Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.101.2020.2.IZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-05-29
Teza: Opodatkowanie 23 % stawką podatku VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej - działki- w trybie sprzedaży licytacyjnej
Słowa kluczowe: dłużnik; grunty-grunt zabudowany; komornik; licytacja; sprzedaż; stawka-stawki podatku-stawka podstawowa podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 lutego 2020 r. (data wpływu 18 lutego 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 29 kwietnia 2020 r. (data wpływu 5 maja 2020 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania 23 % stawką podatku VAT sprzedaży nieruchomości zabudowanej - działki nr f - w trybie sprzedaży licytacyjnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 29 kwietnia 2020 r. (data wpływu 5 maja 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości - działki nr f - w trybie sprzedaży licytacyjnej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - działając jako komornik sądowy wykonuje czynności egzekucyjne przeciwko dłużnikowi - … Sp. z o.o. w sprawie ….

Zgodnie z przepisem art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów kodeksu postepowania cywilnego, są płatnikami podatku od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

W dniu 6 lutego 2020 r. odbyła się pierwsza licytacja nieruchomości dłużnika objętej księgą wieczystą …. Przybicia udzielono licytantowi – M B. za cenę nabycia: … zł. Postanowienie Sądu Rejonowego o udzieleniu przybicia jest prawomocne. W przypadku dopełnienia przez nabywcę warunków licytacyjnych i wpłaceniu całej sumy (z potrąceniem rękojmi), Sąd wyda postanowienie o przysądzeniu własności ww. nieruchomości na rzecz nabywcy. Zgodnie z art. 999 Kodeksu postępowania cywilnego prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przeniesie własność nieruchomości na nabywcę i z tym dniem zaistnieje sprzedaż nieruchomości.

Wątpliwości interpretacyjne Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy komornik sądowy w zaistniałej sytuacji, w myśl art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług, powinien odprowadzić do Urzędu Skarbowego– jako płatnik – należny podatek VAT 23% w kwocie … zł.

Wątpliwości Wnioskodawcy wynikają z faktu, że dłużna Spółka nie figuruje w rejestrze VAT – status podatnika -– niezarejestrowany (wydruk z wykazu w załączeniu).

Komornik pismem z dnia 21 stycznia 2010 r. zwrócił się z zapytaniem do Naczelnika Urzędu Skarbowego, czy w przypadku skutecznej sprzedaży na licytacji ww. nieruchomości należy odprowadzić podatek od towarów i usług (VAT).

W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego, pismem z dnia 4 lutego 2020 r., poinformował, że Sp. z o.o. figuruje w rejestrze podatników, oraz że ww. nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Brak jest wyraźnego stanowiska organu podatkowego, czy komornik powinien jako płatnik przekazać podatek od towarów i usług (VAT) od sprzedaży licytacyjnej ww. nieruchomości, czy też sprzedaż licytacyjna tej nieruchomości będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT.

Nadto komornik podjął udokumentowana działania, o których mowa w art. 43 ust. 21 oraz w art. 82a ustawy o podatku od towarów i usług poprzez wezwanie dłużnej spółki pismem z dnia 21 stycznia 2020 r. do udzielenia niezbędnych informacji od dłużnika, czy w przypadku skutecznej sprzedaży licytacyjnej ww. nieruchomości należy odprowadzić podatek od towarów i usług (VAT), czy też sprzedaż licytacyjna nieruchomości będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT. Komornik wezwał dłużnika do uzasadnienia odpowiedzi, przedłożenia stosowanych dokumentów, pouczając o treści przepisu art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na wezwanie - dłużnik – pismem z dnia 11 lutego 2020 r. udzielił lakonicznej odpowiedzi informując, że dłużna spółka nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz, że sprzedaż egzekucyjna nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Pomimo wezwania dłużnik nie przedłożył żadnych dokumentów na uzasadnienie swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Nabywca licytacyjny nieruchomości figuruje w rejestrze VAT - wg stanu na dzień sporządzenia wniosku - jako podatnik VAT czynny i nabycie nieruchomości na licytacji związane jest z wykonywaną przez nabywcę działalnością gospodarczą.

Według treści zawartych w wykazie podatkowym dłużna spółka figuruje jako podatnik „niezarejestrowany”- data odmowy rejestracji jako podatnika VAT: 8 maja 2017 r., podstawa prawna odmowy – art. 96 ust. 4a. Natomiast wg wpisu w KRS – data rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym 21 maja 2015 r.

