Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.353.2020.9.ED
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-25
Teza: Otrzymanie środków pieniężnych w związku z obniżeniem
wysokości wkładu Wnioskodawcy w Spółce będzie stanowiło
dla Wnioskodawcy zdarzenie neutralne podatkowo na gruncie
przepisów ustawy CIT.
Słowa kluczowe: spółki-wkład do spółki
wspólnik
zmniejszenie
środek-środki pieniężne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2. Przychody-Przysporzenia niestanowiące
przychodu-Pozostałe przysporzenia niestanowiące
przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 2-art. 12-ust. 4-pkt 3a-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 sierpnia 2020 r. wpłynął Państwa wniosek z 20 sierpnia 2020 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia:
    - czy otrzymanie środków pieniężnych w związku z obniżeniem wysokości Państwa
      wkładu w Spółce będzie stanowiło dla Państwa zdarzenie neutralne podatkowo na
      gruncie przepisów ustawy CIT;
    - czy nie będzie stanowiła dla Państwa przychodu podatkowego, otrzymana w związku ze
      zmniejszeniem wysokości Państwa udziału kapitałowego w Spółce wartość pieniężna.
    Z uwagi na braki formalne wniosku wezwaliśmy Państwa pismem z 6 listopada 2020 r. o
    ich uzupełnienie. Uzupełnienie do ww. wniosku wpłynęło 24 listopada 2020 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

X S.A. (dalej: „Wnioskodawca”) jest polskim rezydentem podatkowym, podlegającym
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej.
    Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest działalność (...). Wnioskodawca pełni rolę
    spółki dominującej w grupie kapitałowej (dalej: „Grupa”). Przedmiotem działalności Grupy
    jest działalność (...).
    Wnioskodawca jest m.in. wspólnikiem (komandytariuszem) w spółce komandytowej z
    siedzibą na terytorium Polski (dalej: „Spółka”). Wnioskodawca wniósł do Spółki wkład
    niepieniężny w związku z przystąpieniem do Spółki jako komandytariusz. Następnie
    Wnioskodawca wnosił do Spółki wkłady pieniężne.
    Wnioskodawca zamierza wycofać częściowo swój wkład ze Spółki poprzez obniżenie
    wysokości wkładu kapitałowego w Spółce na podstawie uchwały wspólników Spółki.
    Wnioskodawca wskazuje, że dotychczas na etapie ustalania wysokości jego dochodu do
    opodatkowania wynikającego z udziału w Spółce, Wnioskodawca dokonywał weryfikacji
    kosztów bilansowych pod kątem spełniania przez dane pozycje bilansowe warunków do
    uznania za koszty uznania (winno być: uzyskania) przychodów w rozumieniu ustawy CIT.
    W przypadku, gdy dany koszt bilansowy stanowił kategorię niestanowiącą kosztu
    uzyskania przychodu (dalej: „NKUP”) (...), wysokość przychodu Wnioskodawcy nie była
    pomniejszana o kategorie niestanowiące kosztów uzyskania przychodu. Efektywnie więc
    przedmiotowe kategorie nie obniżały wartości dochodu do opodatkowania, uzyskanego
    przez Spółkę w związku z partycypacją w Spółce, nie była pomniejszana o wartość NKUP.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 18 listopada 2020 r. wskazali
    Państwo, że biorąc pod uwagę literalne brzmienie art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b ustawy CIT,
    środki pieniężne z tytułu obniżenia wysokości wkładu Wnioskodawcy w Spółce
    komandytowej, otrzymane przez Wnioskodawcę będą wyższe od wydatków na nabycie
    lub objęcie prawa do udziału w Spółce komandytowej i uzyskanej przed obniżeniem
    udziału kapitałowego nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa
    w art. 5 ustawy CIT, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w Spółce
    komandytowej i wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów w takiej proporcji,
    w jakiej wycofana przez wspólników część udziału kapitałowego w Spółce komandytowej
    pozostaje do całkowitej wartości tego udziału określonej bezpośrednio przed tym
    wycofaniem.
    Pytania

    1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym otrzymanie przez
      niego środków pieniężnych w związku z obniżeniem wysokości wkładu Wnioskodawcy
      w Spółce będzie stanowiło dla Wnioskodawcy zdarzenie neutralne podatkowo na
      gruncie przepisów ustawy CIT?
    2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na Pytanie 1 - czy prawidłowe jest stanowisko
      Wnioskodawcy, zgodnie z którym nie będzie stanowiła dla Wnioskodawcy przychodu
      podatkowego, otrzymana w związku ze zmniejszeniem wysokości udziału kapitałowego
      Wnioskodawcy w Spółce wartość pieniężna niższa od wartości ustalonej na podstawie
      art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT i odpowiadająca wydatkom poniesionym przez
      Wnioskodawcę na objęcie prawa do udziałów w Spółce i uzyskanej przez
      Wnioskodawcę nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w
      art. 5 ustawy CIT, pomniejszona o wypłaty dokonane z tytułu udziału w Spółce, w takiej
      proporcji, w jakiej wycofana część udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce
      pozostaje do całkowitej wartości tego udziału określonej bezpośrednio przed
      wycofaniem?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Państwa zdaniem, otrzymanie środków pieniężnych w związku z obniżeniem wysokości
    wkładu Wnioskodawcy w Spółce będzie stanowiło dla Wnioskodawcy zdarzenie neutralne
    podatkowo na gruncie przepisów ustawy CIT.
    Wycofanie części wkładu Wnioskodawcy ze Spółki jako zdarzenie neutralne podatkowo na
    gruncie podatku dochodowego od osób prawnych.
    Jak zostało wskazane w przedstawionym przez Wnioskodawcę stanie faktycznym (winno
    być: zdarzeniu przyszłym), Wnioskodawca jest wspólnikiem Spółki (będącej spółką
    komandytową). Przystąpienie przez Wnioskodawcę do Spółki nastąpiło na skutek
    wniesienia do Spółki wkładu niepieniężnego. W dalszej kolejności wysokość wkładu
    Wnioskodawcy w Spółce ulegała zwiększaniu na skutek wnoszonych przez Wnioskodawcę
    do Spółki wkładów pieniężnych. Zarówno wkład niepieniężny wniesiony przez
    Wnioskodawcę do Spółki w związku z przystąpieniem do Spółki, jak i wkłady pieniężne
    wniesione przez Wnioskodawcę do Spółki na dalszym etapie funkcjonowania Spółki
    stanowią wkład Wnioskodawcy do Spółki.
    W przyszłości Wnioskodawca planuje zmniejszenie wysokości wkładu w Spółce. Obniżenie
    wysokości wkładu Wnioskodawcy w Spółce nastąpi w drodze uchwały wspólników Spółki,
    poprzez wypłatę określonej ilości środków pieniężnych.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, że przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz.U. z 2020 r. poz. 1406 ze zm., dalej: „ustawa CIT”),
    nie zawierają norm prawnych, które w sposób jednoznaczny określałyby skutki prawne
    wycofania części wkładu ze spółki osobowej. Zdarzenie tego rodzaju nie zostało
    uregulowane w art. 12 ust. 4 pkt 3a i 3b ustawy CIT, które określają wyłącznie skutki
    podatkowe związane odpowiednio z likwidacją spółki niebędącej osobą prawną i
    wystąpieniem z takiej spółki.
    Opis zdarzenia przyszłego wskazany przez Wnioskodawcę w ramach niniejszego wniosku
    o wydanie interpretacji indywidualnej nie odpowiada hipotezom ww. przepisów, z uwagi
    na fakt tego rodzaju, iż zwrot wkładu nie skutkuje likwidacją spółki osobowej (Spółki), jak
    również nie jest równoznaczny z wystąpieniem z niej (Spółka) przez Wnioskodawcę.
    Z powyższych rozważań wynika, że skutki podatkowe obniżenia wartości udziału
    kapitałowego wspólnika spółki osobowej nie zostały uregulowane. W prawie podatkowym
    zaistniała w związku z tym nieuświadomiona (niezamierzona) przez ustawodawcę luka
    ustawowa, uniemożliwiająca stosowanie prawa. Lukę tę można i należy uzupełnić poprzez
    analogię legis, która polega na podporządkowaniu określonych kategorii stanów
    faktycznych przepisowi, z którego w drodze wykładni językowej nie sposób wywieść normy

    o takim zasięgu (przypis: R. Mastalski. Stosowanie prawa podatkowego, Warszawa 2008. s.
    122-126, B. Brzeziński. Podstawy wykładni prawa podatkowego, Gdańsk 2008. s. 123). W
    samym wnioskowaniu z analogii legis wyróżnić można trzy podstawowe etapy: (1)
    ustalenie, że określony fakt nie jest objęty unormowaniem przez przepisy prawne, (2)
    ustalenie, że istnieje przepis prawny, który reguluje sytuacje pod istotnymi względami
    podobne do nieunormowanego, (3) powiązanie z faktem prawnym nieunormowanym
    podobnych lub takich samych konsekwencji prawnych, co z faktem bezpośrednio
    uregulowanym przez przepisy prawne (przypis: J. Nowacki, Analogia legis. Warszawa 1966.
    s. 163. L. Morawski. Zasady wykładni prawa. Toruń 2006. s. 203-204).
    Przepisem regulującym sytuację podobną do wycofania części wkładu ze spółki osobowej
    jest art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT, który reguluje skutki podatkowe zwrotu
    wspólnikowi wkładów wniesionych do spółki niebędącej osobą prawną.
    Niezależnie od dopuszczalności stosowania przepisów analogiom w sytuacji braku normy
    prawnej regulującej konkretny stan faktyczny, na gruncie polskiego prawa podatkowego
    obowiązuje zakaz wykładni rozszerzającej, a w szczególności takiej, której rezultatem
    byłoby zwiększenie obciążeń podatkowych podatnika. Stosowanie takiej wykładni
    stanowiłoby naruszenie jednej z podstawowych dyrektyw postępowania organów
    podatkowych, tj. zasady in dubio pro tributario (art. 2a Ordynacji podatkowej), nakazującej
    rozstrzyganie wątpliwości na korzyść podatnika.
    Stanowisko wskazujące na brak możliwości stosowania wykładni rozszerzającej przepisów
    prawa podatkowego było wielokrotnie wyrażane przez sądy administracyjne. Naczelny
    Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w wyroku z 22 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3239
    /16 podkreślił, że w sytuacji w której ustawodawca nie zdecydował się na wprowadzenie w
    przepisach ustaw podatkowych (np. ustawa CIT) wyraźnej normy nakazującej
    opodatkowanie częściowego zwrotu wkładu ze spółki osobowej, należy uznać, że w
    momencie uzyskania wypłaty przez wspólnika jest ona neutralna podatkowo, tj. skutki
    podatkowe tej wypłaty powinny być analizowane dopiero w momencie likwidacji spółki
    albo wystąpienia wspólnika ze spółki.
    Analogicznie, choć na gruncie przepisów ustawy PIT, której regulacje w zakresie wycofania
    wkładu ze spółki osobowej są tożsame do zapisów ustawy CIT, wypowiedział się NSA w
    orzeczeniu z 5 września 2019 r., sygn. akt II FSK 3716/17, w którym wskazał, że milczenie
    ustawodawcy co do opodatkowania określonych zdarzeń faktycznych, niezależnie z
    jakiego powodu ono wynika, jest traktowane jako obszar wolny od opodatkowania -
    należy przez to rozumieć brak uzasadnienia dla przypisywania częściowemu wycofaniu
    wkładu ze spółki osobowej skutków podatkowych przewidzianych stricte dla wystąpienia
    wspólnika ze spółki osobowej.
    Także w orzeczeniu z 20 września 2018 r., sygn. akt II FSK 2396/16 (również na gruncie
    przepisów ustawy PIT) NSA potwierdził stanowisko podatnika, zgodnie z którym „(...)
    Zdaniem sądu przypadki wymienione w art. 14 ust. 2 u.p.d.o.f. stanowią w istocie
    wskazanie przychodów, które podlegają opodatkowaniu na zasadzie kasowej. Regułą jest
    bowiem opodatkowanie przychodów uzyskanych przez wspólników spółki osobowej na
    zasadzie memoriałowej. Z art. 14 ust. 2 pkt 16 u.p.d.o.f. wynika natomiast, że
    zamierzeniem ustawodawcy było odroczenie opodatkowania wypłat z tytułu udziału w
    spółce niebędącej osobą prawną do momentu całkowitego wystąpienia wspólnika ze
    spółki. Gdyby ustawodawca dopuszczał wcześniejsze opodatkowanie niektórych wypłat
    znalazłoby to odzwierciedlenie w przepisach. Brak takiego zastrzeżenia prowadzi do
    wniosku, że wszelkie wypłaty z tytułu udziału w spółce osobowej powinny być
    opodatkowane wyłącznie w momencie wystąpienia wspólnika ze spółki, a nie w momencie
    wycofania części wkładu wniesionego do niebędącej osobą prawną (...).”
    Jednocześnie NSA w wyroku z 6 czerwca 2019 r., sygn. akt II FSK 2133/17 wskazał, że
    efekty podatkowe wszelkich wypłat gotówkowych ze spółki osobowej należy analizować
    dopiero w momencie utraty przez osobę prawną (lub osobę fizyczną) statusu wspólnika w
    spółce osobowej (w związku z likwidacją spółki albo wystąpieniem wspólnika ze spółki). Do

    tego czasu pozostają one neutralne, co wynika z mechanizmu opodatkowania spółek
    osobowych opartego na zasadzie memoriałowej.
    Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w szeregu rozstrzygnięć NSA, tworzących
    jednolitą linię orzeczniczą w zakresie zagadnienia neutralności podatkowej kwot
    otrzymanych przez podatnika w związku z wycofaniem części wkładu ze spółki osobowej
    tj. wyrok NSA z 16 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 2790/18; z 22 listopada 2018 r., sygn.
    akt II FSK 3239/16; z 13 listopada 2018 r., sygn. akt II FSK 3135/16; z 19 września 2018 r.,
    sygn. akt II FSK 2548/16, sygn. akt II FSK 2549/16, sygn. akt II FSK 2550/16 i sygn. akt II FSK
    2511/16; z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1721/16; z 22 maja 2014 r., sygn. akt II FSK
    1471/12; z 30 lipca 2014 r., sygn. akt II FSK 2046/12, z 27 maja 2015 r., sygn. akt II FSK 1212
    /13; z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt II FSK 1721/16).
    Zasadniczo więc, biorąc pod uwagę stanowiska sądów administracyjnych, otrzymanie
    przez Wnioskodawcę jakichkolwiek wypłat gotówkowych do czasu likwidacji Spółki lub
    wystąpienia Wnioskodawcy ze Spółki nie powinno być postrzegane jako zdarzenie
    powodujące jakiekolwiek skutki w sferze podatkowej wspólnika spółki osobowej.
    Mając na uwadze stanowisko przedstawione w ww. orzeczeniach, Wnioskodawca stoi na
    stanowisku, że otrzymanie przez Wnioskodawcę (w rezultacie zmniejszenia wysokości
    udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce) kwoty pieniężnej niższej od wartości
    wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na objęcie prawa do udziałów w Spółce i
    wartości uzyskanej przez Wnioskodawcę nadwyżki przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, o których mowa w art. 5 ustawy CIT, pomniejszonej o wypłaty dokonane z
    tytułu udziału w Spółce, w takiej proporcji, w jakiej wycofywana część udziału kapitałowego
    Wnioskodawcy w Spółce pozostawać będzie do całkowitej wartości tego udziału
    określonego bezpośrednio przed wycofaniem części wkładu ze Spółki, będzie stanowić
    zdarzenie neutralne podatkowo.
    Ad 2.
    W przypadku uznania za nieprawidłowe stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym
    otrzymanie przez Wnioskodawcę środków pieniężnych w związku z obniżeniem wysokości
    wkładu Wnioskodawcy stanowi zdarzenie neutralne podatkowo na gruncie ustawy CIT,
    zdaniem Wnioskodawcy, otrzymanie przez Wnioskodawcę wartości pieniężnej niższej od
    wartości ustalonej na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3 lit. b) ustawy CIT (bez uwzględniania
    pozycji bilansowych niestanowiących kosztów uzyskania przychodu) z uwzględnieniem
    proporcji, w jakiej wycofana część udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce pozostaje
    do całkowitej wartości tego udziału określonej bezpośrednio przed wycofaniem, w
    związku z obniżeniem wysokości wkładu Wnioskodawcy w Spółce nie będzie skutkowało
    powstaniem po jego stronie przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych.
    Wycofanie przez Wnioskodawcę części wkładu ze Spółki jako zdarzenie niepowodujące
    powstania przychodu podatkowego na gruncie podatku CIT.
    W przypadku uznania stanowiska Wnioskodawcy przedstawionego w ramach Ad 1. za
    nieprawidłowe (brak neutralności podatkowej wycofania części wkładu ze Spółki),
    Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w takiej sytuacji zastosowanie znaleźć powinien art.
    12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT, jako przepis regulujący skutki podatkowe zdarzenia
    faktycznego w postaci wystąpienia wspólnika ze spółki osobowej, a więc zdarzenia
    najbardziej zbliżonego do sytuacji wycofania części wkładu ze spółki osobowej.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT, do przychodów nie zalicza się środków
    pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu
    wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie lub objęcie
    prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika
    nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 5 ustawy CIT,
    pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.

    Zgodnie z komentarzem do ustawy CIT, z dniem 1 stycznia 2011 r. ustawodawca
    wprowadził szczególne regulacje odnoszące się do przychodów osiąganych przez
    podatników w ramach spółek niebędących osobami prawnymi (art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b)
    ustawy CIT). Według intencji ustawodawcy ujęcie w treści wymienionych przepisów
    „wypłat dokonanych z tytułu udziału” miało na celu uniknięcie podwójnego
    opodatkowania zysków rozdystrybuowanych, tj. raz memoriałowo w wyniku podatkowym,
    a drugi raz po ich wypłaceniu. Z dniem 1 stycznia 2015 r. ustawodawca postanowił
    uzupełnić ww. przepisy, ponieważ uznał, że nie uwzględniają one w swej treści
    okoliczności, iż zysk dzielony między wspólników ustalany jest na podstawie przepisów
    rachunkowych, a nie podatkowych, i tym samym przy jego kalkulacji uwzględnia się
    wydatki stanowiące NKUP. Skutkuje to tym, że w kwocie środków pieniężnych uzyskanej z
    tytułu wystąpienia ze spółki niebędącej osobą prawną, niestanowiącej przychodu zgodnie
    z tymi przepisami, uwzględnia się również wydatki, które zgodnie z ustawą CIT nie mogą
    stanowić kosztu uzyskania przychodu. Nieujęcie tej okoliczności w stanie prawnym
    obowiązującym przed 1 stycznia 2015 r. powodowało, że wspólnicy spółek niebędących
    osobami prawnymi mogli korzystać z preferencyjnego sposobu opodatkowania dochodu
    (przypis: Komentarz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, red. prof. dr
    hab. Witold Modzelewski, red. Jacek Pyssa, Małgorzata Lehmann-Ziaja, Andrzej Dembiński,
    Bartłomiej, Komentarz. Wyd. 17, Warszawa 2020).
    Zasadniczo więc, na podstawie brzmienia regulacji art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT od
    dnia 1 stycznia 2015 r., wzór służący wyliczeniu wartości środków niestanowiących
    przychodu podatkowego wspólnika spółki osobowej w momencie wystąpienia ze spółki
    osobowej wygląda w następujący sposób:
          L = W + N - (W + W  )1  2  nkup
    Gdzie:
    L - limit środków pieniężnych uzyskanych w zamian za wystąpienie ze spółki osobowej
    W - wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce osobowej1
    N - nadwyżka przychodów podatkowych nad kosztami podatkowymi (dochód podatkowy)
    W - wypłaty z tytułu udziału w spółce osobowej2
    W   - wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodunkup
    Biorąc pod uwagę powyższą metodologię ustalania wartości granicznej środków
    pieniężnych otrzymywanych przez wspólnika (mającą swoje źródło w literalnym brzmieniu
    art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT), która nie będzie stanowić przychodu podatkowego
    wspólnika, dla ustalenia przedmiotowej wartości konieczne jest uwzględnienie we wzorze
    wydatków stanowiących NKUP.
    Jak już zostało wskazane, zgodnie z art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy C1T, do przychodów
    nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą
    prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie
    lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem przez
    wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art. 5
    ustawy CIT, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce i wydatki
    niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodnie więc z literalnym brzmieniem art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT w przypadku
    wystąpienia ze spółki osobowej, ustawodawca dla celów ustalenia niestanowiącego
    przychodu limitu środków, jakie przysługują podmiotowi, którego wartość wkładu
    kapitałowego w spółce osobowej jest pomniejszana, nakazuje uwzględnienie (między
    innymi) jedynie takich pozycji, które mogą być uznawane za „wydatek” niestanowiący
    kosztu uzyskania przychodu.

    W przypadku więc uznania, że art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT powinien znaleźć
    analogiczne zastosowanie do sytuacji wycofania przez Wnioskodawcę części wkładu ze
    Spółki, kalkulacja limitu powinna uwzględniać wydatki stanowiące NKUP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, biorąc pod uwagę brzmienie ww. regulacji, zamierzeniem
    ustawodawcy było pomniejszenie dopuszczalnego limitu bezpodatkowej wypłaty środków
    w przypadku wystąpienia ze spółki osobowej (lub zmniejszenia wartości wkładu w spółce
    osobowej w przypadku uznania, że przepis ten powinien znaleźć zastosowanie w takiej
    sytuacji) jedynie o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu, nie zaś o
    wszelkiego rodzaju pozycje bilansowe niestanowiące kosztów uzyskania przychodu.
    Spółka pragnie wskazać, że w jej przypadku uwzględnienie w ramach ww. wzoru kategorii
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodu w postaci pozycji bilansowych w postaci
    np. (...), nie może mieć miejsca z dwóch przyczyn.
    Po pierwsze, ww. pozycje bilansowe nie stanowią kategorii, o której mowa w art. 12 ust. 4
    pkt 3a lit. b) ustawy CIT, tj. nie stanowią „wydatków” niestanowiących kosztów uzyskania
    przychodu, które ustawodawca nakazuje uwzględnić w sytuacji ustalania limitu
    bezpodatkowej wartości środków pieniężnych, jakie mogą zostać wypłacone podmiotowi,
    którego udział kapitałowy w spółce osobowej podlega wycofaniu.
    Pojęcie „wydatku” niejednokrotnie stanowiło przedmiot wykładni dokonywanej przez sądy
    administracyjne na gruncie spraw podatkowych. Zgodnie z dokonywaną przez sądy
    administracyjne wykładnią „wydatek”, to „suma, która ma być wydana albo suma wydana
    na „coś”. W rozumieniu tego wyrazu zawiera się więc element bezpośredniości dokonania
    wydatku” (wyrok NSA z 20 grudnia 2019 r., sygn. akt II FKS 137/18 i wyrok WSA w
    Warszawie z 5 czerwca 2012 r, sygn. akt SA/WA/2615/11).
    Jednocześnie zdarzeniem warunkującym materializację zdarzenia w postaci „wydatku” jest
    fakt jego poniesienia. Wydatek natomiast uznawany jest za „poniesiony” wówczas gdy
    „obciążenie kosztem nastąpiło nie tylko w sensie ewidencyjnym, ale w znaczeniu realnym,
    a więc faktycznym poniesieniu wydatku” (wyrok WSA w Olsztynie z 17 maja 2012 r., sygn.
    akt I SA/OI 104/12).
    Wnioskodawca pragnie jednocześnie zwrócić uwagę na brzmienie art. 16 ust. 1 ustawy CIT
    zawierającego katalog uszczupleń majątkowych, które nie stanowią kosztów uzyskania
    przychodów. Katalog nie uważa za koszty uzyskania przychodów zarówno pozycji
    stanowiących „wydatki”, jak i innych kategorii, których nie cechuje posiadanie przymiotu
    wydatku, np. straty w środkach trwałych oraz wartościach niematerialnych i prawnych w
    części pokrytej sumą odpisów amortyzacyjnych czy różnych kategorii odpisów.
    Reasumując, pozycja bilansowa niestanowiąca kosztu uzyskania przychodu może,
    aczkolwiek nic musi stanowić „wydatku”.
    W przypadku Wnioskodawcy, wymienione przez Wnioskodawcę pozycje bilansowe w
    postaci np. (...) stanowią koszty niestanowiące kosztów uzyskania przychodów.
    Jednocześnie należy wskazać, że biorąc pod uwagę zaprezentowane przez Wnioskodawcę
    przykłady wykładni pojęcia „wydatek” i pojęcia „poniesienia wydatku” dokonanej przez
    sądy administracyjne, ww. pozycje bilansowe z pewnością nie mogą zostać uznane za
    wydatek, dla którego zaistnienia konieczne jest jego faktyczne poniesienie.
    Mając na uwadze powyższe rozważania, jak i brzmienie art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy
    CIT, zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku uznania przez Organ, że ww. regulacja powinna
    mieć zastosowanie w jego przypadku, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że ww. kategorie
    kosztów niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, nie powinny być uwzględniane
    przy kalkulacji wartości bezpodatkowej wypłaty środków ze Spółki w związku z obniżeniem
    wartości wkładu kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce. Takie stanowisko zdaniem
    Wnioskodawcy jest uprawnione z uwagi na brak spełniania definicji „wydatku” przez
    kategorie kosztów wskazane przez Wnioskodawcę. Ustawodawca posługując się
    przedmiotowym pojęciem w dyspozycji art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT wyraźnie

    wskazał, że dla obliczenia niestanowiącej przychodu wartości pieniężnej przekazywanej
    wspólnikowi spółki osobowej w związku z wycofaniem udziału kapitałowego przez
    wspólnika takiej spółki konieczne jest uwzględnienie „wydatków” niestanowiących kosztów
    uzyskania przychodów. Wnioskując z przeciwieństwa (a contrario), przy kalkulacji
    przedmiotowego limitu nie powinny zostać uwzględnione kategorie niestanowiące
    kosztów uzyskania przychodu, które nie są jednocześnie „wydatkami”.
    Jednocześnie, w przypadku uznania, że regulacja art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT
    powinna znaleźć analogiczne zastosowanie do sytuacji Wnioskodawcy to zdaniem
    Wnioskodawcy dla ustalenia wartości kwoty pieniężnej niestanowiącej przychodu
    podatkowego w związku ze zmniejszeniem wkładu do spółki osobowej, za uzasadnione z
    uwagi na poniższą argumentację należy uznać nieuwzględnianie pozycji bilansowych
    stanowiących NKUP we wzorze służącym wyliczeniu neutralnej podatkowo wartości
    środków pieniężnych, jakie mogłyby być otrzymane przez Wnioskodawcę w związku z
    częściowym wycofaniem wkładu ze Spółki.
    Niezależnie od powyżej powołanego argumentu wskazującego na brak posiadania przez
    wskazane przez Wnioskodawcę pozycje bilansowe charakteru „wydatku”, w ocenie
    Wnioskodawcy nieuwzględnianie wskazywanych przez Wnioskodawcę pozycji bilansowych
    stanowiących NKUP przy kalkulacji limitu wartości niestanowiącej przychodu
    Wnioskodawcy kwoty, jaka mogłaby zostać uzyskana w związku ze zmniejszeniem
    wartości udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce jest uzasadnione tym, że wartość
    kosztów bilansowych stanowiących NKUP (...), została uznana za NKUP na etapie ustalania
    dochodu do opodatkowania związanego z uczestnictwem w Spółce, zadeklarowanego
    przez Wnioskodawcę, tj. wartość przychodów uzyskanych przez Wnioskodawcę z tytułu
    udziału w Spółce nie była pomniejszana o wartość NKUP.
    Jednocześnie, za takim stanowiskiem Wnioskodawcy przemawia okoliczność tego typu, że
    uwzględnienie wydatków stanowiących NKUP przy ustalaniu limitu wartości wypłaty
    niestanowiącej przychodu Wnioskodawcy przy wycofaniu części wkładu ze Spółki, w
    sytuacji w której wydatki te (koszty bilansowe stanowiące NKUP) jednocześnie zostały
    wyeliminowane (nie pomniejszały przychodu) na etapie ustalania dochodu Wnioskodawcy
    w Spółce, stanowiłoby działania sprzeczne z intencją, jaka przyświecała ustawodawcy w
    związku z nowelizacją ustawy CIT, która weszła w życie 1 stycznia 2015 r. (wskazywanej
    uprzednio).
    Ratio legis nowelizacji stanowiło uniknięcie sytuacji, w której na wartość dochodu do
    opodatkowania wspólników spółki osobowej mają wpływ kategorie niepodatkowe tj.
    NKUP (poprzez redukcję wartości przychodu podatkowego o wartość NKUP), a
    jednocześnie wartość niestanowiącej przychodu podatkowego wypłaty środków związanej
    z wycofaniem wkładu ze spółki osobowej nie jest pomniejszana o wartość NKUP, w
    rezultacie czego dochodziłoby do uznania kategorii podatkowych (NKUP) za podatkowe. W
    przypadku Wnioskodawcy, zgodnie powyższym taka sytuacja nie będzie miała miejsca -
    Wnioskodawca nie dokonał zmniejszenia dochodów uzyskanych w związku z partycypacją
    w Spółce o NKUP, a tym samym NKUP nie powinny być brane pod uwagę przy ustalaniu
    limitu niestanowiącej przychodu Wnioskodawcy wartości pieniężnej, jaka zostanie
    uzyskana przez Wnioskodawcę w związku ze zmniejszeniem jego udziału kapitałowego w
    Spółce.
