Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP4/443-200/14-4/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2014-07-30
Teza: Czy Zainteresowany – jako osoba prowadząca działalność jednoosobową, będący płatnikiem podatku VAT czynnym – który zapłacił podatek VAT za Importera naliczony solidarnie przez urząd celny, może odliczyć naliczony podatek VAT
Słowa kluczowe: import-import towarów; odliczenia; przedstawiciel
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2014 r. (data wpływu 22 kwietnia 2014 r.) uzupełnionym pismem z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 8 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 4 lipca 2014 r. (data wpływu 8 lipca 2014 r.) o doprecyzowanie opisu sprawy oraz stanowiska własnego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Dnia 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca dokonał zgłoszenia celnego SAD w Urzędzie Celnym na rzecz Zleceniodawcy – (…) będącego członkiem zarządu firmy Sp. z o.o. Jako przedstawiciel bezpośredni do czynności celnych Zainteresowany przedkładał do urzędu celnego dokumentację, którą otrzymał od Importera/Zleceniodawcy. Wezwał on Zleceniodawcę do zapłaty należności celnych na rzecz Izby Celnej na podstawie dokumentu SAD w kwocie 29304,00 pln (słownie: dwadzieścia dziewięć tysięcy trzysta cztery złote 00/100, w tym cło – 4352 pln, VAT – 24952 pln). Zleceniodawca przesłał Wnioskodawcy drogą elektroniczną dnia 10 grudnia 2010 r. potwierdzenie wykonanej operacji, na podstawie której urząd celny zwolnił towar do procedury dopuszczenia do obrotu. Jednak następnego dnia okazało się, że kwota nie wpłynęła na konto Izby Celnej. Okazało się, że dokument „potwierdzenie wykonanej operacji” został sfałszowany w celu podjęcia towaru. W związku z faktem, że Zainteresowany był pośrednikiem w transakcji przed urzędem celnym, został solidarnie obciążony zapłatą należności celnych. Wnioskodawca musiał wpłacić kwotę 29304 pln aby móc dalej funkcjonować na rynku. Następnie w Prokuraturze Rejonowej złożył wniosek o podejrzenie popełnienia przestępstwa przez Zleceniodawcę. W toku postępowania wyjaśniającego Sąd Rejonowy wydał wyrok skazujący dla dyrektora firmy oskarżonego o czyn z art. 270 § 1 k.k.

W uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawca wskazał, że:

1.  W zgłoszeniu celnym występował on jako przedstawiciel bezpośredni. Na upoważnieniu pkt 3 stanowi informację o upoważnieniu do uiszczania należności celnych przywozowych. Zainteresowany był zgłaszającym i tym samym stał się osobą z której urząd celny ściągał należności celne kiedy Importer nie zapłacił. W załączeniu przesłał on dowód wpłaty należności celnych z jego konta na rzecz urzędu celnego.
2.  Posiada on dokument celny potwierdzający import towarów, ponieważ osobiście go stworzył i składał do urzędu celnego. Oryginał dokumentu SAD z dnia 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca odebrał w kasie urzędu celnego dnia 30 grudnia 2010 r., po zaksięgowaniu kwoty należności celnych na rachunku urzędu celnego. Importer otrzymał od Zainteresowanego kserokopię dokumentu SAD wraz z awizacją wpłaty należności celnych, jednak tego nie dokonał. Przez to Importer nie otrzymał oryginału dokumentu SAD i tym samym nie mógł rozliczyć podatku VAT w deklaracji VAT.
3.  Czynności jakie on dokonywał na zlecenie Importera wobec towaru w kolejności:
    *   podjęcie kontenera w porcie z dowozem do magazynu,
    *   złożenie i składowanie w magazynie,
    *   deklaracja skrócona,
    *   odprawa celna importowa.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany – jako osoba prowadząca działalność jednoosobową, będący płatnikiem podatku VAT czynnym – który zapłacił podatek VAT za Importera naliczony solidarnie przez urząd celny, może odliczyć naliczony podatek VAT w kwocie 24952 pln (słownie: dwadzieścia cztery tysiące dziewięćset pięćdziesiąt dwa złote)?

Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z faktem, że został on oszukany przez Zleceniodawcę, nie przesłał do niego oryginalnego zgłoszenia celnego SAD. W związku z tym księgowość Zleceniodawcy/Importera nie mogła rozliczyć naliczonego podatku VAT w deklaracji podatkowej. Zleceniodawca/Importer czyli firma jest zarejestrowana w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. Zainteresowany jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, jest zarejestrowany w Urzędzie Skarbowym jako podatnik VAT czynny. W zgłoszeniu celnym jest wpisany w polu 14 jako zgłaszający/przedstawiciel. Na podstawie posiadanego oryginału zgłoszenia celnego chce on odliczyć podatek VAT, który zapłacił na konto Izby Celnej.