Natomiast licytowana nieruchomość, oznaczona ewidencyjnie jako działki nr a, b, c, d, e, f o łącznej powierzchni 1,8515 ha – sposób korzystania: BA tereny przemysłowe - jest to nieruchomość zabudowana. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie zabudowy o funkcji usługowej (jednostka 3U).

W uzupełnieniu do złożonego wniosku wskazano, że komornik nie posiada wiedzy czy dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i w jakim okresie. Z Centralnej Informacji KRS (Dział I rubryka 4 - Informacje o umowie) wynika data umowy spółki 29 października 2014 r., natomiast wg informacji widniejącej w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT wynika, że dłużna spółka posiadała w dacie złożenia wniosku i nadal posiada status podatnika „NIEZAREJESTROWANY” (wg stanu na dzień 29 kwietnia 2020 r.). Data rejestracji jako podatnika VAT - brak; data odmowy rejestracji jako podatnika VAT - „08-05-2017”; podstawa prawna odmowy rejestracji – „ Art. 96 ust. 4a”;

Z Centralnej Informacji KRS (Dział 3 rubryka 1 - Przedmiot działalności) wynika:

*   przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy:
    *   68.20.Z. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi
*   przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy:
    *   68.32.Z. zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie
    *   55.20.Z. obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania
    *   55.90.Z. pozostałe zakwaterowanie
    *   56.10.A. restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne
    *   56.29.Z. pozostała usługowa działalność gastronomiczna
    *   56.21.Z. przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering)
    *   93.13.Z. działalność obiektów służących poprawie kondycji fizycznej
    *   79,12,Z, działalność organizatorów turystyki
    *   68,10,Z, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek.

W pozostałym zakresie zapytań (od 3 do 14) komornik nie posiada niezbędnych informacji pozwalających na definitywną i wyczerpującą odpowiedź na sformułowane zapytania. Komornik podjął udokumentowane działania, o których mowa w art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług, ale w ocenie komornika dłużnik nie udzielił na wezwanie informacji popartych stosownymi dokumentami uzasadniających ponad wszelką wątpliwość potwierdzenie spełnienia warunków zastosowania w przedmiotowej sprawie zwolnienia od podatku od towarów i usług od sprzedanej w trybie licytacji nieruchomości.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca wykonując czynności egzekucyjne w myśl przepisów kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług – jako płatnik podatku od dostawy dokonywanej w trybie egzekucji – powinien odprowadzić podatek od towarów i usług 3% – w przypadku skutecznej sprzedaży licytacyjnej nieruchomości dłużnika – działka nr f, czy też sprzedaż licytacyjna ww. nieruchomości będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, wobec braku uzyskania od dłużnika niezbędnych informacji popartych stosowanymi dokumentami uzasadniającymi poza wszelka wątpliwość potwierdzenie spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o których mowa w art. 18 ustawy o VAT, zwolnień od podatku, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, 3-9-10a ustawy o podatku od towarów i usług – przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

W przypadku braku odmiennej odpowiedzi z Krajowej Informacji Skarbowej na niniejszy wniosek, Wnioskodawca, po uprawomocnieniu się postanowienia sądu o przysądzeniu własności ww. nieruchomości - odprowadzi kwotę 424.939,02 zł tytułem podatku VAT jako należnego (wg stawki 23%) od egzekucyjnej sprzedaży ww. nieruchomości oraz wystawi w imieniu dłużnika fakturę VAT na rzecz nabywcy ze stawką 23% zgodnie z przepisem art. 106c pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Podobne stanowisko można znaleźć w wielu interpretacjach indywidualnych dotyczących sprzedaży majątku dłużnika w trybie egzekucji.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawców w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz stanu faktycznego w zakresie. opodatkowania 23% stawką podatku VAT sprzedaży nieruchomości - zabudowanej działki nr f - w trybie sprzedaży licytacyjnej jest prawidłowe.

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r. poz. 1314, 1356, 1499 i 1629) oraz komornicy sądowi wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji, towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem obowiązujących przepisów.

Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), zgodnie z którym płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepis art. 18 ustawy o podatku od towarów i usług wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług regulację, kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika. Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne, to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w imieniu podatnika - dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.

