Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-110/13-2/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-15
Teza: zarówno nabywane przez Wnioskodawcę surowce jak też wyprodukowane i sprzedawane produkty, które nie są przeznaczone i nie są zużywane w celach opałowych nie podlegają przepisom zawartym w ustawie o podatku akcyzowym albowiem nie służą celom opałowym.
Słowa kluczowe: cel-cel opałowy; opodatkowanie; podatek-podatek akcyzowy; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział I-art. 2.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 07.02.2013 r. (data wpływu 11.02.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobów węglowych - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11.02.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania wyrobów węglowych.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka zajmuje się produkcją i sprzedażą wyrobów węglonośnych (granulat hutniczy, spieniacze) stosowanych w hutnictwie (PKD 20.59.Z - produkcja pozostałych wyrobów chemicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana oraz PKD 46.75.Z - sprzedaż hurtowa wyrobów chemicznych). Wytwarzany produkt jest używany jako spieniacz żużla w procesie hutniczym i jest stosowany jako dodatek spieniający w produkcji stali w łukowym piecu elektrycznym w hutnictwie.

Spółka zarejestrowana jest jako pośredniczący podmiot węglowy (tzw. PPW). Do produkcji wyrobów Spółka kupuje węgiel - antracyt (kod towaru CN 2701) oraz koks (kod towaru CN 2704). Produkty te Spółka nabywa z zastosowaniem zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 pkt 7 ustawy o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r.

Zakupione produkty wykorzystywane są do produkcji specjalistycznych produktów (spieniaczy, granulatów hutniczych) dla celów metalurgicznych i stanowią większościową część produktu finalnego. Proces produkcji polega na:

*   zakupie ww. surowców (obecnie zakup od dostawcy krajowego)
*   zakupie pozostałych surowców niewęglonośnych
*   wymieszaniu w odpowiednich proporcjach
*   uformowaniu odpowiedniej struktury (np. granulat, zasypka itp.)
*   przesuszeniu.

Wyprodukowane wyroby węglonośne stosowane są w technologii produkcji stali w specjalistycznych procesach metalurgicznych i używane jw. jako spieniasz żużla, który ma za zadanie polepszyć i utrzymać odpowiednie spienianie a co za tym idzie osłonę elementów pieca i zmniejszenie zużycia między innymi wymurówki oraz elektrod grafitowych.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy wyroby powstałe w produkcji sklasyfikowanej pod kodem PKD 20.59.Z - produkcja pozostałych wyrobów chemicznych, gdzie indziej niesklasyfikowana i stosowana w procesach metalurgicznych podlegają opodatkowaniu akcyzą zgodnie z ustawą o podatku akcyzowym z dnia 6 grudnia 2008 r. czy są zwolnione?

W jaki sposób Spółka powinna postępować formalnie w swojej działalności w zakresie zakupu surowców (węgla – antracytu i koksu), produkcji i sprzedaży wyrobów węglonośnych (nie przeznaczonych do celów opałowych), żeby pozostawać w zgodzie z ustawą o podatku akcyzowym i żeby nie być narażonym na ewentualne zarzuty organów kontrolujących?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Spółki ustawodawca definiuje wyroby węglowe – wyroby energetyczne jako akcyzowe (w tym węgiel – antracyt kod CN ex 2701 i koks kod CN ex 2704 00) tylko wtedy, jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

Ani węgiel - antracyt i koks stosowane do produkcji wyrobów węglonośnych, ani wyprodukowane z nich finalne wyroby węglonośne nie są wyrobami węglowymi - wyrobami energetycznymi objętymi podatkiem akcyzowym w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym, gdyż nie są one przeznaczone do celów opałowych i nie są zużywane na cele opałowe.

W związku z tym ustawa o podatku akcyzowym nie dotyczy działalności Spółki w zakresie:

*   zakupu surowców (węgla - antracytu kod 2101 i koksu kod 2704)
*   wyrobów węglonośnych
*   sprzedaży wyrobów węglonośnych.

W związku z tym Spółka nie powinna stosować się do regulacji zawartych w ustawie o podatku akcyzowym i nie powinna podlegać uwarunkowaniom formalnym w zakresie obrotu surowców i produktów węglonośnych narzuconym przez tą ustawę.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, ustawa określa opodatkowanie podatkiem akcyzowym, zwanym dalej "akcyzą", wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy.

Natomiast stosownie do art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy wyroby akcyzowe oznaczają wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Przy tym w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1a ustawy wyroby węglowe to wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy.

W poz. 19 załącznika nr 1 do ustawy, zawierającego wykaz wyrobów akcyzowych wymieniono pod symbolem CN ex 2701 węgiel, brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgła - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Natomiast w poz. 21 ww. załącznika wskazano na koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy - jeżeli są przeznaczone do celów opałowych – kod CN ex 2704 00.

Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczący podmiot węglowy to podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

W związku z powyższym wskazać należy, iż zgodnie z definicją zawartą w art. 2, ust. 1 pkt 1a ustawy wyrobami węglowymi są wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 załącznika nr 1 do ustawy jeżeli są przeznaczone do celów opałowych.

