Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-3.4012.657.2025.1.JSU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów na podstawie
Dokumentów Alternatywnych opisanych w Wariantach I; IV.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
dokumenty-dokumenty urzędowe
eksport
stawka
stawka-stawki podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

Państwa wniosek z 22 października 2025 r. o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczący zastosowania stawki 0% w eksporcie towarów na podstawie Dokumentów
    Alternatywnych opisanych w Wariantach I-IV, wpłynął 22 października 2025 r. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    1.
    A. Sp. z o.o. (dalej: Spółka lub Wnioskodawca) prowadzi działalność gospodarczą w Polsce,
    posiada w Polsce siedzibę swojej działalności i jest zarejestrowana jako czynny podatnik
    VAT na terytorium Polski.
    Działalność gospodarcza Spółki polega przede wszystkim na sprzedaży (...). Dodatkowo
    Spółka prowadzi również sprzedaż (...). Spółka współpracuje w tym zakresie z różnymi
    producentami (...) w kraju i za granicą, zapewniając im produkty wykorzystywane w ich
    branży.
    2.
    W ramach swojej działalności Spółka – działając również na rynku międzynarodowym –
    dokonuje eksportowej sprzedaży towarów na rzecz podmiotów z krajów nienależących do
    Unii Europejskiej, tzw. krajów trzecich. Miejscem rozpoczęcia wywozu towarów jest
    terytorium Polski, natomiast miejscem ich przeznaczenia jest terytorium tzw. krajów
    trzecich. Transport tych towarów ma charakter nieprzerwany.
    Spółka dokonuje dostaw towarów przez przewoźnika (np. firmę transportową, firmę
    kurierską itp.), który działa na zlecenie Spółki lub zagranicznego nabywcy towarów.
    W celu uzyskania możliwości do zastosowania w eksporcie towarów stawki podatku VAT
    0%, Spółka gromadzi odpowiednie dokumenty potwierdzające eksport towarów, a zatem
    ich wywiezienie poza terytorium Unii Europejskiej.
    3.
    Zdarzają się jednak sytuacje, w których przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy/następny okres rozliczeniowy, Spółka nie posiada
    dokumentów celnych w postaci:
    • komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C),
    potwierdzających wywóz towarów i/lub
    • komunikatów IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC529C),
    potwierdzających zwolnienie towarów do procedury wywozu.

    Opóźnienia w otrzymaniu wskazanych powyżej komunikatów są niezależnie od Spółki.
    Spółka podejmuje działania mające na celu uzyskanie tych komunikatów w najkrótszym
    możliwym czasie – dochowuje zatem należytej staranności, jednak zdarza się, że te
    działania okazują się nieskuteczne. Przykładowo opóźnienia w otrzymywaniu tych
    komunikatów mogą wynikać z opóźnień w przesyłaniu przez agencję celną lub
    kontrahenta dokumentów celnych do Spółki, czy też błędów w treści dokumentów
    celnych, uniemożliwiających jednoznaczne powiązanie towarów wskazanych na
    dokumencie celnym z towarami wskazanymi na fakturze.
    4.
    Nie dysponując wskazanymi powyżej dokumentami celnymi, Spółka dokonując eksportu
    towarów, gromadzi inne dokumenty, które potwierdzają jej zdaniem faktyczny wywóz tych
    towarów z Polski w ramach sprzedaży eksportowej – a tym samym, eksport towarów.
    Zestawy dokumentów, którymi w zakresie realizowanych transakcji może dysponować
    Spółka, zostały przedstawione w poniżej zaprezentowanych wariantach:
    • Wariant I
    W ramach tego wariantu, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), Spółka nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), posiada jednak
    /będzie posiadać:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku
    (dalej: Dokumenty Alternatywne I).
    Wnioskodawca podkreśla jednak, że wskazane powyżej Dokumenty Alternatywne I
    stanowią jedynie przykładowy katalog i Spółka może posiadać również inne dokumenty,
    które będą potwierdzały, że nastąpił wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej – a
    zatem, że miał miejsce eksport towarów. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że może być
    w posiadaniu wszystkich wymienionych Dokumentów Alternatywnych I lub jedynie części z
    nich – każdorazowo jednak z dokumentów posiadanych przez Spółkę będzie wynikało
    wywiezienie towarów poza terytorium Unii Europejskiej, tj. dokonanie eksportu.
    • Wariant II
    W ramach tego wariantu, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), Spółka nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), posiada jednak
    /będzie posiadać:

    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • zlecenia załadunku
    (dalej: Dokumenty Alternatywne II).
    Wnioskodawca podkreśla jednak, że wskazane powyżej Dokumenty Alternatywne II
    stanowią jedynie przykładowy katalog i Spółka może posiadać również inne dokumenty,
    które będą potwierdzały, że nastąpił wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej – a
    zatem, że miał miejsce eksport towarów. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że może być
    w posiadaniu wszystkich wymienionych Dokumentów Alternatywnych II lub jedynie części
    z nich – każdorazowo jednak z dokumentów posiadanych przez Spółkę będzie wynikało
    wywiezienie towarów poza terytorium Unii Europejskiej, tj. dokonanie eksportu.
    • Wariant III
    W ramach tego wariantu, Spółka posiada komunikaty IE-529 (od 31 października 2024 r.
    dokumenty CC529C) przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), natomiast przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny okres Spółka nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), lecz posiada
    /będzie posiadać:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku
    (dalej: Dokumenty Alternatywne III).
    Wnioskodawca podkreśla jednak, że wskazane powyżej Dokumenty Alternatywne III
    stanowią jedynie przykładowy katalog i Spółka może posiadać również inne dokumenty,
    które będą potwierdzały, że nastąpił wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej – a
    zatem, że miał miejsce eksport towarów. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że może być
    w posiadaniu wszystkich wymienionych Dokumentów Alternatywnych III lub jedynie części

    z nich – każdorazowo jednak z dokumentów posiadanych przez Spółkę będzie wynikało
    wywiezienie towarów poza terytorium Unii Europejskiej, tj. dokonanie eksportu.
    • Wariant IV
    W ramach tego wariantu, Spółka nie posiada komunikatów IE-529 (od 31 października
    2024 r. dokumenty CC529C) przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), natomiast przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny okres lub w okresach
    późniejszych Spółka nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C), lecz posiada/będzie posiadać:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony / dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku
    (dalej: Dokumenty Alternatywne IV).
    Wnioskodawca podkreśla jednak, że wskazane powyżej Dokumenty Alternatywne IV
    stanowią jedynie przykładowy katalog i Spółka może posiadać również inne dokumenty,
    które będą potwierdzały, że nastąpił wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej – a
    zatem, że miał miejsce eksport towarów. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że może być
    w posiadaniu wszystkich wymienionych Dokumentów Alternatywnych IV lub jedynie części
    z nich – każdorazowo jednak z dokumentów posiadanych przez Spółkę będzie wynikało
    wywiezienie towarów poza terytorium Unii Europejskiej, tj. dokonanie eksportu.
    Pytania
    W świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego,
    Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska, zgodnie z
    którym:
    1) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu
    towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada
    Dokumenty Alternatywne I;
    2) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu
    towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada
    Dokumenty Alternatywne II;
    3) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu
    towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny

    okres rozliczeniowy (po okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek
    podatkowy) nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów
    CC599C), ale posiada Dokumenty Alternatywne III, o ile przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał
    obowiązek podatkowy) posiadała komunikaty IE-529 (od 31 października 2024 r.
    dokumenty CC529C);
    4) Spółka jest zobowiązana do rozliczenia tych transakcji w rozliczeniu za okres, w którym
    powstał obowiązek podatkowy, przy zastosowaniu stawki podatku VAT właściwej dla
    dostawy tych towarów na terytorium Polski, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy) nie posiada ani komunikatów IE-529 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC529C), ani komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C), ani Dokumentów Alternatywnych IV, a następnie Spółka ma
    prawo do dokonania korekty podatku VAT należnego w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym otrzyma Dokumenty Alternatywne IV, zgodnie z art. 41 ust. 9
    ustawy o VAT, nawet jeśli nie będzie wówczas posiadała komunikatów IE-599 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC599C).
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w świetle przedstawionego powyżej stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym:
    1) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu
    towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada
    Dokumenty Alternatywne I;
    2) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu
    towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany
    okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada
    Dokumenty Alternatywne II;
    3) Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu
    towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny
    okres rozliczeniowy (po okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek
    podatkowy) nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów
    CC599C), ale posiada Dokumenty Alternatywne III, o ile przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał
    obowiązek podatkowy) posiadała komunikaty IE-529 (od 31 października 2024 r.
    dokumenty CC529C);
    4) Spółka jest zobowiązana do rozliczenia tych transakcji w rozliczeniu za okres, w którym
    powstał obowiązek podatkowy, przy zastosowaniu stawki podatku VAT właściwej dla
    dostawy tych towarów na terytorium Polski, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy) nie posiada ani komunikatów IE-529 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC529C), ani komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C), ani Dokumentów Alternatywnych IV, a następnie Spółka ma
    prawo do dokonania korekty podatku VAT należnego w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym otrzyma Dokumenty Alternatywne IV, zgodnie z art. 41 ust. 9
    ustawy o VAT, nawet jeśli nie będzie wówczas posiadała komunikatów IE-599 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC599C).
    Poniżej Wnioskodawca przedstawia szczegółowe uzasadnienie przedstawionego powyżej
    stanowiska.

    Uzasadnienie
    Jak stanowi art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, poprzez eksport towarów rozumie się dostawę
    towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii
    Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
    towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
    statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
    transportu służących do celów prywatnych
    – jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem
    ust. 2-12c tej regulacji, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Jednocześnie, stosownie do ust. 4 analizowanej regulacji, w eksporcie towarów, o którym
    mowa w art. 2 pkt 8 lit. a ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 0%.
    W myśl art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o
    którym mowa w ust. 4 i 5 tej regulacji, pod warunkiem że podatnik przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał
    dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumentem, o którym mowa w ust. 6 tej regulacji,
    jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego służącego
    do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ celny
    wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
    służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
    zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
    systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
    kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Ponadto, jak wynika z art. 41 ust. 7 ustawy o VAT, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6
    tej regulacji, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której
    mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie
    następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu
    wymienionego w ust. 6 tej regulacji przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
    terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
    dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Jak wskazuje art. 41 ust. 8 ustawy o VAT, przepis ust. 7 tej regulacji stosuje się w
    przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.
    W myśl art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, otrzymanie przez podatnika dokumentu
    potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie
    późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 tej regulacji upoważnia podatnika do dokonania
    korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
    otrzymał ten dokument.
    Zgodnie z art. 41 ust. 11 ustawy o VAT, przepisy ust. 4 i 5 tej regulacji stosuje się
    odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8) lit. b) ustawy o VAT,
    jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres

    rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa
    w ust. 6 tej regulacji, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy
    i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 tej regulacji stosuje się odpowiednio.
    Ad. 1) i Ad. 2)
    1.
    Zdaniem Spółki, mając na względzie opis stanu faktycznego, dokonywane przez nią
    transakcje sprzedaży towarów stanowią eksport tych towarów zdefiniowany w art. 2 pkt 8
    ustawy o VAT, gdyż w ramach tych transakcji dochodzi do wysyłki/transportu towarów z
    terytorium Polski na terytoria krajów znajdujących się poza Unią Europejską.
    Jak wynika z regulacji zawartych w ustawie o VAT, podatnicy mogą stosować do eksportu
    towarów stawkę podatku 0%, jeżeli – przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy – posiadają dokument potwierdzający wywóz
    towaru poza terytorium Unii Europejskiej (art. 41 ust. 4 i art. 41 ust. 6 ustawy o VAT).
    Dokumenty, które mogą świadczyć, że doszło do wywozu towarów poza granice Unii
    Europejskiej, zostały przez ustawodawcę wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, przy
    czym Spółka zauważa, że przy dokumentach tych widnieje zwrot „w szczególności”.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, należy przyjąć, że dokumenty
    wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT stanowią jedynie przykładowy katalog
    dokumentów, które mogą potwierdzać wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej
    i celem racjonalnie działającego ustawodawcy nie było ograniczenie tego katalogu jedynie
    do dokumentów wprost wskazanych w tym przepisie – jest to zatem katalog otwarty.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że jego stanowisko jest zgodnie z orzecznictwem
    polskich sądów administracyjnych. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w
    orzecznictwie dla zastosowania stawki 0% najistotniejsza jest okoliczność wywozu
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Przykład w tym zakresie stanowi wyrok
    Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 15 stycznia 2025 r. (sygn. I SA/Op 1008
    /24), w którym sąd wskazał, że: „(...) podkreślić należy, że dla zastosowania stawki VAT 0%
    w eksporcie kluczowy jest zatem fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna),
    a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka
    formalna). W konsekwencji czego, nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT tylko na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza obszar Unii Europejskiej, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił”.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w uzasadnieniu projektu
    ustawy z 7 grudnia 2012 r. zmieniającej m.in. ustawę o VAT z dniem 1 kwietnia 2013 r.
    (druk sejmowy 805, pkt 35 uzasadnienia). Jak wynika ze wskazanego uzasadnienia, art. 42
    ust. 6a ustawy o VAT wymienia określa katalog dokumentów potwierdzających wywóz
    towarów poza Unię Europejską.
    Przesłanki do zastosowania w eksporcie towarów stawki 0%, były także przedmiotem
    rozważań Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zgodnie z wyrokiem z 28 marca
    2019 r. wydanym w sprawie C-275/18 Milan Vinś, art. 146 ust. 1 lit. a Dyrektywy VAT
    (którego implementację stanowi art. 2 pkt 8 i art. 41 ust. 4 ustawy o VAT), stawka 0% w
    podatku VAT ma zastosowanie w eksporcie towarów przy spełnieniu warunków takich jak:
    1) prawo do rozporządzania towarem jak właściciel jest przeniesione na nabywcę;
    2) towar jest wysłany poza Unię Europejską;
    3) w wyniku tej wysyłki towar fizycznie opuszcza Unię Europejską.
    Ponadto, jak wynika z przedmiotowego wyroku:

    - z pkt 26: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a dyrektywy VAT nie przewiduje przesłanki (...), zgodnie z
    którą towar przeznaczony do wywozu powinien zostać objęty procedurą wywozu, aby
    można było zastosować zwolnienie w eksporcie (...)”;
    - z pkt 27: „zatem zakwalifikowanie transakcji jako dostawy na eksport na podstawie art.
    146 ust. 1 lit. a dyrektywy VAT nie zależy od objęcia danych towarów procedurą celną
    wywozu, której nieprzestrzeganie skutkuje pozbawieniem podatnika prawa do
    zwolnienia w eksporcie (...)”;
    - z pkt 38: „wynika z tego, że w okolicznościach takich jak w postępowaniu głównym brak
    poszanowania formalnego wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu
    procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia
    w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z
    terytorium Unii”.
    W efekcie, Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej skonkludował, iż „artykuł 146 ust. 1
    lit. a w związku z art. 131 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten
    sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z
    podatku od wartości dodanej przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza
    terytorium Unii Europejskiej od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną
    wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne
    przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia
    danych towarów z terytorium Unii”.
    2.
    W kontekście powyższych rozważań, Wnioskodawca pragnie w pierwszej kolejności
    podkreślić, że w jego ocenie, wszystkie wskazane powyżej warunki są/będą spełnione w
    jego sytuacji, tj.:
    1) prawo do rozporządzania towarem jak właściciel jest/będzie przeniesione na nabywcę;
    2) towar jest/będzie wysłany poza Unię Europejską;
    3) w wyniku tej wysyłki towar fizycznie opuszcza Unię Europejską.
    Wnioskodawca ponadto zauważa, że skoro Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie
    uzależnia możliwości zastosowania stawki 0% podatku VAT w eksporcie od objęcia
    towarów procedurą wywozu, to tym bardziej, w ocenie Wnioskodawcy, warunkiem do
    zastosowania tej stawki nie może być posiadanie dokumentów celnych w postaci IE-599
    (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C).
    Ponadto Wnioskodawca zwraca uwagę, że do powyżej wskazanej interpretacji przepisów
    przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, dotyczących eksportu towarów i
    możliwości zastosowania przy tym stawki 0% w podatku VAT, odwołują się również polskie
    sądy administracyjne. Przykład w tym zakresie stanowi wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Gdańsku z 10 października 2023 r. (sygn. I SA/Gd 637/23), w którym
    sąd wskazał, że: „przyjęcie stanowiska zaprezentowanego w interpretacji indywidualnej
    prowadzi zaś do wniosku, że jeżeli spółka nie będzie posiadała dokumentów
    pochodzących od organów celnych, bądź innego "dokumentu urzędowego", które to
    pojęcie nie zostało zdefiniowane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, nie
    będzie mogła wykazać eksportu towarów. Pozostaje ono jednak w sprzeczności z
    wcześniej zaprezentowanym stanowiskiem wyrażonym zarówno przez TSUE oraz NSA w
    powołanych wyrokach”.
    Możliwość zastosowania w eksporcie stawki 0% VAT powinna sprowadzać się zatem, w
    ocenie Spółki, do przedstawienia dowolnych dokumentów – nie tylko tych wymienionych
    w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT – w celu udowodnienia w sposób jednoznaczny i nie
    budzący wątpliwości, że doszło do wywozu towarów z Polski i przemieszczenia ich poza
    terytorium Unii Europejskiej. Jeżeli bowiem zgromadzenie dokumentów, które zostały

    wymienione w przepisie, jest niemożliwe, wówczas – zdaniem Spółki – eksport towarów
    może zostać potwierdzony również za pomocą innych dokumentów, z których wynika, że
    towary faktycznie opuściły terytorium Unii Europejskiej.
    Powyższe oznacza, że fakt udowodnienia wywozu towarów nie zawsze musi być
    potwierdzony jedynie komunikatami IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów
    CC599C), gdyż jak wskazano powyżej – na fakt wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej może wskazywać szereg innych zastępczych dokumentów. Istotne jest w tym
    zakresie, zdaniem Wnioskodawcy, czy z tych innych dokumentów można wywieść, że
    eksport towarów miał miejsce.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 2 stycznia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.515.2022.2.RM), w której organ wskazał, że: „zatem w przypadku, gdy pomimo
    faktycznego wywozu towarów poza terytorium UE dokonanego w ramach eksportu
    towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy, nie posiadają Państwo/nie będą posiadać
    komunikatu IE-599, ale posiadają Państwo/będą Państwo posiadać fakturę i co najmniej
    jeden inny wiarygodny dokument potwierdzający wywóz towarów poza terytorium UE
    wskazany we wniosku w pkt 1-9 mają Państwo/będą Państwo mieli prawo do
    opodatkowania eksportu towarów stawką VAT w wysokości 0%”.
    3.
    Jak wynika z opisu stanu faktycznego wskazanego przez Wnioskodawcę, w przypadkach, w
    których Spółka przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres, w
    którym dostawa eksportowa została dokonana, nie posiada dokumentów celnych
    potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, tj. komunikatów IE-
    599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), Spółka jest/będzie w posiadaniu
    Dokumentów Alternatywnych I, które stanowią:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku
    lub Dokumentów Alternatywnych II, które stanowią:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;

