Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-1327/09/AZb
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-03-23
Teza: Czy jeżeli działając jako prezes zarządu Wnioskodawca uwzględni, zgodnie z prawem, kwoty podatku „do przeniesienia” z deklaracji sporządzonych przez członków poprzedniego zarządu spółki, w wyniku czego nie wystąpi podatek „do zapłaty”, a po zaprzestaniu pełnienia przez niego funkcji organ podatkowy dokona określenia kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe w wysokości niższej od wykazanych w deklaracjach, a kolejny zarząd nie doprowadzi do korekty deklaracji i zapłaty podatku, Wnioskodawca będzie odpowiadać za zobowiązania spółki na zasadzie art. 116 Ordynacji podatkowej?
Słowa kluczowe: członkowie-członkowie zarządu-odpowiedzialność członków zarządu; deklaracje
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział 15-art. 116; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział X-Rozdział 2-art. 99

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 18 grudnia 2009r. (data wpływu 29 grudnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odpowiedzialności podatkowej wynikającej z art. 116 Ordynacji podatkowej za zobowiązania spółki - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie odpowiedzialności podatkowej wynikającej z art. 116 Ordynacji podatkowej za zobowiązania spółki.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawcy zaproponowano objęcie funkcji prezesa zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Rozważając przyjęcie propozycji, a w szczególności analizując problematykę odpowiedzialności członka zarządu (jako osoby trzeciej) za zaległości podatkowe spółki Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą zakresu tej odpowiedzialności.

Z deklaracji VAT 7 sporządzanych przez dotychczasowych członków zarządu wynikają znaczne kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy jeżeli działając jako prezes zarządu Wnioskodawca uwzględni, zgodnie z prawem, kwoty podatku „do przeniesienia” z deklaracji sporządzonych przez członków poprzedniego zarządu spółki, w wyniku czego nie wystąpi podatek „do zapłaty”, a po zaprzestaniu pełnienia przez niego funkcji organ podatkowy dokona określenia kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe w wysokości niższej od wykazanych w deklaracjach, a kolejny zarząd nie doprowadzi do korekty deklaracji i zapłaty podatku, Wnioskodawca będzie odpowiadać za zobowiązania spółki na zasadzie art. 116 Ordynacji podatkowej?

Zdaniem Wnioskodawcy, w analizowanym stanie faktycznym nie będzie ponosił odpowiedzialności, jeżeli zaległość podatkowa powstała w wyniku określenia wysokości zobowiązań podatkowych za poprzednie lata. Trzeba bowiem zauważyć, że żaden przepis prawa podatkowego nie nakazuje członkom zarządów osób prawnych weryfikowania zeznań podatkowych złożonych za wcześniejsze lata. Nie można zatem wbrew przepisom prawa obciążać podatników dodatkowymi obowiązkami. Warto też dodać, że po zakończeniu pełnienia funkcji członka zarządu wnioskodawca nie będzie miał już wpływu na działalność spółki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego.

Na mocy art. 26 powołanej ustawy, podatnik odpowiada całym swoim majątkiem za wynikające ze zobowiązań podatkowych podatki.

W myśl art. 107 § 1 ww. ustawy, w przypadkach i w zakresie przewidzianych w niniejszym rozdziale za zaległości podatkowe podatnika odpowiadają całym swoim majątkiem solidarnie z podatnikiem również osoby trzecie.

Zgodnie z art. 107 § 2 ww. ustawy, jeżeli dalsze przepisy nie stanowią inaczej, osoby trzecie odpowiadają również za:

1.  podatki niepobrane oraz pobrane, a niewpłacone przez płatników lub inkasentów;
2.  odsetki za zwłokę od zaległości podatkowych;
3.  niezwrócone w terminie zaliczki naliczonego podatku od towarów i usług oraz za oprocentowanie tych zaliczek;
4.  koszty postępowania egzekucyjnego.

Stosownie do art. 108 § 1 ww. ustawy, o odpowiedzialności podatkowej osoby trzeciej organ podatkowy orzeka w drodze decyzji.

Zgodnie z art. 122 ww. ustawy, w toku postępowania organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym.

W myśl art. 187 § 1 ww. ustawy, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Stosownie do art. 191 ww. ustawy, organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.

