Zmiana interpretacji indywidualnej
Sygnatura: DOP3.8220.8.2022.HTCE
Informacja zmieniana: 420904
Organ: Szef Krajowej Administracji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-09
Teza: Brak wpływu zmiany statusu Spółki z małego przedsiębiorcy
na średniego przedsiębiorcę po dacie uzyskania Decyzji o
wsparciu na wskaźnik maksymalnej intensywności pomocy
publicznej.
Słowa kluczowe: pomoc-pomoc publiczna
przedsiębiorca-mały przedsiębiorca
przedsiębiorca-średni przedsiębiorca
strefy-specjalna strefa ekonomiczna (SSE)
wsparcie
zwolnienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Pozostałe zwolnienia.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 63b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 kwietnia 2020 r. wpłynął do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej wniosek
    wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od
    osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych utraty przez spółkę statusu małego
    przedsiębiorcy.
    We wniosku wspólnym złożonym przez:
    • Zainteresowanego będącego stroną postępowania:
      Pana A.B.
      ul. (...)
    • Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:
      Pana B.B.
      ul. (...)
    • Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:
      Pana C.B.
      ul. (...)
    • Zainteresowanego niebędącego stroną postępowania:
      X. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
      ul. (...)
    przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej Y. S.C. (...), X.
    Sp. z o.o. (dalej również; „Spółka”, „Inwestor” lub „Wnioskodawca”) i planuje w
    przyszłości przekształcenie obecnej formy działalności na spółkę komandytową.
    Wspólnikami spółki są obecnie A.B. (Wnioskodawca), B.B., C.B. (dalej: „Wspólnicy”) oraz
    spółka X. Sp. z o. o. (dalej: „X.”). Spółka X. jest wspólnikiem spółki cywilnej od dnia 1
    listopada 2019 r., jej udziałowcami są również A.B., B.B., C.B. Ze względu na relacje
    występujące pomiędzy Wspólnikami spółki cywilnej oraz X. są one podmiotami
    powiązanymi w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr
    651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne z
    rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu (Dz.Urz.UE.L Nr 187, str.
    1, dalej: „Rozporządzenie 651/2014”). Spółka jest czynnym podatnikiem podatku VAT, a
    dochód Spółki jest opodatkowany na poziomie Wspólników w oparciu o przepisy
    odpowiednich ustaw podatkowych, tj. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 1387 z późn. zm., dalej:
    „ustawa o PIT”) oraz ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 865 z późn. zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności na bieżąco analizuje trendy oraz
    działania konkurencji na rynku. W związku z monitorowaniem tendencji w gospodarce
    Wnioskodawca zdecydował się na zrealizowanie projektu inwestycyjnego na terenie
    województwa (...), powiat miasto Z. (dalej: „Projekt”, „Inwestycja”). Celem Inwestycji jest

    zwiększenie zdolności produkcyjnych Spółki. Realizacja projektu ma odbyć się poprzez
    rozbudowę lub modernizację istniejących środków trwałych, zakup maszyn i urządzeń,
    zakup działki oraz budowę albo modernizację hali i biurowca. W wyniku realizacji
    Projektu, Wnioskodawca będzie miał możliwość obsługiwania bardziej wymagających
    klientów, składających większe zamówienia. Ponadto, dysponując zasobami
    technicznymi na wysokim poziomie, Inwestor będzie mógł zwiększyć swoją obecność na
    rynkach zagranicznych.
    W związku z planowaną Inwestycją, Spółka 28 listopada 2019 r. wystąpiła do
    zarządzającego (...) Specjalną Strefą Ekonomiczną z wnioskiem o wydanie decyzji o
    wsparciu (dalej: „Decyzja o wsparciu”), wydawanej zgodnie z przepisami ustawy z dnia
    10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (tj. Dz. U. 2018 poz. 1162 z późn. zm.,
    dalej: „UWNI”).
    W momencie oceny statusu Spółki, biorąc pod uwagę dwa ostatnie okresy
    obrachunkowe, liczba zatrudnionych osób (RJR – rocznych jednostek roboczych)
    wynosiła 41,64, a roczny obrót lub całkowity bilans był mniejszy niż 10 mln EUR. Spółka
    na potrzeby składanego wniosku o wsparcie została zatem zakwalifikowana jako mały
    przedsiębiorca zgodnie z art. 2 ust. 1 Rozporządzenia 651/2014.
    Dnia 23 grudnia 2019 r. na rzecz Spółki została wydana Decyzja o wsparciu Inwestycji
    (nr ...) określająca maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych (w wysokości 8 450
    000 zł), zgodnie z § 8 ust. 7 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 sierpnia 2018 r. w
    sprawie pomocy publicznej udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych
    inwestycji (Dz. U. 2018 poz. 1713, dalej: „Rozporządzenie RM”). W Decyzji o wsparciu
    ustalono wysokość pomocy publicznej w oparciu o zasady właściwe dla małego
    przedsiębiorcy, w tym uwzględniając m.in. odpowiednią maksymalną intensywność
    pomocy publicznej – wskaźnik intensywności pomocy publicznej dla Spółki na dzień
    wydania Decyzji o wsparciu wynosił 55%. Inwestor do chwili składania niniejszego
    wniosku nie wyczerpał limitu ustalonego w Decyzji o wsparciu, a termin zakończenia
    realizacji Inwestycji określono na dzień 31 grudnia 2024 r., po którym to dniu koszty
    inwestycji nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane.
