Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-84/12-4/NS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2012-04-27
Teza: Możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług szkoleniowych.
Słowa kluczowe: kształcenie; oświata-system oświaty; placówki-placówka oświatowa; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; stawka-stawki podatku; systemy-system oświaty; szkolenie; usługi-usługi edukacyjne; usługi-usługi szkoleniowe; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 26 stycznia 2012 r. (data wpływu 30 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. (data wpływu 19 kwietnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług szkoleniowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 stycznia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych usług szkoleniowych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 17 kwietnia 2012 r. (data wpływu 19 kwietnia 2012 r.) o informacje doprecyzowujące przedstawiony stan faktyczny oraz własne stanowisko .

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Zainteresowany jest jednostką organizacyjną Kościoła katolickiego, działa na podstawie ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej oraz posiada osobowość prawną nadaną rozporządzeniem Ministra – Szefa Urzędu Rady Ministrów – Dz. U. Nr 89, poz. 415.

Wnioskodawca powstał w roku 1993 i od początku swojej działalności zajmował się działalnością edukacyjno-wychowawczą.

Zgodnie z art. 9 Statutów, celem Zainteresowanego są: działalność oświatowa, edukacyjno-wychowawcza w duchu chrześcijańskich wartości oraz humanistycznych ideałów: demokracji, wolności, równości i sprawiedliwości społecznej, charytatywno-opiekuńcza.

Zainteresowany prowadzi szkolenia dla młodzieży oraz studentów w wieku od 15. do 30. roku życia. Wnioskodawca w swojej działalności używa instrumentów pedagogiki jezuickiej, wypracowywanej przez ostatnie cztery stulecia.

Ponadto, Zainteresowany prowadzi również szkolenia dla dorosłych z zakresu m. in. fundraisingu, prowadzenia organizacji pozarządowej, z umiejętności zarządzania organizacją, czasem, sobą itp. W swoich szkoleniach Wnioskodawca podejmuje takie tematy jak: sprawiedliwość społeczna, budowanie społeczeństwa obywatelskiego, praca na rzecz pojednania między narodami, szczególnie w kwestii pojednania polsko-niemieckiego, polsko-ukraińskiego oraz polsko-rosyjskiego, wolność słowa, sprawiedliwy handel, pomoc rozwojowa, praca na rzecz mniejszości etnicznych czy religijnych, praca nad postawami młodych ludzi.

Szkolenia prowadzone są zarówno w zakresie prowadzonej działalności statutowej nieodpłatnej, statutowej odpłatnej i gospodarczej.

Wnioskodawca jest wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych (zaświadczenie nr X).

Z pisma z dnia 17 kwietnia 2012 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż:

1.  Zainteresowany jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
2.  Wnioskodawca jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
3.  Zainteresowany jest zakwalifikowany do podmiotów wymienionych w art. 2 pkt 3 – placówki oświatowo-wychowawcze.
4.  Realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług.
5.  Nie wszystkie usługi, o których mowa we wniosku, są wymienione w posiadanym przez Zainteresowanego zaświadczeniu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, zgodnie z zaświadczeniem usługi te wynikają ze statutu Centrum Y, będącego częścią Wnioskodawcy i obejmują:
    
    *   tygodniowe międzynarodowe spotkania młodzieży,
    *   roczne projekty edukacyjne,
    *   tygodniowe warsztaty edukacyjne,
    *   jednodniowe spotkania dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.
    
    Centrum przeprowadza programy edukacyjne w następujących dziedzinach:
    *   edukacja obywatelska,
    *   edukacja europejska,
    *   edukacja medialna,
    *   edukacja praw człowieka,
    *   edukacja moralna
6.  Usługi szkoleniowe nie wymienione w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych nie mają efektu kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.
7.  Zainteresowany świadczy przedmiotowe usługi szkoleniowe na rzecz młodzieży w wieku od 15 do 30 lat.
8.  Świadczenie ww. usług dokonywane jest nieodpłatnie lub odpłatnie (najczęściej jako częściowa opłata). Świadczenie tych usług nie ma związku z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Zainteresowany może stosować stawkę zwolnioną dla przeprowadzanych szkoleń w związku z posiadanym wpisem do ewidencji szkół i placówek niepublicznych?
2.  Czy znaczenie ma, z którego rodzaju działalności, tj. statutowej nieodpłatnej, statutowej odpłatnej, czy gospodarczej je świadczy?

