Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-65/10-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2010-03-25
Teza: Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zakup artykułów spożywczych dla pracowników i kontrahentów w ramach spotkań roboczych odbywanych w siedzibie Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
Słowa kluczowe: artykuły-artykuły spożywcze; działalność; kontrahent; koszt-koszty uzyskania przychodów; siedziba; wydatek
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 26.01.2010 r. (data wpływu 01.02.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup artykułów spożywczych dla pracowników i kontrahentów w ramach spotkań odbywanych w siedzibie Spółki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26.01.2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup artykułów spożywczych dla pracowników i kontrahentów w ramach spotkań odbywanych w siedzibie Spółki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną. W firmie w czasie godzin pracy odbywają się regularnie spotkania (narady) z udziałem pracowników administracyjno-biurowych. Często też dochodzi do spotkań z udziałem kontrahentów Spółki, których celem jest omówienie spraw związanych ze współpracą. W związku z takimi spotkaniami, zarówno wewnętrznymi jak i z udziałem kontrahentów, Spółka zapewnia osobom obecnym na spotkaniu napoje (woda, soki, kawa, herbata) oraz drobny poczęstunek (cukierki, paluszki, ciastka).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wydatki poczynione na zakup napojów oraz produktów spożywczych dla pracowników i kontrahentów w ramach odbywanych w siedzibie spółki spotkań, mogą być przez podatnika uznane za koszt uzyskania przychodu?
2.  Czy z tytułu zakupu napojów oraz produktów spożywczych, podatnik ma prawo do obniżenia podatku należnego od towarów i usług o kwotę podatku naliczonego związanego z zakupem tych produktów?

Przedmiot niniejszej interpretacji stanowi odpowiedź na pytanie nr 1 w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych.

Wniosek odnośnie pytania 2 w zakresie podatku od towarów i usług został rozpatrzony odrębną interpretacją.

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma prawnych przeszkód do uznania, że wydatki dokonywane na zakup napojów oraz poczęstunku na potrzeby spotkań odbywanych na terenie siedziby Spółki mogą stanowić dla niej koszt uzyskania przychodu.

Wnioskodawca wskazuje, iż postawienie do dyspozycji pracowników napojów i słodyczy związane jest z normalnym tokiem funkcjonowania Spółki. Osoby, które przebywają nieraz po kilka godzin na spotkaniu muszą mieć umożliwione korzystanie z napojów i produktów spożywczych. Tego typu działanie pracodawcy nie stanowi jakiegoś swoistego świadczenia na rzecz pracownika (zwłaszcza, że poczęstunek nie ma charakteru zindywidualizowanego), ale ma na celu zwiększenie jego efektywności w trakcie normalnych spotkań podczas świadczenia pracy. Podobnie, w ocenie Wnioskodawcy, przedstawia się rzecz z kontrahentami. Spotkania na terenie Spółki mają charakter spotkań roboczych i nie mogą być traktowane jako element „reprezentacji” podatnika. Tego rodzaju zwyczajowy poczęstunek gości jest czymś naturalnym i nie wykracza poza ramy normalnego działania przedsiębiorcy.

Wobec faktu, że wskazane wydatki są uzasadnione z punktu widzenia działalności podatnika i są w rozumieniu art. 15 ust.1 ustawy cit „poniesione w celu uzyskania przychodu”, to tym samym mogą, zdaniem Spółki stanowić dla podatnika koszt podatkowy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. nr 54, poz. 654 ze zm.).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Zatem, aby wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, winien pozostawać w związku z przychodami i prowadzoną działalnością gospodarczą Podatnika oraz nie może zostać wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy, jako wydatek niestanowiący kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 28 ww. ustawy do katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów zaliczają się koszty reprezentacji, w szczególności poniesione na usługi gastronomiczne, zakup żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje terminu „reprezentacja”, dlatego też należy posłużyć się wykładnią językową. Przez reprezentację rozumie się „okazałość, wystawność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną” - Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod redakcja prof. Stanisława Dubisza (Wydawnictwo Naukowe PWN; Warszawa 2007). Przenosząc tę definicję na grunt ustawy podatkowej, należy uznać, że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika w celu ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności, profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę. Pojecie reprezentacji dotyczy kontaktów podatnika w stosunkach z innymi podmiotami i pozostaje w związku z zakresem prowadzonej przez podatnika działalności.

W przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca prowadzi działalność produkcyjną. W firmie w czasie godzin pracy odbywają się regularnie spotkania (narady) z udziałem pracowników administracyjno-biurowych. Często też dochodzi do spotkań z udziałem kontrahentów Spółki, których celem jest omówienie spraw związanych ze współpracą. W związku z takimi spotkaniami, zarówno wewnętrznymi jak i z udziałem kontrahentów, Spółka zapewnia osobom obecnym na spotkaniu napoje (woda, soki, kawa, herbata) oraz drobny poczęstunek (cukierki, paluszki, ciastka).

Należy zauważyć, iż wydatki ponoszone przez Spółkę w celu zapewnienia pracownikom posiłków, będą miały pośredni wpływ na uzyskiwanie przez Spółkę przychody z prowadzonej działalności gospodarczej. Jak zauważa Wnioskodawca osoby, które przebywają nieraz po kilka godzin na spotkaniu muszą mieć umożliwione korzystanie z napojów i produktów spożywczych. Tego typu działanie pracodawcy nie stanowi jakiegoś swoistego świadczenia na rzecz pracownika, ale ma na celu zwiększenie jego efektywności w trakcie normalnych spotkań podczas świadczenia pracy. Ponoszone przez pracodawcę na rzecz pracowników wydatki na napoje i posiłki, nie zostały również wyłączone z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z powyższym, przedmiotowe wydatki na rzecz pracowników stanowią dla Spółki koszt uzyskania przychodów, stosownie do regulacji zawartych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Odnosząc się do kwestii wydatków na zakup napojów (woda, soki, kawa, herbata) oraz drobnego poczęstunku (cukierki, paluszki, ciastka) w związku z odbywaniem spotkań z kontrahentami w siedzibie Spółki należy stwierdzić, iż w kontekście zdefiniowanego powyżej pojęcia „reprezentacja” oraz analizy przytoczonego art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wydatki te nie noszą znamion reprezentacji. Co prawda koszty te dotyczą oficjalnych kontaktów biznesowych utrzymywanych przez Wnioskodawcę, jednak jeśli nie noszą znamion wystawności, są zwyczajowo przyjęte, nie stanowią one kosztów reprezentacji w rozumieniu art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wnioskodawca może zatem zaliczyć te wydatki do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Podsumowując, Wnioskodawca może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki na zakup artykułów spożywczych dla pracowników i kontrahentów w ramach spotkań roboczych odbywanych w siedzibie Spółki na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.