Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.958.2024.3.SR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-26
Teza: Możliwość skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Holandia; obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; ulga-ulga na powrót; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3-art. 21-ust. 43

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości skorzystania ze
    zwolnienia przedmiotowego. Uzupełnił go Pan pismem złożonym 6 grudnia 2024 r., oraz
    pismami złożonymi 25, 27, 28 stycznia 2025 r. i 1 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na
    wezwania.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W 2016 r. wyjechał Pan do pracy zarobkowej do Holandii, gdzie od dnia 5 grudnia 2016 r.
    podjął Pan pracę na magazynie przez firmę ... w ...., z możliwością zakwaterowania przez
    tą firmę.
    Pracował Pan tam aż do 4 września 2022 r. W tym okresie był Pan rezydentem
    podatkowym w Holandii mając indywidualny numer podatnika BSN (Uw
    burgerservicenummer) ... i co roku otrzymywał Pan zeznanie podatkowe z tamtejszego
    urzędu skarbowego.
    Pana okresy zatrudnienia według zaświadczenia o zatrudnieniu:
      - 5 grudnia 2016 r. – 15 lipca 2018 r.,
      - półroczna przerwa,
      - 28 stycznia 2019 r. – 4 września 2022 r.
    Na koniec otrzymał Pan świadectwo pracy z ww. okresami i zaświadczeniem o
    zatrudnieniu.
    Podczas półrocznej przerwy od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. był Pan
    zarejestrowany w Urzędzie Pracy w ... w Polsce i otrzymywał przez 3 miesiące zasiłek dla
    bezrobotnych.
    W dniu 5 września 2022 r. wrócił Pan do Polski, gdzie od urodzenia mieszkał Pan w Polsce
    (adres: ..., ul. ... , ...).
    W okresie, w którym pracował Pan i mieszkał w Holandii rozliczał się w urzędzie
    skarbowym w Holandii będąc tylko tam rezydentem podatkowym. W Polsce natomiast
    rozliczał się Pan z podatku dochodowego z Holandii i Polski, mimo że nie osiągał Pan
    żadnego dochodu w Polsce – PIT-36.
    W dniu 21 sierpnia 2023 r. podjął Pan pracę zarobkową w Polsce, gdzie pracuje Pan do tej
    pory i mieszka Pan po powrocie z Holandii. Do tej pory nie skorzystał Pan z ulgi dla
    powracających z zagranicy i prosi Pan o interpretację, czy z tej ulgi może Pan skorzystać
    od 2023 r. rozliczając się w PIT-37.
    Nadmienia Pan, że Pana obecny adres to: ..., ul. ..., ....
    W uzupełnieniach wniosku złożonych 25, 27 i 28 stycznia 2025 r. w odpowiedzi na pytania
    wskazał Pan, że:
    a) jakiego kraju obywatelstwo Pan posiada;
    - Posiada Pan obywatelstwo polskie.
    b) czy posiada Pan Kartę Polaka;
    - Nie posiada Pan Karty Polaka, gdyż ma Pan obywatelstwo polskie.
    c) czy miał Pan miejsce zamieszkania w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub
      państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji
      Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
      Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei,
      Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach
      Zjednoczonych Ameryki) nieprzerwanie co najmniej przez:
    · trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym Pan zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Polski, oraz

    · okres od początku roku, w którym Pan zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym Pan zmienił miejsce zamieszkania
      na terytorium Polski;
    - Miał Pan miejsce zamieszkania w Holandii, czyli w państwie członkowskim Unii
      Europejskiej, przez 3 lata kalendarzowe, a nawet w okresie od grudnia 2016 r. do
      września 2022 r. Zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski we wrześniu
      2022 r.
    d) czy miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski nieprzerwanie przez co
      najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres pobytu za granicą;
    - Miał Pan miejsce zamieszkania na terytorium Polski nieprzerwanie przez co najmniej 5
      lat kalendarzowych poprzedzających pobyt za granicą.
    e) czy wyjechał Pan do Holandii tylko w celach zarobkowych, czy też zamiarem
      przesiedlenia się na stałe;
    - Wyjechał Pan do Holandii w celach zarobkowych.
    f) czy razem z Panem do Holandii wyjechali Pana najbliżsi (np. partnerka, żona, dzieci) –
      jeżeli tak to proszę wskazać dokładną datę ich przyjazdu do Holandii;
    - Razem z Panem wyjechała Pana partnerka i tam mieli Państwo ośrodek interesów
      życiowych.
