Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-953b/09/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-02-05
Teza: Rozliczenie w deklaracji VAT-7 faktury za usługę najmu naczepy nabytej od duńskiego kontrahenta.
Słowa kluczowe: najem; świadczenie-miejsce świadczenia usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 27; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 6 listopada 2009 r. (data wpływu 9 listopada 2009 r.), uzupełnionym w dniu 25 stycznia 2010 r. (data wpływu), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia w deklaracji VAT-7 faktury za usługę najmu naczepy nabytej od duńskiego kontrahenta - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 9 listopada 2009 r. został złożony wniosek, uzupełniony w dniu 25 stycznia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia w deklaracji VAT-7 faktury za usługę najmu naczepy nabytej od duńskiego kontrahenta.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Będąc czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, posiadającym tzw. NIP unijny, prowadzi Pani działalność gospodarczą (usługi transportu towarów). Usługi transportowe świadczone są na rzecz podmiotu duńskiego, który również posiada ww. NIP. Firma duńska wynajęła Pani naczepę i obciążyła fakturą (bez duńskiego podatku).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

W jaki sposób powinna Pani rozliczyć w deklaracji VAT-7 fakturę za wynajem naczepy?

Zdaniem Wnioskodawcy, faktura za wynajem naczepy nie powinna być rozliczona w deklaracji VAT-7, ponieważ czynność ta miała miejsce na terenie Danii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatne świadczenie usług, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które - w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy - rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku ze zmianą przepisów ustawy o podatku od towarów i usług m. in. w zakresie miejsca świadczenia, która weszła w życie w dniu 1 stycznia 2010 r., należy zaznaczyć, iż powołane poniżej regulacje w tym przedmiocie, które mają zastosowanie w niniejszej sprawie, obowiązywały do dnia 31 grudnia 2009 r.

Ogólną zasadę dotyczącą miejsca świadczenia usług, dla potrzeb podatku od towarów i usług, określał art. 27 ust. 1 ustawy, przesądzając, że w przypadku świadczenia usług miejscem świadczenia jest miejsce, gdzie świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-6 i art. 28.

Z kolei przepis art. 27 ust. 3 ustawy przesądzał, że w przypadku gdy usługi, o których mowa w ust. 4, są świadczone na rzecz:

1.  osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych niemających osobowości prawnej, posiadających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium państwa trzeciego, lub
2.  podatników mających siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Wspólnoty, ale w kraju innym niż kraj świadczącego usługę

*   miejscem świadczenia tych usług jest miejsce, gdzie nabywca usługi posiada siedzibę, stałe miejsce prowadzenia działalności, dla którego dana usługa jest świadczona, a w przypadku braku stałego miejsca prowadzenia działalności, stały adres lub miejsce zamieszkania.

Ust. 4 pkt 6 powołanego artykułu, stanowił, iż przepis ust. 3, stosuje się do usług wynajmu, dzierżawy lub innych o podobnym charakterze, których przedmiotem są rzeczy ruchome, z wyjątkiem środków transportu.

W świetle ust. 7 ww. artykułu, za środki transportu, o których mowa w ust. 4 pkt 6, uznaje się także środki transportu, o których mowa w art. 10 rozporządzenia nr 1777/2005 \[(rozporządzenie Rady (WE) nr 1777/2005 z dnia 17 października 2005 r. ustanawiające środki wykonawcze do dyrektywy 77/388/EWG w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2005 r. Nr 288.1)\], które ma bezpośrednie zastosowanie w krajowych systemach prawa podatkowego, poszczególnych państw członkowskich.

Art. 10 ww. rozporządzenia, przesądza iż przyczepy i naczepy, a także wagony kolejowe uważa się za formy środków transportu do celów art. 9 ust. 2 lit. e) tiret ósme dyrektywy 77/388/EWG.

W świetle art. 9 ust. 1 ww. Dyrektywy, za miejsce, w którym usługa jest świadczona, uważa się miejsce, gdzie dostawca założył swoje przedsiębiorstwo lub ma stałe miejsce prowadzenia działalności, z którego świadczone są usługi, w przypadku braku takiego miejsca lub przedsiębiorstwa, jego miejsce stałego pobytu lub miejsce, w którym zazwyczaj przebywa.

Jednakże miejscem świadczenia usług wynajmowania ruchomości, z wyjątkiem wszystkich środków transportu, świadczonych klientom mającym swe przedsiębiorstwo poza terytorium Wspólnoty lub podatnikom mającym przedsiębiorstwo we Wspólnocie, ale nie w tym samym kraju co dostawca, jest miejsce, gdzie klient założył swoje przedsiębiorstwo lub ma stałe miejsce prowadzenia działalności, z którego, świadczona jest usługa lub, w przypadku braku takiego miejsca, miejsce jego stałego zamieszkania lub miejsce gdzie zwykle przebywa - art. 9 ust. 2 lit. e) tiret ósme dyrektywy 77/388/EWG.

Tym samym należy zauważyć, iż do określenia miejsca świadczenia usług najmu naczep nie stosowało się szczególnej regulacji określonej w art. 27 ust. 4 pkt 6 ustawy, co jest równoznaczne ze stosowaniem zasady zawartej w art. 27 ust. 1 ustawy.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że świadczy Pani usługi transportowe na zlecenie podmiotu duńskiego, który wynajął Pani naczepę i w związku z tym wystawił fakturę bez duńskiego podatku.

Na tym tle powzięła Pani wątpliwość dotyczącą rozliczenia w deklaracji VAT-7 faktury za usługę najmu ww. naczepy.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz powołane regulacje, w tym przede wszystkim treść art. 27 ust. 1 ustawy w zw. z art. 27 ust. 4 pkt 6 ustawy (uchylone z dniem 1 stycznia 2010 r.), należy stwierdzić, że miejscem świadczenia, a tym samym opodatkowania usługi wykonywanej na Pani rzecz (najem środka transportu w postaci naczepy) jest miejsce (kraj), w którym świadczący usługę posiada siedzibę, a w przypadku posiadania stałego miejsca prowadzenia działalności, z którego świadczy usługi - miejsce, gdzie świadczący usługę posiada stałe miejsce prowadzenia działalności; w przypadku braku takiej siedziby lub stałego miejsca prowadzenia działalności - miejsce stałego zamieszkania, tj. Dania.

Tym samym przedmiotowa usługa pozostaje poza zakresem opodatkowania podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski i nie może być rozliczana przez Panią w deklaracji VAT-7.

Jednocześnie należy wskazać, iż dla ww. usługi najmu, świadczonej po dniu 31 grudnia 2009 r. należy stosować zasadę wynikającą art. 28b ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, który obowiązuje od dnia 31 stycznia 2010 r. W świetle tego przepisu miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

Końcowo informuje się, że kwestie rozliczenie w deklaracji VAT-7 nabycia od kontrahenta duńskiego urządzenia wraz z jego montażem oraz sposobu dokumentowania i konieczności wykazania w deklaracji usług transportowych świadczonych poza terytorium kraju, zostały rozstrzygnięte w interpretacjach indywidualnych odpowiednio nr ITPP2/443-953a/09/MD oraz nr ITPP2/443-953c/09/MD.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.