Zdaniem Wnioskodawcy, zwolnienie, o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT, ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Z uregulowań zawartych w przepisach ustawy o systemie oświaty, jak i ustawy o VAT oraz rozporządzeń wykonawczych wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Aby możliwe było skorzystanie z przedmiotowego zwolnienia (przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT), nie wystarcza, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Gdy idzie o świadczenie odpłatnych usług szkoleniowych, to mogłyby one korzystać ze zwolnienia, ale wyłącznie do usług kształcenia wskazanych w zaświadczeniu właściwego organu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych (czyli Urzędu Miejskiego Z).

Usługi polegające na prowadzeniu kursów i szkoleń w ramach prowadzenia placówki oświatowo-wychowawczej, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o VAT, jednakże pod warunkiem, iż są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania, a Zainteresowany przeprowadza szkolenia jak najbardziej w zakresie szkolenia i wychowania.

Powyższe znajduje potwierdzenie w stanowisku organów podatkowych, np.:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 16 września 2011 r., sygnatura: ILPP2/443-809/11-3/AKr,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 12 lipca 2011 r., sygnatura: ILPP1/443-631/11-4/AW.

Ponadto, z pisma z dnia 17 kwietnia 2012 r., stanowiącego uzupełnienie do wniosku wynika, iż zwolnienie, o jakim mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku od towarów i usług, ma charakter podmiotowo-przedmiotowy. Ze względu na charakter podmiotowy tego zwolnienia Wnioskodawca podlega zwolnieniu ze względu na posiadanie zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych, które potwierdza objęcie Zainteresowanego systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty (ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, art. 2 pkt 3 – placówki oświatowo-wychowawcze). Ze względu na charakter przedmiotowy zwolnienie, o jakim mowa, ma zastosowanie jedynie do usług wymienionych w zaświadczeniu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych zgodnie z załączonym do zaświadczenia statutem Centrum Y, mianowicie:

*   „tygodniowe międzynarodowe spotkania młodzieży,
*   roczne projekty edukacyjne,
*   tygodniowe warsztaty edukacyjne,
*   jednodniowe spotkania dla uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych.

Centrum przeprowadza programy edukacyjne w następujących dziedzinach:

*   edukacja obywatelska,
*   edukacja europejska,
*   edukacja medialna,
*   edukacja praw człowieka,
*   edukacja moralna”.

Zwolnienie dotyczy ww. usług edukacyjnych świadczonych jako działalność statutowa odpłatna lub nieodpłatna zgodnie z załączonym do zaświadczenia o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych statutem Centrum Y, który zakłada nieodpłatną i odpłatną działalność statutową. Zwolnienie nie dotyczy usług edukacyjnych w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy, gdyż nie prowadzi on tego typu działalności gospodarczej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast przez świadczenie usług – w świetle art. 8 ust. 1 ustawy – rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast jak stanowi art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W tym miejscu należy zauważyć, iż z dniem 1 stycznia 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 226, poz. 1476). Przepisy nowelizacji uchylają załącznik nr 4 do ustawy, zawierający wykaz usług zwolnionych od podatku i przenoszą uregulowania dotyczące tej tematyki do treści ustawy. Zasadnicze znaczenie ma w tym przypadku dodanie do art. 43 ustawy punktów 26-29, regulujących zwolnienia od podatku działalności edukacyjnej.

Ponadto, przy określaniu zakresu zwolnień, które dotychczas były ujęte w załączniku nr 4 do ustawy, odstąpiono od ich identyfikacji przy pomocy klasyfikacji statystycznych określając ich zakres z wykorzystaniem treści zapisów prawa unijnego i krajowego oraz orzecznictwa sądów.

Zasadniczym powodem odejścia od stosowania klasyfikacji statystycznych przy określaniu zakresu zwolnień od podatku było zapewnienie pełniejszej implementacji przepisów unijnych, w szczególności Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.).

Stosownie do treści art. 132 ust. 1 lit. i ww. Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Na mocy art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo-rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) wynika, że system oświaty obejmuje placówki oświatowo-wychowawcze, w tym szkolne schroniska młodzieżowe, umożliwiające rozwijanie zainteresowań i uzdolnień oraz korzystanie z różnych form wypoczynku i organizacji czasu wolnego.

Zgodnie z art. 82 ust. 1 ww. ustawy, osoby prawne i fizyczne mogą zakładać szkoły i placówki niepubliczne po uzyskaniu wpisu do ewidencji prowadzonej przez jednostkę samorządu terytorialnego obowiązaną do prowadzenia odpowiedniego typu publicznych szkół i placówek.

W myśl art. 82 ust. 3 cyt. ustawy, organ, o którym mowa w ust. 1, dokonuje wpisu do ewidencji w ciągu 30 dni od daty zgłoszenia oraz z urzędu doręcza zgłaszającemu zaświadczenie o wpisie do ewidencji, a kopię zaświadczenia przekazuje właściwemu kuratorowi oświaty oraz organowi podatkowemu.

