Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.228.2025.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-27
Teza: Brak prawa do zastosowania stawki podatku VAT w wysokości
0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych
dokumentów.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne
dokumenty-dokumenty urzędowe
eksport
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 1. Miejsce świadczenia przy
dostawie towarów-Miejsce dostawy towarów-Miejsce
dostawy towarów wysyłanych lub transportowanych
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku 0% - eksport towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka
podatku przy eksporcie towarów - dokument
potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 1-art. 22-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 kwietnia 2025 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 9 kwietnia 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki
    podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych
    dokumentów oraz wykazywania transakcji we właściwych okresach rozliczeniowych. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest spółką specjalizującą się w produkcji (...). Jest czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług (VAT), zarejestrowanym w Polsce jako podatnik VAT UE na
    potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych.
    Spółka sprzedaje swoje produkty głównie kontrahentom zagranicznym. W przypadku
    sprzedaży na rzecz podmiotów spoza UE towary są transportowane z terytorium Polski do
    odbiorców w krajach trzecich. Sprzedaż ta odbywa się w ramach eksportu towarów,
    zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług („Ustawa VAT”). Transakcje te są dokumentowane poprzez wystawiane
    przez Spółkę faktury VAT. Wniosek dotyczy wyłącznie sprzedaży eksportowej do
    kontrahentów spoza UE.
    W niektórych przypadkach towary przed wywozem do odbiorcy są przekazywane do
    magazynu lub centrum logistycznego podmiotu trzeciego działającego na rzecz
    kontrahenta. Niemniej jednak w każdym przypadku transport rozpoczyna się na
    terytorium Polski i kończy poza obszarem UE.
    W celu zastosowania 0% stawki VAT Spółka gromadzi dokumentację potwierdzającą
    wywóz towarów poza UE. Współpracuje z agencjami celnymi odpowiedzialnymi za
    odprawę celną i uzyskuje dokumenty celne za pośrednictwem systemów informatycznych
    KAS.

    Zasadniczo odprawa celna towarów odbywa się przed polskimi organami celnymi. Po
    rozpoczęciu procedury wywozu Spółka otrzymuje dokument IE-529/CC-529C, a
    zakończenie procedury wywozu potwierdzane jest dokumentem IE-599/CC-599C. W
    niektórych przypadkach może jednak nie dysponować tymi dokumentami.
    Aktualna procedura rozliczania transakcji eksportowych
    Jeśli Spółka uzyska dokumenty celne potwierdzające wywóz towarów przed terminem
    złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy, stosuje stawkę VAT 0%, zgodnie z art.
    41 ust. 4, 6 i 6a Ustawy VAT. Podstawą do zastosowania stawki 0% jest dokument IE-599
    /CC599C.
    W sytuacji, gdy dokument IE-599/CC599C nie zostanie uzyskany w terminie, lecz Spółka
    dysponuje dokumentem IE-529/CC529C, może wykazać eksport ze stawką 0% w kolejnym
    okresie rozliczeniowym, pod warunkiem otrzymania ostatecznego potwierdzenia wywozu
    przed terminem złożenia deklaracji za ten okres. Jeśli jednak dokumenty potwierdzające
    wywóz nie zostaną uzyskane, transakcja jest rozliczana według stawki krajowej.
    Zgodnie z art. 41 ust. 9 Ustawy VAT, jeśli dokumenty potwierdzające wywóz zostaną
    uzyskane po terminie, Spółka dokonuje korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres,
    w którym dokumenty te pozyskała. W przypadkach, gdy nie zostanie uzyskany żaden
    dokument potwierdzający procedurę wywozu (IE-529/CC529C) ani dokument
    potwierdzający wywóz (IE-599/CC599C) przed terminem złożenia deklaracji, Spółka
    rozlicza transakcję według stawki krajowej z możliwością późniejszej korekty.
    Przedmiot wniosku
    Spółka napotyka powtarzające się trudności w uzyskiwaniu dokumentów celnych IE-599
    /CC599C w terminie umożliwiającym zastosowanie stawki 0%. Wnioskodawca uważa, że
    nawet w sytuacji braku dokumentów wskazanych wprost w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT,
    może stosować stawkę 0%, jeśli posiada inne dowody jednoznacznie potwierdzające
    wywóz towarów poza UE.
    Trudności te wynikają z czynników niezależnych od Spółki, takich jak opóźnienia w
    przesyłaniu dokumentów przez agencje celne, kontrahentów lub awariami technicznymi
    systemów celnych w krajach trzecich.
    Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku braku dokumentów IE-599/CC599C w
    ustawowym terminie, może wykazać eksport ze stawką VAT 0%, pod warunkiem
    posiadania innych dowodów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów poza UE.
