Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT1.4011.92.2019.2.MST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-02-04
Teza: Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – stworzenie odrębnej ewidencji dopiero w przyszłości.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; ewidencja; IP Box; komputery-program komputerowy; oprogramowanie; prawa-prawa autorskie; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; usługi
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 29 ; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30c; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30d (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 grudnia 2019 r. (data wpływu 6 grudnia 2019 r.), uzupełnionym w dniu 22 stycznia 2020 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową, który został uzupełniony w dniu 22 stycznia 2020 r.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą określoną PKD 58.29.Z; 62.01.Z, polegającą na tworzeniu autorskich projektów na rzecz X. Gotowe projekty są wyrazem własnej twórczości intelektualnej Wnioskodawcy. Podejmuje się On projektów, które wymagają twórczego podejścia i poszukiwania nowych rozwiązań w zakresie tworzonego oprogramowania. Nikt nie narzuca Mu przy tym reguł ani sposobu zapisu algorytmów, które przyczyniają się do rozwoju produktów oprogramowania komputerowego. Mają one charakter nowatorski i prowadzą do wykorzystania posiadanych zasobów wiedzy. Realizacja projektów obejmuje również wdrażanie aktualizacji i nowości do utworzonego wcześniej oprogramowania.

Realizowane przez Wnioskodawcę projekty dotyczą:

*   opracowania modeli analizujących i klasyfikujących (statystycznych, heurystycznych oraz w oparciu o analizę struktur (…) ),
*   oprogramowania (…) w kontekście ich szkodliwości dla systemów i infrastruktury z niego korzystających,
*   opracowania modeli porównawczych i implementacji systemu do analizy różnic w wersjach kodu źródłowego oprogramowania dostępnego na platformie (…),
*   opracowania modeli porównawczych i klasyfikujących urządzenia mobilne na podstawie charakterystyk żądań (…).

Oprogramowania te stanowią utwór w świetle polskiego prawa autorskiego i są przekazywane na rzecz X.

W prowadzonej działalności Wnioskodawca nie korzysta z wyników prac B+R prowadzonych przez inne podmioty ani praw autorskich innych podmiotów. Jest to działalność prowadzona w sposób zorganizowany, z nastawieniem na kontynuację w przyszłości. Wykonywane przez Wnioskodawcę prace przyczyniają się do wykorzystywania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i spełniają tym samym kryterium działalności B+R. Oprogramowania wytwarzane w jednoosobowej firmie Wnioskodawcy, w ramach działalności badawczo-rozwojowej spełniają definicję zawartą w art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którym działalność ta oznacza działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowane w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania jej do tworzenia nowych zastosowań.

W piśmie uzupełniającym wskazano, że w świetle art. 3 ust. l oraz ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych Wnioskodawca posiada na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy. Jednocześnie zaznaczono, że w ramach działalności gospodarczej opracowuje On nowe, a także ulepszane produkty innowacyjne odróżniające się od istniejących rozwiązań. Rozwiązania opracowywane w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy nie tylko się odróżniają, ale również na chwilę obecną znaczna ich część nie posiada odpowiedników na rynku międzynarodowym.

W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się wytwarzaniem oprogramowania w obszarach bezpieczeństwa systemów informatycznych w kontekście ich użycia z oprogramowaniem (…) oraz systemami klasyfikacji żądań (…). Jest On jedną z kilku osób na świecie zaznajomioną z opisanymi we wniosku tematami, co znajduje potwierdzenie nie tylko w specyfikacji klientów z jakimi współpracuje, ale również w zaproszeniach i uczestnictwie jako prelegent w wielu międzynarodowych konferencjach m.in. w Japonii, USA, Wielkiej Brytanii oraz Rosji. Oprogramowania, o których mowa we wniosku zostały wytworzone lub ulepszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Działalność gospodarczą w zakresie wytwarzania oprogramowania komputerowego Wnioskodawca prowadzi od momentu jej rejestracji, czyli od grudnia 2013 roku, przy czym kwestiami bezpieczeństwa systemów informatycznych zajmuje się od roku 2017. Na podstawie art. 74 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych, prawa autorskie dowytwarzanych przez Wnioskodawcę programów komputerowych podlegają ochronie prawnej.

