Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/4512-411/15-6/AC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2015-10-01
Teza: Jaka powinna być stawka podatku od towarów i usług dla sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera, jeżeli okulary będą wykonywane na miejscu, a zakup przez spółkę elementów składowych czyli szkieł okularowych będzie ze stawką VAT 8% a opraw okularowych ze stawką 8% lub 23%, a także jaka powinna być stawka podatku VAT na całość świadczenia w przypadku, gdy dany klient posiada własne oprawki i kupuje jedynie soczewki okularowe wraz z montażem?
Słowa kluczowe: okulary; stawka-stawki podatku; wyroby-wyroby medyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 22 lipca 2015 r. (data wpływu 6 sierpnia 2015 r.) uzupełnionym pismami z dnia 1 września 2015 r. (data wpływu 4 września 2015 r.) oraz z dnia 18 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług dla sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera oraz dla sprzedaży soczewek okularowych wraz z montażem – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie:

*   stawki podatku od towarów i usług dla sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera oraz dla sprzedaży soczewek okularowych wraz z montażem,

*   stawki podatku VAT na usługę badania wzroku wykonywaną przez lekarza okulistę pod kątem doboru korekcji okularowej lub soczewkowej oraz na usługę badania wzroku, dobór okularów lub soczewek kontaktowych oraz terapie wzrokowe wykonywaną przez dyplomowanego magistra optometrii.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismami z dnia 1 września 2015 r. (data wpływu 4 września 2015 r.) oraz z dnia 18 września 2015 r. (data wpływu 22 września 2015 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy, wskazania przedmiotu wniosku oraz uzupełnienia własnego stanowiska w sprawie.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny (ostatecznie w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 września 2015 r.).

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością rozpoczęła działalność w zakresie produkcji i sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera, sprzedaży soczewek kontaktowych, płynów do soczewek oraz innych akcesoriów optycznych. Jednocześnie w zakresie tej działalności Spółka samodzielne i odpłatnie wykonuje usługi optyczne zarówno w zakresie badania wzroku, jak i doboru okularów i soczewek kontaktowych przez okulistę oraz dyplomowanego magistra optometrii. Usługi okulisty i optometrysty są świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, zgodnie z treścią której osoba wykonująca zawód medyczny to osoba uprawniona na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osoba legitymująca się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny. Okulista będąc lekarzem posiada prawo do wykonywania zawodu medycznego na podstawie art. 2 ust 1-3 ustawy o zawodzie lekarza i lekarza dentysty z dnia 5 grudnia 1996 r. Natomiast potwierdzeniem statusu optometrysty jako zawodu medycznego jest rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 sierpnia 2014 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. z 2014 r. poz. 1145), zawód optometrysty został ujęty w grupie 22 – Specjaliści do spraw zdrowia, 228 – Inni specjaliści ochrony zdrowia, kod zawodu 2286 – Optometryści, 228601 – Optometrysta. Ponadto, zgodnie z międzynarodową definicją przyjętą w 1993 r. przez Międzynarodowe Porozumienie Optometryczne i Optyczne, optometrysta to: autonomiczny i regulowany zawód należący do systemu ochrony zdrowia, a osoba wykonująca ten zawód praktykuje w zakresie badania refrakcji i zaopatrzenia w pomoce wzrokowe, a także diagnozowania i właściwego postępowania w przypadku choroby oczu oraz rehabilitacji układu wzrokowego. Usługi badania wzroku wykonywane przez lekarza okulistę pod kątem doboru korekcji okularowej lub soczewkowej oraz usługi badania wzroku, dobór okularów lub soczewek kontaktowych oraz terapie wzrokowe wykonywane przez dyplomowanego magistra optometrii stanowią usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, powracaniu i poprawie zdrowia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. c) ustawy o podatku od towarów i usług. Usługi badania i korygowania wzroku, a w szczególności rozpoznanie wady wzroku i dobranie mocy okularów czy dobór soczewek kontaktowych, są usługami w zakresie opieki medycznej służącymi profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia.

Okulary wykonywane są na podstawie zlecenia lekarza dostarczanego przez klienta w postaci recepty lub na podstawie przeprowadzonego na miejscu badania wzroku przez okulistę lub dyplomowanego optometrystę. Na produkt finalny – okulary – składają się szkła oraz oprawki. Wszystkie kupowane przez Wnioskodawcę produkty/półprodukty tj. soczewki, szkła korekcyjne, szkła do okularów leczniczych i ochronnych do komputera, oprawki okularowe, z których powstają później produkty końcowe – okulary oznaczone są symbolem CE (wyrób wprowadzony do obrotu na terenie Unii Europejskiej). Klasyfikacja statystyczna soczewek okularowych wg PKWiU to: 32.50.4 Okulary, soczewki i ich części. 32.50.41 Soczewki kontaktowe; soczewki okularowe ze szkła i innych materiałów. 32.50.41.0 Soczewki kontaktowe; soczewki okularowe ze szkła i innych materiałów. Równocześnie w cenę okularów wliczona jest usługa ich wykonania, na którą składa się m.in. szlifowanie soczewek okularowych do kształtu oprawy, ustawienie środków optycznych soczewek zamontowanych w oprawie stosownie do położenia źrenic oraz ustalenie wykonania dodatkowych walorów jakościowych soczewek o mocy określonej w zaleceniach lekarza. Wskazane usługi świadczone będą przez dyplomowanego optyka. Okulary korekcyjne, lecznicze i ochronne do komputera, będące przedmiotem zapytania, stanowią wyrób medyczny zgodnie z definicją wyrobu medycznego podaną w ustawie z dnia 20 maja 2010 r. art. 2 ust. 1 pkt 38 (Dz. U. Nr 93 poz. 896) o wyrobach medycznych. Wyrobem medycznym jest narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu z tym oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczonym przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu zapobiegania, leczenia i łagodzenia przebiegu choroby lub kompensowania upośledzenia.

Wnioskodawca świadczy usługi objęte zakresem wniosku nie będąc podmiotem leczniczym, tzn. nie jest wpisany do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w przepisach art. 100 i n. ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

(we wniosku wskazane jako nr 1) Jaka powinna być stawka podatku od towarów i usług dla sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera, jeżeli okulary będą wykonywane na miejscu, a zakup przez Spółkę elementów składowych czyli szkieł okularowych będzie ze stawką VAT 8% a opraw okularowych ze stawką 8% lub 23%, a także jaka powinna być stawka podatku VAT na całość świadczenia w przypadku, gdy dany klient posiada własne oprawki i kupuje jedynie soczewki okularowe wraz z montażem?

Zdaniem Wnioskodawcy (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku z dnia 22 września 2015 r.), w poz. 105 załącznika nr 3 do ustawy o VAT wśród towarów i usług, do których właściwa jest stawka obniżona, wymienione zostały wyroby medyczne, dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W zakresie ich definicji ustawa o VAT odsyła do ustawy o wyrobach medycznych. W treści przepisu art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy o wyrobach medycznych z 20 maja 2010 r. (DZ. U. Nr 107, poz. 679) wyrób medyczny określono jako narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby, diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia, badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego lub regulacji poczęć, których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane. Zdaniem Wnioskodawcy okulary korekcyjne służące do korekcji wad refrakcji klasyfikowane są do wyrobów medycznych na podstawie obwiązującej ustawy o wyrobach, a ich sprzedaż podlega opodatkowaniu według obniżonej do wysokości 8% stawki podatku VAT. Wyrobami medycznymi są również okulary lecznicze oraz okulary ochronne do komputera. Wykonanie okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera, stanowiących wyrób medyczny powinno znaleźć odbicie na paragonie fiskalnym dokumentującym sprzedaż okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera; brak jest podstaw do specjalnego wyodrębniania materiałów, z których okulary zostały wykonane i usług związanych z ich wykonaniem. Powinno się zastosować stawkę podatku VAT w wysokości 8%.

Przedmiotem umowy zawartej z klientem w przypadku, gdy dany klient posiada własne oprawki i kupuje jedynie soczewki okularowe wraz z montażem, będzie sprzedaż zakupionych szkieł. Szkła te wymagają odpowiedniego oszlifowania i zamontowania w sposób odpowiedni do anatomicznej pozycji oczu, a usług tych nie można wyłączyć jako poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży. Zatem usługa montażu szkieł do opraw korekcyjnych nie powinna być wyszczególniana na fakturze VAT jako osobna pozycja. Efektem finalnym usługi będą okulary korekcyjne, lecznicze i ochronne do komputera, przeznaczone wyłącznie dla tego klienta. I w tym przypadku należy zastosować stawkę podatku VAT od towarów i usług w wysokości 8%.

Wnioskodawca oświadcza jednocześnie, iż w wyżej wymienionych sprawach nie toczy się żadne postępowanie kontrolne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Z kolei przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przy czym zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Na podstawie art. 146a pkt 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r., z zastrzeżeniem art. 146f stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 7%” (w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2016 r. – stawką podatku w wysokości 8%), w poz. 105 zostały wymienione, bez względu na symbol PKWiU – „wyroby medyczne, w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, inne niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika”.

Oznacza to, że na podstawie ww. regulacji prawnych 8% stawka podatku VAT ma zastosowanie do dostawy wyrobów medycznych w rozumieniu ustawy o wyrobach medycznych dopuszczonych do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – innych niż wymienione w pozostałych pozycjach załącznika nr 3 do ustawy o VAT. Natomiast w poz. 103 ww. załącznika zostały wymienione „Soczewki kontaktowe, soczewki okularowe ze szkła i innych materiałów” - PKWiU 32.50.41.0.

Należy podkreślić, iż kwalifikacja wyrobu do kategorii wyrobów medycznych dokonana musi być na gruncie przepisów innych niż regulacje wynikające z ustawy o podatku od towarów i usług. Przepisy przywoływanej ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają unormowań dotyczących zasad klasyfikacji danego towaru do wyrobu medycznego. Zasady dotyczące klasyfikacji wyrobów medycznych określone zostały w przepisach ustawy o wyrobach medycznych.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 38 ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. Nr 107, poz. 679 z późn. zm.) stanowi, iż pod pojęciem wyrobu medycznego należy rozumieć narzędzie, przyrząd, urządzenie, oprogramowanie, materiał lub inny artykuł, stosowany samodzielnie lub w połączeniu, w tym z oprogramowaniem przeznaczonym przez jego wytwórcę do używania specjalnie w celach diagnostycznych lub terapeutycznych i niezbędnym do jego właściwego stosowania, przeznaczony przez wytwórcę do stosowania u ludzi w celu:

1.  diagnozowania, zapobiegania, monitorowania, leczenia lub łagodzenia przebiegu choroby,
2.  diagnozowania, monitorowania, leczenia, łagodzenia lub kompensowania skutków urazu lub upośledzenia,
3.  badania, zastępowania lub modyfikowania budowy anatomicznej lub procesu fizjologicznego,
4.  regulacji poczęć

\- których zasadnicze zamierzone działanie w ciele lub na ciele ludzkim nie jest osiągane w wyniku zastosowania środków farmakologicznych, immunologicznych lub metabolicznych, lecz których działanie może być wspomagane takimi środkami.

Stosownie do ust. 1 pkt 31 powyższego artykułu, przez wprowadzenie do obrotu rozumie się udostępnienie za opłatą albo nieodpłatnie, po raz pierwszy, wyrobu fabrycznie nowego lub całkowicie odtworzonego, innego niż wyrób do badań klinicznych i wyrób do oceny działania, w celu używania lub dystrybucji na terytorium państwa członkowskiego.

W odniesieniu do ust. 1 pkt 32 wyżej powołanego artykułu, wprowadzeniem do używania jest pierwsze udostępnienie użytkownikowi na terytorium państwa członkowskiego wyrobu gotowego do użycia w celu jego używania zgodnie z przewidzianym zastosowaniem.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 45 ustawy o wyrobach medycznych, wytwórcą jest:

1.  podmiot odpowiedzialny za projektowanie, wytwarzanie, pakowanie i oznakowanie wyrobu przed wprowadzeniem go do obrotu pod nazwą własną, niezależnie od tego, czy te czynności wykonuje on sam, czy w jego imieniu inny podmiot,
2.  podmiot, który montuje, pakuje, przetwarza, całkowicie odtwarza lub oznakowuje gotowy produkt lub nadaje mu przewidziane zastosowanie, w celu wprowadzenia go do obrotu jako wyrobu pod nazwą własną, z wyjątkiem podmiotu, który montuje lub dostosowuje wyroby już wprowadzone do obrotu, w celu ich przewidzianego zastosowania przez indywidualnego pacjenta.

Z definicji ujętych w ww. przepisach wynika, iż okulary korekcyjne spełniające określone w ustawie o wyrobach medycznych kryteria, zarówno gotowe jak i wykonywane na zamówienie – są wyrobem medycznym. Nie dotyczy to jednak okularów przeznaczonych do celów inne niż medyczne (np. okulary słoneczne). Przez okulary wykonane na zamówienie należy rozumieć te, które są wykonane według specjalnej pisemnej instrukcji sporządzonej przez lekarza okulistę lub inną uprawnioną osobę.

Zgodnie z art. 11 ww. ustawy wyroby wprowadzane do obrotu i wprowadzane do używania są oznakowane znakiem CE.

Stosownie do ust. 2 powołanego artykułu znakiem CE nie oznakowuje się wyrobu wykonanego na zamówienie, wyrobu do badań klinicznych, wyrobu do oceny działania, wyrobu wykonanego przez użytkownika oraz systemu i zestawu zabiegowego, o których mowa w art. 30 ust. 1 i 4.

W myśl art. 11 ust. 4 powołanej ustawy - wyrób oznakowuje się znakiem CE po przeprowadzeniu odpowiednich dla wyrobu procedur oceny zgodności, potwierdzających, że wyrób spełnia odnoszące się do niego wymagania zasadnicze.

Stosownie do art. 13 ust. 1 ustawy o wyrobach medycznych, za wyrób, za wykonanie oceny zgodności wyrobu przed jego wprowadzeniem do obrotu oraz za wprowadzenie wyrobu do obrotu odpowiada wytwórca wyrobu. Jeżeli wytwórca nie ma miejsca zamieszkania lub siedziby w państwie członkowskim, odpowiedzialność tę ponosi autoryzowany przedstawiciel dla tego wyrobu. Jeżeli wytwórca nie wyznaczył autoryzowanego przedstawiciela albo jeżeli wyrób nie jest wprowadzany do obrotu na odpowiedzialność wytwórcy lub autoryzowanego przedstawiciela, odpowiedzialność tę ponosi podmiot, który wprowadził wyrób do obrotu.

Zgodnie z art. 23 ust. 1 ww. ustawy, wyroby muszą spełniać odnoszące się do nich wymagania zasadnicze.

Na podstawie art. 26 pkt 2 ww. ustawy domniemywa się, że wyroby są zgodne z wymaganiami zasadniczymi, o których mowa w art. 23 ust. 1, w zakresie, w jakim stwierdzono ich zgodność z odpowiednimi krajowymi normami przyjętymi na podstawie norm ogłoszonych w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej seria C, jako normy zharmonizowane z dyrektywą Rady 93/42/EWG z dnia 14 czerwca 1993 r. dotyczącą wyrobów medycznych (Dz. Urz. WE L 169 z 12.07.1993, str. 1; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 13, t. 12, str. 82) – w przypadku wyrobów medycznych i wyposażenia wyrobów medycznych.

Według art. 29 ust. 1 tej ustawy, wytwórca przed wprowadzeniem wyrobu do obrotu oraz przed przekazaniem wyrobu do badań klinicznych lub do oceny działania jest obowiązany do przeprowadzenia oceny zgodności wyrobu.

Stosownie do art. 29 ust. 2 tej ustawy, wytwórca może powierzyć autoryzowanemu przedstawicielowi prowadzenie niektórych procedur oceny zgodności, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 23 ust. 2 pkt 4, ust. 3 pkt 3 oraz ust. 4 pkt 3.

Autoryzowanym przedstawicielem jest podmiot, mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w państwie członkowskim, który jest wyznaczony przez wytwórcę do działania w jego imieniu oraz do którego mogą zwracać się, zamiast do wytwórcy, władze i instytucje państw członkowskich w sprawach obowiązków wytwórcy określonych ustawą (art. 2 ust. 1 pkt 2 tej ustawy).