    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • zlecenia załadunku.
    Spółka podkreśla jednak, że Dokumenty Alternatywne I oraz Dokumenty Alternatywne II
    stanowią jedynie przykładowy katalog dokumentów i Spółka może posiadać również inne
    dokumenty, które będą potwierdzały, że miał miejsce wywóz towarów poza granice Unii
    Europejskiej, a zatem – doszło do eksportu tych towarów. Ponadto Wnioskodawca
    wskazuje, że może być w posiadaniu wszystkich wskazanych Dokumentów Alternatywnych
    I/Dokumentów Alternatywnych II lub jedynie części z nich – każdorazowo jednak z
    dokumentów posiadanych przez Wnioskodawcę będzie wynikało faktyczne wywiezienie
    towarów poza terytorium Unii Europejskiej, a zatem dokonanie ich eksportu.
    W ocenie Wnioskodawcy, posiadane przez niego dokumenty w sposób jednoznaczny i
    wiarygodny wskazują, że sprzedane towary zostały wywiezione z Polski oraz poza Unię
    Europejską i eksport rzeczywiście miał miejsce.
    Dodatkowo, w opinii Wnioskodawcy, pomimo iż posiadane przez niego Dokumenty
    Alternatywne I/Dokumenty Alternatywne II nie zostały wprost wymienione w
    przykładowym katalogu dokumentów z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, to jednak stanowią
    dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej, o których
    mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o VAT.
    4.
    Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zgromadzone przez Spółkę
    przykładowe Dokumenty Alternatywne I lub Dokumenty Alternatywne II uprawniają/będą
    uprawniały Spółkę do zastosowania stawki 0% w podatku VAT dla eksportu, którego
    Spółka dokonuje w ramach swojej działalności – tj. sprzedaży towarów do podmiotów z
    krajów znajdujących się poza terytorium Unii Europejskiej, zgodnie z art. 41 ust. 4 w
    związku z art. 41 ust. 6 oraz art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Uprawnienie to, zdaniem
    Wnioskodawcy, będzie przysługiwało Spółce o ile jest/będzie w posiadaniu dokumentów
    potwierdzających wywóz towarów, przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu
    eksportu. W ocenie Spółki, Dokumenty Alternatywne I/Dokumenty Alternatywne II
    udowadniają ponad wszelką wątpliwość, że sprzedawane przez nią towary zostały
    wywiezione z Polski i dostarczone poza obszar celny Unii Europejskiej.
    Ponadto, Spółka uważa, że przykładowe Dokumenty Alternatywne I lub Dokumenty
    Alternatywne II są/będą wystarczające dla możliwości zastosowania przez Spółkę stawki
    0% VAT dla sprzedaży eksportowej i bez wpływu na tę możliwość pozostaje fakt
    posiadania czy też nieposiadania przez Spółkę dokumentów celnych w postaci
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C) oraz IE-529 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC529C). Kluczowym czynnikiem jest, zdaniem Spółki,
    fakt eksportu towarów, a nie posiadanie konkretnych dokumentów (tym bardziej, że
    regulacje zawarte w ustawie o VAT podają jedynie przykładowy wykaz dokumentów).
    Nieposiadanie zatem przez Spółkę dokumentów celnych w postaci komunikatów IE-599
    (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), które potwierdzają zamknięcie
    procedury wywozu, ani IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC529C) –
    zdaniem Wnioskodawcy – nie może wykluczać możliwości zastosowania przez Spółkę
    stawki 0% w podatku VAT, jeśli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), Spółka posiada
    /będzie posiadać dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii
    Europejskiej – a jak zostało wykazane w niniejszym wniosku Spółka takie dokumenty
    posiada/będzie posiadać.
    5.

    Stanowisko Wnioskodawcy dotyczące możliwości zastosowania stawki 0% w przypadku
    eksportu towarów – przy posiadaniu dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej (tj. Dokumentów Alternatywnych I lub Dokumentów
    Alternatywnych II), które nie muszą pokrywać się z przykładowo wymienionym katalogiem
    dokumentów z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT – znajduje potwierdzenie w licznym
    orzecznictwie sądów administracyjnych, przykładowo w wyrokach:
    - Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2020 r. (sygn. I FSK 2005/17), w którym
    wskazano, iż:
    - „w świetle cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0%
    w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a
    nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka
    formalna). W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania
    stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu
    potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która
    to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”;
    - „w tym miejscu przypomnieć również należy, że w orzecznictwie sądów krajowych już
    wcześniej podkreślano, że jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie wykazana innymi
    dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się postępowania
    podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać, stosując do
    takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie tylko narusza
    zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy podatkowe
    ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a nie
    opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT (por. wyroki NSA: z dnia 10
    września 2014 r., sygn. akt I FSK 1304/13, z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I FSK 828
    /12, czy z dnia 20 grudnia 2017 r., sygn. akt I FSK 825/17)”;
    • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 12 grudnia 2024 r. (sygn. I SA
    /Wr 521/24), w którym sąd podkreślił, że: „DKIS dokonał interpretacji art. 41 ust. 6a
    ustawy o VAT wbrew literalnemu brzmieniu tego przepisu, tworząc zamknięty katalog
    dokumentów "urzędowych" ograniczonych do 5 pozycji, naruszając przy tym zasadę
    proporcjonalności”;
    • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z 19 stycznia 2024 r. (sygn. I SA/Gl
    1374/23), w którym sąd wskazał, że „nie można odmówić podatnikowi prawa do
    zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego
    dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie
    nastąpił”;
    • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z 19 grudnia 2023 r. (sygn. I SA
    /Bd 553/23), w którym sąd wskazał, że:
    - „należy zauważyć, że dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt
    wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie zgromadzenie określonych
    dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna). W konsekwencji, nie
    można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej
    podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport
    towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił. Tymczasem wbrew temu
    stanowisku Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał, że to spełnienie przesłanek
    formalnych ma decydujące znaczenia dla uznania, że doszło do eksportu towarów”;
    - „nie ma wobec powyższego racji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, że jedynie
    dokumenty urzędowe, "w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE", dają podstawy do
    zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów, jak również, że
    możliwość zastosowania takiej stawki miałaby miejsce wówczas, gdyby potwierdzenie
    wysyłki towarów poza terytorium UE, zostało potwierdzone przez operatora
    pocztowego, czyli Pocztę Polską. Trudno stwierdzić, dlaczego ten konkretny podmiot

    został "zrównany" z organami celnymi i wystawiane przez niego dokumenty
    "odpowiadają" dokumentom celnym, zaś dokumentom wystawianym przez inne
    podmioty trudniącym się przewozem towarów znaczenia takiego odmówiono”;
    - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 5 grudnia 2023 r. (sygn. I SA/Rz
    401/23), w którym sąd podkreślił, że:
    - „z treści ww. przepisów jednoznacznie wynika, że dokumenty pochodzące od organów
    celnych potwierdzające wywóz zostały wskazane jedynie przykładowo, o czym świadczy
    zwrot "w szczególności". Katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o
    VAT jest zatem katalogiem otwartym, co przyznaje również organ w zaskarżonej
    interpretacji. Brak jest zatem w obowiązujących przepisach uzasadnienia dla
    stanowiska organu interpretacyjnego, wywodzącego z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT
    bezwzględny wymóg posiadania dokumentu celnego w postaci odpowiedniego
    komunikatu IE 599”;
    - „nieuprawnionym jest zatem stanowisko organu interpretacyjnego, że wyłącznie
    dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw
    członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE, dają podstawę do
    zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów”;
    • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 października 2023 r. (sygn. I SA
    /Kr 769/23);
    • Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 12 września 2023 r. (sygn. I SA/Kr
    683/23).
    Także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wielokrotnie wypowiadał się w podobnych
    do Spółki stanach faktycznych, wydając pozytywne dla wnioskodawców interpretacje
    indywidualne – które również potwierdzają prawidłowość stanowiska wskazanego przez
    Wnioskodawcę – m.in. w interpretacjach indywidualnych z:
    • 15 lutego 2023 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.862.2022.1.PRP), w której organ zauważył,
    że:
    „zatem, jeżeli Państwo przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy dysponują/będziecie dysponowali dokumentami, które w
    sposób jednoznaczny potwierdzają/będą potwierdzały wywóz towarów z Polski poza
    terytorium Unii Europejskiej, to uznać należy, że mają/będziecie mieli Państwo prawo
    do opodatkowania eksportu towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy stawką VAT
    w wysokości 0%”;
    • 27 stycznia 2023 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.530.2022.1.JK), w której organ wskazał, że:
    „wskazane przez Wnioskodawcę zestawy dokumentów zarówno w wariancie I jak i
    wariancie II, nie są dokumentami, które zostały literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a
    ustawy. Będą to natomiast dokumenty, o których mowa w art. 41 ust. 6 ustawy, tj.
    dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej. W
    konsekwencji należy uznać, że w przypadku gdy przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy Wnioskodawca dysponuje/będzie
    dysponować zestawem dokumentów wskazanych w wariancie I jak i wariancie II to
    Wnioskodawca ma/będzie miał prawo opodatkować dokonywane dostawy towarów z
    zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości 0%”;
    • 18 stycznia 2023 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.573.2022.2.MAZ);
    • 4 stycznia 2023 r. (sygn. 0114-KDIP1-2.4012.546.2022.1.GK);
    • 3 sierpnia 2022 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.232.2022.1.MR), w której organ wskazał, że:
    „w konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0%
    VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu
    potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił (...) Jak

