Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-359/14/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-06-11
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 2 -art. 90c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 25 marca 2014 r. (data wpływu 4 kwietnia 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „P.” – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 kwietnia 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn. „P.”.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca – Spółka cywilna – wykonuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej, tj. zwolnione od podatku od towarów i usług, stanowiące ponad 98% wartości świadczonych usług oraz inne badania analityczne, podlegające opodatkowaniu stawką podstawową podatku od towarów i usług – 23%, stanowiące nie więcej niż 2% wartości świadczonych usług. Spółka posiada status podmiotu leczniczego w świetle ustawy o działalności leczniczej. W dniu 17 grudnia 2013 r. Spółka zawarła umowę o dofinansowanie projektu „P.” nr U. w ramach Osi Piorytetowej 1 „Przedsiębiorczość”, Działanie 1.1 – „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw”, Poddziałanie 1.1.9 „Inne inwestycje w przedsiębiorstwa” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.

Wydatki inwestycyjne objęte wskazaną umową ponoszone były w latach 2007-2013 i ponoszone są nadal. Z faktur dokumentujących ponoszone wydatki inwestycyjne Spółka nie odliczała i nie odlicza podatku od towarów i usług naliczonego, z uwagi na normę art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazującą, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy słusznie Spółka nie dokonuje obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, wynikającego z faktur dokumentujących wydatki inwestycyjne wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług, w tym w zakresie realizacji umowy o dofinansowanie projektu „P." nr U. w ramach Osi Priorytetowej 1 „Przedsiębiorczość”, Działanie 1.1 – „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw”, Poddziałanie 1.1.9 „Inne inwestycje w przedsiębiorstwa” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013 zawartej w dniu 17 grudnia 2013 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, wykonując w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej, tj. zwolnione od podatku od towarów i usług, stanowiące ponad 98% wartości świadczonych usług oraz inne badania analityczne, podlegające opodatkowaniu stawką podstawową podatku od towarów i usług – 23%, stanowiące nie więcej niż 2% wartości świadczonych usług Spółka nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących ponoszone w latach 2007-2013 i nadal wydatki inwestycyjne, w tym również w zakresie realizacji zawartej w dniu 17 grudnia 2013 r. umowy o dofinansowanie projektu „P.” nr U. w ramach Osi Priorytetowej 1 „Przedsiębiorczość”, Działanie 1.1 – „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw”, Poddziałanie 1.1.9 „Inne inwestycje w przedsiębiorstwa” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Generalna zasada określająca prawne możliwości odliczenia podatku naliczonego wyrażona jest w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

W przypadku, gdy podatnik dokonuje zakupów związanych zarówno z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, zastosowanie znajdują przepisy art. 90 ustawy.

Przepis art. 90 ust. 1 ustawy stanowi, iż w stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Na podstawie ust. 2 powyższego artykułu, jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust. 1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z zastrzeżeniem ust. 10.

W świetle ust. 3 powołanego artykułu, proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.

Zasady ustalania proporcji zostały określone w art. 90 ust. 4-10 ustawy.

Wskazać należy, iż stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy – w brzmieniu obowiązującym od 1 kwietnia 2011 r. – w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu, wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku była mniejsza niż 500 zł – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
2.  nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, ze proporcja ta wynosi 0%

Ww. przepis do 31 marca 2011 r. miał następujące brzmienie: w przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:

1.  przekroczyła 98 % – podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2;
2.  nie przekroczyła 2 % – podatnik nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2.

Wyrazem ścisłej zależności między uprawnionym odliczeniem podatku naliczonego, a wykonywaniem czynności opodatkowanych są regulacje zawarte w art. 91 ustawy, które w sposób technicznoprawny uzupełniają generalną zasadę wyrażoną w wyżej cyt. art. 86 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

Z art. 91 ust. 2 ustawy wynika, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15.000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

Zgodnie z ust. 2a powołanego artykułu, obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste; w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

Natomiast stosownie do ust. 3 powołanego artykułu, korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym, za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej – w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca wykonuje w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 roku o działalności leczniczej, tj. zwolnione od podatku od towarów i usług, stanowiące ponad 98% wartości świadczonych usług oraz inne badania analityczne, podlegające opodatkowaniu stawką podstawową podatku od towarów i usług – 23%, stanowiące nie więcej niż 2% wartości świadczonych usług. Spółka posiada status podmiotu leczniczego w świetle ustawy o działalności leczniczej. W dniu 17 grudnia 2013 r. Spółka zawarła umowę o dofinansowanie projektu „P.” nr U. w ramach Osi Piorytetowej 1 „Przedsiębiorczość”, Działanie 1.1 – „Wzrost konkurencyjności przedsiębiorstw”, Poddziałanie 1.1.9 „Inne inwestycje w przedsiębiorstwa” Regionalnego Programu Operacyjnego na lata 2007-2013.

Wydatki inwestycyjne objęte wskazaną umową ponoszone były w latach 2007-2013 i ponoszone są nadal. Z faktur dokumentujących ponoszone wydatki inwestycyjne Spółka nie odliczała i nie odlicza podatku od towarów i usług naliczonego, z uwagi na normę art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, wskazującą, że w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle powołanych wyżej przepisów oraz przedstawionego stanu faktycznego należy zgodzić się z Wnioskodawcą, iż skoro wydatki poniesione w ramach realizacji przedmiotowego projektu mają związek zarówno z czynnościami, w związku z którymi przysługuje prawo do odliczenia i czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, przy czym na podstawie wyliczonej proporcji, na podstawie art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy, nie przekraczającej 2% przyjął, że wynosi ona 0%, to w tak przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do odliczenia podatku.

Zaznaczyć trzeba, że powyższe rozstrzygnięcie dotyczy oceny stanowiska Wnioskodawcy, co do możliwości odliczenia podatku na etapie ponoszenia wydatków związanych z realizowanym projektem. Wskazać jednak należy, iż w przypadku wystąpienia w kolejnych latach sytuacji przekroczenia wskaźnika 2% proporcji, Wnioskodawca będzie obowiązany dokonać korekty podatku, na zasadach przewidzianych w art. 91 ust. 1 i 2 ustawy, o ile nabywane w ramach przedmiotowego projektu wydatki są towarami bądź usługami wymienionymi w tym przepisie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.