    Warianty Gromadzonej Dokumentacji
    1. Uwagi ogólne
    Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie Spółki w realizacji transakcji
    eksportowych, w zależności od ich charakteru, Spółka może dysponować różnymi
    zestawami dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium UE.
    2. Warianty dokumentacji
    Wariant I
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1. Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu IE-529/CC529C;
    2. Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3. Dokument transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę
      reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu
      (zgodnie z wcześniejszym opisem).
    Wariant II
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:

    1. Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu IE-529/CC529C;
    2. Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3. Oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem
      dostaw. Oświadczenie będzie zawierać datę wystawienia oraz dane umożliwiające
      identyfikację poszczególnych dostaw, takie jak numer faktury, data dostawy,
      oznaczenie symbolu oraz ilość towaru.
    Pytania
    1. Czy dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie I powinny być
      opodatkowane stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 Ustawy VAT?
    2. Czy dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie II powinny być
      opodatkowane stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 Ustawy VAT?
    3. Czy na podstawie dokumentów wskazanych w obu wariantach Wnioskodawca jest
      uprawniony do rozpoznania i opodatkowania eksportu stawką 0% w terminach
      określonych w art. 41 ust. 6, 7 oraz 9 Ustawy VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie I powinny być
      opodatkowane stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 Ustawy VAT.
    2. Dostawy udokumentowane dokumentami wskazanymi w Wariancie II powinny być
      opodatkowane stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 Ustawy VAT.
    3. Wnioskodawca jest uprawniony do rozpoznania i opodatkowania eksportu stawką 0%
      na podstawie dokumentów wskazanych w obu wariantach, zgodnie z następującymi
      zasadami:
      a) Jeśli Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające wywóz przed upływem
        terminu na złożenie deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym
        powstał obowiązek podatkowy rozpoznaje eksport w tym okresie.
      b) Jeśli Wnioskodawca nie otrzyma dokumentów potwierdzających wywóz w
        ustawowym terminie, ale posiada dokument IE-529/CC529C, a następnie uzyska
        dokumenty potwierdzające wywóz przed upływem terminu do złożenia deklaracji za
        kolejny okres rozliczeniowy rozpoznaje eksport w kolejnym okresie.
      c) Jeśli Wnioskodawca nie otrzyma wymaganych dokumentów w ustawowym terminie,
        transakcja będzie opodatkowana według stawki właściwej dla dostawy krajowej.
      d) Jeśli dokumenty zostaną otrzymane po ww. terminach, Wnioskodawca dokona
        korekty zgodnie z art. 41 ust. 9 Ustawy VAT w okresie ich otrzymania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Uwagi ogólne
    Warunki zastosowania stawki VAT 0% dla transakcji eksportu
    Zgodnie z art. 41 ust. 4 Ustawy VAT, eksport towarów podlega opodatkowaniu według
    stawki VAT 0%.
    Jednak na podstawie art. 41 ust. 6 Ustawy VAT warunkiem jej zastosowania jest
    otrzymanie przez podatnika, przed upływem terminu na złożenie deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza terytorium
    UE.
    Art. 41 ust. 6a Ustawy VAT precyzuje, że dokumentami potwierdzającymi wywóz towaru są
    w szczególności:

    1. Dokument elektroniczny z systemu obsługi zgłoszeń wywozowych lub jego wydruk
      potwierdzony przez organ celny.
    2. Dokument elektroniczny pochodzący z systemu obsługi zgłoszeń wywozowych,
      otrzymany poza systemem, pod warunkiem zapewnienia jego autentyczności.
    3. Papierowe zgłoszenie wywozowe złożone poza systemem teleinformatycznym lub jego
      kopia potwierdzona przez organ celny.
    Z kolei art. 41 ust. 7 Ustawy VAT stanowi, że jeśli podatnik nie otrzyma takiego dokumentu
    przed terminem na złożenie deklaracji podatkowej, eksport nie może być wykazany w
    ewidencji za ten okres. Może on jednak wykazać eksport w następnym okresie
    rozliczeniowym, stosując stawkę VAT 0%, pod warunkiem otrzymania wymaganego
    dokumentu w terminie składania deklaracji za ten następny okres. Jeśli dokument nie
    zostanie otrzymany w tym terminie, transakcja musi zostać opodatkowana według stawki
    właściwej dla dostawy krajowej.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 8 Ustawy VAT, możliwość zastosowania trybu z art. 41
    ust. 7 jest uzależniona od posiadania dokumentu celnego potwierdzającego procedurę
    wywozu.