    Inwestycja Wnioskodawcy będzie obejmować poniższe kody PKWiU (wskazane w wydanej
    Decyzji o wsparciu):
    • 25.11 – konstrukcje metalowe i ich części;
    • 25.29 – pozostałe zbiorniki, cysterny i pojemniki metalowe;
    • 25.61 – usługi obróbki metali i nakładania powłok na metale;
    • 25.62 – usługi z zakresu obróbki mechanicznej elementów metalowych;
    • 25.9 – pozostałe gotowe wyroby metalowe;
    • 27.40 – sprzęt oświetleniowy elektryczny;
    • 28.11 – silniki i turbiny, z wyłączeniem silników lotniczych, samochodowych
      i motocyklowych;
    • 28.25 – przemysłowe urządzenia chłodnicze i wentylacyjne;
    • 28.29 – pozostałe maszyny ogólnego przeznaczenia, gdzie indziej niesklasyfikowane;
    • 28.41 – maszyny do obróbki metalu;
    • 28.49 – pozostałe narzędzia mechaniczne;
    • 33.11 – usługi naprawy i konserwacji metalowych wyrobów gotowych;
    • 33.12 – usługi naprawy i konserwacji maszyn;
    • 33.19 – usługi naprawy i konserwacji pozostałego sprzętu i wyposażenia;
    • 33.20 – usługi instalowania maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia;

    • 52.1 – magazynowanie i przechowywanie towarów;
    • 71.11 – usługi architektoniczne;
    • 71.12 – usługi w zakresie inżynierii i związane z nimi doradztwo techniczne.
    W związku z rozciągniętym w czasie Projektem Spółka przewiduje w przyszłości
    zwiększenie zdolności produkcyjnych przedsiębiorstwa, a tym samym Wnioskodawca
    bierze pod uwagę, że dynamiczny rozwój może spowodować zwiększenie poziomu
    zatrudnienia, rocznych obrotów lub sumy bilansowej Spółki. Inwestor może zatem
    przekroczyć wskaźniki dla małego przedsiębiorcy i uzyskać status średniego
    przedsiębiorcy.
    Pytania
    1. Czy zmiana statusu Spółki z małego przedsiębiorcy na średniego przedsiębiorcę po
      dacie uzyskania Decyzji o wsparciu będzie miała wpływ na wskaźnik maksymalnej
      intensywności pomocy publicznej?
    2. Jeżeli w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 1 Organ uzna stanowisko
      Wnioskodawcy za nieprawidłowe, czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej
      intensywności pomocy publicznej (tj. z 55% na 45%) obowiązuje wyłącznie w stosunku
      do wydatków inwestycyjnych, stanowiących koszty kwalifikowane poniesionych po
      uzyskaniu przez Spółkę statusu średniego przedsiębiorcy?
    Zdaniem Wnioskodawcy
    Ad. 1
    Ewentualna utrata w przyszłości statusu małego przedsiębiorcy nie ma wpływu na
    wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej przysługującej
    Wspólnikom i X. na podstawie Decyzji o wsparciu w odniesieniu do wydatków
    kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną poniesionych zarówno przed, jak i po
    zmianie statusu Spółki na przedsiębiorstwo średnie. W rezultacie zmiana nie będzie miała
    wpływu na wysokość uzyskanego zwolnienia podatkowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt
    63b ustawy o PIT oraz art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. Wobec czego cała
    zdyskontowana wartość pomocy publicznej, do której prawo nabyła Spółka przed zmianą
    statusu, pozostaje nadal do wykorzystania według wskaźnika 55%.
    Wspólnicy i X. uzyskali wsparcie na nową inwestycję w wydanej Decyzji o wsparciu zgodnie
    z art. 13 ust. 1 UWNI. Pomoc publiczna jest udzielana w formie zwolnienia od podatku
    dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku
    dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (art. 3 UWNI).
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy o PIT i art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT wolne od
    podatku dochodowego są dochody podatników uzyskane z działalności gospodarczej
    określonej w Decyzji o wsparciu. Przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w
    formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla
    przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w
    największej wysokości, zgodnie z aktualną mapą pomocy regionalnej.
    W rozumieniu powyższych przepisów za pomoc publiczną udzielaną przedsiębiorcy
    prowadzącemu działalność gospodarczą określoną w decyzji o wsparciu uznaje się
    niezapłacony przez tego przedsiębiorcę podatek obliczony od osiąganego dochodu.
    Zwolnienie przedmiotowe przysługuje do określonego limitu w sytuacji, gdy Inwestor
    uzyskuje dochód z określonej w decyzji o wsparciu działalności gospodarczej. W
    przypadku Wnioskodawcy jest to PKWiU wskazane w zdarzeniu przyszłym. Wielkość tego
    zwolnienia jest uzależniona od wysokości poniesionych przez przedsiębiorcę wydatków
    inwestycyjnych obliczanych według zasad wynikających z Rozporządzenia RM.

    Jak stanowi § 5 ust. 1 Rozporządzenia RM, maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy
    publicznej na realizację nowej inwestycji udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
    1) kosztów nowej inwestycji jest liczona, jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy
      określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się do objęcia
      pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż maksymalne koszty
      kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
    2) zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest liczona,
      jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru i
      dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników, obejmujących koszty
      płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki obowiązkowe, takie jak składki
      na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia
      tych pracowników
    – z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Przepisy § 6 ust. 2 Rozporządzenia RM stanowią, że maksymalna intensywność pomocy
    publicznej liczona jako stosunek ekwiwalentu dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się
    do objęcia tą pomocą, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 6, jest określana zgodnie z
    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia mapy
    pomocy regionalnej na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 878, dalej: „Rozporządzenie
    MPR”).
    Jednocześnie Rozporządzenie MPR określa intensywność pomocy publicznej dla
    poszczególnych obszarów:
    1) 50% – na obszarach należących do województw: lubelskiego, podkarpackiego,
      podlaskiego, warmińsko-mazurskiego;
    2) 35% – na obszarach należących do województw: kujawsko-pomorskiego, lubuskiego,
      łódzkiego, małopolskiego, opolskiego, pomorskiego, świętokrzyskiego,
      zachodniopomorskiego oraz na obszarach należących do podregionów: ciechanowsko-
      płockiego, ostrołęcko-siedleckiego, radomskiego i warszawskiego wschodniego;
    3) 25% – na obszarach należących do województw: dolnośląskiego, wielkopolskiego,
      śląskiego;
    4) 20% – na obszarze należącym do podregionu warszawskiego zachodniego;
    5) 15% – na obszarze należącym do miasta stołecznego Warszawy w okresie od dnia 1
      lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2017 r.;
    6) 10% – na obszarze należącym do miasta stołecznego Warszawy w okresie od dnia
      1 stycznia 2018 r. do dnia 31 grudnia 2020 r.
