Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.482.2025.2.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-03
Teza: Prawo Wnioskodawcy do zastosowania jako płatnik,
zwolnienia z podatku, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy
o CIT i nie pobranie podatku od wypłaty dywidendy oraz brak
obowiązku Wnioskodawcy, jako płatnika, do uzyskania od
wspólników pisemnego oświadczenia, o którym mowa w art.
26 ust. 1f ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: dywidendy
oświadczenia
podatek-podatek pobierany u źródła
płatnik
udziałowiec
właściciel-rzeczywisty właściciel
zwolnienie-zwolnienie podmiotowe
zyski-wypłata z zysku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6. Pobór podatku-Pobór podatku przez płatnika
(podatek u źródła)-Pobór podatku od należności do
wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 zł-Warunki
zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego od
dywidend i innych przychodów z tytułu udziału w zyskach
osób prawnych oraz od należności licencyjnych
1

(osiąganych przez nierezydentów) na podstawie
przepisów ustawy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 22-ust. 4
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 26-ust. 1f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Uzupełnili go Państwo – na wezwanie organu – pismem z 4 października 2025 r. (data
    wpływu 4 października 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest polską spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą i zarządem
    na terenie Polski, podlegającą w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Wnioskodawca nie korzysta ze zwolnień
    podmiotowych z podatku dochodowego (CIT). Wnioskodawca prowadzi działalność
    głównie w zakresie tworzenia i udostępniania oprogramowania oraz świadczenia usług
    rachunkowych.
    Wnioskodawca został zarejestrowany w Krajowym Rejestrze Sądowym w dniu (...)
    Wnioskodawca od początku swojego powstania do dnia złożenia niniejszego wniosku
    posiadał i posiada dwóch udziałowców. Każdy z udziałowców jest spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością i każdy posiada tytułem własności 50% udziałów w kapitale
    zakładowym Wnioskodawcy. Każdy z udziałowców posiada siedzibę w Polsce oraz posiada
    zarząd w Polsce. Każdy z udziałowców podlega w Polsce obowiązkowi podatkowemu od
    całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Żaden z udziałowców nie
    korzysta ze zwolnień podmiotowych z podatku dochodowego od osób prawnych, co
    potwierdził pisemnym oświadczeniem. Z kolei w kapitale zakładowym każdego z
    udziałowców udziały posiadają wyłącznie polskie osoby fizyczne (w przypadku obu
    udziałowców są to te same osoby). Jedna osoba posiada 90% udziałów w kapitale każdego
    z udziałowców, a druga osoba – 10%. Obie te osoby zamieszkują w Polsce, podlegając
    opodatkowaniu od całości swoich dochodów w Polsce. Wszystkie trzy spółki są
    podmiotami powiązanymi.
    Udziałowcy Wnioskodawcy, po zakończeniu bieżącego roku obrotowego planują wypłacić
    dywidendę od uzyskanych zysków. Dywidenda ta zostanie przeznaczona w równych
    częściach do wypłaty każdemu z udziałowców – stosowanie do ich udziałów w kapitale
    zakładowym Wnioskodawcy. Do wypłaty dywidendy dojdzie po dniu 2 sierpnia 2026 r., a
    więc po upływie 2 lat nieprzerwanego posiadania udziałów we Wnioskodawcy przez
    obydwu udziałowców. Do tego czasu nie nastąpią żadne przekształcenia własnościowe, a
    więc każdy z udziałowców pozostanie co najmniej 10 - procentowym udziałowcem

    Wnioskodawcy. Wnioskodawca zakłada, że każdy ze wspólników otrzyma kwotę
    dywidendy przekraczającą 2 miliony złotych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W piśmie uzupełniającym z 4 października 2025 r., w odpowiedzi na pytania organu
    wskazali Państwo:
    Pytanie 1
    1) we wniosku wskazali Państwo, że:
      Wnioskodawca od początku swojego powstania do dnia złożenia niniejszego
      wniosku posiadał i posiada dwóch udziałowców. Każdy z udziałowców jest spółką z
      ograniczoną odpowiedzialnością i każdy posiada tytułem własności 50% udziałów w
      kapitale zakładowym Wnioskodawcy. Z kolei w kapitale zakładowym każdego z
      udziałowców udziały posiadają wyłącznie polskie osoby fizyczne (...).
      Udziałowcy Wnioskodawcy, po zakończeniu bieżącego roku obrotowego planują
      wypłacić dywidendę od uzyskanych zysków. Dywidenda ta zostanie przeznaczona w
      równych częściach do wypłaty każdemu z udziałowców – stosowanie do ich udziałów
      w kapitale zakładowym Wnioskodawcy. Do wypłaty dywidendy dojdzie po dniu (...), a
      więc po upływie 2 lat nieprzerwanego posiadania udziałów we Wnioskodawcy przez
      obydwu udziałowców.
      Podany przez Ministra Finansów przykład idealnie opisuje sytuację Wnioskodawcy i
      jego dwóch udziałowców, których udziałowcami są wyłącznie osoby fizyczne.
