Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-328/08-2/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-18
Teza: Zwolnienie z opodatkowania VAT urządzeń wchodzących w skład linii produkcyjnej stanowiących towary używane.
Słowa kluczowe: dzierżawa; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; rzecz; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz.770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko S.A., reprezentowanej przez doradcę podatkowego, przedstawione we wniosku z dnia 17 marca 2008 r. (data wpływu: 20 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży towaru używanego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku sprzedaży towaru używanego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny (zdarzenie przyszłe).

Na podstawie Umowy Dzierżawy nr XXX zawartej w dniu 10 lutego 1997 r. między X S.A. (dalej: X) a G. B. S.A. (dalej: G. lub Spółka) Spółka dzierżawiła od X linię do produkcji tub aluminiowych składającą się m in. prasy, obcinarki, piecu do wyżarzania, lateksiarki itp. Dzierżawa ta podlegała opodatkowaniu VAT.

Dnia 1 września 2007 r. na mocy porozumienia stron wskazana wyżej umowa została rozwiązana. Jednocześnie również w dniu 1 września 2007 r. X dokonała darowizny wspomnianej linii produkcyjnej na rzecz Spółki. Darowizna ta został przyjęta przez G. i tym samym Spółka nabyła dzierżawione urządzenia. Z uwagi na fakt, że będące przedmiotem darowizny urządzenia zostały nabyte przez X przed wejściem w życie przepisów o podatku od towarów i usług (urządzenia zostały wyprodukowane w 1985 r.), odliczenie VAT przy ich nabyciu przez X nie było możliwe Urządzenia X używała przez okres dłuższy niż 6 miesięcy, a więc urządzenia stały się towarami używanymi w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług. W związku z tym darowizna urządzeń dokonana przez X na rzecz Spółki została potraktowana przez X jako zwolniona z opodatkowania VAT.

W listopadzie 2007 r. Spółka zawarła z Z Sp. z o.o. (dalej: Z.) „umowę sprzedaży czterech linii produkcyjnych". Na mocy umowy Spółka przeniosła na Z. własność m in. urządzeń wchodzących w skład linii produkcyjnej uprzednio dzierżawionej przez G. od roku 1997 i otrzymanej przez Spółkę darowizną we wrześniu 2007 r. Zgodnie z umową wydanie urządzeń nastąpiło w lutym 2008 r. i zostało udokumentowane fakturą PPZ-1022/9/08 z dnia 27 lutego 2008 r.

Opodatkowanie VAT transakcji budziło istotne wątpliwości Spółki. Ostatecznie – z ostrożności – sprzedaż urządzeń wchodzących w skład linii produkcyjnej została opodatkowana VAT według stawki 22%. W związku z tym kwota podatku VAT została wykazana w wystawionej przez Spółkę fakturze dokumentującej opisaną transakcję.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w opisanym stanie faktycznym Spółka była uprawniona do potraktowania urządzeń wchodzących w skład sprzedawanej linii produkcyjnej jako towarów używanych w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług i w konsekwencji do potraktowania sprzedaży tych urządzeń jako dostawy podlegającej zwolnieniu z opodatkowania VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, G. był uprawniony do potraktowania urządzeń wchodzących w skład sprzedawanej linii produkcyjnej jako towarów używanych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku do towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dale „ustawą”, i w konsekwencji do potraktowania sprzedaży tych urządzeń jako zwolnionej z opodatkowania VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Stosownie do przywołanego przepisu zwolnienie z opodatkowania dostawy towarów używanych może być zastosowane, jeżeli są spełnione następujące warunki:

1.  towar jest towarem używanym;
2.  podatnikowi, przy nabyciu tego towaru, nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zdaniem Wnioskodawcy w stanie faktycznym przedstawionym we wniosku warunki stawiane przez art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy są spełnione. Tym samym G. uprawniony był do zastosowania do sprzedaży linii produkcyjnej zwolnienia z opodatkowani VAT.

Definicja towarów używanych

Według definicji zawartej w art. 43 ust. 2 ustawy przez towary używane, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2, rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części – jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym przedmiotem dostawy były ruchomości – urządzenia wchodzące w skład linii produkcyjnej. Tym samym dla oceny, czy spełniają definicję towarów używanych należy odwołać się do art. 43 ust. 2 pkt 2. Oznacza to, że warunkiem uznania urządzeń wchodzących w skład sprzedawanej przez Spółkę linii produkcyjnej za towary używane jest ich używanie przez G. przez co najmniej pół roku.

Jak już wskazano, przed dokonaniem dostawy Spółka używała przedmiotowych urządzeń na podstawie umowy dzierżawy podpisanej z X. Umowa była zawarta w 1997 r. i wykonywana do września 2007 r. – urządzenia były więc używane przez Spółkę w okresie 10 lat.

