Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4011.832.2024.2.WS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-01-21
Teza: Ulga badawczo; rozwojowa.
Słowa kluczowe: koszt-koszty kwalifikowane
prace-prace badawczo-rozwojowe
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Ulga na
działalność badawczo-rozwojową.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 26e

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych
    stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych – z wyłączeniem
    należności, o których mowa we wniosku, z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z
    tytułu tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w
    związku z usprawiedliwioną nieobecnością pracownika – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

21 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 21 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 21 grudnia 2024
    r. (wpływ 21 grudnia 2024 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która posiada nieograniczony obowiązek podatkowy
    na terytorium Polski zgodnie z art. 3 ust. 1 i ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
    podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2022.2647 z późn. zm.) (dalej: Ustawa
    PIT).
    Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi
    działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Krajowego Rejestru Sądowego, posiada
    siedzibę w Polsce i podlega w Polsce opodatkowaniu podatkiem od osób prawnych od
    całości swoich dochodów. Spółka z o.o., w której wspólnikiem jest Wnioskodawca została
    wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego (...).
    Spółka z o.o. powstała w wyniku przekształcenia Spółki Cywilnej działającej pod firmą (...).
    Należy zaznaczyć, że po przekształceniu bieżąca działalność gospodarcza spółki
    komandytowej prowadzona była i jest w tożsamym zakresie jak w okresie funkcjonowania
    jako spółka cywilna, który został opisany poniżej. Niniejsza interpretacja dotyczy okresu, w
    którym Wnioskodawca był wspólnikiem ww. spółki cywilnej, kiedy podlegał pod regulacje
    podatku dochodowego od osób fizycznych. W zakresie nowopowstałej spółki z o.o.
    zostanie złożony odrębny wniosek o wydanie interpretacji.
    Przedmiotem prowadzonej przez Wnioskodawcę (dalej: Wnioskodawca) działalności
    gospodarczej jest projektowanie oraz opracowywanie prototypowych rozwiązań z zakresu
    automatyki instalacji okołoprodukcyjnych, tzw. instalacje współtowarzyszące,
    odpowiedzialne za automatyzację procesów produkcji różnych elementów (dalej:
    prototypy). (...).
    W swojej siedzibie Wnioskodawca posiada pomieszczenia techniczne, w których
    konstruowane są prototypy, a także zaplecze biurowe, w którym pracę prowadzą m.in.
    projektanci i programiści. Pracownicy Wnioskodawcy swoją pracę realizują na
    zaawansowanych urządzeniach oraz programach projektowych, w których powstają
    pierwsze koncepcje Prototypów, a następnie ich zaawansowane projekty. Wnioskodawca
    w okresie prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej zatrudniał poniżej 10
    pracowników. Ze względu na małą liczbę personelu Wnioskodawca nie wyodrębnił w
    strukturze Działów odpowiedzialnych za realizacje danych zadań, a pracownicy
    wykonywali swoje obowiązki, które były adekwatne do posiadanego przez nich
    wykształcenia. Pracownicy zatrudniani przez Wnioskodawcę posiadają wykształcenie i
    doświadczenie z dziedziny elektromechaniki, budowy urządzeń elektronicznych,
    energetyki oraz automatyki, które umożliwia im opracowywanie od podstaw, od etapu
    koncepcji do etapu wdrożenia u klienta, nowych autorskich Prototypów. Ponadto
    pracownicy Wnioskodawcy z inicjatywy Wnioskodawcy uczestniczą w szkoleniach, podczas
    których poszerzają swoją wiedzę, co wpływa bezpośrednio na opracowanie i rozwój
    nowych Prototypów. Szkolenia dotyczą (...), które pozwala na zdobycie praktycznej wiedzy
    z zakresu dozoru i eksploatacji instalacji energetycznych.

    Wnioskodawca, podejmując się opracowania nowego Prototypu, stosuje określony
    schemat postępowania, w oparciu o który realizowane są projekty. Proces opracowania
    nowego Prototypu zostaje zainicjowany przez zapytanie ofertowe otrzymane od klienta.
    Klientami Wnioskodawcy są firmy z różnych branż, które poszukują sposobów na
    automatyzację procesów w własnym przedsiębiorstwie. Ze względu na złożoność
    procesów klienci nie mogli znaleźć na rynku rozwiązania standardowego, oferowanego
    jako gotowy produkt. Dlatego też zapytania ofertowe, które otrzymuje Wnioskodawca,
    dotyczą opracowania nowego, prototypowego rozwiązania, które zapewnia automatyzacje
    procesu klienta. Co bardzo istotne, zapytania ofertowe nie zawierają projektu
    automatyzacji nowego rozwiązania, instrukcji dotyczącej jego wykonania oraz informacji
    dotyczących oprogramowania sterującego. Zawierają jedynie opis oczekiwanego procesu
    automatyzacji wraz ze wskazaniem jego parametrów.
    Jak wskazano powyżej, każdy z Prototypów realizowany jest przez pracowników
    posiadających specjalistyczną wiedzę. Ze względu na złożoność tego procesu
    Wnioskodawca prowadzi dla każdego projektu dokumentację w wersji elektronicznej, w
    której tworzy harmonogram realizacji projektu, dzieli go na etapy i definiuje jego cele. W
    ten sposób możliwie jest ewidencjonowanie wszystkich działań podejmowanych na
    danym projekcie, związanych z samym opracowaniem rozwiązań technologicznych, jak
    również ewidencjonowaniem czasu pracy pracowników i wykorzystanych materiałów. Do
    poszczególnych etapów projektu należą:
    1) Pierwszym krokiem jest powstanie koncepcji projektu, w której pracownicy
      Wnioskodawcy przystępują do opracowania założeń projektu. Faza ta ma charakter
      autorski i niepowtarzalny. Na tym etapie powstają główne innowacje, tutaj tworzy się
      pierwsza koncepcja nowego rozwiązania. Tutaj też zostają zidentyfikowane obszary
      wiedzy, której wykorzystanie będzie konieczne przy opracowaniu rozwiązań zawartych
      w koncepcji.
    2) Na tym etapie następuje również analiza zdolności, w której Wnioskodawca sam musi
      zdecydować, czy jest w stanie zrealizować dane urządzenie.
    3) Na podstawie opracowanej koncepcji zostaje przygotowany wstępny rysunek maszyny.
    W trakcie opracowania nowego rozwiązania Wnioskodawca wykorzystuje posiadaną
    wiedzę. Podczas opracowania każdego z Prototypów wykorzystywana jest wiedza z
    dziedziny mechaniki i budowy maszyn, elektryki, programowania sterowników (...),
    elektromechaniki, budowy urządzeń elektronicznych, energetyki oraz automatyki. Aby
    mógł powstać każdy z realizowanych przez Wnioskodawcę projektów, konieczne jest
    zaangażowanie pracowników Wnioskodawcy, którzy wykorzystują ww. wiedzę
    wynikającą z ich wykształcenia i doświadczenia. Pracownicy i Wnioskodawca dzięki
    własnej kreatywności i synergii posiadanych kompetencji mogą stworzyć nowe,
    innowacyjne rozwiązanie. Efekty tej synergii są widoczne w tworzeniu założeń
    projektowych, które nie tylko spełniają aktualne potrzeby klienta, ale również
    wprowadzają zupełnie nowe możliwości i funkcjonalności. Niejednokrotnie zdarza się,
    że Wnioskodawca, chcąc opracować nowy Prototyp, wynikający z przyjętej na wstępie
    koncepcji, musi uzupełnić swoją wiedzę. Zdobywanie nowej wiedzy i ciągła jej
    aktualizacja pomagają zarazem przygotować się na coraz bardziej skomplikowane i
    zaawansowane wyzwania z dziedziny budowy maszyn i automatyzacji procesów.
    4) Na podstawie przyjętych założeń i koncepcji Wnioskodawca i jego pracownicy,
      posiadający wykształcenie z dziedziny elektromechaniki, budowy urządzeń
      elektronicznych, energetyki oraz automatyki, przystępują do realizacji projektu.
      Wnioskodawca przygotowuje elementy i łączy. Należy zaznaczyć, iż opracowanie
      maszyny jest procesem, który wymaga połączenia wielu elementów technicznych wraz
      z oprogramowaniem. W wyniku tego procesu powstają nowe rozwiązania dotyczące
      funkcjonowania przyjętych na etapie koncepcji rozwiązań. W wyniku łączenia
      odpowiednich układów mechanicznych, elektronicznych i pneumatycznych powstają

      nowe rozwiązania, które w całości lub częściowo mogą zostać wykorzystane przez
      Wnioskodawcę przy opracowywaniu kolejnych/nowych prototypów. Czasami, ze
      względu na złożoność Prototypu etap ten potrafi być bardzo długotrwały. W ramach
      tego etapu Wnioskodawca tworzy również oprogramowanie dla Prototypu, oparte o
      indywidualnie przygotowany kod źródłowy, które stanowiło będzie podstawę jego
      funkcjonowania. Oprogramowanie tworzone jest w specjalistycznym środowisku
      informatycznym. Na tym etapie wykrywane są również wątpliwości i nieprawidłowości,
      wynikające z założeń przyjętych na etapie koncepcji. Pojawienie się wątpliwości lub
      nieprawidłowości na etapie budowy Prototypu stwarza konieczność powrotu do etapu
      koncepcji i poszukiwania nowego rozwiązania, które zapewni funkcjonowanie
      Prototypu zgodnie z przyjętymi przez Wnioskodawcę założeniami.
    5) Kiedy cały Prototyp jest gotowy następuje faza testów, podczas której przeprowadzane
      są próby działania maszyny. Zazwyczaj początkowe testy kończą się niepowodzeniem,
      co wymaga wprowadzania poprawek i usprawnień. Cechą budowy maszyny jest
      bowiem nieprzewidywalność i ryzyko niepowodzenia, które w momencie wystąpienia
      wymaga od Wnioskodawcy pogłębienia analiz oraz nowych prób.
    6) Po zakończonej pozytywnie fazie testów następuje faza kontroli jakości oraz wdrożenia.
    Każdy z powyższych elementów procesu stanowi ciąg przyczynowo-skutkowy. Za
    opracowanie całej maszyny odpowiada jedynie Wnioskodawca. To on tworzy innowacyjne
    rozwiązania, które implementuje w ostateczny kształt urządzenia. Dzięki temu jest ono
    niepowtarzalne i stanowi dla niego nowy produkt, nieposiadający elementów
    odtwórczych. Dopiero po opracowaniu działającego zgodnie z założeniami prototypu, co
    związane jest z realizacją każdego z powyższych etapów, od koncepcji do zakończenia
    pozytywnego testów, powstaje nowy produkt. Sposób jego funkcjonowania oraz
    realizowany proces automatyzacji jest za każdym razem inny, a w konsekwencji dla jego
    opracowania konieczne jest wykorzystanie wiedzy i doświadczenia Wnioskodawcy. W
    wyniku działań Wnioskodawcy powstają nowe rozwiązania techniczne, które mogą zostać
    wykorzystane w kolejnych projektach realizowanych przez Wnioskodawcę. Wiedza
    uzyskana podczas opracowywania nowej maszyny może być również wykorzystywana w
    przypadku konieczności powielenia pierwotnego, skończonego prototypu, a przez to
    wprowadzenia na rynek nowego rozwiązania technicznego, dotychczas niewystępującego.
    Wnioskodawca prowadzi projekty, które nie powielają typowych koncepcji, a zapewniają
    nowoczesne i innowacyjne produkty w dziedzinie produkcji maszyn i systemów
    automatyki przemysłowej.
    Wnioskodawca, zgodnie z wskazaną powyżej systematyką, opracował w swojej praktyce
    (...). Każdy z opracowanych Prototypów różnił się od pozostałych, odpowiadał za inny
    proces automatyzacji, a w konsekwencji dla jego opracowania konieczne było przyjęcie
    zupełnie odmiennych założeń oraz stworzenie innowacyjnych rozwiązań, które mogły
    realizować dany proces. Do przykładów takich projektów należą:
    (...)
    Prace opisane powyżej stanowią działalność badawczo-rozwojową w zakresie prac
    rozwojowych:
    1. Mają one charakter twórczy – gdyż ich celem jest stworzenie nowych, oryginalnych
      rozwiązań. Każdy z realizowanych przez Wnioskodawcę projektów stanowi rozwiązanie
      prototypowe. W konsekwencji, w wyniku realizacji projektów, których dotyczy
      przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji, tworzone są za każdym razem nowe
      rozwiązania – nowe prototypy.
    2. Prowadzone są w sposób systematyczny – w sposób metodyczny, uporządkowany i
      zaplanowany, a charakter działalności świadczy, iż w taki sam sposób będą
      prowadzone również w przyszłości.

