Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.91.2025.2.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-05
Teza: Prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad
należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT, w części
odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od
momentu rozpoczęcia działalności w Polsce.
Słowa kluczowe: nadwyżki-nadwyżka podatku od towarów i usług
podatek-podatek od towarów i usług-zwrot podatku od
towarów i usług
zobowiązanie-przedawnienie zobowiązania podatkowego
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 19
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 87-ust. 5a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 12 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad
    należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT, w części odpowiadającej kwocie nadwyżki
    skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce. Uzupełnili go
    Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 8 kwietnia 2025 r. (wpływ, za pomocą
    systemu e-Doręczeń 8 kwietnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. GmbH jest spółką niemieckiego prawa handlowego z siedzibą w Niemczech,
    rezydentem podatkowym w Niemczech, prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce
    od 2015 r. i nieprzerwanie zarejestrowanym dla celów podatku VAT w Polsce od lipca 2015
    r. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”). Przedmiotem działalności Spółki jest (...). W Polsce
    działalność gospodarcza Spółki polega głównie na dokonywaniu zakupów krajowych oraz
    eksporcie zakupionych towarów poza terytorium Unii Europejskiej. W przeszłości Spółka
    dokonywała również sprzedaży towarów na terytorium Polski.
    W okresie od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce do dnia
    dzisiejszego, Spółka składa polskie deklaracje VAT/pliki JPK V7M. Co do zasady, podatek
    naliczony raportowany w deklaracjach VAT/plikach JPK_V7M dotyczy zakupów krajowych
    związanych z bieżącą działalnością Spółki opodatkowaną VAT, a zaraportowany w
    przeszłości podatek należny wynikał ze sporadycznej sprzedaży krajowej. Spółka raportuje
    również transakcje eksportu towarów według stawki 0% VAT.
    Z uwagi na powyższy schemat działalności, co do zasady, Spółka wykazuje nieprzerwanie
    w polskich deklaracjach VAT/plikach JPK_V7M nadwyżkę podatku naliczonego nad
    należnym, do przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy.
    Do tej pory Spółka nie występowała o zwrot nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.
    Spółka planuje złożyć wniosek o zwrot tej nadwyżki, na rachunek bankowy, w bieżącej
    deklaracji VAT (pliku JPK_V7M).
    W szczególności, na kwotę nadwyżki, o której zwrot Spółka zamierza zawnioskować,
    składają się:
        Część nadwyżki kumulowanej od momentu rozpoczęcia działalności gospodarczej
        w Polsce do lipca 2022 r., przenoszonej co miesiąc, aż do bieżącego okresu
        rozliczeniowego. Ta część nadwyżki jest przedmiotem niniejszego wniosku
        (zapytania).
    Dodatkowo Spółka wyjaśnia, że w okresach rozliczeniowych do lipca 2022 r. wartość
    nadwyżki rosła, sporadycznie ulegała zmniejszeniu m.in. w związku z ujmowaniem w
    rozliczeniach VAT podatku należnego wynikającego z faktur sprzedaży krajowej lub
    pomniejszaniem podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur korygujących
    dotyczących zakupów krajowych, lub pozostawała bez zmian.
        Część nadwyżki kumulowanej od sierpnia 2022 r. do dnia dzisiejszego,
        przenoszonej co miesiąc, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego. Ta część
        nadwyżki nie jest przedmiotem niniejszego wniosku (zapytania).
    Uzupełnienie wniosku

    1) Czy od momentu wykazania po raz pierwszy kwoty podatku naliczonego do
      przeniesienia na następny okres rozliczeniowy nieprzerwanie prowadzili Państwo
      działalność gospodarczą i wykazywali nadwyżkę podatku naliczonego?
    Od momentu wykazania po raz pierwszy kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na
    następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego, Spółka
    nieprzerwanie wykazywała nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym. Od momentu
    rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce, tj. od 2015 r., do bieżącego okresu
    rozliczeniowego, Spółka:
  i. Prowadziła działalność gospodarczą w Polsce, tj. sprzedaż towarów na terytorium kraju,
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów oraz eksport towarów. W niektórych
        okresach rozliczeniowych, Spółka nie dokonała sprzedaży, niemniej w tych
        okresach, Spółka pozostawała w gotowości do wykonywania czynności
        opodatkowanych VAT i w tym celu pozostawała nieprzerwanie zarejestrowana jako
        podatnik VAT czynny.
  ii. nie zawieszała wykonywania działalności gospodarczej.
    2) Czy w okresie będącym przedmiotem zapytania (od 2015 roku do lipca 2022 roku)
      wykazywali Państwo wyłącznie nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym w
      kolejnych okresach rozliczeniowych i nie wykazywali w tych deklaracjach żadnych
      bieżących rozliczeń?
    W okresie objętym wnioskiem (od 2015 roku do lipca 2022 roku), w deklaracjach VAT
    (plikach JPK_V7M), Spółka wykazywała bieżące rozliczenia z tytułu:
    i. zakupów krajowych towarów;
    ii. sprzedaży krajowej towarów;
    iii. wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów;
    iv. eksportu towarów.
