Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-2.4011.315.2025.3.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-28
Teza: Skutki podatkowe zawarcia ugody z bankiem w związku z
kredytem hipotecznym.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe
kredyt-kredyt dewizowy
kredyt-kredyt hipoteczny
kredyt-kredyt mieszkaniowy
kwota-kwota dodatkowa
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

22 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący skutków podatkowych w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych z
    związku z zawartą ugodą z bankiem i wypłatą kwoty z tego tytułu. Uzupełnili go Państwo
    30 czerwca i 25 sierpnia 2025 r. (daty wpływu).
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      A.C.
      (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
      B.C.
      (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (Zainteresowany będący stroną postępowania) i Zainteresowana
    (Zainteresowana niebędąca stroną postępowania), dalej zwani również Kredytobiorcami,
    zawarli 25 maja 2006 r. z Bankiem Umowę Kredytu mieszkaniowego nr (...), w walucie
    wymienialnej CHF. Kredyt mieszkaniowy rozumiany był jako kredyt udzielony na
    sfinansowanie celu mieszkaniowego - zakup lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z garażem
    położonego w A, przy ul. B, na działce nr 11/1, z przeznaczeniem na potrzeby własne.
    Kredyt był zabezpieczony hipoteką umowną i kaucyjną wpisaną do księgi wieczystej na
    nieruchomości, której dotyczyła inwestycja. Wnioskodawca i Zainteresowana 16 kwietnia
    2007 roku nabyli lokal mieszkalny nr 1 oraz lokal niemieszkalny 1 - garaż.
    Wnioskodawca i Zainteresowana wytoczyli powództwo przeciwko Bankowi o ustalenie i
    zapłatę, gdyż pomiędzy stronami Umowy powstał spór dotyczący skuteczności
    poszczególnych postanowień umownych i całej umowy (oraz jej ważności). W trakcie
    postępowania, które toczy się przed Sądem Apelacyjnym (...) pod sygn. akt (...), Strony
    Umowy prowadzą negocjacje ugodowe, które mogą zakończyć się ugodą sądową. W
    propozycji ugody, Bank zaproponował dokonanie przeliczenia zobowiązania kredytowego
    Wnioskodawcy i Zainteresowanej, tak jakby umowa była od początku zawarta w walucie
    polskiej. Strony dokonają zmiany waluty zadłużenia na walutę polską, przyjmą, iż kredyt
    udzielony na podstawie Umowy zostanie rozliczony tak, jakby od daty zawarcia Umowy, tj.
    od dnia 25 maja 2006 r. stanowił kredyt złotowy udzielony na warunkach zmienionych
    Ugodą, z zachowaniem okresu kredytowania, formy spłaty kredytu w ratach
    annuitetowych, poniesionych opłat, prowizji i składek ubezpieczeniowych. Strony ustaliły,
    że wartość spłat dokonanych na podstawie Umowy zostanie zaliczona w pierwszej
    kolejności na poczet rat odsetkowych, a następnie rat kapitałowych kredytu w złotych. Po
    zmianie waluty zadłużenia, w wyniku przeprowadzonych negocjacji Strony ustaliły, że na
    dzień zawarcia Ugody zadłużenie wyniesie 0,00 zł, a Bank zwolni Kredytobiorców
    (Wnioskodawcę i Zainteresowaną) z długu (umorzy zadłużenie) w łącznej kwocie XXXX PLN.
    Bank nie będzie zgłaszał roszczeń w stosunku do Wnioskodawcy i Zainteresowanej w
    związku z Umową. Jednocześnie Bank odstąpi od naliczania odsetek bieżących należnych z
    tytułu spłaty ostatniej raty. Tym samym Strony uznają, iż kredyt udzielony na podstawie
    Umowy został spłacony w całości.
    Bank zwolni Wnioskodawcę i Zainteresowaną z długu (umorzy zadłużenie Wnioskodawcy i
    Zainteresowanej) w kwocie XXXX PLN, stanowiącej różnicę między kwotą zadłużenia
    wskazaną w § 1 ust. 3 Ugody, a kwotą zadłużenia wskazaną w § 1 ust. 8 Ugody, a
    Wnioskodawca i Zainteresowana dokonane zwolnienie z długu przyjmą.

