Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4010.47.2017.1.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-08-18
Teza: W zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego.
Słowa kluczowe: wspólnoty-wspólnota mieszkaniowa; zasób-gospodarowanie zasobami mieszkaniowymi; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 21 czerwca 2017 r. (data wpływu 7 lipca 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 lipca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wspólnota Mieszkaniowa powstała w 2016r. Ww. wspólnotę mieszkaniową tworzy ogół właścicieli lokali mieszkalnych wchodzących w skład określonej nieruchomości. Deweloper nabył grunt od Gminy i zrealizował projekt budowlany. Następnie dokonał sprzedaży poszczególnych lokali mieszkalnych. Deweloper od 2016 r. nie posiada udziałów w nieruchomości wspólnej. Działka, na której posadowiony jest budynek mieszkalny jest ogrodzona, obejmuje pow. 0,1807 ha i stanowi część wspólną, na której posadowiono miejsca postojowe dla mieszkańców oraz śmietnik. Miejsce pierwotnie posadowionego śmietnika było niezgodnie z projektem i ustaleniem z Gminą. Deweloper nie rozebrał budowli, która pozostała do dyspozycji wspólnoty z przeznaczeniem na inne cele, jednak musiał zapewnić nowe miejsce, w którym będzie możliwe składowanie odpadów.

Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej, działając na podstawie uchwały w sprawie zmiany lokalizacji śmietnika upoważnił dewelopera do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w celu wykonania nowego śmietnika - pomieszczenia gospodarczego na składowanie odpadów stałych oraz do reprezentowania Wspólnoty Mieszkaniowej przez instytucjami w przypadku konieczności uzyskania wszelkich wymaganych przepisami prawa pozwoleń.

Wykonanie śmietnika w ustalonej lokalizacji następuje za zgodą Gminy. Deweloper zapewnia lokalizację i wygląd śmietnika zgodny z projektem skierowanym do Gminy.

W zakresie uzgodnionym z Zarządem Wspólnoty, Deweloper wykona ogrodzenie uzupełniające śmietnika od strony granicy nieruchomości.

Deweloper dostarczy Zarządowi Wspólnoty oświadczenie potwierdzające wykonanie pomieszczenia gospodarczego zgodnie z obowiązującymi przepisami, w tym zgodnie ze sztuką budowlaną, przepisami prawa budowlanego oraz zgodnie z warunkami technicznymi, jakimi powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. z późn. zm.) oraz naniesie omawianą budowlę na mapy zasadnicze lub przekaże oświadczenie o braku konieczności naniesienia ww. budowli na mapy.

Źródło finansowania kosztów zarządu nieruchomości wspólnej we Wspólnocie Mieszkaniowej stanowi zaliczka właścicieli lokali mieszkalnych płacona w formie bieżących opłat, zgodnie z art. 15 ustawy o własności lokali. Na koszt zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności wydatki na utrzymanie porządku i czystości oraz bieżącą eksploatację.

Przekazanie nakładów (śmietnika) Wspólnocie Mieszkaniowej nastąpi na podstawie protokołu zdawczo - odbiorczego sporządzonego pomiędzy stronami porozumienia, do którego Deweloper przedłoży oświadczenie, że śmietnik nadaje się do użytkowania zgodnie z jego przeznaczeniem. Deweloper określił wartość nakładów poniesionych na jego budowę w wysokości 3.554,70 zł brutto. Zarząd Wspólnoty Mieszkaniowej potwierdza zamiar użytkowania nowego śmietnika jako pomieszczenia gospodarczego na składowanie odpadów stałych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wspólnota Mieszkaniowa, którą tworzą właściciele lokali mieszkalnych, będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych od nakładów na wykonanie śmietnika przekazanych Wspólnocie przez dewelopera, przy czym przekazanie tych nakładów będzie miało miejsce już po dokonaniu sprzedaży lokali wybudowanych przez dewelopera?

