Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.556.2017.2.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-11-24
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego, w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a i art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 września 2017 r. (data wpływu 19 września 2017 r.), uzupełnionym pismem z 17 października 2017 r. (data wpływu 19 października 2017 r.) oraz pismem z 9 listopada 2017 r. (data wpływu 21 listopada 2017 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „xxx” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 września 2017 r. wpłynął do tut. Organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od osób towarów i usług w zakresie braku prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn. „xxx”.

Wniosek został uzupełniony pismem z 17 października 2017 r. (data wpływu 19 października 2017 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 12 października 2017 r. znak 0111-KDIB3-2.4012.556.2017.1.MN oraz pismem z 9 listopada 2017 r. (data wpływu 21 listopada 2017 r.).

We wniosku, uzupełnionym pismem z 17 października 2017 r., przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina (zwana dalej: „Gmina”) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (zwanym dalej: „podatek VAT”). Ponadto Wnioskodawca wykonuje działalność, która nie podlega regulacji ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 710 z późn. zm.) m.in. działając jako organ władzy publicznej, wykonuje zadania nałożone na nią odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których została powołana. Większość z tych zadań jest wykonywana przez Gminę w ramach systemu publicznoprawnego. Gmina z dniem 1 stycznia 2017 r. dokonała scentralizowania rozliczeń podatku VAT wraz z jednostkami budżetowymi.

Wybrane działania prowadzone są przez Gminę na podstawie zawieranych umów cywilnoprawnych i traktuje je jako podlegające regulacjom VAT. W ramach tych czynności Gmina dokonuje zarówno transakcji opodatkowanych VAT według odpowiednich stawek, jak również podlegających opodatkowaniu VAT, lecz zwolnionych od podatku.

Innymi słowy Gmina wykonuje:

*   zadania o charakterze publicznoprawnym, uznawane przez Gminę jako niepodlegające regulacjom VAT z tytułu których Gmina nie uzyskuje żadnych wpływów (np. związane z budową ogólnodostępnej, darmowej infrastruktury, jak chodniki czy drogi gminne),
*   zadania w ramach systemu publicznego, uznawane przez Gminę jako niepodlegające regulacjom VAT, z tytułu których Gmina uzyskuje określone wpływy (np. wydawanie decyzji administracyjnych za odpowiednią opłatą administracyjną),
*   czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych uznawane przez Gminę jako podlegające regulacjom VAT, z których Gmina otrzymuje wynagrodzenie (np. dostawa wody z wodociągów, odbiór ścieków komunalnych, sprzedaż działek, wynajem lokali użytkowych),
*   czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, zwolnionych z VAT, z tytułu których Gmina otrzymuje wynagrodzenie (np. wynajem lokali na cele mieszkaniowe lub sprzedaż określonych nieruchomości).

W związku z wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu VAT Gmina korzysta z prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z tymi czynnościami. W tym celu Gmina dokonuje bezpośrednio przyporządkowania kwot podatku naliczonego do wydatków związanych z czynnościami opodatkowanymi VAT i odlicza podatek zgodnie z działalnością, której wydatek służy, prewspółczynnikiem i współczynnikiem proporcji. Natomiast w odniesieniu do wydatków związanych bezpośrednio z czynnościami zwolnionymi z VAT i niepodlegającymi regulacjom VAT, podatek VAT nie jest odliczany.

Gmina od 25 kwietnia 2014 r. jest właścicielem zabytkowego budynku wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą na działce nr 1000 w miejscowości B. w Gminie. Gmina złożyła wniosek i otrzymała dofinansowanie do realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 pod tytułem: „xxx” w ramach Osi Priorytetowej IV. Ochrona środowiska naturalnego i dziedzictwa kulturowego Działanie 4.4. Kultura. Wartość projektu ogółem to 1.582.717,80 zł, w tym wydatki kwalifikowane 1.582.717,80 zł, dofinansowanie 1.345.310,12 zł, wkład UE 1.345.310,12 zł (85%), dofinansowanie Konserwatora Zabytków 30.000,00 zł oraz wkład własny Gminy 237.407,68 zł.

Projekt dotyczy prac remontowo-konserwatorskich zabytkowego budynku wcześniej zamieszkałego (przed zakupem przez Gminę) wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą, zlokalizowanego w miejscowości B. w Gminie G. na działce ewidencyjnej nr 1000 i przystosowanie go do funkcji obiektu kulturalno-edukacyjnego przeznaczonego do prowadzenia zajęć kulturalnych oraz do prezentacji zachowanych eksponatów o wartości historyczno-kulturowej.

Budynek zostanie dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych. Przeprowadzenie ww. prac to również częściowe wyburzenie budynku gospodarczego, wybudowanie altany i obiektów małej architektury i wykonanie nowego ogrodzenia.

Zakres projektu obejmuje zakup nowoczesnego wyposażenia służącego udostępnianiu i upowszechnianiu zasobów dziedzictwa kulturowego, prowadzeniu działalności kulturalnej i edukacji kulturalnej, w tym: projektora zdalnie sterowanego z ekranem, informacyjnego pulpitu multimedialnego, sieci komputerowej wraz ze stanowiskami komputerowymi, nagłośnienia. Dzięki zakupie wspomnianego wyposażenia możliwe będzie prowadzenie zajęć z wykorzystaniem nowoczesnych technologii, które wpłyną pozytywnie na wzrost zainteresowania młodych ludzi (i nie tylko) zajęciami edukacyjno-kulturalnymi. Przebudowana w ramach niniejszego projektu infrastruktura będzie spełniała funkcje Centrum Kulturalno-Edukacyjnego, w obrębie którego prowadzona będzie następująca działalność: promocja czytelnictwa (czytelnia dla mieszkańców), promocja kultury ludowej: katalogowanie i prezentacja materiałów dotyczących przedwojennej i powojennej polskiej wsi, ekspozycja zbiorów dawnych sprzętów rolniczych i metod uprawy roli; organizacja przedsięwzięć (spotkań/imprez) o charakterze kulturalno-edukacyjnym. Grupy docelowe korzystające z funkcji przebudowanego obiektu: członkowie zespołów artystycznych, muzycy, artyści, animatorzy kultury: dzieci i młodzież, dorośli, osoby niepełnosprawne i osoby w różny sposób wykluczone społecznie: lokalne organizacje. Obiekt wpisany do rejestru zabytków. Nr rejestru A-1305.

Utworzone „Centrum K.” będzie pod opieką Gminnego Ośrodka Kultury w G., który będzie użytkować budynek nieodpłatnie. Obiekt nie będzie wykorzystywany przez użytkownika do działalności gospodarczej. Nie będzie prowadzona tam sprzedaż, tj. nie będą wystawiane faktury/refaktury za media typu woda, kanalizacja, energia elektryczna, ogrzewanie pomieszczeń, usługi telekomunikacyjne. Tym samym to Gmina poniesie ciężar kosztów na utrzymanie tego budynku. Beneficjent pozostanie właścicielem nieruchomości w okresie wdrożenia projektu oraz w okresie jego trwałości.

Zakupy towarów i usług nabywane w ramach projektu będą w 100% dokumentowane fakturami wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy.

W uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że dokonywane przez Wnioskodawcę zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu pt. „xxx” nie będą miały związku z działalnością opodatkowaną realizowaną przez Gminę.

Gminny Ośrodek Kultury w G., który będzie użytkować budynek nieodpłatnie, jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie przepisów ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz.U. z 2017 r., poz. 862).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji w stosunku do zabytkowego budynku na działce nr 1000 w miejscowości B. z przeznaczeniem na Centrum K.?

Zdaniem Wnioskodawcy (stanowisko ostatecznie sformułowane w piśmie z 9 listopada 2017 r.), Gminie nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji w stosunku do zabytkowego budynku na działce nr 1000 w miejscowości B.z przeznaczeniem na Centrum K..

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje co do zasady prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Stosownie natomiast do treści art. 15 ust. 6 ww. ustawy nie uważa się za podatników organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle powyższych regulacji, należy uznać, iż gminy działają w charakterze podatników VAT wyłącznie w zakresie czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany, wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Natomiast w sytuacji, gdy prowadzą one działania wynikające z zadań nałożonych na nie przepisami prawa i nie istnieje bezpośredni związek z czynnościami opodatkowanymi, w tym sprzedażą, nie są one uważane za podatników w rozumieniu ustawy o VAT. W konsekwencji, w ocenie Gminy, w przypadku gdy w zakresie realizacji danej czynności Gmina nie działa w charakterze podatnika VAT, nie jest możliwe opodatkowanie tej czynności i odliczanie podatku.

Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od ww. wydatków ponieważ ww. wydatki nie będą miały związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług, nie będzie w tych budynkach sprzedaży (fakturowania). W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki ponoszone z tytułu realizacji inwestycji.

Reasumując, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją zadania polegającego na zmianie przeznaczenia budynku na Centrum K. w B. ponieważ – jak wskazała Gmina – powyższe zadanie nie będzie związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. W tym obiekcie prowadzona będzie w przyszłości nieodpłatna działalność: edukacyjna i statutowa Gminnego Ośrodka Kultury w G. Obiekt nie będzie wykorzystywany przez użytkownika do działalności gospodarczej. Podatek ten zatem przy uzyskaniu dofinansowania projektu będzie kosztem kwalifikowalnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W przedmiotowej sprawie utworzone przez Gminę w ramach projektu „Centrum K.będzie oddane do nieodpłatnego użytkowania Gminnemu Ośrodkowi Kultury.

Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza w myśl art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie bowiem ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Natomiast w pozostałym zakresie występuje w charakterze organu władzy publicznej.

Zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, nie zastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami (art. 7 ust. 1 pkt 9 ustawy o samorządzie gminnym).

W świetle art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, w celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi. Podmioty takie są wyodrębnionymi jednostkami organizacyjnymi niemającymi osobowości prawnej, które prowadzą swoją działalność w formie zakładu lub jednostki budżetowej.

Jak stanowi art. 9 ust. 3 ww. ustawy, formy prowadzenia gospodarki gminnej, w tym wykonywania przez gminę zadań o charakterze użyteczności publicznej, określa odrębna ustawa.

Działalność gmin w zakresie kultury, jako zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego, została uregulowana ustawą z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (Dz. U z 2017 r. poz. 862).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy organizator wydaje akt o utworzeniu instytucji kultury, w którym określa jej przedmiot działania, nazwę i siedzibę, a także określa czy dana instytucja kultury jest instytucją artystyczną w rozumieniu ust. 2. Tak więc organizatorami samorządowych instytucji kultury, o których mowa w ustawie są odpowiednie organy samorządu gminnego, powiatowego lub wojewódzkiego, które powołując samorządową instytucję kultury, podejmują stosowne uchwały, stanowiące prawo miejscowe. Uchwały w zakresie organizacji instytucji kultury podejmowane są przez właściwe organy zgodnie z ustawą o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, a także w oparciu o odpowiednie przepisy ustaw samorządowych, gdzie znajdują się podstawy prawne do stanowienia prawa miejscowego.

Na mocy art. 14 ustawy, instytucje kultury uzyskują osobowość prawną i mogą rozpocząć działalność z chwilą wpisu do rejestru prowadzonego przez organizatora.

W rozpatrywanej sprawie Gmina od 25 kwietnia 2014 r. jest właścicielem zabytkowego budynku wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą na działce nr 1000 w miejscowości B.w Gminie G.. Gmina złożyła wniosek i otrzymała dofinansowanie do realizacji projektu ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 pod tytułem: „xxx” w ramach Osi Priorytetowej IV. Ochrona środowiska naturalnego i dziedzictwa kulturowego Działanie 4.4. Kultura. Projekt dotyczy prac remontowo-konserwatorskich zabytkowego budynku wcześniej zamieszkałego (przed zakupem przez Gminę) wraz z towarzyszącą mu infrastrukturą, zlokalizowanego w miejscowości B. w Gminie G. na działce ewidencyjnej nr 1000 i przystosowanie go do funkcji obiektu kulturalno-edukacyjnego przeznaczonego do prowadzenia zajęć kulturalnych oraz do prezentacji zachowanych eksponatów o wartości historyczno-kulturowej.

Utworzone przez Gminę w ramach projektu „Centrum K.” będzie oddane do nieodpłatnego użytkowania Gminnemu Ośrodkowi Kultury. Obiekt nie będzie wykorzystywany przez użytkownika do działalności gospodarczej. Gmina poniesie ciężar kosztów na utrzymanie tego budynku. Beneficjent pozostanie właścicielem nieruchomości w okresie wdrożenia projektu oraz w okresie jego trwałości.

Zakupy towarów i usług nabywane w ramach projektu będą w 100% dokumentowane fakturami wystawionymi na rzecz Wnioskodawcy.

Dokonywane przez Wnioskodawcę zakupy towarów i usług w ramach realizacji ww. projektu nie będą miały związku z działalnością opodatkowaną realizowaną przez Gminę.

Gminny Ośrodek Kultury w G., który będzie użytkować budynek nieodpłatnie, jest samorządową instytucją kultury posiadającą osobowość prawną, działającą na podstawie przepisów ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją inwestycji w stosunku do zabytkowego budynku na działce nr 1000 w miejscowości B. z przeznaczeniem na Centrum Kulturalno-Edukacyjne.

W świetle powołanych wyżej przepisów stwierdzić należy, że zakres aktywności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego należy interpretować w perspektywie ogólnej zasady, tj. że ich realizacja ma służyć zaspokajaniu zbiorowych potrzeb mieszkańców gminy. Obowiązywanie tej zasady powoduje, że w ocenie tut. Organu, każde działanie podejmowane przez jednostki w imieniu własnym, na własną odpowiedzialność i finansowane z budżetu jednostek, a dotyczące mienia gminy należy uznać za działanie publiczne, służące zaspokajaniu potrzeb wspólnoty samorządowej, które jest wykonywane przez jednostkę samorządu terytorialnego jako zadanie własne.

Zatem czynności wynikające z zadań własnych, nałożonych odrębnymi przepisami, realizowane w ramach reżimu publicznoprawnego, z tytułu których gmina nie uzyskuje wpływów pozostają poza zakresem ustawy o podatku od towarów i usług. Są one bowiem realizowane przez gminę poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a gmina realizując te czynności nie występuje w charakterze podatnika podatku VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy.

Mając zatem na uwadze powyższe w kontekście niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wykonywane przez Wnioskodawcę ww. czynności, w postaci nieodpłatnego przekazania do używania utworzonego w ramach projektu „Centrum K.”, realizowane będzie poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a Gmina realizując tę czynność nie wystąpi w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy.

Jak wskazano powyżej, odliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny.

W omawianej sprawie związek taki nie występuje. Z całokształtu działań Wnioskodawcy związanych z zakupionymi – w ramach realizacji planowanego projektu – towarami i usługami wynika, że Gmina nie będzie ich nabywać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, a tym samym dokonując zakupów nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT.

Mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT nie będą spełnione, gdyż Wnioskodawca w związku z realizacją projektu pn. „Przebudowa i zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego na cele „Centrum K.” nie będzie działać w charakterze podatnika VAT, utworzone w ramach projektu „Centrum K.”, nie będzie miało związku z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT wykonywanymi przez Wnioskodawcę. Stąd też, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją ww. projektu.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Należy dodatkowo zauważyć, iż pojęcie „kosztu kwalifikowalnego” nie jest pojęciem podatkowym i organy podatkowe nie są właściwe do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczania wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Kwestię tę rozstrzygają bowiem przepisy regulujące zasady korzystania ze środków pomocowych. Zasady i przepisy podatkowe przywołane w uzasadnieniu niniejszej interpretacji mogą być jedynie pomocne Wnioskodawcy przy dokonywaniu oceny, czy podatek VAT w tej sytuacji powinien być kosztem kwalifikowanym.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego ., w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.