    Kwota umorzenia będzie obejmowała:
    - kapitał: «KWOTA» CHF «KWOTA» PLN,
    - odsetki skapitulowane: «KWOTA» CHF «KWOTA» PLN,
    - odsetki zapadłe niespłacone: « KWOTA» GHF « KWOTA» PLN,
    - odsetki od zadłużenia przeterminowanego: « KWOTA» CHF « KWOTA» PLN,
    - odsetki zawieszone: « KWOTA» CHF « KWOTA» PLN,
    - odsetki bieżące: « KWOTA» CHF « KWOTA» PLN.
    Dodatkowo projekt ugody przewiduje, że Bank zwolni Kredytobiorców z długu (umorzy
    zadłużenie Kredytobiorców) w kwocie « KWOTA» PLN stanowiącej wysokość kosztów i
    opłat, o których mowa w ust. 3 (niezapłaconych kosztów i opłat związanych z Umową
    kredytu), a Kredytobiorca dokonane zwolnienie z długu przyjmie.
    Jednocześnie Bank zobowiązał się w propozycji ugody do zapłaty (z tytułu rozliczenia
    poniesionych przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną kosztów postępowania sądowego, w
    tym kosztów zastępstwa procesowego) kwoty 30 200,00 zł oraz wypłacić Wnioskodawcy i
    Zainteresowanej dodatkową kwotę w wysokości 71 594,05 zł (wynikającą z różnicy na
    dzień 24 marca 2025 r. między wypłaconym kapitałem, a sumą dokonanych przez
    Zainteresowanych spłat).
    Bank udzielający kredytu był i jest bankiem działającym zgodnie z prawem polskim, jego
    działalność podlegała i podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem
    finansowym zgodnie z obowiązującymi przepisami i podmiot był uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów.
    W opisanej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe i nie jest prowadzona kontrola
    podatkowa lub kontrola celno-skarbowa oraz sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej
    Istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego.
    Do dnia 1 grudnia 2024 r. Kredytobiorcy zapłacili na rzecz Banku kwotę 314.467,55 zł
    tytułem spłaty kapitału i odsetek od kredytu oraz kwotę 1.369,65 zł tytułem prowizji.
    Kapitał wypłacony przez Bank wyniósł 250.626,17 zł. Dodatkowo Zainteresowani do daty
    wydania zabezpieczenia wpłacali kolejne raty kapitałowo- odsetkowe do Banku.
    W ramach ugody Zainteresowani negocjują z Bankiem kwotę zwrotu z tytułu dokonanych
    wpłat. Na dzień złożenia niniejszego wniosku Strony ustaliły, że Bank zwróci
    Wnioskodawcy i Zainteresowanej kwotę 71.594,05 zł. Jednakże w treści ugody Bank nie
    chce nazwać wypłaty 71.594,05 zł zwrotem z tytułu nadpłaconych kwot, a nazwał swoje
    zobowiązanie „kwotą dodatkową". W związku z faktem, że ta „kwota dodatkowa” jest
    częścią kwoty nadpłaty, której Wnioskodawca i Zainteresowana dochodzą pozwem w
    sprawie przeciwko Bankowi, Wnioskodawca i Zainteresowana nie otrzymają, żadnego
    dodatkowego przysporzenia, a jedynie zwrot uprzednio wpłaconych kwot do Banku.
    Wnioskodawca i Zainteresowana cały czas zamieszkują w kupionym mieszkaniu, na
    którego kupno został zaciągnięty kredyt objęty projektowaną ugodą.
    Uzupełnienie
    „Garaż” jest lokalem niemieszkalnym położonym na pierwszej kondygnacji budynku o
    powierzchni użytkowej 13,70 m[2], do którego należy udział 169/10000 części w prawie
    własności działki gruntu nr 11/1 pod budynkiem oraz we współwłasności w częściach
    wspólnych budynku, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Lokal stanowi
    odrębną własność lokalu, dla którego jest prowadzona odrębna księga wieczysta, może
    być przedmiotem obrotu. W akcie notarialnym zostały ustalone odrębne ceny dla lokalu
    mieszkalnego (238.986,17 zł brutto) 94,23% ceny zakupu, lokalu niemieszkalnego
    (13.420,00 zł brutto) 5,29 % ceny zakupu oraz małej architektury (1.220,00 zł brutto) 0,48
    % ceny zakupu, łączna cena zakupu 253.626,17 zł brutto;