    g) czy posiadał Pan w Holandii prawo do nieruchomości mieszkalnej (niezależnie od
      rodzaju tego prawa), w której zaspokajał własne potrzeby mieszkaniowe będąc w
      Holandii (gdzie Pan zamieszkiwał); czy też korzystał Pan z gościnności osób bliskich –
      krewnych lub znajomych;
      w szczególności proszę wskazać czy w okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019
      posiadał Pan w Holandii prawo do nieruchomości mieszkalnej (niezależnie od
      rodzaju tego prawa);
    - W Holandii nie posiadał Pan prawa do nieruchomości mieszkalnej. Zamieszkiwał Pan
      razem z partnerką na mieszkaniu pracowniczym przydzielonym przez zakład pracy ...
      w Holandii. Z każdej wypłaty pracodawca pobierał opłatę za mieszkanie, co widnieje
      na umowie o pracę.
    h) w jakim okresach oraz w związku z jakimi okolicznościami przebywał Pan na
      terytorium Polski w latach 2018-2022; w szczególności proszę wskazać dokładne daty
      przyjazdu i wyjazdu z Polski w związku ze wskazaną we wniosku „półroczną przerwą”;
    - W latach 2018-2022 na terytorium Polski przebywał Pan tylko na koniecznej półrocznej
      przerwie od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. Każdy pracownik po
      przepracowaniu półtora roku musiał zjechać na półroczną przerwę do Polski.
    i) z którym krajem miał Pan w okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019 ściślejsze
      powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne, znajomi, aktywność
      społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów,
      itp.; jakie były Pana powiązania osobiste z Polską w okresie pobytu w Polsce w latach
      2018-2019, a jakie z Holandią (w szczególności czy w ww. okresie miał Pan w Holandii
      członków najbliższej rodziny);
    - W okresie pobytu w Polsce od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. Pana
      ściślejsze powiązania osobiste były w Polsce, gdyż mieszkał Pan razem z Pana
      najbliższą rodziną.
    j) z którym krajem miał Pan w okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019 ściślejsze
      powiązania gospodarcze, tj. główne źródło przychodów, posiadane inwestycje,
      majątek nieruchomy i ruchomy, polisy ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta
      bankowe itd.; jakie były Pana powiązania gospodarcze z Polską w ww. okresie, a jakie
      z Holandią;
    - W okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019 ściślejsze powiązana gospodarcze miał
      Pan w Holandii, gdyż miał Pan tam źródło przychodów oraz miejsce zamieszkania w
      2018 r. do dnia 17 lipca 2018 r. i po półrocznej przerwie od dnia 27 stycznia 2019 r.

    k) czy w okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019 posiadał Pan w Holandii stałe
      ognisko domowe, które urządził i zastrzegł dla swojego trwałego użytkowania (w
      przeciwieństwie do przebywania w konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z
      których wynika, że dany pobyt jest zamierzony na krótki czas);
    - W okresie pobytu w Polsce od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. nie
      posiadał Pan w Holandii miejsca zamieszkania.
    l) czy w momencie przyjazdu do Polski w 2018 r. posiadał Pan w Polsce prawo do
      nieruchomości mieszkalnej (niezależnie od rodzaju tego prawa), w której zaspokajał
      własne potrzeby mieszkaniowe (gdzie Pan zamieszkiwał); czy też korzystał z
      gościnności osób bliskich – krewnych lub znajomych; gdzie Pan zamieszkiwał w
      okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019;
    - W momencie przyjazdu do Polski w 2018 r. nie posiadał Pan prawa do nieruchomości
      mieszkalnej, mieszkał Pan w domu rodzinnym Pana partnerki w ..., ....
    m) czy razem z Panem w 2018 r. do Polski przyjechali Pana najbliżsi (np. partnerka, żona,
      dzieci);
    - Razem z Panem w 2018 r. do Polski przyjechała Pana partnerka.
    n) w związku z jakimi okolicznościami dokonał Pan w Polsce w 2018 r. rejestracji jako
      osoba bezrobotna;
    - W Polsce w 2018 r. dokonał Pan rejestracji jako osoba bezrobotna w celu posiadania
      ubezpieczenia zdrowotnego w okresie 3 miesięcy i otrzymał Pan w tym okresie
      zasiłek dla bezrobotnych. Jednak począwszy od dnia 27 stycznia 2019 r. do września
      2022 r. nieprzerwanie zamieszkiwał Pan na terenie Holandii, gdzie Pan pracował i
      miał ośrodek interesów życiowych.
