Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.992.2024.2.EC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-24
Teza: Sprzedaż przez Wnioskodawcę Nieruchomości nie będzie wiązała się z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; zniesienie-zniesienie współwłasności
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Odpłatne zbycie nieruchomości, prawa wieczystego użytkowania gruntów i spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2b-pkt 4; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,

    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek z 23 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 24 stycznia 2025 r. (wpływ 24 stycznia 2024 r.)
    - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

A.A. (dalej: "Sprzedająca" lub „Wnioskodawca”) zamierza dokonać transakcji sprzedaży
    nieruchomości zabudowanej zlokalizowanej w województwie (...), powiecie (...), gminie (...)
    (dalej: "Transakcja") na rzecz innego podmiotu (dalej: „Kupujący”). Kupujący oraz
    Sprzedająca nie są podmiotami powiązanymi.
    Przedmiotem niniejszego wniosku o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego
    jest potwierdzenie konsekwencji podatkowych na gruncie podatku dochodowego od osób
    fizycznych, tj. powstania przychodu u Wnioskodawcy na gruncie tego podatku z tytułu
    planowanej Transakcji.
    W dalszych punktach Wnioskodawca przedstawi: (pkt 2) opis nieruchomości będącej
    przedmiotem dokonanej Transakcji, (pkt 3) okoliczności nabycia nieruchomości przez
    Sprzedającą oraz jej wykorzystywanie przez Sprzedającą (pkt 4) oraz szczegółowy zakres
    planowanej Transakcji.
    2. Opis nieruchomości będącej przedmiotem planowanej Transakcji
    W ramach planowanej Transakcji Sprzedająca zamierza sprzedać:
        prawo własności nieruchomości stanowiącej zabudowaną działkę gruntu o
        powierzchni (...) ha położonej w województwie (...), powiecie (...), jednostce
        ewidencyjnej (...), obrębie ewidencyjnym (...), o numerze ewidencyjnym (...), dla
        której Sąd Rejonowy w (...), Wydział Ksiąg Wieczystych - prowadzi księgę wieczystą
        KW o nr (...).
    (dalej: „Nieruchomość”).
    Nieruchomość będąca przedmiotem planowanej Transakcji jest objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego na podstawie uchwały nr (...) Rady Miasta (...) z
    dnia 2 czerwca 2016 roku, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) z dnia 9
    czerwca 2016 roku, poz. 3247 i poz. 4016, zmienionym uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z
    dnia 29 lipca 2021 roku, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) z dnia 13
    sierpnia 2021 r., poz. 5319 oraz zmienionym uchwałą Nr (...) Rady Miasta (...) z dnia 24
    listopada 2022 roku, ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa (...) z dnia 7
    grudnia 2022 roku, poz. 8030, jest położona na terenach oznaczonych na planie
    miejscowym symbolami o następującym przeznaczeniu podstawowym: G8 P - obiekty i
    urządzenia działalności produkcyjnej, składów i magazynów służące prowadzeniu
    działalności gospodarczej z zakresu:
    a) Produkcji, przetwórstwa (w tym zbierania i przetwarzania odpadów) lub montażu,
    b) Magazynowania i składowania, w tym bazy, place składowe, hurtownie,
    c) Przeróbki kopalin,
    d) Obsługi rolnictwa,
    e) Logistyki,
    f) Rzemiosła produkcyjnego i usługowego,

    g) Handlu hurtowego lub detalicznego, w tym sprzedaży paliw wraz z towarzyszącymi
    obiektami usługowymi, administracyjnymi, biurowymi, socjalnymi, w których dopuszcza
    się wydzielenie mieszkań funkcyjnych.
              2G16 KDD (ok. 945 m), gdzie KDD - to publiczne drogi dojazdowe.
    Jak wynika z wypisu z rejestru gruntów wydanego na dzień 5 grudnia 2023 r. z
    upoważnienia (...) Miasta (...), działka gruntu numer 1 stanowi grunty orne, oznaczone
    symbolem RIIIa, pastwiska oznaczone symbole PsIII, tereny mieszkaniowe oznaczone
    symbolem B oraz sady oznaczone symbolem S-RIIIa, a ponadto z powyższego dokumentu
    wynika, że na przedmiotowej działce posadowiony jest budynek mieszkalny (identyfikator
    budynku: (...)), posiadający 2 (dwie) kondygnacje nadziemne, 1 (jedną) kondygnację
                                    2podziemną, o powierzchni zabudowy wynoszącej 133,00 m (sto trzydzieści trzy metry
    kwadratowe) (dalej: „Budynek”).
    Zatem Nieruchomość jest częściowo zabudowana Budynkiem o powierzchni zabudowy
        2133,00 m oraz częściowo ogrodzona. Na Nieruchomości znajdują się chodnik,
    utwardzony plac, droga dojazdowa oraz przyłącza sieci wodociągowej, elektrycznej,
    gazowej, teletechnicznej i kanalizacyjnej (dalej: „Budowle”).
    Na Nieruchomości znajdują się przyłącza sieci wodociągowej, elektrycznej, gazowej,
    teletechnicznej i kanalizacyjnej.
    Przez Nieruchomość przechodzą/znajdują się na niej nienależące do Sprzedającej
    instalacje wchodzące w skład przedsiębiorstwa podmiotów trzecich (napowietrzne linie
    elektroenergetyczne). Na Nieruchomości nie zostały ustanowione służebności przesyłu.
    Nieruchomość ma zapewniony bezpośredni oraz nieograniczony prawami osób trzecich
    dostęp do drogi publicznej.
    W stosunku do Nieruchomości wydana została decyzja (...) z dnia 28 lipca 2023 r. o
    zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej, na podstawie której Nieruchomość ma ulec
    podziałowi na działki 2 oraz 3, przy czym część Nieruchomości, tj. planowana działka 2 o
    powierzchni 0,2307 ha zostanie wywłaszczona z chwilą, gdy decyzja stanie się ostateczna.
    W takim przypadku Transakcja obejmie tylko część Nieruchomości stanowiącą działkę 3.
    Biorąc jednak pod uwagę, że wyłączona z Transakcji działka 2 jest wąskim pasem
    niezabudowanej ziemi przylegającym do drogi publicznej - wszystkie uwagi dotyczące
    stanu faktycznego działki 1 znajdą zastosowanie również do działki 3.
    3. Okoliczności nabycia Nieruchomości przez Sprzedającą oraz jej wykorzystywanie przez
    Sprzedającą
    Nieruchomość została nabyta przez Sprzedającą i jej dwóch braci na podstawie umowy
    przekazania gospodarstwa rolnego od rodziców w dniu (...) stycznia 1988 roku
    (Repertorium A nr (...)). Sprzedająca oraz jej bracia otrzymali udziały wynoszące po 1/3
    Nieruchomości.
    Do października 2007 r. nieruchomość stanowiła przedmiot współwłasności łącznej. W
    dniu 29 października 2007 r. nastąpiło zniesienie współwłasności i podział jej na 3 części
    (Repertorium A nr (...)).
    W wyniku tych działań Sprzedająca otrzymała jedną część tej nieruchomości, która
    stanowi przedmiot Transakcji. Od dnia podziału Sprzedająca stanowi jedyną właścicielkę
    należnej jej części - Nieruchomości.
    Nieruchomość stanowi jedyną posiadaną przez Sprzedającą nieruchomość - Sprzedająca
    nie jest właścicielką ani współwłaścicielką żadnych innych nieruchomości w Polsce.
    W latach 1988-1989 r. nieruchomość była wykorzystywana przez Sprzedającą do
    prowadzenia gospodarstwa rolnego.

