Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.643.2021.2.MŻA
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-11-04
Teza: w zakresie opodatkowania transkacji sprzedaży działek
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 sierpnia 2021 r. (data wpływu 27 sierpnia 2021 r.) uzupełnionym pismem z 28 października 2021 r. (data wpływu 29 października 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z 21 października 2021 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług sprzedaży działek – **jest prawidłowe.**

**UZASADNIENIE**

27 sierpnia 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek.

Złożony wniosek został uzupełniony pismem z 28 października 2021 r. (data wpływu 29 października 2021 r.) na wezwanie tut. Organu z 21 października 2021 r.

**We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:**

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości położonych w gminie miasta (…), w obrębie (…), przy ul. (…), stanowiącej działki oznaczone numerami ewidencyjnymi 1 i nr 2 o powierzchni 1.8649 ha (jeden hektar osiem tysięcy sześćset czterdzieści dziewięć metrów kwadratowych), dla której Sąd Rejonowy w (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (…). Wnioskodawca jest właścicielem tej nieruchomości na podstawie decyzji znak: (…) z 9 grudnia 2008 roku wydanej przez Prezydenta Miasta (…). Ponadto jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości położonej w obrębie gminy miasta (…) o numerze ewidencyjnym 3 o powierzchni 0,0116 ha (sto szesnaście metrów kwadratowych) dla której nie urządzono dotąd księgi wieczystej. Ponadto Wnioskodawca jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości oznaczonej nr. ewidencyjnym 4 o powierzchni 0,315ha (trzy tysiące sto pięćdziesiąt metrów kwadratowych) dla której Sąd Rejonowy (…) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą nr: (…). Wnioskodawca jest właścicielem tej nieruchomości na podstawie decyzji Prezydenta Miasta (…) znak: (…) z 29 grudnia 2010 roku.

Działki gruntu o numerach ewidencyjnych 3, 1,2 i 4 zgodnie z aktualnym wypisem z rejestru gruntów stanowią grunty orne. Wymienione grunty będą przedmiotem zbycia na rzecz spółki prowadzącej działalność gospodarczą pod firmą: (…) z siedzibą w (…) ul. (…) (NIP:….; REGON:(…).

Prawo Wnioskodawcy do tych nieruchomości zostało stwierdzone przez Notariusza Panią (…) w Akcie Notarialnym Repertorium (…) z 25 sierpnia 2020 roku. Akt potwierdza umowę przedwstępną sprzedaży wymienionych wyżej niezabudowanych nieruchomości. Akt notarialny: Rep. (…) został uzupełniony aneksem Repertorium (…) z 30 marca 2021 roku. W aneksie Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży na rzecz Spółki wymienionych wyżej niezabudowanych nieruchomości w terminie do 30 września 2021 roku. Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży jest wydanie przez uprawniony organ administracji prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek o nr ewidencyjnych 3, 2 i 4 na rzecz strony Kupującej, której działalność polega na budowie budynków wielorodzinnych. Spółka ma zamiar wykorzystać nabytą nieruchomość na cele budowlane. W związku z powyższym Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa spółce (…) oraz Panu (…) działającemu w imieniu spółki wspólnikowi i upoważnił każdego z Pełnomocników spółki samodzielnie:

\- do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Miasta i Gminy celem uzyskania prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczących przedmiotowych nieruchomości;

\- do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Województwa (…) celem uzyskania dostępu do drogi publicznej co ściśle związane jest z uzyskaniem prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek 3, 1, 2, 4. Pełnomocnictwo dotyczy też podpisywania w imieniu Wnioskodawcy wniosków i odbioru dokumentów.

Dzisiejszy status przedmiotu przyszłej transakcji to: RV i RVI grunty orne. W obecnej chwili działki nie są objęte ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego natomiast są objęte uchwałą Rady Miejskiej w sprawie jego sporządzenia. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy (…) ww. działki położone są na obszarze oznaczonym w kierunkach zagospodarowania jako: projektowane tereny zabudowy mieszkalno-usługowej. Działki nie są położone również w obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, a także nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.

