Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-394/07-6/BS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-01-10
Teza: dokonując zbycia udziału w nieruchomości Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty; nieruchomości; udział; współwłasność; zbycie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2007 r. (data wpływu 24 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, uzupełnione pismem z dnia 27 listopada 2007 r. (data wpływu 30 listopada 2007 r.) oraz pismem z dnia 17 grudnia 2007 r. (data wpływu 21 grudnia 2007 r.) dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału w nieruchomości - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2007r. (data stempla pocztowego) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania zbycia udziału w nieruchomości. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 27 listopada 2007 r. (data wpływu 30 listopada 2007 r.) oraz pismem z dnia 17 grudnia 2007 r. (data wpływu 21 grudnia 2007 r.).

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej. W drodze spadku nabył po ojcu udział we współwłasności nieruchomości, która stanowiła gospodarstwo rolne w rozumieniu art. 46 Kodeksu Cywilnego, położonej w W. przy ul. B. Teren, na którym znajduje się działka w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczony pod centrum handlowe, które jest tam obecnie zlokalizowane. Na działce znajdują się naniesienia należące do różnych właścicieli. Wnioskodawca zamierza wspólnie z innymi współwłaścicielami działki zbyć swój udział na rzecz różnych właścicieli, których udziałowcami są właściciele naniesień poczynionych na gruncie. Do tej pory Wnioskodawca nie zbywał żadnej nieruchomości.

Na przełomie 1989 i 1990 roku na tym terenie rozpoczęła się działalność gospodarcza handlowców i producentów materiałów budowlanych. W 1992 r. rozpoczęło działalność Stowarzyszenie Producentów i Handlowców\`(...)\` Wnioskodawca nie prowadził działalności rolniczej na tym terenie. Ponadto wyjaśnił, że udział we współwłasności nieruchomości będący jego własnością nie był przedmiotem umów najmu, dzierżawy ani innych o podobnym charakterze, oraz że nie pobierał żadnych pożytków z tytułu tych umów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy planowane przez Wnioskodawcę zbycie udziału w nieruchomości (będącego majątkiem osobistym) kilku (dwóm) nabywcom, która w planie zagospodarowania przestrzennego jest przeznaczona pod centrum handlowe powoduje, że stanie się on z tytułu tego zbycia podatnikiem podatku od towarów i usług?

Wnioskodawca, stoi na stanowisku, że z tytułu sprzedaży udziału we współwłasności nieruchomości położonej przy ul. B. nie stanie się podatnikiem podatku od towarów i usług, a zatem nie musi z tytułu tej transakcji rozliczyć podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca uważa, że jako osoba fizyczna dokonująca zbycia majątku własnego, który nabyła w drodze spadku, a więc nie z zamiarem wykonywania działalności gospodarczej, nie podjęła żadnych czynności przygotowawczych świadczących o zamiarze zbycia udziału, co świadczy o braku intencji dokonywania sprzedaży w sposób częstotliwy, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług z tego tytułu.

Na potwierdzenie swojego stanowiska Podatnik przywołuje we wniosku: art. 9 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, wyrok Europejskiego trybunału Sprawiedliwości z 4.10.1995 r. w sprawie C-291/92, wyrok WSA w Warszawie z 18.01.2006 r. sygn. akt III SA/Wa 3885/06, wyrok WSA z 6.09.2006 r. sygn. akt I SA/Wr 1254/05, wyrok NSA z 24.04.2007 r. sygn. akt I FSK 603/06.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

*   odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju,
*   eksport towarów,
*   import towarów,
*   wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju,
*   wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydawanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Z przepisu art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks Cywilny (Dz.U. nr 16, poz. 93 ze zm.) wynika, iż własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność). Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, stanowi odmianę własności i cechuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku podmiotom, a każdy z nich może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych współwłaścicieli. Jeżeli zatem podatnik dokonuje sprzedaży udziału stanowiącego jego własność, dokonuje przeniesienia prawa własności rzeczy, dochodzi do zmiany podmiotu tego prawa. Zatem sprzedaż udziału należy traktować w kategorii dostawy towarów.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem musi być wykonana przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza, stosownie do ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z przytoczonych wyżej przepisów wynika, że dostawa gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy sprzedawcy można przypisać znamiona działalności gospodarczej (handlowej) prowadzonej z zamiarem wykonywania jej w sposób częstotliwy. Chociaż ustawa nie definiuje pojęcia „częstotliwość” ani „handlowiec”, przez zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy należy rozumieć chęć powtarzalnego, a nie jednorazowego wykonywania czynności tego samego rodzaju. Aby zatem dostawę towarów (nawet jednorazową) uznać za działalność gospodarczą, należy wykazać, że w momencie jej realizacji podatnik miał zamiar dokonywać takich czynności wielokrotnie, a wykorzystywane przez niego towary czy usługi zostały nabyte w celu wykorzystania ich do wykonywania tej czynności.

Z treści wniosku wynika, że Podatnik nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej, nie prowadził działalności rolniczej na tym terenie, zamierza dokonać zbycia udziałów w nieruchomości gruntowej dwóm nabywcom. Przedmiotowa nieruchomość należy do jego majątku prywatnego, którą otrzymał wcześniej w formie spadku. Sprzedaż ta nie mieści się w podmiotowym zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług, bowiem Podatnik nie odpowiada definicji podatnika wynikającej z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Przy sprzedaży udziałów w gruntach Podatnik nie będzie działał w charakterze handlowca, ponieważ przedmiotowe udziały odziedziczył, nie podjął żadnych czynności przygotowawczych świadczących o zamiarze zbycia udziału, zatem nie można uznać, że nabył je w celu dalszej odsprzedaży. Sprzedając udziały w gruntach, będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem.

Zatem, skoro dokonując zbycia udziału w nieruchomości Wnioskodawca nie będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, czynności te nie będą podlegały opodatkowaniu tym podatkiem.

Interpretacja dotyczy zaistniałego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock