Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.446.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-16
Teza: Uznanie za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z
art. 15 ust. 1 i 2 ustawy w związku ze sprzedażą działki, brak
zwolnienia, rejestracja,
Słowa kluczowe: podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
rejestracja-rejestracja dla potrzeb podatku od towarów i
usług
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Rejestracja -
utrata lub rezygnacja ze zwolnienia
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X.
Rejestracja. Deklaracje i informacje podsumowujące.
Zapłata podatku -Rozdział 1. Rejestracja -Zgłoszenie
rejestracyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 4a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-
Rozdział 1-art. 96-ust. 5
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 3 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

    W dniu (...) 2024 roku aktem notarialnym umowy sprzedaży Rep. A nr (...) sporządzonym
    przed zastępcą notarialnym (...), zastępcą notariusz (...) w (...), nabył Pan nieruchomość
    położoną w miejscowości (...), obręb (...) gm. (...), powiat (...), województwo (...), dla której
    Sąd Rejonowy w (...) prowadził księgę wieczystą numer (...).
    Nieruchomość była i jest niezabudowana, prawo własności nie było i nie jest obciążone
    żadnymi ciężarami, ograniczeniami roszczeniami i hipotekami, nieruchomość posiadała i
    posiada dostęp do drogi publicznej, nie była i nadal nie jest przedmiotem najmu,
    dzierżawy ani użyczenia. W chwili zakupu nieruchomość składała się z dwóch działek
    ewidencyjnych:
    a) X/1 - rolna o powierzchni (...) ha, działka ta:
      - zgodnie z wypisem z rejestru gruntów (...) wydanym z up. Starosty (...) stanowi
        grunty orne klasy RlVa - (...) ha oraz grunty orne klasy RIVb - (...) ha,
      - zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. wójta gminy (...) działka objęta jest
        obowiązującym MPZP i znajduje się w terenach oznaczonych symbolami „KDL” -
        tereny dróg publicznych - drogi gminne lokalne; „KDW” - tereny dróg
        wewnętrznych oraz „Ro” - tereny rolnicze z zabudową - ogrody;
    b) X/2 - budowlana o powierzchni (...) ha:
      - zgodnie z wypisem z rejestru gruntów (...) wydanym z up. Starosty (...) stanowi
        pastwiska trwałe PslV- (...) ha. grunty orne klasy RIVa - (...) ha oraz grunty orne
        klasy RIVb - (...) ha,
      - zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. wójta gminy (...) działka jest objęta
        MPZP i znajduje się w terenach oznaczonych symbolami „KDL” - tereny dróg
        publicznych - drogi gminne lokalne oraz „MN/RM” - tereny zabudowy
        mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej.
    Ponadto zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. wójta gminy (...) działki nie znajdują
    się w obszarze rewitalizacji i zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. Starosty (...) nie
    są objęte uproszczonym planem urządzenia lasu.
    Działka X/1 została przez Pana zakupiona do Pana majątku osobistego za środki
    pochodzące z Pana majątku osobistego, natomiast działkę X/2 zakupił Pan wraz z
    małżonką (...) do majątku wspólnego. Państwa celem był zakup jedynie działki budowlanej
    nr ewid. X/2, jednak Sprzedająca (osoba prywatna) zgodziła się na sprzedaż pod
    warunkiem, że zakupią Państwo od niej całą nieruchomość tj. obydwie działki.
    Zakup działki X/2 dokonany został przez Pana wraz z małżonką z zamiarem przekazania jej
    w przyszłości córce, która aktualnie studiuje w (...). Niestety córka po otrzymaniu
    informacji o zakupie poinformowała Pana, że nie wiąże swojej przyszłości z (...) ani
    okolicami, a tym samym nie jest zainteresowana otrzymaniem darowizny w postaci tej
    działki. W tej sytuacji stanął Pan przed wyborem albo pozostawić nieruchomość jako
    „przymusową lokatę kapitału” albo sprzedać ją. Ostatecznie zdecydował się Pan na
    sprzedaż, jednak nie mając doświadczenia w tym względzie, zgłosił się Pan z małżonką do
    pośrednika w obrocie nieruchomościami. Pośrednik zasugerował, że z uwagi na aktualnie
    trudną sytuację na rynku nieruchomości, zdecydowanie łatwiejsze będzie znalezienie
    klienta zainteresowanego zakupem działki o mniejszej powierzchni, zatem najbardziej
    racjonalny w Pana sytuacji wydawał się Panu podział działki X/2, a następnie sprzedaż
    powstałych w ten sposób działek.

    Przedmiotowa działka została decyzją nr (...) Wójta Gminy (...) z dnia (...) 2025 roku
    podzielona na 22 działki, w tym 21 działek budowlanych oraz drogę wewnętrzną. Po
    dokonaniu podziału podpisał Pan (z małżonką) z biurem nieruchomości umowę
    pośrednictwa w sprzedaży działek powstałych w wyniku podziału działki X/2 (numery
    ewidencyjne kolejno od X/3 do X/24), a pośrednik zamieścił standardową ofertę w
    internecie i umieścił baner na terenie sprzedawanej nieruchomości. Podjął Pan (z
    małżonką) decyzję o współpracy z biurem nieruchomości, ponieważ nie ma Pan (z
    małżonką) dostatecznej wiedzy o sprzedaży nieruchomości, obawia się Pan (z małżonką)
    trafienia na nieuczciwego kupującego, poza tym nie prowadzi i nigdy nie prowadził Pan (z
    małżonką) działalności gospodarczej, lecz jest Pan (z małżonką) zatrudniony na umowach
    o pracę i nie dysponuje Pan (z małżonką) czasem pozwalającym na tego typu działania.
    Zaznacza Pan, iż od chwili nabycia:
    - poza podziałem geodezyjnym nie podejmował i nie zamierza Pan (z małżonką)
      podejmować żadnych czynności wymagających zaangażowania środków finansowych,
      zmierzających do podniesienia wartości działki,
    - nie podejmował Pan (z małżonką) żadnych czynności zmierzających do uzbrojenia
      działki, doprowadzenia prądu czy wody, nie dokonał Pan (z małżonką) utwardzenia
      drogi wewnętrznej, nie występował Pan (z małżonką) o decyzję na lokalizację zjazdu,
    - nie występował Pan (z małżonką) o pozwolenie na budowę, nie dokonywał Pan (z
      małżonką) żadnych badań gruntu,
    - nie dokonywał Pan (z małżonką) wycinki drzew, nie ogrodził Pan nieruchomości.
    Wizualnie działka wygląda podobnie jak w chwili zakupu, za wyjątkiem oznaczenia granic
    wydzielonych działek.
    W dniu (...) 2025 roku aktem notarialnym Rep. (...) dokonał Pan samodzielnej sprzedaży
    działki X/1 osobie fizycznej (na cele prywatne), w cenie w jakiej wcześniej Pan ją zakupił,
    nie osiągając z tego tytułu dochodu.
    W dniu (...) 2025 aktem notarialnym Rep. (...) dokonał Pan wspólnie z małżonką sprzedaży
    osobie fizycznej (na cele prywatne) dwóch działek o numerach ewid. X/3 i X/19.
    Starając się racjonalnie zarządzać swoim majątkiem, planuje Pan (z małżonką) sprzedaż
    wszystkich pozostałych działek, pojedynczo lub jednorazowo, w możliwie jak najkrótszym
    czasie. Zaznacza Pan jednocześnie, że opisana powyżej sytuacja ma dla Pana (z małżonką)
    charakter incydentalny, nie ma charakteru zorganizowanego, nie dokonywał Pan (z
    małżonką) w ostatnich latach żadnych podziałów nieruchomości i nie ma w zamiarze tego
    typu działań. W przypadku ewentualnego zawarcia umów przedwstępnych nie będą one
    zawierały warunków w postaci uzyskania zgód, pozwoleń, opinii czy decyzji odnoszących
    się do nieruchomości, przed zawarciem umów przenoszących własność Strona Kupująca
    nie będzie miała prawa dokonywać żadnych inwestycji na działce, a działka zostanie Jej
    wydana dopiero po zawarciu umowy przenoszącej własność.
    W odpowiedzi na wezwanie wskazał Pan, że:
    Zgodnie z Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego gm. (...)
    zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy (...) (...) z dnia (...) 2023 roku:
      „Dla terenów oznaczonych na rysunku planu symbolami Ro ustala się:
      1) przeznaczenie podstawowe terenów: tereny ogrodów;
      2) przeznaczenie dopuszczalne terenów: zabudowa służąca produkcji rolniczej;

      3) szczególne warunki zagospodarowania terenów, ograniczenia w ich użytkowaniu
        w tym zakaz zabudowy: ogranicza się wielkość prowadzonej hodowli zwierząt do
        40 DJP.
    Zabudowa służąca produkcji rolniczej - odpowiada obiektom budowlanym i instalacjom
    przeznaczonym do prowadzenia produkcji rolniczej, zaliczonym zgodnie z
    Rozporządzeniem Ministra Rozwoju, Pracy i Technologii z dnia 30 lipca 2021 r. w sprawie
    ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. z 2021 r. poz. 1390 z późn. zm.) do gruntów rolnych
    zabudowanych, z wyłączeniem budynków mieszkalnych, w tym budynków mieszkalnych w
    zabudowie zagrodowej”.
    Zgodnie z zaświadczeniem (...) wydanym z up. wójta gminy (...) działka nr X/1 objęta jest
    obowiązującym MPZP i znajduje się w terenach oznaczonych symbolami
    „KDL” - tereny dróg publicznych - drogi gminne lokalne; „KDW” - tereny dróg
    wewnętrznych oraz „Ro” - tereny rolnicze z zabudową - ogrody.
    Do momentu sprzedaży dla działki nr X/1 nie została wydana decyzja o warunkach
    zabudowy.
    Do momentu sprzedaży dla działki nr X/1 nie zostało wydane pozwolenie na budowę.
    Nie występował Pan o zmianę przeznaczenia terenu ani o decyzję o wyłączeniu gruntów z
    produkcji rolnej dla działki nr X/1.
    Przez cały okres posiadania, tj. od momentu nabycia nieruchomości aż do momentu
    sprzedaży nie wykorzystywał, nie wykorzystuje i nie planuje Pan wykorzystywać działki X/2
    (ani działek powstałych w wyniku podziału działki nr X/2 tj. działek nr X/3 - X/24), aktualnie
    stanowią one nieużytek rolny. Nie wykorzystywał Pan również działki X/1 przez cały okres
    jej posiadania.
    Nie był i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym w myśl art. 2 ust. 19 ustawy z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775).
    Nie wykorzystywał, nie wykorzystuje i nie planuje Pan wykorzystywać ww. działek do
    działalności rolniczej w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie z treścią zawartej umowy pośrednictwa: „Zamawiający powierza Pośrednikowi
    prawo podejmowania czynności zmierzających do zbycia prawa własności nieruchomości:
    niezabudowanych działek gruntu położonych w miejscowości (...), obręb (...) gm. (...) działki
    nr ewidencyjne: X/3, X/4, X/5, X/6, X/7, X/8, X/9, X/10, X/11, X/12, X/13, X/14, X/15, X/16, X
    /17, X/18, X/19, X/20, X/21, X/22, X/23, X/24.
    Zamawiający wyraża zgodę na:
      - wykonanie zdjęć nieruchomości, ich prezentację w internecie, prasie oraz
        udostępnianie oferty zainteresowanym klientom,
      - działanie Pośrednika na rzecz obu stron transakcji sprzedaży,
      - udostępniania oferty innym agencjom współpracującym z Pośrednikiem.
    Zamawiający upoważnia Pośrednika do wglądu w dokumenty dotyczące nieruchomości
    we wszelkich instytucjach dysponujących takimi informacjami i zezwala Pośrednikowi na
    przedkładanie umowy właściwym organom w celu uzyskania niezbędnych dokumentów m.
    in. wypisów i wyrysów z Ewidencji Gruntów i Budynków, zaświadczeń ze spółdzielni i
    wspólnot mieszkaniowych, zaświadczeń o braku osób zameldowanych, a także wglądu do
    akt księgi wieczystej Nieruchomości.”
    Działka nr X/1 nie była objęta umową pośrednictwa, nie zawierał Pan umowy
    pośrednictwa z pośrednikiem w obrocie nieruchomościami, nie poszukiwał Pan nabywcy

    działki nr X/1, nie prezentował Pan oferty sprzedaży, nie prowadził Pan działań
    marketingowych, kupujący zapytał o możliwość zakupu działki X/1 przy okazji rozmowy na
    temat sprzedaży pozostałych działek.
    Planuje Pan założenie bankowej lokaty oszczędnościowej, rozważa również przekazanie
    darowizn dla dzieci, nie podjął Pan jeszcze w tym względzie ostatecznych decyzji,
    ponieważ nie jest Pan w stanie przewidzieć terminów sprzedaży poszczególnych działek. Z
    informacji otrzymanych od pośrednika wynika, że zainteresowanie ofertą sprzedaży jest
    aktualnie znikome.
    Poza nieruchomościami stanowiącymi przedmiot niniejszego wniosku o interpretację
    podatkową nie posiada Pan innych nieruchomości.
    Po śmierci ojca, (...), na podstawie Aktu Poświadczenia Dziedziczenia sporządzonego w
    dniu (...) 2023 roku przez notariusza w (...) Rep. (...) nabył Pan udział w wysokości 1/4 części
    nieruchomości położonej w (...) przy ul. (...), zabudowanej budynkiem mieszkalnym oraz
    garażem i budynkiem gospodarczym. Dla nieruchomości tej Sąd Rejonowy w (...) prowadzi
    księgę wieczystą nr (...). W dniu (...) 2024 zbył Pan udział w opisanej nieruchomości dalszej
    rodzinie aktem notarialnym Umowy sprzedaży zawartej przed (...) notariuszem w (...) Rep.
    (...). Z tytułu sprzedaży nieruchomości nie był Pan zobowiązany zarejestrować się jako
    czynny podatnik VAT ani wykazać należnego podatku od tej sprzedaży.
    Nie zamierza Pan nabywać innych nieruchomości w celu ich sprzedaży.
    Pytania
    1. Czy sprzedaż działki rolnej X/1 jest zwolniona z podatku VAT na podstawie art. 43 ust.
      1 pkt 9 ustawy o VAT?
    2. W przypadku uznania stanowiska w kwestii pytania nr 1 za nieprawidłowe, czy
      sprzedaż działki X/1 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 15
      ust. 1 i 2 ustawy o VAT?
    3. Czy sprzedaż działek budowlanych X/3 i X/19 podlega opodatkowaniu podatkiem VAT
      na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?
    4. Czy przyszłe sprzedaże kolejnych działek budowlanych będą podlegać opodatkowaniu
      podatkiem VAT na podstawie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT?
    5. Czy w przypadku uznania stanowiska w kwestii pytań nr 2 i nr 3 za nieprawidłowe
      możliwa jest rejestracja jako podatnik VAT z datą wsteczną?
    Pana stanowisko w sprawie
    1. Pana zdaniem sprzedaż działki rolnej X/1 jest zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
      9 ustawy o VAT, gdyż jest ona objęta w całości Miejscowym Planem
      Zagospodarowania Przestrzennego i w planie tym oznaczona symbolami:
      - „Ro” (w przeważającej części) - tereny rolnicze z zabudową - ogrody,
      - „KDL” - tereny dróg publicznych - drogi gminne lokalne,
      - „KDW" - tereny dróg wewnętrznych,
      w związku z tym sprzedaż działki stanowi dostawę terenów niezabudowanych innych
      niż tereny budowlane zgodnie z art 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    2. W przypadku uznania Pana stanowiska w kwestii pytania nr 1 za nieprawidłowe uważa
      Pan, że sprzedaż działki X/1 stanowi czynność niepodlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT. Nie można bowiem uznać, że w przypadku sprzedaży działki działał
      Pan w charakterze podatnika podatku VAT.
      Uzasadnienie:

      W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, zbycie nieruchomości
      gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa
      w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów,
      w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi
      być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
      podatku od towarów i usług.
      Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i
      usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Analizując powyższe przepisy
      należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający
      status podatnika i dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do
      danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy
      mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
      działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Przyjęcie, że dana
      osoba fizyczna sprzedając nieruchomość działa w charakterze podatnika
      prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT,
      wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową -
      profesjonalną, czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
      nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
      zorganizowaną.
    3. Pana zdaniem sprzedaż działek X/3 i X/19 stanowi czynność niepodlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie można uznać, że w przypadku sprzedaży działki
      działał Pan w charakterze podatnika podatku VAT.
      Uzasadnienie stanowiska - zgodne z uzasadnieniem Pana stanowiska w odniesieniu
      do pytania nr 2 powyżej.
    4. Pana zdaniem sprzedaż pozostałych działek będzie stanowiła czynność niepodlegającą
      opodatkowaniu podatkiem VAT. Nie można uznać, że w przypadku sprzedaży tych
      działek będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku VAT.
      Uzasadnienie stanowiska - zgodne z uzasadnieniem Pana stanowiska w odniesieniu
      do pytania nr 2 powyżej.
    5. W Pana opinii możliwa jest rejestracja jako podatnik VAT z datą wsteczną, gdyż nie
      zaistniały negatywne przesłanki zawarte w art. 96 ust. 4a ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest:
      - nieprawidłowe w kwestii:
    - zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działki nr X/1 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
        ustawy,
    - nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2
        ustawy w związku ze sprzedażą działki nr X/1,
    - nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2
        ustawy w związku ze sprzedażą działek nr X/3 i nr X/19, będących we wspólności
        majątkowej małżeńskiej,
    - nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2
        ustawy w związku ze sprzedażą kolejnych działek budowlanych powstałych w
        wyniku podziału działki nr X/2, będących we wspólności majątkowej małżeńskiej;

