Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.453.2022.3.BJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-10-21
Teza: W zakresie ustalenia: 1. czy Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu umowy sponsoringu, poniesione w związku z płatnościami dokonanymi na podstawie faktur wystawionych zgodnie z zawartą umową z Klubem sportowym, 2. czy Spółka będzie mieć prawo odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; sport-klub sportowy; ulga-ulga sponsoringowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 18ee

**Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe**

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

15 lipca 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia:

1\. czy Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu umowy sponsoringu, poniesione w związku z płatnościami dokonanymi na podstawie faktur wystawionych zgodnie z zawartą umową z Klubem sportowym,

2\. czy Spółka będzie mieć prawo odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 29 września 2022 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.453.2022.1.BJ oraz pismem z 6 października 2022 r. Znak: 0111-KDIB2-1.4010.453.2022.2.BJ, wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło odpowiednio 6 i 10 października 2022 r.

Treść wniosku jest następująca:

**Opis stanu faktycznego**

X Sp. z o.o. (dalej spółka), jest jednoosobową spółką prawa handlowego Gminy. Spółka została utworzona przede wszystkim w celu realizacji jednego z zadań własnych Gminy, tj. zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków z terenu gminy. Swoją działalność w tym zakresie prowadzi na podstawie bezterminowego zezwolenia Wójta Gminy przy pomocy infrastruktury wodociągowo-kanalizacyjnej, w większości stanowiącej majątek gminy.

Rozpoczęcie usług nastąpiło z dniem 1 kwietnia 2016 r. Działalność przedsiębiorstw wodociągowo-kanalizacyjnych jest odczuwana na co dzień przez każdego z nas. To na pewno jedna z najważniejszych branż z punktu widzenia wsi i miast oraz ich mieszkańców. W swojej działalności spółka kieruje się nie tylko niezawodną, stałą dostawą wody o odpowiednich parametrach jakościowych i technicznych, efektywnym systemem odbioru i oczyszczania ścieków ale świadczeniem tych usług z poszanowaniem środowiska naturalnego, optymalnej obsługi Klienta i kształtowania postaw pro ekologicznych oraz pro zdrowotnych. Spółka, od początku swojej działalności z różnym natężeniem wpisuje się w życie lokalnej społeczności, także je kształtuje i współtworzy, ulepsza i co za tym idzie, poczuwa się do odpowiedzialności za efekty tych działań. Potrzeba współuczestniczenia w społeczności lokalnej, w szczególności w formie promowania jakże nieocenionej dla zdrowia aktywności fizycznej, wynika z potrzeby empatii i wysokiej kultury organizacyjnej ludzi, którzy pracują w spółce. Pomimo tego, że Wnioskodawca jest na lokalnym rynku monopolistą naturalnym to podejmuje wysiłek aby spółka była postrzegana jako ta, która świadczy usługi na najwyższym standardzie - dbając przede wszystkim o ciągłość i bezpieczeństwo dostaw wody, z poszanowaniem ochrony i dbałości o środowisko naturalne. Aktywność Spółki w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu jest widoczna w szczególności w obszarze wspierania i upowszechniania kultury fizycznej i sportu. Zachęcanie mieszkańców do uprawniania sportu czy też wspólnego uczestnictwa w meczach niewątpliwie ma przełożenie na korzyści zdrowotne jak i integrację społeczności lokalnej. Tym bardziej te działania są zasadne, gdyż wiążą się nierozerwalnie z usługami jakie świadczy Spółka, tj. m.in. zbiorowym zaopatrzenie w wodę, które jest niezbędna dla codziennego funkcjonowania.

Biorąc pod uwagę kierunki rozwoju Spółki w obszarze społecznej odpowiedzialności biznesu oraz marketingu, przewidującymi włączenie się Spółki w działania podejmowane przez klub sportowy z terenu Gminy, oraz mając na uwadze, że takie działania wpłyną korzystnie na lokalną społeczność i mogą wymiernie poprawić odbiór i rozpoznawalność spółki, została zawarta terminowa umowa sponsoringowa z Klubem (\`(...)\`) Gminy Sp. z o.o. (dalej: Klub). Klub jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2020 r., poz. 1133 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”) Klub działa na podstawie aktu założycielskiego, jako organizacja non-profit i nie prowadzi działalności gospodarczej. Spółka została zawiązana w celu prowadzenia działalności sportowej w formie klubu sportowego zgodnie z ustawą z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

Jednym z organów Klubu jest Rada Nadzorcza składająca się od trzech do pięciu członków, przy czym trzech z nich powołuje i odwołuje Wójt Gminy. Przedmiotem zawartej umowy sponsoringowej jest zobowiązanie spółki do przekazania na rzecz Klubu określonej kwoty pieniężnej, w zamian za promocję. Spółka wskazała, że po rozpoznaniu celów publicznych realizowanych przez Klub w tym rodzaju i zakresów tych celów oraz kosztów związanych z ich realizacją, postanawia finansowo włączyć się w realizację celu publicznego w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu poprzez:

\- realizację programów szkolenia sportowego,

\- zakup sprzętu sportowego,

\- pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

\- pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego oraz

\- sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Klub oświadczył natomiast, że realizacja celu publicznego wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma kwotę wskazaną w przedmiotowej umowie i zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten Klub.