    Dodatkowo w § 6 ust. 2 Rozporządzenia RM maksymalną intensywność regionalnej
    pomocy inwestycyjnej udzielanej mikroprzedsiębiorcom, małym lub średnim
    przedsiębiorcom (dalej: „MMŚP”), w rozumieniu art. 2 pkt 2 Rozporządzenia 651/2014,
    podwyższa się o 20 punktów procentowych brutto w przypadku mikroprzedsiębiorców
    oraz małych przedsiębiorców oraz o 10 punktów procentowych brutto w przypadku
    średnich przedsiębiorców, w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla
    poszczególnych obszarów. Zastosowanie podwyższenia ma przede wszystkim skutkować
    aktywizacją przedsiębiorców MMŚP.
    Procentowy udział środków publicznych w całkowitej wartości Inwestycji, czyli pułapu
    intensywności pomocy publicznej jest wobec ww. przepisów uzależniony od lokalizacji
    przedsięwzięcia oraz statusu przedsiębiorcy. W niniejszym wniosku wskaźnik
    intensywności pomocy publicznej dla Spółki wynosi 55%, stanowiąc sumę intensywności
    pomocy publicznej dla województwa (...) (zgodnie z Rozporządzeniem MPR) i
    zwiększonego o 20% współczynnika z tytułu posiadania statusu małego przedsiębiorcy
    (zgodnie z Rozporządzeniem RM).

    Zgodnie z art. 15 UWNI, decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot
    działalności gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić,
    dotyczące:
    1) zatrudnienia przez przedsiębiorcę w związku z nową inwestycją, przez określony czas,
      określonej liczby pracowników;
    2) poniesienia przez przedsiębiorcę w określonym terminie kosztów kwalifikowanych
      nowej inwestycji;
    3) terminu zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty inwestycji
      poniesione przez przedsiębiorcę nie mogą być uznane jako koszty kwalifikowane;
    4) maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych, jakie mogą być uwzględnione przy
      określeniu maksymalnej wysokości pomocy publicznej;
    5) kryteriów ilościowych i kryteriów jakościowych, do których spełnienia zobowiązał się
      przedsiębiorca;
    6) terenu, na którym nowa inwestycja zostanie zrealizowana z uwzględnieniem danych
      ewidencyjnych nieruchomości.
    Ww. przepis wskazuje, że decyzja określa maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych
    (określonych przez Inwestora we wniosku o wydanie decyzji o wsparciu), które mają
    przełożenie na maksymalną wysokość pomocy publicznej dostępnej do wykorzystania
    przez Spółkę w formie zwolnienia z podatku dochodowego. Wysokość pomocy publicznej
    jest iloczynem całkowitego kosztu inwestycji (tj. maksymalnej wysokości kosztów
    kwalifikowanych) oraz wskaźnika intensywności pomocy (tj. w przypadku Wnioskodawcy
    55%).
    Zdaniem Wnioskodawcy powyższa analiza dowodzi tego, że ewentualna zmiana statusu
    Spółki w przyszłości nie będzie wpływać na wskaźnik intensywności pomocy, który został
    przyznany wraz z wydaniem Decyzji o wsparciu.
    Analogiczne stanowisko prezentują dr M. Dargas-Draganik i J. Formela w publikacji Ustawa
    o wspieraniu nowych inwestycji. Komentarz (wyd. C.H. Beck, rok 2019, dalej: „Komentarz”),
    gdzie wskazują, że status nabyty w dniu wydania w decyzji o wsparciu jest definitywny.
    Autorzy Komentarza wskazali, że:
    • „(...) Prawo do pomocy publicznej obliczonej zgodnie z podwyższonym wskaźnikiem,
      uzyskanej przed zmianą statusu, jest nabyte definitywnie i utrata statusu MMŚP nie
      ma wpływu na kwotę pomocy do wykorzystania. Istotny jest status przedsiębiorcy na
      dzień wydania decyzji o wsparciu” oraz
    • „(...) Datę udzielenia wsparcia powinna stanowić data wydania decyzji, jako dzień,
      w którym przedsiębiorca nabył prawo do otrzymania pomocy w formie zwolnienia
      z opodatkowania podatkiem dochodowym. Wydaje się, że również w tym dniu
      powinien zostać definitywnie i ostatecznie określony jego status, od którego zależy
      wielkość otrzymanej pomocy, jak również warunki jej przyznania”.
    Zagadnienie zmiany statusu Spółek korzystających z pomocy publicznej było również
    przedmiotem interpelacji poselskiej nr 27710 do Ministra Przedsiębiorczości i Technologii
    w sprawie decyzji o wsparciu, która wpłynęła 15 listopada 2018 r. (dalej: „Interpelacja”). W
    Interpelacji zadano pytanie, czy w przypadku zmiany statusu w trakcie obowiązywania
    decyzji, podmiot korzystający z pomocy publicznej traci prawo do podwyższenia
    maksymalnej intensywności regionalnej pomocy inwestycyjnej, o którym mowa w § 6 ust.1
    Rozporządzenia RM. W odpowiedzi Ministerstwo Przedsiębiorczości i Technologii wydało
    następujące stanowisko „(...) zarówno status mikro-, małego lub średniego przedsiębiorcy,
    jak i poziom bezrobocia w powiecie będącym miejscem realizacji nowej inwestycji jest
    oceniany na dzień wydania decyzji o wsparciu”.

    Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w stanowisku przedstawianym
    przez Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów (dalej: „UOKiK”) odpowiedzialnym za
    monitorowanie i nadzorowanie procesu udzielania pomocy publicznej w Polsce. UOKiK
    pismem z dnia 8 lipca 2008 r., znak DDO-522-5712/08/JB stwierdza, że dla oceny praw i
    obowiązków podmiotu posiadającego zezwolenie należy brać pod uwagę przepisy
    obowiązujące w dniu wydania zezwolenia. Mimo że UOKiK odnosi się do wcześniej
    obowiązujących przepisów w zakresie udzielania zezwoleń dla przedsiębiorców
    realizujących inwestycje na terenach Specjalnych Stref Ekonomicznych, należy uznać, że
    stanowisko UOKiK ma również zastosowanie do obecnie obowiązujących regulacji
    dotyczących wydawania decyzji o wsparciu, ponieważ celem stosowania zarówno w
    przypadku UWNI, jak i ustawy z 20 października 1994 r o specjalnych strefach
    ekonomicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 482, ze zm.; dalej: „ustawa SSE”) jest pomoc
    publiczna dla inwestycji przedsiębiorców.
    Wynika to z faktu potwierdzonego w wyżej cytowanym Komentarzu, że UWNI wprowadza
    nowy mechanizm, jedynie znosząc ograniczenia terytorialne i zwiększając zakres usług
    świadczonych przez spółki zarządzające strefami na podstawie przepisów ustawy SSE.
    Ustawodawca zadecydował o nieuchylaniu ustawy SSE, ponieważ obowiązywanie dwóch
    ustaw ma spowodować podział na inwestycje, które będą korzystać z dotychczasowego
    wsparcia do 2026 r. w ramach zezwoleń wydanych na podstawie ww. ustawy oraz
    inwestycje zupełnie nowe, co pozwoli na ocenę funkcjonowania i porównanie
    efektywności dwóch mechanizmów. Dodatkowo wszystkie prawa nabyte przez
    przedsiębiorców realizujących inwestycje na terenach Specjalnych Stref Ekonomicznych
    zostaną przez nich zachowane. Obie ustawy mają zatem ten sam cel.
    Konsekwencją takiego podejścia powinno być uznanie statusu Spółki jako małego
    przedsiębiorcy według dnia wydania Decyzji o wsparciu (tj. 23 grudnia 2019 r.). Zatem
    ewentualna zmiana statusu Spółki na średniego przedsiębiorcę nie ma wpływu na wydaną
    wcześniej decyzję administracyjną, a zasady udzielenia pomocy publicznej obowiązują
    zgodnie ze stanem faktycznym z dnia wydania Decyzji o wsparciu.
    Powyższe stanowisko wzmacniają argumenty odnoszące się do koncepcji ochrony praw
    nabytych.
    Zasada ochrony praw słusznie nabytych jest bowiem zasadą konstytucyjną wyrażoną w
    art. 2 Konstytucji RP. Odnosi się ona do praw nabytych w drodze ustawy, ekspektatywy
    tych praw, a także decyzji indywidualnych. Ochronie podlegają wyłącznie prawa nabyte
    zgodnie z prawem i w sposób słuszny, to znaczy zgodny z powszechnymi zasadami prawa,
    a w szczególności z zasadą sprawiedliwości społecznej. Zgodnie z wyrokiem NSA z 31
    marca 2016 r., sygn. akt II FSK 90/14 „(...) ochrona praw nabytych zakazuje arbitralnego
    znoszenia lub ograniczania praw podmiotowych przysługujących jednostce lub innym
    podmiotom prywatnym występującym w obrocie prawnym odstąpienie od zasady
    ochrony praw nabytych jest dopuszczalne, w szczególnych okolicznościach, gdy
    przemawia za tym inna zasada prawnokonstytucyjna”. Ochrona praw słusznie nabytych
    nie jest zatem bezwzględna i może podlegać ograniczeniom w stosowaniu, w
    szczególności w przypadkach, gdy koliduje z innymi zasadami prawa, prawami innych
    osób czy wartościami szczególnie chronionymi. Z ochrony korzystają także prawa nabyte
    w drodze wydania decyzji indywidualnej przyznającej jednostce określone świadczenie. W
    związku z powyższym, ograniczenie może nastąpić jedynie po rozważeniu wszystkich
    okoliczności sprawy i w wyjątkowych sytuacjach, które w niniejszej sytuacji nie zachodzą.
    Biorąc pod uwagę obowiązujące przepisy oraz powyżej cytowane stanowisko, w ocenie
    Wnioskodawcy przyznana Spółce Decyzja o wsparciu nie będzie podlegała zmianie w
    związku z ewentualną utratą przez Spółkę statusu małego przedsiębiorcy i nie ma wpływu
    na wskaźnik maksymalnej intensywności dopuszczalnej pomocy publicznej przysługującej
    Spółce w odniesieniu do wydatków kwalifikowanych poniesionych zarówno przed, jak i po
    dniu zmiany statusu Spółki.

    Według Wnioskodawcy zmiana statusu nie może wpływać na wielkość uzyskanej pomocy
    publicznej określonej w Decyzji o wsparciu. Zasada ustalania praw i obowiązków zgodnie z
    wydaną Decyzją o wsparciu pozwala realizować i rozliczać inwestycję według określonych
    warunków niezmiennych w czasie.
    W rozpatrywanym zdarzeniu przyszłym zakładając, że żadne szczególne okoliczności nie
    wystąpią (np. zmiana w zasadach rządzących zwolnieniem od podatku dochodowego)
    Inwestorowi przysługuje po zmianie statusu Spółki pomoc publiczna zgodnie ze stanem
    faktycznym na moment wydania Decyzji o wsparciu zgodnie z koncepcją ochrony praw
    nabytych.
