Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-1.4011.436.2020.4.DJD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-13
Teza: Zakwalifikowanie do przychodów opodatkowanych zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanym otrzymywanych kwot na pokrycie kosztów dostawy zamówionych towarów (opłaty kurierskie)
Słowa kluczowe: dostawa; internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu; koszt-koszt przesyłki; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; przychód; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany; sprzedaż-sprzedaż wysyłkowa
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 1; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy – przedstawione we wniosku z dnia 5 kwietnia 2020 r. (data wpływu 4 maja 2020 r.), uzupełnionym pismem z dnia 15 lipca 2020 r. (data wpływu 22 lipca 2020 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie zakwalifikowania do przychodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej otrzymywanych należności na pokrycie kosztów przesyłki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 maja 2020 r. wpłynął do tutejszego Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne oraz podatku od towarów i usług.

Wniosek ten nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), w związku z czym pismem z dnia 26 czerwca 2020 r., Nr 0113-KDIPT2-1.4011.436.2020.1.DJD, 0113-KDIPT1-3.4012.350.2020.3.JM, na podstawie art. 13 § 2a, art. 169 § 1 i § 2 w związku z art. 14h powołanej ustawy, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie do uzupełnienia ww. wniosku wysłano w dniu 29 czerwca 2020 r. (data doręczenia 8 lipca 2020 r.). W dniu 22 lipca 2020 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku, nadane w dniu 15 lipca 2020 r.

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi sprzedaż internetową artykułów elektronicznych na terenie całego kraju. Opodatkowany jest w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Prowadząc sprzedaż wysyłkową ponosi koszty związane z dostawą towaru do odbiorcy (kupującego). Koszt ten przenoszony jest na kupującego, a fakt ten udokumentowany jest i rejestrowany na kasie fiskalnej Wnioskodawcy. Klient dokonując zapłaty za towar powiększa ją o koszty przesyłki. Koszt wysyłki, który jest przenoszony na kupującego, odpowiada cenie za usługę dostawy, którą podatnik opłaca firmom kurierskim. Wnioskodawca ma podpisaną umowę z …, natomiast w przypadku usług świadczonych przez pozostałych dostawców usługa odbywa się na zasadzie bieżących zamówień. Koszt wysyłki nie jest w formie ryczałtu, jest uzależniony od wartości i wielkości przesyłki, a kupujący wybiera dostawcę. W regulaminie sprzedaży internetowej zawarty jest zapis, że kupujący dokonując zakupu towarów udziela pełnomocnictwa do jednorazowego zawarcia w jego imieniu umowy na dostawę zakupionych towarów z firmą realizującą dostawę.

W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca wskazał, że ma nieograniczony obowiązek podatkowy na terenie Polski i od dnia 4 sierpnia 2009 r. prowadzi działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży internetowej artykułów elektronicznych i ich elementów (PKWiU 26.40) na terenie całego kraju (PKD 47.91.Z). Opodatkowany jest w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych - zgodnie z obowiązującymi przepisami prowadzi dokumentację podatkową w formie ewidencji przychodów. Sprzedaż odbywa się wyłącznie za pośrednictwem portalu ….. Klient dokonując zapłaty za towar powiększa ją o koszty przesyłki i płaci całą kwotę jednym przelewem. Zapłata następuje przez system płatniczy udostępniony przez portal ….. Koszt wysyłki, który jest przenoszony na kupującego, odpowiada cenie za usługę dostawy, którą Wnioskodawca opłaca firmom kurierskim. Koszt wysyłki jest uzależniony od wartości i wielkości przesyłki, a kupujący wybiera dostawcę oraz koszt dostawy. Opłata ta stanowi faktyczny koszt dostawy zakupionego towaru. Wnioskodawca posiada dowody (faktury) potwierdzające wykonanie usługi pocztowej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy przychód z tytułu usług transportowych (kurierskich) za dostawę towarów stanowi przychód podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych, natomiast w zakresie podatku od towarów i usług zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wnioskodawcy, przychód z tytułu usług transportowych (kurierskich) za dostawę towarów nie stanowi w rzeczywistości dochodu dla Wnioskodawcy i nie powinien być opodatkowany zryczałtowanym podatkiem. Koszt wysyłki, który jest przenoszony na kupującego, odpowiada cenie za usługę dostawy, którą podatnik opłaca firmom kurierskim na podstawie otrzymywanych faktur.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 43, z późn. zm.), ustawa reguluje opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym niektórych przychodów (dochodów) osiąganych przez osoby fizyczne prowadzące pozarolniczą działalność gospodarczą.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 12 tej ustawy, przez pozarolniczą działalność gospodarczą należy rozumieć pozarolniczą działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym.

