Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4014.273.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Nie spełnienia warunku udokumentowania otrzymania
środków pieniężnych tytułem umowy pożyczki, o którym
mowa w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności
cywilnoprawnych wpłata własna gotówki na swój rachunek
bankowy.
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie rodzin
gotówka
pożyczka
rodzina
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia od podatku-Zwolnienia
przedmiotowe-Umowa pożyczki-Pożyczka pomiędzy
osobami, o których mowa w art. 4a ustawy o podatku od
spadków i darowizn
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 4-art. 9-pkt 10-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    zawarcia umowy pożyczki. Uzupełniła go Pani - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 2
    września 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pani obywatelką Białorusi, mieszkającą na terenie Polski, posiadającą kartę czasowego
    pobytu, status uchodźcy. Planuje Pani zawrzeć umowę pożyczki z matką na kwotę ... .
    Pani matka jest obywatelką Republiki Białorusi, mieszka na stałe na Białorusi, nie posiada
    pozwolenia na pobyt w Polsce. Z powodu braku pozwolenia na pobyt Pani mama
    wielokrotnie otrzymywała odmowę otwarcia rachunku bankowego w polskich bankach.
    Biorąc pod uwagę Pani status uchodźcy na terytorium Polski, Pani mama nie może przelać
    Pani pożyczki bezpośrednio z Białorusi. W związku z ograniczeniami wynikającymi z
    przepisów prawa walutowego Republiki Białorusi i niemożnością otwarcia rachunku
    bankowego w Polsce, Pani matka planuje przekroczyć granicę Polski, zgłosić środki
    pieniężne i przekazać Pani pożyczkę w gotówce (USD) na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej.
    Umowa między Panią a matką zostanie sporządzona w formie pisemnej. Akt przekazania
    środków pieniężnych zostanie sporządzony w dowolnej formie między stronami. Po
    otrzymaniu gotówki planuje Pani osobiście wpłacić całą kwotę na swoje konto bankowe w
    Polsce.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że umowa pożyczki zostanie zawarta na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W momencie podpisania umowy środki pieniężne
    (waluta USD) będą fizycznie znajdować się na terytorium RP, ponieważ pożyczkodawca
    (Pani matka, obywatelka Republiki Białorusi) przywiezie gotówkę do Polski i przekaże ją
    Pani osobiście.
    Pytania (pytanie nr 7 ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    1) Czy w opisanej sytuacji powstaje obowiązek zapłaty podatku od czynności
      cywilnoprawnych (PCC) zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września
      2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. z 2024 r. poz. 295 z późn. zm.)?
    2) Jeżeli obowiązek istnieje - jaka jest stawka podatku (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o PCC)
      oraz termin i sposób jego zapłaty (art. 10 ust. 1 ustawy o PCC)?
    3) Czy w przypadku pożyczki udzielonej przez członka najbliższej rodziny (matka - grupa I)
      możliwe jest zastosowanie zwolnienia z PCC na podstawie art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o
      PCC, pomimo przekazania środków w formie gotówkowej?
    4) Czy fakt przekazania środków gotówką, wynikający z obiektywnego braku możliwości
      przelewu (brak rachunku bankowego pożyczkodawcy w Polsce), uniemożliwia
      skorzystanie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. b) tiret drugie ustawy o
      PCC?
    5) Czy status pożyczkodawcy jako osoby zamieszkałej poza terytorium RP i brak
      posiadania rachunku w polskim banku ma wpływ na powstanie obowiązku
      podatkowego PCC w świetle art. 1 ust. 4 ustawy o PCC?
    6) Czy w przypadku, gdy pożyczka zostanie przekazana w formie gotówkowej, a między
      stronami umowy pożyczki zostanie sporządzony w formie pisemnej protokół (akt)
      przekazania środków pieniężnych w formie gotówki, a następnie cała kwota zostanie
      wpłacona osobiście przez pożyczkobiorcę na jego rachunek bankowy w Polsce,
      możliwe jest skorzystanie ze zwolnienia z art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o PCC, czy też
      organ podatkowy uzna, że warunek udokumentowania przelewem nie został
      spełniony i zastosuje sankcyjną stawkę 20% PCC zgodnie z art. 7 ust. 5 tej ustawy?