Tym samym komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej opodatkowaniu podatkiem VAT.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, iż opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

*   dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;

*   pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków lub budowli, dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku, jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Zgodnie z art. 43 ust. 21 ustawy, jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca działając jako komornik sądowy wykonuje czynności egzekucyjne przeciwko dłużnikowi. W dniu 6 lutego 2020 r. odbyła się pierwsza licytacja nieruchomości dłużnika. Postanowienie Sądu Rejonowego o udzieleniu przybicia jest prawomocne. W przypadku dopełnienia przez nabywcę warunków licytacyjnych i wpłaceniu całej sumy (z potrąceniem rękojmi), Sąd wyda postanowienie o przysądzeniu własności ww. nieruchomości na rzecz nabywcy. Zgodnie z art. 999 Kodeksu postępowania cywilnego prawomocne postanowienie o przysądzeniu własności przeniesie własność nieruchomości na nabywcę i z tym dniem zaistnieje sprzedaż nieruchomości.

Jak wskazał Wnioskodawca, że dłużna Spółka nie figuruje w rejestrze VAT – status podatnika – niezarejestrowany.

Komornik pismem z dnia 21 stycznia 2010 r. zwrócił się z zapytaniem do Naczelnika Urzędu Skarbowego, czy w przypadku skutecznej sprzedaży na licytacji ww. nieruchomości należy odprowadzić podatek od towarów i usług (VAT).

W odpowiedzi Naczelnik Urzędu Skarbowego, pismem z dnia 4 lutego 2020 r. poinformował, że dłużnik figuruje w rejestrze podatników, oraz że ww. nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług VAT. Brak jest wyraźnego stanowiska organu podatkowego, czy komornik powinien jako płatnik przekazać podatek od towarów i usług (VAT) od sprzedaży licytacyjnej ww. nieruchomości, czy też sprzedaż licytacyjna tej nieruchomości będzie zwolniona z opodatkowania podatkiem VAT.

Nadto komornik podjął udokumentowana działania, o których mowa w art. 43 ust. 21 oraz w art. 82a ustawy o podatku od towarów i usług poprzez wezwanie dłużnej spółki pismem z dnia 21 stycznia 2020 r. do udzielenia niezbędnych informacji od dłużnika, czy w przypadku skutecznej sprzedaży licytacyjnej ww. nieruchomości należy odprowadzić podatek od towarów i usług (VAT), czy też sprzedaż licytacyjna nieruchomości będzie zwolniona od opodatkowania podatkiem VAT. Komornik wezwał dłużnika do uzasadnienia odpowiedzi, przedłożenia stosowanych dokumentów, pouczając o treści przepisu art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na wezwanie - dłużnik – pismem z dnia 11 lutego 2020 r. udzielił lakonicznej odpowiedzi informując, że dłużna spółka nie jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług oraz, że sprzedaż egzekucyjna nieruchomości nie będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Pomimo wezwania dłużnik nie przedłożył żadnych dokumentów na uzasadnienie swojego stanowiska w przedmiotowej sprawie.

Nabywca licytacyjny nieruchomości figuruje w rejestrze VAT - wg stanu na dzień sporządzenia wniosku - jako podatnik VAT czynny i nabycie nieruchomości na licytacji związane jest z wykonywaną przez nabywcę działalnością gospodarczą.

Według treści zawartych w wykazie podatkowym dłużna spółka figuruje jako podatnik „niezarejestrowany”- data odmowy rejestracji jako podatnika VAT: 8 maja 2017 r., podstawa prawna odmowy – art. 96 ust. 4a. Natomiast wg wpisu w KRS – data rejestracji w Krajowym Rejestrze Sądowym 21 maja 2015 r.

Natomiast licytowana nieruchomość oznaczona ewidencyjnie jako działki nr a, b, c, d, e, f o łącznej powierzchni 1,8515 ha – sposób korzystania: BA tereny przemysłowe - jest to nieruchomość zabudowana. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego położona jest na terenie zabudowy o funkcji usługowej (jednostka 3U).

