Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-1.4011.251.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Obowiązki płatnika; program sprzedażowy.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek płatnika
sprzedaż
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Pobór podatku lub zaliczek na podatek przez płatników.
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 7-art. 42a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z (25 lutego 2025 r.) o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    A. Sp. z o.o. (dalej jako Wnioskodawca lub Spółka) jest jednym z (...) podmiotów
    oferujących usługi w zakresie leasingu operacyjnego oraz udzielania pożyczek na zakup
    pojazdów marki (...) (dalej jako Umowy finansowania). Usługi te świadczone są przy
    współpracy z podmiotami będącymi autoryzowanymi przedstawicielami marki (...) w
    Polsce oraz prowadzącymi niezależne działalności gospodarcze w zakresie sprzedaży

    samochodów (dalej jako Dealerzy). Wnioskodawcę oraz Dealerów łączą umowy o
    współpracy, w których określone są wzajemne prawa i obowiązki każdej ze stron -
    Dealerzy zobowiązują się do podejmowania czynności zmierzających do zawarcia Umów
    finansowania, a jeśli te działania zakończą się sukcesem - Spółka zobowiązuje się do
    wypłaty na rzecz Dealera należnego wynagrodzenia (prowizji).
    Głównym celem biznesowym Wnioskodawcy, jest wzrost przychodów poprzez zwiększenie
    liczby i wartości zawieranych umów leasingu oraz umów pożyczek na samochody marki
    (...) uwagi na dużą konkurencję biznesową w tym obszarze, osiągnięcie tego celu wymaga
    podejmowania dodatkowych działań.
    Jednym z przykładów takich działań, są przedsięwzięcia motywacyjne dla osób fizycznych,
    bezpośrednio odpowiedzialnych za podejmowanie czynności mających na celu zawarcie
    umów leasingu czy umów pożyczek na zakup pojazdów marki (...) (dalej jako Uczestnicy).
    Uczestnicy mają zawarte z Dealerami umowy o pracę, w ramach których wykonują między
    innymi czynności zmierzające do zawarcia Umów finansowania. Umowa o pracę zawarta
    między Uczestnikiem a Dealerem stanowi jeden z warunków formalnych wzięcia udziału w
    opisanej poniżej akcji motywacyjnej.
    W celu doprecyzowania stanu faktycznego Spółka wyjaśnia, że nie łączą jej z Uczestnikami
    jakiekolwiek umowy czy to w formie pisemnej czy ustnej. Wnioskodawca nie jest także w
    żaden sposób zobowiązany do wypłaty jakiegokolwiek wynagrodzenia (czy to w formie
    pieniężnej czy rzeczowej) na rzecz Uczestników, również z tytułu wykonywanych przez
    nich czynności mających na celu doprowadzenie do zawarcia Umów finansowania.
    Jednym z takich przedsięwzięć, mających na celu zwiększenie liczby oraz wartości Umów
    finansowania, a tym samym wzrost przychodów Wnioskodawcy, jest coroczna akcja
    motywacyjna o nazwie (...) (dalej jako Program). W ramach Programu Uczestnicy wykonują
    określone zadania, za które przyznawane są punkty, które następnie wymieniane są na
    nagrody. W celu doprecyzowania stanu faktycznego Spółka wyjaśnia, że żadne z zadań w
    Programie nie dotyczy dziedzin takich jak nauka, kultura, sztuka, dziennikarstwo czy sport.
    Zadania realizowane przez Uczestników w ramach Programu, dotyczą tylko i wyłącznie
    zwiększenia liczby oraz wartości Umów finansowania. Udział w Programie jest całkowicie
    dobrowolny i należy do indywidualnej decyzji Uczestnika.
    Zasady przeprowadzenia Programu określone są w regulaminie, który ogłaszany jest wraz
    z rozpoczęciem całego przedsięwzięcia. Regulamin określa główne kwestie dotyczące
    realizacji przedsięwzięcia takie jak: wskazanie organizatora oraz fundatora nagród, czas
    trwania Programu, rodzaje nagród oraz sposób ich wydania, zasady zgłaszania udziału
    oraz rezygnacji z udziału w Programie, zasady składania reklamacji itp.
