Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-1035/12-2/RD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-11-30
Teza: opodatkowanie wynagrodzenia w części dotyczącej przeniesienia majątkowych praw autorskich do korzystania z systemów informatycznych
Słowa kluczowe: komputery-program komputerowy; prawa-prawa autorskie; prawa-prawa majątkowe; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 02.10.2012 r. (data wpływu 04.10.2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia w części dotyczącej przeniesienia majątkowych praw autorskich do korzystania z systemów informatycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.10.2012 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania wynagrodzenia w części dotyczącej przeniesienia majątkowych praw autorskich do korzystania z systemów informatycznych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Sp. z o.o. („Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polską firmą dostarczającą rozwiązania informatyczne dla klientów sektora finansowego. Swoim klientom Wnioskodawca oferuje systemy dotyczące m.in. przetwarzania płatności elektronicznych lub tworzenia elektronicznej bazy danych. Spółka otrzyma z tytułu świadczonych usług wynagrodzenie na podstawie wystawionej faktury VAT. Wynagrodzenie Spółki obejmuje również wynagrodzenie w formie honorarium za przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez Spółkę oprogramowania lub (w zależności od przypadku) udzielenie licencji.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie w części dotyczącej przeniesienia majątkowych praw autorskich (lub udzielenia licencji) do korzystania z systemów informatycznych Spółki jest opodatkowane obniżoną stawką VAT stosownie do art. 41 ust. 2 w związku z poz. 181 załącznika nr 3 ustawy VAT (obecnie 8% na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy VAT)?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej.

W zakresie wysokości opodatkowania VAT należy w pierwszej kolejności odwołać się do przepisów zawartych w art. 41 ustawy VAT regulujących zagadnienie stawek podatkowych. Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Z tym, że obecnie ze względu na brzmienie art. 146a pkt 1 ustawy VAT stawka ta wynosi 23%.

Poza stawką podstawową, w odniesieniu do wybranych grup towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne, w tym stawkę 7%. Na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy VAT dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy stawka podatku wynosi 7%. Niemniej, obecnie ze względu na brzmienie art. 146a pkt 2 ustawy VAT stawka ta wynosi 8%.

W poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy VAT, wymienione zostały usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Ustawa VAT nie zawiera informacji, co do tego, jakie usługi mogą być przedmiotem prawa autorskiego dlatego w tym miejscu należy odwołać się do ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tj. Dz. U. z 2006 r. Nr 90 poz. 631 z późn. zm. dalej „ustawa o prawie autorskim”).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy o prawie autorskim przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze ustalony w jakiejkolwiek postaci niezależnie od wartości przeznaczenia i sposobu wyrażenia. W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Jest to tzw. otwarty katalog utworów, a więc przedmiotem prawa autorskiego będzie każdy inny przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze z wyjątkiem jednak rezultatów działalności enumeratywnie wskazanych przez ustawodawcę w art. 4 ustawy o prawie autorskim.

Ten negatywny katalog utworów stanowi katalog zamknięty, co oznacza że ustawodawca odmawia statusu utworu będącego przedmiotem prawa autorskiego za każdym razem jedynie następującym przejawom działalności: (1) aktom normatywnym lub ich urzędowym projektom, (2) urzędowym dokumentom, materiałom, znakom i symbolom, (3) opublikowanym opisom patentowym lub ochronnym, (4) prostym informacjom prasowym.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego powinno spełniać następujące warunki:

1.  mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),
2.  stanowić przejaw działalności twórczej,
3.  posiadać indywidualny charakter,
4.  nie należeć do zamkniętego katalogu dzieł wymienionych w art. 4 ustawy o prawie autorskim.

Użycie w art. 1 ust. 2 ustawy o prawie autorskim „utwory” wskazuje, że dla zakwalifikowania programu komputerowego tworzonego przez Spółkę jako przedmiotu prawa autorskiego konieczne jest spełnienie przesłanek utworu określonych w art. 1 ust. 1 tej ustawy, tzn. aby był przejawem działalności twórczej oraz miał indywidualny charakter.