Całość kwoty otrzymanej od Spółki w wyniku realizacji Umowy, Klub zobowiązał się przeznaczyć tylko i wyłączenie na realizacje ww. celów publicznych.

W zamian za przekazanie przez Spółkę środków finansowych Klub zobowiązał się do przeprowadzenia świadczeń promocyjnych w zakresie m.in.:

\- przyznania oficjalnego tytułu (\`(...)\`),

\- prawa do tworzenia (\`(...)\`);

\- ekspozycji logotypu „Y” n(\`(...)\`) itp.

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`)

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`)

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`),

\- umieszczenia logo firmy oraz logo „y” na (\`(...)\`) używanych przez (\`(...)\`) w trakcie rozgrywek (\`(...)\`),

\- dystrybucji przez Sponsorowanego, na meczach(\`(...)\`), w przypadku ich przekazania;

\- dystrybucji materiałów edukacyjnych i informacyjnych mających na celu (\`(...)\`).

Dodatkowo Klub zobowiązał się do prowadzenia dokumentacji w sposób umożliwiający ocenę wykonania celu publicznego pod względem rzeczowym i finansowym oraz do złożenia rozliczenia z wykorzystania otrzymanych od spółki środków finansowych. Umowa została zawarta na czas oznaczony a spółka nie wyklucza zawarcia umowy w tożsamym zakresie na kolejny sezon. Ponoszone wydatki z tytułu umowy sponsoringowej z Klubem nie zostaną spółce w jakikolwiek sposób zwrócone. Klub jest (\`(...)\`). (\`(...)\`) (\`(...)\`). (\`(...)\`) spółka podjęła z nim już kilka lat temu współpracę. Dzięki temu m.in. (\`(...)\`) występują podczas meczy z (\`(...)\`), (\`(...)\`) itd. Zawarcie umowy ze sponsorowanym Klubem ma na celu przede wszystkim wpłynąć na potencjalny wzrost przychodów spółki. W założeniu ponoszone przez spółkę wydatki na promocję (reklamę) w ramach umowy sponsoringu mają przyczyniać się m.in. do rozpowszechniania informacji na temat Spółki oraz świadczonych usług, a także promowania marki. Realizacja tych celów może mieć bowiem wpływ na wzrost sprzedaży oferowanych usług i w konsekwencji uzyskiwanych przychodów. Dzięki przedmiotowej umowie spółka niewątpliwie zwiększy swoją rozpoznawalność nie tylko na lokalnym terenie ale również na poziomie krajowym. Będzie postrzegana jako ta, które aktywnie uczestniczy w życiu lokalnej społeczności i wspiera rozwój kultury fizycznej. To powinno przełożyć się m.in. na dyscyplinę terminowego regulowania należności za świadczone przez spółkę usługi, w szczególności przez kibiców Klubu sportowego. Jednocześnie poprzez dotarcie z hasłem reklamowym „Y” do szerokiego grona odbiorców i promowanie picia wody z kranu przez zawodniczki Klubu, które są niejednokrotnie autorytetem w szczególności wśród młodzieży, powinna się zwiększyć sprzedaż wody przez spółkę. Celem bowiem kampanii Wnioskodawcy jest (\`(...)\`). Wszystkie te działania podejmowane w ramach CSR docelowo wpłyną nie tylko na ochronę środowiska naturalnego ale także powinny przełożyć się na zwiększenie dochodów spółki ze sprzedaży produkowanej wody. Dla spółki zawarta umowa stanowi silny akcent w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu, która stanowi strategię zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego. Wnioskodawca angażując się w sponsoring sportu może być postrzegany jako podmiot wspierający rozwój i promocję sportu. Zaangażowanie w działalność sponsoringową stanowi również potwierdzenie, że spółka jest w dobrej kondycji finansowej, jest rzetelna i godna zaufania dla obecnych i potencjalnych jej klientów.

W uzupełnieniu wniosku ujętym w piśmie z 5 października 2022 r. Wnioskodawca wskazał, że Klub Gminy X Sp. z o.o. (dalej Klub), z którym została podpisana umowa sponsoringowa jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy z dnia 25 czerwca2010 r. o sporcie. Zgodnie z posiadaną wiedzą, spełnia on kryteria wskazane w art. 28 ust 1 ww. ustawy, gdyż zgodnie z uchwałą Rady Gminy X w sprawie określenia warunków i trybu finansowania zadania własnego Gminy X w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu wraz ze zmianami oraz art. 221 ust. 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, została zawarta umowa z dnia 14 lipca 2022 r. pomiędzy Gminą X a ww. Klubem, w której przyznano dotację na realizację zadania publicznego w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu. Ponadto zgodnie z § 1 ust. 3 Aktu założycielskiego przedmiotowego Klubu: „Spółka działa jako non profit i nie prowadzi działalności gospodarczej”.

