Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-119/11-4/WS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-05-05
Teza: Czy zakończenie oszczędzania w kasie mieszkaniowej skutkuje obowiązkiem wydatkowania, zgodnie z celami systematycznego oszczędzania, wszystkich oszczędności zgromadzonych w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, w okresie 1997-2009, czy tylko tej ich części, która była objęta ulgą podatkową, tj. w okresie 1997-2003?
Słowa kluczowe: kasa-kasa mieszkaniowa; oszczędności-wycofanie oszczędności; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 i § 10 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2011 r. (data wpływu 31 stycznia 2011 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 kwietnia 2011 r. (data wpływu 27 kwietnia 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 stycznia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ulgi z tytułu systematycznego gromadzenia oszczędności w kasie mieszkaniowej.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. Nr ILPB2/415-119/11-2/WS, wezwano Wnioskodawcę do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano Wnioskodawcę, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie wysłano w dniu 18 kwietnia 2011 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 21 kwietnia 2011 r.), zaś w dniu 27 kwietnia 2011 r. Wnioskodawca uzupełnił ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 26 kwietnia 2011 r.).

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 17 stycznia 1997 r. Wnioskodawca zawarł umowę o kredyt kontraktowy z bankiem na okres 3 lat – do dnia 31 grudnia 1999 r. Po tym okresie, w dniu 30 marca 2000 r., Zainteresowany zawarł pierwszy aneks na dalszy okres oszczędzania – do dnia 31 października 2000 r. Następne aneksy zawierał: do dnia 31 października 2001 r., do dnia 31 marca 2002 r., do dnia 31 grudnia 2002 r., do dnia 30 czerwca 2003 r., do dnia 30 listopada 2003 r., do dnia 31 marca 2004 r., do dnia 31 grudnia 2004 r., do dnia 30 czerwca 2005 r., do dnia 31 stycznia 2006 r., do dnia 31 sierpnia 2006 r., do dnia 28 lutego 2007 r., do dnia 30 czerwca 2007 r., do dnia 31 grudnia 2007 r., do dnia 31 marca 2008 r., do dnia 31 lipca 2008 r., do dnia 31 marca 2009 r. i do dnia 31 grudnia 2009 r.

W sumie, od stycznia 2000 r. do końca grudnia 2009 r., Wnioskodawca zawarł 18 aneksów przedłużających okresy oszczędzania, a oszczędzanie zakończył w grudniu 2009 r.

W okresie od stycznia 1997 r. do końca grudnia 2003 r. Zainteresowany korzystał z odliczeń od podatku dochodowego. Natomiast w okresie od stycznia 2004 r. do końca okresu oszczędzania, tj. do końca grudnia 2009 r. nie korzystał z odliczeń od podatku dochodowego, ponadto nie korzystał z kredytu kontraktowego.

Wnioskodawca wspomniał również, iż oryginały umowy i aneksów są w Jego posiadaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy zakończenie oszczędzania w kasie mieszkaniowej skutkuje obowiązkiem wydatkowania, zgodnie z celami systematycznego oszczędzania, wszystkich oszczędności zgromadzonych w banku prowadzącym kasę mieszkaniową, w okresie 1997-2009, czy tylko tej ich części, która była objęta ulgą podatkową, tj. w okresie 1997-2003?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ odliczeń od podatku dochodowego dokonywał On w okresie od 1997 r. do 2003 r. kwotę zgromadzoną w tym okresie powinien wydatkować zgodnie z celami systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej. Natomiast w pozostałym okresie oszczędzania, w którym nie korzystał z odliczeń od podatku dochodowego (do końca 2009 r., kiedy nastąpił koniec okresu oszczędzania), nie ma obowiązku wydatkowania tej części oszczędności na cele zgodne z celami systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 134, poz. 1509), podatnikom, którzy zawarli umowę o kredyt kontraktowy z bankiem prowadzącym kasę mieszkaniową o systematyczne gromadzenie oszczędności, według zasad określonych w przepisach o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego i przed dniem 1 stycznia 2002 r. nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cel określony w art. 27a ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., przysługuje, na zasadach określonych w tej ustawie, prawo do odliczenia od podatku dalszych kwot wpłaconych oszczędności na kontynuację systematycznego gromadzenia oszczędności wyłącznie na tym samym rachunku oszczędnościowo-kredytowym i w tym samym banku prowadzącym kasę mieszkaniową, poniesionych od dnia 1 stycznia 2002 r., do upływu określonego przed dniem 1 stycznia 2002 r. terminu systematycznego gromadzenia oszczędności, wynikającego z umowy o kredyt kontraktowy.