    Natomiast art. 41 ust. 9 Ustawy VAT wskazuje, że jeśli dokument potwierdzający wywóz
    zostanie otrzymany po terminie wskazanym w ust. 6 i 7, podatnik ma prawo do dokonania
    korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokument został uzyskany.
    Ponadto, zgodnie z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT, zasady te stosuje się również do eksportu
    towarów określonego w art. 2 pkt 8 lit. b, pod warunkiem, że podatnik w wymaganym
    terminie otrzymał dokument potwierdzający tożsamość towaru będącego przedmiotem
    dostawy i wywozu.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 11 Ustawy VAT, ww. ust. 4 stosuje się odpowiednio w
    eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał
    dostawy towarów, otrzymał dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika
    tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje
    się odpowiednio.
    Dokumenty potwierdzające wywóz towaru poza terytorium UE
    Uwzględniając powyższe Spółka zauważyła, że posłużenie się przez prawodawcę w art. 41
    ust. 6a Ustawy VAT sformułowaniem „w szczególności” wskazuje, iż zawarty w ustawie
    katalog dowodów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE w ramach
    eksportu nie ma charakteru zamkniętego. W rezultacie, Spółka będzie uprawniona do
    stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do eksportu również w sytuacji posiadania
    dowodów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE, które nie
    zostały wskazane bezpośrednio w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT.
    W orzecznictwie polskich sądów administracyjnych od lat szeroko aprobowany jest
    pogląd, iż podatnicy są uprawnieni do dokumentowania transakcji eksportu również za
    pośrednictwem dowodów niewskazanych wprost w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT.
    Jak wskazał, przykładowo Naczelny Sąd Administracyjny (dalej: „NSA”) w uchwale z 25
    czerwca 2012 r., sygn. I FPS 3/12: „Dla zastosowania przez podatnika stawki 0% w Polsce z
    tytułu eksportu towaru konieczne jest, aby miejscem dostawy tej czynności była Polska, co
    wymaga wykazania, że wywóz tego towaru poza obszar Unii Europejskiej następuje -
    stosownie do art. 22 ust. 1 pkt 1 powyższej ustawy - w ramach transportu, który rozpoczął
    się na terytorium Polski, w wykonaniu czynności określonej w art. 7 ustawy. Zgłoszenie
    towaru do procedury wywozu towarów, o której mowa w art. 161 Wspólnotowego
    Kodeksu Celnego, w krajowym urzędzie celnym należy traktować jako niewątpliwy dowód
    rozpoczęcia takiego transportu na terytorium Polski, niemający jednak charakteru
    wyłącznego”.

    Ponadto, w wyroku z 25 kwietnia 2013 r., sygn. I FSK 828/12, dotyczącym
    dokumentowania eksportu pośredniego, NSA wskazał jednoznacznie, iż: „(...) celem
    sformułowania określonych przez państwo członkowskie wymagań formalnych dla
    skorzystania ze stawki 0% w przypadku pośredniego eksportu towarów jest udowodnienie
    przez podatnika, że spełnione zostały warunki merytoryczne eksportu, głównie w zakresie
    wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Jeżeli jednak okoliczność ta zostanie
    wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się
    postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać,
    stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie
    tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy
    podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a
    nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT”.
    Również w wyroku z 10 września 2014 r., sygn. I FSK 1304/13 NSA wskazał jednoznacznie,
    że uzależnienie możliwości zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie od uzyskania
    określonego dokumentu celnego jest niedopuszczalne: „Jeżeli bowiem organ podatkowy w
    wyniku działań kontrolnych stwierdzi w sposób bezsporny, że towar został
    wyeksportowany, tzn. nie mogło dojść do jego „konsumpcji” na terytorium Wspólnoty, to
    bezpodstawne jest obciążanie obrotu podatnika stawką podatku 22% jak dla dostawy
    krajowej, skoro wiadomo, że obrót nie miał charakteru dostawy krajowej lecz eksportu
    towarów. W przeciwnym razie z uwagi na nadmierny formalizm organu podatkowego
    naruszona zostałaby zasada neutralności podatku VAT”.
    Analogiczne stanowisko jest prezentowane także w szeregu rozstrzygnięć wojewódzkich
    sądów administracyjnych (dalej: „WSA”). Przykładowo, w ocenie WSA w Gliwicach w
    wyroku z 23 lutego 2021 r., sygn. I SA/GI 1459/20: „katalog dokumentów wskazany w art.
    41 ust. 6a u.p.t.u. jest katalogiem otwartym, co oznacza, że podatnik dla wykazania
    eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w sposób
    niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny,
    potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z
    którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu”.
