Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.160.2025.1.MBD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-21
Teza: W zakresie ustalenia, czy w związku z otrzymanym w 2023 r.
finansowaniem z MKIŚ, które stanowiło przychód podatkowy,
Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztu
uzyskania tego przychodu i w którym momencie.
Słowa kluczowe: decyzja
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-moment zarachowania kosztów
umowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Potrącalność
kosztów-Koszty bezpośrednio związane z przychodami
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    S.A. (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest spółką prawa handlowego a jedynym
    wspólnikiem Wnioskodawcy jest Skarb Państwa. Wnioskodawca podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce na gruncie ustawy z dnia 15
    lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”), a także
    regulacjom ustawy z dnia 1 grudnia 1995 r. o wpłatach z zysku przez jednoosobowe spółki
    Skarbu Państwa.
    Decyzja administracyjna
    Na podstawie decyzji Prezesa Rady Ministrów z 13 lipca 2022 r. zmienionej następnie
    decyzją z 8 sierpnia 2022 r. i 12 czerwca 2023 r. (dalej: „Decyzja” lub „Decyzja
    administracyjna”) Wnioskodawca (...).
    Powyższa Decyzja wydana była na podstawie art. 7a ust. 1 pkt 4 i ust. 2 pkt 3 oraz art. 7b
    ustawy o zarządzaniu kryzysowym, a przepisy te zostały dodane do Ustawy o zarządzaniu
    kryzysowym na mocy art. 82 Ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy z dniem 24 lutego
    2022 r.
    Środek przewidziany w art. 82 przedmiotowej ustawy tj. polecenie wydawane przez
    Prezesa Rady Ministrów (dalej jako: „Polecenie Prezesa Rady Ministrów”), miał być:
    • stosowany natychmiast;
    • wydawany na podstawie decyzji administracyjnej;
    • podlegać natychmiastowemu wykonaniu z chwilą ich doręczenia lub ogłoszenia, oraz
    • nie wymagał uzasadnienia.
    Zgodnie z art. 7b ust. 2 i 3 ustawy o zarządzaniu kryzysowym, wykonywanie zadań
    objętych Poleceniami Prezesa Rady Ministrów następować miało na podstawie umów
    zawartych z zobowiązanymi podmiotami przez ministra kierującego działem administracji
    rządowej albo przez Szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów i miało być finansowane ze
    środków budżetu państwa, z tym zastrzeżeniem, że w przypadku nie zawarcia tego
    rodzaju umowy zadania objęte poleceniem miały być wykonywane na podstawie
    Polecenia Prezesa Rady Ministrów, które miało być finansowane ze środków budżetu
    państwa.
    Konsekwentnie, działania wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach realizacji Decyzji
    administracyjnej miały charakter wykonania polecenia wydanego w drodze decyzji
    administracyjnej i wykraczały poza standardową aktywność prowadzoną w ramach
    działalności gospodarczej.
    Umowa z Ministerstwem Klimatu i Środowiska
    Wnioskodawca w dniu (...) zawarł z Ministrem Klimatu i Środowiska (dalej: „Minister”)
    umowę, której istotą było sfinansowanie zwrotu uzasadnionych kosztów realizacji Decyzji
    (dalej: „Umowa” lub „Umowa z MKiŚ”).

    Umowa z MKiŚ zakładała dwa etapy rozliczenia realizacji Decyzji - pierwszy na podstawie
    sprawozdania z realizacji Decyzji według stanu na dzień (...) (dalej: „Sprawozdanie”), a
    drugi na podstawie aktualizacji Sprawozdania na dzień (...) (dalej: „Aktualizacja”).
    Zgodnie z Umową z MKiŚ koszty, o których mowa w Umowie, zostały Spółce sfinansowane,
    przy czym osiągane przychody na realizacji Decyzji (przykładowo: przychody ze sprzedaży
    (...)) pomniejszały wysokość kosztów realizacji decyzji, które podlegałyby sfinansowaniu.