Zgodnie z § 1 ust. 4 siedzibą Klubu są X. Również w X prowadzone są treningi, mecze sparingowe oraz mecze ligowe w charakterze gospodarzy jak również wszelki inne formy działalności sportowej. Dlatego zasadne jest przyjęcie, iż klub prowadzi działalność sportową na terenie gminy X.

Dodatkowo zarząd przedmiotowego klubu złożył oświadczenie, iż klub spełnia kryteria, o których mowa w art. 28 ust. 1 Ustawy o sporcie.

Wnioskodawca podpisał umowę sponsoringową w dniu 10 czerwca 2022 r.

Przedmiotowa umowa obowiązuje do dnia 31 grudnia 2022 r.

W umowie określono katalog celów publicznych w realizację których włącza się X finansowo, tj.: realizacje programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej. To Klub Sportowy wybierze w jakim zakresie i na jaki cel przeznaczy otrzymane środki. Z informacji uzyskanej od Klubu wynika, że wydatkowanie środków realizowane jest zgodnie z postanowieniami umowy a ich rozliczenie nastąpi na koniec okresu obowiązywania umowy. Jeżeli Klub zdecyduje się na przekazanie środków pozyskanych od X na stypendia sportowe to przedmiotowe stypendia zgodnie z oświadczeniem zarządu klubu będą stypendiami sportowymi w rozumieniu art. 18ee ust. 3 uopdop.

X planuje zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na podstawie wystawionych faktur związanych z realizacją umowy i w tym zakresie wystąpiła z wnioskiem o interpretację celem potwierdzenia prawidłowości takiego działania oraz planuje dodatkowo 50% poniesionych wydatków odliczyć od podstawy opodatkowania zgodnie z art. 18ee uopdop. Wobec tego w przypadku uznania za prawidłowe stanowisko spółki do odliczenia łącznie będzie 150% poniesionych wydatków wynikających z przedmiotowej umowy.

**Pytania**

1\. Czy Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu umowy sponsoringu, poniesione w związku z płatnościami dokonanymi na podstawie faktur wystawionych zgodnie z zawartą umową z Klubem sportowym (zgodnie z art. 15)?

2\. Czy Spółka będzie mieć prawo odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (zgodnie z art. 18ee ust. 1 pkt 1)?

**Państwa stanowisko w sprawie**

Ad. 1

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie posiadała prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu umowy sponsoringu, poniesione w związku z płatnościami dokonywanymi na podstawie faktur wystawionych przez Sponsorowanego.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (\`(...)\`).

W myśl powyższego przepisu, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy CIT nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy. Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy.

Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa). Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (za: Słownik wyrazów obcych PWN - wersja internetowa). Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także popularyzować nazwę spółki na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów. Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora. Reklama spółki kupiona w ramach umowy sponsoringowej z Klubem będzie służyła budowaniu rozpoznawalności, marki czy też wskazywała na jej zaangażowanie w życie lokalnej społeczności w tym w rozwój jej kultury sportowej a także przyczyniały się do wzrostu sprzedaży wody poprzez zachęcanie do picia jej bezpośrednio z kranu a nie kupowania w plastikowych butelkach.

Wobec tego przedmiotowa umowa oraz koszty jakie w związku z jej realizacją poniesie spółka nakierowane są na osiągnięcie potencjalnego wzrostu przychodów.

Wobec powyższego w ocenie Spółki będzie ona miała prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków z tytułu umowy sponsoringowej zawartej z Klubem.

Ad. 2

Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie mieć prawo do skorzystania z tzw. ulgi dla wspierających sport, a w konsekwencji do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, w związku z płatnościami dokonywanymi na podstawie faktur wystawionych przez Sponsorowanego.

Zgodnie z art. 18ee ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność sportową, przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Natomiast zgodnie z art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy.

W myśl powyższych przepisów, podatnik ma możliwość odliczenia dla celów podatkowych od podstawy opodatkowania 50% poniesionych wydatków, pod tym jednak warunkiem, że wydatki te zostaną poniesione na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie w powiązaniu z realizacją celów wskazanych w art. 28 ust. 2 ww. ustawy, tj. przeznaczeniem środków w szczególności na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

W umowie sponsoringowej wyraźnie wskazano, iż środki otrzymane przez Klub od Spółki nie mogą być swobodnie rozdysponowane przez Klub (np. gdyby Klub chciał udzielić pożyczki to nie może wykorzystać na ten cel środków od Spółki) ale mogą być wydatkowane tylko na doniosłe społecznie cele, podlegające przedmiotowej uldze podatkowej. Ponadto zapisu umowy sponsoringu wymagają od Klubu prowadzenia takiej księgowości, aby łatwo można było połączyć dany społecznie użyteczny wydatek Klubu z płatnością ze strony Spółki. Podsumowując, w ocenie spółki będzie ona miała prawo do skorzystania z tzw. ulgi dla wspierających sport, a w konsekwencji do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, w związku z płatnościami dokonywanymi na podstawie faktur wystawionych przez Sponsorowanego. Należy zaznaczyć, że głównych źródłem przychodów spółki jest świadczenie usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków. Umowa sponsoringowa a co się z tym wiąże zobowiązanie spółki do poniesienia konkretnych wydatków została zawarta z klubem sportowym, działającym zgodnie z ustawą o sporcie oraz z przeznaczeniem na wskazane przez ustawodawcę w art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, konkretne aktywności w zakresie sportu. Działania Spółki wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu albowiem mają na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie i mogą przyczynić się do zwiększenia dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez Klub. Innymi słowy koszty ponoszone przez Spółkę w zakresie zawartej umowy sponsoringowej kwalifikują się do obszaru działalności sportowej, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Stanowisko Spółki w podobnej sprawie podzielił również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w wydanej w dniu 28 czerwca 2022 r. interpretacji indywidualnej Znak: 0111-KDIB1-1.4010.177.2022.2.SG.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

