Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.629.2025.1.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-20
Teza: Uznanie działalności Spółki w zakresie tworzenia oraz
jednoczesnego rozwijania funkcjonalności autorskiej aplikacji
za działalność badawczo; rozwojową w rozumieniu przepisu
art. 4a pkt 26 ustawy o CIT; możliwość odliczenia kosztów
kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1,2 oraz
ust. 3 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
koszt-koszty kwalifikowane
materiały
oprogramowanie
ulga-ulga badawczo-rozwojowa (B+R)
wynagrodzenia-wynagrodzenie pracownika
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Badania naukowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Działalność badawczo-rozwojowa
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Słowniczek-Prace rozwojowe
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Koszty kwalifikowane poniesione na
działalność badawczo-rozwojową
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Odliczenia od dochodu/podstawy
opodatkowania-Ulga na działalność badawczo-
rozwojową-Warunki skorzystania z ulgi
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 26
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 27
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 4a-pkt 28
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 2-pkt 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5-art. 18d-ust. 3
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób prawnych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 października 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z 7 października 2025 r., o wydanie
    interpretacji indywidualnej w zakresie ulgi badawczo-rozwojowej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    X Sp. z o.o. (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”), jest polskim rezydentem podatkowym,
    podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w rozumieniu art. 3 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Spółka to podmiot działający w branży IT, w szczególności w zakresie (...). Spółka świadczy
    usługi (...).

    Głównym celem Spółki jest budowanie zasobów (...).
    Przedmiot działalności gospodarczej Spółki według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD)
    jest następujący:
    (...)
    W odpowiedzi na rosnące potrzeby rynku związane z zapewnieniem bezpieczeństwa
    danych cyfrowych oraz wewnętrzne potrzeby organizacyjne, wynikające m.in. z
    nieustannej konieczności funkcjonowania Wnioskodawcy w reżimie zgodności z
    obowiązującymi wdrożonymi normami ISO oraz konieczności uwzględniania i stosowania
    dodatkowych regulacji (...), Spółka - wykorzystując specjalistyczną wiedzę i doświadczenie
    swoich pracowników w 2025 roku rozpoczęła prace, które w ocenie Wnioskodawcy mają
    charakter badawczo-rozwojowy. Ich celem jest stworzenie autorskiej zaawansowanej i
    wyspecjalizowanej aplikacji (...), zwanej dalej „Aplikacją”.
    Prace rozwojowe nad stworzeniem przedmiotowej aplikacji rozpoczęły się z początkiem
    2025 roku i na moment złożenia niniejszego wniosku nadal są kontynuowane.
    Na rozpoczęcie intensywnych prac nad stworzeniem aplikacji (...) w firmie (...) wpływ miały
    rosnące wymagania Klientów w zakresie bezpieczeństwa informacji, potrzeba
    automatyzacji (...).
    Dodatkowo, Spółka wdrożyła kolejne normy ISO, m.in. (...), co wiąże się z koniecznością
    systematycznego nadzorowania i koordynowania działań w celu zapewnienia i utrzymania
    zgodności z tymi standardami. Spółka co roku podlega zewnętrznym przeglądom
    wdrożonych norm, a także cyklicznie co trzy lata recertyfikacji każdej z norm. Nadzór ten
    obejmuje w szczególności cykliczną weryfikację spełniania wymagań poszczególnych norm
    oraz rejestrowanie ewentualnych odstępstw od ich założeń w formie udokumentowanych
    i przeanalizowanych incydentów.
    Podjęcie decyzji o rozpoczęciu prac nad stworzeniem autorskiej aplikacji poprzedzone
    było dokładną obserwacją rynku oraz analizą dostępnych rozwiązań informatycznych (...).
    Spółka przeprowadziła również szczegółową analizę swoich zasobów, na podstawie której
    uznała, że dzięki posiadanej obecnie infrastrukturze, zatrudnionemu wysoko
    wykwalifikowanemu personelowi oraz wykształconemu dotychczas know-how, zyskuje
    możliwość podjęcia działań w zakresie próby rozpoczęcia prac nad stworzeniem własnej
    aplikacji. Spółka oceniła również pozytywnie swoją sytuację finansową ustalając, że jest w
    stanie ponosić koszty związane z realizacją tych prac.
    Pomimo istnienia na rynku wielu gotowych narzędzi (...), żadne z nich nie spełnia w pełni
    oczekiwań Spółki - zarówno pod względem elastyczności, możliwości integracji z istniejącą
    infrastrukturą IT, jak i dostosowania do specyfiki prowadzonej działalności w obszarze
    data center i cyberbezpieczeństwa, (...).
    W związku z tym, Spółka podjęła decyzję o stworzeniu od podstaw autorskiego
    oprogramowania, które w pełni odpowiadać będzie na indywidualne potrzeby organizacji
    (...).
    Realizacja prac nad tworzeniem i jednocześnie bieżącym rozwijaniem funkcji autorskiej
    aplikacji (...) stanowi dla Spółki ogromne wyzwanie.
    Projekt wymaga zaangażowania interdyscyplinarnego zespołu oraz podejmowania
    szeregu działań wykraczających poza dotychczasowe kompetencje pracujących nad nim
    osób - zwłaszcza w obszarze (...).
    Pracownicy zaangażowani w projekt po raz pierwszy realizują zadanie (...). Wymaga to od
    nich mierzenia się z nowymi zagadnieniami z zakresu inżynierii oprogramowania,
    architektury systemowej, co stanowi cenne, choć wymagające, doświadczenie rozwojowe
    dla całego zespołu.
    Choć Spółka posiada doświadczenie w tworzeniu autorskich rozwiązań programistycznych
    i dysponuje zespołem wysoko wykwalifikowanych specjalistów IT, to po raz pierwszy
    mierzy się z zadaniem (...). Samo doświadczenie programistyczne okazuje się
    niewystarczające - konieczna jest ciągła i dogłębna praca nad zrozumieniem wymagań (...).