    Analogiczne stanowisko zostało również zaprezentowane przez WSA w Rzeszowie w
    wyroku z 24 czerwca 2021 r., sygn. I SA/Rz 385/21.
    Ponadto Spółka podkreśliła, że na przykładowy charakter katalogu dowodów, określonych
    w art. 41 ust. 6a Ustawy VAT, wskazuje jednoznacznie treść uzasadnienia do ustawy z 7
    grudnia 2012 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz niektórych innych
    ustaw (Dz. U. z 2013 r. poz. 35), która wprowadziła ten przepis do Ustawy VAT.
    Niezależnie od powyższego, w ocenie Spółki dla prawa zastosowania stawki VAT 0% w
    eksporcie kluczowe jest spełnienie przesłanki materialnoprawnej, tj. faktyczne wywiezienie
    towarów będących przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Jak wskazał Trybunał
    Sprawiedliwości UE (dalej: „TSUE”) w wyroku z 28 marca 2019 r., w sprawie C- 275/18
    Milan Vinš przeciwko Odvolaci finančni ředitelstvi: „(...) brak poszanowania formalnego
    wymogu objęcia towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może
    prowadzić do tego, że eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało
    wykazane faktyczne wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii. (...) art. 146 ust. 1
    lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia
    się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla
    towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki, aby towary te
    zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały
    spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
    faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Do powyższych wskazówek TSUE często odwołują się polskie sądy administracyjne.
    Przykładowo, NSA w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2005/17 stwierdził, że „w świetle
    cytowanego szeroko wyżej orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie

    kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka materialna), a nie
    zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze (przesłanka formalna).
    W konsekwencji, nie można odmówić podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT
    wyłącznie na tej podstawie, że nie posiada on określonego dokumentu potwierdzającego
    eksport towarów poza UE, jeśli eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak
    wskazano wyżej nie była przez organy kwestionowana”.
    Analogiczne stanowisko zaprezentował NSA w wyroku z 21 lipca 2020 r., sygn. I FSK 2022
    /17.
    Należy więc zauważyć, iż zarówno w ocenie TSUE jak i NSA, prawo do zastosowania stawki
    VAT 0% w ramach eksportu uzależnione jest zasadniczo od wywozu towaru będącego
    przedmiotem transakcji poza terytorium UE. Niespełnienie przez podatnika wymogów
    formalnych wynikających z przepisów prawa krajowego nie może naruszać w tym zakresie
    zasady neutralności podatku VAT i zasady opodatkowania w miejscu konsumpcji.
    Spółka podkreśliła, iż pozyskuje dokumenty potwierdzające wywóz towarów będących
    przedmiotem eksportu poza terytorium UE. Jakkolwiek stosowanymi dotychczas przez
    Spółkę rodzajami dowodów są przede wszystkim dokumenty celne wydawane przez
    polskie organy celne w ramach realizowanej procedury wywozu (dokumenty IE-599
    /CC599C), tak z uwagi na występujące niekiedy trudności/opóźnienia w ich pozyskiwaniu z
    przyczyn niezależnych od Spółki, Wnioskodawca gromadzi/zamierza gromadzić
    alternatywne dowody potwierdzające wywóz towarów będących przedmiotem eksportu
    poza terytorium UE, które w jego ocenie powinny być wystarczające dla zastosowania
    stawki 0% VAT.
    Poszczególne warianty gromadzonej dokumentacji
    Wariant I Dokumentacja eksportowa
    W ramach Wariantu I Spółka posiada lub będzie posiadać dokument celny potwierdzający
    procedurę wywozu IE-529/CC529CC.
    W ramach Wariantu I Spółka posiada lub będzie posiadać fakturę (lub jej kopię)
    potwierdzającą transakcję eksportową oraz dokument transportowy (CMR) podpisany
    zarówno przez przewoźnika, jak i nabywcę towaru lub pracownika magazynu działającego
    w jego imieniu.
    Spółka podkreśla, że z treści dokumentu CMR jednoznacznie wynikać będzie fakt
    przemieszczenia towaru poza terytorium UE. Dokument ten będzie zawierał podpis
    przewoźnika oraz nabywcy, potwierdzający odbiór towaru w miejscu dostawy znajdującym
    się poza Unią Europejską. Zdaniem Spółki posiadanie takiego dokumentu CMR stanowi
    wystarczający dowód dla zastosowania stawki VAT 0% w eksporcie. Stanowisko to
    znajduje potwierdzenie m.in. w interpretacji Dyrektora KIS z 19 kwietnia 2022 r., nr 0112-
    KDIL1-3.4012.144.2022.1.KK:
    Podsumowując, jeśli Spółka, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy, posiada/będzie
    posiadała w swojej dokumentacji oprócz faktury zawierającej m.in. nazwy i ilości
    sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z dokumentów: (...)
    d) list przewozowy (np. dokument CMR) opatrzony podpisem lub pieczęcią przewoźnika
    oraz osoby odbierającej towary poza UE, dokonywane przez Spółkę dostawy towarów są
    /będą opodatkowane stawką VAT w wysokości 0%.