Wszystkie czynności podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W załączeniu Zainteresowany przesyła faktury wystawione przez niego na rzecz Importera z zaznaczonymi pozycjami dotyczącymi rzeczowego towaru/zlecenia. Wnioskodawca dodaje, że oprócz faktury nie zostały do dnia dzisiejszego opłacone przez Importera. Są przedmiotem nakazu zapłaty w postępowaniu sądowym nadanym przez Sąd Okręgowy. Zainteresowany nadmienia, że rodzaj przedstawicielstwa celnego nie ma w tym momencie znaczenia, ponieważ już zapłacił należności celne (cło i VAT) na podstawie zgłoszenia SAD. Został on wezwany przez Urząd Celny do zapłaty pod rygorem utraty certyfikatu i tym samym braku możliwości wykonywania w dalszej czynności jego zawodu. W dniu dokonania zgłoszenia celnego, tj. dnia 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca wystosował notę obciążeniową na rzecz Importera na kwotę należności celnych według zgłoszenia SAD (cło i VAT) łącznie 29304 pln na podstawie noty obciążeniowej bezpośrednio na konto Izby Celnej. Importer rzekomo dokonał wpłaty na rzecz Izby Celnej, jednak pieniądze nigdy nie wpłynęły. Przelew okazał się oszustwem. Zostało wszczęte postępowanie prokuratorskie wobec Importera – w tej sprawie zakończone wydaniem wyroku skazującego. Następnie Zainteresowany został wezwany do zapłaty należności celnych. (…)

Kilkukrotnie Wnioskodawca wystosował do Importera pisma o zapłacie należności celnych oraz należności za usługę – jednak bezskutecznie. W załączeniu przesyła ostatnią notę obciążeniową jaką wysłał do Importera oraz zobowiązanie importera do zapłaty należności na jego rzecz. Jednak nigdy nie zostały opłacone. Importer nie może odliczyć podatku VAT ponieważ nie otrzymał oryginał dokumentu SAD. Za faktury za usługi Zainteresowany dokonał korekty podatku należnego z tytułu nie opłaconych faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Na wstępie należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie doszło do importu towarów w listopadzie 2010 r., w związku tym powołano przepisy w brzmieniu obowiązującym w 2010 r.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Wskazać należy, że art. 2 pkt 7 ustawy zawiera definicję importu, za który uznaje się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju.

Powyższa definicja kładzie nacisk przede wszystkim na czynność faktyczną, czyli przywóz towaru. Dla zaistnienia importu nie ma znaczenia cel przywozu bądź stosunek prawny, w ramach którego dokonano przywozu.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy  podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy  działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepis art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy stanowi, że podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Szczególne zasady wymiaru i poboru podatku w imporcie wiążą się ze specyfiką importu jako czynności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług. Przede wszystkim należy podkreślić, że obowiązek zapłaty podatku z tytułu importu towarów ciąży na osobach przywożących towary, bez względu na to czy są one podatnikami w rozumieniu art. 15 ustawy czy też nie. W konsekwencji każdy podmiot importujący towary obowiązany jest uiścić podatek z tytułu importu towarów, ponieważ w tym przypadku podatek obciąża czynność faktyczną jaką jest przywóz towarów.

Przepisy nie uzależniają natomiast powstania tego obowiązku od warunku posiadania przez importera prawa do dysponowania towarem jak właściciel.

W myśl art. 33 ust. 1 ustawy – podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2, są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Z opisu sprawy wynika, że w dniu 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca dokonał zgłoszenia celnego SAD w Urzędzie Celnym na rzecz Zleceniodawcy. W zgłoszeniu celnym występował on jako przedstawiciel bezpośredni. Zainteresowany był zgłaszającym i tym samym stał się osobą z której urząd celny ściągał należności celne, kiedy Importer nie zapłacił. Jako przedstawiciel bezpośredni do czynności celnych Zainteresowany przedkładał do urzędu celnego dokumentację, którą otrzymał od Importera/Zleceniodawcy. Wnioskodawca posiada dokument celny potwierdzający import towarów, ponieważ osobiście go stworzył i składał do urzędu celnego. Oryginał dokumentu SAD z dnia 26 listopada 2010 r. Wnioskodawca odebrał w kasie urzędu celnego dnia 30 grudnia 2010 r. Zainteresowany na zlecenie Importera wykonywał czynności, które podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7, w przypadku importu towarów – suma kwot podatku wynikająca z dokumentu celnego i deklaracji importowej, z zastrzeżeniem pkt 5.

Analiza przytoczonych przepisów wskazuje, że podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony jedynie w takim zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności podlegających opodatkowaniu. Z przedstawionej sytuacji wynika, że dopuszczenie do obrotu importowanego towaru nastąpiło na terytorium Polski, Wnioskodawca był zobowiązany do dokonania zapłaty cła oraz podatku należnego do urzędu celnego. Podatek zapłacony z tytułu importu towarów związany był z czynnościami wykonywanymi przez Wnioskodawcę na rzecz kontrahenta, tj. usługami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Istotne jest również to, że w przypadku importu towarów dokumentem uprawniającym do odliczenia jest dokument celny. Odliczenie nie może być zatem dokonane na podstawie innych dokumentów.

Bez znaczenia w tym przypadku jest to, że importowane towary nie były własnością Wnioskodawcy. Ustawodawca nie uzależnił prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku importu towarów od nabycia przez importera prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. W przypadku importu towarów konieczne jest jedynie spełnienie przesłanki określonej w art. 86 ust. 1 ustawy, a więc istnienie związku pomiędzy dokonanym importem a czynnościami opodatkowanymi, dokonywanymi przez importera oraz posiadanie przez podatnika dokumentu celnego, wskazującego kwotę podatku VAT z tytułu importu.

Podsumowując, Wnioskodawca jako podmiot na którym ciążył obowiązek uiszczenia cła, może odliczyć kwotę podatku VAT wynikającą z posiadanego przez niego dokumentu celnego.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, że analiza załączników dołączonych do uzupełnienia nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Zainteresowanego, jest natomiast związany opisem sprawy przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem, co wprost wynika z przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej.

Ponadto należy zauważyć, że stosownie do przepisu art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Należy zatem zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację tut. Organ oparł się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego, w szczególności na wskazaniu, że podmiotem na którym ciążył obowiązek uiszczenia cła był Wnioskodawca. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.