Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.380.2025.2.MS2
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-13
Teza: Skoro Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia
podatku naliczonego w związku z wydatkami, które nie będą
mogły być przypisane do celów prowadzonej przez
Wnioskodawcę działalności opodatkowanej podatkiem VAT (tj.
wydatkami prywatnymi), to Wnioskodawca nie będzie mógł
zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonej
kwoty VAT w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-jednoosobowa
działalność gospodarcza
koszt-koszty uzyskania przychodów
pies-pies służbowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

13 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 13 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem, które wpłynęło do Organu 13 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która od (...) 2023 r. prowadzi jednoosobową
    działalność gospodarczą w zakresie usług księgowych i doradztwa gospodarczego,
    opodatkowaną na zasadach ogólnych PIT. Działalność ta wykonywana jest głównie w
    trybie zdalnym, z wykorzystaniem wydzielonego pokoju w miejscu zamieszkania
    Wnioskodawcy. Oprócz obecnego miejsca prowadzenia działalności, Wnioskodawca
    wynajmuje lokal mieszkalny, w którym przebywa w przypadku wizyt u klientów.
    Wnioskodawca zamierza przenieść się na stałe do lokalu mieszkalnego i wydzielić
    pomieszczenie w umowie najmu lokalu do celów prowadzenia działalności gospodarczej
    oraz odpowiednio zgłosić ten fakt organom podatkowym. Miejsce pracy zostanie
    zgłoszone jako adres prowadzenia działalności w CEIDG.
    Mając na uwadze zamiar zmiany miejsca zamieszkania, w (...) 2025 r. Wnioskodawca
    adoptował psa o przeważających cechach bernardyna (masa powyżej 50 kg, szerokie łapy,
    duża głowa, gruba sierść, głośny szczek), obecnie w wieku około roku, z zamiarem
    wykorzystywania go w charakterze psa stróżującego (ochronnego). W najbliższym czasie
    planowane jest poddanie tego zwierzęcia specjalistycznemu szkoleniu w zakresie ochrony
    mienia. Pies ma doniosły szczek, budzącą respekt posturę i skutecznie odstrasza
    podejrzanych przechodniów w trakcie spacerów, a także potencjalnych intruzów na klatce
    schodowej.
    Decyzja o adopcji psa została podjęta w następstwie powzięcia informacji o wcześniejszym
    włamaniu do wynajmowanego lokalu mieszkalnego (które ma służyć równocześnie jako
    miejsce prowadzenia działalności) oraz wynikających z tego zdarzenia obaw o
    bezpieczeństwo przechowywania tam majątku firmowego o poufnych danych. Zgodnie z
    informacjami przedstawionymi przez wynajmującego, w 2014 r. do lokalu doszło do
    włamania, w wyniku którego skradziono m.in. kosztowności. Od tego czasu zainstalowano
    rolety antywłamaniowe przy wejściu na balkon oraz system alarmowy. Trzy z czterech
    zestawów okiennych nie zostały wyposażone w rolety antywłamaniowe. Pomimo
    wskazanych okoliczności sąsiedzi nadal informują o podejrzanych osobach kręcących się
    w pobliżu bloku. Ta okoliczność może wynikać z faktu, że w najbliższej okolicy bloku, w
    którym znajduje się lokal są opuszczone budynki mieszkalne, w których prawdopodobnie
    powstały tzw. kryminogenne „squaty”, tj. nieruchomości zajęte bez zgody właściciela.
    W pomieszczeniu, z którego Wnioskodawca będzie prowadził działalność gospodarczą,
    przechowywane będą wartościowe urządzenia elektroniczne. Znajdują się tam między
    innymi laptopy wykorzystywane do pracy oraz zewnętrzne nośniki danych, a także
    dokumentacja księgowa i bazodanowa, stanowiąca podstawę funkcjonowania biura
    rachunkowego Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca zgodnie z zawartymi umowami, odpowiada za poufność danych klientów
    również po rozwiązaniu umów i zakończeniu współpracy z kontrahentami. Mając na
    uwadze konieczność zapewnienia ochrony powyższych zasobów, pies ma pełnić przede
    wszystkim funkcje stróża zarówno podczas obecności, jak i nieobecności Wnioskodawcy w

    lokalu. Oprócz pracy zdalnej, Wnioskodawca odwiedza również biura klientów, w których
    wykonuje zamówione prace doradcze i księgowe. W tym czasie miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej pozostaje, co do zasady, bez opieki.
