Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-1088/12-2/MK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-02-20
Teza: Zakres skutków podatkowych powstałych po stronie pracownika z tytułu opłacania przez pracodawcę (ubezpieczającego) części składek inwestowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe przed dokonaniem cesji praw i obowiązków wynikających z zawartej na rzecz pracowników umowy ubezpieczenia.
Słowa kluczowe: cesja; fundusz-fundusz kapitałowy; pracownik; przychód; umowa-umowa ubezpieczenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 11.12.2012 r. (data wpływu 17.12.2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie pracownika z tytułu opłacania przez pracodawcę (ubezpieczającego) części składek inwestowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe przed dokonaniem cesji praw i obowiązków wynikających z zawartej na rzecz pracowników umowy ubezpieczenia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17.12.2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych powstałych po stronie pracownika z tytułu opłacania przez pracodawcę (ubezpieczającego) części składek inwestowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe przed dokonaniem cesji praw i obowiązków wynikających z zawartej na rzecz pracowników umowy ubezpieczenia.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Towarzystwo Ubezpieczeń („Towarzystwo Ubezpieczeń”) jest krajowym zakładem ubezpieczeń w rozumieniu ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o działalności ubezpieczeniowej, t. j. Dz.U.2010.11.66 („Ustawa DU”). Towarzystwo Ubezpieczeń planuje wprowadzić do swojej oferty ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o których mowa w załączniku do Ustawy DU, dział I grupa 3, w ramach których ubezpieczający będący równocześnie pracodawcą (dalej zwany „Ubezpieczającym”) ubezpiecza życie ubezpieczonych, będących równocześnie pracownikami (dalej zwani „Ubezpieczonymi”). Na poczet ochrony ubezpieczeniowej Ubezpieczający wpłaca do Towarzystwa Ubezpieczeń składki ubezpieczeniowe, które dzielone są na część ochronną oraz inwestycyjną. Za część inwestycyjną nabywane są jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 13 Ustawy UD ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe stanowią wydzieloną rachunkowo oraz odrębnie inwestowaną część aktywów Towarzystwa Ubezpieczeń tworzoną z alokowanych składek ubezpieczeniowych.

Umowa ubezpieczenia na życie i dożycie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym kształtująca stosunki pomiędzy Towarzystwem Ubezpieczeń, Ubezpieczającym oraz Ubezpieczonym (dalej „Umowa ubezpieczenia”) miałaby następującą konstrukcję:

1.  Składki ubezpieczeniowe opłacane będą przez Ubezpieczającego.
2.  Prawo do jednostek funduszy ubezpieczeniowych przysługuje również Ubezpieczającemu.
3.  W przypadku przepracowania przez Ubezpieczonego określonego okresu czasu Ubezpieczający zobowiązany będzie dokonać na rzecz Ubezpieczonego nieodpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia. Dopiero od momentu dokonania ww. cesji prawa do środków zgromadzonych w ubezpieczeniowych funduszach kapitałowych przysługiwać będą Ubezpieczonemu.
4.  Umowa ubezpieczenia wyłączać będzie, w okresie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto możliwość:
    1.  wypłaty kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od Umowy ubezpieczenia,
    2.  zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z Umowy ubezpieczenia,
    3.  wypłaty z tytułu dożycia wieku oznaczonego w Umowie ubezpieczenia.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy przed dokonaniem cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia część inwestycyjna składki stanowi przychód pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, t. j. Dz.U.2012.361 (dalej zwana Ustawą PIT”)? Jeżeli tak, to czy w takiej sytuacji należy pobierać zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych?
2.  Czy w przypadku dokonania cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia, na zasadach opisanych powyżej powstanie obowiązek zapłaty podatku od czynności cywilnoprawnych? Jeżeli tak, to jako którą z czynności wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych, t. j. Dz. U.2010.101.649 (dalej „Ustawa PCC”) należy zaliczyć dokonanie przedmiotowej cesji?
3.  Czy w przypadku dokonania cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia powstanie obowiązek zapłaty podatku od spadków i darowizn? Jeżeli tak, do którego z tytułów wymienionych w art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn, t. j. Dz.U.2009.93.768 (dalej „Ustawa PSD”) należy zaliczyć dokonanie przedmiotowej cesji?

Niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie Nr 1 wniosku w przedmiocie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W zakresie pytania Nr 2 wniosku w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie oraz w zakresie pytania Nr 3 wniosku w przedmiocie przepisów prawa podatkowego dotyczących ustawy o podatku od spadków i darowizn zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.

Zdaniem Wnioskodawcy,

Ad. 1

Kwoty wpłacane przez Ubezpieczającego na ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe, w przypadku gdyby prawa do jednostek uczestnictwa przysługiwałyby Ubezpieczonemu stanowiłyby przychód Ubezpieczonego, bowiem mieściłyby się w zakresie nieodpłatnego świadczenia, o którym mowa w art. 11 ust. 1 PIT. Z uwagi, iż Ubezpieczającego oraz Ubezpieczonego łączy stosunek pracy powyższe nieodpłatne świadczenie należałoby zakwalifikować do przychodów określonych w art. 12 ust. 1 PIT.

Zastrzec należy jednak, iż do momentu cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia prawa jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych przysługiwać będą jedynie Ubezpieczającemu.

Wobec powyższego do momentu dokonania cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia część inwestycyjna składki nie będzie stanowić przychodu Ubezpieczonego. Przychód Ubezpieczonego powstanie dopiero w momencie przeniesienia praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia na Ubezpieczonego.

W związku z faktem, iż do momentu dokonania cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia po stronie Ubezpieczonego nie powstanie przychód w rozumieniu ustawy PIT, po stronie Ubezpieczającego nie powstanie obowiązek pobrania zaliczki na poczet podatku dochodowego od osób fizycznych. Dopiero wraz z przeniesieniem praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia powstanie przychód po stronie Ubezpieczonego, a co za tym idzie powstanie obowiązek pobrania stosownych zaliczek.

Powyższe stanowisko znalazło potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych m.in. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dn. 03 lutego 2012 r. Nr IPPB2/415-984/11-2/AS oraz z dn. 19 stycznia 2012 r., Nr IPPB2/415-924/11-2/MK1, a także Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dn. 5 stycznia 2011 r., Nr ILPB2/415-1119/10-3/TR.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Artykuł 11 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Pojęcie „nieodpłatne świadczenie” w prawie podatkowym ma szerszy zakres niż w prawie cywilnym. Obejmuje ono nie tylko działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby – art. 353 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – ale w jego zakres wchodzą także wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których następstwem jest nieodpłatne przysporzenie majątku innej osobie kosztem majątku innego podmiotu, mające konkretny wymiar finansowy.

Z treści art. 12 ust. 1 ww. ustawy wynika bowiem, iż za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za nie wykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Jak wynika natomiast z postanowień art. 12 ust. 3 cytowanej ustawy, wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b. Stąd też w przypadku usług zakupionych przez pracodawcę wartość pieniężną tych świadczeń dla celów podatkowych ustala się według cen zakupu (art. 11 ust. 2a pkt 2 ustawy).

Zgodnie z art. 8 Ordynacji podatkowej płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Przepisami prawa podatkowego, które nakładają na określone podmioty obowiązki płatnika są m. in. przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Taki obowiązek wynika w szczególności z treści art. 31 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z jego brzmieniem osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy - wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Spółka planuje wprowadzić do swojej oferty ubezpieczenia na życie z ubezpieczeniowym funduszem kapitałowym, o których mowa w załączniku do Ustawy Działalności ubezpieczeniowej, dział I grupa 3, w ramach których ubezpieczający będący równocześnie pracodawcą ubezpiecza życie ubezpieczonych, będących równocześnie pracownikami. Na poczet ochrony ubezpieczeniowej Spółka będzie wpłacała do Towarzystwa Ubezpieczeń składki ubezpieczeniowe, które dzielone będą na część ochronną oraz inwestycyjną. Za część inwestycyjną nabywane będą jednostki uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych. Umowa ubezpieczenia będzie przewidywała, że składki ubezpieczeniowe opłacane będą przez ubezpieczającego, prawo do jednostek funduszy ubezpieczeniowych przysługuje również Ubezpieczającemu, w przypadku przepracowania przez ubezpieczonego określonego okresu czasu Ubezpieczający zobowiązany będzie dokonać na rzecz Ubezpieczonego nieodpłatnej cesji praw i obowiązków wynikających z Umowy ubezpieczenia, prawa do środków zgromadzonych w ubezpieczeniowych funduszach kapitałowych przysługiwać będą Ubezpieczonemu dopiero od momentu dokonania ww. cesji, umowa ubezpieczenia wyłączać będzie, w okresie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym ją zawarto możliwość: wypłaty kwoty stanowiącej wartość odstąpienia od Umowy ubezpieczenia, zaciągania zobowiązań pod zastaw praw wynikających z Umowy ubezpieczenia, wypłaty z tytułu dożycia wieku oznaczonego w Umowie ubezpieczenia.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt, czy opłacana część składki inwestycyjnej przed dokonaniem cesji praw i obowiązków wynikających z umowy ubezpieczenia stanowi przychód pracownika, ze stosunku pracy i czy na pracodawcy ciążą z tego tytułu obowiązki płatnika.

Mając na uwadze ww. uregulowania prawne oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, że z tytułu opłacania przez pracodawcę (ubezpieczającego) części składek inwestowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe przychód ze stosunku pracy po stronie pracownika Wnioskodawcy powstanie w momencie cesji praw, tj. przeniesienia na pracownika prawa do środków zgromadzonych na indywidualnym rachunku.

Do momentu dokonania cesji praw i obowiązków wynikających z umowy ubezpieczenia na rzecz ubezpieczonego, pracownik Wnioskodawcy nie będzie bowiem posiadał prawa do wypłaty świadczenia oraz prawa do uzyskania profitów wynikających z umowy ubezpieczenia. Prawa do jednostek uczestnictwa ubezpieczeniowych funduszy kapitałowych przysługiwać będą jedynie Ubezpieczającemu (pracodawcy).

Wobec powyższego do chwili przekazania praw i obowiązków na rzecz pracownika Wnioskodawcy nie powstaje przychód ze stosunku pracy z tytułu opłacania przez Wnioskodawcę tej części składek, która jest inwestowana w fundusze kapitałowe, co skutkuje tym, że na Wnioskodawcy do tego czasu nie będzie ciążyć obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych. Dopiero w momencie, gdy nastąpi przekazanie praw i obowiązków (cesja) na rzecz pracownika Wnioskodawcy, powstanie po stronie pracownika przychód ze stosunku pracy w wysokości składek inwestowanych w ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe ponoszonych za pracownika przez pracodawcę co skutkować będzie powstaniem obowiązków płatnika związanych z poborem i odprowadzeniem na rachunek właściwego urzędu skarbowego stosownych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Reasumując przed dokonaniem cesji praw i obowiązków wynikających z umowy ubezpieczenia część inwestycyjna składki opłacana przez pracodawcę (ubezpieczającego) nie stanowi przychodu pracownika, jako świadczenie ze stosunku prac. Do tego czasu na Wnioskodawcy nie będzie ciążyć obowiązek poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Dodatkowo należy podkreślić, że przywołane przez Spółkę rozstrzygnięcia organów podatkowych dotyczące przepisów prawa wydane zostały w indywidualnej sprawie i nie mogą być źródłem praw i obowiązków w innych sprawach.

Na mocy art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 roku - Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.) źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe oraz rozporządzenia.

Z uwagi na powyższe przywołane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej rozstrzygnięcia organów podatkowych nie są wiążące dla tut. organu podatkowego. Każdą sprawę organ podatkowy jest zobowiązany traktować indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 poz. 270 ze zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.