Zdaniem Spółki wykorzystywanie urządzeń na podstawie umowy dzierżawy jest równoznaczne z ich używaniem, o którym mowa w art. 43 ust 2 ustawy. Należy bowiem wskazać, że przywołany przepis nie określa podstawy prawnej używania przez podatnika. W szczególności przepis ten nie wymaga, by podatnik używający towary był ich właścicielem. W konsekwencji – w opinii Wnioskodawca – należy przyjąć, że „używanie” w rozumieniu analizowanego przepisu oznacza fizyczne wykorzystywanie towaru – w tym również wykorzystywanie towarów należących do osób trzecich, lecz udostępnionych podatnikowi na podstawie umowy dzierżawy, najmu lub innej umowy o podobnym charakterze.

Powyższe stanowisko znajduje uzasadnienie w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług i jest powszechnie akceptowane prze organy podatkowe. Jak wskazano w interpretacji z dnia 16 stycznia 2006 r. Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ostrowie Wielkopolskim (sygn. PP/443-1/06) „w definicji towaru używanego ustawodawca mówi o okresie używania przez podatnika, a nie o formie własności. Dlatego też zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ostrowie Wielkopolskim do okresu używania przez podatnika wlicza się także okres eksploatacji przedmiotowego samochodu w ramach leasingu operacyjnego” Podobnie, Naczelnik Drugiego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Kaliszu w interpretacji z dnia 14 czerwca 2007 r. (sygn. DWUS DP-443-29/07) uznał, że „z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka pierwotnie użytkowała przedmiotowy samochód osobowy na podstawie umowy leasingu przez okres trzech lat, następnie nabyła jego własność od leasingodawcy z zamiarem odsprzedaży. W związku z powyższym należy stwierdzić, że przesłanka z art. 43 ust. 2 pkt 2 ustawy została spełniona – Podatnik użytkował bowiem samochód mający być przedmiotem dostawy w okresie dłuższym niż 6 miesięcy. Przy czym okres ten w przedmiotowej sytuacji należy liczyć od momentu zawarcia umowy leasingu”.

Nie powinno zatem budzić wątpliwości, że będące przedmiotem sprzedaży urządzenia spełniają definicję towarów używanych. Jak bowiem wykazano Spółka używała ich przed dokonaniem dostawy przez okres dłuższy niż pół roku.

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu urządzeń

Warunkiem zastosowania do sprzedaży towarów używanych zwolnienia z opodatkowania VAT jest brak możliwości odliczenia przez podatnika dokonującego dostawy tych towarów podatku naliczonego przy ich nabyciu. W stanie faktycznym przedstawionym we wniosku Spółka nabyła urządzenia wchodzące w skład sprzedawanej linii produkcyjnej w drodze darowizny z września 2007 r. Tym samym ocena prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, w kontekście art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, powinna dotyczyć ewentualnego podatku naliczonego od darowizny.

Tak jak wspomniano, darowizna ta zwolniona była z opodatkowania VAT. Tym samym nie wystąpiła kwota podatku naliczonego a w konsekwencji Spółka nie była uprawniona do jej ewentualnego odliczenia. Należy bowiem zauważyć, że „w przypadku sprzedaży towarów lub usług zwolnionych przedmiotowo albo sprzedawanych przez podatnika zwolnionego podmiotowo transakcja taka nie podlega opodatkowaniu nie ma więc także podatku naliczonego i w konsekwencji nie ma prawa do odliczenia” (Tomasz Michalik „VAT Komentarz”, C.H. Beck 2006 r.). Stanowisko takie znajduje również poparcie w interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji z dnia 15 stycznia 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów (sygn. ILPP1/443-317/07-3/MT) stwierdził, że „w związku z faktem, że w skład przedmiotowej nieruchomości wchodziły działki gruntu zabudowane budynkami i budowlami stanowiącymi towary używane w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 43 ust. 2 pkt 1 ustawy, przy nabyciu zastosowano zwolnienie od podatku od towarów i usług. Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawcy niewątpliwie nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego”.

Biorąc pod uwagę powyższe argumenty zasadnym jest stwierdzenia, ze Spółka nabywając urządzenia składające się na sprzedawaną następnie linie produkcyjną nie była uprawniona do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podsumowanie

Jak wykazano, urządzenia będące przedmiotem sprzedaży na rzecz P. spełniają definicję towarów używanych zawartą w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług. Jednocześnie, z uwagi na fakt, ze darowizna tych urządzeń dokonana przez X zwolniona była z opodatkowania VAT Spółka mnie była uprawniona do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy ich nabyciu.

W związku z tym uzasadnione jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka była uprawniona do zastosowania do sprzedaży dokonanej na rzecz P. zwolnienia z opodatkowania VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto dodaje się, że wniosek w zakresie interpretacji prawa podatkowego dotyczącego podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie rozstrzygnięty odrębną interpretacją.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.