    W niektórych okresach rozliczeniowych objętych wnioskiem (przykładowo od stycznia
    2017 r. do sierpnia 2017 r., od stycznia 2018 r. do czerwca 2018 r., od października 2018 r.
    do marca 2022 r.), Spółka nie rozliczyła dla celów VAT żadnych bieżących faktur/faktur
    korygujących zakupowych ani sprzedażowych. W tych okresach, Spółka pozostawała w
    gotowości do wykonywania czynności opodatkowanych VAT i w tym celu pozostawała
    nieprzerwanie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a nadwyżkę podatku
    naliczonego przenosiła w tej samej kwocie na następny okres rozliczeniowy.
    3) Jakie wydatki zostały przez Państwa poniesione, w stosunku do których to wydatków
      wykazywali Państwo w składanych deklaracjach kwoty podatku naliczonego w okresie
      będącym przedmiotem zapytania (udokumentowane fakturami wydatki, z tytułu
      poniesienia których to wydatków wykazywali Państwo podatek naliczony wynikający z
      tych faktur)?
    Kwoty podatku VAT naliczonego wykazane w deklaracjach VAT (plikach JPK_V7M) w okresie
    objętym wnioskiem, wynikały z faktur/faktur korygujących dokumentujących zakupy
    krajowe towarów, przeznaczonych do dalszej odsprzedaży dokonywanej przez Spółkę (tj.
    sprzedaży krajowej, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów lub eksportu).
    Przedmiotem działalności Spółki jest (...).
    4) Z jakimi czynnościami miały związek wydatki ponoszone przez Państwa w okresie
      będącym przedmiotem zapytania, jaki był cel ponoszenia tych wydatków?
    Wydatki poniesione przez Spółkę w okresie będącym przedmiotem Wniosku, od których
    Spółka odliczyła podatek VAT naliczony w deklaracjach VAT (plikach JPK_V7M), dotyczyły
    krajowego zakupu towarów i były bezpośrednio związane z działalnością Spółki
    opodatkowaną VAT (tj. sprzedażą krajową tych towarów, wewnątrzwspólnotową dostawą
    lub eksportem tych towarów). Przedmiotem działalności Spółki jest (...).

    W nawiązaniu do powyższych zapytań, Spółka opisała we Wniosku, że od kilkunastu lat
    jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą w Polsce. Nadwyżka
    objęta zapytaniem z Wniosku jest nieprzerwanie przenoszona przez Spółkę na kolejne
    okresy rozliczeniowe aż do bieżącego okresu rozliczeniowego. W niektórych okresach
    rozliczeniowych wysokość nadwyżki zmieniała się (rosła lub zmniejszała się) lub
    pozostawała bez zmian. Wobec powyższego, zdaniem Wnioskodawcy nadwyżkę podatku
    naliczonego nad należnym należy traktować jako „kwotę zbiorczą” wynikłą wskutek
    bieżącego prowadzenia działalności. Innymi słowy, Spółka uważa, że nadwyżka będąca
    przedmiotem Wniosku, przeniesiona do bieżącego okresu rozliczeniowego, ma charakter
    bieżący i Spółka może ubiegać się o jej zwrot na rachunek bankowy w ramach bieżącej
    deklaracji VAT (pliku JPK_V7M).
    Powyższe stanowisko Spółki znajduje oparcie w wydawanych interpretacjach
    indywidualnych oraz wyrokach sądów administracyjnych, przytoczonych we Wniosku. Tak
    jak Spółka opisała we Wniosku, Dyrektor KIS niejednokrotnie wskazywał, że przenoszona
    nadwyżka podatku naliczonego nad należnym nie jest nadwyżką z przeszłych okresów
    rozliczeniowych, a nadwyżką VAT wynikającą z poprzedniej deklaracji VAT. Przykładowo,
    takie stanowisko przedstawił Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z 20 kwietnia 2023
    r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.97.2023.2.MC) wskazując, że: „Wykazywana przez Państwa w
    składanych deklaracjach kwota podatku naliczonego w okresie od I kwartału 2017 roku do
    I kwartału 2019 roku ulegała zwiększeniu w każdym kolejnym okresie rozliczeniowym o
    bieżący podatek naliczony, natomiast od II kwartału 2019 roku w składanych deklaracjach
    nie wykazywali Państwo do odliczenia bieżącego podatku naliczonego. Zatem należy
    uznać, że w analizowanym przypadku, pomimo, że w okresie od II kwartału 2019 roku nie
    wykazywali Państwo w składanych deklaracjach żadnych bieżących rozliczeń (bieżącego
    podatku należnego oraz innych czynności ani bieżącego podatku naliczonego), prawo do
    zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na rachunek bankowy nie uległo
    przedawnieniu. [...] w rozliczeniu za bieżący okres rozliczeniowy nie mamy do czynienia z
    nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za okres rozliczeniowy sprzed pięciu lat,
    tylko z kwotą nadwyżki wynikającą z poprzedniej deklaracji podatkowej (deklaracji
    składanej za okres rozliczeniowy poprzedzający bieżący okres rozliczeniowy).”