    Oprócz psa stróżującego w lokalu mieszkalnym zainstalowano system alarmowy. System
    alarmowy działa jednak z opóźnieniem około 30 sekund, co pozwala intruzom na zebranie
    nośników danych i sprzętu elektronicznego. Wspomniane opóźnienie jest naturalnym
    elementem systemu alarmowego, który pozwala na dezaktywację alarmu przy użyciu
    kodu po otwarciu drzwi wejściowych.
    W tych okolicznościach rola psa polega przede wszystkim na odstraszaniu potencjalnych
    intruzów oraz reagowaniu w przypadku próby wtargnięcia do lokalu. Wnioskodawca
    podkreśla, że głównym celem psa nie jest pełnienie funkcji rekreacyjnej ani towarzyszącej.
    Zdaniem Wnioskodawcy jego obecność służy wyłącznie celom związanym z działalnością
    gospodarczą, tj. zapewnieniu bezpieczeństwa majątku firmowego oraz ochronie poufnych
    danych przed dostępem osób nieuprawnionych.
    W związku z powyższym Wnioskodawca przewiduje ponoszenie szeregu wydatków
    związanych z utrzymaniem i szkoleniem psa pełniącego w firmie funkcję stróżującą. Do
    wydatków tych należeć będą przede wszystkim koszty wyżywienia zwierzęcia, opieki
    weterynaryjnej (w tym wymaganych szczepień i ewentualnego leczenia), specjalistycznego
    szkolenia z zakresu ochrony mienia, jak również zakup niezbędnych akcesoriów (smyczy,
    obroży, kagańca, legowiska, misek, itp.).
    Wnioskodawca zamierza zaliczać wszystkie wymienione wydatki do kosztów uzyskania
    przychodów w prowadzonej działalności gospodarczej uznając, że pozostają one w
    bezpośrednim związku z zachowaniem źródła przychodów.
    Wnioskodawca nie wyklucza, że po pewnym czasie zmieni miejsce zamieszkania. W takim
    przypadku, w nowym miejscu prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca
    zamierza korzystać wyłącznie z funkcji ochronnej psa, bez ponoszenia dodatkowych
    nakładów na system alarmowy i rolety antywłamaniowe.
    Pytania
    1) Czy Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia wydatków na utrzymanie psa do kosztów
      uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 Ustawy o PIT?
    2) Czy Wnioskodawca ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego w rozumieniu art. 86 ustawy o VAT od wydatków na utrzymanie psa?
    3) W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 2, czy Wnioskodawca może zaliczyć
      do kosztów uzyskania przychodów nieodliczoną kwotę VAT?
    Niniejsza interpretacja dotyczy pytania nr 1 i 3 w zakresie podatku dochodowego od osób
    fizycznych. W zakresie pytania nr 2 dotyczącego podatku od towarów u usług zostało
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca ma prawo do zaliczenia wydatków na utrzymanie psa do kosztów
    uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 Ustawy o PIT.
    Koszty uzyskania przychodów - art. 22 ust. 1 ustawy o PIT
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są
    wydatki poniesione w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodu, z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 23 ustawy.
    Aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu,
    muszą być spełnione następujące warunki:

        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    O celowości i zasadności ponoszonych wydatków decyduje przedsiębiorca prowadzący
    działalność, a nie organ podatkowy. Jednakże to na podatniku ciąży obowiązek wykazania,
    że dany wydatek pozostaje w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i wpływa -
    bezpośrednio lub pośrednio - na osiągane przychody.
    Związek pomiędzy poniesionym kosztem a uzyskaniem przychodu, jego zabezpieczeniem
    bądź zachowaniem źródła przychodu należy każdorazowo analizować indywidualnie. Z
    takiej analizy powinno wynikać, że poniesienie wydatku w danych okolicznościach mogło
    racjonalnie przyczynić się do osiągnięcia przychodu lub utrzymania jego źródła. Koszty
    uzyskania przychodów nie są kategorią ogólną - muszą być powiązane z konkretnym
    źródłem przychodów i służyć jego osiągnięciu. Oznacza to, że wydatki te są funkcjonalnie
    przypisane do danego źródła i tylko z nim mogą być powiązane przy rozliczeniach
    podatkowych.
