000
        000 euro,
      h) nie prowadziła i nie prowadzi Pani działalności w formie spółki cywilnej osób
        fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych, przedsiębiorstwa w spadku lub spółki
        jawnej osób fizycznych.
    Podatek z tytułu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej polegającej na
    świadczeniu Usług artystów wykonawców (PKWiU 90.01.10.0) rozliczała Pani za lata 2023 i
    2024, jak również aktualnie rozlicza Pani w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, zgodnie z art. 2 ust. 1 i nast. ustawy o Ryczałcie. Złożyła Pani
    oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o którym mowa w
    art. 9 ust. 1 ustawy o Ryczałcie i we wskazanym w nim terminie (oświadczenie o wyborze
    formy opodatkowania złożyła Pani zakładając działalność gospodarczą).
    Przedmiotem niniejszego wniosku jest zagadnienie dotyczące klasyfikacji podatkowej oraz
    sposobu rozliczenia, dla celów podatkowych, Wynagrodzenia, które uzyskała Pani z tytułu
    kontraktu realizowanego w Słowacji w 2023 r.
    Przedmiotowy kontakt („Kontrakt”) był realizowany przez Panią w Słowacji w (...) 2023 r.
    (dni zdjęciowe oraz prace je poprzedzające i prace post-produkcyjne przypadały w okresie
    (...) 2023 r.). Jak wskazano, w tymże 2023 r. wykonywała Pani również działalność w Polsce.
    Przebywała Pani w Polsce w roku 2023 przez okres dłuższy niż 183 dni.
    Zgodnie z postanowieniami Kontraktu, usługi świadczone przez Panią, zdefiniowaną w
    komparycji Kontraktu jako: (...) (polska Spółka) [w angielskim oryginale Kontraktu: (...)
    dotyczyły odtworzenia przez Panią roli w (...), jak również wykonania pozostałych
    czynności zwyczajowo towarzyszących odtworzeniu roli (...) (w tym, czynności
    preprodukcyjne, próby aktorskie, przymiarki kostiumów, próby charakteryzatorskie oraz
    czynności postprodukcyjne, takie jak nagranie głosowe, postsynchrony, pętlowanie,
    nagrania blue screen, wersje zagraniczne i inne wersje językowe, nagrywanie
    dodatkowych scen, zwiastuny itp.).
    Z tytułu wykonywania Kontraktu, otrzymała Pani wynagrodzenie („Wynagrodzenie”)
    ustalone i wypłacone zgodnie z warunkami Kontraktu, tj. w równych ratach, (...) z dołu,
    zgodnie z harmonogramem płatności. Wypłata Wynagrodzenia miała miejsce w okresie
    (...) 2023 r. i została dokonana na Pani rachunek w polskim banku.
    Przed wypłatą Wynagrodzenia, Pani słowacki kontrahent („Kontrahent”) dokonał
    klasyfikacji Wynagrodzenia zgodnie ze słowackim prawem podatkowym, uznając je za
    dochód, o którym mowa w art. 17 UPO Polska-Słowacja. Zakłada Pani, że Kontrahent
    kierował się przy tym treścią Artykułu 3 ustęp 2 UPO Polska-Słowacja, który wskazuje, że:
    „Przy stosowaniu niniejszej umowy przez Umawiające się Państwo, jeżeli z kontekstu nie
    wynika inaczej, każde określenie w niej nie zdefiniowane będzie miało takie znaczenie,
    jakie przyjmuje się według prawa tego Państwa w zakresie podatków, do których ma
    zastosowanie niniejsza umowa”. W konsekwencji, Wynagrodzenie należne Pani z tytułu
    usług świadczonych na podstawie Kontraktu zostało przelane na Pani polski rachunek
    bankowy po uprzednim pomniejszeniu go o pobrany przez słowackiego Kontrahenta
    podatek „u źródła” w wysokości 19%. W Kontrakcie wskazano, pobór podatku wg

    powyższej stawki został dokonany zgodnie z art. 16 ust. 1 lit. d) i art. 43 słowackiej ustawy
    nr 595/2003. Przedstawiła Pani Kontrahentowi certyfikat potwierdzający Pani rezydencję
    dla celów podatkowych w Polsce.
    Powyższa klasyfikacja Pani przychodu z tytułu Wynagrodzenia została zastosowana przez
    Kontrahenta, pomimo, iż wyjaśniała Pani Kontrahentowi, że prowadzi Pani na terytorium
    Polski zarejestrowaną w CEiDG działalność gospodarczą w zakresie objętym przedmiotem
    Kontraktu i że Wynagrodzenie jest należne Pani w związku z wykonywaną działalnością
    gospodarczą, a tym samym, zgodnie z polskim prawem podatkowym, przychody z tego
    tytułu traktowane są jako przychody z prowadzonej jednoosobowo pozarolniczej
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT.
    Nie wchodziła Pani w spór ze słowackim Kontrahentem ani ze słowackim organem
    podatkowym. Dokonując rozliczenia podatkowego za rok 2023, złożyła Pani deklarację PIT-
    28, w której zsumowała Pani przychody uzyskane w tymże roku w Polsce i w Słowacji, zaś
    w pozycji 226 deklaracji „Podatek zapłacony za granicą - zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a
    ustawy o podatku dochodowym w związku z art. 12 ust. 12 ustawy” wpisała Pani całą
    kwotę podatku zapłaconego w Słowacji.
    Jak wskazano, zmierza Pani do potwierdzenia prawidłowości rozliczenia z tytułu ryczałtu
    od przychodów ewidencjonowanych za okres przeszły (rok 2023), w niniejszym wniosku
    odnosi się Pani do wybranych przepisów ustawy o PIT oraz ustawy o Ryczałcie w
    brzmieniu obowiązującym w okresie objętym przedmiotem wniosku.