    wynika zatem z opisu zdarzenia przyszłego, Spółka będzie posiadać dokumenty,
    potwierdzające wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Nie będą to
    wprawdzie dokumenty literalnie wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy, co jednak nie
    stanowi przeszkody w uznaniu, że spełniona została przesłanka w zakresie
    udokumentowania wywozu, pozwalająca na uznanie, że w analizowanej sprawie doszło
    do eksportu towarów do Kontrahentów spoza Unii Europejskiej. W związku z
    powyższym, dokonując wysyłki towarów do Kontrahentów spoza Unii Europejskiej
    Spółka będzie uprawniona, na podstawie posiadanych ww. dokumentów zastosować
    stawkę podatku 0%, właściwą dla eksportu towarów”;
    • 29 czerwca 2022 r. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.207.2022.1.MAZ), w której organ podkreślił,
    że:
    „katalog dokumentów wskazany w art. 41 ust. 6a ustawy jest otwarty, co oznacza, że
    podatnik dla wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który
    jednoznacznie i w sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji
    dowód wiarygodny, potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, z którego musi wynikać tożsamość towaru będącego
    przedmiotem dostawy i wywozu. Ponadto konieczne jest, aby wywóz ten nastąpił w
    ramach transportu (wysyłki) zasadniczo o nieprzerwanym charakterze”;
    • 29 kwietnia 2022 r. (sygn. 0112-KDIL1-3.4012.88.2022.2.KK);
    • 24 stycznia 2022 r. (sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP).
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, zastosowanie stawki 0% w podatku VAT właściwej
    dla eksportu towarów jest w sytuacji Spółki możliwe, jeżeli przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy) nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów
    CC599C), ale posiada Dokumenty Alternatywne I lub Dokumenty Alternatywne II,
    potwierdzające w sposób jednoznaczny, że doszło do wywozu towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej.
    Ad. 3)
    1.
    Zdaniem Spółki, mając na względzie opis stanu faktycznego, dokonywane przez nią
    transakcje sprzedaży towarów stanowią eksport tych towarów zdefiniowany w art. 2 pkt 8)
    ustawy o VAT, gdyż w ramach tych transakcji dochodzi do wysyłki/transportu towarów z
    terytorium Polski na terytoria krajów znajdujących się poza Unią Europejską.
    Jak wynika z regulacji zawartych w ustawie o VAT, podatnicy mogą stosować do eksportu
    towarów stawkę podatku 0%, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy – posiadają dokument potwierdzający wywóz
    towaru poza terytorium Unii Europejskiej (art. 41 ust. 4 i art. 41 ust. 6 ustawy o VAT).
    W sytuacji, w której podatnik nie spełni warunku, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o
    VAT, może nie wykazać eksportu towarów w miesiącu powstania obowiązku podatkowego
    i skorzystać z prawa do zastosowania w eksporcie towarów stawki podatku 0% w
    następnym okresie rozliczeniowym – o ile przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za ten następny okres, będzie posiadał dokument wymieniony w ust. 6 tej
    regulacji (art. 41 ust. 7 ustawy o VAT).
    Jak wskazuje art. 41 ust. 8 ustawy o VAT, przepis ust. 7 tej regulacji stosuje się w
    przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.
    2.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, w ocenie Spółki, w celu zastosowania 0% stawki
    podatku dla sprzedaży dokonywanej w ramach eksportu towarów, przed terminem do

    złożenia deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy, podatnik powinien
    posiadać dokument potwierdzający wywóz tych towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    Dodatkowo, aby skorzystać z „przesunięcia” w czasie raportowania eksportu o jeden okres
    rozliczeniowy, podatnik powinien posiadać dokument celny potwierdzający procedurę
    wywozu przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy
    (w którym powstał obowiązek podatkowy).
    Mając powyższe na uwadze, zdaniem Spółki, w przypadku, gdy posiada ona komunikaty IE-
    529 (od 31 października 2024 r. dokumenty CC529C) potwierdzające zwolnienie towarów
    do procedury wywozu – może ona skorzystać z „przesunięcia” o jeden okres rozliczeniowy
    w zakresie raportowania eksportu. Innymi słowy, w rozliczeniu za dany okres
    rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), Spółka nie będzie wówczas
    zobowiązana do wykazania eksportu towarów ani według stawki 0%, ani według stawki
    właściwej dla dostaw tych towarów na terytorium kraju.
    Jeżeli natomiast przed terminem do złożenia deklaracji podatkowej za następny okres
    rozliczeniowy Spółka nie będzie dysponowała komunikatami IE-599 (od 31 października
    2024 r. dokumentami CC599C), lecz będzie posiadała Dokumenty Alternatywne III, które
    zasadniczo obejmują:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku,
    – wówczas Spółka będzie uprawniona do zastosowania stawki 0% w podatku VAT
    właściwej dla eksportu towarów w rozliczeniu za ten następny okres rozliczeniowy.
    Jak wskazano w niniejszym wniosku, Wnioskodawca podkreśla jednak, że wskazane
    powyżej Dokumenty Alternatywne III stanowią jedynie przykładowy katalog i Spółka może
    posiadać również inne dokumenty, które będą potwierdzały, że nastąpił wywóz towarów
    poza granice Unii Europejskiej – a zatem, że miał miejsce eksport towarów. Ponadto
    Wnioskodawca wskazuje, że może być w posiadaniu wszystkich wymienionych
    Dokumentów Alternatywnych III lub jedynie części z nich – każdorazowo jednak z
    dokumentów posiadanych przez Spółkę będzie wynikało wywiezienie towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, tj. dokonanie eksportu.
    W zakresie możliwości zastosowania stawki 0% do eksportu towarów w rozliczeniu za
    następny okres rozliczeniowy, o którym mowa powyżej, w przypadku nieposiadania IE-599
    (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C) oraz posiada Dokumentów
    Alternatywnych III, zastosowanie znajdzie zasadniczo – poprzez analogię – argumentacja
    przedstawiona w punkcie Ad. 1 i 2 niniejszego wniosku.

