Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP4/443-423/12/BP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2012-11-28
Teza: Opodatkowanie wyrobów węglowych
Słowa kluczowe: dokumenty; dostawa; węgiel
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 19 września 2012r. (data wpływu 20 września 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie możliwości wystawienia dokumentu dostawy w formie uproszczonej – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 20 września 2012r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie możliwości wystawienia dokumentu dostawy w formie uproszczonej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawca jest przedsiębiorcą zajmującym się sprzedażą węgla. Zgodnie z obowiązującą ustawą o podatku akcyzowym od bieżącego roku jest pośredniczącym podmiotem węglowym. W/w prowadzi sprzedaż węgla hurtową i detaliczną. Odbiorcą węgla w detalu w przeważającej części są nabywcy uprawnieni do zwolnienia z podatku akcyzowego o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy (gospodarstwa domowe) są to nabywcy odbierający węgiel własnym środkiem transportu lub korzystający z transportu Wnioskodawcy. Do marca br. dla odbierających węgiel wystawiano dokument dostawy w 4 egzemplarzach. Jeden dla odbiorcy a pozostałe 3 przypadały dla sprzedającego. Dnia 3 kwietnia br. weszło w życie Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14.03.2012 zmieniające niektóre zapisy w tej kwestii. Wprowadzony został bowiem dokument dostawy w formie uproszczonej. Dokument ten poza uproszczeniem niektórych zapisów odnoszących się do dostawy może być także sporządzany jedynie w 2 egzemplarzach. Przepis § 2 ust. 6g Rozporządzenia MF w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy po zmianach wprowadzonych w/w aktem stanowi, że dokument dostawy w formie uproszczonej może być wystawiony, w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mówi art. 31a ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym, jeżeli odbiór tych wyrobów przez nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby. Warunkiem jest też aby nabywane wyroby węglowe nie były przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia.

Skład węglowy Wnioskodawcy znajduje się na terenie rolniczym zatem bardzo dużo klientów posiada własne środki transportu i osobiście odbiera węgiel własnym transportem. Pozostała część korzysta z dostaw organizowanych przez Wnioskodawcę. Na każdą z w/w czynności sprzedaży wystawiany jest dokument dostawy w formie uproszczonej. Zainteresowany ma wątpliwości odnośnie zapisu zawartego w ust. 6g Rozporządzenia, który definiuje zakres stosowania wspomnianego dokumentu. Chodzi mianowicie o zapis mówiący o odbiorze wyrobów węglowych przez nabywcę bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, w kontekście miejsce dostawy. Jak już bowiem wspomniano część transakcji związanych jest z przemieszczaniem węgla transportem Wnioskodawcy do miejsca wskazanego w dokumencie dostawy. Przy czym podkreślić należy, że nabywca jest obecny przy załadunku węgla w składzie na środek transportu, a po ważeniu płaci za towar i podpisuje wystawiony dokument w formie uproszczonej. Obciążenie za transport widnieje również na paragonie sprzedaży.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy dopuszczalne jest wystawianie dokumentu dostawy w formie uproszczonej w sytuacji gdy do transakcji dochodzi w składzie węglowym, a towar jest dostarczany transportem sprzedawcy do odbiorcy w miejscu jego zamieszkania ?

Zdaniem Wnioskodawcy wystawienie dokumentu dostawy w formie uproszczonej obejmuje zarówno przypadki gdy odbiór węgla odbywa się środkami transporty należącymi lub wynajętymi przez nabywcę jak i w sytuacji gdy węgiel ten jest dostarczany nabywcy przez sprzedającego.

Za taką wykładnią może przemawiać literalne brzmienie przytoczonej normy (§ 2 ust. 6 pkt 6g Rozporządzenia MF). Z jego treści wynika, że aby zaopatrzenie w węgiel można było potwierdzać dokumentem dostawy sporządzonym w formie uproszczone konieczny jest odbiór węgla przez nabywcę bezpośrednio od sprzedawcy. Zapis ten zdaniem Wnioskodawcy, wyklucza jedynie możliwość uczestnictwa w transakcji innych pośredników. W efekcie eliminuje sprzedaż do innych pośredniczących podmiotów węglowych lub za ich pośrednictwem odbiorcom indywidualnym. Nie oznacza jednak, jak to usiłuje się interpretować, przymusu osobistego odbioru towaru u sprzedawcy. W rezultacie nie ogranicza dostaw tylko do przypadku gdy kupujący dysponuje własnym lub wynajętym środkiem transportu. Gdy tak było to zapis ust 6g powinien wskazywać na odbiór węgla „u pośredniczącego podmiotu węglowego" a nie „od niego" jak faktycznie to ujęto w komentowanym przepisie . Jednocześnie w takim wypadku zbędnym byłoby podkreślać jego bezpośredni charakter. Naturę taką bowiem posiada każdy odbiór węgla u dostawcy w ilości nie przeznaczonych do działalności gospodarczej a więc zgodnie z pozostałymi warunkami stosowania formy uproszczonej dokumentu dostawy .W rezultacie użycie przy definiowaniu odbioru sformułowania bezpośrednio nie może oznaczać miejsca odbioru ale rodzaj związanej z tym transakcji i pokazuje ją jako sprzedaż : „one to one"