    Od września 1989 r. do zebrania plonów w 2024 r. Sprzedająca nieodpłatnie
    wydzierżawiała Nieruchomość na cele rolnicze. Z tego tytułu Sprzedająca zawierała ustne
    umowy dzierżawy Nieruchomości.
    Dodatkowo, na Nieruchomości znajduje się Budynek, który został wybudowany w 2008 r.,
    jest w pełni funkcjonalny i od momentu wybudowania nie był rozbudowywany/istotnie
    ulepszany (tj. od dnia wybudowania nie poniesiono kosztów zwiększających wartość
    budynku o 30% lub więcej).
    W latach 2008-2024 r. Budynek był przedmiotem najmu na cele mieszkaniowe - obecnie
    umowy najmu zostały już wypowiedziane. Umowy z czterema najemcami były zawierane
    w formie pisemnej, a z jednym w formie ustnej. Z tytułu najmu Sprzedająca płaciła ryczałt
    od przychodów ewidencjonowanych opodatkowany stawką 8,5%.
    Sprzedająca nie dokonywała aktywnych działań w celu znalezienia najemców, najemcy
    zgłaszali się sami.
    Budynek zostanie sprzedany wraz z gruntem (nie zostanie wyburzony do dnia transakcji).
    Sprzedająca nie podejmowała żadnych aktywnych działań w celu sprzedaży
    Nieruchomości.
    W 2018 r. spółka trzecia (dalej: „Spółka”) sama zgłosiła się do Sprzedającej w celu nabycia
    Nieruchomości. Została podpisana przedwstępna umowa sprzedaży.
    W umowie przedwstępnej Sprzedająca udzieliła pełnomocnictwa Spółce do określonych
    czynności, m.in. na podstawie udzielonego pełnomocnictwa Spółka uzyskała decyzję
    środowiskową.
    Transakcja ze Spółką nie została zrealizowana.
    Również Kupujący sam zgłosił się do Sprzedającej w celu nabycia Nieruchomości.
    Sprzedająca nie podejmowała żadnych działań marketingowych lub promocyjnych, w
    szczególności nie zatrudniała profesjonalnych podmiotów zajmujących się pośrednictwem
    w sprzedaży.
    Sprzedająca nie dokonywała sprzedaży innych nieruchomości, w tym działek.
    4. Szczegółowy zakres planowanej Transakcji
    W dniu 14 listopada 2024 r. Kupujący zawarł ze Sprzedającą przedwstępną umowę
    sprzedaży Nieruchomości (dalej: „Umowa Przedwstępna”) - Repertorium A numer (...), na
    podstawie, której Sprzedająca zobowiązała się do zawarcia umowy sprzedaży
    Nieruchomości (dalej: „Umowa Sprzedaży”) będącej przedmiotem Transakcji na rzecz
    Kupującego pod określonymi warunkami (dalej: „Warunki”).
    Sprzedająca w Umowie Przedwstępnej udzieliła Kupującemu prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane, w tym do składania wniosków oraz uzyskiwania
    pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych, warunków dotyczących
    przyłączenia do sieci mediów, jak również upoważnił Kupującego do przeniesienia
    powyższego prawa w całości lub w części na podmiot wskazany przez Kupującego.
    Jednocześnie, na podstawie Umowy Przedwstępnej, Sprzedająca zobowiązała się do
    udzielenia osobie wskazanej przez Kupującego pełnomocnictwa do działania w imieniu i
    na rzecz Sprzedającej w postępowaniach administracyjnych dotyczących Nieruchomości,
    w tym w sprawie uzyskania warunków przyłączenia mediów do Nieruchomości, uzyskania
    pozwolenia na budowę oraz uzyskania wszelkich innych decyzji, uzgodnień i zaświadczeń
    koniecznych dla realizacji przez Kupującego inwestycji na Nieruchomości, w tym również
    do złożenia oświadczenia o zrzeczeniu się prawa odwołania do powyższych decyzji.
    Sprzedająca zobowiązała się również do udzielenia, w razie potrzeby, innych
    pełnomocnictw oraz na żądanie Kupującego, zawarcia z Kupującym wszelkich innych
    umów lub złożenia oświadczeń niezbędnych dla realizacji powyższego celu. Kupujący

    zobowiązał się poinformować Sprzedającą o złożonych wnioskach oraz uzyskanych
    decyzjach administracyjnych dotyczących Nieruchomości oraz do ich przedstawienia
    Sprzedającej na jej żądanie.
    Sprzedająca oświadczyła ponadto, że znane są jej zamierzenia Kupującego tj. realizacja
    inwestycji i że zobowiązuje się do niezgłaszania z tego tytułu żadnych roszczeń oraz do
    nieskładania żadnych odwołań, protestów ani skarg w toku postępowań
    administracyjnych, dotyczących realizacji i funkcjonowania inwestycji.
    Ponadto, bez zgody Kupującego, Sprzedająca nie będzie zawierać jakichkolwiek umów
    zobowiązujących do zbycia Nieruchomości i nie obciążać Nieruchomości, jak również nie
    prowadzić w tym celu żadnych negocjacji i nie składać żadnych oświadczeń, które stałyby
    w sprzeczności z postanowieniami Umowy Przedwstępnej.
    Na podstawie zawartej Umowy Przedwstępnej, Kupujący jest uprawniony do
    podejmowania działań w celu przygotowania procesu inwestycyjnego uzyskania pozwoleń
    w celu realizacji inwestycji, w szczególności w celu uzyskania decyzji środowiskowej,
    pozwolenia na budowę oraz innych decyzji i zaświadczeń. Sprzedająca zobowiązała się do
    udzielenia Kupującemu wszelkiej pomocy w uzyskaniu decyzji, niezbędnych lub
    wskazanych w celu realizacji lub funkcjonowania inwestycji, w tym do niewykonywania
    przysługującego mu prawa do odwoływania się od decyzji wydanych w toku
    prowadzonych przez Kupującego postępowań, w tym przede wszystkim postępowań,
    mających na celu uzyskanie pozwolenia na budowę inwestycji oraz innych decyzji
    administracyjnych niezbędnych w toku procesu budowlanego oraz ich zmiany.
    Sprzedająca zobowiązała się również do niezwłocznego udostępnienia Kupującemu oraz
    doradcom Kupującego informacji oraz dokumentów zażądanych przez Kupującego, o ile
    znajdują się w posiadaniu Sprzedającej, niezbędnych dla Kupującego, do przeprowadzenia
    badania rynkowego, ekonomicznego, prawnego, technicznego, geotechnicznego i
    środowiskowego nieruchomości i umożliwić doradcom Kupującego przeprowadzenie
    pomiarów, testów oraz wszelkich innych badań, w tym umożliwienie pobierania próbek i
    dokonywania odwiertów.
    Wszystkie wyżej opisane prace mają na celu przygotowanie Nieruchomości do inwestycji.
    Są to standardowe czynności, do wykonania przed Transakcją.
    Sprzedająca przed dokonaniem sprzedaży nie będzie dokonywała innych czynności w celu
    przygotowania Nieruchomości do sprzedaży. tj. m.in. nie dojdzie do uzbrojenia terenu czy
    innych działań zmierzających do zwiększenia wartości lub atrakcyjności Nieruchomości czy
    zamieszczania ogłoszeń o sprzedaży w środkach masowego przekazu, np. w sieci
    internetowej, prasie, radiu lub telewizji lub innych działań marketingowych.
    W związku z zawarciem Umowy Przedwstępnej, Sprzedająca otrzymała zadatek.
    Wnioskodawca planuje przeprowadzić Transakcję najpóźniej do końca 31 marca 2025 r.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca informuje, że w jej ocenie nie posiada oraz na dzień sprzedaży
    nieruchomości nie będzie posiadała nieograniczonego obowiązku podatkowego na
    terytorium Polski myśl art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ obecnie oraz na dzień sprzedaży nieruchomości miejsce zamieszkania oraz
    centrum interesów życiowych Wnioskodawcy znajduje na terytorium Niemiec.
    Wnioskodawca informuje, że nabyła nieruchomość (wraz z jej dwoma braćmi) na
    podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego będącego instytucją wymienioną w
    art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 14 grudnia 1982 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników
    indywidualnych i członków ich rodzin (skan wypisu aktu notarialnego w załączeniu). Zatem
    to przekazanie gospodarstwa rolnego stanowi tytuł prawny nabycia nieruchomości przez
    Wnioskodawcę (wraz z jej dwoma braćmi).

    Wnioskodawca informuje, że w wyniku dokonania zniesienia współwłasności
    Wnioskodawca stała się jedyną właścicielką działki nr 1 (zwiększenie udziału z 1/3 do 3/3),
    zatem u Wnioskodawcy wystąpiło przysporzenie majątkowe w wyniku dokonania
    zniesienia współwłasności.
    Wnioskodawca informuje, że zniesienie współwłasności nastąpiło bez spłat i roszczeń
    wzajemnych.

## Pytanie

1. Czy przychód z tytułu planowanej sprzedaży Nieruchomości w ramach opisanej we
      wniosku Transakcji należy u Sprzedającej zaliczyć do źródła, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a Ustawy o PIT, przy czym z uwagi na upływ 5-letniego okresu od
      momentu nabycia Nieruchomości, nie będzie on podlegał opodatkowaniu podatkiem
      dochodowym od osób fizycznych?
    2. Czy w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie nr 1, odpłatne zbycie praw do
      przedmiotowej Nieruchomości może podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 12
      ust. 1 pkt 3 Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
      dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. w formie
      ryczałtu 10% przychodów ze świadczenia usług w zakresie kupna i sprzedaży (PKWiU
      68.10.1), jeśli przed dniem zbycia Nieruchomości Wnioskodawca zarejestruje taką
      działalność gospodarczą i wybierze formę opodatkowania w postaci ryczałtu od
      przychodów ewidencjonowanych?
    Pani stanowisko w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawcy przychód z tytułu sprzedaży Nieruchomości powinien być
    zaliczony do źródła przychodów z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a Ustawy o PIT tj. do odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, przy czym w związku z
    upływem 5-letniego terminu od nabycia Nieruchomości przez Sprzedającą, przychód ten
    nie będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    2. W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, jeśli przed dniem zbycia
    Nieruchomości Wnioskodawca zarejestruje działalność gospodarczą i wybierze formę
    opodatkowania w postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, to odpłatne zbycie
    przedmiotowej Nieruchomości będzie podlegać opodatkowaniu na podstawie art. 12 ust.
    1 pkt 3 Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, tj. w formie ryczałtu 10%
    przychodów ze świadczenia usług w zakresie kupna i sprzedaży (PKWiU 68.10.1)
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Zgodnie z art. 10 ust.1 pkt. 8 lit a ustawy o PIT, odpłatne zbycie nieruchomości, które
    nastąpi przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym
    nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty
    podatku dochodowego.
    Tym samym, jeśli odpłatne zbycie nieruchomości nastąpi po upływie ww. pięciu lat, nie
    będzie ono stanowiło źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT i
    tym samym - nie będzie podlegać opodatkowaniu PIT. Należy jednak pamiętać, iż sprzedaż
    nieruchomości nie może nastąpić w ramach wykonywania działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 Ustawy o PIT źródłem przychodu w podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Jak wynika z art. 5a pkt 6 Ustawy o PIT działalność gospodarcza albo pozarolnicza
    działalność gospodarcza oznacza działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną,

    handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin
    ze złóż lub polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
    zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
    przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2, 4-9 Ustawy o PIT.
    Ustawa o PIT zawiera wyłączenia określonych czynności z pozarolniczej działalności
    gospodarczej po spełnieniu określonych warunków. Zgodnie z art. 5b ust. 1 Ustawy o PIT
    za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione
    są następujące warunki:
    1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
      wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
      niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
    2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez
      zlecającego te czynności,
    3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną
      działalnością.
    Podsumowując, pozarolnicza działalność gospodarcza powinna być prowadzona:
    a) w celu zarobkowym,
    b) w sposób zorganizowany i ciągły oraz
    c) we własnym imieniu i na własny bądź cudzy rachunek.
    Kryterium zarobkowości oznacza, iż dana działalność musi mieć możliwość generowania
    zysku, a osoba która ją prowadzi musi mieć na celu osiągnięcie dochodu. Działalność musi
    być tak prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć.
    Jednocześnie należy zaznaczyć, iż sam fakt nieosiągania dochodów nie świadczy od razu o
    niemożności sklasyfikowania danych czynności jako wykonywanych w ramach działalności
    gospodarczej. Prowadzenie działalności gospodarczej zawsze wiąże się z ryzykiem
    nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym
    celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności.
    Odnosząc się do wykonywania czynności w sposób zorganizowany i ciągły, oznacza to
    przedsięwzięcia inne niż sporadyczne czy wręcz incydentalne - podatnik co do zasady
    powinien mieć stały zamiar wykonywania danej działalności. Ciągłość w wykonywaniu
    działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza
    on możliwości prowadzenia działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu
    osiągnięcia postawionego przez dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym
    cel ten miałby być realizowany. Konieczne jest jednak, aby z całokształtu okoliczności
    sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu
    osiągnięcia efektu w postaci zarobku.
    W celu dokonania klasyfikacji źródła przychodu, należy ocenić sposób przebiegu
    planowanej Transakcji, w tym takie aspekty jak cel, zamiar i okoliczności działań które
    będą podjęte w związku z planowanym zbyciem Nieruchomości.
    Przedmiotowa Nieruchomość nie została nabyta w celu prowadzenia pozarolniczej
    działalności gospodarczej. Wnioskodawca przede wszystkim nieodpłatnie wydzierżawiał
    gospodarstwo rolne oraz, w ograniczonym zakresie, wynajmował Budynek znajdujący się
    na Nieruchomości na cele mieszkaniowe. Wnioskodawca zwraca uwagę, że o
    nieprowadzeniu pozarolniczej działalności gospodarczej świadczą następujące przesłanki :
    1) Zarobkowy cel podejmowanych działań - przedmiotowa Nieruchomość nie została
      nabyta w celu jej odsprzedaży a w formie nieodpłatnego przekazania przez rodzinę,
      dokonanego wiele lat temu. Jest to typowo prywatna forma przekazywania majątku,
      trudno więc mówić tu o nabyciu w celu odprzedaży. Sprzedaż natomiast nie jest