Jednocześnie, stosownie do postanowień art. 6 ust. 1 ww. ustawy z dnia 21 listopada 2001 r., przepis art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym przed dniem 1 stycznia 2002 r., ma zastosowanie do wymienionych w nim zdarzeń, powstałych po dniu 1 stycznia 2002 r.

Natomiast z przepisu art. 27a ust. 13 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2001 r., wynika, że jeżeli podatnik skorzystał z odliczeń od dochodu (przychodu) lub podatku z tytułu wydatków poniesionych na cele określone w ust. 1 pkt 1 i 2, a następnie:

1.  wycofał ze spółdzielni wniesiony wkład,
2.  w całości zmienił przeznaczenie lokalu lub budynku mieszkalnego na użytkowy,
3.  po roku, w którym dokonano odliczeń, otrzymał zwrot odliczonych wydatków, z wyjątkiem gdy zwrócone kwoty zostały zaliczone do przychodów podlegających opodatkowaniu,
4.  wycofał oszczędności z kasy mieszkaniowej, z wyjątkiem gdy wycofana kwota po określonym w umowie o kredyt kontraktowy okresie systematycznego oszczędzania została wydatkowana zgodnie z celami systematycznego oszczędzania na rachunku prowadzonym przez tę kasę,
5.  przeniósł uprawnienia do rachunku oszczędnościowo-kredytowego na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem dzieci własnych lub przysposobionych

\- do dochodu (przychodu) lub podatku należnego za rok, w którym zaistniały te okoliczności, dolicza się odpowiednio kwoty poprzednio odliczone z tych tytułów.

Dla zachowania prawa do ulgi z tytułu systematycznego oszczędzania w kasie mieszkaniowej wycofane środki w myśl art. 27a ust. 13 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 r., muszą być przeznaczone na cele określone w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 26 października 1995 r. o niektórych formach popierania budownictwa mieszkaniowego oraz o zmianie niektórych ustaw (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1070 ze zm.), zgodnie z którym celami mieszkaniowymi są służące zaspokojeniu własnych potrzeb mieszkaniowych kredytobiorcy:

1.  nabycie, budowa, przebudowa, rozbudowa lub nadbudowa domu albo lokalu mieszkalnego, stanowiącego odrębną nieruchomość,
2.  uzyskanie spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego lub prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, albo prawa odrębnej własności lokalu mieszkalnego,
3.  remont domu albo lokalu, o których mowa w pkt 1 i 2, z wyjątkiem bieżącej konserwacji i odnowienia mieszkania,
4.  spłata kredytu bankowego zaciągniętego na cele wymienione w pkt 1-3,
5.  nabycie działki budowlanej lub jej części pod budowę domu jednorodzinnego lub budynku mieszkalnego, w którym jest lub ma być położony lokal mieszkalny kredytobiorcy.

Z ww. przepisów wynika, że aby nie utracić prawa do odliczeń związanych z oszczędzaniem w kasie mieszkaniowej podatnik powinien przeznaczyć wycofane po okresie oszczędzania środki na co najmniej jeden z wyżej wymienionych celów systematycznego oszczędzania. Utrata prawa do ulgi z powyższego tytułu następuje tylko w przypadkach określonych w ww. art. 27a ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym do końca 2001 r.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w okresie od stycznia 1997 r. do grudnia 2009 r. systematycznie gromadził oszczędności na rachunku oszczędnościowo-kredytowym, w banku prowadzącym kasę mieszkaniową. Przy czym w okresie od stycznia 1997 r. do dnia grudnia 2003 r. korzystał z odliczeń od podatku dochodowego, a w okresie od stycznia 2004 r. do końca okresu oszczędzania, tj. do końca grudnia 2009 r. - nie korzystał z tychże odliczeń.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz przytoczone wyżej przepisy stwierdzić należy, iż skoro Wnioskodawca korzystał z odliczeń od podatku dochodowego jedynie w odniesieniu do części środków zgromadzonych w kasie mieszkaniowej, to w celu zachowania prawa do ulgi obowiązany jest udokumentować wydatkowanie, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, tylko tej części środków, które były przedmiotem tejże ulgi podatkowej, tj. gromadzonych w kasie mieszkaniowej w okresie od stycznia 1997 r. do grudnia 2003 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.