      Wypłata dywidendy do tych osób fizycznych będzie podlegała podatkowi u źródła.
      w związku z powyższym proszę jednoznacznie doprecyzować opis zdarzenia
      przyszłego i wskazać:
    a) czy przedmiotem niniejszego wniosku jest planowana wypłata dywidendy Państwa
      Spółki do udziałowców, którymi są spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
      posiadające udziały w kapitale zakładowym Państwa Spółki;
      odp.: Przedmiot Wniosku został w sposób wyraźny zakreślony w opisie zdarzenia
      przyszłego, treści pytań oraz wskazaniem jako statusu Wnioskodawcy w rubryce B.2.
      formularza ORD-IN statusu „płatnik”. Wszystkie one jasno wskazują, że wniosek
      odnosi się wyłącznie do skutków dla Wnioskodawcy, jako płatnika, wiążących się z
      wypłatą dywidendy przez Wnioskodawcę na rzecz jego udziałowców.
    b) jeśli powyższe stanowi przedmiot wniosku, to dlaczego wskazują Państwo, że
      Udziałowcy Wnioskodawcy, po zakończeniu bieżącego roku obrotowego planują
      wypłacić dywidendę od uzyskanych zysków;
      odp.: Powyższe wskazanie wynika z tego, że decyzja o podziale zysku i wypłacie
      dywidendy zgodnie z art. 191 § 1 Kodeksu spółek handlowych należy do
      zgromadzenia wspólników, którzy podejmują ją w drodze uchwały. Wnioskodawca
      jako spółka wypłacająca dywidendę nie podejmuje decyzji w tej sprawie, decyzja ta
      leży w gestii wspólników. Jednakże Wnioskodawca zakłada, że decyzja taka zostanie
      przez nich podjęta. Stąd wniosek dotyczy określenia skutków, jakie wypłata
      dywidendy do wspólników – na mocy ich decyzji jako zgromadzenia wspólników –
      będzie miała dla podmiotu wypłacającego tę dywidendę tj. Wnioskodawcy, jako
      płatnika.
    c) jaka dywidenda zostanie wypłacona osobom fizycznym, o których mowa we wniosku;
      odp.: Wnioskodawca nie wie czy jakakolwiek dywidenda zostanie wypłacona przez
      wspólników Wnioskodawcy osobom fizycznym, będącym udziałowcami wspólników
      Wnioskodawcy. W opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca nie wskazał takiego

      faktu, stąd pytanie Organu jest bezprzedmiotowe. Fakt wypłaty lub nie dywidendy na
      rzecz tych osób pozostaje także irrelewantny dla skutków podatkowych dla
      Wnioskodawcy i nie jest przedmiotem Wniosku.
    d) czy informacje, że „(...) Dywidenda ta zostanie przeznaczona w równych częściach do
      wypłaty każdemu z udziałowców – stosowanie do ich udziałów w kapitale zakładowym
      Wnioskodawcy. Do wypłaty dywidendy dojdzie po dniu (...), a więc po upływie 2 lat
      nieprzerwanego posiadania udziałów we Wnioskodawcy przez obydwu udziałowców.
      (...)” dotyczą planowanej wypłaty dywidendy z Państwa Spółki do udziałowców, którymi
      są spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, czy planowanej wypłaty dywidendy przez
      Udziałowców Państwa Spółki na rzecz osób fizycznych o których mowa we wniosku;
      odp.: Raz jeszcze należy podkreślić, że Wnioskodawca nie wspominał w opisie
      zdarzenia przyszłego o jakiejkolwiek dywidendzie, która miałaby zostać wypłacona
      przez spółki będące udziałowcami Wnioskodawcy na rzecz ich wspólników będącymi
      osobami fizycznymi. Jest to nadinterpretacja Organu. Gdy we Wniosku mowa o
      dywidendzie - chodzi wyłącznie o dywidendę wypłacaną przez Wnioskodawcę na
      rzecz spółek będących udziałowcami Wnioskodawcy. Gdy mowa o planowaniu przez
      udziałowców wypłaty dywidendy, chodzi o podjęcie przez nich decyzji w trybie art.
      191 § 1 k.s.h. o podziale zysku i wypłacie tego zysku przez Wnioskodawcę na ich rzecz
      w formie wypłaty dywidendy.
      Jeśli chodzi o fragment własnego stanowiska Wnioskodawcy (nie: opisu zdarzenia
      przyszłego) Wniosku, w którym Wnioskodawca zwraca uwagę, na to że wypłata
      dywidendy przez udziałowców Wnioskodawcy do ich z kolei udziałowców będzie
      podlegała podatkowi u źródła, to chodzi tu o zdarzenie hipotetyczne. Dla skutków
      wobec Wnioskodawcy jako płatnika nie ma znaczenia czy do takiej wypłaty dojdzie, a
      jedynie jakie skutki miałaby taka wypłata gdyby do niej doszło. Stąd elementem opisu
      zdarzenia przyszłego nie jest wypłata dywidendy od udziałowców Wnioskodawcy do
      osób fizycznych będących ich udziałowcami, ale tylko sam fakt, że udziałowcami
      udziałowców Wnioskodawcy są polskie osoby fizyczne. Zatem hipotetyczny łańcuch
      podziału zysku do beneficjentów rzeczywistych nie spowoduje braku opodatkowania,
      sprzecznego z celem dyrektywy PS.
