Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-474/10-4/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-06-16
Teza: Czy Zainteresowany prawidłowo stosuje zwolnienie od podatku VAT w stosunku do całości świadczonych usług szkoleniowych, do których nie posiada akredytacji?
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; spółki; usługi
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 22 marca 2010 r. (data wpływu 29 marca 2010 r.) uzupełnionym pismem z dnia 18 maja 2010 (data wpływu 20 maja 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług edukacyjnych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług edukacyjnych. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 18 maja 2010 r. (data wpływu 20 maja 2010 r.) o doprecyzowanie stanu faktycznego i brakującą opłatę.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Spółka świadczy usługi z zakresu doradztwa podatkowego. W ramach swojej działalności organizuje i prowadzi szkolenia dotyczące prawa podatkowego na zlecenie zleceniodawców. Wnioskodawca nie posiada akredytacji dla prowadzonych szkoleń w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Do przedmiotu jego działalności należy m.in. świadczenie pozostałych pozaszkolnych form edukacji, gdzie indziej nie sklasyfikowanych (PKWiU 85.59) oraz działalność wspomagająca edukację (PKWiU 85.60). Zainteresowany zapewnia kompleksową obsługę szkoleniową obejmującą transport do i z miejsca szkolenia oraz zakwaterowanie na miejscu szkolenia. Szkolenia prowadzone są przeważnie za granicą. Spółka wystawia fakturę za usługę szkoleniową obejmującą również koszt zakwaterowania oraz transportu uczestników, stosując zwolnienie od podatku VAT, na podstawie poz. 7 załącznika nr 4 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 43 ust. 1 pkt 1 tej ustawy. Wnioskodawca zalicza wydatki poniesione na transport i zakwaterowanie uczestników szkolenia do kosztów uzyskania przychodów.

W uzupełnieniu sprawy Zainteresowany wskazał, że świadczy usługi na rzecz swoich kontrahentów, którzy pragną podnosić swoje kwalifikacje. Kontrahenci to zarówno podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, jak i osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Profil działalności kontrahentów prowadzących taką działalność jest zróżnicowany.

Usługi świadczone przez Wnioskodawcę, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 85.59 – klasyfikacja z 2008 roku, których odpowiednikiem w klasyfikacji z roku 2004 był symbol 80.42 są sklasyfikowane w klasyfikacji z roku 1997 pod symbolem 80.42.20-00.00 w grupowaniu o nazwie – usługi w zakresie pozostałych form kształcenia. Spółka ustaliła symbol samodzielnie, na podstawie klucza przejścia PKWIU 97-2004, opublikowanego na oficjalnej stronie internetowej Głównego Urzędu Statystycznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Zainteresowany prawidłowo stosuje zwolnienie od podatku VAT w stosunku do całości świadczonych usług szkoleniowych, do których nie posiada akredytacji?

Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie poz. 7 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, usługa szkoleniowa, którą świadczy jest zwolniona od podatku VAT. Usługi szkoleniowe, które świadczy Spółka w ramach swej działalności, obejmują zarówno wynagrodzenie za szkolenie, jak i transport oraz zakwaterowanie i jako takie są sklasyfikowane jako usługi w zakresie pozostałych pozaszkolnych form edukacji (w klasyfikacji z 2008 roku) PKWiU 85.59, których odpowiednikiem w 2004 roku były usługi w zakresie pozostałych form kształcenia – PKWiU 80.42. Zgodnie z poz. 7 tego załącznika, usługi te są zwolnione od podatku VAT. Jak zauważył Dyrektor Izby Skarbowej w Gdańsku w interpretacji indywidualnej o sygn. Pl/005-1829/04/CIP: „Świadczenie usługi szkoleniowej może wiązać się z wykonywaniem wielu różnych czynności oraz zakupem różnych towarów, jednakże poszczególne elementy tej usługi składające się na jej całość nie zostały odrębnie sklasyfikowane statystycznie. Z tego względu każdy z elementów świadczonej usługi edukacyjnej nie podlega odrębnemu opodatkowaniu podatkiem VAT”. Ponieważ Zainteresowany na fakturze nie wyodrębnia poszczególnych elementów usługi (takich jak transport, zakwaterowanie), ale wykazuje usługę edukacji zgrupowaną w PKWiU 85.59, to ma prawo do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Wnioskodawca odnosi się również do zagadnienia zgodności zwolnienia od VAT wszelkich usług szkoleniowych wynikającego z polskiej ustawy, ze zwolnieniem uregulowanym w art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE. W orzeczeniu NSA o sygn. I FSK 1244/08 sąd stwierdził, iż w związku z niezgodnością zakresu zwolnienia wynikającego z polskiej ustawy o VAT względem zwolnienia wynikającego z art. 132 Dyrektywy 2006/112/WE - „podatnik ma prawo odstąpić od stosowania przepisu krajowego sprzecznego z prawem wspólnotowym i bezpośrednio zastosować przepis Dyrektywy”. Jak wnioskuje Spółka, prawo podatnika nie jest jego obowiązkiem, ale charakteryzuje się możliwością z niego skorzystania. W związku z tym, Zainteresowany nie korzysta z uprawnienia do bezpośredniego zastosowania przepisów dyrektywy, stosując się do obowiązujących przepisów polskiej ustawy o VAT. Jednocześnie zauważa, iż Dyrektywy WE nie są źródłem prawa powszechnie obowiązującego na terytorium RP, gdyż nie obowiązują one bezpośrednio. Z samego charakteru tego aktu prawnego wynika konieczność jego implementowania do krajowego porządku prawnego. Wspomniany przepis został implementowany do polskiego porządku prawnego w sposób, który rozszerza katalog podmiotów uprawnionych do zwolnienia. W związku z tym Wnioskodawca nie widzi potrzeby stosowania przepisów wspomnianej dyrektywy z pominięciem przepisów polskiej ustawy o VAT. Spółka stoi również na stanowisku, że aby zastosować zwolnienie od podatku VAT nie musi posiadać akredytacji prowadzonych przez nią szkoleń, ze względu na fakt, iż nie ma takiego obostrzenia w ustawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zainteresowany świadczy usługi z zakresu doradztwa podatkowego. W ramach swojej działalności organizuje i prowadzi na zlecenie szkolenia dotyczące prawa podatkowego. Spółka nie posiada akredytacji dla prowadzonych szkoleń w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Usługi świadczone przez Wnioskodawcę są sklasyfikowane w klasyfikacji PKWiU z roku 1997 pod symbolem 80.42.20-00.00 „Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia”. Spółka zapewnia kompleksową obsługę szkoleniową obejmującą transport z miejsca i do miejsca szkolenia oraz zakwaterowanie na miejscu szkolenia. Szkolenia prowadzone są zazwyczaj za granicą. Kontrahenci to zarówno podatnicy prowadzący działalność gospodarczą, jak i osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.

W niniejszej sprawie zwrócić należy uwagę, że co do zasady każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji, gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów określenia jej miejsca świadczenia. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia, usługi nie powinny być dzielone dla tych celów wówczas, gdy tworzą jedną usługę zasadniczą, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi zasadniczej.

Aby móc wskazać, iż dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), winna składać się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się więc kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu – do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną.

W przedmiotowej sprawie Zainteresowany świadczy zatem kompleksową usługę szkoleniową, obejmującą transport do i z miejsca szkolenia oraz zakwaterowanie na miejscu szkolenia. Nie wyodrębnia na fakturze poszczególnych elementów usługi (takich jak transport, zakwaterowanie), ale wykazuje usługę szkoleniową jako całość. Wszystkie czynności, które mają być wykonane w ramach zamówionej usługi, zmierzają do osiągnięcia celu, jakim jest podnoszenie kwalifikacji usługodawców. Cel i charakter usługi określony jest jako szkoleniowy. Transport i zakwaterowanie są zatem usługami komplementarnymi do całej usługi, gdyż nie stanowią one celu samego w sobie, lecz są środkiem do lepszego wykonania usługi szkoleniowej.

