Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.55.2022.2.ZW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-03-31
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podlegania opodatkowaniu sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu; działalność-działalność rolnicza; gospodarstwa-gospodarstwa rolne; grunty-grunt niezabudowany; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza 
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

**Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe**

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie jest **nieprawidłowe**.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

14 lutego 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 14 lutego 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika z tytułu sprzedaży działek wydzielonych z działki 1/11 oraz niepodlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży tych działek. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 15 marca 2022 r. (wpływ 15 marca 2022 r.) oraz pismem z 23 marca 2022 r. (wpływ 23 marca 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

Wnioskodawca jest rolnikiem.

Nie posiada jednak statusu rolnika ryczałtowego, 1 października 2012 r. Wnioskodawca zrezygnował ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT i złożył VAT-R w tym zakresie.

17 lutego 1988 r. Wnioskodawca zawarł notarialną umowę kupna sprzedaży gruntów rolnych o łącznej powierzchni 7,86 ha.

Wśród kupionych terenów znajdowały się działki o numerach 1/11 i 1/12, każda o powierzchni 8000 m2 (łącznie 1,6 ha). Nieruchomość ta od momentu zakupu, była wykorzystywana wyłącznie w działalności rolniczej i z tytułu jej posiadania Wnioskodawca uiszcza podatek rolny.

(…) r. Gmina uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, który obejmował m.in. działki 1/11 i 1/12 − będące własnością Wnioskodawcy.

Miejscowy plan określa budowlane przeznaczenie przedmiotowych działek. Wnioskodawca nie występował o dokonanie zmian w Miejscowym Planie Zagospodarowania Przestrzennego. Inicjatorem zmian w miejscowym planie była Gmina.

Obecnie do Wnioskodawcy zgłosiły się dwie osoby fizyczne zainteresowane nabyciem części działki 1/11 (chcą nabyć 3 działki wyznaczone przez plan zagospodarowania przestrzennego). Wobec powyższego Wnioskodawca zamierza podzielić przedmiotową działkę na kilka działek (zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania) i je sprzedać.

Ponadto Wnioskodawca zgodnie z planem zagospodarowania musi wydzielić drogę wewnętrzną.

Wnioskodawca nie ponosił i nie będzie ponosił żadnych nakładów związanych z uzbrojeniem działki.

Wnioskodawca nie ogłaszał sprzedaży działki w prasie lokalnej, bądź przez biura nieruchomości. Jedyną czynnością jaką dokona Wnioskodawca w związku z powyższą działką, jest jej podział.

Wnioskodawca − poza działalnością rolniczą − nigdy nie prowadził innej działalności gospodarczej związanej z przedmiotową nieruchomością. Ponadto nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu bądź dzierżawy.

Sprzedaż nieruchomości będzie mieć charakter okazjonalny. Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży nieruchomości a jedynie kupował i sprzedawał grunty orne w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego.

Wnioskodawca poza działalnością rolniczą nie prowadzi innej działalności gospodarczej.

Ponadto, w piśmie z 15 marca 2022 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – doprecyzował Pan, że:

‒ Wnioskodawca od 1 października 2012 r. do chwili obecnej − jest czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności rolniczej.

‒ Działka 1/11 stanowi część większego pola uprawnego, z którego zbierane plony były przedmiotem dostaw (sprzedaży).

‒ Do chwili obecnej nie podpisano żadnych umów przedwstępnych. O ile w przyszłości będą podpisywane umowy przedwstępne, to nie będą w nich zawierane żadne warunki dotyczące uzyskania przez nabywców zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp. Sprzedaż będzie dotyczyła działek w takim stanie prawnym w jakim są obecnie.

‒ W związku ze sprzedażą działek nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa potencjalnym nabywcom.

