Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.823.2025.1.AR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Brak opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego
przeniesienia Gminom wierzytelności z tytułu nakładów
poniesionych na budowę powstałej w ramach realizacji
projektu hali sortowni. Brak prawa do odliczenia VAT
naliczonego od wydatków udokumentowanych fakturami na
przedsięwzięcie pn. „…”.
Słowa kluczowe: cesja-cesja wierzytelności
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
świadczenie-nieodpłatne świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 października 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1) Zaistniały stan faktyczny
    Związek (dalej: Wnioskodawca, Związek) jest podatnikiem podlegającym opodatkowaniu w
    Polsce z nieograniczonym obowiązkiem podatkowym i zarejestrowanym podatnikiem
    podatku od towarów i usług czynnym.
    Wnioskodawca jest między innymi inwestorem zajmującym się organizacją budowy oraz
    dzierżawą sieci kanalizacyjnych wraz z przyłączami na terenie gmin powiatu oraz szeregu
    innych przedsięwzięć proekologicznych.
    Związek jest zlokalizowany na terenie powiatu A. Gminami członkowskimi Związku są: B, C,
    D, E, F, G, H, I, J, K, L, Ł oraz M.

    Związek działa na podstawie art. 64 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Jego głównym zadaniem jest
    wykonywanie przedsięwzięć proekologicznych na terenie gmin powiatu A.
    Organem stanowiącym i kontrolnym Związku jest Zgromadzenie, które tworzą
    przedstawiciele 13-stu gmin. Pracami Zgromadzenia kieruje burmistrz miasta N, pozostali
    członkowie to wójtowie gmin. Organem wykonawczym Związku jest Zarząd, który kieruje
    bieżącą pracą oraz nadzoruje realizację projektów.
    Związek, na podstawie złożonego Wniosku o dofinansowanie z Rządowego Funduszu
    Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych uzyskał Promesę finansową ze środków
    Funduszu Przeciwdziałania COVID-19 na inwestycję „...”.
    Wnioskodawca realizuje przedmiotowy projekt w ramach wykonywania zadań własnych
    gmin, o których mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym. Zgodnie z zapisami § 7 Statutu Związku do zadań mu powierzonych należy m.in.
    realizacja obowiązku wynikającego z art. 3 ust. 2 pkt 2 lit. a i b ustawy z dnia 13 września
    1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, tj. zapewnienia warunków do
    budowy i eksploatacji instalacji do przetwarzania odpadów komunalnych oraz stacji
    zlewnych.
    Celem projektu jest usprawnienie realizacji zadania własnego gmin w zakresie
    gospodarowania odpadami. Poprawa efektywności systemu odpadowego przyczyni się w
    konsekwencji do osiągnięcia zakładanego efektu ekologicznego na obszarze powiatu A.
    Środki pozyskano celem budowy hali, która będzie pełniła funkcję sortowni odpadów
    komunalnych. W związku z powyższym, Związek uzyskał tytuł prawny do dysponowania
    nieruchomością na cele budowlane od X Sp. z o.o., której wspólnikami są zrzeszone w
    Związku gminy i która to spółka wykonuje na rzecz swoich wspólników zadania własne
    gmin w zakresie gospodarki odpadami komunalnymi.
    Związek, jako zamawiający, zawarł następnie w trybie postępowania o udzielenie
    zamówienia publicznego, umowę na wykonanie zamówienia pn. „...”.
    Nakłady poniesione przez Związek na budowę hali sortowni sfinansowane zostały z:
    - Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych (95% brutto wartości
      inwestycji), oraz
    - wkładu własnego zapewnionego przez zrzeszone w Związku gminy, będące jednocześnie
      wspólnikami spółki X Sp. z o.o., proporcjonalnie do posiadanych przez nie udziałów
      kapitałowych (pozostałe 5% wartości inwestycji).
