Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-469/11/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-06-21
Teza: usługi przeprowadzania egzaminów sprawdzających kwalifikacje posiadane przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku; szkolenie; usługi-usługi edukacyjne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2011r. (data wpływu 11 marca 2011r.), uzupełnionym pismem z dnia 3 czerwca 2011r. (data wpływu 7 czerwca 2011r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania od dnia 1 stycznia 2011r. zwolnienia od podatku dla działalności Komisji Kwalifikacyjnej polegającej na sprawdzaniu kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych w drodze organizowanego przez nią egzaminu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2011r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości zastosowania od dnia 1 stycznia 2011r. zwolnienia od podatku dla działalności Komisji Kwalifikacyjnej polegającej na sprawdzaniu kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych w drodze organizowanego przez nią egzaminu.

Wniosek uzupełniono pismem z dnia 3 czerwca 2011r. (data wpływu 7 czerwca 2011r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 25 maja 2011r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca (zwany dalej również Elektrownią) jest podatnikiem VAT. Przy Elektrowni działają dwie Komisje Kwalifikacyjne do spraw stwierdzenia wymagań kwalifikacyjnych osób zajmujących się dozorem oraz eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych - powołane przez Urząd Regulacji Energetyki.

Przedmiotowe Komisje Kwalifikacyjne działają zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczególnych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci, Dz. U. Nr 89, poz. 828 z późn. zm. (zwane dalej rozporządzeniem) i art. 54 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, tekst jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 89, poz. 625 (zwana dalej prawo energetyczne).

Do zadań Komisji należy sprawdzanie kwalifikacji zgodnie z przepisami rozporządzenia. Zgodnie z przyjętym w Elektrowni Regulaminem pracy Komisji Kwalifikacyjnych za przeprowadzanie egzaminu i egzaminy poprawkowe dla osób spoza Elektrowni lub osób prywatnych pobiera się opłatę egzaminacyjną na podstawie art. 54 ust. 6 prawa energetycznego. Wysokość opłaty określa § 14 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym opłaty są pobierane w wysokości 10% minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w § 7 ust. 1.

W opinii Elektrowni, działalność Komisji, polegająca na sprawdzaniu kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych w drodze organizowanego przez nią egzaminu według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług może zostać sklasyfikowane jako „Pozostałe usługi w zakresie doskonalenia zawodowego, gdzie indziej niesklasyfikowane”.

Przed zmianą ustawy o podatku od towarów i usług powyższa działalność Komisji podlegała zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

Z uzupełnienia wniosku z dnia 3 czerwca 2011r. wynika, że Komisje Kwalifikacyjne powołane przez Urząd Regulacji Energetyki działają w ramach struktury organizacyjnej Wnioskodawcy.

Komisje Kwalifikacyjne działające w Elektrowni przeprowadzają egzaminy na zlecenie firm zewnętrznych. Po otrzymaniu zlecenia i po uiszczeniu odpowiedniej opłaty Komisja Kwalifikacyjna przeprowadza egzamin. Firmy zewnętrzne przesyłają do Komisji zlecenie przeprowadzenia egzaminu. Przedmiotem tego zlecenia nie jest szkolenie a jedynie przeprowadzenie egzaminu. Komisja przeprowadza tylko egzamin.

Wnioskodawca nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty w zakresie kształcenia i wychowania oraz nie świadczy usług jako taka jednostka.

Usługi świadczone przez Komisje Kwalifikacyjne polegające na sprawdzaniu kwalifikacji danych osób stanowią usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Dokładne wskazanie przepisów, na podstawie których działają Komisje Kwalifikacyjne:

1.  art. 54 ust. 1 prawo energetyczne.
2.  rozporządzenie z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci - § 1 ust. 1 - 5, § 3, § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, § 6 ust. 1 pkt a-e, § 6 ust. 2 pkt a-h, § 7 ust. 1, § 7 ust. 2 pkt 1 - 6, § 7 ust. 3 pkt 1 i 2, § 8 ust. 1, § 8 ust. 4, § 8 ust. 6, § 9, § 12 ust. 1, § 14 ust. 2.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji, ponieważ, jak było zaznaczone wyżej, nie prowadzi działalności w formie placówek i ośrodków prowadzących kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, i dlatego taka akredytacja nie jest wymagana. Wnioskodawca nie przeprowadza szkoleń, przeprowadza egzaminy w celu osiągnięcia odpowiednich kwalifikacji.