Co więcej sprowadzanie w/w przepisu tylko do sprzedaży ukierunkowanej na odbiór osobisty pozostawałoby w sprzeczności do ratio legis aktu wprowadzającego w/w dokument dostawy, które wyraźnie adresuje rzeczony dowód do sprzedaży detalicznej. Sprzedaż ta zaś może mieć różny wymiar i nie zawsze kojarzy się z podejmowaniem towaru w magazynie dostawcy. Przykładem mogą być zakupy on line, gdzie mimo w/w charakteru dostawa odbywa się do miejsca zamieszkania kupującego.

Niezależnie od powyższego podkreślić trzeba, że w sytuacji gdy odbiorca uczestniczy w transakcji sprzedaży zachodzącej na terenie składu węglowego i jest obecny przy ważeniu towaru oraz za niego płaci , a więc podobnie jak w opisywanej sprawie, wydanie towaru a tym samym jego odbiór ma miejsce już w chwili zaistnienia tych okoliczności. Późniejszy transport nie zmienia istoty transakcji. Zgodnie z prawem cywilnym zapłata za towar oznaczony co do gatunku, w tym przypadku węgiel, zawsze wiążę się z jego wydaniem. W przeciwnym wypadku byłaby jedynie przedpłatą i kłóciłaby się ze sprzedażą paragonową.

Nie można tez zapominać, że odbiorca reguluje należności wg wagi ustalonej w składzie węgłowym. Obciążają go więc wszelkie straty związane z przewozem do miejsca przeznaczenia. Zatem również ta przesłanka nakazuje uznać, że czynność wydania i odbioru w ilości będącej przedmiotem transakcji miała miejsce już u sprzedawcy

W tym stanie rzeczy wystawianie dokumentu dostawy w formie uproszczonej dotyczy wszystkich transakcji sprzedaży węgla w składzie odbiorcom indywidualnym na podstawie wystawionego paragonu i to niezależnie od sposobu odbioru węgla i późniejszego jego transportu. Pogląd taki jest uzasadniony zwłaszcza w sytuacji gdy elementy transakcji w tym zapłata i potwierdzenie odbioru towaru zachodzą we wspomnianym składzie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i pkt 1a ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym (t.j. Dz. U. z 2011r. nr 108, poz. 626 ze zm.), zwanej dalej ustawą, za wyroby akcyzowe uważa się wyroby energetyczne, energię elektryczną, napoje alkoholowe oraz wyroby tytoniowe, określone w załączniku nr 1 do ustawy, przy czym wyroby energetyczne, określone w poz. 19-21 tego załącznika są wyrobami węglowymi.

W poz. 19 ww. załącznika pod kodem ex CN 2701 wymieniono węgiel; brykiety, brykietki i podobne paliwa stałe wytwarzane z węgla – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych, w pozycji 20 pod kodem ex CN 2702 węgiel brunatny (lignit), nawet aglomerowany, z wyłączeniem gagatu – jeżeli jest przeznaczony do celów opałowych, natomiast w poz. 21 pod kodem CN ex 2704 00 koks i półkoks, z węgla, węgla brunatnego (lignitu) lub torfu, nawet aglomerowany; węgiel retortowy – jeżeli są przeznaczone do celów opałowych. Stosownie do objaśnień do załącznika nr 1 do ustawy, ex – dotyczy tylko danego wyrobu z danej pozycji lub kodu.

Dla węgla i koksu przeznaczonych do celów opałowych objętych pozycjami CN 2701, 2702 oraz 2704 00 ustawodawca przewidział w art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy, stawkę podatku w wysokości 1,28 zł/1 gigadżul (GJ).