## Pytanie

Czy była Pani uprawniona do zastosowania, w związku z uzyskaniem w 2023 r. przychodu
    z tytułu Wynagrodzenia należnego Pani od słowackiego Kontrahenta, art. 27 ust. 9 ustawy
    o PIT w związku z art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie oraz art. 27g ustawy o PIT w związku z
    art. 13a ustawy o Ryczałcie, a w konsekwencji do odliczenia w całości kwoty podatku „u
    źródła” pobranego przez Kontrahenta (według stawki 19%), od kwoty zryczałtowanego
    podatku od przychodów ewidencjonowanych należnego w Polsce za rok 2023 (według
    stawki 15%)?
    Pani stanowisko w sprawie
    W Pani ocenie, była Pani uprawniona do zastosowania, względem przychodu
    (Wynagrodzenie) uzyskanego w 2023 r. z tytułu wykonywania Kontraktu, art. 27 ust. 9
    ustawy o PIT w związku z art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie, a w konsekwencji do
    odliczenia w całości kwoty podatku „u źródła” pobranego przez Kontrahenta, od kwoty
    zryczałtowanego podatku od przychodów ewidencjonowanych należnego w Polsce za rok
    2023. Tym samym, postąpiła Pani prawidłowo składając deklarację PIT-28 za rok 2023, w
    której zsumowała przychody uzyskane w Polsce i w Słowacji, zaś w pozycji 226 deklaracji
    „Podatek zapłacony za granicą - zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku
    dochodowym w związku z art. 12 ust. 12 ustawy”, wpisała Pani całą kwotę podatku
    zapłaconego w Słowacji.
    Uzasadnienie Pani stanowiska:
    I.
    Artykuł 1 pkt 1 ustawy o Ryczałcie wskazuje, że ustawa ta reguluje opodatkowanie
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych
    przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Pozarolnicza działalność gospodarcza została zdefiniowana w art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o
    Ryczałcie jako pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o PIT. Ustawa o
    PIT definiuje to pojęcie w art. 5a pkt 6, wskazując, że pozarolnicza działalność gospodarcza
    oznacza działalność zarobkową: a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, b)
    polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, c) polegającą
    na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych - prowadzoną we

    własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której
    uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art.
    10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o Ryczałcie, pod pojęciem „działalności
    usługowej”, należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są
    czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU)
    wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie
    Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018
    r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o Ryczałcie wynika, że osoby fizyczne osiągające przychody z
    pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy
    w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o Ryczałcie, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają w szczególności przychody osób fizycznych z pozarolniczej
    działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o PIT, z zastrzeżeniem ust. 1e
    i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób
    fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej
    osób fizycznych (łącznie jako: „spółka”). Ustęp. 4 pkt 2 wskazuje zaś, że podatnicy, którzy
    rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z
    opodatkowania w formie karty podatkowej, opłacają w roku podatkowym ryczałt od
    przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1 – bez względu na
    wysokość przychodów.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 ustawy o Ryczałcie, do podatników rozpoczynających działalność
    w roku podatkowym, którzy w poprzednim roku podatkowym nie prowadzili działalności,
    opodatkowanie ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych stosuje się od dnia
    uzyskania pierwszego przychodu.
    Ponadto, u osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą, możliwość
    opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych uzależniona jest od
    niewystąpienia przesłanek negatywnych określonych w art. 8 ustawy o Ryczałcie. Zgodnie
    z ust. 1 tego artykułu, opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, z zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:
      1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
        rozdziale 3;
      2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
        podatku dochodowego;
      3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
          prowadzenia aptek,
          działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
          działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
          mechanicznych;
      4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
        odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
        źródeł energii;
      5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
        działalności wykonywanej:
          samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,

          w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          jednego lub każdego z małżonków,
          samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
          drugiego małżonka
          jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia
          tej działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Artykuł 9 ust. 1 ustawy o Ryczałcie wskazuje, że sporządzone na piśmie oświadczenie o
    wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa
    naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika
    [...], do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy
    przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli
    pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego. Na podstawie ust. 1b,
    dokonany wybór formy opodatkowania, o którym mowa w ust. 1, dotyczy również lat
    następnych, chyba że w kolejnych latach podatnik w terminie określonym w ust. 1 złoży
    oświadczenie w formie pisemnej właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego o
    rezygnacji z tej formy opodatkowania albo w terminie określonym w art. 29 ust. 1 złoży
    pisemny wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej albo
    oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności
    gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PIT, w terminie określonym w
    art. 9a ust. 2 tej ustawy.
    Artykuł 12 ustawy o Ryczałcie definiuje stawki ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych. W szczególności, z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y wynika, że w przypadku
    przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90), stawka
    ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 15%.
    Należy przy tym zaznaczyć, że możliwość opłacania podatku w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych oraz wysokość stawki ryczałtu od przychodów
    uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zależy wyłącznie od
    faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług.
    II.
    Odnosząc zatem powyższe przepisy do okoliczności stanu faktycznego opisanego we
    wniosku, wskazać należy, że skoro – jak wynika z opisu stanu faktycznego - nie zaistniały
    przesłanki negatywne wykluczające możliwość zastosowania przez Panią opodatkowania
    w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, to przychody osiągane przez Panią
    w ramach działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług mieszczących się w
    zakresie grupowania PKWIU 90.01.10.0 Usługi artystów wykonawców – mogą być
    opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt
    2 lit. y ustawy o Ryczałcie, tj. z zastosowaniem stawki ryczałtu od przychodów wynoszącej
    15%.
    III.
    Jednocześnie, jak stanowi art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie, przepisy art. 27 ust. 8-9a
    ustawy o PIT stosuje się odpowiednio. Natomiast art. 13a ustawy o Ryczałcie wskazuje, że
    do ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio art. 27g ustawy o
    PIT. Biorąc pod uwagę powyższe regulacje, należy przeanalizować przepisy ustawy o PIT w
    podanym zakresie.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o PIT, osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów
    (nieograniczony obowiązek podatkowy).