Zgodnie z powyższym, zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Ograniczenie umożliwiające skorzystanie z niniejszego zwolnienia ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle powyższego, aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia, przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, nie wystarcza, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, bowiem podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania. Należy przy tym zauważyć, iż dla zastosowania powyższego zwolnienia od podatku, nie jest konieczne, aby usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnieniem od podatku mogą być objęte usługi zarówno w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, iż Wnioskodawca – zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług – jest jednostką organizacyjną Kościoła katolickiego. Zainteresowany powstał w roku 1993 i od początku swojej działalności zajmował się działalnością edukacyjno-wychowawczą. Celem Wnioskodawcy są: działalność oświatowa, edukacyjno-wychowawcza w duchu chrześcijańskich wartości oraz humanistycznych ideałów: demokracji, wolności, równości i sprawiedliwości społecznej, charytatywno-opiekuńcza. Zainteresowany prowadzi szkolenia dla młodzieży oraz studentów w wieku od 15. do 30. roku życia. Wnioskodawca w swojej działalności używa instrumentów pedagogiki jezuickiej, wypracowywanej przez ostatnie cztery stulecia. Szkolenia prowadzone są zarówno w zakresie prowadzonej działalności statutowej nieodpłatnej, statutowej odpłatnej i gospodarczej. Wnioskodawca jest wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Ponadto Zainteresowany wskazał, iż jest podmiotem objętym systemem oświaty zgodnie z ustawą z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Jest zakwalifikowany do podmiotów wymienionych w art. 2 pkt 3 – placówki oświatowo-wychowawcze. Realizowane przez Wnioskodawcę szkolenia są usługami w zakresie kształcenia lub wychowania, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług. Nie wszystkie usługi, o których mowa we wniosku są wymienione w posiadanym przez Zainteresowanego zaświadczeniu o wpisie do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Świadczenie ww. usług dokonywane jest nieodpłatnie lub odpłatnie (najczęściej jako częściowa opłata). Świadczenie tych usług nie ma związku z prowadzoną przez Zainteresowanego działalnością gospodarczą.

Zatem, Wnioskodawca jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, świadczącą usługi w zakresie kształcenia lub wychowania. Zainteresowany jest wpisany do ewidencji szkół i placówek niepublicznych. Zaświadczenie o wpisie do ewidencji nie wymienia wszystkich usług, które świadczy Wnioskodawca.

Podkreślić należy, iż podstawowym warunkiem korzystania ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy jest to, aby świadczącym usługę szkoleniową w zakresie kształcenia lub wychowania był podmiot objęty systemem oświaty.

Wobec powyższego stwierdzić należy, iż te usługi szkoleniowe, które świadczone są przez Wnioskodawcę jako przez jednostkę objętą systemem oświaty w ramach kształcenia i wychowania na rzecz młodzieży w wieku od 15 do 30 lat, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy.

Wskazać ponadto należy, iż w przytoczonych powyżej przepisach art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej. Definicja świadczenia usług stanowi dopełnienie definicji dostawy towarów i tym samym opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.

Definicja usług zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma szerszy zakres od definicji usługi zawartej w klasyfikacjach statystycznych. Przy definiowaniu „świadczenia” należy odwołać się do przepisów prawa cywilnego. W świetle art. 353 § 2 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), świadczenie może polegać na działaniu albo na zaniechaniu. Tak więc na świadczenie może składać się zachowanie polegające na działaniu (dokonanie czynności na rzecz innego podmiotu) albo na zaniechaniu (zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji). Na świadczenie mogą się również składać jednocześnie zachowania polegające na działaniu oraz na zaniechaniu. Świadczenie usług powinno wynikać z wyraźnego stosunku zobowiązaniowego oraz powinien występować bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść majątkową. Spod pojęcia świadczenia usług jest natomiast wyłączone świadczenie, którego treścią jest przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Wobec powyższego, każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czy określonym zachowaniu mieści się w tak sformułowanej definicji usługi.

Dodatkowo należy zauważyć, iż z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Na mocy art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

Z przytoczonego przepisu wynika zatem, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nie tylko nieodpłatne przekazanie towarów na cele niezwiązane z prowadzonym przedsiębiorstwem, ale także nieodpłatne przekazanie wszelkich towarów związanych z prowadzonym przedsiębiorstwem. Dla opodatkowania danej czynności nieodpłatnego przekazania istotne jest to, czy podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Z kolei, stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy, za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:

1.  użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów;
2.  nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Zatem interpretując powyższy przepis art. 8 ust. 2 pkt 1 ustawy stwierdzić należy, iż opodatkowaniu podlegać powinno, jako odpłatne świadczenie usług, użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza (w tym w szczególności m. in. do celów osobistych podatnika lub jego pracowników), jeżeli przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, w całości lub w części, przy nabyciu tych towarów.