    Wysokość finansowania z MKIŚ przysługująca Wnioskodawcy była ustalana na podstawie
    wzoru wskazanego w Umowie, zgodnie z którym suma kosztów, o których mowa w
    Umowie, poniesionych do dnia wskazanego w Umowie, pomniejszonych o przychody
    uzyskane w wyniku wykonania Decyzji do dnia wskazanego w Umowie, jest dzielona przez
    sumę (...) sprowadzonego i mnożona przez sumę (...) sprzedanego do dnia wskazanego w
    Umowie.
    Przy czym w odniesieniu do Aktualizacji, w sytuacji, gdy na koniec (...) pozostał
    niesprzedany (...) sprowadzony w ramach Decyzji, na potrzeby Aktualizacji:
    - jako przychód uwzględnia się również wartość pozostałego (niesprzedanego) (...)
      wyrażoną w złotych (wartość tego przychodu oblicza się jako iloczyn ilości pozostałego
      (niesprzedanego) (...) i ceny ustalonej w Umowie,
    - w ilości sprzedanego (...) uwzględnia się ilość pozostałego (niesprzedanego) (...) na (...)
    Zgodnie z Umową, w sytuacji, gdy kwota przysługującego finansowania wynikająca ze
    złożonej Aktualizacji:
    - jest wyższa niż kwota finansowania wynikająca ze złożonego Sprawozdania, zostanie
      przez MKIŚ wypłacona różnica,
    - jest niższa niż kwota finansowania wynikająca ze złożonego Sprawozdania,
      Wnioskodawca musi dokonać zwrotu różnicy.
    Na koniec (...) Wnioskodawca posiadał (...), który został sprowadzony w związku z realizacją
    Decyzji administracyjnej, jednak do (...) nie został on sprzedany, w konsekwencji było to
    odpowiednio ujęte w Aktualizacji wnioskowanej wysokości środków.
    Zgodnie z Umową, finansowanie z MKIŚ, co do zasady, miało na celu pokrycie kosztów
    wykonania Decyzji tak, aby wynik finansowy Wnioskodawcy na realizacji Decyzji był
    neutralny (zerowy, tj. bez zysku i bez straty).
    Otrzymane finansowanie z MKIŚ na pokrycie kosztów wykonania Decyzji
    Wnioskodawca dopełnił formalności wynikających z Umowy z MKiŚ, w tym złożył
    Sprawozdanie i Aktualizację, w wyniku czego na podstawie złożonego do MKIŚ
    Sprawozdania otrzymał w listopadzie 2023 r. środki z MKIŚ, a wyniku złożonej Aktualizacji
    sprawozdania Wnioskodawca otrzymał końcowe rozliczenie finansowania z MKIŚ we
    wrześniu 2024 r.
    Otrzymane finansowanie w ramach Sprawozdania dotyczyło zwrotu kosztów/wydatków,
    które były już potrącalne dla celów CIT jak również tych, które byłyby potrącalne dopiero w
    przyszłości tj. (w momencie sprzedaży (...)).