    o) czy w okresie pobytu w Polsce w latach 2018-2019 poza wskazanym we wniosku
      zasiłkiem dla bezrobotnych uzyskiwał Pan inne dochody – jeżeli tak to proszę
      wskazać z jakiego tytułu, w jakim okresie oraz w jakim kraju;
    - W okresie pobytu w Polsce od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. oprócz
      zasiłku dla bezrobotnych przez 3 miesiące nie uzyskiwał Pan innych dochodów.
    p) czy posiada Pan certyfikat rezydencji lub inny dowód/inne dowody dokumentujące
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych poza Polską w okresie obejmującym
      trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz okres od początku roku,
      w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do
      dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej (np. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne
      zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń,
      wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy lub inne – proszę
      wyjaśnić jakie);
    - Nie posiada Pan certyfikatu rezydenci podatkowej w Holandii dokumentującego
      miejsce zamieszkania dla celów podatkowych obejmujących trzy lata kalendarzowe
      poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
      terytorium Rzeczpospolitej Polskiej. Posiada Pan inne dokumenty takie jak: umowy o
      pracę (zakład gwarantował miejsce zamieszkania dla pracowników i pobierał opłatę),
      historię zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, wyciągi bankowe.
    q) czy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania w 2022 r. na terytorium Polski
      podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce;
    - W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania we wrześniu 2022 r. na terytorium Polski
      podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    r) z jakiego tytułu uzyskuje Pan dochody po przeprowadzeniu się do Polski.
    - Po przeprowadzeniu się do Polski uzyskuje Pan dochody z umowy o pracę zawartej w
      dniu 20 sierpnia 2023 r . Pracuje Pan w ..., ul. ..., ..., do chwili obecnej.
    Ponadto wskazał Pan, że zamierza mieszkać w Polsce, gdyż obecnie jest Pan po ślubie,
    przeprowadził się Pan do mieszkania, za które zapłacił Pan z byłą partnerką, a obecną
    żoną, za pieniądze zarobione za granicą i spodziewają się Państwo dziecka.

    W uzupełnieniach wniosku złożonych 1 lutego 2025 r. w odpowiedzi na pytania wskazał
    Pan, że:
    a) z którym krajem miał Pan w okresie od grudnia 2016 r. do 16 lipca 2018 r. ściślejsze
      powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne, znajomi, aktywność
      społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do organizacji/klubów,
      itp.;
    - W okresie od grudnia 2016 r. do 16 lipca 2018 r. ściślejsze powiązania osobiste miał
      Pan z Holandią, ponieważ tam Pan pracował i miał znajomych.
    b) jakie były Pana powiązania osobiste i rodzinne z Polską w ww. okresie (w
      szczególności czy w ww. okresie miał Pan w Polsce członków najbliższej rodziny);
    - W ww. okresie Pana powiązania rodzinne z Polską były poprzez kontakt telefoniczny
      oraz odwiedziny na urlopach.
    c) jakie były Pana powiązania osobiste i rodzinne z Holandią w ww. okresie (w
      szczególności czy w ww. okresie miał Pan w Holandii członków najbliższej rodziny);
    - W ww. okresie nie miał Pan żadnych powiązań rodzinnych w Holandii.
    d) czy posiadał Pan w Polsce w ww. okresie stałe ognisko domowe, które urządził i
      zastrzegł dla swojego trwałego użytkowania (w przeciwieństwie do przebywania w
      konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest
      zamierzony na krótki czas);
    - W ww. okresie nie posiadał Pan swojego ogniska domowego. W Polsce mieszkał Pan
      razem z Pana partnerką w jej domu rodzinnym.
    e) z którym krajem miał Pan w ww. okresie ściślejsze powiązania gospodarcze, tj. główne
      źródło przychodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
      ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.;
    - W ww. okresie ściślejsze powiązania gospodarcze miał Pan w Holandii, ponieważ tam
      miał Pan źródło dochodów. Nie miał Pan tam żadnego majątku nieruchomego oraz
      ruchomego. Ubezpieczenie miał Pan tylko z agencją pracy ....
    f) jakie były Pana powiązania gospodarcze z Polską w ww. okresie;
    - W ww. okresie nie miał Pan powiązań gospodarczych w Polsce.
    g) jakie były Pana powiązania gospodarcze z Holandią w ww. okresie;
    - W Holandii mieszkał Pan i pracował, tam było Pana centrum interesów gospodarczych,
      czyli jedyne źródło dochodów.
    h) z którym krajem miał Pan w okresie od dnia 27 stycznia 2019 r. do września 2022 r.
