Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-248/11/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-05-11
Teza: Stawka VAT przy dostawie nieruchomości, stawka przy oddaniu w użytkowanie wieczyste.
Słowa kluczowe: budynek; nieruchomości; stawka-stawki podatku; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 3 lutego 2011 r. (data wpływu 18 lutego 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 lutego 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy nieruchomości zabudowanej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości gruntowej zabudowanej budynkiem Przychodni o pow. użytkowej 675 m2 oraz garażem o pow. użytkowej 41 m2, oznaczonej jako działka nr 218/12 o pow. 2548 m2. Wartość nieruchomości zgodnie z operatem szacunkowym sporządzonym na dzień 19 października 2010 r. wynosi: 3.352.725 zł (w tym wartość gruntu wynosi - 1.885.520 zł; wartość budynku przychodni - 1.439.834 zł; wartość budynku garażu - 27.341 zł). Prawo własności przedmiotowej nieruchomości Wnioskodawca nabył z dniem 1 stycznia 1999 r. (wcześniejszym właścicielem tej nieruchomości był Skarb Państwa), z mocy prawa na podstawie art. 60 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998 r. przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną. Sytuację tą potwierdziła decyzja Wojewody z dnia 30 marca 2000 r. Nieruchomość ta znajduje się w faktycznym władaniu ww. Przychodni. Przychodnia posiada osobowość prawną a jej organem założycielskim jest Sejmik Województwa.

Wnioskodawca przedstawił opis ww. budynków, zgodnie z operatem szacunkowym:

*   budynek Przychodni wybudowany został jako tymczasowe zaplecze budowy osiedla mieszkaniowego. W latach 80-tych ubiegłego wieku został zmodernizowany dla potrzeb Przychodni. W obiekcie nie przeprowadzano remontów. Budynek w złym stanie funkcjonalnym i użytkowym. Budynek wyposażony jest w instalacje: wodną, elektryczną, wentylację grawitacyjną, teletechniczną, woda ciepła - wewnętrzny piec gazowy z zasobnikiem, grzewczą;
*   budynek garażu - w znacznym stopniu zużyty, wyposażony jest w instalacje: elektryczną, wentylację grawitacyjną.

W ostatnich dwóch latach nie poniesiono żadnych nakładów na ww. nieruchomości.

Przedmiotowa nieruchomość leży na terenie nieobjętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Natomiast w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nieruchomość ta znajduje się na terenach oznaczonych jako tereny o przewadze funkcji mieszkaniowej, zabudowa powyżej 4 mieszkań. Zgodnie z oświadczeniem Dyrektora Przychodni:

*   wartość początkowa obiektu według dokumentów wynosi: 103.242,87 zł,
*   wartość umorzenia na dzień 30 marca 2000 r. wynosiła: 74.205,90 zł,
*   wartość umorzenia na dzień 31 grudnia 2010 r. wynosi: 101.952,41 zł,
*   wartość szacunkowa obiektu wynosi: 575.800,00 zł,
*   wartość wydatków poniesionych na ulepszenie budynku Przychodni w okresie od sierpnia 2003 r. do marca 2006 r. wynosiła 44.024,67 zł. Od poniesionych wydatków nie służyło prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W okresie od 1 grudnia 1999 r. do dnia 31 grudnia 2006 r. jeden gabinet był przedmiotem umowy (wykorzystywany był w godzinach popołudniowych raz w tygodniu przez jedną godzinę). Na ulepszenie tego gabinetu Przychodnia nie poniosła dodatkowych wydatków.

Wnioskodawca (Województwo) zamierza oddać w drodze przetargu na okres 99 lat w użytkowanie wieczyste ww. działkę nr 218/12 o pow. 2548 m2 z jednoczesną sprzedażą m.in. budynku oraz innych urządzeń na niej zlokalizowanych, w celu wybudowania w miejsce istniejącego budynku nowego budynku mieszkalno-usługowego i nieodpłatnego ustanowienia na parterze tego budynku na rzecz Przychodni odrębnej własności lokalu o powierzchni użytkowej 800 m2 wraz z udziałem w gruncie i częściach wspólnych budynku z przeznaczeniem na siedzibę ww. jednostki z jednoczesnym zapewnieniem na czas ww. budowy lokalu zastępczego dla ww. jednostki spełniającego wszelkie wymogi konieczne do jej funkcjonowania.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy przedmiotowa dostawa będzie zwolniona od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa wyżej opisanej nieruchomości zwolniona będzie od podatku VAT na mocy art. 43 ust. 1 pkt 10a w związku z art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2011 r., towarami, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Z cyt. wyżej przepisu wynika, iż oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług jest dostawą towarów.

Zgodnie z art. 29 ust. 5 cytowanej ustawy w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Jednakże, w myśl art. 29 ust. 5a ustawy o podatku od towarów i usług, w przypadku oddania w użytkowanie wieczyste gruntu, dokonywanego z równoczesną dostawą budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli należy mieć na uwadze, iż w odniesieniu do tych czynności nie stosuje się przepisu art. 29 ust. 5

A zatem w przedmiotowej sprawie z podstawy opodatkowania należy wyodrębnić wartość gruntu, czyli osobno należy opodatkować oddanie nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste a odrębnie dostawę budynku.

Z kolei jak stanowi art. 41 ust. 1 ustawy stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Jednakże zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238, poz. 1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U Nr 257, poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Oprócz stawki podstawowej, na wybrane grupy towarów i usług, ustawodawca przewidział stawki preferencyjne oraz zwolnienie od podatku.

Stosownie do zapisu art. 43 ust. 1 pkt 10 wskazanej ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 cyt. ustawy, rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności opodatkowanych, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu,
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Żeby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do oddania budynków (budowli) do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Jeżeli zatem podatnik wybuduje obiekt, lub go zmodernizuje, przy czym nakłady na ulepszenie przekroczą 30% wartości początkowej, a następnie obiekt ten (lub ulepszenie) zostanie oddany do użytkowania (wprowadzony przez podatnika do ewidencji środków trwałych), nie oznacza to, że został on zasiedlony. Oddanie do użytkowania nie nastąpiło bowiem w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Pierwsze zasiedlenie będzie miało natomiast miejsce wówczas, gdy wybudowany lub zmodernizowany obiekt zostanie sprzedany lub np. oddany w dzierżawę, najem. Zarówno sprzedaż, jak i dzierżawa, czy najem są bowiem czynnościami podlegającymi opodatkowaniu.

Z kolei art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, stanowi, iż zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat. (art. 43 ust. 7a ustawy).

Natomiast na mocy art. 43 ust. 10 cyt. ustawy podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10 i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

W myśl ust. 11 tego artykułu, oświadczenie, o którym w ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:

1.  imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej dokonującego dostawy oraz nabywcy;
2.  planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części;
3.  adres budynku, budowli lub ich części.

Tak więc ustawodawca daje podatnikom dokonującym dostawy budynków, mającym prawo skorzystania ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, po spełnieniu określonych warunków, możliwość zrezygnowania ze zwolnienia i opodatkowania transakcji.

Podkreślenia wymaga fakt, iż wybór opcji opodatkowania przysługuje jedynie w przypadku, gdy dostawa budynków, budowli lub ich części będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku od towarów i usług. Wybór opodatkowania nie ma zastosowania w przypadku zwolnienia budynków, budowli lub ich części w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 10a ww. ustawy.

Ze złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca planuje przeprowadzenie transakcji, polegającej na oddaniu nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste wraz z równoczesną sprzedażą położonego na niej budynku oraz innych urządzeń na niej zlokalizowanych. Przedmiotowy budynek został wybudowany jako tymczasowe zaplecze budowy osiedla mieszkaniowego, a następnie w latach 80-tych ubiegłego wieku został zmodernizowany dla potrzeb Przychodni. W stosunku do budynku mającego być przedmiotem zbycia, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, jak również Wnioskodawca nie ponosił wydatków na jego ulepszenie, w stosunku do których miałby prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Z opisu przedstawionego we wniosku wynika, iż dostawa budynków będzie dokonywana przed pierwszym zasiedleniem, bowiem nie został spełniony warunek oddania tych obiektów przez Wnioskodawcę do użytkowania w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi po ich wybudowaniu lub ulepszeniu.

Informuje się, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii momentu powstania obowiązku podatkowego dla czynności oddania nieruchomości gruntowej w użytkowanie wieczyste, bowiem nie było to przedmiotem zapytani, ani też nie zawarto stanowiska w tym zakresie.

Mając na uwadze opis zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku, na tle powołanych przepisów prawa stwierdzić należy, iż dostawa przedmiotowych budynków, jak słusznie wskazano we wniosku będzie zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. Natomiast oddanie nieruchomości gruntowej w wieczyste użytkowanie stanowi dostawę towarów na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług stawką podstawową 23%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.