## Pytanie

Czy Spółka ma prawo do zwrotu, na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego
    nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M), w części
    odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia
    działalności w Polsce do lipca 2022 r. i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż
    do bieżącego okresu rozliczeniowego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do zwrotu, na rachunek bankowy, nadwyżki
    podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M),
    w części odpowiadającej kwocie nadwyżki podatku naliczonego nad należnym
    skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce do lipca 2022 r. i
    przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.
    Uzasadnienie stanowiska
    1. Przepisy ustawy o VAT
    Zgodnie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15
    ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.

    Z kolei zgodnie z art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w
    odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał
    obowiązek podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 11 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty
    podatku należnego w terminach ustawowych, może obniżyć kwotę podatku należnego o
    podatek naliczony w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów
    rozliczeniowych. Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 13 ustawy o VAT, jeżeli podatnik nie
    dokonał obniżenia w terminach ustawowych, może to zrobić przez dokonanie korekty
    deklaracji podatkowej:
    1) za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo
    2) za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o
      którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów
      rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego - nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku
      roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Natomiast art. 87 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy o VAT, jest w okresie rozliczeniowym
    wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty
    podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Stosownie do art. 86 ust. 19 ustawy o VAT, jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie
    wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności
    poza terytorium kraju kwotę podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na
    następny okres rozliczeniowy.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 87 ust. 5a ustawy o VAT, podatnik, który w danym okresie nie
    wykonywał czynności opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych
    w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, ma prawo do uzyskania zwrotu wykazanej nadwyżki
    podatku naliczonego.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, ustawodawca pozostawił podatnikom możliwość
    wyboru sposobu postępowania z nadwyżką podatku naliczonego poprzez możliwość jej
    przeniesienia na następny okres rozliczeniowy bądź wystąpienia o jej zwrot na rachunek
    bankowy.
    Należy zauważyć, że o ile ustawa o VAT określa limit czasowy dla skorzystania z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego, które wcześniej nie zostało zrealizowane, to jednocześnie
    przepisy ustawy o VAT nie przewidują analogicznych regulacji dotyczących terminów
    przedawnienia/wygaśnięcia prawa do przenoszenia nadwyżki podatku naliczonego nad
    podatkiem należnym na następne okresy rozliczeniowe. Nie ma również przepisów
    ograniczających czasowo możliwość uzyskania zwrotu takiej nadwyżki, jeśli jest ona
    wykazywana w tej samej kwocie w deklaracjach VAT przez ponad 5 lat licząc od początku
    roku, w którym po raz pierwszy powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym,
    do przeniesienia do na następny okres rozliczeniowy.
    Mając na uwadze całokształt wskazanych powyżej przepisów, należy stwierdzić, że
    uregulowania ustawy o VAT nie przewidują ograniczenia możliwości zwrotu nadwyżki
    podatku naliczonego nad podatkiem należnym, przenoszonej na następne okresy
    rozliczeniowe. Pogląd taki znajduje odzwierciedlenie w doktrynie prawa podatkowego.
    Przykładowo, jak wskazuje Adam Bartosiewicz w komentarzu do ustawy o VAT:
    „Wprowadzona w polskiej ustawie zasada przenoszenia nadwyżki podatku na kolejne
    okresy rozliczeniowe nie wydaje się w żaden sposób ograniczona czasowo. W sytuacji
    występowania permanentnej nadwyżki podatku naliczonego nad należnym możliwe jest
    stałe przenoszenie, praktycznie w nieskończoność, nadwyżki podatku naliczonego nad
    należnym. Nadwyżka podatku naliczonego nad należnym podlega przeniesieniu na

    kolejne okresy rozliczeniowe albo podlega zwrotowi podatnikowi, niezależnie od tego, z
    jakich powodów powstaje. (...)” (A. Bartosiewicz (w:) VAT. Komentarz, wyd. XVIII, WKP 2024,
    wersja elektroniczna LEX, kom. do art. 87 ustawy o VAT, Nb 11).
    W ocenie Wnioskodawcy, analiza przepisów ustawy o VAT prowadzi do wniosku, że kwota
    wykazywana do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy nie jest kwotą podatku
    naliczonego, który ulega przedawnieniu, ale jest ona różnicą między wysokością podatku
    naliczonego i należnego, która wykazywana w następnym okresie rozliczeniowym staje się
    elementem bieżących rozliczeń podatnika. W bieżącym okresie rozliczeniowym, w
    przypadku wystąpienia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym nie mamy do
    czynienia z nadwyżką za poprzedni okres rozliczeniowy, lecz z nadwyżką powstałą w
    danym, bieżącym okresie rozliczeniowym, niezależnie, że na jej wysokość może mieć
    wpływ kwota nadwyżki z poprzedniego lub poprzednich okresów rozliczeniowych.
