Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.346.2025.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Skoro zwrot wpłaconych przez Wnioskodawcę rat kapitałowo; odsetkowych, składek na ubezpieczenie oraz opłat i prowizji
nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają
zwolnieniu z opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b
ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty procesowe
koszt-koszty zastępstwa procesowego
kredyt
lokal-lokal mieszkalny
odsetki
potwierdzenie-potwierdzenie wzajemnych należności i
zobowiązań
prowizje
ubezpieczenia
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.-
Zwrot nienależnie pobranych świadczeń.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Odsetki z tytułu nieterminowych wypłat.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 95b
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 marca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pani osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym.
    Nie prowadzi Pani (i nie prowadziła) działalności gospodarczej.
    W 2007 roku zawarła Pani z bankiem umowę o kredyt hipoteczny indeksowany do franka
    szwajcarskiego. Celem zaciągnięcia kredytu był zakup lokalu, w którym później Pani
    zamieszkała.
    Bank umieścił w umowie kredytowej niedozwolone postanowienia umowne w rozumieniu
        1 art. 385§ 1 kodeksu cywilnego, w szczególności dotyczące sposobu przeliczania złotych
    na franki szwajcarskie.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą sądów, tego typu uchybienia skutkują
    stwierdzeniem nieważności umowy kredytu.
    Z tego względu w 2022 r. wniosła Pani do sądu pozew przeciwko bankowi powołując się
    na nieważność umowy kredytu i żądając:
    a. zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, które zapłaciła Pani na rzecz banku tytułem spłaty
      kredytu;
    b. zwrotu składek na ubezpieczenie niskiego wkładu własnego, które zapłaciła Pani na
      rzecz banku w związku z kredytem;
    c. zwrotu opłat i prowizji, które zapłaciła Pani na rzecz bank w związku z udzieleniem
      kredytu;

    d. ustawowych odsetek za opóźnienie w zapłacie (zwrocie) tych żądanych przez Panią rat
      /składek/opłat i prowizji, a także
    e. zwrotu kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
    Odsetki (pkt [d] powyżej) były uzasadnione z tego względu, że trwający przez kilka lat
    proces sądowy pozwala bankowi opóźnić moment faktycznego zwrotu żądanych przez
    Panią kwot. Z kolei żądanie zwrotu kosztów procesu (pkt [e]) wynikało stąd, że wszczęcie
    sprawy sądowej wiązało się z poniesieniem przez Panią pewnych wydatków, w
    szczególności na opłatę sądową oraz wynagrodzenie profesjonalnego pełnomocnika.
    Wydatki te finalnie powinna ponieść (zwrócić) Pani strona przegrywająca sprawę (tj. bank).
    Po złożeniu ww. pozwu bank wystąpił przeciwko Pani z własnym pozwem do sądu. W
    pozwie tym domagał się zwrotu kwoty nominalnej kredytu, jaką wypłacił Pani w 2007 r.
    Pozew banku był konsekwencją linii orzeczniczej sądów, zgodnie z którą w związku z
    nieważnością umowy kredytu strony powinny zwrócić sobie wzajemne świadczenia - w ten
    sposób kredytobiorcy przysługuje zwrot rat kapitałowo-odsetkowych oraz innych płatności
    uiszczonych na rzecz banku w związku z kredytem, a bankowi zwrot wypłaconego kredytu.
    W 2024 r. w sprawie, w której złożyła Pani pozew zapadł wyrok I instancji zasądzający na
    Pani rzecz świadczenia żądane w pozwie oraz równolegle bank zwrócił się do Pani z
    inicjatywą zawarcia ugody w sprawie celem zakończenia sporu.
    Ugodę taką zawarła Pani w lutym 2025 roku. Na podstawie ugody dokonała Pani z
    bankiem rozliczenia wzajemnych należności i zrzeczenia się innych roszczeń, które
    mogłyby zostać wzajemnie podniesione w związku z kredytem. Rozliczenie wyglądało w
    ten sposób, że cała kwota wypłaconego Pani w 2007 r. przez bank kredytu została
    potrącona z przysługujących Pani kwot opisanych w pkt od [a] do [d] powyżej. Nadwyżkę
    (przysługujące Pani należności przekraczały kwotę kredytu) bank przelał zwrotnie na Pani
    rachunek bankowy.
    Ponadto bank zwrócił Pani kwotę kosztów zastępstwa procesowego w związku z pozwem,
    jaki Pani wytoczyła (pkt [e]).
    Pytania
    1) Czy zwrócone Pani przez bank na podstawie ugody kwoty opisane w pkt [a], [b], [c]
      oraz [e] stanowią przychody podatkowe w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych (PIT)?
    2) Czy zapłacone Pani przez bank na podstawie ugody odsetki za opóźnienie opisane w
      pkt [d] są zwolnione z PIT?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zwrócone Pani przez bank na podstawie ugody kwoty - opisane w pkt [a], [b], [c] oraz
    [e] - nie stanowią przychodów podatkowych w rozumieniu ustawy o PIT.
    2. Zapłacone Pani przez bank na podstawie ugody ustawowe odsetki za opóźnienie,
    opisane w pkt [d] są zwolnione z PIT.
    Uzasadnienie Pani stanowiska
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o PIT przychodami są otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dodatkowo należy
    uwzględnić, że - jak wynika z wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 8 lipca 2014 r. (sygn. K 7
    /13) - opodatkowaniu PIT podlega uzyskanie korzyści majątkowej (przysporzenia)
    mogącego przybrać postać zarówno zwiększenia aktywów podatnika i uniknięcia
    (zaoszczędzenia) wydatków, które musiałby ponieść.
    W Pani przypadku, w związku z zawartą ugodą, otrzymała Pani jedynie zwrot części
    pieniędzy, które wcześniej zapłaciła Pani z własnych środków na rzecz banku w związku z

