Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.279.2025.1.EJU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-10
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową oraz
kanalizacyjną za pomocą prewspółczynnika opartego na
kryterium ilości metrów sześciennych .
Słowa kluczowe: kanalizacja
odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług
wodociągi
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w kwestii:
    - prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z
      infrastrukturą wodociągową za pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości
      metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych
      podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach
      ogółu wszystkich transakcji/zużyć;
    - prawa do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych związanych z
      infrastrukturą kanalizacyjną za pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości
      metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych
      podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w
      ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Gmina (dalej jako: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od
    towarów i usług (dalej jako: „VAT”).
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, gmina wykonuje
    zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie
    sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych
    podmiotów.
    Do zadań własnych Gminy należy zaspokajanie potrzeb wspólnoty, w tym w szczególności
    w zakresie wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania
    ścieków komunalnych (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).
    Począwszy od 1 stycznia 2017 r., Gmina oraz jej jednostki budżetowe występują jako jeden
    podatnik podatku VAT, zgodnie z ustawą z dnia 5 września 2016 roku o zasadach rozliczeń
    w podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych
    przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków
    pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego
    Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz.U.
    2016.1454). W tym zakresie gmina traktuje wewnętrzne rozliczenia pomiędzy urzędem
    Gminy oraz jednostkami oraz pomiędzy samymi jednostkami jako zdarzenia
    niepodlegające ustawie o VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i ust. 6 ustawy o VAT.
    Gmina jest właścicielem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (zwana dalej:
    „Infrastrukturą”), przy pomocy której Gmina prowadzi przede wszystkim działalność
    gospodarczą, polegającą na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz odbiorze ścieków.
    Gmina dostarcza wodę oraz odprowadza ścieki na rzecz mieszkańców Gminy (czynności
    zewnętrzne, podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT) jak i również na potrzeby
    własne tj. dostarcza wodę i odprowadza ścieki również do/od własnych jednostek
    organizacyjnych (czynności wewnętrzne, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT).

    Gmina pobiera opłaty od mieszkańców za dostarczoną wodę oraz odprowadzone ścieki.
    Opłaty podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, podatek VAT należny jest
    odprowadzany przez Gminę do Urzędu Skarbowego.
    Gmina pragnie w tym miejscu wskazać, iż niniejszy wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczy Infrastruktury, która służy zarówno działalności opodatkowanej VAT
    - w zakresie świadczenia usług wodno-kanalizacyjnych na podstawie umów
    cywilnoprawnych, jak i działalności niepodlegającej opodatkowaniu VAT - w zakresie
    wykorzystania Infrastruktury na potrzeby własne. Infrastruktura nie jest wykorzystywana
    do działalności zwolnionej z podatku VAT.
    Gmina ponosi wydatki inwestycyjne związane z działalnością wodno-kanalizacyjną np.
    budowa nowych sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, modernizacja sieci itp.
    Ponoszone przez Gminę wydatki związane z Infrastrukturą są/będą dokumentowane
    wystawionymi na Gminę przez dostawców towarów/usługodawców fakturami VAT, z
    wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego - na fakturach są/będą
    wskazywane dane Gminy, w tym numer NIP Gminy.
                              3Gmina jest w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody oraz
    odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z terenów Gminy na rzecz podmiotów
                                                  3zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych podlegających VAT) oraz ilości m
    dostarczonej wody oraz odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z tytułu tzw. transakcji
    wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Pomiar jest możliwy w szczególności dzięki odpowiedniej aparaturze pomiarowej - służą
    do tego przykładowo liczniki. Gmina odrębnie ustala prewspółczynnik metrażowy dla
    działalności wodociągowej i odrębnie dla działalności kanalizacyjnej.
    W tym celu stosuje poniższe wzory:
    - dla działalności wodociągowej
    PREw = Wz / (Wz+Ww) x 100%
    gdzie:
    PREw - prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej - który wyniósł według
    danych z 2024 r. 100%;
          3Wz - ilość m dostarczonej wody w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT -
                                  3która wyniosła według danych z 2024 r. 111814,709 m;
          3Ww - ilość m dostarczonej wody na potrzeby własne niepodlegające VAT (na potrzeby
                                                      3Gminy, jej jednostek organizacyjnych) - która wyniosła według danych z 2024 r. 1114,54 m
    .
    - dla działalności kanalizacyjnej

    PREś = Śz / (Śz + Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej - który wyniósł według
    danych z 2024 r. 99%;
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT -
                                3która wyniosła według danych z 2024 r. 74190,20 m;
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych) - która wyniosła według danych z
            32024 r. 846,83 m.
    Gmina ustala ilość dostarczonej wody/ilość odebranych ścieków od Odbiorców
    wewnętrznych i Odbiorców zewnętrznych dzięki odpowiedniej aparaturze pomiarowej
    (wodomierze) oraz na podstawie odbioru ścieków z szamba (ilość wywożonych ścieków
    beczkowozem).
    Z kolei wartość prewspółczynnika wyliczonego na podstawie Rozporządzenia Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (zwane dalej: „Rozporządzeniem”), według danych z 2023 r. dla Urzędu Gminy
    wynosi: 9%, wyliczony został według wzoru:
    Ax100
    X= –––––
    DUJST
    gdzie poszczególne symbole oznaczają:
    X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby całkowitej,
    A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
    jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
    samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
    D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego.UJST
    Dane z 2023 r. przyjęte do kalkulacji prewspółczynnika Urzędu Gminy z Rozporządzenia:
    X = 1208275,27 zł x 100 / 14937544,54 = 8,09% = 9%
    Gmina na podstawie § 8 Rozporządzania w celu kalkulacji prewspółczynnika przyjmuje
    dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy - zatem zgodnie z tą
    zasadą w 2025 r. stosuje prewspółczynnik wstępny wyliczony na podstawie danych z 2023
    r.
    Zdaniem Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji według metrów
    sześciennych dostarczonej wody/odebranych ścieków, zapewnia dokonanie obniżenia

    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części
    kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Gmina uznając, że wskazany we wniosku sposób określenia proporcji według klucza
    metrażowego jest najbardziej reprezentatywny - najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności oraz dokonywanych przez nią nabyć, kierowała się
    przesłankami ustawowymi wynikającymi z art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT.
    W odniesieniu do zadań inwestycyjnych, które dotyczą infrastruktury wykorzystywanej
    zarówno do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jak i
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT - Gmina nie ma możliwości
    przyporządkowania wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej/wodociągowej w
    całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Sposób określenia proporcji wynikający z ww. Rozporządzenia jest mniej reprezentatywny
    od zaproponowanego we wniosku sposobu kalkulacji prewspółczynnika metrażowego,
    gdyż sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu obliczany jest jako udział
    obrotu z działalności gospodarczej Gminy w całości dochodów wykonanych. Proporcja ta
    uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Gminę, podczas gdy znaczna część nie
    ma żadnego związku z Infrastrukturą wodociągową/kanalizacyjną. Innymi słowy, dochody
    te - poza dochodami z tytułu usług dostawy wody/odbioru ścieków - nie są generowane
    poprzez wykorzystanie Infrastruktury wodociągowej/kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie
    innych czynności. Identycznie występuje sytuacja w przypadku proporcji Urzędu - zgodnie
    ze sposobem obliczania prewspółczynnika dla urzędu obsługującego jednostkę
    samorządu terytorialnego, wskazanym w Rozporządzeniu, w przypadku Urzędu proporcja
    ta będzie opierać się na udziale obrotu z działalności gospodarczej zrealizowanego przez
    Urząd w całości dochodów wykonanych Urzędu, z których jednak znaczna część nie będzie
    mieć żadnego związku z wykorzystaniem Infrastruktur wodociągowej/kanalizacyjnej.
    Mając na uwadze powyższe, przewidziany w Rozporządzeniu sposób określenia proporcji
    uwzględniający wszystkie dochody także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej
    specyfice, aniżeli działalność polegająca na dostawie wody/odbiorze ścieków, w przypadku
    wydatków w obszarze działalności wodociągowej/kanalizacyjnej będzie istotnie zaniżał
    wartość wydatków przypadającą na działalność gospodarczą.
    W przypadku wydatków związanych z dostawą wody/odbiorem ścieków należy oprzeć się
    na realnym wykorzystaniu Infrastruktury, które zasadniczo jest w pełni mierzalne i
    pozwala na możliwie obiektywne ustalenie wartość wydatków przypadających wyłącznie
    na działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z Rozporządzenia takich możliwości nie daje,
    gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj. takich, które nie uwzględniają specyfiki
    działalności wodociągowej/kanalizacyjnej i specyfiki związanych z nią nabyć.
    Powszechnie przyjmowane jest założenie, że w odniesieniu do wydatków na konkretną
    działalność gospodarczą prowadzoną przez gminę, jako podatnika podatku od towarów i
    usług, możliwe jest zastosowanie odrębnie wyliczonego sposobu kalkulacji
    prewspółczynnika, jeśli tylko będzie on stanowił bardziej reprezentatywny w danym
    przypadku sposób określenia proporcji.
    Zdaniem Gminy metoda wybrana przez Gminę daje możliwość obiektywnego i najbardziej
    rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na
    działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w zakresie działalności kanalizacyjnej. Zatem