**Uzasadnienie interpretacji indywidualnej**

Zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm. dalej: „ustawa o CIT”),

1\. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

2\. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Należy w tym miejscu zauważyć, że od 2018 r. w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych przychody podatników zostały rozdzielone na źródła:

\- z zysków kapitałowych oraz

\- z innych źródeł.

Istotą wprowadzonych zmian jest wyodrębnienie źródła przychodów w postaci zysków kapitałowych i oddzielenie dochodów uzyskiwanych z tego tytułu od pozostałych dochodów uzyskiwanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych.

Wydzielając na gruncie ustawy o CIT odrębne źródło przychodów - z zysków kapitałowych - ustawodawca zamieścił w ustawie katalog, w którym określił listę przychodów zaliczanych do tego źródła. Katalog ten został zawarty w art. 7b ustawy o CIT.

Zasady kwalifikowania wydatków jako kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i 16 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu każdy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania.

Innymi słowy oznacza to, że dla kwalifikacji prawnej danego kosztu istotne znaczenie ma cel, w jakim został poniesiony. Wydatek zostanie uznany za koszt uzyskania przychodów, jeżeli pomiędzy jego poniesieniem, a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy.

W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt uzyskania przychodu, musi spełnić następujące warunki:

\- został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne niż podatnik),

\- jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,

\- został właściwie udokumentowany,

\- nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.

W tym miejscu należy podkreślić, że koszty ponoszone przez podatnika należy ocenić pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.

Wyrażenie „w celu osiągnięcia przychodu” zawarte we wskazanym przepisie art. 15 ust. 1 ww. ustawy oznacza, że nie wszystkie wydatki ponoszone przez podatnika w związku z prowadzoną działalnością, podlegają odliczeniu od podstawy opodatkowania. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów. Zauważyć należy, iż przez sformułowanie „w celu” należy rozumieć dążenie do osiągnięcia jakiegoś stanu rzeczy (przychodu), a dążenie podatnika ma przymiot „celowości”. Zatem, możliwość kwalifikowania konkretnego wydatku jako kosztu uzyskania przychodu, uzależniona jest od rzetelnej i całościowej oceny tego, czy w świetle wszystkich występujących w sprawie okoliczności, przy zachowaniu należytej staranności, podatnik w momencie dokonywania wydatku mógł i powinien przewidzieć, iż wydatek ten przyczyni się do powstania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu.

Kosztami uzyskania przychodów są więc wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.

Należy jednak mieć na uwadze zamknięty katalog wydatków, które nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, pomimo, że pozostają w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością i zostały przez niego poniesione w celu uzyskania przychodu.

Zgodnie z ugruntowanym poglądem, do kategorii wydatków mających na celu osiągnięcie przychodów zalicza się między innymi koszty reklamy. Wydatki poniesione na reklamę, jako niewymienione w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, w pełnej wysokości mogą stanowić koszty uzyskania przychodów, pod warunkiem że wydatki te spełniają kryteria określone w art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Pod pojęciem reklamy należy rozumieć działania podmiotu gospodarczego, mające na celu kształtowanie popytu na dane towary, usługi lub markę, poprzez zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do nabywania towarów i usług tego podmiotu gospodarczego. Może być ona realizowana za pomocą rozmaitych środków wyrazu oraz przy użyciu zróżnicowanych środków przekazu, w tym poprzez prezentowanie danego towaru lub usługi, jego cech jakościowych, użytkowych lub konsumpcyjnych, zalet technicznych, estetycznych lub zdrowotnych, rozwiązań nowoczesnych czy modnych, a także poprzez rozpowszechnianie logo firmy. Można wobec tego wyróżnić reklamę towaru, usługi, a także reklamę firmy (przedsiębiorstwa).

Wśród działań podejmowanych przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można wyróżnić sponsoring. Jest on definiowany, jako „finansowanie czegoś, często w zamian za reklamowanie własnej działalności” (Słownik wyrazów obcych PWN – wersja internetowa). Sponsorowanie może wiązać się z otrzymywaniem świadczeń wzajemnych od podmiotu sponsorowanego, bądź też mieć charakter jednostronny. Skutki podatkowe sponsoringu są uzależnione od treści tego stosunku prawnego. W tym miejscu należy zaznaczyć, że umowy sponsoringu należą do kategorii umów nienazwanych – żadne przepisy nie zawierają bowiem ich definicji. Możliwość ich zawarcia wynikać będzie z reguły ogólnej zawartej w art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2020 r., poz. 1740), który zakłada swobodę umów w obrocie gospodarczym.

