Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.189.2022.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-05-26
Teza: Uznanie Transakcji realizowanej za podlegającą opodatkowaniu VAT i niewyłączoną z opodatkowania oraz prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; przedsiębiorstwa-sprzedaż przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
--------------------------------------------------------------

17 marca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania Transakcji 2 realizowanej przez X. na rzecz B. za podlegającą opodatkowaniu VAT i niewyłączoną z opodatkowania oraz prawa do odliczenia przez B. podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej Transakcję 2. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 13 maja 2022 r. (wpływ 13 maja 2022 r.).

### Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1) Zainteresowany będący stroną postępowania:

‒ X. S.A.

2) Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

‒ B. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

i) Informacje ogólne

X. S.A. („X.” lub „Bank”) oraz Y. S.A. („Y.”) są stronami dwóch umów w przedmiocie powierzenia X. przez Y. wykonywania określonych czynności zgodnie z art. 6a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe (t.j. Dz. U. 2020 poz. 1896 ze zm., „Prawo Bankowe”), tj. umów:

· „IT Services (\`(...)\`)” („IT SLA”), oraz

· „Outsourcing (\`(...)\`)” („OPS SLA”),

zawartych 29 kwietnia 2016 r. („Umowy Y.-X.”).

X. w tej relacji jest podmiotem wspierającym Y. w realizacji określonych działań związanych z procesowaniem czynności bankowych.

Obecnie, Y. planuje rozwiązanie Umów Y.-X.. 30 września 2021 r. Y. zawarł nową umowę na świadczenie usług wykonywanych dotychczas przez X. („Usługi”) z innym usługodawcą - A. Sp. z o.o. („A.”) („Umowa Y.-A.”). Przedmiotem Umowy Y.-A. jest świadczenie usług z zakresu outsourcingu bankowego, wspierających Y. w realizacji określonych działań związanych z procesowaniem i utrzymaniem czynności bankowych.

A. w ramach tej relacji w części dotyczącej zarządzania infrastrukturą techniczną będzie korzystał z zasobów i kompetencji spółki B. sp. z o.o. („B.”). Spółka B. realizuje czynności w zakresie zarządzania infrastrukturą techniczną, wykorzystując odpowiednie zasoby techniczne oraz ludzkie umożliwiające wykonywanie tych usług w ramach wydzielenia części działalności od grupy kapitałowej A.

Proces całkowitego wydzielenia części działalności w ramach grupy kapitałowej A. zakończył się 4 listopada 2021 r. i miał na celu wyodrębnienie globalnej działalności w zakresie usług zarządzania infrastrukturą techniczną z A. notowanej na Amerykańskiej Giełdzie Papierów Wartościowych do nowej spółki akcyjnej B., której akcje - w wyniku przedmiotowego wydzielenia - będą również notowane publicznie. W wyniku wyodrębnienia doszło do powstania dwóch wiodących grup sektora działających zgodnie ze sformułowaną, lecz odrębną strategią, tj.:

‒ Grupy A. koncentrującej swoje wysiłki na własnej otwartej hybrydowej platformie chmurowej oraz rozwiązaniach w obszarze sztucznej inteligencji, oraz

‒ Grupy B. koncentrującej się na zadaniach związanych z zarządzaniem strukturą techniczną.

Bank nie jest podmiotem powiązanym ani z A., ani z B. w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.). A. i B. również nie są od 4 listopada 2021 r. podmiotami powiązanymi w rozumieniu przepisów ww. ustawy.

ii) Umowa o współpracy czterostronnej

Umowy Y.-X. przewidują, że w przypadku ich rozwiązania, strony będą przestrzegały określonych zobowiązań, w szczególności przygotują plan efektywnego przekazania świadczenia usług innemu podmiotowi, tzw. plan wyjścia.

W celu zapewnienia ciągłego i niezakłóconego prowadzenia działalności Y. w zakresie objętym Umowami Y.-X., zmiana usługodawcy zostanie przeprowadzona na podstawie czterostronnej umowy o współpracy („Umowa o współpracy”), która została zawarta pomiędzy X., Y., A. oraz B. (łącznie: „Strony”). Umowa określa plan transferu i relokacji działań, w tym m.in. sposób, w jaki Strony przygotują się do zmiany usługodawcy i relokacji infrastruktury IT, na bazie której świadczone są Usługi. Rozwiązanie Umów Y.-X. odbędzie się w drodze porozumienia stron.

Umowa o współpracy reguluje zobowiązania Stron związane z przeniesieniem Usług obecnie świadczonych przez Bank na rzecz Y., do momentu rozpoczęcia świadczenia usług przez A. na mocy Umowy Y.-A., a w szczególności:

‒ sprzedaż oraz przeniesienie praw do aktywów przenoszonych przez X. na rzecz A. oraz B.;

‒ przejście części zakładu pracy, w stosunku do wskazanych pracowników X. na A. oraz B.;

‒ przelew wierzytelności i przejęcie długów przez A. wynikających z umów łączących X. z wybranymi podwykonawcami, niezbędnych do świadczenia Usług;

‒ realizację przez X., Y. i A. działań przejęcia przez A. odpowiedzialności za świadczenie Usług od X. na rzecz Y., w sposób zapewniający zachowanie ciągłości działania Y.

