Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.368.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-06
Teza: Prawo do zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej
dostawy towarów na podstawie posiadanych Dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumentacja
dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa towarów
specyfikacja
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie
towarów - dokumenty
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Warunki
zastosowania stawki podatku 0% przy
wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów -
dokumentowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 3-art. 13-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 42-ust. 3
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 czerwca 2025 r. za pośrednictwem e-PUAP wpłynął Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie
    zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową
    dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
        A. (dalej: Spółka) posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Czech,
        gdzie jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od wartości dodanej.
        Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług w Polsce, w
        tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych.
        Działalność Spółki obejmuje m.in. produkcję i dystrybucję masy włóknistej, papieru
        i tekstury oraz towarów z tych materiałów, produktów z plastiku i gumy, produkcję
        konstrukcji stalowych i metalowych wyrobów gotowych. W Polsce działalność Spółki
        polega na dystrybucji wyrobów i elementów betonowych oraz z papieru i tektury
        (dalej: Towary) w kraju i za granicą.
        Spółka dokonuje sprzedaży Towarów nabytych uprzednio od innych spółek z
        siedzibą w Polsce, które są następnie przedmiotem dalszej sprzedaży do
        kontrahentów w Polsce, w innych krajach Unii Europejskiej (wewnątrzwspólnotowa
        dostawa towarów; dalej: WDT) jak i z krajów spoza Unii Europejskiej (eksport).

        Dostawa Towarów w ramach WDT jest dokonywana do podmiotów, które posiadają
        ważny numer identyfikacji podatkowej dla celów transakcji
        wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE) nadany im przez państwo będące miejscem
        przeznaczenia dla transportowanych Towarów (dalej: Nabywca lub Nabywcy).
        Spółka dochowuje należytej staranności w zakresie sprawdzenia ważności
        numerów VAT-UE Nabywców zarówno na dzień nawiązania współpracy z Nabywcą
        jak i na dzień dokonania WDT lub jego raportowania dla potrzeb VAT.
        Spółka dokumentuje WDT na rzecz Nabywcy fakturami zawierającymi m.in.:
      o numer VAT-UE Nabywcy,
      o specyfikację poszczególnych sztuk ładunku tj. nazwa i szczegółowy opis Towarów,
        ilość Towarów oraz ich wartość.
        Dla potrzeb zastosowania stawki 0% VAT do dokonywanych WDT, co do zasady
        Spółka gromadzi dokumenty transportowe CMR wystawione przez przewoźników,
        podpisane przez firmy transportowe, jak i Nabywców.
        Ze względu na to, że to Nabywcy w większości przypadków organizują transport
        Towarów i odbierają je z Polski we własnym zakresie, często zdarza się, że Spółka
        nie posiada dokumentów transportowych CMR od przewoźnika. W takich
        sytuacjach Spółka zawsze gromadzi dodatkowe dokumenty np. potwierdzenie
        płatności za Towar, dokument Delivery note podpisany przez Nabywcę, a także
        dokument Confirmation of arrival, które to wraz z fakturą stanowią dowody dla
        potrzeb zastosowania przez Spółkę stawki 0% do WDT.
        Dokument Confirmation of arrival Spółka posiada zawsze w swojej dokumentacji w
        przypadku, jeżeli nie ma możliwości otrzymania dokumentu CMR. Taki dokument
        jest przygotowany na podstawie czeskiej ustawy o VAT (Spółka stosuje ten sam typ
        dokumentu dla potrzeb VAT w Polsce i w Czechach). Zgodnie z treścią Confirmation
        of arrival nabywca potwierdza odbiór towarów będących przedmiotem WDT i ich
        dostarczenie do miejscu przeznaczenia w kraju UE innym niż Polska.
        W związku z powyższym, Spółka dla potrzeb potwierdzania dostarczenia Towarów
        będących przedmiotem WDT do Nabywcy na terytorium kraju Unii Europejskiej
        (dalej: UE) innego niż Polska posiada poniższe dokumenty (dalej: Dokumenty
        podstawowe):
      o fakturę dokumentującą sprzedaż Towaru zawierającą specyfikację poszczególnych
        sztuk ładunku,
      o potwierdzenie zapłaty za Towar,
    oraz co najmniej jeden z poniższych dokumentów (dalej: Dokumenty dodatkowe):
      o dokument transportowy od przewoźnika - CMR,
      o dokument Confirmation of arrival,
      o dokument dostawy (Delivery note),
    · Co do zasady, dokument przewozowy CMR zawiera następujące informacje:
      o Nazwę oraz adres nadawcy,

      o Nazwę oraz adres Nabywcy,
      o Miejsce przeznaczenia Towarów (miejscowość, kraj),
      o Miejsce i datę załadunku Towarów,
      o Numer i datę dokumentu,
      o Nazwę oraz adres przewoźnika,
      o Ilość jednostkowa Towarów lub ilość opakowań zbiorczych,
      o Numer dostawy,
      o Numer środka transportowego (nr ciężarówki/numer rejestracyjny),
      o Podpis i stempel nadawcy,
      o Podpis i stempel przewoźnika,
      o Podpis i ewentualnie stempel Nabywcy wraz z datą odbioru Towarów.
    · Confirmation of arrival zawiera następujące informacje:
      o Nazwę oraz dane Spółki (sprzedawcy) i Nabywcy wraz z numerami VAT-UE kraju
        innego niż Polska,
      o datę i numer dostawy oraz adres dostawy Towarów,
      o numer faktury wystawionej przez Spółkę na rzecz Nabywcy z tytułu dostawy
        Towarów oraz numer dokumentu dostawy (delivery note),
      o dane podmiotu odbierającego towar (działającego w imieniu Nabywcy) w miejscu
        przeznaczenia wraz z podpisem tej osoby i wskazaniem daty i miejsca odbioru.
    · Dokument dostawy (Delivery note) zawiera następujące informacje:
      o Nazwę oraz adres Nabywcy,
      o llość/nazwę/rodzaj wywożonych Towarów,
      o Numer zamówienia,
      o Warunki dostaw Incoterms,
      o Datę odbioru/przywozu Towarów na terytorium państwa UE innego niż Polska,
      o Państwo przywozu/odbioru Towarów,
      o Podpis osoby upoważnionej ze strony Nabywcy do potwierdzenia odbioru Towarów.
    · Wszystkie powyższe Dokumenty dodatkowe mogą zawierać informacje w zakresie
      wszystkich dostaw dokonanych dla tego Nabywcy w okresie miesiąca - w przypadku,
      gdy dla danego Nabywcy w danym miesiącu zostanie dokonana większa liczba WDT.
    · Confirmation of arrival i/lub podpisana przez Nabywcę Delivery note jest/są przesyłane
      przez Nabywcę do Spółki drogą elektroniczną w formie skanu jako załącznik do
      wiadomości e-mail, po zakończeniu okres rozliczeniowego, w którym dokonano WDT
      tj. okresu miesięcznego.
    · Spółka, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy w którym powstał obowiązek podatkowy dla WDT, posiada w swojej
      dokumentacji Dokumenty podstawowe i co najmniej jeden Dokument dodatkowy
      potwierdzające, że Towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z Polski i
      dostarczone do Nabywcy w innym niż Polska kraju UE.
    · Na podstawie wyżej wymienionych Dokumentów podstawowych i co najmniej jednego
      Dokumentu dodatkowego, Spółka opodatkowuje WDT stawką 0% VAT w rozliczeniu
      VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy. Właściwy i ważny numer
      nabywcy wraz z wartością dostaw wynikającą z faktury są wskazywane każdorazowo w