      efektem samoistnych, celowych działań Sprzedającej, ale tak naprawdę wyłącznie
      odpowiedzią na działania Kupującego, istotne zainteresowanego nabyciem
      Nieruchomości, która z jego perspektywy znajduje się w wyjątkowo korzystnej
      lokalizacji. To Kupujący jest tutaj stroną aktywnie dążącą do zawarcia transakcji,
      Sprzedająca zaś w ograniczonym stopniu dostosowuje się do tych działań;
    2) Wykonywanie działalności w sposób ciągły i zorganizowany - jest to transakcja
      jednostkowa, w związku z którą Sprzedająca nie podejmuje i nie podejmowała
      żadnych aktywnych działań. Nie można więc żadnych działań Sprzedającej
      zakwalifikować jako „ciągłą i zorganizowaną” działalność mającą na celu obrót
      nieruchomościami, ponieważ takich nie ma - w szczególności że Sprzedająca w żaden
      sposób nie poszukiwała aktywnie nabywców ani nie podejmowała samodzielnie
      żadnych innych działań mających na celu sprzedaż lub uatrakcyjnienie Nieruchomości
      dla potencjalnego nabywcy. Jak wskazano, to Kupujący jest stroną aktywnie dążącą do
      zawarcia transakcji, zaś Sprzedająca jedynie za nim podąża;
    3) uwzględniając powyższe tj. fakt otrzymania Nieruchomości, brak podejmowania
      aktywnych działań mających na celu jej zareklamowanie czy jak najkorzystniejsze
      zbycie oraz brak podejmowania dodatkowych czynności, które mogłyby zwiększyć
      atrakcyjność Nieruchomości i w efekcie zainteresowanie nią potencjalnych nabywców,
      nie można przypisać Wnioskodawcy profesjonalnego działania, charakterystycznego
      dla przedsiębiorców działających w celu osiągnięcia zysku.
    Czynności Wnioskodawcy nie mają więc charakteru profesjonalnego działania
    przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w zakresie zwykłego rozporządzania
    własnym majątkiem.
    Powyższe wskazuje, że działań Wnioskodawcy nie można uznać za działalność handlową -
    sprzedaż Nieruchomości jest czynnością okazjonalną, a nie ciągłą, co nie pozwalana na
    uznanie, iż Wnioskodawca dokonując jej wykonuje pozarolniczą działalność gospodarczą.
    Tym samym, uwzględniając całokształt przywołanego przyszłego stanu faktycznego, w tym
    zwłaszcza takie aspekty jak sposób nabycia Nieruchomości czy stopień zaangażowania w
    sprzedaż Wnioskodawcy, należy przyjąć iż przedmiotowa Transakcja będzie stanowiła
    czynności mieszczące się w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym
    Wnioskodawcy.
    Wnioskodawca nie prowadzi więc, w świetle powyższego, pozarolniczej działalności
    gospodarczej w rozumieniu Ustawy o PIT. Planowana Transakcja, polegająca na sprzedaży
    Nieruchomości, również nie spełnia przesłanek ustawowych świadczących o tym, że
    będzie się odbywać w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej. W szczególności:
        Planowana Transakcja stanowi rozporządzanie własnym majątkiem osobistym;
        Nieruchomość nie została nabyta w celu odprzedaży;
        Transakcja ma charakter jednorazowy i dokonywana jest okazjonalnie;
        Działania podejmowane przez Sprzedającą nie miały na celu uatrakcyjnienia
        Nieruchomości, a w efekcie maksymalizacji zysków;
        Sprzedająca nie prowadzi i nigdy nie prowadziła działalności polegającej na
        profesjonalnym obrocie ziemią rolną;
        W celu dokonania planowanej Transakcji Sprzedająca nie angażuje środków oraz
        nie podejmuje się czynności typowych dla profesjonalistów, w szczególności: nie
        dokonuje uzbrojenia Nieruchomości, nie podejmuje się zaawansowanych akcji
        marketingowych celem reklamowania Nieruchomości (w tym celu nie korzystał

        również ze wsparcia profesjonalnych agencji reklamowych ani z pośredników celem
        sprzedaży Nieruchomości) ani nie podjął się żadnych działań mających na celu
        zwiększenie wartości Nieruchomości.
    Za uznaniem, że Sprzedająca nie prowadziła działalności gospodarczej nie przesądza
    również fakt, że przedmiotowa Nieruchomość była wynajmowana. Przychód Sprzedającej
    z wynajmu przedmiotowej Nieruchomości podlegał opodatkowaniu w ramach ryczałtu od
    przychodów ewidencjonowanych. Z tej formy opodatkowania mogą korzystać natomiast
    osoby prywatne zawierające umowy najmu, ale nie w ramach prowadzonej działalności
    gospodarczej. Powyższe potwierdza pismo Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16
    kwietnia 2019 r. nr 0113-KDIPT2-1.4011.58.2019.3.RK.
    Mając na uwadze powyższe, nie sposób w ocenie Wnioskodawcy przyjąć, aby dokonywane
    przez niego działania i czynności stanowiące element zarządu własnym majątkiem i
    realizujące przesłanki swobodnego dysponowania własnym majątkiem, przyjmujące w
    tym przypadku formę dysponowania posiadaną Nieruchomością, mogły zostać uznane za
    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej wskazanej w art. 5a ust. 6 ustawy o
    PIT.
    Kolejno, skoro sprzedaż Nieruchomości nie stanowi w opisanym zdarzeniu przyszłym
    pozarolniczej działalności gospodarczej, to uzyskany w ten sposób przychód nie będzie
    przychodem o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT. Tym samym, w ocenie
    Wnioskodawcy przedmiotową transakcję zbycia Nieruchomości trzeba rozpatrywać w
    świetle art. 10 ust. 1 pkt 8 lit a ustawy o PIT, czyli odpłatnego zbycia nieruchomości.
    Przedmiotowy przepis nakazuje liczyć bieg określonego w nim pięcioletniego terminu od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie własności nieruchomości. W
    przypadku Wnioskodawcy, nabycie Nieruchomości miało miejsce w 2007 roku, a zatem
    pięcioletni okres już upłynął.
    Wnioskodawca zauważa, że tożsame wnioski są prezentowane w wydawanych
    interpretacjach indywidualnych, przykładowo w:
        interpretacji indywidualnej z 17 maja 2023 r. (sygn. 0115-KDIT3.4011.247.2023.1.
        MJ), w której wskazano, iż „Okoliczności przedstawione we wniosku wskazują, że
        przedmiotowa Nieruchomość nie została nabyta przez Wnioskodawców dla celów
        prowadzenia działalności gospodarczej i nie była w takiej działalności
        wykorzystywana. (...)
      Ten warunek w przypadku Wnioskodawców nie zostanie spełniony z uwagi na fakt
      nabycia przez nich udziałów w Nieruchomości w formie darowizny, która w dodatku
      miała miejsce wiele lat temu. Jak podkreśla się we wniosku, zbycie Nieruchomości ma
      na celu uwolnienie Sprzedających od problemów związanych z jej utrzymaniem, co
      wiąże się nie tylko z zaangażowaniem finansowym, ale przede wszystkim
      biurokratycznym; (...)
      Nie ma mowy w tym wypadku o spełnieniu tego warunku w przypadku Sprzedających,
      ponieważ jest to transakcja jednostkowa i w dodatku zainicjowana przez Nabywcę.
      Sprzedający w żaden sposób nie zachęcali obecnego Nabywcy do kupna
      Nieruchomości, nie dawali ogłoszeń i nie poszukiwali nabywców w inny sposób. (..)
      Jak wspomniano Wnioskodawcy nie nabyli Nieruchomości w celach zarobkowych, nie
      prowadzili żadnych aktywnych działań w celach zachęcenia Nabywcy do kupna
      nieruchomości. Nabywca sam się do nich zgłosił, nie dokonywali działań mających na
      celu zwiększenie wartości Nieruchomości lub podwyższenia jej atrakcyjności.