Wnioskodawca jest emerytem i nie prowadził dotąd działalności gospodarczej. Przedmiotowe nieruchomości należą do Jego majątku osobistego. Nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży. Nabyte zostały przez spadkodawców Wnioskodawcy, po czym zostały przeznaczone przez odpowiednie władze miasta pod budowę szpitala wojewódzkiego w (…) w związku z tym spadkodawcy zostali wywłaszczeni z nieruchomości. W skutek niewykorzystania pod inwestycję miejską tych nieruchomości zostały one zwrócone Wnioskodawcy 9 grudnia 2008 roku decyzją Prezydenta Miasta (…) znak: (…) oraz (…) z 29 grudnia 2010 roku. Po 2008 roku grunty pozostawały własnością Wnioskodawcy, nie były one jednak w żaden sposób przez Niego użytkowane, nie były też oddane w dzierżawę.

W odpowiedzi na wezwanie Wnioskodawca wskazał co następuje:

Przed sprzedażą działek Wnioskodawca podjął następujące czynności w celu ich sprzedaży:

a. zobowiązał się do sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej na rzecz Spółki „…”. Podpisał ze spółką umowę przyrzeczoną sprzedaży. Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży było wydanie przez uprawnione organy administracji państwowej prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek na rzecz strony Kupującej, której działalność polega na budowie budynków wielorodzinnych. Spółka ma zamiar wykorzystać nabytą nieruchomość na cele budowlane.

b. w związku z powyższym Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa spółce „…” oraz Panu (…) - działającemu w imieniu tej spółki wspólnikowi oraz upoważnił każdego z Pełnomocników spółki samodzielnie:

\- do reprezentowania i składania w mieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Miasta i Gminy celem uzyskania prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczących przedmiotowych nieruchomości,

\- do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Województwa (…) celem uzyskania dostępu do drogi publicznej co ściśle związane jest z uzyskaniem prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek 3, 1, 2, 4. Pełnomocnictwo dotyczyło też podpisywania w imieniu Wnioskodawcy wniosków i odbioru dokumentów.

W związku z działaniami prowadzonymi przez Pełnomocnika Wnioskodawcy, na dzień 28 października 2021 r. zmienił się status przedmiotowej nieruchomości, bowiem Prezydent Miasta (…) ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy wydając Decyzję NR (…) o warunkach zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez: „…” (…), ul. (…).

Decyzja wydana zostaje dla inwestycji pod nazwą: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna.

W ramach działań pełnomocnika Wnioskodawcy wydana została również opinia geotechniczna na temat rozpoznania warunków gruntowo - wodnych w obrębie działek 4 i 2. Opinię sporządziła uprawniona pracownia ochrony Środowiska. Opinia jest pozytywna dla budownictwa mieszkaniowego.

Wszystkie czynności wykonane zostały przez pełnomocnika Wnioskodawcy na koszt Spółki, tj. na koszt kupującego. W związku z powyższymi czynnościami Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów finansowych.

Wnioskodawca w ciągu ostatnich 20 lat nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości.

Wnioskodawca nie prowadził dotąd i nie prowadzi teraz działalności gospodarczej.

Nigdy nie dokonał rejestracji na podatek od towarów i usług i nie był jego podatnikiem.

Grunty, które są przedmiotem Jego wniosku zostały nabyte przez spadkodawców Wnioskodawcy.

W odległych latach zostały przeznaczone przez odpowiednio władze miasta pod budowę szpitala wojewódzkiego w (…) w związku z czym Jego rodzice zostali wywłaszczeni z nieruchomości. W skutek niewykorzystania gruntów pod inwestycję miejską zostały one zwrócone Wnioskodawcy 9 grudnia 2008 roku decyzją Prezydenta Miasta (…) znak: (…) oraz (…) z 29 grudnia 2010 roku. Po 2008 roku przedmiotowe grunty pozostają własnością Wnioskodawcy. Nie były one w żaden sposób użytkowane przez Wnioskodawcę, nie były też oddane w dzierżawę.

Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości dokonywać sprzedaży innych gruntów.

Przedmiotowe grunty nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży.