Działalność Komisji Kwalifikacyjnych nie jest finansowana ze środków publicznych, w całości jest finansowana ze środków własnych Wnioskodawcy oraz z opłat za przeprowadzane egzaminy.

Posiadanie odpowiednich kwalifikacji zawodowych osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci jest wymagane do wykonywania określonych prac. Jest to wymóg ustawowy - ustawa prawo energetyczne art. 54 ust 1 oraz przepisy rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń - § 5, § 6, § 7, § 8.

Sprawdzenie kwalifikacji zawodowych danej osoby przez komisję kwalifikacyjną pozostaje w bezpośrednim związku zarówno z branżą jak i zawodem egzaminowanej osoby.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku z dnia 3 czerwca 2011r.):

Czy działalność Komisji Kwalifikacyjnej korzysta w obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011r. stanie prawnym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy (z uwzględnieniem stanowiska zawartego w uzupełnieniu wniosku z dnia 3 czerwca 2011r.), działalność Komisji polegająca na sprawdzaniu kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych w drodze organizowanego przez nią egzaminu winna zostać zwolniona od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a.

Zgodnie z przepisem art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 października 2010r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnione od podatku są m.in. usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Zdaniem Wnioskodawcy działalność prowadzoną przez Komisje należy uznać za usługi wykonywane w ramach kształcenia zawodowego. Eksploatacja określonych urządzeń i instalacji energetycznych może się odbywać wyłącznie przez upoważnionych pracowników, posiadających odpowiednie kwalifikacje, a działalność Komisji pozwala na stwierdzenie posiadania owych kwalifikacji.

Działalność Komisji prowadzona jest w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach tj. w rozporządzeniu Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie szczególnych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci oraz ustawy prawo energetyczne.

Wobec powyższego, w opinii Wnioskodawcy, działalność Komisji spełnia warunki określone w przepisie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o podatku od towarów i usług, stąd też powinna zostać zwolniona od podatku od towarów i usług.

Przeprowadzane przez komisje kwalifikacyjne egzaminy są unormowane w ustawie z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo Energetyczne. Zarówno komisje, ich skład oraz wysokość opłaty za przeprowadzony egzamin regulują odrębne przepisy ww. ustawy. Obowiązek posiadania świadectwa kwalifikacyjnego, okres jego ważności również reguluje ustawa o prawie energetycznym oraz rozporządzeniu Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci, w związku z powyższym skoro ich unormowanie mieści się w regulacjach odrębnych ustaw będą one korzystały po zmianie ustawy o podatku od towarów i usług ze zwolnienia z podatku VAT. Zdaniem Wnioskodawcy skoro ustawodawca tworząc pkt 29 art. 43 użył słowa „lub” to działalność gospodarcza nie potrzebuje akredytacji zgodnie z ustawą o systemie oświaty jeżeli usługi kształcenia zawodowego czy też przekwalifikowania zawodowego są unormowane w odrębnych przepisach.

Zgodnie z art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. Nr 89, poz. 625), osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6 ustawy, obowiązane są posiadać kwalifikacje potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne.

Sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych powtarza się co pięć lat (art. 64 ust. 1a ustawy).

Zgodnie z art. 54 ust. 3 komisje kwalifikacyjne są powoływane na okres 5 lat przez:

1.  Prezesa URE;
2.  Właściwych ministrów i Szefów Agencji, o których mowa w art. 21a - w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji gazowych, elektrycznych i cieplnych w jednostkach organizacyjnych podległych tym ministrom lub Szefom Agencji lub przez nich nadzorowanych;
3.  Ministra właściwego do spraw transportu - w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji energetycznych stosowanych w jednostkach organizacyjnych transportu kolejowego.

Stosownie do art. 54 ust. 4 ww. ustawy, za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobierane są opłaty od osób kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji.

Obowiązek posiadania świadectwa kwalifikacyjnego, jest również regulowane przez rozporządzenie Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania i posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U Nr 89, poz. 828 ze zm.). Rozporządzenie określiło w szczególności:

1.  rodzaje prac, stanowisk oraz instalacji, urządzeń i sieci, przy których eksploatacji jest wymagane posiadanie kwalifikacji;
2.  zakres wymaganej wiedzy niezbędnej do uzyskania potwierdzenia posiadanych kwalifikacji, odpowiednio do rodzaju prac, stanowisk oraz instalacji i urządzeń, o których mowa w pkt 1;
3.  tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego;
4.  jednostki organizacyjne, przy których powołuje się komisje kwalifikacyjne i tryb ich powoływania;
5.  wysokość opłat pobieranych za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w pkt 2;
6.  wzór świadectwa kwalifikacyjnego.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż usługi przeprowadzania egzaminów przez Komisję Kwalifikacyjną spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług. Osoby zajmujące się instalacją i eksploatacją sieci elektroenergetycznych obowiązane są posiadać kwalifikacje w tej dziedzinie, potwierdzone świadectwem wydanym przez odpowiednią komisję kwalifikacyjną.