      Zgodnie bowiem z treścią Objaśnień podatkowych z 3 lipca 2025 r. (s. 35;
      podkreślenia Wnioskodawcy):
      „aby zastosować domniemanie na etapie płatności z Polski konieczne jest
      prześledzenie hipotetycznego łańcucha płatności podziału zysku przez spółki zależne
      i dominujące. (...) O możliwości zastosowania domniemania decydują zasady
      opodatkowania, które miałyby zastosowanie do hipotetycznych wypłat podziału
      zysku w łańcuchu płatności dokonywanych przez spółki zależne i dominujące na
      moment wypłaty płatności z Polski.”
    2) czy w opisanym zdarzeniu przyszłym nie będą występować negatywne przesłanki, o
      których mowa w art. 22c ust. 1 ustawy o CIT, tj. zgodnie z art. 22c ust. 1 ustawy o CIT,
      skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ww. ustawy, nie będzie
      sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu i nie
      będzie głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej
      czynności, a sposób działania nie będzie sztuczny w rozumieniu art. 22c ust. 2 ustawy
      o CIT;
      odp.: W opisanym zdarzeniu przyszłym nie będą występować negatywne przesłanki,
      o których mowa w art. 22c ust. 1 ustawy o CIT. Skorzystanie ze zwolnienia
      określonego w art. 22 ust. 4 ww. ustawy nie będzie sprzeczne w danych
      okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu i nie będzie głównym lub
      jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności, a sposób
      działania nie będzie sztuczny w rozumieniu art. 22c ust. 2 ustawy o CIT.

    3) czy dochowają Państwo należytej staranności w oparciu o przepis art. 26 ust. 1 ustawy
      o CIT względem planowanej wypłaty dywidendy;
      odp.: Tak, Wnioskodawca dochowa należytej staranności przy ocenie spełnienia
      warunków zwolnienia, przyjmując przy tym domniemanie, że obaj udziałowcy są
      rzeczywistymi właścicielami tych płatności dywidendowych.
    Pytania
    1. Czy Wnioskodawca, ma prawo przy wypłacie dywidendy do udziałowców, przyjąć
      domniemanie, że obaj udziałowcy są rzeczywistymi właścicielami tych płatności
      dywidendowych i nie jest obowiązany do badania warunku rzeczywistego właściciela?
    2. Czy w związku z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zastosować jako płatnik,
      zwolnienie z podatku, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i nie pobrać
      podatku od wypłaty dywidendy?
    3. Czy Wnioskodawca, jako płatnik, nie jest obowiązany do uzyskania od wspólników
      pisemnego oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1f ustawy o CIT?
    Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytania nr 2-3. Odnośnie pytania nr 1,
    wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca, ma prawo przy wypłacie dywidendy do
    udziałowców, przyjąć domniemanie, że obaj udziałowcy są rzeczywistymi właścicielami
    tych płatności dywidendowych i nie jest obowiązany do badania warunku rzeczywistego
    właściciela.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z powyższym, Wnioskodawca ma prawo zastosować
    jako płatnik, zwolnienie z podatku, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i nie
    pobrać podatku od wypłaty dywidendy.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca, jako płatnik, nie jest obowiązany do uzyskania
    od wspólników pisemnego oświadczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1f ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o CIT dywidenda wypłacona przez polską spółkę z o.o., co
    do zasady podlega opodatkowaniu zryczałtowanym 19% podatkiem, do którego poboru
    zobowiązana jest jako płatnik – zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o CIT – spółka wypłacająca
    dywidendę.
    Przepis art. 26 ust. 1 stosuje się z zastrzeżeniem m.in. art. 26 ust. 2e, który jednak nie ma
    zastosowania w niniejszej sprawie, bowiem zgodnie z art. 26 ust. 2eb, przepisu ust. 2e nie
    stosuje się do podatników będących rezydentami Polski, a takim podmiotem są obaj
    Udziałowcy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT zwalnia się od podatku dochodowego dywidendę jeśli
    spełnione są cztery warunki.
    Warunek pierwszy wymaga, aby wypłacającym dywidendę była spółka mająca siedzibę lub
    zarząd na terytorium Polski. Warunek ten Wnioskodawca niewątpliwie spełnia posiadając
    zarówno siedzibę, jak i zarząd na terytorium Polski.
    Warunek drugi wymaga, aby uzyskującym dywidendę była spółka podlegająca w
    Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie UE/EOG opodatkowaniu od całości swoich
    dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania. Warunek ten niewątpliwie spełniają obaj
    udziałowcy, którzy są polskimi spółkami z ograniczoną odpowiedzialnością, z siedzibą w
    Polsce, posiadającymi zarząd w Polsce, podlegającymi opodatkowaniu CIT od całości
    swoich dochodów.

    Warunek trzeci wymaga, aby spółka uzyskująca dywidendę posiadała bezpośrednio nie
    mniej niż 10% udziałów w kapitale spółki wypłacającej dywidendę. Warunek ten spełniają
    obaj udziałowcy, posiadając ponad 10% udziałów w kapitale Wnioskodawcy od momentu
    powstania Wnioskodawcy w (...).
