Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-603/08/KM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2008-10-08
Teza: Czy Wnioskodawca korzystając z tzw. „ulgi za złe długi” ma możliwość skorygowania podatku należnego za miesiąc marzec 2008 r. z tytułu transakcji?
Słowa kluczowe: korekta-korekta podatku; podatek-podatek należny; podatek-podatek od towarów i usług-rozliczanie podatku od towarów i usług; wierzytelność-wierzytelności nieściągalne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1a-art. 89a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 5 czerwca 2008 r. (data wpływu 9 lipca 2008 r.) przesłanym zgodnie z właściwością przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego w Gdańsku uzupełnionym pismem z dnia 30 września i 6 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości dokonania na podstawie art. 89a korekty podatku należnego w odniesieniu do nieściągalnych wierzytelności - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2008 r. został złożony wniosek uzupełniony pismem z dnia 30 września i 6 października 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości odliczenia podatku VAT w przypadku nieściągalnych wierzytelności.

**W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny**.

Wnioskodawca w dniu 19 lutego 2007 r. dokonał sprzedaży towaru na rzecz innego podmiotu i w związku z brakiem zapłaty przez dłużnika skierował wierzytelność „na drogę sądową”, a po uzyskaniu pozytywnego wyroku – „do postępowania komorniczego”. Dnia 20 grudnia 2007 r. uprawomocniło się postanowienie sądu z dnia 15 listopada w sprawie ogłoszenia upadłości dłużnika. Wnioskodawca otrzymał pismo od komornika informujące o zwrocie tytułu wykonawczego – nakazu zapłaty w postępowaniu upominawczym oraz o umorzeniu z mocy prawa postępowania egzekucyjnego po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Dnia 4 lutego 2008 r. wysłano pismo do dłużnika wzywające do zapłaty należności w terminie 28 dni wraz z pouczeniem o konieczności skorygowania VAT naliczonego z tytułu tej transakcji w przypadku braku zapłaty, które pozostało bez odpowiedzi.

W uzupełnieniu wniosku z dnia 30 września i 6 października 2008 r. wskazano, iż odpis aktualizacyjny utworzony na wierzytelność został zaliczony do kosztów uzyskania przychodów na podstawie ogłoszenia przez właściwy sąd upadłości dłużnika – nieściągalność wierzytelności została w ten sposób uprawdopodobniona, natomiast Wnioskodawca, jak i dłużnik są czynnymi podatnikami VAT (obecnie i podczas dokonania transakcji) i nie istnieje między nimi związek, o którym mowa w art. 32 ust. 2-4 ustawy o podatku od towarów i usług. Ponadto wierzytelność była ujęta w deklaracji VAT-7 i podatek został odprowadzony do budżetu.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie**.

Czy w powyższej sytuacji Wnioskodawca korzystając z tzw. „ulgi za złe długi” ma możliwość skorygowania podatku należnego za miesiąc marzec 2008 r. z tytułu transakcji opisanej we wniosku?

Zdaniem Wnioskodawcy w sytuacji przedstawionej we wniosku zachodzą przesłanki do dokonania rozliczenia opisanych wierzytelności zgodnie z art. 89a ustawy o VAT, bowiem zostały wyczerpane wszystkie przesłanki zawarte w tym artykule, m.in. dłużnik w momencie transakcji nie był w trakcie postępowania upadłościowego ani nie był w likwidacji.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe**.

Zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podatnik może skorygować podatek należny z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium kraju w przypadku wierzytelności odpisanych jako nieściągalne, stanowiących koszty uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 2-7. Korekta podatku dotyczy również kwoty podatku przypadającej na część kwoty wierzytelności odpisanej jako nieściągalna.

Natomiast na podstawie ust. 2, przepis ust. 1 stosuje się w przypadku, gdy spełnione są następujące warunki:

1.  dostawa towarów lub świadczenie usług jest dokonywane na rzecz podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1, zarejestrowanego jako podatnik VAT czynny, niebędącego w trakcie postępowania upadłościowego lub w trakcie likwidacji,
2.  wierzytelności zostały uprzednio wykazane w deklaracji jako obrót opodatkowany i podatek należny,
3.  wierzyciel i dłużnik na dzień dokonania korekty, o której mowa w ust. 1, są podatnikami zarejestrowanymi jako podatnicy VAT czynni,
4.  wierzytelności nie zostały uregulowane w jakiejkolwiek formie, ani nie zostały zbyte,
5.  od daty wystawienia faktury, będącej podstawą do odpisania wierzytelności, nie upłynęło 5 lat licząc od początku roku, w którym została wystawiona faktura,
6.  wierzyciel zawiadomił dłużnika o odpisaniu wierzytelności jako nieściągalnych, a dłużnik w ciągu 28 dni od dnia otrzymania zawiadomienia nie uregulował należności w jakiejkolwiek formie.

Powyższy zapis oznacza, że aby wierzyciel mógł dokonać korekty podatku należnego od powstałej wierzytelności musi być ona odpisana jako nieściągalna i stanowić koszt uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym oraz dotyczyć dostawy towarów lub świadczenia usług na terytorium Polski. Ponadto wierzyciel musi dopełnić warunków, o których mowa w pkt 1-6.

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 21 kwietnia 2005 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 90, poz. 756) postanowiono, że przepisy art. 89a i art. 89b mają zastosowanie do wierzytelności powstałych od dnia wejścia w życie tej ustawy, tj. od dnia 1 czerwca 2005 r.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę stwierdzić należy, iż przedmiotowe wierzytelności - dotyczące dostaw towaru na rzecz zarejestrowanego czynnego podatnika - powstały po dniu 1 czerwca 2005 r. i zostały wykazane w deklaracji jako obrót, od którego zadeklarowano podatek należny. Dłużnik natomiast znajduje się obecnie w trakcie postępowania upadłościowego. Ponadto zgodnie z oświadczeniem wnioskodawcy na powyższą wierzytelność dokonane zostały odpisy aktualizacyjne zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie ust. 2a pkt 1 w związku z art. 16 ust. 1 pkt 26a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W tym miejscu wskazać należy, iż możliwość skorzystania „z ulgi za złe długi” powstaje wówczas, gdy spełniony jest szereg warunków dotyczących zarówno samej wierzytelności, warunków jej powstania, jak i osoby dłużnika i wierzyciela.

Obrót, od którego powstaje podatek należny, mający podlegać korekcie, ma stanowić wierzytelność odpisaną jako nieściągalną zaliczaną do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym.

W związku z powyższym, zdaniem tut. organu, w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym, skoro dokonano wyłącznie odpisów aktualizacyjnych, zaliczonych w momencie, w którym nieściągalność wierzytelności jest jedynie uprawdopodobniona, do kosztów uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a nie odpisano samej wierzytelności jako nieściągalnej, to mimo spełnienia pozostałych warunków określonych w cyt. przepisie nie jest możliwa korekta podatku należnego od przedmiotowej wierzytelności na podstawie przepisu art. 89a ustawy o podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Złożenie przez Wnioskodawcę fałszywego oświadczenia, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego organu kontroli skarbowej oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego lub organu kontroli skarbowej – powoduje, iż niniejsza interpretacja indywidualna nie wywołuje skutków prawnych (art. 14b § 4 Ordynacji podatkowej).

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.