    Spółka od kilkunastu lat jest czynnym podatnikiem VAT i prowadzi działalność
    gospodarczą w Polsce. Nadwyżka objęta zapytaniem z niniejszego wniosku jest
    nieprzerwanie przenoszona przez Spółkę na kolejne okresy rozliczeniowe aż do bieżącego
    okresu rozliczeniowego. W niektórych okresach rozliczeniowych wysokość nadwyżki
    zmieniała się (rosła lub zmniejszała się) lub pozostawała bez zmian. Wobec powyższego,
    zdaniem Wnioskodawcy nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym należy traktować
    jako „kwotę zbiorczą” wynikłą wskutek bieżącego prowadzenia działalności. Innymi słowy,
    Spółka uważa, że nadwyżka będąca przedmiotem wniosku, przeniesiona do bieżącego
    okresu rozliczeniowego, ma charakter bieżący i Spółka może ubiegać się o jej zwrot na
    rachunek bankowy w ramach bieżącej deklaracji VAT (pliku JPK_V7M).
    2. Przepisy Ordynacji podatkowej
    Zgodnie z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zobowiązanie podatkowe przedawnia się z
    upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności
    podatku.
    W ocenie Spółki, art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym zobowiązanie
    podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym upłynął termin płatności podatku, nie może być podstawą do zakwestionowania
    jej prawa do zadysponowania nadwyżką podatku naliczonego nad należnym przez
    przeniesienie jej na następny okres rozliczeniowy. Tego rodzaju nadwyżki nie można
    rozpatrywać w kategorii zobowiązania czy nadpłaty podatku, ponieważ nie spełnia ona ich
    definicji. Z tego powodu, zdaniem Spółki, nie powinno mieć zastosowania do analizowanej
    sprawy stosowanie terminów przedawnienia dotyczących zobowiązań podatkowych czy
    terminów dotyczących złożenia wniosku o stwierdzenie i zwrot nadpłaty, o których
    stanowią przepisy Ordynacji podatkowej. Termin przedawnienia wskazany w art. 70 § 1
    Ordynacji podatkowej może odnosić się bowiem jedynie do braku możliwości
    kwestionowania nadwyżki wykazanej w deklaracji zarówno przez Organ podatkowy jak i
    samego podatnika.
    3. Praktyka sądów administracyjnych
    Podejście, zgodnie z którym podatnik, przenosząc swoje rozliczenia w zakresie VAT na
    kolejne okresy rozliczeniowe, nie traci prawa do odliczenia VAT mimo upływu okresu
    przedawnienia w stosunku do okresów rozliczeniowych, w których po raz pierwszy
    powstała nadwyżka podatku naliczonego nad należnym, znalazło swój wyraz zarówno w
    orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i interpretacjach podatkowych wydawanych
    przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej („Dyrektor KIS”).
    Jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 5 września 2019 r.
    sygn. akt III SA/Wa 373/19, „nadwyżka VAT staje się, w wyniku przeniesienia na kolejny
    okres rozliczeniowy immanentnym składnikiem ewentualnego zobowiązania
    podatkowego w nowym okresie rozliczeniowym, pozwalając uczciwemu podatnikowi na
    odliczenie VAT, a tym samym na pełne zrealizowanie zasady neutralności VAT. (...) ww.
    nadwyżka VAT w wyniku rozliczenia może stać się kolejną nadwyżką. Tym samym

    pierwotnie zadeklarowana przez skarżącą nadwyżka do przeniesienia - w wyniku prawnie
    dopuszczalnych rozliczeń, wykazywanych w kolejnych deklaracjach - staje się elementem
    kolejnych rozliczeń, dopóty jej wysokość nie zostanie zakwestionowana, wprawnie
    przewidzianej formie, lub w całości nie zostanie skompensowana z VAT należnym.”
    Powyższe stanowisko zostało między innymi potwierdzone w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego („NSA”) z 24 lutego 2021 r. sygn. akt I FSK 126/20, w którym wskazano,
    że: „(...) nadwyżka VAT staje się, w wyniku przeniesienia na kolejny okres rozliczeniowy
    immanentnym składnikiem ewentualnego zobowiązania podatkowego w nowym okresie
    rozliczeniowym, pozwalając uczciwemu podatnikowi na odliczenie VAT, a tym samym na
    pełne zrealizowanie zasady neutralności VAT.” Dalej NSA zaznaczył, że: „Należy wyraźnie
    rozróżnić przedawnienie kwoty nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do
    przeniesienia, rozumiane jako brak możliwości kwestionowania, zmiany takiej nadwyżki
    wykazanej w deklaracji, zarówno przez organ podatkowy jak i podatnika, od ograniczenia
    w czasie prawa do przenoszenia tej nadwyżki.”
    NSA na koniec ww. wyroku stwierdził, „Podsumowując należy uznać, że art. 70 § 1 o.p. nie
    ogranicza prawa podatnika do wykazania w poszczególnych okresach rozliczeniowych
    nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług, pozbawiając
    go tej nadwyżki, w sytuacji kiedy podatnik wykazuje systematycznie tę nadwyżkę za
    poszczególne okresy rozliczeniowe.”
    Powyższe stanowisko zostało również poparte przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Warszawie w wyroku z 4 stycznia 2022 r. sygn. III SA/Wa 1153/21 i potwierdzone wyrokiem
    NSA z 19 stycznia 2024 r. sygn. I FSK 883/22.
