Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.429.2017.3.IL
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-03-20
Teza: Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z przeznaczeniem środków, uzyskanych ze sprzedaży mieszkania nabytego w drodze darowizny, na własny cel mieszkaniowy. Za wydatki uprawniające do zwolnienia uznać należy wydatki na nabycie udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, obejmujące cenę zakupu tego udziału wraz z przypadającą na ten udział opłatą notarialną tj. w wysokości ¼ uiszczonej kwoty oraz wydatki związane z remontem lokalu mieszkalnego, w pełnej wysokości tj. bez ograniczania kwoty ww. wydatków do wysokości udziału we współwłasności lokalu.
Słowa kluczowe: cel-cele mieszkaniowe; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; remonty; udział; współwłasność; wydatek; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2017 r. (data wpływu 20 grudnia 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. (data wpływu 2 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia mieszkania w części dotyczącej wydatkowania w pełnej wysokości środków na opłatę notarialną związaną z nabyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego **jest nieprawidłowe,** natomiast w części dotyczącej wydatkowania środków na zakup udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego oraz na remont zakupionego mieszkania **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 grudnia 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek uzupełniony pismem z dnia 31 stycznia 2018 r. (data wpływu 2 lutego 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia z opodatkowania dochodu uzyskanego z odpłatnego zbycia mieszkania w przypadku wydatkowania środków z tego zbycia na cele mieszkaniowe.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

24 maja 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca Antoniego G. w drodze umowy darowizny, zawartej w formie aktu notarialnego „kawalerkę” o powierzchni 24,31 m2, którą sprzedała w dniu 2 sierpnia 2017 r. Aby polepszyć warunki mieszkaniowe swoje i swojego syna Dominika (8 lat), Wnioskodawczyni rozważała zakup mieszkania tylko i wyłącznie dla siebie. W związku z tym, iż Wnioskodawczyni osiąga niskie dochody nie posiada zdolności kredytowej, aby część kwoty na zakup mieszkania sfinansować z kredytu hipotecznego. Wnioskodawczyni od kilku lat jest w związku (bez ślubu) ze swoim partnerem Leszkiem G. Razem podjęli decyzję o zakupieniu większego mieszkania. Wnioskodawczyni ze sprzedaży swojego mieszkania otrzymała 123.000 zł, natomiast jej partner nie posiada własnego mieszkania. W dniu 2 października 2017 r., Wnioskodawczyni wraz ze swym partnerem zawarła przedwstępną umowę, sporządzoną w formie aktu notarialnego związaną z zakupem 3-pokojowego mieszkania za kwotę 271.000 zł, w udziałach po ½ części każde z nich. Partner Wnioskodawczyni złożył wniosek do banku o udzielenie kredytu hipotecznego i udzielenie kredytu konsumpcyjnego, potrzebnego na remont i wyposażenie nowo zakupionego mieszkania. Udział Wnioskodawczyni miał wynosić ½ części, ponieważ planowała ona przeznaczyć na ten cel cały swój dochód ze sprzedaży mieszkania otrzymanego w darowiźnie tj. 123.000 zł oraz dodatkowo kwotę 12.500 zł. Jednakże bank odmówił udzielenia kredytu partnerowi Wnioskodawczyni na remont i wyposażenie mieszkania. Sytuacja ta zmusiła Wnioskodawczynię i jej partnera do zmian w ich udziałach, aby mieć środki na remont i wyposażenie mieszkania. Zmiany udziałów w ww. mieszkaniu, dokonano w dniu 15 listopada 2017 r. aneksem do aktu notarialnego. Wnioskodawczyni uzgodniła ze swym partnerem, że jego udział wynosił będzie ¾, a jej ¼ części prawa do lokalu mieszkalnego oraz, że kwota która zostanie jej po wpłaceniu ¼ części udziału przeznaczona zostanie na remont, wyposażenie, jak również opłatę notarialną. W dniu 28 listopada 2017 r. została zawarta umowa sprzedaży oraz oświadczenie o ustanowieniu hipoteki. Wnioskodawczyni posiada udziały w wysokości ¼ części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, a jej partner w wysokości ¾ udziału w tym prawie, na zakup którego bank udzielił mu kredytu hipotecznego. Wnioskodawczyni podnosi, iż ze swym partnerem nie posiadają żadnych oszczędności – jej dochód to około 1.800 zł netto, a dochód partnera, to około 2.500 zł – netto. W zakupionym w dniu 28 listopada 2017 r. mieszkaniu Wnioskodawczyni mieszka wraz z synem i partnerem i realizuje własne cele mieszkaniowe.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w związku z przeznaczeniem środków, uzyskanych ze sprzedaży mieszkania nabytego w drodze darowizny, na własny cel mieszkaniowy tj. zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego do wysokości przysługującego jej udziału w tym prawie, wynoszącego ¼ części oraz z tytułu poniesienia w całości wydatków na opłatę notarialną?
2.  Czy Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania z ww. zwolnienia z tytułu przeznaczenia środków, na remont zakupionego lokalu mieszkalnego w wysokości wydatków faktycznie poniesionych na ten cel, udokumentowanych fakturami ?

Zdaniem Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku, z uwagi na fakt, że część środków przeznaczyła na własny cel mieszkaniowy zakup mieszkania z jej partnerem, oraz na uiszczenie w całości opłaty notarialnej, a pozostałą – na remont własnego mieszkania. Wnioskodawczyni uważa, iż trudno rozgraniczyć (zamieszkując razem, kupując razem mieszkanie), że Wnioskodawczyni mieszka na ¼ części, czy też remontuje ¼ części, mieszkanie użytkują wspólnie Wnioskodawczyni, jej syn i partner. W związku z tym uważa, że powinna zostać przez Urząd Skarbowy zwolniona z płacenia podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego w części dotyczącej wydatkowania w pełnej wysokości środków na opłatę notarialną związaną z nabyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego jest nieprawidłowe, natomiast w części dotyczącej wydatkowania środków na zakup udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego oraz na remont zakupionego mieszkania jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 200 z późn. zm.) o podatku dochodowym od osób fizycznych opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Z powyższego wynika, że jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości i praw majątkowych nastąpiło przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło przychodu, o którym mowa w zacytowanym wyżej przepisie.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że 24 maja 2016 r. Wnioskodawczyni otrzymała od ojca Antoniego G. w drodze umowy darowizny, zawartej w formie aktu notarialnego „kawalerkę” o powierzchni 24,31 m2, którą sprzedała w dniu 2 sierpnia 2017 r. Aby polepszyć warunki mieszkaniowe swoje i swojego syna Dominika (8 lat), Wnioskodawczyni rozważała zakup mieszkania tylko i wyłącznie dla siebie. W związku z tym, iż Wnioskodawczyni osiąga niskie dochody nie posiada zdolności kredytowej, aby część kwoty na zakup mieszkania sfinansować z kredytu hipotecznego. Wnioskodawczyni od kilku lat jest w związku (bez ślubu) ze swoim partnerem Leszkiem G. Razem podjęli decyzję o zakupieniu większego mieszkania. Wnioskodawczyni ze sprzedaży swojego mieszkania otrzymała 123.000 zł, natomiast jej partner nie posiada własnego mieszkania. W dniu 2 października 2017 r., Wnioskodawczyni wraz ze swym partnerem zawarła przedwstępną umowę, sporządzoną w formie aktu notarialnego związaną z zakupem 3-pokojowego mieszkania za kwotę 271.000 zł, w udziałach po ½ części każde z nich. Partner Wnioskodawczyni złożył wniosek do banku o udzielenie kredytu hipotecznego i udzielenie kredytu konsumpcyjnego, potrzebnego na remont i wyposażenie nowo zakupionego mieszkania. Udział Wnioskodawczyni miał wynosić ½ części, ponieważ planowała ona przeznaczyć na ten cel cały swój dochód ze sprzedaży mieszkania otrzymanego w darowiźnie tj. 123.000 zł oraz dodatkowo kwotę 12.500 zł. Jednakże bank odmówił udzielenia kredytu partnerowi Wnioskodawczyni na remont i wyposażenie mieszkania. Sytuacja ta zmusiła Wnioskodawczynię i jej partnera do zmian w ich udziałach, aby mieć środki na remont i wyposażenie mieszkania. Zmiany udziałów w ww. mieszkaniu, dokonano w dniu 15 listopada 2017 r. aneksem do aktu notarialnego. Wnioskodawczyni uzgodniła ze swym partnerem, że jego udział wynosił będzie ¾, a jej ¼ części prawa do lokalu mieszkalnego oraz, że kwota która zostanie jej po wpłaceniu ¼ części udziału przeznaczona zostanie na remont, wyposażenie, jak również opłatę notarialną. W dniu 28 listopada 2017 r. została zawarta umowa sprzedaży oraz oświadczenie o ustanowieniu hipoteki. Wnioskodawczyni posiada udziały w wysokości ¼ części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, a jej partner w wysokości ¾ udziału w tym prawie, na zakup którego bank udzielił mu kredytu hipotecznego. Wnioskodawczyni podnosi, iż ze swym partnerem nie posiadają żadnych oszczędności – jej dochód to około 1.800 zł netto, a dochód partnera, to około 2.500 zł – netto. W zakupionym w dniu 28 listopada 2017 r. mieszkaniu Wnioskodawczyni mieszka wraz z synem i partnerem i realizuje własne cele mieszkaniowe.

