Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.622.2025.2.NM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-04
Teza: Obowiązki płatnika z tytułu organizowania i finansowania
spotkań integracyjnych dla pracowników.
Słowa kluczowe: impreza-impreza integracyjna
obowiązek-obowiązek płatnika
pracownik-świadczenia na rzecz pracowników
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zakłady pracy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Stosunek pracy.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 32-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z
    tytułu organizowania i finansowania spotkań integracyjnych dla pracowników. Uzupełnili
    go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem, które wpłynęło 1 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

... (dalej: „Spółka”), z siedzibą ..., zarejestrowana w rejestrze przedsiębiorców
    prowadzonym przez Sąd Rejonowy dla ..., ...Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego
    pod numerem KRS ..., NIP ..., REGON ... jest osobą prawną zarejestrowaną i działającą na
    podstawie prawa Rzeczypospolitej Polskiej.
    Spółka jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych od całości swoich dochodów, bez względu na
    miejsce ich osiągania (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych; t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2587 z późn. zm; dalej: „Ustawa o PDOP”).
    Spółka jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Głównym przedmiotem działalności Spółki jest .... Przedmiotem działalności Spółki według
    nomenklatury PKD jest, w szczególności:
    · ...;
    · ...;
    · ...,
    · ....
    Spółka zatrudnia pracowników w rozumieniu ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
    pracy (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 1510 z późn. zm.; dalej: „Kodeks pracy”) w oparciu o umowę
    o pracę (dalej: „Pracownicy”), zarówno w trybie całkowicie zdalnym, jak i hybrydowym.
    W ramach struktury organizacyjnej Spółki funkcjonują dwa departamenty: Departament
    Operacyjny oraz Departament Produkcji .... W celu wzmocnienia efektywności pracy,
    poprawy komunikacji wewnętrznej, wymiany wiedzy i doświadczeń, a także budowania
    pozytywnych relacji w miejscu pracy oraz wspierania integracji środowiska zawodowego,
    Spółka planuje organizację regularnych, wewnętrznych spotkań integracyjnych
    dedykowanych wyłącznie pracownikom poszczególnych departamentów.
    Sposób organizacji oraz mechanizm przeprowadzania tego rodzaju wydarzeń zostaną
    określone w dokumentach wewnętrznych Spółki.
    Spotkania te będą miały charakter zamknięty i będą adresowane wyłącznie do
    pracowników danego departamentu (np. tylko Departamentu Operacyjnego lub tylko
    Departamentu Produkcji ...).
    Udział pracowników w spotkaniach integracyjnych będzie całkowicie dobrowolny, a jego
    brak nie będzie skutkował żadnymi negatywnymi konsekwencjami zawodowymi.
    Spotkania będą odbywać się poza siedzibą Spółki – najczęściej w różnych lokalach
    gastronomicznych (np. restauracjach), po godzinach pracy. Ich formuła będzie zakładać
    wspólne, nieformalne rozmowy oraz posiłki w formie szwedzkiego stołu. Informacje o
    organizacji spotkań będą przekazywane pracownikom za pośrednictwem korporacyjnego
    systemu informacyjno-komunikacyjnego (intranetu), funkcjonującego w ramach
    wewnętrznych narzędzi komunikacyjnych Spółki. Wszyscy pracownicy danego
    departamentu będą zapraszani, a uczestnictwo będzie dobrowolne.
    Środki przeznaczone na organizację spotkań integracyjnych nie będą pochodzić z
    Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, lecz ze środków obrotowych Spółki.
    Rozważana jest możliwość dokonywania płatności za organizację tych wydarzeń z
    wykorzystaniem karty korporacyjnej.

    Spółka nie przewiduje ustalania indywidualnych limitów wydatków na posiłki dla
    poszczególnych pracowników, ponieważ posiłki będą podawane w formie szwedzkiego
    stołu, co uniemożliwia przypisanie konkretnych wartości do osób oraz jednoznaczne
    określenie ilości i wartości spożytego jedzenia.