    De facto Wnioskodawca otrzymał w 2023 r. również środki na pokrycie kosztów/wydatków
    związanych z nabyciem (...), który pozostawał na zapasie (magazynie), a który nie został
    sprzedany. Dla zobrazowania powyższego poniżej uproszczony przykład liczbowy (w
    którym dodatkowo przyjęto uproszczenie, że:
    i. nie miała miejsca sprzedaż (...) w ramach realizacji Decyzji przed 2023 r.,
    ii. nie poniesiono innych kosztów niż koszty nabycia (...) przed 2023 r.,
    iii. w 2023 r. sprzedano (...) tylko w wysokości wykazanej w Sprawozdaniu):
    Przykład:

    • Przychód ze sprzedaży (...) przed 2023 r.: 0 zł (brak sprzedaży);
    • Kwota finansowania z MKIŚ wynikająca ze Sprawozdania: 616.000 zł (wyliczona wg
      wzoru);
    • Przychody ze sprzedaży (...) w ramach Decyzji osiągnięte w 2023 r.: 2.000.000 zł;
    • Koszt sprzedanego w 2023 r. (...) w ramach Decyzji: 2.200.000 zł;
    • Pozostałe koszty wykazane w Sprawozdaniu a poniesione w 2023 r.: 100.000 zł;
    • Wynik na sprzedaży (...) w ramach Decyzji w 2023 r.: - 200.000 zł (strata: 2.000.000 zł -
      2.200.000 zł);
    • Wynik na wykonaniu Decyzji w 2023 r.: -300.000 zł (strata = 2.000.000 zł -2.200.000 zł -
      100.000 zł);
    • Otrzymane środki z MKIŚ, które pokrywają stratę na realizacji Decyzji za 2023 r.: 300.000
      zł
    • Otrzymane środki z MKIŚ, na poczet pokrycia przyszłych strat na realizacji Decyzji:
      316.000 zł (otrzymane środki z MKIŚ są wyższe niż poniesiona w 2023 r. strata o kwotę
      316.000 zł ponieważ dotyczą one (...), który został nabyty w związku z wykonaniem
      Decyzji, ale nie został jeszcze sprzedany).
    Otrzymane interpretacje podatkowe
    W związku z realizacją Decyzji, Spółka wystąpiła z wnioskami o wydanie interpretacji i
    otrzymała poniższe interpretacje indywidualne w zakresie podatku dochodowego od osób
    prawnych:
    • z (...) r. o sygn. (...) zgodnie z którą otrzymane finansowanie z MKiŚ podlega
      opodatkowaniu CIT (zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT),
    • z (...) r. o sygn. (...) zgodnie z którą spółka ma prawo rozpoznać koszt uzyskania
      przychodów z tytułu otrzymanego w 2024 r. finansowania z MKiŚ.

## Pytanie

Czy w związku z otrzymanym w 2023 r. finansowaniem z MKIŚ, które stanowiło dla
    Wnioskodawcy przychód podatkowy, Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania
    kosztu uzyskania tego przychodu? Jeżeli tak, to w jakiej wysokości i w którym momencie
    będzie on potrącalny dla celów CIT.
    Państwa stanowisko w sprawie
    W opinii Wnioskodawcy, w związku z otrzymanym w 2023 r. finansowaniem z MKIŚ, które
    stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podatkowy, Wnioskodawca będzie uprawniony do
    rozpoznania kosztu uzyskania tego przychodu, w okresie rozliczeniowym, w którym
    uzyskał z tego tytułu przychód podatkowy, w wysokości kosztów/wydatków zwróconych
    Wnioskodawcy, a dotyczących kosztów/wydatków, które stanowiłyby koszty uzyskania
    przychodów w przyszłych okresach (tj. które stanowiłyby koszty uzyskania przychodów z
    tytułu sprzedaży (...)).
    Jednocześnie, rozpoznane w powyższy sposób koszty/wydatki w kosztach uzyskania
    przychodów nie mogą zostać powtórnie zaliczone do kosztów podatkowych (tj. nie mogą
    być zaliczone powtórnie do kosztów podatkowych w momencie przyszłej sprzedaży tego
    (...)).
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy:
    W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z uzyskanymi przez Wnioskodawcę
    interpretacjami indywidualnymi z (...) r. o sygn. (...) oraz z (...) r. o sygn. (...) otrzymane
    środki z MKIŚ zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, stanowią przychód

    Wnioskodawcy podlegający opodatkowaniu w momencie faktycznego uzyskania tych
    środków przez Wnioskodawcę.
    Jednocześnie, zgodnie z interpretacją o sygn. (...) Wnioskodawca ma prawo rozpoznania
    kosztu uzyskania przychodu w wysokości pokrywającej koszty nabycia niesprzedanego na
    dzień (...) r. (...) do wysokości ustalonej w Umowie z MKiŚ ceny „sprzedaży”, jednocześnie
    koszty te nie mogą być powtórnie zaliczone do kosztów podatkowych w momencie
    przyszłej sprzedaży tego (...).
