Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4010.461.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
1
Data wydania: 2025-10-16
Teza: 1. Czy projekty stanowią działalność badawczo; rozwojową w
rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT i czy w związku z tym
Programy komputerowe będące efektem projektów
Wnioskodawcy powinny zostać uznane za wytworzone w
ramach tej działalności? 2. Czy Programy komputerowe w
tworzone w ramach działalności Wnioskodawcy opisanej w
stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią
kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu
art. 24d ust. 2 ustawy CIT (jako autorskie prawa do programu
komputerowego, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8
ustawy CIT)? 3. Czy dochód z praw do Programów
komputerowych wskazany w lit. A opisu stanu faktycznego
/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z odpłatnego
licencjonowania Programów komputerowych, stanowi
kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d ust. 7
ustawy CIT? 4. Czy dochód z praw do Programów
komputerowych wskazany w lit. B opisu stanu faktycznego
/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z rozwoju licencjonowanych
Programów komputerowych, czyli ze świadczenia usług
opracowania dodatkowych funkcjonalności i modyfikacji
wprowadzanych do licencjonowanych przez klientów
Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód,
o którym mowa w art. 24d ust. 7 ustawy CIT? 5. Czy dochód z
praw do Programów komputerowych wskazany w lit. C opisu
stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód ze
sprzedaży Programów komputerowych, tj. wykonania usług
informatycznych, które polegają na stworzeniu Programów
komputerowych i obejmują przekazanie całości majątkowych
praw autorskich do Programów komputerowych klientowi,
stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d ust.
7 ustawy CIT?
Słowa kluczowe: IP Box
dochód-kwalifikowany dochód
komputery-program komputerowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Stawka podatku 5%
od dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP Box)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 3
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24d-ust. 5
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 24e-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w zakresie ustalenia czy:
        projekty stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i
        28 ustawy CIT i czy w związku z tym Programy komputerowe będące efektem
        projektów Wnioskodawcy powinny zostać uznane za wytworzone w ramach tej
        działalności – jest prawidłowe

        Programy komputerowe w tworzone w ramach działalności Wnioskodawcy
        opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią kwalifikowane prawa
        własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy CIT (jako autorskie
        prawa do programu komputerowego, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8
        ustawy CIT) – jest prawidłowe
        dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. A opisu stanu
        faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z odpłatnego licencjonowania
        Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art.
        24d ust. 7 ustawy CIT – jest prawidłowe
        dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. B opisu stanu
        faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z rozwoju licencjonowanych
        Programów komputerowych, czyli ze świadczenia usług opracowania dodatkowych
        funkcjonalności i modyfikacji wprowadzanych do licencjonowanych przez klientów
        Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art.
        24d ust. 7 ustawy CIT – jest prawidłowe
        dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. C opisu stanu
        faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód ze sprzedaży Programów
        komputerowych, tj. wykonania usług informatycznych, które polegają na
        stworzeniu Programów komputerowych i obejmują przekazanie całości
        majątkowych praw autorskich do Programów komputerowych klientowi, stanowi
        kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d ust. 7 ustawy CIT – jest
        prawidłowe

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie ulgi na działalność badawczo-rozwojową oraz ulgi IP BOX.
    Uzupełnili Państwo wniosek w odpowiedzi na wezwanie pismem, które wpłynęło 22
    września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca :
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością [dalej: „Wnioskodawca”,
    „Spółka”], podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, podlegającym w Polsce
    opodatkowaniu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Jednym z obszarów działalności Spółki jest branża IT, w której Spółka funkcjonuje jako
    producent nowoczesnych, w pełni sparametryzowanych rozwiązań internetowych do
    dystrybucji funduszy inwestycyjnych dla dystrybutorów (B2B) oraz uczestników (B2C).
    Wnioskodawca przygotowuje także rozwiązania IT wspierające inne obszary działalności
    funduszy inwestycyjnych oraz Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych, np. w zakresie
    wyceny aktywów, zarządzania aktywami, obsługi AML czy hurtowni danych.
    Efektem działań Spółki jest tworzone oprogramowanie komputerowe - przede wszystkim
    w postaci osobnych aplikacji [dalej: Programy komputerowe], jak również dodatkowych
    funkcjonalności do istniejących już Programów komputerowych (rozwój oprogramowania,
    do którego prawa autorskie sprzedano klientowi lub na które udzielono klientowi licencji).
    W ramach poszczególnych projektów prowadzone są prace nad danym Programem
    komputerowym, którymi są programy, systemy, aplikacje lub platformy komputerowe,
    które powstają w wyniku tworzenia i wdrażania nowych rozwiązań lub udoskonalania,

    optymalizacji i automatyzacji już istniejących. Wskazane wyżej dodatkowe funkcjonalności
    nie stanowią jednak osobnego oprogramowania - stają się częścią istniejących już
    Programów komputerowych.
    Według najlepszej wiedzy Wnioskodawcy, Programy komputerowe, które tworzy
    Wnioskodawca stanowią autorskie prawo do programu komputerowego podlegającego
    ochronie prawnej na mocy art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, (t.j.Dz. U. z 2025 r. poz. 24, z późn. zm.) [dalej: Prawo autorskie].
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 tej ustawy ochrona przyznana Programowi komputerowemu
    obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Programy komputerowe skierowane są przede
    wszystkim do funduszy inwestycyjnych, Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych,
    dystrybutorów funduszy inwestycyjnych w zależności od ich rodzaju i przeznaczenia.
    Programy komputerowe tworzone są z inicjatywy własnej Spółki, uwzględniane są przy tym
    zapotrzebowania i oczekiwania co do tworzonych Programów komputerowych ze strony
    aktualnych i potencjalnych klientów Spółki. W przypadku oczekiwań zgłaszanych przez
    klientów, rolą Spółki jest twórcze opracowanie Programów komputerowych, które
    spełniałoby oczekiwania danego klienta. W przypadku Programów komputerowych
    opartych na własnej koncepcji, Spółka tworzy i rozwija je według własnego pomysłu, tj.
    tworzy Programy komputerowe według własnych założeń i komercjalizuje projekt na
    własne ryzyko. W obu przypadkach w zakres projektów Spółki może też wchodzić
    sukcesywny rozwój Programów komputerowych, zgodnie z potrzebami zgłaszanymi przez
    danego klienta w miarę rozwoju jego biznesu i potrzeb (dodawanie nowych
    funkcjonalności, niestanowiących osobnego oprogramowania). Prawo własności do
    stworzonych przez Spółkę Produktów należy w całości do Spółki, a prawa autorskie do
    utworów wytworzonych przez pracowników zasadniczo przenoszone są na Spółkę. W
    ramach swojej działalności Spółka dostarcza rozwiązania z zakresu tworzenia, rozwoju
    oraz optymalizacji innowacyjnych i technologicznie zaawansowanych komponentów
    oprogramowania. Rozwiązania Spółki bazują na najnowszych technologiach oraz własnych,
    innowacyjnych rozwiązaniach. Prowadzone przez Spółkę projekty można podzielić na dwie
    grupy:
    1) rozwój własnych produktów informatycznych wspierających działalność klientów
      Wnioskodawcy - własne projekty rozwojowe, które mają na celu rozwój i
      udoskonalanie narzędzi informatycznych, czyli oprogramowania (projektowanie i
      rozwój aplikacji), które są dostosowywane do potrzeb klienta zewnętrznego i
      następnie mu udostępniane (sprzedaż, licencjonowanie).
    2) planowanie, projektowanie i budowa dedykowanych środowisk informatycznych.
      Dostarczanie i udostępnianie klientom Spółki zaprojektowanej architektury spełniającej
      niepowtarzalne wymagania klienta, a następnie przygotowanie i implementacja
      rozwiązań infrastrukturalnych.
    Dostarczanie platform umożliwiających klientom rozwijanie, uruchamianie i zarządzanie
    aplikacjami bez konieczności budowania i utrzymania niezbędnej infrastruktury. Działania
    pracowników Spółki pokrywają przy tym wszelkie etapy prac, począwszy od definiowania
    wymagań, projektowania rozwiązań, poprzez ich analizę, specyfikację, studium
    wykonalności, konstruowanie, implementację, rozwój, testowanie czy też usprawnianie
    produktów. Prace składają się z wyraźnych etapów, w ramach których powstają kolejne
    wersje produktów, nowe czy zmodyfikowane Programy komputerowe. Rozwiązania te są
    testowane, weryfikowana jest ich przydatność.
    Efektem prac wykonywanych przez pracowników Spółki są w szczególności: kody źródłowe
    programów komputerowych, plany i/lub prototypy systemów, architektura aplikacji, bazy
    oraz struktury danych, dokumentacja techniczna, plany, analizy, raporty, formularze,
    interfejsy, algorytmy, moduły, modele itp. Cechą wspólną ww. realizowanych projektów (z
    wyjątkiem tworzenia funkcjonalności do istniejących już Programów komputerowych, o
    charakterze rutynowych i okresowych zmian) jest twórcze działanie Spółki polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania komputerowego, niefunkcjonującego w tej

    postaci na rynku (ewentualnie niefunkcjonującego wcześniej w działalności Spółki),
    poprzez wykorzystywanie, kształtowanie i łączenie wiedzy, umiejętności i doświadczenia
    wypracowanych i zdobytych w trakcie wielu lat funkcjonowania w branży IT (w tym w
    zakresie języków programowania, algorytmów, narzędzi informatycznych), a także
    nabywanie nowej wiedzy w trakcie trwania projektów. Projekty prowadzone są w sposób
    metodyczny i uporządkowany - Spółka przed rozpoczęciem prac nad projektem ustala
    jego cele, ustalone według własnej koncepcji lub odpowiadające potrzebom zgłoszonym
    przez klienta, określa jego harmonogram oraz zapewnia zasoby ludzkie i techniczne
    niezbędne w toku prac. Tworzone są metryki projektów (procesów), które zawierają
    następujące elementy:
    1) nazwę procesu,
    2) właściciela procesu,
    3) ogólny opis procesu,
    4) cel procesu,
    5) uczestników procesu,
    6) zdarzenia inicjujące i kończące proces,
    7) wykorzystywane systemy informatyczne,
    8) czynniki sukcesu i ograniczenia,
    9) przebieg oraz kroki procesu.
    Opisane właściwości projektów Spółki dotyczą zarówno przypadków wytworzenia nowych
    Programów komputerowych, jak i nowych funkcjonalności (rozwoju programów
    komputerowych zgodnie z zapotrzebowaniem klienta) do Programów komputerowych już
    licencjonowanych lub sprzedanych. Wskazane wyżej Programy komputerowe posiadają
    wszystkie cechy charakterystyczne dla tego typu utworów, tj. zestawy komend, kodu
    źródłowego i wynikowego, interfejsy, zestawy danych i informacji. W celu stworzenia
    Programów komputerowych (i ewentualnie nowych funkcjonalności do nich, o których
    mowa powyżej), Spółka angażuje wewnętrzne zespoły, tj. pracowników zatrudnionych na
    umowy o pracę, osoby zatrudnione na podstawie umów cywilnoprawnych (umowy
    zlecenia lub umowy o dzieło), osoby współpracujące ze Spółką w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej (kontrakty B2B), które świadczą na rzecz Spółki usługi
    informatyczne lub programistyczne oraz osoby współpracujące na podstawie umów Body
    Leasing (specjaliści zatrudniani w ramach leasingu pracowniczego), gdzie pracownicy i
    współpracownicy wytwarzają i przenoszą na własność Spółki fragmenty kodu źródłowego,
    który, po złożeniu w całość, jako program komputerowy, udostępniany jest następnie
    przez Spółkę klientowi. Prawa własności do stworzonych Programów komputerowych (i
    ewentualnie nowych funkcjonalności do nich) należą w całości do Spółki. Na Spółkę
    przenoszone są majątkowe prawa autorskie do utworów wytworzonych przez
    pracowników oraz współpracowników, zapisanych w szczególności w postaci kodów
    źródłowych, kodów wynikowych, dokumentacji. Pracownicy i współpracownicy Spółki
    tworzą w ramach stosunków prawnych ze Spółką elementy programów komputerowych i
    innych utworów w rozumieniu prawa autorskiego, jednakże ich świadczenia, choć
    samoistnie i samodzielnie, nie stanowią całościowego Programu komputerowego (lub
    ewentualnie nowych funkcjonalności do niego), który byłby źródłem przychodów Spółki
    (Program komputerowy i ewentualnie nowe funkcjonalności do niego zostaną dopiero
    wytworzone przez Spółkę). Świadczenia nabywane od pracowników i współpracowników
    stanowią jedynie komponenty wykorzystywane przez Spółkę do wytwarzania i rozwijania
    Programów komputerowych (i ewentualnie nowych funkcjonalności do nich).
    Tym samym, Spółka nie nabywa praw do całościowego oprogramowania (który by
    podlegał dalszemu rozwojowi przez Spółkę). Działalność nakierowana na stworzenie
    Programów komputerowych (i ewentualnie nowych funkcjonalności do nich) jest bowiem