    Spotkania te nie będą powiązane z oceną pracy ani przypisane do konkretnych osób. Nie
    będą też związane z indywidualnymi wynikami pracy poszczególnych pracowników, nie
    będą stanowić nagrody ani świadczenia o charakterze premiowym czy motywacyjnym.
    Celem spotkań nie będzie przekazanie jakiegokolwiek świadczenia ekwiwalentnego, a
    jedynie stworzenie przestrzeni do nieformalnej integracji pracowników jednego z
    departamentów Spółki oraz wymiany informacji wspierającej realizację zadań służbowych.
    W związku z powyżej opisanym zdarzeniem przyszłym, Spółka ma praktyczną potrzebę
    uzyskania indywidualnej interpretacji podatkowej, w szczególności w zakresie
    potwierdzenia, czy po stronie Pracowników uczestniczących w spotkaniach integracyjnych
    powstanie przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.
    j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647 z późn. zm.; dalej: „Ustawa o PDOF”), w sytuacji gdy Spółka
    będzie finansować udział Pracowników w tych spotkaniach. Spółka potrzebuje
    jednoznacznego stanowiska, które pozwoli jej prawidłowo rozliczać opisane zdarzenia pod
    kątem podatkowym, zarówno w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i
    ewentualnych obowiązków płatnika.
    Pytanie (po uzupełnieniu)
    Czy prawidłowe jest stanowisko Spółki, zgodnie z którym uczestnictwo Pracowników
    Spółki w spotkaniach integracyjnych, opisanych w zdarzeniu przyszłym niniejszego
    wniosku, nie będzie skutkować powstaniem po stronie Pracowników przychodu ze
    stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 Ustawy o PDOF, a co za tym idzie, na Spółce,
    jako płatniku, nie będzie ciążył obowiązek obliczania i pobrania zaliczki na podatek
    dochodowy od osób fizycznych zgodnie z art. 32 ust.1 Ustawy o PDOF?
    Państwa stanowisko w sprawie (po uzupełnieniu)
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 Ustawy o PDOF, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają
    wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź od których zaniechano poboru
    podatku.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 Ustawy o PDOF, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14–15, art. 17
    ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów
    finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń.
    Za przychody należy uznać tym samym każdą formę przysporzenia majątkowego,
    zarówno formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane
    przez podatnika.
    Stosownie natomiast do art. 11 ust. 2 Ustawy o PDOF, wartość pieniężną świadczeń w
    naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-2c, określa się na podstawie cen
    rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku,
    z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich
    uzyskania.

    Z kolei, zgodnie z treścią art. 11 ust. 2a Ustawy o PDOF, wartość pieniężną innych
    nieodpłatnych świadczeń ustala się:
    1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
      gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec innych
      odbiorców;
    2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
    3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
      równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego lokalu
      lub budynku;
    4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
      świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i gatunku,
      z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca
      udostępnienia.
    Według art. 11 ust. 2b Ustawy o PDOF, jeżeli świadczenia są częściowo odpłatne,
    przychodem podatnika jest różnica pomiędzy wartością tych świadczeń, ustaloną według
    zasad określonych w ust. 2 lub 2a, a odpłatnością ponoszoną przez podatnika.
    Na mocy art. 10 ust. 1 Ustawy o PDOF, źródłem przychodów jest stosunek służbowy,
    stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni
    produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza,
    emerytura lub renta.
    O tym, co jest przychodem ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej
    oraz spółdzielczego stosunku pracy, stanowi art. 12 ust. 1 Ustawy o PDOF.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 Ustawy o PDOF, za przychody ze stosunku służbowego, stosunku
    pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju
    wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez
    względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności:
    wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie
    od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne
    ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub
    świadczeń częściowo odpłatnych.