      - prawidłowe w kwestii możliwości dokonania rejestracji na potrzeby podatku VAT z
        wsteczną datą,

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą” lub „ustawą o
    VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, nieruchomości spełniają definicję towaru
    wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej
    dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej
    Kodeksem cywilnym.
    Zgodnie z art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności. Należy zatem
    uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną postacią prawną
    własności.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasność nieruchomości), stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Jak wynika z art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    W myśl art. 198 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.

    Podkreślić więc należy, że współwłaściciel ma względem swego udziału pozycję
    wyłącznego właściciela, a rozporządzanie udziałem polega na tym, że współwłaściciel
    może zbyć swój udział.
    Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie udziału w nieruchomości,
    dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów,
    o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust.
    1 pkt 1 ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z 25 lutego 1964
    r. Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustawa o podatku od towarów i usług nie wymienia małżonków jako odrębnej kategorii
    podatników. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących działalność gospodarczą

    szczególną sytuację prawną. Należy zauważyć, że żaden z przepisów ustawy nie zabrania
    małżonkom prowadzenia działalności gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma
    przy tym przeszkód, aby pomiędzy małżonkami prowadzącymi odrębne działalności
    istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokona czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Jeżeli zatem, przedmiotem dostawy jest majątek wspólny małżonków, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług w okolicznościach wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten
    małżonek, który dokonuje dostawy we własnym imieniu (który jest stroną czynności
    prawnej) - jako podatnik VAT.
    W tym miejscu należy wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ustawy o podatku od towarów i usług podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Przy czym, w
    świetle przytoczonych wyżej przepisów status podatnika podatku od towarów i usług
    wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.

    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Trybunał w
    orzeczeniu tym potwierdził, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest
    sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w
    całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być
    on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Zatem
    „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej.
    Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu
    dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w
    wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE,
    który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np.
    nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku
    prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów
    zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również
    nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na
    potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży nieruchomości istotne jest, czy w danej
    sprawie w celu dokonania sprzedaży nieruchomości podjął Pan aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co
    skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też
    sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.
    Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która
    może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie
    terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia jednej z wymienionych czynności, tylko wtedy działania sprzedającego
    przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

    Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą
    majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego
    w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10)
    oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w
    Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie - zdaniem Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na
    uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15
    ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą
    istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi
    również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych
    w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Zatem mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że uznanie, czy dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Jak wynika z przywołanych wyżej przepisów dostawa towarów (w tym nieruchomości)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy
    działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia
    działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu
    podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce również w
    odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za wykonywaną
    w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość jej
    wykonywania, lecz zamiar z jakim została zrealizowana i okoliczności w jakich ją wykonano.
    Z opisu sprawy wynika, że 17 października 2024 r. nabył Pan nieruchomość, składającą się
    z dwóch działek: działki nr X/1 i nr X/2. Działkę nr X/1 nabył Pan majątku osobistego a
    działkę nr X/2 nabył Pan wraz z żoną do wspólnego majątku małżeńskiego. Działkę nr X/2
    nabył Pan celem przekazania córce w przyszłości, jednakże córka nie jest zainteresowana
    otrzymaniem działki. Zatem postanowił Pan wraz z małżonką sprzedać zakupione działki.
    Działkę nr X/1 sprzedał Pan samodzielnie 23 maja 2025 r.
    Natomiast przy sprzedaży działki nr X/2 postanowił Pan wraz z małżonką skorzystać z
    usług pośrednika w obrocie nieruchomościami. Z uwagi na powierzchnię działki nr X/2 ((...)
    ha) w celu łatwiejszego znalezienia nabywcy, dokonał Pan wraz z małżonką podziału ww.
    działki na 22 działki, w tym 21 działek budowlanych oraz 1 przeznaczoną na drogę
    wewnętrzną.
    28 maja 2025 r. sprzedał Pan wraz z małżonką działki o numerach X/3 i X/19. Planuje Pan
    wraz z małżonką sprzedaż pozostałych działek w możliwie najkrótszym czasie.