**Pytanie**

Czy z tytułu sprzedaży (dostawy) przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca uzyska status podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji tego, czy sprzedaż (dostawa) przedmiotowej nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

**Pana stanowisko w sprawie**

Uważam, że Wnioskodawca, z tytułu sprzedaży (dostawy) przedmiotowej nieruchomości nie uzyska statusu podatnika podatku od towarów i usług, w konsekwencji czego sprzedaż (dostawa) przedmiotowej nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie Art. 5 ust. 1 pkt 1 tejże ustawy opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Zgodnie z powyższymi przepisami grunt stanowi zatem towar, a ich sprzedaż jest traktowana niewątpliwie jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju. Jednak nie każda dostawa towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

Aby taka sprzedaż była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Art. 15 ust. 1 ustawy stwierdza, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Z powyższych przepisów wynika, że dana czynność podlega podatkowi VAT wyłącznie w przypadku, gdy wykonał ją podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Podatnikiem zaś zgodnie z powyższym jest podmiot prowadzący działalność gospodarczą − czyli podmiot występujący w profesjonalnym obrocie gospodarczym, dokonujący dostaw towarów lub świadczący usługi w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Analizując dalej przytoczone przepisy należy zatem uznać, że osoby fizyczne, które dokonują sprzedaży lub innej formy zbycia towarów pochodzących z majątku osobistego a który nie został nabyty w celu jego dalszej odsprzedaży, nie są podatnikami w rozumieniu ustawy o VAT.

Podatnikami również nie można uznać osób fizycznych, które dokonują okazjonalnych jednorazowych, transakcji za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W odniesieniu do podmiotu sprzedającego grunt aby stwierdzić, czy działa on w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą należy ustalić, czy jego działalność w tym można określić jako profesjonalną.

Niewątpliwą taką przesłanką będzie określenie ilości dokonanych transakcji w obrocie nieruchomościami jak również inne formy aktywności, które mogą wskazywać, że czynności przybierają formę zorganizowaną. Można do nich zaliczyć: nabycie terenu i jego uzbrojenie, wytyczenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o zmianę planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Ponadto, jak wynika z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10, dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Analizując sytuację Wnioskodawcy przedstawioną w opisie zdarzeń, a w szczególności jego aktywność w charakterze osoby, którą można by uznać za podatnika w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT należy stwierdzić, że Wnioskodawca − poza zamiarem podziału działki − nie prowadził żadnych czynności, które wykraczałyby poza zwykłe rozporządzenie majątkiem osobistym, zaś sama sprzedaż nie będzie oznaczać wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy VAT.

W konsekwencji tego Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku VAT − o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy VAT − w zakresie planowanej sprzedaży nieruchomości, natomiast dostawa tej nieruchomości nie będzie posiadała cech czynności opodatkowanej, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Reasumując − mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności analizowanej sprawy − należy stwierdzić, że sprzedaż przedmiotowej nieruchomości, nie będzie stanowiła działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy a tym samym Wnioskodawca z tego tytułu nie wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, zaś sama czynność nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Wnioskodawca wskazuje, iż powyższe stanowisko jest akceptowane przez organy podatkowe we wcześniej wydanych interpretacjach przepisów prawa podatkowego np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 7 maja 2014 r., sygn. ILPP2/443-137/14-4/AK; z 8 lipca 2016 r., ILPP2/4512-1-280/16-4/AD; z 12 grudnia 2016 r., 3063-ILPP1-1.4512.126.2016.1.MJ, oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 9 lipca 2019 r., 0112-KDIL1-3.4012.241.2019.2.JN.

Wobec powyższego Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości przyjętego stanowiska

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest **nieprawidłowe**.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach − rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się

przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Według art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

W art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano:

Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego.

Stosownie do art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.

Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:

Opodatkowaniu VAT podlegają następujące transakcje: odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działki istotne jest, czy zbywca w celu dokonania sprzedaży działki podjął/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112/WE Rady. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług. Dostawa towarów (np. nieruchomości) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają dla określenia jego praw i obowiązków zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług.