Zdaniem Wnioskodawcy, nakłady dewelopera na wykonanie śmietnika w miejscu uzgodnionym z Gminą będą służyć wyłącznie do właściwego funkcjonowania właścicieli lokali mieszkalnych, będących członkami wspólnoty mieszkaniowej, poprzez zapewnienie miejsca składowania odpadów komunalnych. Ponieważ miejsce pierwotnie posadowionego śmietnika było niezgodnie z projektem i ustaleniem z Gminą, deweloper nie rozebrał budowli, która pozostała do dyspozycji wspólnoty z przeznaczeniem na inne cele, jednak został zobowiązany do wybudowania nowego śmietnika. Nowy śmietnik, wykonany w miejscu do tego przeznaczonym i wynikającym z projektu i pozwolenia Gminy stanowi nakład (przychód), będący przedmiotem darowizny na rzecz Wspólnoty. Wspólnota Mieszkaniowa jako jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (CIT) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, przychodem jest wartość otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo nieodpłatnie rzeczy lub praw. Dla Wspólnoty mieszkaniowej nakład stanowić będzie przychód własny - inne źródło dochodu. Powstały dochód podlegać będzie zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT, co wynika z przeznaczenia dochodu na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

W oparciu o przedstawione uzasadnienie Wspólnota uznaje swoje stanowisko za prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zasady funkcjonowania wspólnot mieszkaniowych określa ustawa z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 1892). Zgodnie z art. 6 tej ustawy, ogół właścicieli, których lokale wchodzą w skład określonej nieruchomości, tworzy wspólnotę mieszkaniową. Wspólnota mieszkaniowa może nabywać prawa i zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana.

Należy wskazać, że wspólnota mieszkaniowa nie posiada jednak osobowości prawnej. Tworzą ją generalnie zarówno właściciele odrębnych lokali mieszkalnych, jak i właściciele odrębnych lokali użytkowych. Każdy członek wspólnoty mieszkaniowej jest właścicielem lokalu oraz udziału w nieruchomości wspólnej, będącego prawem związanym z własnością lokalu (art. 3 ust. 1 ustawy). W myśl art. 3 ust. 2-3 cyt. ustawy, nieruchomość wspólną stanowią grunt oraz części budynku i inne urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali lub dotychczasowego właściciela nieruchomości ze względu na należące do niego niewyodrębnione lokale.

Stosownie do treści art. 13 ust. 1 ww. ustawy, właściciel ponosi wydatki związane z utrzymaniem lokalu, a także uczestniczy w kosztach zarządu związanych z utrzymaniem nieruchomości wspólnej. Na pokrycie kosztów zarządu właściciele lokali uiszczają zaliczki w formie bieżących opłat, płatnych z góry do dnia 10 każdego miesiąca (art. 15 ust. 1 ustawy). Natomiast art. 14 ww. ustawy stanowi, że na koszty zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności:

1.  wydatki na remonty i bieżącą konserwacje;
2.  opłaty za dostawę energii elektrycznej i cieplnej, gazu i wody, w części dotyczącej nieruchomości wspólnej, oraz opłaty za antenę zbiorczą i windę;
3.  ubezpieczenia, podatki i inne opłaty publicznoprawne, chyba że są pokrywane bezpośrednio przez właścicieli poszczególnych lokali;
4.  wydatki na utrzymanie porządku i czystości;
5.  wynagrodzenie członków zarządu lub zarządcy.

Jednocześnie zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1888, z późn. zm.), wspólnoty mieszkaniowe jako jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej – są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych.

Z treści złożonego wniosku wynika, że Wnioskodawca – Wspólnota Mieszkaniowa powstała w 2016 r. – tworzy ogół właścicieli lokali mieszkalnych wchodzących w skład określonej nieruchomości. Wnioskodawca upoważnił dewelopera do dysponowania nieruchomością w celu wykonania nowego pomieszczenia gospodarczego na składowanie odpadów stałych (śmietnika), ponieważ pierwotnie wykonany przez dewelopera śmietnik posadowiony został niezgodnie z projektem i ustaleniem z Gminą. Deweloper nie rozebrał budowli (śmietnika), która pozostała do dyspozycji Wspólnoty z przeznaczeniem na inne cele, jednak musiał zapewnić nowe miejsce, gdzie będzie możliwe składowanie odpadów. Przekazanie Wspólnocie nowo wybudowanego śmietnika nastąpi na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego sporządzonego przez strony porozumienia. Deweloper określił wartość nakładów poniesionych na budowę śmietnika na kwotę 3.554,70 zł. Źródło finansowania kosztów zarządu nieruchomości wspólnej we Wspólnocie stanowi zaliczka właścicieli lokali mieszkalnych płacona w formie bieżących opłat. Na koszt zarządu nieruchomością wspólną składają się w szczególności wydatki na utrzymanie porządku i czystości oraz bieżącą eksploatację.