    Warunek czwarty wymaga, aby spółka uzyskująca dywidendę nie korzystała ze zwolnienia
    z opodatkowania podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na
    źródło ich osiągania. Warunek ten obaj udziałowcy spełniają, bowiem nie korzystają ze
    zwolnień podmiotowych.
    Istotne zastrzeżenie odnośnie warunku trzeciego zawiera art. 26 ust. 4a ustawy o CIT,
    który przewiduje, że zwolnienie z ust. 4 ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka
    uzyskująca dywidendę posiada nie mniej niż 10% udziałów w spółce wypłacającej
    dywidendę nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
    Jednakże, zgodnie z art. 26 ust. 4b ustawy o CIT, zwolnienie ma również zastosowanie, gdy
    ów okres dwóch lat nieprzerwanego posiadania nie mniej niż 10% udziałów upływa po
    dniu uzyskania dywidendy.
    Z kolei art. 26 ust. 4d ustawy o CIT doprecyzowuje, że posiadanie udziałów, o którym
    mowa w poprzedzających przepisach musi wynikać z tytułu własności i stosuje się, co do
    zasady, do dywidend uzyskanych na podstawie tytułu własności.
    Należy w związku z tym zauważyć, że w istocie każdy z udziałowców jest właścicielem nie
    mniej niż 10% udziałów w kapitale Wnioskodawcy od dnia (...), tym samym, dwuletni
    okres, o którym mowa w art. 26 ust. 4a ustawy o CIT (...). Niemniej, nawet gdyby do
    wypłaty dywidendy doszło przed tą datą, to na mocy art. 26 ust. 4b ustawy o CIT,
    zwolnienie powinno mieć zastosowanie. Bowiem dopuszczalne jest spełnienie warunku
    dwuletniego posiadania udziałów dopiero po wypłacie dywidendy.
    Żaden z przepisów ustawy nie wymaga wprost dla zastosowania zwolnienia spełniania
    przez otrzymującego dywidendę warunku posiadania statusu rzeczywistego właściciela
    dywidendy. Niemniej jednak, wniosek, iż posiadanie tego statusu jest warunkiem
    zastosowania zwolnienia z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT można próbować wyprowadzać z
    ogólnej przesłanki zachowania należytej staranności przez wypłacającego dywidendę (art.
    26 ust. 1 ustawy o CIT).
    Określenie „rzeczywisty właściciel” zostało zdefiniowane w art. 4a pkt 29 ustawy o CIT. Jak
    wynika z tych przepisów, ilekroć w ustawie o CIT lub ustawie o PIT mowa jest o
    rzeczywistym właścicielu, pod pojęciem tym należy rozumieć podmiot, który spełnia
    łącznie następujące warunki:
        otrzymuje daną należność dla własnej korzyści, w tym samodzielnie decyduje o jej
        przeznaczeniu i ponosi ryzyko ekonomiczne związane z utratą tej należności lub jej
        części;
        nie jest pośrednikiem, przedstawicielem, powiernikiem lub innym podmiotem
        zobowiązanym do przekazania całości lub części należności innemu podmiotowi;
        prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą w kraju siedziby, jeżeli należności są
        uzyskiwane w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, przy czym przy
        ocenie, czy podmiot prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą, uwzględnia się
        charakter oraz skalę działalności prowadzonej przez ten podmiot w zakresie
        otrzymanej należności.
    Należy nadmienić, że przepisy regulujące zwolnienie dywidendowe stanowią
    implementację do polskiego porządku prawnego postanowień tzw. dyrektywy PS
    (Dyrektywa Rady 2011/96/UE z dnia 30 listopada 2011 r. w sprawie wspólnego systemu

    opodatkowania mającego zastosowanie w przypadku spółek dominujących i spółek
    zależnych różnych państw członkowskich (Dz.U. L 345, 29.12.2011, p.8).
    Przy interpretacji przepisów polskiej ustawy dotyczących zwolnienia dywidendowego
    należy zatem mieć na uwadze cel jaki stawia sobie ta dyrektywa, a jest nim neutralność
    podziału zysków w granicach UE (zob. Objaśnienia podatkowe z 3 lipca 2025 r. dotyczące
    stosowania tzw. klauzuli rzeczywistego właściciela dla celów podatku u źródła, pkt 3.3, s.
    17, https://www.gov.pl/web/finanse/objasnienia-podatkowe-z-3-lipca-2025-r-stosowanie-
    tzw-klauzuli-rzeczywistego-wlasciciela-dla-celow-podatku-u-zrodla, dalej: „Objaśnienia
    podatkowe z 3 lipca 2025 r.”).
    W Objaśnieniach podatkowych z 3 lipca 2025 r. Minister Finansów w pkt 6.4., odwołując
    się do celu dyrektywy PS i orzecznictwa TSUE, określił warunki na jakich przyjąć należy
    domniemanie spełnienia warunku rzeczywistego właściciela na gruncie dyrektywy PS.