    Z uwagi na fakt, że głównym celem przeprowadzenia Programu jest zwiększenie
    przychodów Wnioskodawcy, poszczególne zadania, jakie mają wykonać Uczestnicy,
    ogłaszane są w trakcie trwania tego przedsięwzięcia - wynika ta głównie z konieczności
    dostosowania zadań, jakie mają wykonać Uczestnicy, do aktualnej sytuacji biznesowej w
    zakresie zawierania umów leasingu oraz umów pożyczek na samochody.
    Zadania jakie Uczestnicy wykonują w ramach Programu można podzielić na dwie grupy:
    (1) zadanie polega na realizacji założonego celu sprzedażowego (w zakresie zawierania
      umów leasingu i umów pożyczek) w określonym czasie - każdy Uczestnik, który
      zrealizuje zadanie zdobywa określoną ilość punktów,
    (2) zadanie polega na osiągnięciu przez Uczestników najwyższego celu sprzedażowego (w
      zakresie zawierania umów leasingu i umów pożyczek) w określonym czasie - punkty
      otrzymują tylko ci Uczestnicy, którzy osiągną najwyższy cel lub zajmą określone w
      danej akcji miejsce.
    Nagrodami w Programie są karty przedpłacone oraz vouchery (uprawniające do zakupu
    określonych towarów lub usług), zasilane środkami pieniężnymi w wysokości
    odpowiadającej ilość zdobytych punktów.

    Z uwagi na złożoność całego przedsięwzięcia, organizacja Programu powierzona została
    podmiotowi profesjonalnie zajmującemu się przygotowaniem i przeprowadzaniem tego
    rodzaju wydarzeń (dalej jako Organizator). Wnioskodawcę oraz Organizatora łączy umowa
    określająca wzajemne obowiązki i prawa każdej ze stron, w związku z realizacją Programu.
    Organizator odpowiedzialny jest m.in. za: przygotowanie regulaminu Programu,
    dostosowanie odpowiednich systemów informatycznych, w tym wyglądu strony
    internetowej do potrzeb przeprowadzenia Programu, utrzymywania infrastruktury
    informatycznej i zapewnienia dostępu do odpowiedniej strony internetowej, bieżącą
    obsługę i zarządzanie Programem, zakup i dostarczenie (wydanie) nagród Uczestnikom,
    wszelką komunikację z Uczestnikami, w tym informowanie o wynikach poszczególnych
    zadań (w tym o ilości punktów zdobytych przez Uczestników). W treści regulaminu
    Programu podmiot ten wskazany jest także jako jego organizator.
    Zgodnie z Umową zawartą z Organizatorem, Wnioskodawca jest zobowiązany do zwrotu
    Organizatorowi środków poniesionych na zakup nagród oraz wypłaty wynagrodzenia
    Organizatorowi za przeprowadzenia Programu. Wnioskodawca zobligowany jest także do
    opracowania merytorycznej części poszczególnych zadań w ramach Programu oraz
    zlecenia ich realizacji Organizatorowi.

## Pytanie

Czy na gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych
    na Wnioskodawcy będą ciążyły jakiekolwiek obowiązki, w związku pełnionymi przez niego
    rolami w ramach Programu?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy, w związku z pełnionymi przez niego rolami w ramach Programu
    oraz z uwagi na zasady współpracy z Organizatorem, nie ciążą na nim żadne obowiązki na
    gruncie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowego od osób fizycznych (Dz. U.
    z dnia 21 lutego 2024r. poz. 226 ze zm., dalej UoPIT).
    W szczególności Spółka nie będzie zobowiązana do odprowadzenia zryczałtowanego
    podatku dochodowego od nagród, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 2 UoPIT oraz nie
    będzie zobowiązana do przygotowania oraz przesłania uczestnikom oraz właściwym
    urzędom skarbowym informacji PIT-11, czyli wypełnienia obowiązków o których mowa w
    art. 42a UoPIT.