    Z Bankiem została zawarta Umowa kredytu mieszkaniowego (...) hipoteczny (spłacany w
    ratach annuitetowych, udzielony w walucie wymienialnej), z przeznaczeniem na zakup
    lokalu mieszkalnego nr 1 wraz z garażem z przeznaczeniem na potrzeby własne (lokal
    stanowi odrębną nieruchomość), na cele, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z
    dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, kredytobiorcy nadal
    zamieszkują w zakupionym za kredyt lokalu mieszkalnym.
    Zgodnie z zawartą umową wszyscy kredytobiorcy odpowiadają solidarnie za spłatę
    kredytu. Oboje kredytobiorcy (Wnioskodawca i Zainteresowana) są właścicielami
    kredytowanych nieruchomości, na zasadach wspólności ustawowej małżeńskiej.
    Umorzenie kwoty kredytu hipotecznego przez Bank będzie dotyczyło wszystkich
    współkredytobiorców i będzie skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec Banku w
    całości po stronie każdego ze współkredytobiorców.
    Kredyt objął kapitał wypłacony przez Bank 250.626,17 zł oraz 1.369,65 zł (skredytowanej
    prowizji) łącznie: 251.995,82 zł, wartość kredytu przydająca na zakup lokalu mieszkalnego
    stanowi 238.589,64 zł (94,68% ).
    Kwota dodatkowa jest zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy
    kredytowej zostały przekazane na rzecz banku w ramach spłat rat kapitałowo-
    odsetkowych, (różnica między wypłaconym kapitałem, a sumą spłat). Ww. kwota mieści się
    w kwocie wpłacanej przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną podczas spłaty kredytu.
    Wnioskodawca i Zainteresowana nie potrafią udzielić odpowiedzi na pytanie, jakie są
    „koszty i opłaty, o których mowa w ust. 3” będące przedmiotem umorzenia, ponieważ są
    to wyliczenia banku, po uzupełnieniu kwot przez bank koszty te mogą wynieść 0 zł (i
    zazwyczaj tyle wynoszą, jednak nie można wykluczyć, że zostaną ujawnione jakieś
    nieopłacone, a naliczone przez bank koszty obsługi kredytu).
    Zgodnie z danymi udostępnionymi przez Bank, kredytobiorcy zapłacili na rzecz Banku
    łącznie kwotę 323.589,87 zł, w tym 71.594,05 zł ponad wypłacony kapitał.
    Cała kwota 30.200 zł stanowi zwrot kosztów postępowania, w skład tej kwoty wchodzą:
    - 10 800 zł - koszty zastępstwa procesowego za I instancję w sprawie z powództwa
      kredytobiorców,
    - 8 100 zł - koszty zastępstwa procesowego za II instancję w sprawie z powództwa
      kredytobiorców (bank złożył apelację),
    - 500 zł - połowa opłaty sądowej od pozwu (kredytobiorcy uiścili opłatę sądową od pozwu
      w wysokości 1 000 zł),
    - 10 800 zł - koszty zastępstwa procesowego za I instancję w sprawie z powództwa banku
      (bank pozwał kredytobiorców o zwrot udostępnionego kapitału, sprawa toczy się w
      Sądzie Okręgowym (...) pod sygn. (...), doszło już do doręczenia pozwu, sprawa została
      zawieszona do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy z powództwa
      kredytobiorców).
    Wnioskodawca i Zainteresowana nie są w stanie udzielić szczegółowej odpowiedzi, w jakiej
    wysokości Bank umorzy zadłużenie w części przypadającej na lokal mieszkalny, gdyż Bank
    dokona wyliczeń i wprowadzi dokładne kwoty do ugody na kilka dni przed jej zawarciem, z
    uwagi na procedury bankowe.
    Wnioskodawca i Zainteresowana nie korzystali z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej niż określonej we wniosku inwestycji (kuno mieszania).
    Pytania
    1. Czy wartość przyjętego przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną umorzenia długu w
      części przypadającej na zakup lokalu mieszkalnego z kwoty XXXX PLN z tytułu kredytu