Podatek od towarów i usług jest podatkiem o charakterze terytorialnym. Opodatkowaniu tym podatkiem podlegają tylko te czynności, które zostały wykonane w danym państwie, a ściślej te czynności, które zostały uznane za wykonane w danym miejscu. W tym wypadku określenie miejsca świadczenia determinuje miejsce opodatkowania. Określenie miejsca świadczenia jest szczególnie istotne w przypadku usług, których świadczenie odbywa się pomiędzy podmiotami z różnych państw. Miejsce świadczenia wskazuje jednocześnie państwo, w którym dana czynność winna zostać opodatkowana.

Stosownie do art. 28a ustawy, na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – na mocy ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług wykonywanych na rzecz podatników zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Powołany przepis wprowadza do ustawy o podatku od towarów i usług drugą definicję podatnika. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalenia miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji, jest osoba wykonująca samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Natomiast zasada dotycząca określenia miejsca świadczenia usług wykonywanych na rzecz niepodatników określona została w art. 28c ust. 1 ustawy, który stanowi, że miejscem świadczenia usług na rzecz podmiotów niebędących podatnikami jest miejsce, w którym usługodawca posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3 oraz art. 28d-28f, art. 28g ust. 2, art. 28h-28n.

Jednakże od zasad zawartych w powyższych przepisach, ustawodawca przewidział szereg odstępstw, na podstawie których miejsce świadczenia pewnych usług, ściśle określonych w przepisach ustawy, ustala się w sposób szczególny.

Tut. Organ zwraca uwagę, iż na mocy art. 2 ustawy z dnia 23 października 2009 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. Nr 195, poz. 1504), w okresie do dnia 31 grudnia 2010 r. w przypadku świadczenia usług w dziedzinie kultury, sztuki, sportu, nauki, edukacji, rozrywki oraz podobnych usług, takich jak targi i wystawy, oraz usług pomocniczych do tych usług, w tym świadczenia usług przez organizatorów usług w tych dziedzinach, miejscem świadczenia usług jest miejsce, gdzie usługi są faktycznie świadczone.

Powołany powyżej przepis potwierdza jedną z zasad wynikających z przepisów Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 2006.347.1 ze zm.), iż miejscem opodatkowania każdego świadczenia usług co do zasady powinno być miejsce rzeczywistej konsumpcji.

Za prawidłowością przyjętej przez tut. Organ interpretacji przemawia porównanie obowiązującego przepisu art. 2 ustawy zmieniającej ustawę o podatku od towarów i usług z przepisem art. 52 lit. a Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r.

Stosownie do art. 52 lit. a Dyrektywy, miejscem świadczenia następujących usług jest miejsce, w którym usługa jest faktycznie świadczona: działalność kulturalna, artystyczna, sportowa, naukowa, edukacyjna, rozrywkowa lub podobna, w tym działania podejmowane przez organizatorów takiej działalności oraz, w stosownym przypadku, usługi pomocnicze do takiej działalności.

Przepis ten należy interpretować w ten sposób, że świadczenie usługi szkoleniowej należy uznać za świadczenie usług, o których mowa w tym przepisie. Miejscem świadczenia (opodatkowania) wykonywanych usług, zgodnie z tym przepisem, co do zasady powinno być miejsce rzeczywistej konsumpcji.

Mając na uwadze powyższe, miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania usług szkoleniowych, świadczonych przez Zainteresowanego na rzecz podatników oraz podmiotów niebędących podatnikami, wykonywanych za granicą, zgodnie z powołanym art. 2 ustawy z dnia 23 października 2009 r. jest miejsce gdzie usługa jest faktycznie świadczona. W związku z powyższym, usługi świadczone za granicą nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium kraju.