    inicjowana i organizowana przez Spółkę, a efekty prac składają się na jedną całość w
    ramach procesu twórczego, tj. działając jako twórca Spółka tworzy końcowy rezultat w
    postaci nowych Programów komputerowych (i ewentualnie nowych funkcjonalności do
    nich). W celu umożliwienia przeprowadzenia tego procesu Spółka nabywa autorskie prawa
    do poszczególnych elementów oprogramowania, ale efekt końcowy w postaci Programów
    komputerowych (i ewentualnie nowych funkcjonalności do nich) nie jest przez nią nabyty,
    lecz wytworzony w ramach prowadzonej przez nią działalności. Działania Spółki obejmują
    również wdrożenie oraz integrację tworzonych Programów komputerowych (i ewentualnie
    nowych funkcjonalności do nich) z istniejącymi systemami, a następnie nadzór nad ich
    prawidłowym działaniem, włączając w to usługi bieżącego wsparcia IT, szkoleniowe,
    serwisowe oraz utrzymaniowe. Spółka w ramach wykonywanej działalności realizuje
    wskazane wyżej projekty oraz zamierza realizować podobne projekty również w latach
    następnych. W związku z powyższym, Spółka z prowadzonych projektów w zakresie
    Programów komputerowych osiąga lub będzie osiągać następujące dochody:
    A. z odpłatnego udostępniania (licencjonowania) Programów komputerowych. Dochody
      te, oprócz opłaty utrzymaniowej (licencyjnej) za sam Program komputerowy
      podstawowy dla danej umowy z klientem, mogą obejmować również (i być
      wyodrębnione w umowach z klientem) opłaty utrzymaniowe (licencyjne) za elementy
      dodatkowe tego Programu komputerowego, stanowiące jego integralną część;
    B. z rozwoju udostępnianych (licencjonowanych) Programów komputerowych, czyli ze
      świadczenia usług opracowania dodatkowych funkcjonalności i modyfikacji
      wprowadzanych do udostępnianych dla (licencjonowanych przez) klientów Programów
      komputerowych (wskazane funkcjonalności/modyfikacje nie stanowią jednak
      odrębnych programów komputerowych);
    C. ze sprzedaży Programów komputerowych, tj. wykonania usług informatycznych, które
      polegają na stworzeniu Programów komputerowych i obejmują przekazanie całości
      majątkowych praw autorskich do Programów komputerowych klientowi;
    D. z rozwoju sprzedanych Programów komputerowych, czyli świadczenia usług
      opracowania dodatkowych funkcjonalności i modyfikacji wprowadzanych do nabytych
      przez klientów Programów komputerowych (wskazane funkcjonalności/modyfikacje
      nie stanowią jednak odrębnych programów komputerowych);
    E. ze świadczenia usług informatycznych związanych z wdrożeniem Programów
      komputerowych w środowisku programowym klienta (obejmujące stworzenie nowych
      i modyfikację istniejących rozwiązań informatycznych po stronie klienta, tak aby
      możliwe było wdrożenie wytworzonych przez Spółkę i udostępnianych
      (licencjonowanych) lub sprzedanych Programów komputerowych. Prace te mogą
      obejmować, oprócz ogólnych działań konfiguracyjnych, np. stworzenie dodatkowych
      robotów, testów, wdrożenia środowiska/aplikacji, w którym funkcjonuje Program
      komputerowy itd.);
    F. ze świadczenia usług bieżącego wsparcia IT (bieżące doradztwo i rozwiązywanie
      problemów) oraz z usług szkoleniowych, serwisowych oraz utrzymaniowych.
    Wskazane wyżej elementy wynagrodzenia Spółki, w zależności od rodzaju umowy z
    klientem, mogą być wyodrębnione lub łączone w grupy z innymi rodzajami wynagrodzenia
    (np. wynagrodzenie wskazane w lit. B w niektórych umowach jest łączone z
    wynagrodzeniem wskazanym w lit. A). Zawsze są one jednak elementem jednej
    kompleksowej umowy z klientem (oraz załączników i ewentualnie aneksów do niej).
    Umowy z klientami mają różne nazwy (m.in. odnoszące się do nazwy własnej tworzonego
    oprogramowania albo poszczególnych elementów składających się na program
    komputerowy np. aplikacja dystrybucyjna), podobnie w zróżnicowany sposób może być
    ujęta nazwa świadczonej umowy na fakturze, jednak sama nazwa umowy czy opis na
    fakturze nie determinują charakteru wykonywanych projektów.

    Wnioskodawca spełnia oraz będzie spełniał obowiązki ewidencyjne, o których mowa w art.
    24e ustawy CIT, które pozwalają na ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów
    i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    oraz wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 24e ustawy CIT przypadających na
    ww. prawo w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie wytwarzania oprogramowania, która nosi
    znamiona działalności badawczo-rozwojowej i uzyskuje z tego tytułu dochody od końca lat
    90-tych ubiegłego wieku.
    Wniosek nie obejmuje interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego
    obowiązujących przed datą 1 października 2018 r.
    Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Począwszy od rozliczenia za 2021 rok Spółka odlicza koszty kwalifikowane, o których
    mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W procesie wytwarzania przez Spółkę oprogramowania przeprowadzono prace badawczo-
    rozwojowe, które zastosowały narzędzia, koncepcje i rozwiązania które nie były dotąd
    wykorzystywane przez Wnioskodawcę w prowadzonej działalności gospodarczej ani w
    praktyce rynkowej klientów Spółki.
    W szczególności obejmowało to:
    a) nowe koncepcje funkcjonalne — opracowano autorskie modele przetwarzania i
    konsolidacji danych księgowych specyficznych dla struktury funduszy inwestycyjnych (w
    tym wielowarstwowe rozliczenia jednostek uczestnictwa, mechanizmy alokacji kosztów i
    automatyczne rozliczenia), które odbiegają od typowych wzorców księgowych
    dostępnych w oprogramowaniu rynkowym.
    b) autorskie algorytmy obliczeniowe i optymalizacyjne — zaprojektowano i
    zaimplementowano nowe algorytmy: (i) do agregacji i walidacji transakcji rynkowych przy
    zachowaniu wymagań regulacyjnych; (ii) do optymalizacji rozliczeń podatkowych i
    księgowych w czasie rzeczywistym (m.in. algorytmy redukujące złożoność obliczeń przy
    dużych wolumenach danych).
    c) nowatorską architekturę integracyjną — opracowano niestandardowy mechanizm
    integracji z szynami danych i platformami depozytowo-rozliczeniowymi, umożliwiający
    bezpieczną wymianę rozliczeniowych plików w czasie quasi-rzeczywistym i zachowanie
    zgodności z wymogami prawnymi.
    d) rozwiązania bezpieczeństwa i audytowalności — wdrożono autorskie moduły
    audytowe i dokumentów rozliczeniowych umożliwiające niezaprzeczalne śledzenie
    zmian, wykraczające poza standardowe funkcje logowania.
    e) specjalistyczne biblioteki i procedury walidacji prawne/compliance — wprowadzono
    zestaw reguł automatycznej kontroli zgodności z instrukcjami nadzorczymi i regulacjami
    funduszów (w tym kontrola limitów inwestycyjnych i automatyczna korekta księgowa).
    Powyższe elementy łączą się w całościowe rozwiązania dedykowane dla procesów usług
    zarządzania funduszami inwestycyjnymi, w tym księgowości funduszy. Scenariusze, reguły
    i algorytmy nie występowały dotychczas w portfolio rozwiązań Spółki ani w typowych
    systemach komputerowych używanych przez klientów Spółki. W wielu obszarach
    (algorytmy optymalizacyjne, audyt, integracja z rynkami) wprowadzono rozwiązania o
    charakterze twórczym, o udokumentowanym wkładzie intelektualnym autorów

    oprogramowania. Oryginalność przygotowywanego oprogramowania przejawia się w
    twórczym charakterze rozwiązań, które wykraczają poza powielanie istniejących wzorców
    funkcjonalnych i technologicznych.
    Opracowywane programy z natury rzeczy są nowatorskie i niewystępujące na rynku, gdyż
    niezależnie od tego czy decyzja o ich przygotowaniu wynika z własnej inicjatywy Spółki czy
    jest odpowiedzią na zapotrzebowanie ze strony klientów:
    a) Spółka analizuje rynek pod kątem dostępności gotowych rozwiązań spełniających
      potrzeby IT Spółki i jej potencjalnych klientów. Dopiero nie znajdując odpowiednika
      takiego oprogramowania w postaci gotowej albo odpowiadając na zapotrzebowanie
      rynku, decyduje się na zainicjowanie prac nad projektem.
    b) najczęściej zakres prac obejmuje najpierw analizę wymagań klientów (zarówno
      wymagania biznesowe, jak i regulacyjne wynikające np. ze zmian regulacji prawnych
      powszechnie obowiązujących albo będących rezultatem wymagań stawianych przez
      grupę kapitałową, do której należy klient) a potem zaprojektowanie rozwiązania
      spełniającego najlepiej jego potrzeby, co jest możliwe jedynie w przypadku rozwiązań
      dedykowanych.
    c) rozwiązania posiadają funkcje usprawniające i automatyzujące działanie
      zindywidualizowane ze względu na potrzeby danego klienta.
    Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów adresatów
    oprogramowania - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania
    stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia,
    kreatywności, nie powielają się. Stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców
    tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik. Takie podejście zapewnia
    dynamiczną adaptację przygotowywanych przez Spółkę produktów informatycznych do
    zmiennych warunków, znacząco odróżniając je od standardowych rozwiązań na rynku.
    Efekty wykonywanych prac są rozwiązaniami niewystępującymi dotychczas w
    prowadzonej działalności Spółki, jak również w działalności jej klientów lub są na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących.
    Rezultaty prac, odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze
    są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej w obrębie wykonywanej
    przez Spółkę działalności. Przykładowo zmiany dokonywane w kodzie mają charakter
    niepowtarzalny, jako że nowo wdrażane rozwiązania w aplikacji webowej wymagają
    pokrycia oryginalnymi, twórczymi testami automatycznymi nowych scenariuszy
    testowych, uprzednio nieistniejących. Nie są jedynie techniczną, realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez klienta. Oprogramowanie tworzone jest zgodnie z dobrymi
    praktykami programistycznymi, między innymi takimi jak wykorzystywanie dobrych
    wzorców projektowych, wielopoziomowe testowanie czy weryfikacja kodu, co pozwala
    ograniczyć błędy aplikacji oraz szybszego jego rozwoju. Dodatkowo usprawnienie w
    wytwarzaniu oprogramowania wprowadza ciągłe zdobywanie nowej wiedzy w zakresie
    innowacyjnych na dany moment technologii, rozwiązań oraz wzorców projektowych.
    Wykorzystywane narzędzia takie jak wydajny sprzęt komputerowy czy nowoczesne
    środowisko do wytwarzania oprogramowania pozwalają maksymalnie zoptymalizować i
    ułatwić przygotowanie innowacyjnego oprogramowania. Stosowanie odpowiednich
    narzędzi w zakresie tworzenia architektury oprogramowania znacząco różnicuje tworzone
    lub modyfikowane oprogramowanie od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie
    programistyczne w tym tworzenia algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają
    wydajność oprogramowania i rozszerzają jego możliwości. Spółka wykorzystuje
    indywidualnie dobraną architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego
    projektu, a wcześniej ta architektura nie występowała w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub jego klientów. Okoliczność dodania nowych, zupełnie od nowa
    opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych cech
    powoduje, że wytworzone nowe oprogramowanie ma nowatorski i niepowtarzalny