    Minister Finansów stwierdził, że „nie jest konieczne badanie warunku rzeczywistego
    właściciela w odniesieniu do wypłaty podziału zysku, która podlega co najmniej
    jednokrotnemu opodatkowaniu w granicach UE. Kiedy wypłata podziału zysku pomiędzy
    spółkami zależnymi i dominującymi podlega jednokrotnemu opodatkowaniu w ramach UE
    nie zachodzi bowiem ryzyko, że dyrektywa PS jest stosowana niezgodnie z celem. Taka
    wypłata podziału zysku podlega co najmniej jednokrotnemu opodatkowaniu w granicach
    UE, kiedy opodatkowany jest podział zysku pomiędzy spółkami zależnymi i dominującymi
    w rozumieniu dyrektywy PS lub podział zysku wypłacany przez ostatnią spółkę dominującą
    w takim łańcuchu. Powyższe domniemanie może zostać zastosowane przez płatnika.
    Stanowi ono bowiem dopełnienie systemowej wykładni zakresu badania w ramach
    obowiązku należytej staranności w przypadku dyrektywy PS.” (Objaśnienia podatkowe z 3
    lipca 2025 r., s. 34-35).
    Powyższe domniemanie nie modyfikuje warunków formalnych zastosowania zwolnienia
    (np. złożenia oświadczeń, czy udokumentowania rezydencji, jeśli są wymagane). Niemniej,
    płatnik w takiej sytuacji zwolniony jest z obowiązku badania statusu podatnika i ma prawo
    przyjąć na potrzeby stosowania zwolnienia, że warunek bycia „rzeczywistym właścicielem”
    dywidendy jest przez otrzymującego dywidendę spełniony. Przy tym, „o możliwości
    zastosowania domniemania decydują zasady opodatkowania, które miałyby zastosowanie
    do hipotetycznych wypłat podziału zysku w łańcuchu płatności dokonywanych przez spółki
    zależne i dominujące na moment wypłaty płatności z Polski.” (Objaśnienia podatkowe z 3
    lipca 2025 r., s. 35).
    Minister Finansów podaje w Objaśnieniach podatkowych z 3 lipca 2025 r. trzy przykłady
    zastosowania domniemania w praktyce. Na szczególną uwagę zasługuje przykład nr 21,
    który brzmi następująco: „Przykład 21 Polska spółka zależna w rozumieniu dyrektywy PS
    wypłaca dywidendę do polskiej spółki, będącej spółką dominująca w rozumieniu dyrektyw
    PS, w której udziałowcami są wyłącznie osoby fizyczne (do których wypłata dywidendy
    będzie podlegała WHT). W takim przypadku płatnik może zastosować domniemanie
    spełnienia warunku rzeczywistego właściciela w odniesieniu do całości wypłacanej
    dywidendy.”
    Podany przez Ministra Finansów przykład idealnie opisuje sytuację Wnioskodawcy i jego
    dwóch udziałowców, których udziałowcami są wyłącznie osoby fizyczne. Wypłata
    dywidendy do tych osób fizycznych będzie podlegała podatkowi u źródła. Dlatego też
    Wnioskodawca powinien mieć prawo zastosować domniemanie spełnienia warunku
    rzeczywistego właściciela w odniesieniu do wypłacanej do obu udziałowców dywidendy.
    Odnośnie obowiązku uzyskania oświadczenia o spełnieniu warunków zwolnienia z art. 22
    ust. 4, o którym to oświadczeniu jest mowa w art. 26 ust. 1f ustawy o CIT, należy wskazać,
    że przepis art. 26 ust. 1f literalnie odnosi się wyłącznie do wypłat należności z tytułów, o
    których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 „jeżeli łączna kwota należności,
    wypłacona z tych tytułów temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku
    podatkowym, nie przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e”. A zatem, art. 26 ust. 1f ma
    zastosowanie wyłącznie wówczas, gdy wypłacane na rzecz jednego podatnika kwoty nie

    przekraczają kwoty 2 milionów złotych. Ponieważ przewidywana przez Wnioskodawcę
    kwota dywidend dla każdego ze wspólników przekracza tę kwotę – art. 26 ust. 1f ustawy o
    CIT nie ma zastosowania. Brak jest zaś innego przepisu, który zobowiązywałby
    Wnioskodawcę do uzyskania takiego oświadczenia. Oczywiście, brak tego obowiązku nie
    zwalnia płatnika od obowiązku zachowania należytej staranności. W jego ramach
    Wnioskodawca, jako płatnik, tak czy inaczej zobowiązany jest do weryfikacji spełnienia
    warunków zwolnienia. Może to jednak uczynić w inny sposób, a niekoniecznie uzyskując
    oświadczenie od podatnika.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad 2
    Zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym
    od osób prawnych (Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z udziału w zyskach osób
      prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4b, stanowiące przychody faktycznie
      uzyskane z tego udziału, w tym dywidendy, nadwyżki bilansowe w spółdzielniach
      oraz otrzymane przez uczestników funduszy inwestycyjnych lub instytucji wspólnego
      inwestowania dochody tego funduszu lub tej instytucji, w przypadku gdy statut
      przewiduje wypłacanie tych dochodów bez odkupywania jednostek uczestnictwa
      albo wykupywania certyfikatów inwestycyjnych.