Zdaniem Spółki, oprogramowanie komputerowe które wykonują zatrudnieni przez nią programiści i informatycy będzie stanowiło przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, wyrażonej znakami graficznymi i słowami, które należy zakwalifikować jako przedmiot prawa autorskiego w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim.

Oprogramowanie tworzone przez pracowników musi każdorazowo spełniać indywidualne wymagania i warunki danego zamówienia, dlatego jest przejawem samodzielnej działalności twórczej programistów. Każdorazowo programiści i informatycy przygotowują inny niepowtarzalny program dostosowany do wymagań danego klienta. W omawianym przypadku program będzie przygotowany stosownie do istniejących wymogów angażując kreacyjny i samodzielny wysiłek twórczy. W opinii Spółki mając na uwadze praktykę jak i orzecznictwo, nie ma wątpliwości, że utwory stanowiące oprogramowanie komputerowe podlegają prawu autorskiemu. Przepisy ustawy o prawie autorskim przewidują, iż twórcom przysługują dwa rodzaje praw do stworzonego utworu: autorskie prawa osobiste i autorskie prawa majątkowe.

Twórcy zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest z natury rzeczy niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę.

Drugi rodzaj praw autorskich to prawa majątkowe - mogą przysługiwać w niektórych sytuacjach również osobom innym niż twórca utworu z mocy ustawy lub z mocy stosownej umowy cywilnoprawnej. Dotyczy to np. autorskich praw majątkowych pracodawcy, którego pracownik stworzył utwór.

Spółka pragnie wskazać, iż nie przysługuje jej autorskie prawa osobiste do sprzedawanego utworu, gdyż przysługują one pracownikom odpowiedzialnym za stworzenie utworu. Autorskie prawa osobiste nie są przedmiotem obrotu i zawsze pozostają przy twórcy.

Spółce, jako pracodawcy, przysługują jednak autorskie prawa majątkowe do sprzedawanego utworu.

Zdaniem Wnioskodawcy, przekazując autorskie prawa majątkowe do oprogramowania komputerowego lub udzielając licencji Spółka sprzedaje usługi twórców, bowiem przedmiotem tych usług jest utwór w formie oprogramowania stworzony przez twórców — informatyków i programistów zatrudnionych przez Spółkę. Zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim, stanowiącym lex specialis w stosunku do art. 12 tej ustawy, przyjęto zasadę pierwotnego nabycia majątkowych praw autorskich przez pracodawcę twórcy w tych przypadkach, gdy program został stworzony przez pracownika przy wykonywaniu obowiązków ze stosunku pracy. Pracodawca — przy braku odmiennych postanowień w umowie — nabywa, bez konieczności uiszczenia dodatkowego wynagrodzenia na rzecz twórcy, całość majątkowych praw autorskich do programu. Ponieważ sprzedawane przez Spółkę oprogramowanie komputerowe jest niewątpliwie utworem w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim oraz Spółka z tytułu przekazania praw autorskich (udzielenia licencji) w wyniku sprzedaży programu komputerowego dla swoich kontrahentów otrzyma wynagrodzenie w formie honorarium, w konsekwencji, spełnione są wszystkie przesłanki ustawowe umożliwiające zastosowanie obniżonej stawki (obecnie 8%) do wynagrodzenia za przeniesienie praw autorskich (lub udzielenie licencji) do tego oprogramowania.