    charakter. Powstają nowe produkty nieistniejące wcześniej. Procesy i prace badawczo-
    rozwojowe są dokumentowane i możliwe do odtworzenia co zapewnia powtarzalność.
    Poszczególne składowe programu komputerowego są zaprojektowane w sposób, który
    umożliwia ich ponowne wykorzystanie i adaptację w przyszłych projektach, co potwierdza
    powtarzalność i trwałość wypracowanych rozwiązań. Rezultaty prac Spółki w zakresie
    wytworzenia lub ulepszenia oprogramowania, będącego przedmiotem wniosku,
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym twórczym charakterem. Są kreacją nowej,
    nieistniejącej wcześniej usługi, produktu, nie są zaś efektem pracy, która wymaga do
    osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry
    określić i przewidzieć jako mająca charakter powtarzalny, nie są jedynie techniczną,
    natomiast stanowią twórczą realizację poszczególnych projektów.
    Celem wnioskodawcy w każdym z realizowanych programów komputerowych niezmiennie
    jest udostępnianie lub dostarczanie klientowi programów komputerowych realizujących
    założenia biznesowe klienta, w szczególności:
    a) tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności,
    b) tworzenie kodu z zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem
      optymalnych narzędzi, funkcji i języków programowania),
    c) tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele biznesowe klientów,
    d) tworzenie rozszerzeń funkcjonalności oprogramowania opisanego wniosku.
    Źródłem finansowania były środki własne Spółki, a w przypadku jednego programu
    dotacja z NCBiR.
    Spółka przy realizacji dysponowała i realizowała zadania przy wykorzystaniu posiadanych
    zasobów:
    a) ludzkich: zespół programistów (senior, mid, junior), analitycy biznesowi, testerzy,
      kierownicy projektów.
    b) rzeczowych: środowiska deweloperskie, repozytorium kodu (wersjonowanie), serwery
      testowe, narzędzia CI/CD, licencje narzędziowe.
    c) finansowych: budżety projektowe z rozpisaniem kosztów pracowniczych, licencji,
      infrastruktury i kosztów podwykonawców.
    Systematyczność działań w zakresie wykonywanych prac polega na konsekwentnym
    realizowaniu etapowego podejścia do tworzenia i/lub ulepszania oprogramowania.
    Prace są prowadzone według zdefiniowanego cyklu badawczo-rozwojowego
    obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji, testowania i optymalizacji
    zgodnie z harmonogramem. Każdy etap jest regularnie monitorowany i dokumentowany
    co zapewnia spójność oraz pozwala na dokładne śledzenie postępów w realizacji
    założonych celów. Prace prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga specyfika
    tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenia
    sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz
    technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac, kolejności wykonywania
    poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały osiągnięte założone efekty
    prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń prowadzących do osiągnięcia
    założonego rezultatu), zakończenie (oddanie efektów prac).
    Dla każdego projektu opracowano harmonogram z rozbiciem na etapy (analiza —
    specyfikacja — implementacja — testy — wdrożenie). W trakcie prac może dochodzić do
    zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych
    etapów prac. W przypadku odstępstw od założeń harmonogramu są one odnotowywane i
    udokumentowane (change-request, decyzje projektowe). W kontekście harmonogramów
    dokonywane są przeglądy projektowe, podczas których analizuje się efektywność
    wdrażanych rozwiązań i identyfikowano obszary wymagające udoskonalenia. W oparciu o

    zebrane dane i wyniki testów przeprowadzane są cykliczne optymalizacje kodu oraz
    aktualizacji algorytmów, co pozwala na systematyczne podnoszenie jakości i wydajności
    oprogramowania.
    W trakcie prac Spółka nabywa nowe, specjalistyczne kompetencje i wiedzę:
    Wiedza ta zostaje udokumentowana w formie dokumentacji projektowej, raportów z
    testów i notatek technicznych i jest wykorzystywana w dalszych pracach B+R przy rozwoju
    produktów Spółki. Zdobyte doświadczenia umożliwiają dalsze doskonalenie metod
    analitycznych, szczególnie w obszarze prognoz zapotrzebowania, dynamicznego
    trasowania i adaptacyjnych algorytmów decyzyjnych, co stanowi bazę do rozwijania
    nowych projektów badawczo-rozwojowych. Wiedza ta pozwala również na bardziej
    efektywne projektowanie rozwiązań modułowych i skalowalnej architektury systemowej,
    co znacząco wspiera przyszłe inicjatywy innowacyjne w ramach działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Realizowane przez Wnioskodawcę prace spełniają następujące kryteria:
    a) ukierunkowanie są na nowe rozwiązania. Ich celem jest opracowanie nowych
    koncepcji i rozwiązań, które nie miały odpowiednika w dotychczasowym
    oprogramowaniu Spółki ani w dostępnych komercyjnych systemach dedykowanych
    klientom Spółki.
    b) charakteryzują się oryginalnością koncepcji i hipotez (działalność twórcza). Prace
    oparte są na założeniach dotyczących możliwości optymalizacji rozliczeń i przetwarzania
    danych, które weryfikowano praktycznie (protokoły testowe, porównania wyników,
    iteracje).
    c) efektem prac są produkty/procesy/usługi o nowym/ulepszonym charakterze. Rezultaty
    prac to moduły i algorytmy w istotny sposób ulepszające dotychczasowe m.in. procedury
    księgowe i rozliczeniowe (np. automatyzacja, skrócenie czasu obliczeń, poprawa
    zgodności regulacyjnej)
    d) powtarzalność wyników (możliwość odtworzenia)— prace zakończane są wdrożeniem
    procesów i testów, których efekty są powtarzalne (skrypty testowe, procedury CI/CD,
    wersjonowanie kodu).
    Produkty Spółki zawsze mają oryginalny, twórczy charakter, wyznaczający nowe funkcje.
    Stanowią nową usługę lub produkt, nieistniejący wcześniej. Nie opierają się na
    przewidywalnych, rutynowych czynnościach – wymagają kreatywności. Nie jest to jedynie
    techniczna realizacja zleceń; powstałe rozwiązania cechują się wprowadzaniem autorskich
    koncepcji. Opracowywane przez Spółkę oprogramowanie:
    a) odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem — co potwierdzają mi.n. autorskie
      algorytmy, nowatorskie reguły rozliczeniowe i dokumentacja projektowa;
    b) stanowią kreację nowych funkcjonalności i procesów (nie są wtórnym powieleniem
      istniejących produktów);
    c) nie są możliwe do uzyskania jedynie dzięki rutynowym umiejętnościom
      programistycznym — wymagają pracy koncepcyjnej, eksperymentalnej i walidacyjnej;
    d) mają charakter twórczy — obejmują zaprojektowanie nowych elementów systemu.
      Prace niemające charakteru „twórczego” a jedynie „techniczny” nie są objęte
      wnioskiem o interpretację.
    Wszystkie prace objęte wnioskiem twórcze, systematyczne i ukierunkowane na
    poszerzenie zasobów wiedzy.
    Wniosek o interpretację nie dotyczy działań takich jak:
    a) rutynowe zmiany i drobne poprawki istniejących produktów,
    b) bieżąca eksploatacja i wdrożenia już opracowanych produktów,

    c) produkcja seryjna czy bieżąca obsługa (usługi wsparcie, help desk),
    d) działania pomocnicze i administracyjne niestanowiące prac B+R.
    Prace prowadzą do postępu w dziedzinie oprogramowania – powstają ulepszone systemy
    dla funduszy inwestycyjnych, które wykraczają poza standardy rynkowe. W wyniku prac
    powstaje oprogramowanie zawierające nowe lub istotnie udoskonalone funkcje (np.
    algorytmy optymalizacyjne, mechanizmy audytowalności, reguły zgodności regulacyjnej),
    które stanowią postęp technologiczny: zmniejszają czas przetwarzania, zwiększają
    dokładność rozliczeń oraz podnoszą poziom bezpieczeństwa i audytowalności rozliczeń
    funduszy. Opracowywane oprogramowanie pozwala na dynamiczne dostosowanie do
    zmieniających się warunków, analizę danych oraz optymalizację procesów operacyjnych i
    logistycznych.
    Tworzone systemy obejmują wielowarstwową analizę, automatyczne generowanie ofert
    oraz moduły decyzyjne co umożliwia poprawę efektywności i funkcjonalności. W efekcie, w
    wyniku podejmowanych działań, powstaje oprogramowanie o zmienionych i
    udoskonalonych funkcjach, które stanowi postęp technologiczny w stosunku do
    dotychczasowych rozwiązań.
    Spółka stosuje hybrydową strategię korzystania z oprogramowania. Z jednej strony
    standardowe, uznane metody i narzędzia programistyczne (kontrola wersji, CI/CD, języki
    programowania powszechne w branży IT) z drugiej autorskie, niestandardowe techniki
    (własne algorytmy optymalizacyjne, specyficzne procedury walidacji transakcji, autorskie
    moduły audytowe). W rezultacie dochodzi do tworzenia nowych, bardziej wydajnych
    algorytmów i rozwiązań programistycznych, które wykraczają poza rutynowe działania. W
    procesie tworzenia i ulepszania oprogramowania stosowane są więc zarówno typowe
    metody programowania, jak i niestandardowe, unikalne podejścia. Oprócz typowych
    narzędzi i technologii informatycznych (korzystanie z nich jest konieczne, odstąpienie od
    ich używania ich w procesie tworzenia oprogramowania byłoby niezasadne zarówno z
    punktu widzenia technicznego, jak i ekonomicznego), niezbędne jest opracowywanie
    nowych, bardziej wydajnych algorytmów oraz wdrażanie technik programistycznych, które
    są dostosowane do specyficznych wymagań projektów. Przykładem są rozwijane
    algorytmy predykcyjne i adaptacyjne, które bazują na zaawansowanych strukturach
    danych, niestosowanych powszechnie w standardowych środowiskach
    programistycznych. Wykorzystywane techniki programowania obejmują również
    niestandardowe podejścia do optymalizacji kodu zarządzania wielowątkowością oraz
    dynamicznej analizy danych w czasie rzeczywistym, co wymaga zastosowania
    nowatorskich metod i własnych rozwiązań algorytmicznych.
    Intencją Spółki jest stosowanie preferencyjnej 5% stawki podatku począwszy od roku
    podatkowego 2022.
    Wnioskodawca oblicza tzw. wskaźnik nexus (art. 24d ust. 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych) zgodnie z wymogami ustawy.
    Stwierdzenie, że ,, Wskazane wyżej elementy wynagrodzenia Spółki, w zależności od
    rodzaj umowy z klientem, mogą być wyodrębnione lub łączone w grupy z innymi
    rodzajami wynagrodzenia (np. wynagrodzenie wskazane w lit. B w niektórych umowach
    jest łączone z wynagrodzeniem wskazanym w lit. A). Zawsze są one jednak elementem
    jednej kompleksowej umowy z klientem (oraz załączników i ewentualnie aneksów do
    niej).’’ odnosi się do sposobu fakturowania dochodów określonych w lit. A i lit. B wniosku o
    interpretację. W zależności od ustaleń z klientami dochody są fakturowane na jednej
    fakturze bądź na odrębnych fakturach. Występują więc przypadki, że Spółka otrzymuje
    wynagrodzenie odrębne, niezależnie od wynagrodzenia wskazanego w lit. A, i jest one
    objęte pytaniem nr 4.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką stosowane będzie wyłącznie do kwalifikowanych
    dochodów z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.