    W kontekście niniejszej sprawy należy szczególnie zaznaczyć, że jednym z podstawowych
    warunków uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu jest wykazanie, iż został on
    poniesiony w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą - w celu osiągnięcia
    przychodu lub dla zachowania czy zabezpieczenia jego źródła. W przedstawionym stanie
    faktycznym ponoszone wydatki na utrzymanie i szkolenie psa stróżującego spełniają tę
    definicję. Pies będzie chronił majątek firmowy (sprzęt elektroniczny, dane i dokumenty
    księgowe) przed kradzieżą oraz zniszczeniem. Jego obecność ma bezpośrednio
    zabezpieczyć źródło przychodów podatnika - sprzęt i dokumentacja są niezbędne do
    prowadzenia działalności, a ich utrata lub uszkodzenie uniemożliwiłaby osiąganie
    przychodów.
    Wydatki te są więc celowe, racjonalne i gospodarczo uzasadnione, ponieważ zmierzają do
    zapewnienia bezpieczeństwa działalności i ciągłości uzyskiwania przychodów. W
    przypadku włamania i utraty sprzętu oraz danych klientów, Wnioskodawca naraziłby się
    na odpowiedzialność odszkodowawczą a także utraciłby narzędzia umożliwiające
    prowadzenie działalności gospodarczej.
    Adopcja psa stróżującego jest efektywnym rozwiązaniem opisanego problemu. Pies
    wskazanej rasy, którego waga przekracza ponad 50 kg uniemożliwi włamywaczom
    dokonanie opisanych szkód i zabezpieczy majątek Wnioskodawcy umożliwiając
    zarobkowanie.
    Choć nie ma to charakteru przesądzającego o możliwości uznania opisanych wydatków za
    koszty uzyskania przychodów, w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy doszło już wcześniej do włamania, co uzasadnia potrzebę wprowadzenia

    dodatkowych środków ochrony (pies odstraszający intruzów). Tym samym wydatki na psa
    mają związek przyczynowo-skutkowy z zabezpieczeniem i zachowaniem źródła
    przychodów.
    Aktualna linia interpretacyjna organów podatkowych potwierdza możliwość zaliczenia
    wydatków na psa stróżującego do kosztów uzyskania przychodów w opisanych
    okolicznościach.
    Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28
    sierpnia 2024 r. (sygn. 0113-KDIPT2-1.4011.505.2024.2.HJ) uznał, że przedsiębiorca
    prowadzący biuro rachunkowe w swoim mieszkaniu może ująć w kosztach firmy wszelkie
    wydatki na utrzymanie adoptowanego psa pełniącego funkcje stróża. Dyrektor KIS
    przyznał, że pies pilnujący mieszkania, w którym prowadzona jest działalność
    gospodarcza, ochrania majątek związany z tą działalnością, zatem wydatki na utrzymanie
    psa w związku z pełnieniem funkcji stróżujących (zapobieganie kradzieży sprzętu i
    dokumentacji) stanowią wydatki związane z zabezpieczeniem źródła przychodu, a więc
    mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu.
    Analogiczne stanowisko zajął Dyrektor KIS m.in. w interpretacji z 4 października 2024 r.
    (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.556.2024.3.WS), gdzie zgodził się na ujęcie w kosztach wydatków
    na zakup, utrzymanie, weterynarza i szkolenie psa u podatniczki świadczącej usługi
    wymagające przechowywania poufnych dokumentów zawodowych. Organ podkreślił, że
    obecność psa stróżującego zapewni ochronę przed potencjalnymi włamaniami i
    kradzieżami, co jest istotne ze względu na wrażliwość przechowywanych danych, zwiększy
    poziom zaufania klientów do przedsiębiorcy, który dba o bezpieczeństwo ich danych, oraz
    bezpośrednio przyczyni się do powstania przychodu, chroniąc przed stratami
    spowodowanymi ewentualnymi kradzieżami. Te argumenty znajdują pełne zastosowanie
    również w sytuacji Wnioskodawcy - pies stróżujący zwiększa bezpieczeństwo firmy,
    zapobiega stratom i tym samym pomaga w utrzymaniu przychodów.