    Ustawodawca nie ogranicza omawianego pojęcia do wynagrodzenia za pracę, a wskazany
    przez niego katalog rodzajów przychodów ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych jest
    jedynie przykładowym wyliczeniem (świadczy o tym użyte sformułowanie „w
    szczególności”).
    Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju
    wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika (pracownika) powstaniem przysporzenia
    majątkowego, uzyskane bezpośrednio lub pośrednio od pracodawcy i mające swoje
    źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Ponadto treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy
    praktycznie wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od
    pracodawcy. Są nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost
    wynikające z zawartej umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody
    (świadczenia), niezależnie od podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z
    faktem wykonywania pracy. Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca
    zaliczył nie tylko pieniądze, ale także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń
    nieodpłatnych otrzymanych od pracodawcy.

    Stosownie do treści art. 12 ust. 2 Ustawy o PDOF, wartość pieniężną świadczeń w naturze
    przysługujących pracownikom na podstawie odrębnych przepisów ustala się według
    przeciętnych cen stosowanych wobec innych odbiorców - jeżeli przedmiotem świadczenia
    są rzeczy lub usługi wchodzące w zakres działalności pracodawcy.
    Natomiast według art. 12 ust. 3 Ustawy o PDOF, wartość pieniężną innych nieodpłatnych
    świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art.
    11 ust. 2-2b.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 Ustawy o PDOF, za pracownika w rozumieniu ustawy uważa się
    osobę pozostającą w stosunku służbowym, stosunku pracy, stosunku pracy nakładczej lub
    spółdzielczym stosunku pracy.
    Jednocześnie, zgodnie z treścią art. 32 ust. 1 Ustawy o PDOF, zakłady pracy będące
    osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami organizacyjnymi
    nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w
    ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów
    przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z pracy nakładczej lub ze
    spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego
    wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej wypłacanej w
    spółdzielniach pracy.
    Ze względu na to, że w przepisach nie uregulowano definicji legalnej „nieodpłatnego
    świadczenia” należy ją odszukać w stanowisku orzecznictwa.
    Naczelny Sąd Administracyjny w uchwałach z 18 listopada 2002 r. sygn. akt FPS 9/02
    (ONSA nr 2/2003 poz. 47) oraz z 16 października 2006 r. sygn. akt II FPS 1/06 (ONSA i WSA
    nr 12/2006 poz. 153), stwierdził, że w zakres pojęcia nieodpłatnego świadczenia wchodzą
    „wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest uzyskanie
    korzyści kosztem innego podmiotu lub te wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia
    gospodarcze w działalności osób prawnych, których skutkiem jest nieodpłatne, tj.
    niezwiązane z kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie,
    mające konkretny wymiar finansowy”.
    NSA w uchwałach z 24 maja 2010 r. sygn. akt II FPS 1/10 oraz z 24 października 2011 r.
    sygn. akt II FPS 7/10 potwierdził, że wskazane powyżej stanowisko ma również
    zastosowanie do podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Trybunał Konstytucyjny także analizował kwestię rozumienia pojęcia „innych
    nieodpłatnych świadczeń” - w kontekście świadczeń pracowniczych.
    W wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. sygn. K 7/13 Trybunał
    Konstytucyjny uznał, iż: (...) 4.2.4. Trybunał stwierdza, że stosowanie do oceny konkretnych
    świadczeń pracodawcy na rzecz pracownika kryterium obiektywnego, ustalonego w pkt
    3.4.7. uzasadnienia, w praktyce prowadzi do wyników zbieżnych z tymi, do których
    prowadzi określenie w ustawie zdarzenia rodzącego obowiązek podatkowy. Jeśli jest nim
    „otrzymanie” od pracodawcy nieodpłatnego świadczenia przez konkretnego pracownika –
    wówczas powstaje zobowiązanie podatkowe.