    Ponadto, stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie przykładowo w interpretacji
    indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 stycznia 2023 r. (sygn. 0112-
    KDIL1-3.4012.530. 2022.1.JK), w której organ wskazał, iż: „gdy Wnioskodawca nie otrzyma
    dokumentów, o których mowa w wariancie I i II, potwierdzających wywóz towarów poza
    terytorium Unii Europejskiej, przed upływem terminu do złożenia deklaracji za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, ale otrzyma dokument celny
    potwierdzający procedurę wywozu (IE-529), a następnie otrzyma dokumenty, o których
    mowa w ww. wariantach przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    następny okres rozliczeniowy, Wnioskodawca winien rozpoznać dostawę jako eksport
    towarów stosując stawkę podatku 0%, w następnym okresie rozliczeniowym (zgodnie z
    art. 41 ust. 7 ustawy)”.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0% w
    podatku VAT właściwej dla eksportu towarów, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy (po okresie rozliczeniowym, w
    którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada komunikatów IE-599 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada Dokumenty Alternatywne III, o ile
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w
    którym powstał obowiązek podatkowy) posiadała komunikaty IE-529 (od 31 października
    2024 r. dokumenty CC529C).
    Ad. 4
    1.
    Zdaniem Spółki, mając na względzie opis stanu faktycznego, dokonywane przez nią
    transakcje sprzedaży towarów stanowią eksport tych towarów zdefiniowany w art. 2 pkt 8
    ustawy o VAT, gdyż w ramach tych transakcji dochodzi do wysyłki/transportu towarów z
    terytorium Polski na terytoria krajów znajdujących się poza Unią Europejską.
    Jak wynika z regulacji zawartych w ustawie o VAT, podatnicy mogą stosować do eksportu
    towarów stawkę podatku 0%, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy – posiadają dokument potwierdzający wywóz
    towaru poza terytorium Unii Europejskiej (art. 41 ust. 4 i art. 41 ust. 6 ustawy o VAT).
    W sytuacji, w której podatnik nie spełni warunku, o którym mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o
    VAT, może nie wykazać eksportu towarów w miesiącu powstania obowiązku podatkowego
    i skorzystać z prawa do zastosowania w eksporcie towarów stawki podatku 0% w
    następnym okresie rozliczeniowym – o ile przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za ten następny okres, będzie posiadał dokument wymieniony w ust. 6 tej
    regulacji (art. 41 ust. 7 ustawy o VAT).
    Jak wskazuje art. 41 ust. 8 ustawy o VAT, przepis ust. 7 tej regulacji stosuje się w
    przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu.
    Jednocześnie, jak stanowi ust. 9 tej regulacji, otrzymanie przez podatnika dokumentu
    potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej w terminie
    późniejszym niż określony w ust. 6 i 7 tej regulacji upoważnia podatnika do dokonania
    korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym podatnik
    otrzymał ten dokument.
    2.
    Mając na uwadze powyższe regulacje, zdaniem Spółki, w przypadku gdy nie otrzyma ona –
    przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w
    którym powstał obowiązek podatkowy) – ani komunikatów IE-529 (od 31 października
    2024 r. dokumentów CC529C), ani komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C), ani Dokumentów Alternatywnych IV, wówczas będzie ona

    zobowiązana do wykazania tej transakcji w rozliczeniu za dany okres rozliczeniowy, jednak
    przy zastosowaniu stawki podatku VAT właściwej dla dostawy tych towarów na terytorium
    Polski.
    Jednocześnie, przywołane przepisy wskazują, iż w przypadku późniejszego otrzymania
    odpowiednich dokumentów, możliwe jest dokonanie korekty podatku VAT należnego w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym te dokumenty zostały zgromadzone.
    W rezultacie, zdaniem Spółki, w przypadku otrzymania Dokumentów Alternatywnych IV w
    następnym okresie rozliczeniowym lub w późniejszych okresach – przy jednoczesnym
    nieposiadaniu komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C) –
    Spółka będzie uprawniona do dokonania korekty podatku VAT należnego w rozliczeniu za
    okres rozliczeniowy, w którym otrzyma Dokumenty Alternatywne IV.
    W zakresie możliwości skorygowania podatku VAT należnego i wykazania eksportu
    towarów z zastosowaniem stawki 0% w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym
    Spółka posiadałaby Dokumenty Alternatywne IV, przy jednoczesnym nieposiadaniu IE-599
    (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), zastosowanie znajdzie zasadniczo –
    poprzez analogię – argumentacja przedstawiona w punkcie Ad. 1 i 2 niniejszego wniosku.
    Dodatkowo, stanowisko Spółki w tym zakresie znajduje potwierdzenie przykładowo w
    interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 27 stycznia 2023 r.
    (sygn. 0112-KDIL1-3. 4012.530.2022.1.JK), w której organ wskazał, iż:
    - „w przypadku braku komunikatu IE-529, jeśli Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów, o
    których mowa w wariantach I i II potwierdzających wywóz towarów poza terytorium
    Unii Europejskiej, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres
    rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, Wnioskodawca winien
    zastosować dla tej dostawy stawki podatku właściwe dla dostawy tych towarów na
    terytorium kraju, w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek
    podatkowy”;
    - „z kolei w przypadku otrzymania ww. dokumentów w terminie późniejszym
    Wnioskodawca ma/będzie miał prawo do dokonania korekty podatku należnego w
    rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym otrzymał/otrzyma ten dokument, zgodnie z
    art. 43 ust. 9 ustawy”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka jest zobowiązana do zastosowania stawki
    podatku VAT właściwej dla dostawy tych towarów na terytorium Polski, jeżeli przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w
    którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada ani komunikatów IE-529 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC529C), ani komunikatów IE-599 (od 31 października
    2024 r. dokumentów CC599C), ani Dokumentów Alternatywnych IV.
    Jednocześnie, następnie Spółka ma prawo do dokonania korekty podatku VAT należnego
    w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym otrzyma Dokumenty Alternatywne IV,
    zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, nawet jeśli nie będzie wówczas posiadała
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2025 r. poz. 775, ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT:
    Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;

    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy o VAT:
    Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
    zastrzeżeniem art. 2a.
    Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące w
    skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
    Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
    Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:
    Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
    transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
      towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub
      zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub
      innych środków transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
    Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
    Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
    transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
    trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
    transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:
    W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:

    Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod
    warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:
    Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
    1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
      organ celny wydruk tego dokumentu;
    2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
    3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:
    Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej
    dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz
    w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
    dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu w
    terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla
    dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:
    Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
    potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy o VAT:
    Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
    upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:
    Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w art.
    2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał dokument, o
    którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego przedmiotem
    dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby czynność mogła być uznana za eksport towarów, muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
    · ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza
      terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport bezpośredni -
      art. 2 pkt 8 lit. a ustawy) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju,
      lub na jego rzecz (eksport pośredni - art. 2 pkt 8 lit. b ustawy),
    · wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z ww. przesłanek powoduje, że nie dochodzi do eksportu
    towarów w rozumieniu przepisów ustawy.