    Wariant II Dokumentacja korespondencyjna
    W ramach Wariantu II Spółka posiada lub będzie posiadać fakturę (lub jej kopię)
    potwierdzającą transakcję eksportową, dokument celny potwierdzający procedurę
    wywozu (dokument IE-529/CC529C) oraz korespondencję elektroniczną (e-mailową) z
    kontrahentem, zawierającą oświadczenie o odbiorze towarów objętych dostawą.
    Oświadczenie to będzie odnosić się do konkretnych dostaw realizowanych w danym

    okresie, zawierając dane umożliwiające ich identyfikację, np. numer faktury, datę dostawy,
    oznaczenie symbolu oraz ilość towaru.
    Oświadczenie może znajdować się w treści wiadomości lub stanowić załącznik z listą
    dostaw podpisaną przez kontrahenta.
    Zdaniem Spółki, oświadczenie nabywcy lub magazynu działającego w jego imieniu o
    otrzymaniu towarów stanowi wystarczający dowód dla zastosowania stawki VAT 0% w
    eksporcie. Ponieważ oświadczenie bezpośrednio odnosi się do konkretnych towarów (np.
    poprzez numer faktury), nie powinno budzić wątpliwości, że Spółka jest w stanie wykazać,
    iż towary opuściły UE, a ich dostawa podlega opodatkowaniu stawką 0% VAT.
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie w interpretacji indywidualnej Dyrektora KIS z 24
    stycznia 2022 r., nr 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP:
    Zdarza się, że w odniesieniu do takich transakcji nie dysponują Państwo dokumentem
    celnym potwierdzającym zakończenie procedury wywozu (np. tzw. komunikatem IE-599
    /CC599C). W takich przypadkach posiadają Państwo jednak, oprócz faktury zawierającej m.
    in. nazwy i ilości sprzedawanych towarów, również przynajmniej jeden z następujących
    dokumentów: (...)
    Data ujęcia eksportu
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, stawka 0% ma zastosowanie w eksporcie towarów
    pod warunkiem, że podatnik otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza
    terytorium Unii Europejskiej przed upływem terminu na złożenie deklaracji podatkowej za
    dany okres rozliczeniowy.
    W myśl ust. 7 tego przepisu, jeśli ten warunek nie zostanie spełniony, podatnik nie ujmuje
    dostawy w ewidencji VAT za dany okres rozliczeniowy, lecz przesuwa jej wykazanie na
    okres następny, stosując stawkę VAT 0%, pod warunkiem otrzymania odpowiedniego
    dokumentu przed upływem terminu na złożenie deklaracji podatkowej za ten kolejny
    okres. Jeżeli dokument ten nie zostanie uzyskany w wymaganym terminie, obowiązują
    krajowe stawki VAT dla danej dostawy.
    Dodatkowo, zgodnie z art. 41 ust. 8 ustawy o VAT, regulacja z ust. 7 ma zastosowanie
    wyłącznie, jeśli podatnik posiada dokument celny potwierdzający objęcie towarów
    procedurą wywozu. Oznacza to, że możliwość wykazania dostawy jako eksportowej
    istnieje również w sytuacji, gdy podatnik dysponuje takim dokumentem nie jest konieczne
    posiadanie dokumentu potwierdzającego faktyczny wywóz towaru. Wystarczające jest
    potwierdzenie objęcia go procedurą celną wywozu (Bartosiewicz Adam, VAT, Komentarz,
    wyd. XVI, Lex).
    W analizowanym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Wnioskodawca co do zasady
    będzie posiadał komunikat IE-529/CC529C. Jednakże mogą wystąpić sytuacje, w których
    nie otrzyma tego dokumentu. Przepisy dotyczące wykazywania eksportu nie nakładają
    wprost obowiązku posiadania komunikatu IE-599/CC599C. Co więcej, ustawodawca
    jednoznacznie wskazał, że termin ujęcia eksportu zależy od momentu uzyskania
    dokumentów potwierdzających wywóz poza UE, do których zaliczają się, choć nie
    wyłącznie, dokumenty wymienione w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    Wnioski Wnioskodawcy:
    Zdaniem Wnioskodawcy, dokumentacja zgromadzona przez Spółkę zgodnie z Wariantami
    I i II wystarcza do wykazania, że towary zostały wywiezione poza terytorium UE. W związku
    z tym, w przypadku posiadania dokumentów potwierdzających wywóz (oraz komunikatu
    IE-529/CC529C), zastosowanie mają przepisy art. 41 ust. 6, 7 i 9 ustawy o VAT, co oznacza:
    a. Jeśli Wnioskodawca otrzyma dokumenty potwierdzające wywóz (zgodnie z Wariantami
      I i II) przed upływem terminu na złożenie deklaracji podatkowej za okres, w którym
      powstał obowiązek podatkowy eksport zostanie wykazany w tym okresie
      rozliczeniowym.