    NSA w wyroku z 19 stycznia 2024 r. sygn. akt I FSK 883/22 uznał: „Sąd w składzie
    rozpoznającym niniejszą sprawę nie dostrzega powodów, aby okresem przedawnienia
    zobowiązań podatkowych obejmować, na zasadzie analogii, oprócz prawa do weryfikacji
    wykazanej kolejnej nadwyżki VAT, także prawo do jej przenoszenia na kolejne okresy
    rozliczeniowe już po przedawnieniu tych okresów rozliczeniowych. [...] Brak unormowania
    przez ustawodawcę kwestii terminu na przenoszenie nadwyżek VAT na kolejne okresy
    rozliczeniowe przy jednoczesnym wykorzystaniu instytucji przedawnienia zobowiązań
    podatkowych na zasadzie jedynie analogii [...] nie może pozbawiać podatnika prawa do
    odliczenia VAT, w sytuacji, gdy doszło do czynności opodatkowanej, a skuteczność
    przeniesienia nadwyżki w kolejnych okresach rozliczeniowcy nie została w sposób
    należyty, przed upływem terminu przedawnienia zakwestionowana przez organy
    podatkowe.”
    4. Praktyka organów podatkowych
    W wydawanych interpretacjach indywidualnych, Dyrektor KIS niejednokrotnie wskazywał,
    że przenoszona nadwyżka podatku naliczonego nad należnym nie jest nadwyżką z
    przeszłych okresów rozliczeniowych, a nadwyżką VAT wynikającą z poprzedniej deklaracji
    VAT.
    Takie stanowisko przedstawił Dyrektor KIS np. w interpretacji indywidualnej z 21 grudnia
    2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-3.4012.513.2023.1.MKA) wskazując, że: „Bez znaczenia dla
    takiego rozstrzygnięcia pozostaje fakt, że w analizowanej sprawie po raz pierwszy kwota
    nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została wykazana w deklaracji podatkowej
    ponad 5 lat wcześniej, skoro od momentu powstania tej nadwyżki prowadzili Państwo
    działalność gospodarczą, w ramach której realizowali Państwo czynności będące
    przedmiotem opodatkowania VAT, a także składali deklaracje i wykazywali przedmiotową
    nadwyżkę podatku VAT. W rozliczeniu za bieżący okres rozliczeniowy nie mamy bowiem
    do czynienia z nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za okres rozliczeniowy
    sprzed pięciu lat, tylko z kwotą nadwyżki wynikającą z poprzedniej deklaracji VAT.”
    Podobne stanowisko przedstawił Dyrektor KIS również w interpretacji indywidualnej z 20
    kwietnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.97.2023.2.MC) wskazując, że: „Wykazywana
    przez Państwa w składanych deklaracjach kwota podatku naliczonego w okresie od I

    kwartału 2017 roku do I kwartału 2019 roku ulegała zwiększeniu w każdym kolejnym
    okresie rozliczeniowym o bieżący podatek naliczony, natomiast od II kwartału 2019 roku w
    składanych deklaracjach nie wykazywali Państwo do odliczenia bieżącego podatku
    naliczonego. Zatem należy uznać, że w analizowanym przypadku, pomimo, że w okresie
    od II kwartału 2019 roku nie wykazywali Państwo w składanych deklaracjach żadnych
    bieżących rozliczeń (bieżącego podatku należnego oraz innych czynności ani bieżącego
    podatku naliczonego), prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym na
    rachunek bankowy nie uległo przedawnieniu. [...] w rozliczeniu za bieżący okres
    rozliczeniowy nie mamy do czynienia z nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za
    okres rozliczeniowy sprzed pięciu lat, tylko z kwotą nadwyżki wynikającą z poprzedniej
    deklaracji podatkowej (deklaracji składanej za okres rozliczeniowy poprzedzający bieżący
    okres rozliczeniowy).”
    Podobne stanowisko zostało zaprezentowane również w następujących interpretacjach
    indywidualnych:
        z 13 kwietnia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.61.2023.3.MC),
        z 27 kwietnia 2022 r. (sygn. 0114-KDIP4-2.4012.93.2022.1.MC),
        z 18 grudnia 2020 r. (sygn. 0112-KDIL1-1.4012.474.2020.1.HW),
        z 26 sierpnia 2020 r. (sygn. 0111-KDIB3-1.4012.651.2020.1.ICZ),
        z 4 listopada 2019 r. (sygn. 0115-KDIT1-1.4012.619.2019.1.MM).
    5. Podsumowanie
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółce przysługuje prawo do zwrotu nadwyżki
    podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji VAT, w części
    odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia
    działalności w Polsce do lipca 2022 r. i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż
    do bieżącego okresu rozliczeniowego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi:
      1) suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi;
      2) w przypadku importu towarów - kwota podatku:
      a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
      b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,
      c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,

      d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34;
      3) zryczałtowany zwrot podatku, o którym mowa w art. 116 ust. 6;
      4) kwota podatku należnego z tytułu:
      a) świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 podatnikiem jest ich
      usługobiorca,
      b) dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 podatnikiem jest ich
      nabywca,
      c) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9,
      d) wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 11;
      5) (uchylony)
      6) różnica podatku, o której mowa w art. 30c ust. 2;
      7) u podatnika, o którym mowa w art. 16, kwota stanowiąca równowartość 22%
      kwoty należnej z tytułu dostawy nowego środka transportu, nie wyższa jednak niż
      kwota podatku zawartego w fakturze stwierdzającej nabycie tego środka lub
      dokumencie celnym, albo podatku zapłaconego przez tego podatnika od
      wewnątrzwspólnotowego nabycia tego środka.