    zdaniem Gminy prewspółczynnik z Rozporządzenia jest mniej reprezentatywny dla
    wskazanych we wniosku wydatków od zaproponowanego we wniosku prewspółczynnika
    metrażowego.
    Gmina otrzymała interpretację indywidualną potwierdzającą prawo do odliczenia podatku
    VAT od wydatków bieżących związanych z infrastrukturą wodno-kanalizacyjną za pomocą
    prewspółczynników metrażowych - interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej z dnia 14 grudnia 2021 roku sygn. 0111-KDIB3-2.4012.733.2021.1.DK.
    Pytania
    1. Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych
    związanych z infrastrukturą wodociągową za pomocą prewspółczynnika opartego na
    kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej
    wody w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT)?
    2. Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków inwestycyjnych
    związanych z infrastrukturą kanalizacyjną za pomocą prewspółczynnika opartego na
    kryterium ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych
    odprowadzonych ścieków w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Gminy, ma ona prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
      inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową za pomocą
      prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody
      dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości
      metrów sześciennych dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć
      (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych
      niepodlegających VAT).
    2. Zdaniem Gminy, ma ona prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
      inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną za pomocą
      prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych
      odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w
      sumie ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach ogółu
      wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i
      potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego (z pewnymi zastrzeżeniami niemającymi zastosowania w przedmiotowej
    sytuacji).
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia, w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT:
      - zostały nabyte przez podatnika tego podatku oraz
      - pozostają w bezspornym związku z wykonywanymi przez niego czynnościami
        opodatkowanymi.
    Z powyższego wynika, iż prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje tylko wówczas, gdy powyższe warunki są spełnione łącznie, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych VAT. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi, tj. z czynnościami, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W niniejszej sprawie Infrastruktura niewątpliwie jest wykorzystywana w zdecydowanie
    przeważającej części do czynności opodatkowanych VAT, w zakresie działalności
    gospodarczej Gminy. Tym samym Gminie będzie przysługiwać prawo do odliczenia VAT
    naliczonego. Pozostaje jednak kwestia ustalenia zakresu tego prawa.
    Gmina pragnie podkreślić, iż jak wskazała powyżej, Infrastruktura jest/będzie przez nią
    wykorzystywana zarówno na potrzeby świadczenia odpłatnych usług w zakresie
    dostarczania wody/odbioru ścieków na rzecz podmiotów zewnętrznych (tj. do czynności
    opodatkowanych VAT), jak również na własne potrzeby (tj. zasadniczo do czynności
    pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT).
    W konsekwencji, zdaniem Gminy, towary i usługi nabywane w ramach wydatków
    inwestycyjnych na Infrastrukturę opisaną we wniosku są przez nią wykorzystywane
    jednocześnie do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza.
    Gmina nie jest w stanie dokonać tzw. alokacji bezpośredniej, tj. przyporządkowania
    ponoszonych wydatków do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności, tj. do
    czynności jej zdaniem opodatkowanych VAT lub niepodlegających ustawie o VAT.
    Niemniej, jak już wyżej wspomniano, Gmina jest w stanie precyzyjnie określić
    prewspółczynnik metrażowy, tj. udział procentowy liczby metrów sześciennych wody
    dostarczanej/odebranych ścieków do/od podmiotów zewnętrznych (czynności
    opodatkowane VAT) w liczbie metrów sześciennych wody dostarczanej/ścieków
    odebranych ogółem (od Odbiorców zewnętrznych oraz do miejsc wykorzystywanych na
    własne potrzeby Gminy).
    W opinii Gminy, ustalone w powyższy sposób udziały procentowe najdokładniej
    odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie Infrastruktury, a przez to wydatków
    inwestycyjnych związanych z jej utrzymaniem, a których Gmina nie jest w stanie
    jednoznacznie przyporządkować do poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności.

    Ustalone zatem na podstawie prewspółczynnika metrażowego udziały procentowe
    najdokładniej odzwierciedlają rzeczywiste wykorzystywanie infrastruktury
    wodnokanalizacyjnej do czynności opodatkowanych VAT w odniesieniu wydatków
    inwestycyjnych, których Gmina nie jest w stanie jednoznacznie przyporządkować do
    poszczególnych rodzajów wykonywanej działalności. W pełni odpowiadają one specyfice
    działalności wodnokanalizacyjnej Gminy i związanych z nią nabyć, a także zapewniają
    dokonanie odliczenia VAT naliczonego wyłącznie w części przypadającej na działalność
    opodatkowaną VAT.
    Powyższa metoda, zdaniem Gminy, daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego
    wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z
    rodzajów czynności, dla wykonywania których ponoszone są wydatki inwestycyjne, a
    zatem jest ona bardziej reprezentatywna niż proporcja z rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika (w rozumieniu art. 86 ust. 2h ustawy o VAT).
    W konsekwencji powyższego, zdaniem Gminy, w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych
    ponoszonych na infrastrukturę wodnokanalizacyjną, przysługuje jej prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim są one
    wykorzystywane do czynności opodatkowanych VAT przy zastosowaniu proporcji
    wyliczonej w przedstawiony wyżej sposób (prewspółczynnik metrażowy).
    Art. 86 ust. 22 ustawy o VAT precyzuje, iż Minister właściwy do spraw finansów
    publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych podatników
    sposób określenia proporcji uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
    przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane,
    na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego
    sposobu określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzonej działalności przez
    niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego sposób ten określony został w rozporządzeniu
    ws. prewspółczynnika.
    Art. 86 ust. 2h ustawy o VAT wprost stanowi, że w przypadku, gdy podatnik (np. gmina),
    dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia uzna, że
    wskazany tam sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej działalności i nabyć (a, jak już wyżej wykazano, proporcja określona
    przepisami rozporządzenia w sposób ewidentny nie będzie najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej działalności i nabyć w zakresie Infrastruktury), może zastosować
    inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji.
    Podkreślić więc należy w tym miejscu, że przepisy ustawy o VAT nie przewidują
    obowiązkowej dla jednostek organizacyjnych jednostki samorządu terytorialnego metody
    ustalania prewspółczynnika, choć metody takie zaproponował Minister Finansów w
    rozporządzeniu. Warunkiem zastosowania innego prewspółczynnika jest jedynie
    wykazanie przez podatnika, że prewspółczynnik z rozporządzenia w sprawie
    prewspółczynnika nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej działalności i
    nabyć, a inny sposób określenia proporcji będzie bardziej reprezentatywny - co Gmina już
    wyżej obszernie wykazała.
    Dodatkowo, Gmina pragnie wskazać, że w broszurze informacyjnej Ministra Finansów z
    dnia 17 lutego 2016 r. w sprawie zasad odliczania podatku od towarów i usług przez
    podatników prowadzących działalność o charakterze mieszanym, z uwzględnieniem zmian
    wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r. (str. 7), Minister Finansów zaznaczył, iż jednostki

    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury i państwowe instytucje kultury
    oraz uczelnie publiczne i instytuty badawcze mogą stosować inną metodę określenia
    prewspółczynnika, aniżeli ta przedstawiona w rozporządzeniu „pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Tym samym, w świetle powyższego Gmina jest zdania, iż może zastosować inny, bardziej
    reprezentatywny sposób określenia proporcji niż ten przedstawiony w rozporządzeniu w
    sprawie prewspółczynnika. Sposób ten przedstawiony został szczegółowo powyżej.
    Zdaniem Gminy sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu w sprawie
    prewspółczynnika jest nieodpowiedni dla potrzeb ustalenia udziału działalności
    gospodarczej wykonywanej przez Gminę przy użyciu Infrastruktury w całości działalności
    wykonywanej przy użyciu tej Infrastruktury, bowiem nie odpowiada on specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie dostarczania wody/odbierania ścieków i
    nie odzwierciedla właściwie skali wykorzystania do celów działalności gospodarczej Gminy
    zakupów dotyczących tej Infrastruktury.
    Wynika to z faktu, że rozporządzenie w sprawie prewspółczynnika przewiduje konieczność
    zastosowania prewspółczynnika, który nie posiada jakiegokolwiek związku z wykonywaną
    przez Gminę za pomocą infrastruktury wodnokanalizacyjnej działalnością gospodarczą w
    zakresie dostawy wody/odbioru ścieków. Opiera się on bowiem na udziale obrotu z
    działalności gospodarczej w całości dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego, z których większość, a przynajmniej pewna część, nie
    ma jakiegokolwiek związku z wykorzystaniem infrastruktury wodnokanalizacyjnej.
    W tym zakresie przykładowo wskazać można, iż literalnie w świetle rozporządzenia ws.
    prewspółczynnika dochody wykonane Gminy stanowiące podstawę do obliczenia
    preproporcji kalkulowanej dla Urzędu Gminy, jako jednostki ponoszącej wydatki
    inwestycyjne, obejmują m.in. następujące pozycje: część oświatową subwencji ogólnej,
    część wyrównawczą subwencji ogólnej, wpływy z podatków, dotacje celowe otrzymane z
    budżetu państwa na realizację zadań bieżących z zakresu administracji rządowej oraz
    innych zadań zleconych Gminie.
    Z powyższego wynika, iż większość dochodów wykonanych Urzędu Gminy nie ma żadnego
    związku z wykorzystaniem infrastruktury wodnokanalizacyjnej. Dochody te zwiększają
    jednak znacząco mianownik preproporcji z rozporządzenia. Tym samym stosowanie
    rzeczonej proporcji prowadziłoby do nieproporcjonalnego (w praktyce nieproporcjonalnie
    niskiego) odliczenia VAT naliczonego. Proporcja dochodowa nie tylko bowiem nie
    odpowiada specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w sferze
    wodnokanalizacyjnej i specyfice związanych z nią nabyć, ale zupełnie tej specyfiki nie
    bierze pod uwagę.
    O ile zatem zastosowanie proporcji z rozporządzenia w sprawie prewspółczynnika może
    być uzasadnione w stosunku do wydatków ogólnych takich jak oświetlenie, czy materiały
    biurowe, które w przypadku podatnika jakim jest Gmina, zwykle służą całokształtowi
    działalności Gminy i wyliczenie stopnia ich wykorzystania do działalności gospodarczej
    może być problematyczne, to w przypadku wydatków związanych z infrastrukturą
    wodnokanalizacyjną sytuacja jest całkowicie odmienna. Gmina jest tutaj w stanie w
    precyzyjny sposób obliczyć jaka część wydatków inwestycyjnych służy wyłącznie