    W świetle powyższego warto zauważyć, że w analizowanym stanie faktycznym w związku
    ze złożonym w 2023 r. Sprawozdaniem, Wnioskodawca otrzymał w 2023 r. środki z MKiŚ
    na pokrycie wydatków/kosztów, zarówno tych, które były już potrącone dla celów CIT, jak
    również wydatków/kosztów, które nie były jeszcze potrącalne dla celów CIT (dotyczyły
    zapasów (...), który został sprowadzony w związku z realizacją Decyzji, a nie został jeszcze
    sprzedany).
    Wnioskodawca de facto otrzymał w 2023 r. również środki na pokrycie kosztów/wydatków
    związanych z nabyciem (...), który pozostawał na zapasie (magazynie), a który nie został
    sprzedany.
    Należy bowiem zwrócić uwagę, że finansowanie z MKIŚ, co do zasady, miało za zadanie
    doprowadzić do tego, że wynik finansowy Wnioskodawcy na realizacji Decyzji miał być
    neutralny (zerowy, tj. bez zysku i bez straty), a kwota otrzymanego w 2023 r. finansowania
    z MKIŚ wynikająca ze złożonego Sprawozdania obliczona była zgodnie z Umową.
    Dla zobrazowania powyższego posłużono się uproszczonym przykładem liczbowym
    przedstawionym w stanie faktycznym, zgodnie z którym:
    • Przychód ze sprzedaży (...) przed 2023: 0 zł (brak sprzedaży);
    • Kwota finansowania z MKIŚ wynikająca ze Sprawozdania: 616.000 zł (wyliczona wg
      wzoru);
    • Przychody ze sprzedaży (...) w ramach Decyzji osiągnięte w 2023 r.: 2.000.000 zł;
    • Koszt sprzedanego w 2023 r. (...) w ramach Decyzji: 2.200.000 zł;
    • Pozostałe koszty wykazane w Sprawozdaniu a poniesione w 2023 r.: 100.000 zł;
    • Wynik na sprzedaży (...) w ramach Decyzji w 2023 r.: - 200.000 zł (strata: 2.000.000 zł -
      2.200.000 zł);
    • Wynik na wykonaniu Decyzji w 2023 r.: -300.000 zł (strata = 2.000.000 zł -2.200.000 zł -
      100.000 zł);
    • Otrzymane środki z MKIŚ, które pokrywają stratę na realizacji Decyzji za 2023 r: 300.000
      zł
    • Otrzymane środki z MKIŚ, na poczet pokrycia przyszłych strat na realizacji Decyzji:
      316.000 zł (otrzymane środki z MKIŚ są wyższe niż poniesiona w 2023 r. strata o kwotę
      316.000 zł ponieważ dotyczą one (...), który został nabyty w związku z wykonaniem
      Decyzji, ale nie został jeszcze sprzedany).
    W powyższym przykładzie w 2023 r. osiągnięto:
    • przychód ze sprzedaży: 2.000.000 zł;
    • koszt bezpośredni uzyskania tego przychodu: 2.200.000 zł;
    • koszt inny niż bezpośredni uzyskania przychodu: 100.000 zł;
    • strata na realizacji Decyzji: 300.000 zł.
    Ponieważ zgodnie z umową finansowanie z MKIŚ, co do zasady, miało być neutralne,
    oznacza to że otrzymane środki z MKIŚ tylko w wysokości 300.000 zł pokrywają koszty
    2023 r., tj. pokrywają:

    • koszty nabycia sprzedanego (...) w 2023 w wysokości: 200.000 zł;
    • koszty pośrednie w wysokości: 100.000 zł.
    Powyższa część otrzymanego finansowania dotyczy zatem kosztów już potrąconych dla
    celów CIT.
    Pozostała kwota otrzymanego finansowania w wysokości 316.000 zł (616.000 zł - 300.000
    zł) dotyczy zatem kosztów nabycia (...), który nie został jeszcze sprzedany.
