Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPP3.4512.601.2016.2.MWj
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-12-22
Teza: Czy planowana umowa darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 na rzecz Gminy będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?
Słowa kluczowe: darowizna; dostawa-dostawa towarów; działki; przekazanie-przekazanie nieodpłatne; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 2 listopada 2016 r. (data wpływu 7 listopada 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku obowiązku opodatkowania darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 grudnia 2016 r. (data wpływu 19 grudnia 2016 r.) w zakresie doprecyzowania opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe. (ostatecznie przedstawione w uzupełnionym wniosku)

\`(...)\`. Sp. z o.o., zwana dalej Wnioskodawcą, jest podmiotem specjalizującym się w produkcji jednostkowej i krótkoseryjnej wysokiej jakości odlewów staliwnych i żeliwnych służących w przemyśle mineralnym i wydobywczym, maszynowym, energetycznym, hutnictwie, transportowym, stoczniowym i wielu innych.

W uchwale NR \`(...)\` z dnia 20 czerwca 2016 r. Rada Miejska \`(...)\` wyraziła zgodę na nieodpłatne nabycie w drodze darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 położonej w obrębie \`(...)\`.. W tym samym temacie Wnioskodawca podjął Uchwałę Nr 1 Rady Nadzorczej Spółki \`(...)\`. sp. z o.o. z dnia 15 czerwca 2015 r. w sprawie wyrażenia zgody na zbycie prawa użytkowania wieczystego oraz Uchwałę Nr 4 Rady Nadzorczej Spółki \`(...)\`. sp. z o.o. z dnia 22 czerwca 2016 r. w sprawie zmiany Uchwały Nr 1 rady Nadzorczej z dnia 15 czerwca 2015 r. w sprawie wyrażenia zgody na zbycie prawa użytkowania wieczystego.

Na podstawie wymienionych uchwał Wnioskodawca uzyskał zgodę na zbycie przedmiotowej nieruchomości w drodze darowizny. Wnioskodawca zamierza dokonać darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 położonej w obrębie \`(...)\` na rzecz Gminy \`(...)\`.. Przedmiotem darowizny będzie prawo użytkowania wieczystego nieruchomości, oznaczonej jako działka nr 160/1 o powierzchni 0,3610 ha położona w obrębie \`(...)\` z przeznaczeniem na cel publiczny w zakresie sportu (budowa boiska sportowego).

Decyzją Burmistrza \`(...)\`. (znak: \`(...)\`.) z dnia 17 maja 2016 roku zatwierdzony został podział działki nr 160 obręb \`(...)\`.. W wyniku podziału powstały dwie działki tj. działka nr 160/1 o powierzchni 0,3610 ha i działka nr 160/2 o powierzchni 0,3510 ha. Wymieniona powyżej decyzja z 17 maja 2016 r. stała się ostateczna. Dla nieruchomości, z której powstały działki nr 160/1 i 160/2 (tj. działki nr 160 obręb \`(...)\`.) prowadzona jest w Sądzie Rejonowym \`(...)\`\`(...)\` księga wieczysta nr \`(...)\`.. Dla nieruchomości oznaczonej dotąd jako działka nr 160 w obrębie \`(...)\`. zostały ustalone warunki zabudowy na podstawie decyzji nr \`(...)\`. z dnia 30 listopada 2015 r. na inwestycję obejmującą budowę boiska wraz z zapleczem szatniowo-sanitarnym i niezbędną infrastrukturą techniczną.

Na wniosek Wnioskodawcy Marszałek Województwa \`(...)\`.:

*   decyzją znak:\`(...)\` w dniu 8 czerwca 2016 roku dokonał zmiany decyzji Marszałka Województwa \`(...)\`. z dnia 11 września 2013 roku, znak: \`(...)\`. w sprawie zamknięcia składowiska odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne, zlokalizowanego w miejscowości \`(...)\`., gm. \`(...)\`., w zakresie zmiany oznaczenia działek, na których jest ww. składowisko.

*   decyzją znak:\`(...)\` w dniu 8 czerwca 2016 roku dokonał zmiany decyzji Marszałka Województwa \`(...)\`. z dnia 16 września 2013 roku, znak: \`(...)\`. w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, w zakresie zmiany oznaczenia działek, na których jest składowisko odpadów innych niż niebezpieczne i obojętne w miejscowości \`(...)\`.., gm. \`(...)\`.., rekultywowane w oparciu o ww. decyzję.