    Należy wziąć także pod uwagę, że udzielona pomoc publiczna dla Inwestora wiąże się
    bezpośrednio ze zwiększeniem zdolności produkcyjnej Spółki. Naturalną konsekwencją
    działań Inwestora jest rozwój przedsiębiorstwa, a co za tym idzie większe
    zapotrzebowanie na wyspecjalizowany kapitał ludzki, zwiększenie obrotów lub sumy
    bilansowej powyżej limitu określonego w Rozporządzeniu 651/2014.
    Obniżenie współczynnika intensywności dla małego przedsiębiorstwa, które zwiększa swój
    zasięg w czasie trwania Inwestycji, wydaje się niespójne z założeniami otrzymania pomocy
    publicznej. Bowiem wydanie Decyzji o wsparciu inwestycji uprawniającej przedsiębiorcę
    do uzyskania ulgi od podatku dochodowego, która w zamyśle ustawodawcy ma na celu
    przyspieszenie rozwoju gospodarczego poprzez inwestowanie przedsiębiorców na terenie
    całego kraju, a następnie ograniczenie wskaźnika intensywności w związku ze
    zwiększeniem zatrudnienia, przekroczeniem sumy bilansowej lub obrotu będące
    konsekwencją rozwoju Spółki kłóci się z tymi założeniami.
    Ponadto wprowadzenie do przepisów dodatkowej zachęty w postaci podwyższenia
    maksymalnej intensywności dla małych przedsiębiorców określonej dla poszczególnych
    obszarów, w przypadku Wnioskodawcy dodatkowe 20%, a następnie ograniczenie
    możliwości zastosowania tych preferencji w związku ze zwiększeniem skali działalności
    Spółki blokuje dalszy jej rozwój i wydaje się, w ocenie Wnioskodawcy, sprzeczne z celem
    udzielania pomocy publicznej.
    Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w sytuacji, w której w momencie
    wydania decyzji o wsparciu ustalony został status przedsiębiorcy wraz z wskaźnikiem
    intensywności.
    W niniejszym stanie faktycznym i opisie zdarzenia przyszłego pomoc została przyznana
    Spółce w dniu 23 grudnia 2019 r. na mocy Decyzji o wsparciu według wskaźnika 55% w
    odniesieniu do wskazanej wysokości kosztów kwalifikowanych. Realizacja tego
    uprawnienia powinna następować zatem przy niezmienionych warunkach również po
    osiągnięciu statusu średniego przedsiębiorstwa.
    Ad.2
    W przypadku uznania przez Organ, w zakresie pytania oznaczonego we wniosku jako nr 1,
    stanowiska Wnioskodawcy za nieprawidłowe, zmiana progu maksymalnej intensywności
    pomocy publicznej będzie dotyczyć wyłącznie równowartości Inwestycji w postaci kosztów
    kwalifikowanych w wartości zdyskontowanej po zmianie statusu Spółki i będzie podlegała
    rozliczeniu wg wskaźnika właściwego dla „średniego” podmiotu, tj. 45%.
    Jeżeli stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytanie nr 1 zostanie uznane za
    nieprawidłowe, to Spółka zajmuje poniższe stanowisko w zakresie pytania nr 2.
    Spółka posiada obecnie status małego przedsiębiorcy. W związku z tym maksymalna
    intensywność pomocy publicznej dla Spółki po podwyższeniu wynosi 55%. Mając na
    uwadze, że w opisie zdarzenia przyszłego wielkość zatrudnienia może ulec zmianie, a
    przedsiębiorca może być zakwalifikowany do sektora średnich przedsiębiorstw, wskaźnik
    maksymalnej intensywności pomocy publicznej zgodnie z Rozporządzeniem RM zostałby
    ograniczony do 45%.

    Powyższa zmiana statusu wynika bezpośrednio z art. 4 Rozporządzenia 651/2014, zgodnie
    z którym w przypadku, gdy w dniu zamknięcia ksiąg rachunkowych dane przedsiębiorstwo
    stwierdza, że w skali rocznej przekroczyło pułapy zatrudnienia lub pułapy finansowe
    określone w art. 2, lub spadło poniżej tych pułapów, uzyskanie lub utrata statusu
    średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to
    powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych okresów obrachunkowych.
    Zatem należy stwierdzić, że do zmiany statusu przedsiębiorstwa dochodzi dopiero wtedy,
    gdy zmiana ma trwały charakter, tj. wartości referencyjne przekraczają progi (lub
    pozostają poniżej progów) w dwóch kolejnych okresach obrachunkowych. Zgodnie
    bowiem
    z brzmieniem powołanego przepisu art. 4 zmienione wartości uwzględnia się począwszy
    od dnia zamknięcia ksiąg.
    Jednocześnie należy podkreślić, że zmiana wskaźnika maksymalnej intensywności będzie
    obowiązywać dopiero od momentu utraty statusu małego przedsiębiorcy przez Spółkę i
    nie będzie miała wpływu na kwotę zdyskontowanej pomocy do wykorzystania, a zarazem
    wysokości przysługującego zwolnienia podatkowego na postawie art. 21 ust. 1 pkt 63b
    Ustawy o PIT oraz art. 17 ust. 1 pkt. 24a ustawy o CIT wynikającej z poniesionych kosztów
    kwalifikowanych. Powyższe w praktyce przekłada się na fakt, że cała zdyskontowana
    wartość pomocy publicznej, do której prawo nabyła Spółka przed zmianą statusu,
    pozostaje nadal do wykorzystania.
    Podsumowując, utrata statusu małego przedsiębiorcy nie powoduje utraty (ani
    zmniejszenia wartości) uzyskanego już prawa do korzystania z pomocy publicznej w
    postaci zwolnienia podatkowego, poniesionych przed momentem zmiany statusu małego
    przedsiębiorcy.