    W uzasadnieniu przytoczonego wyroku Trybunał Konstytucyjny wskazał warunki, które
    świadczenie otrzymane od pracodawcy powinno łącznie spełniać, aby można je uznać za
    stanowiące przychód pracownika na gruncie Ustawy o PDOF. W konsekwencji, zdaniem
    Trybunału, przeprowadzona powyżej analiza pozwala na określenie cech istotnych
    kategorii „innych nieodpłatnych świadczeń” jako przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 i
    art. 11 ust. 1 Ustawy o PDOF.
    Należy przyjąć, że za przychód pracownika mogą być uznane świadczenia, które:
    1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie);

    2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
      korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść;
    3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Jeżeli którykolwiek z warunków nie zostanie spełniony, nieodpłatnego świadczenia nie
    będzie można uznać za przychód pracownika.
    W ocenie Spółki, w okolicznościach objętych niniejszym wnioskiem nie dojdzie do
    spełnienia wszystkich wymienionych powyżej przesłanek zaliczenia danego świadczenia
    do kategorii innych nieodpłatnych świadczeń w rozumieniu Ustawy o PDOF. W związku z
    tym Pracownicy Spółki nie uzyskają przychodu w związku z uczestnictwem w spotkaniach
    integracyjnych, a Spółka, jako płatnik, nie będzie zobowiązana do obliczania i pobrania
    zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, Spółka planuje wdrożyć organizację
    regularnych, wewnętrznych Spotkań Integracyjnych dedykowanych Pracownikom
    zatrudnionym na podstawie umów o pracę w Spółce. Spotkania Integracyjne będą
    odbywać się poza siedzibą Spółki, najczęściej w różnych lokalach gastronomicznych (np.
    restauracjach), po godzinach pracy.
    Celem organizacji Spotkań Integracyjnych nie będzie świadczenie korzyści majątkowej na
    rzecz Pracowników, lecz realizacja interesów wewnętrznych i organizacyjnych Spółki, w
    szczególności:
    · zwiększenie efektywności pracy,
    · poprawa komunikacji,
    · rozwój kompetencji miękkich,
    · budowanie zaufania i współpracy między pracownikami.
    Korzyści wynikające z organizacji spotkań integracyjnych będą odnoszone w pierwszej
    kolejności przez Spółkę jako pracodawcę. Organizacja takich wydarzeń nie będzie
    stanowiła przysporzenia o charakterze majątkowym dla poszczególnych Pracowników,
    lecz będzie służyła realizacji celów gospodarczych Spółki. Spotkania te będą prowadziły do
    poprawy współpracy zespołowej, ponieważ Pracownicy będą mieli możliwość lepszego
    poznania się, co ułatwi przepływ informacji i będzie sprzyjało sprawniejszej realizacji
    zadań. Jednocześnie będzie wzrastała motywacja Pracowników, którzy dzięki budowaniu
    więzi z zespołem i identyfikacji z organizacją będą chętniej angażowali się w wykonywaną
    pracę.
    Kolejnym efektem będzie wzrost efektywności, ponieważ poprawiona komunikacja i
    eliminacja barier we współpracy pozwolą szybciej i skuteczniej wykonywać obowiązki
    służbowe. Spotkania będą także przyczyniały się do ograniczenia potencjalnych
    konfliktów, gdyż integracja Pracowników będzie budowała pozytywną atmosferę i
    wzajemne zaufanie, co zmniejszy ryzyko sporów i spadku jakości pracy.
    Wszystkie te efekty będą przynosiły bezpośrednią korzyść organizacyjną i ekonomiczną
    Spółce, a ponadto będą wzmacniały lojalność wobec pracodawcy. W rezultacie będą
    prowadziły do poprawy efektywności działania Spółki, co może realnie przełożyć się na
    osiąganie lepszych wyników finansowych, w tym potencjalny wzrost przychodów.
    Powyższe stanowisko zajął m.in. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji
    indywidualnej prawa podatkowego z 28 sierpnia 2018 r. nr 0115-KDIT2-2.4011.283.2018.1.
    BK.