    Przed szczegółową analizą przepisów UoPIT, w ocenie Wnioskodawcy, kluczową kwestią
    do rozstrzygnięcia jest charakter Programu oraz wydawanych w nim nagród, ma to
    bowiem istotne znaczenie pod kątem oceny ewentualnych obowiązków Spółki w świetle
    obowiązujących przepisów podatkowych.
    Zdaniem Wnioskodawcy Program, którego zasady zostały opisane szczegółowo w stanie
    faktycznym nie stanowi konkursu, a akcję motywacyjną, w której Uczestnicy dążą do
    zawarcia jak największej liczby umów leasingu i/lub umów pożyczek na zakup pojazdów
    marki (...), a tym samym do zwiększenia przychodów Spółki.
    W orzecznictwie Sądów Administracyjnych wskazuje się, że wobec braku w UoPIT legalnej
    definicji określenia „konkurs", dokonując wykładni tego pojęcia, należy posłużyć się
    potocznym (językowym) znaczeniem tego określenia (np. wyrok Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt II FSK 911/12).
    Jeśli chodzi zaś o słownikowe rozumienie definicji „konkursu", to w internetowej wersji
    Wielkiego Słownika Języka Polskiego (projekt pod red. P. Żmigrodzkiego) pod hasłem .
    konkurs" czytamy, że jest to - .przedsięwzięcie artystyczne, rozrywkowe, sportowe,
    edukacyjne lub biznesowe, którego uczestnicy rywalizują o pierwszeństwo wyróżniane
    nagrodami". W definicji tej jako kluczowy, statuujący definicję .konkursu" pojawia się
    element „rywalizacji". Bez .rywalizacji* bowiem nie możemy dookreślić pojęcia .konkurs".
    Z kolei według definicji zawartej w Słowniku Języka Polskiego (pod red. M. Szymczaka,
    PWN, Warszawa 2002 r.), konkurs to .impreza, przedsięwzięcie o charakterze

    artystycznym, rozrywkowym, sportowym, mające określony program i dające możliwość
    wyboru przez eliminację najlepszych wykonawców, autorów danych prac itp. zwykle
    wyróżnionych nagrodami ". Natomiast definicja zawarta w Uniwersalnym Słowniku Języka
    Polskiego (pod red. S. Dubisza, PWN Warszawa 2003 r.) określa konkurs jako
    „przedsięwzięcie najczęściej o charakterze artystycznym, rozrywkowym, sportowym,
    dające możliwość wyboru najlepszych wykonawców, autorów danych prac, itp. zwykle
    wyróżnianych nagrodami".
    Z definicji tych wynika jednoznacznie, że jakieś przedsięwzięcie można określić mianem
    konkursu, jeśli istnieje w nim element współzawodnictwa w celu osiągnięcia najlepszego
    rezultatu. W powszechnym rozumieniu konkurs to postępowanie mające na celu
    wyłonienie zwycięzcy bądź kilku zwycięzców spośród grupy najlepszych uczestników
    spełniających określone kryteria. Również ważnym - jak element współzawodnictwa - jest
    strona formalna całego przedsięwzięcia.
    Warto zwrócić także uwagę na stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjny, wyrażone
    we wskazanym powyżej wyroku. W orzeczeniu tym Naczelny Sąd Administracyjny
    zauważył, że:,(...) zasadniczo definicja pojęcia „konkurs" zawiera kilka elementów. W
    pierwszej kolejności powinno nastąpić ogłoszenie konkursu wraz ze stosownym
    regulaminem, po czym uczestnicy konkursu powinni podjąć stosowne działania, które z
    samej natury konkursu, winny zawierać w sobie element rywalizacji. Zakończeniem
    konkursu, który jest wynikiem współzawodnictwa uczestników, jest ogłoszenie wyników i
    przyznanie nagród". Bazując na stanowisku Naczelnego Sądu Administracyjnego
    stwierdzić należy, że aby dane przedsięwzięcie zostało zaklasyfikowane jako konkursu,
    jego wynik musi mieć ścisły związek z efektem bezpośredniego współzawodnictwa
    uczestników konkursu i ich rywalizacji.