    Projekt wymaga więc nie tylko zaawansowanych kompetencji technicznych od osób
    zaangażowanych w budowę aplikacji, ale również ich intensywnej współpracy z
    pracownikami merytorycznymi (...).
    Spółka podjęła się stworzenia aplikacji całkowicie od podstaw, bez korzystania z gotowych
    szablonów ani komponentów oferowanych przez zewnętrznych dostawców. Już na etapie
    koncepcji przyjęto założenie, że system musi być w pełni dostosowany do specyfiki
    działalności firmy, (...). Projektowanie rozpoczęto od szczegółowej analizy wewnętrznych
    procesów oraz praktyk operacyjnych związanych z (...).
    Na tej podstawie zdefiniowano potrzebę stworzenia szeregu unikatowych funkcjonalności,
    których próżno szukać w komercyjnych rozwiązaniach - (...).
    (...)
    Z tego względu, zespoły odpowiedzialne za prace nad aplikacją muszą wykazywać się
    wyjątkową ostrożnością i precyzją - zarówno na etapie projektowania, jak i implementacji
    oraz wdrażania nowego rozwiązania. Mimo, że tworzona aplikacja stanowi autonomiczne
    narzędzie (...).
    To stawia przed zespołem projektowym dodatkowe wyzwania inżynieryjne, zmuszając go
    do wypracowania bezpiecznych działań (...).
    W wyniku intensywnych prac, które zdaniem Wnioskodawcy noszą charakter badawczo-
    rozwojowy oraz zaangażowania zespołu w tworzenie autorskich funkcjonalności, (...).
    Dzięki temu możliwe jest wdrażanie szeregu rozwiązań, które są niedostępne lub trudne
    do osiągnięcia w standardowych, komercyjnych systemach oferowanych na rynku IT.
    (...)
    Aby aplikacja w pełni odpowiadała potrzebom wszystkich działów Spółki, w kolejne etapy
    jej rozwoju - zarówno na poziomie koncepcji, jak i testów - aktywnie włączani są
    menedżerowie lub w wybranych przypadkach - pracownicy wszystkich jednostek
    wewnętrznych.
    W trakcie trwania prac nad przedmiotowym projektem organizowane są cykliczne
    spotkania warsztatowe, podczas których zbierane są wymagania, zgłaszane są ewentualne
    uwagi oraz w trakcie których testowane są nowe funkcjonalności aplikacji. Dzięki temu
    możliwe jest tworzenie systemu, który nie tylko spełnia wymogi (...), ale również realnie
    wspiera codzienną pracę użytkowników i wpisuje się w kulturę ciągłego doskonalenia
    organizacji.
    (...)
    Jedną z kluczowych zalet autorskiej aplikacji jest fakt, że stanowić będzie ona w całości
    własność Spółki, co eliminuje konieczność opłacania kosztownych licencji, abonamentów
    czy opłat subskrypcyjnych, które byłyby nieuniknione przy korzystaniu z gotowych,
    komercyjnych rozwiązań zewnętrznych. Posiadanie pełnej kontroli nad aplikacją
    umożliwia swobodne dostosowywanie jej do zmieniających się potrzeb operacyjnych i
    biznesowych bez ograniczeń wynikających z polityk licencyjnych czy zamkniętych
    architektur systemowych.
    Spółka nie musi również polegać na zewnętrznym wsparciu technicznym - prowadzenie
    wszelkich działań rozwojowych, serwisowych oraz naprawczych będzie możliwe przez
    wewnętrzny zespół specjalistów, który doskonale poznaje strukturę systemu w trakcie
    jego budowy. Dzięki temu możliwe będzie szybkie reagowanie na pojawiające się błędy,
    potrzeby użytkowników lub zmiany (...), co znacząco skracać będzie czas wdrażania
    poprawek i nowych funkcji. Takie rozwiązanie przekłada się na wyższą niezawodność,
    większą elastyczność oraz niższe koszty utrzymania aplikacji w dłuższej perspektywie.
    Oprócz bieżących testów realizowanych w trakcie tworzenia aplikacji, na końcowych
    etapach prac nad rozwojem aplikacji, pracownicy Spółki przeprowadzą dedykowane testy
    funkcjonalne (...).