    W myśl art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Cytowany przepis art. 3 ust. 1a wymienia dwie przesłanki, od spełnienia których uzależnia
    się kwalifikację danej osoby jako mającej miejsce zamieszkania w Polsce. Warunki te są
    rozdzielone spójnikiem „lub” oznaczającym alternatywę łączną (nierozłączną), co jest
    równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z przedmiotowych przesłanek,
    aby uznać, że osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie - podlega w
    Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od całości
    swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.
    Kryterium przebywania w Polsce dłużej niż 183 dni w roku podatkowym jest jasne i nie
    budzi wątpliwości – jeżeli pobyt podatnika przekroczy 183 dni w roku podatkowych
    (kalendarzowym), to zgodnie z przepisem art. 3 ust. 1 ustawy o PIT będzie podlegać w
    Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów (przychodów). Jak wskazano w opisie
    stanu faktycznego, w roku 2023 przebywała Pani w Polsce ponad 183 dni, a zatem
    przesłanka ta została spełniona.
    Odrębną kwestią jest rozstrzygnięcie, czy dana osoba ma na terytorium Polski centrum
    interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przepisy ustawy
    o PIT nie dostarczają konkretnych wskazówek, jak sformułowanie to należy rozumieć.
    Zasadna jest zatem analiza indywidualnych interpretacji wydawanych przez organy
    podatkowe oraz orzecznictwa sądów administracyjnych w tym zakresie.
    Z analizy tej wynika, że w ocenia organów podatkowych i sądów administracyjnych, przy
    ocenie spełnienia przesłanki posiadania centrum interesów osobistych należy wziąć pod
    uwagę w szczególności takie czynniki, jak to, gdzie znajduje się ognisko domowe, gdzie
    zlokalizowane są powiązania rodzinne i towarzyskie, aktywność społeczna, polityczna,
    kulturalna, obywatelska, miejsce uprawiania hobby. Z kolei przy ustalaniu centrum
    interesów gospodarczych należy uwzględnić w szczególności miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej, źródła dochodów, miejsca posiadanych inwestycji,
    zaciągniętych kredytów itp.
    Odnosząc się do tego zagadnienia, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 14 czerwca
    2022 r., sygn. akt II FSK 2692/19 wyjaśnił, iż: „Dokonując oceny, w którym z państw
    znajduje się centrum interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, należy wziąć
    pod uwagę przede wszystkim związki osobiste i ekonomiczne osoby fizycznej z danym
    państwem, wśród których istotne są więzi rodzinne, towarzyskie, zatrudnienie, działalność
    polityczna, kulturalna i wszelka inna działalność, miejsce wykonywania działalności
    zarobkowej, źródła dochodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy,
    zaciągnięte kredyty, konta bankowe, a także miejsce, z którego osoba zarządza swoim
    mieniem itd.”.
    W Pani ocenie, analiza powyższych przesłanek prowadzi do wniosku, że to Polska jest
    krajem, w którym posiada Pani ośrodek interesów życiowych (i posiadała go Pani w roku
    2023). Konstatacji tej nie zmienia czasowe wykonywanie przez Panią zleceń w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej w innych krajach, gdyż okoliczność ta jest
    elementem prowadzonej w Polsce działalności gospodarczej wynikającym ze specyfiki tej
    działalności i ma charakter wtórny a także drugorzędny wobec pozostałych czynników
    wskazujących na Polskę, jako centrum Pani interesów osobistych i gospodarczych, co
    wyjaśniono w opisie stanu faktycznego.
    IV.