Rozważając przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności faktyczne sprawy pod kątem zadanego we wniosku pytania oraz zajętego stanowiska Wnioskodawcy, wskazać należy, że zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, wolne od podatku są dochody spółdzielni mieszkaniowych, wspólnot mieszkaniowych, towarzystw budownictwa społecznego oraz samorządowych jednostek organizacyjnych prowadzących działalność w zakresie gospodarki mieszkaniowej uzyskane z gospodarki zasobami mieszkaniowymi – w części przeznaczonej na cele związane z utrzymaniem tych zasobów, z wyłączeniem dochodów uzyskanych z innej działalności gospodarczej niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi.

W świetle powyższego – dla celów określenia podatku dochodowego od osób prawnych oraz możliwości zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego – należy wskazać na ustawowe pojęcia: przychodu, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu.

Stosownie do treści art. 7 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich ten dochód został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Należy zauważyć, że ustawodawca nie wprowadził do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ogólnej definicji przychodu podatkowego.

Treść art. 12 ust. 1 ww. ustawy wskazuje, że zostały ustanowione jedynie przykładowe przysporzenia zaliczane do tej kategorii. Natomiast art. 12 ust. 4 cyt. ustawy określa w sposób enumeratywny, które zdarzenia nie stanowią przychodu.

Generalnie należy wskazać, że przychód powstaje w każdym przypadku, w którym podatnik uzyskuje realną korzyść. Ponadto, przychodem jest takie przysporzenie majątkowe, które ma charakter trwały (definitywny).

Z kolei, zgodnie z art. 15 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Powyższe oznacza, że zasadniczo wszystkie poniesione wydatki, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, po wyłączeniu wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy, stanowić mogą koszty uzyskania przychodu, o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.

Oprócz tego, uznanie wydatku za koszt podatkowy wymaga od podatnika wykazania, że wydatek jest racjonalnie i gospodarczo uzasadniony.

Natomiast dochodem, z zastrzeżeniem art. 10, art. 11 i art. 24a, jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

W związku z powyżej zaprezentowanymi normami w przedmiocie zastosowania zwolnienia określonego w przywołanym wcześniej art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy, wskazać należy, że aby dochód Wnioskodawcy korzystał ze zwolnienia, muszą być spełnione dwa warunki, tj.:

1.  dochód ten winien być uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi,
2.  dochód ten musi być przeznaczony na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

Podkreślenia wymaga, że oba te warunki muszą być spełnione łącznie. Z powołanego przepisu wynika więc, że istotny dla zwolnienia z podatku jest nie tylko cel, na jaki ma być przeznaczony dochód (tj. cel związany z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych), ale również źródło pochodzenia tego dochodu.

Jednocześnie należy wskazać, że ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie zawiera definicji pojęcia „gospodarka zasobami mieszkaniowymi” oraz „zasoby mieszkaniowe”. Odnosząc się do znaczenia tych pojęć, funkcjonującego w języku powszechnym należy przyjąć, że słowo „gospodarka” – w kontekście omawianego przypadku – oznacza dysponowanie i zarządzanie czymś, „zasób” to m.in. pewna nagromadzona ilość czegoś, natomiast „mieszkanie” to pomieszczenie, w którym się mieszka (vide: Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, http://sjp.pwn.pl; Słownik Języka Polskiego, Wydawnictwo PWN, 1996 r., pod red. M. Szymczaka). Przymiotnik „mieszkaniowy”, „mieszkaniowe” określa zatem rzeczy związane z mieszkaniem, odnoszące się do mieszkania.

Z kolei, pod pojęciem „utrzymania” zasobów mieszkaniowych należy rozumieć takie traktowanie tych zasobów, które oznacza zachowanie ich w stanie należytym, niezmienionym, niepogorszonym.

Zatem należy stwierdzić, że termin „zasoby mieszkaniowe” dotyczy obiektów mieszkalnych przeznaczonych do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Oznacza to, że gospodarka zasobami mieszkaniowymi obejmuje zarządzanie i dysponowanie zgromadzonym zbiorem rzeczy, służących celom mieszkaniowym lub związanych z zamieszkiwaniem. Jej istota sprowadza się do działań służących prawidłowej eksploatacji tych zasobów i utrzymaniu substancji mieszkaniowej w stanie niepogorszonym.

