Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.308.2025.2.DB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Skutki podatkowe podpisania ugody z bankiem oraz
otrzymania kwoty stanowiącej zwrot nadpłaconych rat.
Słowa kluczowe: banki
koszt-zwrot kosztów
kredyt-kredyt hipoteczny
ugody
umowa-nieważność umowy
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-Inne
źródła.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 kwietnia 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła
    Pani wniosek – na wezwanie organu – pismem z 16 czerwca 2025 r. (data wpływu 18
    czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) 2006 r. będąc stanu wolnego Wnioskodawczyni zawarła umowę kredytu hipotecznego
    z X, waloryzowanego w CHF, w kwocie 88.013,41 CHF, co w dniu postawienia do dyspozycji
    ww. środków stanowiło równowartość 210.000 PLN. Kredyt ten został zaciągnięty na
    realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, tj. na zakup lokalu mieszkaniowego położonego
    w Y, ul. A1 o nr KW (...). Cel ten został zrealizowany w roku 2008, czego potwierdzeniem
    jest akt notarialny, na podstawie którego zostało ustanowione prawo własności lokalu
    mieszkaniowego na rzecz Wnioskodawczyni. Kredyt został zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jednego
    gospodarstwa domowego.
    Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot
    umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację
    innej inwestycji mieszkaniowej niż wymieniona we wniosku.
    (...) 2024 r. Wnioskodawczyni złożyła do Sądu Okręgowego w (...) pozew o ustalenie
    nieważności umowy kredytowej oraz zwrot 72.346,10 PLN w związku z nadpłaceniem
    przez Nią kwoty kredytu do raty z 10 kwietnia 2024 r. ponad kwotę wypłaconego
    nominalnie kredytu w wysokości 210.000 z tytułu nienależnego świadczenia. (...) 2024 r. X
    złożył kontrpozew.
    W wyniku prowadzonych negocjacji bank przedstawił Wnioskodawczyni do akceptacji
    treść ugody, na mocy której obie strony rozliczają roszczenia w wyniku wzajemnego
    potrącenia wierzytelności. W związku z wykonywaniem umowy i przyjęciem jej
    nieważności bankowi przysługuje w stosunku do osoby Wnioskodawczyni roszczenie o
    zapłatę 210.000, zaś na Jej rzecz 286.620,94 PLN (roszczenie wynikające ze świadczeń
    spełnionych w wykonywaniu umowy i odsetek za opóźnienie liczonych od 3 czerwca 2024
    r. do 19 marca 2025).
    Strony dokonują wzajemnego potrącenia, wobec czego wierzytelności umarzają się
    wzajemnie do kwoty 210.000. Na skutek dokonanego potrącenia bank zobowiązuje się do
    zapłaty na rzecz klienta pozostałej kwoty przysługującego mu roszczenia, tj. 76.620,92
    PLN. Dodatkowo bank w ramach ugody zobowiązuje się dokonać zwrotu na rzecz klienta
    kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800 PLN, które będą należne kancelarii
    prawnej jako wynagrodzenie. W wyniku zawarcia ugody pozwy zostaną cofnięte (główny i
    wzajemny), strony zrzekną się wszelkich roszczeń związanych z umową kredytową, a
    postępowanie sądowe zostanie umorzone.
    Dodatkowo bank informuje klienta, że w związku z zawartą ugodą bank wystąpił do
    Dyrektora KIS o wydanie indywidualnej interpretacji podatkowej w zakresie podatku
    dochodowego od osób fizycznych. W zakresie stanu faktycznego powstałego w wyniku
    zawartej ugody Dyrektor KIS wydał interpretację podatkową i potwierdził, że po stronie
    klienta nie powstaje przychód podatkowy, a w związku z tym na banku nie ciąży
    obowiązek przygotowania informacji PIT-11. Interpretacja, na którą powołuje się bank nie
    jest dołączona do umowy przedstawionej klientowi.
    Uzupełnienie wniosku
    Wnioskodawczyni wskazuje, że we wniosku przez omyłkę wskazano odsetki, które nie są
    elementem ugody. W treści ugody z bankiem nie ma wskazanych odsetek, jest to
    rozliczenie nominalne z bankiem i dotyczy nadpłaty świadczonych przez
    Wnioskodawczynię rat kapitałowo-odsetkowych ponad kwotę wypłaconego nominalnie
    kredytu hipotecznego. Przez omyłkę wskazano odsetki.

    Przedmiotowy wniosek dotyczy przepisu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych oraz art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy. Przedmiotowy
    wniosek nie dot. art. 22 ww. ustawy, tj. kosztów uzyskania przychodu.

## Pytanie

1. Czy w związku z zamiarem zawarcia ugody z X, mającej na celu zakończenie sporu na
      tle umowy, otrzymana kwota 76.629,92 PLN będzie dla Wnioskodawczyni przychodem
      i w związku z tym powstanie po jej stronie obowiązek zapłaty podatku dochodowego
      od osób fizycznych?
    2. Czy zwrot kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 10.800 jest przychodem, od
      którego należy odprowadzić podatek?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, nie jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od
    osób fizycznych od kwoty jaką miałaby otrzymać od X w wyniku zawarcia ugody, jako że
    kwota ta nie stanowi przychodu.
    W projekcie ugody strony zobowiązują się do wzajemnego rozliczenia umowy kredytowej:
    X zobowiązuje się do zapłaty na rzecz klienta pozostałej kwoty roszczenia, czyli kwoty
    76.620,92 PLN, która stanowi nadpłatę udzielonego kredytu hipotecznego.
    Ustawodawca w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    wymienia źródła przychodów, z których przychód podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych. Nadpłata świadczenia nie została uwzględniona jako
    źródło przychodu. W związku z tym kwoty tej nie można traktować w kategorii przychodu
    podatkowego w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ponieważ w tej sytuacji nie następuje po stronie Wnioskodawczyni żadne przysporzenie
    majątkowe.
    Dodatkowo kredyt otrzymany przez Wnioskodawczynię na podstawie umowy spełnia
    również warunki z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2024 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów związanych z
    kredytem hipotecznym udzielanym na cele mieszkaniowe. Kredyt został udzielony na cele
    mieszkaniowe jednego gospodarstwa domowego, Wnioskodawczyni nigdy nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych, zaciągnięty kredyt został w całości
    przeznaczony na zakup lokalu mieszkaniowego.
    Według Wnioskodawczyni, od kosztów zastępstwa procesowego nie trzeba będzie zapłacić
    podatku od osób fizycznych. W wyniku procesu sądowego umowa kredytowa zostanie
    uznana za nieważną na mocy ugody i potrącenia świadczeń. Wytoczenie powództwa było
    konieczne, koszt zwrotu zastępstwa procesowego jest niższy niż wynagrodzenie
    pełnomocnika prowadzącego proces sądowy, w związku z powyższym po stronie
    Wnioskodawczyni nie nastąpi przysporzenie majątkowe podlegające opodatkowaniu.
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega, co do zasady, każdy dochód
    osiągnięty przez osobę fizyczną. Zawarcie ugody nie spowoduje uzyskania przez osobę
    Wnioskodawczyni przysporzenia majątkowego, wzrostu Jej majątku. Otrzymana kwota
    stanowi zwrot własnych pieniędzy, które Wnioskodawczyni nienależnie wpłaciła wcześniej
    do banku. Pieniądze te nie są przychodem w rozumieniu art. 11 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, klasyfikowanym do źródła, o którym mowa w art. 10 ust.
    1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 ww. ustawy, i nie podlegają opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Powołany przepis wyraża tzw. zasadę powszechności opodatkowania. Regułą jest, że
    każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest
    sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    - dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    - dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
      przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
      przychodów.
    Ogólne określenie przychodów zawiera art. 11 ust. 1 ww. ustawy. Stosownie do tego
    przepisu:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
      praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
      art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
      roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
      świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Jak wynika z powołanego przepisu, ustawodawca przyjął zasadę, że przychodem są:
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały otrzymane przez podatnika – tj. takie
      pieniądze i wartości pieniężne, które podatnik rzeczywiście „dostał, odebrał,
      zainkasował, objął w posiadanie”;
    - pieniądze i wartości pieniężne, które zostały postawione do dyspozycji podatnika – tj.
      takie przysporzenia, które zostały mu faktycznie udostępnione/przekazane do
      odbioru; takie pieniądze i środki pieniężne, które podatnik ma możliwość włączyć do
      swojego władztwa, a więc ma możliwość skorzystania z tychże pieniędzy i wartości
      pieniężnych i nie jest to uzależnione od dodatkowej zgody osoby stawiającej określone
      pieniądze i wartości pieniężne do dyspozycji podatnika.
    Pojęcie przychodu wiąże się zatem z przysporzeniem majątkowym po stronie podatnika, z
    wartością wchodzącą do jego majątku. Przychodami w rozumieniu art. 11 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych mogą być tylko takie świadczenia, które nie
    mają charakteru zwrotnego. Skoro bowiem przychód jest określonym przyrostem
    majątkowym po stronie podatnika jego otrzymanie musi mieć charakter definitywny.
    Źródła przychodów

    Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłem przychodów są inne źródła.
    Katalog źródeł przychodów jest katalogiem zamkniętym. Ustawodawca „zamknął” ten
    katalog dzięki wprowadzeniu kategorii „innych źródeł”, czyli źródeł przychodów innych niż
    wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b. W sytuacji, gdy dane przysporzenie podatnika ma
    charakter przychodu i nie mieści się w żadnej z kategorii wskazanych w art. 10 ust. 1 pkt 1-
    8b ustawy, jest przypisywane do źródła z art. 10 ust. 1 pkt 9. Rozwiązanie to jest jednym z
    elementów gwarantujących realizację zasady powszechności opodatkowania.
    Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
      wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
      przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
      tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
      indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
      osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
      ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
      umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
      dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Skutki podatkowe potrącenia
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 tej ustawy:
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
      oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
      kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
      umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Zasady i skutki dokonywania kompensaty (potrącenia) reguluje przepis art. 498 ustawy z
    dnia 23 kwietnia 1964 r Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061). Zgodnie z tym
    przepisem:
      Gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z
      nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelności drugiej strony, jeżeli
      przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone
      tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone
      przed sądem lub przed innym organem państwowym.
      Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości
      wierzytelności niższej.
    Potrącenie wierzytelności jest jedną z form wygaśnięcia zobowiązania w wyniku
    wykonania świadczenia przez umorzenie wzajemnych wierzytelności między stronami.
    Wygaśnięcie zobowiązania przez potrącenie, czyli kompensata wierzytelności, następuje
    wówczas, jeżeli jedna strona jest w stosunku do drugiej dłużnikiem i jednocześnie
    wierzycielem, tj. ma zarówno wierzytelność, jak i zobowiązanie względem tej drugiej
    strony. Potrącenie, mimo że dotyczy świadczeń tego samego rodzaju (z reguły
    pieniężnych), prowadzi do zaliczenia jednej wierzytelności na poczet drugiej. Dochodzi w
    ten sposób do zaspokojenia wierzyciela i osiągnięcia tym samym celu zobowiązania. Na
    skutek potrącenia wierzytelności obydwu stron umarzają się nawzajem do wysokości
    wierzytelności niższej. Instytucja potrącenia jest substytutem świadczenia, dzięki któremu

    dłużnik płaci swój dług i zwalnia się z zobowiązania. W momencie potrącenia następuje
    faktyczne spełnienie świadczenia. Potrącenie jest więc formą wykonania zobowiązania, do
    którego, w myśl art. 503 Kodeksu cywilnego, stosuje się przepisy o zaliczeniu zapłaty.
    Wprawdzie przez potrącenie strony nie otrzymują efektywnie należnych im świadczeń, ale
    wskutek zaliczenia wierzytelności jednej z nich na poczet wierzytelności drugiej każda ze
    stron zostaje zwolniona ze swego długu, co pozwala uznać ich długi za spłacone. Tym
    samym potrącenie jako sposób wygaszenia stosunku zobowiązaniowego uznaje się za
    równoważny spełnieniu świadczenia (zapłacie).
    W sytuacji, gdy dojdzie do umorzenia należności poprzez potrącenie wierzytelności, u
    stron nie wystąpi przychód podatkowy. Przychód podatkowy wystąpiłby wówczas, gdy
    doszłoby do częściowej kompensaty wierzytelności, a wierzyciel zwolniłby dłużnika z
    pozostałej części długu.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku dokonania przez bank zwrotu na Pani rzecz
    pozostałej kwoty roszczenia otrzyma Pani z powrotem zwrot zapłaconych Bankowi kwot.
    Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone przez bank kwoty uznać za przychód podlegający
    opodatkowaniu. Dla celów podatkowych zwrot taki jest obojętny podatkowo. Tym samym
    nie ma Pani obowiązku rozliczenia tych środków dla celów podatkowych.
    W odniesieniu natomiast do zwrotu kosztów zastępstwa procesowego, zwrot ten także nie
    stanowi przysporzenia majątkowego i nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ w związku z dokonanym zwrotem kosztów nie
    wystąpi po Pani stronie realne przysporzenie majątkowe.
    Wynika to z tego, że koszty te w pierwszej kolejności zostały sfinansowane z własnych
    środków powoda, a następnie na podstawie ugody zostają mu zwrócone. W takim
    wypadku kwota ta stanowi jedynie zwrot poniesionych wcześniej nakładów – nie jest więc
    przychodem podlegającym opodatkowaniu. Dla celów podatkowych otrzymana kwota
    tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego jest obojętna podatkowo.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.