Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-210/09-2/MO
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-05-27
Teza: zwolnienie od podatku przychodu uzyskanego z tytułu zwrotu nakładów na budowę przewodu wodociągowego
Słowa kluczowe: budowa; koszt; przychód-źródła przychodu; wodociągi; zwrot-zwrot nakładów
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 9; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 12.03.2009 r. (data wpływu do Izby Skarbowej 17.03.2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku przychodu uzyskanego z tytułu zwrotu nakładów na budowę przewodu wodociągowego - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia od podatku przychodu uzyskanego z tytułu zwrotu nakładów na budowę przewodu wodociągowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W grudniu 2008 r. Wnioskodawca odpłatnie przekazał na rzecz Gminy, jako zwrot kosztów wykonania przez Niego odcinka sieci wodociągowej w latach 2005 – 2007 na własnych gruntach, które nabył w roku 1990 i 2003. Przekazanie nastąpiło na podstawie umowy między stronami, zgodnie z art. 31 ustawy o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzeniu ścieków (Dz. U. z 2006 r. Nr 123, poz. 858 ze zm.). Wyżej wymieniony odcinek sieci wodociągowej został włączony do sieci gminnej (Przedsiębiorstwo M. dokonuje konserwacji urządzeń na podstawie umowy z Urzędem Gminy). Grunt, przez który przebiega wodociąg jest nadal własnością Wnioskodawcy, jako osoby fizycznej i wykonawcy sieci.

Po zrealizowaniu umowy przekazania Wnioskodawca otrzymał informację PIT-8C, w części D wykazano przychód brutto. Wykonanie sieci wodociągowej ukończono 22.08.2007 r. decyzją Nadzoru Budowlanego udzielającą pozwolenia na użytkowanie.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

1.  Czy ww. zwrot kosztów osoby fizycznej za realizację zadania publicznego, jakim jest sieć wodociągowa, należy zaliczyć do źródła przychodów do opodatkowania?
2.  Czy zasadnym było wystawienie PIT-8C przez Urząd Gminy?

Zdaniem Wnioskodawcy, sieć wodociągowa jest zgodnie z art. 49 Kodeksu Cywilnego urządzeniem, które prawnie zostało podłączone do sieci przedsiębiorstwa i nie jest częścią składową gruntu, który jest nadal własnością osoby fizycznej.

Wnioskodawca powołuje się na wyrok z dnia 2 marca 2006 r. SN I CSK 83/05 oraz uchwałę z dnia 8 marca 2006 SN III CZP 105/05.

W związku z powyższym zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ww. źródło przychodu jest odpłatnym zbyciem innych rzeczy przed upływem pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie. Wnioskodawca uważa, że w Jego przypadku minęły dwa lata, a więc nie zasadne było wystawienie PIT-8C, jako źródła przychodu do opodatkowania.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam, co następuje:

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3 są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Zgodnie z art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 oraz przychody nieznajdujące pokrycia w ujawnionych źródłach.

Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności”, definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. Ponadto powołane przepisy ww. ustawy wskazują, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega dochód, uzyskiwany w wyniku określonych czynności faktycznych i prawnych, w następstwie których mamy do czynienia z przyrostem mienia, osiągniętym przysporzeniem majątkowym. W związku z powyższym podstawą uzyskiwania przychodów z innych źródeł mogą być tylko takie czynności, w wyniku których następuje po stronie osoby fizycznej przysporzenie majątkowe.

W myśl art. 42a ww. ustawy osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.

Jednocześnie jak wynika z przepisu art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Zapis art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia lub zachowania źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż zwrot nakładów inwestycyjnych z tytułu wybudowania przewodu wodociągowego przez Wnioskodawcę, nastąpił zgodnie z zapisem art. 31 ustawy z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. Nr 72 poz. 747), który m.in. stanowi, że osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne, mogą je przekazywać odpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie. Wyżej wymieniony odcinek sieci wodociągowej został włączony do sieci gminnej (Przedsiębiorstwo M. dokonuje konserwacji urządzeń na podstawie umowy z Urzędem Gminy). Grunt, przez który przebiega wodociąg jest własnością Wnioskodawcy, jako osoby fizycznej i wykonawcy sieci.

Osoby, które wybudowały z własnych środków urządzenia wodociągowe i kanalizacyjne mogą te urządzenia przekazywać odpłatnie lub nieodpłatnie gminie lub przedsiębiorstwu wodociągowo-kanalizacyjnemu, na warunkach uzgodnionych w umowie. Rozliczenie pomiędzy przedsiębiorstwem wodociągowo-kanalizacyjnym a podmiotem, który przekazał infrastrukturę techniczną, powinno być dokonane na podstawie umowy, uwzględniającej zasady ekwiwalentności wzajemnych świadczeń.

Rodzaje przychodów, które podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych zostały enumeratywnie wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód uzyskany z tytułu przekazania w wykonaniu umowy, wybudowanej części sieci na własność przedsiębiorstwa wodociągowego przez osobę (Wnioskodawcę), która tę sieć (jej część, odcinek) wybudowała i poniosła koszty wybudowania, nie mieści się w katalogu źródeł określonych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8. Dla przychodów nie mieszczących się w katalogu źródeł określonych w pkt 1 – 8 art. 10 ust. 1 ustawodawca wprowadził źródło przychodu „inne źródła” wymienione w pkt 9 art. 10 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym. Stąd ww. przychód uzyskany z tytułu przekazania części sieci wodociągowej należy zaliczyć do źródeł wymienionych w pkt 9 art. 10 ust. 1 ustawy.

Analizując prawno-podatkowe konsekwencje przedmiotowego stanu faktycznego, należy stwierdzić, że świadczenie pieniężne, stanowiące rezultat rozliczeń pomiędzy Wnioskodawcą a Gminą, spowoduje powstanie korzyści majątkowych po stronie Wnioskodawcy. W związku z powyższym przychód z tytułu zwrotu poniesionych nakładów inwestycyjnych jest przychodem z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, a nie jak wskazuje Wnioskodawca o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) jako odpłatne zbycie innych rzeczy.

W tym przypadku na wypłacającym świadczenie pieniężne ciąży – wynikający z treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – obowiązek sporządzenia informacji o wysokości przychodów (PIT-8C). Zatem zasadnym było wystawienie przez Gminę PIT-8C.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniała treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa od dnia 20 września 2008 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, że wszystkie wnioski, które wpływają do organów od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż Wnioskodawca opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwocie 75 zł w dniu 11.03.2009 r. różnica w kwocie 35 zł zostanie zwrócona na wskazany przez Wnioskodawcę numer rachunku bankowego.

Ponadto, tut. organ wskazuje, iż przedstawiając stan faktyczny oraz uzasadniając własne stanowisko, Wnioskodawca w jednym z fragmentów wniosku podał, iż Urząd Gminy wystawił CIT 8C. Mając jednak na uwadze merytoryczną treść opisanego zdarzenia, tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawca miał na uwadze PIT-8C.

Odnosząc się natomiast do powołanego przez Wnioskodawcę wyroku Sądu Najwyższego należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.