Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/415-535/09/HD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-09-07
Teza: Czy sprzedaż konia będzie stanowiła źródło przychodu i podległa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Słowa kluczowe: przychód; przychód-źródła przychodu; rzecz; sprzedaż; zbycie-odpłatne zbycie; zwierzęta
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2009 r. (data wpływu 22 czerwca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży zwierzęcia – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 czerwca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży zwierzęcia.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zamierza Pani sprzedać zwierzę (konia), którego właścicielem jest dłużej niż pół roku (od kilku lat). Będzie to jednorazowa, incydentalna sprzedaż. Nie posiada Pani innych koni. Ponadto nie prowadzi Pani gospodarstwa rolnego, ani hodowli i chowu koni poza gospodarstwem rolnym. Sprzedaż nie nastąpi również wykonywaniu działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 2003 ze zm.), zwierzę nie jest rzeczą. Jednocześnie ust. 2 tego artykułu stanowi, iż w sprawach nieuregulowanych w ustawie, do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. Definicja tej ustawy została przywołana m.in. w decyzji w sprawie interpretacji prawa podatkowego Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Radomiu z dnia 17 października 2006 r. znak: 1463/Dra-III/4306/1/28/06/DK.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż konia będzie stanowiła źródło przychodu i podległa opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż konia – ze względu na brzmienie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie będzie stanowiła źródła przychodu i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ przepis ten wyłącza z kategorii źródeł przychodu sprzedaż innej rzeczy niż nieruchomość, jeżeli sprzedaż ta nastąpiła po upływie pół roku licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie rzeczy – co ma miejsce w przedmiotowym przypadku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie natomiast do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,
4.  innych rzeczy,

*   jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)–c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy – przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Mając powyższe na uwadze, źródłem przychodu z tytułu odpłatnego zbycia rzeczy ruchomych jest tylko taka sprzedaż, która łącznie spełnia następujące przesłanki:

*   nie nastąpiła w wykonywaniu działalności gospodarczej,
*   została dokonana przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że zamierza Pani sprzedać konia, którego właścicielką jest dłużej niż pół roku (od kilku lat). Będzie to jednorazowa, incydentalna sprzedaż. Nie posiada Pani innych koni. Ponadto nie prowadzi Pani gospodarstwa rolnego, ani hodowli i chowu koni poza gospodarstwem rolnym. Sprzedaż nie nastąpi również wykonywaniu działalności gospodarczej.

Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt (t. j. Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 2003 ze zm.), stanowi o traktowaniu zwierząt, przy czym nie wprowadza zakazu obrotu nimi. Konsekwencją braku takiego zakazu jest prawo właścicieli zwierząt do ich sprzedaży, czy też zamiany. Jeśli właściciele korzystają z tego prawa są obowiązani stosować wszystkie regulacje dotyczące czynności cywilnoprawnych, w tym także przepisy prawa podatkowego. Przepisy ustawy o ochronie zwierząt nie zwalniają ich z tego obowiązku. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy, zwierzę – jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. Jednakże zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt, w sprawach nieuregulowanych w ustawie do zwierząt stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące rzeczy. Odpowiednie stosowanie przepisów dotyczących rzeczy oznacza stosowanie tych przepisów z uwzględnieniem tego, że zwierzę jest istotą żyjącą, oraz że człowiek winien mu jest poszanowanie, ochronę i opiekę. W odniesieniu do kwestii dotyczących sytuacji prawnorzeczowej zwierząt oraz obrotu nimi znajdą zastosowanie przepisy dotyczące rzeczy.

Zatem, dla ustalenia obowiązku podatkowego związanego ze sprzedażą zwierzęcia zastosować należy przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczące sprzedaży innych rzeczy. Opisana we wniosku sprzedaż konia, dokonana po upływie pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie – na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – nie stanowi źródła przychodu, co w konsekwencji oznacza, iż dochód uzyskany z tego tytułu nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

W odniesieniu do powołanej przez Panią decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie Ośrodek Zamiejscowy w Radomiu tutejszy organ informuje, że została ona wydana w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego, a stanowisko w niej zawarte nie jest odmienne od prezentowanego w niniejszej interpretacji.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu jej datowania.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80-219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.