    3. Obejmują one prace rozwojowe, w ramach których Wnioskodawca wykorzystuje
      dostępną i posiadaną wiedzę i umiejętności, łączy je i kształtuje w celu projektowania i
      tworzenia nowych produktów.
    4. Wykorzystanie i łączenie posiadanej obecnie wiedzy prowadzi do powstania wartości
      dodanej w postaci nowej koncepcji/prototypu.
    5. Opracowany prototyp stanowi efekt wiedzy pracowników, a w ramach jej wykorzystania
      powstały nowe rozwiązania obejmujące wspólne funkcjonowanie układów
      technicznych, elektronicznych oraz mechanicznych sterowanych przez przygotowane
      oprogramowanie. Opracowane, innowacyjne rozwiązania technologiczne stanowiącą
      nową wiedzę, która może zostać wykorzystana częściowo w kolejnych realizowanych
      prototypach lub w przypadku powielenia skończonego i funkcjonującego prototypu.
      Prowadzone prace B+R mają na celu nie tylko rozwój nowych produktów, ale także
      przyczyniają się do rozwoju wiedzy technicznej w całej branży. Realizowane projekty
      badawczo-rozwojowe są źródłem nowej wiedzy, w trakcie ich realizacji formułowane są
      innowacyjne idee i rozwiązania.
    6. Prace nie stanowią rutynowych i okresowych zmian w produktach. Przedmiot
      działalności gospodarczej Wnioskodawcy, opisany w niniejszym wniosku stanowi
      działalność twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia
      zasobów wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Działalność badawczo-rozwojowa w zakresie prac rozwojowych związanych z realizacją
    projektów w sposób opisany powyżej prowadzona była w latach 2018-2019. Należy
    podkreślić, że każdy z opracowanych prototypów, tak jak w opisanych powyżej
    przykładach, wymagał indywidualnego i odrębnego podejścia. W konsekwencji
    powyższego podejmowane przez Wnioskodawcę działania polegające na projektowaniu i
    produkcji prototypów są i będą pracami rozwojowymi. W wyniku prac rozwojowych
    Wnioskodawca realizuje urządzenia, które za każdym razem stanowią inne maszyny
    /prototypy. Prace rozwojowe prowadzone są na każdym z etapów od etapu koncepcji do
    etapu testów.
    W ramach realizowanej działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawca ponosił koszty
    uzyskania przychodu stanowiące koszty materiałów (materiały, części, podzespoły).
    Wnioskodawca posiada odrębną dla każdego opracowanego prototypu, ewidencję
    kosztów materiałów, wykorzystanych podczas budowy maszyny. Koszty te stanowią
    wartości fakturowe nabytych materiałów. Ewidencja zawiera jedynie koszty materiałów
    wykorzystywanych do danego opracowanego prototypu. Wnioskodawca ponosi także
    koszty związane z wynagrodzeniami pracowników, którzy poświęcili czas na realizację prac
    rozwojowych w zakresie budowy prototypów. Wnioskodawca posiada odrębną dla każdej
    opracowanej maszyny ewidencje godzin pracy pracowników. Pracownicy zaangażowani w
    realizację prac rozwojowych, których wynagrodzenia stanowią dla Wnioskodawcy koszty
    kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, zatrudnieni są na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub
    umowy o dzieło. Koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa
    w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jako
    koszty kwalifikowane rozliczane w ramach ulgi B+R będzie rozliczał koszty wynagrodzeń ze
    stosunku pracy wraz ze sfinansowanymi przez płatnika składkami z tytułu tych należności
    określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych
    oraz finansowane przez pracodawcę wpłaty na pracownicze plany kapitałowe (PPK); z
    wyłączeniem składek na Fundusz Pracy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń
    Pracowniczych, Fundusz Solidarnościowy oraz wpłat na zakładowy fundusz świadczeń
    socjalnych. Wnioskodawca w tym zakresie chce dokonać zaliczenia do kosztów
    kwalifikowanych kosztów wynagrodzeń pracowników realizujących w jego strukturze
    opisane w niniejszym wniosku prace badawczo-rozwojowe. Wnioskodawca chce zaliczyć
    do kosztów kwalifikowanych wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników
    realizujących prace B+R obejmujące: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny,

    ryczałt za godziny nadliczbowe, premie uznaniowe (z pominięciem tych składników, które
    przypadają na okresy nieusprawiedliwionej nieobecności Pracowników), a ponadto składki
    z tytułu tych należności, w części finansowanej przez Wnioskodawcę jako płatnika składek
    (składki na ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe), w takiej części, w jakiej czas
    przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie
    przepracowanym przez pracownika w danym miesiącu. Dodatkowo, do kosztów
    kwalifikowanych Wnioskodawca zamierza zaliczyć koszty wypłacanych pracownikom
    należności z tytułu: ekwiwalentów za niewykorzystany urlop, wynagrodzenia za czas
    choroby, urlopu, lub innej usprawiedliwionej nieobecności zgodnie ze stanowiskiem
    wyrażonym w interpretacji ogólnej z 13 lutego 2024 r. znak DD8.8203.1.2021, które będzie
    miało zastosowanie do opisanego w niniejszym wniosku stanu faktycznego.
    Wnioskodawca jest w stanie wskazać ww. koszty na podstawie ewidencji przypisanej do
    każdego z realizowanych Prototypów. Pomiędzy każdym z kosztów zachodzi bezpośredni
    związek z realizacją każdego z Prototypów.
    Ponadto Wnioskodawca oświadcza, że:
    · chce skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w zakresie
      kosztów poniesionych na realizację opracowywanych prototypów, w okresie od
      początku 2018 roku do 30 września 2019 rok;
    · nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej;
    · w przypadku uznania przez tutejszy organ podatkowy stanowiska Wnioskodawcy w
      zakresie prawa do skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej za prawidłowe, odliczy
      koszty kwalifikowane od podstawy opodatkowania na zasadach określonych w art. 26e
      ustawy PIT;
    · prowadzi i będzie prowadził ewidencję, pozwalającą wyodrębnić koszty działalności w
      zakresie opisanym powyżej;
    · w roku 2018 i 2019 prowadził podatkową księgę przychodów i rozchodów, w której
      wyodrębnił koszty kwalifikowane działalności opisanej we wniosku w celu skorzystania
      z odliczenia, o którym mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych;
    · Wnioskodawca nie posiada/posiadał statusu centrum badawczo-rozwojowego;
    · koszty kwalifikowane nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem
      dochodowym;
    · w latach 2018-2019 roku Wnioskodawca był podatnikiem podatku dochodowego od osób
      fizycznych – podatkiem liniowym;
    · w latach podatkowych, za które Wnioskodawca chciałby skorzystać z ulgi B+R, nie
      korzystał on ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b
      ustawy PIT;
    · nie uzyskał dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w
      zakresie opisanym powyżej;
    · nie otrzymuje żadnych dotacji unijnych na realizację projektów kwalifikujących się pod
      ulgę badawczo-rozwojową;
    · działalność Wnioskodawcy ukierunkowana jest na nowe odkrycia, ponieważ przystępując
      do realizacji każdego z prototypów, nie znał założeń ich funkcjonowania.
      Opracowywane rozwiązania były nowymi koncepcjami. To z kolei prowadziło do
      zdobycia nowej wiedzy w zakresie sposobów funkcjonowania opracowywanych
      rozwiązań, które mogły zostać wykorzystane przy kolejnych opracowywanych
      maszynach lub przy powieleniu skończonego i funkcjonującego prototypu;
    · działalność rozwojowa prowadzona przez Wnioskodawcę oparta jest na oryginalnych
      koncepcjach i hipotezach;

    · każda z realizowanych maszyn odróżnia się od dotychczas opracowywanych rozwiązań;
    · mając na uwadze podział procesu twórczego na etapy: koncepcja, projekt, realizacja,
      testy; oraz ilość elementów, od których zależy powodzenie projektu, na pierwszych
      etapach brak jest pewności co do wyniku końcowego. Dlatego też na każdym etapie
      należy liczyć się z niepowodzeniem w realizacji danego projektu, co wymusza
      weryfikację i przyjęcie nowych założeń. Po fazie realizacji następuje faza testów,
      podczas której może okazać się, że założenie przyjęte na etapie koncepcji i projektu
      było niewystarczające. Wówczas może okazać się, że konieczna jest weryfikacja
      projektu oraz poprawa niektórych elementów lub całości. W konsekwencji słuszne jest
      stwierdzenie, iż przystępując do realizacji maszyn brak było pewności co do wyniku
      końcowego.
    W uzupełnieniu wniosku odpowiedział Pan na następujące pytania.
    W związku ze wskazaniem we wniosku, że prowadzi Pan projekty, które nie powielają
    typowych koncepcji oraz że w wyniku Pana działań powstają nowe rozwiązania techniczne,
    które mogą zostać wykorzystane w kolejnych projektach realizowanych przez Pana –
    proszę jednoznacznie wyjaśnić, czy Pana wniosek dotyczy wyłącznie prototypowych
    rozwiązań w zakresie automatyzacji procesów produkcji, niepowielających wcześniejszych
    rozwiązań, czy też Pana wniosek dotyczy również odtwórczych, kolejnych projektów
    wykorzystujących uprzednio nabytą i rozwiniętą wiedzę?
    Wnioskodawca potwierdza, że przedmiotem wniosku są wyłącznie prototypowe
    rozwiązania w zakresie opracowywania rozwiązań z zakresu automatyki instalacji
    okołoprodukcyjnych, tzw. instalacje współtowarzyszące, odpowiedzialne za automatyzację
    procesów produkcji różnych elementów, niepowielające wcześniej opracowanych
    rozwiązań. Przedmiotem wniosku nie są rozwiązania odtwórcze, które wykorzystują
    uprzednio nabytą i rozwiniętą wiedzę.
    W związku ze wskazaniem między innymi, że Pana prace „opisane powyżej stanowią
    działalność badawczo-rozwojową w zakresie prac rozwojowych” czy też, że „Prace
    rozwojowe prowadzone są na każdym z etapów od etapu koncepcji do etapu testów”:
    a) czy ma Pan na myśli prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce, czyli:
        działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
        dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
        informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
        projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i
        okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają
        charakter ulepszeń.
      W treści wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca wskazał, iż
      prace „opisane powyżej stanowią działalność badawczo-rozwojową w zakresie prac
      rozwojowych” oraz, że „Prace rozwojowe prowadzone są na każdym z etapów od etapu
      koncepcji do etapu testów”. Pod pojęciem „prac rozwojowych” Wnioskodawca miał na
      myśli prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    b) czy może oczekuje Pan, abym rozstrzygnął, czy prowadzone prace w ramach
      prowadzonych projektów objętych pytaniem pierwszym stanowią prace rozwojowe w
      rozumieniu ww. regulacji?
      Wnioskodawca zarazem oczekuje potwierdzenia własnego stanowiska
      przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, dotyczącego
      uznania prac w ramach prowadzonych projektów, objętych pytaniem pierwszym, za
      prace rozwojowe w rozumieniu ww. regulacji.