    W świetle powyższego, wydatki ponoszone na psa (w tym wyżywienie, opieka
    weterynaryjna, szkolenie specjalistyczne w zakresie ochrony, akcesoria takie jak smycz,
    obroża, kaganiec, legowisko itp.) nie zostały wymienione w art. 23 ustawy PIT jako
    wyłączone z kosztów, a spełniają warunki z art. 22 ust. 1. Potwierdza to choćby
    interpretacja Dyrektora KIS z 9 stycznia 2025 r. (sygn. 0112-KDIL2-2.4011.716.2024.2.MC),
    wydana w analogicznej sprawie podatnika wykorzystującego psy do ochrony magazynu z
    cennymi maszynami. Organ wskazał w uzasadnieniu, że skoro psy służą wyłącznie jako
    stróże ochraniający majątek związany z działalnością, to wydatki mogą zostać zaliczone do
    kosztów uzyskania przychodów, o ile spełniają ogólny warunek celowości z art. 22 ust. 1.
    Również w interpretacji z dnia 8 listopada 2021 r. (0113-KDIPT2-1.4011.757.2021.2.ISL)
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że wydatki biura księgowego
    zlokalizowanego w domu jednorodzinnym, w którym przechowywane ważne dokumenty,
    specjalistyczne oprogramowanie, sprzęt komputerowy, drukarki oraz wszelkie narzędzia i
    pomoce służące do codziennego funkcjonowania biura może zaliczyć do kosztów
    uzyskania przychodów wydatki na utrzymanie psa stróżującego.
    Co istotne, organy podatkowe w najnowszych interpretacjach przyznały rację podatnikom
    w podobnych sytuacjach. W cytowanej interpretacji z 28 sierpnia 2024 r. (znak 0113-
    KDIPT2-1.4011.505.2024.2.HJ) podatniczka prowadząca biuro rachunkowe w swoim
    mieszkaniu otrzymała potwierdzenie, że może rozliczać koszty utrzymania psa
    stróżującego mimo braku wydzielonego lokalu firmowego. Organ zauważył, iż pies pilnuje
    mieszkania w kamienicy, które to mieszkanie służy za miejsce prowadzenia działalności -
    przechowywane są tam dokumenty klientów i sprzęt komputerowy wykorzystywany w
    pracy. W takim stanie faktycznym wydatki na psa zostały uznane za racjonalne i potrzebne
    dla zabezpieczenia działalności gospodarczej. Podobnie w przywołanej interpretacji z 8
    listopada 2021 r. (znak 0113-KDIPT2-1.4011.757.2021.2.ISL), Dyrektor KIS zgodził się na

    zaliczenie do kosztów wydatków na zakup, utrzymanie i wyszkolenie psa pełniącego
    funkcje stróżujące w biurze księgowym zlokalizowanym w domu jednorodzinnym
    podatnika.
    W konsekwencji, Wnioskodawca ma prawo ująć opisane wydatki w kosztach podatkowych
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Uwzględniając powyższe, w przypadku negatywnej odpowiedzi na drugie pytanie,
    Wnioskodawca może zaliczyć nieodliczoną kwotę VAT do kosztów uzyskania przychodów.
    Zarówno na gruncie PIT, jak i VAT, podatnik ma obowiązek wykazać istnienie związku
    przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskiwanym przychodem
    (odpowiednio wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi). Ciężar ten spoczywa na
    Wnioskodawcy jako na podmiocie odnoszącym korzyść z zaliczenia wydatku do kosztów
    czy odliczenia podatku. W praktyce oznacza to konieczność udokumentowania i
    uzasadnienia, że bez poniesienia danego wydatku (utrzymania i wyszkolenia psa)
    uzyskanie przychodów z działalności byłoby zagrożone lub utrudnione.
    Dyrektor KIS w cytowanych interpretacjach wyraźnie zaznacza ten wymóg. Przykładowo w
    przywołanej interpretacji z 9 stycznia 2025 r. organ stwierdził, że to na podatniku ciąży
    obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Podobnie, w przywołanej już interpretacji z 28 sierpnia 2024 r. podkreślono, że wydatki na
    psa muszą pozostawać w ścisłym związku z zabezpieczeniem firmowego majątku i źródła
    przychodów, aby mogły zostać uznane za koszt podatkowy. Wnioskodawca w niniejszym
    wniosku wykazuje taki związek: pies stróżujący bezpośrednio zabezpiecza firmowe zasoby
    przed ryzykiem kradzieży lub zniszczenia, co przekłada się na możliwość dalszego
    osiągania przychodów z działalności. Argumenty przemawiające za tym związkiem to m.
    in.: wcześniejsze włamanie (dowód realnego zagrożenia), poufny charakter
    przechowywanych danych (których utrata groziłaby odpowiedzialnością finansową i utratą
    zaufania klientów) oraz fakt, że sama obecność psa ma efekt prewencyjny odstraszający
    intruzów. Tak więc związek przyczynowy między wydatkami na psa a osiąganiem
    przychodów jest jasny i udokumentowany - poniesienie tych wydatków służy zachowaniu i
    zabezpieczeniu źródła przychodów, co wypełnia dyspozycję art. 22 ust. 1 ustawy o PIT. W
    kontekście VAT analogicznie wykazano, że wydatki te mają związek wyłącznie z
    działalnością opodatkowaną (ochrona danych i sprzętu wykorzystywanego w usługach
    opodatkowanych VAT).