    b. Jeśli dokumenty potwierdzające wywóz nie zostaną otrzymane w terminie, ale
      Wnioskodawca posiada dokument celny potwierdzający procedurę wywozu (IE-529
      /CC529C) i następnie uzyska wymagane dokumenty przed terminem złożenia
      deklaracji za kolejny okres rozliczeniowy eksport zostanie wykazany w tym
      następnym okresie.
    c. Jeśli Wnioskodawca nie otrzyma wymaganych dokumentów w przewidzianych
      terminach zastosuje krajową stawkę VAT dla danej dostawy.
    d. Jeżeli dokumenty zostaną otrzymane po wyżej wskazanych terminach Wnioskodawca
      dokona korekty rozliczenia zgodnie z art. 41 ust. 9 ustawy o VAT, w okresie
      otrzymania dokumentów.
    e. Brak dokumentu celnego (IE-529/CC529C) uniemożliwia przesunięcie rozpoznania
      eksportu na kolejny okres. W takim przypadku, jeśli Wnioskodawca nie uzyska
      dokumentów potwierdzających wywóz przed upływem terminu na złożenie deklaracji
      za dany okres, będzie zobowiązany do zastosowania stawki VAT właściwej dla
      dostawy krajowej. Będzie mógł dokonać późniejszej korekty w przypadku
      późniejszego uzyskania dokumentów.
    Podsumowanie
    Mając na uwadze powyższą argumentację, Spółka wnosi o potwierdzenie, że transakcje
    eksportowe udokumentowane zgodnie z Wariantami I i II powinny być opodatkowane
    stawką 0% VAT oraz wykazywane w odpowiednich okresach rozliczeniowych zgodnie z
    przepisami ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy o VAT:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
      w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:

      Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy o VAT:
      Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
      transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
      a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
      b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
      wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
      lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
      lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
      - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
      właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT:
      Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy o VAT:
      W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT:
      Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
      pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający wywóz
      towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy o VAT:
      Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
      1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy organ
      celny wydruk tego dokumentu;
      2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
      służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
      zapewniona jest jego autentyczność;
      3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
      systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo jego
      kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy o VAT:

      Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje
      tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
      rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod
      warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu
      do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres. W przypadku
      nieotrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają
      zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy o VAT:
      Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
      potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy o VAT:
      Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
      terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
      upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
      okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy o VAT:
      Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa w
      art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
      podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
      dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
      przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:
        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez
    ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która
    poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką specjalizującą się w produkcji
    elektroniki. Spółka jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    zarejestrowanym w Polsce jako podatnik VAT UE na potrzeby transakcji
    wewnątrzwspólnotowych. Spółka sprzedaje swoje produkty głównie kontrahentom
    zagranicznym. W przypadku sprzedaży na rzecz podmiotów spoza UE towary są
    transportowane z terytorium Polski do odbiorców w krajach trzecich. Sprzedaż ta odbywa
    się w ramach eksportu towarów, zgodnie z definicją określoną w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT.