Powracając do regulacji dotyczących wysokości opodatkowania usług twórców zawartych w ustawie VAT, tj. w tym przypadku do art. 41 ust. 2 w związku z poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy VAT. Spółka pragnie wskazać, iż wynagrodzenie z tytułu przeniesienia praw autorskich (udzielenia licencji) do oprogramowania będzie podlegało opodatkowaniu obniżoną (obecnie 8%) stawką podatku VAT, ponieważ:

1.  przedstawione usługi są usługami twórców, którzy opracowują utwory w ramach działalności gospodarczej Spółki w rozumieniu ustawy o prawie autorskim, czyli usługami, których przedmiotem jest utwór chroniony przepisami tej ustawy,
2.  dojdzie do przekazania praw autorskich do utworu bądź udzielenia licencji,
3.  Spółka z tytułu przekazania praw autorskich lub udzielenia licencji otrzyma wynagrodzenie w formie honorarium.

Spółka pragnie podkreślić, iż oceny prawne analogiczne do jej stanowiska zaprezentowanego we Wniosku zostały zaprezentowane w interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo:

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 24 czerwca 2011 r. sygn.: IPPP1/443-519/11-2/AP

*   interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 10 lutego 2011 r. sygn.: IPPP1/443- 1174/10-2/AP.

Podsumowując, zdaniem Spółki na gruncie przepisów Ustawy o VAT, wynagrodzenie w formie honorarium z tytułu przeniesienia praw autorskich lub udzielenia licencji do oprogramowania będzie opodatkowane obniżoną stawką VAT (obecnie: 8%).

W związku z powyższym uzasadnieniem Spółka wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska poprzez interpretację indywidualną, o którą występuje niniejszym wnioskiem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Zakres tych czynności zdefiniowany został w art. 7 i art. 8 cyt. ustawy.

I tak, stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Towarami natomiast, w myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy o VAT są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

*   przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

*   zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

*   świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Należy również zauważyć, że treść art. 5a ustawy o VAT stanowi, iż towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług czynności, które podlegają opodatkowaniu, tj. dostawa towarów oraz świadczenie usług powinny mieć charakter odpłatny, z tym, że pomiędzy otrzymaną zapłatą a wykonanym świadczeniem powinien istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonanego świadczenia, a zatem wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. W myśl zaś ust. 2 powołanego artykułu, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Przy czym, w myśl art. 146a pkt 1 i 2 ww. ustawy o VAT, w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013r., z zastrzeżeniem art. 146f:

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%,

*   stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ww. ustawy, pod poz. 181 wskazano, iż stawką 8% objęte są, bez względu na symbol PKWiU, usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przekazanie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest firmą dostarczającą rozwiązania informatyczne dla klientów sektora finansowego. Swoim klientom Wnioskodawca oferuje systemy dotyczące m.in. przetwarzania płatności elektronicznej bazy danych. Wynagrodzenie Spółki obejmuje również wynagrodzenie w formie honorarium za przeniesienie majątkowych praw autorskich do wytwarzanego przez Spółkę oprogramowania (w zależności od przypadku) udzielenie licencji. Spółce jako pracodawcy, przysługują autorskie prawa majątkowe do sprzedawanego utworu, (stworzonych przez informatyków i programistów zatrudnionych przez Spółkę).

W tak przedstawionym opisie stanu faktycznego wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy wynagrodzenie w części dotyczącej przeniesienia majątkowych praw autorskich (lub udzielania licencji) do przedmiotowych systemów informatycznych jest opodatkowane obniżoną stawką VAT tj. 8% .

Wskazać należy, iż co do zasady stawka podatku od towarów i usług wynosi 23%, jeżeli zatem w treści wskazanej ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca nie przewidział opodatkowania konkretnej usługi stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku, należy taką usługę opodatkować stawką podstawową. W przypadku usługi wykonania programu komputerowego zarówno ustawa o VAT, jak i przepisy wykonawcze do niej nie przewidują obniżonej stawki podatku bądź zwolnienia, zatem przedmiotowa usługa wykonania programu komputerowego (tj. systemu informatycznego dotyczącego przetwarzania płatności elektronicznych lub tworzenia elektronicznej bazy danych) będzie opodatkowana wg stawki podstawowej, na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast z uwagi na ww. poz. 181 załącznika nr 3 do ustawy o VAT należy przeanalizować możliwość zastosowania przez Wnioskodawcę preferencyjnej stawki opodatkowania dla przeniesienia majątkowych praw autorskich (lub udzielnie licencji) do programu komputerowego, stworzonego przez Wnioskodawcę. Ustawa o VAT nie zawiera definicji twórcy, ustawodawca w powyższym zakresie odsyła do przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Należy zatem w pierwszej kolejności rozważyć, czy spółka może być uznana za twórcę w rozumieniu powyższych przepisów.

