Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/4511-1-1343/15-5/WM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2016-03-31
Teza: Podatek dochodowy od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umowy zawartej z klubem sportowym.
Słowa kluczowe: dochód; działalność-działalność wykonywana osobiście; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przychód-źródła przychodu; umowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 13

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z 7 grudnia 2015 r. (data wpływu: 22 grudnia 2015 r.), uzupełnionym pismami z: 20 i 21 marca 2016 r. (data wpływu: 23 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umowy zawartej z klubem sportowym – **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 grudnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych umowy zawartej z klubem sportowym.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14b § 4 w zw. z art. 137 § 3 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działający w imieniu Ministra Finansów, pismem z 11 marca 2016 r. nr ILPB2/4511-1-1343/15-2/WM wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

Ponadto, pouczono Zainteresowanego, że nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.

Wezwanie zostało wysłane 11 marca 2016 r. i skutecznie doręczone 15 marca 2016 r., zaś 23 marca 2016 r. do siedziby tut. Organu wpłynęły pisma z: 20 i 21 marca 2016 r., stanowiące uzupełnienie wniosku (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego: 22 marca 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca jest studentem IV roku. Dnia 1 lipca 2015 r. Zainteresowany podpisał umowę o współpracę jako konsultant z angielskim klubem „A”. Przedmiotowa umowa nie jest umową o pracę.

Miesięczne wynagrodzenie Wnioskodawcy składa się z dwóch części:

*   kwota podstawowa – stała kwota wynosząca 300 euro;
*   zwrot kosztów podróży – nie jest kwotą stałą; jej wysokość jest uzależniona od liczby wyjazdów, przejechanych kilometrów.

Praca w całości wykonywana jest na terenie Polski.

Z pisma stanowiącego uzupełnienie wniosku wynika, że umowa o współpracę nie jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Zainteresowanego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Od jakiej kwoty należy naliczyć podatek dochodowy?
2.  Czy koszty podróży wliczane są do podstawy podatkowej, jeżeli tak, to w ilu procentach?

Zdaniem Wnioskodawcy, podatek dochodowy powinien być naliczany od podstawy wynagrodzenia, która wynosi 300 euro (kwota stała). Według rozeznania Zainteresowanego powinno to być 18% od tej kwoty.

Z posiadanych informacji wynika ponadto, że koszty podróży nie powinny być wliczane do podstawy podatkowej. Przy każdym wyjeździe Wnioskodawca ponosi koszty dojazdu, tj. transportu, czasami zakwaterowania i wyżywienia, które stanowią – według Zainteresowanego – koszty uzyskania przychodu.

W związku z zaistniałymi zdarzeniami – do czasu wyjaśnienia zaistniałej sprawy – Wnioskodawca opłaca co miesiąc podatek w kwocie 400,00 zł.

Ponadto, zdaniem Zainteresowanego – z uwagi na fakt, że zwroty kosztów związanych z wyjazdami Zainteresowanego nie są płacone w czasie, kiedy liga nie gra – wypłata Wnioskodawcy wynosi tylko 300 euro miesięcznie. Z powyższego Zainteresowany wnioskuje, że podatek powinien być naliczony od podstawy 300 euro.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są:

*   działalność wykonywana osobiście (pkt 2);
*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3).

Zgodnie z art. 11 ust. 1 ww. ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście. Katalog przychodów, które należy zaliczyć do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określony został w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 13 pkt 8 ww. ustawy, za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

– z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Jak wynika z powyższego, do przychodów z osobiście wykonywanej działalności z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, zalicza się wyłącznie przychody otrzymywane z tego tytułu od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Z analizy wniosku wynika, że Zainteresowany zawarł umowę o współpracę z angielskim klubem sportowym jako konsultant. Nie jest to umowa o pracę. Ponadto, ww. umowa nie jest wykonywana w ramach działalności gospodarczej prowadzonej przez Zainteresowanego.

Z ww. tytułu Wnioskodawca osiąga kwotę 300 euro miesięcznie. Ponadto, klub zwraca Wnioskodawcy koszty związane z podróżą; nie jest to stała kwota, lecz jej wysokość uzależniona jest od liczby wyjazdów (przejechanych kilometrów). Koszty związane z wyjazdami nie są płacone w czasie, kiedy liga nie gra.

Praca wykonywana jest wyłącznie na terytorium Polski.

W świetle powyższego, stwierdzić zatem należy, że dochody uzyskiwane przez Zainteresowanego z tytułu przedmiotowej umowy należy zaliczyć do źródła przychodu z działalności wykonywanej osobiście.