Sponsoring jest jedną z form promocji, polegającą na skojarzeniu pozytywnego obrazu sponsorowanego ze sponsorem, którego znak towarzyszy imprezom lub działaniom sponsorowanej osoby lub instytucji. Sponsoring uznawany jest za formę reklamy, której przedmiotem jest firma i jej produkty. Sponsorowanie ma także kształtować pozytywny wizerunek firmy i popularyzować jej nazwę na rynku. Zwiększenie popularności firmy może mieć wpływ na wzrost uzyskiwanych przez nią przychodów.

Umowa sponsoringu może przybrać formę tzw. sponsoringu właściwego (wzajemność świadczeń) lub sponsoringu niewłaściwego (który swoim charakterem zbliżony jest do darowizny, gdyż zawiera się w jednostronnym zobowiązaniu się sponsora do finansowania sponsorowanego).

Gdy umowa zawarta między stronami przewiduje, że w zamian za przekazanie określonych środków pieniężnych, wartości rzeczowych lub świadczeń, sponsor otrzyma od podmiotu sponsorowanego ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym, można mówić o tzw. sponsoringu właściwym. Stanowi on w istocie odpłatne nabycie usług reklamowych. Koszty sponsoringu właściwego stanowią wówczas w całości koszty uzyskania przychodów sponsora.

W przypadku, gdy sponsor nie otrzymuje żadnego świadczenia wzajemnego od podmiotu sponsorowanego, poniesione przez niego wydatki mają charakter darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy). Wówczas należy mieć na względzie postanowienia art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy o CIT, zgodnie z którym, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów darowizn i ofiar wszelkiego rodzaju, z wyjątkiem wpłat na rzecz Polskiej Organizacji Turystycznej, z tym że kosztem uzyskania przychodów są koszty wytworzenia lub cena nabycia produktów spożywczych, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 16 ustawy o podatku od towarów i usług, przekazanych na rzecz organizacji pożytku publicznego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, z przeznaczeniem wyłącznie na cele działalności charytatywnej prowadzonej przez te organizacje.

Oznacza to w praktyce, że do kosztów mogą być zaliczone jedynie wydatki stanowiące ekwiwalent za uzyskany towar czy usługę.

Możliwa jest również sytuacja, gdy umowa sponsoringu przewiduje co prawda obustronne świadczenia sponsora i sponsorowanego, jednak nie są one ekwiwalentne. Wydatki na sponsoring są wówczas kosztami uzyskania przychodów tylko do wysokości wartości usług reklamowych świadczonych przez sponsorowanego. W pozostałej części powinny być traktowane jak darowizna.

W związku z tym, że w przepisach brak jest regulacji odnoszących się do umowy sponsoringu koniecznym jest, aby strony sformułowały w umowie w sposób szczegółowy wzajemne prawa i obowiązki. Przede wszystkim przedmiotowa umowa musi być umową o świadczenie wzajemne tego typu, że sponsor zobowiąże się do finansowego lub rzeczowego wsparcia sponsorowanego, a sponsorowany zobowiąże się do podjęcia działań popularyzujących przedsiębiorcę (np. reklamowania nazwy sponsora, logo czy prowadzonej przez niego działalności). W szczególności istotne jest, aby w sposób jak najbardziej precyzyjny zostały określone wzajemne świadczenia stron oraz jeżeli jest to możliwe, wartość tych świadczeń. Należy bowiem zaznaczyć, że w przypadku tego typu umów występuje zasada ekwiwalentności świadczeń w odniesieniu do kosztów podatkowych. W konsekwencji, tylko takie ukształtowanie w umowie obowiązków sponsorowanego daje podatnikowi korzyści, które pozwalają stwierdzić związek przyczynowo – skutkowy z przychodem, a tym samym możliwość zaliczenia wydatku poniesionego na sponsoring do kosztów uzyskania przychodów w myśl ww. art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie (Dz. U. z 2020 r. poz. 1133 ze zm., dalej: „ustawa o sporcie”),

sportem są wszelkie formy aktywności fizycznej, które przez uczestnictwo doraźne lub zorganizowane wpływają na wypracowanie lub poprawienie kondycji fizycznej i psychicznej, rozwój stosunków społecznych lub osiągnięcie wyników sportowych na wszelkich poziomach.

W myśl art. 3 ustawy o sporcie,

1\. Działalność sportowa jest prowadzona w szczególności w formie klubu sportowego.

2\. Klub sportowy działa jako osoba prawna.

Na mocy art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.) został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych art. 18ee.

Zgodnie z art. 18ee ustawy o CIT,

1\. Podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych może odliczyć od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na działalność:

1) sportową,

2) kulturalną w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej,

3) wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę

\- przy czym kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

2\. Za koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność sportową uznaje się koszty poniesione na finansowanie:

1) klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie, na realizację celów wskazanych w art. 28 ust. 2 tej ustawy;

2) stypendium sportowego;

3) imprezy sportowej, niebędącej masową imprezą sportową, o której mowa w art. 3 pkt 3 ustawy z dnia 20 marca 2009 r. o bezpieczeństwie imprez masowych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2171).

