Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-138/08-3/JS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-01-26
Teza: Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym we wniosku i tym, że od listopada 2004 r. do chwili obecnej Wnioskodawczyni zamieszkuje na terytorium Królestwa Belgii, gdzie przeniosła centrum swoich interesów życiowych i gdzie przebywa z zamiarem stałego pobytu, podlega w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za okres od 2005 r. do 2008 r.?
Słowa kluczowe: Belgia; miejsce-miejsce zamieszkania; obowiązek-obowiązek podatkowy; obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony obowiązek podatkowy; umowa-umowa o pracę
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 2a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 15.11.2008 r. (data wpływu 21.11.2008 r.), który został uzupełniony pismem z dnia 14.01.2009 r. (data wpływu 15.01.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w latach 2005 - 2008 – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.11.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego w latach 2005 – 2008.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Pod koniec listopada 2004 r. Wnioskodawczyni wyjechała z Polski i zamieszkała w B.. Charakter tego pobytu jest trwały. Z końcem listopada 2004 r. Wnioskodawczyni została zatrudniona w B. - u pierwszego pracodawcy pracowała do końca marca 2008 r., od końca marca 2008 r. pracuje u innego pracodawcy w B. na podstawie umowy na czas nieokreślony.

Początkowo w B. Wnioskodawczyni wynajmowała mieszkanie - pod koniec października 2006 r., wspólnie z partnerem kupiła dom, w którym do chwili obecnej mieszka. Za rok 2004 rozliczyła się jako rezydent w Polsce wykazując w zeznaniu rocznym zarówno dochody polskie jak i belgijskie. Od czasu wyjazdu do Belgii Wnioskodawczyni nie uzyskuje dochodów w Polsce.

Od listopada 2004 r. mieszka i przebywa w Belgii, sporadycznie (w okresie świąt i urlopów) odwiedza Polskę, ponieważ w Polsce mieszkają rodzice i siostra Wnioskodawczyni. Łączny czas pobytu w ciągu roku to około trzy tygodnie.

Wszystkie swoje dochody Wnioskodawczyni uzyskuje z tytułu pracy wykonywanej w Belgii. Nie planuje powrotu do Polski, wspólnie z partnerem (obywatelem Belgii) zamierza w dalszym ciągu z Belgią wiązać życie osobiste i zawodowe. W Belgii Wnioskodawczyni ma również obecnie większość znajomych.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w związku z przedstawionym stanem faktycznym we wniosku i tym, że od listopada 2004 r. do chwili obecnej Wnioskodawczyni zamieszkuje na terytorium Królestwa Belgii, gdzie przeniosła centrum swoich interesów życiowych i gdzie przebywa z zamiarem stałego pobytu, podlega w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej za okres od 2005 r. do 2008 r.?

Zdaniem Wnioskodawczyni:

Zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 3 ust. 1a) za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym

Ośrodek interesów życiowych Wnioskodawczyni od listopada 2004 r. znajduje się w Belgii - tam ma centrum interesów osobistych: mieszka w B. razem ze swoim partnerem, planuje wspólną przyszłość w Belgii, większość znajomych Wnioskodawczyni to osoby mieszkające w Belgii. Centrum interesów gospodarczych bez wątpienia również znajduje się w Belgii - tutaj uzyskuje swoje dochody, stąd zarządza swoim majątkiem. Jednocześnie Wnioskodawczyni nie przebywa w Polsce dłużej niż 183 dni w roku.

Powyższy przepis obowiązuje od 01.01.2007 r. Do końca 2006 r. organy podatkowe określając miejsce zamieszkania podatnika posługiwały się definicją zawartą w Kodeksie cywilnym, zgodnie z którą miejscowością, w której osoba fizyczna ma miejsce zamieszkania jest miejscowość, w której ta osoba przebywa z zamiarem stałego przebywania.

Również w oparciu o tą definicję miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni znajduje się w B. - tutaj przebywa od listopada 2004 r., z tym miastem wiąże swoją przyszłość zarówno osobistą jak i zawodową. Nie planuje powrotu do Polski.