    Jak wskazano w stanie faktycznym i dla zobrazowania w powyższym przykładzie
    otrzymane finansowanie w ramach Sprawozdania dotyczyło zwrotu kosztów/wydatków,
    które były już potrącalne dla celów CIT jak również tych, które byłyby potrącalne dopiero w
    przyszłości tj. (w momencie sprzedaży (...)).
    Mając zatem na uwadze, że otrzymane środki finansowe w 2023 r. stanowiły dla
    Wnioskodawcy przychód podatkowy, należałoby zatem rozważyć czy Spółka miała prawo
    do rozpoznania kosztów uzyskania tego przychodu.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Według ugruntowanego stanowiska organów podatkowych i sądów administracyjnych
    kosztem uzyskania przychodów może być taki koszt, który spełnia łącznie następujące
    warunki:
    1) został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    2) jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    3) pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    4) poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów,
    5) został właściwie udokumentowany,
    6) nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Odnosząc powyższe regulacje do analizowanego zaistniałego stanu faktycznego, należy
    wskazać, że poniesione wydatki/koszty sfinansowane z środków MKiŚ zostały poniesione
    przez Wnioskodawcę i mają charakter definitywny. Zostało to również potwierdzone w
    wydanej dla Wnioskodawcy interpretacji o sygn. (...) w zakresie złożonej Aktualizacji
    sprawozdania: „Co do zasady o zaliczeniu danego wydatku do kosztów podatkowych
    decyduje definitywny charakter tego kosztu w tym sensie, że w sposób ostateczny
    faktycznie powiększa koszty prowadzonej działalności gospodarczej. Spółka poniosła zaś
    wydatki na nabycie (...) niesprzedanego w części „zwróconej” otrzymanym finansowaniem
    na podstawie umowy z MKiŚ z własnych zasobów majątkowych, w sposób rzeczywisty,
    uszczuplając tym samym definitywnie swoje zasoby finansowe. Kwota finansowania
    otrzymanego z MKiŚ nie zmienia tej okoliczności, gdyż nie można uznać, że to MKiŚ
    poniosło wydatki na nabycie (...)”.
    W konsekwencji mając na uwadze, że koszty te zostały poniesione, mają charakter
    definitywny, pozostają w związku z prowadzeniem przez Wnioskodawcę działalności
    gospodarczej, zostały właściwie udokumentowane i nie znajdują się w grupie wydatków,

    których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, należy zastanowić się czy spełniona została
    podstawowa przesłanka poniesienia kosztu, tj. czy został on poniesiony w celu uzyskania,
    zachowania lub zabezpieczenia źródła przychodów.
    Bez wątpienia Wnioskodawca nie uzyskałby środków z MKiŚ, gdyby nie poniósł kosztów
    /wydatków, wykazanych w Sprawozdaniu (w tym na nabycie (...) w ramach realizacji
    Decyzji, który nie został jeszcze sprzedany).
    Bazując na przykładzie liczbowym wskazanym w stanie faktycznym, Wnioskodawca nie
    uzyskałby kwoty finansowania z MKIŚ w wysokości 616.000 zł gdyby nie poniósł kosztów
    /wydatków związanych z realizacją Decyzji wykazanych w Sprawozdaniu (w tym na nabycie
    (...) w ramach realizacji Decyzji, który nie został jeszcze sprzedany).
    W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, koszty nabycia (...), który nie został jeszcze
    sprzedany, które zostały „zwrócone” Wnioskodawcy w związku ze złożonym
    Sprawozdaniem, stanowią bezpośredni koszt uzyskania przychodu z tytułu otrzymania
    tych środków z MKiŚ.
    Odnosząc to do przykładu liczbowego z otrzymanego finansowania w wysokości 616.000
    zł:
    • kwota 300.000 zł dotyczy: kosztów nabycia sprzedanego (...) w 2023 w wysokości:
      200.000 zł oraz kosztów pośrednich w wysokości: 100.000 zł;
    • kwota 316.000 zł dotyczy kosztów nabycia (...), który jest na magazynie i nie został jeszcze
      sprzedany,
    mając zatem na uwadze, że otrzymane finansowanie z MKIŚ w wysokości 616.000 zł
    stanowiło przychód podatkowy z zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, to koszty
    nabycia (...) niesprzedanego w wysokości 316.000 zł stanowią koszt bezpośredni uzyskania
    tego przychodu.