    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ustawy o PIT, nie przesądza o
    uznaniu tej osoby za podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b ustawy o PIT stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których
    stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy o PIT). Ocena, czy podatnik podlega w
    Polsce ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinna być
    dokonana w każdym przypadku indywidualnie, z uwzględnieniem postanowień
    odpowiedniej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    W odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego zastosowanie znajdą
    więc uregulowania UPO Polska-Słowacja, zmodyfikowanej przez Konwencję wielostronną
    implementującą środki traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie
    erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24
    listopada 2016 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1369 ze zm.; „Konwencja MLI”).
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 UPO Polska-Słowacja, określenie „osoba mająca miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która
    zgodnie z prawem tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na miejsce
    zamieszkania, miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym
    charakterze. Określenie powyższe nie obejmuje żadnej osoby, która podlega
    opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiągniętego ze źródła tylko w tym
    Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 UPO Polska-Słowacja, jeżeli stosownie do postanowień ustępu 1
    tego artykułu osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania w obu Umawiających się
    Państwach, wówczas jej status określa się zgodnie z następującymi zasadami:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie,
        w którym ma ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce
        zamieszkania w obu Umawiających się Państwach, to uważa się ją za mającą
        miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się Państwie, w którym znajduje się
        ośrodek jej interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Umawiającym się Państwie osoba ma ośrodek
        interesów życiowych, albo jeżeli nie posiada ona stałego miejsca zamieszkania w
        żadnym z Umawiających się Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania
        w tym Umawiającym się Państwie, w którym zwykle przebywa;
      c) jeżeli przebywa ona zazwyczaj w obydwu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się, że ma miejsce zamieszkania w tym Umawiającym się
        Państwie, którego jest obywatelem;
      d) jeżeli jest ona obywatelem obu Umawiających się Państw lub nie jest obywatelem
        żadnego z nich, to właściwe władze Umawiających się Państw rozstrzygną tę sprawę
        w drodze wzajemnego porozumienia. Powyższe zasady stosuje się zgodnie z
        kolejnością, czyli jeśli można ustalić miejsce zamieszkania na podstawie pkt a), nie
        należy prowadzić dalszej weryfikacji.
    Z uwagi na Pani sytuację życiową, tj. posiadanie w Polsce centrum interesów osobistych
    (rodzina, znajomi, majątek prywatny) oraz centrum interesów gospodarczych
    (prowadzenie działalności gospodarczej, sieć kontaktów zawodowych i branżowych),
    posiada Pani miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Dlatego też
    należy podsumować, że podlega Pani w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu na podstawie ustawy o PIT oraz UPO Polska-Słowacja.
    V.
    Zgodnie ze stanem faktycznym, słowackie organy podatkowe uznały, iż pomimo
    prowadzenia przez Panią zarejestrowanej działalności gospodarczej w Polsce, która w

    głównej mierze obejmuje wykonywanie działalności aktorskiej (Działalność związaną z
    wystawianiem przedstawień artystycznych), to przychód uzyskany z tytułu Wynagrodzenia
    za zlecenie zrealizowane w Słowacji podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 17 UPO Polska-
    Słowacja. Przepis ten stanowi, iż bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód
    uzyskany przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu
    działalności osobiście wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, na przykład
    artysty scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub
    sportowca, może być opodatkowany w tym drugim Państwie. W związku z tym,
    Wynagrodzenie uzyskane przez Panią w Słowacji zostało tam opodatkowane (z
    zastosowaniem 19% stawki podatku u źródła).
    Jak wyjaśniono, nie wchodziła Pani w spór ze słowackim organem podatkowym. Natomiast
    w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu w Polsce, w ramach rozliczenia
    rocznego za rok 2023, zastosowała Pani metodę zapobiegania podwójnemu
    opodatkowaniu wynikającą z UPO Polska-Słowacja.
    VI.
    Na podstawie art. 24 ust. 1 UPO Polska-Słowacja, w przypadku Polski, podwójnego
    opodatkowania unika się w następujący sposób:
      a) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub
        posiada majątek, który zgodnie z postanowieniami niniejszej Umowy może być
        opodatkowany w Słowacji, to Polska, z zastrzeżeniem postanowień liter b) oraz c),
        zwolni taki dochód lub majątek z opodatkowania. Polska, przy obliczaniu kwoty
        podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby, może zastosować
        stawkę podatku, która miałaby zastosowanie, gdyby dochód taki nie był objęty
        zwolnieniem.
      b) Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód lub
        zyski ze sprzedaży majątku, które zgodnie z postanowieniami artykułów 7, 10, 11,
        12, 13, 14 lub 16 mogą być opodatkowane w Słowacji, to Polska zezwoli na
        odliczenie od podatku od dochodów lub zysków ze sprzedaży majątku tej osoby
        kwoty równej podatkowi zapłaconemu w Słowacji. Jednakże takie odliczenie nie
        może przekroczyć tej części podatku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia,
        która przypada na taki dochód lub zyski ze sprzedaży majątku uzyskane w Słowacji.
      c) Postanowienia ustępu 1 litera a) nie stosuje się do dochodu osiągniętego lub
        majątku posiadanego przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
        Polsce w przypadku, gdy Słowacja stosuje postanowienia niniejszej Umowy lub
        przepisy prawa wewnętrznego dla zwolnienia takiego dochodu lub majątku z
        opodatkowania, lub stosuje do takiego dochodu postanowienia ustępów 2 artykułu
        10, artykułu 11 lub artykułu 12.
    Przy czym powyższy przepis art. 24 ust. 2 UPO Polska-Słowacja został zastąpiony przez art.
    5 ust. 6 Konwencji MLI.
    Zgodnie z art. 5 ust. 6 lit. A) i b) Konwencji MLI w przypadku, gdy osoba mająca miejsce
    zamieszkania lub siedzibę w Umawiającej się Jurysdykcji uzyskuje dochód lub posiada
    majątek, które zgodnie z postanowieniami Umowy Podatkowej, do której ma
    zastosowanie niniejsza Konwencja, mogą być opodatkowane przez drugą Umawiającą się
    Jurysdykcję (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie
    przez tę drugą Umawiającą się Jurysdykcję wyłącznie z powodu, że dany dochód jest także
    dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę na
    terytorium tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji), pierwsza wymieniona Umawiająca się
    Jurysdykcja zezwoli na:
    i. odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu
        zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji;