      ściślejsze powiązania osobiste rozumiane jako powiązania rodzinne, znajomi,
      aktywność społeczna, polityczna, kulturalna, obywatelska, przynależność do
      organizacji/klubów, itp.;
    - Ściślejsze powiązania osobiste w okresie od dnia 27 stycznia 2019 r. do września 2022
      r. miał Pan z Holandią. Mieszkał Pan tam z Pana partnerką.
    i) jakie były Pana powiązania osobiste i rodzinne z Polską w ww. okresie (w szczególności
      czy w ww. okresie miał Pan w Polsce członków najbliższej rodziny);
    - W ww. okresie Pana powiązania osobiste i rodzinne z Polską były przez kontakt
      telefoniczny z Pana mamą, siostrą i braćmi oraz odwiedziny podczas Pana urlopu.
    j) jakie były Pana powiązania osobiste i rodzinne z Holandią w ww. okresie (w
      szczególności czy w ww. okresie miał Pan w Holandii członków najbliższej rodziny);
    - W ww. okresie w Holandii mieszkał Pan z Pana partnerką.
    k) czy posiadał Pan w Polsce w ww. okresie stałe ognisko domowe, które urządził i
      zastrzegł dla swojego trwałego użytkowania (w przeciwieństwie do przebywania w
      konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest
      zamierzony na krótki czas);
    - W ww. okresie nie miał Pan swojego ogniska domowego, mieszkał Pana u Pana
      partnerki w domu rodzinnym. Nie posiadał Pan żadnej nieruchomości na własność.
    l) z którym krajem miał Pan w ww. okresie ściślejsze powiązania gospodarcze, tj. główne
      źródło przychodów, posiadane inwestycje, majątek nieruchomy i ruchomy, polisy
      ubezpieczeniowe, zaciągnięte kredyty, konta bankowe itd.;

    - W ww. okresie ściślejsze powiązania gospodarcze miał Pan z Holandią, gdyż tam Pan
      pracował i posiadał przychody z pracy oraz mieszkał.
    m) jakie były Pana powiązania gospodarcze z Polską w ww. okresie;
    - W ww. okresie nie miał Pan powiązań gospodarczych z Polską.
    n) jakie były Pana powiązania gospodarcze z Holandią w ww. okresie;
    - W ww. okresie Pana powiązania gospodarcze z Holandią miał Pan poprzez pracę,
      zamieszkanie, odprowadzanie podatków od wynagrodzenia.
    o) na podstawie jakich umów (umowa o pracę, umowa zlecenie, umowa o dzieło, inna -
      jaka?) świadczył Pan w Holandii pracę;
    - W Holandii świadczył Pan pracę poprzez umowę o pracę.
    p) w którym państwie znajduje się siedziba Pana pracodawcy; czy wynagrodzenie było
      wypłacane Panu przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który ma siedzibę w
      Holandii; czy wynagrodzenie było ponoszone przez zakład lub stałą placówkę, którą
      pracodawca posiada w innym państwie (jakim?);
    - Siedziba pracodawcy znajdywała się w Holandii w .... Tak, wynagrodzenie było
      wypłacane przez pracodawcę ....
    q) czy wyjeżdżając z Holandii w lipcu 2018 r. zdał Pan wraz z partnerką przydzielone
      Państwu przez pracodawcę mieszkanie pracownicze; czy w trakcie półrocznego
      pobytu w Polsce w okresie od lipca 2018 r. do stycznia 2019 r. mieszkanie to
      pozostawało w dalszym ciągu do Państwa dyspozycji; czy wyjeżdżając z Holandii w
      lipcu 2018 r. pozostawił Pan w Holandii swoje mienie.
    - Wyjeżdżając z Holandii w lipcu 2018 r. wraz z partnerką zdał Pan przydzielone Państwu
      mieszkanie pracownicze. W okresie od lipca 2018 r. do stycznia 2019 r. to mieszkanie
      nie pozostawało do Państwa dyspozycji. Po powrocie do Holandii w styczniu 2019 r.
      zamieszkał Pan wraz z partnerką na nowej lokacji.

## Pytanie

Czy przysługuje Panu ulga dla powracających z zagranicy?
    Pana stanowisko w sprawie
    Według Pana indywidualnej interpretacji, należy się Panu ulga dla osób powracających z
    zagranicy, ponieważ posiada Pan dokumenty w formie umów o pracę z zakwaterowaniem
    i zaświadczenie o zatrudnieniu, które opisał Pan dokładnie we wniosku. Pracował Pan co
    najmniej 3 lata w Holandii, a wcześniej mieszkał Pan od urodzenia w Polsce.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 226 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
      a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
      b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
      c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
      d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa

      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
      1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
      2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
      3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
            - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
            Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
            Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie,
            Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei,
            Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub
            Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
            - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5
            lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
      4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
        dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
        zwolnienia, oraz
      5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154
      nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13
    lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
    oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów (tj. ze źródeł określonych w tym przepisie) osiągniętych w
    czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy
    w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia
    2021 r., podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Ponadto, w celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również
    dodatkowe warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca
    zamieszkania na terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata
    kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania
    na Polskę jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
    terytorium Polski, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
        gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    Zgodnie z art. 3 ust. 2a ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl natomiast art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów.

    Natomiast jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce
    będzie płacił podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku
    podatkowym w Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Przepis art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazuje na
    dwa warunki, od spełnienia których uzależnia się kwalifikację danej osoby jako mającej
    miejsce zamieszkania w Polsce. Powyższe przesłanki są rozdzielone spójnikiem „lub”, co
    jest równoznaczne z tym, że wystarczy spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że
    osoba posiada miejsce zamieszkania w Polsce, a co za tym idzie – podlega w kraju
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, czyli opodatkowaniu od wszystkich
    osiąganych dochodów.
    Jako pierwszy warunek pozwalający na uznanie osoby za mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przepis wskazuje posiadanie centrum interesów
    osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Przesłanka ta została
    skonstruowana w bardzo szeroki sposób, jeśli chodzi o zakreśloną grupę osób, które na
    potrzeby podatku dochodowego od osób fizycznych posiadają w Polsce ośrodek
    interesów życiowych. Wynikać może to z użycia w powołanym powyżej przepisie
    spójnika „lub” w sformułowaniu „centrum interesów osobistych lub gospodarczych” dla
    doprecyzowania kiedy uznaje się daną osobę za mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium RP. Tym samym określona osoba, która ma ścisłe powiązania biznesowe czy
    też gospodarcze w Polsce, a całą rodzinę i znajomych w innym państwie, może w takiej
    sytuacji podlegać opodatkowaniu w Polsce od całości swoich dochodów.
    Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej uważa się
    również osobę fizyczną, która przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej
    niż 183 dni w roku podatkowym. W świetle art. 3 ust. 1a ww. ustawy analizowany
    warunek stanowi samodzielną podstawę do uznawania określonej kategorii osób za
    rezydentów, niezależną od omówionego powyżej posiadania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów życiowych.
    Ponadto zauważyć należy, że wymienione powyżej kryteria stosuje się z
    uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu art. 3 ust. 1a ww. ustawy, nie przesądza o
    uznaniu tej osoby, za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Określenie, czy podatnik podlega w Rzeczypospolitej
    Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu powinno
    być dokonane w każdym przypadku indywidualnie z uwzględnieniem postanowień
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Oceniając możliwość skorzystania przez Pana ze zwolnienia przedmiotowego, o którym
    mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 w zw. z art. 21 ust. 43 ww. ustawy, w pierwszej kolejności
    należy ustalić czy nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej w okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił Pan
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym
        zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że:
      W 2016 r. wyjechał Pan do pracy zarobkowej do Holandii, gdzie od dnia 5 grudnia
      2016 r. podjął Pan pracę z możliwością zakwaterowania przez firmę. Razem z
      Panem wyjechała Pana partnerka i tam mieli Państwo ośrodek interesów
      życiowych.

      W okresie od grudnia 2016 r. do dnia 16 lipca 2018 r. ściślejsze powiązania
      osobiste miał Pan z Holandią, ponieważ tam Pan pracował oraz miał partnerkę i
      znajomych. W ww. okresie Pana powiązania osobiste i rodzinne z Polską były
      przez kontakt telefoniczny oraz odwiedziny na urlopach. W ww. okresie ściślejsze
      powiązania gospodarcze miał Pan z Holandią, gdyż tam Pan mieszkał i pracował,
      tam było Pana centrum interesów gospodarczych, czyli jedyne źródło dochodów.