W konsekwencji, przez termin „zasoby mieszkaniowe” należy rozumieć:

1.  znajdujące się w budynku mieszkalnym lokale mieszkalne wraz z przynależnymi do nich pomieszczeniami oraz wyposażenie techniczne, jak np. dźwigi osobowe i towarowe, aparaty do wymiany ciepła, kotłownie i hydrofornie wbudowane, klatki schodowe, strychy, piwnice, komórki, balkony, loggie, garaże i in.;
2.  pomieszczenia znajdujące się w budynku mieszkalnym lub poza nim, związane z administrowaniem i zapewnieniem bezawaryjnego funkcjonowania osiedlowych budynków mieszkalnych, tj.: budynki (pomieszczenia) administracji osiedlowej, np.: spółdzielni mieszkaniowej, wspólnot mieszkaniowych, kotłownie i hydrofornie wolnostojące, osiedlowe warsztaty (zakłady) konserwacyjno-remontowe itp.;
3.  urządzenia i uzbrojenia terenów, na których znajdują się budynki wyżej wymienione, jak np.: zbiorniki – doły gnilne, szamba, przydomowe oczyszczalnie ścieków, rurociągi i przewody sieci wodociągowo-kanalizacyjnej, gazowej i ciepłowniczej, sieci elektroenergetyczne i telekomunikacyjne, budowle inżynieryjne (studnie, itp.), stacje transformatorowe, budowle komunikacyjne jak: drogi osiedlowe, ulice, chodniki oraz budowle i urządzenia związane z ukształtowaniem i zagospodarowaniem terenu, mające wpływ na prawidłowe funkcjonowanie osiedlowych budynków mieszkalnych, jak np.: latarnie oświetleniowe, ogrodzenia, parkingi, trawniki, kontenery na śmieci i in.;
4.  grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, na których posadowione są budynki mieszkalne (lub inne urządzenia zapewniające ich funkcjonowanie).

Związane z powyżej wskazanymi budowlami (lokalami mieszkalnymi i pomieszczeniami), obiektami i urządzeniami przychody (np. opłaty, czynsze, odsetki ze zwłokę od nieterminowych wpłat) oraz sfinansowane z nich koszty stanowią – przychody i koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi.

Stanowią one jednocześnie przychody i koszty podatkowe, jeżeli spełniają warunki określone w art. 12 ust. 1 pkt 1 oraz w art. 15 ust. 1, z uwzględnieniem art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Dochód powstały z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ww. ustawy, wolny jest od podatku dochodowego, o ile przeznaczony zostanie na cele związane z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych.

Ze wskazanego zwolnienia nie będą korzystały natomiast dochody wspólnoty mieszkaniowej otrzymane z innych źródeł niż gospodarka zasobami mieszkaniowymi, nawet jeżeli zostaną przeznaczone na utrzymanie tych zasobów, bowiem nie będzie spełniony jeden z kumulatywnych warunków wskazanych w ww. art. 17 ust. 1 pkt 44 omawianej ustawy.

Taki sam skutek wywoła również sytuacja, gdy dochody wspólnoty będą pochodziły co prawda z gospodarki zasobami mieszkaniowymi, ale nie zostaną przeznaczone na utrzymanie zasobów mieszkaniowych.

W świetle powyższego, należy stwierdzić, że nakład wykonany przez dewelopera na rzecz Wspólnoty w postaci wybudowania nowego śmietnika (pomieszczenia gospodarczego na składowanie odpadów stałych) stanowi dochód dla Wnioskodawcy uzyskany w ramach gospodarki zasobami mieszkaniowymi i dochód ten związany jest z utrzymaniem zasobów mieszkaniowych Wspólnoty. Albowiem nakład ten będzie wykonany przez dewelopera w celu właściwego składowania odpadów stałych przez mieszkańców nieruchomości, a zatem niewątpliwie ma służyć prawidłowej eksploatacji zasobów mieszkaniowych będących w zarządzie Wspólnoty. Jednocześnie uznać należy, że dochód Wnioskodawcy z tego tytułu korzystać będzie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Tym samym uznać należy, że stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.