    Zgodnie z opisanym we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego, stanie faktycznym, Organizator przy współpracy z Wnioskodawcą, stworzył
    regulamin określający zasady przeprowadzania Programu. Regulamin ten został spisany i
    jest dostępny dla każdego Uczestnika. W ramach Programu przewidziano dwa typy
    nagród dla Uczestników: (1) nagrody gwarantowane - otrzyma je każdy Uczestnik, który
    wykona określone zadanie; (2) nagrody za osiągnięcie najlepszego wyniku sprzedażowego
    lub też osiągniecie go w jak najkrótszym terminie.
    W ocenie Wnioskodawcy, biorąc w szczególności pod uwagę fakt, że wszystkie zadania
    jakie Uczestnicy będą musieli wykonać w ramach Programu, dotyczą aktywności
    sprzedażowych (związanych doprowadzaniem do zawarcia umów leasingu czy pożyczki),
    trudno doszukiwać się tu rywalizacji i współzawodnictwa - jak przy typowych konkursach z
    nagrodami. Nie sposób określić jakie Uczestnicy Programu powinni podjąć działania, które
    z samej natury konkursu powinny zawierać w sobie element rywalizacji. W Słowniku Języka
    Polskiego pod zwrotem „rywalizować" wskazuje się, że oznacza to: .ubiegać się o
    pierwszeństwo, o wygraną, o zdobycie czegoś; współzawodniczyć; konkurować z kimś"
    (zob. Słownik Języka Polskiego, M. Szymczak (red.), Warszawa 1989 r., tom III, s. 155.). W
    ramach Programu, Uczestnicy będą dążyć do osiągnięcia jak najlepszych rezultatów, ale
    będzie to się wiązało z tym, by spełnić zamierzony przez Wnioskodawcę cel - zwiększenie
    sprzedaży - by w ten sposób zrealizować zaplanowaną strategię biznesową Spółki. Nie
    sposób, w opinii Spółki, doszukać się tu elementu rywalizacji między Uczestnikami, która
    jest niezbędna do zaklasyfikowania danego przedsięwzięcia jako konkurs.
    Analiza organizowanego Programu prowadzi do wniosku, że przedsięwzięcie to jest w
    istocie działaniem motywacyjnym skierowanym do Uczestników w celu przede wszystkim
    zwiększenia liczby zawieranych umów leasingu czy udzielanych pożyczek. Motywem
    działania dla Uczestników będzie natomiast możliwość uzyskania dodatkowej gratyfikacji z
    tego tytułu, tj. dodatkowego wynagrodzenia w postaci nagrody (karty przedpłaconej).
    Wnioskodawca ma świadomość, że indywidualne interpretacje przepisów prawa
    podatkowego nie stanowią w Polsce źródła prawa, pragnie jednocześnie zwrócić uwagę,
    że podobna ocena charakteru przedsięwzięć, jak to opisane szczegółowo w stanie

    faktycznym, została zaprezentowana także w następujących rozstrzygnięciach:
    indywidualna interpretacja przepisów prawa podatkowego z dnia 23 lutego 2023 r. sygn.
    0115-KDIT2.4011.811.2022.1 .HD czy indywidualna interpretacja przepisów prawa
    podatkowego z dnia 22 czerwca 2023 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.285.2023.2.TR.
    Przechodząc zaś na grunt UoPIT, stwierdzić należy, podstawową zasadą obowiązującą na
    gruncie tej ustawy jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w
    art. 9 ust. 1. Zgodnie z treścią tego przepisu, opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
    zaniechano poboru podatku.
    Art. 10 ust. 1 UoPIT określa podlegające opodatkowaniu źródła przychodów osób
    fizycznych. Przyporządkowanie przychodu do danego źródła jest w ocenie Wnioskodawcy
    kluczowe, ponieważ ma wpływ na sposób opodatkowania oraz ewentualnie inne
    obowiązki podatkowe.
    Jak już zostało powyżej wskazane, w ocenie Wnioskodawcy, Program nie stanowi
    konkursu, dlatego też do nagród, jakie mogą być zdobyte w trakcie trwania tego
    przedsięwzięcia, nie będzie miał zastosowania reżim przewidziany w art. 30 ust. 1 pkt 2
    UoPIT tj. opodatkowanie 10% zryczałtowanym podatkiem dochodowym. W związku z
    powyższym na Wnioskodawcy nie będą ciążyły obowiązki płatnika polegające na pobraniu
    i odprowadzeniu we właściwym terminie zryczałtowanego podatku dochodowego od
    nagród w konkursach.
    Biorąc pod uwagę charakter Programu oraz wspomnianą powyżej zasadę powszechności
    opodatkowania, nagrody jakie Uczestnicy mogą zdobyć w trakcie opisanego
    przedsięwzięcia należy zaklasyfikować do przychodów z innych źródeł - art. 10 ust. 1 pkt 9
    UoPIT.
    Jak zostało opisane w stanie faktycznym, Wnioskodawcy nie łączy z żadnym z Uczestników
    stosunek pracy ani jakakolwiek umowa cywilnoprawna. Każdy z Uczestników ma zawartą
    umowę o pracę z Dealerem. Umowa ta stanowi jeden z warunków formalnych
    uczestnictwa w Programie.
    Definicja przychodów z innych źródeł znajduje się w art. 20 ust. 1 UoPT. Zgodnie z tym
    przepisem za przychody z innych źródeł, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po
    śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub
    członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu
    funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta
    zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia
    emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci
    oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia,
    świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne
    niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do
    przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności" wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 tej
    ustawy. W związku z tym świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-Bb UoPIT, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Spółka pragnie zaznaczyć, że identyczna klasyfikacja do źródeł przychodów, nagród
    otrzymywanych przez uczestników w akcjach motywacyjnych o charakterze
    sprzedażowym, została zaprezentowana przez organ podatkowy w indywidualnej
    interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 4 lipca 2023 r. o sygn. 0115-KDIT1.
    4011.342.2023.1 AS.

    Zaklasyfikowanie nagród, jakie Uczestnicy mogą otrzymać w ramach Programu, do
    przychodów z innych źródeł, wiąże się z obowiązkami określonymi w art. 42a UoPIT.
    Zgodnie z tym przepisem osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby
    prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości
    prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust.
    1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
    oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub
    zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według
    ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi
    skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według
    miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o
    których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik
    urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
    swoje zadania.
    W ramach niniejszej sprawy kluczowe będzie rozstrzygnięcie, który z podmiotów
    zaangażowanych w Program, może zostać uznany za płatnika” w ramach wskazanego
    powyżej przepisu.
    W ocenie Wnioskodawcy, z uwagi na jego funkcje pełnione w ramach Programu
    (merytoryczne opracowanie zadań oraz zwrot Organizatorowi środków poniesionych na
    zakup nagród), nie będzie on zobowiązany do przygotowania oraz przekazania informacji,
    o której mowa w art. 42a UoPIT, do Uczestników oraz właściwych organów podatkowych.
    Nie można mu bowiem przypisać statusu „płatnika" na gruncie tego przepisu.
    Z analizy art. 42a UopIT jasno wynika, że obowiązki związane ze złożeniem stosownej
    informacji podatkowej spoczywają na określonych podmiotach. Podmiotami tymi są
    podmioty "dokonujące wypłaty" należności lub świadczeń. W stanie faktycznym opisanym
    w niniejszym wniosku, podmiotem który może zostać uznany za płatnika, na gruncie tego
    przepisu może być jedynie Organizator, czyli podmiot który będzie wydawał Uczestnikom
    nagrody. To pomiędzy Organizatorem a Uczestnikiem (a nie między Wnioskodawcą a
    Uczestnikiem) powstanie stosunek obligacyjny co do wydania i otrzymania nagród w
    ramach Programu. Organizator Programu jest także jedynym podmiotem, który ma pełną
    wiedzę o momencie wydania nagród, co jest kluczowe dla wywiązania się z roli płatnika na
    gruncie art. 42aUoPIT.