3\. Przez stypendium sportowe, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, rozumie się finansowane przez podatnika jednostronne, bezzwrotne świadczenie pieniężne, które jest przyznawane przez jednostki samorządu terytorialnego, ministra właściwego do spraw kultury fizycznej, organizacje pożytku publicznego lub kluby sportowe, za osiągnięcie określonego wyniku sportowego lub umożliwiające przygotowanie się do imprezy sportowej.

8\. Koszty, o których mowa w ust. 1, podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

9\. Odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty, o których mowa w ust. 1.

10\. Podatnik korzystający z odliczenia składa w terminie złożenia zeznania, w którym dokonuje tego odliczenia, informację, według ustalonego wzoru, zawierającą wykaz poniesionych kosztów podlegających odliczeniu.

11\. W przypadku skorzystania z odliczenia kosztów, o których mowa w ust. 1, przepisu art. 16 ust. 1 pkt 48 nie stosuje się.

Jak wynika z art. 28 ust. 2 ustawy o sporcie, do którego odwołuje się art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, finansowanie klubu sportowego musi zostać przeznaczone na:

1) realizację programów szkolenia sportowego,

2) zakup sprzętu sportowego,

3) pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

4) pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego,

5) sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej

\- jeżeli wpłynie to na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub.

Ulga sponsoringowa (CSR: ang. _Corporate Social Responsibility_, społeczna odpowiedzialność biznesu) ma przynieść korzyści podmiotom działającym w określonym obszarze CSR.

Społeczna odpowiedzialność biznesu to strategia zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego.

Należy zwrócić uwagę na aspekt świadomości działań podatnika oraz przyjętą przez niego strategię ich realizacji. CSR ma na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie. Zaufanie konsumentów, obywateli ma w przyszłości przełożyć się na osiągnięcie celów finansowych, a więc powiększenie przychodów. Realizacja celów CSR nie następuje zatem przez sam wydatek ale przez zbudowanie wizerunku podmiotu, który przełoży się na skutki finansowe. Świadome inwestowanie w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu wymaga informowania o tych działaniach. Takie działania powinny wynikać z wcześniejszej strategii i planu działania, na które podatnik może powołać się w przypadku wątpliwości kategoryzacji wydatku na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.

Zatem, uznać należy, że czynniki te przemawiają za tym, że ponoszone wydatki na realizację tego procesu powiększają podatkowe koszty uzyskania przychodów.

Wskazać należy, że z uzasadnienia do wprowadzanych od 1 stycznia 2022 r. zmian wynika, że wprowadzenie ulgi dla podatników wspierających działalność sportową jest propozycją nowej zachęty podatkowej, mającej na celu wsparcie określonych dziedzin życia społeczno-gospodarczego. W obecnym stanie prawnym, w podatku dochodowym w ogóle nie ma takiego rozwiązania. Wsparcie dedykowane jest podmiotom prowadzących działalność sportową, kulturalną oraz wspierającą szkolnictwo wyższe i naukę.

Ulga jest skierowana do podatników PIT osiągających przychody z działalności gospodarczej, z której dochody opodatkowane na ogólnych zasadach według skali podatkowej lub według 19% stawki podatku. Ulga będzie odliczana maksymalnie do wysokości uzyskanych w roku podatkowym dochodów z działalności gospodarczej. Będzie polegała na możliwości odliczenia od podstawy obliczenia podatku 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na określone cele. Oznacza to, że podatnik, oprócz zaliczenia poniesionych kosztów do kosztów uzyskania przychodów, w tym również poprzez odpisy amortyzacyjne, uzyska prawo do dodatkowej preferencji w podatku dochodowym poprzez odliczenie od podstawy obliczenia podatku połowy poniesionych kosztów. Ulga w podatku dochodowym przyczyni się do tego, że sponsorowanie określonych działalności stanie się bardziej atrakcyjne (przedsiębiorcy będą bardziej zainteresowani np. współpracą z klubami sportowymi czy uczelniami), co pozwoli też pozyskać tym podmiotom (np. klubom sportowym) dodatkowe środki na prowadzoną działalność. Odliczeniu będą podlegały koszty, które nie zostały podatnikowi zwrócone w jakikolwiek sposób lub odliczone od dochodu. Ulga będzie odliczana w zeznaniu rocznym. W przypadku ulgi na działalność sportową odliczeniu będą podlegały koszty poniesione na kluby sportowe, które realizują cele określone w art. 28 ustawy o sporcie, tj. m.in. zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego. Koszty mogą dotyczyć również sfinansowania stypendium sportowego.

W ramach realizacji ulgi koszty mogą być poniesione również na imprezę sportową niebędącą masową imprezą sportową, o której mowa w ustawie o bezpieczeństwie imprez masowych.