Umowa o współpracy stanowi realizację planu wyjścia w ramach Umów Y.-X., przy czym prawa i zobowiązania B. w niniejszej Umowie o współpracy dotyczą wyłącznie zakupu oraz przeniesienia praw do części wskazanych aktywów oraz przejścia części zakładu pracy.

Po przeprowadzeniu przeniesienia Usług i relokacji określonych zasobów technicznych, usługi świadczone dotychczas przez X. na podstawie Umów Y.-X. będą świadczone na rzecz Y. przez A., na podstawie odrębnej umowy, tj. Umowy Y.-A.. Na tej podstawie A. będzie należne wynagrodzenie od Y. z tytułu świadczenia usług, przy czym B. nie będzie stroną umowy z Y.. Zakres obsługi Y. świadczonej przez A. przy wsparciu B. i innych podwykonawców może zostać zmodyfikowany względem tego, który wykonywany był przez X.

W dniu zawarcia Umowy o współpracy, X. i A. zawarł również inne umowy, w szczególności umowę na świadczenie przez X. usług wsparcia w okresie przejściowym („Umowa TSA”) oraz umowy podnajmu powierzchni biurowych, w których określone zostały dodatkowe prawa i obowiązki X. i A.. W okresie przeniesienia Usług i relokacji określonych zasobów technicznych, na podstawie Umowy TSA X. będzie udzielał wsparcia Y. do czasu uzyskania gotowości operacyjnej przez A..

W ramach Umowy o współpracy, nie występuje cesja praw ani przejęcie zobowiązań przez A. lub B. wynikających z Umowy Y.-X.

‒ Sprzedaż aktywów na rzecz A.

W ramach Umowy o współpracy A. nabędzie za odpłatnością - oddzielnie na swój rachunek - część aktywów X., stanowiących wartości niematerialne i prawne, w postaci oprogramowania i zmian do oprogramowania (praw majątkowych) oraz licencji zakupionych przez X. niezbędnych do realizacji Usług na rzecz Y. - w zakresie, w jakim te aktywa mogą być przeniesione do A.

W przypadku, gdy X. korzystał z oprogramowania, które w części należy do Y. - oprogramowanie to nie będzie przedmiotem transakcji nabycia. Również w przypadku systemów lub programów komputerowych, które w dalszym ciągu są niezbędne do realizacji przez X. innych działań i czynności, w tym kluczowego systemu bankowego, takie oprogramowanie nie będzie przedmiotem transakcji.

Ze względu na fakt, iż część umów licencyjnych wykorzystywanych przez X. do obsługi Y. nie może zostać przeniesiona na A. z przyczyn prawnych, A. jako nowy usługodawca, będzie musiał zawrzeć takie umowy niezależnie.

Szczegółowa lista aktywów zbywanych przez X. na rzecz A. została określona w załączniku do Umowy o współpracy.

Cena sprzedaży została określona na poziomie każdego aktywa osobno. A. zapłaci X. cenę za przenoszone aktywa według ich obecnej wartości księgowej netto (aktualnej na dzień przeprowadzenia Transakcji 1 i 2) powiększonej o należny podatek od towarów i usług (o ile znajdzie on zastosowanie).

‒ Sprzedaż aktywów na rzecz B.

W ramach Umowy B. nabędzie za odpłatnością część aktywów X., stanowiących rzeczowe aktywa trwałe, w postaci sprzętu komputerowego oraz oprogramowania zlokalizowanego na tym sprzęcie niezbędnego do realizacji niektórych z czynności mających na celu wsparcie A. w realizacji Usług na rzecz Y..

W ramach transakcji nie zostanie przeniesiona część wewnętrznej infrastruktury X. (systemy), w oparciu o które funkcjonują działy wewnętrzne X. zajmujące się obsługą Umów Y.-X. (tzw. system dostępu zdalnego i obsługa Contact Center). W celu kontynuowania świadczenia usług na rzecz Y., nabywca będzie zobowiązany do wdrożenia odpowiednich rozwiązań i dostosowania przenoszonych aktywów do swojej działalności.

Szczegółowa lista aktywów zbywanych przez X. na rzecz B. została określona w załączniku do Umowy o współpracy.

Cena sprzedaży została określona na poziomie każdego aktywa osobno. B. zapłaci X. cenę za przenoszone aktywa według ich obecnej wartości księgowej (aktualnej na dzień przeprowadzenia Transakcji 1 i 2) powiększonej o należny podatek od towarów i usług (o ile znajdzie on zastosowanie).

X. jest także w posiadaniu sprzętu, będącego własnością Y.. Sprzęt ten jest konieczny do należytego świadczenia Usług. W ramach transakcji, X. zobowiąże się do wydania B. tego sprzętu wraz z pozostałymi przenoszonymi aktywami, a B. zobowiąże się ten sprzęt odebrać.

‒ Transfer pracowników

Obecnie, obsługą Umów Y.-X. zajmują się trzy działy funkcjonujące w X.. X. prowadzi obecnie ewidencję kosztowo-przychodową dla wskazanych działów zajmujących się obsługą Umów Y.-X..