**W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:**

Czy w świetle art. 15 ust. 1 Ustawy z 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2020 r. poz. 106; zm.: Dz.U. z 2019 r. poz. 1495; Dz.U. z 2019 r. poz. 1520; poz. 1751, ostatnia zmiana Dz.U. z 2020 r. poz. 2419) w wykonaniu opisanej transakcji przyszłej Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, czy ewentualną sprzedaż omówionej nieruchomości, należy opodatkować podatkiem VAT od towarów i usług?

**Zdaniem Wnioskodawcy**.

Transakcja podlega podatkowi od towarów i usług, gdyż zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w zakresie zbycia opisanych nieruchomości Wnioskodawca będzie podatnikiem podatku od towarów i usług. Do takiego wniosku prowadzi następująca analiza przepisów podatkowych: zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Przez towary - na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy - rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Podatnikami - według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy - są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Mimo iż Wnioskodawca nie nabył nieruchomości celem odsprzedaży, jak również samodzielnie nie podjął żadnych kroków zmierzających do przekształcenia statusu gruntów rolnych na grunty z prawem do zabudowy to sam fakt udzielenia pełnomocnictwa Spółce, która uzależniła nabycie przedmiotowych nieruchomości od prawa ich zabudowy czyni Wnioskodawcę przedsiębiorcą. Bowiem udzielając pełnomocnictwa do działania w imieniu Wnioskodawcy i na Jego rzecz dokonał On profesjonalnych (właściwych dla przedsiębiorcy) kroków zmierzających do przekształcenia gruntów rolnych na budowlane. Wnioskodawca stał się więc podatnikiem podatku od towarów i usług.

W kontekście powyższych rozważań, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że osoba fizyczna lub inny podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem natomiast takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną, może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działek istotne jest w tej sytuacji, że w świetle zaprezentowanego opisu sprawy w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu Wnioskodawca udzielając pełnomocnictwa Panu (…) podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Co istotne - jak wskazał TSUE - dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE, sprzedaż działek przekształconych z rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby”.

Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 112. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów, angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego** **zdarzenia przyszłego jest prawidłowe**.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast towarami, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów – art. 2 pkt 22 ustawy.

Należy wskazać, że nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług musi być wykonana przez podatnika.

Podatnikami – według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy – są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, „podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Jednocześnie, w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w szczególności dostawy terenu budowlanego. „Teren budowlany” to każdy grunt nieuzbrojony lub uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie (art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady).

Opodatkowaniu VAT podlega, na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady, odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem w kwestii opodatkowania planowanej sprzedaży działek istotne jest, czy w świetle zaprezentowanego opisu sprawy Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował/podejmie aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Wnioskodawcy za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r., w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu

art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W rozumieniu powyższych twierdzeń pomóc mogą zapisy orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07, w myśl którego formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku VAT.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości stanowiącej działki oznaczone numerami ewidencyjnymi 1 i nr 2. Ponadto jest właścicielem niezabudowanej nieruchomości o numerze ewidencyjnym 3. Wnioskodawca jest również właścicielem niezabudowanej nieruchomości oznaczonej nr. ewidencyjnym 4. Wnioskodawca jest właścicielem tej nieruchomości na podstawie decyzji Prezydenta Miasta.

Działki gruntu o numerach ewidencyjnych 3, 1,2 i 4 zgodnie z aktualnym wypisem z rejestru gruntów stanowią grunty orne. Wymienione grunty będą przedmiotem zbycia na rzecz spółki prowadzącej działalność gospodarczą. Prawo Wnioskodawcy do tych nieruchomości zostało stwierdzone przez Notariusza w Akcie Notarialnym z 25 sierpnia 2020 r. Akt potwierdza umowę przedwstępną sprzedaży wymienionych wyżej niezabudowanych nieruchomości. Akt notarialny: Rep. A Nr (…) został uzupełniony aneksem Repertorium A Nr (…) z 30 marca 2021 roku. W aneksie Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży na rzecz Spółki wymienionych wyżej niezabudowanych nieruchomości w terminie do 30 września 2021 roku. Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży jest wydanie przez uprawniony organ administracji prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek o nr ewidencyjnych 3, 2 i 4 na rzecz strony Kupującej, której działalność polega na budowie budynków wielorodzinnych. Spółka ma zamiar wykorzystać nabytą nieruchomość na cele budowlane. W związku z powyższym Wnioskodawca udzielił Spółce oraz działającemu w imieniu spółki wspólnikowi pełnomocnictwa i upoważnił każdego z Pełnomocników spółki samodzielnie:

\- do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Miasta i Gminy celem uzyskania prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczących przedmiotowych nieruchomości;

\- do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem (…) celem uzyskania dostępu do drogi publicznej co ściśle związane jest z uzyskaniem prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek 3, 1, 2, 4. Pełnomocnictwo dotyczy też podpisywania w imieniu Wnioskodawcy wniosków i odbioru dokumentów.

