Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1061-IPTPB2.4511.616.2016.2.SR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2016-11-17
Teza: Czy jako rolnik prowadzący gospodarstwo rolne (i jednocześnie prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą), wypłacając wynagrodzenia za prace sezonowe w rolnictwie Wnioskodawca ma obowiązki związane z obliczaniem i potrącaniem podatku od wynagrodzeń oraz sporządzaniem stosownych informacji i deklaracji podatkowych?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; działalność-działalność rolnicza; pracownik; płatnik; umowa-umowa zlecenia
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 5 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 27 czerwca 2016 r. (data wpływu 11 sierpnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 października 2016 r. (data wpływu 4 listopada 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu umów zleceń zawartych w ramach działalności rolniczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 11 sierpnia 2016 r. został złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu umów zleceń zawartych w ramach działalności rolniczej.

Wniosek nie spełniał wymogów, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), w związku z czym pismem z dnia 21 października 2016 r., Nr 1061-IPTPB2.4511.616.2016.1.SR, Organ podatkowy na podstawie art. 169 § 1 w związku z art. 14h ww. ustawy, wystąpił do Wnioskodawcy o usunięcie braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 26 października 2016 r., natomiast w dniu 4 listopada 2016 r. wpłynęło uzupełnienie ww. wniosku (data nadania 28 października 2016 r.).

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

Od 1995 r. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność rolniczą w zakresie uprawy owoców i warzyw. Od września 2011 r. do chwili obecnej Wnioskodawca działa jako zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług. Od 1 października 2013 r. dodatkowo, oprócz działalności rolniczej prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej owoców i warzyw (kod PKD 46.31.Z) oraz pozostałej działalności usługowej (kod PKD: 46.31.Z, 55.90.Z) w oparciu o wpis do CEiDG. Dla pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz ewidencję dla celów podatku VAT, która jest wspólna również dla działalności rolniczej.

W działalności rolniczej Wnioskodawca korzysta z obcej siły roboczej, w związku z czym zawiera umowy na wykonywanie prostych prac przy pielęgnacji roślin i zbiorze owoców. Jako osoba wypłacająca wynagrodzenia, Wnioskodawca zachowywał się jak płatnik składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy w zakresie rozliczeń z ZUS oraz jako płatnik podatku dochodowego potrącanego od wynagrodzeń zatrudnionych osób. Dla wywiązania się z wynikających stąd obowiązków Wnioskodawca „zmuszony” był prowadzić skomplikowaną i obszerną ewidencję płacowo-kadrową oraz do składania deklaracji i informacji z zakresu PIT i ubezpieczeń społecznych. Wnioskodawca nie mam jednak pewności, czy jako rolnik prowadzący gospodarstwo rolne miał, obowiązek pobierania zaliczek na podatek od osób zatrudnianych sezonowo w gospodarstwie rolnym oraz sporządzania stosownych informacji i deklaracji.

W uzupełnieniu wniosku dodano, że prace polegające na pielęgnacji roślin i zbiorze owoców wykonywane są na podstawie umów zlecenia. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej zatrudniane są na zasadzie umów o pracę oraz umów zlecenia inne osoby niż wymienione wyżej. Prace podlegające na pielęgnacji roślin i zbiorze owoców wykonywane są wyłącznie przez osoby fizyczne, nie są wykonywane w ramach działalności gospodarczej (np. jako samozatrudnieni).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy jako rolnik prowadzący gospodarstwo rolne, wypłacając wynagrodzenia za prace sezonowe w rolnictwie Wnioskodawca ma obowiązki związane z obliczaniem i potrącaniem podatku od wynagrodzeń oraz sporządzaniem stosownych informacji i deklaracji podatkowych?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma On takich obowiązków. Obowiązki, o których mowa w pytaniu związane są z przychodami z działalności wykonywanej osobiście (art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), szczegółowo zdefiniowanej w art. 13 pkt 8 ww. ustawy. Z brzmienia tego przepisu wynika, że za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie (lit. a): od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej (\`(...)\`) oraz jednostki organizacyjnej (\`(...)\`) oraz (lit b): właściciela nieruchomości, w której lokale są wynajmowane (…) jeżeli usługi związane są z tą nieruchomością. Inne punkty art. 13. ww. ustawy, nie mają tutaj zastosowania. Trzymając się definicji wymienionej pod lit. a), wyłącznie wypłaty od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą zaliczają się do źródła przychodów działalność wykonywana osobiście, z którą związane są wymienione w pytaniu obowiązki. Wniosek przeciwstawny: wypłaty dokonywane przez inne osoby, w tym przez rolnika indywidualnego nie stanowią przychodów z działalności wykonywanej osobiście, zatem wypłacając wynagrodzenia jako rolnik, zdaniem Wnioskodawcy, nie ma On obowiązków wymienionych w pytaniu.

Z treści art. 41 ust. l ww. ustawy wynika, że: „Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne (\`(...)\`) są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki (\`(...)\`)”. Przepis ten nie wymienia jako płatników osób prowadzących działalność rolniczą. Wnioskodawca uważa zatem, że w związku z Jego działalnością rolniczą nie ma obowiązków płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Wypłaty dokonywane na rzecz osób wykonujących prace polegające na pielęgnacji roślin i zbiorze owoców nazywane dotychczas „umowami zlecenia” nie wypełniają definicji źródła przychodów z art. 13 ust. 8 ww. ustawy i nie wywołują w stosunku do Wnioskodawcy obowiązków płatnika.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z treścią art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 617, z późn. zm.) za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb.

Opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób fizycznych regulują przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.).

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, przepisów wymienionej ustawy nie stosuje się do przychodów z działalności rolniczej, z wyjątkiem przychodów z działów specjalnych produkcji rolnej.

Działalnością rolniczą  zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 2 ww. ustawy  jest działalność polegająca na wytwarzaniu produktów roślinnych lub zwierzęcych w stanie nieprzetworzonym (naturalnym) z własnych upraw albo hodowli lub chowu, w tym również produkcja materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcja warzywnicza gruntowa, szklarniowa i pod folią, produkcja roślin ozdobnych, grzybów uprawnych i sadownicza, hodowla i produkcja materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcja zwierzęca typu przemysłowo-fermowego oraz hodowla ryb, a także działalność, w której minimalne okresy przetrzymywania zakupionych zwierząt i roślin, w trakcie których następuje ich biologiczny wzrost, wynoszą co najmniej:

1.  miesiąc - w przypadku roślin,
2.  16 dni - w przypadku wysokointensywnego tuczu specjalizowanego gęsi lub kaczek,
3.  6 tygodni - w przypadku pozostałego drobiu rzeźnego,
4.  2 miesiące - w przypadku pozostałych zwierząt

\- licząc od dnia nabycia.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że od 1995 r. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność rolniczą w zakresie uprawy owoców i warzyw. Od września 2011 r. do chwili obecnej Wnioskodawca działa jako zarejestrowany i czynny podatnik podatku od towarów i usług. Od 1 października 2013 r., dodatkowo, oprócz działalności rolniczej prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży hurtowej owoców i warzyw oraz pozostałej działalności usługowej w oparciu o wpis do CEiDG. Dla pozarolniczej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów oraz ewidencje dla celów podatku VAT, która jest wspólna również dla działalności rolniczej. W działalności rolniczej Wnioskodawca korzysta z obcej siły roboczej, w związku z czym zawiera umowy na wykonywanie prostych prac przy pielęgnacji roślin i zbiorze owoców. Prace polegające na pielęgnacji roślin i zbiorze owoców wykonywane są na podstawie umów zlecenia. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę pozarolniczej działalności gospodarczej zatrudniane są na zasadzie umów o pracę oraz umów zlecenia inne osoby niż wymienione wyżej. Prace podlegające na pielęgnacji roślin i zbiorze owoców wykonywane są wyłącznie przez osoby fizyczne. Jako osoba wypłacająca wynagrodzenia, Wnioskodawca zachowywał się jak płatnik składek na ubezpieczenie społeczne, zdrowotne i Fundusz Pracy w zakresie rozliczeń z ZUS oraz jako płatnik podatku dochodowego potrącanego od wynagrodzeń zatrudnionych osób.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Do źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zaliczona została działalność wykonywania osobiście.

W myśl art. 13 pkt 8 ww. ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od:

1.  osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej,
2.  właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora  jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością

\- z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Z treści tego przepisu wynika, że za przychody z umowy zlecenia w rozumieniu art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uważa się przychody otrzymane na podstawie umowy zlecenia ale tylko od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej.

Tym samym należy stwierdzić, że przychody osiągane przez osoby zatrudnione przez Wnioskodawcę w ramach działalności rolniczej na podstawie umowy zlecenia nie stanowią przychodów, o których mowa w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym przychody te stanowią przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 ww. ustawy.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy, za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Użyte w tym przepisie sformułowanie „w szczególności” oznacza, że przepis zawiera przykładowe wyliczenie przychodów zaliczonych do przychodów z innych źródeł. Tym samym do przychodów tych zalicza się przychody niezaliczone do pozostałych źródeł przychodów, w tym m.in. przychody osiągane przez osoby fizyczne z tytułu umów zleceń otrzymywanych od osoby fizycznej nieprowadzącej działalności gospodarczej.

Stosownie do art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Obowiązki podmiotu wypłacającego przychody z innych źródeł reguluje przepis art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów (PIT-8C) i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego, z zastrzeżeniem art. 45ba ust. 4, przesłać ją podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika wykonuje swoje zadania, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania.

W rozpatrywanej sytuacji do Wnioskodawcy nie ma zastosowania powołany wyżej przepis, gdyż jak wynika z wniosku prowadzi on działalność rolniczą, a zatem nie można uznać go za podmiot, na którym ciążą obowiązki określone w art. 42a ww. ustawy. W konsekwencji na zleceniodawcy w ramach ww. działalności nie ciąży obowiązek płatnika, w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Dochód osiągnięty przez zleceniobiorcę z tytułu zawartej umowy zakwalifikowany do dochodów z innych źródeł, podlega rozliczeniu na zasadzie samoopodatkowania. Oznacza to, że po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu składanym do końca kwietnia roku następnego po roku podatkowym, wykazać uzyskane dochody i obliczyć należny podatek dochodowy.

Reasumując, na Wnioskodawcy nie ciąży obowiązek obliczania i pobierania zaliczki na podatek dochodowy oraz wystawienia PIT-8C w związku z wypłacanymi wynagrodzeniami na rzecz zatrudnionych na podstawie umowy zlecenia w ramach prowadzonej przez Niego działalności rolniczej.

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe.

Jednocześnie Organ zauważa, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi postępowania dowodowego. Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa jest sam przepis prawa. Jeżeli zatem przedstawiony we wniosku stan faktyczny będzie różnił się od występującego w rzeczywistości, wówczas wydana interpretacja nie będzie chroniła Wnioskodawcy w zakresie rzeczywiście zaistniałego stanu faktycznego.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego …., po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.