    Zasady potrącalności kosztu uzyskania przychodów regulują przepisy art. 15 ust. 4, 4b-4e
    ustawy o CIT, w zależności od tego, czy dany koszt uzyskania przychodów jest
    bezpośrednio związany z przychodami (tzw. koszt bezpośredni) czy też jest to koszt inny
    niż bezpośrednio związany z przychodami (tzw. koszt pośredni).
    Zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, koszty bezpośrednio związane z przychodami
    poniesione w latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są
    potrącalne w tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im
    przychody.
    Natomiast, koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami,
    odnoszące się do przychodów danego roku podatkowego, a poniesione po zakończeniu
    tego roku podatkowego do dnia sporządzenia sprawozdania finansowego (lub do dnia
    zeznania, jeśli nie ma obowiązku sporządzania sprawozdania finansowego), nie później
    jednak niż do upływu terminu określonego do złożenia zeznania są potrącalne w roku
    podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody (tak zgodnie z art.
    15 ust. 4b), natomiast koszty poniesione po tym dniu, są potrącalne w roku podatkowym
    następującym po roku, za który sporządzane jest sprawozdanie finansowe lub składane
    zeznanie (tak art. 15 ust. 4c).
    W świetle powyższego mając na uwadze, że analizowane koszty/wydatki mają charakter
    kosztów bezpośrednich (tj. są bezpośrednio związane z przychodem z tytułu otrzymanego
    finansowania z MKiŚ), koszt ten będzie potrącalny dla celów CIT zgodnie z art. 15 ust. 4, tj.
    w okresie rozliczeniowym, w którym rozpoznano przychód z tego tytułu.
    Jednocześnie, rozpoznane w powyższy sposób wydatki/koszty dla celów podatkowych na
    nabycie (...) niesprzedanego na moment otrzymania finansowania, nie mogą zostać
    powtórnie zaliczone do kosztów podatkowych w momencie przyszłej sprzedaży tego (...).
    Odnosząc powyższe do przykładu liczbowego:

    • koszt w wysokości 316.000 zł (dotyczący kosztów nabycia niesprzedanego (...)) stanowi
      bezpośredni koszt uzyskania przychodu i jest potrącalny dla celów CIT w okresie
      rozliczeniowym, w którym rozpoznano przychód z tytułu otrzymania środków z MKIŚ,
    • jednocześnie kwota ta nie będzie mogła być po raz drugi rozpoznana jako koszt
      uzyskania przychodu w momencie przyszłej sprzedaży (...).
    Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, w związku z otrzymanym w 2023 r.
    finansowaniem z MKIŚ, które stanowiło dla Wnioskodawcy przychód podatkowy,
    Wnioskodawca będzie uprawniony do rozpoznania kosztu uzyskania tego przychodu, w
    okresie rozliczeniowym, w którym uzyskał z tego tytułu przychód podatkowy, w wysokości
    kosztów/wydatków zwróconych Wnioskodawcy, a dotyczących kosztów, które stanowiłyby
    koszty uzyskania przychodów w przyszłych okresach (tj. które stanowiłyby koszty
    uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży (...)).