Status przedmiotu transakcji to: RV i RVI grunty orne. W obecnej chwili działki nie są objęte ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego natomiast są objęte uchwałą Rady Miejskiej w sprawie jego sporządzenia. Zgodnie ze Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Gminy (…) ww. działki położone są na obszarze oznaczonym w kierunkach zagospodarowania jako: projektowane tereny zabudowy mieszkalno-usługowej. Działki nie są położone również w obszarze Specjalnej Strefy Rewitalizacji, a także nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.

Wnioskodawca jest emerytem i nie prowadził dotąd działalności gospodarczej. Przedmiotowe nieruchomości należą do Jego majątku osobistego. Nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży. Nabyte zostały przez spadkodawców Wnioskodawcy, po czym zostały przeznaczone przez odpowiednie władze miasta pod budowę szpitala wojewódzkiego w związku z tym spadkodawcy zostali wywłaszczeni z nieruchomości. W skutek niewykorzystania pod inwestycję miejską tych nieruchomości zostały one zwrócone Wnioskodawcy 9 grudnia 2008 roku. Po 2008 roku grunty pozostawały własnością Wnioskodawcy, nie były one jednak w żaden sposób przez Niego użytkowane, nie były też oddane w dzierżawę.

Przed sprzedażą działek Wnioskodawca zobowiązał się do sprzedaży niezabudowanej nieruchomości gruntowej na rzecz Spółki. Podpisał ze spółką umowę przyrzeczoną sprzedaży. Warunkiem zawarcia przyrzeczonej umowy sprzedaży było wydanie przez uprawnione organy administracji państwowej prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek na rzecz strony Kupującej, której działalność polega na budowie budynków wielorodzinnych. Spółka ma zamiar wykorzystać nabytą nieruchomość na cele budowlane.

W związku z działaniami prowadzonymi przez Pełnomocnika Wnioskodawcy, na dzień 28 października 2021 r. zmienił się status przedmiotowej nieruchomości, bowiem Prezydent Miasta (…) ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy wydając Decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez Kupującego. Decyzja wydana została dla inwestycji pod nazwą: zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna.

W ramach działań pełnomocnika Wnioskodawcy wydana została również opinia geotechniczna na temat rozpoznania warunków gruntowo - wodnych w obrębie działek 4 i 2. Wszystkie czynności wykonane zostały przez pełnomocnika Wnioskodawcy na koszt Spółki, tj. na koszt kupującego. W związku z powyższymi czynnościami Wnioskodawca nie ponosił żadnych nakładów finansowych.

Wnioskodawca w ciągu ostatnich 20 lat nie dokonywał sprzedaży żadnych nieruchomości.

Wnioskodawca nie prowadził dotąd i nie prowadzi teraz działalności gospodarczej.

Nigdy nie dokonał rejestracji na podatek od towarów i usług i nie był jego podatnikiem.

Grunty, które są przedmiotem Jego wniosku zostały nabyte przez spadkodawców Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie zamierza w przyszłości dokonywać sprzedaży innych gruntów.

Przedmiotowe grunty nie zostały nabyte w celu dalszej odsprzedaży.

Przy tak przedstawionym opisie sprawy, wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą ustalenia, czy planowana transakcja sprzedaży nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań, jakie Wnioskodawca podjął w odniesieniu do działki będącej przedmiotem planowanej sprzedaży.

Należy zatem ustalić, czy w odniesieniu do opisanej czynności sprzedaży nieruchomości, Wnioskodawca będzie spełniał przesłanki do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się zarówno do treści przepisów ustawy, jak i stanowiska judykatury – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego.

