Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/2/423-1921/10/BG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-22
Teza: w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na naprawienie szkody, wynikającej z nienależytego wykonania produktu przez Spółkę (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 1)
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; odszkodowania; towar-wady towaru; ubezpieczenia; wady
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2010 r. (data wpływu do organu w dniu 23 grudnia 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na naprawienie szkody, wynikającej z nienależytego wykonania produktu przez Spółkę – **jest prawidłowe.**

(pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 1)

UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2010r. wpłynął do organu wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych m.in. w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na naprawienie szkody, wynikającej z nienależytego wykonania produktu przez Spółkę.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka prowadzi między innymi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży betonu towarowego. W ramach prowadzonej działalności dostarcza beton towarowy na rzecz firm realizujących kontrakt Budowy Stadionu Miejskiego. Specyfika produktu Spółki polega na tym, że o zachowaniu jego wszelkich parametrów dowiaduje się dopiero po przeprowadzeniu badań betonu wbudowanego po upływie minimum 28 dni. W trakcie realizacji dostaw mimo zachowania wszelkich norm i zasad produkcji, jak również używania w procesie produkcji komponentów spełniających normy zdarzają się przypadki, że wyprodukowany beton nie osiąga parametrów jakościowych wynikających z zakładanych receptur i norm.

Trudno jest jednoznacznie określić jaka jest bezpośrednia przyczyna i który z elementów zawiódł w procesie produkcji betonu towarowego. Nasuwają się wówczas pytania jak np. czy komponenty zastosowane w procesie produkcji spełniały normy?

Jednak mimo przeprowadzenia szeregu badań nikt nie jest w stanie jednoznacznie stwierdzić, który element zawiódł. Prowadząc działalność z pełną odpowiedzialnością za wprowadzany produkt do obrotu w takich przypadkach Spółka zmuszona została do naprawienia szkody wynikającej z nienależytego wykonania swojego zobowiązania wobec odbiorcy produktu. Występowanie takich faktów w procesie produkcji spowodowało konieczność zawierania umów ubezpieczenia na takie wypadki. Spółka corocznie zawiera umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, w ramach której jednym z przedmiotów ubezpieczenia jest OC za produkt.

Niestety przypadek nieosiągnięcia parametrów wytrzymałości i nasiąkliwości betonu zdarzył się w trakcie realizacji dostaw betonu na elementy konstrukcyjne żelbetowe. Po stwierdzeniu nieosiągnięcia parametrów przez beton zostały przeprowadzone badania, ekspertyzy i wytrzymałościowe przeliczenia projektu przez Odbiorcę Spółki. Ponadto zostało ustalone i uzgodnione w jaki sposób należy naprawić zaistniałą szkodę. Odbiorca przedstawił Spółce i ubezpieczycielowi wstępne kalkulacje kosztów naprawy konstrukcji i przystąpił do naprawienia szkody.

W chwili obecnej Odbiorca przedstawił Spółce koszty naprawy konstrukcji i po zaakceptowaniu ich przez Spółkę i ubezpieczyciela zostanie wystawiona nota księgowa obciążająca Spółkę kosztami naprawy konstrukcji żelbetowych.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy koszty poniesione przez Spółkę w związku z naprawieniem szkody stanowią koszty uzyskania przychodów? (pytanie oznaczone we wniosku jako Nr 1)

Zdaniem Spółki, na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów. Skoro dostarczony beton nie osiągnął założonych parametrów jakościowych, dlatego koszty związane z naprawieniem szkody mające na celu wyrównanie poniesionych przez poszkodowanego strat nie stanowią kosztów uzyskania przychodów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., dalej „ustawa o pdop”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Zgodnie z powyższym uregulowaniem, Spółka ma możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod warunkiem że:

*   są to koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów,
*   są to koszty poniesione w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   nie są wydatkami wymienionymi w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.

Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów. Ponoszone koszty należy oceniać pod kątem ich celowości, a więc dążenia do uzyskania przychodów. Aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągnięciem przychodu musi zachodzić związek przyczynowy tego typu, że poniesienie wydatku ma lub mogło mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu. Zatem, każdy wydatek celowo poniesiony z zamiarem uzyskania przychodu, poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust. 1 ww. ustawy, powinien być uznany za koszt uzyskania przychodów.

Trzeba przy tym pamiętać, że to na podatniku ciąży obowiązek wykazania związku poniesionych wydatków z przychodami, bo to on wywodzi z tej okoliczności skutki prawne w postaci zmniejszenia zobowiązania podatkowego.

Przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o pdop stanowi, iż nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Z powyższego wynika, że do kosztów uzyskania przychodów nie będą mogły zostać zaliczone kary umowne i odszkodowania z tytułu:

*   wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,
*   zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
*   zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

Jest to katalog zamknięty, dotyczący jedynie zdarzeń spowodowanych wadliwością towarów lub robót i usług będących przedmiotem działalności gospodarczej. Wada jest bowiem, w tym przypadku podstawową przyczyną eliminacji poniesionych wydatków z kosztów podatkowych.

Odszkodowanie jest instytucją prawa cywilnego. Uregulowania dotyczące odszkodowań zawarte są w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Odszkodowanie ma wyrównać uszczerbek majątkowy powstały w wyniku zdarzenia wyrządzonego szkodą. Celem odszkodowania jest naprawienie szkody, które może nastąpić, według wyboru poszkodowanego, bądź przez przywrócenie stanu poprzedniego, bądź przez zapłacenie odpowiedniej sumy pieniężnej – art. 363 Kodeksu cywilnego. Naprawienie szkody obejmuje straty, które poszkodowany poniósł, oraz korzyści, które mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono – art. 361 § 2 ww. Kodeksu.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Spółka prowadzi miedzy innymi działalność gospodarczą w zakresie produkcji i sprzedaży betonu towarowego. W trakcie realizacji dostaw, mimo zachowania wszelkich norm i zasad produkcji, jak również używania w procesie produkcji komponentów spełniających normy zdarzają się przypadki, że wyprodukowany beton nie osiąga parametrów jakościowych wynikających z zakładanych receptur i norm. Trudno jest jednoznacznie określić jaka jest bezpośrednia przyczyna i który z elementów zawiódł w procesie produkcji betonu towarowego. Prowadząc działalność Spółka zmuszona zostaje do naprawienia szkody wynikającej z nienależytego wykonania swojego zobowiązania wobec odbiorcy produktu. Spółka corocznie zawiera umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej, w ramach której jednym z przedmiotów ubezpieczenia jest OC za produkt.

Niestety przypadek nieosiągnięcia parametrów wytrzymałości i nasiąkliwości betonu zdarzył się w trakcie realizacji dostaw betonu na elementy konstrukcyjne żelbetowe. Po stwierdzeniu nieosiągnięcia parametrów przez beton zostały przeprowadzone badania, ekspertyzy i wytrzymałościowe przeliczenia projektu przez Odbiorcę Spółki. Ponadto zostało ustalone i uzgodnione w jaki sposób należy naprawić zaistniałą szkodę. Odbiorca przedstawił Spółce i ubezpieczycielowi wstępne kalkulacje kosztów naprawy konstrukcji i przystąpił do naprawienia szkody. Odbiorca przedstawił ponadto Spółce koszty naprawy konstrukcji i po zaakceptowaniu ich przez Spółkę i ubezpieczyciela zostanie wystawiona nota księgowa obciążająca Spółkę kosztami naprawy konstrukcji żelbetowych.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż w rozpatrywanej sprawie, do poniesionych przez Spółkę wydatków związanych z naprawieniem szkody wynikającej z nienależytego wykonania produktu (beton towarowy) ma zastosowanie przepis art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o pdop wyłączający omawiane wydatki z kosztów uzyskania przychodów.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy podatkowe i przedstawione we wniosku zdarzenie przyszłe należy stwierdzić, iż stanowisko Spółki jest prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 2) wydano odrębne rozstrzygnięcie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, ul. Kośnego 70, 45-372 Opole po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.