Ponadto, część usług na rzecz Y. jest dodatkowo świadczona przez inne zespoły X., co dotyczy w szczególności usług w zakresie bezpieczeństwa, administracji IT, kadr.

W wyniku transakcji, wszyscy pracownicy trzech dedykowanych działów X. (ok. 180 osób, w tym dyrektor, liderzy sekcji, managerowie, eksperci i specjaliści), pozostający obecnie pracownikami X., staną się pracownikami A. albo B. („Pracownicy”).

W konsekwencji, w związku z zawarciem Umowy o współpracy, dojdzie do przeniesienia z X. do A. oraz B. dwóch części zakładu pracy w rozumieniu art. 231 Kodeksu pracy. Transfer określonych Pracowników nastąpi w zależności od poszczególnych kompetencji oraz zadań realizowanych przez poszczególne osoby.

Rozdzielenie pracowników będzie następowało w sposób następujący:

· 127 FTE (ang. Full-Time Equivalent, FTE: odpowiednik etatu) - pracowników zostanie przeniesionych do A.;

· 52 FTE - pracowników części IT zostanie przeniesionych w części do A. i w części do B.:

o pracownicy zajmujący się zarządzaniem infrastrukturą i aplikacjami systemowymi zostaną przejęci przez B. (25 pracowników):

§ zarządzanie infrastrukturą;

§ service desk i monitoring;

§ 50-60% zespołu zarządzania middleware i bazami danych;

§ 20-30% zespołu service management.

o pozostali pracownicy IT zajmujący się aplikacjami biznesowymi zostaną przejęci przez A. (27 pracowników):

§ front-end apps;

§ back-end core apps;

§ 70-80% zespołu service management.

Strony nie planują ustalenia dodatkowego wynagrodzenia za przeniesienie Pracowników.

‒ Umowy z podwykonawcami

W związku z tym, że intencją Stron Umowy o Współpracy jest zapewnienie niezakłóconej obsługi Y., w zakresie niezbędnym dla realizacji tego celu, A. - po analizie własnych zasobów - rozważy i zaproponuje kontynuowanie nabywania usług od dotychczasowych dostawców (podwykonawców), z którymi współpracował X..

W przypadku umów z podwykonawcami, którzy przyjmą propozycję dotyczącą przeniesienia praw i obowiązków, prawa i obowiązki (wierzytelności i zobowiązania) X. z tych umów przejdą na A.

W przypadku umów z podwykonawcami, którzy nie przyjmą propozycji, koszty ponoszone przez X. w związku z obowiązywaniem takich umów nietransferowalnych w kolejnych okresach rozliczeniowych, jak również koszty rozwiązania takich umów, w tym koszty odszkodowań, kar umownych oraz odstępnego zostaną zwrócone X. przez Y.

Przejęcie części zamówień oraz dostaw usług od podwykonawców X. mające na celu zapewnienie ciągłości świadczenia Usług na rzecz Y. nie będzie przedmiotem odpłatnego transferu.

W dalszej części niniejszego wniosku, transakcja przeniesienia części zasobów do A., w tym pracowników X., zgodnie z przedstawionym wyżej opisem, będzie określana jako „Transakcja 1”.

Natomiast transakcja przeniesienia części zasobów do B., w tym pracowników X., zgodnie z przedstawionym wyżej opisem, będzie określana w dalszej części niniejszego wniosku jako „Transakcja 2”.

Bank informuje, że prócz niniejszego wniosku wspólnego o wydanie interpretacji przepisów podatkowych składanego z B. dotyczącego Transakcji 2, Bank równocześnie składa również oddzielny wniosek wspólny o wydanie interpretacji przepisów podatkowych z A. dotyczący Transakcji 1.

**Uzupełnienie oraz doprecyzowanie stanu faktycznego**

W dniu transakcji, B. nie ma faktycznej możliwości nieprzerwanego kontynuowania działalności prowadzonej wyłącznie przez przeniesione do B. osoby z poszczególnych działów X. zajmujących się obsługą Y. w oparciu o składniki majątkowe będące przedmiotem sprzedaży.

Jak zostało wskazane we wniosku, w ramach Transakcji 2 na B. nie została przeniesiona część wewnętrznej infrastruktury X. (systemy), w oparciu o które funkcjonują działy wewnętrzne X. zajmujące się obsługą Umów Y.-X. (tzw. system dostępu zdalnego i obsługa Contact Center). W celu kontynuowania świadczenia usług na rzecz Y., B. został zobowiązany do wdrożenia odpowiednich rozwiązań i dostosowania przenoszonych aktywów do swojej działalności.

W celu bowiem prawidłowego funkcjonowania, po dokonaniu planowanych Transakcji 2, B. został zobowiązany zapewnić częściowo własną infrastrukturę i zasoby (w szczególności serwerownię, odpowiednie zasilanie oraz uzbrojoną powierzchnię, w której można ulokować serwer) oraz brakujące funkcjonalności.

Nie bez znaczenia jest zatem fakt, iż po przeprowadzeniu Transakcji 2, bez organizacji wewnętrznej infrastruktury (w tym systemów), przenoszone aktywa nie są zdolne do samodzielnego realizowania działań gospodarczych.