Stosownie do art. 88 ust. 1 i ust. 6 ustawy, podstawą opodatkowania wyrobów energetycznych jest ich ilość, wyrażona, w zależności od rodzaju wyrobów, w litrach gotowego wyrobu w temperaturze 15oC lub w kilogramach gotowego wyrobu, albo wartość opałowa, wyrażona w gigadżulach (GJ).

Do celów poboru akcyzy ustala się wartości opałowe wyrobów węglowych, które wynoszą odpowiednio:

1.  23,8 GJ/1000 kilogramów dla węgla objętego pozycją CN 2701;
2.  8,6 GJ/1000 kilogramów dla węgla brunatnego objętego pozycją CN 2702;
3.  27,5 GJ/1000 kilogramów dla koksu objętego pozycją CN 2704.

Stosownie do art. 9a ust. 1 ustawy, w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych;
3.  dostawa wewnątrzwspólnotowa wyrobów węglowych;
4.  import wyrobów węglowych;
5.  eksport wyrobów węglowych;
6.  użycie wyrobów węglowych do celów innych niż wskazane w art. 31a ust. 2, przy czym za takie użycie uważa się naruszenie warunków zwolnienia, jak i sprzedaż, dostawę wewnątrzwspólnotową albo eksport wyrobów węglowych przez podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2, niebędący pośredniczącym podmiotem węglowym, zamiast użycia go do celów zwolnionych;
7.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
8.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę na pojęcie „sprzedaży wyrobów węglowych”, o którym mowa w art. 9a ust. 1 pkt 1 ustawy.

I tak, w myśl art. 9a ust. 2 ustawy, za sprzedaż wyrobów węglowych uznaje się ich:

1.  sprzedaż, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny;
2.  zamianę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny;
3.  wydanie w zamian za wierzytelności;
4.  wydanie w miejsce świadczenia pieniężnego;
5.  darowiznę, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. – Kodeks cywilny;
6.  wydanie w zamian za dokonanie określonej czynności;
7.  przekazanie lub wykorzystanie na potrzeby reprezentacji albo reklamy;
8.  przekazanie przez podatnika na potrzeby osobiste podatnika, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, a także zatrudnionych przez niego pracowników oraz byłych pracowników;
9.  użycie na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 2 ust. 1 pkt 23a ustawy, pośredniczącym podmiotem węglowym jest podmiot mający siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium kraju, dokonujący sprzedaży, dostawy wewnątrzwspólnotowej, nabycia wewnątrzwspólnotowego, importu lub eksportu wyrobów węglowych, podlegających zwolnieniu od akcyzy.

Jednocześnie stosownie do art. 31a ust. 1 ustawy, zwalnia się od akcyzy:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy pośredniczącemu podmiotowi węglowemu lub podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
2.  dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
3.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
4.  import wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy lub podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w ust. 2;
5.  eksport wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy.

W powołanym ustępie 2 art. 31a wskazano zwolnienia od akcyzy obejmujące wyroby węglowe zużywane:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwa domowe, organy administracji publicznej, jednostki Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmioty systemu oświaty o których mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobki i kluby dziecięce, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. Nr 45, poz. 235, Nr 131, poz. 764 i Nr 171, poz. 1016), podmioty lecznicze, o których mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej (Dz. U. Nr 112, poz. 654, Nr 149, poz. 887, Nr 174, poz. 1039 i Nr 185, poz. 1092), jednostki organizacyjne pomocy społecznej, o których mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009r. Nr 175, poz. 1362, z późn. zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej; procesy mineralogiczne oznaczają procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej (Dz. Urz. UE L 293 z 24.10.1990, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 02, t. 04, str. 177, z późn. zm.);
8.  przez zakłady energochłonne do celów opałowych;
9.  przez podmioty gospodarcze, w których wprowadzone zostały w życie systemy prowadzące do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

W myśl art. 31a ust. 3 ustawy, warunkiem zwolnienia, o którym mowa w ust. 1, jest:

1.  pisemne powiadomienie właściwego naczelnika urzędu celnego o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3a;
2.  posiadanie, przez pośredniczący podmiot węglowy, pisemnego potwierdzenia powiadomienia o zamiarze rozpoczęcia działalności gospodarczej jako pośredniczący podmiot węglowy, o którym mowa w art. 16 ust. 3b;
3.  dołączenie do przemieszczanych wyrobów węglowych dokumentu dostawy.

