Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.125.2025.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-08
Teza: Skutki podatkowe wypłaty kwoty dodatkowej.
Słowa kluczowe: kredyt
kwota-kwota dodatkowa
nadpłata
opodatkowanie
przychód
ugody
zwrot
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    3 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 3 marca 2025 r. (wpływ 3 marca 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
        (...)
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.
        (...)

## Opis zdarzenia przyszłego

Pozostają Państwo we wspólności majątkowej.
    9 maja 2005 r. zawarli Państwo z Bankiem (...) umowę kredytu mieszkaniowego
    denominowanego we frankach szwajcarskich (CHF) „...” nr (...).
    Kredyt został w całości przeznaczony na finansowanie własnych celów mieszkaniowych, w
    tym zakup i wykończenie mieszkania przy ul. (...), lokal (...) w (...).
    W związku z umową kredytową powstał spór między Bankiem (...) a Państwem, dotyczący
    skuteczności poszczególnych postanowień umowy oraz jej ważności. Sprawa toczy się
    przed Sądem Okręgowym w (...) pod sygnaturą (...), z powództwa kredytobiorców
    przeciwko bankowi.
    Celem zarówno banku, jak i Państwa, jest polubowne zakończenie sporu oraz usunięcie
    niepewności co do roszczeń wynikających z umowy poprzez zawarcie ugody. Ugoda ma
    obejmować zmianę umowy w zakresie waluty kredytu, wysokości zadłużenia oraz zasad
    spłaty wierzytelności.
    Przedmiotem ugody jest zakończenie sporu i uchylenie niepewności dotyczącej roszczeń
    wynikających z umowy. W ramach ugody bank zgodził się na zmiany w umowie,
    obejmujące m.in. zmianę waluty, wysokości i zasad spłaty zadłużenia kredytowego.
    Zgodnie z postanowieniami ugody bank zwolni Państwa z długu, tj. umorzy pozostałe do
    spłaty zadłużenie.
    Ponadto, po podpisaniu ugody bank wypłaci Państwu „Dodatkową Kwotę”, która w
    uproszczeniu stanowi zwrot nadpłat dokonanych przez Państwa w trakcie trwania umowy
    kredytowej, wynikających z deprecjacji złotówki oraz spłat odsetek i kapitału. Świadczenie
    to zazwyczaj obejmuje część, a maksymalnie całość, nadpłaty dokonanej ponad
    nominalną wartość kapitału wypłaconego przez bank.
    Jak wyjaśniono w indywidualnej interpretacji z 29 listopada 2024 r. sygn. 0112-KDIL2-
    1.4011.676.2024.2.TR, wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, którą
    otrzymał Bank (...) (Bank):
      Bez względu na sposób określenia wypłacanego świadczenia w treści zawieranych
      ugód, czy treści przepisów wewnętrznych świadczeń, które uprzednio wpłacił do
      Banku i nie powoduje faktycznego przyrostu w jego majątku, a jedynie „wyrównanie”
      wcześniejszego zmniejszenia tego majątku.
    Nigdy wcześniej nie korzystali Państwo z możliwości umorzenia innego kredytu.

    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Odpowiadają Państwo za spłatę kredytu solidarnie, tj. do pełnej wysokości.
    Kwota dodatkowa nie jest konsekwencją przewalutowania kredytu z waluty obcej na
    walutę polską. Stanowi ona zwrot różnicy między uiszczonymi przez Państwa kwotami z
    tytułu rat kapitałowo-odsetkowych, a wypłaconą w złotych kwotą kredytu.
    Wypłata „kwoty dodatkowej” będzie tylko i wyłącznie zwrotem środków wpłaconych
    uprzednio Bankowi w celu wypełnienia wiążącej Państwa umowy finansowania
    hipotecznego walutowego, które przekraczają wartość spłat przypadających na wypłacony
    nam kapitał finansowania w PLN.
    W uproszczeniu można określić, że „kwota dodatkowa” jest formą zwrotu wpłat, których
    dokonali Państwo w trakcie trwania umowy finansowania z tytułu odsetek i spłaty
    kapitału. „Dodatkowa kwota” obejmuje w Państwa przypadku wyłącznie nadpłatę
    dokonaną przez Państwa ponad nominalną wartość kapitału wypłaconego z Banku. W
    ujęciu ekonomicznym wypłacane świadczenie stanowi zwrot Klientowi.

## Pytanie

Czy wypłata „Dodatkowej Kwoty” zawartej w propozycji ugody zawartej między Bankiem
    (...) a Państwem, stanowiąca zwrot wcześniej wpłaconych środków w ramach umowy
    finansowania hipotecznego walutowego, podlega opodatkowaniu jako przychód na
    gruncie Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, wypłata „Dodatkowej Kwoty” nie jest przychodem i w konsekwencji nie
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Uzasadnienie
    Na mocy art. 9 ust. 1 Ustawy o Podatku Dochodowym od Osób Fizycznych (dalej: UPDOF),
    opodatkowaniu podlegają wszystkie dochody, poza tymi, które zostały wyłączone w art.
    21,52, 52a i 52c oraz od których zaniechano poboru podatku na podstawie Ordynacji
    podatkowej.
    Oznacza to, że opodatkowaniu podlega każdy dochód, który prowadzi do faktycznego
    wzbogacenia podatnika, o ile nie został wyraźnie zwolniony z opodatkowania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 UPDOF, przychodami są pieniądze, wartości pieniężne oraz
    świadczenia w naturze i inne nieodpłatne świadczenia, które podatnik faktycznie otrzyma
    lub które zostały mu postawione do dyspozycji. Jednak, aby uznać coś za przychód
    podatkowy, konieczne jest, by prowadziło ono do realnego przysporzenia majątkowego.
    Tę zasadę potwierdza orzecznictwo sądowe i stanowiska organów podatkowych, które
    podkreślają, że przychód musi mieć charakter definitywny, czyli nie może być
    świadczeniem zwrotnym lub wyrównawczym.
    Przykładem sytuacji, w której nie dochodzi do powstania przychodu podatkowego, jest
    zwrot wydatków poniesionych wcześniej przez podatnika. Zwrot taki jedynie wyrównuje
    wcześniejsze zmniejszenie majątku, nie powodując jego faktycznego wzrostu.
    Podobne stanowisko potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 29 listopada
    2019 r. sygn. akt II FSK 799/18, wskazując, że przychód podatkowy musi prowadzić do
    trwałego zwiększenia majątku podatnika.
    W kontekście ugód zawieranych między Bankiem a Klientami, takich jak te związane z
    finansowaniem hipotecznym walutowym, wypłaty określone jako „Dodatkowa Kwota” są
    traktowane jako zwrot środków wcześniej wpłaconych przez Klienta. Ponieważ środki te
    stanowią jedynie wyrównanie poniesionych wydatków, nie prowadzą do powstania
    przychodu podatkowego. Ugoda modyfikuje warunki wcześniejszej umowy, ale nie kreuje
    nowych zobowiązań ani przychodów po stronie Klienta. Wypłacane środki mieszczą się w

    wartościach uprzednio wpłaconych, co wyklucza ich uznanie za dochód podatkowy. W
    rezultacie, takie świadczenia nie są opodatkowane.
    Interpretacja taka jest spójna z indywidualną opinią z 29 listopada 2024 r. o sygnaturze
    0112-KDIL2-1.4011.676.2024.2.TR, którą otrzymał Państwa Bank (...), gdzie Dyrektor
    Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że:
      Wypłata świadczenia z tytułu Dodatkowej Kwoty stanowi w rzeczywistości zwrot
      środków pieniężnych, które wcześniej, na mocy umowy finansowania hipotecznego
      walutowego, Klient przekazał na rzecz Banku w ramach spłaty rat kapitałowo-
      odsetkowych od otrzymanego finansowania. Dodatkowa Kwota - bez względu na to,
      jak jest określana w przepisach wewnętrznych Banku, czy Ugodzie - jest w swej
      istocie zwrotem wpłat dokonanych przez Klienta, podobnie, jak takim zwrotem są
      świadczenia wynikające ze zmiany waluty zadłużenia. W konsekwencji należy uznać,
      że w związku z wypłatą Dodatkowej Kwoty, Klient otrzymuje środki będące
      ekwiwalentem części wydatków, które były uprzednio poniesione z jego własnych
      środków. Kwoty te nie powodują faktycznego przyrostu w jego majątku, a jedynie
      „wyrównanie” wcześniejszego zmniejszenia w jego majątku. W konsekwencji wypłata
      Dodatkowej Kwoty nie spania celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku
      podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów, ani poprzez zmniejszenie jego
      pasywów.
    Prawidłowość prezentowanego tutaj stanowiska potwierdza także analiza interpretacji
    przepisów prawa podatkowego:
    a) wydawanych na rzecz podmiotów dokonujących wypłaty takich świadczeń, np.:
        w interpretacji z 9 marca 2023 r., sygn. 0114-KDIP3-1.4011.4.2023.1.MS2, DKIS
        wskazał, że:
      w analizowanej sprawie, po stronie Kredytobiorców nie dochodzi do powstania
      przysporzenia majątkowego z tytułu otrzymanego Zwrotu (Kwoty Dodatkowej).
      Zatem w związku z zawarciem Ugody, Kredytobiorca otrzymuje niejako ekwiwalent
      środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Klient przekazał na rzecz
      Banku w ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych od otrzymanego Kredytu.
      Klient otrzymuje środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
      poniesione z jego własnych środków. Zatem kwoty te nie powodują faktycznego
      przyrostu w jego majątku, a jedynie "wyrównanie" wcześniejszego zmniejszenia jego
      majątku. W konsekwencji taka operacja nie spełnia celu przychodu jakim jest
      zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez zwiększenie aktywów ani poprzez
      zmniejszenie jego pasywów;
        w interpretacji z 14 października 2022 r. sygn. 0112-KDIL2-1.4011.699.2022.1.MKA,
        DKIS wskazał, że:
      (...) w związku z zawarciem Ugody Kredytobiorca otrzymuje niejako ekwiwalent
      środków pieniężnych, które wcześniej na mocy Umowy Klient przekazał na rzecz
      Banku w ramach spłaty rat kapitałowo - odsetkowych od otrzymanego Kredytu.
      Klient otrzymuje środki będące ekwiwalentem wydatków, które były uprzednio
      poniesione z jego własnych środków. Zatem kwoty te nie powodują faktycznego
      przyrostu w jego majątku, a jedynie "wyrównanie" wcześniejszego zmniejszenia w
      jego majątku. W konsekwencji, można uznać za Państwem, że taka operacja nie
      spełnia celu przychodu jakim jest zwiększenie majątku podatnika - ani poprzez
      zwiększenie aktywów ani poprzez zmniejszenie jego pasywów. Zatem, należy zgodzić
      się z Państwem, że w związku z zawarciem Ugody i otrzymaniem Zwrotu, po stronie
      Kredytobiorcy nie powstaje przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT;

