Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.645.2019.1.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-15
Teza: w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości w związku z trwałym posadowieniem urządzeń przesyłowych
Słowa kluczowe: działki; opodatkowanie; sprzedaż; umowa-umowa przedwstępna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 16 października 2019 r. (data wpływu 22 października 2019 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości w związku z trwałym posadowieniem urządzeń przesyłowych **– jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2019 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania podatkiem VAT odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości w związku z trwałym posadowieniem urządzeń przesyłowych.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca, tj. spółka działająca pod firmą … jest właścicielem nieruchomości położonej w … , jednostka ewidencyjna … , obręb nr … , składającej się z działek o numerach … o łącznym obszarze 0,2995 ha, dla której Sąd Rejonowy dla … , … Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą … (dalej: Nieruchomość).

Na podstawie art. 124 ust. 1, 4, 6 i 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej: u.g.n.) wydana została na rzecz spółki pod firmą … (dalej: …) decyzja Prezydenta … z dnia 10.12.2013 r. znak: … , utrzymana w mocy decyzją Wojewody … z dnia 6.05.2014 r. znak … , ograniczająca korzystanie z przedmiotowej nieruchomości poprzez zezwolenie … na założenie i przeprowadzenie przewodów - na działce nr … (obecnie nr …) wodociągu DN 300 mm, rurociągu tłocznego ścieków DN 250 mm, przyłącza wodociągowego DN 200 mm w pasie o szerokości 6,5 m i długości 53 m, a na działce nr … wodociągu DN 300 mm, rurociągu tłocznego ścieków DN 250 mm w pasie o szerokości 6,5 m i długości 24 m.

W związku z wykonaniem robót określonych w powyższych decyzjach, Wnioskodawca poniósł szkodę, o której mowa w art. 128 ust. 4 u.g.n. w postaci:

1.  ograniczenia korzystania z przedmiotowej Nieruchomości przez okres realizacji na niej robót budowlanych, jak również w czasie późniejszym na skutek bezterminowego obowiązku udostępniania nieruchomości w celu wykonywania przez … czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń objętych ww. decyzjami,
2.  zmniejszenia wartości tej Nieruchomości wskutek wybudowania w jej gruncie urządzeń przesyłowych w postaci ww. rurociągów, wodociągów, infrastruktury towarzyszącej z zachowaniem pasa ochronnego na powierzchni tego gruntu.

Wnioskodawca zwrócił się do … o ustalenie i wypłatę odszkodowania przewidzianego w art. 128 ust. 4 u.g.n. dla szkód powstałych w związku z realizacją ww. decyzji. W odpowiedzi … przedłożył operaty szacunkowe sporządzone na dzień 24.04.2019 r. i 29.04.2019 r. przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego, określające wysokość odszkodowania z tytułu ograniczenia korzystania z tej Nieruchomości w okresie budowy przedmiotowej infrastruktury oraz z tytułu zmniejszenia wartości tej Nieruchomości wskutek wybudowania w jej gruncie przez … elementów inwestycji będącej przedmiotem ww. decyzji. Operaty te zostały sporządzone w oparciu o art. 128 ust. 4 u.g.n. oraz par. 43 Rozporządzenia z dnia 21.09.2004 r. Rady Ministrów w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.

W dniu 3.10.2019 r. pomiędzy Wnioskodawcą a … zostało zawarte porozumienie, w którym została określona wysokość odszkodowania na rzecz Wnioskodawcy, z tytułu ograniczenia korzystania z Nieruchomości w okresie budowy infrastruktury na kwotę 24.745,00 zł oraz wysokość odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości w następstwie trwałego posadowienia urządzeń w jej gruncie na kwotę 248.000,00 zł. Wysokość tych odszkodowań wynika z wyceny przedstawionej w wyżej wymienionych operatach szacunkowych, sporządzonych przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego na dzień 24 i 29 kwietnia 2019 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy w opisanym stanie faktycznym, wypłata odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości na skutek trwałego posadowienia w jej gruncie urządzeń przesyłowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wypłata odszkodowania z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości na skutek trwałego posadowienia w jej gruncie urządzeń przesyłowych, w opisanym stanie faktycznym, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy uzasadnia fakt, że przedmiotowe odszkodowanie ma wyłącznie charakter ekwiwalentu pieniężnego za wyrządzoną szkodę, jaką jest w tym przypadku obniżenie wartości nieruchomości będącej własnością Wnioskodawcy. W związku z otrzymanym odszkodowaniem nie wystąpiła po stronie Wnioskodawcy żadna czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług, z późn. zm. (dalej: ustawa). Nie nastąpiła bowiem w tym przypadku dostawa towarów ani świadczenie usług, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Zgodnie z tym przepisem, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przepis ten nie wymienia otrzymania lub wypłaty odszkodowania jako czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, sama zaś ustawa nie definiuje pojęcia odszkodowania.

Natomiast w art. 7 ust. 1-2 ustawy, ustawodawca określił jakie czynności stanowią opodatkowaną dostawę towarów, a w art. 8 ust. 1-2 jakie czynności stanowią opodatkowane świadczenie usług, o których to mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1.