Gdyby na podstawie powyższych przepisów organy podatkowe uznały, że od 2005 r. Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania w Polsce, wówczas na podstawie art. 4 Konwencji między Rzeczpospolitą Polską a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku należy uznać, że miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni znajduję się w Belgii. Stałe miejsce zamieszkania Wnioskodawczyni znajduje się w Belgii (Polskę odwiedza w ciągu kilku dni w roku), z Belgią ma ściślejsze powiązania osobiste i gospodarcze - co świadczy o tym, że jest rezydentem Belgii.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Natomiast zgodnie z treścią art. 3 ust. 2a ww. ustawy – osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Stosownie do treści art. 4a ustawy powołane powyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobiegania podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczypospolita Polska.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 Konwencji między Rzecząpospolitą Polską, a Królestwem Belgii w sprawie unikania podwójnego opodatkowania oraz zapobiegania oszustwom podatkowym i uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku, podpisanej w Warszawie w dniu 20.08.2001 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 211, poz. 2139) „osoba mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie” oznacza każdą osobę, która, zgodnie z prawem tego Państwa, podlega tam opodatkowaniu z uwagi na jej miejsce zamieszkania, miejsce stałego pobytu, siedzibę zarządu albo inne kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo, wszystkie jego jednostki terytorialne lub organy lokalne. Jednakże określenie to nie obejmuje osób, które podlegają opodatkowaniu w tym Państwie w zakresie dochodu osiągniętego tylko ze źródeł położonych tylko w tym Państwie lub z tytułu majątku położonego w tym Państwie.

Definicja „miejsca zamieszkania” odnosi się bezpośrednio do określenia „miejsca zamieszkania” przyjętego w ustawodawstwach wewnętrznych państw będących Stronami umowy i uwzględnia różne formy więzi osobistej z państwem, które we własnym ustawodawstwie ustala podstawę do nieograniczonego obowiązku podatkowego.

W przepisach polskiego prawa podatkowego obowiązującego do dnia 31.12.2006 r. pojęcie „miejsca zamieszkania” nie zostało zdefiniowane.

Jak stanowi art. 25 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. Warunek przebywania w danym miejscu ma charakter obiektywny i nie ma problemów dowodowych w wykazaniu, że dana osoba przebywa lub nie w danej miejscowości. Zamiar stałego pobytu w danej miejscowości ma natomiast charakter subiektywny, ponieważ odnosi się do woli osoby. Należy jednak zauważyć, iż istnieją kryteria obiektywizujące zamiar stałego pobytu. Uznaje się na przykład, że podatnik wykazuje zamiar stałego pobytu w danej miejscowości, jeżeli miejscowość ta stanowi dla niego centrum jego życiowej działalności, ocenianej w aspekcie jego powiązań osobistych i gospodarczych.

Rozpatrując obowiązek podatkowy w 2007 i 2008 roku należy wziąć pod uwagę przepisy podatkowe obowiązujące od 01.01.2007 r.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2007 r., obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy) podlegają w Polsce osoby fizyczne jeśli mają miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Natomiast art. 3 ust. 2a cytowanej ustawy stanowi, że osoby fizyczne nie posiadające na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony obowiązek podatkowy).

Zgodnie z art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przedstawiony powyżej stan prawny należy stwierdzić, że przeniosła Pani ośrodek interesów życiowych do Belgii. W państwie tym od listopada 2004 r. Pani mieszka i pracuje. Charakter pobytu w Belgii jest trwały. Od końca marca 2008 r. pracuje Pani na podstawie umowy na czas nieokreślony. Początkowo wynajmowała Pani mieszkanie, pod koniec października 2006 r. wspólnie z partnerem kupiła Pani dom, w którym mieszka do chwili obecnej. Za rok 2004 rozliczyła się Pani jako rezydent w Polsce wykazując w zeznaniu zarówno dochody polskie jak i belgijskie. Od czasu wyjazdu do Belgii nie uzyskuje Pani dochodów w Polsce. Od listopada 2004 r. sporadycznie (w okresie świąt i urlopów) odwiedza Pani Polskę. Łączny czas pobytu w Polsce w ciągu roku to około trzy tygodnie. Wszystkie swoje dochody uzyskuje Pani z tytułu pracy wykonywanej w Belgii. Nie planuje Pani powrotu do Polski, wspólnie z partnerem (obywatelem Belgii) zamierza w dalszym ciągu z Belgią wiązać życie osobiste i zawodowe. W Belgii ma Pani obecnie większość znajomych.

Reasumując, należy stwierdzić, iż w latach 2005 - 2008 Wnioskodawczyni podlega w Polsce ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, tj. podlega opodatkowaniu jedynie od dochodów osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z uwzględnieniem umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.