Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-805/10-2/GC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-12-30
Teza: Przepisy prawa podatkowego dotyczące podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; marketing; materiały; materiały-materiały reklamowe; odliczenia; przychód; reprezentacja
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 24 września 2010 r. (data wpływu 01.10.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 01 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka prowadzi działalność handlową na terytorium RP. Przedmiotem działalności jest sprzedaż samochodów osobowych i ciężarowych. Spółka działa w ramach sieci dealerskiej. Odbiorcami towarów Spółki są firmy oraz osoby fizyczne.

Spółka podejmuje szereg działań marketingowych oraz informacyjno - promocyjnych, skierowanych do obecnych klientów. W ramach tych działań, Spółka pokrywa koszty uczestnictwa swoich kontrahentów (podmioty, na rzecz których Spółka dokonuje sprzedaży i świadczy usługi) w różnego rodzaju spotkaniach oraz szkoleniach (dalej łącznie jako konferencje) zarówno w kraju, jak i zagranicą gdzie prezentowane są samochody będące w ofercie handlowej Spółki.

Każdy z uczestników może na miejscu testować samochody, które są w ofercie Spółki. Celem udziału w konferencji jest pozyskanie i poszerzenie wiedzy kontrahentów w zakresie możliwości samochodów sprzedawanych przez Spółkę.

Spółka pokrywa koszty związane z udziałem kontrahentów w konferencjach, które organizowane są przez podmiot, w ramach którego sieci dealerskiej działa Spółka. Spółka nabywa usługę marketingową (tzw. marketing handlowy).

W trakcie konferencji - niezależnie od programu danej konferencji - kontrahenci informowani są także o pełnej ofercie handlowej Spółki, przekazywane są im m.in. materiały marketingowe i foldery informacyjne zawierające ofertę handlową Spółki. Każdorazowo w przypadku wyjazdów na konferencje kontrahentom towarzyszą pracownicy Spółki, których celem jest reprezentowanie Spółki i prowadzenie działań promujących Jej towary.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy wydatki poniesione na organizowanie / finansowanie kosztów uczestnictwa kontrahentów Spółki i ich pracowników w konferencjach, gdzie prezentowane są towary znajdujące w ofercie handlowej Spółki, stanowią koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, działanie polegające na organizowaniu i finansowaniu uczestnictwa w konferencjach kontrahentom, których celem jest zapoznanie ich z towarami oferowanymi przez Spółkę oraz kształtowanie wśród kontrahentów, korzystających z towarów sprzedawanych przez Spółkę, wiedzy o ich walorach i technice, nie nosi znamion „reprezentacji”. Reprezentacja nie służy bowiem zachęcaniu do zakupu, lecz polega na budowaniu wyobrażenia o marce podatnika, jego prestiżu i pozycji społecznej.

Konferencje mają na celu poszerzenie wiedzy obecnych i potencjalnych klientów Spółki w zakresie wysokospecjalizowanych towarów znajdujących się w ofercie handlowej Spółki.

W trakcie konferencji Spółka przedstawia bowiem uczestnikom aktualną ofertę handlową, udziela informacji na temat walorów i sposobu funkcjonowania samochodów oraz zapoznaje ich z możliwościami samochodów w celu zachęcenia do korzystania z tych samochodów w ramach swoich działalności gospodarczych.

W związku z powyższym, w ocenie Spółki, wydatki poniesione na finansowanie uczestnictwa swoich kontrahentów i ich pracowników na konferencjach, gdzie prezentowane są towary znajdujące się w ofercie handlowej Spółki, stanowią koszt uzyskania przychodu Spółki zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Podatnik ma możliwość odliczenia od przychodów kosztów ich uzyskania, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich bezpośredni lub pośredni związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma, bądź też może mieć wpływ na wielkość osiąganych przychodów lub służyć zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. Warunkiem zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów jest również to, aby dany wydatek nie był zawarty w katalogu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

Tak więc kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki, związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Ustawodawca dokonał pewnego podziału kosztów, a mianowicie na koszty bezpośrednie, tj. koszty związane z uzyskaniem przychodów i koszty pośrednie tj. koszty związane z zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Przez koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami należy rozumieć te koszty, których poniesienie wpływa bezpośrednio na uzyskanie przychodu z danego źródła. Są to więc wszelkie koszty, których poniesienie jest niezbędne, aby określone źródło przychodów przyniosło konkretne przychody. Aby uznać dany wydatek za koszt uzyskania przychodów nie jest konieczne w każdym przypadku wykazanie między nim a przychodem bezpośredniego związku. Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą również koszty pośrednie związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Wyłączone z kosztów uzyskania przychodów są, zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy, koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W związku z tym, że przepisy prawa podatkowego nie zawierają definicji reprezentacji należy odwołać się do wykładni językowej tych pojęć. Reprezentacja oznacza „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” (Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcją prof. Stanisława Dubisza, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, zgodnie z przyjętym od lat poglądem doktryny prawa podatkowego, należy uznać, że reprezentacja to występowanie w imieniu podatnika (firmy), wiążące się z okazałością, wytwornością, w celu wywołania jak najlepszego wrażenia przy reprezentowaniu firmy. Celem wydatków na reprezentację jest m.in. kształtowanie i utrwalanie określonego wizerunku zewnętrznego firmy.

Ta właśnie cecha odróżnia wydatki na reprezentację od ogólnych wydatków związanych z prowadzeniem firmy.

Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie sprzedaży samochodów osobowych i ciężarowych dla firm oraz osób fizycznych w ramach sieci dealerskiej. Spółka podejmuje szereg działań marketingowych oraz informacyjno – promocyjnych, w ramach których pokrywa koszty uczestnictwa kontrahentów oraz swoich pracowników w różnego rodzaju spotkaniach oraz szkoleniach (dalej łącznie jako konferencje) W ramach konferencji uczestnicy testują samochody, uzyskują informację o pełnej ofercie handlowej Spółki, otrzymują materiały marketingowe, foldery informacyjne.

Rola pracowników Spółki polega na prowadzeniu działań promocyjnych w trakcie ww. spotkań.

Celem podejmowanych działań jest zapoznanie kontrahentów z ofertą Spółki oraz przedstawienie walorów, techniki, możliwości i sposobu funkcjonowania sprzedawanych przez Nią samochodów. Wnioskodawca w ten sposób zachęca do korzystania z Jego towarów, co może bezpośrednio przełożyć się na zwiększenie przychodów.

Reasumując, wydatki poniesione na finansowanie kosztów uczestnictwa kontrahentów Spółki i Jej pracowników w konferencjach – prawidłowo udokumentowane dla celów podatkowych w świetle art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych - mające charakter działań marketingowych oraz informacyjno – promocyjnych, stanowią koszty uzyskania przychodów w myśl art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.