Zakres podmiotowy i przedmiotowy odpowiedzialności podatkowej osób trzecich oraz warunki, na jakich jest ponoszona zostały szczegółowo uregulowane w Rozdziale 15 Działu III Ordynacji podatkowej.

Kwestię odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania podatkowe spółek kapitałowych unormowano w art. 116 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 116 § 1 ww. ustawy, za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji, spółki akcyjnej lub spółki akcyjnej w organizacji odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu:

1.  nie wykazał, że:
    1.  we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo
    2.  niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy;
2.  nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

W myśl art. 116 § 2 ww. ustawy, odpowiedzialność członków zarządu obejmuje zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu.

Stosownie do art. 116 § 3 ww. ustawy, w przypadku gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w organizacji lub spółka akcyjna w organizacji nie posiada zarządu, za zaległości podatkowe spółki odpowiada jej pełnomocnik albo odpowiadają wspólnicy, jeżeli pełnomocnik nie został powołany. Przepisy § 1 i 2 stosuje się odpowiednio.

Jak stanowi art. 116 § 4 ww. ustawy, przepisy § 1-3 stosuje się również do byłego członka zarządu oraz byłego pełnomocnika lub wspólnika spółki w organizacji.

Zaległością podatkową – zgodnie z art. 51 § 1 i 2 ustawy Ordynacja podatkowa - jest podatek niezapłacony w terminie płatności, za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę podatku.

Przepisy art. 51 § 3 oraz art. 52 ustawy Ordynacja podatkowa rozszerzają pojęcie zaległości podatkowej.

Stosownie natomiast do art. 21 § 1 ww. ustawy, zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem:

1.  zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania;
2.  doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania.

Zgodnie z art. 21 § 2 ww. ustawy, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3.

W myśl art. 21 § 3 ww. ustawy, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego.

Jak stanowi § 3a ww. przepisu, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym.

Zgodnie z art. 21 § 5 ww. ustawy, jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, wysokość zobowiązania podatkowego, o którym mowa w § 1 pkt 2, ustala się zgodnie z danymi zawartymi w deklaracji, chyba że przepisy szczególne przewidują inny sposób ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego albo w toku postępowania podatkowego stwierdzono, że dane zawarte w deklaracji, mogące mieć wpływ na wysokość zobowiązania podatkowego, są niezgodne ze stanem faktycznym.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawcy zaproponowano objęcie funkcji prezesa zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Rozważając przyjęcie propozycji, a w szczególności analizując problematykę odpowiedzialności członka zarządu (jako osoby trzeciej) za zaległości podatkowe spółki Wnioskodawca powziął wątpliwość dotyczącą zakresu tej odpowiedzialności. Z deklaracji VAT-7 sporządzanych przez dotychczasowych członków zarządu wynikają znaczne kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe.

Kwestią budzącą wątpliwości Wnioskodawcy jest, czy jeżeli działając jako prezes zarządu uwzględni, zgodnie z prawem, kwoty podatku „do przeniesienia” z deklaracji sporządzonych przez członków poprzedniego zarządu spółki, w wyniku czego nie wystąpi podatek „do zapłaty”, a po zaprzestaniu pełnienia przez niego funkcji organ podatkowy dokona określenia kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe w wysokości niższej od wykazanych w deklaracjach, a kolejny zarząd nie doprowadzi do korekty deklaracji i zapłaty podatku, w takim przypadku będzie odpowiadać za zobowiązania spółki na zasadzie art. 116 Ordynacji podatkowej.

Dokonując analizy powołanych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy, iż zgodnie z przepisem art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością odpowiadają solidarnie całym swoim majątkiem członkowie jej zarządu, jeżeli egzekucja z majątku spółki okazała się w całości lub w części bezskuteczna, a członek zarządu nie wykazał, że we właściwym czasie zgłoszono wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie zapobiegające ogłoszeniu upadłości (postępowanie układowe) albo niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez jego winy lub też członek zarządu nie wskazuje mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Członkowie spółki kapitałowej odpowiadają solidarnie ze spółką za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie pełnienia przez nich obowiązków członka zarządu, oraz zaległości wymienione w art. 52 powstałe w czasie pełnienia obowiązków członka zarządu.

Przepisy art. 116 § 1-3 Ordynacji podatkowej dotyczące odpowiedzialności podatkowej osób trzecich, stosuje się również do byłych członków zarządu.

Warunkiem koniecznym (przesłanką pozytywną) orzekania o odpowiedzialności członków zarządu spółek kapitałowych za zaległości podatkowe tych podmiotów w trybie art. 116 § 1 Ordynacji jest niewątpliwie okoliczność istnienia zaległości podatkowej oraz bezskuteczność egzekucji do majątku spółki, którą to okoliczność organy podatkowe władne są wykazać za pomocą wszelkich dowodów potwierdzających fakt niemożności zaspokojenia całości bądź części publicznoprawnych roszczeń.

Jednym z warunków zwolnienia od odpowiedzialności członka zarządu (i innych osób trzecich wymienionych w powołanych wyżej przepisach) za zaległości podatkowe osoby prawej jest wykazanie, że we właściwym czasie złożony został prawidłowy i prawnie skuteczny wniosek o ogłoszenie upadłości lub wszczęto postępowanie układowe, albo też wykazanie że niezgłoszenie wniosku o ogłoszenie upadłości lub niewszczęcie postępowania zapobiegającego ogłoszeniu upadłości (postępowania układowego) nastąpiło bez ich winy.

Drugą negatywną przesłanką orzeczenia o odpowiedzialności członków zarządu, pełnomocników lub wspólników, których zaistnienie wyklucza orzeczenie o ich odpowiedzialności jako osób trzecich, jest wykazanie przez ww. podmioty mienia spółki, z którego egzekucja umożliwi zaspokojenie zaległości podatkowych spółki w znacznej części.

Ze względu na rozkład ciężaru dowodu, w sprawach dotyczących odpowiedzialności podatkowej członków zarządu spółki kapitałowej, podatnik musi być stroną aktywną postępowania podatkowego w zakresie wykazywania przesłanek uwalniających go od odpowiedzialności za zaległości podatkowe. Twierdzenia podatnika powinny wykazywać się racjonalnością i wiarygodnością, choćby w stopniu uprawdopodobnienia.

Analiza powołanych wyżej przepisów prowadzi do wniosku, że w każdym wypad¬ku wydania decyzji na podstawie art. 108 § 1 w związku z art. 116 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa organ podatkowy zobowiązany jest wskazać istnienie przesłanek odpowiedzialności członka zarządu (odpowiednio: byłego członka zarządu) spółki z ogra¬niczoną odpowiedzialnością za jej zaległości podatkowe oraz zbadać, czy nie za¬chodziły przesłanki wyłączające tę odpowiedzialność.

Prowadząc postępowanie wyjaśniające w tym za¬kresie, organ podatkowy zobowiązany jest respektować zasady postępowania wy¬rażone w przepisach Działu IV Ustawy Ordynacja podatkowa - Postępowanie podatkowe, w tym m.in. zasad wyrażonych w powołanych wyżej przepisach art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 Ordynacji podatkowej. W toku prowadzonego postępo¬wania członek zarządu może „wykazać” ist¬nienie przesłanek wyłączających jego odpowiedzialność.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku Wnioskodawca podnosi, iż w analizowanym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) nie będzie ponosił odpowiedzialności, jeżeli zaległość podatkowa powstała w wyniku określenia wysokości zobowiązań podatkowych za poprzednie okresy rozliczeniowe, bowiem żaden przepis prawa podatkowego nie nakazuje członkom zarządów osób prawnych weryfikowania zeznań podatkowych (w podatku od towarów i usług: deklaracji podatkowych) złożonych za wcześniejsze okresy, nie można zatem wbrew przepisom prawa obciążać podatników dodatkowymi obowiązkami. Dodatkowo zaznaczyć należy, iż Wnioskodawca zamierza – działając jako prezes zarządu – uwzględnić kwotę podatku „do przeniesienia” z deklaracji sporządzonych przez członków poprzedniego zarządu spółki, w wyniku czego w bieżących deklaracjach nie wystąpi podatek „do zapłaty”.

Odnosząc się do powyższego stwierdzić należy, iż zgodnie z art. 99 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2-10 i art. 133.