Wnioskodawca wskazał, że nie posiada wiedzy czy dłużnik był zarejestrowany jako podatnik VAT czynny i w jakim okresie. Z Centralnej Informacji KRS (Dział I rubryka 4 - Informacje o umowie) wynika data umowy spółki 29 października 2014 r., natomiast wg informacji widniejącej w wykazie podmiotów zarejestrowanych jako podatnicy VAT, niezarejestrowanych oraz wykreślonych i przywróconych do rejestru VAT wynika, że dłużna spółka posiadała w dacie złożenia wniosku i nadal posiada status podatnika „NIEZAREJESTROWANY” (wg stanu na dzień 29 kwietnia 2020 r.). Data rejestracji jako podatnika VAT - brak; data odmowy rejestracji jako podatnika VAT - „08-05-2017”; podstawa prawna odmowy rejestracji – „ Art. 96 ust. 4a”;

Z Centralnej Informacji KRS (Dział 3 rubryka 1 - Przedmiot działalności) wynika:

*   przedmiot przeważającej działalności przedsiębiorcy:
    *   68.20.Z. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi
*   przedmiot pozostałej działalności przedsiębiorcy:
    *   68.32.Z. zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie
    *   55.20.Z. obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania
    *   55.90.Z. pozostałe zakwaterowanie
    *   56.10.A. restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne
    *   56.29.Z. pozostała usługowa działalność gastronomiczna
    *   56.21.Z. przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering)
    *   93.13.Z. działalność obiektów służących poprawie kondycji fizycznej
    *   79,12,Z, działalność organizatorów turystyki
    *   68,10,Z, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek.

Wnioskodawca nie posiada niezbędnych informacji dotyczących daty oraz sposobu nabycia nieruchomości prze dłużnika, czy dłużnik nabył już zabudowaną nieruchomość czy też wybudował znajdujące się na niej obiekty budowalne, czy ponosił - w jakim czasie i w jakiej wysokości - nakłady na ich ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, czy dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku z tytułu nabycia nieruchomości, wybudowania obiektów budowlanych czy też poniesionych nakładów. Komornik podjął udokumentowane działania, o których mowa w art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług, ale w ocenie komornika dłużnik nie udzielił na wezwanie informacji popartych stosownymi dokumentami uzasadniających ponad wszelką wątpliwość potwierdzenie spełnienia warunków zastosowania w przedmiotowej sprawie zwolnienia od podatku od towarów i usług od sprzedanej w trybie licytacji nieruchomości.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy w związku ze sprzedażą nieruchomości w drodze licytacji Wnioskodawca będzie płatnikiem podatku od towarów i usług zobowiązanym do odprowadzenia podatku VAT czy też sprzedaż nieruchomości będzie zwolniona od podatku od towarów i usług.

Wskazać należy, że sprzedaż nieruchomości zabudowanej, oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr f, należącej do dłużnika Sp. z o.o. wypełniać będzie definicję czynności wykonywanej w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i w konsekwencji będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Okoliczności sprawy, tj. rodzaj działalności, jaki prowadził dłużnik, tj. wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi, zarządzanie nieruchomościami wykonywane na zlecenie, obiekty noclegowe turystyczne i miejsca krótkotrwałego zakwaterowania, pozostałe zakwaterowanie, restauracje i inne stałe placówki gastronomiczne, pozostała usługowa działalność gastronomiczna, przygotowywanie i dostarczanie żywności dla odbiorców zewnętrznych (katering), działalność obiektów służących poprawie kondycji fizycznej, działalność organizatorów turystyki, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek, wskazują, że nieruchomość nie była wykorzystywana wyłącznie do czynności zwolnionych od podatku. W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie nie będzie miało zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Równocześnie w przedmiotowej sprawie przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego nie pozwala stwierdzić, czy sprzedaż przez Wnioskodawcę w drodze licytacji nieruchomości zabudowanej (działki nr f ) będzie korzystać ze zwolnień od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, gdyż brak jest wszystkich niezbędnych informacji do jednoznacznego dokonania takiej oceny na podstawie ww. przepisów. Wnioskodawca wskazał, że podjął udokumentowane działania, o których mowa w art. 43 ust. 21 ustawy o podatku od towarów i usług, ale dłużnik nie udzielił informacji popartych stosownymi dokumentami uzasadniających ponad wszelką wątpliwość potwierdzenie spełnienia warunków zastosowania w przedmiotowej sprawie zwolnienia od podatku od towarów i usług od sprzedanej w trybie licytacji nieruchomości.

W związku z powyższym w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj. przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, o ile podjęte przez Wnioskodawcę udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania do dostawy towarów zwolnienia od podatku. W związku z tym, transakcja zbycia w drodze sprzedaży licytacyjnej nieruchomości zabudowanej – działki nr f, należącej do dłużnika podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z zastosowaniem podstawowej stawki podatku w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 w związku z art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

W zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości zabudowanej – działki nr a, b, c, d, e - w trybie sprzedaży licytacyjnej (Km 76/18) wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.