Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-2-1/4515-228/16-2/HK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-10-20
Teza: Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę kwoty wynikającej ze spłaty powyższej części wierzytelności nabytej przez niego od ojca w drodze darowizny będzie się dla niego wiązało z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn?
Słowa kluczowe: darowizna; podatek-podatek od spadków i darowizn; prawa-prawa majątkowe; wierzytelność
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 1; [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, ze zm.) oraz § 7 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 25 lipca 2016 r. (data wpływu do Biura – 28 lipca 2016 r.), uzupełnionym 15 września 2016 r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie skutków podatkowych otrzymania kwoty wynikającej ze spłaty części wierzytelności pieniężnej nabytej w drodze darowizny od ojca – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 lipca 2016 r. do Biura wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn m.in. w zakresie skutków podatkowych otrzymania kwoty wynikającej ze spłaty części wierzytelności pieniężnej nabytej w drodze darowizny od ojca.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, dlatego w piśmie z 30 sierpnia 2016 r. znak: IBPB-2-1/4515-227/16-1/HK, IBPB-2-1/4515-228/16-1/HK, wezwano o jego uzupełnienie.

Wniosek uzupełniono 15 września 2016 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Ojciec Wnioskodawcy sprzedał na rzecz osoby trzeciej ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej, z tytułu czego powstała na jego rzecz wierzytelność o zapłatę ceny za przedmiotową sprzedaż. Cena ta została rozłożona na raty, a obecnie do spłaty pozostaje ostatnia z nich.

Wnioskodawca oraz ojciec Wnioskodawcy rozważają zawarcie umowy darowizny, na mocy której ojciec Wnioskodawcy przeniósłby na Wnioskodawcę część wierzytelności o zapłatę ceny z tytułu wspomnianej sprzedaży ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej. Wartość darowanej części wierzytelności przekraczałaby kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Po nabyciu przez Wnioskodawcę powyższej części wierzytelności w drodze darowizny spłata darowanej części wierzytelności przez dłużnika nastąpiłaby już na rzecz nowego wierzyciela, tj. Wnioskodawcy.

Wnioskodawca jest obywatelem polskim i ma miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym zadano m. in. następujące pytanie:

Czy otrzymanie przez Wnioskodawcę kwoty wynikającej ze spłaty powyższej części wierzytelności nabytej przez niego od ojca w drodze darowizny będzie się dla niego wiązało z obowiązkiem zapłaty podatku od spadków i darowizn?

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że otrzymanie przez niego kwoty wynikającej ze spłaty części wierzytelności nabytej od swojego ojca w drodze darowizny nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a tym samym sytuacja ta nie spowoduje powstania po jego stronie obowiązku zapłaty podatku uregulowanego w tej ustawie.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, podatkowi od spadków i darowizn podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

W kontekście przywołanego przepisu Wnioskodawca stwierdził, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega jedynie nabycie wierzytelności tytułem darowizny. Sytuację tę odróżnić należy od otrzymania środków finansowych z tytułu realizacji wierzytelności, których nabycie nie będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn. Realizacja prawa majątkowego nie została bowiem wymieniona w ustawie o podatku od spadków i darowizn jako jeden z tytułów nabycia podlegający opodatkowaniu tym podatkiem.

Z uwagi na zakres niniejszej interpretacji powyżej Organ przywołał tylko tę część stanowiska Wnioskodawcy, która odnosi się do pytania oznaczonego we wniosku numerem 2.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznacza się, że przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku od spadków i darowizn w kwestii skutków podatkowych otrzymania kwoty wynikającej ze spłaty części wierzytelności pieniężnej nabytej w drodze darowizny od ojca (pytanie oznaczone we wniosku numerem 2).

W zakresie skutków podatkowych otrzymania tytułem darowizny od ojca prawa majątkowego w postaci części wierzytelności pieniężnej (pytanie oznaczone we wniosku numerem 1) wydana została odrębna interpretacja znak: IBPB-2-1/4515-227/16-2/HK.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r., poz. 205, ze zm.) podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:

1.  dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia testamentowego;
2.  darowizny, polecenia darczyńcy;
3.  zasiedzenia;
4.  nieodpłatnego zniesienia współwłasności;
5.  zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
6.  nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.

Stosownie do art. 1a ww. ustawy przepisy ustawy o nieodpłatnym zniesieniu współwłasności stosuje się odpowiednio do nieodpłatnego:

1.  nabycia własności rzeczy wspólnej (wspólnego prawa majątkowego) albo jej części przez niektórych dotychczasowych współwłaścicieli na dalszą współwłasność;
2.  wyodrębnienia własności lokali na rzecz niektórych lub wszystkich współwłaścicieli.

W myśl art. 1 ust. 2 powołanej ustawy, podatkowi podlega również nabycie praw do wkładu oszczędnościowego na podstawie dyspozycji wkładem na wypadek śmierci oraz nabycie jednostek uczestnictwa na podstawie dyspozycji uczestnika funduszu inwestycyjnego otwartego albo specjalistycznego funduszu inwestycyjnego otwartego na wypadek jego śmierci.

Z treści wniosku wynika, iż ojciec Wnioskodawcy sprzedał na rzecz osoby trzeciej ogół praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej, z tytułu czego powstała na jego rzecz wierzytelność o zapłatę ceny za przedmiotową sprzedaż. Cena ta została rozłożona na raty, a obecnie do spłaty pozostaje ostatnia z nich. Wnioskodawca oraz ojciec Wnioskodawcy rozważają zawarcie umowy darowizny, na mocy której ojciec Wnioskodawcy przeniósłby na Wnioskodawcę część wierzytelności o zapłatę ceny z tytułu wspomnianej sprzedaży ogółu praw i obowiązków wspólnika w spółce jawnej. Wartość darowanej części wierzytelności przekraczałaby kwotę określoną w art. 9 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Po nabyciu przez Wnioskodawcę powyższej części wierzytelności w drodze darowizny spłata darowanej części wierzytelności przez dłużnika nastąpiłaby już na rzecz nowego wierzyciela, tj. Wnioskodawcy.

Wnioskodawca uważa, że otrzymanie przez niego kwoty wynikającej ze spłaty części wierzytelności nabytej od ojca w drodze darowizny nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn, a tym samym sytuacja ta nie spowoduje powstania po jego stronie obowiązku zapłaty podatku uregulowanego w tej ustawie.

Przedmiotem opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn jest nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych tytułem wymienionym w art. 1 oraz art. 1a ustawy o podatku od spadków i darowizn. Katalog tytułów nabycia wymieniony w tych przepisach ma charakter zamknięty, co oznacza, że opodatkowaniu tym podatkiem podlega nabycie własności rzeczy lub praw majątkowych wyłącznie w drodze tych czynności prawnych.

Zatem, w opisanej sytuacji – w kontekście powołanych przepisów – opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlega jedynie nabycie przez Wnioskodawcę wierzytelności tytułem darowizny otrzymanej od ojca. Realizacja nabytego prawa majątkowego, tj. spłata nabytej wierzytelności, nie została wymieniona w ustawie o podatku od spadków i darowizn jako jeden z tytułów nabycia podlegający opodatkowaniu tym podatkiem. Zatem otrzymanie środków finansowych z tytułu realizacji wierzytelności nie podlega opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.

Mając na uwadze przedstawione zdarzenie przyszłe oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że otrzymanie przez Wnioskodawcę kwoty wynikającej ze spłaty części wierzytelności nabytej od ojca w drodze darowizny nie będzie podlegało przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn. Sytuacja ta nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku od spadków i darowizn.

Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.