    Transakcje te są dokumentowane poprzez wystawiane przez Spółkę faktury VAT. Wskazali
    Państwo, że wniosek dotyczy wyłącznie sprzedaży eksportowej do kontrahentów spoza
    UE. W niektórych przypadkach towary przed wywozem do odbiorcy są przekazywane do

    magazynu lub centrum logistycznego podmiotu trzeciego działającego na rzecz
    kontrahenta. Niemniej jednak w każdym przypadku transport rozpoczyna się na
    terytorium Polski i kończy poza obszarem UE. W celu zastosowania 0% stawki VAT Spółka
    gromadzi dokumentację potwierdzającą wywóz towarów poza UE. Współpracuje z
    agencjami celnymi odpowiedzialnymi za odprawę celną i uzyskuje dokumenty celne za
    pośrednictwem systemów informatycznych KAS. Zasadniczo odprawa celna towarów
    odbywa się przed polskimi organami celnymi. Po rozpoczęciu procedury wywozu Spółka
    otrzymuje dokument IE-529/CC-529C, a zakończenie procedury wywozu potwierdzane jest
    dokumentem IE-599/CC-599C. W niektórych przypadkach Spółka może jednak nie
    dysponować tymi dokumentami. Jeśli Spółka uzyska dokumenty celne potwierdzające
    wywóz towarów przed terminem złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy,
    stosuje stawkę VAT 0%, zgodnie z art. 41 ust. 4, 6 i 6a ustawy o VAT. Podstawą do
    zastosowania stawki 0% jest dokument IE-599/CC599C. W sytuacji, gdy dokument IE-599
    /CC599C nie zostanie uzyskany w terminie, lecz Spółka dysponuje dokumentem IE-529
    /CC529C, może wykazać eksport ze stawką 0% w kolejnym okresie rozliczeniowym, pod
    warunkiem otrzymania ostatecznego potwierdzenia wywozu przed terminem złożenia
    deklaracji za ten okres. Jeśli jednak dokumenty potwierdzające wywóz nie zostaną
    uzyskane, transakcja jest rozliczana według stawki krajowej. Zgodnie z art. 41 ust. 9
    ustawy o VAT, jeśli dokumenty potwierdzające wywóz zostaną uzyskane po terminie,
    Spółka dokonuje korekty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym dokumenty
    te pozyskała. W przypadkach, gdy nie zostanie uzyskany żaden dokument potwierdzający
    procedurę wywozu (IE-529/CC529C) ani dokument potwierdzający wywóz (IE-599/CC599C)
    przed terminem złożenia deklaracji, Spółka rozlicza transakcję według stawki krajowej z
    możliwością późniejszej korekty. Spółka napotyka powtarzające się trudności w
    uzyskiwaniu dokumentów celnych IE-599/CC599C w terminie umożliwiającym
    zastosowanie stawki 0%. Państwa zdaniem, nawet w sytuacji braku dokumentów
    wskazanych wprost w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, Spółka może stosować stawkę 0%, jeśli
    posiada inne dowody jednoznacznie potwierdzające wywóz towarów poza UE. Trudności
    te wynikają z czynników niezależnych od Spółki, takich jak opóźnienia w przesyłaniu
    dokumentów przez agencje celne, kontrahentów lub awariami technicznymi systemów
    celnych w krajach trzecich. Spółka stoi na stanowisku, że w przypadku braku dokumentów
    IE-599/CC599C w ustawowym terminie, może wykazać eksport ze stawką VAT 0%, pod
    warunkiem posiadania innych dowodów jednoznacznie potwierdzających wywóz towarów
    poza UE. Biorąc pod uwagę dotychczasowe doświadczenie Spółki w realizacji transakcji
    eksportowych, w zależności od ich charakteru, Spółka może dysponować różnymi
    zestawami dokumentów potwierdzających wywóz towaru poza terytorium UE.
    Wariant I
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1. Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu IE-529/CC529C;
    2. Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3. Dokument transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę
      reprezentującą nabywcę lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu
      (zgodnie z wcześniejszym opisem).
    Wariant II
    W ramach tego wariantu Spółka posiada lub będzie posiadać:
    1. Dokument celny potwierdzający procedurę wywozu IE-529/CC529C;
    2. Fakturę (lub jej kopię) dokumentującą dokonany eksport;
    3. Oświadczenie kontrahenta o odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem
      dostaw. Oświadczenie będzie zawierać datę wystawienia oraz dane umożliwiające
      identyfikację poszczególnych dostaw, takie jak numer faktury, data dostawy,
      oznaczenie symbolu oraz ilość towaru.

    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy dostawy towarów
    udokumentowane przy pomocy dokumentów opisanych w Wariantach I-II powinny być
    opodatkowane stawką 0% VAT zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do opodatkowania
    dokonywanych przez Spółkę dostaw z zastosowaniem stawki podatku VAT w wysokości
    0% należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania
    stawki 0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem
    terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu
    potwierdzającego wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli
    Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów stawką podatku w
    wysokości 0% muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób jednoznaczny
    potwierdzą, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy
    katalog takich dokumentów znajduje się w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT. Przy czym,
    pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT ma
    charakter otwarty, na co wskazuje użyty w ustawie zwrot „w szczególności”, nie można
    uznać, że jakikolwiek dokument potwierdzający wywóz towarów lub ich dostawę na
    terytorium państwa trzeciego, oznacza spełnienie warunku, o którym mowa w ww.
    przepisie.
    W tym miejscu należy ponownie odnieść się do art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, gdzie
    ustawodawca wyraźnie wskazał, iż o eksporcie towarów możemy mówić wówczas, gdy
    wywóz towarów z terytorium kraju poza terytorium UE zostanie potwierdzony przez
    „właściwy organ celny określony w przepisach celnych”. Zatem mogą to być dokumenty,
    które wskazane są w przepisach celnych. W konsekwencji mogą to być dokumenty
    potwierdzone przez polskie organy celne, ale również przez organy celne z innych państw
    członkowskich UE.
    Co do zasady, zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru celnego UE składane są w formie
    elektronicznej z wykorzystaniem sytemu AES (Automatyczny System Eksportu). Zgłoszenie
    celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest składane przez zgłaszającego do
    właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia (urząd celny graniczny, przez
    który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej) niezwłocznie po tym, jak towar
    opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało złożone
    zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej w
    urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518 System
    AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i przesyła go zgłaszającemu. Komunikat IE-
    599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów podatkowych, wywóz
    towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu wywozowym eksportera.
    Przy czym, komunikat IE-599, może być wydany nie tylko przez krajową administrację
    celną, ale także przez inne unijne organy celne, jeśli odprawa celna wywozowa
    (eksportowa) miała miejsce na terenie innego państwa członkowskiego.
    Z powyższego wynika zatem, że dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza
    terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jego
        autentyczność jest zapewniona.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.

    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT uprawniającym do
    zastosowania stawki 0% przy eksporcie towarów będzie również zgłoszenie wywozowe w
    formie papierowej złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego
    zgłoszenia potwierdzona przez właściwy urząd celny.
    Należy również odwołać się do powołanego przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019
    r., w sprawie C-275/18 TSUE stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131
    dyrektywy VAT w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego
    uzależniał zwolnienie z VAT przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza
    terytorium Unii od przesłanki, aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w
    sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki
    zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych
    towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym
    również przez Państwa wyroku z 21 lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca
    przedmiotem rozstrzygnięcia NSA także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży
    za pośrednictwem Poczty Polskiej poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił
    wymagań formalnych w postaci zgłoszeń celnych wywozowych i w związku z tym nie
    posiadał dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana”.
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza
    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy zauważyć, że zastosowanie stawki VAT 0% w
    eksporcie towarów jest możliwe wyłącznie w sytuacji, gdy podatnik posiada dokumenty
    zawierające potwierdzenie wywozu towarów przez właściwy organ celny określony w

    przepisach celnych. W konsekwencji nie mogą to być takie dokumenty jak m.in. dokument
    IE-529/CC529C, faktura (lub jej kopia) dokumentująca dokonany eksport, dokument
    transportowy (list CMR) podpisany przez przewoźnika oraz osobę reprezentującą nabywcę
    lub pracownika magazynu działającego w jego imieniu, oświadczenie kontrahenta o
    odbiorze przez niego towarów będących przedmiotem dostaw, które mają potwierdzać
    dostarczenie towarów do miejsca poza UE. Zatem posiadanych przez Państwa
    dokumentów, opisanych w Wariantach I-II, nie można/nie będzie można uznać za
    dokumenty o charakterze urzędowym, mają/będą miały one jedynie charakter
    informacyjny. Tym samym, dokumenty opisane w Wariantach I-II, nie są/nie będą
    dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w
    art. 41 ust. 6 w zw. z ust. 6a ustawy o VAT. W konsekwencji na podstawie dokumentów
    opisanych we wniosku w Wariantach I-II nie mogą/nie będą mogli Państwo zastosować
    stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów.
    W dalszej kolejności Państwa wątpliwości dotyczą określenia, czy na podstawie
    dokumentów wskazanych w Wariantach I-II, Spółka jest/będzie uprawniona do
    rozpoznania i opodatkowania stawką 0% eksportu w terminach określonych w art. 41 ust.
    6, 7 oraz 9 ustawy o VAT.
    Jak już wskazano w odpowiedzi na pytania oznaczone we wniosku nr 1-2 dokumenty
    wskazane w Wariantach I-II nie są/nie będą dokumentami potwierdzającymi wywóz
    towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy o VAT. W
    konsekwencji na podstawie tych dokumentów nie mogą/nie będą mogli Państwo
    zastosować stawki VAT w wysokości 0% przewidzianej dla eksportu towarów, również w
    terminach, o których mowa w art. 41 ust. 6, 7 oraz 9 ustawy o VAT.
    Tym samym Państwa stanowisko należy uznać za nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę.
    Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości rozstrzygnięcia
    przyjętego w przedmiotowej sprawie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia,
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego.
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego /zdarzenia przyszłego.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.