      mieszkaniowego będzie objęta zaniechaniem poboru podatku dochodowego od
      niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym
      na cele mieszkaniowe?
    2. Czy wypłacona Wnioskodawcy i Zainteresowanej przez Bank „kwota dodatkowa”
      stanowiąca de facto zwrot części wpłaconych kwot na rzecz Banku tytułem spłaty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie będzie podlegała opodatkowaniu
      podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Podpisanie ugody spowoduje, że wartość umorzonego zobowiązania będzie stanowiła
    przychód podatkowy z tzw. innych źródeł, na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy z 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - dalej u.p.d.o.f.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega - co do zasady -
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest
    nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym
    dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę,
    czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww. ustawy, jako otrzymane lub postawione do
    dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
    otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z
    definicji tej wywieść można również, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko
    takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, niemające charakteru
    zwrotnego.
    Zdaniem Wnioskodawcy i Zainteresowanej, wartość przyjętego przez nich umorzenia
    długu w części przypadającej na zakup lokalu mieszkalnego z kwoty XXXX PLN z tytułu
    kredytu mieszkaniowego będzie objęta zaniechaniem poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe.
    Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. (Dz. U. 2024. poz.
    102 z późn. zm.) w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
      przypadku m.in. gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej Inwestycji
        mieszkaniowej oraz gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu
        mieszkaniowego nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
        umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
        realizację Innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej.
    Zaniechanie poboru podatku dotyczy kwoty wierzytelności obejmującej:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
      ubezpieczeń.

    Zaniechanie poboru podatku, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
    wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
    zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Dodatkowo w Rozporządzeniu sprecyzowano, że zaniechanie poboru podatku dotyczy
    kredytu mieszkaniowego rozumianego jako kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
      nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
      funkcjonowania takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
      nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
      prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale
      w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej
      lub udziale w takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
      1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z zaniechania poboru podatku można zaś skorzystać w stosunku do dochodów
    (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Wnioskodawca i Zainteresowana zaciągnęli kredyt hipoteczny (mieszkaniowy) z
    przeznaczeniem na zakup lokalu mieszkalnego oraz lokalu niemieszkalnego w 2006 roku,
    kredyt został zabezpieczony hipoteką, sfinansowany kredytem został zakup lokalu
    mieszkalnego oraz niemieszkalnego, w lokalu mieszkalnym Wnioskodawca i
    Zainteresowana zamieszkuje do dnia dzisiejszego, lokal mieszkalny jest przeznaczony na
    zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych Wnioskodawcy i Zainteresowanej. Wnioskodawca
    i Zainteresowana nie korzystali wcześniej z ulgi w postaci zaniechania poboru podatku z
    tytułu umorzenia innego kredytu, uważają, że spełniają warunki wymagane prawem do
    skorzystania z ulgi w podatku dochodowym od osób fizycznych w postaci zaniechania
    poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
    kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe - umorzonego długu przez Bank
    w wysokości XXXX PLN w części przypadającej na lokal mieszkalny.
    Ad 2
    Wnioskodawca i Zainteresowana stoją na stanowisku, że zwrot ustalonej w ugodzie kwoty
    jest neutralny podatkowo i nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych. Zgodnie z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest pojęcie przychodu.
    Przychód został zdefiniowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 Ustawy, jako otrzymane
    lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    Bank zaproponował Wnioskodawcy i Zainteresowanej w ramach ugody umorzenie
    pozostałej części kredytu oraz zwrot określonej kwoty pieniędzy jako zwrot już
    wpłaconych kwot z tytułu kredytu, którą nazwał „kwotą dodatkową". Jednocześnie kwota,
    na którą składa się łączna suma wpłat dokonanych na rzecz Banku z tytułu umowy
    kredytu mieszkaniowego pomniejszona o łączny zwrot na podstawie ugody jest wyższa niź
    kwota kapitału pozyskanego z umowy kredytu mieszkaniowego.
    Wnioskodawca i Zainteresowana uważają, że nie dojdzie do powstania przysporzenia
    majątkowego. W związku z zawarciem ugody Wnioskodawca i Zainteresowana otrzymają
    zwrot środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy przekazali na rzecz Banku w