    działalności gospodarczej (opodatkowanej VAT) za pomocą obiektywnego jej zdaniem
    kryterium jakim jest ilość metrów sześciennych wody dostarczonej/ścieków odbieranych
    za pomocą infrastruktury wodnokanalizacyjnej.
    Powyższą okoliczność potwierdzają także wskazane przez Gminę w opisie stanu
    faktycznego dane. Należy bowiem zauważyć, że prewspółczynnik Urzędu z rozporządzenia
    wynosi 9%. Tymczasem wysokość prewspółczynnika metrażowego wynosi 99% i 100%.
    Tym samym, przy zobowiązaniu Gminy do stosowania proporcji określonej przepisami
    rozporządzenia ws. prewspółczynnika, Gmina mogłaby odliczyć jedynie niewielki ułamek
    podatku VAT naliczonego od wydatków inwestycyjnych, które służyć będą niemalże
    wyłącznie działalności gospodarczej Gminy (czynnościom opodatkowanym VAT).
    Należy wreszcie podkreślić, że „preproporcja metrażowa” najbardziej odpowiada specyfice
    działalności Gminy w zakresie infrastruktury wodnokanalizacyjnej, bowiem w
    zdecydowanie przeważającej większości, już „na pierwszy rzut oka” gospodarka ta polega
    na wykonywaniu czynności opodatkowanych. Liczba budynków publicznych, które są
    podłączone do sieci wodnokanalizacyjnej jednostek samorządu terytorialnego najczęściej
    stanowią skrajnie nieznaczny ułamek wszystkich podłączonych budynków do sieci.
    Jednocześnie oczywistym jest, że ilość dostarczanej wody/odbieranych ścieków do/od
    budynków prywatnych, których właściciele są obciążani „z VAT” jest przytłaczająco większa
    niż ilość wody dostarczanej/ścieków odbieranych do/od budynków publicznych, których
    użytkownicy obciążani są „bez VAT”. Samo intuicyjne więc spojrzenie wskazuje, że
    proporcja wynikająca z rozporządzenia w sprawie współczynnika jest oczywiście
    niemiarodajna, a proporcja „metrażowa” wydaje się najodpowiedniejsza i bardzo
    precyzyjna.
    Zdaniem Gminy, metoda metrażowa jest najbardziej właściwą metodą obliczenia zakresu
    wykorzystania infrastruktury wodnokanalizacyjnej do działalności gospodarczej. Metoda
    ta bowiem opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie eliminuje
    wpływ czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta pozwala na jak
    najdokładniejsze ustalenie faktycznego zakresu wykorzystania do działalności
    gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych kryteriów i
    danych (ilość dostarczonej wody/ilość odprowadzanych ścieków) i odpowiada wartościom
    faktycznym i rzeczywistym. Wreszcie, metoda ta pozostaje w zgodzie z zasadami
    neutralności.
    Podsumowując, zdaniem Gminy metoda metrażowa jest właściwą metodą obliczenia
    zakresu wykorzystania Infrastruktury do działalności gospodarczej. Metoda ta bowiem
    opiera się na danych właściwych dla tej działalności i jednocześnie eliminuje wpływ
    czynników niezwiązanych z tą metodą. Z tego względu, metoda ta pozwala na możliwie
    dokładne ustalenie zakresu faktycznego zakresu wykorzystania Infrastruktury do
    działalności gospodarczej. Ponadto, metoda ta jest mierzalna za pomocą obiektywnych
    kryteriów i danych i możliwie odpowiada wartościom faktycznym i rzeczywistym. Metoda
    ta pozostaje również w zgodzie z zasadami neutralności, a co najważniejsze - metoda ta
    bezsprzecznie jest bardziej reprezentatywna niż proporcja wskazana w rozporządzeniu.
    Reasumując, w związku z wykorzystaniem przez Gminę wydatków inwestycyjnych na
    Infrastrukturę zarówno do celów wykonywanej przez Gminę działalności gospodarczej, jak
    i do celów innych niż działalność gospodarcza, Gminie przysługuje prawo do odliczenia
    części podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki inwestycyjne na tę

    Infrastrukturę, obliczonej według przedstawionego wyżej prewspółczynnika metrażowego,
    gdyż może zostać on uznany za „bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji”, o
    którym mowa w art. 86 ust. 2h ustawy o VAT.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Gminy, ma ona prawo do odliczenia podatku VAT
    od wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową za pomocą
    prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych wody dostarczonej w
    ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych
    dostarczonej wody w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno transakcji
    zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Ponadto zdaniem Gminy ma ona również prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków
    inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną za pomocą prewspółczynnika
    opartego na kryterium ilości metrów sześciennych odprowadzonych ścieków w ramach
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych
    odprowadzonych ścieków w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć (tj. zarówno
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zgodnie z tym przepisem:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Z cytowanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi
    skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno

    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Z uwagi na treść cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy
    zauważyć, że obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do
    określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem
    obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek
    wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte m.in. w art. 86 ust. 2a-2h
    ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
      1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
        gospodarczej czynności opodatkowane oraz
      2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
        wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust.
        2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w
        tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
        gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
      1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w
        ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
      2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
      3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej

        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
      4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
        gospodarczej i poza tą działalnością.
    Na mocy art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
      1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
        wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
        gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez
        tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany dalej
        „sposobem określenia proporcji”;
      2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z
        wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W świetle zapisów § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,

        c) zakład budżetowy.
    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie będzie ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko będą ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji dla
    wymienionych wyżej jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Na podstawie § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      W przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, jako
      sposób określenia proporcji podaje się sposób ustalony według wzoru:
      X= A x 100 / DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcja określona procentowo, zaokrąglona w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Przy czym zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Przez obrót rozumie się podstawę opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32,
      art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5 ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
          - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          - eksportu towarów,
          - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem, gdyby były wykonywane na
          terytorium kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:
        a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
          publicznych,