    c) W tym miejscu Wnioskodawca zaznacza, iż w okresie objętym wnioskiem o wydanie
      indywidualnej interpretacji podatkowej Wnioskodawca zrealizował kilkadziesiąt
      różnych prototypowych urządzeń, spełniających kryteria działalności badawczo-
      rozwojowej.
      Wszystkie te projekty Wnioskodawcy charakteryzują się podobną złożonością, w
      szczególności w zakresie poszukiwania i opracowywania nowych rozwiązań
      technologicznych i informatycznych, wskutek czego Wnioskodawca nabywa i rozwija
      specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności. Każdy z projektów jest unikalny i stworzony
      pod konkretne potrzeby. Wnioskodawca dla zobrazowania metodyki prowadzonych
      prac rozwojowych wybrał kilka przykładowych projektów przedstawionych we wniosku
      o wydanie interpretacji podatkowej i na ich podstawie przygotował odpowiedzi na
      zadane w niniejszym punkcie pytania:
      ü (...).
    Czy przedmiotem Pana wniosku są:
    - czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych produktów,
    - produkcja seryjna,
    - serwisowanie,
    - i inne prace spoza prac badawczo-rozwojowych?
    Przedmiotem wniosku nie są czynności wdrożeniowe w zakresie opracowywanych
    prototypowych produktów, produkcja seryjna, serwisowanie ani inne prace spoza prac
    badawczo-rozwojowych.
    Skoro pracownicy zatrudniani są na umowy zlecenia lub umowy o dzieło, to czy koszty
    pracownicze obejmują również poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o
    których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a i c, oraz sfinansowane przez Pana składki z tytułu tych
    należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
    społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
    działalności będącej przedmiotem pytania nr 1 pozostaje w całości czasu przeznaczonego
    na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu?
    W przypadku osób zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, za
    koszty pracownicze stanowiące koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R Wnioskodawca
    uznaje poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez
    Wnioskodawcę składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października
    1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na
    wykonanie usługi w zakresie działalności będącej przedmiotem pytania nr 1 (działalności
    badawczo-rozwojowej) pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na
    podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    Jakie koszty materiałów są przedmiotem Pana wniosku – proszę sprecyzować te koszty?
    Do kosztów materiałów będących przedmiotem wniosku należą:
    (...).
    Czy w okresie, którego dotyczy Pana wniosek, koszty pracownicze i koszty materiałów
    stanowiły Pana koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do posiadanego prawa w
    spółce cywilnej w odpowiednich latach podatkowych, których dotyczą te koszty?
    W okresie którego dotyczy przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    koszty pracownicze i koszty materiałów stanowiły koszty uzyskania przychodów
    Wnioskodawcy, proporcjonalnie do posiadanego prawa w spółce cywilnej w odpowiednich
    latach podatkowych, których dotyczą te koszty.

    Skoro w okresie, którego dotyczy Pana wniosek, prowadził Pan podatkową księgę
    przychodów i rozchodów, to czy stosownie do rozporządzenia w sprawie prowadzenia
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów, w kolumnie 16 wpisywał Pan koszty, które
    chciałby Pan uznać za koszty kwalifikowane?
    W okresie którego dotyczy przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    stosownie do rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i
    rozchodów, w kolumnie 16 Wnioskodawca wpisywał koszty, które uznał za koszty
    kwalifikowane.
    Pytania
    1. Czy działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i produkcji Prototypów
      podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego, stanowi
      działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 Ustawy PIT w
      brzmieniu obowiązującym do dnia 1 października 2018 r. oraz od dnia 1 października
      2018 r., a w konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z
      odliczenia w ramach tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e Ustawy
      PIT?
    2. Czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w związku z projektowaniem i produkcją
      Prototypów opisane w stanie faktycznym stanowią i będą stanowiły koszty
      kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 Ustawy PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i produkcji Prototypów
    podejmowana w sposób przedstawiony w opisie stanu faktycznego stanowi działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 i 40 Ustawy PIT w brzmieniu
    obowiązującym do dnia 1 października 2018 r. oraz od dnia 1 października 2018 r., a w
    konsekwencji Wnioskodawcy przysługuje prawo do skorzystania z odliczenia w ramach
    tzw. ulgi badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 26e Ustawy PIT.
    Zgodnie z definicją działalności badawczo-rozwojowej zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych oznacza ona działalność twórczą obejmującą
    badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu
    zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych
    zastosowań.
    Natomiast definicja prac rozwojowych zawarta w ustawie w podatku dochodowym od
    osób fizycznych odsyła do art. 4 ust. 3 ustawy prawo o szkolnictwie wyższym, zgodnie z
    którym Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Prace opisywane we wniosku stanowią działalność B+R (prace rozwojowe) i w
    konsekwencji, koszty kwalifikowane tych prac objęte są ulgą B+R.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem niniejszego wniosku, należy wskazać, że w
    celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-rozwojową należy w pierwszej kolejności
    przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów działalności

    gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową. Działalność
    Wnioskodawcy w zakresie projektowania i produkcji prototypów i systemów automatyki
    przemysłowej (dalej łącznie: budowa prototypów), obejmuje działalność badawczo
    rozwojową, stanowiącą prace rozwojowe. Spełnia ona następujące kryteria:
    - działalność stanowi działalność twórczą,
    - działalność podejmowana jest w sposób systematyczny,
    - celem działalności jest zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystanie zasobów wiedzy
      do tworzenia nowych zastosowań,
    - działalność polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu dostępnej
      aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług,
    - działalność nie stanowi rutynowych i okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają
      charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kryterium twórczości, należy zaznaczyć, iż ustawa o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie definiuje pojęcia „twórczy”, co oznacza, iż zgodnie z
    teorią wykładni prawa należy odwołać się do znaczenia tego słowa w języku słownikowym
    i potocznym w celu jego zrozumienia i zastosowania. Zgodnie ze słownikiem języka
    polskiego pod red. W. Doroszewskiego charakter twórczy oznacza „tworzący lub mający
    zdolność tworzenia, mający na celu tworzenie, odkrywczy”. Warto również sięgnąć do
    Objaśnień podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania
    dochodów pochodzących z prawa własności intelektualnej, tj. IP Box. Przedmiotowe
    objaśnienia dotyczą innej ulgi podatkowej, jednakże definicja działalności badawczo-
    rozwojowej jest wspólna zarówna dla ulgi IP Box, jak i dla ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową, która została przewidziana w art. 26e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych. Jak wskazano w Objaśnieniach podatkowych, za działalność twórczą
    uznaje się działalność, której rezultat jest odpowiednio ustalony, przez co może odbyć się
    w dowolnej formie; ma charakter indywidualny, w związku z tym nie jest wynikiem
    wyłącznie mechanicznych działań, ale kreatywnych procesów myślowych; oraz ma
    charakter oryginalny, tzn. stanowi nowy twór, przy czym oryginalność należy rozpatrywać
    retrospektywnie (tzn. rezultat pracy nie jest twórczy, w sytuacji, w której istnieje
    identyczne, uprzednio stworzone już dzieło). Ponadto, zostało wskazane, że: „na potrzeby
    działalności badawczo-rozwojowej, w stopniu minimalnym, wystarczające jest działanie
    twórcze na skalę przedsiębiorstwa, tzn. przedsiębiorca we własnym zakresie (w ramach
    prowadzonych prac badawczo-rozwojowych) opracowuje nowe lub ulepszone produkty,
    procesy, usługi, nawet jeżeli podobne rozwiązanie zostało już opracowane przez inny
    podmiot. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika”. W Objaśnieniach wskazano
    „Twórczy charakter prac to między innymi opracowywanie prototypów i projektów
    pilotażowych oraz demonstracje, testowanie i walidacje nowych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług w otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego
    funkcjonowania, których głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne
    produktów, procesów lub usług, których ostateczny kształt nie został określony. Twórczym
    charakterem prac może być w szczególności także, opracowywanie prototypów i
    projektów pilotażowych, które można wykorzystać do celów komercyjnych, w przypadku,

    gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi produkt końcowy gotowy do wykorzystania
    komercyjnego, a jego produkcja wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest
    zbyt kosztowna” (Objaśnienia, s. 13). Istotna część działalności, jaka jest realizowana przez
    Wnioskodawcę, w ramach prac nad prototypami, jest nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego lub
    wtórnego charakteru. W świetle powyższego działalność Wnioskodawcy ma charakter
    twórczy, ponieważ jego prace składają się na projektowanie i wykonywanie prototypów, w
    szczególności opracowywanie koncepcji, tworzenie dokumentacji technicznej,
    przeprowadzanie testowania, analiz. Działalność ta ma za cel opracowywanie i wdrażanie
    nowych technologii, a każdy projekt jest oryginalny i indywidualny. Każdy z projektów jest
    tworzony dla zindywidualizowanych potrzeb klienta, a to zaś powoduje konieczność
    sięgania po innowacyjne, dotychczas niewykorzystywane rozwiązania, których
    zastosowanie pozwoli zrealizować projekt/maszynę. Wobec tego, każdy produkt, jako
    rezultat pracy Wnioskodawcy, stanowi nowe rozwiązanie techniczne, dotychczas
    niewystępujące w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca wskazuje, że prace mające na
    celu projektowanie, wykonywanie i uruchamianie prototypów odznaczają się twórczym
    charakterem. Wniosek ten wynika również z celu i zakresu realizowanych prac, ponieważ
    prowadzą one w założeniu do powstania nowego, oryginalnego produktu, który znajduje
    zastosowanie w działalności gospodarczej klientów Wnioskodawcy. Jednocześnie,
    realizowane prace oparte są o wiedzę, umiejętności i inwencję pracowników oraz o testy i
    wdrożenie samodzielnie wykonanych rozwiązań (prace nie polegają na nabywaniu i
    implementowaniu gotowych rozwiązań). W opisywanym stanie faktycznym, kształt i
    parametry maszyn są definiowane w całości przez Wnioskodawcę od etapu
    koncepcyjnego.
    Kryterium systematyczności również nie posiada ustawowej definicji. Systematyczny
    charakter działalności oznacza, że nie ma ona charakteru jednorazowego, lecz jest
    prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na jej ciągłe prowadzenie w
    przyszłości (tak, np. Dyrektor KIS w interpretacji indywidualnej z dnia 8 stycznia 2018 r., nr
    0114-KDIP2-1.4010.330.2017.1.JS, zgodnie z którą: „z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT wynika, że
    działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób.
    Przesłankę tę należy rozumieć, jako zakaz obejmowania ulgą incydentalnych działań
    podatnika”). Odnosząc powyższe do przedstawionej działalności Wnioskodawcy, należy
    wskazać, że prace badawczo-rozwojowe w strukturze Wnioskodawcy prowadzone są w
    sposób metodyczny, zaplanowany zgodnie z przyjętym harmonogramem, zorganizowany i
    ciągły. Nie mają one charakteru jednorazowego lub przypadkowego, co jedynie świadczy o
    ich systematycznym charakterze.
    Działania Wnioskodawcy w obszarze B+R dążą również do zwiększenia zasobów wiedzy
    oraz ich wykorzystania do tworzenia nowych zastosowań. Wnioskodawca wraz z każdym
    projektem, którego opracowanie wymaga indywidualnego podejścia, tworzy nowe
    zastosowania, a przez to zgłębia zasoby wiedzy, rozwija specyficzną wiedzę oraz
    umiejętności, które mogą zostać wykorzystane przy kolejnych projektach budowy
    prototypów lub przy powieleniu opracowanego nowego rozwiązania. Opisana powyżej
    działalność prowadzona przez Wnioskodawcę ukierunkowana jest na nowe odkrycia, to
    jest na tworzenie nowych innowacyjnych produktów oraz rozwiązań w nich
    wykorzystywanych – działalność ta ma charakter nowatorski, ponieważ umożliwia i polega
    na pozyskiwaniu nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji,
    pomysłów i rozwiązań związanych z projektowaniem i wdrażaniem prototypowych
    urządzeń oraz niejednokrotnie integrowania ich z pozostałymi urządzeniami na linii

    produkcyjnej klienta. Każda nowa maszyna, ze względu na jej odmienny charakter od
    pozostałych rozwiązań wymaga nowej koncepcji. W ramach koncepcji, a następnie
    projektu realizowany jest prototyp, który zawiera innowacyjne technologie, polegające na
    łączeniu elementów mechaniki, elektroniki wraz ze sterującym nimi oprogramowaniem.
    Całe nowe innowacyjne elementy stanowią nowa wiedzę, dotyczącą funkcjonowania
    założonych rozwiązań. W tym zakresie nowa wiedza może zostać wykorzystana przy
    opracowaniu nowej/kolejnej maszyny lub przy powieleniu kolejnego egzemplarza
    prototypu.
    W końcu, działalność Wnioskodawcy w pełni wpisuje się w ustawową definicję prac
    rozwojowych, która polega na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów (...).
    W swojej działalności Wnioskodawca wykorzystuje dostępną obecnie wiedzę z dziedzin np.
    dziedziny mechaniki i budowy maszyn, elektryki, programowania sterowników,
    elektromechaniki, budowy urządzeń elektronicznych, energetyki oraz automatyki, tylko po
    to aby stworzyć nowy, innowacyjny produkt, zgodny z oczekiwaniami klienta. Nowe
    rozwiązania powstają dzięki wiedzy i doświadczeniu samego Wnioskodawcy i jego
    pracowników. W efekcie zatem prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności badawczo
    rozwojowej powstaje zarówno nowa wiedza, jak i wykorzystywana jest aktualnie dostępna
    wiedza i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
    nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów i procesów. Przy czym zauważyć
    należy, że jak wskazuje Minister Finansów w Objaśnieniach, nawiązując do definicji z art. 4
    ust. 3 PSWN „w efekcie prac rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał
    aktualnie dostępną wiedzę i umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania
    i tworzenia nowych, zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług”.
    Analogicznie do zagadnienia odnosi się Podręcznik Frascati, wskazując, iż „definicja
    działalności badawczo-rozwojowej wymaga, aby działania jakie podejmuje podatnik
    poprzez badania naukowe zwiększały zasoby wiedzy, natomiast w efekcie prac
    rozwojowych wystarczy, by podatnik zdobył i wykorzystał aktualnie dostępną wiedzę i
    umiejętności w celu planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia nowych,
    zmienionych czy usprawnionych produktów, procesów lub usług”. Projektowanie
    zautomatyzowanych i zoptymalizowanych procesów produkcyjnych, znajdujących swój
    wyraz w opracowanych prototypach, każdorazowo wymaga opracowania od podstaw
    koncepcji całego rozwiązania, przy uwzględnieniu wymogów Klienta co do oczekiwanych
    funkcjonalności oraz prawie zawsze konieczności zintegrowania maszyn z całym, już
    funkcjonującym procesem technologicznym. W wyniku prac powstaje zatem nowe,
    oryginalne, autorskie, stanowiące nowy wytwór intelektualny rozwiązanie różne od
    znanych i dotychczasowych, dla którego nikt wcześniej nie opracował żadnego
    wzorcowego sposobu postępowania. Do osiągnięcia takich rezultatów Wnioskodawca i
    jego pracownicy muszą zatem każdorazowo nabyć nową i wykorzystać już posiadaną
    wiedzę i umiejętności. Do realizacji prac dobrani zostają pracownicy posiadający
    niezbędne kwalifikacje, umiejętności i doświadczenie. Oprócz tego pracownicy muszą
    zdobyć nową wiedzę w celu odpowiedniego przeprowadzenia projektu budowy prototypu.
    Każdorazowo realizacja prototypu wymaga przeprowadzenia prac koncepcyjnych,
    opracowania specyficznych (nowych, dotychczas przez nich nie opracowywanych)
    projektów, schematów, planów wykonania. Podczas realizacji prac Wnioskodawca często
    staje przed koniecznością zmierzenia się z sytuacją, w której w danym obszarze (w
    momencie definiowania wymagań) brakuje określonych informacji. Sytuacja ta określana

    jest jako tzw. „niepewność badawcza” i jest charakterystyczna dla prac B+R. Wymaga ona
    od Wnioskodawcy samodzielnego opracowania koncepcji danego rozwiązania, w tym
    rozważenia, czy jego opracowanie jest w ogóle możliwe przy użyciu zakładanych metod.
    Podręcznik Frascati 2015 do działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio odnosi się
    do szeregu czynności wykonywanych w ramach prac Wnioskodawcy. Mając na względzie
    procesy oraz specyfikę jego działalności, warto wskazać fragment dotyczący
    prototypowania. Zgodnie z jego treścią faza koncepcyjna, projektowanie, budowa i
    testowanie prototypów stanowią działalność badawczo-rozwojową, do momentu
    wprowadzenia w nich wszelkich niezbędnych zmian i poprawek oraz osiągnięcia
    zadowalających rezultatów. Tym samym działalność prowadzona przez Wnioskodawcę
    wyczerpuje znamiona określone w ww. podręczniku, czyli w ramach prowadzonych
    projektów i produkcji działalność ta obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
    wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich,
    nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Działalność nie stanowi rutynowych i
    okresowych zmian, nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń. Jak opisano na
    wstępie, prace zakwalifikowane przez Wnioskodawcę jako działalność badawczo-
    rozwojowa polegają zawsze na tworzeniu nowych rozwiązań.
    Uznanie działalności Wnioskodawcy za działalność badawczo-rozwojową zostało
    potwierdzone w interpretacjach indywidualnych, m.in. w:
    - interpretacji z 9 października 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.357.2020.2.MBD), w
      której Dyrektor KIS zgodził się z wnioskodawcą i uznał, że prowadzenie działalności w
      branży elektrotechnicznej m.in. w zakresie specjalistycznego projektowania,
      programowania, budowania, instalowania i uruchamiania maszyn, linii produkcyjnych
      czy robotów przemysłowych, w tym: montaż elektryczny i mechaniczny, symulacja,
      automatyzacja i robotyzacja nowych procesów, modernizacja istniejących linii
      produkcyjnych, obliczenia wytrzymałościowe oraz prefabrykacja szaf sterowniczych,
      stanowi działalność badawczo-rozwojową,
    - interpretacji z 27 maja 2020 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.89.2020.1.BM), w której
      Dyrektor KIS uznał stanowisko wnioskodawcy, że prowadzenie działalności
      gospodarczej polegającej na projektowaniu i produkcji maszyn, urządzeń, pozostałych
      narzędzi mechanicznych, a także zajmowanie się ich naprawą i konserwacją, w tym
      projektowanie zautomatyzowanych systemów produkcji; natomiast realizowane przez
      wnioskodawcę zlecenia polegają na projektowaniu, programowaniu oraz uruchamianiu
      nowoczesnych oraz niezawodnych zrobotyzowanych systemów produkcyjnych na rzecz
      klientów mieści się w definicji działalności badawczo-rozwojowej, uprawniającej
      jednocześnie do zastosowania tzw. ulgi B+R,
    - interpretacji z 16 listopada 2017 r. (znak: 0111-KDIB1-3.4010.387.2017.1.APO), w której
      Dyrektor KIS potwierdził stanowisko wnioskodawcy, że prowadzenie działalności w
      zakresie konstruowania urządzeń i maszyn zindywidualizowanych, dostosowanych do
      specyficznych potrzeb klientów, w tym: projektowanie i wykonawstwo układów
      sterowań, projektowanie i prefabrykacja szaf sterujących, modernizacja
      programowalnych sterowników logicznych (PLC) oraz sterowników numerycznych
      (CNC), wizualizacja i kontrola procesów produkcyjnych, a także programowanie
      robotów spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej,

    - interpretacji indywidualnej z dnia 29 maja 2020 r., znak: 0115-KDIT3.4011.197.2020.1.PS,
      w której Organ uznał, że realizowane przez podatnika (również wspólnika spółki
      komandytowej) prace stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 5a
      pkt 38 Ustawy o PIT: „W ocenie tut. Organu, realizowane przez Spółkę Prace B+R, są
      działaniami podejmowanymi w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
      wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, opisane we
      wniosku czynności realizowane przez Spółkę w ramach działalności B+R (tj. automatyka
      przemysłowa; robotyzacja procesów produkcyjnych; remonty i modernizacje maszyn)
      spełniają przesłanki do uznania ich za działalność badawczo-rozwojową,
    - interpretacji z dnia 12 sierpnia 2021 r. (znak 0111-KDIB1-3.4010.188.2021.2.JKU), w której
      Organ zgodził się z Wnioskodawcą i uznał, że działalność Wnioskodawcy polegająca na
      projektowaniu i budowie maszyn i urządzeń, ma charakter twórczy, czynności z nią
      związane są działaniami podejmowanymi w sposób systematyczny w celu zwiększenia
      zasobów wiedzy i wykorzystania ich do tworzenia nowych zastosowań. Zatem, w
      opisanym zdarzeniu przyszłym, działalność Wnioskodawcy będzie spełniała przesłanki
      uznania jej za działalność badawczo-rozwojową, o której mowa w art. 4a pkt 26-28
      ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, w ramach której dochodzi do
      tworzenia indywidualizowanych produktów”.
    W konsekwencji powyższego, działalność Wnioskodawcy polegająca na projektowaniu i
    produkcji maszyn stanowi działalność badawczo-rozwojową, a Wnioskodawca jest
    uprawniony do skorzystania z ulgi, o której mowa w art. 26e ust. 1 ww. ustawy.
    Ad 2
    Koszty ponoszone przez Wnioskodawcę na projektowanie i produkcję Prototypów opisane
    w stanie faktycznym stanowią/będą stanowiły koszty kwalifikowane, o których mowa w
    art. 26e ust. 2 Ustawy PIT.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    kosztami kwalifikowanymi są:
    - poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia
      13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej
      czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu,
    - koszty nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową.
    Wnioskodawca w tym zakresie chce dokonać zaliczenia do kosztów kwalifikowanych
    kosztów wynagrodzeń pracowników realizujących w jego strukturze opisane w niniejszym
    wniosku prace badawczo-rozwojowe oraz koszty materiałów i podzespołów
    wykorzystanych i niezbędnych do realizacji prac rozwojowych – projektowania i budowy
    prototypów. Wnioskodawca jest w stanie wskazać ww. koszty na podstawie ewidencji
    przypisanej do każdego z realizowanych Projektów. Pomiędzy każdym z kosztów zachodzi
    bezpośredni związek z realizacją projektu. Wszystkie materiały, części i podzespoły
    wykorzystane przy tworzeniu maszyny, w tym wykonane na indywidualne zlecenie

    Wnioskodawcy, stanowią części składowe urządzeń, do których zostały wykorzystane.
    Stanowią one koszty kwalifikowane ponoszone w związku z działalnością badawczo-
    rozwojową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku – z wyłączeniem należności, o których
    mowa we wniosku, z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu
    tych należności określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z
    usprawiedliwioną nieobecnością pracownika – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie podkreślenia wymaga, że zgodnie z Pana intencjami Pana wniosek dotyczy
    okresu od początku 2018 roku do 30 września 2019 roku.
    Zgodnie z art. 26e ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U z 2024 r. poz. 226 ze zm.), w stanie prawnym obowiązującym od 2018
    r.:
      Podatnik uzyskujący przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 odlicza od
      podstawy obliczenia podatku, ustalonej zgodnie z art. 26 ust. 1 lub art. 30c ust. 2,
      koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane
      dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym
      przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika ze źródła określonego w art.
      10 ust. 1 pkt 3.
    Przepis ten normuje tzw. ulgę badawczo-rozwojową (ulgę B+R). Jest ona szczególnym
    instrumentem, którego celem jest zachęcanie podatników prowadzących działalność
    gospodarczą do podejmowania działań o charakterze badawczo-rozwojowym. Ma to
    wpływać na innowacyjność oferowanych przez nich produktów, usług lub procesów
    realizowanych w ich przedsiębiorstwach. W dalszej perspektywie ulga badawczo-
    rozwojowa ma służyć wzrostowi nowoczesności, innowacyjności i konkurencyjności
    gospodarki.
    Mechanizm ulgi sprowadza się do możliwości odliczenia od podstawy opodatkowania
    określonej wartości wskazanych rodzajowo kosztów uzyskania przychodów dotyczących
    działalności badawczo-rozwojowej (kosztów kwalifikowanych). Mając na względzie
    wysokie koszty działań o charakterze badawczo-rozwojowym, ustawodawca
    zdecydował o możliwości „dwukrotnego” uwzględnienia wartości tych kosztów w
    rachunku podatkowym podatnika – raz jako kosztów uzyskania przychodów i ponownie
    jako odliczenia od podstawy obliczenia podatku.
    Pojęcie działalności gospodarczej
    W odniesieniu do pierwszej z ww. przesłanek należy wskazać, że zgodnie z art. 5a pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

      – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
      1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;
      2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
      przez zlecającego te czynności;
      3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
      prowadzoną działalnością.
    Przy czym z Pana wniosku wynika, że w okresie, którego on dotyczy, był Pan wspólnikiem
    spółki cywilnej.
    Tymczasem w myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą
      prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art.
      8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.
    Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności,
      wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania
      rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do
      jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z
      pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu
      według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego
      dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
    Stosownie do art. 8 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do:
      1) rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów
      uzyskania przychodów i strat;
      2) ulg podatkowych związanych z prowadzoną działalnością w formie spółki
      niebędącej osobą prawną.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej
    Definicje ustawowe
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną
      w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
      zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Zgodnie z art. 5a pkt 39-40 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (w stanie
    prawnym obowiązującym od 2017 r. do 30 września 2018 r.:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o:
      [pkt 39] badaniach naukowych – oznacza to:

      a) badania podstawowe – oryginalne prace badawcze, eksperymentalne lub
        teoretyczne podejmowane przede wszystkim w celu zdobywania nowej wiedzy o
        podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
        zastosowanie komercyjne,
      b) badania stosowane – prace badawcze podejmowane w celu zdobycia nowej wiedzy,
        zorientowane przede wszystkim na zastosowanie w praktyce,
      c) badania przemysłowe – badania mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz
        umiejętności w celu opracowywania nowych produktów, procesów i usług lub
        wprowadzania znaczących ulepszeń do istniejących produktów, procesów i usług;
        badania te uwzględniają tworzenie elementów składowych systemów złożonych,
        budowę prototypów w środowisku laboratoryjnym lub w środowisku symulującym
        istniejące systemy, szczególnie do oceny przydatności danych rodzajów technologii,
        a także budowę niezbędnych w tych badaniach linii pilotażowych, w tym do
        uzyskania dowodu w przypadku technologii generycznych;
      [pkt 40] pracach rozwojowych – oznacza to nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności z dziedziny nauki,
      technologii i działalności gospodarczej oraz innej wiedzy i umiejętności do planowania
      produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych
      produktów, procesów i usług, z wyłączeniem prac obejmujących rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych,
      istniejących usług oraz innych operacji w toku, nawet jeżeli takie zmiany mają
      charakter ulepszeń, w szczególności:
      a) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych oraz demonstracje,
        testowanie i walidację nowych lub ulepszonych produktów, procesów lub usług w
        otoczeniu stanowiącym model warunków rzeczywistego funkcjonowania, których
        głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne produktów, procesów lub
        usług, których ostateczny kształt nie został określony,
      b) opracowywanie prototypów i projektów pilotażowych, które można wykorzystać do
        celów komercyjnych, w przypadku gdy prototyp lub projekt pilotażowy stanowi
        produkt końcowy gotowy do wykorzystania komercyjnego, a jego produkcja
        wyłącznie do celów demonstracyjnych i walidacyjnych jest zbyt kosztowna.
    Ustawą z 3 lipca 2018 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1669) zmieniono przepisy art. 5a pkt 39 i pkt 40 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    O ile art. 5a pkt 38 ustawy podatkowej pozostała taka sama, to art. 19 ustawy z 3 lipca
    2019 r. wprowadził nowe definicje badań naukowych i prac rozwojowych w ustawie
    podatkowej, których źródłem stała się ww. ustawa – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Zmiana miała na celu zapewnienie spójności definicji badań naukowych i prac
    rozwojowych z tymi obowiązującymi w ustawie – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Dokonana zmiana art. 5a pkt 39 oraz 40 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych miała charakter doprecyzowujący i ujednolicający obowiązujące w polskim
    prawie definicje od 1 października 2018 r.
    I tak, stosownie do art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. poz. 1668 ze zm.), [a więc prace
        empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
        wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na
        bezpośrednie zastosowanie komercyjne];

      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce [czyli prace mające na celu zdobycie
        nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
        produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń].
    Pracami rozwojowymi, o których mowa w ustawie o podatku dochodowym od osób
    fizycznych są natomiast – zgodnie z art. 5a pkt 40 tej ustawy – prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce, czyli:
      działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
      dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych
      lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia
      zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem
      działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet
      jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Łącząc te elementy można stwierdzić, że działalnością badawczo-rozwojową jest
    działalność twórcza obejmująca:
    · badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce, a więc prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim
      na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez
      nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne; lub
    · badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce, czyli prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności,
      nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub
      wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń; lub
    · prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i
      nauce, czyli działalność obejmująca nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń,
    podejmowana w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Twórczy charakter działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa musi być działalnością twórczą. Twórczy to „mający na
    celu tworzenie”. Synonimy pojęcia twórczy (pomysł, praca) to „konstruktywny, kreatywny,
    kreacyjny, kreatorski, koncepcyjny”. Należy przy tym zwrócić uwagę na różnicę
    znaczeniową pojęcia „tworzyć” - określające czynność, której istotą jest element kreacyjny,
    i „wytwarzać”, czyli „zrobić, wyprodukować coś”. Wytwarzanie także prowadzi do
    powstania rzeczy lub praw, ale nie ma w sobie indywidualnego elementu kreacyjnego –
    jest to proces wymagający wiedzy i umiejętności, ale nie prowadzi do powstania efektów
    niepowtarzalnych.
    Badania podstawowe
    Działalność badawczo-rozwojowa może obejmować badania podstawowe w rozumieniu
    Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce, a więc:
      · prace empiryczne – czyli prace doświadczalne; lub
      · prace teoretyczne – czyli oparte na teorii naukowej, a nie na doświadczeniu;

    mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
    obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.
    Co istotne, aby prowadzone przez podmiot działania miały status badań podstawowych w
    rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce muszą być prowadzone z
    zachowaniem odpowiednich standardów.
    Nie każde przeprowadzone doświadczenie jest badaniem podstawowym. Prace
    empiryczne muszą być prowadzone w odpowiednich warunkach (w odpowiednim
    środowisku), w oparciu o określoną metodę działań. Powinny być przeprowadzone w
    odpowiedniej próbie, uwzględniać stopień powtarzalność wyników. Prace te powinny być
    odpowiednio zarejestrowane lub opisane. Szczegółowe standardy prowadzenia prac
    empirycznych są uzależnione od przedmiotu badania.
    Podobnie, nie każde rozważania prowadzone w oparciu o teorie naukowe będą miały
    status prac teoretycznych w rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace teoretyczne w rozumieniu tej ustawy także muszą spełniać określone standardy, w
    tym dotyczące metodologii badan naukowych, komparatystyki, zasad wnioskowania.
    Badania aplikacyjne
    Działalność badawczo-rozwojowa może również obejmować badania aplikacyjne w
    rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, czyli prace mające na celu
    zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
    produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Aplikacja to m.in. „zastosowanie czegoś w praktyce”. Przedmiotem badań aplikacyjnych
    jest więc pozyskanie nowej wiedzy i umiejętności (opartych na wiedzy i doświadczeniu) dla
    potrzeb praktyki produkcyjnej lub usługowej w określonym zakresie. Podmiot
    podejmujący prace aplikacyjne – mając wiedzę o określonych produktach, procesach lub
    usługach (ich cechach, wadach) – podejmuje działalność badawczą, której celem jest
    zdobycie nowej wiedzy i umiejętności po to, aby:
      · opracować nowe produkty, procesy lub usługi lub
      · wprowadzić znaczące ulepszenia do istniejących produktów, procesów lub usług.
    „Nowy” to „niedawno zrobiony, nabyty lub właśnie powstały, założony”, „taki, który zajął
    miejsce poprzedniego”, „spotykany po raz pierwszy, dopiero co poznany lub będący od
    niedawna w jakimś środowisku”, „od niedawna istniejący, właśnie wynaleziony”.
    Celem prac aplikacyjnych jest zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności – czyli takiej
    wiedzy i takich umiejętności, których podmiot prowadzący prace (pomimo bycia
    specjalistą w danej dziedzinie) wcześniej nie posiadał.
    Nowym produktem, procesem lub usługą może być:
      · produkt, proces lub usługa, które nie istniały wcześniej, czyli takie, które zostały
        opracowane po raz pierwszy w wyniku badan aplikacyjnych;
      · produkt, proces lub usługi, które istniały już jako rodzaj produktu, procesu lub usługi,
        ale w wyniku badań aplikacyjnych opracowano ich nową koncepcję.
    Ulepszenie natomiast to „to, co usprawniło funkcjonowanie czegoś”. Ulepszać to „zmienić
    coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub funkcjonalne”. Celem prac aplikacyjnych
    dotyczących istniejących produktów, procesów lub usług nie są jakiekolwiek ulepszenia,
    ale ulepszenia znaczące – czyli mające duże znaczenie, dużą wagę, istotne z punktu
    widzenia funkcji i dotychczasowych cech ulepszanych produktów, procesów lub usług.
    Jednocześnie jednak skala zmian wprowadzonych do produktu, procesu lub usługi nie
    powoduje, że mówimy o nowym produkcie, procesie lub usłudze, ale o produkcie,
    procesie lub usłudze znacząco ulepszonych.

    Analogicznie jak w przypadku badań podstawowych, także badania aplikacyjne muszą być
    prowadzone z zachowaniem odpowiednich standardów.
    Prace rozwojowe
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy, tj. obejmują:
      · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
      · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
      · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
        wiedzą, zrozumienie jej;
      · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
        różnych zakresów, dziedzin lub wiedzą wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badań rozwojowych;
      · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
      · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
      · planowaniu produkcji oraz
      · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas), będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Systematyczność i cele działalności badawczo-rozwojowej
    Działalność badawczo-rozwojowa jest podejmowana:
      · w sposób systematyczny,

      · w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
        nowych zastosowań.
    Pojęcie „systematyczny” – w odniesieniu do procesów oznacza „zachodzący stale od
    dłuższego czasu”; w odniesieniu do działań oznacza „prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; planowy, metodyczny”.
    Z uwagi na charakter działań, jakie obejmuje działalność badawczo-rozwojowa, pojęcia
    systematyczności tych działań nie należy ograniczać wyłącznie do ich zwykłego
    organizacyjnego uporządkowania i częstotliwości podejmowanych czynności. Znaczenie
    pojęcia „systematyczności” będzie także wynikową przedmiotu prowadzonych działań
    (badań naukowych lub prac rozwojowych) – musi uwzględniać specyfikę podejmowanych
    badań lub prac.
    Celem działalności badawczo-rozwojowej jest: zwiększenie zasobów wiedzy oraz
    wykorzystanie zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Punktem wyjściowym dla działalności badawczo-rozwojowej jest więc posiadanie
    pewnego poziomu (określonych zasobów) wiedzy w konkretnym temacie. Aby stwierdzić,
    czy podjęte działania prowadzą do zwiększenia poziomu wiedzy oraz służą
    wykorzystywaniu zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań, koniecznym jest
    określenie poziomu wiedzy „wyjściowej” i „wyjściowego” stanu wykorzystywania zasobów
    wiedzy, „wyjściowego” stanu jej zastosowań. Bez takiego nakreślenia „punktu wyjścia” dla
    działalności badawczo-rozwojowej nie da się nakreślić celów podejmowanych działań.
    Należy uwzględnić zatem, że głównym zadaniem dla zarządzającego projektem badawczo-
    rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem
    działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli
    podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do wykorzystania zwiększonej
    wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja wiedzy obejmują szereg działań,
    w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod
    względem przydatności do realizacji celu projektu (zobacz: 3.2.1.3 Objaśnienia w zakresie
    IP BOX – Zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych
    zastosowań”).
    Istotnym jest więc między innymi to:
    · jakimi zasobami wiedzy podatnik dysponował przed rozpoczęciem realizacji projektu
      badawczo-rozwojowego;
    · jaki rodzaj wiedzy podlegał następnie selekcji, wykorzystaniu i rozwijaniu pod względem
      przydatności do realizacji tego projektu.
    Ocena charakteru Pana działalności
    Jak wynika z Pana wniosku, w okresie, którego dotyczy Pana wniosek, przedmiotem
    prowadzonej przez Pana działalności gospodarczej było projektowanie oraz
    opracowywanie prototypowych rozwiązań z zakresu automatyki instalacji
    okołoprodukcyjnych, tzw. instalacji współtowarzyszących, odpowiedzialnych za
    automatyzację procesów produkcji różnych elementów (dalej: Prototypy).
    Tworząc innowacyjne prototypowe maszyny, odpowiadał Pan za integrację systemów
    automatyki przemysłowej oraz elektroniki, tak by w elementy mechaniczne będące
    konstrukcjami stalowymi – które nabywane są od zewnętrznego dostawcy – tchnąć życie
    za pomocą algorytmów kodów źródłowych sterowników, odpowiedzialnych za
    funkcjonowanie różnego rodzaju komponentów automatyki. W swojej siedzibie posiada
    Pan pomieszczenia techniczne, w których konstruowane są prototypy, a także zaplecze
    biurowe, w którym pracę prowadzą m.in. projektanci i programiści.

    We wniosku wskazał Pan, że prowadził Pan projekty, które nie powielały typowych
    koncepcji, a zapewniały nowoczesne i innowacyjne produkty w dziedzinie produkcji
    maszyn i systemów automatyki przemysłowej.
    Jak wyjaśnił Pan, opracował Pan w swojej praktyce już (...), a każdy z nich różnił się od
    pozostałych, odpowiadał za inny proces automatyzacji, a w konsekwencji dla jego
    opracowania konieczne było przyjęcie zupełnie odmiennych założeń oraz stworzenie
    innowacyjnych rozwiązań, które mogły realizować dany proces.
    Pierwszym krokiem zawsze jest powstanie koncepcji projektu, w której pracownicy
    przystępują do opracowania założeń projektu. Faza ta ma charakter autorski i
    niepowtarzalny. Na tym etapie powstają główne innowacje, tutaj tworzy się pierwsza
    koncepcja nowego rozwiązania. Tutaj też zostają zidentyfikowane obszary wiedzy, której
    wykorzystanie będzie konieczne przy opracowaniu rozwiązań zawartych w koncepcji.
    Jak wynika z Pana wyjaśnień i opisu wszystkich etapów prowadzonych prac na
    Prototypami, prace w zakresie ich tworzenia mają charakter twórczy – gdyż ich celem było
    stworzenie nowych, unikatowych i oryginalnych rozwiązań. Każdy z realizowanych przez
    Pana projektów stanowił rozwiązanie prototypowe.
    Co więcej wyjaśnił Pan, że ze względu na złożoność tego procesu prowadził Pan dla
    każdego projektu dokumentację w wersji elektronicznej, w której tworzył Pan
    harmonogram realizacji projektu, dzielił go na etapy i definiował jego cele. Wskazał Pan
    również, że prace nad Prototypami prowadzone były w sposób systematyczny, w sposób
    metodyczny, uporządkowany i zaplanowany.
    We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawił Pan przy tym trzy projekty, na podstawie
    których omówił Pan szczegółowo charakter podejmowanych przez Pana projektów
    dotyczących tworzenia Prototypów i wyjaśniając, że w ich ramach zdobywał,
    wykorzystywał Pan dostępną i posiadaną wiedzę i umiejętności, łączył ją i kształtował w
    celu projektowania i tworzenia opisanych Prototypów. Wykorzystanie i łączenie
    posiadanej wiedzy prowadziło do powstania wartości dodanej w postaci nowej koncepcji
    /Prototypu.
    Odnośnie nabywania, kształtowania, łączenia czy wykorzystywania wiedzy w trakcie
    opisanych we wniosku prac odniósł się Pan do trzech projektów wyjaśniając, np. (...).
    Z przedstawionego przez Pana uzupełnienia wniosku wynika, że prace dotyczące
    kolejnych projektów również charakteryzowały się nabywaniem, łączeniem,
    kształtowaniem i wykorzystywaniem dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności ze
    wskazanych dziedzin nauki i technologii czy też umiejętności do planowania produkcji czy
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów i
    usług (Prototypów).
    We wniosku wskazał Pan, że prace nie stanowiły przy tym rutynowych i okresowych zmian
    w produktach, a przedmiot opisanej w niniejszym wniosku działalności stanowił
    działalność twórczą podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania tych zasobów do tworzenia nowych zastosowań.
    Nadmienił Pan również, że Pana działalność ukierunkowana były na nowe odkrycia,
    ponieważ przystępując do realizacji każdego z Prototypów, nie znał Pan założeń ich
    funkcjonowania. Opracowywane rozwiązania były nowymi koncepcjami, co prowadziło do
    zdobycia nowej wiedzy w zakresie sposobów funkcjonowania opracowywanych rozwiązań.
    Podkreślił Pan też, że przedmiotem Pana wniosku nie są rozwiązania odtwórcze, które
    wykorzystują uprzednio nabytą i rozwiniętą wiedzę.
    Reasumując, opis zawarty we wniosku oraz jego uzupełnieniu, pozwalają uznać, że
    opisana przez Pana działalność będąca przedmiotem Pana pytania pierwszego:

    ü obejmuje prace rozwojowe w rozumieniu art. 5a pkt 40 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych;
    ü ma twórczy charakter;
    ü podejmowana jest w sposób systematyczny;
    ü w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
      nowych zastosowań.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność, o której mowa w pytaniu pierwszym,
    polegająca na projektowaniu i produkcji Prototypów stanowi działalność badawczo-
    rozwojową w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Możliwość skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej
    Jak wynika z art. 26e ust. 1 ustawy, z omawianej ulgi może skorzystać podatnik, który
    spełnia łącznie następujące warunki:
      1) uzyskuje przychody ze źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy, tj. z
        pozarolniczej działalności gospodarczej;
      2) prowadzi działalność badawczo-rozwojową;
      3) ponosi na działalność badawczo-rozwojową koszty uzyskania przychodów
        określone jako „koszty kwalifikowane”.
    Zgodnie z art. 26e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
    brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. za koszty kwalifikowane uznaje się:
      1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1,
      oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie
      z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w
      jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w
      ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
      1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8
      lit. a i c, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w
      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności
      badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi
      na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu;
      2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
      działalnością badawczo-rozwojową;
      2a) nabycie niebędącego środkami trwałymi sprzętu specjalistycznego
      wykorzystywanego bezpośrednio w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, w
      szczególności naczyń i przyborów laboratoryjnych oraz urządzeń pomiarowych;
      3) ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i usługi równorzędne, świadczone lub
      wykonywane na podstawie umowy przez podmioty, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt
      1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, a także
      nabycie od takiego podmiotu wyników prowadzonych przez niego badań naukowych,
      na potrzeby działalności badawczo-rozwojowej;
      4) odpłatne korzystanie z aparatury naukowo-badawczej wykorzystywanej wyłącznie w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli to korzystanie nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust.
      1 pkt 4;

      4a) nabycie usługi wykorzystania aparatury naukowo-badawczej wyłącznie na potrzeby
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli zakup usługi nie wynika z
      umowy zawartej z podmiotem powiązanym z podatnikiem w rozumieniu art. 23m ust.
      1 pkt 4;
      5) koszty uzyskania i utrzymania patentu, prawa ochronnego na wzór użytkowy, prawa
      z rejestracji wzoru przemysłowego, poniesione na:
      a) przygotowanie dokumentacji zgłoszeniowej i dokonanie zgłoszenia do Urzędu
      Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej lub odpowiedniego zagranicznego organu,
      łącznie z kosztami wymaganych tłumaczeń na język obcy,
      b) prowadzenie postępowania przez Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej lub
      odpowiedni zagraniczny organ, poniesione od momentu zgłoszenia do tych organów,
      w szczególności opłaty urzędowe i koszty zastępstwa prawnego i procesowego,
      c) odparcie zarzutów niespełnienia warunków wymaganych do uzyskania patentu,
      prawa ochronnego na wzór użytkowy lub prawa z rejestracji wzoru przemysłowego
      zarówno w postępowaniu zgłoszeniowym, jak i po jego zakończeniu, w szczególności
      koszty zastępstwa prawnego i procesowego, zarówno w Urzędzie Patentowym
      Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w odpowiednim zagranicznym organie,
      d) opłaty okresowe, opłaty za odnowienie, tłumaczenia oraz dokonywanie innych
      czynności koniecznych dla nadania lub utrzymania ważności patentu, prawa
      ochronnego na wzór użytkowy oraz prawa z rejestracji wzoru przemysłowego, w
      szczególności koszty walidacji patentu europejskiego.
    Przepis art. 26e ust. 4 stanowi:
      Koszty kwalifikowane ponoszone w ramach badań podstawowych podlegają odliczeniu
      wyłącznie pod warunkiem, że badania te są prowadzone na podstawie umowy lub
      porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o
      zasadach finansowania nauki.
    Stosownie do art. 26e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy obliczenia podatku.
    Ponadto, art. 26e ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów o swobodzie
        działalności gospodarczej – 150% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a – 150% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a, ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w
        ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników – 100% kosztów, o których mowa w ust. 2-3.
    Stosownie natomiast do art. 26e ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2018 r. do 29 czerwca 2018 r.:
      Podatnikowi, który w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej
      strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, prawo do odliczenia przysługuje jedynie
      w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane
      w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia.
    Natomiast, od 30 czerwca 2018 r. ww. art. 26e ust. 6 ww. ustawy otrzymał brzmienie:

      Podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
      mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
      odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
      kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    Na podstawie art. 26e ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane (...).
    Pamiętać trzeba też, że stosowanie do art. 24a ust. 1b ustawy:
      Podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać
      z odliczenia, o którym mowa w art. 26e, są obowiązani w prowadzonej księdze albo w
      prowadzonych księgach rachunkowych, o których mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty
      działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem dodatkowym warunkiem dla prawa odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów
    kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym jest wyodrębnienie tych
    kosztów w ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy. Podatnicy prowadzący
    działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z omawianej preferencji
    podatkowej są więc zobowiązani w prowadzonej księdze albo w prowadzonych księgach
    rachunkowych wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie natomiast z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2019 r.
    w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. z 2019 r., poz.
    2544 ze zm.):
      Osoby fizyczne, przedsiębiorstwa w spadku, spółki cywilne osób fizycznych, spółki
      cywilne osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku, spółki jawne osób fizycznych
      oraz spółki partnerskie, o których mowa w art. 24a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, zwanej dalej „ustawą o podatku
      dochodowym”, są obowiązane prowadzić księgę, z zastrzeżeniem ust. 2, według wzoru
      ustalonego w załączniku nr 1 do rozporządzenia, w sposób określony w rozdziale 2.
    Zgodnie z załącznikiem nr 1 (wzór podatkowej księgi przychodów i rozchodów) kolumna
    16 jest przeznaczona do wpisywania kosztów działalności badawczo-rozwojowej, o których
    mowa w art. 26e ustawy o podatku dochodowym. Po zakończeniu roku należy zsumować
    te koszty. W kolumnie tej należy wpisać wszystkie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej, niezależnie od tego, jaka ich część będzie odliczona od podstawy
    opodatkowania.
    Reasumując, ulga badawczo-rozwojowa polega na możliwości odliczenia od podstawy
    opodatkowania określonej kwoty kosztów podatkowych poniesionych przez podatnika na
    działalność badawczo-rozwojową, czyli tzw. „kosztów kwalifikowanych”.
    Oznacza to, że koszty związane z działalnością badawczo-rozwojową dwukrotnie wpływają
    na wysokość podstawy obliczenia podatku dochodowego u przedsiębiorcy inwestującego
    w taką działalność (raz jako koszty uzyskania przychodów, a drugi raz jako koszty
    kwalifikowane) i w efekcie znacznie pomniejszają wysokość opłacanego podatku
    dochodowego.
    W oparciu o wskazane wyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku
    dochodowego od osób fizycznych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    1. Podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową.
    2. Koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    3. Koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 26e ust. 2-3 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    4. Ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu ww.
      ustawy, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów.
    5. Jeżeli w roku podatkowym podatnik prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu.
    6. W ewidencji, o której mowa w art. 24a ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, podatnik wyodrębnił w sposób prawidłowy koszty działalności badawczo-
      rozwojowej.
    7. Podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu.
    8. Kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    9. Koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Z wniosku wynika, że:
    · w latach 2018 – 2019 roku był Pan podatnikiem podatku dochodowego od osób
      fizycznych opodatkowanym podatkiem liniowym;
    · chciałby Pan skorzystać z możliwości zastosowania ulgi badawczo-rozwojowej w
      zakresie kosztów poniesionych na realizację opracowywanych prototypów, w
      okresie od początku 2018 roku do 30 września 2019 rok;
    · chciałby Pan odliczyć koszty kwalifikowane od podstawy opodatkowania na zasadach
      określonych w art. 26e omawianej ustawy;
    · w roku 2018 i 2019 prowadził Pan podatkową księgę przychodów i rozchodów, w
      której wyodrębnił Pan koszty kwalifikowane opisanej we wniosku działalności, tj.
      stosownie do rozporządzenia w sprawie prowadzenia podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów, w kolumnie 16 wpisywał Pan koszty, które uznać chce za
      koszty kwalifikowane;
    · w okresie, którego dotyczy przedmiotowy wniosek o wydanie interpretacji
      indywidualnej, koszty, które chciałby Pan odliczyć w ramach ulgi badawczo-
      rozwojowej, stanowiły Pana koszty uzyskania przychodów, proporcjonalnie do
      posiadanego prawa w spółce cywilnej;
    · nie posiada/posiadał Pan statusu centrum badawczo-rozwojowego;
    · koszty kwalifikowane nie zostały przez Pana odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym;
    · w latach podatkowych, za które chciałby Pan skorzystać z ulgi B+R, nie korzystał Pan ze
      zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 63a lub 63b ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych;
    · nie uzyskał Pan dotychczas żadnych zwrotów wydatków ponoszonych na działalność w
      zakresie opisanym powyżej i nie otrzymuje Pan również żadnych dotacji unijnych na
      realizację projektów kwalifikujących się pod ulgę badawczo-rozwojową.

    Biorąc powyższe pod uwagę, ma Pan prawo – co do zasady – do zastosowania ulgi
    badawczo-rozwojowej.
    Jak wskazał Pan we wniosku w ramach ulgi badawczo-rozwojowej chciałby Pan odliczyć
    stanowiące koszty uzyskania przychodów wydatki związane z wynagrodzeniami
    pracowników zatrudnionych na podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o
    dzieło. Koszty wynagrodzeń pracowników stanowią:
    a) należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych, przy czym jako koszty kwalifikowane w ramach ulgi B+R chciałby Pan
      rozliczyć koszty wynagrodzeń ze stosunku pracy wraz ze sfinansowanymi przez Pana
      składkami z tytułu tych należności określonymi w ustawie z dnia 13 października 1998
      r. o systemie ubezpieczeń społecznych oraz finansowane przez pracodawcę wpłaty na
      pracownicze plany kapitałowe (PPK); chciałby Pan zaliczyć do kosztów kwalifikowanych
      wydatki związane z wynagrodzeniem pracowników realizujących prace B+R
      obejmujące: wynagrodzenie zasadnicze, dodatek funkcyjny, ryczałt za godziny
      nadliczbowe, premie uznaniowe (z pominięciem tych składników, które przypadają na
      okresy nieusprawiedliwionej nieobecności Pracowników), a ponadto składki z tytułu
      tych należności, w części finansowanej przez Pana jako płatnika składek (składki na
      ubezpieczenie emerytalne, rentowe, wypadkowe), w takiej części, w jakiej czas
      przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
      czasie przepracowanym przez pracownika w danym miesiącu;
    b) należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez Pana składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń
      społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie
      działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na
      wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.
    We wniosku wskazał Pan zatem, że koszty wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na
    podstawie umowy o pracę, umowy zlecenia lub umowy o dzieło stanowią należności, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 13 ust. 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych i związane są z wykonywanymi czynnościami/usługami w ramach prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Pamiętać trzeba, że w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy
    /wykonywanej usługi wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-
    rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej
    części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się
    działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w
    ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest
    związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.
    Co do zasady, ponoszone przez Pana wydatki z tytułu wskazanych wynagrodzeń mogą
    więc w oparciu o art. 26e ust. 2 pkt 1 i pkt 1a ustawy stanowić koszty kwalifikowane w
    stosownej proporcji/części wskazanej w tych regulacjach.
    Jak wynika z wniosku, w ramach kosztów z tytułu należności, o których mowa w art. 12 ust.
    1 ustawy ponosi Pan między innymi koszty wynagrodzenia zasadniczego, dodatku
    funkcyjnego, ryczałtu za godziny nadliczbowe, premii uznaniowych.
    Tymczasem, stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,

      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju
    dodatki i nagrody czy ekwiwalenty zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem
    mieszczą się one również w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 26e
    ust. 2 pkt 1 ww. ustawy.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zwrot
    „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione
    jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze
    stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia
    skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w
    łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Z wniosku wynika ponadto, że w ramach omawianej ulgi zamierza Pan odliczyć także
    wpłaty na pracownicze plany kapitałowe.
    W tym miejscu wskazać należy, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 4 października 2018 r. o
    pracowniczych planach kapitałowych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 427, dalej: „ustawa PPK”):
      Ustawa określa zasady gromadzenia środków w pracowniczych planach kapitałowych,
      zwanych dalej „PPK”, zawierania umów o zarządzanie PPK i umów o prowadzenie PPK,
      finansowania i dokonywania wpłat do PPK oraz dokonywania wypłat transferowych,
      wypłat i zwrotu środków zgromadzonych w PPK.
    W myśl art. 2 ust. 1 pkt 18 ustawy PPK:
    Użyte w ustawie określenia oznaczają:
      osoby zatrudnione:
      a) pracowników, o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
        pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 917, 1000, 1076, 1608, 1629 i 2215), z wyjątkiem
        pracowników przebywających na urlopach górniczych i urlopach dla pracowników
        zakładu przeróbki mechanicznej węgla, o których mowa w art. 11b ustawy z dnia 7
        września 2007 r. o funkcjonowaniu górnictwa węgla kamiennego (Dz.U. z 2018 r.
        poz. 1374), oraz młodocianych w rozumieniu art. 190 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca
        1974 r. – Kodeks pracy,
      b) osoby fizyczne wykonujące pracę nakładczą, które ukończyły 18. rok życia, o których
        mowa w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 303 § 1 ustawy z
        dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy,
      c) członków rolniczych spółdzielni produkcyjnych lub spółdzielni kółek rolniczych, o
        których mowa w art. 138 i art. 180 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo
        spółdzielcze (Dz.U. z 2018 r. poz. 1285),
      d) osoby fizyczne, które ukończyły 18. rok życia, wykonujące pracę na podstawie
        umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do
        której zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje
        się przepisy dotyczące zlecenia,
      e) członków rad nadzorczych wynagradzanych z tytułu pełnienia tych funkcji,
      f) osoby wskazane w lit. a-d przebywające na urlopach wychowawczych lub pobierające
        zasiłek macierzyński lub zasiłek w wysokości zasiłku macierzyńskiego

      – podlegające obowiązkowo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym z tych tytułów
      w Rzeczypospolitej Polskiej, w rozumieniu ustawy z dnia 13 października 1998 r. o
      systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017 r. poz. 1778, z późn. zm.).
    Natomiast, w myśl art. 2 ust. 1 pkt 21 i pkt 33 ustawy o PPK:
      Przez podmiot zatrudniający należy rozumieć:
      a) pracodawcę, o którym mowa w art. 3 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks
        pracy – w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. a,
      b) nakładcę – w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. b,
      c) rolnicze spółdzielnie produkcyjne lub spółdzielnie kółek rolniczych – w stosunku do
        osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. c,
      d) zleceniodawcę – w stosunku do osób zatrudnionych, o których mowa w pkt 18 lit. d,
      e) podmiot, w którym działa rada nadzorcza – w stosunku do osób zatrudnionych, o
        których mowa w pkt 18 lit. e.
      Przez uczestnika PPK należy rozumieć osobę fizyczną, która ukończyła 18 rok życia, w
      imieniu i na rzecz której podmiot zatrudniający zawarł umowę o prowadzenie PPK z
      instytucją finansową (art. 2 ust. 1 pkt 33 ustawy).
    W myśl art. 27 ust. 9 ustawy o PPK:
      Wpłaty finansowane przez uczestnika PPK są potrącane z wynagrodzenia po jego
      opodatkowaniu.
    W tym miejscu warto wskazać, że system PPK zakłada powszechność oraz dobrowolność,
    a wpłaty finansowane są ze środków własnych uczestnika i podmiotu zatrudniającego.
    Wpłaty na PPK finansowane przez pracodawcę są obliczane jako ustalony procent od
    wynagrodzenia brutto. Pracodawca, realizując obowiązek ustawowy, nie może sam
    zrezygnować z dokonywania tej wpłaty. Nie wolno mu też potrącać tej kwoty z
    wynagrodzenia pracownika. Dodatkowo zgodnie z treścią materiałów informacyjnych
    zamieszczonych na stronie (...) „Wpłaty, które w ramach PPK finansuje pracodawca,
    stanowią w myśl ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychód
    pracownika podlegający opodatkowaniu. Pracodawca będzie zobowiązany potrącić
    stosowny podatek z wynagrodzenia pracownika”. Wpłaty dokonywane przez pracodawcę
    /zleceniodawcę stanowić będą przychód pracownika jako dodatkowy element
    wynagrodzenia.
    Uwzględniając powyższe, należy uznać, że wpłata na PPK w części finansowanej przez
    pracodawcę, jako dodatkowy element wynagrodzenia pracownika wypełnia przesłankę do
    jej kwalifikacji do kosztów kwalifikowanych działalności B+R, jako należność z tytułów, o
    których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy, na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 1.
    W odniesieniu do części składki do PPK sfinansowanej przez pracownika należy mieć na
    uwadze, że nie podlega ona odrębnemu (dodatkowemu) zaliczeniu do kosztów
    kwalifikowanych, gdyż składka taka nie została wymieniona w zamkniętym katalogu
    wydatków kwalifikowanych działalności B+R zawartym w art. 26e ust. 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W tym przypadku pracownik finansuje część składki do
    PPK z własnych środków, pochodzących z wynagrodzenia. Obowiązek potrącenia z
    wynagrodzenia składek do PPK finansowanych przez tzw. uczestnika PPK, wynika wprost z
    art. 27 ust. 9 ustawy o PPK, który wskazuje, że wpłaty finansowane przez uczestnika PPK
    są potrącane z wynagrodzenia po jego opodatkowaniu.
    Reasumując, wpłaty dokonane przez Pana (pracodawcę) na Pracownicze Plany Kapitałowe
    może Pan uznać za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 26e ust. 2 pkt 1 ustawy.

    Biorąc pod uwagę, że zakres wniosku obejmuje rok 2018, zastrzec wypada, że ustawa o
    PPK weszła w życie z 1 stycznia 2019 r.
    Jak wynika z Pana wniosku, w ramach realizowanej działalności badawczo-rozwojowej
    ponosił Pan również koszty uzyskania przychodów stanowiące koszty materiałów
    (materiały, części, podzespoły). Jak wskazał Pan we wniosku, posiada Pan odrębną dla
    każdego opracowanego prototypu ewidencję kosztów materiałów, wykorzystanych
    podczas budowy maszyny. Koszty te stanowią wartości fakturowe nabytych materiałów.
    Ewidencja zawiera jedynie koszty materiałów wykorzystywanych do danego
    opracowanego prototypu. Do kosztów materiałów będących przedmiotem wniosku należą
    części elektryczne, mechaniczne oraz pneumatyczne enumeratywnie wymienione w
    uzupełnieniu wniosku.
    W odniesieniu do kosztów materiałów i surowców zużytych podczas prac badawczo-
    rozwojowych należy zwrócić uwagę, że w art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych ustawodawca posługuje się pojęciami „materiały” oraz
    „surowce”, które nie zostały zdefiniowane w przepisach ustawy o podatku dochodowym
    od fizycznych, stanowiąc przy tym, że w podstawie obliczania ulgi uwzględnione mogą być
    wyłącznie materiały i surowce związane bezpośrednio z prowadzoną przez podatnika
    działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji niniejszego pojęcia na
    gruncie przepisów podatkowych, dla celów ustalania zakresu zastosowania ulgi należy
    posłużyć się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na gruncie języka
    powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia zwierzęcego,
    roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub energii” (...).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały” należy odwołać się do interpretacji tego
    pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września 1994 r. o
    rachunkowości (t. j. Dz.U. z 2023 r. poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt 19 tej
    ustawy materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej.
    Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe wytwarzane przez
    jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności pomocniczej), a także
    różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a pochodzące np. z
    likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do uboju, części
    zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.
    Konstrukcja art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w
    związku z poczynionymi powyżej uwagami pozwala na zaliczenie do kosztów
    kwalifikowanych kosztów wszelkich materiałów i surowców, których definicje słownikowe
    przytoczyłem powyżej, stanowiących koszty uzyskania przychodów, niezbędnych w
    prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, jeżeli bez takich elementów niemożliwe
    będzie jej prowadzenie.
    Innymi słowy, kosztami kwalifikowanymi będą wydatki na surowce i materiały, bez których
    niemożliwe byłoby nie tylko wytworzenie jakichś prototypów, prowadzenie samych badań,
    wdrażania różnych procesów w ramach prac badawczo-rozwojowych, ale również bez
    których niemożliwym byłoby wprowadzenie i wykorzystanie odpowiednich narzędzi i
    oprzyrządowania dla prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej.
    Biorąc pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności, ponoszone przez Pana wydatki
    na wskazane we wniosku materiały mogą – na podstawie art. 26e ust. 2 pkt 2 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych – stanowić koszty kwalifikowane.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dniu zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem tej interpretacji jest odpowiedź na pytania nr 1 i nr 2 z wyłączeniem
    należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności
    określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych w związku z
    usprawiedliwioną nieobecnością pracownika. Wskazane wyłączenie podlega
    odrębnemu rozstrzygnięciu.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe wyłącznie wobec Pana i
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (zdarzeniem
    przyszłym) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu stanów faktycznych, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Jednocześnie zaznaczam, że niniejszą interpretację wydałem w oparciu o opis okoliczności
    faktycznych przedstawionych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania
    indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego
    (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania
    podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania
    okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Nie
    prowadzę postępowania dowodowego, ograniczam się do analizy okoliczności podanych
    we wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyrażam swoje stanowisko, które zawsze
    musi być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania kontrolnego
    organ uzna, że zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Zastrzegam również, że – stosowanie do istoty Pana wniosku – przedmiotem niniejszej
    interpretacji nie była kwestia odpowiedniego limitowania kosztów kwalifikowanych (art.
    26e ust. 7 ustawy).
    Odnośnie powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych informuję, że dotyczą one
    tylko konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonych stanach faktycznych
    czy zdarzeniach przyszłych i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Natomiast organy podatkowe, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników
    posiłkują się wydanymi rozstrzygnięciami innych organów podatkowych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost, z tego powodu, że nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanów faktycznych i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.