    ii. odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od majątku
        zapłaconemu w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
    Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub od
    majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód lub
    majątek, które mogą być opodatkowane w tej drugiej Umawiającej się Jurysdykcji.
    Reasumując, z przywołanych przepisów wynika, że w przypadku, gdy osoba mająca
    miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje dochód (lub zyski majątkowe), które
    mogą być opodatkowane w Słowacji, Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu
    (lub zysków majątkowych) takiej osoby, kwoty równej podatkowi od dochodu (lub zysków
    majątkowych) zapłaconemu w Słowacji. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej
    części podatku od dochodu, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na
    taki dochód, który może być opodatkowany w Słowacji.
    Wobec powyższego, do uzyskiwanych przez Panią dochodów wskazanych w stanie
    fatycznym zastosowanie ma tzw. metoda zaliczenia.
    VII.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o PIT, jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 tej
    ustawy, osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o
    zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są
    osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej
    sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w
    obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku
    obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód
    uzyskany w państwie obcym.
    Zgodnie ze wskazaną w powyższym przepisie metodą, podatnik, który osiąga dochody z
    zagranicy, jest zobowiązany do wykazania w swoim zeznaniu podatkowym łącznych
    dochodów (zarówno krajowych, jak i zagranicznych), a od podatku dochodowego
    obliczonego według skali podatkowej wskazanej w art. 27 ust. 1 ustawy o PIT odlicza
    podatek zapłacony za granicą. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku
    przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Zarazem, art. 27g ustawy o PIT przewiduje możliwość zastosowania tzw. ulgi abolicyjnej. Z
    ust. 1 tego przepisu wynika, że podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu
    określonemu w art. 3 ust. 1, rozliczający na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a
    ustawy o PIT uzyskane w roku podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    dochody:
      1) ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub
      2) z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu
        odrębnych przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
        działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z
        wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub
        rozporządzania nimi
      - ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27 ustawy o
        PIT, kwotę obliczoną zgodnie z ust. 2.
    Z kolei ust. 2 stanowi, że odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem
    obliczonym zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze
    źródeł, o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych
    w art. 27 ust. 8. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć kwoty 1360 zł.

    Jak już to zostało wskazane, zgodnie z art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie, przepisy art. 27
    ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio. W przepisie tym
    prawodawca odniósł się do kwestii unikania podwójnego opodatkowania w przypadku
    podatników płacących ryczałt od przychodów ewidencjonowanych. Jest to więc regulacja o
    charakterze uzupełniającym, będąca konsekwencją możliwości osiągania przez takiego
    podatnika również przychodów za granicą. Zatem regulacja w tym zakresie nie jest
    samodzielna, albowiem odsyła do art. 27 ust. 8–9a ustawy o PIT i norm zawartych w tych
    przepisach.
    Ponadto, art. 13a ustawy o Ryczałcie wskazuje, że do ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio art. 27g ustawy o PIT. Zatem przepis ten
    rozciąga na podatników opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych
    stosowanie ulgi abolicyjnej, przewidzianej w art. 27g ustawy o PIT.
    Wobec powyższego, z uwagi na rozciągnięcie obowiązywania rozwiązań w zakresie
    unikania podwójnego opodatkowania w podatku dochodowym z przepisów ustawy o PIT
    na przepisy ustawy o Ryczałcie, stoi Pani na stanowisku, iż miała prawo do zastosowania
    art. 27 ust. 9 ustawy o PIT w związku z art. 12 ust. 12 ustawy o Ryczałcie, a także do
    zastosowania ulgi abolicyjnej na podstawie art. 27g ustawy o PIT w związku z art. 13a
    ustawy o Ryczałcie.
    Oznacza to, że miała Pani prawo do odliczenia w całości podatku pobranego i zapłaconego
    w Słowacji od podatku należnego w Polsce. Dlatego też, składając deklarację PIT-28 za rok
    2023, postąpiła Pani prawidłowo sumując przychody uzyskane w Polsce i przychody
    uzyskane w Słowacji oraz wpisując w pozycji 226 tej deklaracji „Podatek zapłacony za
    granicą - zgodnie z art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym w związku z art. 12
    ust. 12 ustawy” całą kwotę podatku zapłaconego w Słowacji.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania postawionego w niniejszym wniosku
    należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z postanowieniami art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 843):
      Ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym
      niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące
      pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Przy czym w myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      pozarolnicza działalność gospodarcza – pozarolniczą działalność gospodarczą w
      rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.
    Stosownie do treści art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 tej ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Zgodnie art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      działalność usługowa – pozarolniczą działalność gospodarczą, której przedmiotem są
      czynności zaliczone do usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU)
      wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie
      Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z
      2018 r. poz. 2440, z 2019 r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i
      3.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ww. ustawy
      Opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody
      osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
      gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku
      dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest
      prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych
      i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej
      „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12
      ust. 10a.
    W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 i 2 tej ustawy:
      Podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych
      z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli:
      1) w roku poprzedzającym rok podatkowy:
      a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
      wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro, lub
      b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
      przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
      euro.
      2) rozpoczną wykonywanie działalności w roku podatkowym i nie korzystają z
      opodatkowania w formie karty podatkowej – bez względu na wysokość przychodów.
    Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje również wyłączenia z tej formy opodatkowania.
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 tej ustawy:
      Opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, z
      zastrzeżeniem art. 6 ust. 1b, nie stosuje się do podatników:

      1) opłacających podatek w formie karty podatkowej na zasadach określonych w
      rozdziale 3;
      2) korzystających, na podstawie odrębnych przepisów, z okresowego zwolnienia od
      podatku dochodowego;
      3) osiągających w całości lub w części przychody z tytułu:
      a) prowadzenia aptek,
      b) (uchylona)
      c) działalności w zakresie kupna i sprzedaży wartości dewizowych,
      d) (uchylona)
      e) (uchylona)
      f) działalności w zakresie handlu częściami i akcesoriami do pojazdów
      mechanicznych;
      4) wytwarzających wyroby opodatkowane podatkiem akcyzowym, na podstawie
      odrębnych przepisów, z wyjątkiem wytwarzania energii elektrycznej z odnawialnych
      źródeł energii;
      5) podejmujących wykonywanie działalności w roku podatkowym po zmianie
      działalności wykonywanej:
      a) samodzielnie na działalność prowadzoną w formie spółki z małżonkiem,
      b) w formie spółki z małżonkiem na działalność prowadzoną samodzielnie przez
      jednego lub każdego z małżonków,
      c) samodzielnie przez małżonka na działalność prowadzoną samodzielnie przez
      drugiego małżonka
      - jeżeli małżonek lub małżonkowie przed zmianą opłacali z tytułu prowadzenia tej
      działalności podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Ponadto w art. 8 ust. 2 ww. ustawy wskazano:
      Jeżeli podatnik prowadzący działalność samodzielnie lub w formie spółki, który
      wybrał opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
      uzyska z tej działalności przychody ze sprzedaży towarów handlowych lub wyrobów
      lub ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy,
      odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników:
      1) wykonywał w roku poprzedzającym rok podatkowy lub
      2) wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym
      - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w
      roku podatkowym prawo do opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych i, poczynając od dnia uzyskania tego przychodu do końca roku
      podatkowego, opłaca podatek dochodowy na ogólnych zasadach.
    Jednocześnie należy wskazać, że warunkiem skorzystania ze zryczałtowanej formy
    opodatkowania jest złożenie oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Sporządzone na piśmie oświadczenie o wyborze opodatkowania przychodów z
      pozarolniczej działalności gospodarczej w formie ryczałtu od przychodów
      ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu
      skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku
      przedsiębiorstwa w spadku - według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego

      przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął
      pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku
      podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług, wprowadzona rozporządzeniem Rady Ministrów z 4
    września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r.
    poz. 1676 ze zm.), pod pojęciem usług rozumie:
        wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarczych prowadzących
        działalność o charakterze produkcyjnym, nietworzące bezpośrednio nowych dóbr
        materialnych - usługi na rzecz produkcji;
        wszelkie czynności świadczone na rzecz jednostek gospodarki narodowej oraz na
        rzecz ludności, przeznaczone dla celów konsumpcji indywidualnej, zbiorowej i
        ogólnospołecznej.
    Zauważyć należy, że wysokość stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,
    uzyskanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, zależy wyłącznie od
    faktycznego rodzaju świadczonych w ramach tej działalności usług. Wobec tego, dla
    zastosowania właściwej stawki ryczałtu do przychodów uzyskanych z prowadzonej przez
    Panią działalności gospodarczej konieczne jest każdorazowe przypisanie rodzaju
    wykonywanych czynności do określonego grupowania PKWiU. Przy czym klasyfikacji tej do
    określonego symbolu PKWiU dokonuje sam podatnik. Kwestii tej nie regulują przepisy
    prawa podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia
    1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), mogą być
    przedmiotem interpretacji indywidualnej.
    Zgodnie z zasadami metodycznymi Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług, każdą usługę
    należy zaliczyć do odpowiedniego grupowania, zgodnie z jej charakterem, niezależnie od
    symbolu, pod którym został zakwalifikowany wykonujący usługę podmiot gospodarczy w
    Krajowym Rejestrze Urzędowym Podmiotów Gospodarki Narodowej.
    Stawki ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zostały określone w art. 12 ust. 1
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi: 15% przychodów ze
      świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90).
    Dla przychodów ze świadczenia usług kulturalnych i rozrywkowych (PKWiU dział 90)
    ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne przewiduje szczególną stawkę ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych – 15%, wynikającą z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y).
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że prowadzi Pani działalność
    gospodarczą w zakresie wystawiania przedstawień artystycznych. Wskazała Pani, że ww.
    usługi mieszczą się w grupowaniu PKWiU 90.01.10.0 „Usługi artystów wykonawców”.
    Mając na względzie powołane przepisy oraz treść wniosku stwierdzić należy, że w
    przypadku uzyskania przychodów ze świadczenia usług, które mieszczą się w grupowaniu
    PKWiU 90.01.10.0 (tj. objętych wg PKWiU działem 90), stawka ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 15%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. y ww. ustawy, przy
    założeniu, że spełnia Pani warunki formalne przewidziane dla tej formy opodatkowania.
    Wskazała Pani, że w 2023 r. otrzymała Pani wynagrodzenie, z tytułu kontraktu
    realizowanego w Słowacji po uprzednim pomniejszeniu przez słowackiego kontrahenta o