        b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
          podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
        c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
          równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
          podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
          podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań
          jednostki samorządu terytorialnego,
        d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
          223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek
          budżetu jednostki samorządu terytorialnego,
        e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
        f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o
          której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym,
          innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym
          lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
          wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
          zadań jednostki samorządu terytorialnego,
        g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
          kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
          ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu
          terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego
          do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są
          zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu
          terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego
          - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
        2) transakcji dotyczących:
            a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych
            transakcji finansowych,
            b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w
            jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT. Z uwagi na fakt, że w
    przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego (realizującego
    zadania jednostki samorządu terytorialnego) utrudnione jest wyliczenie „obrotu”
    uzyskanego z tytułu czynności pozostających poza systemem VAT przyjęto zasadę - dla
    celów zastosowania sposobu obliczenia proporcji - że całkowity „obrót” z tytułu
    działalności gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT odpowiada
    wysokości zrealizowanych przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego
    dochodów. W tak zdefiniowanych dochodach mieścić się będą zarówno dochody z tytułu

    prowadzonej działalności gospodarczej, jak i działalności niemającej charakteru
    gospodarczego. Kwota, która pozostanie po odjęciu dochodów z tytułu prowadzonej
    działalności gospodarczej, odpowiada zatem niejako „cenie” lub „obrotowi” z tytułu
    świadczonych przez urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego w imieniu
    jednostki samorządu terytorialnego zadań mieszczących się poza systemem VAT.
    Należy zauważyć, że powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co
    stanowi kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług,
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    u podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za
    czynności zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej
    uznaje się także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele
    osobiste, w przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia
    to fakt, że chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy (przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność
    statutową).
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Natomiast według art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy o samorządzie gminnym:

      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy: wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku
    od towarów i usług. Są Państwo właścicielem infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, przy
    pomocy której prowadzą Państwo przede wszystkim działalność gospodarczą, polegającą
    na zbiorowym zaopatrzeniu w wodę oraz odbiorze ścieków. Dostarczają Państwo wodę
    oraz odprowadzają Państwo ścieki na rzecz mieszkańców Gminy (czynności zewnętrzne,
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT) jak i również na potrzeby własne tj.
    dostarczają Państwo wodę i odprowadzają ścieki również do/od własnych jednostek
    organizacyjnych (czynności wewnętrzne, niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT).
    Ponoszą Państwo wydatki inwestycyjne związane z działalnością wodno-kanalizacyjną np.
    budowa nowych sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, modernizacja sieci itp. Jak
    Państwo podali, ponoszone przez Państwa wydatki związane z Infrastrukturą są/będą
    dokumentowane wystawionymi na Państwa przez dostawców towarów/usługodawców
    fakturami VAT, z wykazanymi na nich kwotami podatku VAT naliczonego - na fakturach są
    /będą wskazywane dane Gminy, w tym numer NIP Gminy. Jak Państwo wskazali, w
    odniesieniu do zadań inwestycyjnych, które dotyczą infrastruktury wykorzystywanej
    zarówno do działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT jak i
    niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT nie mają Państwo możliwości
    przyporządkowania wydatków dotyczących infrastruktury kanalizacyjnej/wodociągowej w
    całości do celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Ustalają Państwo prewspółczynnik metrażowy odrębnie dla działalności wodociągowej i
    odrębnie dla działalności kanalizacyjnej. W tym celu stosują Państwo poniższe wzory:
    - dla działalności wodociągowej
    PREw = Wz / (Wz+Ww) x 100%
    gdzie:
    PREw - prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej - który wyniósł według
    danych z 2024 r. 100%;
          3Wz - ilość m dostarczonej wody w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT -
                                  3która wyniosła według danych z 2024 r. 111814,709 m;

          3Ww - ilość m dostarczonej wody na potrzeby własne niepodlegające VAT (na potrzeby
                                                      3Gminy, jej jednostek organizacyjnych) - która wyniosła według danych z 2024 r. 1114,54 m
    .
    - dla działalności kanalizacyjnej
    PREś = Śz / (Śz + Św) x 100%
    gdzie:
    PREś - prewspółczynnik ustalony dla działalności kanalizacyjnej - który wyniósł według
    danych z 2024 r. 99%;
          3Śz - ilość m odebranych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych podlegających VAT -
                                3która wyniosła według danych z 2024 r. 74190,20 m;
          3Św - ilość m odebranych ścieków w związku z czynnościami niepodlegającymi VAT
    (odebrane od Gminy, jej jednostek organizacyjnych) - która wyniosła według danych z
            32024 r. 846,83 m.
                              3Są Państwo w stanie precyzyjnie określić ilości m dostarczonej wody oraz
    odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z terenów Gminy na rzecz podmiotów
                                                  3zewnętrznych (tj. z tytułu transakcji zewnętrznych podlegających VAT) oraz ilości m
    dostarczonej wody oraz odprowadzonych i oczyszczonych ścieków z tytułu tzw. transakcji
    wewnętrznych (tj. z tytułu potrzeb własnych niepodlegających VAT).
    Jak Państwo wskazali Gmina ustala ilość dostarczonej wody/ilość odebranych ścieków od
    Odbiorców wewnętrznych i Odbiorców zewnętrznych dzięki odpowiedniej aparaturze
    pomiarowej (wodomierze) oraz na podstawie odbioru ścieków z szamba (ilość
    wywożonych ścieków beczkowozem).
    W analizowanej sprawie Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT
    od wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą wodociągową/kanalizacyjną za
    pomocą prewspółczynnika opartego na kryterium ilości metrów sześciennych
    dostarczonej wody/odprowadzonych ścieków w ramach transakcji zewnętrznych
    podlegających VAT, w sumie ilości metrów sześciennych dostarczonej wody
    /odprowadzonych ścieków w ramach ogółu wszystkich transakcji/zużyć, tj. zarówno
    transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych niepodlegających VAT
    Mając na uwadze przywołane przepisy oraz opis sprawy należy stwierdzić, że w przypadku
    wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą, których nie są Państwo w stanie
    przyporządkować wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT (świadczenie usług
    dostarczania wody/odbioru ścieków w ramach transakcji zewnętrznych) lub wyłącznie do
    pozostających poza zakresem regulacji ustawy o VAT (dostarczanie wody/odbiór ścieków
    w ramach transakcji wewnętrznych) przy odliczaniu podatku naliczonego od wydatków
    związanych z infrastrukturą wodociągową i kanalizacyjną, powinny znaleźć zastosowanie
    regulacje art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    W takiej sytuacji podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy

    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
      - zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej
        na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
        VAT) oraz
      - obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka
    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cyt. wyżej rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego - w tym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego - sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług
    do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18
    wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca
      „podpowiedział” jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art.
      86 ust. 2c ustawy o VAT).
    Wskazać również należy, że ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje
    podatnikom możliwość zastosowania innego sposobu określenia proporcji niż wskazują
    przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest
    bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może zastosować inną metodę tylko i
    wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    W tym miejscu należy wskazać, że NSA wypowiadając się w kwestii możliwości odliczenia
    podatku naliczonego z tytułu infrastruktury wodnokanalizacyjnej wskazuje, że cechy
    konstrukcyjne systemu VAT uzasadniają taką wykładnię art. 86 ust. 2a, ust. 2b i ust. 2h
    ustawy o VAT, która dopuszcza możliwość określenia proporcji odliczenia podatku
    naliczonego w odniesieniu do konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez daną

    gminę. Ustawodawca - mając na względzie różnorodność czynności dokonywanych przez
    podatnika - nie narzucił w tym względzie jakichkolwiek rozwiązań czy schematów, których
    stosowanie miałoby być obligatoryjne. Podkreślił, że nawet tam, gdzie ustawodawca
    dopuszcza możliwość ustalenia konkretnego wzoru w drodze rozporządzenia,
    podatnikowi (gminie) pozostawiono swobodę i możliwość rozliczenia podatku VAT według
    proporcji bardziej reprezentatywnej dla prowadzonej przez nią działalności i
    dokonywanych nabyć towarów i usług. Podejście takie uwzględnia bowiem złożoną
    strukturę działań realizowanych przez jednostkę samorządu terytorialnego i
    urzeczywistnia jej uprawnienie - jako także podatnika podatku VAT - do wyboru metody
    najbardziej reprezentatywnej, pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego
    specyfice realizowanej działalności i dokonywanych nabyć, a w rezultacie na odliczenie
    podatku naliczonego w proporcji możliwie najbardziej odpowiadającej związkowi zakupów
    z działalnością opodatkowaną.
    Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18,
    podkreślił, że:
      zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z rozporządzenia
      w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym kontekście uwagę
      na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda obliczania
      proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po pierwsze,
      rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
      dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
      odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu, jednostki
      budżetowej i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje
      działalności) opiera się na założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze
      działalności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek
      wynikał już z samego uzasadnienia do nowelizacji w zakresie odliczania podatku
      naliczonego w odniesieniu do towarów i usług wykorzystywanych do celów
      mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu rozliczenia dla omawianej
      kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami relewantnymi
      jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują działania
      pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie podejmują
      działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. W
    rezultacie NSA wskazał, że o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu
    odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności Gminy, to nie uwzględnia
    specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Przedstawiając swoją argumentację w zakresie możliwości stosowania proponowanego
    przez Państwa prewspółczynnika w odniesieniu do wydatków inwestycyjnych związanych
    infrastrukturą wodnokanalizacyjną wskazali Państwo, że uznając wskazany we wniosku
    sposób określenia proporcji według klucza metrażowego za najbardziej reprezentatywny -
    najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez Państwa działalności oraz
    dokonywanych nabyć, kierowali się Państwo przesłankami ustawowymi wynikającymi z
    art. 86 ust. 2b oraz 2h ustawy o VAT.
    W Państwa ocenie, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji według metrów
    sześciennych dostarczonej wody/odebranych ścieków, zapewnia dokonanie obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części
    kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane.