      W latach 2018-2022 na terytorium Polski przebywał Pan na koniecznej półrocznej
      przerwie od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. Każdy pracownik po
      przepracowaniu półtora roku musiał zjechać na półroczną przerwę do Polski.
      W okresie pobytu w Polsce od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. nie
      posiadał Pan w Holandii miejsca zamieszkania. Wyjeżdżając z Holandii w lipcu
      2018 r. wraz z partnerką zdał Pan przydzielone Państwu mieszkanie pracownicze.
      W okresie od lipca 2018 r. do stycznia 2019 r. to mieszkanie nie pozostawało do
      Państwa dyspozycji. Po powrocie do Holandii w styczniu 2019 r. zamieszkał Pan z
      partnerką na nowej lokacji. Podczas półrocznej przerwy od dnia 16 lipca 2018 r. do
      dnia 27 stycznia 2019 r. w celu posiadania ubezpieczenia zdrowotnego był Pan
      zarejestrowany z Urzędzie Pracy w .... w Polsce i otrzymywał przez 3 miesiące
      zasiłek dla bezrobotnych. W okresie pobytu w Polsce od dnia 16 lipca 2018 r. do
      dnia 27 stycznia 2019 r. oprócz zasiłku dla bezrobotnych przez 3 miesiące nie
      uzyskiwał Pan innych dochodów. W okresie pobytu w Polsce od dnia 16 lipca 2018
      r. do dnia 27 stycznia 2019 r. Pana ściślejsze powiązania osobiste były w Polsce,
      gdyż mieszkał Pan razem z Pana najbliższą rodziną.
      Począwszy od dnia 27 stycznia 2019 r. do września 2022 r. nieprzerwanie
      zamieszkiwał Pan na terenie Holandii, gdzie Pan pracował i miał ośrodek
      interesów życiowych. Pracował Pan tam aż do dnia 4 września 2022 r. W okresie,
      w którym pracował Pan i mieszkał w Holandii, rozliczał się Pan w urzędzie
      skarbowym w Holandii będąc tylko tam rezydentem podatkowym.
      W dniu 5 września 2022 r. wrócił Pan do Polski. W wyniku przeniesienia miejsca
      zamieszkania we wrześniu 2022 r. na terytorium Polski podlega Pan
      nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. W dniu 21 sierpnia 2023 r. podjął
      Pan pracę zarobkową w Polsce, gdzie pracuje Pan do tej pory i mieszka Pan po
      powrocie z Holandii.
    Mając zatem na uwadze, że skoro w okresie od dnia 16 lipca 2018 r. do 27 stycznia 2019
    r. powrócił Pan wraz z partnerką do Polski, w ww. okresie oprócz polskiego zasiłku dla
    bezrobotnych nie uzyskiwał Pan innych dochodów, w ww. okresie Pana ściślejsze
    powiązania osobiste były w Polsce, gdyż mieszkał Pan razem z Pana partnerką, ponadto
    w ww. okresie nie posiadał Pan w Holandii ani miejsca zamieszkania, ani źródła
    dochodów, uznać należy, że w świetle art. 3 ust. 1a pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w okresie od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia
    2019 r. posiadał Pan centrum interesów życiowych w Polsce.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w treści Objaśnień podatkowych z 29 kwietnia 2021 r.
    wydanych przez Ministerstwo Finansów, które dotyczą zasad ustalania miejsca
    zamieszkania dla celów podatkowych (rezydencji podatkowej) osób fizycznych w Polsce
    zgodnie z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz zakresu
    obowiązku podatkowego osób fizycznych, o którym mowa w art. 3 ust. 1 i 2a ww.
    ustawy. Celem objaśnień jest przedstawienie sposobu prawidłowego wypełnienia
    obowiązków podatkowych przez osoby fizyczne w Polsce, bowiem rezydencja
    podatkowa nie ma charakteru deklaratywnego, lecz związana jest z oceną całokształtu
    faktów i okoliczności.
    Zgodnie z Objaśnieniami istnienie w Polsce ośrodka interesów życiowych oznacza
    posiadanie ścisłych powiązań osobistych lub gospodarczych z Polską. Każda z tych
    przesłanek podlega samodzielnej ocenie, co jest równoznaczne z tym, że wystarczy

    spełnienie którejkolwiek z nich, aby uznać, że podatnik posiada ośrodek interesów
    życiowych w Polsce. Natomiast Centrum, czyli „skoncentrowanie” interesów osobistych,
    należy rozumieć jako miejsce, z którym podatnik posiada ścisłe powiązania osobiste.