    Hala została wzniesiona na nieruchomościach, których właścicielem bądź użytkownikiem
    wieczystym jest X Sp. z o.o., w związku z czym, jako obiekt trwale związany z gruntem,
    weszła do majątku tejże spółki, a Związek nabył wobec niej roszczenie o zwrot nakładów
    poniesionych na jej budowę.
    Majątek wytworzony w ramach realizowanego projektu nie był i nie będzie
    wykorzystywany przez Związek do żadnych czynności opodatkowanych.
    Jednocześnie, w związku z realizacją umowy Wnioskodawca otrzymywał wystawiane na
    siebie faktury VAT. Wnioskodawca uznał podatek VAT naliczony wykazany na otrzymanych
    fakturach za tzw. wydatek kwalifikowany w projekcie i nie odliczał go ani w całości, ani w
    części.
    2) Zdarzenie przyszłe
    Związek zamierza, w drodze umowy przeniesienia wierzytelności, nieodpłatnie scedować
    przedmiotową wierzytelność z tytułu poniesionych nakładów na poszczególne gminy
    (członków związku i jednocześnie udziałowców X Sp. z o.o.) w udziale odpowiadającym
    proporcjonalnie ich wkładowi w finansowanie inwestycji.

## Pytanie

1) Czy Wnioskodawca ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków
      udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn. „...”?
    2) Czy nieodpłatne przeniesienie na Gminy wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych
      na budowę powstałej w ramach realizacji projektu hali sortowni będzie podlegało
      opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia VAT naliczonego od wydatków
      udokumentowanych fakturami sprzedaży dotyczącymi przedsięwzięcia pn. „...”.
    2) Nieodpłatne przeniesienie na Gminy wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych na
      budowę powstałej w ramach realizacji projektu hali sortowni nie będzie podlegało
      opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad. 1)
    Zgodnie z art. 73a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    z 2016 r. poz. 446) w związku z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach
    publicznych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1870) do gospodarki finansowej związku stosuje się
    odpowiednio przepisy o gospodarce finansowej gmin, jak również przepisy dotyczące
    jednostek samorządu terytorialnego stosuje się odpowiednio do związków gmin i
    powiatów.
    W świetle art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775) podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza
    w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT obejmuje wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych, w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 6 ustawy o VAT nie uważa się za podatników organów
    władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Mając powyższe na uwadze jednostki samorządu terytorialnego mogą występować w
    dwojakim charakterze: podmiotów niebędących podatnikami VAT, gdy realizują zadania
    nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa oraz podatników podatku od towarów i
    usług, gdy wykonują czynności na postawie umów cywilnoprawnych, nawet jeżeli dotyczą
    one zadań własnych Wnioskodawcy określonych w art. 7 ustawy o samorządzie gminnym.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje
    prawo do odliczenia podatku VAT. Tym samym, aby przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku VAT powinny zostać spełnione jednocześnie dwa warunki - wydatki winny być
    dokonywane przez podmiot działający w roli podatnika VAT oraz na cel prowadzenia przez
    ten podmiot działalności opodatkowanej VAT, generującej zobowiązanie w podatku VAT
    należnym.
    Jak już wskazano w opisie stanu faktycznego, realizacja przedmiotowego projektu odbyła
    się w ramach realizacji zadań własnych gmin określonych ustawą o samorządzie

    gminnym, a jego efekty nie będą przez Związek wykorzystywane do jakichkolwiek
    czynności opodatkowanych VAT. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, nie
    przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego od wydatków na opisany
    projekt.
