Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-2.4011.722.2024.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-27
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości.
Słowa kluczowe: mieszkanie; nieruchomości; rodzice; spadek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowy od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 30 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił Pan go pismami, które wpłynęły do organu 20 lutego 2025 r. i 21
    lutego 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) lutego 2022 r. na mocy postanowienia sądowego Wnioskodawca otrzymał wraz z
    siostrą w spadku po zmarłej matce mieszkanie (każdy z nich po 1/2 nieruchomości). Ww.
    mieszkanie zostało zakupione przez rodziców Wnioskodawcy w latach 90-tych XX wieku
    jako mieszkanie spółdzielcze, a następnie przekształcone we własnościowe. W 2014 r.
    zmarł ojciec Wnioskodawcy, a matka Wnioskodawcy w 2015 r., na mocy wyroku sądowego
    oraz zrzeczenia się części przynależnej spadku przez Wnioskodawcę i jego siostrę, stała się
    jedynym właścicielem ww. nieruchomości. W 2025 r. Wnioskodawca wraz z siostrą
    zamierzają sprzedać mieszkanie i podzielić otrzymane środki pieniężne pomiędzy sobą.
    Od czasu nabycia przez spadkodawcę nieruchomości minęło niewątpliwie więcej niż 5 lat,
    ale od czasu nabycia własności przez Wnioskodawcę i jego siostrę nieco powyżej 2 lat.
    W piśmie, które wpłynęło do organu 20 lutego 2025 r., uzupełnił Pan opis sprawy o
    następujące informacje:
    1. Przekształcenie własności mieszkania ze spółdzielczego na własnościowe miało miejsce
    w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku lub na początku lat dwutysięcznych w
    ramach wspólnoty majątkowej małżonków, czyli rodziców Wnioskodawcy i jego siostry.
    2. Zrzeczenie się przez Wnioskodawcę i jego siostrę praw do mieszkania na korzyść ich
    matki nastąpiło po śmierci ich ojca, która nastąpiła w 2014 r. i nastąpiło po zakończeniu
    sprawy spadkowej w sądzie i wydaniu przez sąd decyzji dotyczącej praw nabycia
    spadku. Ojciec Wnioskodawcy nie pozostawił po sobie testamentu.
    Natomiast w piśmie, które wpłynęło do organu 21 lutego 2025 r., ostatecznie
    doprecyzował Pan opis sprawy o następujące informacje:
    Nabycie spadku przez matkę Wnioskodawcy po zmarłym mężu, a ojcu Wnioskodawcy
    nastąpiło na mocy orzeczenia sądowego, w którym potwierdzono ostatnią wolę zmarłego,
    którą wyraził w testamencie. Testament został sporządzony przez zmarłego (...) kwietnia
    2013 r., a ojciec Wnioskodawcy zmarł (...) 2014 r. W testamencie ojciec Wnioskodawcy
    zapisał całą swoją część swojej żonie, a matce Wnioskodawcy. Sprawa spadkowa odbyta
    się w Sądzie (...) października 2014 r. (...). Sąd na podstawie przedłożonego testamentu
    całość spadku, w tym należącą do ojca Wnioskodawcy część mieszkania postanowił
    przekazać matce Wnioskodawcy, a Wnioskodawca oraz jego siostra i siostra przyrodnia
    zrezygnowali z prawa do zachowku po ojcu. Sprawa sądowa i wszelkie opłaty z nią oraz z
    rezygnacją z zachowku związane, zostały opłacone zgodnie z obowiązującymi przepisami i
    opłatami administracyjnymi.
    W ten sposób matka Wnioskodawcy stała się jedyną właścicielką mieszkania, o którym
    mowa w zapytaniu Wnioskodawcy.
    Po śmierci matki Wnioskodawcy (...) lutego 2021 r. na mocy orzeczenia sądowego w
    sprawie spadkowej, Wnioskodawca oraz jego siostra jako jedyni spadkobiercy po zmarłej
    mamie nabyli prawo do ww. mieszkania w 1/2 części każde z nich. Sprawa odbyła się (...)
    lutego 2022 r. w Sądzie (...). Postanowienie uprawomocniło się (...) marca 2022 r.