Tylko łączne zaistnienie ww. przesłanek umożliwia zastosowanie fikcji prawnej i objęcie zakresem opodatkowania VAT usług świadczonych nieodpłatnie. Jeśli jeden z tych warunków nie jest spełniony nie powinno się opodatkowywać takiego nieodpłatnego świadczenia usług.

Analizując natomiast treść powołanego art. 8 ust. 2 pkt 2 zauważyć należy, że dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na mocy cytowanego wyżej przepisu istotne jest ustalenie celu takiego świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu nie zostanie spełniona. Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej sprawie występują.

Podkreślić należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega nieodpłatne świadczenie usług (inne niż wskazane w pkt 1) na cele inne niż działalność gospodarcza podatnika, bez względu na to czy podatnikowi przysługiwało, czy też nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku.

Dodatkowo, jak stanowi art. 106 ust. 7 ustawy, w przypadku czynności wymienionych w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, (…), są wystawiane faktury wewnętrzne; za dany okres rozliczeniowy podatnik może wystawić jedną fakturę dokumentującą te czynności dokonane w tym okresie (…).

W przedmiotowej sprawie Wnioskodawca wskazał, iż świadczenie przedmiotowych usług dokonywane jest nieodpłatnie lub odpłatnie (najczęściej jako częściowa opłata). Ponadto, świadczenie tych usług nie ma związku z prowadzoną przez Zainteresowanego działalnością gospodarczą.

Wobec powyższego należy stwierdzić, iż nieodpłatne świadczenie ww. usług na cele osobiste uczestników, wypełnia przesłanki określone w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, co pozwala uznać powyższe świadczenia za podlegające opodatkowaniu, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, którą należy udokumentować fakturą wewnętrzną.

Również świadczenie opisanych usług za częściową odpłatnością stanowi, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu, na zasadach ogólnych, według stawek obowiązujących dla świadczenia danych usług, w części, która opłacana jest przez uczestnika szkolenia.

Należy zauważyć, iż podstawa opodatkowania została zdefiniowana przez ustawodawcę w art. 29 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym, podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Stosownie do art. 29 ust. 4 ustawy, podstawę opodatkowania zmniejsza się o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, z zastrzeżeniem ust. 4a i 4b.

Przepisy ustawy nie ograniczają podatnika w swobodzie ustalania ceny, czyli możliwa jest sprzedaż po cenie niższej niż rzeczywista wartość danych towarów lub usług. Taka sytuacja nie różni się niczym od normalnej sprzedaży towaru z zyskiem. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży i nie ma znaczenia, że podatnik w danej chwili sprzedaje ten towar bądź usługę za cenę znacznie niższą.

Tym samym, w przypadku częściowej odpłatności za świadczoną usługę szkoleniową, podstawę opodatkowania stanowi wyłącznie kwota otrzymana od uczestnika szkolenia – odbiorcy usługi.

W związku z tym, że Wnioskodawca pobiera od uczestników częściową odpłatność za świadczone usługi, czynności te należy traktować jako odpłatne świadczenie usług. Usługi te należy traktować całościowo i nie należy rozdzielać na część zapłaconą przez uczestnika i otrzymaną nieodpłatnie od świadczącego usługę. Gdy świadczenie jest częściowo odpłatne – czynność ta podlega opodatkowaniu do wysokości świadczenia wnoszonego przez uczestnika. Zatem, w niniejszej sytuacji nie można mówić o nieodpłatnym świadczeniu usług na rzecz uczestników – nie ma więc zastosowania art. 8 ust. 2 ustawy i tym samym brak jest podstaw do wystawienia faktury wewnętrznej.

Wobec powyższego, świadczenie przez Wnioskodawcę ww. usług szkoleniowych zarówno nieodpłatnie, jak i za częściową odpłatnością, stanowi na mocy art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, iż ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy korzystają te usługi szkoleniowe, które świadczone są przez Wnioskodawcę jako przez jednostkę objętą systemem oświaty w ramach kształcenia i wychowania na rzecz młodzieży w wieku od 15 do 30 lat. Wskazać również należy, iż dla zastosowania tego zwolnienia nie ma znaczenia, z którego rodzaju działalności Zainteresowany je świadczy. Istotne jest, że świadczenie wypełnia definicję usługi – wówczas podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a spełniając warunki wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy korzysta ze zwolnienia od podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.