Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-920/09/MD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-01-27
Teza: Stawka podatku obowiązująca dla usług montażu części instalacji: centralnego ogrzewania, wentylacyjnej oraz gazowej znajdujących się poza budynkiem mieszkalnym.
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo mieszkaniowe; infrastruktura-infrastruktura towarzysząca; roboty-roboty budowlane; stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 października 2009 r. (data wpływu 30 października 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług montażu części instalacji: centralnego ogrzewania, wentylacyjnej oraz gazowej znajdujących się poza budynkiem - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 października 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla usług montażu części instalacji: centralnego ogrzewania, wentylacyjnej oraz gazowej znajdujących się poza budynkiem.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi wyłącznie działalność usługową, polegającą głównie na robotach budowlano-montażowych: instalacji centralnego ogrzewania, wentylacji, wodno-kanalizacyjnych i gazowych. Nie prowadzi działalności produkcyjnej i nie jest producentem instalowanych urządzeń. Część z tych robót opodatkowana jest stawką podatku w wysokości 7%, zgodnie z art. 41 ust. 12, ust. 12b, 12c ustawy o podatku od towarów i usług oraz § 6 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. (Dz. U. Nr 212, poz. 1336 ze zm.).

Wątpliwości, co do stawki podatku powstają w sytuacji gdy przy instalacjach:

*   grzewczych typu pompa ciepła - składających się z pompy ciepła, rozdzielacza solanki i kolektora gruntowego, dwa pierwsze urządzenia montowane są wewnątrz budynku, natomiast kolektor gruntowy umieszczony jest na zewnątrz budynku w gruncie - całość stanowi obieg zamknięty,
*   wentylacji składających się z centrali wentylacyjnej, czerpni powietrza, kolektora gruntowego i wyrzutni powietrza – przy czym kolektor gruntowy, rura biegnąca w gruncie oraz czerpnia powietrza znajdują się na zewnątrz budynku. Powietrze wchodzi do czerpni powietrza, ogrzewa się w zimie, schładza się latem w gruncie i wpływa do centrali wentylacyjnej zamontowanej w bryle budynku.
*   gazowej - przepisy budowlane wymagają, aby skrzynka gazowa, w której znajduje się zawór, główny kurek gazowy i licznik (urządzenia te są własnością gazowni), znajdowały się poza budynkiem, z reguły na ogrodzeniu. Od budynku do skrzynki gazowej biegnie w gruncie rura doprowadzająca gaz, będąca częścią instalacji wewnętrznej gazu.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest stawka podatku od towarów i usług właściwa dla sprzedaży robót budowlano – montażowych, dotyczących elementów wychodzących poza obręb budynku w ramach ww. instalacji, stanowiących integralną całość instalacji wewnętrznych, wraz ze zużytymi do ich wykonania materiałami. Wnioskodawca zaznaczył, iż przedmiotem umów z kontrahentami są całe instalacje, bez podziału na wykonanie poszczególnych jej elementów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Jaką stawkę podatku od towarów i usług winien zastosować Wnioskodawca do robót budowlano-montażowych dotyczących wyżej opisanych instalacji?

Zdaniem Wnioskodawcy właściwym w stosunku do powyższych czynności byłoby zastosowanie stawki 7%, obowiązującej dla instalacji montowanych wewnątrz budynków mieszkalnych.

Uzasadniając powyższe odwołał się do art. 146 ust. 3 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z którym przez infrastrukturę towarzyszącą budownictwu mieszkaniowemu rozumie się "sieci rozprowadzające, wraz z urządzeniami, obiektami i przyłączami do budynków mieszkalnych". Ponadto wskazał na definicję budynku zawartą w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych, która brzmi "Budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Przystosowane do przebywania ludzi, zwierząt i przedmiotów" oraz na definicję z Klasyfikacji Środków Trwałych według, której: "Granicę budynku stanowią zewnętrzne powierzchnie ścian oraz górna powierzchnia najwyższego stropu, posadzka piwnic w budynkach podpiwniczonych lub poziom terenu przy budynkach niepodpiwniczonych.(\`(...)\`) Granice instalacji należących do wyposażenia budynku stanowią w zależności od rodzaju instalacji Np. mufy, studzienki, zawory zamykające dopływ wody, gazu, czynników grzewczych, itp. (\`(...)\`)".

Wnioskodawca uznał, iż opisane we wniosku części składowe instalacji wewnętrznych, wybiegające poza obręb budynku, nie należą do sieci rozprowadzającej i nie stanowią przyłączy do budynku mieszkalnego, a w związku z tym nie stanowią infrastruktury towarzyszącej (zgodnie z art. 146 ust. 3 pkt 1 ww. ustawy). Wskazał, że części składowe instalacji wentylacji i pompy ciepła - nie posiadają przyłączeń "granicznych" typu mufa, studzienka, zawór - wchodzą w skład obiegu zamkniętego instalacji wewnętrznej (grzewczej, wentylacji). Pierwszy zawór zamykający instalacji gazowej znajduje się w skrzynce gazowej (zgodnie ze stosownymi przepisami umieszczonej na zewnątrz budynku), zatem rura gazowa łącząca budynek ze skrzynką gazową stanowi składnik instalacji wewnętrznej gazu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) - zwanej dalej ustawą - opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl postanowień art. 8 ust.1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z przepisem art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2 -12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od opodatkowania podatkiem od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie.