    Jak stanowi art. 22 ust. 1 ww. ustawy:
      Podatek dochodowy od określonych w art. 7b ust. 1 pkt 1 przychodów z dywidend
      oraz innych przychodów (dochodów) z tytułu udziału w zyskach osób prawnych
      mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej ustala się w
      wysokości 19% uzyskanego przychodu (dochodu).
    Jednakże zgodnie z art. 22 ust. 4 ustawy o CIT:
      Zwalnia się od podatku dochodowego przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1 lit. a, f oraz j, z wyjątkiem dochodów
      uzyskiwanych przez komplementariusza z tytułu udziału w zyskach spółki, o której
      mowa w art. 1 ust. 3 pkt 1, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:
      1) wypłacającym dywidendę oraz inne przychody z tytułu udziału w zyskach osób
      prawnych jest spółka mająca siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej;
      2) uzyskującym dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału
      w zyskach osób prawnych, o których mowa w pkt 1, jest spółka podlegająca w
      Rzeczypospolitej Polskiej lub w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie
      członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego
      Obszaru Gospodarczego, opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich
      dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania;
      3) spółka, o której mowa w pkt 2, posiada bezpośrednio nie mniej niż 10% udziałów
      (akcji) w kapitale spółki, o której mowa w pkt 1;
      4) spółka, o której mowa w pkt 2, nie korzysta ze zwolnienia z opodatkowania
      podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich
      osiągania.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4a Ustawy o CIT:

      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, ma zastosowanie w przypadku, kiedy spółka
      uzyskująca dochody (przychody) z dywidend oraz inne przychody z tytułu udziału w
      zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej posiada udziały (akcje) w spółce wypłacającej te należności w wysokości, o
      której mowa w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie przez okres dwóch lat.
    W myśl art. 22 ust. 4b cytowanej ustawy:
      Zwolnienie to ma również zastosowanie w przypadku, gdy okres dwóch lat
      nieprzerwanego posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3,
      przez spółkę uzyskującą dochody (przychody) z tytułu udziału w zysku osoby prawnej
      mającej siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, upływa po dniu
      uzyskania tych dochodów (przychodów). W przypadku niedotrzymania warunku
      posiadania udziałów (akcji), w wysokości określonej w ust. 4 pkt 3, nieprzerwanie
      przez okres dwóch lat spółka, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jest obowiązana do
      zapłaty podatku, wraz z odsetkami za zwłokę, od dochodów (przychodów)
      określonych w ust. 1 w wysokości 19% dochodów (przychodów) do 20 dnia miesiąca
      następującego po miesiącu, w którym utraciła prawo do zwolnienia. Odsetki nalicza
      się od następnego dnia po dniu, w którym po raz pierwszy skorzystała ze zwolnienia.
    Stosownie do art. 22 ust. 4c ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 4-4b stosuje się odpowiednio do:
      1) spółdzielni zawiązanych na podstawie rozporządzenia nr 1435/2003/WE z dnia 22
      lipca 2003 r. w sprawie statutu Spółdzielni Europejskiej (SCE) (Dz.Urz. WE L 207 z
      18.08.2003, z późn. zm.);
      2) dochodów (przychodów), o których mowa w ust. 1, wypłacanych przez spółki, o
      których mowa w ust. 4 pkt 1, spółkom podlegającym w Konfederacji Szwajcarskiej
      opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu
      na miejsce ich osiągania, przy czym określony w ust. 4 pkt 3 bezpośredni udział
      procentowy w kapitale spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 1, ustala się w wysokości
      nie mniejszej niż 25%;
      3) dochodów wypłacanych (przypisanych) na rzecz położonego na terytorium
      państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub innego państwa należącego do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej
      zagranicznego zakładu spółki, o której mowa w ust. 4 pkt 2, jeżeli spółka ta spełnia
      warunki określone w ust. 4-4b.
    Zgodnie z art. 22 ust. 4d ustawy o CIT:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 4, stosuje się:
      1) jeżeli posiadanie udziałów (akcji), o którym mowa w ust. 4 pkt 3, wynika z tytułu
      własności;
      2) w odniesieniu do dochodów uzyskanych z udziałów (akcji) posiadanych na
      podstawie tytułu:
      a) własności,
      b) innego niż własność, pod warunkiem że te dochody (przychody) korzystałyby ze
      zwolnienia, gdyby posiadanie tych udziałów (akcji) nie zostało przeniesione.
    W myśl art. 22 ust. 6 ustawy o CIT:
      Przepisy ust. 4-4d stosuje się odpowiednio również do podmiotów wymienionych w
      załączniku nr 4 do ustawy, przy czym w przypadku Konfederacji Szwajcarskiej
      przepisy ust. 4-4d mają zastosowanie, jeżeli zostanie spełniony warunek, o którym
      mowa w ust. 4c pkt 2.

    Ponadto, należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 22c ust. 1 ww. ustawy,
    zgodnie z którym:
      Przepisów art. 20 ust. 3, art. 21 ust. 3, art. 22 ust. 4, art. 24n ust. 1 oraz art. 24o ust. 1
      nie stosuje się, jeżeli skorzystanie ze zwolnienia określonego w tych przepisach było:
      1) sprzeczne w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem tych przepisów;
      2) głównym lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności
      albo wielu transakcji lub innych czynności, a sposób działania był sztuczny.