Natomiast w sytuacji świadczenia usług będących przedmiotem wniosku na rzecz zarówno podatników jak i podmiotów niebędących podatnikami, wykonywanych na terytorium kraju, stosownie do powołanego artykułu, miejscem świadczenia (opodatkowania) jest Polska.

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest możliwość zastosowania zwolnienia od podatku dla świadczonych przez Wnioskodawcę usług, które zaklasyfikował on w klasyfikacji z 1997 r. do grupowania o symbolu PKWiU 80.42.20-00.00 „Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia”.

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział trzy stawki preferencyjne: 7%, 3% i 0%, a także zwolnienie od podatku.

I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 7 tego załącznika, tj. w „wykazie usług zwolnionych od podatku” wymienione zostały usługi o symbolu PKWiU ex 80 „Usługi w zakresie edukacji”. Stosownie do objaśnień zawartych w załącznikach do ustawy użycie przez ustawodawcę oznaczenia „ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że zwolnienie dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

W art. 8 ust. 3 ww. ustawy postanowiono, iż usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Tut. Organ pragnie zaznaczyć, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług, a także przepisy wykonawcze do niej nie wymieniają instytucji (podmiotów), których usługi klasyfikowane do grupowania PKWiU 80 nie są zwolnione od podatku. Zatem podstawowe znaczenie dla skorzystania ze zwolnienia od podatku, ma klasyfikacja statystyczna danej usługi.

Mając na uwadze powołane wyżej przepisy stwierdzić należy, że będące przedmiotem wniosku usługi szkoleniowe (o charakterze edukacyjnym), o symbolu PKWiU 80.42.20-00.00 „Usługi w zakresie pozostałych form kształcenia” (jak wskazał Zainteresowany), mieszczą się w grupowaniu PKWiU ex 80 „Usługi w zakresie edukacji”, tym samym korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy w związku z poz. 7 załącznika nr 4 do ustawy.

Podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji czynności do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego.

A zatem Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny stanowiska, przedstawionego przez Zainteresowanego w zakresie klasyfikacji statystycznej usług będących przedmiotem wniosku. Wobec powyższego, niniejsza interpretacja wydana została w oparciu o grupowanie PKWiU wskazane przez Wnioskodawcę.

Tut. Organ pragnie zaznaczyć, iż pomimo identycznego skutku podatkowego dla podatnika podatku od towarów i usług (brak kwoty podatku należnego z tytułu świadczenia usług) – pojęcia „nie podlega opodatkowaniu” oraz „zwolniona od podatku” nie są tożsame, a w rozpatrywanej sprawie ma miejsce sytuacja, w której przedmiotowa usługa jeżeli świadczona jest poza terytorium Polski nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Natomiast, jeśli usługa ta świadczona jest na terytorium kraju, o ile sklasyfikowana jest pod symbolem PKWiU ex 80, podlega zwolnieniu od podatku VAT.

Reasumując, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług polegają tylko usługi szkoleniowe, które wykonywane są na terytorium kraju, bez względu na czyją rzecz są świadczone (na rzecz podatników prowadzących działalność gospodarczą, jak i na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej). Na podstawie art. 41 ustawy, korzystają one ze zwolnienia od podatku.

Natomiast, usługi szkoleniowe wykonywane poza terytorium kraju, nie podlegają opodatkowaniu w Polsce, stosownie do powołanego art. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 23 października 2009 r.

Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego, które nie zostały objęte pytaniem – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. W szczególności dotyczy to zgodności przepisów Dyrektywy 2006/112/WE z polskimi przepisami ustawy o podatku od towarów i usług.

Tut. Organ informuje, iż niniejszą interpretację wydano w oparciu o założenie, iż usługi wykonywane przez Wnioskodawcę nie są usługami turystyki.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

W niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług edukacyjnych. Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na transport i zakwaterowanie uczestników szkolenia wydane zostanie odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.