Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP2/4512-1053/15/AGW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-01-08
Teza: Brak możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu związanego z adaptacją pomieszczenia i zakupem nowoczesnego sprzętu.
Słowa kluczowe: dentysta; inwestycje; odzyskanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 października 2015 r. (data wpływu 12 listopada 2015 r.), uzupełnionym w dniu 16 grudnia 2015 r. (data wpływu), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu związanego z adaptacją pomieszczenia i zakupem nowoczesnego sprzętu - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 listopada 2015 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony w dniu 16 grudnia 2015 r., o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odzyskania podatku naliczonego w związku z realizacją projektu związanego z adaptacją pomieszczenia i zakupem nowoczesnego sprzętu.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

W styczniu 2012 roku została podpisana umowa pomiędzy XXX, działającą w imieniu Województwa, a Panią prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą Gabinet Stomatologiczny o dofinansowanie projektu „…”, współfinansowanego ze środków EFRR w ramach RPO na lata 2007-2013. Projekt realizowany był w miejscowości E. i zakończył się w styczniu 2013 r. Inwestycja polegała na adaptacji pomieszczenia na potrzeby gabinetu stomatologicznego oraz zakupie specjalistycznych urządzeń stomatologicznych. Adaptacja pomieszczenia pozwoliła na swobodny dostęp osób niepełnosprawnych do usług lekarskich - stomatologicznych. Zakup sprzętu specjalistycznego pozwolił na precyzyjne diagnozy oraz szybkie leczenie schorzeń. Wybór wykonawcy robót budowlanych oraz dostawcy sprzętu odbył się na podstawie zapytań o cenę oraz wybór najkorzystniejszych ofert. Właścicielem zakupionych urządzeń jest Pani. Prowadzone świadczenia lekarskie nie są opodatkowane podatkiem VAT, wobec czego nie ma możliwości jego odliczenia.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Gabinet Stomatologiczny ma możliwość odzyskania poniesionego kosztu podatku VAT, którego wysokość została ujęta w kosztach wydatków kwalifikowanych przy realizacji inwestycji pn. „…”?

Zdaniem Wnioskodawcy, realizując inwestycję współfinansowaną ze środków EFRR w ramach RPO na lata 2007-2013, nie może odzyskać poniesionego kosztu podatku VAT na podstawie art. 86 ust. 1 Ustawy o podatku od towarów i usług. Środki uzyskane przez Gabinet Stomatologiczny nie są uważane za środki, o których mowa w § 7 ust. 3 i 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799). Zakupiony sprzęt jest własnością właściciela firmy. Usługi świadczone przez Gabinet Stomatologiczny nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, tzn. że naliczonego i zapłaconego podatku VAT od robót budowlanych oraz zakupionych urządzeń stomatologicznych nie można odzyskać.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Z uwagi na fakt, że złożony wniosek dotyczy stanu faktycznego zaistniałego w 2013 r., uzasadnienia prawnego oceny przedstawionego stanowiska dokonano na podstawie przepisów obowiązujących w tym okresie.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r., nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług – z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4.

Zgodnie z dyspozycją art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

W świetle powyższych przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie następujące warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje czynny podatnik podatku od towarów i usług a towary i usługi, z których nabyciem wiąże się podatek naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 z późn. zm.), przewidziano przypadki, w których kwota podatku naliczonego może być zwrócona jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług finansowanego ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej, oraz warunki i tryb dokonywania tego zwrotu. Przepisy powołanego rozporządzenia określają katalog środków, które stanowią ww. środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej (§ 8 ust. 3 i 4). Uzyskanie pomocy finansowej pochodzącej ze źródeł, o których mowa w tych przepisach daje prawo do ubiegania się o zwrot podatku w oparciu o przepisy zawarte w ww. rozdziale 9 tego rozporządzenia.

W powołanym przez Panią rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 73 poz. 392 ze zm.) powyższa kwestia była uregulowana w analogiczny sposób w rozdziale 9 i § 7 ust. 3 i 4.

Analiza stanu faktycznego przedstawionego we wniosku oraz treści powołanych przepisów pozwala na stwierdzenie, że nie przysługuje Pani prawo do odliczenia podatku naliczonego z uwagi na to, że zakupione towary nie mają związku ze sprzedażą opodatkowaną. Ponadto nie przysługuje Pani zwrot podatku, gdyż środki, o których mowa we wniosku, nie są środkami wskazanymi w § 8 ust. 3 i 4 rozporządzenia z dnia 4 kwietnia 2011 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.