W konsekwencji, w realiach badanej sprawy zastosowanie znajduje norma prawna zawarta w przepisie art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W myśl tego przepisu podatnicy osiągający dochody bez pośrednictwa płatników:

1.  ze stosunku pracy z zagranicy,
2.  z emerytur i rent z zagranicy,
3.  z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4 i 6-9, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 1

– są obowiązani bez wezwania wpłacać w ciągu roku podatkowego zaliczki na podatek dochodowy, według zasad określonych w ust. 3a.

Podatnicy uzyskujący dochody, o których mowa w ust. 1a, są obowiązani w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dochód był uzyskany, a za grudzień – w terminie złożenia zeznania podatkowego, wpłacać zaliczki miesięczne, stosując do uzyskanego dochodu najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. Za dochód, o którym mowa w zdaniu pierwszym, uważa się uzyskane w ciągu miesiąca przychody po odliczeniu miesięcznych kosztów uzyskania w wysokości określonej w art. 22 ust. 2 lub 9 oraz zapłaconych w danym miesiącu składek, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lub 2a. Przy obliczaniu zaliczki podatnik może stosować wyższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 (art. 44 ust. 3a ww. ustawy).

Jak stanowi przywołany wyżej art. 27 ust. 1 ustawy podatkowej, podatek dochodowy, z zastrzeżeniem art. 29-30f, pobiera się od podstawy jego obliczenia według następującej skali:


| Podstawa obliczenia podatku w złotych | Podatekwynosi 
| ponad | do |  
|  | 85 528 | 18% minus kwota zmniejszająca podatek 556 zł 02 gr 
| 85 528 |  | 14 839 zł 02 gr + 32% nadwyżki ponad 85 528 zł 

Zgodnie zaś z art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania niektórych przychodów określa się:

1.  z tytułu zapłaty twórcy za przeniesienie prawa własności wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a;
2.  z tytułu opłaty licencyjnej za przeniesienie prawa stosowania wynalazku, topografii układu scalonego, wzoru użytkowego, wzoru przemysłowego, znaku towarowego lub wzoru zdobniczego, otrzymanej w pierwszym roku trwania licencji od pierwszej jednostki, z którą zawarto umowę licencyjną - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a;
3.  z tytułu korzystania przez twórców z praw autorskich i artystów wykonawców z praw pokrewnych, w rozumieniu odrębnych przepisów, lub rozporządzania przez nich tymi prawami - w wysokości 50% uzyskanego przychodu, z zastrzeżeniem ust. 9a, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód;
    *   3a) (uchylony);
4.  z tytułów określonych w art. 13 pkt 2, 4, 6 i 8 – w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód;
5.  z tytułów określonych w art. 13 pkt 5, 7 i 9 w wysokości określonej w ust. 2 pkt 1, a jeżeli podatnik tego samego rodzaju przychody uzyskuje od więcej niż jednego podmiotu albo od tego samego podmiotu, ale z tytułu kilku stosunków prawnych, w wysokości określonej w ust. 2 pkt 2;
6.  z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uzyskanych na podstawie umowy, do której stosuje się przepisy prawa cywilnego dotyczące umowy zlecenia lub o dzieło - w wysokości 20% uzyskanego przychodu, z tym że koszty te oblicza się od przychodu pomniejszonego o potrącone przez płatnika lub opłacone przez podatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenie chorobowe, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, których podstawę wymiaru stanowi ten przychód.

Jeżeli podatnik udowodni, że koszty uzyskania przychodów były wyższe niż wynikające z zastosowania normy procentowej określonej w ust. 9 pkt 1-4 i pkt 6, koszty uzyskania przyjmuje się w wysokości kosztów faktycznie poniesionych. (…) (art. 44 ust. 10 ww. ustawy).

Reasumując, stwierdzić należy, że kwoty otrzymywane przez Zainteresowanego z tytułu wykonania umowy o współpracę zawartej z klubem sportowym stanowią źródło przychodu z działalności wykonywanej osobiście, stosownie do art. 10, art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zaakcentować przy tym należy, że przychodem jest tu całkowita kwota świadczeń otrzymanych w związku z wykonaniem ww. umowy. Tym samym do podstawy opodatkowania zaliczyć należy zarówno kwotę podstawową, jak również zwrot kosztów podróży.

Nadmienić przy tym należy, że koszty uzyskania tak osiągniętego przychodu należy ustalić w oparciu o dyspozycję przepisów art. 22 ust. 9 pkt 4 oraz art. 44 ust. 10 ww. ustawy.

Tak ustalona podstawa opodatkowania podlega opodatkowaniu 18% podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Wobec powyższego, stanowisko Zainteresowanego w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego – odnośnie do kwestii ustalenia podstawy opodatkowania – należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.