    Powiązania osobiste to występowanie więzi rodzinnych, towarzyskich, podejmowanie
    aktywności społecznej, kulturalnej, sportowej, politycznej, itp. W praktyce, czynnikiem
    branym najczęściej pod uwagę jest obecność w Polsce współmałżonka, partnera lub
    małoletnich dzieci.
    Skoro zatem w okresie od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. przebywał
    Pan w Polsce razem z partnerką to uznać należy, że z dniem 16 lipca 2018 r. doszło do
    przeniesienia do Polski Pana centrum interesów osobistych, a w konsekwencji centrum
    interesów życiowych w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem do dnia 27 stycznia 2019 r., tj. do momentu ponownego wyjazdu do Holandii,
    miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Polsce, ze względu na fakt
    posiadania w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych.
    Jednocześnie jednak, ponieważ z podanych przez Pana informacji wynika, że był Pan
    traktowany w Holandii jako rezydent podatkowy ustalając miejsce zamieszkania dla
    celów podatkowych należy się odnieść do przepisów Konwencji między Rzecząpospolitą
    Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i
    unikaniu opodatkowania z dnia 13 lutego 2002 r. (Dz. U. 2003 Nr 216 poz. 2120) oraz
    postanowień Protokołu między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów o
    zmianie Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w
    sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od
    opodatkowania w zakresie podatków od dochodu (Dz. U. z 2022 r. poz. 906).
    Na podstawie art. 4 ust. 1 ww. Konwencji (w brzmieniu obowiązującym do 29 kwietnia
    2022 r.):
      W rozumieniu niniejszej konwencji, określenie "osoba mająca miejsce zamieszkania
      lub siedzibę w Umawiającym się Państwie" oznacza osobę, która zgodnie z prawem
      tego Państwa podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania,
      miejsce stałego pobytu, miejsce zarządu albo inne kryterium o podobnym
      charakterze i obejmuje również to Państwo, każdą jego jednostkę terytorialną lub
      organ lokalny. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają
      opodatkowaniu w tym Państwie, w zakresie dochodu osiąganego tylko ze źródeł w
      tym Państwie.
    W myśl natomiast art. 4 ust. 2 ww. Konwencji:
      Jeżeli, stosownie do postanowień ustępu 1, osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania
      w obu Umawiających się Państwach, to jej status określa się według następujących
      zasad:
      a) osobę uważa się za mającą miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym ma
        ona stałe miejsce zamieszkania; jeżeli ma ona stałe miejsce zamieszkania w obu
        Umawiających się Państwach, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w
        tym Państwie, z którym ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze (ośrodek
        interesów życiowych);
      b) jeżeli nie można ustalić, w którym Państwie osoba ma ośrodek interesów
        życiowych, albo jeżeli nie posiada stałego miejsca zamieszkania w żadnym z
        Państw, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie, w którym
        zwykle przebywa;
      c) jeżeli osoba przebywa zazwyczaj w obu Państwach lub nie przebywa zazwyczaj w
        żadnym z nich, to uważa się, że ma ona miejsce zamieszkania w tym Państwie,
        którego jest obywatelem;

      d) jeżeli osoba jest obywatelem obydwu Państw lub nie jest obywatelem żadnego z
        nich, to właściwe organy Umawiających się Państw rozstrzygną tę kwestię w
        drodze wzajemnego porozumienia.
    Definicja „osoby mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie” odnosi się
    zatem bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w
    ustawodawstwach wewnętrznych państw i uwzględnia różne formy więzi osobistej z
    państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego
    obowiązku podatkowego.