    Pytania
    1. Czy projekty stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 i
      28 ustawy CIT i czy w związku z tym Programy komputerowe będące efektem
      projektów Wnioskodawcy powinny zostać uznane za wytworzone w ramach tej
      działalności?
    2. Czy Programy komputerowe w tworzone w ramach działalności Wnioskodawcy
      opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią kwalifikowane prawa
      własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy CIT (jako autorskie prawa
      do programu komputerowego, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT)?
    3. Czy dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. A opisu stanu
      faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z odpłatnego licencjonowania
      Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art.
      24d ust. 7 ustawy CIT?
    4. Czy dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. B opisu stanu
      faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z rozwoju licencjonowanych Programów
      komputerowych, czyli ze świadczenia usług opracowania dodatkowych
      funkcjonalności i modyfikacji wprowadzanych do licencjonowanych przez klientów
      Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art.
      24d ust. 7 ustawy CIT?
    5. Czy dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. C opisu stanu
      faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód ze sprzedaży Programów
      komputerowych, tj. wykonania usług informatycznych, które polegają na stworzeniu
      Programów komputerowych i obejmują przekazanie całości majątkowych praw
      autorskich do Programów komputerowych klientowi, stanowi kwalifikowany dochód, o
      którym mowa w art. 24d ust. 7 ustawy CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1.Zdaniem Wnioskodawcy, projekty prowadzone przez Wnioskodawcę, związane z
    Programami komputerowymi, stanowią działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT, o ile nie stanowią rutynowych i okresowych zmian, oraz
    powinny zdaniem Wnioskodawcy zostać uznane za wytworzone w ramach tej działalności
    badawczo- rozwojowej Wnioskodawcy.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, Programy komputerowe wytworzone w ramach działalności
    Wnioskodawcy opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, stanowią
    kwalifikowane prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 24d ust. 2 ustawy CIT
    (jako autorskie prawa do programu komputerowego, o których mowa w art. 24d ust. 2 pkt
    8 ustawy CIT).
    3. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit.
    A opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z odpłatnego licencjonowania
    Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d
    ust. 7 ustawy CIT.
    4. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit.
    B opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód z rozwoju licencjonowanych
    Programów komputerowych, czyli ze świadczenia usług opracowania dodatkowych
    funkcjonalności i modyfikacji wprowadzanych do licencjonowanych przez klientów
    Programów komputerowych, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d
    ust. 7 ustawy CIT.
    5. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit.
    C opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, tj. dochód ze sprzedaży Programów
    komputerowych, tj. wykonania usług informatycznych, które polegają na stworzeniu

    Programów komputerowych i obejmują przekazanie całości majątkowych praw autorskich
    do Programów komputerowych klientowi, stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa
    w art. 24d ust. 7 ustawy CIT.
    Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1
    Przesłanki ogólne działalności badawczo-rozwojowej Artykuł 4a pkt 26 ustawy CIT określa
    działalność badawczo-rozwojową jako działalność twórczą obejmującą badania naukowe
    lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W zakresie
    definicji prac rozwojowych art. 4a pkt 28 ustawy CIT odsyła wprost do art. 4 ust. 3 ustawy z
    dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, Dz. U. z 2024 r., poz. 1571 z
    późn. zm. [dalej: Prawo o nauce], w świetle którego prace rozwojowe są działalnością
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Z kolei badania naukowe zdefiniowane zostały w art. 4a pkt 27 ustawy CIT jako
    badania podstawowe lub aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 Prawa o nauce.
    Zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o nauce badania podstawowe rozumiane są jako prace
    empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o
    podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne. Natomiast w myśl art. 4 ust. 2 pkt 1 Prawa o nauce badania
    aplikacyjne to prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione
    na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich
    znaczących ulepszeń.
    Z kolei zgodnie z art. 4 ust. 3 Prawa o nauce, prace rozwojowe są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. Biorąc pod uwagę powyższe przepisy, działalność badawczo-rozwojowa
    powinna posiadać następujące cechy:
    1) musi być twórcza,
    2) podejmowana w sposób systematyczny,
    3) musi obejmować jedną z dwóch kategorii czynności - badania naukowe lub prace
      rozwojowe,
    4) musi być podejmowana w określonym przez ustawę celu - zwiększenia lub
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Ponadto, w
      Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego
      opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej [dalej:
      Objaśnienia IP Box] w definiowaniu działalności badawczo-rozwojowej następuje
      odniesienie do kryteriów z tzw. Podręcznika Frascati.
    Według Podręcznika Frascati, działalność badawczo- rozwojowa powinna być:
    1. nowatorska,
    2. twórcza,
    3. nieprzewidywalna (nieoparta na istniejących już rutynowych schematach),
    4. metodyczna,
    5. możliwa do przeniesienia lub odtworzenia.

    Kwalifikacja projektów prowadzonych przez Wnioskodawcę związanych z Programami
    komputerowymi do działalności badawczo-rozwojowej
    Od 1 stycznia 2019 r. obowiązują przepisy dotyczące preferencyjnego rozwiązania w
    podatkach dochodowych - tzw. Innovation Box, które zostały ujęte w art. 24d-24e ustawy
    CIT. Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy CIT, podatek od osiągniętego przez podatnika
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5%
    podstawy opodatkowania. Kwalifikowane prawa własności intelektualnej zawarte zostały
    w zamkniętym katalogu opisanym w art. 24d ust. 2 ustawy CIT. Zgodnie z treścią tego
    przepisu (ust. 2 pkt 8), kwalifikowanym prawem własności intelektualnej jest w
    szczególności autorskie prawo do programu komputerowego podlegające ochronie
    prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    W świetle powyższego, kwalifikowane IP to prawo własności intelektualnej spełniające
    łącznie trzy warunki:
    1) zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach prowadzonej
      przez niego działalności badawczorozwojowej,
    2) należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 ustawy CIT,
    3) podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Zatem, kwalifikowane IP musi zostać wytworzone, rozwinięte lub ulepszone w ramach
    prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej. To oznacza, że zakres
    działalności badawczo-rozwojowej będzie zawsze obejmować całość działań podatnika
    zmierzających do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP, i że
    działania te nigdy nie będą wykraczać poza działalność badawczo-rozwojową. Należy w
    tym miejscu zauważyć, że zgodnie z Objaśnieniami IP Box, ustawa CIT nie definiuje pojęcia
    „programu komputerowego” oraz brak jest w świetle polskiego prawa precyzyjnego
    określenia zakresu „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka
    stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój
    nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da
    się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności
    (wyrok irlandzkiego sądu II instancji z 1995 r. w sprawie (...) (1997) FCA 490; 37 IPR 436).
    Należy zatem odwołać się w tym względzie do przepisów Prawa autorskiego.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 Prawa autorskiego, przedmiotem prawa autorskiego jest każdy
    przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek
    postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór). Stosownie do
    art. 1 ust. 2 pkt 1 Prawa autorskiego, w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są
    utwory wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe). Szczególne
    postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego zawierają art. 74
    ust. 1 i następne Prawa autorskiego. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 Prawa autorskiego,
    programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
    niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej. Ochrona przyznana programowi
    komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Idee i zasady będące
    podstawą jakiegokolwiek elementu programu komputerowego, w tym podstawą łączy, nie
    podlegają ochronie. Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu
    komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o indywidualnym
    charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub autorów),
    ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O

    ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej nie decydują postanowienia umowy, ale
    rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców programu komputerowego, co podlega
    każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do
    definiowania pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego”, które wskazują,
    że część chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do
    komputera w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja
    pojęcia „autorskie prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony
    nawiązuje zatem do terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb
    dalszej analizy prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy.
    Fundamentem informatycznego rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie
    „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu
    rozwiązania określonego zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności
    zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w
    komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego rezultatu. Reasumując, pojęcie
    „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program
    komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy,
    opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. W celu poprawnego zastosowania preferencji
    IP Box wobec autorskiego prawa do programu komputerowego należy nadać mu
    znaczenia funkcjonalne, celowościowe i rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym
    międzynarodowym kontekstem przepisów o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan
    Działania nr 5 [dalej: Raport BEPS]. Zgodnie z akapitem 34 Raportu, copyrighted software,
    nie tylko program komputerowy chroniony prawem autorskim, ale szerzej
    oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się w katalogu
    kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD wskazuje,
    że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy patentów,
    ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z
    prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której prowadzenie
    powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie wszystkie
    jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu podatników,
    którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na
    ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem autorskim do
    definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również, że różne
    traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji nie ma
    wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji IP Box.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie - definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów - podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 Prawa autorskiego, oprogramowanie może być, zgodnie z
    wykładnią celowościową i kontekstualną (ww. Raport BEPS), uznane za kwalifikowane IP w
    świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT, jeśli jego wytworzenie,
    rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    W ocenie Wnioskodawcy, prace w zakresie projektów prowadzonych przez
    Wnioskodawcę, związanych z Programami komputerowymi, stanowią prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4a pkt 28 ustawy CIT oraz art. 4 ust. 3 Prawa nauce. Jak bowiem wynika z
    opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, działania podejmowane przez Spółkę w
    zakresie Programów komputerowych polegają na wykorzystaniu, kształtowaniu i łączeniu
    istniejącej wiedzy, umiejętności i doświadczenia, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych, języków programowania, algorytmów (oraz nabywaniu nowej w trakcie
    trwania projektów), do zaprojektowania nowych lub ulepszonych rozwiązań
    (przekładających się na usługi/„produkty” sprzedawane lub licencjonowane przez Spółkę).
    Wskazane wyżej projekty spełniają zatem wszystkie przestanki wskazane w art. 4a pkt 28
    ustawy CIT.