Zasady organizowania i przeprowadzania egzaminów, powoływanie komisji do ich przeprowadzania oraz wysokość opłat za egzaminy zostały ściśle uregulowane w przepisach ustawy - Prawo energetyczne oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzenia kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci. Oznacza to, że spełniona jest też druga przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku tzn. ww. egzaminy prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż od 1 stycznia 2011r. usługi przeprowadzania egzaminów elektroenergetycznych świadczone przez Komisje Kwalifikacyjne działające u Wnioskodawcy będą korzystały ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast stosownie do art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

Zgodnie z brzmieniem art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem art. 41 ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 ustawy.

W myśl art. 146a pkt 1 ww. ustawy o VAT – obowiązującego od dnia 1 stycznia 2011r. - w okresie od dnia 1 stycznia 2011r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, podstawowa stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Jednakże zarówno w treści ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług, zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

1.  jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania,
2.  uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz jednostki badawczo – rozwojowe, w zakresie kształcenia na poziomie wyższym

\-oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Zgodnie natomiast z art. 43 ust. 1 pkt 29 ww. ustawy zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

1.  prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub
2.  świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub
3.  finansowane w całości ze środków publicznych

\-oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

W tym miejscu wskazać należy, iż w dniu 1 lipca 2006r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. L Nr 288 s. 1). Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio. Oznacza to, iż przepisy tego rozporządzenia z dniem 1 lipca 2006r. stają się częścią porządku prawnego, obowiązującego na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej, bez konieczności ich implementacji w drodze ustawy. Rozporządzenie Rady nr 1777/2005 przyjęte zostało w celu jednolitego stosowania przez wszystkie państwa członkowskie systemu podatku od wartości dodanej, opartego na postanowieniach Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych – Wspólny system podatku wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EEC ze zm.).

Przepis art. 14 ww. rozporządzenia nr 1777/2005 wyjaśnia, co należy rozumieć przez usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania. W myśl tego przepisu usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 13 część A ust. 1 lit. i) Dyrektywy 77/388/EWG (analogiczne zwolnienie zawiera art. 132 ust. 1 lit. i obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej - Dz. U. L Nr 347, s. 1 ze zm.), obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, tak samo jak nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma znaczenia do tego celu.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż Wnioskodawca nie może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT. Wnioskodawca stwierdził bowiem, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty, w zakresie kształcenia i wychowania, a ponadto z opisu stanu faktycznego przedstawionego we wniosku nie wynika, żeby Wnioskodawca był podmiotem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b) ustawy o VAT.

Należy zauważyć, iż powołane wyżej przepisy prawa podatkowego przewidują również zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów o systemie oświaty wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją lub finansowane w całości ze środków publicznych. Dla zastosowania przedmiotowych zwolnień istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż w ramach struktury organizacyjnej Wnioskodawcy działają dwie Komisje Kwalifikacyjne do spraw stwierdzenia wymagań kwalifikacyjnych osób zajmujących się dozorem oraz eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych - powołane przez Urząd Regulacji Energetyki.

Przedmiotowe Komisje Kwalifikacyjne działają zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczególnych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci, Dz. U. Nr 89, poz. 828 z późn. zm. (zwane dalej rozporządzeniem) i art. 54 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, tekst jedn. Dz. U. z 2003r., Nr 89, poz. 625 (zwana dalej prawo energetyczne).

Do zadań Komisji należy sprawdzanie kwalifikacji zgodnie z przepisami rozporządzenia. Zgodnie z przyjętym w Elektrowni Regulaminem pracy Komisji Kwalifikacyjnych za przeprowadzanie egzaminu i egzaminy poprawkowe dla osób spoza Elektrowni lub osób prywatnych pobiera się opłatę egzaminacyjną na podstawie art. 54 ust. 6 prawa energetycznego. Wysokość opłaty określa § 14 ust. 2 rozporządzenia, zgodnie z którym opłaty są pobierane w wysokości 10% minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w § 7 ust. 1.