    Również w interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 marca
    2015 r. sygn. IBPBII/1/415-1029/14/BP wskazano, że: „(...) nieodpłatne świadczenie jest
    przychodem pracownika ze stosunku pracy - gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po

    stronie pracownika przysporzenia: w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w
    postaci również wymiernego zaoszczędzenia wydatku. (...) Przychód pracownika będzie
    obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to zostanie spełnione w interesie
    pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przynosi pracownikowi korzyść w postaci
    powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby ponieść. (...)
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. (...) Impreza integracyjna organizowana przez pracodawcę nie
    spełnia kryterium wystąpienia po stronie pracownika przysporzenia majątkowego
    (korzyści). Nie sposób bowiem zakładać, że gdyby nie impreza organizowana przez
    pracodawcę, pracownik wydałby pieniądze na uczestnictwo w takim przedsięwzięciu”.
    Koszty ponoszone przez Spółkę w związku z organizacją spotkań integracyjnych nie będą
    mogły być przypisane do konkretnego pracownika jako jego indywidualna korzyść.
    Spotkania będą mieć charakter grupowy, a nie jednostkowy. Udział w nich nie będzie
    stanowić wymiernej gratyfikacji dla konkretnej osoby – nawet jeżeli pracownik z nich
    korzysta, nie będzie otrzymywać ekwiwalentu pieniężnego, ani nie będzie w stanie
    „zmonetyzować” uczestnictwa.
    Świadczenie nie będzie mieć rynkowego charakteru i nie będzie dawać pracownikowi
    wymiernej korzyści majątkowej – będzie to wydarzenie o charakterze służbowym,
    niezwiązane z życiem prywatnym, organizowane w interesie Pracodawcy. Udział w
    spotkaniu nie będzie prowadzić do realnego powiększenia majątku Pracownika.
    Udział w spotkaniach integracyjnych będzie całkowicie dobrowolny i nie będzie mieć
    wpływu na wynagrodzenie, awans ani ocenę pracy. Pracownik nie będzie odnosić więc
    realnej, warunkowej korzyści z udziału. Brak uczestnictwa nie będzie powodować żadnych
    konsekwencji ani prawa do rekompensaty dla Pracownika.
    Spółka nie będzie przekazywać pracownikom środków finansowych – będzie pokrywać
    całkowity koszt spotkań integracyjnych.
    Spotkania integracyjne będą organizowane w godzinach po zakończeniu pracy, lecz będą
    mieć wyraźnie zawodowy i służbowy charakter. Ich celem będzie integracja pracowników
    w kontekście projektów realizowanych przez Spółkę, a nie dostarczanie rozrywki,
    odpoczynku lub benefitów o charakterze socjalnym. Spotkania te nie będą pełnić funkcji
    nagrodowych – będą organizowane w ramach polityki efektywności departamentów, co
    jednoznacznie będzie służyć realizacji interesów Pracodawcy.
    W świetle powyższych argumentów, w ocenie Spółki, uczestnictwo Pracowników Spółki w
    spotkaniach integracyjnych organizowanych przez Spółkę, w formie wspólnych spotkań w
    różnych lokalach gastronomicznych (np. restauracjach), nie spowoduje powstania po ich
    stronie przychodu ze stosunku pracy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji Spółka, jako płatnik, nie będzie
    zobowiązana do obliczania ani pobierania zaliczki na podatek dochodowy od osób
    fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Nadmieniam, że na dzień wydania niniejszej interpretacji obowiązuje tekst jednolity
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych opublikowany
    w Dzienniku Ustaw z 2025 r. poz. 163 ze zm.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych oraz wyroków
    sądów administracyjnych informuję, że rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko
    konkretnych, indywidualnych spraw i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących
    w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia
    przyszłego. Nie negując orzeczeń sądów administracyjnych, jako cennego źródła w
    zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że
    obok tych wyroków istnieją także orzeczenia odmienne prezentujące stanowisko zbieżne z
    poglądem organu, jak np. przywołane w niniejszej interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.