    7) Czy art. 7 ust. 5 ustawy o PCC, przewidujący sankcyjną stawkę 20% w przypadku
      niedopełnienia obowiązku udokumentowania pożyczki dowodem przekazania
      środków na rachunek bankowy, należy interpretować w ten sposób, że przepis ten w
      praktyce nakłada obowiązek zawierania i realizowania umowy pożyczki wyłącznie za
      pośrednictwem rachunków bankowych, całkowicie wykluczając możliwość przekazania
      środków w formie gotówkowej, mimo że wwożenie gotówki przez granicę polsko-
      białoruską oraz jej używanie na terytorium RP nie jest zabronione?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem:
    Ad 1. Obowiązek PCC - Zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC, obowiązek podatkowy może
    powstać, ponieważ umowa zostanie zawarta na terytorium RP i środki będą znajdować się
    w Polsce.
    Ad 2. Stawka i termin zapłaty - W przypadku braku zwolnienia, stawka wynosiłaby 0,5%
    podstawy (art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o PCC), a termin zapłaty to 14 dni od daty zawarcia
    umowy (art. 10 ust. 1 ustawy o PCC).
    Ad 3. Zwolnienie rodzinne - W tej sytuacji przysługuje Pani zwolnienie z PCC z art. 9 pkt 10
    lit. b) ustawy o PCC, ponieważ pożyczkodawcą jest matka (grupa I).
    Ad 4. Forma gotówkowa - Fakt przekazania gotówki nie powinien pozbawiać prawa do
    zwolnienia, gdyż brak przelewu wynika z obiektywnych przeszkód (niemożność otwarcia
    rachunku bankowego przez cudzoziemca). Sporządzenie aktu przekazania oraz późniejsza
    wpłata na konto pożyczkobiorcy zapewniają wystarczającą dokumentację.
    Ad 5. Status pożyczkodawcy - Brak karty pobytu ani rachunku w Polsce po stronie
    pożyczkodawcy nie ma wpływu na zwolnienie z PCC, skoro umowa jest zawarta w Polsce, a
    środki w chwili zawarcia znajdują się na terytorium RP.
    Ad 6. Ryzyko stawki 20% - Sankcyjna stawka 20% (art. 7 ust. 5 ustawy o PCC) nie powinna
    mieć zastosowania, jeśli zostanie sporządzony pisemny akt przekazania gotówki, a całość
    zostanie następnie wpłacona na rachunek pożyczkobiorcy. Takie działanie spełnia cel
    dowodowy wymogu ustawowego.
    Ad 7. Art. 7 ust. 5 ustawy o PCC nie może być interpretowany w sposób, który całkowicie
    wyklucza możliwość przekazania pożyczki w gotówce, skoro wwożenie gotówki z zagranicy
    (np. z Białorusi do Polski) oraz jej używanie na terytorium RP jest zgodne z prawem i nie
    stanowi naruszenia przepisów dewizowych ani podatkowych. Celem przepisu było
    zapewnienie dokumentacji i kontroli podatkowej, a nie eliminacja gotówki jako środka
    płatniczego. W sytuacji, gdy pożyczkodawca (cudzoziemiec) nie ma obiektywnej możliwości
    dokonania przelewu bankowego w Polsce, sporządzenie pisemnego aktu przekazania
    środków i ich późniejsza wpłata na rachunek bankowy pożyczkobiorcy powinny zostać
    uznane za wystarczające do spełnienia wymogów ustawowych.
    Zastosowanie sankcyjnej stawki 20% w takim przypadku prowadziłoby do
    nieuzasadnionego ograniczenia obrotu gotówkowego oraz naruszałoby ochronę więzi
    rodzinnych (art. 18 Konstytucji RP) i obowiązek państwa wspierania rodziny w polityce
    społecznej i gospodarczej (art. 71 ust. 1 Konstytucji RP).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
      Podatkowi podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do
      gatunku.