    W konsekwencji wskaźnik maksymalnej intensywności określony dla Spółki w odniesieniu
    do wydatków kwalifikujących się do objęcia pomocą publiczną określony dla Spółki, w
    zakresie wydatków poniesionych przed dniem zmiany statusu nie ma wpływu na kwotę
    zdyskontowanej pomocy do wykorzystania, gdyż jest ona nabyta definitywnie. Natomiast
    zmiana progu maksymalnej intensywności dla średniego podmiotu będzie dotyczyła
    wyłącznie równowartości Projektu dokonanej po dacie zmiany statusu przez Spółkę i
    będzie podlegała rozliczeniu według nowego wskaźnika właściwego dla średniego
    podmiotu od tego momentu.

## Ocena stanowiska

dokonana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2020 r. Nr
    0112-KDIL2-2.4011.346.2020.2.KP uznał stanowisko Wnioskodawcy w zakresie:
    • braku wpływu zmiany statusu Spółki z małego przedsiębiorcy na średniego
      przedsiębiorcę po dacie uzyskania Decyzji o wsparciu na wskaźnik maksymalnej
      intensywności pomocy publicznej – za nieprawidłowe,
    • wskazania, czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy
      publicznej obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych,
      stanowiących koszty kwalifikowane poniesionych po uzyskaniu przez Spółkę statusu
      średniego przedsiębiorcy – za prawidłowe.
    Uzasadnienie zmiany interpretacji indywidualnej
    Po zapoznaniu się z aktami sprawy Szef Krajowej Administracji Skarbowej stwierdza, że
    interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej jest
    nieprawidłowa.
    Istotą niniejszej sprawy jest odpowiedź na pytanie w jakiej dacie występujący po stronie
    przedsiębiorcy status mikro, małego lub średniego przedsiębiorcy powinien być brany
    pod uwagę dla potrzeb ustalenia maksymalnej wielkości pomocy publicznej wyznaczającej
                                                [2]limit zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy PIT.

    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 63b ustawy PIT:
      wolne od podatku są dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 5a-5cd, uzyskane z
      działalności gospodarczej określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w Ustawie,
      przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może
      przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla
      obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z
      odrębnymi przepisami.
    Przy czym w świetle art. 21 ust. 5a ustawy PIT:
      zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 63a i 63b, przysługują
      podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej
      prowadzonej na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu.
                            [3]Stosownie natomiast do art. 4 ustawy WNI:
      zwolnienie od podatku dochodowego na zasadach określonych odpowiednio w
      przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej
      pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości
      określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.
    Zgodnie z delegacją ustawową zawartą w art. 14 ust. 3 pkt 1-10 i 12 ustawy WNI, Rada
    Ministrów rozporządzeniem z dnia 28 sierpnia 2018 r. w sprawie pomocy publicznej
                                          [4]udzielanej niektórym przedsiębiorcom na realizację nowych inwestycji określiła m.in.
    maksymalną dopuszczalną wielkość pomocy publicznej, której można udzielić
    przedsiębiorcy.
    Na podstawie § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia:
      Maksymalna dopuszczalna wielkość pomocy publicznej na realizację nowej inwestycji
      udzielanej przedsiębiorcy z tytułu:
        1. kosztów nowej inwestycji jest liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności
        pomocy określonej dla danego obszaru i kosztów inwestycji kwalifikujących się
        do objęcia pomocą określonych w § 8 ust. 1, które nie mogą być wyższe niż
        maksymalne koszty kwalifikowane, o których mowa w § 8 ust. 7, lub
        2. zatrudnienia określonej liczby pracowników w związku z nową inwestycją jest
        liczona jako iloczyn maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego
        obszaru i dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnionych pracowników,
        obejmujących koszty płacy brutto tych pracowników, powiększone o składki
        obowiązkowe, takie jak składki na ubezpieczenie społeczne, ponoszone przez
        przedsiębiorcę od dnia zatrudnienia tych pracowników
        – z zastrzeżeniem § 6 ust. 4.
    Stosownie zaś do § 6 ww. rozporządzenia:
        1. Maksymalna intensywność pomocy publicznej liczona jako stosunek ekwiwalentu
        dotacji brutto do kosztów kwalifikujących się do objęcia tą pomocą, z
        zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 6, jest określana zgodnie z rozporządzeniem Rady
        Ministrów z dnia 30 czerwca 2014 r. w sprawie ustalenia mapy pomocy
        regionalnej na lata 2014-2020.
        2. Maksymalną intensywność regionalnej pomocy inwestycyjnej udzielanej
        mikroprzedsiębiorcom, małym przedsiębiorcom i średnim przedsiębiorcom, w
        rozumieniu art. 2 pkt 2 rozporządzenia nr 651/2014, podwyższa się o:
        1) 20 punktów procentowych - w przypadku mikroprzedsiębiorców i małych
          przedsiębiorców,

        2) 10 punktów procentowych - w przypadku średnich przedsiębiorców - w
          stosunku do maksymalnej intensywności tej pomocy określonej dla
          poszczególnych obszarów. (...).
    W kontekście powyższego, dla ustalenia maksymalnej intensywności pomocy publicznej
    znaczenie ma status przedsiębiorcy.
    Stosownie natomiast do art. 13 ust. 1 ustawy WNI:
      Wsparcie udzielane jest przedsiębiorcy realizującemu nową inwestycję, w drodze
      decyzji, zwanej dalej „decyzją o wsparciu”.
    Przy tym, jak stanowi art. 13 ust. 8 ustawy WNI:
      Rozliczenie pomocy publicznej przyznanej przedsiębiorcy na podstawie decyzji o
      wsparciu ma zastosowanie wyłącznie do decyzji, w ramach której inwestycja jest
      realizowana i w oparciu o tę inwestycję prowadzona jest działalność gospodarcza.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy WNI:
      Decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot działalności
      gospodarczej oraz warunki, które przedsiębiorca jest obowiązany spełnić, dotyczące:
          1) zatrudnienia przez przedsiębiorcę w związku z nową inwestycją, przez
            określony czas, określonej liczby pracowników;
          2) poniesienia przez przedsiębiorcę w określonym terminie kosztów
            kwalifikowanych nowej inwestycji;
          3) terminu zakończenia realizacji nowej inwestycji, po upływie którego koszty
            nowej inwestycji poniesione przez przedsiębiorcę nie mogą być uznane jako
            koszty kwalifikowane, z wyłączeniem dwuletnich kosztów pracy, kosztów
            związanych
            z najmem lub dzierżawą gruntów, budynków i budowli oraz leasingu
            finansowego, które mogą być kwalifikowane po terminie zakończenia
            inwestycji;
          4) maksymalnej wysokości kosztów kwalifikowanych, jakie mogą być
            uwzględnione przy określeniu maksymalnej wysokości pomocy publicznej;
          5) kryteriów ilościowych i kryteriów jakościowych, do których spełnienia
            zobowiązał się przedsiębiorca;
          6) terenu, na którym nowa inwestycja zostanie zrealizowana z uwzględnieniem
            danych ewidencyjnych nieruchomości.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że wraz z pozostałymi
    Zainteresowanymi niebędącymi stroną postępowania Wnioskodawca prowadzi
    działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (dalej: Spółka). Spółka planuje w
    przyszłości przekształcenie obecnej formy działalności na spółkę komandytową. Spółka
    zdecydowała się na zrealizowanie projektu inwestycyjnego (dalej: Projekt), którego celem
    jest zwiększenie jej zdolności produkcyjnej. Realizacja Projektu ma odbyć się przez
    rozbudowę lub modernizację istniejących środków trwałych, zakup maszyn i urządzeń,
    zakup działki oraz budowę albo modernizację hali i biurowca. W związku z planowanym
    Projektem Spółka w listopadzie 2019 r. wystąpiła do zarządzającego Specjalną Strefą
    Ekonomiczną z wnioskiem o wydanie decyzji o wsparciu (dalej: Decyzja). W momencie
    oceny statusu Spółki, biorąc ostatnie dwa okresy obrachunkowe, liczba zatrudnionych
    osób wynosiła 41,64, a roczny obrót lub całkowity bilans był mniejszy niż 10 mln EUR.
    Spółka na potrzeby składanego wniosku o wsparcie została zakwalifikowana jako mały
    przedsiębiorca. W grudniu 2019 r. na rzecz Spółki została wydana Decyzja o wsparciu
    Projektu, określająca maksymalną wysokość kosztów kwalifikowanych. W Decyzji ustalono
    wysokość pomocy publicznej na podstawie zasad właściwych dla małego przedsiębiorcy.
    Wskaźnik intensywności pomocy publicznej dla Spółki na dzień wydania Decyzji wynosił

    55%. Spółka na dzień złożenia wniosku nie wyczerpała limitu ustalonego w Decyzji. Termin
    zakończenia realizacji Projektu określono na 31 grudnia 2024 r. W związku z ww.
    Projektem Spółka przewiduje w przyszłości zwiększenie zdolności produkcyjnych
    przedsiębiorstwa, a tym samym zwiększenie poziomu zatrudnienia oraz rocznych obrotów
    lub sumy bilansowej Spółki. Wnioskodawca może zatem przekroczyć wskaźnik dla małego
    przedsiębiorcy i uzyskać status średniego przedsiębiorcy.
    W ocenie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej, przysługująca intensywność pomocy na
    podstawie statusu przedsiębiorstwa powinna być ustalana na dzień wydania decyzji o
    wsparciu i powinna być niezmienna przez cały okres realizacji inwestycji.
    Kluczowym elementem określającym dopuszczalność udzielenia pomocy oraz parametry
    uzyskanej pomocy jest dzień, w którym przedsiębiorca nabywa prawo do skorzystania z
    pomocy publicznej. Organ publiczny poprzez przyznanie takiego prawa wskazuje między
    innymi wartość pomocy, do jakiej jest uprawniony przedsiębiorca.
    Zatem, dzień nabycia praw do pomocy i parametry udzielonej pomocy (w tym
    dopuszczalna wartość, która jest między innymi pochodną wielkości przedsiębiorcy)
    wynikają z decyzji o wsparciu. W dniu wydania decyzji do dyspozycji przedsiębiorcy
    stawiana jest określona wartość (maksymalna) pomocy, z której przedsiębiorca może, lecz
    nie musi skorzystać, w całości lub w części. Z uwagi na konstrukcję tego środka
    pomocowego (wsparcie polega na zwolnieniu z podatku dochodowego od osób
    fizycznych lub podatku dochodowego od osób prawnych), skorzystanie z pomocy zależy
    od uzyskania dochodu zwolnionego przez przedsiębiorcę w danym roku. Tym samym
    ostatni dzień, w którym upływa termin złożenia zeznania rocznego, jest dniem, w którym
    podatnik zrealizował pomoc przyznaną w ramach decyzji o wsparciu (w całości lub w
    części) poprzez wykazanie w zeznaniu dochodu zwolnionego (odpowiednik dnia wypłaty
    środków np. w ramach dotacji), a nie dniem uzyskania prawa do pomocy.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania 1 należy
    uznać za prawidłowe. W konsekwencji rozpatrywanie sprawy w zakresie pytania 2,
    tj. wskazania, czy zmniejszona wysokość wskaźnika maksymalnej intensywności pomocy
    publicznej obowiązuje wyłącznie w stosunku do wydatków inwestycyjnych, stanowiących
    koszty kwalifikowane poniesionych po uzyskaniu przez Spółkę statusu średniego
    przedsiębiorcy, stało się bezprzedmiotowe.