    Dodatkowo, prowadzone będą testy (...) z udziałem pracowników Spółki, tj. użytkowników
    końcowych, mające na celu potwierdzenie, że opracowane rozwiązania spełniają
    oczekiwania (...).
    Dodatkowo, firma podejmie się testów (...) - w sytuacji, gdy aplikacja będzie wykorzystywać
    dane pochodzące z innych źródeł lub systemów.
    (...)
    Na wstępie, do prac B+R Spółka postawiła sobie wstępnie następujące cele oraz
    opracowała harmonogram, który miał na celu osiągnięcie wyznaczonych założeń (po
    części opisanych powyżej):
    (...)
    Na moment sporządzania przedmiotowego wniosku, część harmonogramu została
    zrealizowana zgodnie z planem, chociaż już na tym etapie wprowadzane są drobne
    korekty wynikające z dynamicznie zmieniających się potrzeb Spółki.
    Wszystkie prace, które Wnioskodawca kwalifikuje jako badawczo-rozwojowe w ramach
    tworzenia aplikacji, charakteryzują się innowacyjnością i wyraźnie odróżniają się od
    dotychczas stosowanych rozwiązań w prowadzonej działalności gospodarczej. Efekty tych
    prac mają charakter powtarzalny, co oznacza możliwość ich ponownego wykorzystania w
    przyszłych procesach rozwojowych. Prace o charakterze badawczo-rozwojowym
    prowadzone przez Spółkę w zakresie aplikacji koncentrują się na (...).
    Podejście Spółki (...) opiera się na wykorzystaniu nowoczesnych technologii (...) które
    znacząco przewyższają standardowe rozwiązania dostępne na rynku.
    Wszystkie prace badawczo-rozwojowe realizowane w ramach tego projektu mają
    charakter powtarzalny. Dzięki przyjętej metodyce projektowania i wdrażania aplikacji
    wypracowane procesy mogą być z powodzeniem wykorzystywane w przyszłości (...).
    Opracowanie aplikacji we własnym zakresie w oparciu o sprawdzone i skalowalne
    technologie gwarantuje możliwość odtworzenia oraz adaptacji (...).
    Wykonywane przez pracowników Spółki prace, mają charakter wysoce twórczy oraz
    prowadzone są w sposób systematyczny.
    Wykonywane przez pracowników Spółki prace mają charakter wysoce twórczy, ponieważ
    po raz pierwszy opracowują oni aplikację (...). Dotychczasowa działalność Spółki nie
    obejmowała tworzenia tego rodzaju aplikacji co oznacza, że projekt wymaga
    podejmowania nowych, nieznanych wcześniej decyzji projektowych i technologicznych
    oraz samodzielnego opracowywania innowacyjnych rozwiązań. Proces ten wymaga
    kreatywności, eksperymentowania i tworzenia nowych metod działania.
    Prace realizowane przez pracowników Spółki mają charakter systematyczny, ponieważ
    prowadzone są w sposób planowy i uporządkowany, zgodnie z przyjętą metodyką. Prace
    nie mają charakteru przypadkowego czy incydentalnego - realizowano są według
    wcześniej ustalonego harmonogramu, z jasno określonymi celami.
    Wnioskodawca zwraca uwagę, że pomimo systematycznego prowadzenia prac, nie noszą
    one charakteru okresowych oraz rutynowych zmian. Aplikacja oraz jej funkcje stanowią
    odpowiedź na zindywidualizowane zapotrzebowanie Spółki.
    Dzięki temu pracownicy zdobywają unikalną wiedzę i kompetencje, które przyczyniają się
    do podniesienia innowacyjności firmy i rozwoju autorskiego systemu (...). W ramach
    opisanej we wniosku działalności Spółka zdobywa, wykorzystuje oraz rozwija następującą
    wiedzę i umiejętności z zakresu:
    (...)
    W ramach prac nad stworzeniem przedmiotowej aplikacji Spółka ponosi koszty w postaci:
    1) poniesionych w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
      ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
      sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w

      ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej
      części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
      pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    2) nabycia materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową - (...) oraz wszelkie inne elementy niezbędne do zrealizowania
      zamierzonych prac nad aplikacją;
    3) dokonywanych w roku podatkowym, zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów,
      odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
      prawnych wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej nad
      aplikacją, z wyłączeniem samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali
      będących odrębną własnością, tj. od następujących środków trwałych:
        - serwery,
        - macierze,
        - komputery przenośne i stacjonarne,
        - monitory,
        - ekrany,
        - urządzenia sieciowe.
    Spółka nie wyklucza także dokonywania kolejnych zakupów materiałów i surowców oraz
    środków trwałych na potrzeby prac nad rozwojem aplikacji.
    Spółka jest w stanie określić jakie koszty i w jakiej proporcji zostały poniesione na
    działalność B+R, gdyż prowadzi ona odrębną ewidencję, w której wyodrębnia koszty
    działalności badawczo-rozwojowej.
    Wnioskodawca zaznacza, że prace rozwojowe nad stworzeniem aplikacji na dzień
    sporządzenia przedmiotowego wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej nie mają
    charakteru projektu zakończonego. Spółka nadal skupia się na tworzeniu i jednoczesnym
    rozwoju aplikacji w celu wprowadzania nowych funkcji, usprawnień oraz jej udoskonalania.
    Spółka zwraca uwagę, że wszystkie poniesione w ramach realizacji projektu koszty, które
    chciałaby odliczyć w ramach skorzystania z ulgi badawczo-rozwojowej stanowią dla Niej
    koszty uzyskania przychodu oraz nie zostały one zwrócone w jakiejkolwiek formie.
    Spółka nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego określonego w ustawie z
    dnia 30 maja 2008 r. o niektórych formach wspierania działalności innowacyjnej (tekst
    jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2474).
    Ponadto, Spółka nie prowadzi działalności na terenie specjalnej strefy ekonomicznej lub
    na podstawie decyzji, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu
    nowych inwestycji (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 459 z późn. zm.). W związku z
    powyższym, Spółka nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w przepisie
    art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a ustawy o CIT.
    Pytania
    1. Czy działalność Spółki w zakresie tworzenia oraz jednoczesnego rozwijania
    funkcjonalności autorskiej aplikacji jest działalnością badawczo-rozwojową w
    rozumieniu przepisu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?
    2. Czy w przypadku twierdzącej odpowiedzi na pytanie oznaczone nr 1, opisane przez
    Spółkę koszty ponoszone, na Jej zdaniem, prowadzoną działalność badawczo-
    rozwojową, stanowić będą koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 i 3 ustawy
    o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1

    W ocenie Spółki, prowadzona przez nią działalność w zakresie tworzenia oraz
    jednoczesnego rozwijania funkcjonalności autorskiej aplikacji - stanowi działalność
    badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej została wyjaśniona w art. 4a pkt 26 ustawy o
    CIT, zgodnie z którą, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność
    twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób
    systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 ww. ustawy: ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych -
    oznacza to:
      a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 z późn. zm.), badania naukowe są działalnością
    obejmującą:
    1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Z kolei, w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 4a pkt 28 ustawy o CIT wskazano, że
    oznaczają one prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Stosownie do przepisu art. 4 ust. 3 ww. ustawy, prace rozwojowe są działalnością
    obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie
    wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania,
    do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zatem, w rozumieniu ww. przepisów określona działalność spełnia definicję działalności
    badawczo- rozwojowej, jeżeli łącznie zachodzą następujące przesłanki:
      - działalność ma charakter twórczy,
      - działalność jest podejmowana w sposób systematyczny,
      - działalność ma na celu zwiększenie zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów
      wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Od momentu podjęcia decyzji o rozpoczęciu prac nad stworzeniem autorskiej aplikacji
    oraz każdorazowo w trakcie jej rozwoju, w tym przy każdym tworzeniu nowych
    funkcjonalności, działania pracowników Spółki prowadzone są w sposób systematyczny i
    regularny, zgodnie z ustalonym i uporządkowanym planem.

    Działalność Spółki w zakresie tworzenia niniejszej aplikacji oraz jej rozwijania o nowe
    funkcjonalności ma wybitnie twórczy charakter, ponieważ jej wynikiem staje się nowa
    aplikacja oraz jej całkowicie innowacyjne funkcjonalności. Zarówno aplikacja, jak i jej
    wszelkie funkcjonalności nie były znane wcześniej w praktyce Spółki.
    Wszystkie prace związane z aplikacją wymagają wysokiego poziomu kreatywności,
    ponieważ nie opierają się one na wcześniejszej dostępnych powszechnych rozwiązaniach i
    schematach.
    Projektowanie aplikacji oraz jej wszystkich funkcjonalności opiera się na całkowicie
    nowych i unikalnych koncepcjach w celu stworzenia nowatorskiego, autorskiego narzędzia
    (...).
    Realizacja prac nad tworzeniem aplikacji oraz tworzeniem każdej z jej nowych
    funkcjonalności mają oraz będą miały na celu zwiększanie zasobów wiedzy pracowników
    Spółki oraz ich w pełni efektywne wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Procesy zachodzące w trakcie tych prac każdorazowo zwiększają umiejętności oraz
    kompetencje pracowników, przy czym istotny jest fakt, że powstała wiedza będzie mogła
    być wykorzystywana do przyszłych nowatorskich prac w obszarze IT.
    Spółka zaznacza również, że realizacja prac nad tworzeniem aplikacji i jej rozwojem nie
    byłaby możliwa bez bieżącego stosowania wcześniej zdobytej przez pracowników wiedzy
    oraz jej ciągłego rozwoju w trakcie tych prac.
    W związku z powyższym, należy uznać, że realizowane przez Spółkę prace nad tworzeniem
    oraz jednoczesnym rozwijaniem funkcjonalności autorskiej aplikacji spełniają definicje
    wskazane w przepisie art. 4a pkt 27 oraz pkt 28 ustawy o CIT, a tym samym spełniają
    definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazaną w przepisie art. 4a pkt 26 tej ustawy.
    Ad. 2
    W ocenie Wnioskodawcy, ponoszone przez Spółkę koszty, na Jej zdaniem, prowadzoną
    działalność badawczo-rozwojową, stanowić będą koszty kwalifikowane w rozumieniu art.
    18d ust. 2 oraz ust. 3 ustawy o CIT.
    Zgodnie z przepisem art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż
    przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, koszty uzyskania
    przychodów poniesione na działalność B+R. Kwota odliczenia nie może w roku
    podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów
    innych niż przychody z zysków kapitałowych.
    Na podstawie przepisu art. 18d ust. 2 i ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje
    się m.in.:
    a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w przepisie art.
      12 ust. 1 ustawy o PIT, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych
      należności określone w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części,
      w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje
      w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;
    b) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
      badawczo-rozwojową;
    c) odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      wykorzystywanych wprowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
      samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością.
    W przepisie art. 18d ust. 5 ustawy o CIT, ustawodawca wskazał, że koszty kwalifikowane
    podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub
    nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

    W myśl przepisu art. 18d ust. 7 pkt 3 ustawy o CIT, podatnicy są uprawnieni do odliczenia
    100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3 ustawy o CIT, oraz 200%
    kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a ustawy o CIT.
    Zgodnie z przepisem art. 18d ust. 8 ustawy o CIT, odliczenia dokonuje się w zeznaniu za
    rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku, gdy podatnik
    poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty
    przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej
    części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych
    następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo
    skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim,
    uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w przepisie art. 18db ust. 1 ustawy o
    CIT.
    Z kolei, przepis art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, wskazuje na konieczność wyodrębnienia w
    ewidencji rachunkowej kosztów działalności B+R - co też w zakresie prowadzonego
    projektu Spółka czyni.
    W rezultacie, podatnikowi podatku CIT przysługuje prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych wdanym roku podatkowym pod
    warunkiem, że:
    a) poniósł koszty na działalność B+R w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 26-28 ustawy o
      CIT w związku z przepisem art. 18d ust. 1 tej ustawy
    b) koszty działalności B+R stanowiły dla niego koszty uzyskania przychodów w
      rozumieniu ustawy o CIT,
    c) koszty działalności B+R mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych określonym
      przepisami rozumieniu art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT,
    d) w ewidencji, o której mowa w przepisie art. 9 ust. 1b ustawy o CIT, wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    e) wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,
    f) kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      ustawie o CIT,
    g) koszty kwalifikowane nie zostały mu zwrócone w jakiekolwiek formie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, Spółka spełnia wszystkie powyższe warunki.
    Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż wskazane w stanie
    faktycznym/zdarzeniu przyszłym wydatki związane z realizacją Projektu, poniesione przez
    Spółkę, stanowią koszty kwalifikowane w rozumieniu przepisu art. 18d ust. 1 ustawy o CIT.
    Zgodnie z przepisem art. 18d ust. 2 pkt 2 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się
    m.in. nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną
    działalnością B+R.
    Tym samym, przepis pozwala na zaliczenie do kosztów kwalifikowanych do ulgi B+R
    kosztów poniesionych na nabycie materiałów i surowców. Warunkiem jest, jednak ich
    bezpośrednie związanie z prowadzoną działalnością B+R.
    Zgodnie z opisem stanu faktycznego/zdarzeniu przyszłego, Wnioskodawca do kosztów
    materiałów i surowców związanych z działalnością B+R zalicza m.in. materiały i surowce
    (...) oraz wszelkie inne elementy niezbędne do zrealizowania zamierzonych prac. Wydatki
    te bezpośrednio powiązane są z tworzeniem aplikacji o czym świadczy fakt, że bez ich
    poniesienia obiektywnie niemożliwe byłoby prowadzenie opisanej we wniosku działalności
    o charakterze badawczo-rozwojowym.
    Ze względu na fakt, że wydatki poniesione na ww. sprzęty i akcesoria wykorzystywane w
    ramach prac nie przekraczają w stosunku do jednego sprzętu (jednej sztuki) wartości 10
    000 zł, zaliczane są do kosztów uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.

    Spółka będzie w stanie wyodrębnić koszty nabycia wyposażenia oraz materiałów i
    surowców wykorzystywanych w działalności badawczo-rozwojowej w swojej ewidencji
    rachunkowej, prowadzonej zgodnie z odrębnymi przepisami.
    W związku z powyższym, Spółka będzie uprawniona do uznania materiałów i surowców
    bezpośrednio wykorzystanych w ramach prowadzonych prac zarówno w procesie
    tworzenia samej aplikacji, jak i procesie jej udoskonalania o nowe funkcjonalności za
    koszty kwalifikowane prac badawczo-rozwojowych zgodnie z przepisem art. 18d ust. 2 pkt
    2 ustawy o CIT.
    Zgodnie z przepisem art. 18d ust. 3 ustawy o CIT, za koszty kwalifikowane uznaje się także
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
    wykorzystywanych w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem
    samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych/WNiP stanowiły koszty
    kwalifikowane.
    I tak, odpisy amortyzacyjne mogą zostać odliczone od postawy opodatkowania w ramach
    ulgi B+R pod warunkiem, że:
    a) zostały zaliczone do KUP oraz zostały dokonane w danym roku podatkowym,
    b) nie dotyczą środków trwałych/WNiP wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj.
      samochodów osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną
      własnością, oraz
    c) środek trwały/WNiP, którego dotyczy odpis, wykorzystywany jest w prowadzonej
      działalności rozwojowej.
    Oznacza to, że kosztem kwalifikowanym może być, jedynie taki odpis amortyzacyjny, który
    spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w przepisie art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Ponadto, specyfika odpisów amortyzacyjnych powoduje obowiązek uwzględniania także
    postanowień przepisu art. 15 ust. 6 ustawy o CIT. Zgodnie z powołanym przepisem,
    kosztami uzyskania przychodu są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz WNiP
    (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z przepisami art. 16a-16m, z
    uwzględnieniem przepisu art. 16 ustawy o CIT.
    Oznacza to, że odpisy amortyzacyjne kwalifikujące się do odliczenia w ramach ulgi B+R
    powinny dotyczyć tych aktywów, które spełniają definicję środków trwałych albo wartości
    niematerialnych i prawnych. Ponadto, aktywa nie mogą zostać wymienione w
    negatywnym katalogu środków trwałych/WNiP niepodlegających amortyzacji, ujętym w
    przepisie art. 16c ustawy o CIT.
    Jak wskazano w stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym, Spółka do prowadzonej przez
    siebie działalności badawczo-rozwojowe wykorzystywała, a także wykorzystywać może
    środki trwałe, od których odpisy amortyzacyjne zaliczać będzie do kosztów uzyskania
    przychodów.
    W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, Spółka będzie uprawniona do uznania
    odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych wykorzystywanych bezpośrednio w
    prowadzonej działalności B+R, w przypadku, gdy nie będą one samochodami osobowymi
    oraz budowlami, budynkami i lokalami będącymi odrębną własnością, za koszty
    kwalifikowane zgodnie z przepisem art. 18d ust. 3 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Ad. 1

    Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „updop”, „ustawa o CIT”):
      ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej, oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 4a pkt 27 updop,
    ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:
      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
        Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
    badania naukowe są działalnością obejmującą:
    a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
      przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
      obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;
    b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
      oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub
      usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do treści art. 4a pkt 28 updop,
      ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    W myśl art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,
      prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie pytania
    oznaczonego nr 1 wskazać należy, że w celu skorzystania z ulgi na działalność badawczo-
    rozwojową, należy przeprowadzić analizę nakierowaną na zidentyfikowanie przejawów
    działalności gospodarczej, które mogą zostać uznane za działalność badawczo-rozwojową
    (tj. tych aktywności podatnika, które spełniają definicje wskazane w art. 4a pkt 26-28
    updop).
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26
    updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową,
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i
    badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy.
    Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka
    aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o
    charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik
    języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku

    tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś
    (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie
    prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że
    „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego
    działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego
    samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”.
    Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się
    opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w
    praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu
    odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być
    podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN
    słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach:
    zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy,
    metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo
    „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób
    systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych
    w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest
    definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności
    prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że
    działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy
    podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet
    incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb
    rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie
    kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej
    działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona
    ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w
    przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden
    projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną,
    tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na
    zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań.
    Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych
    projektów.
    Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac
    badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub
    zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi
    słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w
    wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu
    wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące
    udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze
    zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności
    podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem
    badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy
    badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik,
    biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów
    wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i
    oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego
    charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

    Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15
    lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1.
    poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.
    in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało
    wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).
    Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności
    badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji,
    narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub
    na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już
    funkcjonujących u podatnika.
    Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN
    rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub
    dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza
    w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze
    udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została
    wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu
    przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień
    MF).
    Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju
    działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.
    Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle
    obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w
    taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:
      - w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź
      - w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo,
      metodycznie).
    Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć
    zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium
    systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób
    uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).
    Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za
    badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF - pkt
    43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania
    istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe,
    obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych
    zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).
    Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie
    zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że
    sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest
    element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do
    tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić
    będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie
    służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45
    Objaśnień MF).
    Biorąc pod uwagę powyższe wyjaśnienia, zgadzam się że Państwa działalność w zakresie
    tworzenia oraz jednoczesnego rozwijania funkcjonalności autorskiej aplikacji jest
    działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu przepisu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.
    Zatem, Państwa stanowisko w tym zakresie, jest prawidłowe.
    Ad. 2
    Odnosząc się do kwestii odliczenia w ramach ulgi badawczo-rozwojowej poszczególnych
    kosztów kwalifikowanych wskazuję, że zgodnie z art. 18d ust. 1 updop,

      podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od
      podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów
      poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami
      kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać
      kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z
      zysków kapitałowych.
    Na podstawie art. 18d ust. 2 updop,
    za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:
    1) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1
        ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz
        sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z
        dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części,
        w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej
        pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu,
    2) nabycie materiałów i surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością
        badawczo-rozwojową;
    Art. 18d ust. 3 updop, stanowi, że:
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Zgodnie z art. 18d ust. 5 updop,
      koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w
      jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania
      podatkiem dochodowym.
    Stosownie do art. 18d ust. 6 updop,
    podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których
    mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w
    odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w
    kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.
    Natomiast, w myśl art. 18d ust. 7 updop,
    kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:
      1) w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą,
        małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6
        marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-
        3a;
      2) w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o
        których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa
        w ust. 2 pkt 5;
      3) w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt
        2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.
    W myśl art. 18d ust. 8 updop,
      odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty
      kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo
      wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń,
      odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w

      zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących
      bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z
      odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się
      kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym,
      podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają
      skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o
      której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.
    Zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi
    podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i
    powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być
    interpretowane ściśle.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi
    podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu
    podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny
    być łącznie spełnione następujące warunki:
    - podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania
      przychodów w rozumieniu updop,
    - koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu
      kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,
    - ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop,
      przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań
      podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z
      jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,
    - jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy
      ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia
      przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez
      podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie
      zezwolenia/decyzji o wsparciu,
    - w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty
      działalności badawczo-rozwojowej,
    - podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające
      odliczeniu,
    - kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w
      updop,
    - koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie
      zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.
    Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane m.in. należności z
    tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace
    badawczo-rozwojowe. Istotne jest, aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące
    realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz

    koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy
    koszt kwalifikowany w całości.
    Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie
    tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie
    (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń
    wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także
    składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o
    systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności
    badawczo-rozwojowej.
    Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału
    /wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został
    podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest,
    aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na
    działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.
    Dodatkowo, wskazać należy, że w komunikacie Ministerstwa Finansów z dnia 18 maja
    2017 r. o Uldze B+R, zostało wyraźnie wskazane, że (...) prowadzenie tego rodzaju
    ewidencji przewidziane jest wprost w propozycji legislacyjnej przedstawionej w „projekcie
    ustawy o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego działalności
    innowacyjnej”. Ustawodawca proponuje tam, aby wynagrodzenia i składki stanowiły
    koszty kwalifikowane (stanowiące bazę do wyliczenia ulgi B+R) - w takiej części, w jakiej
    czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym
    czasie pracy pracownika.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm., dalej: „updof”):
      za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone
      za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny
    nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust.
    1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako
    przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych,
    o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne
    kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest
    katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc
    wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem
    przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą
    stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.
    Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie
    określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy
    wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt
    kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.
    W rezultacie, ponoszone przez Wnioskodawcę i wskazane w opisie stanu faktycznego
    /zdarzenia przyszłego koszty wynagrodzeń pracowników, stanowią i będą stanowić koszty
    kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 pkt 1 ustawy o CIT, podlegające odliczeniu od
    podstawy opodatkowania.

    W opisie sprawy wskazali Państwo ponadto, że ponosicie koszty nabycia materiałów i
    surowców bezpośrednio związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową -
    (...) oraz wszelkie inne elementy niezbędne do zrealizowania zamierzonych prac nad
    aplikacją.
    Zgodnie z art. 18d ust. 2 pkt 2 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się nabycie materiałów i surowców bezpośrednio
      związanych z prowadzoną działalnością badawczo-rozwojową.
    Jeżeli chodzi o pojęcie „surowce”, w związku z brakiem definicji przedmiotowego pojęcia
    na gruncie przepisów podatkowych i rachunkowych, dla celów ustalania zakresu
    zastosowania ulgi posłużyć należy się znaczeniem pojęcia „surowce” funkcjonującym na
    gruncie języka powszechnego, gdzie „surowce” to „materiały naturalne pochodzenia
    zwierzęcego, roślinnego lub mineralnego, służące do wytwarzania jakichś produktów lub
    energii” (www.sjp.pwn.pl).
    Z kolei w zakresie interpretacji pojęcia „materiały”, odwołać należy się do interpretacji
    przedmiotowego pojęcia funkcjonującej na gruncie przepisów ustawy z dnia 29 września
    1994 r. o rachunkowości (t. j. Dz. U. z 2023 r., poz. 120 ze zm.). W świetle art. 3 ust. 1 pkt
    19 ustawy o rachunkowości, materiały to składniki majątku zużywane na własne potrzeby.
    Powyższy pogląd znajduje również potwierdzenie w doktrynie, gdzie podkreśla się, że
    materiały to „składniki majątku inicjujące realizację całego cyklu operacyjnego, które
    jednostka nabywa w celu ich całkowitego zużycia na własne potrzeby, w tym m.in. na
    potrzeby wytwarzania produktów, świadczenia usług czy realizacji działalności
    ogólnoadministracyjnej. Do materiałów zaliczyć można także pewne składniki majątkowe
    wytwarzane przez jednostkę we własnym zakresie (zazwyczaj w ramach działalności
    pomocniczej), a także różnego rodzaju odzyski, posiadające wartość użytkową, a
    pochodzące np. z likwidowanych środków trwałych, inwentarz żywy przeznaczony do
    uboju, części zamienne, półfabrykaty obcej produkcji, paliwa, opakowania itp.” (Walińska
    Ewa (red.), Bek-Gaik Bogusława, Bojanowski Witold, Czajor Agnieszka, Czajor Przemysław,
    Gad Jacek, Idzikowska Gabriela, Janicka Anna, Jurewicz Anna, Kalinowski Jacek, Kuczyńska
    Iga, Mariański Adam, Michalak Marcin, Turzyński Mikołaj, Walińska Anna, Wencel
    Agnieszka, Wiatr Michał, Ustawa o rachunkowości. Komentarz, Wolters Kluwer, 2016).
    W tym miejscu zauważyć należy, że surowcami i materiałami w znaczeniu przywołanym
    powyżej mogą być w istocie aktywa bezpośrednio związane z prowadzoną działalnością
    badawczo-rozwojową.
    W ocenie Organu, mogą Państwo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych o których mowa w
    art. 18d ust. 2 pkt 2 updop, wymienione w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego
    wydatki poniesione na materiały i surowce bezpośrednio wykorzystywane w ramach
    realizacji prac nad aplikacją.
    Zgodnie z opisem sprawy, w ramach prac nad stworzeniem przedmiotowej aplikacji
    Spółka ponoszą państwo także koszty w postaci odpisów amortyzacyjnych od środków
    trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej nad aplikacją, z wyłączeniem samochodów osobowych
    oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością, tj. od następujących
    środków trwałych:
      - serwery,
      - macierze,
      - komputery przenośne i stacjonarne,
      - monitory,
      - ekrany,
      - urządzenia sieciowe.
    Wskazuję, że ww. środki trwałe mogą zostać odliczone od podstawy opodatkowania w
    ramach ulgi badawczo-rozwojowej pod warunkiem, że:

      - zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów oraz zostały dokonane w danym
      roku podatkowym;
      - nie dotyczą środków trwałych wprost wyłączonych z zakresu ulgi, tj. samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością;
      - środek trwały oraz wartość niematerialna i prawna, którego dotyczy odpis,
      wykorzystywane są w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    W myśl art. 18d ust. 3 updop,
      za koszty kwalifikowane uznaje się także dokonywane w danym roku podatkowym,
      zaliczane do kosztów uzyskania przychodów, odpisy amortyzacyjne od środków
      trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych wykorzystywanych w
      prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, z wyłączeniem samochodów
      osobowych oraz budowli, budynków i lokali będących odrębną własnością.
    Na gruncie powyższego przepisu można wskazać na przesłanki, jakie muszą zostać
    spełnione, aby odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych stanowiły koszty kwalifikowane.
    Kosztem kwalifikowanym może być tym samym tylko taki odpis amortyzacyjny, który
    spełnia definicję kosztów uzyskania przychodów, określoną w art. 15 ust. 1 updop.
    Tak więc, istnieje możliwość zaliczenia do kosztów kwalifikowanych odpisów
    amortyzacyjnych dokonywanych od środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych, jeżeli będą one rzeczywiście wykorzystywane do działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Natomiast, jeżeli będą służyć one bieżącej działalności, odpisy amortyzacyjne od tych
    środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych nie stanowią kosztów
    kwalifikowanych.
    Choć ustawodawca nie użył w treści art. 18d ust. 3 updop sformułowania „wyłącznie”, to
    jednoznacznie wskazał, że za ww. koszty kwalifikowane podatnicy mogą uznać
    dokonywane w danym roku podatkowym, zaliczane do kosztów uzyskania przychodów,
    odpisy amortyzacyjne od środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli
    są one wykorzystywane w prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej.
    Podsumowując, odpisy amortyzacyjne od środków trwałych oraz wartości niematerialnych
    i prawnych mogą stanowić koszty kwalifikowane, zgodnie z art. 18d ust. 3 updop, ale tylko
    w takiej części, w jakiej służą one prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-
    rozwojowej.
    Reasumując, Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy opisane przez Spółkę koszty
    ponoszone, na Jej zdaniem, prowadzoną działalność badawczo-rozwojową, stanowić będą
    koszty kwalifikowane w rozumieniu art. 18d ust. 2 i 3 ustawy o CIT, jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo
    przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
  - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
  - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
    czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
  - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.