    Przy tym wskazać należy, iż według Komentarza do Modelowej Konwencji OECD
    posiadanie stałego ogniska domowego oznacza, iż osoba fizyczna urządziła je i
    zastrzegła dla swojego trwałego użytkowania, w przeciwieństwie do przebywania w
    konkretnym miejscu, ale w takich warunkach, z których wynika, że dany pobyt jest
    zamierzony na krótki czas. Zgodnie z Komentarzem, istotnym czynnikiem jest trwałość
    zamieszkania, dbałość o ognisko domowe, co należy rozumieć, że osoba
    zainteresowana czyni wszystko, co jest niezbędne, aby mieć to mieszkanie do własnej
    dyspozycji w każdym czasie, w sposób ciągły, a nie od czasu do czasu, na pobyt, który z
    różnych względów może mieć charakter krótkotrwały. Jeżeli osoba fizyczna posiada
    ognisko domowe w obu Umawiających się państwach, wówczas pierwszeństwo ma
    państwo, z którym osobiste i ekonomiczne powiązania danej osoby są ściślejsze. Przez
    takie powiązania, Komentarz nakazuje rozumieć ośrodek interesów życiowych, przy
    ustalaniu którego należy wziąć pod uwagę stosunki rodzinne i towarzyskie,
    zatrudnienie, działalność polityczną, kulturalną i wszelką inną, miejsce działalności
    gospodarczej i miejsce, z którego zarządza swoim mieniem. Wszystkie te okoliczności
    należy rozważyć w całości, uwzględniając indywidualne postępowanie danej osoby. Jeśli
    miejsca zamieszkania nie można ustalić na podstawie tego kryterium, należy ustalić je
    biorąc pod uwagę przede wszystkim miejsce, w którym osoba fizyczna zwykle
    przebywa, a następnie obywatelstwo danej osoby.
    Tekst Modelowej Konwencji stanowiącej wzór umów w sprawie unikania podwójnego
    opodatkowania zawieranych przez Polskę, jak i brzmienie Komentarza do niej zostały
    wypracowane w drodze konsensusu przez wszystkie państwa członkowskie OECD,
    które zobowiązały się tym samym do stosowania zawartych w nich postanowień.
    Modelowa Konwencja, jak i Komentarz do niej, nie są źródłem powszechnie
    obowiązującego prawa, natomiast stanowią wskazówkę, jak należy interpretować
    zapisy umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania.
    Przedstawiając okoliczności sprawy wskazał Pan, że w 2016 r. wyjechał Pan do pracy
    zarobkowej do Holandii i pracował Pan tam aż do dnia 4 września 2022 r., w okresie od
    grudnia 2016 r. do dnia 16 lipca 2018 r. ściślejsze powiązania osobiste miał Pan z
    Holandią, ponieważ tam Pan pracował oraz miał partnerkę i znajomych.
    Jednocześnie wskazał Pan, że przebywał Pan w Polsce na koniecznej półrocznej
    przerwie od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. W ww. okresie pobytu w
    Polsce nie posiadał Pan w Holandii ani miejsca zamieszkania (zdali Państwo
    przydzielone Państwu mieszkanie) ani źródła dochodu. Do Polski wrócił Pan razem z
    partnerką. Ponadto wskazał Pan, że w ww. okresie w Polsce nie posiadał Pan swojego
    ogniska domowego. W Polsce mieszkał Pan z partnerką w jej domu rodzinnym.
    W świetle przedstawionych okoliczności nie pozwala to na przyjęcie, że w okresie od
    dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. miał Pan stałe miejsce zamieszkania w
    Holandii. Nie można też w odniesieniu do tego okresu przesądzić o Pana stałym
    ognisku domowym w Polsce.
    Zatem, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy, należy stwierdzić, że
    ze względu na fakt posiadania w Polsce centrum interesów osobistych i gospodarczych
    w okresie od dnia 16 lipca 2018 r. do dnia 27 stycznia 2019 r. to w Polsce miał Pan
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. W Polsce przebywał Pan wraz z

    partnerką i tu Pan posiadał jedyne źródło dochodu. W tym okresie miejscem
    zamieszkania ustalonym w oparciu o normy kolizyjne wynikające z ww. Konwencji była
    Polska.
    Zgodnie z powołanym wyżej art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) zwolnienie o którym mowa w ust.
    1 pkt 152, przysługuje m.in. pod warunkiem, że podatnik nie miał miejsca zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe
    poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zauważyć należy, że wyjechał Pan z Polski w dniu 27 stycznia 2019 r., zaś wrócił Pan do
    Polski w dniu 5 września 2022 r. Tym samym, nie miał Pan miejsca zamieszkania poza
    Polską przez okres 3 lat kalendarzowych poprzedzających rok 2022.
    Oznacza to, że nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi, o której mowa w art.
    21 ust. 1 pkt 152 w zw. z art. 21 ust. 43 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, nie spełnia Pan bowiem warunków niezbędnych do jej zastosowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznaczyć należy, że pytanie przedstawione przez Pana we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej wyznacza zakres przedmiotowy tego wniosku. W związku z
    powyższym, tutejszy Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy
    będącej przedmiotem Pana wniosku (zapytania). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu
    sprawy, nieobjęte pytaniem i własnym stanowiskiem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej
    interpretacji.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pan sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.