Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-858/09/LSz
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2009-11-19
Teza: W związku z tą transakcją Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, nie powstanie wobec niego obowiązek podatkowy, nie będzie miał obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku VAT i nie będzie miał obowiązku wystawienia faktury VAT.
Słowa kluczowe: dostawa; grunty; małżeństwo; nieruchomości-nieruchomość zabudowana; sprzedaż; wspólność-wspólność majątkowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 sierpnia 2009r. (data wpływu 21 sierpnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 5 listopada 2009r. (data wpływu 12 listopada 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży gruntu zabudowanego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 sierpnia 2009r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu zabudowanego.

Wniosek został uzupełniony pismem z dnia 5 listopada 2009r. (data wpływu 12 listopada 2009r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 21 października 2009r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

W roku 2008 Wnioskodawca zakupił wraz z mężem w ramach współwłasności małżeńskiej grunt niezabudowany (działkę). Mąż Wnioskodawcy prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą między innymi na budowie domów mieszkalnych i ich sprzedaży - jest czynnym podatnikiem VAT. Na zakupionym gruncie mąż Wnioskodawcy planuje wybudować budynek mieszkalny i sprzedać go w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. W tym celu grunt zostanie zaliczony do majątku prowadzonej przez męża Wnioskodawcy firmy. Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej, nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Ponieważ w akcie notarialnym dokumentującym przyszłe zbycie nieruchomości zabudowanej budynkiem Wnioskodawca będzie występował wraz z mężem, jako sprzedający – ma on wątpliwość dotyczącą powstania obowiązku podatkowego u Wnioskodawcy w związku z tą sprzedażą.

Mąż Wnioskodawcy będzie wystawiał fakturę ze swojej działalności na całość, tj. na budynek wraz z gruntem i będzie to jedna wartość - zgodnie z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Wątpliwość Wnioskodawcy dotyczy faktu figurowania w akcie notarialnym w przyszłej transakcji, jako osoba zbywająca nieruchomość, co zgodnie z przepisami ustawy VAT wskazuje, że Wnioskodawca w jakiejś części dokonuje dostawy budynku z gruntem.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca podał, że jest osobą współpracującą w działalności męża w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej - pieczarkarnia. Sam Wnioskodawca nie prowadzi swojej działalności rolniczej.

Wnioskodawca nie dokonywał i nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych pochodzących z własnej działalności rolniczej, nie jest rolnikiem ryczałtowym, nabytego gruntu nie wykorzystywał do działalności rolniczej. Jedynie mąż Wnioskodawcy sprzedaje produkty rolne z pieczarkarni jako rolnik ryczałtowy jednak Wnioskodawca zaznacza, że jest we współwłasności małżeńskiej i jest osobą współpracującą w działalności rolniczej według przepisów KRUS.

Wnioskodawca nabył grunt wraz z mężem. Pierwotnie, w dacie zakupu grunt miał być przeznaczony na swoje cele osobiste. Jednak w roku 2009 Wnioskodawca wraz z mężem zadecydował o przeznaczeniu nabytego gruntu do majątku prowadzonej firmy męża Wnioskodawcy w celu wybudowania domów mieszkalnych i ich sprzedaży w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawcy działalności gospodarczej. Oczywiście zamiar ten nie został nigdzie zapisany, bo nie ma takiej formy prawnej, ani wymogu ustawowego więc jedynie Wnioskodawca może złożyć oświadczenie w tej sprawie.

Zakup gruntu sfinansowany był ze sprzedaży pierwszego wybudowanego przez męża Wnioskodawcy budynku w ramach jego działalności gospodarczej, a więc ze środków opodatkowanych, będących w dyspozycji wspólnej - małżonków w ramach współwłasności małżeńskiej.

Grunt został nabyty od osoby fizycznej z jej majątku osobistego. Nie wystawiono małżonkom faktury VAT więc nie było możliwości wskazania nabywcy na takim dokumencie. Wnioskodawca wraz z mężem posiada jedynie Akt Notarialny, gdzie według prawa cywilnego kupującym bez względu na przeznaczenie - jest małżeństwo w ustawowej współwłasności majątkowej. Ponieważ nie było faktury VAT, ani Wnioskodawca ani mąż nie miał prawa odliczenia VAT z tytułu nabycia gruntu.

Nabyta działka jest sklasyfikowana jako grunt pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol 23 MN) - co wynika z informacji nr …. o aktualnym zapisie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego wydanej 23 października 2008 roku z upoważnienia Burmistrza.

Od momentu nabycia Wnioskodawca nie wykorzystywał gruntu w żaden sposób, nie był on przedmiotem najmu, dzierżawy, Wnioskodawca nie czerpał żadnych pożytków z gruntu.

W międzyczasie Wnioskodawca wybudował wraz z mężem mostek pozwalający na wjazd na działkę. Projekt mostka i pozwolenie na budowę jest zatytułowane na nas jako małżeństwo. Innych uatrakcyjnień Wnioskodawca nie czynił, ani sam, ani razem z mężem.