      Ponadto Wnioskodawcy nie dokonują sprzedaży innych Nieruchomości, a posiadanie
      tej konkretnej wiąże się z obciążeniami finansowymi i może generować dodatkowe
      aktywności np. wizyty w urzędach, które z uwagi na okoliczności przedstawione
      powyżej (zaawansowany wiek i brak obecności w Polce) może nastręczać wiele
      trudności. W efekcie działań Wnioskodawców nie można uznać za działalność
      handlową. Transakcjom sprzedaży należy przypisać charakter okazjonalny, brak jest
      ciągłości wymaganej do uznania, że mamy w tym przypadku do czynienia z
      działalnością gospodarczą. Zatem, całokształt okoliczności, a w szczególności zakres,
      stopień zaangażowania i cel działania Wnioskodawców wskazuje, że są to działania
      należące do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przedstawiona we
      wniosku aktywność Wnioskodawców oraz zaprezentowany ciąg zdarzeń, czynności nie
      wykraczają poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
      własności w odniesieniu do posiadanych nieruchomości.
      Z opisanych okoliczności sprawy wynika, że brak jest podstaw, aby podejmowane przez
      Wnioskodawców czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem,
      tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
      kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu
      art. 5a pkt 6 cyt. ustawy. Sprzedaż przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej,
      które nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich
      odsprzedaży, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o PIT.”
        interpretacji indywidualnej z 27 maja 2022 r. (sygn. 0114-KDIP3-1.4011.1163.2021.4.
        AC), w której wskazano, iż: „W szczególności działania podatnika wypełniają
        definicję działalności gospodarczej, gdy podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio
        określone czynności w zakresie sprzedaży nieruchomości (zarówno w fazie
        przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując środki wykraczające poza
        zwykły zarząd majątkiem prywatnym. (...) Przyjęcie, że dana osoba fizyczna
        sprzedając nieruchomości działa w charakterze podatnika prowadzącego
        działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie
        przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np. nabycie
        nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp. (.) Nie dokonywał
        Pan, żadnych czynności mogących zwiększyć wartość rynkową nieruchomości ani
        też jej atrakcyjności dla potencjalnych inwestorów. (...) Na uwagę zasługuje, fakt, iż
        nieruchomość została przez Pana nabyta w latach 1991-1992, częściowo w spadku,
        a częściowo w darowiźnie. Całokształt czynności, a w szczególności fakt, że
        sprzedaż nieruchomości nastąpi po upływie długiego okresu czasu od jej nabycia
        oraz okoliczności nabycia nieruchomości sugeruje, że są to działania należące do
        zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.”;
        interpretacji indywidualnej z 14 stycznia 2022 r. (sygn. 0115-KDWT.4011.292.2021.5.
        AK), w której wskazano, iż: "Prowadzenie działalności gospodarczej to m.in.
        stworzenie odpowiednich warunków do jej wykonywania, jej przygotowanie i
        zakładanie, które to okoliczności wskazywać mogą m.in. na zorganizowanie
        działalności gospodarczej. Po Pani stronie brak było cech zorganizowania, w
        znaczeniu podejmowania profesjonalnych czynności zmierzających do intensyfikacji
        sprzedaży (m.in. brak działań administracyjnych np. w zakresie decyzji o warunkach
        zabudowy, brak działań podnoszących atrakcyjność działek, brak działań
        promujących sprzedaż).”.

    Podsumowując powyższe, zbycie Nieruchomości nie będzie stanowiło dla Wnioskodawcy
    źródła przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, a uzyskana
    przez Wnioskodawcę cena ze sprzedaży Nieruchomości w wyniku planowanej Transakcji
    nie będzie stanowić przychodu na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, a w
    konsekwencji kwota uzyskana z planowanej Transakcji nie będzie opodatkowana na
    gruncie przepisów Ustawy o PIT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    W przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, zdaniem Wnioskodawcy, odpłatne
    zbycie Nieruchomości w tym przypadku powinno być opodatkowane w formie ryczałtu
    według stawki wynikającej z art. 12 ust. 1 pkt 3 Ustawy o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w przypadku, w
    którym Wnioskodawca taką działalność zarejestruje i wybierze formę opodatkowania w
    postaci ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (tekst jedn.: Dz.
    U. z 2022 r. poz. 2540): ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne
    prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą. Na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne podatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają
    przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności
    gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym,
    z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie
    spółki cywilnej osób fizycznych, spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w
    spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej "spółką".
    Zgodnie z art. 6 ust. 4 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: podatnicy opłacają w roku
    podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w
    ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:
    a) uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w
      wysokości nieprzekraczającej 2 000 000 euro lub
    b) uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma
      przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 2 000 000
      euro.
    Aby istniała możliwość opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych nie mogą zostać spełnione przesłanki negatywne określone w art. 8
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.
    W myśl art. 9 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne sporządzone na piśmie oświadczenie o
    wyborze opodatkowania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w formie
    ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa
    naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika do
    20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego
    tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki
    przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: działalność usługowa to
    pozarolnicza działalność gospodarcza, której przedmiotem są czynności zaliczone do
    usług zgodnie z Polską Klasyfikacją Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną

    rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji
    Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. poz. 1676, z 2017 r. poz. 2453, z 2018 r. poz. 2440, z 2019
    r. poz. 2554 oraz z 2020 r. poz. 556), z zastrzeżeniem pkt 2 i 3.
    Ustawodawca ustalił wysokość stawek ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w art.
    12 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne.
    Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne: ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 10% przychodów ze świadczenia usług w zakresie kupna i
    sprzedaży nieruchomości na własny rachunek (PKWiU 68.10.1). Kwalifikacja
    poszczególnych przychodów ze świadczonych usług do określonego symbolu PKWiU
    dokonywana jest przez samego podatnika. Kwestii tej nie regulują przepisy prawa
    podatkowego, a tylko te przepisy, zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, mogą być
    przedmiotem interpretacji indywidualnej.
    Z powyższego wynika, że usługi wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej sklasyfikowane powinny być na podstawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i
    Usług (PKWiU) w grupowaniu 68.10.1 - Kupno i sprzedaż nieruchomości na własny
    rachunek. Uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz treść wniosku stwierdzić należy,
    że właściwą stawką do opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu usług
    sklasyfikowanych pod symbolem PKWiU 68.10.1 jest stawka 10%, o której mowa w art. 12
    ust. 1 pkt 3 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów
    osiąganych przez osoby fizyczne. Powyższe stanowisko zostało potwierdzone w
    interpretacji indywidualnej z 10 czerwca 2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    0114-KDIP2-2.4011.330.2022.2.ASK.
    Podsumowując - w przypadku negatywnej odpowiedzi na pytanie 1, kiedy Wnioskodawca
    zadecyduje, że sprzedaż Nieruchomości nastąpi w ramach działalności gospodarczej
    opodatkowanej w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, przychody
    uzyskane przez Wnioskodawcę z działalności gospodarczej polegającej na odpłatnym
    zbyciu przedmiotowej nieruchomości świadczonej w ramach usług Kupna i sprzedaży
    nieruchomości na własny rachunek (PKWiU 68.10.1) powinny podlegać opodatkowaniu
    10% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, określoną w art. 12 ust. 1 pkt 3
    ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
    przez osoby fizyczne.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
      1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
      2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.

    Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że:
      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 2b pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za dochody (przychody) osiągane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez
      podatników, o których mowa w ust. 2a, uważa się w szczególności dochody
      (przychody) z położonej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieruchomości lub
      praw do takiej nieruchomości, w tym ze zbycia jej w całości albo w części lub zbycia
      jakichkolwiek praw do takiej nieruchomości.
    Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że jest Pani osobą fizyczną
    nieposiadającą na terytorium Polski miejsca zamieszkania, na moment sprzedaży
    nieruchomości będzie Pani rezydentem podatkowym Niemiec.
    W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 4a omawianej ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Zatem, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdą przepisy zawarte w Umowie
    między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania
    podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w
    Berlinie dnia 14 maja 2003 r. (Dz. U. z 2005 r. Nr 12, poz. 90).
    Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. Umowy:
      Dochód osiągany przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie z majątku nieruchomego (włączając dochód z
      gospodarstwa rolnego lub leśnego), położonego w drugim Umawiającym się
      Państwie, może być opodatkowany w tym drugim Państwie.
    Jak stanowi art. 6 ust. 2 Umowy:
      Określenie „majątek nieruchomy” ma takie znaczenie, jakie nadaje mu prawo tego
      Umawiającego się Państwa, na terytorium którego dany majątek jest położony.
      Określenie to obejmuje w każdym przypadku mienie przynależne do majątku
      nieruchomego, żywy i martwy inwentarz gospodarstw rolnych i leśnych, prawa, do
      których mają zastosowanie przepisy prawa powszechnego dotyczące nieruchomości
      gruntowych, prawa użytkowania nieruchomości, jak również prawa do stałych lub
      zmiennych świadczeń z tytułu eksploatacji lub prawa do eksploatacji złóż
      mineralnych, źródeł i innych zasobów naturalnych; statki morskie, statki żeglugi
      śródlądowej i statki powietrzne nie stanowią majątku nieruchomego.
    Z kolei w myśl art. 13 ust. 1 ww. Umowy:
      Zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
      Umawiającym się Państwie, z przeniesienia własności majątku nieruchomego w
      rozumieniu artykułu 6 i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, mogą być
      opodatkowane w tym drugim Państwie.
    Użycie w umowie sformułowania „może być opodatkowany” oznacza, że dochód z
    majątku nieruchomego jest opodatkowany w Polsce, o ile polskie ustawy podatkowe
    przewidują ich opodatkowanie.
    Wobec tego należy stwierdzić, że w świetle powołanych wyżej przepisów, przychody ze
    sprzedaży nieruchomości położonej w Polsce przez osobę zamieszkałą w Niemczech
    podlegają opodatkowaniu w Polsce, według zasad wynikających z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością
    gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw
    wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od
    końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje
    powstaniem przychodu.
    Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie - nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży
    nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega
    opodatkowaniu.
    Zatem, przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w
    nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
        odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności
        gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
        zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
        którym nastąpiło jej nabycie.
    Odrębnym źródłem przychodów jest, wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych:
      pozarolnicza działalność gospodarcza.
    Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww.
    ustawy.
      Zgodnie z tym przepisem, za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się
      działalność zarobkową:
      wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
      zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
      przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