W oparciu o ww. decyzje działka nr 160/1 obręb \`(...)\`.. została wyłączona z terenów objętych przetwarzaniem odpadów.

Wnioskodawca nabył działkę opisywaną działek nr 160 w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w 2007 r. W konsekwencji Wnioskodawcy nie przysługiwało ani w całości ani części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości oznaczonej jako działka nr 160. Co do tej nieruchomości Spółka nie dokonywała nakładów, które byłyby rozliczane w zakresie podatku od towarów i usług.

Przed podziałem działki 160 wyłącznie działka 160/2 (w obecnym kształcie) była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej. Na działce tej znajdowało i znajduje się składowisko odpadów. W związku z działalnością gospodarczą (składowanie odpadów) Wnioskodawca dokonywał zakupu mediów (energii elektrycznej) oraz zakupu usług transportowych (transport odpadów), które to zakupy były rozliczane w podatku od towarów i usług. Spółka nie dokonywała nakładów inwestycyjnych na nieruchomości stanowiącą uprzednio działkę 160 - obecnie 160/2 (np. posadowienie budynków, budowa infrastruktury technicznej).

Natomiast obecna działka 160/1 nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej i stanowiła tzw. „nieużytek”. Wnioskodawca nie prowadził na tej działce żadnej działalności i nie ponosił nakładów w związku z którymi przysługiwałoby mu prawo do odliczenia podatku naliczonego. Działka ta była oddzielona od pozostałej części działki 160 (obecnej działki 160/2) trwałym ogrodzeniem. Wartość przedmiotu darowizny Wnioskodawca ustalił na kwotę 72.200,00 zł., słownie: siedemdziesiąt dwa tysiące dwieście złotych. Wnioskodawca zamierza dokonać darowizny działki nr 160/1 a obdarowanym ma być Gmina \`(...)\`\`(...)\`

Wnioskodawca jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zbywcy nie przysługiwało, ani w całości ani w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działki nr 160 (która została podzielona na dwie działki tj. działka nr 160/1 i działka nr 160/2), która następnie została przekazana w formie aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy planowana umowa darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 na rzecz Gminy będzie stanowić dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatku VAT podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy.

W opinii Wnioskodawcy, planowana transakcja darowizny prawa użytkowania wieczystego nieruchomości nie będzie stanowić dostawy nieruchomości podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W ramach uzasadnienia stanowiska własnego Wnioskodawcy, należy wskazać przepisy ustawy o VAT regulującej zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów na terytorium kraju,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Cechą wspólną wszystkich czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest ich przedmiot, czyli towar lub usługa, w rozumieniu ustawy. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o podatku VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co do zasady, podlega tylko taka dostawa towarów, która ma charakter odpłatny. Jednak w ściśle określonych przypadkach nieodpłatne zbycie towarów może być również przedmiotem opodatkowania tym podatkiem. Jak stanowi art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części. Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) - w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy - jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku VAT, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Zgodnie z treścią art. 6 ustawy o VAT, przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ze względu na treść powołanej regulacji, transakcja aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w ramach, której Wnioskodawca nabył działkę nr 160, nie podlegała opodatkowania podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji, Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego z tytułu jej nabycia. Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego w przypadku nabycia nieruchomości w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa znajduje potwierdzenie w praktyce organów podatkowych (Por. m.in. interpretację indywidulaną Ministra Finansów wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 1 lutego 2016 r. znak ITPP3/4512-708/l5/AP).

Mając na uwadze planowane zdarzenie przyszłe należy wskazać, że ze względu na fakt braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia działki nr 160/1 planowana darowizna nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przedstawione powyżej stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Ministra Finansów (Por. m.in. interpretację indywidulaną Ministra Finansów wydaną przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 23 czerwca 2015 r., znak IPTPP2/4512-226/15-3/SM).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
2.  eksport towarów,
3.  import towarów na terytorium kraju,
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Cechą wspólną wszystkich czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług jest ich przedmiot, czyli towar lub usługa, w rozumieniu ustawy.