    Ad. 2)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 tej samej ustawy, przez świadczenie usług, o którym
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby
    prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi
    dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również: przeniesienie praw do wartości
    niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej,
    zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności
    lub sytuacji oraz świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub
    podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak zatem wynika z powyższego, co do zasady, dostawa towarów i świadczenie usług
    podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane
    odpłatnie. Wyjątki od tej reguły zawarte zostały w art. 7 ust. 2 dla dostawy towarów oraz w
    art. 8 ust. 2 dla dostawy usług. W myśl wyżej przywołanego przepisu art. 8 ust. 2 ustawy o
    VAT za odpłatne świadczenie usług uznaje się również: użycie towarów stanowiących część
    przedsiębiorstwa podatnika do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika, w
    tym w szczególności do celów osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych
    pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich
    domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
    jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
    wytworzenia tych towarów lub ich części składowych oraz nieodpłatne świadczenie usług
    na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,
    wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
    członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie
    inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza
    podatnika.
    Z uwagi na fakt, iż jak wykazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, tutejszej jednostce nie
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego od wydatków poniesionych w
    związku z realizowanym projektem, nieodpłatne przeniesienie na gminy wierzytelności z
    tytułu nakładów poniesionych na budowę hali sortowni nie będzie podlegało
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest:
    - prawidłowe w zakresie braku prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego od
      wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn. „...”,
    - nieprawidłowe w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego
      przeniesienia na Gminy wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych na budowę
      powstałej w ramach realizacji projektu hali sortowni.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie wyjaśniam, że dla spójności interpretacji w pierwszej kolejności rozstrzygam w
    zakresie pytania nr 2, a następnie w zakresie pytania nr 1.

    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Jak stanowi art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
          tolerowania czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Z treści powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i
    świadczenie usług, co do zasady, podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy
    czynności te są wykonywane odpłatnie. Należy jednakże zauważyć, że ustawodawca od
    powyższej reguły przewidział wyjątki, które zostały zawarte - w przypadku dostawy
    towarów - w art. 7 ust. 2 ustawy, natomiast w przypadku świadczenia usług - w art. 8 ust. 2
    ustawy.
    Na podstawie art. 7 ust. 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również
      przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego
      przedsiębiorstwa, w szczególności:
      1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego
        pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców,
        akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów
        stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
      2) wszelkie inne darowizny
        - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia
          kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia,
          importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.
    W myśl regulacji art. 8 ust. 2 ustawy:
      Za odpłatne świadczenie usług uznaje się również:
      1) użycie towarów stanowiących część przedsiębiorstwa podatnika do celów innych
        niż działalność gospodarcza podatnika, w tym w szczególności do celów
        osobistych podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników,

        wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników,
        członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, jeżeli
        podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty
        podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub
        wytworzenia tych towarów lub ich części składowych;
      2) nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste podatnika lub jego pracowników,
        w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków
        spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych,
        członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do
        celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.
    Dla ustalenia czy konkretne nieodpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu na
    mocy cytowanego wyżej art. 8 ust. 2 ustawy, istotne jest ustalenie celu takiego
    świadczenia. Jeżeli nieodpłatne świadczenie wpisywało się będzie w cel prowadzonej
    działalności gospodarczej, wtedy przesłanka uznania takiej nieodpłatnej czynności za
    odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu, nie zostanie spełniona.
    Stwierdzenie takie uzależnione jednak jest od konkretnych okoliczności jakie w danej
    sprawie występują.
    Aby zatem nieodpłatne świadczenie uznać za odpłatne świadczenie usług, a co za tym
    idzie za podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być ono świadczone na cele
    inne niż działalność gospodarcza podatnika.
    Nie każda jednak czynność, stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonana przez podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także
      zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi.
    Zgodnie z art. 64 ustawy o samorządzie gminnym:
    1. W celu wspólnego wykonywania zadań publicznych gminy mogą tworzyć związki
      międzygminne. Związek międzygminny może być tworzony również w celu wspólnej
      obsługi, o której mowa w art. 10a.
    2. Uchwały o utworzeniu związku podejmują rady zainteresowanych gmin.
    3. Prawa i obowiązki gmin uczestniczących w związku międzygminnym, związane z
      wykonywaniem zadań przekazanych związkowi, przechodzą na związek z dniem
      ogłoszenia statutu związku.
    4. Obowiązek utworzenia związku może być nałożony tylko w drodze ustawy, która
      określa zadania związku i tryb zatwierdzenia jego statutu.
    5. Do związków międzygminnych stosuje się odpowiednio art. 8 ust. 2-5 i art. 39 ust. 4.
    Stosownie do art. 65 ustawy o samorządzie gminnym:
    1. Związek wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    2. Związek posiada osobowość prawną.
    W myśl art. 73a ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do gospodarki finansowej związku międzygminnego stosuje się odpowiednio
      przepisy o gospodarce finansowej gmin.
    Przepis art. 64 ustawy o samorządzie gminnym stanowi o możliwości połączenia się gmin
    w nowy podmiot, jakim jest związek międzygminny. Cel, dla którego taki związek może być
    utworzony, to wspólne wykonywanie zadania lub też zadań publicznych. Określenie
    „wspólne wykonywanie zadań” odnosi się przy tym do tego, że gminy wchodzące w skład
    związku międzygminnego wykonują razem określony rodzaj zadania przypisanego przez
    ustawodawcę im wszystkim, w zinstytucjonalizowanej formie związku. Gmina może
    również przekazać związkowi częściowe wykonanie danego zadania. W takiej sytuacji
    związek będzie realizował zadanie wyłącznie w zakresie przekazanej części, w pozostałej -
    gmina. Wykonanie tak przekazanego zadania musi przebiegać w sposób, który nie narusza
    wzajemnie zakresu realizacji zadania przez oba podmioty - gminę i związek.
    Związek międzygminny jest odrębnym od gmin podmiotem prawa publicznego.
    Wyodrębnienie podmiotu prawa za pomocą osobowości prawnej ma w istocie to
    znaczenie, że danemu podmiotowi prawa przyznaje się zdolność stawania się podmiotem
    praw i obowiązków oraz związanej z tym zdolności prawnej do realizacji tych praw i

    obowiązków. Związek międzygminny, podobnie jak tworzące go gminy, posiada
    osobowość prawną, ponieważ taką wolę ustawodawca wyraził w art. 65 ust. 2 ustawy o
    samorządzie gminnym. Pomimo, że związek wykonuje zadania publiczne i posiada
    osobowość prawną, nie tworzy kolejnego szczebla samorządu terytorialnego i występuje
    jako odrębny podmiot publicznoprawny. Tak więc uzyskanie osobowości prawnej
    umożliwia skuteczne i samodzielne występowanie w obrocie prawnym. Związek posiada
    zarówno osobowość publicznoprawną, jak i cywilnoprawną. Osobowość publicznoprawna
    pozwala mu na podejmowanie działań, w tym z zastosowaniem władczych form działania
    administracji publicznej, które zmierzać będą do realizacji zadań publicznych. Dzięki
    osobowości cywilnoprawnej związek międzygminny posiada zdolność do czynności
    prawnych i może m.in. zawierać umowy, dysponować mieniem czy też zaciągać
    zobowiązania.
    Oznacza to, że w przypadku gdy zadania, których obowiązek wykonania ciążył na gminie,
    zostaną przekazane związkowi międzygminnemu, podobnie jak gmina związek wykonuje
    je we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność. Tym samym dochodzi do
    przekazania zadań, które w okresie istnienia związku przestają być zadaniami jednostek
    tworzących ten związek, z wszelkimi tego konsekwencjami. Jest to więc odpowiedzialność
    zarówno cywilnoprawna, jak i publicznoprawna.
    Tym samym, związki międzygminne w świetle przepisów art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o
    podatku od towarów i usług uznawane są za odrębnych od gmin podatników podatku VAT.
    Państwa wątpliwości dotyczą braku opodatkowania podatkiem VAT nieodpłatnego
    przeniesienia Gminom wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych na budowę
    powstałej w ramach realizacji projektu hali sortowni (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że instytucja przelewu
    wierzytelności została uregulowana w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), dalej zwany Kodeksem cywilnym, zaś podstawą do
    dokonania cesji wierzytelności jest art. 509 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 509 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Wierzyciel może bez zgody dłużnika przenieść wierzytelność na osobę trzecią
      (przelew), chyba że sprzeciwiałoby się to ustawie, zastrzeżeniu umownemu albo
      właściwości zobowiązania.
    Na podstawie art. 509 § 2 Kodeksu cywilnego
      Wraz z wierzytelnością przechodzą na nabywcę wszelkie związane z nią prawa, w
      szczególności roszczenie o zaległe odsetki.
    Stosownie do art. 510 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia wierzytelności przenosi wierzytelność na nabywcę, chyba że przepis
      szczególny stanowi inaczej albo że strony inaczej postanowiły.
    Z powyższych przepisów wynika, że przeniesienie wierzytelności z majątku
    dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy wierzytelności, które następuje na
    podstawie umowy sprzedaży, zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do
    przeniesienia wierzytelności, jest skutkiem rozporządzania tą wierzytelnością przez
    dotychczasowego wierzyciela i stanowi wykonanie przez niego przysługującego mu prawa
    własności. W zamian za nabywaną wierzytelność cesjonariusz (nabywca) zobowiązuje się
    do spełnienia określonego świadczenia na rzecz zbywcy wierzytelności (cedenta).
    Spełnienie świadczenia wynikającego z umowy przelewu nastąpi, gdy cedent przeniesie
    wierzytelność na cesjonariusza, a on zapłaci mu cenę za cedowaną wierzytelność (w
    sytuacji, kiedy cesja będzie miała charakter odpłatny).

    Z treści wniosku wynika, że Związek uzyskał Promesę finansową ze środków Funduszu
    Przeciwdziałania COVID-19 na inwestycję „...”. Hala została wzniesiona na
    nieruchomościach, których właścicielem bądź użytkownikiem wieczystym jest X Sp. z o.o.,
    w związku z czym, jako obiekt trwale związany z gruntem, weszła do majątku tejże spółki,
    a Związek nabył wobec ww. Spółki roszczenie o zwrot nakładów poniesionych na budowę
    ww. hali. Jednocześnie, w związku z realizacją umowy Związek otrzymywał wystawiane na
    siebie faktury VAT. Związek zamierza, w drodze umowy przeniesienia wierzytelności,
    nieodpłatnie scedować przedmiotową wierzytelność z tytułu poniesionych nakładów na
    poszczególne gminy (członków związku i jednocześnie udziałowców X Sp. z o.o.) w udziale
    odpowiadającym proporcjonalnie ich wkładowi w finansowanie inwestycji.
    Tym samym należy wskazać, że czynność polegająca na nieodpłatnym przeniesieniu na
    gminy wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych na budowę hali sortowni nie może
    zostać uznana za dostawę towaru, gdyż wierzytelność stanowi prawo majątkowe, które
    nie mieści się w dyspozycji art. 2 pkt 6 ustawy, określającego co należy rozumieć na
    potrzeby podatku od towarów i usług, pod pojęciem towaru.
    W tym miejscu należy podkreślić, że z opisu sprawy jednoznacznie wynika, że Związek
    zamierza w drodze umowy przeniesienia wierzytelności, nieodpłatnie scedować na
    poszczególne gminy (członków związku i jednocześnie udziałowców X Sp. z o.o.)
    wierzytelności z tytułu zwrotu nakładów na obcy środek trwały (halę sortowni
    wybudowaną na gruncie należącym do Spółki) w udziale odpowiadającym proporcjonalnie
    wkładowi gmin w finansowanie inwestycji.
    Należy powtórzyć że definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję
    „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich
    działalności gospodarczej. Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde
    zachowanie się na rzecz innej osoby niebędące dostawą. Na zachowanie to składać się
    może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Usługą nie będzie natomiast takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny
    podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę
    towarów.
    Tak szerokie ukształtowanie pojęcia świadczenia usług, nie przesądza jednak o tym, że
    zbycie wierzytelności własnej należy traktować jako usługę w rozumieniu ustawy o VAT.
    Przede wszystkim, aby można mówić o świadczeniu usługi, musi istnieć przedmiot
    świadczenia.
    Jak wskazano w wyroku WSA z dnia 5 lutego 2007 r. sygn. akt III SA/Wa 2869/06 „w
    przypadku sprzedaży wierzytelności własnej, po stronie cedenta, przedmiot świadczenia
    nie występuje. W takim przypadku usługę świadczy jednie nabywca wierzytelności
    (cesjonariusz), a istota tej usługi polega na uwolnieniu zbywcy wierzytelności od ciężaru jej
    wyegzekwowania. Fakt, iż sprzedaż wierzytelności własnej po stronie cedenta nie jest
    usługą, nie oznacza, iż czynność ta nie jest elementem usługi, lecz świadczonej przez inny
    podmiot - nabywcę wierzytelności. Cedent jest jedynie beneficjentem tej usługi, który
    poprzez zbycie wierzytelności nie świadczy żadnej usługi (por. Janusz Zubrzycki, Leksykon
    VAT, 2006, str. 1188 wyrok WSA z dnia 11 stycznia 2007 r. sygn. akt 3995/06).”
    W tym miejscu należy przywołać również wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16
    lutego 2010 r. sygn. akt I FSK 2104/08 w którym sąd wskazał, że „(...) sprzedaż
    wierzytelności własnej nie jest usługą, ale usługą jest jej nabycie. Rozpatrując bowiem
    instytucję obrotu wierzytelnościami w odniesieniu do pojęcia „usługi”, nacisk położony jest

    na jej zakup, a nie sprzedaż. W tym przypadku usługę świadczy nabywca wierzytelności, a
    jej beneficjentem jest sprzedawca.”
    Natomiast jak wskazano w wyroku NSA z 4 października 2011 r. sygn. akt I FSK 537/11 „(...)
    w sprawie nie mamy do czynienia ze świadczeniem usługi. Art. 8 ust. 1 ustawy o VAT
    wskazuje, że przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
    każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.
    Przeniesienie wierzytelności z majątku dotychczasowego wierzyciela do majątku nabywcy
    wierzytelności, które zgodnie z art. 510 par 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 96 z późn. zm.) następuje na podstawie umowy sprzedaży,
    zamiany, darowizny lub innej umowy zobowiązującej do przeniesienia wierzytelności, jest
    skutkiem rozporządzania tą wierzytelnością przez dotychczasowego wierzyciela i stanowi
    wykonanie przez niego przysługującego mu prawa własności.”
    Tym samym zbycie wierzytelności własnej jest skutkiem rozporządzenia wierzytelnością
    przez dotychczasowego właściciela i stanowi wykonywanie przez niego przysługującego
    mu prawa własności.
    Istotą przelewu wierzytelności jest umowa zawierana przez wierzyciela z osobą trzecią, na
    mocy której osoba ta nabywa od wierzyciela przysługującą mu wierzytelność. Ustawowe
    skutki przelewu polegają na tym, że wierzytelność przechodzi ze zbywcy na nabywcę wraz
    ze związanymi z nią prawami, a uzyskane z tego tytułu środki finansowe przez cedenta (w
    sytuacji, gdy cesja ma charakter odpłatny) są jedynie rezultatem przysługującego mu
    prawa własności do tej wierzytelności.
    Na podstawie umowy przelewu wierzytelności cesjonariusz może dochodzić spełnienia
    określonego świadczenia od dłużnika, przysługuje mu również uprawnienie do
    rozporządzania wierzytelnością poprzez jej dalszą odsprzedaż, zamianę, darowiznę, zapis
    w testamencie lub zastaw.