    W interpretacji z 8 listopada 2024 r. (0114-KDIP4-2.4012.513.2024.6.AA) Dyrektor Krajowej
    Informacji Skarbowej powołując się na treść z portalu psy.pl zauważył, że „trudno uznać
    wskazaną przez Panią funkcję obronną, która w pośredni sposób mogłaby mieć związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą, z uwagi na cechy charakterologiczne zwierząt. Z
    informacji o rasie hawańczyk (https://www.psy.pl/rasy/hawanczyk) wynika, że: (...) jako
    pozbawione agresji zarówno w stosunku do ludzi, jak i pobratymców bez problemu
    zaakceptują w domu inne zwierzęta. Informacja, że hawańczyki są psami pozbawionymi
    agresji, przyjaźnie nastawionymi do otoczenia, pojawiają się we wszystkich opisach tej
    rasy. Skoro trzeci pies - mieszaniec - wchodzi w skład skoordynowanego stada,
    najprawdopodobniej ma podobne cechy. Zatem, trudno zgodzić się z Panią, że tego
    rodzaju psy mogą pełnić rolę obronną lub ostrzegawczą. Nie można obiektywnie uznać, że
    wydatki ponoszone na wyżywienie oraz opiekę weterynaryjną Psów, które - jak wynika z
    opisu rasy - są psami przyjaźnie nastawionymi do ludzi, mogą przyczynić się do
    zwiększenia poczucia bezpieczeństwa wprowadzonej działalności gospodarczej. A skoro
    Psy szczekają za każdym razem, kiedy ktoś pojawi się na korytarzu w pobliżu drzwi
    wejściowych do Mieszkania, to nie można uznać, że pełnią skuteczną rolę ostrzegawczą”.
    Uwzględniając zasadę pewności prawa i zaufania do organów podatkowych wynikającą z
    art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej należy przytoczyć opis psa rasy bernardyn, bowiem to
    te cechy dominują u psa adoptowanego przez Wnioskodawcę:

    https://www/psy/pl/rasy/bernardyn: „Olbrzymi, masywnie zbudowany pies typu
    górskiego, występujący w dwóch odmianach: krótko- oraz długowłosej. Na ogół
    zrównoważony i spokojny, ma jednak dobre predyspozycje do stróżowania, a więc nie jest
    pozbawiony pewnej agresji. Jako pies ogromnej postury, bernardyn potrzebuje przestrzeni
    i najlepiej czuje się w domu z ogrodem. Poradzi sobie jednak także w większym
    mieszkaniu, o ile będzie miał zapewnioną odpowiednią dawkę aktywności na spacerach.
    Dobrze wywiązuje się roli stróża - już sam wygląd budzi respekt. Instynktownie wyczuwa
    prawdziwe zagrożenie i nie wykazuje nieuzasadnionej agresji. Pies rasy bernardyn jest
    przy tym bardzo czujny, w czym pomagają mu doskonały węch i zmysł obserwacji.
    Bernardyny były wykorzystywane przez mnichów do stróżowania. Z czasem dostrzeżono,
    że mają niezwykły dar wyczuwania zbliżających się lawin, zmysł orientacji w terenie i
    wrodzoną umiejętność odnajdywania ludzi pod śniegiem”.
    Obowiązek właściwego udokumentowania wydatków:
    Wnioskodawca zdaje sobie sprawę, że samo poniesienie kosztów nie wystarczy -
    konieczne jest ich należyte udokumentowanie do celów podatkowych. Zgodnie z linią
    interpretacyjne KIS, podatnik ma obowiązek posiadać dowody poniesienia wydatków oraz
    dowody ich związku z działalnością.