W uzupełnieniu wskazano ponadto, że na dzień złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca nie prowadził odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw, natomiast wypełni obowiązek zapisany w art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku otrzymania potwierdzenia, że Jego stanowisko w sprawie zastosowania przepisu art. 30ca ustawy jest prawidłowe.

Jednocześnie doprecyzowano, że przez użyte we wniosku określenie, że tworzone oprogramowania „są przekazywane na rzecz X” należy rozumieć, że jest to odpłatne przeniesienie praw. Pod pojęciem wdrażania aktualizacji należy natomiast rozumieć implementację i dostarczenie nowych modeli klasyfikujących do wcześniej wytworzonego oprogramowania wraz z ich naniesieniem na istniejące oprogramowanie, które Wnioskodawca wytworzył w ramach swojej działalności gospodarczej i co do którego wszelkie prawa zostały przekazane odpłatnie firmie X. Zmiany wprowadzane przez Wnioskodawcę nie mają charakteru rutynowych, czy też okresowych zmian. Wynikają one m.in. ze zmian charakterystyk ataków typu (…) oraz (…), jak również ze specyfikacji poszczególnych ataków na platformy chronione przez wytworzone przez Wnioskodawcę oprogramowanie. Nie jest przez Niego znana z wyprzedzeniem ani data zmian charakterystyk ataków, ani też daty samych ataków. W ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej zajmuje się On ulepszaniem i wdrażaniem aktualizacji tylko i wyłącznie do systemów i oprogramowania wytworzonego przez Niego w ramach takiej działalności, do którego wszelkie prawa zostały wcześniej przekazane firmie X.

Wskazano przy tym, że Zleceniodawca nie ponosi odpowiedzialności wobec osób trzecich za rezultat wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności. Dla świadczonych usług zarówno czas, jak i miejsce wyznacza On sam. Usługi te nie są świadczone pod niczyim kierownictwem. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną działalnością. Dla przykładu, w przypadku dostarczenia rozwiązań niskiej jakości, klasyfikujących błędnie ataki lub posiadających wysoki współczynnik, klient ma prawo zakończyć współpracę z Wnioskodawcą.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochody z opisanych we wniosku kwalifikowanych praw własności intelektualnej kwalifikują się do opodatkowania ich 5% stawką, zgodnie z art. 30ca ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019., poz.1387 ze zm.)?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągnięty z opisanych we wniosku kwalifikowanych praw własności intelektualnej kwalifikuje się do opodatkowania 5% stawką zgodnie z art. 30ca ww. ustawy, ponieważ rezultatem działań podejmowanych w ramach prowadzonej działalności gospodarczej są autorskie prawa do programów komputerowych podlegające ochronie prawnej.

Czynności Wnioskodawcy polegają na tworzeniu nowego oprogramowania, w którym stosuje On nowatorskie rozwiązania przystosowane do indywidualnego zlecenia. Prace wykonane w ramach projektów migracyjnych stanowią prace rozwojowe, tj. prace z wykorzystaniem wiedzy i umiejętności w zakresie narzędzi informatycznych i oprogramowania do projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów. Prowadzone przez Wnioskodawcę prace nad oprogramowaniem mają systematyczny charakter, tzn. są prowadzone w sposób zorganizowany z nastawieniem na ciągłe ich wykonywanie. Z uwagi na fakt, że zmiany technologiczne są procesem postępującym, a przy tym oczekiwania klientów podlegają tym zmianom, toteż prace nad projektami Wnioskodawcy nie mają charakteru incydentalnego.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1 stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym. Na podstawie art. 1 pkt 25 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 2193), w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych dodano art. 30ca i art. 30cb. Ustawa ta wprowadziła do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz do ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych korzystne rozwiązanie podatkowe dla przedsiębiorców, którzy uzyskują dochody z komercjalizacji wytworzonych lub rozwiniętych przez nich praw własności intelektualnej (tzw. IP BOX).

Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387 ze zm.), jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 5a pkt 6 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej oznacza to działalność zarobkową:

1.  wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
2.  polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
3.  polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

*   prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy, za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1.  odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
2.  są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności,
3.  wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.

W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:

1.  patent,
2.  prawo ochronne na wzór użytkowy,
3.  prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
4.  prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
5.  dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony roślin,
6.  prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego dopuszczonych do obrotu,
7.  wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2018 r. poz. 432),
8.  autorskie prawo do programu komputerowego

*   podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.

Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym (art. 30ca ust. 3 ustawy).

Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy, dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w zakresie, w jakim został osiągnięty:

1.  z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
2.  ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
3.  z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie sprzedaży produktu lub usługi;
4.  z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym postępowaniu sądowym albo arbitrażu.

Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:

1.  wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych księgach rachunkowych;
2.  prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
3.  wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu;
4.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
5.  dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.

Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji (art. 30cb ust. 2 ww. ustawy).

Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy w przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art. 30c.

Jak wynika z powyższych regulacji podatnicy, którzy opodatkowują dochody z kwalifikowanych IP stawką 5%, mają obowiązek prowadzenia wyodrębnionej ewidencji dla wszystkich operacji finansowych związanych z uzyskiwaniem tych dochodów. Przepisy o IP Box nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji IP Box. Jednak dla celów obliczenia dochodu z kwalifikowanego IP istotne jest, by ewidencja ta była prowadzona w sposób należyty tak, aby móc w rocznym zeznaniu podatkowym wykazać łączną sumę przychodów, kosztów podatkowych, dochodów, strat, dochodów podlegających opodatkowaniu stawką 5% oraz dochodu, który nie będzie podlegał preferencyjnemu opodatkowaniu.

Podkreślić należy, że obowiązek bieżącego i prawidłowego wyodrębniania przychodów i kosztów dotyczących kwalifikowanego IP dotyczy również podatników prowadzących rozliczenia w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. Najprostszym dostępnym rozwiązaniem jest wówczas stworzenie arkusza kalkulacyjnego zawierającego comiesięczne zestawienie dokumentów, które potwierdzają poniesione wydatki dotyczące projektu kwalifikowanego IP na koniec danego miesiąca. Zestawienie takie obejmuje wydatki od początku realizacji działalności badawczo-rozwojowej, która zmierza do wytworzenia, rozwinięcia lub ulepszenia kwalifikowanego IP do końca danego miesiąca kalendarzowego. Zestawienie to sporządzane jest poprzez narastające ujęcie wydatków w odniesieniu do poszczególnych zadań. Należy je sporządzać w oparciu o zestawienie dokumentów potwierdzających poniesione wydatki.

W opisie okoliczności rozpatrywanej sprawy Wnioskodawca wskazał, że na dzień złożenia wniosku nie prowadził odrębnej od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji w sposób zapewniający wyodrębnienie poszczególnych autorskich praw do programu komputerowego oraz ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu (straty) przypadających na każde z takich praw, natomiast wypełni obowiązek zapisany w art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przypadku otrzymania potwierdzenia, że Jego stanowisko w sprawie zastosowania przepisu art. 30ca ustawy jest prawidłowe.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że fakt sporządzenia odrębnej ewidencji dopiero w przyszłości nie wypełnia przesłanki z art. 30cb ust. 1 i 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Rzetelne dokumentowanie, monitorowanie na bieżąco wszystkich operacji finansowych dotyczących IP Box nie może bowiem polegać na zaewidencjonowaniu i wyodrębnieniu ich na koniec okresu rozliczeniowego. Stworzenie w przyszłości odrębnej ewidencji tylko po to, aby wypełnić obowiązek wynikający z powołanego przepisu nawet w sytuacji, kiedy na jej podstawie możliwe będzie prawidłowe określenie podstawy opodatkowania stawką 5% uniemożliwia – wbrew stanowisku Wnioskodawcy – zastosowanie preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.