Jak stanowi art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 90 poz. 631 ze zm.), zwana dalej ustawą o prawie autorskim, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).

Zgodnie z art. 1 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy o prawie autorskim, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).

W prawie autorskim mamy do czynienia z dwoma rodzajami praw: autorskimi prawami osobistymi oraz autorskimi prawami majątkowymi. Zasadą jest, iż z utworu może korzystać lub nim rozporządzać tylko osoba uprawniona. Najczęściej będzie to sam twórca lub – jeżeli z mocy ww. ustawy autorskie prawa majątkowe przysługują innej osobie niż twórca, albo osoba, która je nabyła lub na rzecz której została ustanowiona licencja.

W myśl art. 8 ust. 1 – ust. 3 ustawy o prawie autorskim, prawo autorskie przysługuje twórcy, o ile ustawa nie stanowi inaczej. Domniemywa się, że twórcą jest osoba, której nazwisko w tym charakterze uwidoczniono na egzemplarzach utworu lub której autorstwo podano do publicznej wiadomości w jakikolwiek inny sposób w związku z rozpowszechnianiem utworu. Dopóki twórca nie ujawnił swojego autorstwa, w wykonywaniu prawa autorskiego zastępuje go producent lub wydawca, a w razie ich braku - właściwa organizacja zbiorowego zarządzania prawami autorskimi.

Zatem, aby określone dzieło mogło być przedmiotem prawa autorskiego musi posiadać następujące cechy:

*   mieć źródło w pracy człowieka (twórcy),

*   stanowić przejaw działalności twórczej,

*   posiadać indywidualny charakter.

Zaznaczyć należy, iż twórcą w rozumieniu ustawy jest każda osoba prowadząca faktycznie działalność twórczą, czyli działalność, której efektem jest powstanie utworu w myśl ww. art. 1 ust. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Natomiast użyte w art. 1 analizowanej ustawy określenie: przejaw działalności twórczej oznacza jakikolwiek uzewnętrzniony rezultat działalności człowieka o charakterze kreacyjnym. Przesłanka ta jest spełniona, gdy mamy do czynienia z subiektywnym nowym wytworem intelektu.

Twórcy, zgodnie z przepisem art. 16 ustawy o prawie autorskim przysługują autorskie prawa osobiste obejmujące przede wszystkim prawo autora do wiązania z dziełem jego nazwiska. Prawo to nigdy nie wygasa i jest, z natury rzeczy, niezbywalne, nie można się go zrzec ani przenieść na inną osobę. W ramach ochrony dóbr osobistych autor ma prawo do przedstawienia utworu pod pseudonimem lub anonimowo. Można więc powiedzieć, że autorskie prawa osobiste chronią pewien „intelektualny” związek twórcy z dziełem.

Drugi rodzaj praw autorskich – prawa majątkowe mogą przysługiwać w niektórych sytuacjach również osobom innym niż twórca utworu z mocy ustawy lub z mocy stosownej umowy cywilnoprawnej. Dotyczy to np. autorskich praw majątkowych pracodawcy, którego pracownik stworzył utwór.

Wskazać należy, iż rozdział 7 ustawy o prawie autorskim zawiera przepisy szczególne dotyczące programów komputerowych.