W pewnym zakresie, B. wykorzysta kompetencje, doświadczenie i zakres umiejętności osób przejmowanych w ramach poszczególnych działów X. zajmujących się obsługą Y.. Przy czym, jak zostało wskazane uprzednio we wniosku, B. nie jest w stanie - w oparciu tylko o składniki będące przedmiotem Transakcji 2 - kontynuować działalności wykonywanej przez działy obsługujące Umowy X.-Y., ani też przejęte osoby oraz aktywa nie pozwalają na kompletną realizację zobowiązań wynikających z nowej zawartej umowy A.-Y.

Jak zostało to wskazane w uzasadnieniu wniosku, B., jako strona nowej umowy, musi zapewnić częściowo własną infrastrukturę i zasoby (w szczególności serwerownię, odpowiednie zasilanie oraz uzbrojoną powierzchnię, w której można ulokować serwer) oraz brakujące funkcjonalności, gdyż przenoszone aktywa nie są wystarczające do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych i całość nie mogła stanowić niezależnego przedsiębiorstwa. W celu kontynuowania świadczenia usług na rzecz Y., B. został zobowiązany do wdrożenia odpowiednich rozwiązań i dostosowania przenoszonych aktywów do swojej działalności.

Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem sprzedaży do B. nie był w chwili transakcji wyodrębniony na płaszczyźnie organizacyjnej po stronie sprzedającego, gdyż jak wskazano we wniosku wspólnym o interpretację na str. 15:

‒ aktywa przenoszone na rzecz B. przez X. w ramach Transakcji 2 nie funkcjonowały w strukturach X. w oparciu o żaden akt wewnętrzny, taki jak regulamin, statut czy inny akt o podobnym charakterze;

‒ pracownicy zajmujący się obsługą Umów X.-Y., którzy zostali przeniesieni do B. na mocy Umowy o współpracy, nie funkcjonowali w ramach jednostki wyodrębnionej w strukturze organizacyjnej Banku jako dział, wydział czy oddział Banku;

‒ brak było również wyodrębnienia o charakterze nieformalnym przedmiotowych aktywów i pracowników;

‒ obsługa Umów X.-Y. była realizowana przez pracowników trzech różnych wyodrębnionych działów, jednak byli oni wspierani również przez inne jednostki Banku (w szczególności w zakresie HR lub bezpieczeństwa);

‒ część z pracowników zajmujących się obsługą Umów X.-Y. pracowała w oparciu o tzw. dzielone etaty, w ramach których tylko część ich obowiązków dotyczyła obsługi przedmiotowych umów;

‒ przedmiotem Transakcji 2 była jedynie część pracowników wcześniej zajmujących się obsługą Umów X. - Y., których kompetencje odpowiadają zakresowi usług świadczonych przez B., tj. 28 pracowników zajmujących się zarządzaniem infrastrukturą i aplikacjami systemowymi;

‒ do części działów zajmujących się obsługą Umów X.-Y. nie zostały przypisane takie składniki materialne i niematerialne umożliwiające prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej;

‒ umowy dotyczące operacji wskazanych działów były podpisywane przez osoby zarządzające X., a nie przez pracowników tych działów.

Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem sprzedaży do B. nie był w chwili transakcji wyodrębniony na płaszczyźnie finansowej po stronie sprzedającego, gdyż jak wskazano we wniosku wspólnym o interpretację na str. 16:

‒ dla działów Banku zajmujących się obsługą Umów X.-Y. nie były prowadzone oddzielne księgi rachunkowe, odrębny bilans lub rachunek wyników;

‒ oddzielne księgi rachunkowe, odrębny bilans lub rachunek wyników nie były sporządzane w odniesieniu do jedynie tych pracowników X. oraz aktywów, które stanowiły przedmiot Transakcji 2;

‒ Bank prowadził jedynie ewidencję przychodów i kosztów dla działów, które zajmują się obsługą Umów X.-Y.. Niemniej, taka ewidencja nie była prowadzona w stosunku do poszczególnych aktywów i pracowników przenoszonych do A. w ramach Transakcji 2.

Zespół składników materialnych i niematerialnych będących przedmiotem sprzedaży do B. nie był w chwili transakcji wyodrębniony na płaszczyźnie funkcjonalnej po stronie sprzedającego, przenoszone składniki nie były wystarczające do samodzielnego realizowania zadań gospodarczych i całość nie mogłaby stanowić niezależnego przedsiębiorstwa, gdyż jak wskazano we wniosku wspólnym o interpretację na str. 17:

‒ w ramach Transakcji 2 na B. nie została przeniesiona część wewnętrznej infrastruktury X. (systemy) oraz funkcjonalności (np. call center), w oparciu o które funkcjonują działy Banku zajmujące się obsługą Umów X.-Y. i które są niezbędne do ich funkcjonowania;

‒ bez organizacji wewnętrznej infrastruktury (w tym systemów) po stronie B., przenoszone aktywa nie byłyby zdolne do samodzielnego realizowania działań gospodarczych;

‒ bez podjęcia dodatkowych działań ze strony B. oraz połączenia przenoszonych aktywów i pracowników z infrastrukturą i zasobami należącymi do B., świadczenie usług podwykonawstwa w zakresie Umowy A.-Y. nie byłoby możliwe.

B. jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku od towarów i usług. B. będzie wykorzystywał nabywane aktywa do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

**Pytania**

**1\.** Czy planowana Transakcja 2 realizowana przez X. na rzecz B. będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT i nie będzie wyłączona z zakresu zastosowania Ustawy o VAT, w myśl art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT?

**2\.** Czy w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, po stronie B. powstanie prawo do odliczenia (na zasadach ogólnych) podatku naliczonego wykazanego na otrzymanej od X. fakturze dokumentującej Transakcję 2 - w zakresie, w jakim nabywane aktywa wiązać się będą z prowadzoną przez B. działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Ad 1.

W ocenie Wnioskodawców, planowana Transakcja 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT oraz nie będzie wyłączona z zakresu zastosowania Ustawy o VAT, w myśl art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Ad 2.

W ocenie Wnioskodawców, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, po stronie B. powstanie prawo do odliczenia (na zasadach ogólnych) podatku naliczonego wykazanego na otrzymanej od X. fakturze dokumentującej Transakcję 2, w zakresie, w jakim nabywane aktywa wiązać się będą z prowadzoną przez B. działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców odnośnie pytania nr 1:

1) Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

‒ odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

‒ eksport towarów;

‒ import towarów na terytorium kraju;

‒ wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

‒ wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Jednocześnie, przez dostawę towarów, zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z kolei, w myśl art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT, przez świadczenie usług, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 Ustawy o VAT.

Ponadto, zgodnie z art. 2 pkt 22 Ustawy o VAT, sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Mając na uwadze powyższe, opisana w niniejszym wniosku Transakcja 2 będzie stanowić odpłatną dostawę towarów lub odpłatne świadczenie usług w rozumieniu Ustawy o VAT.

W konsekwencji, Transakcja 2, stanowi co do zasady, przedmiot opodatkowania VAT, według właściwej stawki wynikającej z Ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa („ZCP”).

Poniżej, tj. w kolejnych częściach niniejszego wniosku, Zainteresowani przedstawiają argumenty przemawiające za przyjęciem, iż Transakcja 2 z perspektywy Ustawy o VAT nie stanowi transakcji zbycia przedsiębiorstwa ani ZCP.

2) Zorganizowana część przedsiębiorstwa - definicja

Definicja ZCP zawarta jest w art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT, w której wskazano, że oznacza ona organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Wobec powyższego, aby dany zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za ZCP na gruncie Ustawy o VAT, musi spełnić łącznie następujące warunki:

I. musi być zorganizowany;

II. musi być wyodrębniony pod względem organizacyjnym;

III. musi być wyodrębniony pod względem finansowym;

IV. musi być wyodrębniony pod względem funkcjonalnym, aby mógł być niezależnie wykorzystywany do prowadzenia określonej działalności gospodarczej w formie samodzielnego przedsiębiorstwa.

Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w ugruntowanym orzecznictwie sądów administracyjnych, np. w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15, czy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 20 lutego 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 1896/17.

Wobec powyższego, aby wyodrębniona jednostka stanowiła ZCP musi istnieć wyodrębnienie na trzech płaszczyznach:

1\. organizacyjnej, np. jako dział, oddział - przy czym powinno to być wydzielenie formalne, np. w korporacyjnych dokumentach wewnętrznych przedsiębiorstwa określających strukturę organizacyjną,

2\. finansowej - poprzez ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, oraz

3\. funkcjonalnej - stanowić pewną całość, która może funkcjonować jako odrębne i samodzielne przedsiębiorstwo.

Należy zatem zauważyć, że planowana Transakcja 1 oraz Transakcja 2 winny być poddane analizie z perspektywy łącznego spełnienia wyżej opisanych warunków. Jak bowiem wielokrotnie wskazywały organy podatkowe, ZCP nie jest sumą poszczególnych elementów, za pomocą których możliwe jest prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej - lecz zorganizowanym zespołem takich elementów.

Przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 24 listopada 2016 r. (I FSK 1316/15) wskazał, że: „okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy.”

Tym samym, podstawowym wymogiem dla zaklasyfikowania danego zespołu składników materialnych i niematerialnych jako ZCP jest to, że musi istnieć zespół aktywów materialnych i niematerialnych (łącznie ze zobowiązaniami), które wypełniają wyżej opisane warunki wyodrębnienia, tj.:

‒ wyodrębnienia organizacyjnego;

‒ wyodrębnienia funkcjonalnego;

‒ wyodrębnienia finansowego, w tym możliwości samodzielnego wykonywania działalności.

Jednocześnie organy podatkowe wskazują, że kluczowe z perspektywy oceny, czy dany zespół składników majątkowych i niemajątkowych stanowi ZCP jest, aby przenoszony majątek w istocie stanowił jedną, zorganizowaną całość zdolną do realizowana działalności gospodarczej przypisywanej przedsiębiorstwu. Jak przykładowo wskazuje Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 28 maja 2021 roku, sygn. 0114-KDIP1-1.4012.100.2021.4.EW: „Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).”

Również sądy administracyjne podzielają powyższy pogląd. Przykładowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z 2 września 2020 roku, sygn. I SA/Bk 401/20 stwierdził: „Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników majątkowych umożliwiających prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej i podejmowanie konkretnych działań gospodarczych niezależnie od chwili połączenia z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy. Zatem przez niezależność prowadzenia działalności gospodarczej rozumie się taki zespół składników majątkowych posiadających zdolność do prowadzenia działalności, który sam w sobie, bez uzupełniania go o dodatkowe elementy (po nabyciu i włączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część przedsiębiorstwa”.

W świetle powyższych stanowisk, należy zauważyć, że tylko taki zespół składników materialnych oraz niematerialnych, który jest w stanie prowadzić działalność gospodarczą bez potrzeby uzupełniania go o dodatkowe składniki, może zostać uznany za ZCP w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Jeżeli zatem, dany zespół składników majątkowych i niemajątkowych nie posiada przymiotu samodzielności oraz zdolności do prowadzenia działalności gospodarczej, nie może on zostać uznany za ZCP.

Brak zaistnienia którejkolwiek z ww. przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część, w rozumieniu art. 2 pkt 27e Ustawy o VAT.

Z uwagi na fakt, że ustawodawca nie precyzuje w jaki sposób należy rozumieć poszczególne rodzaje wyodrębnienia, w tym celu należy odwołać się do tez płynących z linii interpretacyjnej organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. W dalszej części niniejszego wniosku Zainteresowani przedstawili analizę braku spełnienia przytoczonych przesłanek w analizowanej sprawie.

a) Wyodrębnienie organizacyjne

Pierwszym elementem koniecznym do uznania, że dany zbiór składników działalności gospodarczej stanowi ZCP jest wyodrębnienie organizacyjne.

Polega ono na tym, że działalność ZCP dotyczy jednej ze sfer działalności, które są prowadzone odrębnie (niezależnie od siebie) oraz dla której to działalności został przydzielony określony majątek (zespół składników materialnych i niematerialnych), a także określeni pracownicy. Ponadto konieczne jest, aby ZCP miała swoje miejsce w strukturze organizacyjnej jako odrębna jednostka organizacyjna: dział, wydział, oddział, itp., przy czym, wyodrębnienie organizacyjne powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.

Powyższe potwierdzają interpretacje podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w interpretacji z 27 lipca 2012 r. (sygn. IPTPP2/443-345/12-4/JN) wskazał: „Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze”. Podobnie wskazał Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 9 sierpnia 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-2.4010.243.2019.3.RK).

Również w wyrokach sądów administracyjnych podkreśla się znaczenie wyodrębnienia organizacyjnego wskazując, że:

a) „Wyodrębnienie organizacyjne może oznaczać umieszczenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy przykładowo jako oddział, zakład lub dział zajmujący się prowadzeniem określonego rodzaju działalności, ale także każdą inną formę wyodrębnienia organizacyjnego (nie musi ono mieć sformalizowanego charakteru.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 24 stycznia 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 1125/16);

b) „Przez wyodrębnienie organizacyjne należy rozumieć umieszczenie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w strukturze organizacyjnej przedsiębiorcy przykładowo jako oddział, zakład lub dział spółki zajmujący się prowadzeniem określonego rodzaju działalności, ale także każdą inną formę wyodrębnienia organizacyjnego (nie musi ono mieć sformalizowanego charakteru). Bardziej istotne jest kryterium funkcjonalne wskazujące, że zorganizowana część przedsiębiorstwa powinna stanowić część przedsiębiorstwa, prowadzonego przez podatnika, zdolną do samodzielnego działania.” (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1624/10, i Naczelnego Sądu Administracyjnego z 20 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 815/11).

Odnosząc powyższe warunki na grunt analizowanego zdarzenia przyszłego, w ocenie Wnioskodawców, Przedmiot transferu będący przedmiotem Transakcji 2 nie spełnia kryterium wyodrębnienia organizacyjnego.

Aktywa przenoszone na rzecz B. przez X. w ramach Transakcji 2 nie funkcjonują w strukturach X. w oparciu o żaden akt wewnętrzny, taki jak regulamin, statut czy inny akt o podobnym charakterze. Ponadto, również pracownicy zajmujący się obsługą Umów X.-Y., którzy zostaną przeniesieni do B. na mocy Umowy o współpracy, nie funkcjonują w ramach jednostki wyodrębnionej w strukturze organizacyjnej Banku jako dział, wydział czy oddział Banku. Co więcej, brak jest również wyodrębnienia o charakterze nieformalnym przedmiotowych aktywów i pracowników.

Obsługa Umów X.-Y. jest wprawdzie realizowana przez pracowników trzech różnych wyodrębnionych działów, jednak są oni wspierani również przez inne jednostki Banku

(w szczególności w zakresie HR lub bezpieczeństwa). W dodatku, przedmiotem Transakcji 2 jest jedynie część pracowników wcześniej zajmujących się Umowami X.-Y., których kompetencje odpowiadają zakresowi usług świadczonemu przez B., tj. ok. 25 pracowników zajmujących się zarządzaniem infrastrukturą i aplikacjami systemowymi.