    Dyrektor KIS w interpretacji nr 0112-KDIL2-2.4011.716.2024.2.MC z 9 stycznia 2025 r.
    wyraźnie zaznaczył, iż na podatniku spoczywa obowiązek właściwego udokumentowania
    wydatków, które chce zaliczyć do kosztów.
    W praktyce Wnioskodawca dopełni tego obowiązku poprzez:
        Faktury i rachunki dokumentujące wszystkie wydatki związane z psem (zakup
        karmy, sprzętu, usługi weterynaryjne, szkoleniowe itp.), wystawione na firmę
        Wnioskodawcy.
        Umowy i zaświadczenia potwierdzające przeznaczenie psa do celów ochrony (np.
        umowa adopcyjna psa, zaświadczenie lub certyfikat odbycia szkolenia z zakresu
        obrony).
        Ewidencję (notatki) dot. wykorzystania psa w działalności - np. opis, że pies
        przebywa w pomieszczeniu biurowym, reaguje na obcych, był obecny podczas
        godzin pracy firmy itp.
    Tak gromadzona dokumentacja potwierdzi zarówno fakt poniesienia kosztów, jak i ich
    związek z działalnością. Będzie to również dowód na wyłączne wykorzystanie psa do celów
    firmowych (brak elementu osobistego). Należy zauważyć, że organy podatkowe nie
    wskazują szczególnej formy dokumentacji dla tego typu wydatków - obowiązuje ogólna
    zasada rzetelnego udowodnienia poniesienia kosztu dla celów osiągania przychodów.
    Wnioskodawca dołoży najwyższej staranności, aby każdy wydatek był należycie
    udokumentowany zgodnie z wymogami ustawy o PIT (art. 22 ust. 1 w zw. z art. 24d - jeśli
    dotyczy monitorowania kosztów).
    Wnioskodawca podkreśla, że jego sytuacja odpowiada kryteriom z ww. pozytywnych
    interpretacji.
    Pies o dominujących cechach rasy bernardyn, adoptowany w marcu 2025 r., zostanie
    przeszkolony w zakresie ochrony i będzie utrzymywany w celu stróżowania firmowego
    majątku. Miejsce przebywania psa (dom podatnika) jest zarazem miejscem prowadzenia
    działalności, co czyni wydatki na jego utrzymanie związanymi z firmą. Sama okoliczność, że
    pies znajduje się w miejscu zamieszkania, nie stanowi podstawy do wyłączenia kosztów, o
    ile dowiedziono firmowego charakteru jego użycia. W interpretacjach podkreśla się, że

    wydatki typowo osobiste (konsumpcyjne) nie mogą być uznane za związane z
    działalnością, ale w niniejszym przypadku wykazano, iż wydatki na psa stróżującego nie
    mają charakteru osobistego, lecz służą zabezpieczeniu przedsiębiorstwa.
    Podsumowując, stanowisko Wnioskodawcy znajduje oparcie w aktualnych, korzystnych
    interpretacjach podatkowych. Wydatki na utrzymanie i szkolenie psa stróżującego,
    ponoszone przez podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w miejscu
    zamieszkania, mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów (art. 22 ust. 1 ustawy
    o PIT), a przy spełnieniu warunku wyłącznego związku z działalnością. Ponoszenie tych
    wydatków jest celowe, racjonalne i gospodarczo uzasadnione, gdyż służy zapewnieniu
    bezpieczeństwa firmowych aktywów, ochronie źródła przychodów i w efekcie przyczynia
    się do stabilności oraz kontynuacji uzyskiwania przychodów opodatkowanych.
    Wnioskodawca zobowiązuje się do należytego udokumentowania wydatków i wykazania
    ich związku z działalnością, wypełniając tym samym wszelkie przesłanki stawiane przez
    przepisy prawa i organy podatkowe.
    W świetle przedstawionych argumentów i przytoczonych interpretacji indywidualnych
    uznanie stanowiska Wnioskodawcy za prawidłowe jest w pełni uzasadnione.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który
    przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że
    kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z
    prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zabezpieczenie
    albo zachowanie źródła przychodów tak, aby to źródło przynosiło przychody także w
    przyszłości. W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno wydatki pozostające w
    bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku
    pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu
    uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów),
    nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
    Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodów” zawarte we wskazanym art. 22 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone
    przez podatnika w związku z osiąganiem przychodów podlegają odliczeniu od podstawy
    opodatkowania. Zauważam, że przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do
    osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot
    „celowości”, jeżeli na podstawie dostępnej wiedzy o związkach przyczynowo-skutkowych
    można zasadnie uznać, że poniesiony koszt może przynieść oczekiwane następstwo
    (przychód).