    Wskazać należy, że treść definicji zawartej w wyżej cytowanym art. 5a pkt 6 ww. ustawy,
    daje podstawę by przyjąć, że dla uznania określonej działalności za działalność
    gospodarczą, konieczne jest m.in. łączne spełnienie trzech warunków: po pierwsze, dana
    działalność musi być działalnością zarobkową, po drugie, działalnością wykonywaną w
    sposób zorganizowany oraz, po trzecie, działalność ta musi być wykonywana w sposób
    ciągły.
    Działalność jest wtedy zarobkowa, gdy jest zdolna do potencjalnego generowania zysku, a
    jej przeznaczeniem jest zapewnienie określonego dochodu. Działalność musi być tak
    prowadzona i ukierunkowana, aby była w stanie zyski faktycznie osiągnąć. Jednakże, brak
    zysku z podjętych działań noszących znamiona działalności gospodarczej nie oznacza, że
    działalność taka nie była faktycznie prowadzona. Prowadzenie działalności gospodarczej
    zawsze wiąże się z ryzykiem nieosiągnięcia dochodów. Zarobkowego charakteru nie mają
    działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie własnych potrzeb osoby
    podejmującej określone czynności.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wymagają również, aby
    czynności wykonywane były w sposób zorganizowany i ciągły, przy czym możliwe jest
    osiąganie dochodów z tego rodzaju działalności bez spełnienia niektórych formalnych
    elementów organizacji (np. rejestracji urzędowej), gdyż prowadzenie działalności
    gospodarczej jest kategorią obiektywną, niezależnie od tego, jak działalność tę ocenia sam
    prowadzący ją podmiot i jak ją nazywa oraz czy dopełnia ciążących na nim obowiązków z
    działalnością tą związanych. Co do kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności
    gospodarczej, to jego wprowadzenie przez ustawodawcę miało na celu wyeliminowanie z
    pojęcia działalności gospodarczej przedsięwzięć o charakterze incydentalnym i
    sporadycznym. Ciągłość w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie
    stały zamiar jej wykonywania. Nie wyklucza on jednak możliwości prowadzenia
    działalności gospodarczej tylko sezonowo lub do czasu osiągnięcia postawionego przez
    dany podmiot celu i to bez względu na okres, w którym cel ten miałby być realizowany. Do
    zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał
    zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w
    postaci zarobku.
    Zatem, jak wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w wyroku z 3 czerwca
    2015 r. sygn. I SA/Po 919/14:
      „Dla przyjęcia, że działalność ma charakter ciągły, nie jest niezbędne, by powtarzane
      były konkretne czynności; możliwe, że dana czynność (np. sprzedaż) będzie
      dokonana jednorazowo, natomiast wraz z poprzedzającymi ją czynnościami
      przygotowawczymi będzie tworzyła ciąg działań, który uznać należy za działalność
      gospodarczą w rozumieniu art. 5a ust. 6 u.p.d.f.”.
    Natomiast, przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych
    czynności podejmowanych w konkretnym celu. Taki zespół wielokrotnie powtarzanych
    czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, niepowiązane ze sobą) w
    dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i
    na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Na pojęcie „zorganizowanie” w rozumieniu art. 5a pkt 6 ww. ustawy składa się zespół
    celowych, uporządkowanych czynności, realizowanych w ramach mniej lub bardziej
    wyodrębnionej struktury, mieszczących się zarówno w tzw. fazie przygotowawczej,
    związanej z uruchomieniem określonych działalności, jak i w fazie realizacji.
    Zatem każde działanie spełniające wskazane wyżej przesłanki, stanowi w rozumieniu
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych pozarolniczą działalność
    gospodarczą, niezależnie od tego czy podatnik dokonał jej rejestracji.
    W szczególności działania podatnika wypełniają definicję działalności gospodarczej, gdy
    podejmuje on pośrednio lub bezpośrednio określone czynności w zakresie sprzedaży
    nieruchomości (zarówno w fazie przygotowawczej, jak i w okresie realizacji) angażując

    środki wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Istotne znaczenie, choć
    nie decydujące, mają również poszczególne elementy zdarzenia będące efektem działań
    podatnika, np. to w jaki sposób i w jakim celu zostaną nabyte lub wytworzone składniki
    majątku będące przedmiotem sprzedaży (w drodze zakupu, spadku, darowizny), to czy
    zostaną nabyte de facto na cele inwestycyjne celem czerpania zysków z najmu lub
    sprzedaży, czy przede wszystkim na potrzeby osobiste podatnika i jego najbliższej rodziny.
    Przy czym każdy przypadek należy oceniać indywidualnie, mając na względzie całokształt
    okoliczności faktycznych danej sprawy, a więc wszystkie działania podejmowane przez
    podatnika, a nie tylko poszczególne czynności, pojedyncze elementy stanu faktycznego.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości może zatem stanowić przychód z dwóch
    źródeł, tj. z pozarolniczej działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych) lub z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa
    w cyt. art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy. Zakwalifikowanie do źródła przychodu ma ogromne
    znaczenie dla ustalenia chociażby takich kwestii, jak sposób opodatkowania przychodu,
    możliwość odliczenia kosztów jego uzyskania, możliwość skorzystania ze zwolnień
    przedmiotowych itp. W pewnych sytuacjach możliwe jest występowanie wątpliwości, do
    jakiego źródła przychodów należy zakwalifikować danego rodzaju przychód. Przy czym,
    jeden i ten sam przychód stanowić może przychód wyłącznie z jednego źródła. Ponadto
    nie jest możliwa sytuacja, w której ten sam przychód będzie np. zakwalifikowany
    częściowo do jednego źródła, a częściowo do innego.
    Przyjęcie, że dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości (działki) działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, że jej działalność w
    tym zakresie przekracza zwykły zarząd majątkiem prywatnym czego przejawem jest np.
    nabycie nieruchomości, podział nieruchomości, uzbrojenie terenu, itp.
    Wobec powyższego, w celu właściwego zakwalifikowania skutków działań podjętych przez
    Panią do właściwego źródła przychodu należy ocenić zamiar, okoliczności i cel działań
    związanych z odpłatnym zbyciem nieruchomości o których mowa we wniosku.
    Pani wątpliwość budzi kwestia, czy planowana przez Panią sprzedaż Nieruchomości
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Jest Pani zdania, że przychód należy zaliczyć do źródła określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i w związku z powyższym nie
    powstanie u Pani przychód z tytułu transakcji sprzedaży Nieruchomości, z uwagi na upływ
    okresu wskazanego w tym przepisie.
    Zatem, w celu ustalenia prawidłowego źródła przychodów z tytułu przychodów
    uzyskanych z planowanej sprzedaży należy rozważyć, czy czynności sprzedaży powyższych
    nieruchomości, mają znamiona pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Jak już wcześniej wyjaśniono, na związek uzyskiwanych przychodów ze źródłem
    wymienionym w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    może wskazywać, rozpatrywany całościowo, zespół powiązanych ze sobą działań
    podatnika, powtarzalnych, uporządkowanych, konsekwentnie prowadzących do
    osiągnięcia zysku, w szczególności łącznie polegających na wielokrotnym nabywaniu
    nieruchomości, ich zaawansowanym przygotowaniu do sprzedaży (tzn. w sposób
    wykraczający poza zwykły zarząd mieniem), wielokrotnym zbywaniu w celu zarobkowym
    odpowiednio przygotowanych nieruchomości. Brak jest natomiast podstaw, aby
    podejmowane przez podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym
    majątkiem, tzn. mające na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem,
    kwalifikować jako prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w rozumieniu art.
    5a pkt 6 tej ustawy.
    W konsekwencji, o zaliczeniu uzyskanych przez podatnika przychodów ze sprzedaży
    nieruchomości do źródła wymienionego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie mogą w sposób zasadniczy i wyłączny decydować