Biorąc pod uwagę powyższe i dokonując oceny skutków prawnych przedstawionego we wniosku zdarzenia należy wskazać, że odpłatne zbycie mieszkania (kawalerka) w 2017 r., nabytego w 2016 r. tj. przed upływem pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy stanowi źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, do którego mają zastosowanie przepisy obowiązujące od dnia 1 stycznia 2009 r.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw (art. 30e ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 22 ust. 6d ww. ustawy za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn.

Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych (art. 22 ust. 6e ustawy).

Natomiast, zgodnie z art. 30e ust. 4 ww. ustawy, po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:

1.  dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c i obliczyć należny podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1 pkt 131, lub
2.  dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.

W przypadku niewypełnienia warunków określonych w art. 21 ust. 1 pkt 131 podatnik jest obowiązany do złożenia korekty zeznania, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, i do zapłaty podatku wraz z odsetkami za zwłokę; odsetki nalicza się od następnego dnia po upływie terminu płatności, o którym mowa w art. 45 ust. 4 pkt 4, do dnia zapłaty podatku włącznie (art. 30e ust. 7 ww. ustawy).

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dochody z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 30e, w wysokości, która odpowiada iloczynowi tego dochodu i udziału wydatków poniesionych na własne cele mieszkaniowe w przychodzie z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych, jeżeli począwszy od dnia odpłatnego zbycia, nie później niż w okresie dwóch lat od końca roku podatkowego, w którym nastąpiło odpłatne zbycie, przychód uzyskany ze zbycia tej nieruchomości lub tego prawa majątkowego został wydatkowany na własne cele mieszkaniowe; udokumentowane wydatki poniesione na te cele uwzględnia się do wysokości przychodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych.

Zgodnie z art. 21 ust. 25 pkt 1 ww. ustawy za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki poniesione na:

1.  nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
2.  nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
3.  nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
4.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
5.  rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego

*   położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Zgodnie z art. 21 ust. 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit. d i e, rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

W przypadku ponoszenia wydatków na cele mieszkaniowe w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej, zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, stosuje się pod warunkiem istnienia podstawy prawnej wynikającej z umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania lub innych ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, do uzyskania przez organ podatkowy informacji podatkowych od organu podatkowego państwa, na którego terytorium podatnik ponosi wydatki na cele mieszkaniowe (art. 21 ust. 27 ww. ustawy).

Na podstawie art. 21 ust. 28 ww. ustawy za wydatki, o których mowa w ust. 25, nie uważa się wydatków poniesionych na:

1.  nabycie gruntu lub udziału w gruncie, prawa wieczystego użytkowania gruntu lub udziału w takim prawie, budynku, jego części lub udziału w budynku, lub
2.  budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę, adaptację lub remont budynku albo jego części,/li>

*   przeznaczonych na cele rekreacyjne.

Z analizy wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni przeznaczyła środki uzyskane ze sprzedaży mieszkania (kawalerki) nabytego w drodze darowizny na zakup spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego w udziale wynoszącym ¼ części, pokrycie w całości opłaty notarialnej należnej od umowy przenoszącej ww. prawo na rzecz Wnioskodawczyni w udziale wynoszącym ¼ części, a na jej partnera w udziale wynoszącym ¾ części oraz na remont zakupionego mieszkania.

Stosownie do przywołanego art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za wydatki poniesione na własne cele mieszkaniowe uważa się wydatki związane z nabyciem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie.

Z wykładni językowej przedmiotowego przepisu wynika, że do zwolnienia uprawnia nie tylko uiszczenie ceny zakupu (nabycia), lecz także innych wydatków związanych z nabyciem ww. prawa do lokalu mieszkalnego. Przepis wyraźnie mówi o wydatkach poniesionych „na nabycie” spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego, lub udziału w takim prawie, nie ogranicza zatem ww. zwolnienia tylko do ceny ich zakupu.