O braku formalnego jak i nieformalnego wyodrębnienia w ramach struktur X. przenoszonych pracowników może również świadczyć fakt, iż część z pracowników zajmujących się obsługą Umów X.-Y. pracowała w oparciu o tzw. dzielone etaty, w ramach których tylko część ich obowiązków dotyczyła obsługi przedmiotowych umów.

Ponadto, do części działów zajmujących się obsługą Umów X.-Y., która jest przedmiotem Transakcji 2, nie zostały przypisane takie składniki materialne i niematerialne umożliwiające prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej.

Dodatkowo, umowy dotyczące operacji wskazanych działów są podpisywane przez osoby zarządzające X., a nie przez pracowników tych działów.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawców, Przedmiot transferu w ramach Transakcji 2 nie jest organizacyjnie wyodrębniony, a tym samym nie spełnia tej przesłanki warunkującej istnienie ZCP.

b) Wyodrębnienie finansowe

Kolejnym elementem koniecznym do uznania, że dany zbiór składników działalności gospodarczej stanowi ZCP jest wyodrębnienie finansowe. Należy wskazać, że nie oznacza to samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Stanowisko takie zostało przedstawione m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 23 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Rz 19/16, wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 stycznia 2017 r., sygn. akt II FSK 2991/15, jak również w indywidualnych interpretacjach podatkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej: z 19 marca 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-3.4012.571.2019.2.MAZ, z 18 grudnia 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.566.2019.4.RG, z 25 lutego 2020 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.708.2019.1.WN.

Jak podkreśla się w orzecznictwie, użycie terminu „wyodrębnienie” przez ustawodawcę wymaga pewnego formalnego ujęcia w księgowości zbywcy i wydzielenia wszystkich zdarzeń mających wpływ na rozliczenie finansowe jednostki organizacyjnej istniejącej w strukturze przedsiębiorcy, które umożliwia w każdym czasie bezpośrednią prezentację jego sytuacji finansowej i majątkowej (przykładowo wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 21 listopada 2019 r., I SA/Rz 691/19).

Ponadto, w orzecznictwie wskazuje się, że dla zachowania finansowej odrębności nie jest konieczne wyodrębnienie wszystkich przychodów i kosztów oraz wszystkich należności i zobowiązań. Z definicji ZCP wynika bowiem jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo, prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej (tak NSA w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1896/11).

Biorąc pod uwagę powyższe, wystarczające jest wyodrębnienie danej części przedsiębiorstwa dla potrzeb rachunkowości zarządczej. Ponadto, według organów podatkowych, wyodrębnienie finansowe można przeprowadzić m.in. w oparciu o zakładowy plan kont lub sprawozdawczość finansową.

Odnosząc powyższe warunki wyodrębnienia finansowego na grunt niniejszego zdarzenia przyszłego należy uznać, że Transakcja 2 nie spełnia przesłanek wyodrębnienia finansowego.

Dla działów Banku zajmujących się obsługą Umów X.-Y. nie są prowadzone oddzielne księgi rachunkowe, odrębny bilans lub rachunek wyników. Tym bardziej, oddzielne księgi rachunkowe, odrębny bilans lub rachunek wyników nie są sporządzane w odniesieniu do jedynie tych pracowników X. oraz aktywów, które będą stanowić przedmiot Transakcji 2.

Bank prowadzi jedynie ewidencję przychodów i kosztów dla działów, które zajmują się obsługą Umów X.-Y.. Niemniej, taka ewidencja nie jest prowadzona w stosunku do poszczególnych aktywów i pracowników przenoszonych w ramach Transakcji 2.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawców w niniejszym zdarzeniu przyszłym przesłanka wyodrębnienia finansowego nie będzie spełniona w odniesieniu do Transakcji 2.

c) Wyodrębnienie funkcjonalne

Ostatnim elementem koniecznym do uznania, że dany zbiór składników działalności gospodarczej stanowi ZCP, jest wyodrębnienie funkcjonalne. Zgodnie z praktyką organów podatkowych wyodrębnienie takie należy rozumieć jako wydzielenie określonych składników majątkowych i niemajątkowych z przeznaczeniem ich do realizacji określonych zadań (funkcji) gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi zatem stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.

Organy podatkowe stoją na stanowisku, że odrębność funkcjonalna jest niejako wypadkową istnienia odrębności organizacyjnej i finansowej. W interpretacji z 27 lipca 2012 r. (sygn. IPTPP2/443-345/12-4/JN) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi zauważył, że: „wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową”.

Pogląd ten potwierdzają również indywidualne interpretacje podatkowe wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. z 18 października 2019 r., sygn. 0113-KDIPT1-1.4012.566.2019.4.RG, z 20 lutego 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.765.2019.2.MC.

W tym kontekście warto wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 listopada 2017 r. (sygn. akt I FSK 327/16), w którym sąd stwierdził, że: „Okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy.”

Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawców, Transakcja 2 nie będzie spełniać przesłanek wyodrębnienia funkcjonalnego.

W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że w ramach Transakcji 2 nie zostanie przeniesiona część wewnętrznej infrastruktury X. (systemy) oraz funkcjonalności (np. call center), w oparciu o które funkcjonują działy Banku zajmujące się obsługą Umów X.-Y. i które są niezbędne do ich funkcjonowania.

W celu prawidłowego funkcjonowania, po dokonaniu planowanych Transakcji 2, B. będzie zobowiązana zapewnić częściowo własną infrastrukturę i zasoby (w szczególności serwerownię, odpowiednie zasilanie oraz uzbrojoną powierzchnię, w której można ulokować serwer) oraz brakujące funkcjonalności.

W konsekwencji, bez organizacji wewnętrznej infrastruktury (w tym systemów), przenoszone aktywa nie będą zdolne do samodzielnego realizowania działań gospodarczych.

Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że zakres obsługi Y. świadczonej przez A. przy wsparciu B. i innych podwykonawców może zostać zmodyfikowany względem tego, który wykonywany był przez X.. Stopień modyfikacji zostanie ustalony bezpośrednio pomiędzy A., B. a Y.

Z powyższego wynika zatem, że w ramach Transakcji 2 nie dojdzie do przeniesienia gotowej do wdrożenia części działalności gospodarczej X., która będzie mogła w sposób samodzielny realizować zadania biznesowe. Bez podjęcia dodatkowych działań ze strony spółki B. oraz połączenia przenoszonych aktywów i pracowników z infrastrukturą i zasobami należącymi do B., świadczenie usług podwykonawstwa w zakresie Umowy A.-Y. nie będzie możliwe.

W związku z powyższym, Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że przesłanka wyodrębnienia funkcjonalnego nie będzie spełniona w odniesieniu do Transakcji 2.

3) Podsumowanie

Biorąc powyższe rozważania pod uwagę należy podsumować, że Transakcja 2 nie stanowi zbycia ZCP. Jak zostało wykazane powyżej, przedmiot Transakcji 2:

‒ nie stanowi wyodrębnionego zespołu składników niematerialnych i materialnych, które pozwolą na kontynuowanie działalności pracowników zajmujących się obsługą Umów X.-Y. w sposób ciągły,

‒ nabywca - tj. B. - nie będzie w stanie realizować zadań gospodarczych w zakresie kontynuacji usług świadczonych przez działy obsługujące Umowy X.-Y. jedynie w oparciu o składniki majątku stanowiące przedmiot Transakcji 2; przede wszystkim brak jest praktycznej możliwości kontynuowania świadczenia Usług przez B. bez podejmowania przez nich dodatkowych działań faktycznych lub prawnych,

‒ nie spełnia przesłanek wyodrębnienia organizacyjnego, finansowego oraz funkcjonalnego.

Wobec powyższego, w ocenie Wnioskodawców, przedmiot Transakcji 2 nie stanowi zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych zdolnych do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.

Reasumując, w ocenie Wnioskodawców, planowana Transakcja 2 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, zgodnie z art. 5 ust. 1 Ustawy o VAT oraz nie będzie wyłączona z zakresu zastosowania Ustawy o VAT, na podstawie art. 6 pkt 1 Ustawy o VAT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców odnośnie pytania nr 2:

Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi co do zasady przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstanie w rozliczeniu za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy w odniesieniu do nabywanych towarów i usług, jednak nie wcześniej niż w okresie rozliczeniowym, w którym podatnik otrzyma od sprzedającego fakturę dokumentującą faktyczne dokonanie przedmiotowej transakcji.

W świetle powyższego, biorąc pod uwagę, że:

‒ planowana transakcja (Transakcja 2), której przedmiotem będzie sprzedaż wskazanych aktywów nie jest wyłączona z zakresu zastosowania Ustawy o VAT (tj. przedmiot Transakcji 1 oraz Transakcji 2 nie stanowi ZCP);

‒ nabyte aktywa będą wykorzystywane przez B. do wykonywania czynności opodatkowanych VAT, tj. prowadzenia działalności w zakresie obsługi Y. w obszarze IT;

‒ w ocenie Wnioskodawców, nie znajdą zastosowania wyłączenia w zakresie prawa do odliczenia wskazane w art. 88 Ustawy o VAT;

\- Wnioskodawcy stoją na stanowisku, że w związku z dokonaną Transakcją 2 po stronie B. powstanie prawo do odliczenia (na zasadach ogólnych) podatku naliczonego wykazanego na fakturze dokumentującej ww. transakcję wystawionej przez X. - w zakresie, w jakim nabywane aktywa wiązać się będą z prowadzoną przez B. działalnością gospodarczą opodatkowaną VAT.

W konsekwencji, w tym zakresie, spełniony będzie warunek niezbędny do dokonania takiego obniżenia, określony w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku wspólnym jest prawidłowe.

Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Niniejsza interpretacja rozstrzyga przedstawiony stan faktyczny wyłącznie w zakresie, który dotyczy opodatkowania Transakcji 2 i prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przez B. Inne kwestie nieobjęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa – rozpatrzone.

Nadmienić należy, że Nabywcy (B.) będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem składników materialnych i niematerialnych od X. S.A. przy założeniu, że nie będą miały miejsca okoliczności wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, w myśl którego podatnik nie jest uprawniony do obniżenia kwoty VAT należnego o VAT naliczony w sytuacji, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie jest opodatkowana VAT lub jest zwolniona z VAT.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------

X. S.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo wnieść skargę na tę interpretację indywidualną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.