Komisje Kwalifikacyjne działające w Elektrowni przeprowadzają egzaminy na zlecenie firm zewnętrznych. Po otrzymaniu zlecenia i po uiszczeniu odpowiedniej opłaty Komisja Kwalifikacyjna przeprowadza egzamin. Firmy zewnętrzne przesyłają do Komisji zlecenie przeprowadzenia egzaminu. Przedmiotem tego zlecenia nie jest szkolenie a jedynie przeprowadzenie egzaminu. Komisja przeprowadza tylko egzamin.

Usługi świadczone przez Komisje Kwalifikacyjne polegające na sprawdzaniu kwalifikacji danych osób stanowią usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy o VAT.

Dokładne wskazanie przepisów, na podstawie których działają Komisje Kwalifikacyjne:

1.  art. 54 ust. 1 prawo energetyczne.
2.  rozporządzenie z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci - § 1 ust. 1 - 5, § 3, § 5 ust. 1 pkt 1 i 2, § 6 ust. 1 pkt a-e, § 6 ust. 2 pkt a-h, § 7 ust. 1, § 7 ust. 2 pkt 1 - 6, § 7 ust. 3 pkt 1 i 2, § 8 ust. 1, § 8 ust. 4, § 8 ust. 6, § 9, § 12 ust. 1, § 14 ust. 2.

Wnioskodawca nie posiada akredytacji, ponieważ, jak było zaznaczone wyżej, nie prowadzi działalności w formie placówek i ośrodków prowadzących kształcenie ustawiczne w formach pozaszkolnych, i dlatego taka akredytacja nie jest wymagana. Wnioskodawca nie przeprowadza szkoleń, przeprowadza egzaminy w celu osiągnięcia odpowiednich kwalifikacji.

Działalność Komisji Kwalifikacyjnych nie jest finansowana ze środków publicznych, w całości jest finansowana ze środków własnych Wnioskodawcy oraz z opłat za przeprowadzane egzaminy.

Posiadanie odpowiednich kwalifikacji zawodowych osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci jest wymagane do wykonywania określonych prac. Jest to wymóg ustawowy - ustawa prawo energetyczne art. 54 ust 1 oraz przepisy rozporządzenia z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń - § 5, § 6, § 7, § 8.

Sprawdzenie kwalifikacji zawodowych danej osoby przez komisję kwalifikacyjną pozostaje w bezpośrednim związku zarówno z branżą jak i zawodem egzaminowanej osoby.

Odnosząc się do powyższego należy przytoczyć przepis art. 54 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (t.j. Dz. U. z 2006r. Nr 89, poz. 625 ze zm.) stanowiący, iż osoby zajmujące się eksploatacją sieci oraz urządzeń i instalacji określonych w przepisach, o których mowa w ust. 6, obowiązane są posiadać kwalifikacje potwierdzone świadectwem wydanym przez komisje kwalifikacyjne.

Zgodnie z ust. 1a tegoż przepisu sprawdzenie spełnienia wymagań kwalifikacyjnych powtarza się co pięć lat.

W myśl art. 54 ust. 3 ww. ustawy, komisje kwalifikacyjne są powoływane na okres 5 lat przez:

1.  Prezesa URE;
2.  właściwych ministrów i Szefów Agencji, o których mowa w art. 21a - w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji gazowych, elektrycznych i cieplnych w jednostkach organizacyjnych podległych tym ministrom lub Szefom Agencji lub przez nich nadzorowanych;
3.  ministra właściwego do spraw transportu - w zakresie eksploatacji urządzeń i instalacji energetycznych stosowanych w jednostkach organizacyjnych transportu kolejowego.

Jak stanowi art. 54 ust. 4 i ust. 5 ww. ustawy, za sprawdzenie kwalifikacji, o których mowa w ust. 1, pobierane są opłaty od osób kierujących wnioski o stwierdzenie kwalifikacji. Opłaty, o których mowa w ust. 4, stanowią przychód jednostek organizacyjnych, przy których powołano komisje kwalifikacyjne.

Na mocy delegacji ustawowej zawartej w art. 54 ust. 6 ww. ustawy Prawo energetyczne wydane zostało rozporządzenie Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci (Dz. U. Nr 89, poz. 828 ze zm.).

