Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.480.2019.1.AMS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-01-23
Teza: Zwolnienie z opodatkowania sprzedaży nieruchomości na podstawie art.. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.
Słowa kluczowe: działki; podatnik; ulepszenie; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) - Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 21 listopada 2019 r. (data wpływu 26 listopada 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy sprzedaży działek \[X\] oraz \[Y\] wraz z posadowionym na nich budynkiem – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 26 listopada 2019 r. wpłynął do Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy sprzedaży działek \[X\] oraz \[Y\] wraz z posadowionym na nich budynkiem.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną prowadzącą jednoosobowo działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W skład majątku trwałego przedsiębiorstwa wchodzi nieruchomość. Wnioskodawca w najbliższym czasie (…) zamierza sprzedać wchodzącą w skład przedsiębiorstwa zabudowaną nieruchomość. W miesiącu listopadzie 2019 roku została już zawarta przedwstępna umowa sprzedaży nieruchomości określająca termin i warunki sprzedaży nieruchomości.

Zabudowana nieruchomość będąca przedmiotem planowanej sprzedaży to nieruchomość zakupiona w grudniu 2015 roku jako prawo użytkowania wieczystego nieruchomości. Przedmiotowa nieruchomość jest zabudowana budynkiem stanowiącym odrębny od gruntu przedmiot własności. Zakup nieruchomości został objęty aktem notarialnym. Przy zakupie nieruchomości nie został odliczony podatek naliczony VAT, sprzedaż nieruchomości nie została dodatkowo udokumentowana fakturą VAT.

Nieruchomość jest objęta jedną księgą wieczystą, obejmującą dwie działki \[X\] oraz \[Y\].

Nieruchomość jest zabudowana a budynek jest tak usytuowany, że znajduje się na obydwu działkach. Budynek stanowi jedną całość. Na nieruchomości znajdują się również miejsca parkingowe położone na obydwu działkach.

Nieruchomość zakupiona została na imię i nazwisko Wnioskodawcy i została wprowadzona wraz z rozpoczęciem działalności gospodarczej (styczeń 2016 roku) do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jako majątek trwały z przeznaczeniem wyłącznie na prowadzenie działalności gospodarczej.

Nieruchomość została od razu wykorzystywana w działalności pod kątem działalności gospodarczej opodatkowanej. W marcu 2016 roku Wnioskodawca zawarł z najemcą umowę wynajmu części nieruchomości dla celów usług mycia pojazdów, od marca 2017 roku Wnioskodawca dokonywał sprzedaży własnych usług i dostawy towarów w zakresie usług gastronomicznych i prowadzenia restauracji, natomiast od kwietnia 2017 roku Wnioskodawca rozpoczął wynajem lokali użytkowych, wraz z sukcesywnie zakańczaniem modernizacji kolejnych lokali użytkowych znajdujących się w budynku.

Równolegle wraz z prowadzeniem działalności gospodarczej i dokonywaniem dostawy usług, wprowadzona do firmy nieruchomość została od początku tj. od stycznia 2016 roku poddana modernizacji i ulepszeniu.

Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o przebudowę i zmianę sposobu użytkowania części budynku, zatwierdzenie projektu nastąpiło w październiku 2016 roku.

Wartość nakładów udokumentowanych fakturami VAT a poczynionych na nieruchomości (w okresie 2016 do 2017), wyniosła powyżej 30% wartości nabycia nieruchomości. Zakończenie modernizacji i oddanie do użytku ulepszonego budynku nastąpiło w grudniu 2017 roku - jako kompletny i zdatny do użytku budynek.

Zaktualizowanie wartości środka trwałego po przeprowadzonej modernizacji i rozpoczęcie amortyzowania zmodernizowanego budynku nastąpiło w grudniu 2017 roku. Po zakończeniu modernizacji budynku i uznaniu jako zdatnym do użytku, na nieruchomości, zostały poczynione jedynie w niewielkim zakresie prace remontowe (styczeń 2018 roku). Wnioskodawca nie wystąpił o pozwolenie na użytkowanie części biurowej budynku, z kolei część restauracyjna budynku, dopuszczenie do użytkowania posiada nieprzerwanie od 2005 roku.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zdarzenie przyszłe tj. zaplanowana \[…\] dostawa opisanej nieruchomości zabudowanej, tj. działek \[X\] oraz \[Y\] wraz z posadowionym na nich budynkiem, będzie podlegała zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Dla przedstawionego stanu faktycznego, zaplanowana \[…\] sprzedaż zabudowanej nieruchomości będzie korzystała ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy o VAT (dalej u.vat).

Na podstawie ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 pkt 7 u.vat przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 u.vat, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntów.