    Jako że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia umowa pożyczki należy odwołać się do
    art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz.
    1071), zgodnie z którym:
      Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność
      biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a
      biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy
      tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Zgodnie z powyższym przepisem, elementami przedmiotowo istotnymi umowy pożyczki
    są: obowiązek pożyczkodawcy przeniesienia na własność pożyczkobiorcy określonej ilości
    pieniędzy albo rzeczy oznaczonych co do gatunku oraz obowiązek pożyczkobiorcy zwrotu
    tej samej ilości pieniędzy albo rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.
    Umowa pożyczki ma charakter zobowiązujący, a zatem do jej skutecznego zawarcia
    wystarczające jest zgodne oświadczenie woli pożyczkodawcy i pożyczkobiorcy. Strony
    umowy mogą dowolnie określić moment przekazania przedmiotu pożyczki.
    Zgodnie natomiast z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    Czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, z zastrzeżeniem ust. 4a i 5, jeżeli ich
    przedmiotem są:
      1) rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe
        wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
      2) rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w
        przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na
        terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Z treści powołanego przepisu wynika, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności
    cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa
    zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.
    Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze
    będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą, ale nabywca -
    pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, i czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania
      czynności cywilnoprawnej.
    Zgodnie z art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych ciąży, przy umowie
      pożyczki, na biorącym pożyczkę.
    Stosownie do treści art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy:
      Podstawę opodatkowania przy umowie pożyczki - stanowi kwota lub wartość
      pożyczki, a w przypadku umowy określającej, że wypłata środków pieniężnych
      nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w chwili zawarcia umowy - kwota
      każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
      Stawka podatku od umowy pożyczki wynosi - 0,5%, z zastrzeżeniem ust. 5.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy:

      Podatnicy są obowiązani, bez wezwania organu podatkowego, złożyć deklarację w
      sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych, według ustalonego wzoru, oraz
      obliczyć i wpłacić podatek w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku
      podatkowego, z wyłączeniem przypadków, gdy podatek jest pobierany przez
      płatnika, oraz przypadków, o których mowa w ust. 1a.
    W związku z powyższymi regulacjami prawnymi należy stwierdzić, że umowa pożyczki
    podlega generalnie opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych i obowiązek
    uiszczenia tego podatku ciąży na biorącym pożyczkę.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że planuje Pani zawrzeć z
    matką umowę pożyczki. Umowa pożyczki zostanie zawarta na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej. Pani matka jest obywatelką Białorusi i nie posiada pozwolenia na pobyt w Polsce.
    Pani również jest obywatelką Białorusi i posiada status uchodźcy na terytorium Polski. Ze
    względu na ograniczenia wynikające z przepisów prawa walutowego Republiki Białorusi i
    niemożnością otwarcia przez Pani matkę rachunku bankowego w Polsce, Pani matka
    przywiezie środki pieniężne do Polski. W momencie podpisania umowy pożyczki środki
    pieniężne będą fizycznie znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Pani
    matka przekaże Pani środki pieniężne w gotówce. Po otrzymaniu środków pieniężnych
    osobiście wpłaci Pani całą kwotę na swoje konto bankowe w Polsce.
    Przenosząc powyższe przepisy na grunt niniejszej sprawy na wstępie należy wyjaśnić, że
    skoro planuje Pani zawrzeć umowę pożyczki i środki pieniężne w momencie jej zawarcia
    będą znajdować się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, to umowa pożyczki jako
    czynność, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 1
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Jednakże Pani wątpliwość budzi to, czy spełni Pani warunki zwolnienia, o którym mowa w
    art. 9 pkt 10 lit. b) ww. ustawy i tym samym nie będzie Pani zobowiązana do zapłaty
    podatku z tytułu zawarcia z matką umowy pożyczki.
    Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. b) ww. ustawy:
    Zwalnia się od podatku pożyczki udzielane w formie pieniężnej na podstawie umowy
    zawartej między osobami, o których mowa w art. 4a ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
    podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843), w wysokości
    przekraczającej kwotę, określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, pod warunkiem:
      - złożenia deklaracji w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych właściwemu
        organowi podatkowemu w terminie 14 dni od daty dokonania czynności, z
        wyłączeniem przypadku, gdy umowa została zawarta w formie aktu notarialnego,
      - udokumentowania otrzymania pieniędzy przez biorącego pożyczkę dowodem
        przekazania na jego rachunek płatniczy lub na jego inny rachunek w banku lub w
        spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, lub przekazem pocztowym.
    Stosownie do art. 4a ust. 1 ww. ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
    Zwalnia się od podatku nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych przez
    małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, rodzeństwo, ojczyma i macochę (...).
    Zwolnienie zawarte w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych
    ma charakter warunkowy, co oznacza, że umowa pożyczki pieniężnej jest zwolniona od
    podatku od czynności cywilnoprawnych, tylko wtedy, gdy:
    - umowa została zawarta pomiędzy osobami wymienionymi w art. 4a ustawy o podatku
      od spadków i darowizn,

    - pożyczkobiorca złoży deklarację w sprawie podatku od czynności cywilnoprawnych
      właściwemu organowi podatkowemu w terminie 14 dni od dnia dokonania czynności,
    - pożyczkobiorca udokumentuje otrzymanie pieniędzy dowodem przekazania, na jego
      rachunek płatniczy lub na jego inny rachunek w banku lub spółdzielczej kasie
      oszczędnościowo-kredytowej lub przekazem pocztowym.
    Wyżej opisane warunki do skorzystania ze zwolnienia muszą być spełnione łącznie.
    Nie ulega wątpliwości, że w analizowanej sprawie umowa pożyczki zostanie zawarta
    pomiędzy osobami wymienionymi w art. 4a ustawy o podatku od spadków i darowizn
    (matka - córka).
    W Pani przypadku istotny jest jednak trzeci warunek zwolnienia, tj. fakt właściwego
    udokumentowania przez Panią jako pożyczkobiorcę otrzymania pieniędzy dowodem
    przekazania na Pani rachunek bankowy albo rachunek prowadzony przez spółdzielczą
    kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym. Zapis ten należy rozumieć w
    ten sposób, że warunkiem wystarczającym do skorzystania ze zwolnienia podatkowego
    uregulowanego w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych jest
    udokumentowanie przekazania przez pożyczkodawcę na rzecz pożyczkobiorcy środków
    pieniężnych we wskazany w tym przepisie sposób. Tym samym, podejmowanie innych
    czynności w celu udokumentowania otrzymania środków pieniężnych tytułem umowy
    pożyczki jest niewystarczające albo zbędne.
    Z wniosku wynika, że ze względu na ograniczenia wynikające z przepisów prawa
    walutowego Republiki Białorusi i brak możliwości otwarcia przez Pani matkę rachunku
    bankowego w Polsce, Pani matka nie jest w stanie przelać kwoty pożyczki ze swojego
    konta na Pani rachunek. Otrzyma Pani pożyczkę w gotówce i sama wpłaci na swoje konto
    bankowe w Polsce. Oznacza to, że nie udokumentuje Pani otrzymania środków
    pieniężnych w sposób określony w art. 9 pkt 10 lit. b) ustawy o podatku od czynności
    cywilnoprawnych, tj. dowodem przekazania na rachunek bankowy pożyczkobiorcy albo
    rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub
    przekazem pocztowym.
    Skoro zatem Pani matka nie przekaże Pani środków pieniężnych na Pani rachunek lub
    przekazem pocztowym, to nie zostanie spełniony warunek udokumentowania.
    Wpłacającym środki pieniężne na Pani konto lub przekazującym środki przekazem
    pocztowym na Pani rzecz musi być Pani matka. Tymczasem to Pani wpłaci na swoje konto
    środki pieniężne jako wpłatę własną. Taki sposób działania nie wyczerpuje norm
    omawianego przepisu.