Na podstawie art. 3 pkt 3 ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych, masową imprezą sportową jest impreza masowa mająca na celu współzawodnictwo sportowe lub popularyzowanie kultury fizycznej, organizowaną na:

\- stadionie lub w innym obiekcie niebędącym budynkiem, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób, ustalona zgodnie z przepisami prawa budowlanego oraz przepisami dotyczącymi ochrony przeciwpożarowej, wynosi nie mniej niż 1000, a w przypadku hali sportowej lub innego budynku umożliwiającego przeprowadzenie imprezy masowej - nie mniej niż 300,

\- terenie umożliwiającym przeprowadzenie imprezy masowej, na którym liczba udostępnionych przez organizatora miejsc dla osób wynosi nie mniej niż 1000. (…)

Analogiczne rozwiązanie przewidziane zostało w przepisach ustawy CIT (Druk sejmowy Nr 1532).

Z przedstawionego we wniosku i jego uzupełnienia opisu sprawy wynika m.in., że Wnioskodawca jest jednoosobową spółką prawa handlowego Gminy. Spółka została utworzona w celu realizacji jednego z zadań własnych Gminy, tj. zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków z terenu gminy. Wnioskodawca zawarł terminową umowę sponsoringową z Klubem (\`(...)\`) Gminy Sp. z o.o. Klub jest klubem sportowym w rozumieniu ustawy o sporcie. Klub działa na podstawie aktu założycielskiego, jako organizacja non-profit i nie prowadzi działalności gospodarczej. Spółka została zawiązana w celu prowadzenia działalności sportowej w formie klubu sportowego zgodnie z ustawą z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie.

Przedmiotem zawartej umowy sponsoringowej jest zobowiązanie spółki do przekazania na rzecz Klubu określonej kwoty pieniężnej, w zamian za promocję. Spółka wskazała, że po rozpoznaniu celów publicznych realizowanych przez Klub w tym rodzaju i zakresów tych celów oraz kosztów związanych z ich realizacją, postanawia finansowo włączyć się w realizację celu publicznego w zakresie sprzyjania rozwojowi sportu poprzez:

\- realizację programów szkolenia sportowego,

\- zakup sprzętu sportowego,

\- pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach,

\- pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego oraz

\- sfinansowania stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej.

Klub oświadczył natomiast, że realizacja celu publicznego wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma kwotę wskazaną w przedmiotowej umowie i zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten Klub.

Całość kwoty otrzymanej od Spółki w wyniku realizacji Umowy, Klub zobowiązał się przeznaczyć tylko i wyłączenie na realizacje ww. celów publicznych.

W zamian za przekazanie przez Spółkę środków finansowych Klub zobowiązał się do przeprowadzenia świadczeń promocyjnych w zakresie m.in.:

\- przyznania oficjalnego tytułu (\`(...)\`),

\- prawa do tworzenia (\`(...)\`);

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`) itp.

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`)

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`)

\- ekspozycji logotypu „Y” (\`(...)\`),

\- umieszczenia logo firmy oraz logo „Y” na (\`(...)\`) używanych przez (\`(...)\`) w trakcie rozgrywek (\`(...)\`),

\- dystrybucji przez Sponsorowanego, na meczach (\`(...)\`), w przypadku ich przekazania;

\- dystrybucji materiałów edukacyjnych i informacyjnych mających na celu (\`(...)\`).

Umowa została zawarta na czas oznaczony a spółka nie wyklucza zawarcia umowy w tożsamym zakresie na kolejny sezon. Ponoszone wydatki z tytułu umowy sponsoringowej z Klubem nie zostaną spółce w jakikolwiek sposób zwrócone.

Zawarcie umowy ze sponsorowanym Klubem ma na celu przede wszystkim wpłynąć na potencjalny wzrost przychodów spółki. W założeniu ponoszone przez spółkę wydatki na promocję (reklamę) w ramach umowy sponsoringu mają przyczyniać się m.in. do rozpowszechniania informacji na temat Spółki oraz świadczonych usług, a także promowania marki. Realizacja tych celów może mieć bowiem wpływ na wzrost sprzedaży oferowanych usług i w konsekwencji uzyskiwanych przychodów. Celem bowiem kampanii Wnioskodawcy jest (\`(...)\`). Wszystkie te działania podejmowane w ramach CSR docelowo wpłyną nie tylko na ochronę środowiska naturalnego ale także powinny przełożyć się na zwiększenie dochodów spółki ze sprzedaży produkowanej wody. Dla spółki zawarta umowa stanowi silny akcent w ramach społecznej odpowiedzialności biznesu, która stanowi strategię zarządzania, zgodnie z którą przedsiębiorstwa w swoich działaniach dobrowolnie uwzględniają interesy społeczne, aspekty środowiskowe, czy relacje z różnymi grupami interesariuszy, w szczególności z pracownikami. Bycie społecznie odpowiedzialnym oznacza inwestowanie w zasoby ludzkie, w ochronę środowiska, relacje z otoczeniem firmy i informowanie o tych działaniach, co przyczynia się do wzrostu konkurencyjności przedsiębiorstwa i kształtowania warunków dla zrównoważonego rozwoju społecznego i ekonomicznego. Wnioskodawca angażując się w sponsoring sportu może być postrzegany jako podmiot wspierający rozwój i promocję sportu. Zaangażowanie w działalność sponsoringową stanowi również potwierdzenie, że spółka jest w dobrej kondycji finansowej, jest rzetelna i godna zaufania dla obecnych i potencjalnych jej klientów.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia ustalenia, czy Spółka będzie miała prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu umowy sponsoringu, poniesione w związku z płatnościami dokonanymi na podstawie faktur wystawionych zgodnie z zawartą umową z Klubem sportowym oraz czy Spółka będzie mieć prawo odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, kwotę stanowiącą 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie (zgodnie z art. 18ee ust. 1 pkt 1).