    ramach spłaty części rat udzielonego kredytu mieszkaniowego. Wnioskodawca i
    Zainteresowana zatem otrzymają środki będące ekwiwalentem wydatków, które były
    uprzednio poniesione przez Wnioskodawcę i Zainteresowaną z własnych środków. Kwota
    otrzymana na podstawie ugody z Bankiem nie spowoduje więc faktycznego przyrostu w
    majątku Wnioskodawcy i Zainteresowanej, dlatego wypłata ta winna być uznana za
    neutralną podatkowo.
    Wnioskodawca i Zainteresowana uważają, że dokonany zwrot przez Bank części kwoty
    uiszczonej tytułem spłaty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego nie będzie stanowił
    przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a
    zatem nie będą mieli obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez Bank kwoty, ani
    obowiązku składania jakichkolwiek informacji do urzędu skarbowego o otrzymanej od
    Banku kwocie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Ogólne pojęcie przychodu zostało wyjaśnione w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Pojęcie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje
    ono bowiem wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem
    jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z kosztami
    lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku tej osobie, mające konkretny wymiar
    finansowy.
    Za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.

    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są:
      inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. W związku z tym każde
    świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii
    przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww.
    ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia przez Bank wierzytelności z
    tytułu zaciągniętego kredytu hipotecznego wyjaśnić należy, że instytucja kredytu
    uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela przysługującej mu wierzytelności, bez uzyskania
    świadczenia ze strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem że dłużnik je
    przyjmie, powoduje, że zobowiązanie wygasa. Wedle bowiem instytucji zwolnienia z długu,
    uregulowanej w art. 508 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1061 ze zm.):
      Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
      przyjmuje.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy kredytobiorca osiąga
    konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić gdy podatnik uzyskuje przysporzenie majątkowe – czy to na skutek

    otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w
    naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego
    zdarzenia następuje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów.
    Tym samym, kwotę wierzytelności umorzoną na podstawie ugody dotyczącej umowy o
    udzielenie kredytu hipotecznego należy zakwalifikować do przychodu z innych źródeł, o
    których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Prawodawca przewidział przy tym szczególne rozwiązanie dla określonych sytuacji
    umorzeń kredytów mieszkaniowych. Umożliwił zaniechanie poboru podatku od dochodów
    z tytułu takich umorzeń.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2024 r.
    poz. 102 ze zm.).
    Zgodnie z § 1 ust. 1 tego rozporządzenia:
      Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
        przypadku gdy:
          a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
            mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego –
            gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
            inwestycji mieszkaniowej, oraz
          b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
            korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
            wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
            innej niż określona w lit. a inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
        udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
        indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
        zastosowania ujemnego oprocentowania.
    Na gruncie § 1 ust. 2 wskazanego rozporządzenia:
      Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
        umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
        szczególności ubezpieczeń.
    Jak stanowi § 1 ust. 3 rozporządzenia:
      W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
      określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
      dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2647, z późn. zm.), zaniechanie,
      o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
      mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na
      wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty
      zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Według § 1 ust. 5 przywołanego rozporządzenia:

      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
        mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
        fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
        podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
        podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).
    Zgodnie § 1 ust. 6 przywołanego rozporządzenia:
      Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
      gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny
      albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi
      osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    W myśl § 1 ust. 7 rozporządzenia:
      W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
      inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
      fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
      zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z § 3 komentowanego rozporządzenia wynika, że:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
      rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl § 4 ww. rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2 ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
      uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Artykuł 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych stanowi, że:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,