    Państwa zdaniem, metoda wybrana przez Państwa daje możliwość obiektywnego i
    najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających
    wyłącznie na działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w zakresie działalności
    wodnokanalizacyjnej.
    Wskazali Państwo, że sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia jest mniej
    reprezentatywny od zaproponowanego we wniosku sposobu kalkulacji prewspółczynnika
    metrażowego, gdyż sposób określenia proporcji wskazany w rozporządzeniu obliczany
    jest jako udział obrotu z Państwa działalności gospodarczej w całości dochodów
    wykonanych. Proporcja ta uwzględnia wszystkie dochody zrealizowane przez Państwa,
    podczas gdy znaczna część nie ma żadnego związku z Infrastrukturą wodociągową
    /kanalizacyjną. Innymi słowy, dochody te - poza dochodami z tytułu usług dostawy wody
    /odbioru ścieków - nie są generowane poprzez wykorzystanie Infrastruktury wodociągowej
    /kanalizacyjnej, ale w drodze zupełnie innych czynności. Identycznie występuje sytuacja w
    przypadku proporcji Urzędu - zgodnie ze sposobem obliczania prewspółczynnika dla
    urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, wskazanym w
    rozporządzeniu, w przypadku Urzędu proporcja ta będzie opierać się na udziale obrotu z
    działalności gospodarczej zrealizowanego przez Urząd w całości dochodów wykonanych
    Urzędu, z których jednak znaczna część nie będzie mieć żadnego związku z
    wykorzystaniem Infrastruktury wodociągowej/kanalizacyjnej. Mając na uwadze powyższe,
    przewidziany w rozporządzeniu sposób określenia proporcji uwzględniający wszystkie
    dochody także z działalności o zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli działalność
    polegająca na dostawie wody/odbiorze ścieków, w przypadku wydatków w obszarze
    działalności wodociągowej/kanalizacyjnej będzie istotnie zaniżał wartość wydatków
    przypadającą na działalność gospodarczą. W przypadku wydatków związanych z dostawą
    wody/odbiorem ścieków należy oprzeć się na realnym wykorzystaniu Infrastruktury, które
    zasadniczo jest w pełni mierzalne i pozwala na możliwie obiektywne ustalenie wartość
    wydatków przypadających wyłącznie na działalność opodatkowaną VAT. Proporcja z
    rozporządzenia takich możliwości nie daje, gdyż opiera się na niewłaściwych danych, tj.
    takich, które nie uwzględniają specyfiki działalności wodociągowej/kanalizacyjnej i
    specyfiki związanych z nią nabyć.
    Jak Państwo podali, prewspółczynnik ustalony dla działalności wodociągowej według
    danych z 2024 r. wyniósł 100%, natomiast prewspółczynnik ustalony dla działalności
    kanalizacyjnej według danych z 2024 r. wyniósł 99%.
    Z kolei wartość prewspółczynnika wyliczonego na podstawie rozporządzenia Ministra
    Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników, według danych z 2023 r. dla Urzędu Gminy wynosi 9%.
    Dokonując analizy przedstawionego we wniosku zagadnienia dotyczącego odliczenia
    podatku naliczonego związanego z infrastrukturą według indywidualnie ustalonego przez
    Państwa prewspółczynnika, należy mieć na względzie, że w sytuacji gdy prewspółczynnik
    wskazany przez Państwa opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. w oparciu o
    faktyczne zużycie wody/odprowadzenie ścieków opomiarowane aparaturą pomiarową),
    pozwala to na obiektywne ustalenie struktury sprzedaży, tj. proporcji między
    czynnościami opodatkowanymi i nieopodatkowanymi w tym obszarze.
    Zatem mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w związku z
    wykorzystaniem przez Państwa infrastruktury do działalności gospodarczej (czynności
    opodatkowane VAT) oraz działalności innej niż gospodarcza, przysługuje Państwu prawo
    do odliczenia części podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących wydatki
    inwestycyjne związane z infrastrukturą wodnokanalizacyjną obliczonego według udziału
    procentowego, w jakim infrastruktura jest/będzie wykorzystywana do wykonywania
    działalności gospodarczej, tj. w przypadku infrastruktury wodociągowej według udziału
    liczby metrów sześciennych wody dostarczonej w ramach transakcji zewnętrznych w

    liczbie metrów sześciennych wody dostarczonej ogółem (tj. w ramach transakcji
    zewnętrznych i transakcji wewnętrznych), natomiast w przypadku infrastruktury
    kanalizacyjnej według udziału liczby metrów sześciennych odebranych ścieków w ramach
    transakcji zewnętrznych w liczbie metrów sześciennych odebranych ścieków ogółem (w
    ramach transakcji zewnętrznych i transakcji wewnętrznych). Za takim rozwiązaniem
    przemawia fakt, na który Państwo wskazali, że proponowana przez Państwa metoda
    zapewnia możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego wyodrębnienia części
    wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na działalność gospodarczą
    opodatkowaną VAT w zakresie działalności wodnokanalizacyjnej.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    W tym miejscu zauważyć należy, że rolą Organu jest wyłącznie interpretacja przepisów
    prawa podatkowego, a nie badanie poprawności dokonanych wyliczeń i podanych kwot,
    zatem w niniejszej interpretacji Organ nie dokonywał oceny poprawności wyliczenia
    „prewspółczynników” proporcji.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, niniejszą interpretację wydano na podstawie wskazania, że
    wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji według metrów sześciennych
    dostarczonej wody/odebranych ścieków, zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane.
    Organ interpretacyjny zastrzega, że gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej bądź kontroli celno-skarbowej zostanie ustalone, że metoda przedstawiona
    we wniosku, oceniona przez Państwa jako najbardziej reprezentatywna, nie zapewni
    dokonania odliczenia podatku naliczonego od wydatków objętych opisem sprawy
    związanych bezpośrednio z infrastrukturą wyłącznie w części przypadającej na działalność
    gospodarczą oraz nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków
    przypadających na działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą
    najbardziej odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i
    dokonywanych nabyć, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
      dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
      /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. -- Ordynacja podatkowa.