Odnosząc powyższe przepisy na grunt analizowanej sprawy stwierdzić należy, że koszty poniesione przez Państwa na podstawie zawartej umowy sponsoringowej, zgodnie z którą Wnioskodawca przekazuje klubowi sportowemu („Klub”) określoną kwotę, a w zamian za przekazane środki pieniężne Klub świadczy na rzecz Wnioskodawcy usługi promocyjne, będą mogły stanowić koszty uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ustawy o CIT. Niewątpliwie wydatki poniesione przez Wnioskodawcę będą mieć przełożenie na osiągnięcie przychodów Wnioskodawcy - jako wydatki na cele reklamowe, promocyjne. Jak wynika z opisu sprawy dzięki przedmiotowej umowie spółka niewątpliwie zwiększy swoją rozpoznawalność nie tylko na lokalnym terenie ale również na poziomie krajowym. Będzie postrzegana jako ta, które aktywnie uczestniczy w życiu lokalnej społeczności i wspiera rozwój kultury fizycznej.

Podkreślenia wymaga, że ww. wydatki stanowią świadczenie wzajemne, zatem w odniesieniu do poniesionych przez Spółkę wydatków, nie będzie mieć zastosowanie wyłączenie, o którym mowa w cyt. art. 16 ust. 1 pkt 14 ustawy CIT.

Jednocześnie wydatki na pokrycie kosztów działalności klubu sportowego jednakże wyłącznie poniesione w ramach zawartej przez Wnioskodawcę umowy sponsoringowej z Klubem, na realizacje programów szkolenia sportowego, zakup sprzętu sportowego, pokrycie kosztów organizowania zawodów sportowych lub uczestnictwa w tych zawodach, pokrycie kosztów korzystania z obiektów sportowych dla celów szkolenia sportowego, sfinansowanie stypendiów sportowych i wynagrodzenia kadry szkoleniowej, o ile w istocie ponoszenie tych wydatków wpłynie na poprawę warunków uprawiania sportu przez członków klubu sportowego, który otrzyma dotację, lub zwiększy dostępność społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez ten klub - będą stanowić koszty poniesione na działalność sportową, o której mowa w art. 18ee ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT. W konsekwencji wydatki ponoszone na inne niż ww. cele (bądź cele określone w art. 18ee ust. 2 pkt 2 i 3 ustawy o CIT) nie będą mogły korzystać z omawianej preferencji podatkowej.

Podkreślić w tym miejscu należy, że działania Wnioskodawcy wskazane we wniosku wpisują się w definicję społecznej odpowiedzialności biznesu albowiem mają na celu budowanie pozytywnego obioru danego podmiotu w społeczeństwie i mogą przyczynić się do zwiększenia dostępności społeczności lokalnej do działalności sportowej prowadzonej przez Klub. Innymi słowy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę w zakresie zawartej umowy sponsoringowej kwalifikują się do obszaru działalności sportowej, o której mowa w art. 18ee ustawy o CIT.

Tym samym uznać należy, że Wnioskodawca, z zastrzeżeniem, że osiąga przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych będzie miał na podstawie art. 18ee ustawy o CIT możliwość skorzystania z odliczenia 50% kosztów od podstawy opodatkowania poniesionych na sfinansowanie wydatków poniesionych z tyt. zawartej umowy sponsoringowej z Klubem, o ile oczywiście będą to wydatki, o których mowa w art. 18ee ust. 2 ustawy o CIT.

W świetle powyższego za prawidłowe należy uznać Państwa stanowisko, zgodnie z którym będziecie posiadali prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatki z tytułu umowy sponsoringu, poniesione w związku z płatnościami dokonywanymi na podstawie faktur wystawionych przez Sponsorowanego oraz będziecie mieć prawo do skorzystania z tzw. ulgi dla wspierających sport, a w konsekwencji do odliczenia od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18 ustawy o CIT, kwoty stanowiącej 50% kosztów uzyskania przychodów poniesionych na finansowanie klubu sportowego, o którym mowa w art. 28 ust. 1 ustawy o sporcie, w związku z płatnościami dokonywanymi na podstawie faktur wystawionych przez Sponsorowanego.

**Dodatkowe informacje**

**Informacja o zakresie rozstrzygnięcia**

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

**Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji**

Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Aby interpretacja mogła pełnić funkcję ochronną: Państwa sytuacja musi być zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i muszą się Państwo zastosować do interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

**Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację**

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

**Podstawa prawna dla wydania interpretacji**

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).