        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
        budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub
        własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        – położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Zaniechanie poboru podatku znajduje zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i
    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed 15 stycznia 2015 r. przez podmioty
    uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w przypadku, gdy
    osoba fizyczna będąca stroną umowy hipotecznego kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej inwestycji mieszkaniowej.
    Istotne jest, żeby kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których mowa w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w
    jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25
    pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    Prawo do zaniechania poboru podatku jest wyjątkiem od zasady powszechności
    opodatkowania, dlatego do interpretacji przepisów ustanawiających to prawo należy
    stosować wykładnię ścisłą, która nie wychodzi poza literalne brzmienie przepisów.
    Z treści wniosku wynika, że 25 maja 2006 r. zaciągnął Pan wraz z żoną w banku kredyt
    hipoteczny w CHF. Środki z kredytu w wysokości 251.995,82 zł w 94,23% zostały
    przeznaczone na zakup lokalu mieszkalnego, w 5,29% na zakup lokalu niemieszkalnego i
    w pozostałej części, tj. 0,48% na zakup małej architektury. Tytułem spłaty kapitału i
    odsetek od kredytu wpłacił Pan wraz z żoną kwotę 323.589,87 zł. Bank udzielający kredytu
    jest bankiem działającym zgodnie z prawem polskim, jego działalność podlegała i podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym zgodnie z
    obowiązującymi przepisami. Kredyt zabezpieczony był hipoteką umowną i kaucyjną
    wpisaną do księgi wieczystej nieruchomości. Bank zaproponował zawarcie ugody sądowej
    polegającej na umorzeniu aktualnego zadłużenia wynikającego z umowy kredytu. Żaden z
    kredytobiorców nie korzystał z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
    wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zabezpieczonego hipotecznie.
    Ponadto Zainteresowani negocjują z Bankiem kwotę zwrotu z tytułu dokonanych wpłat.
    Na dzień złożenia niniejszego wniosku Strony ustaliły, że Bank zwróci Wnioskodawcy i
    Zainteresowanej kwotę 71.594,05 zł.
    Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane przepisy prawa
    stwierdzić należy, że umorzona przez bank wierzytelność z tytułu kredytu zaciągniętego 25
    maja 2006 r. będzie stanowić dla Państwa przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o

    podatku dochodowym od osób fizycznych, z tytułu nieodpłatnych świadczeń,
    klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww.
    ustawy.
    Jak już wspomniano, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na
    wydatki inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, zaniechanie obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
    części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art.
    21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    Tym samym przychód podatkowy, który Państwo osiągną w związku z umorzeniem im
    przez Bank wierzytelności z tytułu kredytu, w części w jakiej kwota kredytu przeznaczona
    na poczet ceny zakupu lokalu mieszkalnego pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego
    kredytu korzystać będzie z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych
    na podstawie przepisów Rozporządzenia MF w sprawie zaniechania poboru podatku
    dochodowego. Tym samym nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku
    dochodowego z tytułu planowanego umorzenia przez bank wierzytelności z tytułu kredytu
    hipotecznego od tej części kwoty umorzenia, która odpowiada udziałowi udzielonego
    kredytu zaciągniętego na cele określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    Przechodząc do skutków podatkowych otrzymania od banku kwoty zwrotu, należy
    ponownie wskazać, że – co do zasady – za przychody podatkowe uznaje się takie
    świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym
    aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze definitywnym, które nie mają
    charakteru zwrotnego. Jak wskazali Państwo w opisie sprawy, kwota dodatkowa jest
    zwrotem środków pieniężnych, które wcześniej na mocy umowy kredytowej zostały
    przekazane na rzecz banku w ramach spłat rat kapitałowo-odsetkowych (jest różnicą
    między wypłaconym kapitałem, a sumą spłat). Wobec tego, opisane we wniosku
    świadczenie pieniężne nie spowoduje uzyskania przez Państwa przysporzenia
    majątkowego, faktycznego przyrostu Państwa majątku. Otrzymana przez Państwa kwota
    będzie stanowić zwrot własnych środków, które wpłacili Państwo wcześniej do banku. Tym
    samym z tego tytułu nie powstanie po Państwa stronie przychód w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wypłata ta będzie zatem dla Państwa
    neutralna podatkowo. Nie będą mieli Państwo obowiązku jej rozliczenia dla celów
    podatku dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie zagadnienia objęte wnioskiem w zakresie
    określonym opisem zdarzenia przyszłego, pytaniami i Państwa stanowiskiem, w
    szczególności co do zapisów projektowanej ugody i wysokości kwoty zwrotu. W sytuacji
    zatem, gdy ulegną one zmianie, wydana interpretacja nie będzie Państwa chroniła.
    Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie
    podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ
    wydający interpretację indywidualną w trybie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r.
    Ordynacja podatkowa, opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia
    przyszłego podanego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Należy
    wskazać, że przy wydawaniu interpretacji organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności
    podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji
    przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan
    faktyczny (zdarzenie przyszłe) jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu
    rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na
    podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności

    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli zatem,
    przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego różnił się od występującego w
    rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Państwa w zakresie
    przedstawionego zdarzenia przyszłego.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Zainteresowany będący stroną postępowania (art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma
    prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.