    Jednocześnie, jak wynika z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prace w zakresie
    Programów komputerowych, spełniają pozostałe kryteria wskazane w art. 4a pkt 26
    ustawy CIT:
    1) twórczości - stanowią wytwór intelektu o indywidualnym i oryginalnym charakterze,
      który prowadzi do powstania nowych rozwiązań (Programów komputerowych), które
      do tej pory nie występowały w praktyce gospodarczej. Nie są to działania rutynowe lub
      odtwórcze mające na celu jedynie powielenie bądź skopiowanie rozwiązań już
      istniejących i stosowanych przez Spółkę;
    2) systematyczności - Spółka wykonuje każdy projekt w sposób metodyczny i
      uporządkowany, tj. przed rozpoczęciem projektu ustala jego cele, harmonogram
      działania oraz zapewnia zasoby ludzkie i techniczne niezbędne w toku prac. Prace te
      mają zatem charakter metodyczny, zaplanowany i nie stanowią działań jedynie
      incydentalnych;
    3) wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań - działalność Spółki
      polega na wykorzystaniu posiadanych zasobów wiedzy w celu tworzenia nowych,
      niefunkcjonujących w tej postaci na rynku Programów komputerowych (ewentualnie
      niefunkcjonujących wcześniej w działalności Spółki - w takim przypadku, zgodnie z
      treścią Objaśnień IP Box, przesłanka „nowości” również jest spełniona).
      Wykorzystywane zasoby wiedzy to zarówno wiedza skumulowana w toku
      wcześniejszej działalności Spółki, jak i wiedza nabyta w toku realizacji samego projektu.
    Analizowane projekty spełniają również wszystkie przesłanki wynikające z Podręcznika
    Frascati. Jak wskazano wyżej, są one nowatorskie, twórcze, nierutynowe, metodyczne oraz
    istnieje możliwość ich przeniesienia. Powyższe wnioski mają zastosowanie zarówno do
    przypadków licencjonowania praw autorskich do Programów komputerowych
    stanowiących własność Spółki, jak i usług Spółki, których przedmiotem jest wytworzenie i
    przeniesienie praw autorskich do Programów komputerowych.
    W drugim przypadku Spółka podejmuje bowiem analogiczne działania, celem wytworzenia
    Programów komputerowych, jak w przypadku ich licencjonowania. Ten kierunek wykładni
    potwierdzają interpretacje indywidualne Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej [dalej:
    Dyrektor KIS], których przedmiotem wielokrotnie był stan faktyczny oparty na
    wytworzeniu programu komputerowego na zlecenie nabywcy w ramach świadczonych
    usług/kontraktu (np. interpretacja indywidualna z 1 lipca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-
    2.4010.159.2020.2.AW). Wskazane wyżej wnioski mają zastosowania także do rozwoju
    licencjonowanych lub już sprzedanych Programów komputerowych.
    Jak wynika bowiem z opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, prace w tym zakresie
    posiadają te same cechy dotyczące wytworzenia Programów komputerowych, tyle że ich
    efektem jest opracowanie dodatkowych funkcjonalności do Programów komputerowych,
    adekwatnych do potrzeb i rozwoju klienta. Prace te są twórcze, systematyczne i prowadzą
    do zastosowania istniejącej wiedzy (lub nabywanej w trakcie projektów) do tworzenia
    nowych rozwiązań (przekładających się na usługi/ „produkty” Spółki). Projekty w zakresie
    rozwoju licencjonowanych lub sprzedanych Programów komputerowych należy więc
    również zakwalifikować jako działalność badawczo-rozwojową na gruncie art. 4a pkt 26 i
    28 ustawy CIT. Warunkiem jest jednak, żeby prace te nie miały charakteru rutynowych i
    okresowych zmian (te prace nie będą stanowiły działalności badawczo-rozwojowej).
    Ocena kwalifikacji Programów komputerowych będących efektem prac prowadzonych
    przez Wnioskodawcę jako wytworzonych w ramach działalności badawczo - rozwojowej
    Wnioskodawcy Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w
    art. 4a pkt 26 ustawy CIT, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność
    badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe
    lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 ustawy CIT wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi
    być podejmowana w systematyczny sposób. Po trzecie, taka działalność musi mieć
    określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich
    wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. W tym miejscu wskazać należy, że w
    ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą
    techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu,
    nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone
    systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności
    badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych
    materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już
    istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się
    działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np.
    przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym,
    laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne,
    biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów
    itp.). Prace rozwojowe mogą obejmować nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
    tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług. Prace
    rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących
    produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Jak wynika z opisu sprawy, cechą wspólną ww. realizowanych
    projektów (z wyjątkiem tworzenia funkcjonalności do istniejących już Programów
    komputerowych, o charakterze rutynowych i okresowych zmian) jest twórcze działanie
    Spółki polegające na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania komputerowego,
    niefunkcjonującego w tej postaci na rynku (ewentualnie niefunkcjonującego wcześniej w
    działalności Spółki), poprzez wykorzystywanie, kształtowanie i łączenie wiedzy,
    umiejętności i doświadczenia wypracowanych i zdobytych w trakcie wielu lat
    funkcjonowania w branży IT (w tym w zakresie języków programowania, algorytmów,
    narzędzi informatycznych), a także nabywanie nowej wiedzy w trakcie trwania projektów.
    Każdy projekt prowadzony jest w sposób metodyczny i uporządkowany - Spółka przed
    rozpoczęciem prac nad projektem ustala jego cele, odpowiadające potrzebom zgłoszonym
    przez klienta (lub ustalone według własnej koncepcji), określa jego harmonogram oraz
    zapewnia zasoby ludzkie i techniczne niezbędne w toku prac. Wskazane właściwości
    projektów Spółki dotyczą zarówno przypadków wytworzenia nowych Programów
    komputerowych, jak i nowych funkcjonalności (rozwoju programów komputerowych
    zgodnie z zapotrzebowaniem klienta) do Programów komputerowych już
    licencjonowanych lub sprzedanych.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższe wyjaśnienia oraz przedstawione wyżej okoliczności
    sprawy pozwalają na stwierdzenie, że podejmowane przez Wnioskodawcę czynności,
    których rezultatem jest tworzone oprogramowanie komputerowe, przede wszystkim w
    postaci osobnych aplikacji, jak również dodatkowych funkcjonalności do istniejących już
    Programów komputerowych, mają charakter twórczy, systematyczny oraz nakierowane są
    na zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.
    Zatem, tego typu działania Spółki spełniają przesłanki do uznania ich za działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26-28 ustawy CIT. Projekty
    Spółki dotyczące wytworzenia licencjonowanych lub sprzedawanych Programów
    komputerowych oraz ich rozwoju (inne niż prace o charakterze rutynowych i okresowych
    zmian) stanowią prace badawczo-rozwojowe w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT.
    Logiczną konsekwencją tej kwalifikacji jest więc wniosek, że Programy komputerowe

    będące efektem ww. projektów Wnioskodawcy, powinny zostać uznane za wytworzone w
    ramach ww. działalności badawczo-rozwojowej Wnioskodawcy.
    Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 2
    Ogólne przesłanki kwalifikacji programu komputerowego jako kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT, za kwalifikowane prawo własności intelektualnej
    [dalej: Kwalifikowane IP] uznaje się m.in. autorskie prawo do programu komputerowego,
    podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw, o ile program
    ten został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej. Należy wskazać, że przepisy ustawy CIT,
    jak i ustaw niepodatkowych, w szczególności przepisy Prawa autorskiego, nie zawierają
    definicji programu komputerowego.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 Prawa autorskiego programy komputerowe podlegają ochronie jak
    utwory literackie, a zatem jak utwory „wyrażone słowem, symbolami matematycznymi,
    znakami graficznymi” i są w tym zakresie ujmowane w jednej kategorii z utworami
    literackimi, publicystycznymi, naukowymi oraz kartograficznymi (art. 1 ust. 2 pkt 1 Prawa
    autorskiego). Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie
    formy jego wyrażenia, natomiast idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu
    programu komputerowego nie podlegają ochronie (art. 74 ust. 2 Prawa autorskiego).
    Zgodnie ze stanowiskiem Dyrektora KIS wyrażonym w interpretacji z dnia 1 lipca 2020 r.,
    znak: 0111-KDIB1-2.4010.159.2020.2.AW „podstawą przyznania ochrony prawnej dla
    programu komputerowego jest fakt, że stanowi on przejaw działalności twórczej o
    indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości intelektualnej danego autora lub
    autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od przeznaczenia i sposobu
    wyrażania”. Doktryna prawa autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania
    pojęcia „autorskiego prawa do programu komputerowego” które wskazują, że część
    chronioną prawem jest w szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera
    w formie kodu źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie
    prawo do programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do
    terminologii informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy
    prawnej dobra niematerialnego jakim jest program komputerowy”. Jak wynika z treści
    Objaśnień IP Box elementy programu komputerowego chronione prawem autorskim to
    przede wszystkim forma programów (rozumiana jako określone przedstawienie zarówno
    kodu, jak i instrukcji) oraz interfejsy. Pod pojęciem programu komputerowego mieści się
    nie tylko jego warstwa techniczna, lecz również funkcjonalna, tj. pojęcie program
    komputerowy obejmuje jego funkcjonalne i techniczne części składowe, takie jak: kod
    źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach
    konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    Powyższe stanowisko potwierdza uzasadnienie interpretacji Dyrektora KIS z dnia 6 lutego
    2020 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.532.2019.2.BK: „dla celów stosowania preferencji IP Box
    program komputerowy należy rozumieć w sposób funkcjonalny, jako jedną integralną
    całość obejmującą nie tylko jego warstwę techniczną (jak wskazują Objaśnienia IP Box
    „formę”, czyli kod źródłowy programu komputerowego), ale również jego interfejsy w
    zakresie w jakim stanowią one ściśle powiązany z nią element umożliwiający wzajemne
    połączenia i wzajemne oddziaływanie pomiędzy wszystkimi elementami oprogramowania,
    sprzętu komputerowego i użytkownikami”. Należy zauważyć, że zgodnie z powołanymi już
    wcześniej Objaśnieniami IP Box, fundamentem informatycznego rozumienia programu
    komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego przy pomocy wybranego
    języka programowania algorytmu rozwiązania określonego zadania. Zatem program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Ponadto, w związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół
    informacji w postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i