Zgodnie z § 1 ww. ustawy, rozporządzenie określa:

1.  rodzaje prac, stanowisk oraz urządzeń, instalacji i sieci energetycznych, przy których eksploatacji jest wymagane posiadanie kwalifikacji;
2.  zakres wymaganej wiedzy niezbędnej do uzyskania potwierdzenia posiadanych kwalifikacji;
3.  tryb przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego;
4.  jednostki organizacyjne, przy których powołuje się komisje kwalifikacyjne, i tryb ich powoływania;
5.  wysokość opłat pobieranych za sprawdzenie kwalifikacji;
6.  wzór świadectwa kwalifikacyjnego.

W myśl § 3 ww. rozporządzenia, rodzaje urządzeń, instalacji i sieci, przy których eksploatacji jest wymagane posiadanie kwalifikacji, określa załącznik nr 1 do rozporządzenia.

Stosownie do § 5 ust. 1. ww. rozporządzenia, eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci mogą zajmować się osoby, które spełniają wymagania kwalifikacyjne dla następujących rodzajów prac i stanowisk pracy:

1.  eksploatacji - do których zalicza się stanowiska osób wykonujących prace w zakresie obsługi, konserwacji, remontów, montażu i kontrolno-pomiarowym;
2.  dozoru - do których zalicza się stanowiska osób kierujących czynnościami osób wykonujących prace w zakresie określonym w pkt 1 oraz stanowiska pracowników technicznych sprawujących nadzór nad eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci.

Jak wynika z § 6 ww. rozporządzenia, osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci, w celu uzyskania potwierdzenia posiadanych kwalifikacji, powinny wykazać się wiedzą z zakresu:

1.  na stanowiskach eksploatacji:
    1.  zasad budowy, działania oraz warunków technicznych obsługi urządzeń, instalacji i sieci,
    2.  zasad eksploatacji oraz instrukcji eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci,
    3.  zasad i warunków wykonywania prac kontrolno-pomiarowych i montażowych,
    4.  zasad i wymagań bezpieczeństwa pracy i ochrony przeciwpożarowej oraz umiejętności udzielania pierwszej pomocy,
    5.  instrukcji postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia bezpieczeństwa obsługi urządzeń lub zagrożenia życia, zdrowia i środowiska;
2.  na stanowiskach dozoru:
    1.  przepisów dotyczących przyłączania urządzeń i instalacji do sieci, dostarczania paliw i energii oraz prowadzenia ruchu i eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci,
    2.  przepisów i zasad postępowania przy programowaniu pracy urządzeń, instalacji i sieci, z uwzględnieniem zasad racjonalnego użytkowania paliw i energii,
    3.  przepisów dotyczących eksploatacji, wymagań w zakresie prowadzenia dokumentacji technicznej i eksploatacyjnej oraz stosowania instrukcji eksploatacji urządzeń, instalacji i sieci,
    4.  przepisów dotyczących budowy urządzeń, instalacji i sieci oraz norm i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać te urządzenia, instalacje i sieci,
    5.  przepisów dotyczących bezpieczeństwa i higieny pracy oraz ochrony przeciwpożarowej, z uwzględnieniem udzielania pierwszej pomocy oraz wymagań ochrony środowiska,
    6.  zasad postępowania w razie awarii, pożaru lub innego zagrożenia bezpieczeństwa ruchu urządzeń przyłączonych do sieci,
    7.  zasad dysponowania mocą urządzeń przyłączonych do sieci,
    8.  zasad i warunków wykonywania prac kontrolno-pomiarowych i montażowych.

Zgodnie z § 7 ust. 1 ww. rozporządzenia, sprawdzenie kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci przeprowadzają komisje kwalifikacyjne, o których mowa w § 8, na wniosek tych osób albo na wniosek pracodawcy zatrudniającego te osoby.

W myśl § 7 ust. 2 ww. rozporządzenia, wniosek, o którym mowa w ust. 1, zawiera:

1.  imię i nazwisko osoby ubiegającej się o sprawdzenie posiadanych kwalifikacji;
2.  datę i miejsce urodzenia;
3.  numer PESEL albo rodzaj i numer dokumentu tożsamości obcokrajowca;
4.  adres miejsca zamieszkania;
5.  informacje dotyczące:
    1.  wykształcenia,
    2.  przebiegu pracy zawodowej,
    3.  wykonywanego zawodu,
    4.  rodzaju i zakresu wnioskowanych uprawnień;
6.  nazwę i adres pracodawcy.