      składanych przez Spółkę w ustawowym terminie informacjach podsumowujących VAT-
      UE.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym posiadane przez Spółkę
    Dokumenty podstawowe oraz co najmniej jeden Dokument dodatkowy stanowią dowody,
    o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, uprawniające Spółkę do zastosowania
    stawki VAT 0% do WDT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Posiadane przez Spółkę w jej dokumentacji Dokumenty podstawowe oraz co najmniej
    jeden Dokument dodatkowy stanowią dowody w rozumieniu przepisu art. 42 ust. 1 pkt 2
    ustawy o VAT na podstawie których Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki VAT
    0% do WDT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 3 ustawy o VAT WDT podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT według stawki 0%, z zastrzeżeniem art. 42.
    W myśl art. 42 ust. 1 i 1a ustawy o VAT, WDT podlega opodatkowaniu VAT według stawki
    VAT 0% pod warunkiem, że:
    1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer
      identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo
      członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla
      podatku od wartości dodanej;
    2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
      rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
      przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i
      dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium
      kraju;
    3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT UE,
    4) podatnik w złożonej informacji podsumowującej VAT-UE wykazał WDT, dla którego
      powstał w danym okresie rozliczeniowym obowiązek podatkowy, a wskazane w niej
      dane są prawidłowe.
    Spełnienie łącznie powyższych warunków formalnych uprawnia podatnika do
    zastosowania stawki VAT 0% do dokonanego WDT.
    Biorąc pod uwagę treść powyższych przepisów, w celu zastosowania stawki VAT 0% do
    WDT Spółka powinna spełnić łącznie następujące warunki:
    1) dokonać dostawy towarów,
    2) dostawa powinna zostać dokonana na rzecz nabywców posiadających w momencie
      dostawy właściwy i ważny numer nadany przez państwo członkowskie właściwe dla
      nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej,
    3) posiadać w swojej dokumentacji dowody potwierdzające, że towary zostały w ramach
      WDT dostarczone do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium Polski,
    4) być zarejestrowana jako podatnik VAT UE w momencie złożenia deklaracji podatkowej
      (w której wykaże WDT),
    5) w składanych w terminie informacjach podsumowujących VAT-UE podawać
      prawidłowe dane kontrahenta z UE (numer VAT-UE) oraz wartość towarów będących
      przedmiotem WDT.

    W opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Spółka spełnia wszystkie wskazane
    powyżej warunki do zastosowania stawki VAT 0% dla dokonywanych WDT, co potwierdza
    poniższe uzasadnienie:
    Ad. 1
    Spółka dokonuje z Polski do innych krajów UE dostaw Towarów, tj. wyrobów i elementów
    betonowych oraz z papieru i tektury, które stanowią towary w rozumieniu art. 2 pkt 6)
    ustawy o VAT.
    Ad. 2
    Nabywcami Towarów są podmioty posiadające ważny numer VAT-UE nadany przez inne
    niż Polska państwo UE będące miejscem przeznaczenia dla transportowanych Towarów.
    Spółka dochowuje należytej staranności weryfikując na bieżąco ważność numerów VAT-UE
    kontrahentów.
    Ad. 3
    W ocenie Spółki Dokumenty podstawowe oraz co najmniej jeden Dokument dodatkowy,
    którymi Spółka dysponuje, stanowią dowody wskazane w przepisach ustawy o VAT
    wymagane dla zastosowania stawki VAT 0% dla dokonanych WDT.
    Przepisy ustawy o VAT wskazują jakie dokumenty mogą zostać uznane za dowody, o
    których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Zgodnie z przepisem art. 42 ust. 3 ustawy o VAT:
    „Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty jeżeli łącznie
    potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:
    1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za
      wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały
      dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne
      niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi
      (spedytorowi), (...)
    3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.”
    Jeżeli dokumenty, o których mowa powyżej, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia
    towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, dowodami takimi mogą być również inne dokumenty wskazujące, że
    nastąpiła wewnątrzwspólnotowa dostawa, w szczególności:
    1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie,
    2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu,
    3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma
      charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim
      przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania,
    4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju (art. 42 ust. 11 ustawy o VAT).
    Użycie przez ustawodawcę w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT sformułowania „w
    szczególności” oznacza, że wymieniony w tym przepisie katalog dokumentów ma
    charakter otwarty. Podatnik ma zatem prawo wykorzystać również inne dokumenty niż
    wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT w celu potwierdzenia wywozu towarów z
    terytorium Polski na terytorium innego państwa UE.
    Podatnik nie ma przy tym obowiązku zgromadzenia wszystkich dokumentów
    wymienionych w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT. Zgodnie z ugruntowanym w tym zakresie
    stanowiskiem sądów administracyjnych oraz Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,

    podatnik może zgromadzić tylko niektóre dokumenty, jeżeli posiadają one wystarczającą
    wartość dowodową. Potwierdza to m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4
    kwietnia 2023r., sygn. I FSK 2256/18:
    „W świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 uptu dla zastosowania stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest, aby podatnik posiadał
    jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3, uzupełnione dokumentami,
    wskazanymi w art. 42 ust. 11 lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których
    mowa w art. 180 § 1 O.p., o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia
    towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy
    znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”
    Dla Spółki oznacza to, że wystarczającym jest zgromadzenie jednego z dowodów
    wskazanych w przepisie art. 42 ust. 3 ustawy o VAT i uzupełnienie go dodatkowym
    dowodem wymienionym w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, aby uznać, iż
    zgromadziła wystarczającą dokumentację dla zastosowania stawki VAT 0% do dokonanego
    WDT.
    W stanie faktycznym wskazano, iż Spółka każdorazowo posiada fakturę dokumentującą
    WDT, która zawiera szczegółową specyfikację poszczególnych sztuk ładunku (w tym nazwa
    Towaru, ilość sztuk i waga, cena jednostokowa i wartość netto). W takiej sytuacji należy
    uznać, że faktura stanowi dokument, o którym mowa w przepisie art. 42 ust. 3 pkt 3
    ustawy o VAT, a posiadanie odrębnej specyfikacji sztuk ładunku nie jest wymagane.
    Dodatkowo, oprócz faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku, Spółka
    jest zawsze w posiadaniu potwierdzenia płatności za Towar, oraz gromadzi co najmniej
    jeden (o ile nie wszystkie) z poniższych dokumentów:
        dokument transportowy od przewoźnika – CMR,
        Confirmation of arrival podpisany przez Nabywcę,
        dokument dostawy (Delivery note) podpisany przez Nabywcę.
    Oznacza to, że w stosunku do każdej WDT Spółka zawsze posiada i będzie nadal posiadać
    co najmniej jeden z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 3 ustawy o VAT oraz co
    najmniej jeden z dowodów wskazanych w przepisie art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Jeżeli Spółka oprócz faktury i potwierdzenia płatności za Towar zgromadzi również
    podpisany dokument CMR zawierający:
        Nazwę oraz adres nadawcy,
        Nazwę oraz adres Nabywcy,
        Miejsce przeznaczenia Towarów (miejscowość, kraj),
        Miejsce i datę załadunku Towarów,
        Numer i datę dokumentu,
        Nazwę oraz adres przewoźnika,
        Ilość jednostkowa Towarów lub ilość opakowań zbiorczych,
        Numer dostawy,
        Numer środka transportowego (nr ciężarówki/numer rejestracyjny),
        Podpis i stempel nadawcy,
        Podpis i stempel przewoźnika,
        Podpis i ewentualnie stempel Nabywcy wraz z datą odbioru Towarów,

    - będzie w posiadaniu wszystkich dokumentów wymienionych w przepisie art. 42 ust. 3 w
    związku z ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT (Dokumenty podstawowe), zatem przysługuje jej
    wprost prawo do zastosowania stawki VAT 0% do tego WDT.
    W przypadku braku dokumentu CMR Spółka będzie uprawniona do zastosowania stawki
    VAT 0% do WDT, o ile zgromadzi inne dokumenty wskazane w przepisie 42 ust. 11 ustawy
    o VAT.
    Przepis art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, jako jeden z dokumentów dowodów uprawniających
    do zastosowania stawki VAT 0% wskazuje m.in. dowód potwierdzający przyjęcie przez
    nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Ustawa o VAT nie precyzuje jednak jakie dane lub formę powinien mieć dokument, aby
    uznać go za dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium
    państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy zatem uznać, iż każdy dowód, niezależnie od jego formy, który będzie potwierdzał,
    że towar został przyjęty przez nabywcę na terytorium innego niż Polska kraju UE, stanowi
    dowód w rozumieniu przepisu art. 42 ust. 11 ustawy o VAT.
    Za taki dowód można uznać zarówno Confirmation of arrival jak i Delivery note.
    Informacje i dane wskazane na Confirmation of arrival oraz Delivery note pozwalają na
    uznanie, że Nabywca w bezpośredni i jasny sposób potwierdził dostarczenie i odbiór
    Towarów objętych WDT w kraju UE innych niż Polska (kraj przeznaczenia). Dokumenty te
    zawierają następujące informacje:
        Confirmation of arrival:
      o Nazwę oraz dane Spółki i Nabywcy wraz z numerami VAT-UE kraju innego niż Polska
        (najczęściej kraju przeznaczenia Towarów),
      o datę i numer dostawy oraz adres dostawy,
      o numer faktury oraz numer dokumentu dostawy (delivery note),
      o dane podmiotu odbierającego towar (działającego w imieniu Nabywcy) w miejscu
        przeznaczenia wraz z podpisem tej osoby i wskazania daty i miejsca odbioru.
    · Delivery note:
      o Nazwę oraz adres Nabywcy,
      o Ilość/nazwę/rodzaj wywożonych Towarów,
      o Numer zamówienia,
      o Warunki dostaw Incoterms,
      o Datę odbioru/przywozu Towarów na terytorium państwa UE innego niż Polska,
      o Państwo przywozu/odbioru Towarów,
      o Podpis osoby upoważnionej ze strony Nabywcy do potwierdzenia odbioru Towarów.
    W świetle powyższego, zarówno Confirmation of arrival jak i Delivery note zawierające
    wszystkie wskazane powyżej elementy stanowią dowód w rozumieniu przepisu art. 42 ust.
    11 pkt 4 ustawy o VAT, tj. dowód potwierdzający przyjęcie przez Nabywcę Towaru na
    terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.
    Na podstawie powołanych przepisów ustawy o VAT oraz argumentacji, posiadanie przez
    Spółkę łącznie następujących dokumentów:
        faktury zawierającej specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
        potwierdzenia zapłaty za Towar,

