Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3-1.4011.147.2019.2.AN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-07-24
Teza: Możliwość opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; karta-karta podatkowa; pielęgniarki i położne
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 12 czerwca 2019 r.), uzupełnionym w dniu 8 lipca 2019 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 12 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości opodatkowania przychodów z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w formie karty podatkowej.

Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 144a § 1 Ordynacji podatkowej, pismem z dnia 24 czerwca 2019 r. nr 0112-KDIL3-1.4011.147.2019.1.AN, na podstawie art. 155 § 1 tej ustawy, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wezwał Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania.

W związku z wątpliwościami co do sposobu doręczenia rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, wezwano Wnioskodawcę do wskazania, czy korespondencja ma być kierowana za pośrednictwem komunikacji elektronicznej na adres ePUAP, czy na adres zamieszkania Wnioskodawcy wskazany we wniosku za pośrednictwem operatora pocztowego, pod rygorem doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres ePUAP, za pośrednictwem którego złożono wniosek.

Wezwanie wysłane w dniu 24 czerwca 2019 r. skutecznie doręczono za pośrednictwem platformy ePUAP w dniu 26 czerwca 2019 r., natomiast w dniu 8 lipca 2019 r. Wnioskodawca uzupełnił przedmiotowy wniosek.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zamierza prowadzić samodzielną działalność gospodarczą - świadczenie usług pielęgniarek i położnych - PKD 86.90C. Działalność polega na świadczeniu usług dla osób fizycznych - ludności na podstawie umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Aktualnie Zainteresowany pracuje zawodowo na podstawie umowy o pracę, która zostanie rozwiązana wraz z rozpoczęciem działalności gospodarczej przez niego. Dla swojej działalności Wnioskodawca chciałby wybrać formę opodatkowania - kartę podatkową.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy działalność gospodarcza - świadczenie usług pielęgniarek i położnych dla osób fizycznych - ludności (pacjentów), na podstawie umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia pozwala wybrać opodatkowanie w formie karty podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 roku o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. nr 144, poz. 930 ze zm.) mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie: 1. ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, 2. karty podatkowej.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy, zryczałtowany podatek w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego w warunkach określonych w części VIII tabeli stanowiącej złącznik nr 3 do ww. ustawy. Narodowy Fundusz Zdrowia pełni jedynie rolę pośrednika między osobami fizycznymi a pielęgniarką, z którą zawiera umowę o udzielanie świadczeń zdrowotnych i zapewnia środki na ich finansowanie z pieniędzy zgromadzonych ze składek osób fizycznych - pacjentów. Wnioskodawca uważa, że działalność którą zamierza prowadzić nie wyklucza opodatkowania w formie karty podatkowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2019 r. poz. 43), osoby fizyczne oraz przedsiębiorstwa w spadku osiągające przychody z pozarolniczej działalności gospodarczej mogą opłacać zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, zryczałtowany podatek dochodowy w formie karty podatkowej mogą płacić podatnicy prowadzący działalność w wolnych zawodach, polegającą na świadczeniu usług w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego - w warunkach określonych w części VIII tabeli.

W myśl art. 4 ust. 1 pkt 11 ww. ustawy, użyte w ustawie określenie wolny zawód oznacza – pozarolniczą działalność gospodarczą wykonywaną osobiście przez lekarzy, lekarzy stomatologów, lekarzy weterynarii, techników dentystycznych, felczerów, położne, pielęgniarki, tłumaczy oraz nauczycieli w zakresie świadczenia usług edukacyjnych polegających na udzielaniu lekcji na godziny, jeśli działalność ta nie jest wykonywana na rzecz osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej albo na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej, z tym że za osobiste wykonywanie wolnego zawodu uważa się wykonywanie działalności bez zatrudniania na podstawie umów o pracę, umów zlecenia, umów o dzieło oraz innych umów o podobnym charakterze osób, które wykonują czynności związane z istotą danego zawodu.

Stosownie do treści art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne, podatnicy prowadzący działalność, o której mowa w art. 23, podlegają opodatkowaniu w formie karty podatkowej, jeżeli:

1.  złożą wniosek o zastosowanie opodatkowania w tej formie;
2.  we wniosku, o którym mowa w pkt 1, zgłoszą prowadzenie działalności wymienionej w jednej z 12 części tabeli;
3.  przy prowadzeniu działalności nie korzystają z usług osób niezatrudnionych przez siebie na podstawie umowy o pracę oraz z usług innych przedsiębiorstw i zakładów, chyba że chodzi o usługi specjalistyczne;
4.  nie prowadzą, poza jednym z rodzajów działalności wymienionej w art. 23, innej pozarolniczej działalności gospodarczej;
5.  małżonek podatnika nie prowadzi działalności w tym samym zakresie;
6.  nie wytwarzają wyrobów opodatkowanych, na podstawie odrębnych przepisów, podatkiem akcyzowym;
7.  pozarolnicza działalność gospodarcza zgłoszona we wniosku, o którym mowa w pkt 1, nie jest prowadzona poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie art. 29 ust. 1 tej ustawy stanowi, że wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, według ustalonego wzoru, na dany rok podatkowy, podatnik składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna działalność, wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego przed rozpoczęciem działalności. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej, nie złożył oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych albo oświadczenia o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym albo nie zawiadomił w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tej formy opodatkowania, uważa się, że prowadzi nadal działalność opodatkowaną w tej formie; zawiadomienie to podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG. W przypadku prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej składa jeden ze wspólników. Wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej podatnik może dołączyć do wniosku o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej składanego na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

Naczelnik urzędu skarbowego, uwzględniając wniosek o zastosowanie karty podatkowej, wydaje decyzję ustalającą wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, odrębnie na każdy rok podatkowy. Jeżeli działalność jest prowadzona w formie spółki, w decyzji tej wymienia się wszystkich jej wspólników, o czym stanowi art. 30 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca zamierza prowadzić samodzielną działalność gospodarczą - świadczenie usług pielęgniarek i położnych - PKD 86.90C. Działalność polega na świadczeniu usług dla osób fizycznych - ludności na podstawie umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia. Aktualnie Zainteresowany pracuje zawodowo na podstawie umowy o pracę, która zostanie rozwiązana wraz z rozpoczęciem działalności gospodarczej przez niego. Dla swojej działalności Wnioskodawca chciałby wybrać formę opodatkowania - kartę podatkową.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca nie świadczy usług pielęgniarsko-położniczych na rzecz osób prawnych, jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej oraz na rzecz osób fizycznych dla potrzeb prowadzonej przez nie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Bez znaczenia przy tym – w odniesieniu do ww. formy opodatkowania – jest fakt, że świadczone na rzecz osób fizycznych (pacjentów) usługi finansowane będą na podstawie umowy podpisanej z Narodowym Funduszem Zdrowia.

Zgodnie z przepisami ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1510 z poźn. zm.), Narodowy Fundusz Zdrowia, w celu zapewnienia ubezpieczonym świadczeń określonych ustawą gromadzi środki finansowe, zarządza nimi oraz zawiera umowy ze świadczeniodawcami. Ubezpieczeni są obowiązani do wnoszenia składki na ubezpieczenie zdrowotne, w związku z czym tworzą majątek Narodowego Funduszu Zdrowia, z którego są finansowane świadczenia zdrowotne.

Narodowy Fundusz Zdrowia ze względu na szczególny status prawny pełni zatem jedynie rolę pośrednika między osobami fizycznymi (pacjentami) a świadczeniodawcami, w procesie zawierania umów o udzielanie świadczeń zdrowotnych i tylko zapewnia środki na ich finansowanie, które gromadzi z pieniędzy osób fizycznych (pacjentów).

W konsekwencji fakt, że usługi w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego wykonywane na rzecz osób fizycznych finansowane będą na podstawie umowy podpisanej przez pielęgniarkę z Narodowym Funduszem Zdrowia nie wyklucza możliwości skorzystania z opodatkowania w formie karty podatkowej.

Odnosząc treść cytowanych powyżej przepisów do przedstawionych we wniosku informacji stwierdzić należy, że jeżeli w wymaganym ustawowym terminie Wnioskodawca złoży wniosek o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej – to skorzystanie z możliwości opodatkowania przychodów z działalności gospodarczej uzależnione jest wyłącznie od spełnienia pozostałych warunków określonych w cytowanym uprzednio art. 25 ust. 1 ustawy.

Wobec powyższego świadczenie usług pielęgniarsko-położniczych dla osób fizycznych – ludności, na podstawie umowy zawartej z Narodowym Funduszem Zdrowia pozwala wybrać opodatkowanie w formie karty podatkowej, przy zachowaniu pozostałych warunków określonych w art. 25 ust. 1 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.