Towarami – w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy – są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, co do zasady, podlega tylko taka dostawa towarów, która ma charakter odpłatny. Jednak w ściśle określonych przypadkach nieodpłatne zbycie towarów może być również przedmiotem opodatkowania tym podatkiem.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Zatem, co do zasady, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w całości bądź w części.

Powyższe oznacza, że darowiznę uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem.

W konsekwencji niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów (w tym darowizny) – w świetle brzmienia art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane (darowane).

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez „podatników” w rozumieniu ustawy i wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Zgodnie z zapisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji darowizny. Darowizna została uregulowana w art. 888-902 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380, z późn. zm.). Na podstawie art. 888 § 1 k.c. przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Darowizna została skonstruowana jako umowa, w której występują dwa podmioty: darczyńca i obdarowany, której istotą jest bezpłatne przysporzenie obdarowanego kosztem majątku darczyńcy. Należy pamiętać, że świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wówczas, gdy druga ze stron umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. A zatem nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu ani w chwili dokonania darowizny, ani w przyszłości.

Natomiast w świetle art. 890 § 1 k.c., oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego.

Jak wynika z powyższego darowizna jest umową cywilnoprawną uregulowaną w tytule XXXIII Kodeksu cywilnego, cechującą się nieodpłatnością oraz przysporzeniem majątkowym tylko jednej ze stron umowy.

Wobec powyższego należy uznać, iż dokonując darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 na rzecz Gminy, Wnioskodawca działa jako podatnik podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza dokonać darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 o powierzchni 0,3610 ha położonej w obrębie \`(...)\`. na rzecz Gminy \`(...)\`. z przeznaczeniem na cel publiczny w zakresie sportu (budowa boiska sportowego).

Decyzją Burmistrza \`(...)\`. (znak: \`(...)\`.) z dnia 17 maja 2016 roku zatwierdzony został podział działki nr 160 obręb \`(...)\`. na dwie działki tj. działka nr 160/1 i działka nr 160/2.

Wnioskodawca nabył działkę nr 160 w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w 2007 r. W konsekwencji Wnioskodawcy nie przysługiwało ani w całości ani części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości oznaczonej jako działka nr 160. Co do tej nieruchomości Spółka nie dokonywała nakładów, które byłyby rozliczane w zakresie podatku od towarów i usług.

Obecna działka 160/1 nigdy nie była wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej i stanowiła tzw. „nieużytek”. Wnioskodawca nie prowadził na tej działce żadnej działalności i nie ponosił nakładów w związku z którymi przysługiwałoby mu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zbywcy nie przysługiwało, ani w całości ani w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działki nr 160 (która została podzielona na dwie działki tj. działka nr 160/1 i działka nr 160/2), która następnie została przekazana w formie aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa na rzecz Wnioskodawcy.

W tym miejscu należy odnieść się do warunku zawartego w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy, który stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności wszelkie inne darowizny - jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów lub ich części składowych.

Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca nabył działkę nr 160 w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa w 2007 r.

Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Kwestia dotycząca zasad dokonywania korekty podatku naliczonego w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa została przez ustawodawcę określona w art. 91 ust. 9 ustawy, gdzie wskazano, że korekta określona w ust. 1-8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przywołane przepisy polskiej ustawy stanowią implementację art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. serii L Nr 347 str.1 ze zm.), zgodnie z którym w przypadku przeniesienia całości lub części majątku przedsiębiorstwa, za wynagrodzeniem lub bez wynagrodzenia, albo w drodze aportu, państwa członkowskie mogą przyjąć, iż nie nastąpiła dostawa towarów, zaś odbiorca będzie traktowany jak następca prawny przenoszącego. W uzasadnionych okolicznościach Państwa członkowskie mogą podjąć niezbędne kroki w celu niedopuszczenia do pogorszenia warunków konkurencji w przypadkach, gdy odbiorca nie podlega w całości opodatkowaniu. Art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego. W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie przepisów niniejszego artykułu.