Jednocześnie zgodnie z przepisem ogólnym zawartym w art. 32 ust. 11 ustawy odbierający wyroby akcyzowe, a zatem i również wyroby węglowe zaliczone w myśl ustawy do wyrobów akcyzowych, jest zobowiązany do potwierdzenia odbioru tych wyrobów na dokumencie dostawy.

W rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 30 sierpnia 2010r. w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. Nr 160, poz. 1075 ze zm.) wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 38 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, określono wzór i sposób stosowania dokumentu dostawy wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, zwanych dalej wyrobami zwolnionymi.

Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 5 ww. rozporządzenia dokument dostawy jest wystawiany przez pośredniczący podmiot węglowy – w przypadku:

1.  przemieszczania sprzedanych przez niego wyrobów węglowych do pośredniczącego podmiotu węglowego lub podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy,
2.  importu lub eksportu przez niego wyrobów węglowych,
3.  nabycia wewnątrzwspólnotowego lub dostawy wewnątrzwspólnotowej przez niego wyrobów węglowych,
4.  zwrotu do niego wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy.

Stosownie zaś do § 2 ust. 6a ww. rozporządzenia, w przypadku, o którym mowa w § 2 ust. 1 pkt 5 lit. a, dokument dostawy jest wystawiany w czterech egzemplarzach, z których:

1.  pierwszy jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego albo dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, do których są przemieszczane wyroby węglowe,
2.  drugi jest dołączany do przemieszczanych wyrobów węglowych i po potwierdzeniu ich odbioru przez pośredniczący podmiot węglowy albo podmiot korzystający ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jest niezwłocznie zwracany pośredniczącemu podmiotowi węglowemu, który wystawił dokument dostawy,
3.  trzeci jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wydaje wyroby węglowe
4.  czwarty jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił dokument dostawy.

Jednocześnie ww. rozporządzenie zostało w dniu 3 kwietnia 2012r. znowelizowane rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 14 marca 2012r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie dokumentu dostawy, ewidencji wyrobów akcyzowych objętych zwolnieniem od akcyzy ze względu na ich przeznaczenie, warunków i sposobu ich zwrotu oraz środków skażających alkohol etylowy (Dz. U. poz. 307).

Stosownie do § 2 ust. 6f znowelizowanego rozporządzenia z dnia 30 sierpnia 2010r., jeżeli w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 5 lit. a, przemieszczenie wyrobów węglowych jest dokonywane bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego, który dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych, do nabywającego te wyroby:

1.  pośredniczącego podmiotu węglowego,
2.  podmiotu korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy

– dokument dostawy może być wystawiony w trzech egzemplarzach. Przepisy ust. 6a pkt 1, 2 i 4 stosuje się.

Natomiast zgodnie z § 2 ust. 6g ww. rozporządzenia, w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, może być wystawiony dokument dostawy w formie uproszczonej, jeżeli nabywane wyroby węglowe:

1.  nie są przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia;
2.  są przeznaczone do działalności gospodarczej prowadzonej przez podmiot korzystający ze zwolnienia, a wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych została dołączona do tego dokumentu.

Przy czym stosownie do § 2 ust. 6j ww. rozporządzenia, dokument dostawy w formie uproszczonej wystawia się w dwóch egzemplarzach, z których:

1.  jeden jest przeznaczony dla podmiotu korzystającego ze zwolnienia nabywającego wyroby węglowe;
2.  drugi, na którym podmiot korzystający ze zwolnienia nabywający wyroby węglowe potwierdza ich odbiór, jest przeznaczony dla pośredniczącego podmiotu węglowego, który wystawił ten dokument.

Dodatkowo należy zwrócić uwagę, iż w myśl § 2 ust. 6h ww. rozporządzenia, w przypadku gdy została wystawiona faktura VAT potwierdzająca sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju przez pośredniczący podmiot węglowy podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 2 ustawy, jeżeli odbiór tych wyrobów przez ich nabywcę następuje bezpośrednio od pośredniczącego podmiotu węglowego sprzedającego te wyroby, dokumentem dostawy może być ta faktura VAT, jeżeli zawiera w szczególności nazwę, kod CN i ilość wyrobów węglowych, ich przeznaczenie uprawniające do korzystania ze zwolnienia od akcyzy, podpis podmiotu sprzedającego wyroby węglowe lub osoby reprezentującej ten podmiot oraz podpis podmiotu odbierającego te wyroby lub osoby reprezentującej ten podmiot, potwierdzający ich odbiór i przeznaczenie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia od akcyzy jest zwolniona z akcyzy, pod warunkiem, że podmiot sprzedający te wyroby posiada status pośredniczącego podmiotu węglowego, a do przemieszczanych wyrobów węglowych zostanie dołączony dokument dostawy wystawiony przez ten podmiot. Pośredniczący podmiot węglowy ponosi odpowiedzialność za prawdziwość danych w wystawionych dokumentach dostawy.