Zgodnie z art. 74 ust. 1 ustawy o prawie autorskim, programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy rozdziału 7 nie stanowią inaczej. Prawa majątkowe do programu stworzonego przez pracownika w wyniku wykonania obowiązków ze stosunku pracy przysługują pracodawcy, o ile umowa nie stanowi inaczej (art. 74 ust. 3 ww. ustawy).

W myśl art. 74 ust. 4 ustawy o prawie autorskim, autorskie prawa majątkowe do programu komputerowego, z zastrzeżeniem przepisów art. 75 ust. 2 i 3, obejmują prawo do:

*   trwałego lub czasowego zwielokrotnienia programu komputerowego w całości lub w części jakimikolwiek środkami i w jakiejkolwiek formie, w zakresie, w którym dla wprowadzania, wyświetlania, stosowania, przekazywania i przechowywania programu komputerowego niezbędne jest jego zwielokrotnienie, czynności te wymagają zgody uprawnionego,

*   tłumaczenia, przystosowania, zmiany układu lub jakichkolwiek innych zmian w programie komputerowym, z zachowaniem praw osoby, która tych zmian dokonała;

*   rozpowszechniania, w tym użyczenia lub najmu, programu komputerowego lub jego kopii.

Z powyższego zatem wynika, iż pierwotne nabycie majątkowych praw autorskich w przypadku programów komputerowych może przysługiwać podmiotowi (pracodawcy) innemu niż twórca. Jednakże twórcą, w rozumieniu ustawy o prawie autorskich jest pracownik, lub grupa pracowników, którzy stworzyli program komputerowy.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż Spółka w rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie może być uznana za twórcę, w rozumieniu tych przepisów. Spółka zatrudniając pracowników, którzy tworzą program komputerowy (system informatyczny), uznawany na mocy ww. ustawy za utwór, występuje w roli pracodawcy i zgodnie z art. 74 ust. 3 ustawy o prawie autorskim, przysługują jej z mocy ustawy prawa majątkowe do programu komputerowego stworzonego przez pracownika lub grupę pracowników w wyniku obowiązków ze stosunku pracy. Jednakże, nie przysługują jej autorskie prawa osobiste, a w szczególności – prawo do autorstwa utworu. Niespełniona więc zostanie przesłanka do uznania Wnioskodawcy za twórcę, o którym mowa w ustawie o prawie autorskim i prawach pokrewnych. Dlatego też, mając na uwadze zapis pozycji 181 załącznika nr 3 do ustawy o VAT, który to wyraźnie określa, iż preferencyjną stawką podatku VAT opodatkowane są usługi twórców i artystów wykonawców w rozumieniu przepisów ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagradzane w formie honorariów za przeniesienie lub udzielenie licencji do praw autorskich lub praw do artystycznego wykonania, stwierdzić należy, że Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do stosowania 8% stawki podatku za wynagrodzenie wypłacane w formie honorarium z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich( lub udzielania licencji) do oprogramowania (systemów informatycznych). Zatem wynagrodzenie za przeniesienie majątkowych praw autorskich (lub udzielenia licencji) do oprogramowania podlegać będzie opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na mocy art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Odnosząc się do przywołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych tut. organ wskazuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa, Minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Interpretacje wydawane są w indywidualnych sprawach wnioskodawcy w związku z tym skutki prawne, czy też ewentualna ochrona, określone w art. 14k do 14m mogą dotyczyć wyłącznie podmiotu, który uzyskał interpretację indywidualną.

Stosownie do art. 14e § 1 i 2 Ordynacji podatkowej, minister właściwy do spraw finansów publicznych może, z urzędu, zmienić wydaną interpretację ogólną lub indywidualną, jeżeli stwierdzi jej nieprawidłowość, uwzględniając w szczególności orzecznictwo sądów, Trybunału Konstytucyjnego lub Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zawiadomienie o zmienionej interpretacji indywidualnej doręcza się podmiotowi, któremu w danej sprawie interpretacja została wydana.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.