W tym miejscu warto wskazać, że zwrot zużyty do celów opałowych był rozpatrywany przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 30 kwietnia 2001r. w sprawie o sygn. C-240/01 Komisja Europejska przeciwko Republice Federalnej Niemiec, gdzie w uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że pomimo braku w przepisach unijnych takiej definicji, to i tak państwa członkowskie nie mają prawa do formułowania własnych definicji, gdyż mogłoby to doprowadzić do rozbieżności pomiędzy poszczególnymi państwami członkowskimi w definiowaniu celu opałowego, a to z kolei mogłoby sprzeciwić się zasadzie równości i uczciwości konkurencji. Jednocześnie TSUE w rozpatrywanym stanie faktycznym, dotyczącym wykorzystania w celach opałowych olejów stwierdził, iż zużycie w celach opałowych odnosi się do sytuacji, w których energia cieplna uzyskiwana w następstwie spalania wyrobu jest używana w celach grzewczych niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania. Ponadto TSUE w tym wyroku stwierdził, że celem nałożenia na przedmiotowe wyroby podatku akcyzowego jako podatku konsumpcyjnego przemawia za interpretowaniem wyrażenia użycie jako paliwo opałowe, jako wyrażenia odnoszącego się do wszystkich przypadków, w których wyroby ulegają spalaniu i wytworzona w ten sposób energia cieplna jest używana do ogrzewania, niezależnie od ostatecznego celu procesu ogrzewania, w tym przekształcenia lub rozpadu substancji absorbującej energię cieplną w trakcie procesu chemicznego lub przemysłowego. Trybunał stwierdził, iż we wszystkich tych przypadkach wyroby ulegają zużyciu i muszą być opodatkowane akcyzą (por. Akcyza w orzecznictwie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, pod red. A. Kalinowskiej i Sz. Parulskiego, Warszawa 2006, s. 31-35 i 76-80).

W przedmiotowym stanie faktycznym Spółka zajmująca się produkcją i sprzedażą wyrobów węglonośnych (granulat hutniczy, spieniacze) nabywa węgiel - antracyt (kod towaru CN 2701) oraz koks (kod towaru CN 2704). Zakupione produkty wykorzystywane są do produkcji specjalistycznych produktów (spieniaczy, granulatów hutniczych) dla celów metalurgicznych i stanowią większościową część produktu finalnego. Proces produkcji polega na:

*   zakupie ww. surowców (obecnie zakup od dostawcy krajowego)
*   zakupie pozostałych surowców niewęglonośnych
*   wymieszaniu w odpowiednich proporcjach
*   uformowaniu odpowiedniej struktury (np. granulat, zasypka itp.)
*   przesuszeniu.

Wyprodukowane wyroby węglonośne (spieniacze, granulaty hutnicze) stosowane są w technologii produkcji stali w specjalistycznych procesach metalurgicznych i używane jako spieniacz żużla, który ma za zadanie polepszyć i utrzymać odpowiednie spienianie a co za tym idzie osłonę elementów pieca i zmniejszenie zużycia między innymi wymurówki oraz elektrod grafitowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy sprowadzają się do kwestii opodatkowania akcyzą zakupionych surowców (węgla – antracytu i koksu), produkcji i sprzedaży wyrobów węglonośnych (nie przeznaczonych do celów opałowych).

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz wyżej powołane przepisy należy uznać, iż nabywany przez Spółkę węgiel - antracyt (kod towaru CN 2701) oraz koks (kod towaru CN 2704) wykorzystywane do produkcji wskazanych we wniosku produktów nie są traktowane jako wyroby akcyzowe podlegające przepisom zawartym w ustawie o podatku akcyzowym albowiem nie służą celom opałowym.

Równocześnie dopiero przeznaczenie na cele opałowe przedmiotowych wyprodukowanych wyrobów węglonośnych determinowałoby możliwość uznania ich za wyroby akcyzowe. Tym samym dopiero wyprodukowany wyrób gotowy klasyfikowany do wyrobów węglowych przeznaczonych do celów opałowych wypełniałby definicję wyrobów akcyzowych.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą opodatkowania akcyzą wyprodukowanych wyrobów węglonośnych nie przeznaczonych do celów opałowych. Zatem, skoro w przedmiotowej sytuacji produkowane i sprzedawane wyroby węglonośne w żadnej mierze nie są przeznaczone i zużyte do celów opałowych (zużyte w celu uzyskania energii cieplnej) nie podlegają one ustawie o podatku akcyzowym jak również nie podlegają uwarunkowaniom formalnym w zakresie ich obrotu narzuconym przez tą ustawę.

Reasumując, zarówno nabywane przez Wnioskodawcę surowce jak też wyprodukowane i sprzedawane produkty, które nie są przeznaczone i nie są zużywane w celach opałowych nie podlegają przepisom zawartym w ustawie o podatku akcyzowym albowiem nie służą celom opałowym.

Końcowo tut. Organ informuje, iż w zakresie zdarzenia przyszłego zostanie wydane odrębne rozstrzygniecie.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.