Stosownie do § 7 ust. 3 ww. rozporządzenia, do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:

1.  wykaz posiadanych świadectw kwalifikacyjnych;
2.  potwierdzenie uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 54 ust. 4 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne, zwanej dalej „opłatą”.

Jak wynika z § 8 ust. 1 ww. rozporządzenia, sprawdzenia posiadania kwalifikacji dokonuje komisja kwalifikacyjna, zwana dalej „Komisją”, w drodze organizowanego przez nią egzaminu.

Zgodnie z § 8 ust. 4 ww. rozporządzenia, egzamin jest ustny i powinien wykazać wiedzę kandydata w zakresie, o którym mowa w § 6. Szczegółową tematykę egzaminu ustala Komisja i powiadamia pisemnie osoby ubiegające się o potwierdzenie kwalifikacji, co najmniej 14 dni przed wyznaczoną datą egzaminu.

W myśl § 8 ust. 6 i 7 ww. rozporządzenia, o wyniku egzaminu członkowie zespołu rozstrzygają większością głosów. W przypadku równej liczby głosów rozstrzyga głos przewodniczącego zespołu. Z przebiegu egzaminu sporządza się protokół, w którym stwierdza się wynik egzaminu; protokół podpisują przewodniczący i członkowie zespołu.

Stosownie do § 9 ww. rozporządzenia, za właściwe przygotowanie egzaminów jest odpowiedzialny przewodniczący Komisji, a za prawidłowy przebieg egzaminu - przewodniczący zespołu.

Jak stanowi § 12 ust. 1 ww. rozporządzenia, komisje kwalifikacyjne są powoływane:

1.  u przedsiębiorcy zatrudniającego co najmniej 200 osób wykonujących prace, o których mowa w § 5 ust. 1,
2.  przy stowarzyszeniach naukowo-technicznych, jeżeli statuty tych stowarzyszeń zawierają postanowienia określające zakres wykonywanej działalności na rzecz gospodarki energetycznej,
3.  w jednostkach podległych właściwym ministrom lub Szefom Agencji, o których mowa w art. 54 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. - Prawo energetyczne

\-na ich wniosek.

Zgodnie z § 14 ust. 2 ww. rozporządzenia, opłaty są pobierane w wysokości 10% minimalnego wynagrodzenia za pracę pracowników, obowiązującego w dniu złożenia wniosku, o którym mowa w § 7 ust. 1.

Analizując przedstawione okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa podatkowego wskazać należy, iż usługi Komisji Kwalifikacyjnej działającej przy Wnioskodawcy polegające na sprawdzaniu kwalifikacji posiadanych przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych w drodze przeprowadzanego egzaminu spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług. Egzaminy te są formą oceny poziomu opanowania wiedzy z zakresu określonego niniejszym rozporządzeniem.

Jak już wskazano, obowiązek posiadania odpowiednich kwalifikacji zawodowych osób zajmujących się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci stanowi wymóg ustawowy, wynikający z art. 54 ust. 1 ww. ustawy Prawo energetyczne, zaś spełnienie wymagań kwalifikacyjnych potwierdzane jest w drodze egzaminu przeprowadzanego przez Komisje kwalifikacyjną.

Powołany wyżej § 8 rozporządzenia w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji (…) stanowi, iż egzamin powinien wykazać wiedzę kandydata w zakresie, o którym mowa w § 6 tegoż rozporządzenia.

Przystąpienie zatem do takich egzaminów należy uznać za jeden z etapów kształcenia zawodowego danej osoby i zdobywania uprawnień w danym zawodzie co w ocenie tut. organu spełnia definicję kształcenia zawodowego zawartą w rozporządzeniu ustanawiającym środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG, gdyż jest związane z nauczaniem pozostającym w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem danej osoby zajmującej się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych.

Zasady i formy przeprowadzania i opłat za ww. egzaminy zostały ściśle uregulowane w przepisach ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2003r. w sprawie szczegółowych zasad stwierdzania posiadania kwalifikacji przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci. Oznacza to, że spełniona jest też druga przesłanka umożliwiająca korzystanie ze zwolnienia od podatku tzn. ww. egzaminy prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż usługi przeprowadzania egzaminów sprawdzających kwalifikacje posiadane przez osoby zajmujące się eksploatacją urządzeń, instalacji i sieci energetycznych świadczone przez Komisję Kwalifikacyjną działającą przy Wnioskodawcy od 1 stycznia 2011r. korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a znowelizowanej ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Należy zauważyć, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.