W oparciu o art. 58 ust. 1 powołanej ustawy, wytwórca i autoryzowany przedstawiciel mający miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dokonują zgłoszenia wyrobu do Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, co najmniej na 14 dni przed pierwszym wprowadzeniem do obrotu albo przekazaniem do oceny działania.

Natomiast, jak stanowi art. 22 ust. 1 ww. ustawy, rozbieżności dotyczące sklasyfikowania danego wyrobu medycznego albo zakwalifikowania wyrobu medycznego do diagnostyki in vitro, powstałe między wytwórcą a jednostką notyfikowaną autoryzowaną przez ministra właściwego do spraw zdrowia podlegają rozstrzygnięciu, w drodze decyzji administracyjnej, przez Prezesa Urzędu.

Z powyższych regulacji wynika, że co do zasady to do wytwórcy lub autoryzowanego przedstawiciela należy określenie, czy dany wyrób, zgodnie z jego przewidywanym zastosowaniem, jest wyrobem medycznym, czy też nim nie jest.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca rozpoczął prowadzenie działalności w zakresie m.in. produkcji i sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera. Okulary wykonywane są na podstawie zlecenia lekarza dostarczanego przez klienta w postaci recepty lub na podstawie przeprowadzonego na miejscu badania wzroku przez okulistę lub dyplomowanego optometrystę. Na produkt finalny - okulary- składają się szkła oraz oprawki. Wszystkie kupowane przez Wnioskodawcę produkty/półprodukty tj. soczewki, szkła korekcyjne, szkła do okularów leczniczych i ochronnych do komputera, oprawki okularowe, z których powstają później produkty końcowe - okulary oznaczone są symbolem CE (wyrób wprowadzony do obrotu na terenie Unii Europejskiej). Wnioskodawca podkreśla, że okulary korekcyjne, lecznicze i ochronne do komputera, będące przedmiotem zapytania, stanowią wyrób medyczny zgodnie z definicją wyrobu medycznego podaną w ustawie o wyrobach medycznych.

Odnosząc wskazane powyżej regulacje prawne do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego stwierdzić należy, iż w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera (wykonanych na podstawie recepty wystawionej przez lekarza bądź w związku z badaniem przeprowadzonym na miejscu przez okulistę bądź optometrystę), które mieszczą się w definicji wyrobu medycznego, na podstawie ustawy o wyrobach medycznych i są dopuszczone do obrotu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, właściwe jest zastosowanie stawki VAT w wysokości 8%, w myśl art. 41 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, w powiązaniu z poz. 105 załącznika nr 3 do tej ustawy oraz w związku z art. 146 a pkt 2 ustawy.

Natomiast dla rozstrzygnięcia jaka stawka podatku od towarów i usług jest właściwa dla ustalenia stawki VAT dla czynności, w której dany klient posiada własne oprawki i kupuje jedynie soczewki okularowe wraz z montażem, istotne jest ustalenie przede wszystkim, czy w danym przypadku mamy do czynienia z dwoma odrębnymi świadczeniami tj. z dostawą soczewek okularowych i usługą ich montażu, czy też jedną czynnością, a mianowicie dostawą soczewek okularowych wraz z montażem, które to czynności traktowane są jako jedno świadczenie.

Zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno usługi, jak i dostawy materiałów, wykorzystywanych do wykonania tej usługi uwarunkowane jest zakresem, w jakim prowadzona jest działalność gospodarcza oraz przedmiotem umowy zawartej ze zleceniodawcą. A zatem, w przedstawionych okolicznościach zastosowanie jednej stawki podatku od towarów i usług i opodatkowanie nią zarówno dostawy soczewek okularowych, jak i usługi ich montażu uwarunkowane jest od ustalenia co jest w zasadzie przedmiotem umowy zawartej z klientem, bowiem strony w umowach cywilnoprawnych określają co jest przedmiotem sprzedaży. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż w przedmiotowej sprawie, w przypadku umowy zawartej z klientem, gdy dany klient posiada własne oprawki i kupuje jedynie soczewki okularowe wraz z montażem, istotą zakupu dokonywanego przez klienta są szkła okularowe – soczewki okularowe.