    Jednocześnie, rozpoznane w powyższy sposób koszty/wydatki w kosztach uzyskania
    przychodów nie mogą zostać powtórnie zaliczone do kosztów podatkowych (tj. nie mogą
    być zaliczone powtórnie do kosztów podatkowych w momencie przyszłej sprzedaży tego
    (...)).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Na podstawie ww. regulacji, a także utrwalonej praktyki organów podatkowych i sądów
    administracyjnych, uznaje się, że aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla
    niego koszt uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu
      podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika przez osoby inne
      niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie znajduje się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, nie
      uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że użycie w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, zwrotu „w celu”
    oznacza, że nie zawsze wydatek musi przynieść skutek w postaci osiągnięcia przychodu,
    zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Podatnik ma możliwość odliczenia od
    przychodów wszelkich wydatków pod warunkiem jednak, że będą one związane z
    opodatkowaną działalnością oraz nie zostały wskazane w katalogu wydatków nie

    stanowiących tego rodzaju kosztów w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Zatem, przy ustalaniu
    kosztów uzyskania przychodów każdy wydatek – poza wyraźnie wskazanymi w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT – wymaga indywidualnej oceny pod kątem bezpośredniego lub
    pośredniego związku z przychodem i racjonalnością działania dla osiągnięcia tego
    przychodu. Sytuacje, w których związek przyczynowy nie jest jednoznaczny, należy
    rozwiązywać według zasad racjonalnego rozumowania, odrębnie w odniesieniu do
    każdego przypadku. Z powyższego wynika, że warunkiem zakwalifikowania wydatków jako
    kosztów, jest ich celowe poniesienie z zasobów majątkowych podatnika.
    Co do zasady o zaliczeniu danego wydatku do kosztów podatkowych decyduje definitywny
    charakter tego kosztu w tym sensie, że w sposób ostateczny faktycznie powiększa koszty
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Z opisu stanu faktycznego wynika, że na podstawie decyzji Prezesa Rady Ministrów z (...)
    zmienionej następnie decyzją z (...) dostaliście Państwo polecenie zakupu i sprowadzenia
    do Polski (...).
    8 sierpnia 2023 r. zawarliście Państwo z Ministrem Klimatu i Środowiska umowę, której
    istotą było sfinansowanie zwrotu uzasadnionych kosztów realizacji decyzji.
    Umowa z MKiŚ zakładała dwa etapy rozliczenia realizacji decyzji:
    1. Sprawozdanie – na podstawie sprawozdania z realizacji decyzji wg stanu na (...),
    2. Aktualizacja – na podstawie aktualizacji sprawozdania na (...).
    Zgodnie z umową z MKiŚ koszty, o których mowa w umowie, zostały Państwu
    sfinansowane, przy czym osiągane przychody na realizacji decyzji (np. przychody ze
    sprzedaży (...)) pomniejszały wysokość kosztów realizacji decyzji, które podlegałyby
    sfinansowaniu.
    Dopełniliście Państwo formalności wynikających z umowy z MKiŚ, w tym złożyliście
    sprawozdanie i aktualizację, w wyniku czego na podstawie złożonego do MKiŚ
    sprawozdania otrzymaliście Państwo w listopadzie 2023 r. środki z MKiŚ, a w wyniku
    złożonej aktualizacji sprawozdania otrzymaliście Państwo końcowe rozliczenie
    finansowania z MKiŚ we wrześniu 2024 r.
    W analizowanym stanie faktycznym, Państwa wątpliwości dotyczą środków jakie
    wnioskodawca otrzymał w listopadzie 2023 r. z tytułu finansowania w ramach
    Sprawozdania na pokrycie wydatków związanych z nabyciem (...), który pozostawał na
    zapasie (magazynie), a który nie został sprzedany.
    Otrzymane w ramach sprawozdania dofinansowanie w 2023 r. dotyczyło pokrycia
    wydatków, które już były potrącone dla celów CIT, jak również wydatków/kosztów, które
    nie były potrącalne dla celów CIT (dotyczyły zapasów (...), który został sprowadzony w
    związku z realizacją decyzji, a nie został jeszcze sprzedany).
    Wydatki na zakup (...) zostały poniesione przez Państwa we własnym imieniu i na własną
    rzecz, obciążając Państwa działalność gospodarczą. Wycena niesprzedanego (...) stanowiła
    element kalkulacyjny wnioskowanej przez Państwa w Sprawozdaniu wartości środków.