Żadna z czynności wymienionych w tych przepisach nie odpowiada okoliczności faktycznej polegającej na utracie wartości nieruchomości, która to utrata stanowi szkodę po stronie Wnioskodawcy. Istotą odszkodowania w związku ze szkodą doznaną przez Wnioskodawcę w wyniku posadowienia na jej Nieruchomości instalacji przesyłowych, nie jest zatem płatność ani za dostawę towarów, ani za świadczenie usługi, lecz rekompensata za doznaną szkodę polegającą na utracie wartości Nieruchomości. Nie ma bowiem w tym przypadku żadnej transakcji ekwiwalentnej polegającej na świadczeniu w zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że odszkodowanie to nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony Wnioskodawcy. Okoliczność polegająca na doznaniu tego rodzaju szkody nie może być zatem uznana za wykonanie usługi bądź dostawę towaru.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uznaje swoje stanowisko za w pełni uzasadnione.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś to obowiązek wykonywania, przekazania czegoś.

Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Z pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi, należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.

W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Co więcej, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można było powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług w rozumieniu art. 5 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Analizując bowiem powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.

Jedną z generalnych zasad na gruncie podatku od towarów i usług jest bowiem to, że czynności wymienione w art. 5 ust. 1 ustawy podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdy wykonane są przez podatnika.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem Nieruchomości składającej się z działek o numerach … . W dniu 10.12.2013 r. wydana została na rzecz … S.A. decyzja Prezydenta … , utrzymana w mocy decyzją Wojewody … z dnia 6.05.2014 r., ograniczająca korzystanie z przedmiotowej Nieruchomości poprzez pozwolenie … na założenie i przeprowadzenie przewodów na działce nr … (obecnie nr …) wodociągu, rurociągu tłoczonego ścieków oraz przyłącza wodociągowego, a na działce nr … wodociągu i rurociągu tłoczonego ścieków. Wnioskodawca zwrócił się do … o ustalenie i wypłatę odszkodowania dla szkód powstałych w związku z realizacją ww. decyzji. W dniu 3.10.2019 r. pomiędzy Wnioskodawcą a … zostało zawarte porozumienie, w którym m.in. została określona wysokość odszkodowania na rzecz Wnioskodawcy z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości w następstwie trwałego posadowienia urządzeń przesyłowych w jej gruncie. Wysokość tego odszkodowania wynika z wyceny przedstawionej w operatach szacunkowych sporządzonych przez biegłego rzeczoznawcę majątkowego.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy należność otrzymana przez Wnioskodawcę z tytułu odszkodowania za zmniejszenie wartości Nieruchomości w związku z trwałym posadowieniem w jej gruncie urządzeń przesyłowych podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W tym miejscu wyjaśnić należy, że przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. Zatem w tym zakresie należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2019 r., poz. 1145, z późn. zm.). Na gruncie prawa cywilnego odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku szkodą musi istnieć związek przyczynowy.

Kodeks cywilny rozróżnia dwa podstawowe rodzaje odpowiedzialności: kontraktową, która powstaje z mocy umowy i odnosi się do przypadków niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 Kodeks cywilny) oraz deliktową, czyli wynikającą z czynów niedozwolonych (art. 415 Kodeks cywilny).

Zgodnie z treścią art. 471 Kodeksu cywilnego, dłużnik zobowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, chyba, że niewykonanie lub nienależyte wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi.

W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych szkoda polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, istnieniu adekwatnego związku przyczynowego pomiędzy działaniem lub zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.

Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie lecz rekompensata za szkodę. W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną – świadczenie w zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana ze zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.

Zatem jeżeli płatność o charakterze odszkodowawczym nie ma bezpośredniego związku z czynnością mającą charakter świadczenia, wówczas kwota wypłaconych odszkodowań nie mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, i jako taka nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Zatem ustalanie statusu wypłacanej rekompensaty, jako podlegającej bądź niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT należy oceniać w kontekście związku z konkretnym świadczeniem.

Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że nazywane przez Wnioskodawcę odszkodowanie wypłacone z tytułu zmniejszenia wartości Nieruchomości w wyniku realizacji inwestycji, o której mowa we wniosku, nie posiada cech odszkodowania za poniesioną szkodę, pełni natomiast funkcję wynagrodzenia za usługę, świadczoną zgodnie z nakazem organu władzy publicznej co wpisuje się w normę art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy, czyniąc tego rodzaju usługę faktycznie odpłatną.

Tym samym otrzymane od … S.A. odszkodowanie (świadczenie pieniężne) stanowi w rzeczywistości wynagrodzenie za świadczoną przez Wnioskodawcę usługę, dającą wypłacającemu je wyraźne i bezpośrednie korzyści w postaci możliwości korzystania z Nieruchomości. Niezależnie od użytej nomenklatury otrzymane odszkodowanie jest w rzeczywistości wynagrodzeniem za świadczoną usługę.

Zatem Wnioskodawca wykonując usługi z nakazu organu władzy publicznej – na podstawie decyzji … z dnia 10.12.2013 r. utrzymanej w mocy decyzją … z dnia 6.05.2014 r. – tj. pozwalając … S.A. na korzystanie z Nieruchomości w związku z trwałym posadowieniem w jej gruncie urządzeń przesyłowych – świadczy w ramach działalności, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy jako podatnik, zdefiniowany w art. 15 ust. 1 ustawy, usługi, które ze względu na ich odpłatny charakter podlegają, na podstawie art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w … , ul. … , … , za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.