    Mając na uwadze powyższe, w sytuacji więc, w której podatnik (Wnioskodawca) uwzględnił
    prawidłowo pozycje stanowiące NKUP na moment opodatkowywania dochodu z udziału w
    spółce osobowej (Spółka), tj. nie pomniejszył o ich wartość przychodu podatkowego, to te
    same wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodu nie powinny być zdaniem
    Wnioskodawcy brane pod uwagę przy kalkulacji omawianego limitu.
    Dodatkowo Wnioskodawca pragnie wskazać, że w sytuacji, w której koszty niestanowiące
    kosztów uzyskania przychodów, które nie pomniejszyły przychodu podatkowego
    (efektywnie wysokości dochodu podatkowego) uzyskanego przez Wnioskodawcę w
    związku z posiadaniem praw udziałowych w Spółce, zostałyby jednocześnie uwzględnione

    w kalkulacji limitu zgodnie z powyższym wzorem powodowałoby skutek tego rodzaju, że
    kwota ta prezentowałaby wartość ujemną.
    W rezultacie otrzymanie przez Wnioskodawcę jakiejkolwiek wartości pieniężnej ustalonej
    w ww. sposób skutkowałoby powstaniem przychodu podatkowego po stronie
    Wnioskodawcy.
    Powyższa konkluzja nie może się ostać zarówno z uwagi na fakt, iż kategorie bilansowe
    wskazane przez Wnioskodawcę nie stanowią kosztów uzyskania przychodu, które
    jednocześnie można byłoby uznać za „wydatki” (warunek konieczny dla możliwości
    uwzględnienia tego rodzaju kosztów do kalkulacji limitu, z uwagi na literalne brzmienie
    art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT), jak i z uwagi na fakt niepomniejszenia o wskazane
    pozycje bilansowe przychodu podatkowego (efektywnie wysokości dochodu
    podatkowego) uzyskanego przez Wnioskodawcę w konsekwencji uczestnictwa w Spółce.
    Biorąc pod uwagę powyższe argumenty, Wnioskodawca stoi na stanowisku, zgodnie z
    którym przedmiotowy limit (jeśli w ogóle powinien być stosowany w niniejszej sprawie)
    powinien zdaniem Wnioskodawcy zostać ustalony bez uwzględniania NKUP, z uwagi na
    fakt tego rodzaju, iż ponowne wyłączenie kosztów bilansowych stanowiących NKUP w
    istocie doprowadziłoby do podwójnego opodatkowania dochodu Wnioskodawcy w Spółce
    poprzez:
    i. wyłączenie kosztów bilansowych stanowiących NKUP po raz pierwszy na etapie
        opodatkowania dochodu Wnioskodawcy w Spółce oraz;
    ii. po raz drugi poprzez pomniejszenie limitu wartości bezpodatkowej wypłaty środków ze
        Spółki. Jednocześnie biorąc pod uwagę znaczącą wartość NKUP, w przypadku
        uwzględnienia ich przy kalkulacji wartości limitu środków pieniężnych
        niestanowiących przychodu podatkowego, jakie Wnioskodawca mógłby wypłacić w
        związku ze zmniejszeniem jego udziału w Spółce mogłoby doprowadzić do
        wykreowania wartości ujemnej kwoty, jaka mogłaby zostać wypłacona
        bezpodatkowo przez Wnioskodawcę w związku z wycofaniem części wkładu ze
        Spółki.
    Biorąc pod uwagę powyższe, z uwagi na fakt, iż wartość pozycji niepodatkowych (tj.
    kosztów bilansowych będących NKUP) została już raz ujęta jako koszty niepodatkowe na
    etapie opodatkowywania dochodu z udziału w Spółce przez Wnioskodawcę, ewentualny
    limit powinien być determinowany przez wartość historyczną wkładu wniesionego do
    spółki komandytowej, pomniejszoną o wartość wypłat zysków i powiększoną o wartość
    dochodu opodatkowanego przez Spółkę, z uwzględnieniem proporcji, w jakiej wycofywana
    cześć udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce pozostaje do całkowitej wartości
    udziału określonej bezpośrednio przed wycofaniem części wkładu ze Spółki, co
    odzwierciedla poniższy wzór:
              L= [(W + N) - W] x %1  2
    Gdzie:
    L - limit środków pieniężnych uzyskanych w zamian za wystąpienie ze spółki osobowej
    W - wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w spółce osobowej1
    N - nadwyżka przychodów podatkowych nad kosztami podatkowymi (dochód podatkowy)
    W - wypłaty z tytułu udziału w spółce osobowej2
    % - proporcja w jakiej wycofywana część udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce
    pozostaje do całkowitej wartości udziału określonej bezpośrednio przed wycofaniem
    części wkładu ze Spółki
    Reasumując, Wnioskodawca wskazuje, że niestanowiąca przychodu Wnioskodawcy
    wartość pieniężna uzyskana w związku z wycofaniem części wkładu ze Spółki powinna
    zostać ustalona zgodnie z powyższym wzorem.

