Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-64/08-3/AŻ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-02-25
Teza: Czy środki uzyskane z dotacji (EFRR i budżet państwa) są przychodem ? Czy wydatki sfinansowane dotacją stanowią koszt uzyskania przychodu? Czy środki uzyskane z dotacji rodzą konieczność uiszczenia podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: dotacja; fundusz-Europejski Fundusz Rozwoju Regionalnego; koszt-koszty uzyskania przychodów; pomoc-środki pomocowe; przychód-źródła przychodu; środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 23 stycznia 2009 r. (data wpływu 29 stycznia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dotacji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz kosztów uzyskania przychodów - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dotacji ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego oraz kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W dniu 29 listopada 2006 r. Wnioskodawca zawarł umowę na dofinansowanie projektu „Budowa przychodni w N.” Priorytet 3 – Rozwój Lokalny Działanie 3.4 Mikroprzedsiębiorstwa z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ZPORR. Projekt przewidywał dofinansowanie w wysokości 50% do:

1.  budowa budynku Przychodni Zdrowia
2.  zakup zestawu komputerowego do przychodni.

Realizacja projektu rozpoczęła się w 2006 r., a zakończyła w 2007 r. Od kwietnia 2007 r. w ww. budynku funkcjonuje przychodnia. Całkowita wartość projektu: 255.178,59 PLN. Całkowita kwota wydatków kwalifikowanych: 208.796,36 PLN. Kwota wnioskowanej dotacji: 104.398,18 PLN, z czego 34,99% z tej sumy, czyli 73078,72 PLN pochodzi z EFRR, natomiast 15% z tej sumy, czyli 31.319,45 PLN z budżetu państwa. W marcu 2008 r. Wnioskodawca otrzymał pisemne potwierdzenie przyznania ww. kwot, a następnie zostały one przelane na konto firmowe. Budynek przychodni i zestaw komputerowy zostały wciągnięte na listę środków trwałych NZOZ (przychodnia).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy środki uzyskane z dotacji (EFRR i budżet państwa) są przychodem firmy Wnioskodawcy
2.  Czy wydatki sfinansowane dotacją stanowią koszt uzyskania przychodu?
3.  Czy środki uzyskane z dotacji rodzą w opisanej sytuacji konieczność uiszczenia podatku dochodowego?

Zdaniem wnioskodawcy środki uzyskane z dotacji (EFRR i budżet państwa) nie stanowią przychodu firmy wnioskodawcy.

Wydatki sfinansowane dotacją nie stanowią kosztu uzyskania przychodu, czyli wnioskodawca nie może dokonywać odpisów amortyzacyjnych od tej części inwestycji, która pochodzi z dotacji.

Skoro dotacja nie stanowi przychodu firmy, to nie rodzi to konsekwencji podatkowych, czyli środki uzyskane z dotacji nie rodzą w opisanej sytuacji konieczności uiszczenia podatku dochodowego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. z 2000 r. Dz.U. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Przychody podatników podatku dochodowego od osób fizycznych prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą zostały określone w art. 14 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem, gdy przychody te związane są z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Mając na uwadze treść powyższego przepisu należy stwierdzić, że ustawodawca różnicuje skutki podatkowe otrzymanych dotacji i innych nieodpłatnych świadczeń w zależności od celu, na jaki zostały one przeznaczone.

Świadczenia przyznane na pokrycie kosztów albo jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.

Natomiast zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zarachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki:

1.  pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zarachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.

Kosztem uzyskania przychodów, stosownie do art. 22 ust. 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.

Zgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 z późn. zm.) amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:

1.  budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
2.  maszyny, urządzenia i środki transportu,
3.  inne przedmioty

o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.

Zgodnie zaś z brzmieniem art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie.

Z zacytowanego przepisu wynika, że nie stanowią kosztów uzyskania przychodów odpisy amortyzacyjne z tytułu zużycia środków trwałych od tej części ich wartości, która została Wnioskodawcy zwrócona w jakiejkolwiek formie, a zatem również poprzez refundację z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca otrzymał dotację finansowaną w części z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego ZPORR, a w części z budżetu państwa. Dotacja została przyznana i wykorzystana na sfinansowanie budowy budynku przychodni oraz zakupu komputera do przychodni. Zarówno budynek przychodni, jak i komputer Wnioskodawca zaliczył do środków trwałych.

Zatem, w świetle przestawionego stanu faktycznego i powołanych przepisów otrzymana przez wnioskodawcę dotacja sfinansowana w części z Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, a w części z budżetu państwa jako zwrot wydatków poniesionych przez podatnika na zakup i wytworzenie we własnym zakresie środków trwałych, od których dokonuje się odpisów amortyzacyjnych – nie stanowi przychodu z działalności gospodarczej. Tym samym w opisanej sytuacji nie występuje obowiązek uiszczenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Odpisy amortyzacyjne dokonywane od tej części wartości środków trwałych, która została sfinansowana z przyznanej dotacji nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Na mocy ustawy z dnia 10 lipca 2008 r. o zmianie ustawy o swobodzie działalności gospodarczej oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 141, poz. 888), która zmieniała treść art. 14f § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa od dnia 20 września 2008 r. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej podlega opłacie w wysokości 40 zł. Oznacza to, że wszystkie wnioski, które wpływają do organów od wymienionej daty podlegają opłacie w wysokości 40 zł. Z uwagi na fakt, iż Strona w dniu 25 stycznia 2008 r. opłaciła wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w kwocie 75 zł, różnica w kwocie 35 zł zgodnie z art. 14f § 2a Ordynacji podatkowej zostanie zwrócona na wskazany przez Stronę nr rachunku bankowego:

xxx

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, ul. M.C. Skłodowskiej 40, 20-029 Lublin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.