    b) wydawanych na rzecz podmiotów (podatników) otrzymujących takie świadczenia, np.:
        w interpretacji z 6 marca 2024 r. sygn. 0112-KDIL2 1.4011.37.2024.2.MKA, DKIS
        wskazał, że:
      W konsekwencji, zwrot przez bank części kwoty uiszczonej tytułem spłaty
      zaciągniętego kredytu walutowego nie będzie stanowił dla Państwa przychodu w
      rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      klasyfikowanego do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
      ww. ustawy, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
      fizycznych. Zatem nie mają Państwo obowiązku zapłaty podatku od zwróconej przez
      bank kwoty. Nie mają Państwo również obowiązku składania jakichkolwiek informacji
      do urzędu skarbowego o otrzymanej od banku kwocie.
    Państwa zdaniem wypłata Dodatkowej Kwoty na podstawie ugody z Bankiem, nie będzie
    stanowiła przychodu w rozumieniu UPDOF, o czym świadczy brzmienie przytoczonych
    przez Państwa powyżej przepisów przedmiotowej ustawy oraz wymienionych przez
    Państwa we wniosku interpretacji.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
        pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
        zainkasował, objął w posiadanie”;
        pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika –
        tj. takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
        odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć
        do swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i

        wartości pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby
        stawiającej określone pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Ustawodawca tworząc system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na
    względzie, że przysporzenia uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych
    rodzajów czynności i zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o
    kryterium źródła przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę
    poszczególnych źródeł przychodów. W języku powszechnym mianem „źródła” określane
    jest „to, co stanowi początek czegoś”, „przyczyna czegoś”, a synonimami tego pojęcia są m.
    in. czynnik sprawczy, powód, pochodzenie.
    Źródła przychodów
    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.
    O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy
    u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.
    Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że:
    1. w 2005 r. zawarli Państwo umowę kredytu mieszkaniowego;
    2. wystąpili Państwo przeciwko bankowi do Sądu w zakresie sporu dotyczącego
      skuteczności poszczególnych postanowień umowy oraz jej ważności;

    3. bank zaproponował Państwu podpisanie ugody, w wyniku której wypłaci Państwu
      „dodatkową kwotę”.
    Powzięli Państwo wątpliwość, czy kwota ta będzie stanowić przychód podlegający
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Skutki podatkowe wypłaty kwoty przez bank
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady –
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako
    otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i
    wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa jak i zmniejszającym pasywa) o charakterze
    definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    W Państwa przypadku – otrzymają Państwo od banku wyłącznie zwrot środków
    wpłaconych uprzednio bankowi w celu wypełnienia wiążącej Państwa umowy
    finansowania hipotecznego walutowego, które przekraczają wartość spłat przypadających
    na wypłacony Państwu kapitał finansowania w PLN. Otrzymana przez Państwa kwota
    będzie zatem stanowiła zwrot własnych pieniędzy, które nienależnie wpłacili Państwo do
    banku.
    Wobec powyższego, wypłata przez bank na Państwa rzecz tego zwrotu będzie dla Państwa
    neutralna podatkowo. W wyniku tego zwrotu nie osiągną Państwo bowiem konkretnego
    przysporzenia majątkowego, a więc zwrot ten nie spowoduje po Państwa stronie
    powstania przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Mając na uwadze powyższe – nie będą Państwo mieli obowiązku rozliczenia tych środków
    dla celów podatkowych.
    Państwa stanowisko należało więc uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa
    jest sam przepis prawa. Istotą interpretacji indywidualnej jest rozstrzygnięcie, czy
    prawidłowo postrzegają Państwo, jakie skutki prawne na gruncie określonych przepisów
    prawa podatkowego wywołuje przedstawiony przez Państwa stan faktyczny. W polskim
    systemie prawa podatkowego obowiązuje zasada samoobliczenia podatku. Wydanie
    interpretacji indywidualnej nie zwalnia podatnika z obowiązku obliczenia podstawy
    opodatkowania oraz zobowiązania podatkowego. Stąd też Organ interpretacyjny nie
    analizował przedstawionych przez Państwa kwot.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazuję, że
    zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji
    wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.