Skoro zatem przedmiotem sprzedaży w ww. przypadku jest przede wszystkim dostawa szkieł okularowych - soczewek okularowych, które muszą zostać zamontowane w oprawach dostarczonych przez klientów, to wówczas nie można z niej wyłączyć poszczególnych elementów kosztów do odrębnej sprzedaży, ponieważ obrotem podatnika jest uzgodniona kwota za wykonanie określonego świadczenia, bez względu na jego poszczególne elementy (materiały, robocizna, itp.). Wyliczenie, co składa się na wykonane świadczenie ma istotne znaczenie informacyjne przy ustalaniu ceny, jednak nie może uzasadniać odrębnego kwalifikowania poszczególnych elementów zawartych w tym wyliczeniu (dla celów podatkowych).

Wobec powyższego, montaż soczewek okularowych, przygotowanych odpowiednio pod indywidualnego klienta nie stanowi odrębnej usługi, lecz związany jest z dostawą soczewek okularowych. Oznacza to, że montaż soczewek okularowych, opodatkowany jest stawką podatku przyporządkowaną dla tego wyrobu.

Biorąc pod uwagę powyższe, w przypadku gdy Wnioskodawca wykonuje świadczenie, polegające na montażu nowych soczewek w oprawkach klientów, nie należy tego świadczenia rozdzielać, bowiem w istocie dochodzi przede wszystkim do dostawy towaru, jakim są soczewki okularowe. Dlatego też w tym przypadku dostawa soczewek okularowych wraz z montażem potraktowana jako kompleksowe świadczenie podlega opodatkowaniu według 8% stawki podatku na podstawie art. 41 ust. 2 w powiązaniu z poz. 103 załącznika nr 3 do ustawy.

Analiza przedstawionego stanu faktycznego oraz powołanych regulacji ustawy o podatku od towarów i usług prowadzi do stwierdzenia, że sprzedaż wyrobu gotowego jakim są okulary korekcyjne, lecznicze i ochronne do komputera oraz sprzedaż szkieł okularowych połączona z obsadzeniem ich w oprawki okularowe klienta, na podstawie art. 41 ust. 2 ustawy w związku z art. 146a pkt 2 ustawy, podlega opodatkowaniu 8% stawką podatku VAT .

Dodatkowo wskazać należy, że zgodnie z regulacją zawartą w art. 15 ustawy Ordynacja podatkowa, organy podatkowe przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Oznacza to, że nie mają umocowania prawnego do dokonywania interpretacji przepisów prawa innych niż przepisy prawa podatkowego. Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi nie jest organem właściwym do dokonania oceny w zakresie stwierdzenia, czy w rozumieniu przepisów ustawy o wyrobach medycznych sprzedawane przez Wnioskodawcę towary stanowiące przedmiot zapytania są wyrobami medycznymi, nie jest też organem uprawnionym do badania, czy spełnione zostały uregulowania związane z wprowadzeniem wyrobu do obrotu, określone w ustawie z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych. Ustawa ta, choć powołana w ustawie o podatku od towarów i usług, nie jest elementem prawa podatkowego, wobec czego przepisy tej ustawy nie mogą być przedmiotem interpretacji udzielanej przez tut. Organ. Interpretacja taka wykraczałaby poza zakres interpretacji prawa podatkowego, do której uprawniony jest Dyrektor Izby Skarbowej w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej. W związku z tym, niniejsza interpretacja została udzielona przy założeniu, iż wymienione we wniosku towary stanowią wyroby medyczne w rozumieniu powołanej ustawy o wyrobach medycznych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniem wskazanym we wniosku, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zaistniałego stanu faktycznego, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Niniejszą interpretacją załatwiono wniosek w zakresie stawki podatku od towarów i usług dla sprzedaży okularów korekcyjnych, leczniczych i ochronnych do komputera oraz dla sprzedaży soczewek okularowych wraz z montażem. Natomiast wniosek w pozostałym zakresie został załatwiony odrębnym rozstrzygnięciem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.