Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/443-631/14/EB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2014-08-04
Teza: Wypłacony bonus nie stanowi wynagrodzenia za świadczenie usług, ani nie stanowi rabatu, zatem nie powinien być udokumentowany ani fakturą, ani faktura korygującą, ale innym dokumentem.
Słowa kluczowe: dokumentowanie; opodatkowanie; podatnik; premia-premia pieniężna; rabaty; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2014 r. (data wpływu 13 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów usług w zakresie sposobu dokumentowania wypłaty przez Spółkę bonusów - **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie sposobu dokumentowania wypłaty przez Spółkę bonusów.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest producentem mięsa i wyrobów mięsnych. Producent sprzedaje swoje produkty do Dystrybutorów, a oni dalej do klientów detalicznych (dalej Detaliści), stojących w dalszej kolejności łańcucha dostaw. Łańcuch dostaw wygląda więc tak: Producent, Dystrybutor, Detalista. Producent ze względów logistycznych nie ma możliwości dostarczyć swoich wyrobów do dużej liczby małych sklepów detalicznych więc dostawy do nich odbywają się za pośrednictwem hurtowni prowadzonych przez Dystrybutorów. Spółka chce wynagradzać swoich dalszych klientów - Detalistów - premiami za osiągnięcie określonych poziomów obrotów jej produktami. Spółka planuje wprowadzenie systemu premiowania Detalistów polegającego na wypłacaniu im premii/bonusu, którego wartość uzależniona będzie od ilości lub wartości wyrobów Producenta kupionych od Dystrybutorów. Wypłacana premia nie będzie wynagrodzeniem za jakiekolwiek usługi wykonywane przez Detalistów na rzecz Producenta. Jej celem będzie zmotywowanie Detalistów do nabywania jak największej ilości towarów wytworzonych przez Producenta.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wyplata premii/bonusu przez Spółkę na rzecz Detalisty może być dokumentowana za pomocą noty księgowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, z uwagi na fakt, że świadczenie określone jako premia/bonus nie jest opustem lub obniżką ceny, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, może ono być udokumentowane notą księgową. W myśl obowiązującego do końca 2013 r. art. 29 ust. 4 ustawy, podstawa opodatkowania ulegała zmniejszeniu o kwoty udokumentowanych, prawnie dopuszczalnych i obowiązkowych rabatów (bonifikat, opustów, uznanych reklamacji i skont) i o wartość zwróconych towarów, zwróconych kwot nienależnych w rozumieniu przepisów o cenach oraz zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze. Obecnie, zgodnie z art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy, podstawę opodatkowania obniża się o kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen. Pojęcia te nie zostały w ustawie o podatku od towarów i usług zdefiniowane. Pojęcie „opust”, czy też „obniżka ceny” generalnie odpowiada pojęciu „rabat”, które było używane w przepisach wcześniej obowiązującego art. 29 ustawy. Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego „opust” to „zniżka ceny kupna, przyznawana przy zakupach hurtowych”, zaś niektóre słowniki uznają słowo opust za synonim rabatu. (A. Bartosiewicz, Komentarz do ustawy VAT).

Jak czytamy w uchwale NSA z dnia 25 czerwca 2012 r. sygn. akt I FPS 2/12: „Dyrektywa 2006/112/WE, jak również ustawa o VAT, nie definiują pojęcia „rabatu”, lecz posługują się tym terminem normując podstawę opodatkowania. Mając na uwadze treść art. 29 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, stwierdzić należy, że na gruncie tej ustawy, rabat to niewątpliwie obniżenie ceny transakcyjnej towaru lub usługi, mające również formę: bonifikaty, upustu, uznanej reklamacji lub skonta. Zwrócić należy uwagę, że pojęcie „rabatu” w tym przepisie utożsamiane jest z tymi czterema expressis verbis wymienionymi formami obniżenia ceny przyznanej przez sprzedającego (wykonawcę usługi) po dokonaniu transakcji. Rabat ma zatem niewątpliwie bezpośredni wpływ na wartość konkretnej transakcji (dostawy lub usługi) i w efekcie prowadzi do obniżenia jej wartości (ceny). Tym samym tak rozumiany rabat powinien obniżać podstawę opodatkowania, skoro podatek od wartości dodanej ma być proporcjonalny do ceny towarów i usług.”