Stosownie do art. 5a pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.), ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

\-prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Jednym ze źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu jest pozarolnicza działalność gospodarcza wskazana w art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, osoby fizyczne osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub art. 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką” (…).

W myśl art. 6 ust. 4 pkt 1 ww. ustawy, podatnicy opłacają w roku podatkowym ryczałt od przychodów ewidencjonowanych z działalności wymienionej w ust. 1, jeżeli w roku poprzedzającym rok podatkowy:

1.  uzyskali przychody z tej działalności, prowadzonej wyłącznie samodzielnie, w wysokości nieprzekraczającej 250 000 euro, lub
2.  uzyskali przychody wyłącznie z działalności prowadzonej w formie spółki, a suma przychodów wspólników spółki z tej działalności nie przekroczyła kwoty 250 000 euro.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przychodem z działalności gospodarczej, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 2 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są również dotacje, subwencje, dopłaty, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 13, i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych. Jednakże w myśl art. 14 ust. 3 pkt 3a ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się zwróconych innych wydatków niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca od dnia 4 sierpnia 2009 r. prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży internetowej artykułów elektronicznych i ich elementów (PKWiU 26.40.) na terenie całego kraju, opodatkowaną zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Prowadząc sprzedaż wysyłkową Wnioskodawca ponosi koszty związane z dostawą towaru do kupującego. Wnioskodawca ma podpisaną umowę z …, natomiast w przypadku usług świadczonych przez pozostałych dostawców usługa odbywa się na zasadzie bieżących zamówień. Koszt wysyłki, który jest przenoszony na kupującego, odpowiada cenie za usługę dostawy, która opłacana jest firmom kurierskim. Klient dokonując zapłaty za towar powiększa ją o koszty przesyłki i płaci całą kwotę jednym przelewem. Zapłata następuje przez system płatniczy udostępniony przez portal internetowy. W regulaminie sprzedaży internetowej zawarty jest zapis, że kupujący dokonując zakupu towarów udziela pełnomocnictwa do jednorazowego zawarcia w jego imieniu umowy na dostawę zakupionych towarów z firmą realizującą dostawę. Koszt wysyłki jest uzależniony od wartości i wielkości przesyłki, a kupujący wybiera dostawcę oraz koszt dostawy. Opłata ta stanowi faktyczny koszt dostawy zakupionego towaru. Wnioskodawca posiada dowody (faktury) potwierdzające wykonanie usługi pocztowej.

Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że jeżeli w regulaminie prowadzonej sprzedaży wysyłkowej (internetowej) zostanie wyraźnie zastrzeżone, że kupujący automatycznie udziela Wnioskodawcy pełnomocnictwa na jednorazowe zawarcie umowy z firmą realizującą odpłatną dostawę zamówionych towarów na nadanie przesyłki w imieniu i na rzecz kupującego, to – w zakresie otrzymanych od kupującego kwot, stanowiących faktycznie poniesione koszty wysyłki towarów – nie powstanie u Wnioskodawcy przychód podatkowy w rozumieniu cytowanych powyżej przepisów.

Działając w imieniu i na rachunek nabywcy towarów, jako jego pełnomocnik, Wnioskodawca zobowiązany będzie do przekazania kwot otrzymanych tytułem kosztów wysyłki towaru na rzecz dostawcy towaru. Należy jednak podkreślić, że warunkiem bezwzględnym i podstawowym dla takiej klasyfikacji ww. kwot otrzymanych od nabywcy towarów jest działanie Wnioskodawcy w imieniu i na jego rzecz (rachunek), na podstawie zawartej umowy i stosownego pełnomocnictwa udzielonego, m.in. w sposób wskazany we wniosku.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Należy jednak zaznaczyć, że ewentualna nadwyżka środków pieniężnych pozostała po pokryciu rzeczywistych kosztów przesyłki, zapłaconych podmiotowi świadczącemu usługę doręczania towarów, będzie stanowić dla Wnioskodawcy przychód z prowadzonej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji indywidualnej.

Wskazać należy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Należy zastrzec, że przy wydawaniu niniejszej interpretacji tutejszy Organ dokonał wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Jeżeli w wyniku ewentualnego postępowania podatkowego lub kontrolnego organy podatkowe ustalą, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny różni się od rzeczywistego, to Wnioskodawca nie będzie mógł powołać się na niniejszą interpretację indywidualną.

Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

*   z zastosowaniem art. 119a;

*   w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

*   z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa). Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem Organu, który ją wydał (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.