## Pytanie

Czy sprzedaż mieszkania w 2025 r. spowoduje obowiązek zapłaty podatku? Czy po
    sfinalizowaniu transakcji należy złożyć jakąś deklarację podatkową?
    Pana stanowisko w sprawie
    Wnioskodawca uważa, że od daty nabycia przez spadkodawcę nieruchomości minęło
    więcej niż 5 lat, wobec czego może wspólnie ze swoją siostrą sprzedać nieruchomość w

    2025 r. bez zapłaty podatku od tej sprzedaży, nawet nie przeznaczając pieniędzy ze
    sprzedaży mieszkania na cele mieszkaniowe. Jak rozumie Wnioskodawca, zastosowanie
    ww. przepisu – brak zapłaty podatku – w sytuacji sprzedaży mieszkania w 2025 r. nie
    zobowiązuje Wnioskodawcy do ujęcia tej sprzedaży w zeznaniu podatkowym.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa przed upływem pięciu lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek
    zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej
    części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpi po upływie pięciu lat
    licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie,
    nie stanowi ono źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze zbycia
    nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub prawa majątkowego w ogóle nie
    podlega opodatkowaniu.
    W świetle powyższego, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub ww. praw majątkowych
    następuje przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie i nie zostaje dokonane w wykonywaniu działalności gospodarczej stanowi źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Według art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym

      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Z powyższego przepisu wynika, że jeżeli nieruchomości lub prawa majątkowe określone
    przez art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c tej ustawy zostały nabyte w drodze spadku, to ich
    odpłatne zbycie (dokonane poza działalnością gospodarczą) stanowi przychód
    podlegający opodatkowaniu, jeżeli nastąpiło ono przed upływem 5 lat, licząc od końca
    roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości
    bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Natomiast jeżeli nieruchomość lub prawa majątkowe były nabyte przez spadkodawcę
    również w drodze spadku, wówczas moment nabycia tej nieruchomości lub praw
    majątkowych przez spadkodawcę określany jest zgodnie z przepisami kodeksu
    cywilnego, tj. z chwilą śmierci spadkodawców spadkodawcy.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie sprzedaży
    nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest zatem nie
    tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę, który
    dokonuje sprzedaży, ale także okres własności nieruchomości (praw majątkowych)
    spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
    wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę, do
    momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę
    upłynęło 5 lat – to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.
    Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c
    w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (czyli
    nabytych w drodze spadku), decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma forma prawna ich nabycia oraz moment nabycia
    przez spadkodawcę.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 i art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy. Spadkobierca nabywa spadek z
      chwilą otwarcia spadku.
    Jak stanowi art. 926 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Powołanie do spadku wynika z ustawy albo z testamentu.
    Wg treści art. 931 § 1 oraz Kodeksu cywilnego:
      W pierwszej kolejności powołane są z ustawy do spadku dzieci spadkodawcy oraz
      jego małżonek; dziedziczą oni w częściach równych. Jednakże część przypadająca
      małżonkowi nie może być mniejsza niż jedna czwarta całości spadku.
    Na podstawie art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Zgodnie z art. 1035 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłaścicielom przysługują części wspólnego prawa własności (tzw. udziały), którymi
    mogą swobodnie rozporządzać. Dopóki więc istnieje współwłasność można mówić tylko o
    istnieniu udziałów w tym prawie, o ich nabywaniu i zbywaniu, nigdy o prawie do części
    rzeczy, o jej zbywaniu bądź nabywaniu w częściach. Współwłaściciele mają swoje udziały w
    prawie, ale nie w rzeczy.
    W świetle art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Jak stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Biorąc pod uwagę fakt, że nieruchomość będąca przedmiotem spadku stanowiła składnik
    majątku wspólnego małżonków, tj. Pana rodziców, zasadnym jest odniesienie się również
    do przepisów ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z
    2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tej ustawy stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei z art. 35 ww. Kodeksu wynika:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W świetle natomiast art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany
    został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta
    charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych
    udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą
    żądać podziału majątku objętego wspólnością (art. 35 Kodeksu rodzinnego i
    opiekuńczego). Obojgu małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku
    wspólnego.

    Zważywszy na tak ukształtowaną sytuację prawną małżonków objętych wspólnością
    ustawową, definitywne nabycie w czasie jej trwania nieruchomości oznacza nabycie przez
    każdego z małżonków tego prawa w całości, a nie w określonym ułamkowo udziale. W
    konsekwencji, małżonek w momencie śmierci drugiego z nich nie może ponownie nabyć
    udziału w tej nieruchomości.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn.
    akt II FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych
    określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez
    współmałżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu
    tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych
    do majątku wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    Aby zatem ustalić, czy w przedmiotowej sprawie planowana przez Pana sprzedaż udziału
    w nieruchomości nabytej w spadku po Pana matce, podlegać będzie opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób fizycznych, istotne jest ustalenie, czy jego odpłatne
    zbycie będzie miało miejsce po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pana spadkodawcę, tj. Pana matkę.
    Użyty w ww. przepisie termin „nabycie” oznacza każde uzyskanie tytułu własności (nabycie
    własności) lub każde uzyskanie określonego prawa (nabycie prawa) bez względu na fakt
    czy jest to nabycie w części ułamkowej, czy w całości. Poprzez „nabycie” należy rozumieć
    każde zwiększenie aktywów podatnika.
    Moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określony jest zgodnie z
    normami prawa cywilnego.
    Stosownie do art. 155 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.