W świetle cyt. wyżej regulacji należy uznać, że przyjęta w art. 6 pkt 1 ustawy opcja wyłączenia od opodatkowania czynności zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części wymaga zatem, że w przypadku zbycia tak określonego przedmiotu, jego nabywca traktowany jest jako następca prawny podatnika dokonującego zbycia. W konsekwencji w takiej sytuacji dochodzi do sukcesji prawnopodatkowej, następuje przeniesienie na nabywcę zasad dotyczących opodatkowania VAT w odniesieniu do czynności związanych z nabytym mieniem na warunkach identycznych, jakie obowiązywały zbywcę, gdyby do zbycia nie doszło.

Co prawda zagadnienie sukcesji podatkowej w polskim prawie regulują przepisy zawarte w art. 93-93e ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.). W przepisach tych ustawodawca przedstawił katalog sytuacji, w których zachodzi sukcesja podatkowa, to jest sukcesja praw i obowiązków następców prawnych oraz podmiotów przekształcanych.

Jednakże jak wynika z powołanych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, na gruncie tej ustawy istnieje szczególne rozwiązanie, niezależne od unormowań zawartych w Ordynacji podatkowej, regulujące prawa i obowiązki następców prawnych. Norma wynikająca z art. 6 pkt 1 ustawy, stanowi bowiem lex specialis wobec rozwiązań zawartych w Ordynacji podatkowej. W konsekwencji podatnik, który nabył przedsiębiorstwo i nadal je prowadzi może korzystać z uprawnień służących zbywcy tego przedsiębiorstwa. Powyższe znajduje potwierdzenie w wyroku NSA z dnia 28 października 2011 r., sygn. akt I FSK 1660/10.

Treść powołanych wyżej regulacji prawnych wskazuje, że opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów (przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazania oraz darowizny, pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Powyższe oznacza, że przekazanie towarów należących do podatnika w formie darowizny uznaje się za odpłatną dostawę towarów, jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z ich nabyciem, importem lub wytworzeniem. Niespełnienie powyższego warunku jest podstawą do traktowania nieodpłatnego przekazania towarów, jako wyłączonego spod zakresu działania ustawy o podatku od towarów i usług, bez względu na cel, na który zostały one przekazane.

W niniejszej sprawie darowizna nastąpi w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, a sam Wnioskodawca wystąpi w roli podatnika podatku VAT. Wnioskodawca nabył prawo użytkowania wieczystego działki nr 160/1 w ramach aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa, które mieści się w dyspozycji art. 6 pkt 1 ustawy, a zatem występuje w tym przypadku sukcesja praw i obowiązków. Wobec tego Wnioskodawca nabywając prawo użytkowania wieczystego działki nr 160/1 w drodze aportu zorganizowanej części przedsiębiorstwa stał się następcą prawnym zbywcy zorganizowanej części przedsiębiorstwa, w oparciu o przepisy ustawy, w zakresie prawa do odliczenia. Zatem skoro zbywcy nie przysługiwało, ani w całości ani w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia działki nr 160, to w konsekwencji Wnioskodawcy nie przysługiwało ani w całości ani części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z tytułu nabycia nieruchomości oznaczonej jako działka nr 160.

Wobec powyższego zbycie przedmiotowej nieruchomości w drodze darowizny prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 na rzecz Gminy nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem nie spełnia przesłanek do uznania jej za dostawę towaru, o której mowa w art. 7 ust. 2 ustawy, ze względu na fakt, iż Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku od towarów i usług przy nabyciu działki.

Mając na uwadze przywołane wyżej przepisy oraz opis sprawy przedstawiony we wniosku, stwierdzić należy, że darowizna prawa użytkowania wieczystego działki nr 160/1 o powierzchni 0,3610 ha na rzecz Gminy nie będzie stanowiła dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy i w konsekwencji nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, ponieważ przy jej nabyciu Wnioskodawcy nie przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy, w którym wskazał, że ze względu na fakt braku prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu nabycia działki nr 160/1 planowana darowizna nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Jednocześnie podkreślić należy, iż tut. Organ wydając interpretację przepisów prawa podatkowego na podstawie art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej nie prowadzi postępowania podatkowego w rozumieniu tej ustawy. Niniejsza interpretacja indywidualna ogranicza się wyłącznie do udzielenia pisemnej informacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w okolicznościach stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanego przez Wnioskodawcę. Tut. Organ informuje, iż nie jest właściwy do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które w przedmiotowej sprawie umożliwiłoby weryfikację opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowana ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Odnośnie natomiast powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.