Identycznie wskazano w wyroku NSA z dnia 16 listopada 2012 r., sygn. I FSK 802/11. Należy także wskazać, że podstawą opodatkowania jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać od nabywcy z tytułu sprzedaży. Między Spółką a Detalistami nie ma miejsca jakakolwiek sprzedaż. Z punktu widzenia Detalistów sprzedaż ma miejsce jedynie w relacji między nimi a ich klientem. Natomiast z punktu widzenia Spółki sprzedaż to transakcja między nią a jej klientami, którymi nie są Detaliści. Zdaniem Spółki premia/bonus, jaki wypłacać będzie Detalistom nie stanowi opustu, czy obniżenia ceny, o którym mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy. Spółka nie dokonuje sprzedaży towarów tym podmiotom. Między Spółką a Detalistami, którzy będą otrzymywać premie/bonusy, nie są przeprowadzane żadne transakcje. Tym samym nie może dochodzić do obniżenia ceny z ich tytułu. Celem udzielanych premii/bonusów będzie zachęcenie Detalistów do nabywania produktów Producenta, jednak  jak wskazano w zdarzeniu przyszłym  towary te nabywane są bezpośrednio od Dystrybutorów. Podzielić należy pogląd wyrażony w wyroku z dnia 21 grudnia 2011 r., sygn. akt I FSK 361/11, że nie nazwa, lecz treść świadczenia decyduje o tym jaki ma ono charakter, gdyż ocena prawnego charakteru danego świadczenia powinna nastąpić na podstawie obiektywnej analizy całokształtu okoliczności faktycznych. Nazwanie przez Spółkę wypłacanego świadczenia premią/bonusem nie oznacza, że jest to rabat w rozumieniu 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Owszem, wysokość tego świadczenia jest uzależniona od ilości/wysokości zakupów, jednakże nie pełni ono funkcji rabatu rozumianego jako obniżenie ceny. Należy także wskazać, że premia/bonus, które będą wypłacane Detalistom przez Spółkę nie będą stanowiły wynagrodzenia za jakiekolwiek świadczenie Detalistów na rzecz Spółki. Detaliści nie są bowiem zobowiązani do wykonywania żadnych czynności na rzecz Spółki, które mogłyby zostać uznane za usługę np. marketingową, czy reklamową. Jak czytamy w wyroku NSA z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I FSK 273/12:

„1. Przyjmuje się, iż aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem musi być bezpośredni, co oznacza, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

2\. W przypadku jeżeli pomiędzy podmiotami istnieje stosunek prawny, na podstawie którego nabywca dokonuje zakupów u dostawcy, uzyskując premię nie tylko za określoną przez dostawcę wysokość obrotów, lecz także za realizację przez nabywcę na rzecz dostawcy innych czynności (np. marketingowych, serwisowych, szkoleniowych), wówczas mamy do czynienia ze świadczeniem przez nabywcę na rzecz dostawcy odrębnej usługi, wynagradzanej przez dostawcę stosowną premią pieniężną, która powinna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług.”

Jak wynika z przedstawionego zdarzenia przyszłego między Spółką a Detalistami nie istnieje żaden stosunek prawny, który mógłby wskazywać, że premia/bonus wypłacany będzie w zamian za świadczenie inne, niż nabywanie towaru od Dystrybutora. Skoro zatem Spółka będzie dokonywać wypłaty premii/bonusów które:

*   nie będą stanowiły opustów/obniżek ceny określonych w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług,

*   nie będą stanowiły wynagrodzenia za świadczenie usług,

to nie będzie miała obowiązku dokumentowania tychże wypłat fakturą korygującą, czy też zwykłą fakturą. Właściwa pozostaje natomiast nota księgowa. Rolą faktury - zgodnie z art. 106b i następne ustawy  jest przedstawienie, udokumentowanie czynności podlegającej opodatkowaniu, jaka miała miejsce między podatnikiem (wystawcą faktury) a jego kontrahentem. Zgodnie z treścią art. 106e ustawy, faktura powinna zawierać w szczególności poniższe dane: datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy. Przez sprzedaż natomiast rozumie się - zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług - odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Jak wyżej wskazano, między Spółką a Detalistami nie dochodzi do żadnego świadczenia usług, czy dostaw towarów. Premie/bonusy nie są uzależnione od jakiejkolwiek czynności Detalistów na rzecz Spółki, która mogłaby być uznana za usługę w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy. Jak wyżej wskazano, nie dochodzi także do dostawy towarów. Tym samym, wystawianie faktury przez którąkolwiek ze stron jest nieuprawnione. Byłaby to bowiem tzw. pusta faktura, nie dokumentująca żadnego zdarzenia, które podlegałoby regulacjom ustawy o podatku od towarów i usług. Faktura korygująca ma natomiast na celu przedstawienie różnic/zmian, jakie zaistniały w danej czynności (np. zmiana ceny, zwrot towaru, czy zwykłe sprostowanie niektórych pomyłek). Celem jej wystawienia jest odzwierciedlenie zaistniałego stanu faktycznego. Jeśli między stronami nie było żadnej czynności, która wymagałby wystawienia faktury, to tym bardziej nie jest możliwe wystawienie faktury korygującej. Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 2 ustawy, w przypadku gdy po wystawieniu faktury udzielono opustów i obniżek cen, o których mowa w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy, podatnik udzielający takiej obniżki wystawia fakturę korygującą do faktury pierwotnej. W analizowanym zdarzeniu przyszłym  jak wyżej wskazano  nie są udzielane opusty/obniżki ceny określone w art. 29a ust. 10 pkt 1 ustawy. Nie dokonując zbycia towarów na rzecz klientów detalicznych Spółka nie może skorygować wystawionej na ich rzecz faktury, gdyż takowej po prostu nie było. Jak wynika z powyższego, wypłacane przez Spółkę premie/bonusy nie powinny być dokumentowane fakturą, czy fakturą korygująca. Tym samym Spółka będzie miała prawo udokumentować udzielenie premii/bonusów notą księgową.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie, ul. Emilii Plater 1, 10-562 Olsztyn, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.