    kredytem (pkt [a], [b] i [c]), na rzecz sądu (tytułem opłaty sądowej od pozwu) oraz Pani
    pełnomocnika (tytułem wynagrodzenia za przygotowanie i złożenie pozwu, a także za
    prowadzenie sprawy sądowej (pkt [e]).
    Kwoty, jakie otrzymała Pani w związku z ugodą, nie spowodowały zatem „przyrostu” Pani
    majątku, a jedynie wyrównały „uszczerbek” wynikający z wcześniej poniesionych
    wydatków.
    Mając powyższe na uwadze, otrzymane przez Panią kwoty opisane w pkt [a], [b], [c] oraz
    [e] nie powinny stanowić przychodów podatkowych w rozumieniu ustawy o PIT.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone m.in.:
    1. w interpretacji podatkowej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dla
    (...), której brzmienie bank potwierdził w treści zawartej z Panią ugody (par. 4 ugody). (...)
    udzielił Pani pisemnego zapewnienia, że zgodnie z otrzymaną interpretacją, w zakresie
    stanu faktycznego powstałego w wyniku zawartej ugody, po stronie klienta (czyli Pani) nie
    powstaje przychód podatkowy i w związku z tym na banku nie ciąży obowiązek
    informacyjny, tj. obowiązek przygotowania informacji PIT-11;
    2. w następujących indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych przez
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w odniesieniu do analogicznych rozliczeń
    pomiędzy bankami a kredytobiorcami z tytułu kredytów indeksowanych do walut obcych:
        Interpretacji z 9 marca 2023 r. sygn. 0114-KDIP3-1.4011.4.2023.1.MS2;
        Interpretacji z 27 grudnia 2023 r. sygn. 0115-KDIT2.4011.491.2023.2.ŁS;
        Interpretacji z 22 listopada 2024 r. sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.682.2024.2.ACZ.
    Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne
    od podatku dochodowego są m.in. odsetki z tytlu nieterminowej wypłaty należności
    niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym. Jak wskazała Pani we
    wcześniejszej części wniosku, otrzymane przez Panią kwoty opisane w pkt [a], [b] oraz [c]
    nie powinny podlegać opodatkowaniu PIT, gdyż stanowią jedynie zwrot środków, jakie
    zapłaciła Pani w przeszłości. Dlatego też odsetki otrzymane przez Panią (a właściwie
    zaledwie część tych odsetek z par. 1 ust. 1 ugody) z uwagi na kilkuletnie opóźnienie banku
    w zapłacie ww. kwot odpowiadają odsetkom, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 95b
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pani stanowisko znalazło potwierdzenie w wielu interpretacjach podatkowych wydanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w analogicznych sytuacjach. Przykładowo
    dotyczy to interpretacji podatkowych z:
        17 listopada 2023 r. sygn. 0115-KDIT3.4011.613.2023.1.DP;
        1 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.95.2024.DJ;
        24 czerwca 2024 r. sygn. 0113-KDIPT2-2.4011.342.2024.2.AKU.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
        dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a
        i 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku
        oraz
        dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia
        ministra właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art.
        22 ustawy Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w
        przypadkach uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem
        podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Ogólne określenie „przychodów” zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika - tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika -
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i
        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane

    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Z informacji przedstawionych przez Panią wynika, że:
    3. w 2007 r. zawarła Pani umowę kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem CHF;
    4. w 2022 r. wniosła Pani do sądu pozew przeciwko bankowi, powołując się na
      nieważność umowy kredytu i żądając zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, zwrotu
      składek na ubezpieczenie niskiego wkładu własnego, zwrotu opłat i prowizji, zwrotu
      kosztów procesu i zapłaty ustawowych odsetek za opóźnienie;
    5. bank zaproponował zawarcie ugody i podpisała ją Pani w lutym 2025 roku.
    Powzięła Pani wątpliwość, czy wypłacone na podstawie ugody kwoty będą podlegały
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe zwrotu rat kapitałowo-odsetkowych, składek na ubezpieczenie niskiego
    wkładu własnego oraz opłat i prowizji
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.