    Celem i skutkiem przelewu jest przejście wierzytelności na nabywcę. W wyniku przelewu
    przechodzi na nabywcę ogół uprawnień przysługujących dotychczasowemu wierzycielowi,
    który zostaje wyłączony ze stosunku zobowiązaniowego, jaki go wiązał z dłużnikiem.
    Wierzytelność przechodzi na nabywcę w takim stanie, w jakim była w chwili zawarcia
    umowy o przelew, a więc ze wszystkimi związanymi z nią prawami i brakami (np.
    przedawnieniem).
    W przedmiotowej sprawie należy wziąć pod uwagę, iż przedmiotem oceny jest
    nieodpłatne przeniesienie na gminy wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych na
    nieruchomość (budowę hali sortowni na cudzym gruncie).
    Należy więc uwzględnić, że nakłady poczynione na nieruchomość z chwilą ich dokonania
    stają się z mocy prawa własnością właściciela nieruchomości, nie może więc być mowy o
    powtórnym wniesieniu do spółki nakładów, a jedynie wierzytelności, wynikającej z
    poniesienia tych nakładów. Podmiotowi, który poniósł nakłady na cudzą nieruchomość,
    przysługują bowiem jedynie roszczenia (wierzytelności) związane z poniesieniem
    nakładów na rzecz nie będącą jego własnością, one zatem następnie mogą stać się
    przedmiotem obrotu, nie zaś nakłady.
    Wskazać należy, że w przypadku przeniesienia na gminy wierzytelności własnej, po stronie
    Związku, przedmiot świadczenia nie występuje. W takim przypadku usługę świadczą
    jednie gminy (nabywcy wierzytelności), a istota tej usługi polega na uwolnieniu Związku
    (zbywcy wierzytelności) od ciężaru jej wyegzekwowania.

    W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nieodpłatne przeniesienie na gminy
    wierzytelności z tytułu nakładów poniesionych na budowę hali sortowni nie stanowi
    świadczenia usługi, zdefiniowanej w art. 8 ust. 1 ustawy. Jest ono jedynie przejawem
    wykonania prawa własności w stosunku do wierzytelności powstałej z innego tytułu.
    Ponadto w przypadku ww. nieodpłatnego przeniesienia na gminy wierzytelności nie
    istnieje przedmiot świadczenia.
    Tym samym nieodpłatne przeniesienie na gminy wierzytelności z tytułu nakładów
    poniesionych na budowę hali sortowni nie będzie stanowić czynności, o których mowa w
    art. 7 i art. 8 ustawy.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2, oceniając
    całościowo, z uwagi na odmienną argumentację uznałem za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii braku prawa do odliczenia podatku VAT
    naliczonego od wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn. „...”
    (pytanie oznaczone we wniosku nr 2).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z cytowanego wyżej art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in.
    tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy należy stwierdzić, że w niniejszym przypadku
    warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, nie są spełnione, ponieważ - jak Państwo
    wskazali - majątek wytworzony w ramach realizowanego projektu nie był i nie będzie
    wykorzystywany przez Związek do żadnych czynności opodatkowanych. Ponadto, jak

    rozstrzygnięto wyżej, nieodpłatne przeniesienie na gminy wierzytelności z tytułu nakładów
    poniesionych na budowę hali sortowni nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.
    W konsekwencji, ze względu na niespełnienie podstawowej pozytywnej przesłanki
    warunkującej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi,
    nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT w trybie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia VAT naliczonego od
    wydatków udokumentowanych fakturami na przedsięwzięcie pn. „...”.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
      - zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym,
      - zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu prawnego
        obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Należy zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i
    organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie
    możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowalnych.
    Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków
    pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej
    interpretacji mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej
    sytuacji powinien być kosztem kwalifikowalnym. W związku z powyższym nie zajęto
    stanowiska w tej sprawie.
    Zaznaczenia wymaga, że jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem
    zdarzenia przyszłego. Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność
    Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.

  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.