Grunt zostanie zaliczony do majątku prowadzonej działalności męża Wnioskodawcy na podstawie Aktu Notarialnego i oświadczenia Wnioskodawcy o jego przeznaczeniu popartego zgodą Wnioskodawcy. Będzie stanowił towar handlowy, gdyż zostanie wprowadzony w celu zbycia wraz z wybudowanym budynkiem.

Zbycia nieruchomości planuje dokonać mąż Wnioskodawcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawiając, jako firma fakturę VAT na nabywcę. Na fakturze „sprzedającym" będzie wyłącznie maż Wnioskodawcy z jego NIP-em. Do aktu notarialnego jednak stanie Wnioskodawca razem z mężem zgodnie z zasadami prawa cywilnego.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych w tym przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

Wcześniej Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży gruntów. Nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, nie składa deklaracji VAT-7.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w opisanej sytuacji sprzedaż nieruchomości będzie powodowała u Wnioskodawcy powstanie obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług?
2.  Czy w związku z czynnością zbycia (dostawy) w przyszłości nieruchomości czyli budynku mieszkalnego z gruntem - Wnioskodawca ma obowiązek rejestracji w VAT jako czynny podatnik, czy obrót osiągnięty ze zbycia jest obrotem należnym dla Wnioskodawcy w proporcji do współwłasności gruntu i czy wymaga zatem wystawienia przez Wnioskodawcę faktury VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad.1. W opisanej sytuacji sprzedaż nieruchomości nie spowoduje powstania u Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku od towarów i usług. Samo wymienienie Wnioskodawcy w akcie, jako osoby sprzedającej nie zmieni stanu faktycznego, gdzie mąż Wnioskodawcy, jako podatnik VAT buduje budynek, w całości odlicza podatek naliczony przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą budynku z gruntem iwzwiązku z tym to mąż Wnioskodawcy dokonuje dostawy i to on w całości opodatkuje dostawę budynku z gruntem.

Ad.2. Obrót ze zbycia nieruchomości (dostawy) dotyczy wyłącznie męża Wnioskodawcy jako podatnika czynnego VAT. Tym samym w związku z czynnością zbycia w przyszłości nieruchomości czyli budynku mieszkalnego z gruntem - Wnioskodawca nie ma obowiązku rejestracji w VAT jako czynny podatnik, obrót osiągnięty ze zbycia nie jest obrotem należnym dla Wnioskodawcy, nie wymaga zatem wystawienia przez Wnioskodawcę faktury VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT - podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na podstawie art. 15 ust. 2 cyt. ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wa rtości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT, nie składa deklaracji VAT-7. Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej. Natomiast mąż Wnioskodawcy jest czynnym podatnikiem VAT prowadzącym pozarolniczą działalność gospodarczą polegającą między innymi na budowie domów mieszkalnych i ich sprzedaży.

W roku 2008 Wnioskodawca zakupił wraz z mężem w ramach współwłasności małżeńskiej grunt niezabudowany (działkę). Nabyta działka jest sklasyfikowana jako grunt pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną (symbol 23 MN). Pierwotnie grunt miał być przeznaczony na cele osobiste. Jednak w roku 2009 Wnioskodawca wraz z mężem zadecydował o przeznaczeniu nabytego gruntu do majątku prowadzonej firmy męża Wnioskodawcy w celu wybudowania domów mieszkalnych i ich sprzedaży w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawcy działalności gospodarczej.

Grunt zostanie zaliczony do majątku prowadzonej działalności męża Wnioskodawcy na podstawie Aktu Notarialnego i oświadczenia Wnioskodawcy o jego przeznaczeniu popartego zgodą Wnioskodawcy. Będzie stanowił towar handlowy, gdyż zostanie wprowadzony w celu zbycia wraz z wybudowanym budynkiem.

Zakup ww. gruntu sfinansowany był ze sprzedaży pierwszego wybudowanego przez męża Wnioskodawcy budynku w ramach jego działalności gospodarczej, a więc ze środków opodatkowanych, będących w dyspozycji wspólnej - małżonków w ramach współwłasności małżeńskiej.

Grunt został nabyty od osoby fizycznej z jej majątku osobistego. Nie wystawiono małżonkom faktury VAT więc nie było możliwości wskazania nabywcy na takim dokumencie. Wnioskodawca wraz z mężem posiada jedynie Akt Notarialny, gdzie według prawa cywilnego kupującym bez względu na przeznaczenie - jest małżeństwo w ustawowej współwłasności majątkowej.

Od momentu nabycia Wnioskodawca nie wykorzystywał gruntu w żaden sposób, nie był on przedmiotem najmu, dzierżawy, Wnioskodawca nie czerpał żadnych pożytków z gruntu.