    W związku z powyższym, kosztem uzyskania przychodu są wszelkie wydatki, których
    poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem przychodu z
    danego źródła bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodu i nie są
    wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania
    przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

        został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
        pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
        przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
        przez osoby inne niż podatnik),
        jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
        podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
        pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
        poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
        może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
        został właściwie udokumentowany,
        nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 23 ust. 1 ww.
        ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Podkreślam również, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności,
    decyduje podmiot prowadzący tę działalność, a nie organ podatkowy. Na podatniku
    spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z prowadzoną
    działalnością, w tym okoliczności, że ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych
    przychodów.
    Przy czym związek przyczynowy między poniesieniem wydatku a osiągnięciem przychodu
    bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła należy oceniać indywidualnie w
    stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony
    wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu bądź służyć
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Koszty uzyskania przychodów nie są kosztami uzyskania jakichkolwiek przychodów, lecz
    zawsze związane są z uzyskaniem przychodu z konkretnego źródła. Koszty uzyskania
    przychodu z danego źródła pomniejszają przychody z tego właśnie źródła. Koszty te są
    zatem ściśle i funkcjonalnie przyporządkowane do danego źródła przychodów.
    Co warte podkreślenia w kontekście niniejszej sprawy, jednym z warunków zaliczenia
    danego wydatku do kosztów uzyskania przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu w związku z
    wykonywaną działalnością gospodarczą.
    Wskazane przez Pana wydatki związane z utrzymaniem i szkoleniem psa pełniącego w
    firmie funkcję stróżującą nie zostały wprost wymienione w art. 23 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania
    przychodów. Jednak fakt, że dany wydatek nie został ujęty w art. 23 ust. 1 tej ustawy, nie
    uprawnia do automatycznego przyjęcia domniemania, że wszystkie pozostałe koszty,
    które nie są wymienione w tym przepisie, mogą być uznane za koszty uzyskania
    przychodów.
    Zgodnie z wyrokiem NSA z 4 kwietnia 2017 r., sygn. akt II FSK 3526/16:
      Niezmiennie trzeba mieć na uwadze zasadniczy kwalifikator, jakim jest wpływ
      wydatku na wielkość osiągniętego przychodu, zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodu. Wystąpienie tego wpływu (związku przyczynowo-skutkowego
      pomiędzy wydatkiem a przychodem) należy oceniać (badać) ad casum.
    Skoro zatem jednym z warunków zaliczenia danego wydatku do kosztów uzyskania
    przychodu jest poniesienie go w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo
    zabezpieczenia źródła przychodu, kryterium uznania danego wydatku za koszt uzyskania
    przychodu sprowadza się w istocie do ustalenia, czy mógł się on potencjalnie przyczynić

    do osiągnięcia przychodów lub zabezpieczenia źródła przychodów bez względu na to, czy
    ów skutek się ziści. Wykazywany związek przyczynowo-skutkowy powinien mieć charakter
    obiektywny.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        jest Pan osobą fizyczną prowadzącą od listopada 2023 r. działalność gospodarczą w
        zakresie usług księgowych i doradztwa gospodarczego;
        w momencie adopcji psa miał Pan zamiar wykorzystania go w charakterze psa
        stróżującego;
        pies ma przeważające cechach bernardyna (masa powyżej 50 kg, szerokie łapy,
        duża głowa, gruba sierść, głośny szczek), budzącą respekt posturę i skutecznie
        odstrasza podejrzanych przechodniów w trakcie spacerów, a także potencjalnych
        intruzów na klatce schodowej;
        planuje Pan planuje poddanie zwierzęcia specjalistycznemu szkoleniu w zakresie
        ochrony mienia;
        decyzja o adopcji psa została podjęta w następstwie powzięcia informacji o
        wcześniejszym włamaniu do wynajmowanego lokalu mieszkalnego (które ma służyć
        równocześnie jako miejsce prowadzenia działalności) oraz wynikających z tego
        zdarzenia obaw o bezpieczeństwo przechowywania tam majątku firmowego o
        poufnych danych;
        w pomieszczeniu, z którego będzie Pan prowadził działalność gospodarczą,
        przechowywane będą wartościowe urządzenia elektroniczne (m.in. laptopy oraz
        zewnętrzne nośniki danych, a także dokumentacja księgowa i bazodanowa Pana
        biura rachunkowego,
        pies ma pełnić przede wszystkim funkcje stróża zarówno podczas Pana obecności,
        jak i nieobecności w lokalu;
        rola psa polega przede wszystkim na odstraszaniu potencjalnych intruzów oraz
        reagowaniu w przypadku próby wtargnięcia do lokalu, głównym celem psa nie jest
        pełnienie funkcji rekreacyjnej ani towarzyszącej.