    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Pani przypadku - otrzymała Pani od banku zwrot środków pieniężnych, które zapłaciła
    Pani w związku z zaciągniętym kredytem, tj. zwrot rat kapitałowo-odsetkowych, składek na
    ubezpieczenie niskiego wkładu własnego oraz opłat i prowizji. Wobec powyższego,
    wypłata przez bank na Pani rzecz tego zwrotu będzie dla Pani neutralna podatkowo. W
    wyniku tego zwrotu nie osiągnie Pani bowiem konkretnego przysporzenia majątkowego, a
    więc zwrot ten nie spowoduje po Pani stronie powstania przychodu w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tym samym - nie będzie na Pani ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób
    fizycznych z tego tytułu.
    Skutki podatkowe zwrotu kosztów procesu
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu -
    jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem
    pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez
    ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ustawy, jako otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, nie mające charakteru
    zwrotnego.
    Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 1568 ze zm.):
      Strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego
      żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty
      procesu).
    Stosownie do art. 98 § 2 cytowanej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę osobiście lub przez
      pełnomocnika, który nie jest adwokatem, radcą prawnym lub rzecznikiem

      patentowym, zalicza się poniesione przez nią koszty sądowe, koszty przejazdów do
      sądu strony lub jej pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek
      stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdów i równowartość utraconego
      zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata wykonującego
      zawód w siedzibie sądu procesowego.
    Z kolei w myśl art. 98 § 3 tej ustawy:
      Do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się
      wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych
      przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego
      przez sąd osobistego stawiennictwa strony.
    Zgodnie z art. 98 § 4 Kodeksu postępowania cywilnego:
      Wysokość kosztów sądowych, zasady zwrotu utraconego zarobku lub dochodu oraz
      kosztów stawiennictwa strony w sądzie, a także wynagrodzenie adwokata, radcy
      prawnego i rzecznika patentowego regulują odrębne przepisy.
    Jak wynika z powyższych przepisów, koszty procesu mają charakter zwrotu wydatków
    poniesionych przez powoda. Zwrot ten nie rodzi więc obowiązku podatkowego w świetle
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile kwota zasądzona
    tytułem zwrotu kosztów postępowania nie przewyższała faktycznie poniesionych przez
    powoda wydatków.
    Z wniosku wynika, że na podstawie zawartej ugody otrzymała Pani od banku zwrot
    kosztów zastępstwa procesowego.
    W tym miejscu wyjaśniam, że zgodnie z przepisem art. 95 § 1 i 2 ustawy Kodeks cywilny:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.
    Na podstawie art. 96 ww. ustawy:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Mając na uwadze powyższe, zwrot poniesionych przez Panią kosztów procesu, w tym
    kosztów zastępstwa procesowego - do wysokości faktycznie poniesionych przez Panią
    wydatków - nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Skutki podatkowe zwrotu odsetek
    Odnosząc się do kwestii odsetek ustawowych za opóźnienie należy wskazać, że instytucję
    prawną odsetek za zwłokę reguluje art. 481 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.), zgodnie z którym:
      Jeżeli dłużnik opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel może
      żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby
      opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    Na podstawie art. 481 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli stopa odsetek za opóźnienie nie była oznaczona, należą się odsetki ustawowe
      za opóźnienie w wysokości równej sumie stopy referencyjnej Narodowego Banku
      Polskiego i 5,5 punktów procentowych. Jednakże gdy wierzytelność jest
      oprocentowana według stopy wyższej, wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie
      według tej wyższej stopy.

    Nie każde odsetki otrzymane przez osoby fizyczne podlegają opodatkowaniu.
    Ustawodawca przewidział w niektórych sytuacjach, w odniesieniu do odsetek, możliwość
    zwolnienia od podatku dochodowego. Takie zwolnienie przysługuje wyłącznie wówczas,
    gdy przepis omawianej ustawy zawiera w tym przedmiocie wyraźne postanowienie.
    Ustawą z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wprowadzono art. 21 ust. 1 pkt 95b, który ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2021 r.
    Zgodnie z ww. przepisem:
      Wolne od podatku dochodowego są: odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty
      należności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, wolnych od
      podatku dochodowego lub od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Przepis art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwalnia z
    opodatkowania wszelkie odsetki za opóźnienie wypłacone w związku ze świadczeniami,
    które nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skoro zwrot wpłaconych przez Panią rat kapitałowo-odsetkowych, składek na
    ubezpieczenie oraz opłat i prowizji nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, to wypłacone z tego tytułu odsetki podlegają zwolnieniu z
    opodatkowania na mocy art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zatem Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 również jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia
    Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.