Należy zatem ustalić, czy w analizowanej sprawie w odniesieniu do sprzedaży części działki 1/11 (tj. działek wydzielonych z działki 1/11), będzie Pan spełniać przesłanki do uznania Go za podatnika podatku od towarów i usług, a w konsekwencji czy sprzedaż ww. nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

Z treści złożonego wniosku wynika, że jest Pan rolnikiem. Nie posiada Pan jednak statusu rolnika ryczałtowego, 1 października 2012 r. zrezygnował Pan ze zwolnienia o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT i złożył VAT-R w tym zakresie. Od 1 października 2012 r. do chwili obecnej jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności rolniczej. 17 lutego 1988 r. zawarł Pan notarialną umowę kupna sprzedaży gruntów rolnych o łącznej powierzchni 7,86 ha. Wśród kupionych terenów znajdowały się działki o numerach 1/11 i 1/12, każda o powierzchni 8000 m2 (łącznie 1,6 ha). Nieruchomość ta od momentu zakupu, była wykorzystywana wyłącznie w działalności rolniczej i z tytułu jej posiadania uiszcza Pan podatek rolny. Działka 1/11 stanowi część większego pola uprawnego, z którego zbierane plony były przedmiotem dostaw (sprzedaży). W (…) r. Gmina uchwaliła Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego, który obejmował m.in. działki 1/11 i 1/12 − będące Pana własnością. Obecnie zgłosiły się do Pana dwie osoby fizyczne zainteresowane nabyciem części działki 1/11 (chcą nabyć 3 działki wyznaczone przez Plan Zagospodarowania Przestrzennego). Wobec powyższego zamierza Pan podzielić przedmiotową działkę na kilka działek (zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania ) i je sprzedać. Nie ponosił i nie będzie ponosił Pan żadnych nakładów związanych z uzbrojeniem działki. Nie ogłaszał Pan sprzedaży działki w prasie lokalnej, bądź przez biura nieruchomości. Jedyną czynnością jaką Pan dokona w związku z powyższą działką, jest jej podział. Poza działalnością rolniczą nigdy nie prowadził Pan innej działalności gospodarczej związanej z przedmiotową nieruchomością. Ponadto nieruchomość nigdy nie była przedmiotem najmu bądź dzierżawy. Sprzedaż nieruchomości będzie mieć charakter okazjonalny. Nigdy wcześniej nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości a jedynie kupował i sprzedawał grunty orne w ramach prowadzonego gospodarstwa rolnego. Do chwili obecnej nie podpisano żadnych umów przedwstępnych. O ile w przyszłości będą podpisywane umowy przedwstępne, to nie będą w nich zawierane żadne warunki dotyczące uzyskania przez nabywców zgód, pozwoleń, opinii, decyzji itp. Sprzedaż będzie dotyczyła działek w takim stanie prawnym w jakim są obecnie. W związku ze sprzedażą działek nie będą udzielane żadne pełnomocnictwa potencjalnym nabywcom.

W analizowanej sprawie dla rozstrzygnięcia Pana wątpliwości kluczowym jest fakt, że od 1 października 2012 r. do chwili obecnej jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzonej działalności rolniczej, a działka 1/11, z której zostaną wydzielone działki przeznaczone do sprzedaży wchodzi w skład gospodarstwa rolnego i do tej pory używana jest na cele rolnicze pod uprawy rolne (jak wynika z wniosku nieruchomość ta od momentu zakupu była wykorzystywana wyłącznie w działalności rolniczej, z tytułu której jest Pan zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, z działki były zbierane plony, które były przedmiotem sprzedaży).

Okoliczności te wskazują zatem na ścisłe związanie nieruchomości (działki) z prowadzoną przez Pana działalnością rolniczą. Zatem w analizowanej sprawie stwierdzić należy, że przedmiotowa nieruchomość (działka) wchodzi w skład majątku przedsiębiorstwa, ponieważ jest to majątek wykorzystywany przez podatnika VAT w działalności gospodarczej.

Zatem w przedmiotowej sprawie działki, które Pan planuje sprzedać, służą do prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej, tj. działalności rolniczej, z tytułu której jest Pan zarejestrowany jako podatnik VAT czynny. Zatem sprzedaż przez Pana działek wydzielonych z działki 1/11, stanowiących część gospodarstwa rolnego, stanowi dostawę dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu.

Zatem sprzedając ww. działki nie dokona Pan zbycia majątku osobistego, ale majątku wykorzystywanego przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej (działalności rolniczej).

Tym samym sprzedaż działek wydzielonych z działki 1/11 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

**Podsumowując, z tytułu sprzedaży części działki nr 1/11 (tj. działek wydzielonych z działki 1/11) będzie Pan podatnikiem podatku VAT, a transakcja będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.**

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).