W tym miejscu należy jednakże wskazać, iż pośredniczący podmiot węglowy w powyższym przypadku określa w dokumencie dostawy (w oparciu o informacje przekazane przez podmiot nabywający) przeznaczenie wyrobów węglowych uprawniające go do zastosowania zwolnienia od akcyzy. Tym samym potwierdzenie dostarczenia wyrobów węglowych podmiotowi korzystającemu ze zwolnienia poprzez złożenie podpisu przez ten podmiot nabywający określony w dokumencie dostawy, stanowi potwierdzenie przeznaczenia do celów zwolnionych z akcyzy wyrobów węglowych określonych w dokumencie dostawy.

Zauważyć bowiem należy, iż ustawa o podatku akcyzowym nie wprowadza w przypadku pośredniczących podmiotów węglowych korzystających ze zwolnienia od akcyzy warunku prowadzenia ewidencji wyrobów węglowych podlegających zwolnieniu ani też nie wymaga składania przez nabywcę odrębnych oświadczeń w tym zakresie.

Z opisu sprawy wynika, iż Wnioskodawca posiadający status pośredniczącego podmiotu dokonuje sprzedaży wyrobów węglowych w przeważającej części podmiotom korzystającym ze zwolnienia na podstawie art. 31a ust. 2 ustawy, jednocześnie wystawiając dokument dostawy. Sprzedawane wyroby węglowe są odbierane przez klientów w składzie Wnioskodawcy i przewożone własnym transportem klientowi lub są odbierane przez klienta w składzie Wnioskodawcy i Wnioskodawca własnym transportem dostarcza je bezpośrednio do klienta.

Przedmiotem wniosku jest kwestia, czy Wnioskodawca może, w przypadku sprzedaży wyrobów węglowych na rzecz podmiotów zwolnionych, o których mowa w art. 31a ust. 2, wystawić dokument dostawy w formie uproszczonej w sytuacji, gdy do transakcji dochodzi w składzie węglowym, a wyroby węglowe są odbierane przez klientów w tym składzie i tam też klient podpisuje odbiór wyrobów węglowych w uproszczonym dokumencie dostawy, zaś towar jest dostarczany transportem sprzedawcy (Wnioskodawcy) do odbiorcy.

Odnosząc powyższe do sprawy objętej wnioskiem tj. w sytuacji sprzedaży wyrobów węglowych dokonywanych w składzie węglowym przez Wnioskodawcę (pośredniczący podmiot węglowego) na rzecz podmiotu korzystającego ze zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 ustawy (gospodarstwa domowe), z jednoczesnym wydaniem tych wyrobów węglowych klientowi w składzie Wnioskodawcy, Wnioskodawca dla celów zwolnienia ma prawo wystawić uproszczony dokument dostawy, w którym klient/nabywca winien potwierdzić odbiór wyrobów węglowych dla celów zwolnionych. Nie ma tu zatem znaczenia, kto dokonuje po odbiorze wyrobów węglowych ich transportu do miejsca wskazanego przez klienta tj. czy dokonuje to klient własnym transportem czy też transportem Wnioskodawcy.

Tym samym uwzględniając powyższe w sprawie będącej przedmiotem wniosku, tj. w przypadku sprzedaży przez Wnioskodawcę będącym pośredniczącym podmiotem węglowym wyrobów węglowych na rzecz podmiotów korzystających ze zwolnienia z akcyzy na podstawie art. 31a ust. 2 ustawy (gospodarstwa domowe), gdy odbiór ich przez klienta następuje składzie Wnioskodawcy, a następnie Wnioskodawca zgodnie z umową zawartą pomiędzy Nim a klientem dokonuje transportu tych wyrobów do miejsca wskazanego przez klienta, możliwe jest wystawienie przez Wnioskodawcę dokumentu dostawy w formie uproszczonej.

W tym miejscu wskazać należy, iż ww. sytuacji miejscem sprzedaży/odbioru wyrobów węglowym przez klienta jest skład Wnioskodawcy, w którym klient odebrał i potwierdził ten odbiór w uproszczonym dokumencie dostawy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego stanu faktycznego lub zmiany stanu prawnego.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.