Oznacza to, że wydatki w postaci opłaty notarialnej związanej z zakupem udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, którą Wnioskodawczyni poniosła na nabycie tego udziału stanowią wydatek na własne cele mieszkaniowe, na tych samych zasadach jak wydatki poniesione na zakup udziału w prawie (cena nabycia) do lokalu mieszkalnego.

Zatem wydatki poniesione na nabycie udziału wynoszącego ¼ części w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego jak i opłata notarialna jednakże wyłącznie do wysokości posiadanego przez Wnioskodawczynię udziału w ww. prawie do lokalu mieszkalnego tj. w wysokości ¼, związana z tym nabyciem będą stanowić wydatki, na cele mieszkaniowe o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 , w związku z art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przepisu art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynika natomiast, że za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się również wydatki poniesione na budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego, położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej.

Z uwagi na fakt, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym nie definiują ww. pojęć zawartych w art. 21 ust. 25 pkt 1 lit. d) ustawy i nie określają również jakiego rodzaju wydatki wchodzą w zakres tego zwolnienia zasadne będzie odwołanie się do ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1332 z późn.zm.).

Zgodnie z art. 3 pkt 8 ustawy Prawo budowlane - przez „remont” należy rozumieć wykonanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym.

Pojęcie remontu wyczerpująco wyjaśnił również Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 4 marca 1998 r., sygn. akt I SA/Gd 886/96 stwierdzając, „za remont budynku mieszkalnego lub lokalu mieszkalnego w znaczeniu powszechnie stosowanym w zakresie inwestycji uważa się prace budowlane mające na celu utrzymanie lokalu mieszkalnego lub budynku mieszkalnego we właściwym stanie, przywrócenie jego pierwotnej zdolności użytkowej, którą utracił w wyniku upływu czasu i eksploatacji wraz z wymianą dotychczas użytkowanych zużytych składników ich wyposażenia technicznego takich jak: dotychczasowej instalacji wodnej, kanalizacyjnej, centralnego ogrzewania, ciepłej wody, gazu przewodowego lub tylko określonych elementów tych instalacji”.

Jednocześnie, należy wskazać, iż zgodnie z art. 21 ust. 26 ww. ustawy, przez własny budynek, lokal lub pomieszczenie, o których mowa w ust. 25 pkt 1 lit, d) i e) rozumie się budynek, lokal lub pomieszczenie stanowiące własność lub współwłasność podatnika lub do którego podatnikowi przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takich prawach.

W orzecznictwie sadów administracyjnych akceptowane jest stanowisko, iż współwłasność jest własnością rzeczy, która przysługuje niepodzielnie kilku osobom.

Zatem w przypadku współwłasności wszyscy współwłaściciele są właścicielami całej rzeczy, ale żaden z nich nie jest właścicielem całości. Niepodzielność wspólnego prawa własności oznacza, że żaden ze współwłaścicieli nie ma fizycznie wydzielonej części rzeczy na swoją wyłączną własność. Zarówno rzecz jako całość, jak i każda część rzeczy należy do wszystkich współwłaścicieli. Właściciele zatem mogą układać się między sobą co do sposobu korzystania i używania wspólnego prawa w granicach określonych niepodzielnością tego prawa. Mogą kształtować swobodnie sposób wykonywania uprawnień zeń wynikających nie naruszając przy tym istoty współwłasności.

W związku z tym, Wnioskodawczyni jako osoba, której przysługuje udział w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego ponosząc z własnych środków tj. pochodzących ze sprzedaży mieszkania wydatki na remont tego lokalu, przy obliczaniu dochodu zwolnionego z opodatkowania może uwzględnić całą kwotę tych wydatków tj. bez jej ograniczania do wysokości udziału we współwłasności lokalu.

Reasumując stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni ma prawo do skorzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w związku z przeznaczeniem środków, uzyskanych ze sprzedaży mieszkania nabytego w drodze darowizny, na własny cel mieszkaniowy. Za wydatki uprawniające do zwolnienia uznać należy wydatki na nabycie udziału w spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego, obejmujące cenę zakupu tego udziału wraz z przypadającą na ten udział opłatą notarialną tj. w wysokości ¼ uiszczonej kwoty oraz wydatki związane z remontem lokalu mieszkalnego, w pełnej wysokości tj. bez ograniczania kwoty ww. wydatków do wysokości udziału we współwłasności lokalu.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.

Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.