    Na podstawie powołanych przepisów prawa oraz zaprezentowanego opisu sprawy
    stwierdzam, że stosownie do art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych może Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej
    pozarolniczej działalności gospodarczej wydatki związane z utrzymaniem psa w związku z
    pełnieniem przez niego funkcji stróżujących (zapobieganie kradzieży sprzętu
    elektronicznego, danych i dokumentów księgowych) - w zakresie, w jakim służą
    działalności gospodarczej.
    Należy przy tym pamiętać, że to na Panu, jako podmiocie odnoszącym korzyść z faktu
    zaliczenia wskazanych we wniosku wydatków do kosztów uzyskania przychodu, ciąży
    obowiązek wykazania związku przyczynowo-skutkowego ponoszonych wydatków z
    prowadzoną przez Pana pozarolniczą działalnością gospodarczą, jak również obowiązek
    ich właściwego udokumentowania.
    Zatem poniesione oraz planowane do poniesienia przez Pana wydatki związane z
    utrzymaniem i szkoleniem psa pełniącego w firmie funkcję stróżującą, mogą zostać
    zaliczone do kosztów uzyskania przychodu w ramach prowadzonej przez Pana
    pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zaznaczam jednak, że ww. wydatki mogą zostać

    zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w takiej części, w jakiej pies ten służy na
    potrzeby prowadzonej działalności, a nie dla celów prywatnych.
    Przechodząc natomiast do pytania dotyczącego możliwości zaliczenia do kosztów
    uzyskania przychodów nieodliczonej kwoty VAT wskazać należy, że stosownie zaś do art.
    23 ust. 1 pkt 43 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów podatku od towarów i usług, z tym że
      jest kosztem uzyskania przychodów:
      a) podatek naliczony:
      - jeżeli podatnik zwolniony jest od podatku od towarów i usług lub nabył towary i
      usługi w celu wytworzenia albo odprzedaży towarów lub świadczenia usług
      zwolnionych od podatku od towarów i usług,
      - w tej części, w której zgodnie z przepisami o podatku od towarów i usług
      podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty lub zwrot różnicy podatku od towarów i
      usług - jeżeli naliczony podatek od towarów i usług nie powiększa wartości środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej.
    W wydanej dla Pana interpretacji indywidualnej z 13 czerwca 2025 r. sygn. 0114-KDIP1-
    1.4012.305.2025.3.AKA w zakresie podatku od towarów i usług Organ uznał Pana
    stanowisko za nieprawidłowe stwierdzając, że:
      (...) będzie przysługiwało Panu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek
      naliczony od wydatków związanych z utrzymaniem psa, lecz jedynie w takiej części,
      która będzie związana z prowadzoną działalnością opodatkowaną, zgodnie z
      generalną zasadą, wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy (tj. w zakresie, w jakim towary i
      usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych,
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego). Natomiast, nie będzie miał Pan prawa do odliczenia podatku
      naliczonego w związku z wydatkami które nie będą mogły być przypisane do celów
      prowadzonej przez Pana działalności opodatkowanej podatkiem VAT (tj. wydatkami
      prywatnymi). Jednocześnie to na Panu będzie spoczywał ciężar rzetelnego rozdziału
      wydatków dotyczących działalności gospodarczej i wydatków osobistych.
    Skoro nie będzie miał Pan prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    wydatkami, które nie będą mogły być przypisane do celów prowadzonej przez Pana
    działalności opodatkowanej podatkiem VAT (tj. wydatkami prywatnymi), to nie będzie
    mógł Pan zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów nieodliczonej kwoty VAT w podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Nie będzie bowiem spełniona przesłanka pozostawania
    wydatku w związku z prowadzoną przez Pana działalnością gospodarczą.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W zakresie podatku od towarów i usług, którego dotyczy pytanie nr 2 we wniosku, zostało
    wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać
    się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.