    Według art. 86 ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2024 r. ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą:
      1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju,
      jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
      terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
      odliczonego podatku z tymi czynnościami;
      2) (uchylony)
      3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.
    Natomiast, zgodnie z art. 86 ust. 8 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2025
    r.:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą:
      1) dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza terytorium kraju,
      innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w art. 113b ust. 1,
      jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były wykonywane na
      terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika związek
      odliczonego podatku z tymi czynnościami;
      2) (uchylony)
      3) dostawy towarów, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16.
    Z powołanych przepisów prawa wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których
    następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w

    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Natomiast powołany art. 86 ust. 8 ustawy zrównuje w zakresie prawa do odliczenia
    podatku naliczonego sytuację podatników wykonujących czynności opodatkowane poza
    terytorium kraju z sytuacją podatników, którzy korzystają z tego prawa na zasadach
    ogólnych, dokonując transakcji opodatkowanych na terytorium kraju. Celem tej regulacji
    jest uwolnienie od ekonomicznego ciężaru podatku każdego podatnika, bez względu na
    miejsce opodatkowania czynności wykonywanych w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy:
      W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Na podstawie art. 87 ust. 2 ustawy:
      Zwrot różnicy podatku, z zastrzeżeniem ust. 5b, 6, 6a i 6d, następuje w terminie 60
      dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika na rachunek bankowy podatnika w
      banku mającym siedzibę na terytorium kraju albo na rachunek podatnika w
      spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem, wskazany w
      zgłoszeniu identyfikacyjnym, o którym mowa w odrębnych przepisach, lub na
      wskazany przez podatnika rachunek banku mającego siedzibę na terytorium kraju
      lub na rachunek spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej, jako
      zabezpieczenie udzielanego przez ten bank lub przez tę kasę kredytu, na podstawie
      złożonego przez podatnika do naczelnika urzędu skarbowego, w terminie do złożenia
      deklaracji podatkowej, sporządzonego na piśmie, nieodwołalnego upoważnienia
      organu podatkowego, potwierdzonego przez bank lub spółdzielczą kasę
      oszczędnościowo-kredytową udzielających kredytu, do przekazania tego zwrotu.
      Jeżeli zasadność zwrotu wymaga dodatkowego zweryfikowania, naczelnik urzędu
      skarbowego może przedłużyć ten termin do czasu zakończenia weryfikacji rozliczenia
      podatnika dokonywanej w ramach czynności sprawdzających, kontroli podatkowej,
      kontroli celno-skarbowej lub postępowania podatkowego. Jeżeli przeprowadzone
      przez organ czynności wykażą zasadność zwrotu, o którym mowa w zdaniu
      poprzednim, urząd skarbowy wypłaca należną kwotę wraz z odsetkami w wysokości
      odpowiadającej opłacie prolongacyjnej stosowanej w przypadku odroczenia
      płatności podatku lub jego rozłożenia na raty.
    Zgodnie z art. 87 ust. 5 ustawy:
      Podatnikom dokonującym dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium
      kraju i niedokonującym sprzedaży opodatkowanej przysługuje zwrot kwoty podatku
      naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1, w terminie określonym w ust. 2
      zdanie pierwsze. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f
      stosuje się odpowiednio.
    Jak stanowi art. 87 ust. 5a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik nie wykonał w okresie rozliczeniowym czynności
      opodatkowanych na terytorium kraju oraz czynności wymienionych w art. 86 ust. 8
      pkt 1, podatnikowi przysługuje zwrot kwoty podatku naliczonego, podlegającego
      odliczeniu od podatku należnego w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą
      na terytorium kraju lub poza tym terytorium, w terminie 180 dni od dnia złożenia
      rozliczenia, z zastrzeżeniem art. 86 ust. 19. Na sporządzony na piśmie wniosek
      podatnika urząd skarbowy dokonuje zwrotu, o którym mowa w zdaniu pierwszym, w
      terminie 60 dni, jeżeli podatnik złoży w urzędzie skarbowym zabezpieczenie

      majątkowe. Przepisy ust. 2 zdanie drugie i trzecie, ust. 2a-2c oraz ust. 4a-4f stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 19 ustawy:
      Jeżeli w okresie rozliczeniowym podatnik nie wykonywał czynności opodatkowanych
      na terytorium kraju oraz nie wykonywał czynności poza terytorium kraju kwotę
      podatku naliczonego może przenieść do rozliczenia na następny okres rozliczeniowy.
    Cytowane przepisy regulują sposób dokonania przez podatnika rozliczenia w sytuacji, gdy
    w danym okresie rozliczeniowym deklaruje on nadwyżkę podatku naliczonego nad
    należnym. Przepisy te umożliwiają otrzymanie przez podatnika rzeczywistego zwrotu
    nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Warunkiem, który musi spełnić podatnik, by
    domagać się zwrotu, jest powstanie w okresie rozliczeniowym różnicy pomiędzy kwotą
    podatku naliczonego a kwotą podatku należnego. Powyższe wynika z generalnej zasady
    określonej w powołanym art. 87 ust. 1 ustawy.