    Zatem, otrzymali Państwo środki na sfinansowanie uzasadnionych, celowych, rzetelnie
    udokumentowanych, racjonalnych kosztów poniesionych bezpośrednio w celu realizacji
    Decyzji.
    W konsekwencji, w mojej ocenie, w związku z otrzymanym w 2023 r. finansowaniem z
    MKIŚ, które stanowiło dla Państwa przychód podatkowy, poniesione przez Państwa koszty
    na nabycie (...), spełniają przesłanki określone w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w tym również
    przesłankę definitywności i tym samym mogą zostać uznane za koszty uzyskania
    przychodów.
    Kierując się kryterium stopnia powiązania istniejącego pomiędzy kosztem a celem,
    jakiemu ma służyć, ustawodawca wyróżnia koszty uzyskania przychodów bezpośrednio

    związane z przychodami i koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z
    przychodami, różnicując moment ich potrącalności (art. 15 ust. 4, 4b-4e ustawy o CIT).
    Stosownie do postanowień art. 15 ust. 4 ustawy o CIT:
      koszty uzyskania przychodów bezpośrednio związane z przychodami, poniesione w
      latach poprzedzających rok podatkowy oraz w roku podatkowym, są potrącalne w
      tym roku podatkowym, w którym osiągnięte zostały odpowiadające im przychody, z
      zastrzeżeniem ust. 4b i 4c.
    W związku z powyższym, za prawidłowe należy uznać Państwa stanowisko, zgodnie z
    którym analizowane koszty/wydatki mają charakter kosztów bezpośrednich (tj. są
    bezpośrednio związane z przychodem z tytułu otrzymanego finansowania z MKiŚ) i koszt
    ten będzie potrącalny dla celów CIT zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o CIT, tj. w okresie
    rozliczeniowym, w którym rozpoznano przychód z tego tytułu.
    Jak wskazaliście Państwo we wniosku, nie uzyskalibyście środków z MKiŚ, gdybyście nie
    ponieśli kosztów/wydatków, wykazanych w Sprawozdaniu (w tym na nabycie (...) w ramach
    realizacji Decyzji, który nie został jeszcze sprzedany). W konsekwencji, koszty nabycia (...),
    który nie został jeszcze sprzedany, które zostały Państwu „zwrócone” w związku ze
    złożonym Sprawozdaniem, stanowią bezpośredni koszt uzyskania przychodu z tytułu
    otrzymania tych środków z MKiŚ.
    Jednocześnie, rozpoznane w powyższy sposób wydatki na nabycie niesprzedanego na
    moment otrzymania finansowania w kosztach uzyskania przychodów nie mogą zostać
    powtórnie zaliczone do kosztów podatkowych w momencie przyszłej sprzedaży tego (...).
    Zatem, jak słusznie wskazaliście Państwo we wniosku, w związku z otrzymanym w 2023 r.
    finansowaniem z MKIŚ, które stanowiło dla Państwa przychód podatkowy, będziecie
    Państwo uprawnieni do rozpoznania kosztu uzyskania tego przychodu, w okresie
    rozliczeniowym, w którym uzyskaliście Państwo z tego tytułu przychód podatkowy, w
    wysokości kosztów/wydatków zwróconych Państwu, a dotyczących kosztów, które
    stanowiłyby koszty uzyskania przychodów w przyszłych okresach (tj. które stanowiłyby
    koszty uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży (...)).
    Tym samym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Końcowo należy dodać, że organ w niniejszej interpretacji nie odniósł się do przykładów
    liczbowych przedstawionych przez Państwa z uwagi na fakt, że przepis art. 14b Ordynacji
    podatkowej, nakłada obowiązek udzielenia interpretacji co do zakresu i sposobu
    zastosowania przepisów prawa podatkowego. Weryfikacja danych liczbowych może mieć
    miejsce wyłącznie w toku postępowania podatkowego, w którym możliwa jest analiza
    dokumentów i weryfikacja ustalonej przez Państwa wysokości podstawy opodatkowania.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez
    Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosujecie
    się Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.