    zintegrowanych danych przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów
    - podlega ochronie, jak utwór literacki z art. 1 Prawa autorskiego, oprogramowanie może
    być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (Raport BEPS), uznane za utwór
    jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac
    badawczorozwojowych.
    W tym miejscu dodatkowo podkreślić należy, że przyznanie preferencji podatkowej w
    postaci 5% opodatkowania dochodu z kwalifikowanego IP jest możliwe wyłącznie wobec
    dochodu podatnika pochodzącego z prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej bezpośrednio związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem
    kwalifikowanego IP. Ponadto, zgodnie z Raportem BEPS, nie tylko program komputerowy
    chroniony prawem autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim,
    może zawierać się w katalogu Kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne
    do patentu. Jak wynika z treści Raportu BEPS, oprogramowanie chronione prawem
    autorskim dzieli podstawowe cechy patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i
    użyteczne, a zatem zasadniczo wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-
    rozwojowej, której prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD wskazuje w
    Raporcie BEPS, że nie wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową
    oprogramowania i dlatego wielu podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi
    posiadać prawa autorskie, zamiast polegać na ochronie patentowej.
    Stanowisko to potwierdzone zostało również w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 25
    czerwca 2020 r., znak: 0111-KDIB1-1.4010.66.2020.3.NL oraz z dnia 27 maja 2020 r., znak:
    0111-KDIB1-1.4010.75.2020.2.SG. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy
    program komputerowy do celów ustawy CIT należy interpretować szeroko, bez względu
    na branżę, w której ma zastosowanie, stopień złożoności, rodzaj języka programowego, w
    którym został stworzony lub jego zewnętrzną postać.
    Kwalifikacja Programów Komputerowych jako Kwalifikowanych IP W świetle art. 24d ust. 2
    pkt 8 ustawy CIT oraz ogólnych postanowień art. 24d ust. 2 ustawy CIT, do uznania za
    Kwalifikowane IP konieczne będzie spełnienie następujących przesłanek:
    1) kwalifikacji jako program komputerowy,
    2) prowadzenia działalności badawczo-rozwojowej,
    3) wytworzenia programu komputerowego w ramach ww. działalności
    badawczorozwojowej.
    Zatem, aby ocenić czy Programy komputerowe wytworzone w ramach działalności
    Wnioskodawcy opisanej w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (przesłanki 2) i 3)
    wskazane powyżej, będące przedmiotem pytania nr 1), stanowią Kwalifikowane IP,
    konieczna jest ocena, czy stanowią one programy komputerowe w rozumieniu art. 24d
    ust. 2 pkt 8 ustawy CIT. W ocenie Wnioskodawcy, przesłanki do tej kwalifikacji, wskazane w
    pkt 2.1. powyżej, są spełnione. Jak wynika bowiem z opisu stanu faktycznego/zdarzenia
    przyszłego, Programy komputerowe są przejawem działalności o charakterze twórczym i
    indywidualnym, uzewnętrznionym w postaci znaków, symboli, języków programowania.
    Zawierają również komponenty charakterystyczne dla programów komputerowych,
    wskazywane w doktrynie prawa autorskiego, tj. komendy, kody źródłowe i wynikowe oraz
    interfejsy. Biorąc pod uwagę zakres działalności Spółki opisany w stanie faktycznym
    /zdarzeniu przyszłym, w przypadku odpłatnego licencjonowania oraz sprzedaży
    wytworzonych Programów komputerowych, w efekcie podjętych prac powstają odrębne
    Programy komputerowe, stanowiące Kwalifikowane IP. Natomiast w przypadku rozwoju
    licencjonowanych oraz sprzedanych Programów komputerowych, dochodzi do
    wytworzenia dodatkowych funkcjonalności do istniejących już Programów
    komputerowych, niestanowiących jednak odrębnych programów. W takim przypadku ma
    więc miejsce odpowiednio ulepszenie lub rozwinięcie dotychczasowego Kwalifikowanego
    IP, niestanowiące samodzielnie Kwalifikowanego IP.

    Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że Programy komputerowe, o których mowa
    we wniosku, wytworzone i rozwinięte w ramach prac badawczo-rozwojowych, podlegające
    ochronie na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, stanowią i
    będą stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej w postaci programu
    komputerowego, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT.
    Uwagi ogólne
    W świetle art. 24d ust. 7 ustawy CIT, dochodem (stratą) z Kwalifikowanego IP jest
    osiągnięty przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata): 1) z opłat lub należności
    wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy Kwalifikowanego IP; 2) ze sprzedaży
    Kwalifikowanego IP; 3) z Kwalifikowanego IP uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu
    lub usługi; 4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z Kwalifikowanego IP,
    jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo
    arbitrażu. Zdaniem Wnioskodawcy, dochód z praw do Programów komputerowych
    wskazany w lit. A, B, C opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, stanowi
    kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d ust. 7 ustawy CIT.
    Z opisu sprawy wynika, iż wskazane wyżej elementy wynagrodzenia Spółki, w zależności
    od rodzaju umowy z klientem, mogą być wyodrębnione lub łączone w grupy z innymi
    rodzajami wynagrodzenia (np. wynagrodzenie wskazane w lit. B w niektórych umowach
    jest łączone z wynagrodzeniem wskazanym w lit. A). Zawsze są one jednak elementem
    jednej kompleksowej umowy z klientem (oraz załączników i ewentualnie aneksów do niej).
    Umowy z klientami mają różne nazwy (m.in. odnoszące się do nazwy własnej tworzonego
    oprogramowania albo poszczególnych elementów składających się na program
    komputerowy np. aplikacja dystrybucyjna), jednak sama nazwa umowy nie determinuje
    charakteru wykonywanych projektów.
    Mając powyższe na względzie stwierdzić należy, że efekty prac wytworzonych,
    rozwiniętych lub ulepszonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej
    Wnioskodawcy, które spełniają wskazane w opisie stanu faktycznego i zdarzenia
    przyszłego cechy (tj. są samoistne, są przedmiotem ochrony prawnoautorskiej oraz
    powstają, są rozwijane lub ulepszane w ramach działalności badawczo-rozwojowej),
    stanowią w istocie oprogramowanie podlegające ochronie na podstawie art. 1 ust. 1 w
    związku z art. 74 Prawa autorskiego, co oznacza, że stanowią kwalifikowane IP w świetle
    art. 24d ust. 2 pkt 8 ustawy CIT i tym samym kwalifikują się do dochodów z
    kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 24d ust. 7 pkt 1 i 2 ustawy CIT.
    Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 3
    Dochód z tytułu licencjonowania wytworzonych przez Wnioskodawcę Programów
    komputerowych (lit. A opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego) stanowi
    kwalifikowany dochód Spółki na podstawie art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy CIT, co wynika
    wprost z treści tego przepisu. Jest to bowiem opłata za licencję Programu
    komputerowego, na podstawie umowy licencyjnej dotyczącej tego Programu
    komputerowego (Kwalifikowanego IP).
    Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 4
    Wskazać należy, iż z Objaśnień IP Box wynika, że rozwinięcie lub ulepszenie przedmiotu
    ochrony oznacza w szczególności rozbudowanie, poszerzenie zakresu funkcjonalnego
    albo użyteczności już istniejącego Kwalifikowanego IP, niezależnie od tego, czy podatnik
    uzyskał dodatkową ochronę na to rozwinięcie lub ulepszenie. Decydującym
    determinantem jest tutaj aspekt faktyczny rozumiany jako rozwinięcie lub ulepszenie
    istniejącego kwalifikowanego IP w dowolnej postaci, o ile działania te prowadzą do
    poprawy użyteczności albo funkcjonalności już istniejącego Kwalifikowanego IP. Takie
    rozumienie wynika wprost z użycia słowa „ulepszonego”: ulepszać zgodnie ze słownikiem
    języka polskiego PWN oznacza „zmienić coś tak, żeby stało się bardziej użyteczne lub
    funkcjonalne”. Podobnie do terminu „ulepszenie” należy rozumieć sformułowanie

    „rozwinięcie” Kwalifikowanego IP. Wobec rozwinięcia kwalifikowanego IP decydujące
    znaczenie ma więc fakt poszerzenia zakresu funkcjonalnego albo użyteczności już
    istniejącego kwalifikowanego IP, bez względu na uzyskanie dodatkowego prawa
    ochronnego w tym zakresie. Nieracjonalnym byłoby stymulowanie przez ustawodawcę
    działań podatników polegających na rozwijaniu Kwalifikowanego IP tak, że w efekcie tego
    rozwinięcia Kwalifikowane IP stało się mniej użyteczne, funkcjonalne lub też jego
    użyteczność czy też funkcjonalność pozostałaby bez zmian. Brak wymogu uzyskania
    dodatkowego prawa ochronnego, w zakresie w jakim Kwalifikowane IP zostało ulepszone
    lub rozwinięte wynika z tego, że patent, prawo ochronne na wzór użytkowy lub inne
    Kwalifikowane IP, co do zasady stanowią ukończone, zdefiniowane rozwiązania lub
    odkrycia.
    W praktyce gospodarczej „rozwijanie” i „ulepszanie” takich praw obejmuje głównie rozwój i
    ulepszenie oraz poszerzenie wiedzy i technologii związanych z kwalifikowanym IP. W
    konsekwencji „rozwój”, czy też „ulepszenie”, może dotyczyć sposobu wdrożenia i
    zastosowania w praktyce przedmiotu ochrony tego prawa.
    Wynik takiego ulepszenia czy rozwinięcia nie musi natomiast zostać objęty dodatkową
    ochroną. Poza tym, w zdecydowanej większości przypadków zasadnych dla
    Kwalifikowanych IP nie jest możliwe uzyskanie dodatkowego prawa ochronnego do już
    wytworzonego IP. Jedynym takim przypadkiem w świetle polskiego prawa jest prawo do
    uzyskania tzw. patentu dodatkowego zgodnie art. 30 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. -
    Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2023 r., poz. 1170). Z tych względów, „rozwijanie” i
    „ulepszanie” kwalifikowanego IP należy rozumieć jako ogół prac badawczo-rozwojowych
    podatnika, skutkujących poszerzeniem zakresu funkcjonalnego albo użyteczności
    kwalifikowanego IP, co może dalej skutkować, między innymi, możliwością wdrożenia lub
    znalezienia nowych zastosowań dla kwalifikowanego IP.
    Zdaniem Wnioskodawcy, również w odniesieniu do rozwoju licencjonowanych Programów
    komputerowych (lit. B opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego), o ile nie stanowi on
    rutynowych i okresowych zmian, dochód z tego tytułu stanowi „opłaty lub należności
    wynikające z umowy licencyjnej, która dotyczy Kwalifikowanego IP". Jak wskazano bowiem
    w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, zarówno opłaty za licencję Programu
    komputerowego, jak i opłaty za jego rozwijanie, są częścią tej samej umowy z klientem, a
    w niektórych przypadkach wynagrodzenie z tego tytułu jest nawet ujmowane łącznie.
    Opłaty za rozwój Programu komputerowego wynikają zatem z umowy licencyjnej, która
    tego Programu komputerowego (Kwalifikowanego IP) dotyczy, a zatem spełniają hipotezę
    art. 24d ust. 7 pkt 1 ustawy CIT.
    Własne stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 5
    Dochód ze sprzedaży praw autorskich do wytworzonych przez Wnioskodawcę Programów
    komputerowych (Kwalifikowanych IP) (lit. C opisu stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego)
    stanowi kwalifikowany dochód, o którym mowa w art. 24d ust. 7 pkt 2 ustawy CIT, co
    wynika wprost z treści tego przepisu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do zadanych pytań, wyznaczających zakres
    rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej nie jest ocena
    prawidłowości ujmowania w kosztach kwalifikowanych poniesionych przez Państwa
    wydatków na realizację opisanych we wniosku prac.
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 18d ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”):

      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Zgodnie z art. 4a pkt 26 updop:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o: działalności badawczo-rozwojowej - oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W świetle art. 4a pkt 27 updop:
      ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych - oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W świetle art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (Dz. U. z 2025 r. poz. 24), badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop:
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Przy odniesieniu wskazanych przepisów na grunt analizowanej sprawy należy wskazać, że
    aby uznać, czy działalność Spółki spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej,
    konieczne jest przeprowadzenie analizy nakierowanej na zidentyfikowanie przejawów
    działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową
    (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28
    updop).
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że jednym z obszarów działalności
    Spółki jest branża IT, w której Spółka funkcjonuje jako producent nowoczesnych, w pełni
    sparametryzowanych rozwiązań internetowych do dystrybucji funduszy inwestycyjnych
    dla dystrybutorów (B2B) oraz uczestników (B2C). Wnioskodawca przygotowuje także
    rozwiązania IT wspierające inne obszary działalności funduszy inwestycyjnych oraz

