Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-279/13/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2013-03-22
Teza: w zakresie ustalenia jaki kurs walutowy należy zastosować do operacji przeprowadzonych na rachunku walutowym celem ustalenia podatkowych różnic kursowych przy wpływie i wypływie waluty w sytuacji: - kupna waluty zagranicznej od banku, - wpływu należności w walucie obcej, - dopisania odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym, - sprzedaży waluty do banku lub kantorowi, - zapłaty zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę, - zapłaty prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku, - przekazania środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę Over Night oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe, - pobrania waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej.
Słowa kluczowe: kurs; kurs-kurs średni NBP; rachunki-rachunek walutowy; różnica-różnice kursowe; waluta; waluta-kurs walut; wycena
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 11 grudnia 2012 r. (data wpływu do tut. BKIP 27 grudnia 2012 r.), uzupełnionym w dniu 08 lutego 2013 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia jaki kurs walutowy należy zastosować do operacji przeprowadzonych na rachunku walutowym celem ustalenia podatkowych różnic kursowych przy wpływie i wypływie waluty w sytuacji:

*   kupna waluty zagranicznej od banku,
*   wpływu należności w walucie obcej,
*   dopisania odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym,
*   sprzedaży waluty do banku lub kantorowi,
*   zapłaty zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę,
*   zapłaty prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku,
*   przekazania środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe,
*   pobrania waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej

\-**jest prawidłowe.**

(pytania oznaczone we wniosku nr 1 pkt 1-8)

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2012 r. wpłynął do tut. BKIP wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia jaki kurs walutowy należy zastosować do operacji przeprowadzonych na rachunku walutowym celem ustalenia podatkowych różnic kursowych przy wpływie i wypływie waluty w sytuacji :

*   kupna waluty zagranicznej od banku,
*   wpływu należności w walucie obcej,
*   dopisania odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym,
*   sprzedaży waluty do banku lub kantorowi,
*   zapłaty zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę,
*   zapłaty prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku,
*   przekazania środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe,
*   pobrania waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka jest jednym z wykonawców oraz dostawcą produktów systemów grzewczych. Na prowadzonym rachunku walutowym dokonuje następujących operacji:

1.  kupno waluty zagranicznej od banku (po kursie negocjowanym),
2.  wpływ należności w walucie obcej,
3.  dopisanie odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym,
4.  sprzedaż waluty do banku lub kantorowi,
5.  zapłata zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę,
6.  zapłata prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku,
7.  przekazanie środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe,
8.  pobranie waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej.

Dodatkowo Spółka prowadzi kasę walutową, na której dokonywane są następujące operacje:

9.wpływ waluty obcej pobranej z rachunku walutowego,

10.wypłata zaliczek w walucie obcej pracownikom celem odbycia zagranicznej delegacji służbowej.

Spółka ustala różnice kursowe w oparciu o tzw. podatkową metodę ustalania różnic kursowych, określoną w przepisie art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz metodę FIFO określoną w art. 34 ust. 4 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Jaki kurs waluty powinien zostać zastosowany do operacji przeprowadzonych na rachunku walutowym na potrzeby podatkowych różnic kursowych przy wpływie i wypływie waluty w sytuacjach opisanych w pkt od 1 – 8 ? (pytanie oznaczone we wniosku nr 1)

Zdaniem Spółki, na potrzeby ustalania podatkowych różnic kursowych dodatnich i ujemnych powinno się stosować w przypadku:

1.  kupna waluty zagranicznej od banku (po kursie negocjowanym) - należy stosować kurs negocjowany banku;
2.  wpływ należności w walucie obcej - należy zastosować średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego odpowiednio dzień wpływu środków na rachunek walutowy;
3.  dopisanie odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym - należy zastosować średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego odpowiednio dzień dokonania operacji na rachunku walutowym;
4.  sprzedaż waluty do banku lub kantorowi - jeżeli sprzedaż waluty obcej dokonywana jest po kursie negocjowanym, to należy zastosować kurs negocjowany, w innym przypadku kurs kupna banku / kantoru;
5.  zapłata zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę - należy zastosować średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego odpowiednio dzień wypływu środków z rachunku walutowego;
6.  zapłata prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku - należy zastosować średni kurs Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego odpowiednio dzień dokonania operacji na rachunku walutowym;
7.  przekazanie środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe,
8.  pobranie waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej

\-w przypadku operacji 7 i 8 nie ma miejsca wypływ środków na zewnątrz, a jedynie przepływ tych środków w ramach Spółki, dlatego różnice kursowe nie powstaną, w związku z tym należy zastosować kurs historyczny wg metody FIFO.

Zdaniem Spółki, w przypadku wpływu należności/zapłaty za zobowiązania nie występuje faktyczny, rzeczywisty kurs, który miałby służyć do wyceny tych operacji, gdyż nie została dokonana wymiana środków pieniężnych (jak w przypadku zakupu/ sprzedaży waluty bankowi). Jeżeli do otrzymanych należności/zapłaconych zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, to stosuje się kurs średni Narodowego Banku Polskiego z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania należności lub zapłaty zobowiązania, co wynika z art. 15a ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej „updop”), przychody w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu.

W myśl art. 15 ust. 1 updop, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 updop. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zgodnie z przepisem art. 9b ust. 1 updop, podatnicy ustalają różnice kursowe na podstawie:

1.  art. 15a, albo
2.  przepisów o rachunkowości, pod warunkiem że w okresie, o którym mowa w ust. 3, sporządzane przez podatników sprawozdania finansowe będą badane przez podmioty uprawnione do ich badania.

Należy zauważyć, że konsekwencją wprowadzonych od 01 stycznia 2007 r. zmian w sposobie rozpoznawania różnic kursowych (w tym art. 15a updop) jest ich wyodrębnienie w przychodach i kosztach podatkowych. Zatem, różnice kursowe jako element przychodów i kosztów podatkowych bezpośrednio rzutują na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych. Prawidłowe wyliczenie podatku uzależnione jest więc m.in. od właściwego ustalenia różnic kursowych, w tym od zastosowania właściwego kursu waluty do przeliczenia danej transakcji, czy też operacji finansowej.

W myśl art. 15a ust. 1 updop, różnice kursowe zwiększają odpowiednio przychody jako dodatnie różnice kursowe albo koszty uzyskania przychodów jako ujemne różnice kursowe w kwocie wynikającej z różnicy między wartościami określonymi w ust. 2 i 3.

Stosownie do art. 15a ust. 2 updop, dodatnie różnice kursowe powstają, m.in. jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest niższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.

Z kolei art. 15a ust. 3 updop stanowi, iż ujemne różnice kursowe powstają, m.in. jeżeli wartość:

1.  przychodu należnego wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest wyższa od wartości tego przychodu w dniu jego otrzymania, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
2.  poniesionego kosztu wyrażonego w walucie obcej po przeliczeniu na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski jest niższa od wartości tego kosztu w dniu zapłaty, przeliczonej według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tego dnia,
3.  otrzymanych lub nabytych środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest wyższa od wartości tych środków lub wartości pieniężnych w dniu zapłaty lub innej formy wypływu tych środków lub wartości pieniężnych, według faktycznie zastosowanego kursu waluty z tych dni, z zastrzeżeniem pkt 4 i 5.

Zgodnie z obowiązującym od dnia 01 stycznia 2012 r. brzmieniem art. 15a ust. 4 updop, przy obliczaniu różnic kursowych, o których mowa w ust. 2 i 3, uwzględnia się kursy faktycznie zastosowane w przypadku sprzedaży lub kupna walut obcych oraz otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań. W pozostałych przypadkach, a także gdy do otrzymanych należności lub zapłaty zobowiązań nie jest możliwe uwzględnienie faktycznie zastosowanego kursu waluty w danym dniu, stosuje się kurs średni ogłaszany przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego ten dzień.