W opisanym stanie faktycznym, przedmiotem planowanej dostawy jest nieruchomość tj. grunt będący w użytkowaniu wieczystym, składający się z dwóch działek, zabudowanych budynkiem.

Na mocy art. 41 ust. 1 u.vat, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednocześnie należy zaznaczyć, że na podstawie art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2018 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i ust. 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Ustawa o podatku od towarów i usług, jak i przepisy wykonawcze do niej, przewidują opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku VAT.

I tak, zgodnie z art. 43 ust.1 pkt 10 u.vat, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 3 pkt 2 ustawy prawo budowlane (u.p.b) przez budynek należy rozumieć: „taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach”. Należy przytoczyć również definicję obiektu budowlanego, która uzupełnia definicję budynku. W myśl art. 3 pkt 1 u.p.b. za obiekt budowlany należy uznać: „budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych”.

Opisany w przedmiotowej sprawie budynek, spełnia warunki wskazane w wyższej przytoczonych definicjach, zatem należy uznać, iż objęty jest hipotezą normy prawnej z art. 43 ust.1 pkt 10 u.vat.

Aby ustalić czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie z opodatkowania, czy też opodatkowanie stawką podstawową należy przede wszystkim rozstrzygnąć czy względem przedmiotowej nieruchomości nastąpiło pierwsze zasiedlenie.

Przez pierwsze zasiedlenie - w świetle art. 2 pkt 14 u.vat - rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 u.vat stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Zwolnienia tego nie można zastosować w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

W ocenie Wnioskodawcy jest możliwe zastosowanie stawki zwolnionej przy sprzedaży przedmiotowej nieruchomości.

W przedmiotowym stanie faktycznym, Wnioskodawca nabył bowiem zabudowaną nieruchomość w roku 2015 (grudzień). Chociaż nabył ją jako majątek prywatny, to w związku z faktem iż nieruchomość była przeznaczona do działalności gospodarczej wprowadził nieruchomość do majątku firmy.

Od dnia wprowadzenia nieruchomości do działalności gospodarczej, grunt jak również zlokalizowany na tej nieruchomości budynek był wykorzystywany przez Wnioskodawcę na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej (wynajem oraz sprzedaż własnych usług). Do pierwszego zasiedlenia doszło więc w momencie jego użytkowania w prowadzonej działalności gospodarczej. Co bardzo też istotne, Wnioskodawca dokonał wydatków na ulepszenia w kwocie przekraczającej 30% wartości początkowej. W takiej sytuacji koniecznym jest ponowne wskazanie momentu od którego będzie biegło nowe pierwsze zasiedlenie. Zgodnie z powołanym wyżej art. 2 pkt 14 u.vat przez pierwsze zasiedlenie, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, (\`(...)\`) użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  (…),
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Fakt wydatkowania na ulepszenie kwoty przewyższającej wartość 30% wartości początkowej skutkuje tym, iż pierwsze zasiedlenie biegnie na nowo od dnia oddania do użytkowania. W tym przypadku zakończenie modernizacji budynku i oddanie do ponownego użytkowania nastąpiło w grudniu 2017 roku. Planowana sprzedaż zabudowanej nieruchomości została zaplanowana na luty 2020 roku a więc już po upływie dwóch lat od pierwszego zasiedlenia. A więc znajdzie tutaj zastosowanie art. 43 ust.1 pkt 10 lit. b u.vat.

Orzecznictwo wskazuje na szeroką interpretację słowa „pierwsze zasiedlenie” i rozumienie jako „używanie” przez użytkownika budynku, również na własne potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, co ma w przedmiotowej sprawie miejsce.

I tak w świetle przepisów Dyrektywy 2006/112/WE (dyrektywa VAT) i utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Tym samym, aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku i jego używania, m.in. na potrzeby własnej działalności gospodarczej.

Takie rozumienie „pierwszego zasiedlenia” potwierdził NSA w wyroku z dnia 14 maja 2015 r., sygn. akt I FSK 382/14, stwierdzając, że: wykładnia językowa, systematyczna i celowościowa dyrektywy 112 wskazuje wyraźnie, że pojęcie pierwszego zasiedlenia należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. Zatem w taki sposób powinna być odczytywana definicja przewidziana w treści art. 2 pkt 14 u.vat. Pierwsze zasiedlenie to użytkowanie przez pierwszego nabywcę lub użytkownika budynków, budowli lub ich części, po ich wybudowaniu lub ulepszeniu, przekraczającym 30% wartości początkowej nieruchomości.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu (również prawa wieczystego użytkowania gruntu), na którym posadowiony został budynek rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy.

Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, będzie miało zastosowanie również dla dostawy gruntu, na którym budynek i budowle są posadowione, ponieważ zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Zatem sprzedaż nieruchomości zabudowanej w postaci obydwu działek \[X\] oraz \[Y\] korzystać będzie ze zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 u.vat w zw. z art. 29a ust. 8 u.vat.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), – zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Według art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki i budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.

Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów lub świadczenie usług podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest opodatkowana VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), podatnikiem jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Uwzględniając powyższe przepisy stwierdzić należy, iż opodatkowanie danej czynności podatkiem od towarów i usług uwarunkowane jest łącznym spełnieniem dwóch przesłanek. Po pierwsze więc, konkretna czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po wtóre – musi być dokonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku od towarów i usług wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146aa ust. 1 pkt 1 tej ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6%, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w treści ustawy o VAT, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim;
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z przepisem art. 2 pkt 14 w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 września 2019 r. ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu - rozumie się przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku nieruchomości zabudowanych niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom - po spełnieniu określonych warunków - skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

Według art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.

Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.

Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1

pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:

1.  towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
2.  przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie danego obiektu. Zauważyć bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Co do zasady zatem grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według tych samych regulacji jak budynki i budowle na nim posadowione. Powyższy przepis obejmuje swoim zakresem także grunty będące w użytkowaniu wieczystym.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca - czynny podatnik podatku VAT, planuje sprzedać wchodzącą w skład przedsiębiorstwa nieruchomość, tj. zabudowane działki \[X\] oraz \[Y\]. Nieruchomość zakupiona w grudniu 2015 roku została wprowadzona wraz z rozpoczęciem działalności gospodarczej (styczeń 2016 roku) do przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jako majątek trwały i przeznaczona wyłącznie na prowadzenie działalności gospodarczej. Począwszy od stycznia 2016 roku nieruchomość była modernizowana i ulepszana. Wartość nakładów udokumentowanych fakturami VAT a poczynionych na nieruchomości (w okresie 2016 do 2017), wyniosła powyżej 30% wartości nabycia nieruchomości. Zakończenie modernizacji i oddanie do użytku ulepszonego budynku nastąpiło w grudniu 2017 roku - jako kompletny i zdatny do użytku budynek. Po zakończeniu modernizacji budynku i uznaniu jako zdatnym do użytku, na nieruchomości, zostały poczynione jedynie w niewielkim zakresie prace remontowe (styczeń 2018 roku).

Przy tak przedstawionym opisie sprawy wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy sprzedaż działek \[X\] oraz \[Y\] wraz z posadowionym na nich budynkiem będzie zwolniona z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

Wskazać należy, że planowana sprzedaż nieruchomości z uwagi na opis sprawy (nieruchomość jest wykorzystywana w działalności opodatkowanej podatnika VAT) nie należy do zwykłego zarządu majątkiem prywatnym Wnioskodawcy, natomiast będzie wypełniać definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a Sprzedający, w związku z jej dostawą, będzie działać jako podatnik podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, transakcja sprzedaży nieruchomości objętych użytkowaniem wieczystym działek zabudowanych \[X\] oraz \[Y\] będzie opodatkowana podatkiem VAT.

Równocześnie zaznaczyć należy, że opis zdarzenia przyszłego wskazuje, że spełnione są łącznie dwa warunki wskazane w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, tj. dostawa posadowionego na działkach budynku nie jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia albo przed nim (Wnioskodawca nabył przedmiotową nieruchomość w grudniu 2015 r., natomiast nakłady na ulepszenie w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym, stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej Wnioskodawca poniósł w latach 2016-2017; w grudniu 2017 r. nastąpiło oddanie do użytkowania ulepszonego budynku), a pomiędzy pierwszym zasiedleniem (oddanie do użytkowania po modernizacji, najem, własna działalność gospodarcza – grudzień 2017 r.) a planowaną \[…\] dostawą budynku, budowli upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

W związku z powyższym, analiza opisu zdarzenia przyszłego oraz treści przywołanych przepisów prawa prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż nieruchomości, tj. użytkowanie wieczyste działek: \[X\] oraz \[Y\] wraz z posadowionym na nich budynkiem będzie korzystać ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.

W związku z tym, że dostawa przedmiotowego budynku będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy, analiza zwolnienia tej czynności wynikająca z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a i pkt 2 ustawy jest bezpodstawna.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lit. b ustawy sprzedaży działek \[X\] oraz \[Y\] wraz z posadowionym na nich budynkiem – jest prawidłowe.

Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytania) Wnioskodawcy. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 oraz art. 14f § 2 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy lub gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.