    podatek „u źródła” w wysokości 19%. Chciałaby Pani dokonać odliczenia w całości tego
    podatku „u źródła” od kwoty zryczałtowanego podatku od przychodów
    ewidencjonowanych należnego w Polsce za rok 2023 (według stawki 15%).
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Zgodnie z art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy, czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, że uzyskała Pani dochody z tytułu kontraktu
    realizowanego na Słowacji. Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie należy
    się odnieść do postanowień umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką
    w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i
    majątku, sporządzona w Warszawie dnia 18.08.1994 r. (Dz. U. z 1996 r. Nr 30 poz. 131)
    zmienionej Protokołem między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką o zmianie
    Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Słowacką w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, sporządzonej w
    Warszawie dnia 18 sierpnia 1994 r., podpisany w Bratysławie 1 sierpnia 2013 r. (Dz. U. z
    2014 r. poz. 1046).
    Stosownie do art. 17 ust. 1 umowy polsko – słowackiej:
      Bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15, dochód uzyskany przez osobę
      mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu działalności
      osobiście wykonywanej w drugim Umawiającym się Państwie, na przykład artysty
      scenicznego, filmowego, radiowego lub telewizyjnego, jak też muzyka lub sportowca,
      może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    Zatem z powyższego przepisu wynika, że dochód uzyskany z tytułu działalności osobiście
    wykonywanej przez artystę scenicznego podlega opodatkowaniu w Państwie źródła i w
    Państwie zamieszkania.
    Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce
    (w państwie zamieszkania), należy zastosować określoną w Umowie metodę unikania
    podwójnego opodatkowania.

    Wyjaśnić należy, przy tym, że zarówno Polska, jak i Słowacja notyfikowały ww. Umowę
    polsko – słowacką do objęcia Konwencją wielostronną implementującą środki
    traktatowego prawa podatkowego mające na celu zapobieganie erozji podstawy
    opodatkowania i przenoszeniu zysku, sporządzoną w Paryżu dnia 24 listopada 2016 r. (Dz.
    U. z 2018 r., poz. 1369). Dniem wejścia w życie postanowień Konwencji MLI dla Polski jest
    dzień 1 lipca 2018 r., natomiast dla Słowacji dzień 1 stycznia 2019 r.
    W wyniku wejścia w życie Konwencji MLI, zmianie uległ art. 24 ust. 1 ww. umowy. Zastąpił
    go art. 5 ust. 6 Konwencji MLI, w świetle którego:
      W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce]
      uzyskuje dochód lub posiada majątek, które zgodnie z postanowieniami [Umowy]
      mogą być opodatkowane przez [Słowację] (z wyłączeniem sytuacji, gdy te
      postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez [Słowację] wyłącznie z powodu, że
      dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce
      zamieszkania lub siedzibę na terytorium [Słowacji]), [Polska] zezwoli na:
      i) odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od
      dochodu zapłaconemu w [Słowacji];
      ii) odliczenie od podatku od majątku takiej osoby kwoty równej podatkowi od
      majątku zapłaconemu w [Słowacji].
      Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu lub
      majątku, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód
      lub majątek, które mogą być opodatkowane w [Słowacji].
      Jeżeli zgodnie z jakimkolwiek postanowieniem [Umowy] dochód uzyskany lub
      majątek posiadany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w [Polsce]
      jest zwolniony z opodatkowania w [Polsce], wówczas [Polska] może przy obliczaniu
      kwoty podatku od pozostałego dochodu lub majątku takiej osoby uwzględnić
      zwolniony dochód lub majątek.
    W przypadku, gdy osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce uzyskuje
    dochód lub zyski majątkowe, które zgodnie z postanowieniami Umowy, mogą być
    opodatkowane w Słowacji (z wyłączeniem, o którym mowa w ww. przepisie), Polska
    zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu lub zysków majątkowych takiej osoby,
    kwoty równej podatkowi od dochodu lub zysków majątkowych zapłaconemu w Słowacji.
    Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu,
    obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być
    opodatkowany w Słowacji.
    W myśl art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne:
      Przepisy art. 27 ust. 8-9a ustawy o podatku dochodowym stosuje się odpowiednio.
      Przepisy te dotyczą zasad uwzględniania w rozliczeniach podatkowych dochodów
      zagranicznych.
    Zatem w odniesieniu do wynagrodzenia otrzymanego przez Panią w 2023 r. z tytułu
    kontraktu w Słowacji, należy stwierdzić, że odpowiednie zastosowanie znajdzie przepis art.
    27 ust. 9 w zw. z ust. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1, osiąga również dochody ze źródeł
      przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o
      unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody
      określonej w ust. 8 (zwolnienia dochodów od podatku w Polsce), dochody te łączy się
      z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów
      odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie.

      Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed
      dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w
      państwie obcym.
    Na mocy art. 27 ust. 9a ustawy:
      W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1, uzyskującego wyłącznie
      dochody ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.
    Tym samym na podstawie art. 12 ust. 12 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym
    w zw. z art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od ryczałtu
    ewidencjonowanego obliczonego od łącznych przychodów otrzymanych przez Panią w
    2023 r. może Pani odliczyć kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w
    Słowacji. Odliczenie to możliwe jest tylko do wysokości podatku przypadającego
    proporcjonalnie na dochód uzyskany w obcym państwie.
    Przystępując do oceny możliwości zastosowania przez Panią ulgi abolicyjnej w pierwszej
    kolejności wskazać należy, że uregulowania dotyczące tzw. ulgi abolicyjnej zawarte zostały
    w treści art. 27g ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Na podstawie art. 27g ust. 1 ustawy:
      Podatnik podlegający obowiązkowi podatkowemu określonemu w art. 3 ust. 1,
      rozliczający na zasadach określonych w art. 27 ust. 9 albo 9a uzyskane w roku
      podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dochody:
      1) ze źródeł, o których mowa w art. 12 ust. 1, art. 13, art. 14, lub
      2) z praw majątkowych w zakresie praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu
      odrębnych przepisów, z wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      działalności artystycznej, literackiej, naukowej, oświatowej i publicystycznej, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) uzyskanych z tytułu korzystania z tych praw lub
      rozporządzania nimi
      - ma prawo odliczyć od podatku dochodowego, obliczonego zgodnie z art. 27, kwotę
      obliczoną zgodnie z ust. 2.
    Stosownie do art. 27g ust. 2 ustawy:
      Odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem obliczonym
      zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze źródeł,
      o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych w
      art. 27 ust. 8.
    Stosownie do art. 27g ust. 2 ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2022 r.:
      Odliczeniu podlega kwota stanowiąca różnicę między podatkiem obliczonym
      zgodnie z art. 27 ust. 9 albo 9a a kwotą podatku obliczonego od dochodów ze źródeł,
      o których mowa w ust. 1, przy zastosowaniu do tych dochodów zasad określonych w
      art. 27 ust. 8. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć kwoty 1360 zł.
    Natomiast w myśl art. 27g ust. 3 ustawy:
      Odliczenia nie stosuje się, gdy dochody ze źródeł, o których mowa w ust. 1, uzyskane
      zostały w krajach i na terytoriach wymienionych w rozporządzeniu wydanym na
      podstawie art. 23v ust. 2.
    W myśl art. 27g ust. 4 ustawy:
      Przepisy ust. 1-3 stosuje się odpowiednio do podatku obliczanego zgodnie z art. 30c.
    Stosownie do art. 27g ust. 5:

      Przepisu ust. 2 zdanie drugie nie stosuje się do dochodów osiąganych w roku
      podatkowym poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ze źródeł, o których mowa w
      art. 12 ust. 1 oraz art. 13 pkt 8 lit. a i pkt 9, jeżeli dochody te są osiągane z tytułu
      pracy lub usług wykonywanych poza terytorium lądowym państw.
    Z treści ww. uregulowań wynika, że podatnik uzyskujący dochody z pracy za granicą w
    państwie, z którym zawarta umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania przewiduje w
    celu uniknięcia podwójnego opodatkowania tzw. metodę odliczenia proporcjonalnego,
    winien dokonać obliczenia rocznego podatku z uwzględnieniem postanowień art. 27 ust. 9
    albo 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a następnie od tak
    obliczonego podatku ma prawo odliczyć ulgę abolicyjną, o której mowa w cyt. powyżej art.
    27g ww. ustawy.
    Aby prawidłowo wypełnić zapis ustawy w pierwszej kolejności odlicza się kwotę podatku
    zapłaconego za granicą, a dopiero w następnej kolejności można skorzystać z
    przysługującego uprawnienia wprowadzonego do ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych przez art. 27g, czyli tzw. ulgi abolicyjnej.
    Ulga abolicyjna – jak wynika z uregulowania art. 27g ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych – polega na odliczeniu od podatku, obliczonego zgodnie z art. 27 ww.
    ustawy (a więc również przy uwzględnieniu zapisów zawartych w ust. 9 lub 9a tego
    przepisu), pomniejszonego o kwotę składki na ubezpieczenie zdrowotne, o której mowa w
    art. 27b ustawy, kwoty stanowiącej różnicę między podatkiem obliczonym przy
    zastosowaniu metody odliczenia proporcjonalnego a kwotą podatku obliczonego przy
    zastosowaniu metody wyłączenia z progresją.
    Z dyspozycji art. 27g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – dla
    potrzeb określenia wysokości ww. ulgi należy przyjmować podatek obliczony zgodnie z art.
    27 ust. 9 albo 9a ww. ustawy, tj. według schematu: od łącznej sumy dochodów
    podlegających opodatkowaniu w Polsce (uzyskanych ze źródeł położonych w kraju i poza
    granicami kraju lub też uzyskanych tylko za granicą) oblicza się podatek według skali
    podatkowej i dokonuje stosownych odliczeń podatku dochodowego zapłaconego w
    obcym państwie.
    Ponadto, należy podkreślić, że prawo do ulgi abolicyjnej przysługuje w każdej sytuacji,
    kiedy do dochodów uzyskanych za granicą ma zastosowanie – zgodnie z umową o
    unikaniu podwójnego opodatkowania – metoda odliczenia proporcjonalnego. W takiej
    sytuacji (tj. wówczas gdy umowa jest zawarta) bez znaczenia jest, czy druga strona umowy
    o unikaniu podwójnego opodatkowania (drugie państwo) pobiera podatek od danego
    dochodu.
    Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że może Pani dokonać odliczenia ww. ulgi
    abolicyjnej. Jednakże nie przysługuje Pani odliczenie ulgi abolicyjnej w pełnej wysokości,
    gdyż jak wynika z art. 27g ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    odliczenie nie może przekroczyć kwoty 1360 zł.
    Zatem, Pani stanowisko w ww. zakresie jest nieprawidłowe, gdyż wskazała Pani, że w
    zeznaniu PIT-28 może Pani wpisać całą kwotę podatku zapłaconego w Słowacji. Pani
    stanowisko w powyższym zakresie nie uwzględnia kwoty 1360 zł, tj. limitu odliczenia
    podatku zagranicznego. Natomiast w pozostałym zakresie Pani stanowisko jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Zaznaczam, że w ramach interpretacji przepisów prawa podatkowego nie mogę
    potwierdzić prawidłowości jakichkolwiek kwot, np. przychodu, podatku; poprawności
    złożonego zeznania. Zgodnie z obowiązującą w polskim systemie podatkowym zasadą
    samoopodatkowania to na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej

    sytuacji podatkowoprawnej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami
    prawa podatkowego, ponieważ prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji
    przez organ podatkowy.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.