Kurs faktycznie zastosowany nie powinien różnić się o 5% od wartość kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień faktycznie zastosowanego kursu waluty. W przeciwnym razie organ podatkowy może wezwać strony umowy do zmiany tej wartości lub wskazania przyczyn uzasadniających zastosowanie kursu waluty. Jeżeli podatnik nie zmieni wartości kursu lub nie wskaże przyczyn, które uzasadniają zastosowanie faktycznego kursu waluty, organ podatkowy określi ten kurs opierając się na kursach walut ogłaszanych przez Narodowy Bank Polski (art. 15a ust. 5 updop).

Przez średni kurs ogłaszany przez Narodowy Bank Polski, o którym mowa w ust. 2 i 3, rozumie się kurs z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień uzyskania przychodu lub poniesienia kosztu (art. 15a ust. 6 updop). Do określenia różnic kursowych w odniesieniu do wartości wymienionych w art. 15a ust. 2 pkt 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1 i 2 updop, należy porównać wartość przeliczoną z zastosowaniem określonego wyżej kursu średniego NBP do wartości przeliczonej wg kursu faktycznie zastosowanego z odpowiednich dni wymienionych w cyt. art. 15a. Natomiast, w stosunku do wartości wymienionych w art. 15a ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3 updop, należy porównać, wartości przeliczone z zastosowaniem kursu faktycznie zastosowanego z tych dni.

Z kolei z art. 15a ust. 8 updop wynika, iż podatnicy wyznaczają kolejność wyceny środków lub wartości pieniężnych w walucie obcej, o której mowa w ust. 2 pkt 3 i ust. 3 pkt 3, według przyjętej metody stosowanej w rachunkowości, której nie mogą zmieniać w trakcie roku podatkowego.

Przepisy updop nie definiują pojęcia faktycznie zastosowanego kursu waluty. Obowiązujący od 01 stycznia 2012 r. art. 15a ust. 4 updop, również nie wprowadza definicji ww. kursu faktycznego. Zdaniem tut. Organu faktycznie zastosowany kurs waluty z określonego dnia, to taki kurs, który rzeczywiście został użyty, a więc którym się posłużono, wykorzystując go w danej operacji gospodarczej. Dotyczy to zwłaszcza przypadków, gdy w dniu otrzymania przychodu lub dokonania zapłaty rzeczywiście doszło do zastosowania konkretnego kursu przy zrealizowaniu operacji polegającej na zamianie wartości wyrażonych w walucie polskiej na waluty obce lub odwrotnie. Użyte w art. 15a ust. 4 updop, określenie faktycznie zastosowany kurs waluty oznacza taki kurs waluty, po jakim podatnik rzeczywiście sprzedał lub nabył walutę.

Z powyższego wynika, iż w przypadku, gdy nie dochodzi do faktycznej wymiany waluty (przewalutowania) należy stosować kurs średni NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień otrzymania należności lub zapłaty zobowiązań.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka jest jednym z wykonawców oraz dostawcą produktów systemów grzewczych. Na prowadzonym rachunku walutowym będą dokonywane następujące operacje: kupno waluty zagranicznej od banku, wpływ należności w walucie obcej, dopisanie odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym, sprzedaż waluty do banku lub kantorowi, zapłata zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę, zapłata prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku, przekazanie środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe, pobranie waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej. Spółka ustala różnice kursowe w oparciu o tzw. podatkową metodę ustalania różnic kursowych, określoną w art. 15a updop oraz metodę FIFO określoną w art. 34 ust. 4 pkt 2 ustawy o rachunkowości.

Biorąc pod uwagę opisane we wniosku zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy tut. Organ stwierdza, iż w przypadku wystąpienia transakcji zakupu waluty obcej od banku i sprzedaży waluty do banku (kantoru) Spółka winna przyjąć kurs faktycznie zastosowany, tj. kurs bankowy (odpowiednio kurs kupna bądź kurs sprzedaży banku (kantoru) prowadzącego rachunek walutowy lub kurs indywidualnie wynegocjowany z bankiem (kantorem), z usług którego korzysta). Zatem Spółka prawidłowo stosuje kurs wynegocjowany z bankiem (kantorem) przy kupnie lub sprzedaży waluty bankowi (kantorowi).

Natomiast w sytuacji, jeżeli podatnik nie kupuje, ani nie sprzedaje waluty lub nie następuje faktyczne (rzeczywiste) zastosowanie kursu waluty, tj. nie dochodzi do przewalutowania otrzymywanej należności lub płaconego zobowiązania np. przez bank do przeliczenia wpływu środków z tytułu otrzymywanej należności lub wypływu środków z tytułu zapłaty zobowiązania po konkretnym, rzeczywistym kursie przeliczeniowym, wówczas zastosowanie znajdzie kurs średni ogłaszany przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień tego wpływu/ zapłaty. Tak więc w przypadku otrzymanych należności (wpływu środków pieniężnych na rachunek walutowy) oraz zapłaconych zobowiązań (wypływu środków pieniężnych z rachunku walutowego), zapłaty prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku oraz przypisania odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym nie dochodzi do faktycznego przewalutowania, nie można więc ustalić faktycznego zastosowanego kursu waluty, a tym samym, zgodnie z art. 15a ust. 4 updop należy zastosować do wyceny średni kurs NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień transakcji (a więc, należy przyjąć kurs średni NBP obowiązujący w ostatnim dniu roboczym poprzedzającym dzień dokonania operacji na rachunku walutowym).

W odniesieniu do kwestii przekazania środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` i wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe oraz w sytuacji pobrania waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej Spółki należy zaznaczyć, że z powołanych regulacji prawnych odnoszących się do ustalania różnic kursowych podatkowych wynika, że dodatnie lub ujemne różnice kursowe powstają, gdy wartość otrzymanych lub nabytych środków pieniężnych w walucie obcej w dniu ich wpływu jest odpowiednio niższa lub wyższa od wartości tych środków pieniężnych wycenionej na dzień zapłaty lub innej formy wypływu środków pieniężnych. Warunkiem koniecznym powstania ujemnych lub dodatnich różnic kursowych jest zatem zaistnienie zapłaty lub innej formy wypływu środków pieniężnych w walucie obcej. W przedstawionym zdarzeniu przyszłym nie dochodzi do zapłaty, bowiem przekazanie środków na lokatę lub do kasy walutowej nie ma na celu zaspokojenia wierzyciela. Transakcje te nie stanowią również innej formy wypływu środków pieniężnych w rozumieniu art. 15a ust. 2 i ust. 3 updop, gdyż środki pieniężne pozostają w posiadaniu tego samego podmiotu i są jedynie przemieszczane. Operacja przekazania środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` i wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe oraz pobranie waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej odbywa się bez jej faktycznego wydatkowania, następuje tylko przesunięcie środków pieniężnych - nie powstają zatem różnice kursowe podatkowe. W wyniku powyższych transakcji dochodzi wyłącznie do przesunięcia środków pieniężnych w obrębie majątku Wnioskodawcy - środki pieniężne pozostają nadal własnością Spółki. W konsekwencji, przesunięcie środków Spółki nie jest zdarzeniem generującym podatkowe różnice kursowe, a jedynie zamianą miejsca przechowywania waluty. Nie wymaga zatem wyceny transferowanych środków w walucie obcej dla celów podatkowych.

Biorąc pod uwagę powyższe stanowisko Spółki w zakresie ustalenia jaki kurs walutowy należy zastosować do operacji przeprowadzonych na rachunku walutowym celem ustalenia podatkowych różnic kursowych przy wpływie i wypływie waluty w sytuacji :

*   kupna waluty zagranicznej od banku,
*   wpływu należności w walucie obcej,
*   dopisania odsetek od środków zgromadzonych na rachunku walutowym,
*   sprzedaży waluty do banku lub kantorowi,
*   zapłaty zobowiązań w walucie obcej przez Spółkę,
*   zapłaty prowizji bankowej wyrażonej w walucie obcej na rzecz banku za obsługę rachunku,
*   przekazania środków własnych Spółki znajdujących się na rachunku walutowym na lokatę \`(...)\` oraz wpływ tych środków z lokaty walutowej na konto walutowe,
*   pobrania waluty obcej z rachunku walutowego do kasy walutowej

\-jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych odnośnie pytania nr 1 (stan faktyczny) oraz pytania nr 2 (stan faktyczny/zdarzenie przyszłe) wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-512 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 14 marca 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.