    takie okoliczności jak: podział działek na mniejsze, zniesienie współwłasności tych działek,
    wcześniejsza sprzedaż jednej działki czy dzierżawa działek.
    Zarobkowego charakteru nie mają działania, których wyłącznym celem jest zaspokojenie
    własnych potrzeb osoby podejmującej określone czynności, czy też jej rodziny. Zatem
    sprzedaż, nawet wielokrotna, przedmiotów z majątku prywatnego osoby fizycznej, które
    nie są związane z działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży,
    nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych.
    W analizowanej sprawie, czynności podejmowane przez Panią wskazują, że nie mają one
    charakteru profesjonalnego działania przypisywanego przedsiębiorcom i mieszczą się w
    zwykłych działaniach związanych z właściwym zarządem własnym majątkiem.
    Nie prowadzi Pani w sposób profesjonalny zorganizowanego i ciągłego działania w celu
    przygotowania Nieruchomości do sprzedaży, nie wpływała Pani na sposób ich
    zagospodarowania, nie podejmowała Pani żadnych czynności w celu uzbrojenia terenu
    albo przygotowania go do zabudowy, nie podejmowała Pani żadnych działań reklamowych
    informujących o chęci sprzedaży, nie prowadzi Pani działalności gospodarczej. Sprzedaż
    nastąpi po upływie długiego czasu od ich nabycia.
    W konsekwencji, istotą Pani działań nie jest prowadzenie działalności gospodarczej, lecz
    zwykły zarząd majątkiem.
    W związku z powyższym należy uznać, że skutki podatkowe odpłatnego zbycia
    Nieruchomości należy ocenić w kontekście przesłanek wynikających z art. 10 ust. 1 pkt 8
    lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww.
    ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków
    podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.
    Z wniosku wynika, że nabyła Pani Nieruchomość wraz z dwoma braćmi na podstawie
    umowy przekazania gospodarstwa rolnego od rodziców w dniu 20 stycznia 1988 r. w
    udziałach wynoszących po 1/3 Nieruchomości. Do października 2007 r. nieruchomość
    stanowiła przedmiot współwłasności łącznej. W dniu 29 października 2007 r. nastąpiło
    zniesienie współwłasności i podział jej na 3 części. W wyniku dokonania zniesienia
    współwłasności Wnioskodawczyni stała się jedyną właścicielką działki nr 1 (zwiększenie
    udziału z 1/3 do 3/3). Nieruchomość ma ulec podziałowi na działki 2 oraz 3, przy czym
    część Nieruchomości, tj. planowana działka 2 o powierzchni 0,2307 ha zostanie
    wywłaszczona z chwilą, gdy decyzja stanie się ostateczna. W takim przypadku Transakcja
    obejmie tylko część Nieruchomości stanowiącą działkę 3. Wnioskodawczyni planuje
    sprzedać Nieruchomość najpóźniej do końca 31 marca 2025 r.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części
    oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych.
    Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego

    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów majątku
    podatnika.
    Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.
    Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do
      przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na
      nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej
      postanowiły.
    Należy zatem wskazać, że nabyciem w rozumieniu przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych jest każda czynność, na mocy której na osobę
    fizyczną - nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie
    następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.
    W przedmiotowej sprawie wskazać należy, że kwestie związane ze zniesieniem
    współwłasności regulują przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
    Stosownie natomiast do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 przywołanej ustawy:
      § 1. Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      § 2. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona
      wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego
      działu.
    Art. 210 § 1 ww. Kodeksu stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to
      może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć.
      Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest
      jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.
    Przez zniesienie współwłasności rozumie się likwidację łączącego współwłaścicieli
    stosunku prawnego, która następuje w drodze umowy lub orzeczenia sądu.
    Stosownie do art. 211 Kodeksu cywilnego:
      Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło
      przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy
      lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą
      istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.
    Zgodnie z art. 212 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:

    § 1. Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość
      poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy
      podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami
      gruntowymi.
    § 2. Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności
      jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana
      stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.
    Z powyższych przepisów wynika, że zniesienie współwłasności może nastąpić przez
    podział rzeczy wspólnej, a gdy rzeczy nie da się podzielić, przez przyznanie rzeczy
    jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych bądź przez podział cywilny,
    polegający na sprzedaży rzeczy wspólnej i podziale uzyskanej ceny stosownie do wielkości
    udziałów współwłaścicieli.
    Jeżeli zniesienie współwłasności następuje przez podział rzeczy wspólnej, to co do zasady
    dokonuje się jej podziału na tyle części ilu jest współwłaścicieli z uwzględnieniem wartości
    udziałów posiadanych przed zniesieniem współwłasności. W przypadku różnicy pomiędzy
    wartością utworzonych części rzeczy a wielkością udziałów, wartość poszczególnych
    udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Punktem wyjścia do obliczenia
    podstawy opodatkowania jest wartość rynkowa zbywanych udziałów w składnikach
    majątkowych.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, podziału majątku wspólnego czy działu spadku, jest
    nabyciem tych rzeczy. Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa
    Naczelnego Sądu Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną
    własność jednemu ze współwłaścicieli w wyniku podziału, jeśli:
        podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
        wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy w wyniku dokonanego podziału
        mieści się w udziale, jaki przysługiwał jej w majątku wspólnym.
    Jeżeli spełnione są wymienione wyżej warunki, podział majątku nie może być
    rozpatrywany w kategoriach nabycia. W takiej sytuacji za datę nabycia nieruchomości
    uznać należy datę pierwotnego nabycia udziału w nieruchomości.
    Natomiast, jeżeli udział danej osoby ulega powiększeniu (nawet bez spłat i dopłat) to
    traktowany jest w kategorii nabycia, ponieważ w ten sposób ulega powiększeniu zarówno
    zakres władztwa tej osoby nad rzeczą (nieruchomością), jak i stan jej majątku osobistego.
    Tak więc, co do zasady, zniesienie współwłasności jest formą nowego nabycia wówczas,
    gdy w wyniku tego zniesienia podatnik otrzymuje nieruchomość, której wartość po
    dokonanym podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał.
    Przy czym mówiąc o powiększeniu udziału należy mieć na uwadze wartość otrzymanej
    przez daną osobę rzeczy, a nie wielkość czy ilość rzeczy jakie przypadną danej osobie w
    wyniku zniesienia współwłasności.
    Nabycie w wyniku zniesienia współwłasności części majątku, który należał do innych
    współwłaścicieli, należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem jak wynika z wniosku udziały w Nieruchomości nabyła Pani w dwóch terminach:
        w 1988 r. - 1/3 udziału na podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego od
        rodziców,

        w 2007 r. - pozostałe udziały w Nieruchomości na podstawie zniesienia
        współwłasności.
    Wobec powyższego, w przypadku sprzedaży przez Panią w 2025 r. Nieruchomości w części
    odpowiadającej udziałowi nabytemu w drodze umowy przekazania gospodarstwa rolnego,
    tj. w 1988 r., pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w przypadku Pani już minął, bowiem od końca roku
    kalendarzowego, w którym ww. nieruchomość została nabyta przez Panią w drodze
    umowy przekazania gospodarstwa rolnego do momentu sprzedaży tego udziału przez
    Panią upłynęło ponad pięć lat. Również w części dotyczącej nabycia udziału w wyniku
    zniesienia współwłasności w 2007 r., 5-letni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit.
    a, upłynął z końcem 2012 roku.
    Tym samym, sprzedaż przez Panią Nieruchomości nie będzie wiązała się z obowiązkiem
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Wobec powyższego Pani stanowisko jest prawidłowe.
    W swoim stanowisku wskazała Pani błędnie jako datę nabycia Nieruchomości tylko 2007
    rok, ale nie miało to wpływu na niniejsze rozstrzygnięcie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pani do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych
    reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami

    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu
    wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w
    terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.