Stosownie do treści ust. 12 powołanego artykułu, 7% stawkę podatku od towarów i usług stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym - w myśl ust. 12a wskazanego artykułu - rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych.

Zgodnie z ust. 12b tegoż artykułu, do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym nie zalicza się:

*   budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
*   lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2.

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej ww. limity, stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej, o czym stanowi art. 41 ust. 12c ustawy.

Na podstawie § 6 ust. 2 obowiązującego do dnia 31 grudnia 2009 r. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1336), stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 7% również w odniesieniu do:

1.  robót budowlano-montażowych oraz remontów i robót konserwacyjnych dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiektów sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 – wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych,
2.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

*   w zakresie, w jakim wymienione roboty i remonty, obiekty lub ich części oraz lokale nie są objęte tą stawką na podstawie art. 41 ust. 12-12c ustawy.

Od dnia 1 stycznia 2010 r. powyższa kwestia uregulowana jest w § 37 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799).

Z unormowań zawartych w przytoczonych przepisach wynika, iż 7% stawka podatku od towarów i usług ma zastosowanie w całym budownictwie mieszkaniowym, zarówno objętym społecznym programem mieszkaniowym, jak i nieobjętym tym programem.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy o podatku od towarów i usług, przez obiekty budownictwa mieszkaniowego rozumie się budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w PKOB w dziale 11.

Zatem, dla właściwego zdefiniowania pojęcia obiektu budownictwa mieszkaniowego, a w konsekwencji stosowania odpowiedniej stawki podatku, należy uwzględniać regulacje wynikające z wyżej przywołanego art. 2 pkt 12 ustawy.

Należy mieć przy tym mieć na uwadze, że zgodnie z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (Dz. U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.) budynki to zadaszone obiekty budowlane wraz z wbudowanymi instalacjami i urządzeniami technicznymi, wykorzystywane dla potrzeb stałych. Natomiast z uregulowań zawartych w art. 3 pkt 1a i pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), wynika, że pod pojęciem obiektu budowlanego rozumie się budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, budynkiem zaś jest taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Stosownie do art. 3 ust. 7 ww. ustawy Prawo budowlane, przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.

Z treści złożonego wniosku wynika, iż Spółka prowadzi działalność usługową, polegającą głównie na robotach budowlano-montażowych polegających na instalacji w budynkach mieszkalnych: centralnego ogrzewania, wentylacji, instalacji wodno-kanalizacyjnych i gazowych. Nie prowadzi działalności produkcyjnej i nie jest producentem instalowanych urządzeń. Niektóre elementy tych instalacji, tj. kolektor gruntowy (w przypadku instalacji centralnego ogrzewania), kolektor gruntowy, rura biegnąca w gruncie oraz czerpnia powietrza (w przypadku wentylacji), skrzynka gazowa (w przypadku instalacji gazowej) znajdują się poza budynkiem. Przedmiotem umów zawieranych z kontrahentami są całe instalacje, bez podziału na wykonanie poszczególnych jej elementów.

Na tym tle Spółka powzięła wątpliwość dotyczącą stawki podatku od towarów i usług obowiązującej dla robót budowlano-montażowych dotyczących wyżej opisanych instalacji.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny, powołane regulacje z zakresu podatku od towarów i usług, w tym przede wszystkim treść § 6 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. oraz przepisy odrębne, należy stwierdzić, że opodatkowaniu 7% stawką podatku od towarów i usług podlegają jedynie roboty budowlano-montażowe polegające na rozprowadzeniu wewnętrznych instalacji znajdujących się w budynku mieszkalnym, stanowiących jego integralną część, natomiast roboty budowlane wykonane poza bryłą budynku, objęte są 22% stawką podatku.

Konieczność zastosowania takiego podziału jest tym bardziej uzasadniona, gdy weźmie się pod uwagę fakt, iż obowiązujące od 1 stycznia 2008 r. przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie utrzymały preferencji podatkowej dla czynności wykonywanych poza budynkami mieszkalnymi (w tym dotyczących infrastruktury związanej z budownictwem mieszkaniowym), co oznacza, iż począwszy od tej daty - z uwagi na utratę mocy obowiązującej przepisu przejściowego (powołanego również przez Spółkę), jakim jest w tym zakresie art. 146 ust. 1 pkt 2a ustawy – podlega ona opodatkowaniu według stawki 22%.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.