    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku VAT w
    wysokości 0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie wystąpił eksport towarów, o
    którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy skutkujący wywozem towarów z terytorium Polski.
    Otrzymanie odpowiedniego dokumentu „urzędowego” ma gwarantować, że faktycznie
    nastąpił wywóz towarów i że bez ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem
    dostawy na terytorium kraju, która poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie
    nieopodatkowana.
    Z wniosku wynika, że Spółka - w ramach swojej działalności - dokonuje eksportowej
    sprzedaży towarów przez przewoźnika (np. firmę transportową, firmę kurierską itp.), który
    działa na zlecenie Spółki lub zagranicznego nabywcy towarów.
    W celu uzyskania możliwości do zastosowania w eksporcie towarów stawki podatku VAT
    0%, Spółka gromadzi odpowiednie dokumenty potwierdzające eksport towarów, niemniej
    zdarzają się sytuacje, w których przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej
    za dany okres rozliczeniowy/następny okres rozliczeniowy, Spółka nie posiada
    dokumentów celnych w postaci:
    • komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C),
    potwierdzających wywóz towarów i/lub
    • komunikatów IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC529C),
    potwierdzających zwolnienie towarów do procedury wywozu.
    Nie dysponując ww. dokumentami, Spółka dokonując eksportu towarów, gromadzi inne
    zestawy dokumentów tj.:
    Wariant I (Dokumenty Alternatywne I) - gdy przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy), Spółka
    nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C),
    posiada jednak/będzie posiadać:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku.
    Wariant II (Dokumenty Alternatywne II) – w sytuacji gdy przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy), Spółka nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C), posiada jednak/będzie posiadać:

    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • zlecenia załadunku.
    Wariant III (Dokumenty Alternatywne III) – w sytuacji gdy Spółka posiada komunikaty IE-
    529 (od 31 października 2024 r. dokumenty CC529C) przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy), natomiast przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    następny okres Spółka nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C), lecz posiada/będzie posiadać:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;
    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku.
    Wariant IV (Dokumenty Alternatywne IV) – w sytuacji gdy Spółka nie posiada komunikatów
    IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumenty CC529C) przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy), natomiast przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    następny okres lub w okresach późniejszych Spółka nie posiada komunikatów IE-599 (od
    31 października 2024 r. dokumentów CC599C), lecz posiada/będzie posiadać:
    • międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że dany przewóz
    towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie międzynarodowego przewozu
    drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające przewóz towarów przez
    przewoźnika;
    • dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez
    Spółkę do nabywcy;
    • faktury dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych
    towarów oraz specyfikację ładunku;
    • potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą eksportu;

    • oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;
    • Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej;
    • zlecenia załadunku.
    Wskazali Państwo, że wskazane powyżej Dokumenty Alternatywne I, II, III oraz IV stanowią
    jedynie przykładowy katalog i Spółka może posiadać również inne dokumenty, które będą
    potwierdzały, że nastąpił wywóz towarów poza granice Unii Europejskiej – a zatem, że miał
    miejsce eksport towarów. Ponadto Spółka może być w posiadaniu wszystkich
    wymienionych Dokumentów, o których mowa w poszczególnych wariantach dokumentów
    Alternatywnych I. II, III i IV lub jedynie części z nich – każdorazowo jednak z dokumentów
    posiadanych przez Spółkę będzie wynikało wywiezienie towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, tj. dokonanie eksportu.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą kwestii ustalenia czy Spółka ma prawo
    do zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu towarów, jeżeli przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w
    którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada komunikatów IE-599 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada Dokumenty Alternatywne I lub
    Dokumenty Alternatywne II.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do zastosowania stawki 0% w
    eksporcie towarów na podstawie posiadanych dokumentów wymienionych w Wariancie I
    (Dokumenty Alternatywne I) oraz w Wariancie II (Dokumenty Alternatywne II) należy
    wskazać, że zgodnie z powołanym art. 41 ust. 6 ustawy, możliwość zastosowania stawki
    VAT 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu
    do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu
    potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby Spółka
    mogła opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku VAT w
    wysokości 0% musi posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że
    wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich
    dokumentów wymieniony został w art. 41 ust. 6a ustawy.
    Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co wskazuje użyty w tym
    przepisie zwrot „w szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego, że katalog dokumentów
    wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie można przyjąć, że mogą
    to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie
    lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy, gdzie ustawodawca
    wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy wywóz towarów z
    terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez „właściwy organ celny
    określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty, które wskazane są w
    przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty potwierdzone przez polskie
    organy celne, ale również przez organy celne z innych państw członkowskich UE.
    W trakcie trwania procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery
    komunikatów (system AES obowiązujący do 30 października 2024 r.):
    - komunikat IE-515 – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-518 – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat IE-529 – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat IE-599 – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.

    31 października 2024 r. zostały wprowadzone nowe wersje systemów obsługi procedur
    wywozowych i tranzytowych (system AES/ECS2 PLUS), zgodnie z którymi w trakcie trwania
    procedury celnej na kolejnych etapach nadawane są nowe numery komunikatów:
    - komunikat CC515C – zgłoszenie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CD518C – wynik kontroli dokonanej przez Urząd Celny Wyprowadzenia, tj.
      urząd, z którego wyjeżdża towar;
    - komunikat CC529C – zwolnienie towarów do procedury wywozu;
    - komunikat CC599C – potwierdzenie wyprowadzenia towarów lub odmowy zgody na
      wyprowadzenie towarów.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem systemu AES (Automatyczny System Eksportu) lub
    obowiązującego od 31 października 2024 r. systemu AES/ECS2 PLUS. Zgłoszenie celne
    (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 lub CC515C jest składane przez zgłaszającego
    do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 lub CD518C zawierający wyniki kontroli
    przeprowadzonej w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu
    komunikatu IE-518 lub CD518C System generuje automatycznie komunikat IE-599 lub
    CC599C i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-599 lub CC599C jest dokumentem
    celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz towarów poza terytorium
    UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera. Przy czym, komunikat IE-599
    lub CC599C, może być wydany nie tylko przez krajową administrację celną, ale także przez
    inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na
    terenie innego państwa członkowskiego.
    Należy dodatkowo zaznaczyć, że komunikat IE-599, może być wydany nie tylko przez
    krajową administrację celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna
    wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
    - wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
    - elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego autentyczność
    jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w
    formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego
    zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są
    to dokumenty o charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES (AES/ECS2
    PLUS) lub potwierdzone przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18 TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131
    dyrektywy VAT w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego
    uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza
    terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w

    sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki
    zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych
    towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym
    również przez Państwa wyroku z 21 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca
    przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży
    za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił
    wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie
    posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza
    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    W analizowanej sprawie, wskazali Państwo, że Spółka – w sytuacji gdy przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał
    obowiązek podatkowy) nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r.
    dokumentów CC599C) – gromadzi inne dokumenty i posiada/będzie posiadać:
    • Dokumenty Alternatywne I, tj.: międzynarodowe samochodowe listy przewozowe,
    potwierdzające, że dany przewóz towarów podlega postanowieniom konwencji o
    umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), a także
    potwierdzające przewóz towarów przez przewoźnika; dowody dostawy (tzw. delivery
    note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez Spółkę do nabywcy; faktury
    dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych towarów
    oraz specyfikację ładunku; potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte
    procedurą eksportu; oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do

    nabywcy; Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu
    celno-skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także
    zawierają nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej; zlecenia załadunku;
    • Dokumenty Alternatywne II, tj: międzynarodowe samochodowe listy przewozowe,
    potwierdzające, że dany przewóz towarów podlega postanowieniom konwencji o
    umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), a także
    potwierdzające przewóz towarów przez przewoźnika; dowody dostawy (tzw. delivery
    note) zawierające specyfikację towarów wysłanych przez Spółkę do nabywcy; faktury
    dokumentujące sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych towarów
    oraz specyfikację ładunku; potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte
    procedurą eksportu; oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do
    nabywcy; zlecenia załadunku.
    Podkreślić należy, że zastosowanie stawki 0% w eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie
    w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty zawierające potwierdzenie wywozu towarów
    wydane przez właściwy organ celny określony w przepisach celnych. W konsekwencji nie
    mogą to być takie dokumenty jak wskazane w opisie sprawy Dokumenty Alternatywne I
    oraz II. Posiadanych przez Spółkę dokumentów, nie można uznać za dokumenty o
    charakterze urzędowym, mają one jedynie charakter informacyjny. Tym samym, opisane
    dokumenty, nie są/nie będą dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza
    terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy o VAT. Ponadto
    wywozowych dokumentów towarzyszących EAD jako dowodów z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzających, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także
    zawierających nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i
    monitorowanie przewozu towarów na stronie internetowej, nie można uznać za
    dokumenty potwierdzające wywóz towarów poza terytorium UE, gdyż dokumenty ten
    potwierdzają jedynie fakt, że towary mają zostać wywiezione do krajów trzecich, a nie że
    zostały faktycznie tam dostarczone. W konsekwencji na podstawie dokumentów
    Alternatywnych I oraz II, opisanych we wniosku w Wariantach I i II, Spółka nie może/nie
    będzie mogła zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2, należy uznać za nieprawidłowe.
    Państwa wątpliwości sformułowane w pytaniu nr 3 dotyczą kwestii prawa do
    zastosowania stawki 0% w podatku VAT właściwej dla eksportu towarów, jeżeli przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za następny okres rozliczeniowy (po
    okresie rozliczeniowym, w którym powstał obowiązek podatkowy) Spółka nie posiada
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C), ale posiada
    Dokumenty Alternatywne III, o ile przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek podatkowy)
    posiadała komunikaty IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumenty CC529C).
    Aby odnieść się do powyższych wątpliwości należy ponownie podkreślić, że zastosowanie
    stawki VAT 0% w eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik
    posiada dokumenty zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ
    celny określony w przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty
    jak komunikat IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumenty CC529C) zwolnienia towarów
    do procedury wywozu oraz opisane przez Państwa w Wariancie III Dokumenty
    Alternatywne III, tj.: międzynarodowe samochodowe listy przewozowe, potwierdzające, że
    dany przewóz towarów podlega postanowieniom konwencji o umowie
    międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR), a także potwierdzające
    przewóz towarów przez przewoźnika; dowody dostawy (tzw. delivery note) zawierające
    specyfikację towarów wysłanych przez Spółkę do nabywcy; faktury dokumentujące
    sprzedaż towarów i zawierające nazwy, liczbę sprzedanych towarów oraz specyfikację
    ładunku; potwierdzenia bankowe dokonanych zapłat za towary objęte procedurą
    eksportu; oświadczenie nabywcy towarów, że towary zostały dostarczone do nabywcy;

    Wywozowe Dokumenty Towarzyszące (EAD), które jako dowody z urzędu celno-
    skarbowego potwierdzają, że eksport jest dozwolony/dopuszczalny, a także zawierają
    nadane numery referencyjne ruchu (MRN), pozwalające na identyfikację i monitorowanie
    przewozu towarów na stronie internetowej; zlecenia załadunku. Zatem posiadanych przez
    Państwa dokumentów, opisanych w Wariancie III (Dokumentów Alternatywnych III), nie
    można uznać za dokumenty o charakterze urzędowym, mają one jedynie charakter
    informacyjny. Tym samym, dokumenty opisane w Wariancie III, nie są dokumentami
    potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 w
    zw. z ust. 6a ustawy o VAT.
    W konsekwencji na podstawie dokumentów Alternatywnych III Spółka nie ma prawa do
    zastosowania stawki 0% w podatku VAT, jeżeli przed upływem terminu do złożenia
    deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w którym powstał obowiązek
    podatkowy) posiadała komunikaty IE-529 (od 31 października 2024 r. dokumenty CC529C),
    skoro nie posiada komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.
    Mają Państwo także wątpliwości czy Spółka jest zobowiązana do rozliczenia transakcji w
    rozliczeniu za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, przy zastosowaniu stawki
    podatku VAT właściwej dla dostawy tych towarów na terytorium Polski, jeżeli przed
    upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy (w
    którym powstał obowiązek podatkowy) nie posiada ani komunikatów IE-529 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC529C), ani komunikatów IE-599 (od 31 października
    2024 r. dokumentów CC599C), ani Dokumentów Alternatywnych IV, a następnie Spółka
    ma prawo do dokonania korekty podatku VAT należnego w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym otrzyma Dokumenty Alternatywne IV, zgodnie z art. 41 ust. 9
    ustawy o VAT, nawet jeśli nie będzie wówczas posiadała komunikatów IE-599 (od 31
    października 2024 r. dokumentów CC599C).
    Mając na uwadze powołane wyżej przepisy oraz wcześniejsze wyjaśnienia, wskazać należy,
    że również dokumenty wskazane w Wariancie IV (Dokumenty Alternatywne IV) nie są/nie
    będą dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których
    mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy. W konsekwencji na podstawie tych dokumentów
    Spółka nie ma prawa do dokonania korekty podatku VAT należnego w rozliczeniu za okres
    rozliczeniowy, w którym otrzyma Dokumenty Alternatywne IV, skoro nie będzie posiadała
    komunikatów IE-599 (od 31 października 2024 r. dokumentów CC599C).
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 4 jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    - stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
    dacie zaistnienia zdarzenia;
    - zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
    dniu wydania interpretacji.
    Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i
    opieram się wyłącznie na elementach stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność
    przemieszczania towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej
    przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany

    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę.
    Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia
    przyjętego w przedmiotowej sprawie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwa prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.