Zbycia nieruchomości planuje dokonać mąż Wnioskodawcy w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wystawiając, jako firma fakturę VAT na nabywcę.

Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości gruntowych w tym przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż małżeństwo nie należy do żadnej kategorii wymienionej w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W związku z powyższym należy przytoczyć przepisy ustawy z dnia 25 lutego 1964r. – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Stosownie do art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Zatem istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).

W czasie trwania wspólności majątkowej żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego, jak również nie może rozporządzać lub zobowiązywać się do rozporządzenia udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku (art. 35 ww. Kodeksu).

W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 ww. Kodeksu oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających majątek wspólny. Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności zmierzające do zachowania tego majątku.

Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 cyt. ustawy zgoda drugiego małżonka jest potrzebna m.in. do dokonania czynności prawnej prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do używania lub pobierania z niej pożytków.

Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między nimi ustawowa wspólność majątkowa (jak wynika z wniosku ORD-IN w przedmiotowej sprawie występuje ustawowa wspólnota małżeńska). Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału majątku wspólnego. Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. ustawy oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.

Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisów Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, dotyczących stosunków majątkowych między małżonkami nic nie uprawnia do wniosku, że wykonywanie czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług przez jednego z małżonków (sprzedaż towarów, odpłatne świadczenie usług, import itp.) czyni podatnikiem tego podatku również drugiego małżonka, gdy czynności te dotyczą składników ich majątku wspólnego, a przychód uzyskany z wykonywania tych czynności stanowi ich majątek dorobkowy.

Skoro każdy z małżonków jest uprawniony do samodzielnego zarządzania majątkiem wspólnym, to może on samodzielnie, we własnym imieniu i na własny rachunek dokonywać czynności prawnych będących wykonywaniem tego zarządu, jakkolwiek skuteczność czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu wymaga akceptacji drugiego małżonka. Prawnopodatkowa skuteczność czynności podjętej przez jednego z małżonków nie jest uzależniona od zgody drugiego z nich na jej dokonanie, skoro taka czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, niezależnie od tego, czy została wykonana z zachowaniem warunków i form określonych przepisami prawa (zgodnie z art. 5 ust. 2 ustawy o VAT - czynności określone w art. 5 ust. 1 tej ustawy podlegają opodatkowaniu niezależnie od tego, czy zostały wykonane z zachowaniem warunków oraz form określonych przepisami prawa).

Jak już wyżej stwierdzono ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa. W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu. Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i obowiązków podatników podatku od towarów i usług.

Jeżeli zatem przedmiotem dostawy jest nieruchomość stanowiąca majątek wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej). Tak więc w zaistniałej sytuacji, skoro dostawa przedmiotowej nieruchomości będzie dokonywana przez jednego z małżonków (męża Wnioskodawcy) w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, podatnikiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT z tytułu wskazanej dostawy będzie ten z małżonków, który dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu, tj. mąż Wnioskodawcy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że dostawę przedmiotowej nieruchomości będzie dokonywał mąż Wnioskodawcy, a tym samym po stronie Wnioskodawcy w odniesieniu do jego udziału w nieruchomości nie wystąpi obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług.

W związku z planowaną sprzedażą Wnioskodawca nie będzie miał obowiązku rejestracji w zakresie podatku VAT gdyż zgodnie z art. 96 ust. 1 ustawy o VAT podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3. Natomiast w przedmiotowej sprawie w związku ze sprzedażą budynku mieszkalnego z gruntem Wnioskodawca nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, gdyż nie wykonuje samodzielnie działalności gospodarczej o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

Jeśli chodzi o kwestię wystawienia przez Wnioskodawcę faktury VAT w związku z planowaną przez męża Wnioskodawcy dostawą budynku z gruntem, to zauważyć należy, iż zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur, dane, które powinny zawierać, oraz sposób i okres ich przechowywania wynikają z przepisów rozdziału 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, zaliczkowego zwrotu podatku, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337). Zgodnie z § 4 ust. 1 tego rozporządzenia zarejestrowani podatnicy jako podatnicy VAT czynni, posiadający numer identyfikacji podatkowej, wystawiają faktury oznaczone wyrazami "FAKTURA VAT".

W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić zatem należy, iż jeżeli Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i dostawy budynku z gruntem dokona mąż Wnioskodawcy, który dla tej dostawy będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, to Wnioskodawca sprzedaży tej nie będzie dokumentować poprzez wystawienie faktury VAT.

Reasumując stwierdzić należy, iż okoliczności w jakich w przedmiotowej sprawie dokonywana będzie sprzedaż budynku z gruntem (w ramach prowadzonej przez męża Wnioskodawcy działalności gospodarczej) spowoduje, że w związku z tą transakcją Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, nie powstanie wobec niego obowiązek podatkowy, nie będzie miał obowiązku złożenia zgłoszenia rejestracyjnego w zakresie podatku VAT i nie będzie miał obowiązku wystawienia faktury VAT.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.