    W przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, jest
    w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, ustawodawca przyznał
    podatnikowi prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne
    okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy, przy czym zwrot różnicy następuje w
    terminie 60 dni od dnia złożenia rozliczenia przez podatnika. Jednocześnie z ww. regulacji
    wynika, że 60-cio dniowego terminu zwrotu nie można zastosować, co do zasady, do tych
    podatników, którzy w okresie rozliczeniowym nie dokonali czynności opodatkowanych. W
    takim przypadku termin na dokonanie zwrotu wynosi 180 dni.
    Natomiast z art. 87 ust. 5a ustawy wynika, że ustawodawca pozwala podatnikom, którzy w
    danym okresie w ogóle nie dokonywali żadnych czynności opodatkowanych, na uzyskanie
    zwrotu bezpośredniego. Zwrot ten będzie następował na umotywowany wniosek
    podatnika.
    Zatem ww. termin może zostać skrócony do 60 dni na sporządzony na piśmie wniosek
    podatnika i pod warunkiem, że podatnik złoży zabezpieczenie majątkowe w kwocie
    odpowiadającej kwocie wnioskowanego zwrotu podatku.
    Zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:
      Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku
      naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w
      kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w
      innej wysokości.
    Istotnym jest, że zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług, kwota zwrotu
    różnicy podatku, kwota zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w
    art. 99 ust. 12 ustawy, kształtuje się za dany okres rozliczeniowy w następstwie
    zestawienia w deklaracji, kwot podatku należnego i podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025
    r. poz. 111 ze zm.), zwanej dalej Ordynacja podatkową:
      Zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku.
    Istotą przedawnienia uregulowanego w art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej jest to, że na
    skutek upływu czasu zobowiązanie podatkowe wygasa z mocy prawa, zobowiązanie
    podatkowe bowiem przestaje istnieć. Zatem, termin początkowy i końcowy przedawnienia

    zobowiązania podatkowego wyznacza termin płatności zobowiązania podatkowego (z
    zastrzeżeniem instytucji zawieszenia i przerwania biegu przedawnienia, które wpływają na
    końcowy termin przedawnienia).
    W odniesieniu do podatku VAT, w orzecznictwie sądowym jednolicie przyjęty jest podgląd,
    iż instytucja przedawnienia ma zastosowanie do każdego z osobna rozliczenia w podatku
    od towarów i usług – niezależnie od jego wyniku (wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 26 marca 2013 r., sygn. I FSK 744/12, podobnie Naczelny Sąd
    Administracyjny w uchwale z 29 czerwca 2009 r., sygn. I FPS 9/08), tj. zarówno do
    rozliczeń, w których obowiązek podatkowy w podatku VAT przekształcił się w
    zobowiązanie podatkowe, jak i w kwotę zwrotu różnicy podatku lub nadwyżkę podatku
    naliczonego nad należnym, która może być zadeklarowana przez podatnika do
    przeniesienia na następny miesiąc.
    Pojęcie zobowiązania podatkowego obejmuje zatem wszystkie zdarzenia rodzące
    obowiązek podatkowy w ramach tego okresu rozliczeniowego, których suma wyznacza
    podatek należny, stanowiący nierozerwalną (składową) część tego zobowiązania (wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 500/13).
    Innymi słowy, w podatku VAT zobowiązanie podatkowe za dany okres rozliczeniowy
    kształtuje się w następstwie zestawienia w ramach deklaracji kwot podatku należnego i
    podatku naliczonego.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie (...). Od 2015 r.
    Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w Polsce. Od tego momentu Spółka jest
    zarejestrowana w Polsce dla celów podatku VAT i składa polskie deklaracje VAT/pliki JPK
    V7M. Spółka wykazuje nieprzerwanie w polskich deklaracjach VAT/plikach JPK_V7M
    nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym, do przeniesienia na kolejny okres
    rozliczeniowy. Obecnie Spółka zamierza złożyć wniosek o zwrot tej nadwyżki, na rachunek
    bankowy, w bieżącej deklaracji (do tej pory Spółka nie występowała o zwrot nadwyżki
    podatku naliczonego nad należnym). Na kwotę nadwyżki, o której zwrot Spółka zamierza
    wnioskować, składa się część nadwyżki kumulowanej od momentu rozpoczęcia
    działalności gospodarczej w Polsce do lipca 2022 r., przenoszonej co miesiąc, aż do
    bieżącego okresu rozliczeniowego.
    Spółka powzięła wątpliwość, czy ma prawo do zwrotu na rachunek bankowy, nadwyżki
    podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej deklaracji, w części
    odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od momentu rozpoczęcia
    działalności w Polsce do lipca 2022 r. i przenoszonej na następny okres rozliczeniowy, aż
    do bieżącego okresu rozliczeniowego.