    Towarzystw Funduszy Inwestycyjnych, np. w zakresie wyceny aktywów, zarządzania
    aktywami, obsługi AML czy hurtowni danych. Efektem działań Spółki jest tworzone
    oprogramowanie komputerowe - przede wszystkim w postaci osobnych aplikacji [dalej:
    Programy komputerowe], jak również dodatkowych funkcjonalności do istniejących już
    Programów komputerowych (rozwój oprogramowania, do którego prawa autorskie
    sprzedano klientowi lub na które udzielono klientowi licencji). W ramach poszczególnych
    projektów prowadzone są prace nad danym Programem komputerowym, którymi są
    programy, systemy, aplikacje lub platformy komputerowe, które powstają w wyniku
    tworzenia i wdrażania nowych rozwiązań lub udoskonalania, optymalizacji i automatyzacji
    już istniejących. Wskazane wyżej dodatkowe funkcjonalności nie stanowią jednak
    osobnego oprogramowania - stają się częścią istniejących już Programów komputerowych.
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy
    rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Na wstępie należy podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec tego ocena, czy prace, które Państwo zrealizowali w ramach opisanego we wniosku
    projektu, stanowią działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście
    wskazanych przez Państwa we wniosku i uzupełnieniu wniosku efektów tych prac.
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy.
    Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazali Państwo, że rozwiązania Spółki bazują na najnowszych
    technologiach oraz własnych, innowacyjnych rozwiązaniach. Prowadzone przez Spółkę
    projekty można podzielić na dwie grupy:
    1) rozwój własnych produktów informatycznych wspierających działalność klientów
    Wnioskodawcy - własne projekty rozwojowe, które mają na celu rozwój i udoskonalanie
    narzędzi informatycznych, czyli oprogramowania (projektowanie i rozwój aplikacji), które
    są dostosowywane do potrzeb klienta zewnętrznego i następnie mu udostępniane
    (sprzedaż, licencjonowanie).
    2) planowanie, projektowanie i budowa dedykowanych środowisk informatycznych.
    Dostarczanie i udostępnianie klientom Spółki zaprojektowanej architektury spełniającej
    niepowtarzalne wymagania klienta, a następnie przygotowanie i implementacja
    rozwiązań infrastrukturalnych.
    Dostarczanie platform umożliwiających klientom rozwijanie, uruchamianie i zarządzanie
    aplikacjami bez konieczności budowania i utrzymania niezbędnej infrastruktury. Działania
    pracowników Spółki pokrywają przy tym wszelkie etapy prac, począwszy od definiowania

    wymagań, projektowania rozwiązań, poprzez ich analizę, specyfikację, studium
    wykonalności, konstruowanie, implementację, rozwój, testowanie czy też usprawnianie
    produktów. Prace składają się z wyraźnych etapów, w ramach których powstają kolejne
    wersje produktów, nowe czy zmodyfikowane Programy komputerowe. Rozwiązania te są
    testowane, weryfikowana jest ich przydatność.
    Efektem prac wykonywanych przez pracowników Spółki są w szczególności: kody źródłowe
    programów komputerowych, plany i/lub prototypy systemów, architektura aplikacji, bazy
    oraz struktury danych, dokumentacja techniczna, plany, analizy, raporty, formularze,
    interfejsy, algorytmy, moduły, modele itp. Cechą wspólną ww. realizowanych projektów (z
    wyjątkiem tworzenia funkcjonalności do istniejących już Programów komputerowych, o
    charakterze rutynowych i okresowych zmian) jest twórcze działanie Spółki polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania komputerowego, niefunkcjonującego w tej
    postaci na rynku (ewentualnie niefunkcjonującego wcześniej w działalności Spółki),
    poprzez wykorzystywanie, kształtowanie i łączenie wiedzy, umiejętności i doświadczenia
    wypracowanych i zdobytych w trakcie wielu lat funkcjonowania w branży IT (w tym w
    zakresie języków programowania, algorytmów, narzędzi informatycznych), a także
    nabywanie nowej wiedzy w trakcie trwania projektów.
    W ramach wyżej opisanych prac Spółka potwierdza, że rezultaty prac, odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej w obrębie wykonywanej przez Spółkę działalności.
    Przykładowo zmiany dokonywane w kodzie mają charakter niepowtarzalny, jako że nowo
    wdrażane rozwiązania w aplikacji webowej wymagają pokrycia oryginalnymi, twórczymi
    testami automatycznymi nowych scenariuszy testowych, uprzednio nieistniejących.
    Zatem działalność, którą Państwa Spółka prowadziła w ramach opisanego projektu miała
    twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza:
    (i) robiący coś regularnie i starannie,
    (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu,
    (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też:
      o efektach takich działań; planowy, metodyczny.
    W definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu. Wobec tego
    najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja
    obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego
    systemu. Zatem słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-
    rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale
    prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie,
    co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku,
    klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Spełnienie kryterium „systematyczności”
    danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego
    czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do
    prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby
    podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy,
    przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka
    działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób
    metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

    Z opisu sprawy wynika, że systematyczność działań w zakresie wykonywanych prac polega
    na konsekwentnym realizowaniu etapowego podejścia do tworzenia i/lub ulepszania
    oprogramowania. Prace są prowadzone według zdefiniowanego cyklu badawczo-
    rozwojowego obejmującego fazy analizy, projektowania, implementacji, testowania i
    optymalizacji zgodnie z harmonogramem. Każdy etap jest regularnie monitorowany i
    dokumentowany co zapewnia spójność oraz pozwala na dokładne śledzenie postępów w
    realizacji założonych celów. Prace prowadzone są w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (oddanie efektów prac).
    Dla każdego projektu opracowano harmonogram z rozbiciem na etapy (analiza —
    specyfikacja — implementacja — testy — wdrożenie). W trakcie prac może dochodzić do
    zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia poszczególnych
    etapów prac. W przypadku odstępstw od założeń harmonogramu są one odnotowywane i
    udokumentowane (change-request, decyzje projektowe). W kontekście harmonogramów
    dokonywane są przeglądy projektowe, podczas których analizuje się efektywność
    wdrażanych rozwiązań i identyfikowano obszary wymagające udoskonalenia. W oparciu o
    zebrane dane i wyniki testów przeprowadzane są cykliczne optymalizacje kodu oraz
    aktualizacji algorytmów, co pozwala na systematyczne podnoszenie jakości i wydajności
    oprogramowania.
    To potwierdza zatem, że spełnione jest przez Państwa kolejne kryterium definicji
    działalności badawczo-rozwojowej – systematyczność – w odniesieniu do wskazanych we
    wniosku prac nad realizacją projektu.
    Omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności. Ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy rezultatu
    prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
    wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Głównym zadaniem dla zarządzającego
    projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i zidentyfikowanie zasobów wiedzy
    przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w ujęciu funkcjonalnym i
    celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i właściwym do
    wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i identyfikacja
    wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca, sposobu jej
    wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu projektu.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że Spółka w trakcie prac nabywa
    nowe, specjalistyczne kompetencje i wiedzę. Wiedza ta zostaje udokumentowana w
    formie dokumentacji projektowej, raportów z testów i notatek technicznych i jest
    wykorzystywana w dalszych pracach B+R przy rozwoju produktów Spółki. Zdobyte
    doświadczenia umożliwiają dalsze doskonalenie metod analitycznych, szczególnie w
    obszarze prognoz zapotrzebowania, dynamicznego trasowania i adaptacyjnych
    algorytmów decyzyjnych, co stanowi bazę do rozwijania nowych projektów badawczo-
    rozwojowych. Wiedza ta pozwala również na bardziej efektywne projektowanie rozwiązań
    modułowych i skalowalnej architektury systemowej, co znacząco wspiera przyszłe
    inicjatywy innowacyjne w ramach działalności badawczo-rozwojowej.
    Zatem pozwala to uznać, że w odniesieniu do prac nad opisanym we wniosku projektem,
    wykorzystali Państwo istniejące zasoby wiedzy w celu tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.: badania podstawowe i

    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje również prace rozwojowe w
    rozumieniu Prawa o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość tych czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.

    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak sami Państwo wskazali, wskazane we wnioski produkty Spółki zawsze mają oryginalny,
    twórczy charakter, wyznaczający nowe funkcje. Stanowią nową usługę lub produkt,
    nieistniejący wcześniej. Nie opierają się na przewidywalnych, rutynowych czynnościach –
    wymagają kreatywności. Nie jest to jedynie techniczna realizacja zleceń; powstałe
    rozwiązania cechują się wprowadzaniem autorskich koncepcji.
    Opracowywane przez Spółkę oprogramowanie:
    a) odznacza się oryginalnym, twórczym charakterem — co potwierdzają mi.n. autorskie
      algorytmy, nowatorskie reguły rozliczeniowe i dokumentacja projektowa;
    b) stanowią kreację nowych funkcjonalności i procesów (nie są wtórnym powieleniem
      istniejących produktów);
    c) nie są możliwe do uzyskania jedynie dzięki rutynowym umiejętnościom
      programistycznym — wymagają pracy koncepcyjnej, eksperymentalnej i walidacyjnej;
    d) mają charakter twórczy — obejmują zaprojektowanie nowych elementów systemu.
      Prace niemające charakteru „twórczego” a jedynie „techniczny” nie są objęte
      wnioskiem o interpretację.
    Zatem prowadzone przez Państwa projekty stanowią działalność badawczo-rozwojową w
    rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 ustawy CIT i w związku z tym Programy komputerowe
    będące efektem projektów Wnioskodawcy powinny zostać uznane za wytworzone w
    ramach tej działalności.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Ad. 2, 3, 4, 5
    Odnosząc się do pytań oznaczonych we wniosku nr 2, 3, 4, 5 wskazać należy, że regulacje
    dotyczące stosowania preferencji IP Box zostały odzwierciedlone w art. 24d-24e updop.
    Zgodnie z art. 24d ust. 1 updop:
      podatek od osiągniętego przez podatnika kwalifikowanego dochodu z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 24d ust. 2 updop:
      kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1. patent,
      2. prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3. prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4. prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
      5. dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
        roślin,
      6. prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
      7. wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz.U. z 2021 r. poz. 213),
      8. autorskie prawo do programu komputerowego

      - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
      Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska,
      których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez
      podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z art. 24d ust. 3 updop:
      podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na preferencyjnych zasadach w
    takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody w efekcie prac badawczo-
    rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Skorzystanie z preferencji IP Box jest
    możliwe w sytuacji występowania związku między dochodem kwalifikującym się do
    preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu jego uzyskania.
    Sposób obliczenia wysokości kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej zawarty jest w art. 24d ust. 4 updop. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a+b)*1,3/(a+b+c+d),
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez
      podatnika na:
      a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 3,
      c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 11a ust. 1 pkt 4,
      d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Stosownie do art. 24d ust. 5 updop:
      do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    W przypadku gdy wartość wskaźnika, o którym mowa w ust. 4, jest większa od 1,
    przyjmuje się, że wartość ta wynosi 1 (art. 24d ust. 6 ww. ustawy).
    Zgodnie z treścią art. 24d ust. 7 updop:
      dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest osiągnięty
      przez podatnika w roku podatkowym dochód (strata) ustalony zgodnie z art. 7 ust. 2:
      1. z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      2. ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
      3. z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi,

