Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-637/09-4/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-08-05
Teza: Usługi stołówkowe prowadzone przez szkołę, sklasyfikowana pod symbolem PKWiU 80, korzystają ze zwolnienia z VAT
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług; stawka; stołówka; szkoły; usługi-usługi edukacyjne; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Szkoły, przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2009 r. (data wpływu 18 maja 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Gmina, w celu realizacji zadania własnego, określonego w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.), utworzyła jednostkę organizacyjną, którą jest Szkoła Podstawowa. Szkoła ta, realizując swoje statutowe zadania prowadzi również stołówkę szkolną. Jest to stołówka o charakterze zamkniętym, nie będąca stołówką ogólnie dostępną. Jest ona obsługiwana przez personel szkoły, a korzystają z niej wyłącznie uczniowie i pracownicy szkoły. Pobierane za obiad opłaty odpowiadają tzw. „wsadowi do kotła”, a więc wartości produktów zużytych do wytworzenia posiłków.

Pismem z dnia 30 marca 2009 r. Wnioskodawca zwrócił się do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego z prośbą o wskazanie właściwej klasyfikacji usług przedmiotowej stołówki w zakresie PKWiU określonej w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.). W odpowiedzi na to zapytanie, w piśmie z dnia 14 kwietnia 2009 r. Zainteresowany uzyskał odpowiedź, z której wynika, że w oparciu o wskazaną klasyfikację PKWiU z 1997 r. opisane usługi mieszczą się w PKWiU 80.10.12-00.10 „Usługi szkół podstawowych, w tym specjalnych”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy świadczenie opisanych usług podlega przedmiotowemu zwolnieniu od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. Pozycja 7 tego załącznika zawiera usługi w zakresie edukacji o symbolu PKWiU ex 80. Z uwagi, że przedmiotowe usługi kwalifikowane są jako „Usługi szkół podstawowych, w tym specjalnych” (PKWiU 80.10.12-00.10), w ocenie Zainteresowanego, ich świadczenie podlega przedmiotowemu zwolnieniu od podatku od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Art. 8 ust. 3 ustawy stanowi, że usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Prawidłowa pod względem klasyfikacji statystycznych identyfikacja usług stanowi warunek niezbędny do określenia wysokości opodatkowania na gruncie ustawy.

Podstawowa stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy, zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W załączniku tym, stanowiącym wykaz towarów i usług zwolnionych od podatku, w pozycji 7 wymieniono usługi z grupowania PKWiU ex 80 „Usługi w zakresie edukacji”.

Użycie przez ustawodawcę „ex” przy grupowaniu PKWiU, korzystającym ze zwolnienia od podatku od towarów i usług oznacza, że dotyczy tylko danej usługi z danego grupowania.

W związku z powyższym, istotnym w przedmiotowej sprawie jest właściwe zaklasyfikowanie pod odpowiednim symbolem PKWiU wykonywanych usług przez podatnika.

Z opisu sprawy wynika, że usługi stołówki szkolnej w zakresie wydawania obiadów przez personel Szkoły, Zainteresowany kwalifikuje w grupowaniu PKWiU 80 „Usługi w zakresie edukacji”.

Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i prawnego należy stwierdzić, iż sprzedaż posiłków w stołówce szkolnej, będącej integralną częścią Szkoły, na rzecz jej uczniów oraz pracowników, sklasyfikowana w dziale PKWiU 80 „Usługi w zakresie edukacji”, korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług (poz. 7 załącznika nr 4 do ustawy).

Tut. Organ wskazuje, że stosownie do pkt 1 komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS z 2005 r. Nr 1, poz. 11), zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby, usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniem Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

Biorąc pod uwagę powyższe, Minister Finansów nie jest uprawniony do klasyfikacji usług do odpowiednich grupowań statystycznych. W związku z tym, niniejszej odpowiedzi udzielono w oparciu o wskazane we wniosku grupowanie. Natomiast obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania świadczonych usług do właściwych grupowań statystycznych spoczywa wyłącznie na wykonawcy usługi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Dodatkowo tut. Organ informuje, iż w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie zwolnienia od podatku VAT. Natomiast wniosek dotyczący stanu faktycznego w zakresie określenia podatnika dla świadczonych usług został rozstrzygnięty w interpretacji indywidualnej z dnia 5 sierpnia 2009 r. nr ILPP2/443 637/09-3/EN, oraz w zakresie zwolnień z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących został rozstrzygnięty w interpretacji indywidualnej z dnia 5 sierpnia 2009 r. nr ILPP2/443 637/09-5/EN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.