W myśl art. 99 ust. 12 ww. ustawy, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Stosownie natomiast do przepisu art. 103 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy oraz podmioty wymienione w art. 108 są obowiązani, bez wezwania naczelnika urzędu skarbowego, do obliczania i wpłacania podatku za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy, na rachunek urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 33 i 33b.

Zgodnie z art. 81 § 1 i § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację. Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty.

Jak stanowi art. 81b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, uprawnienie do skorygowania deklaracji:

1.  ulega zawieszeniu na czas trwania postępowania podatkowego lub kontroli podatkowej – w zakresie objętym tym postępowaniem lub kontrolą;
2.  przysługuje nadal po zakończeniu:
    1.  kontroli podatkowej,
    2.  postępowania podatkowego - w zakresie nieobjętym decyzją określającą wysokość zobowiązania podatkowego.

Zgodnie z art. 81b § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, korekta złożona w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1, nie wywołuje skutków prawnych.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, w zakresie rozliczania podatku od towarów i usług znajduje zastosowanie mechanizm samoobliczenia podatku, co następuje poprzez wypełnienie i złożenie deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy.

Ponadto podkreślić należy, iż z samej konstrukcji deklaracji dla podatku od towarów i usług wynika, iż kwota nadwyżki z deklaracji podatkowej za poprzedni okres rozliczeniowy zwiększa łączną kwotę podatku naliczonego do odliczenia za dany okres, obniżając tym samym kwotę podatku należnego, oraz wpływając w ostatecznym rozrachunku na wysokość zobowiązania podatkowego lub kwoty zwrotu (czy też kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy).

Tak więc uwzględnienie przez Wnioskodawcę, działającego jako prezes zarządu, kwoty „do przeniesienia” wynikającej z deklaracji VAT-7 za poprzedni okres rozliczeniowy (nawet jeśli poprzednie deklaracje sporządzone zostały przez członków wcześniejszego zarządu spółki), ma bezpośredni wpływ na obliczenie wysokości kwoty zobowiązania, lub też kwoty zwrotu (czy też kwoty do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy) za dany okres rozliczeniowy, odnośnie którego sporządzana jest deklaracja dla podatku od towarów i usług, a zatem za okres, w którym Wnioskodawca pełni już funkcję członka zarządu. Jak wynika z powołanego wyżej art. 99 ust. 12 ww. ustawy, zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że naczelnik urzędu skarbowego lub organ kontroli skarbowej określi je w innej wysokości.

Ponadto zauważyć należy, iż zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 87 ust. 1 ww. ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego stanowi prawo Wnioskodawcy, a nie jego obowiązek.

Tym samym przedstawiona we wniosku argumentacja Wnioskodawcy nie stanowi przesłanki wyłączającej stosowanie w odniesieniu do byłego członka zarządu przepisu art. 116 § 1 Ordynacji podatkowej. Dodatkowo podnieść należy, iż powoła¬ny przepis nie przewiduje żadnych wyjątków, niezależnie od tego, czy dotyczy osób pełniących aktualnie (w dacie wydania decyzji oraz po¬wstania zobowiązania podatkowego) obowiązki członka zarządu, czy też tych członków zarządu, którzy nie pełnili już funkcji w dacie wydania decyzji określają¬cej kwotę zobowiązania podatkowego.

Zatem w sytuacji przedstawionej we wniosku, jeśli po zaprzestaniu pełnienia przez Wnioskodawcę funkcji prezesa zarządu (członka zarządu) organ podatkowy dokona określenia kwoty podatku naliczonego do przeniesienia na następne okresy rozliczeniowe w wysokości niższej od wykazanych w deklaracjach, a kolejny zarząd nie doprowadzi do korekty deklaracji i zapłaty podatku, Wnioskodawca będzie odpowiadać za zaległości podatkowe spółki z ograniczoną odpowiedzialnością na zasadzie określonej w art. 116 Ordynacji podatkowej przy spełnieniu przesłanek pozytywnych, o ile oczywiście nie zaistnieją przesłanki uwalniające go od odpowiedzialności za zaległości podatkowe spółki, wskazane w art. 116 § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa.

W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Niniejsza interpretacja traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.