      4. z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Obowiązki podatników podlegających opodatkowaniu na podstawie art. 24d updop,
    zostały określone w art. 24e updop.
    W myśl art. 24e ust. 1 updop:
      podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 24d są obowiązani:
      1. wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonej
        ewidencji rachunkowej;
      2. prowadzić ewidencję rachunkową w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3. wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 24d ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
      4. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z tych kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonej ewidencji
        rachunkowej nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5. dokonywać zapisów w prowadzonej ewidencji rachunkowej w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług - w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonej ewidencji rachunkowej nie jest
        możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Zgodnie z art. 24e ust. 2 updop:
      w przypadku gdy na podstawie ewidencji rachunkowej nie jest możliwe ustalenie
      dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest
      obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 19.
    Do kwalifikowanych praw własności intelektualnej, zgodnie z cytowanym powyżej art. 24d
    ust. 2 pkt 8 updop, zalicza się autorskie prawo majątkowe do programu komputerowego.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019 r.
    dotyczącymi preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX, ustawa o CIT nie definiuje pojęcia „programu
    komputerowego” oraz brak w świetle polskiego prawa precyzyjnego określenia zakresu
    „autorskiego prawa do programu komputerowego”. Praktyka stosowania tego pojęcia na
    świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, w których
    programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i
    niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności (wyrok irlandzkiego sądu II
    instancji z 1995 r. w sprawie (...) FCA 490; 37 IPR 436). Należy zatem odwołać się w tym
    względzie do przepisów ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24, dalej: „Ustawa o prawie autorskim”).
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy:
      przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od
      wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór).
    Stosownie do art. 1 ust. 2 pkt 1 Ustawy o prawie autorskim:

      w szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory wyrażone słowem,
      symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne,
      naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Szczególne postanowienia dotyczące praw autorskich do programu komputerowego
    zawierają art. 74 ust. 1 i następne Ustawy o prawie autorskim.
    Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 tej ustawy:
      Programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie, o ile przepisy
      niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej.
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Podstawą przyznania ochrony prawnej dla programu komputerowego jest fakt, że stanowi
    on przejaw działalności twórczej o indywidualnym charakterze (wyraz własnej twórczości
    intelektualnej danego autora lub autorów), ustalony w jakiejkolwiek postaci, niezależnie
    od przeznaczenia i sposobu wyrażania. O ocenie charakteru indywidualnej pracy twórczej
    nie decydują postanowienia umowy, ale rzeczywisty wkład pracy każdego z twórców
    programu komputerowego, co podlega każdorazowo odrębnej ocenie. Doktryna prawa
    autorskiego przyjmuje różne podejścia do definiowania pojęcia „autorskiego prawa do
    programu komputerowego”, które wskazują, że część chronioną prawem jest w
    szczególności kombinacja komend adresowanych do komputera w formie kodu
    źródłowego i kodu wynikowego. Pozaustawowa definicja pojęcia „autorskie prawo do
    programu komputerowego” w sposób uzasadniony nawiązuje zatem do terminologii
    informatycznej, dostosowywanej następnie do potrzeb dalszej analizy prawnej dobra
    niematerialnego jakim jest program komputerowy. Fundamentem informatycznego
    rozumienia programu komputerowego jest samo pojęcie „programu”, czyli zapisanego
    przy pomocy wybranego języka programowania algorytmu rozwiązania określonego
    zadania. Zatem, program komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji
    przeznaczonych do wykonywania bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w
    celu osiągnięcia określonego rezultatu.
    Pojęcie „program komputerowy” nie powinno być rozumiane wąsko lecz szeroko. Program
    komputerowy obejmuje więc jego funkcjonalne części składowe, takie jak: kod źródłowy,
    opis procedur operacyjnych, zestawienie danych w informacjach konwersacyjnych i
    dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs.
    W celu poprawnego zastosowania preferencji IP Box wobec autorskiego prawa do
    programu komputerowego należy nadać mu znaczenia funkcjonalne, celowościowe i
    rozszerzające, w zgodzie z najbardziej istotnym międzynarodowym kontekstem przepisów
    o IP Box, czyli Raportem OECD BEPS Plan Działania nr 5. Zgodnie z akapitem 34 tego
    Raportu, copyrighted software, nie tylko program komputerowy chroniony prawem
    autorskim, ale szerzej oprogramowanie chronione prawem autorskim, może zawierać się
    w katalogu kwalifikowanych IP jako aktywo funkcjonalnie ekwiwalentne do patentu. OECD
    wskazuje, że oprogramowanie chronione prawem autorskim dzieli podstawowe cechy
    patentów, ponieważ jest nowatorskie, nieoczywiste i użyteczne, a zatem zasadniczo
    wynika z prowadzenia innowacyjnej działalności badawczo-rozwojowej, której
    prowadzenie powinny stymulować przepisy o IP Box. OECD stwierdza także, że nie
    wszystkie jurysdykcje zapewniają ochronę patentową oprogramowania i dlatego wielu
    podatników, którzy wytwarzają oprogramowanie, musi posiadać prawa autorskie, zamiast
    polegać na ochronie patentowej. Włączenie oprogramowania chronionego prawem
    autorskim do definicji funkcjonalnie równoważnych kwalifikowanych IP zapewnia również,
    że różne traktowanie oprogramowania na mocy prawa patentowego różnych jurysdykcji
    nie ma wpływu na to, czy dochody z oprogramowania mogą korzystać z różnych regulacji
    IP Box.

    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być, zgodnie z wykładnią celowościową i kontekstualną (ww.
    Raport OECD), uznane za kwalifikowane IP w świetle rozszerzającej wykładni art. 24d ust. 2
    pkt 8 updop, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszenie jest wynikiem prac
    badawczo-rozwojowych.
    Dochodem kwalifikującym się do ulgi Innovation Box jest dochód uzyskany z tytułu
    opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego
    prawa własności intelektualnej, dochód ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej, jak również dochód z tego aktywa uwzględniony w cenie sprzedaży lub
    usługi określany na zasadzie ceny rynkowej.
    Warunkiem koniecznym dla skorzystania z omawianej preferencji jest wymóg
    prowadzenia przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej bezpośrednio
    związanej z wytworzeniem, rozwojem lub ulepszeniem kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej, co stanowi wyraz realizacji zasady nexus.
    Podatnik, który będzie chciał skorzystać z preferencji będzie zobowiązany prowadzić
    szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający obliczenie podstawy
    opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych
    z osiąganymi dochodami z praw IP powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Biorąc pod uwagę powyższe przepisy prawa podkreślić należy, że kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej to prawo własności spełniające łącznie trzy warunki:
    1. zostało wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika w ramach
    prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej;
    2. należy do jednej z kategorii wymienionych w katalogu w art. 24d ust. 2 updop;
    3. podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
    ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczypospolita
    Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy uznać, że Programy komputerowe, o których mowa
    we wniosku, wytworzone i rozwinięte w ramach prac badawczo-rozwojowych,
    podlegające ochronie na podstawie przepisów o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych, stanowią i będą stanowić kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    postaci programu komputerowego, w rozumieniu art. 24d ust. 2 pkt 8 u.p.d.o.p.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 jest prawidłowe.
    Wątpliwości Wnioskodawcy zawarte w pytaniach Nr 3-5, dotyczą poprawnej kwalifikacji
    dochodów:
    1. z odpłatnego udostępniania (licencjonowania) Programów komputerowych.
      Dochody te, oprócz opłaty utrzymaniowej (licencyjnej) za sam Program
      komputerowy podstawowy dla danej umowy z klientem, mogą obejmować również
      (i być wyodrębnione w umowach z klientem) opłaty utrzymaniowe (licencyjne) za
      elementy dodatkowe tego Programu komputerowego, stanowiące jego integralną
      część;
    2. z rozwoju udostępnianych (licencjonowanych) Programów komputerowych, czyli ze
      świadczenia usług opracowania dodatkowych funkcjonalności i modyfikacji
      wprowadzanych do udostępnianych dla (licencjonowanych przez) klientów
      Programów komputerowych (wskazane funkcjonalności/modyfikacje nie stanowią
      jednak odrębnych programów komputerowych);

    3. ze sprzedaży Programów komputerowych, tj. wykonania usług informatycznych,
      które polegają na stworzeniu Programów komputerowych i obejmują przekazanie
      całości majątkowych praw autorskich do Programów komputerowych klientowi;
    Z opisu sprawy wynika, że wskazane wyżej elementy wynagrodzenia Spółki, w
    zależności od rodzaju umowy z klientem, mogą być wyodrębnione lub łączone w grupy
    z innymi rodzajami wynagrodzenia (np. wynagrodzenie wskazane w lit. B w niektórych
    umowach jest łączone z wynagrodzeniem wskazanym w lit. A). Zawsze są one jednak
    elementem jednej kompleksowej umowy z klientem (oraz załączników i ewentualnie
    aneksów do niej). Powyższe stwierdzenie odnosi się do sposobu fakturowania
    dochodów określonych w lit. A i lit. B wniosku o interpretację. W zależności od ustaleń z
    klientami dochody są fakturowane na jednej fakturze bądź na odrębnych fakturach.
    Występują więc przypadki, że Spółka otrzymuje wynagrodzenie odrębne, niezależnie od
    wynagrodzenia wskazanego w lit. A.
    Odnosząc powyższe do realiów sprawy stwierdzić należy, że skoro:
        prace realizowane w ramach Projektów stanowią działalnością działalność B+R w
        rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych
        Programy komputerowe, które tworzy Wnioskodawca stanowią autorskie prawo do
        programu komputerowego podlegającego ochronie prawnej na mocy art. 74
        ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, (t.j.Dz. U.
        z 2025 r. poz. 24, z późn. zm.)
        Spółka prowadzi ewidencję, o której mowa w art. 24e ustawy o podatku
        dochodowym od osób prawnych
        Spółka w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej uzyskuje
        dochody z odpłatnego udostępniania (licencjonowania) Programów komputerowych
        Spółka w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej uzyskuje
        dochody z rozwoju udostępnianych (licencjonowanych) Programów
        komputerowych i jak wskazano w opisie stanu faktycznego te dochody zawsze są
        przedmiotem jednej kompleksowej umowy
    Spółka w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej uzyskuje dochody ze
    sprzedaży Programów komputerowych w ramach której przekazuje całość majątkowych
    praw autorskich do Programów komputerowych klientowi;
    to mając powyższe na względzie stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie pytań Nr 3, 4, 5
    zgodnie z którym dochód z praw do Programów komputerowych wskazany w lit. A, B, C
    stanowi kwalifikowany dochód, o których mowa w art. 24d ust. 7 u.p.d.o.p., należy
    uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym (opisem stanu faktycznego) podanym przez Państwa w

    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Jednocześnie wskazać należy, że wydana interpretacja odnosi się ściśle do przedmiotu
    pytania. Inne kwestie wynikające z własnego stanowiska, które nie zostały objęte
    pytaniami nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji Podatkowej – rozpatrzone.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1)z zastosowaniem art. 119a;
      2)w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3)z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.