    oraz co najmniej jednego z poniższych Dokumentów dodatkowych:
        dokumentu transportowego od przewoźnika - CMR,
        Confirmation of arrival,
        Delivery note,
    - spełnia warunek posiadania dokumentów wymaganych w celu zastosowania stawki VAT
    0% do WDT.
    Wniosek:
    Dokumenty podstawowe oraz co najmniej jeden z Dokumentów dodatkowych stanowią
    dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT uprawniające Spółkę do
    zastosowania stawki VAT 0% do WDT.
    Powyższe stanowisko, potwierdzają również liczne interpretacje indywidualne Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej, m.in.:
        interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 13 czerwca 2017 r., sygn.
        0112-KDIL1-3.4012.94.2017.1.AP:
    „W przypadku braku oryginału dokumentu CMR lub istotnych trudności z jego
    pozyskaniem w ustawowym terminie do zastosowania stawki 0% VAT przy WDT,
    potwierdzeniem dostarczenia towaru do Nabywcy jest komplet następujących
    dokumentów:
    1. kopia faktury VAT zawierająca ogólną specyfikację poszczególnych sztuk ładunku
      (ponadto szczegółowe informacje na temat specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku
      znajdują się na nocie dostawy),
    2. co najmniej 1 z poniższych dokumentów:
      A. skan, kserokopia, faks potwierdzonego CMR (dokument przekazany również drogą
        elektroniczną),
      B. potwierdzona przez odbiorcę towaru faktura (skan lub oryginał),
      C. potwierdzony przez odbiorcę towaru dowód dostawy (skan lub oryginał),
      D. informacja z wewnętrznego systemu spedytora (przewoźnika), gdzie można
        sprawdzić kierunek przesyłki i jej status (potwierdzająca status przesyłki:
        doręczona),
      E. potwierdzenie zapłaty za dostarczony towar (przy formie płatności po dostawie),
      F. korespondencja mailowa z nabywcą, potwierdzająca dotarcie towaru do nabywcy,
      G. zestawienie z aplikacji zewnętrznego dostawcy, która zawiera dane wszystkich
        przesyłek spedytorów uwzględnionych w umowie z dostawcą, gdzie można
        sprawdzić kierunek i status przesyłki.
    Na podstawie wyżej wymienionych dokumentów Spółka wykazuje przedmiotowe dostawy
    w deklaracji za dany okres rozliczeniowy jako opodatkowane stawką 0% VAT.
    (...)
    W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny
    prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.”
        interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 lutego 2025 r., sygn.
        0114-KDIP1-2.4012.700.2024.1.GK:

    „Dokumentacja gromadzona przez Spółkę obejmuje opisane poniżej przypadki:
    Wariant A - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        dokumentów przewozowych wystawionych przez przewoźnika (np. w formie listów
        przewozowych CMR) potwierdzających dostarczenie towarów na teren innego
        państwa członkowskiego UE,
    Wariant B (najczęstszy wariant gromadzonej dokumentacji) - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną skanu zbiorczego potwierdzenia odbioru
        towarów, zawierającego (i) wykaz faktur dokumentujących dostawy dokonane na
        rzecz Kontrahenta w danym okresie, (ii) oświadczenie, iż towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium innego państwa
        członkowskiego oraz (iii) podpis osoby upoważnionej ze strony Kontrahenta do
        potwierdzenia odbioru towarów (w przypadku dostaw łańcuchowych, towary będą
        fizycznie odbierane przez odbiorcę końcowego).
    Wariant C - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        otrzymanego drogą elektroniczną (tzn. w formie wiadomości e-mail) potwierdzenia
        odbioru towarów objętych wykazem faktur przesłanych przez Spółkę; w ramach
        planowanego rozwiązania osoba upoważniona przez Kontrahenta (korzystając z
        oficjalnego konta poczty elektronicznej serwera Kontrahenta) będzie przesyłała
        Spółce potwierdzenie w formie wiadomości e-mail, iż towary objęte wykazem
        faktur, przesłanym przez Spółkę, zostały otrzymane przez Kontrahenta lub odbiorcę
        ostatecznego (w przypadku dostaw łańcuchowych).
    Wariant D - Spółka będzie w posiadaniu:
        kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze
        lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz
        zbiorczego zestawienia faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz
        Kontrahenta w danym okresie; zestawienie to jest przesyłane Kontrahentowi drogą
        elektroniczną, po zakończeniu okresu, którego dotyczy Zgodnie z ustaleniami z
        Kontrahentem oraz informacją zawartą w przedmiotowym zestawieniu, w
        przypadku braku dokonania potwierdzenia do 20 dnia miesiąca następującego po
        miesiącu, którego dotyczy przesłane zestawienie, uznaje się, że towary zostały
        dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego
        innego niż Polska (możliwe są zatem sytuacje, w których Kontrahent nie zgłasza

        zastrzeżeń w odniesieniu do otrzymanego zestawienia i tym samym nie odsyła do
        Spółki informacji zwrotnej w tym zakresie).
    (...)
    dowody (opisane w Wariantach A-D) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy
    spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku
    w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT)”.
        interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 3 grudnia 2024 r., sygn.
        0111-KDIB3-3.4012.442.2024.2.JSU:
    „Należy zauważyć, że przedstawione przez Państwa dokumenty umożliwiają
    zidentyfikowanie towarów (faktura zawiera specyfikację sztuk ładunku), wskazują adres
    dostawy (miejsce przeznaczenia) w innym kraju Unii Europejskiej, a także zawierają
    potwierdzenie, że towary zostały dostarczone do klienta w danym państwie Unii
    Europejskiej innym niż Polska. Zatem posiadana dokumentacja opisana w scenariuszach 1-
    4 będzie stanowiła dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, w tym typu
    „dropshipping”, które (jak wynika z opisu sprawy) łącznie będą potwierdzały dostarczenie
    towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do odbiorców
    na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    W konsekwencji, Państwo (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ustawy) macie
    prawo do zastosowania stawki 0% z tytułu wewnątrzwspólnotowej dostawy.
        interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 12 maja 2025 r., sygn.
        0114-KDIP1-2.4012.213.2025.1.GK:
    „Zestaw 1:
    1) faktury (lub jej kopii) - dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację
      poszczególnych sztuk ładunku,
    2) międzynarodowego listu przewozowego CMR (przesyłanego drogą elektroniczną na
      dedykowany adres e-mail Spółki w formie skanu dokumentu lub przekazywanego
      bezpośrednio przez przewoźnika/spedytora w formie papierowej), niepodpisanego
      przez Kontrahenta (podpisanego jedynie przez nadawcę i przewoźnika/spedytora),
    3) potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary (w formie potwierdzenia bankowego)”.
    Zestaw 2:
    „1) faktury (lub jej kopii) - dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku,
    2) potwierdzenia przewoźnika/spedytora o dostarczeniu Towaru do Kontrahenta, które
    ma formę wygenerowanej elektronicznie informacji o trasie przesyłki, pochodzącej z
    portalu internetowego firmy kurierskiej - przewoźnika/spedytora (umożliwiającego
    monitorowanie przesyłki). Potwierdzenie to zawiera datę, godzinę i miejsce dostarczenia
    Towaru do Kontrahenta, status. Spółka w każdym przypadku zna numer przesyłki i jest w
    stanie go przypisać do konkretnej dostawy. W konsekwencji, Spółka jest w stanie
    jednoznacznie powiązać potwierdzenie od przewoźnika/spedytora z konkretnymi
    transakcjami WDT udokumentowanymi wystawionymi przez Spółkę fakturami”.
    Zestaw 3:

    „1) faktury (lub jej kopii) - dokumentującej dokonaną WDT, zawierającej specyfikację
    poszczególnych sztuk ładunku,
    2) potwierdzenia odbioru Towarów otrzymywane od Kontrahenta, w postaci:
    * korespondencji elektronicznej (mailowej) z Kontrahentem zawierającej oświadczenie
    /informację o odbiorze przez niego towarów w danym okresie, na terytorium innego kraju
    UE innym niż Polska, ze wskazaniem danych umożliwiających identyfikację
    poszczególnych dostaw (np. data dostawy, oznaczenie symbolu oraz ilości towaru, czy też
    numer dokumentu „Delivery Note”, będący dokumentem towarzyszącym danej dostawie).
    Spółka przesyła Kontrahentowi wiadomość e-mail ze szczegółami danych dostaw, a
    Kontrahent odsyła odpowiedź mailową zawierającą potwierdzenie, że dostawy te zostały
    przez niego otrzymane na terytorium kraju UE innym niż Polska. Potwierdzenie to może
    być zawarte w treści wiadomości e-mail lub stanowić załącznik do takiej wiadomości; lub
    * wygenerowanego elektronicznie zbiorczego raportu odebranych towarów z portalu
    Kontrahenta, który zawiera informację o otrzymanych przez niego Towarach w danym
    okresie, na terytorium innego kraju UE innym niż Polska. Na portalu Kontrahent raportuje
    tylko Towary, które zostały przez niego odebrane. W zależności od Kontrahenta, Spółka
    albo pobiera raport bezpośrednio z portalu Kontrahenta, do którego ma dostęp, albo taki
    raport przesyłany jest z portalu Kontrahenta na adres mailowy Spółki. Ww. raport zawiera
    dane pozwalające na identyfikację towaru (np. data dostawy, oznaczenie symbolu oraz
    ilości towaru, czy też numer dokumentu „Delivery Note”, będący dokumentem
    towarzyszącym danej dostawie)”.
    (...)
    Zatem Państwa stanowisko, zgodnie z którym Spółka na podstawie dokumentacji opisanej
    w Zestawie 1, 2 i 3 jest uprawniona do zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do WDT
    realizowanej na rzecz Kontrahenta zgodnie z art. 42 ust. 1 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11
    ustawy, należy uznać za prawidłowe.”
    Ad. 4
    Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług w Polsce, w tym
    również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i będzie zarejestrowana na
    moment składania deklaracji podatkowej i informacji podsumowującej VAT-UE, w której
    będzie wykazywała przedmiotowe WDT.
    Ad. 5
    Spółka terminowo wypełnia swoje obowiązki w zakresie składanych w drodze
    elektronicznej deklaracji podatkowych w tym informacji podsumowujących VAT-UE.
    Spółka dochowuje należytej staranności w zakresie sprawdzenia ważności numerów VAT-
    UE Nabywców zarówno na dzień nawiązania współpracy z Nabywcą jak i na dzień
    dokonania WDT lub jego raportowania dla potrzeb VAT.
    Podane przez Spółkę dane Nabywcy z kraju UE (numer VAT-UE) oraz wartość towarów
    będących przedmiotem WDT są prawidłowe i wynikają bezpośrednio z ksiąg oraz
    wystawionych dokumentów.
    Podsumowanie:
    Mając na uwadze wskazane powyżej przepisy ustawy o VAT, uzasadnienie oraz stanowisko
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i sądów administracyjnych należy uznać, że
    Spółka spełnia wszystkie warunki wskazane w przepisie art. 42 ust. 1 ustawy o VAT
    uprawniające ją do zastosowania stawki VAT 0% dla WDT, ponieważ:
    1) Spółka dokonuje dostawy Towarów (WDT) na rzecz Nabywcy.

    2) Dostawa jest dokonywana do podmiotów, które posiadają ważny numer VAT UE
      nadany im przez państwo będące miejscem przeznaczenia dla transportowanych
      Towarów.
    3) Spółka posiada fakturę stanowiącą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
      potwierdzenie zapłaty za Towar a także co najmniej jeden z dokumentów: dokument
      CMR lub/i Confirmation of arrival lub/i Delivery note, które w sposób jednoznaczny
      potwierdzają dostarczenie Towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy
      znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a
      w związku stanowią dowody w świetle art. 42 ust. 1 pkt. 2 ustawy o VAT.
    4) Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług w Polsce, w tym
      również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych i będzie nadal zarejestrowana
      w momencie złożenia deklaracji podatkowej, w której będzie wykazywała
      przedmiotowe WDT.
    5) Spółka w ustawowym terminie składa informacje podsumowujące VAT-UE w których
      podaje prawidłowe dane kontrahentów (numer VAT-UE) oraz wartość dostaw
      stanowiących WDT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy
    miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa
      wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 13 ust. 1 ustawy:

      Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5,
      rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych
      w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z
      zastrzeżeniem ust. 2-8.
    Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:
      1) podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby
      transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym
      niż terytorium kraju;
      2) osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest
      zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium
      państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
      3) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą
      podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na
      terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w
      pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z
      przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy
      lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
      4) podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w
      innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem
      dostawy są nowe środki transportu.
    Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:
      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy
      jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od
      podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.
    Dla uznania danej czynności za wewnątrzwspólnotową dostawę towarów musi zaistnieć
    wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego państwa członkowskiego, w
    wyniku dokonania dostawy tych towarów (przeniesienia prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel).
    Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka posiada siedzibę działalności
    gospodarczej na terytorium Czech, gdzie jest zarejestrowana dla potrzeb podatku od
    wartości dodanej. Spółka jest zarejestrowana na potrzeby podatku od towarów i usług w
    Polsce, w tym również dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych. Działalność Spółki
    obejmuje m.in. produkcję i dystrybucję masy włóknistej, papieru i tekstury oraz towarów z
    tych materiałów, produktów z plastiku i gumy, produkcję konstrukcji stalowych i
    metalowych wyrobów gotowych. W Polsce działalność Spółki polega na dystrybucji
    wyrobów i elementów betonowych oraz z papieru i tektury (Towary) w kraju i za granicą.
    Spółka dokonuje sprzedaży Towarów nabytych uprzednio od innych spółek z siedzibą w
    Polsce, które są następnie przedmiotem dalszej sprzedaży do kontrahentów w Polsce, w
    innych krajach Unii Europejskiej (WDT) jak i z krajów spoza Unii Europejskiej (eksport).
    Dostawa Towarów w ramach WDT jest dokonywana do podmiotów, które posiadają ważny
    numer identyfikacji podatkowej dla celów transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT-UE)
    nadany im przez państwo będące miejscem przeznaczenia dla transportowanych
    Towarów (Nabywca lub Nabywcy). Spółka dochowuje należytej staranności w zakresie
    sprawdzenia ważności numerów VAT-UE Nabywców zarówno na dzień nawiązania
    współpracy z Nabywcą jak i na dzień dokonania WDT lub jego raportowania dla potrzeb
    VAT. Spółka dokumentuje WDT na rzecz Nabywcy fakturami zawierającymi m.in.: numer
    VAT-UE Nabywcy oraz specyfikację poszczególnych sztuk ładunku tj. nazwa i szczegółowy
    opis Towarów, ilość Towarów oraz ich wartość. Dla potrzeb zastosowania stawki 0% VAT
    do dokonywanych WDT, co do zasady Spółka gromadzi dokumenty transportowe CMR

    wystawione przez przewoźników, podpisane przez firmy transportowe, jak i Nabywców.
    Ze względu na to, że to Nabywcy w większości przypadków organizują transport Towarów
    i odbierają je z Polski we własnym zakresie, często zdarza się, że Spółka nie posiada
    dokumentów transportowych CMR od przewoźnika. W takich sytuacjach Spółka zawsze
    gromadzi dodatkowe dokumenty np. potwierdzenie płatności za Towar, dokument
    Delivery note podpisany przez Nabywcę, a także dokument Confirmation of arrival, które
    to wraz z fakturą stanowią dowody dla potrzeb zastosowania przez Spółkę stawki 0% do
    WDT. Dokument Confirmation of arrival Spółka posiada zawsze w swojej dokumentacji w
    przypadku, jeżeli nie ma możliwości otrzymania dokumentu CMR. Taki dokument jest
    przygotowany na podstawie czeskiej ustawy o VAT (Spółka stosuje ten sam typ
    dokumentu dla potrzeb VAT w Polsce i w Czechach). Zgodnie z treścią Confirmation of
    arrival nabywca potwierdza odbiór towarów będących przedmiotem WDT i ich
    dostarczenie do miejscu przeznaczenia w kraju UE innym niż Polska. Spółka dla potrzeb
    potwierdzania dostarczenia Towarów będących przedmiotem WDT do Nabywcy na
    terytorium kraju Unii Europejskiej innego niż Polska posiada poniższe dokumenty
    (Dokumenty podstawowe):
        fakturę dokumentującą sprzedaż Towaru zawierającą specyfikację poszczególnych
        sztuk ładunku,
        potwierdzenie zapłaty za Towar,
    oraz co najmniej jeden z poniższych dokumentów (dalej: Dokumenty dodatkowe):
        dokument transportowy od przewoźnika - CMR,
        dokument Confirmation of arrival,
        dokument dostawy (Delivery note),
        Co do zasady, dokument przewozowy CMR zawiera następujące informacje:
          Nazwę oraz adres nadawcy,
          Nazwę oraz adres Nabywcy,
          Miejsce przeznaczenia Towarów (miejscowość, kraj),
          Miejsce i datę załadunku Towarów,
          Numer i datę dokumentu,
          Nazwę oraz adres przewoźnika,
          Ilość jednostkowa Towarów lub ilość opakowań zbiorczych,
          Numer dostawy,
          Numer środka transportowego (nr ciężarówki/numer rejestracyjny),
          Podpis i stempel nadawcy,
          Podpis i stempel przewoźnika,
          Podpis i ewentualnie stempel Nabywcy wraz z datą odbioru Towarów.
      Confirmation of arrival zawiera następujące informacje:
      o Nazwę oraz dane Spółki (sprzedawcy) i Nabywcy wraz z numerami VAT-UE kraju
        innego niż Polska,
      o datę i numer dostawy oraz adres dostawy Towarów,
      o numer faktury wystawionej przez Spółkę na rzecz Nabywcy z tytułu dostawy
        Towarów oraz numer dokumentu dostawy (delivery note),
      o dane podmiotu odbierającego towar (działającego w imieniu Nabywcy) w miejscu
        przeznaczenia wraz z podpisem tej osoby i wskazaniem daty i miejsca odbioru.

    · Dokument dostawy (Delivery note) zawiera następujące informacje:
      o Nazwę oraz adres Nabywcy,
      o llość/nazwę/rodzaj wywożonych Towarów,
      o Numer zamówienia,
      o Warunki dostaw Incoterms,
      o Datę odbioru/przywozu Towarów na terytorium państwa UE innego niż Polska,
      o Państwo przywozu/odbioru Towarów,
      o Podpis osoby upoważnionej ze strony Nabywcy do potwierdzenia odbioru Towarów.
    Wszystkie powyższe Dokumenty dodatkowe mogą zawierać informacje w zakresie
    wszystkich dostaw dokonanych dla tego Nabywcy w okresie miesiąca - w przypadku, gdy
    dla danego Nabywcy w danym miesiącu zostanie dokonana większa liczba WDT.
    Confirmation of arrival i/lub podpisana przez Nabywcę Delivery note jest/są przesyłane
    przez Nabywcę do Spółki drogą elektroniczną w formie skanu jako załącznik do
    wiadomości e-mail, po zakończeniu okres rozliczeniowego, w którym dokonano WDT tj.
    okresu miesięcznego. Spółka, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za dany okres rozliczeniowy w którym powstał obowiązek podatkowy dla WDT, posiada w
    swojej dokumentacji Dokumenty podstawowe i co najmniej jeden Dokument dodatkowy
    potwierdzające, że Towary będące przedmiotem WDT zostały wywiezione z Polski i
    dostarczone do Nabywcy w innym niż Polska kraju UE. Na podstawie Dokumentów
    podstawowych i co najmniej jednego Dokumentu dodatkowego, Spółka opodatkowuje
    WDT stawką 0% VAT w rozliczeniu VAT za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy.
    Właściwy i ważny numer nabywcy wraz z wartością dostaw wynikającą z faktury są
    wskazywane każdorazowo w składanych przez Spółkę w ustawowym terminie
    informacjach podsumowujących VAT-UE.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą wskazania czy posiadane przez
    Spółkę Dokumenty podstawowe oraz co najmniej jednej Dokument dodatkowy stanowią
    dowody, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, uprawniające Spółkę do
    zastosowania stawki VAT 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Wskazać należy, że w kwestii dokumentacji uprawniającej do zastosowania stawki
    podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów od 1 stycznia 2020
    r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) 2018/1912 z 4
    grudnia 2018 r. zmieniającego rozporządzenie wykonawcze (UE) nr 282/2011 w
    odniesieniu do niektórych zwolnień związanych z transakcjami wewnątrzwspólnotowymi
    (Dz. Urz. UE L Nr 311 z 7 grudnia 2018 r., s. 10), zwanego dalej rozporządzeniem 2018
    /1912. Rozporządzenie 2018/1912 ma zasięg ogólny, wiąże w całości i jest bezpośrednio
    stosowane we wszystkich państwach członkowskich. Rozporządzenie 2018/1912
    wprowadza m.in. domniemania wzruszalne odnoszące się do dowodów wymaganych do
    zastosowania zwolnienia z prawem do odliczenia (stawki 0%) z tytułu
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.
    Zgodnie z treścią art. 45a wprowadzonego rozporządzeniem 2018/1912:
      1. Do celów stosowania zwolnień ustanowionych w art. 138 dyrektywy 2006/112/WE
      domniemywa się, że towary zostały wysłane lub przetransportowane z państwa
      członkowskiego do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza jego terytorium, ale
      na terytorium Wspólnoty, w którymkolwiek z następujących przypadków:
      a) sprzedawca wskazuje, że towary zostały wysłane lub przetransportowane przez
      niego lub przez osobę trzecią działającą na jego rzecz, oraz sprzedawca jest w
      posiadaniu co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o
      których mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od nabywcy, albo sprzedawca jest w

      posiadaniu jakichkolwiek pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a),
      wraz z jakimikolwiek pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami,
      o których mowa w ust. 3 lit. b), potwierdzających wysyłkę lub transport, które zostały
      wydane przez dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od
      sprzedawcy i od nabywcy;
      b) sprzedawca jest w posiadaniu następujących dokumentów:
      (i) pisemnego oświadczenia nabywcy potwierdzającego, że towary zostały wysłane
      lub przetransportowane przez nabywcę lub przez osobę trzecią działającą na rzecz
      nabywcy, oraz wskazującego państwo członkowskie przeznaczenia towarów; takie
      pisemne oświadczenie określa: datę wystawienia; nazwę lub imię i nazwisko oraz
      adres nabywcy; ilość i rodzaj towarów; datę i miejsce przybycia towarów; w
      przypadku dostawy środków transportu, numer identyfikacyjny środków transportu;
      oraz identyfikację osoby przyjmującej towary na rzecz nabywcy; oraz
      (ii) co najmniej dwóch niebędących ze sobą w sprzeczności dowodów, o których
      mowa w ust. 3 lit. a), które zostały wydane przez dwie różne strony, które są
      niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i nabywcy, lub jakichkolwiek
      pojedynczych dowodów, o których mowa w ust. 3 lit. a), wraz z jakimikolwiek
      pojedynczymi niebędącymi ze sobą w sprzeczności dowodami, o których mowa w
      ust. 3 lit. b), potwierdzających transport lub wysyłkę, które zostały wydane przez
      dwie różne strony, które są niezależne od siebie nawzajem, od sprzedawcy i od
      nabywcy.
      Nabywca dostarcza sprzedawcy pisemne oświadczenie, o którym mowa w lit. b) pkt
      (i), do dziesiątego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiła
      dostawa.
      2. Organ podatkowy może obalić domniemanie przyjęte na podstawie ust. 1.
      3. Do celów ust. 1 następujące dokumenty są akceptowane jako dowód wysyłki lub
      transportu:
      a) dokumenty odnoszące się do wysyłki lub transportu towarów, takie jak podpisany
      list przewozowy CMR, konosament, faktura za towarowy przewóz lotniczy lub
      faktura od przewoźnika towarów;
      b) następujące dokumenty:
      (i) polisa ubezpieczeniowa w odniesieniu do wysyłki lub transportu towarów lub
      dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za wysyłkę lub transport towarów;
      (ii) dokumenty urzędowe wydane przez organ władzy publicznej, na przykład
      notariusza, potwierdzające przybycie towarów do państwa członkowskiego
      przeznaczenia;
      (iii) poświadczenie odbioru wystawione przez prowadzącego magazyn w państwie
      członkowskim przeznaczenia, potwierdzające składowanie towarów w tym państwie
      członkowskim.
    Jednakże wskazać należy, że niespełnienie warunków wprowadzonych ww.
    rozporządzeniem nie oznacza, że stawka 0% nie będzie miała zastosowania. W takiej
    sytuacji dostawca będzie musiał udowodnić w inny sposób, zgodnie z dotychczasowymi
    przepisami ustawy, że warunki zastosowania stawki 0% zostały spełnione.
    W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:
      W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z
      zastrzeżeniem art. 42.
    Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

      Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki
      podatku 0%, pod warunkiem że:
      1) podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny
        numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez
        państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod
        stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;
      2) podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres
        rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące
        przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium
        kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż
        terytorium kraju;
      3) podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów,
        jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
    Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować,
    że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy
    i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz
    towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do
    innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne
    opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest
    docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy
    towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie
    tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten
    sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym
    opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy
    wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania
    podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji
    uwzględniającej daną dostawę.
    W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:
      Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:
      1) podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3
        pkt 1, lub
      2) złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych
        dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o
        których mowa w art. 100 ust. 8
      – chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu
      skarbowego
    Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub
    spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty
    wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.
    Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:
      Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie
      potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej
      dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju:
      1) dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora)
        odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie

        wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium
        państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz
        towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),
      2) (uchylony)
      3) specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku
      4) (uchylony)
      – z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.
    Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:
      W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają
      jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa
      członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w
      ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa
      wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:
      1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;
      2) dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;
      3) dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa
        ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w
        takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;
      4) dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa
        członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z
    ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do
    rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada
    wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że
    zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art.
    13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego
    towaru i jego transportem.
    W związku z tym istotne jest to, aby ww. dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego. Ponadto, dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, mają
    łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną
    informację, której wymaga ten przepis.
    Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów,
    potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej
    okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów
    wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie
    potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa
    członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie
    gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach
    wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których
    wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa
    członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt,

    co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar
    został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium
    kraju.
    Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11
    października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że
    wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu
    czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa
    członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa
    towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu
    według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej
    strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego
    nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku
    uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności
    podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku
    tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym
    państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na
    terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA
    stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog
    dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium
    innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami
    określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1,
    3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów
    wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art.
    42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub
    innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji
    podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na
    terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
    Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”.
    Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem
    potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został
    wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III
    Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów
    (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest
    niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji
    Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej
    umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony
    dowód przeciwny.
    Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na
    ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama
    Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie
    przewozu towarów tylko do listu przewozowego.
    Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1
    ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego
    jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i
    dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa
    członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno
    tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i
    potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.
    Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla

    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich
    przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3
    ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla
    udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie
    dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym jako dowód należy
    dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z
    prawem.
    Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać
    w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium
    kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do
    nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium
    kraju.
    Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie
    określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów
    będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie
    przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów
    w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować,
    że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów
    została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma
    podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w
    formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie
    elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail
    otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego
    autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach
    ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod
    warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została
    wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić
    dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż
    terytorium kraju.
    Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera
    dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy,
    umożliwiając jego identyfikację.
    Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,
    przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów
    administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08,
    Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony
    do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT
    towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze
    wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.
    in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych
    sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji
    poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku
    WDT (...)”.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że posiadacie/będziecie posiadali
    Państwo w swojej dokumentacji dowody: (Dokumenty podstawowe) - fakturę
    dokumentującą sprzedaż Towaru zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku
    oraz potwierdzenie zapłaty za Towar, a także co najmniej jeden z Dokumentów
    dodatkowych: dokument transportowy od przewoźnika - CMR, który zawiera: nazwę oraz
    adres nadawcy; nazwę oraz adres Nabywcy; miejsce przeznaczenia Towarów
    (miejscowość, kraj); miejsce i datę załadunku Towarów; numer i datę dokumentu; nazwę
    oraz adres przewoźnika; ilość jednostkową Towarów lub ilość opakowań zbiorczych;
    numer dostawy; numer środka transportowego (nr ciężarówki/numer rejestracyjny);

    podpis i stempel nadawcy; podpis i stempel przewoźnika; podpis i ewentualnie stempel
    Nabywcy wraz z datą odbioru Towarów. Dokument Confirmation of arrival zawierający:
    nazwę oraz dane Spółki (sprzedawcy) i Nabywcy wraz z numerami VAT-UE kraju innego niż
    Polska; datę i numer dostawy oraz adres dostawy Towarów; numer faktury wystawionej
    przez Spółkę na rzecz Nabywcy z tytułu dostawy Towarów oraz numer dokumentu
    dostawy (delivery note); dane podmiotu odbierającego towar (działającego w imieniu
    Nabywcy) w miejscu przeznaczenia wraz z podpisem tej osoby i wskazaniem daty i miejsca
    odbioru. Dokument dostawy (Delivery note) zawierający: nazwę oraz adres Nabywcy; ilość
    /nazwę/rodzaj wywożonych Towarów; numer zamówienia; warunki dostaw Incoterms;
    datę odbioru/przywozu Towarów na terytorium państwa UE innego niż Polska; państwo
    przywozu/odbioru Towarów; podpis osoby upoważnionej ze strony Nabywcy do
    potwierdzenia odbioru Towarów.
    Zatem powyższe Dokumenty podstawowe oraz co najmniej jeden z Dokumentów
    dodatkowych posiadanych przez Spółkę w związku z dokonywanymi
    wewnątrzwspólnotowymi dostawami Towarów do Nabywców, którzy - jak wynika z treści
    wniosku - posiadają właściwy i ważny numer identyfikacji podatkowej dla celów transakcji
    wewnątrzwspólnotowych nadany im przez państwo będące miejscem przeznaczenia dla
    transportowanych Towarów, stanowią/będą stanowić dowody dokonania dostawy
    wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają
    /będą potwierdzały dostarczenie Towarów będących przedmiotem
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do Nabywcy na terytorium państwa
    członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą
    upoważniały Spółkę (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do
    zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej
    dostawy towarów (WDT).
    Tym samym, Państwa stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w
    sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). W
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność

    przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej
    przez właściwy organ podatkowy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.