    Jednocześnie w związku z tym, że kwota jaką Wnioskodawca otrzyma w związku z
    wycofaniem części wkładu ze Spółki będzie niższa od wartości limitu wyliczonego w
    powyższy sposób, nie dojdzie po stronie Wnioskodawcy do powstania przychodu
    podatkowego.
    W rezultacie powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w sytuacji, w której
    wartość środków pieniężnych, jaka zostanie uzyskana przez Wnioskodawcę w związku ze
    zmniejszeniem wysokości udziału kapitałowego Wnioskodawcy w Spółce będzie niższa od
    wartości wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na objęcie prawa do udziałów w
    Spółce i zyskanej przez Wnioskodawcę nadwyżki przychodów nad kosztami ich uzyskania,
    o których mowa w art. 5 ustawy CIT, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w
    Spółce, w takiej proporcji, w jakiej wycofywana część udziału kapitałowego Wnioskodawcy
    w Spółce pozostawać będzie do całkowitej wartości tego udziału określonego
    bezpośrednio przed wycofaniem części wkładu ze Spółki, nie będzie stanowić przychodu
    podatkowego.
    W tym miejscu należy jedynie wskazać, że ewentualny przychód po stronie Wnioskodawcy
    mógłby wystąpić jedynie w odniesieniu do nadwyżki środków pieniężnych uzyskanych
    przez Wnioskodawcę w związku z wycofaniem części wkładu, ponad wartość graniczną
    ustaloną na podstawie art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) ustawy CIT przy zastosowaniu
    metodologii jej obliczenia wskazanej przez Wnioskodawcę powyżej.
    Podsumowanie
    Zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanowiskiem w części uzasadnienia
    niniejszego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, fakt uzyskania przez
    Wnioskodawcę środków pieniężnych uzyskanych przez Wnioskodawcę w związku ze
    zmniejszeniem wkładu Wnioskodawcy w Spółce stanowić będzie zdarzenie neutralne
    podatkowo.
    W przypadku natomiast nieuznania powyższego stanowiska Wnioskodawcy za
    uzasadnione, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymane przez Wnioskodawcę w
    związku z wycofaniem części wkładu ze Spółki środki pieniężne w wartości niższej od
    wartości wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na objęcie prawa do udziałów w
    Spółce i uzyskanej przez Wnioskodawcę nadwyżki przychodów nad kosztami ich
    uzyskania, o których mowa w art. 5 ustawy CIT, pomniejszonej o wypłaty dokonane z
    tytułu udziału w Spółce, w takiej proporcji, w jakiej wycofywana część udziału kapitałowego
    Wnioskodawcy w Spółce pozostawać będzie do całkowitej wartości tego udziału
    określonego bezpośrednio przed wycofaniem części wkładu ze Spółki, nie będą stanowić
    dla Wnioskodawcy przychodu podatkowego.
    Interpretacja indywidualna
    11 grudnia 2020 r. rozpatrzyłem Państwa wniosek i wydałem interpretację indywidualną
    Znak: 0111-KDIB2-1.4010.353.2020.2.BKD, w której uznałem Państwa stanowisko za
    nieprawidłowe.
    Interpretacja ta została skutecznie doręczona 15 grudnia 2020 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    Pismem z 13 stycznia 2021 r., które wpłynęło tego samego dnia wnieśli Państwo skargę
    na interpretację do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.
    Wnieśli Państwo m.in. o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości.
    Pismem z 29 stycznia 2021 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.353.2020.3.BKD udzieliłem
    odpowiedzi na Państwa skargę.
    Postępowanie przed sądami administracyjnymi
    Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 4 listopada 2021 r., sygn. akt I
    SA/Wr 80/21 uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną.

    Wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 19 lutego 2025 r., sygn. akt II FSK 636/22,
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił zaskarżoną interpretacje indywidualną, stał się prawomocny od 19
    lutego 2025 r. Data wpływu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego we Wrocławiu do Organu – 23 kwietnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
      - uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oraz Naczelny Sąd Administracyjny w
        ww. wyrokach;
      - ponownie rozpatruję Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
        dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych – stwierdzam, że stanowisko,
        które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania oznaczonego Nr 1
    jest prawidłowe. Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Odnosząc się natomiast do pytania oznaczonego we wniosku Nr 2 zauważyć należy, iż
    pytanie to miało charakter warunkowy i uzależnione było od uznania Państwa stanowiska
    w zakresie pytania Nr 1 za nieprawidłowe. Z uwagi na potwierdzenie Państwa stanowiska
    w zakresie pytania Nr 1, zgodnie z którym otrzymanie przez Państwa środków pieniężnych
    w związku z obniżeniem wysokości Państwa wkładu w Spółce będzie stanowiło dla
    Państwa zdarzenie neutralne podatkowo na gruncie przepisów ustawy CIT, pytanie Nr 2
    stało się bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa we wniosku i
    stanu prawnego, który obowiązywał w dacie wydania pierwotnej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie
    z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa wyroków sądów administracyjnych
    stwierdzić należy, że orzeczenia sądowe nie są źródłem powszechnie obowiązującego
    prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast Organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

    111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa
    sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi
      elementem czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.