    W świetle art. 26 ust. 1 ustawy o CIT:
      Osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby
      fizyczne będące przedsiębiorcami, które dokonują wypłat należności z tytułów
      wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz art. 22 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy
      pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, 2b, 2d i 2e, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat, z uwzględnieniem odliczeń
      przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e. Zastosowanie stawki podatku wynikającej z
      właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku
      zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania siedziby
      podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.
      Przy weryfikacji warunków zastosowania stawki podatku innej niż określona w art. 21
      ust. 1 lub art. 22 ust. 1, zwolnienia lub warunków niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, płatnik
      jest obowiązany do dochowania należytej staranności. Przy ocenie dochowania
      należytej staranności uwzględnia się charakter, skalę działalności prowadzonej przez
      płatnika oraz powiązania w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 5 płatnika z podatnikiem.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestia ustalenia, czy Spółka ma prawo zastosować jako
    płatnik, zwolnienie z podatku, o którym mowa w art. 22 ust. 4 ustawy o CIT i nie pobrać
    podatku od wypłaty dywidendy do Udziałowców.
    Podnieść należy, iż warunkiem zwolnienia od podatku dochodu z tytułu udziału w zyskach
    osób prawnych jest spełnienie jednocześnie wszystkich przesłanek, o których mowa w art.
    22 ust. 4-4d ustawy o CIT.
    Mając na uwadze wyżej powołane przepisy prawa podatkowego oraz przedstawiony we
    wniosku opis zdarzenia przyszłego, stwierdzić należy, że warunki zwolnienia od podatku
    dochodowego przychodów z tytułu planowanej wypłaty dywidendy przez A. Sp. z o.o. na
    rzecz swoich Udziałowców – spółek kapitałowych prawa polskiego – będą spełnione
    ponieważ:
    · A. Sp. z o.o. – podmiot wypłacający dywidendę – ma siedzibę na terytorium Polski, jest
      polskim rezydentem podatkowym podlegającym w Polsce nieograniczonemu
      obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu
      na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy);
    · Udziałowcy – podmioty uzyskujące dywidendę – są/będą polskimi rezydentami
      podatkowymi podlegającymi w Polsce obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
      dochodów (przychodów) bez względu na miejsce ich osiągania;
    · Udziałowcy na moment wypłaty dywidendy będą posiadać bezpośrednio nie mniej niż
      10% udziałów w kapitale A. Sp. z o.o. nieprzerwanie przez okres 2 lat;
    · Udziałowcy będą posiadać udziały w A. Sp. z o.o. na podstawie tytułu własności;
    · Udziałowcy nie będą korzystać ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym
      od całości swoich dochodów, bez względu na źródło ich osiągania;
    · nie występują negatywne przesłanki o których mowa w art. 22c ust. 1 ustawy o CIT.

    Ponadto, zgodnie z Państwa wskazaniem, w opisanym zdarzeniu przyszłym nie będą
    występować negatywne przesłanki, o których mowa w art. 22c ust. 1 ustawy o CIT.
    Skorzystanie ze zwolnienia określonego w art. 22 ust. 4 ww. ustawy nie będzie sprzeczne
    w danych okolicznościach z przedmiotem lub celem ww. przepisu i nie będzie głównym
    lub jednym z głównych celów dokonania transakcji lub innej czynności, a sposób działania
    nie będzie sztuczny w rozumieniu art. 22c ust. 2 ustawy o CIT. Spółka dochowa także
    należytej staranności przy ocenie spełnienia warunków przedmiotowego zwolnienia.
    W konsekwencji, planowana wypłata dywidendy przez Spółkę na rzecz Udziałowców
    (spółek kapitałowych prawa polskiego) będzie korzystać ze zwolnienia na podstawie art.
    22 ust. 4 ustawy o CIT. Zatem Spółka, nie będzie zobowiązana pobrać zryczałtowanego
    podatku dochodowego od wypłaconych należności dywidendowych.
    Tym samum, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za prawidłowe.
    Ad 3
    Stosownie do postanowień art. 26 ust. 2e ustawy o CIT:
      Jeżeli łączna kwota należności wypłacanych z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1
      pkt 1 oraz art. 22 ust. 1 na rzecz podmiotu powiązanego, przekroczyła w roku
      podatkowym obowiązującym u wypłacającego te należności łącznie kwotę 2 000 000
      zł na rzecz tego samego podatnika, osoby prawne, jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące przedsiębiorcami są
      obowiązane jako płatnicy pobrać, z zastrzeżeniem ust. 2g, w dniu dokonania wypłaty
      zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat według stawki podatku określonej
      w art. 21 ust. 1 pkt 1 lub art. 22 ust. 1 od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł:
      1) z uwzględnieniem odliczeń przewidzianych w art. 22 ust. 1a-1e;
      2) bez możliwości niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu
      podwójnego opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek
      wynikających z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego
      opodatkowania.