W kontekście powyższych rozważań istotna jest więc ocena, czy z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca podejmował działania charakterystyczne dla profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Ocena ta winna przy tym uwzględniać nie tylko samodzielne znaczenie poszczególnych kryteriów kwalifikacji określonych działań jako cech charakteryzujących działalność handlową, ale też brać pod uwagę całokształt tychże działań, ich wzajemne uzupełnianie się i przydatność z punktu widzenia tego rodzaju działalności gospodarczej.

Należy wskazać, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ww. ustawa z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm.). Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę (art. 535 Kodeksu cywilnego). Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego, w myśl którego – umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że strony inaczej postanowiły.

Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny. Zgodnie z art. 389 § 1 Kodeksu cywilnego – umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy przyrzeczonej. Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej zawarcia (art. 389 § 2 ww. ustawy).

Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

Tym samym zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna, będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności nieruchomości.

Ponadto, należy zwrócić uwagę na kwestię udzielonych przez Wnioskodawcę pełnomocnictw.

Zgodnie z art. 95 § 1 Kodeksu cywilnego, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego, o czym stanowi § 2 powyższego artykułu.

W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego (pełnomocnictwo).

Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.

Zgodnie z art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.

Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik reprezentuje obie strony (art. 108 Kodeksu cywilnego).

Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi.

Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo to jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.

W konsekwencji, w przedmiotowej sprawie udzielając pełnomocnictw, czynności wykonane przez pełnomocnika wywołają skutki bezpośrednio w sferze prawnej Wnioskodawcy. Stroną podejmowanych czynności będzie bowiem Wnioskodawca, a nie Jego pełnomocnik. Pełnomocnik Wnioskodawcy (nabywca) nie działa przecież we własnym imieniu, lecz w imieniu Wnioskodawcy.

Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz zawarty opis sprawy stwierdzić należy,

że planowana przez Wnioskodawcę sprzedaż ww. nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Wnioskodawca, dokonując opisanych we wniosku czynności, podejmował działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniu w sprawach połączonych C-180/10 i C-181/10, tj. wykazywał aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Z uwagi na powyższe, w tej konkretnej sytuacji nie można uznać, że przedmiotem dostawy będzie składnik majątku osobistego Wnioskodawcy, a sprzedaż przedmiotowych nieruchomości będzie stanowiła realizację prawa do rozporządzania majątkiem osobistym.

W analizowanej sprawie Wnioskodawca udzielił Spółce oraz działającemu w imieniu spółki wspólnikowi pełnomocnictwa i upoważnił każdego z Pełnomocników spółki samodzielnie do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Miasta i Gminy celem uzyskania prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczących przedmiotowych nieruchomości oraz do reprezentowania i składania w imieniu Wnioskodawcy wszelkich oświadczeń przed organami administracji rządowej i samorządowej, urzędami w tym m.in. przed właściwym Urzędem Województwa (…) celem uzyskania dostępu do drogi publicznej co ściśle związane jest z uzyskaniem prawomocnej decyzji o warunkach zabudowy dotyczącej działek 3, 1, 2, 4. Pełnomocnictwo dotyczy także podpisywania w imieniu Wnioskodawcy wniosków i odbioru dokumentów. W związku z działaniami prowadzonymi przez Pełnomocnika Wnioskodawcy zmienił się status przedmiotowej nieruchomości, bowiem Prezydent Miasta (…) ustalił sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy wydając Decyzję o warunkach zabudowy dla inwestycji zamierzonej przez Kupującego. W ramach działań pełnomocnika Wnioskodawcy wydana została również opinia geotechniczna na temat rozpoznania warunków gruntowo - wodnych w obrębie działek 4 i 2.

Zatem czynności wykonywane na przedmiotowych działkach będą wykonywane przez Kupującego na podstawie udzielonego pełnomocnictwa, w imieniu Wnioskodawcy.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Wnioskodawcy za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, to czynność dostawy nieruchomości będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.

Podsumowując, sprzedaż przez Wnioskodawcę działek, będzie dostawą dokonywaną przez podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu przepisu art. 15 ust. 2 ustawy, a więc przez podatnika podatku od towarów i usług, zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

W konsekwencji ww. sprzedaż będzie stanowiła – wskazaną w art. 7 ust. 1 ustawy – dostawę towarów, która zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.