    Spółka prowadzi działalność gospodarczą w Polsce od 2015 r. i jest zarejestrowana w
    Polsce dla celów VAT. Od momentu rejestracji jako podatnik VAT czynny w Polsce (od 2015
    r.) do bieżącego okresu rozliczeniowego, Spółka nieprzerwanie prowadziła działalność
    gospodarczą w Polsce. Spółka nie zawieszała wykonywania działalności gospodarczej. W
    okresie, którego dotyczą wątpliwości przedstawione we wniosku, tj. od momentu
    rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce w 2015 roku do lipca 2022 roku - Spółka
    wykazywała w deklaracjach bieżące rozliczenia z tytułu krajowych zakupów towarów,
    sprzedaży krajowej towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu
    towarów. Kwoty podatku VAT naliczonego wykazane w deklaracjach w ww. okresie
    wynikały z faktur oraz faktur korygujących dokumentujących zakupy krajowe towarów,
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży dokonywanej przez Spółkę (tj. dostawy krajowej,
    wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów) natomiast podatek należny
    zaraportowany w przeszłości wynikał ze sporadycznej sprzedaży krajowej. Spółka
    raportuje również eksport towarów opodatkowany stawką VAT 0%. Wartość nadwyżki
    rosła, sporadycznie ulegała zmniejszeniu (np. w związku z ujmowaniem w rozliczeniach
    VAT podatku należnego wynikającego z faktur sprzedaży krajowej lub pomniejszaniem
    podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur korygujących dotyczących
    zakupów krajowych) lub pozostawała bez zmian. W niektórych okresach rozliczeniowych

    objętych wnioskiem (np. od stycznia do sierpnia 2017 r., od stycznia do czerwca 2018 r.,
    od października 2018 r. do marca 2022 r.), Spółka nie rozliczyła dla celów VAT żadnych
    bieżących faktur/faktur korygujących zakupowych ani sprzedażowych. W tych okresach,
    Spółka pozostawała jednak w gotowości do wykonywania czynności opodatkowanych VAT
    i pozostawała nieprzerwanie zarejestrowana jako podatnik VAT czynny, a nadwyżkę
    podatku naliczonego przenosiła w tej samej kwocie na następny okres rozliczeniowy.
    Wydatki poniesione przez Spółkę w okresie będącym przedmiotem wniosku, od których
    Spółka odliczyła podatek VAT naliczony w deklaracjach dotyczyły krajowego zakupu
    towarów i były bezpośrednio związane z działalnością Spółki opodatkowaną podatkiem
    VAT (krajowa dostawa towarów, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, eksport
    towarów).
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca
    ma prawo do zwrotu nadwyżki podatku naliczonego nad należnym wynikającej z bieżącej
    deklaracji, w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej w okresie od
    momentu rozpoczęcia działalności w Polsce do lipca 2022 r. i przenoszonej na następny
    okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego. W analizowanym przypadku
    w odniesieniu do nadwyżki podatku naliczonego wykazywanej przez Spółkę w kolejnych
    okresach rozliczeniowych od momentu rozpoczęcia działalności do lipca 2022 r. nie
    znajduje zastosowania art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej.
    Należy bowiem uznać, że bez znaczenia pozostaje fakt, że w analizowanej sprawie po raz
    pierwszy kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym została wykazana w
    deklaracji podatkowej ponad 5 lat wcześniej, skoro od momentu wykazania po raz
    pierwszy kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy
    Spółka nieprzerwanie prowadziła działalność gospodarczą i wykazywała nadwyżkę
    podatku naliczonego. W składanych deklaracjach Spółka wykazywała podatek naliczony,
    który wynikał z faktur/faktur korygujących dokumentujących krajowe nabycia towarów
    przeznaczonych do dalszej odsprzedaży (przy czym występowały okresy, w których Spółka
    nie wykazywała zakupów ani sprzedaży) oraz nadwyżkę kumulowaną od momentu
    rozpoczęcia działalności gospodarczej w Polsce do lipca 2022 r., którą przenosiła co
    miesiąc, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.
    Zatem, skoro jak wynika z opisu sprawy, od momentu rozpoczęcia działalności
    gospodarczej w Polsce w 2015 roku do lipca 2022 r. Wnioskodawca wykazywał w
    deklaracjach bieżące rozliczenia z tytułu krajowych zakupów towarów, sprzedaży krajowej
    towarów, wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów i eksportu towarów oraz kwotę
    nadwyżki z poprzedniej deklaracji, w analizowanym przypadku nie mamy do czynienia z
    nadwyżką podatku naliczonego nad należnym za okres rozliczeniowy sprzed pięciu lat,
    tylko z kwotą nadwyżki wynikającą z poprzedniej deklaracji podatkowej (deklaracji
    składanej za okres rozliczeniowy poprzedzający bieżący okres rozliczeniowy).
    Tym samym, Wnioskodawca ma prawo, po spełnieniu warunków określonych w art. 87
    ustawy, do zwrotu na rachunek bankowy, nadwyżki podatku naliczonego nad należnym
    wynikającej z bieżącej deklaracji w części odpowiadającej kwocie nadwyżki skumulowanej
    w okresie od momentu rozpoczęcia działalności w Polsce do lipca 2022 r. i przenoszonej
    na następny okres rozliczeniowy, aż do bieżącego okresu rozliczeniowego.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym oraz zdarzenia przyszłego i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania
    interpretacji.

    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111
        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.