    Stanowisko takie, jak zaprezentowane powyżej, podzielane jest także przez liczne
    orzecznictwo sądowo-administracyjne. Wskazać tu można między innymi wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 sierpnia 2022 r. sygn. akt I
    SA/Po 134/22 czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 listopada 2020 r.,
    sygn. akt II FSK 1509/20.
    W pierwszym ze wskazanych powyżej rozstrzygnięć, Wojewódzki Sąd Administracyjny w
    Poznaniu stwierdził co następuje: „obowiązki płatnika ciążą na podmiotach, które
    dokonują świadczeń. W realiach rozpoznawanej sprawy podmiotem jakim jest
    niewątpliwie agencja, jako organizator programu. W tym zakresie należy zaznaczyć, że
    tylko organizator, czyli podmiot, który faktycznie dokonuje świadczeń, posiada pełną
    wiedzę, co do ilości, wartości, momentu przekazania świadczeń oraz osób otrzymujących
    świadczenia (adresatów świadczeń), dzięki czemu jest w stanie prawidłowo wypełnić
    obowiązki płatnika. Ponadto należy zaznaczyć, że agencja organizując i przeprowadzając
    program, działa we własnym imieniu, a to jednoznacznie oznacza, że stosunek obligacyjny
    powstaje wyłącznie pomiędzy nią a uczestnikiem programu. To uczestnicy, w przypadku
    uzyskania uprawnienia do nagrody, są podatnikami. Skoro to uczestnicy programu są
    podatnikami, a podmiotem zobowiązanym wobec nich jest organizator, to status płatnika
    może wyłącznie przysługiwać organizatorowi, a więc agencji. (...) w sytuacji, gdy nie budzi
    wątpliwości, że podmiotem dokonującym świadczeń jest agencja nie ma żadnych podstaw
    aby za płatnika uznać inny podmiot (...), który ponosi ciężar ekonomiczny świadczenia."

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 111):
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Z powołanej definicji płatnika wynika, że o tym, kto jest płatnikiem danego podatku
    rozstrzyga treść przepisów odpowiedniej ustawy właściwej dla tego podatku. Ma to swój
    wyraz w sformułowaniu „obowiązana na podstawie przepisów prawa”. Ustalenie, czy dany
    podmiot jest w konkretnym przypadku płatnikiem możliwe jest więc jedynie w oparciu o
    szczegółowe regulacje prawa podatkowego (w przedmiotowej sprawie – ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    W świetle art. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób
      fizycznych (...).
    Ustawa przewiduje przy tym dwa „tryby” zapłaty/poboru podatku dochodowego od osób
    fizycznych:
        tzw. samoobliczenie (samowymiar) i zapłatę podatku przez podatnika,
        obliczenie i pobór podatku przez płatnika.
    Zasadą jest, że obowiązek prawidłowego ustalenia podstawy opodatkowania, obliczenia i
    zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych spoczywa na podatnikach. W
    odniesieniu do licznych sytuacji zasada ta została jednak wyłączona przez ustawodawcę
    poprzez nałożenie obowiązków płatnika na podmioty wypłacające podatnikowi (stawiające
    do dyspozycji podatnika) należności stanowiące jego dochody (przychody).
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wprowadza system poboru podatku
    przez płatnika w przypadkach wskazanych w art. 32, 33, 34, 35, 41 i 42e. Wymienione
    przepisy nakładają obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych m.in. na:
        zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
        organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej – w odniesieniu do
        uzyskiwanych od tych zakładów pracy przychodów ze stosunku służbowego,
        stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, a także
        wypłacanych przez nie zasiłków pieniężnych z ubezpieczenia społecznego oraz
        wypłat z nadwyżki bilansowej (art. 32);
        osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
        odniesieniu do dokonywanych na rzecz osób określonych w art. 3 ust. 1 świadczeń
        z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18 (art. 41 ust. 1);
        osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
        organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – w
        odniesieniu do dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji

        podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art.
        30 ust. 1 pkt 2, 4-5a, 13-17 oraz art. 30a ust. 1 pkt 1-11 oraz 11b-13, z
        zastrzeżeniem ust. 4d, 5, 10, 12 i 21 (art. 41 ust. 4).
    Ustawodawca ustanowił obowiązki płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych
    poprzez:
        określenie rodzaju podmiotu dokonującego wypłaty (realizacji) świadczeń na rzecz
        podatników, przy czym rodzaj podmiotu jest określany poprzez wskazanie jego
        formy organizacyjnej, jego statusu bądź roli, jaką podmiot ten pełni w relacji z
        podatnikiem oraz
        określenie kategorii przychodów (dochodów), w odniesieniu do których na ww.
        podmiotach spoczywają obowiązki płatnika podatku.
    Ponadto ustawodawca uregulował również sytuacje, w których podmioty wypłacające
    należności lub realizujące świadczenia na rzecz podatników:
        nie mają obowiązku obliczenia i poboru podatku jako płatnicy, ale
        mają obowiązki o charakterze informacyjnym.
    Przykładowo, zgodnie z art. 42a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z
      wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c
      oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej
      zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na
      podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić
      informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i przesłać ją
      podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje
      zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi
      skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w
      sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.
    W świetle przedstawionych regulacji płatnikami są podmioty, które w momencie
    powstania zobowiązania podatkowego dysponują środkami finansowymi podatnika (w
    postaci np. wydanej nagrody) lub dokonują czynności związanych z operacjami na jego
    majątku (w postaci wypłaconych/przekazanych środków pieniężnych). Nie ma znaczenia,
    kto ponosi ekonomiczny (finansowy) ciężar świadczenia oraz na czyje zlecenie
    przeprowadzane jest przedsięwzięcie.
    Powyższe znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, m.
    in. w wyroku z 1 września 2020 r. sygn. akt II FSK 1194/18 czy też w wyroku z 25 listopada
    2020 r. sygn. akt II FSK 1915/18.
    Z opisu sprawy wynika, że organizacja Programu powierzona została podmiotowi
    profesjonalnie zajmującemu się przygotowaniem i przeprowadzaniem tego rodzaju
    wydarzeń- Organizatorowi. Spółkę oraz Organizatora łączy umowa określająca wzajemne
    obowiązki i prawa każdej ze stron, w związku z realizacją Programu. Organizator
    odpowiedzialny jest m.in. za: przygotowanie regulaminu Programu, dostosowanie
    odpowiednich systemów informatycznych, w tym wyglądu strony internetowej do potrzeb
    przeprowadzenia Programu, utrzymywania infrastruktury informatycznej i zapewnienia

    dostępu do odpowiedniej strony internetowej, bieżącą obsługę i zarządzanie Programem,
    zakup i dostarczenie (wydanie) nagród Uczestnikom, wszelką komunikację z Uczestnikami,
    w tym informowanie o wynikach poszczególnych zadań (w tym o ilości punktów zdobytych
    przez Uczestników). W treści regulaminu Programu podmiot ten wskazany jest także jako
    jego organizator. Zgodnie z Umową zawartą z Organizatorem, Państwo jesteście
    zobowiązani do zwrotu Organizatorowi środków poniesionych na zakup nagród oraz
    wypłaty wynagrodzenia Organizatorowi za przeprowadzenia Programu. Spółka
    zobligowana jest także do opracowania merytorycznej części poszczególnych zadań w
    ramach Programu oraz zlecenia ich realizacji Organizatorowi.
    Skoro więc dla ustalenia osoby płatnika istotne jest to, kto (jaki podmiot) wydaje nagrodę
    w ramach akcji motywacyjnych, to słusznie Państwo uznali, że na Państwa Spółce nie
    spoczywają obowiązki płatnika lub obowiązki informacyjne wynikające z ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych w związku z wydaniem nagród w opisanych sytuacjach.
    Przedmiotowa interpretacja odnosi się tylko i wyłącznie do zadanego we wniosku pytania
    z zakresu Państwa obowiązków jako płatnika, nie odnosi się do kwestii poruszanych w
    Państwa własnym stanowisku, które wykraczają poza zakres pytania.
    Państwa stanowisko uznano za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych oraz wyroków, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego oraz wyroki sądów wydawane
    są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych
    stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za
    pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.