    Nabyć nieruchomość lub prawo majątkowe można więc, np. w drodze zakupu, bądź
    uzyskując pod tytułem darmym (w formie darowizny, spadku), a w przypadku zaś
    ograniczonych praw rzeczowych również zawierając umowę o ustanowieniu tego prawa.
    W przedmiotowej sprawie wskazał Pan, że w latach 90-tych XX wieku zostało zakupione
    przez Pana rodziców mieszkanie jako mieszkanie spółdzielcze, a następnie przekształcone
    we własnościowe. Przekształcenie własności mieszkania ze spółdzielczego na
    własnościowe miało miejsce w latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku lub na
    początku lat dwutysięcznych w ramach wspólnoty majątkowej małżonków, czyli rodziców
    Pana i Pana siostry. Nabycie spadku przez Pana matkę po zmarłym mężu, a Pana ojcu
    nastąpiło na mocy orzeczenia sądowego, w którym potwierdzono ostatnią wolę zmarłego,
    którą wyraził w testamencie, sporządzonym (...) kwietnia 2013 r. Pana ojciec zmarł (...)
    2014 r. W testamencie Pana ojciec zapisał całą swoją część swojej żonie, a Pana matce.
    Sprawa spadkowa odbyta się w Sądzie (...) października 2014 r. (...). Sąd na podstawie
    przedłożonego testamentu całość spadku, w tym należącą do Pana ojca część mieszkania
    postanowił przekazać Pana matce, a Pan oraz Pana siostra i siostra przyrodnia
    zrezygnowaliście z prawa do zachowku po ojcu. W ten sposób Pana matka stała się jedyną
    właścicielką mieszkania, o którym mowa w Pana zapytaniu. Po śmierci Pana matki (...)
    lutego 2021 r. na mocy orzeczenia sądowego w sprawie spadkowej, Pan oraz Pana siostra
    jako jedyni spadkobiercy po zmarłej mamie nabyliście prawo do ww. mieszkania w 1/2
    części każde z Was. Sprawa odbyła się (...) lutego 2022 r. w Sądzie (...). Postanowienie
    uprawomocniło się (...) marca 2022 r. W 2025 r. wraz z siostrą zamierza Pan sprzedać
    mieszkanie otrzymane w spadku po zmarłej matce i podzielić otrzymane środki pieniężne
    pomiędzy sobą.
    Wobec tego, pięcioletni okres, od którego upływu uzależniony jest obowiązek zapłaty
    podatku dochodowego od osób fizycznych należy liczyć od końca roku, w którym
    nieruchomość, o której mowa we wniosku Pana zmarła matka nabyła do majątku
    wspólnego małżeńskiego.
    Z uwagi bowiem na panujący w małżeństwie spadkodawczyni (Pana matki) ustrój
    małżeńskiej wspólności majątkowej nie można wyodrębnić udziałów, które Pana matka
    wraz z mężem (Pana ojcem) posiadali w chwili nabycia nieruchomości. Z tego względu
    śmierć męża spadkodawczyni (Pana ojca) nie spowodowała wyodrębnienia części ww.
    nieruchomości, którą można przypisać jej mężowi (Panu ojcu). W rezultacie, Pana matka w
    chwili śmierci jej męża (Pana ojca) nie mogła ponownie nabyć udziału w
    nieruchomościach, które zostały nabyte do wspólności małżeńskiej.
    Zatem skoro Pana matka była właścicielem nieruchomości w ramach wspólności
    ustawowej małżeńskiej, ponad 5 lat, to pięcioletni okres przewidziany w art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, liczony od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości przez Pana matkę
    (spadkodawczynię) niewątpliwie upłynął. Sprzedaż przedmiotowej nieruchomości nastąpi
    bowiem po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie ww. nieruchomości przez Pana rodziców do wspólności małżeńskiej.
    Podsumowując, planowana przez Pana sprzedaż nieruchomości nabytej w spadku, tj. 1/2
    udziału w nieruchomości, nie będzie stanowić dla Pana źródła przychodu podlegającego
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, z uwagi na upływ
    pięcioletniego terminu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, sprzedaż tej nieruchomości
    nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie
    będzie miał Pan obowiązku zapłaty podatku dochodowego z tytułu ww. sprzedaży. Tym
    samym, po sfinalizowaniu transakcji sprzedaży przedmiotowej nieruchomości nie
    powstanie po Pana stronie obowiązku złożenia deklaracji podatkowej z tego tytułu.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Pana i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze zdarzeniem przyszłym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku
    z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Końcowo wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.