    Pana wątpliwości dotyczą m.in. nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług
    zgodnie z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy w związku ze sprzedażą działek nr X/1, nr X/3 i nr X/19 a
    także planowaną przyszłą sprzedażą kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku
    podziału działki nr X/2.
    Analiza przedstawionego we wniosku opisu sprawy w świetle powołanych przepisów
    prawa prowadzi do wniosku, że w przedmiotowej sprawie wystąpiły okoliczności, które
    wskazują, że sprzedaż przez Pana działek nr X/1, nr X/3 i nr X/19 a także planowana
    przyszła sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr
    X/2 dokonana została/dokonywana będzie w warunkach wskazujących na działalność
    gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 2
    ustawy.
    W przedmiotowej sprawie, nabyta działka nr X/2 miała zostać przekazana Pana córce, to
    jednak - jak wynika z opisu sprawy - od razu po nabyciu zamiar ten uległ zmianie. Działki
    nabył Pan 17 października 2024 r., natomiast już 23 maja 2025 r. sprzedał Pan działkę nr X
    /1 oraz 28 maja 2025 r. wspólnie z małżonką działki nr X/3 i X/19. Ponadto planuje Pan
    wraz z małżonką sprzedaż pozostałych działek w możliwie najkrótszym czasie.
    Wskazał Pan ponadto, że przez cały okres posiadania, tj. od momentu nabycia
    nieruchomości aż do momentu sprzedaży nie wykorzystywał, nie wykorzystuje i nie
    planuje Pan wykorzystywać działki nr X/1 i działek od nr X/3 do nr X/24, powstałych w
    wyniku podziału działki nr X/2, w żaden sposób.
    Ze wskazanego powyżej orzeczenia C-291/92 wynika, że aby nieruchomość stanowiła
    majątek prywatny, to podatnik musi w całym okresie jej posiadania wykazywać zamiar
    wykorzystywania danej nieruchomości czy jej części, w ramach majątku osobistego.
    Należy podkreślić, że przez termin „zamiar” należy pojmować nie wolę wewnętrzną, ale
    wolę dającą się określić na podstawie obiektywnych możliwych do stwierdzenia
    okoliczności. Przy ustalaniu zamiaru nie można poprzestawać tylko na oświadczeniach
    zainteresowanej osoby, lecz muszą istnieć obiektywne dowody potwierdzające
    przeznaczenie danej nieruchomości wyłącznie do celów prywatnych. Jak wynika z
    powyższego w niniejszej sprawie nie miało to miejsca.
    Ponadto, dokonał Pan (z małżonką) podziału działki nr X/2 na 22 działki, w tym 21 działek
    budowlanych oraz drogę wewnętrzną. Po dokonaniu podziału podpisał Pan (z małżonką) z
    biurem nieruchomości umowę pośrednictwa w sprzedaży działek powstałych w wyniku
    podziału działki X/2 (numery ewidencyjne kolejno od X/3 do X/24), a pośrednik zamieścił
    standardową ofertę w internecie i umieścił baner na terenie sprzedawanej nieruchomości.
    W ramach umowy pośrednictwa, wyraził Pan zgodę na: wykonanie zdjęć nieruchomości,
    ich prezentację w internecie, prasie oraz udostępnianie oferty zainteresowanym klientom,
    działanie pośrednika na rzecz obu stron transakcji sprzedaży, udostępniania oferty innym
    agencjom współpracującym z pośrednikiem. Upoważnił Pan także pośrednika do wglądu
    w dokumenty dotyczące nieruchomości we wszelkich instytucjach dysponujących takimi
    informacjami i zezwolił pośrednikowi na przedkładanie umowy właściwym organom w
    celu uzyskania niezbędnych dokumentów m. in. wypisów i wyrysów z Ewidencji Gruntów i
    Budynków, zaświadczeń ze spółdzielni i wspólnot mieszkaniowych, zaświadczeń o braku
    osób zameldowanych, a także wglądu do akt księgi wieczystej nieruchomości.
    Powyższych działań nie można zatem interpretować inaczej niż jako cel osiągnięcia w
    przyszłości korzyści majątkowych, a więc cel zarobkowy.
    Tak więc podjęte działania świadczą o tym, że czynności wykonywane przez Pana
    wykraczają poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.
    Ponadto udzielając pośrednikowi zgody na działanie w Pana imieniu, czynności wykonane
    przez pośrednika wywołają skutki bezpośrednio w Pana (sprzedającego) sferze prawnej.
    Stroną podejmowanych czynności jest/będzie bowiem Pan, a nie pośrednik. Pośrednik,

    jako Pana pełnomocnik, nie działa przecież we własnym imieniu, lecz w imieniu
    sprzedającego.
    W związku z powyższym, mając na uwadze całokształt okoliczności w niniejszej sprawie
    należy wskazać, że sprzedaż przez Pana działek nr X/1, nr X/3 i nr X/19 a także planowana
    przyszła sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr
    X/2, wypełnia/będzie wypełniać definicję działalności gospodarczej, o której mowa w art.
    15 ust. 2 ustawy, a Pan, w związku z ich sprzedażą, działał/będzie działać jako podatnik
    podatku VAT, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. W konsekwencji, sprzedaż ww.
    działek podlegała/będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa
    towarów, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    W tym miejscu należy zauważyć, że czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, może być albo opodatkowana właściwą stawką podatku VAT, albo
    może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym itp.
    Na podstawie art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
    W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie
    sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji
    o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;

      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego, miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen - „teren
    budowlany” oznacza „każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    W konsekwencji generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy - są zwolnione od podatku VAT.
    Ustawa o podatku od towarów i usług, w kontekście zastosowania właściwej stawki
    podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu
    wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania przestrzennego oraz
    wydanych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
    W analizowanym przypadku, jak wynika z opisu sprawy, zgodnie w miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, działka nr X/1 położona jest na terenach oznaczonych
    symbolami „KDL” - tereny dróg publicznych - drogi gminne lokalne; „KDW” - tereny dróg
    wewnętrznych oraz „Ro” - tereny rolnicze z zabudową - ogrody. Natomiast działka X/2
    (oraz działki powstałe z jej podziału) znajduje się w terenach oznaczonych symbolami
    „KDL” - tereny dróg publicznych - drogi gminne lokalne oraz „MN/RM” - tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i zabudowy zagrodowej.
    Każdy z ww. symboli dopuszcza zabudowę oznaczonego danym symbolem terenu, zatem
    bezsprzecznie stanowią one tereny budowlane w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Tym samym, sprzedaż przez Pana działek nr X/1, nr X/3 i nr X/19 a także planowana
    przyszła sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr
    X/2, stanowiących tereny budowlane zdefiniowane w art. 2 pkt 33 ustawy, nie korzystała
    /nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego
      o kwotę podatku naliczonego.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów (w tym nieruchomości), spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:

    - towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
    działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
    przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    - przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że przez cały okres posiadania nie wykorzystywał Pan działki nr X/1
    oraz działek od nr X/3 do nr X/19, powstałych w wyniku podziału działki nr X/2, w żaden
    sposób, zatem nie można uznać, aby służyły one wyłącznie czynnościom zwolnionym, tym
    samym ich zbycie nie mogło/nie będzie mogło również korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zatem, sprzedaż przez Pana działek nr X/1, nr X/3 i nr X/19 a także planowana przyszła
    sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr X/2
    powinna zostać opodatkowana właściwą dla przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
    Podsumowując, sprzedaż przez Pana działek nr X/1, nr X/3 i nr X/19 a także planowana
    przyszła sprzedaż kolejnych działek budowlanych powstałych w wyniku podziału działki nr
    X/2 podlegała/będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie
    korzystała/nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1
    pkt 9 oraz pkt 2 ustawy o VAT.
    Tym samym, Pana stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 3 i 4 jest
    nieprawidłowe.
    Kolejne Pana wątpliwości dotyczą możliwości dokonania rejestracji dla potrzeb podatku
    od towarów i usług z wsteczną datą.
    Zgodnie z art. 96 ust.1 ustawy:
      Podmioty, o których mowa w art. 15, są obowiązane przed dniem wykonania
      pierwszej czynności określonej w art. 5 złożyć naczelnikowi urzędu skarbowego
      zgłoszenie rejestracyjne, z zastrzeżeniem ust. 3.
    W świetle art. 96 ust. 3 ustawy:
      Podmioty wymienione w art. 15, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na
      podstawie art. 113 ust. 1 i 9 lub wykonujące wyłącznie czynności zwolnione od
      podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82
      ust. 3, mogą złożyć zgłoszenie rejestracyjne.
    W myśl art. 96 ust. 4 ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego po weryfikacji danych podanych w zgłoszeniu
      rejestracyjnym rejestruje podatnika jako „podatnika VAT czynnego”, a w przypadku
      podatników, o których mowa w ust. 3 - jako „podatnika VAT zwolnionego”, i na
      wniosek podatnika potwierdza to zarejestrowanie.
    Zgodnie z art. 96 ust. 4a ustawy:
      Naczelnik urzędu skarbowego nie dokonuje rejestracji podmiotu jako podatnika VAT
      bez konieczności zawiadamiania podmiotu, jeżeli:
        1) dane podane w zgłoszeniu rejestracyjnym są niezgodne z prawdą lub
        2) podmiot ten nie istnieje, lub
        3) mimo podjętych udokumentowanych prób nie ma możliwości skontaktowania
          się z tym podmiotem albo jego pełnomocnikiem, lub
        4) podmiot albo jego pełnomocnik nie stawia się na wezwania naczelnika urzędu
          skarbowego, lub

        5) z posiadanych informacji wynika, że podatnik może prowadzić działania z
          zamiarem wykorzystania działalności banków w rozumieniu art. 119zg pkt 1
          Ordynacji podatkowej lub spółdzielczych kas oszczędnościowo-kredytowych do
          celów mających związek z wyłudzeniami skarbowymi w rozumieniu art. 119zg
          pkt 9 Ordynacji podatkowej, lub
        6) wobec tego podmiotu sąd orzekł, na podstawie odrębnych przepisów, zakaz
          prowadzenia działalności gospodarczej.
    Jak wynika z art. 96 ust. 5 ustawy:
      Jeżeli podmioty, o których mowa w ust. 3, rozpoczną dokonywanie sprzedaży
      opodatkowanej, utracą zwolnienie od podatku lub zrezygnują z tego zwolnienia,
      obowiązane są do złożenia zgłoszenia rejestracyjnego, o którym mowa w ust. 1, a w
      przypadku podatników zarejestrowanych jako podatnicy VAT zwolnieni - do
      aktualizacji tego zgłoszenia, w terminach:
        1) przed dniem dokonania pierwszej sprzedaży towaru lub usługi, innych niż
          zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2, 2a i 4-41 lub przepisów
          wydanych na podstawie art. 82 ust. 3, w przypadku rozpoczęcia dokonywania
          tej sprzedaży;
        2) przed dniem, w którym podatnik traci prawo do zwolnienia, o którym mowa w
          art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku utraty tego prawa;
        3) przed początkiem miesiąca, w którym podatnik rezygnuje ze zwolnienia, o
          którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 3 oraz art. 113 ust. 1 i 9, w przypadku
          rezygnacji z tego zwolnienia, z zastrzeżeniem pkt 4;
        4) przed dniem wykonania pierwszej czynności określonej w art. 5, w przypadku
          rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 9, od pierwszej
          wykonanej czynności.
      Przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio.
    A zatem, rejestracji należy dokonać przed dniem wykonania pierwszej czynności
    określonej w art. 5 ustawy, przy czym przepis nie określa, jak wcześnie rejestracja powinna
    nastąpić. Natomiast powinna ona nastąpić najpóźniej w dniu poprzedzającym dokonanie
    pierwszej czynności opodatkowanej.
    Zgodnie z art. 99 ustawy:
      Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym
      deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca
      następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10, art. 130c,
      art. 133 i art. 138g ust. 2.
    Biorąc pod uwagę przedstawiony opis sprawy oraz cytowane przepisy prawa stwierdzić
    należy, iż winien był Pan dokonać rejestracji dla celów podatku VAT w związku z dokonaną
    w dniu 23 maja 2025 r. sprzedażą działki nr X/1 najpóźniej przed dniem dokonania tej
    sprzedaży.
    W związku z niezłożeniem przez Pana zgłoszenia rejestracyjnego przed dokonaną w dniu
    23 maja 2025 r. sprzedażą działki nr X/1, konieczne jest obecnie zarejestrowanie się Pana
    dla celów VAT, ze wskazaniem w zgłoszeniu rejestracyjnym najpóźniej dnia
    poprzedzającego dokonanie powyższej sprzedaży.
    W tym miejscu należy zauważyć, że to organ podatkowy właściwy dla podatnika decyduje
    ostatecznie o sposobie rejestracji jako podatnik VAT czynny.
    Tym samym Pana stanowisko w zakresie dotyczącym pytania nr 5 uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    - zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    Należy wskazać, że niniejsza interpretacja rozstrzyga kwestię skutków podatkowych
    sprzedaży opisanych we wniosku działek wyłącznie dla Pana, nie rozstrzyga kwestii
    skutków podatkowych dla współwłaściciela (Pana małżonki).
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji
    indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu
    faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ podatkowy jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem
    interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    podanym przez Pana w złożonym wniosku tj. nie zmienią się okoliczności planowanej
    transakcji.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Równocześnie w
    przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w
    tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.