    Podkreślenia wymaga, że korzystanie z każdej preferencji podatkowej uzależnione jest od
    spełnienia wszystkich ustawowych przesłanek wymaganych do jej zastosowania. W
    analizowanej sprawie, te przesłanki nie zostały spełnione. Ustawodawca nie zawarł
    żadnych wyjątków, co do ich spełnienia. Zatem przedstawione przez Panią powody
    otrzymania pożyczki w gotówce nie mogą mieć wpływu na ocenę Pani stanowiska.
    Argument, że Pani matka nie może przelać na Pani konto środków pieniężnych nie
    oznacza, że otrzymanie przez Panią gotówki i wpłacenie jej na swoje konto uprawnia Panią
    do skorzystania z ww. zwolnienia. Ustawodawca jednoznacznie wskazał w jaki sposób
    należy udokumentować otrzymanie środków pieniężnych. Poza przelewem bankowym
    pożyczkodawca może również dokonać wpłaty gotówkowej w kasie banku na rachunek
    bankowy pożyczkobiorcy lub przekazać środki przekazem pocztowym na rzecz
    pożyczkobiorcy aby spełnić warunek udokumentowania.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wprost wynika, że pożyczkę otrzyma Pani „do ręki”, a nie w
    sposób wskazany w ww. przepisie. W konsekwencji, pożyczka, którą otrzyma Pani od
    matki nie będzie mogła skorzystać ze zwolnienia z podatku od czynności
    cywilnoprawnych, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. b) ww. ustawy.

    Niezależnie od powyższego w opisanej przez Panią sprawie zastosowanie znajdzie art. 9
    pkt 10 lit. c) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 9 pkt 10 lit. c) ww. ustawy:
      Zwalnia się od podatku pożyczki udzielane na podstawie umowy zawartej między
      osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej do wysokości kwoty niepodlegającej
      opodatkowaniu - na zasadach określonych w przepisach o podatku od spadków i
      darowizn.
    Według art. 9 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      1. Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej 36 120 zł - jeżeli nabywcą jest osoba
      zaliczona do I grupy podatkowej.
      2. Jeżeli nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych od tego samego zbywcy
      następuje więcej niż jeden raz, do czystej wartości rzeczy i praw majątkowych
      ostatnio nabytych dolicza się czystą wartość rzeczy i praw majątkowych nabytych
      dotychczas od tego samego zbywcy w roku, w którym nastąpiło ostatnie nabycie, i w
      okresie 5 lat poprzedzających ten rok. Od podatku obliczonego od łącznej wartości
      nabytych rzeczy i praw majątkowych potrąca się podatek przypadający od
      opodatkowanych poprzednio nabytych rzeczy i praw majątkowych. Wynikająca z
      obliczenia nadwyżka podatku nie podlega ani zaliczeniu na poczet innych podatków,
      ani zwrotowi. Nabywcy obowiązani są w zeznaniu podatkowym wymienić rzeczy i
      prawa majątkowe nabyte w podanym wyżej okresie.
    W myśl art. 14 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do
      osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe.
    Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Do I grupy podatkowej zalicza się: małżonka, zstępnych, wstępnych, pasierba, zięcia,
      synową, rodzeństwo, ojczyma, macochę i teściów.
    Zatem pożyczka, którą otrzyma Pani od matki w gotówce będzie korzystać ze zwolnienia
    określonego w 9 pkt 10 lit. c) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. Od
    podstawy opodatkowania będzie Pani mogła odliczyć kwotę 36 120 zł (przy zachowaniu 5-
    letniego limitu, o którym mowa w art. 9 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy). Natomiast nadwyżka
    udzielonej pożyczki, ponad kwotę wyżej wymienioną, będzie podlegać opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Stawka podatku wynosi 0,5 %. W terminie 14
    dni od zawarcia umowy pożyczki powinna Pani złożyć deklarację w sprawie podatku od
    czynności cywilnoprawnych oraz obliczyć i wpłacić należny podatek.
    Powzięła Pani także wątpliwość, czy może Pani zostać wymierzony podatek według
    określonej w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych tzw. stawki
    sankcyjnej (stawki 20%).
    Zgodnie z art. 7 ust. 5 ww. ustawy:
    Stawka podatku wynosi 20%, jeżeli przed organem podatkowym w toku czynności
    sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego lub kontroli celno-
    skarbowej:
      1) podatnik powołuje się na fakt zawarcia umowy pożyczki, depozytu
        nieprawidłowego lub ustanowienia użytkowania nieprawidłowego albo ich
        zmiany, a należny podatek od tych czynności nie został zapłacony;

      2) biorący pożyczkę, o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. b, powołuje się na fakt
        zawarcia umowy pożyczki, a nie spełnił warunku udokumentowania otrzymania
        pieniędzy na rachunek bankowy, albo jego rachunek prowadzony przez
        spółdzielczą kasę oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym.
    Wprowadzona stawka podatkowa o charakterze sankcyjnym w wysokości 20%, o której
    mowa w art. 7 ust. 5 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, dotyczy
    podatników, którzy nie wypełnili ciążącego na nich obowiązku zapłaty podatku lub nie
    spełnili warunku uprawniającego do zwolnienia z podatku. Powołanie się na otrzymaną
    pożyczkę musi mieć także miejsce przed organem podatkowym w toku czynności
    sprawdzających, kontroli podatkowej, postępowania podatkowego lub kontroli celno-
    skarbowej.
    Jak wyjaśniono powyżej, w związku z otrzymaną w przyszłości od matki pożyczką, która nie
    zostanie przekazana na Pani rachunek płatniczy lub na inny rachunek w banku lub
    spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, lub przekazem pocztowym, lecz zostanie
    przekazana Pani w gotówce do rąk własnych, nie spełni Pani warunku udokumentowania,
    o którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. b) ww. ustawy.
    Jeżeli więc pomimo braku spełnienia warunku udokumentowania otrzymania pożyczki, nie
    złoży Pani deklaracji oraz nie uiści w terminie 14 dni od dnia powstania obowiązku
    podatkowego według właściwej stawki (0,5%) podatku od czynności cywilnoprawnych od
    umowy pożyczki, to może się Pani znaleźć w sytuacji przewidzianej przepisami art. 7 ust. 5
    pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zobowiązującej do uiszczenia
    stawki sankcyjnej w wysokości 20%.
    Nie ma znaczenia powód przekazania Pani pożyczki w gotówce oraz sporządzenie
    pisemnego aktu przekazania środków pieniężnych. Zastosowanie stawki sankcyjnej ma
    zastosowanie do podatników, którzy nie spełnili warunku udokumentowania otrzymania
    pieniędzy na rachunek bankowy, albo ich rachunek prowadzony przez spółdzielczą kasę
    oszczędnościowo-kredytową lub przekazem pocztowym a powołują się na zwolnienie, o
    którym mowa w art. 9 pkt 10 lit. b) ww. ustawy. Należy jeszcze raz podkreślić, że warunku
    udokumentowania otrzymania środków pieniężnych na rachunek bankowy
    pożyczkobiorcy nie spełnia wpłata własna przez pożyczkobiorcę na jego rachunek
    bankowy środków pieniężnych otrzymanych uprzednio w formie gotówkowej od
    pożyczkodawcy, nawet wówczas, gdy zostanie sporządzony protokół przekazania środków
    pieniężnych. Przepis art. 9 pkt 10 lit. b) tiret drugie wyraźnie bowiem warunkuje
    zwolnienie od udokumentowania otrzymania pieniędzy przez biorącego pożyczkę na jego
    rachunek bankowy, a nie „do ręki” w formie gotówki.
    Dodatkowo należy wskazać, że Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78 poz. 483
    ze zm.), na którą się Pani również powołuje, w art. 84 stanowi o powszechności
    opodatkowania. Zgodnie z tym przepisem:
      Każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym
      podatków, określonych w ustawie.
    Artykuł ten konstytuuje zasadę powszechności opodatkowania, natomiast wszelkie ulgi i
    zwolnienia jako wyjątki od tej zasady powinny wynikać wprost z ustawy i nie powinny być
    interpretowane rozszerzająco.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.