    Stosownie natomiast do treści art. 26 ust. 1f ustawy o CIT:
      W przypadku należności z tytułów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 oraz art. 22
      ust. 1, wypłacanych na rzecz spółki, o której mowa w art. 21 ust. 3 pkt 2 oraz art. 22
      ust. 4 pkt 2, lub jej zagranicznego zakładu, jeżeli łączna kwota należności, wypłacona
      z tych tytułów temu podatnikowi w obowiązującym u płatnika roku podatkowym, nie
      przekracza kwoty, o której mowa w ust. 2e, osoby prawne i jednostki organizacyjne
      niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłat tych należności, stosują
      zwolnienia wynikające z art. 21 ust. 3 oraz art. 22 ust. 4, z uwzględnieniem ust. 1c,
      pod warunkiem uzyskania od tej spółki lub jej zagranicznego zakładu sporządzonego
      na piśmie oświadczenia, że w stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały
      warunki, o których mowa odpowiednio w art. 21 ust. 3a i 3c lub art. 22 ust. 4 pkt 4. W
      przypadku należności, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1, sporządzone na piśmie
      oświadczenie powinno wskazywać, że spółka albo zagraniczny zakład jest
      rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestia ustalenia, czy Spółka, jako płatnik, nie jest
    obowiązana do uzyskania od wspólników pisemnego oświadczenia, o którym mowa w art.
    26 ust. 1f ustawy o CIT
    Z opisu sprawy wynika, że w ramach planowanej wypłaty dywidendy, każdy z Udziałowców
    (spółki kapitałowe prawa polskiego) otrzyma kwotę dywidendy przekraczającą 2 000 000
    złotych.
    Należy wskazać, ż po przekroczeniu kwoty 2 000 000 zł płatnik dokonując wypłaty
    należności na rzecz nierezydenta jest zobowiązany do poboru zryczałtowanego podatku
    dochodowego od tych wypłat od nadwyżki ponad kwotę 2 000 000 zł bez możliwości

    niepobrania podatku na podstawie właściwej umowy o unikaniu podwójnego
    opodatkowania, a także bez uwzględniania zwolnień lub stawek wynikających z przepisów
    szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania (art. 26 ust. 2e pkt 2
    ustawy o CIT).
    Ustawodawca w regulacjach ustawy o CIT przewidział mechanizmy, dzięki którym nawet w
    sytuacji przekroczenia progu kwotowego obligującego do pobrania podatku u źródła
    (wypłaty w kwocie 2 000 000 zł na rzecz jednego podatnika w roku podatkowym), płatnik
    uprawniony jest do zastosowania preferencyjnego opodatkowania podatkiem u źródła w
    momencie wypłaty należności.
    Stosownie do art. 26 ust. 7a ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 2e nie stosuje się, jeżeli płatnik złożył oświadczenie, że:
      1) posiada dokumenty wymagane przez przepisy prawa podatkowego dla
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania;
      2) po przeprowadzeniu weryfikacji, o której mowa w ust. 1, nie posiada wiedzy
      uzasadniającej przypuszczenie, że istnieją okoliczności wykluczające możliwość
      zastosowania stawki podatku albo zwolnienia lub niepobrania podatku, wynikających
      z przepisów szczególnych lub umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.
    Jednocześnie szczegółowe reguły składania tego oświadczenia określają przepisy art. 26
    ust. 7b-7j ustawy o CIT.
    Wskazać należy, iż zgodnie z art. 26 ust. 2eb ustawy o CIT:
      Przepisu ust. 2e nie stosuje się do podmiotów będących podatnikami, o których
      mowa w art. 3 ust. 1.
    Z powyższego wprost wynika, że przepisu art. 26 ust. 2e ustawy CIT, nie stosuje się do
    podmiotów będących polskimi rezydentami podatkowymi.
    Zatem, dla planowanej wypłaty dywidendy do Udziałowców będących spółkami
    kapitałowymi prawa polskiego podlegającymi w Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania, nie będą miały zastosowania przepisy art. 26 ust. 2e ustawy o CIT.
    Uwzględniając fakt, że art. 26 ust. 2e w zw. z art. 26e ust. 2eb ustawy o CIT nie ma
    zastosowania do podmiotów będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1
    ustawy o CIT, to tym samym przepis art. 26 ust. 1f ustawy o CIT w powiązaniu z art. 26 ust.
    1 ustawy o CIT należy interpretować w ten sposób, że ma zastosowanie do każdej kwoty
    należności z tytułów, o których mowa w art. 22 ust. 1, wypłacanych na rzecz podmiotów
    będących podatnikami, o których mowa w art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
    Niezależnie od kwoty wypłaconych należności z tytułów, o których mowa w art. 22 ust. 1
    płatnik w każdej sytuacji powinien posiadać sporządzone na piśmie oświadczenia, że w
    stosunku do wypłacanych należności spełnione zostały warunki, o których mowa w art. 22
    ust. 4 pkt 4.
    Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że Spółka, jako płatnik, będzie zobowiązana
    do uzyskania od Udziałowców (wspólników) pisemnego oświadczenia, o którym mowa w
    art. 26 ust. 1f ustawy o CIT.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 należało uznać za
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego
    obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.