    W konsekwencji Szef Krajowej Administracji Skarbowej dokonuje z urzędu zmiany
    pisemnej interpretacji indywidualnej z 7 lipca 2020 r. Nr 0112-KDIL2-2.4011.346.2020.2.KP
    wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, gdyż stwierdza jej
    nieprawidłowość.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Zmieniona interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które zostało przedstawione we
    wniosku wspólnym o wydanie interpretacji indywidualnej i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania zmienionej interpretacji indywidualnej.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    • Szef Krajowej Administracji Skarbowej zgodnie z art. 14e § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej:
        może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację indywidualną, jeżeli stwierdzi jej
        nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału
        Konstytucyjnego lub Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Przepis ten nie zawiera ograniczeń czasowych, co oznacza, że jeśli stwierdzona zostanie
    nieprawidłowość wydanej interpretacji indywidualnej, Szef Krajowej Administracji
    Skarbowej może, z urzędu, zmienić ją w dowolnym czasie.
    • Na podstawie art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:

        składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
        wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
        przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem
        faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    • Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
      przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
      Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
      rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
      będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez
      Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
      któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź
      straci swą aktualność.
    • Niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionych przez
      Wnioskodawcę we wniosku stanów faktycznych lub zdarzeń przyszłych, co oznacza, że
      w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
      kontroli celno-skarbowej zostanie ustalony odmienny stan faktyczny, to interpretacja
      nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    • Stosownie do art. 14k § 1 Ordynacji podatkowej:
        zastosowanie się do interpretacji indywidualnej przed jej zmianą, stwierdzeniem jej
        wygaśnięcia lub przed doręczeniem organowi podatkowemu odpisu
        prawomocnego orzeczenia sądu administracyjnego uchylającego interpretację
        indywidualną nie może szkodzić wnioskodawcy, jak również w przypadku
        nieuwzględnienia jej w rozstrzygnięciu sprawy podatkowej.
    Przepis ustanawia tzw. zasadę nieszkodzenia, która pełni funkcję gwarancyjną (ochronną)
    interpretacji indywidualnej i której szczegółowa treść została uregulowana w art. 14k-14n
    Ordynacji podatkowej.
    • Skorzystanie z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej oznacza: brak
      odpowiedzialności z kodeksu karnego skarbowego, brak naliczania odsetek za zwłokę,
      oraz w przypadku, gdy zobowiązanie nie zostało prawidłowo wykonane w wyniku
      zastosowania się Wnioskodawcy do interpretacji oraz skutki podatkowe związane ze
      zdarzeniem, któremu odpowiada stan faktyczny będący przedmiotem interpretacji,
      miały miejsce po doręczeniu interpretacji indywidualnej - zwolnienie z obowiązku
      zapłaty podatku w zakresie wynikającym ze zdarzenia będącego przedmiotem
      interpretacji.
    • Z mocy ochronnej interpretacji indywidualnej, która została zmieniona, Wnioskodawca
      może nadal korzystać w odniesieniu do rozliczeń podatkowych dokonywanych za
      okres do końca roku, kwartału następującego po kwartale lub miesiąca następującego
      po miesiącu (w zależności od okresu rozliczenia podatku), w którym doręczono
      Wnioskodawcy zmienioną interpretację indywidualną lub stwierdzono jej wygaśnięcie
      albo doręczono organowi podatkowemu odpis orzeczenia sądu administracyjnego
      uchylającego interpretację indywidualną ze stwierdzeniem jego prawomocności (por.
      art. 14m § 2 Ordynacja podatkowa).
    • Warunkiem skorzystania z ww. ochrony jest zastosowanie się Wnioskodawcy do
      interpretacji (art. 14k § 1 i art. 14m § 1 Ordynacji podatkowej) oraz złożenie przez
      Wnioskodawcę wniosku, o którym mowa w art. 14m § 3 Ordynacji podatkowej, w
      trakcie trwania postępowania podatkowego. Organy podatkowe bowiem nie
      uwzględniają z urzędu interpretacji prawa podatkowego.
    • Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej:
        przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
        będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
        będących przedmiotem decyzji wydanej:

        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    • Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się przez Wnioskodawcę
      do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień
      podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacja podatkowa).
    • Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23
      października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa
                      [5]oraz niektórych innych ustaw wprowadzającymi regulacje intertemporalne.
    Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na zmianę interpretacji indywidualnej
    Wnioskodawcy przysługuje prawo do zaskarżenia tej zmiany interpretacji indywidualnej
    do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...), w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia
    (art. 3 § 2 pkt 4a, art. 13 § 1 i § 2 i art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o
                              [6]postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
    Skargę wnosi się za pośrednictwem Szefa Krajowej Administracji Skarbowej (którego
    działanie jest przedmiotem skargi):
    • w dwóch egzemplarzach, na adres: Ministerstwo Finansów, ul. Świętokrzyska 12,
      00#916 Warszawa (art. 47 § 1 i art. 54 § 1 ww. ustawy)
      lub
    • w formie dokumentu elektronicznego bez dołączania odpisów, zawierającą adres
      elektroniczny oraz podpisaną kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem
      zaufanym albo podpisem osobistym, na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej
      Ministerstwa Finansów na platformie ePUAP: /bx1qpt265q/SkrytkaESP (art. 46 § 2a,
      art. 47 § 3 i art. 54 § 1a ww. ustawy). Datą wniesienia skargi w formie dokumentu
      elektronicznego jest określona w urzędowym poświadczeniu odbioru data jej
      wprowadzenia do systemu teleinformatycznego Ministerstwa Finansów (art. 83 § 5
      ww. ustawy).
    Skarga na pisemną interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).
    [1] art. 13 § 2 pkt 4 oraz art. 14e § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z
    2025 r. poz. 111), dalej „Ordynacja podatkowa”.
    [2] Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 163), zwana
    dalej „ustawą PIT”.
    [3] Ustawa z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2024 r. poz. 459), zwana dalej
    „ustawa WNI”.
    [4] Dz. U. z 2018 r. poz. 1713.
    [5] Dz. U. poz. 2193.
    [6] Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm.