Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.316.2025.1.BD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-20
Teza: Ustalenie, czy wydatki poniesione na badanie due diligence
projektu oraz na doradztwo prawne mogą zostać
zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w
rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT i podlegają potrąceniu
podatkowemu w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d
ustawy o CIT
Słowa kluczowe: doradztwo
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-potrącalność kosztów
wydatek
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Amortyzacja-
Wartość początkowa środków trwałych i wartości
niematerialnych i prawnych
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 4d
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16g-ust. 4

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 czerwca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej: „Spółką” lub „Wnioskodawcą”)
    prowadzi działalność na terytorium Polski, gdzie posiada swoją siedzibę. W świetle
    przepisów podatkowych jest uznawana za polskiego rezydenta podatkowego zgodnie z
    art. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „ustawa o CIT”) oraz jest
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów usług.
    Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest (...). W chwili obecnej Spółka
    zainicjowała proces inwestycyjny polegający na budowie (...) wykorzystującej technologię
    (...). W skład tej (...) wejdą środki trwałe (budowle, urządzenia i sieci).
    Dla sfinansowania przedsięwzięcia inwestycyjnego Spółka pozyskała długoterminowe
    finansowanie kredytowe, które zostało przeznaczone na pokrycie wydatków związanych
    zarówno z projektowaniem, jak i fizyczną budową (...). Uzyskanie tego finansowania
    wiązało się z koniecznością spełnienia licznych wymogów stawianych przez instytucje
    bankowe, szczególnie w kontekście zagwarantowania odpowiedniego zabezpieczenia
    udostępnionych środków finansowych.
    Wśród kluczowych warunków postawionych przez kredytodawców znalazł się wymóg
    przeprowadzania kompleksowej analizy projektu w aspektach prawno-formalnych,
    finansowych, podatkowych oraz technicznych (tzw. due diligance). Celem tej analizy była
    /będzie weryfikacja prawidłowości i kompletności wszystkich zawartych umów,
    porozumień oraz innych ustaleń związanych z projektem. Należy podkreślić, że w sektorze
    (...) przeprowadzanie badań due diligence stanowi standardowy element procesu
    inwestycyjnego, służący identyfikacji potencjalnych ryzyk o charakterze prawnym i
    finansowym.
    Wypełnienie warunków kredytowych wymagało od Spółki poniesienia dodatkowych
    wydatków na specjalistyczne usługi doradztwa prawnego, obejmujące między innymi
    analizę zapisów umowy kredytowej. Doradztwo to dotyczyło zarówno uzyskania
    finansowania bankowego na budowę środka trwałego, jak również kwestii związanych ze
    spłatą pożyczek udzielonych wcześniej przez wspólników, które również były
    wykorzystane na finansowanie budowy tego środka trwałego.
    Pytania
    1. Czy wydatki poniesione na badanie due diligence projektu oraz na doradztwo prawne
      mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy o CIT?
    2. Czy wspomniane wyżej koszty badania due diligence projektu i doradztwa prawnego
      podlegają potrąceniu podatkowemu w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d
      ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W ocenie Spółki wydatki poniesione na przeprowadzenie badania due diligence projektu
    oraz na doradztwo prawne (w tym analizę umowy kredytowej) związane z pozyskaniem

    finansowania bankowego przeznaczonego na budowę środka trwałego, jak również te
    dotyczące spłaty pożyczek od wspólników zaciągniętych na ten sam cel stanowią koszty
    uzyskania przychodu w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o CIT.
    Ponadto Spółka uważa, że koszty te podlegają potrąceniu podatkowemu w momencie ich
    poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Uzasadnienie prawne.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są wydatki
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Aby dany wydatek mógł zostać uznany za koszt uzyskania przychodu, musi spełniać
    łącznie następujące warunki:
      1) zostać poniesiony przez podatnika, w związku z prowadzoną przez niego
      działalnością gospodarczą,
      2) posiadać charakter definitywny (nieodwracalny),
      3) być właściwie udokumentowany,
      4) służyć uzyskaniu przychodów, zachowaniu źródła przychodów lub jego
      zabezpieczeniu,
      5) nie znajdować się w katalogu wydatków, wyłączonych z kosztów uzyskania
      przychodów zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Analiza wydatków poniesionych przez Spółkę na doradztwo prawne oraz badania due
    diligence w kontekście powyższych kryteriów skłania do przyjęcia, że:
      a) pozostają one w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
      b) mają charakter definitywny, gdyż nie podlegają zwrotowi w żadnej formie,
      c) są właściwie udokumentowane poprzez faktury VAT oraz raporty z
      przeprowadzonego badania due diligence,
      d) służą osiągnięciu przychodów lub zabezpieczeniu ich źródła.
    Badanie due diligence przeprowadzone przez Spółkę miało na celu zwiększenie
    prawdopodobieństwa uzyskania niezbędnego finansowania bankowego. Podobnie
    doradztwo prawne stanowiło integralny element realizacji celu gospodarczego, jakim jest
    budowa (...). W sektorze (...) badania due diligence służące identyfikacji potencjalnych
    ryzyk prawno-finansowych stanowią standardowy element procesu inwestycyjnego.
    Wydatki te można klasyfikować jako nakłady służące zabezpieczeniu źródła przychodów.
    Istotne jest również, że przedmiotowe wydatki nie zostały uwzględnione w zamkniętym
    katalogu wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w licznych indywidualnych interpretacjach
    podatkowych wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, np. interpretacja
    indywidualna z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.756.2023.1.JKU, z dnia 25
    kwietnia 2023 r., sygn. 0111- KDIB1-1.4010.147.2023.1.AW, z dnia 23 listopada 2023 r.,
    sygn..0111-KDIB1- 1.4010.546.2023.1.AND, z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-
    1.4010.469.2019.3.BS.
    Przy analizie kosztów podatkowych należy uwzględnić stopień powiązania między kosztem
    a celem jego poniesienia. Na tej podstawie rozróżnia się:

      a) koszty bezpośrednio związane z przychodami,
      b) koszty uzyskania przychodów inne niż bezpośrednio związane z przychodami (tzw.
      koszty pośrednie).
    Przepisy art. 15 ust. 4, 4b-4e ustawy o CIT różnicują moment potrącalności podatkowej
    obu kategorii kosztów. Do pierwszej kategorii zalicza się wydatki, których poniesienie
    bezpośrednio służy uzyskaniu konkretnych przychodów, gdzie możliwe jest określenie , w
    jakim okresie i w jakiej wysokości powstał przychód z danym kosztem. Klasycznym
    przykładem jest sytuacja, gdy wydatki na nabycie lub wytworzenie towaru są powiązane z
    przychodami z jego sprzedaży.
    Natomiast druga z powyższych kategorii - pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie
    wydatki, których ponoszenie jest racjonalnie uzasadnione jako służące osiąganiu
    przychodów lub zachowaniu albo zabezpieczeniu ich źródła, nie ma jednak możliwości
    przypisania ich do określonych, konkretnych przychodów. Do tego rodzaju kosztów zalicza
    się m.in. koszty zarządu ponoszone przez spółkę kapitałową (wydatki związane z
    działaniem organu zarządzającego spółki kapitałowej), uznając, że - jako ogólne, stałe
    koszty dotyczące jej funkcjonowania jako osoby prawnej i podmiotu prowadzącego
    działalność gospodarczą - są ponoszone w celu uzyskiwania przychodów.
    Do kosztów „innych niż koszty bezpośrednio związane z przychodami”, tzw. kosztów
    pośrednich zalicza się wydatki, które nie mają bezpośredniego odzwierciedlenia w
    osiąganych przychodach, czyli takie, którym nie można przypisać konkretnego przychodu,
    jakkolwiek ich ponoszenie warunkuje ich uzyskanie, np. koszty ogólnego zarządu, koszty
    administracyjne, wydatki na utrzymanie obiektów, obsługę prawną. Tego rodzaju koszty,
    chociaż niewątpliwie związane są z osiąganymi przychodami, nie pozostają w uchwytnym
    związku z konkretnymi przychodami. Nie jest możliwe ustalenie, w którym okresie bądź
    roku podatkowym wystąpi przychód uzasadniający potrącenie takich kosztów.
    W związku z tym, w świetle art. 15 ust. 4d-4e ustawy o CIT, koszty doradztwa prawnego i
    koszty due diligence stanowią dla Spółki w całości koszty pośrednie uzyskania
    przychodów, ze względu na fakt, iż ich poniesienie nie wpłynie bezpośrednio na uzyskanie
    konkretnego przychodu. Na obecnym etapie nie wiadomo, kiedy przychody zostaną przez
    Spółkę rozpoznane, w jakiej wysokości oraz w jakim stopniu zostaną wygenerowane dzięki
    poniesionym kosztom na doradztwo prawne i due diligence. Z tego względu koszty te
    należy potraktować jako koszty ogólne działalności Spółki i staną się potrącalne w dacie
    ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d ustawy o CIT.
    Stosownie do art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty
    bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty
    te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jak ich
    część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
    przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Zgodnie zaś z art. 15
    ust. 4e ustawy o CIT, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem
    ust. 4a i 4f-4h uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych
    (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku) albo dzień, na który ujęto
    koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem
    sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń
    międzyokresowych kosztów. W tej sytuacji wystarczy zatem aby dany koszt został ujęty w
    księgach rachunkowych, żeby ten moment uznać za moment potrącenia pośredniego
    kosztu uzyskania przychodów.
    Powyższe znajduje odzwierciedlenie, zarówno w orzecznictwie NSA (patrz: wyrok
    Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2007 r. (sygn. akt II FSK 330/06), jak i
    indywidualnych interpretacjach podatkowych Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej,
    np.: indywidualna z dnia 20 lutego 2024 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.756.2023.1.JKU, z dnia
    23 listopada 2023 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.546.2023.1.AND, z dnia 2 stycznia 2023 r.,
    sygn. 0111-KDIB1-1.4010.717.2023.3.AND, z dnia 16 stycznia 2020 r., sygn. 0111-KDIB1-

    1.4010.469.2019.3.BS, wyrok WSA w Warszawie z 6 listopada 2018 r., sygn. akt III SA/Wa
    487/18).
    Reasumując zdaniem Spółki, wydatki ponoszone przez Spółkę na doradztwo prawne
    dotyczące analiz zapisów umów kredytowych, doradztwo prawne dotyczące spłat
    pożyczek od wspólników czy wreszcie w zakresie przeprowadzenia due diligence w
    obszarach technicznych, finansowych, prawnych i podatkowych to wydatki mające
    charakter kosztów pośrednich prowadzonej działalności i stosownie do art. 15 ust. 4d i 4e
    ustawy o CIT potrącane są w dacie ich poniesienia.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. (...)
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu,
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    ocenie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku pomiędzy poniesionym kosztem a powstaniem
    przychodu lub zabezpieczeniem źródła uzyskiwania przychodów.
    Kosztem uzyskania przychodów będą przy tym zarówno wydatki, których poniesienie
    bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów (koszty bezpośrednie),
    jak i te, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są
    racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia (koszty pośrednie). Koszty
    pośrednie stanowią wydatki na funkcjonowanie przedsiębiorstwa, związane z
    całokształtem działalności. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi
    przysporzeniami podatnika, gdyż brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej
    wysokości powstał związany z nimi przychód.
    A zatem, warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania
    przychodów, jest łączne spełnienie następujących przesłanek:
      1. został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
      2. jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
      3. pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
      4. poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia źródła
      przychodów lub może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
      5. został właściwie udokumentowany,

      6. nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Natomiast w myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub
      wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład
      nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części.
    Zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o CIT:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane zgodnie z
      art. 16a-16m, przy czym w przypadku spółek nieruchomościowych odpisy dotyczące
      środków trwałych zaliczonych do grupy 1 Klasyfikacji nie mogą być w roku
      podatkowym wyższe niż dokonywane zgodnie z przepisami o rachunkowości odpisy
      amortyzacyjne lub umorzeniowe z tytułu zużycia środków trwałych, obciążające w
      tym roku podatkowym wynik finansowy jednostki.
    W myśl art. 16a ust. 1 ustawy o CIT:
    Amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 16c, stanowiące własność lub
    współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i
    zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania:
        1) budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością,
        2) maszyny, urządzenia i środki transportu,
        3) inne przedmioty
        - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez
          podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością
          gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu,
          dzierżawy lub umowy określonej w art. 17a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
    Przy czym, stosownie do art. 16c pkt 1 ustawy o CIT:
      Amortyzacji nie podlegają grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów.
    W myśl art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
      Za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych,
      z uwzględnieniem ust. 2-14, uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie ko
      szt wytworzenia.
    Zgodnie z art. 16g ust. 4 ustawy o CIT:
      Za koszt wytworzenia uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia
      środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych,
      kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć
      do wartości wytworzonych środków trwałych. Do kosztu wytworzenia nie zalicza się:
      kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów
      operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek
      (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
      przekazania środka trwałego do używania.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że dla sfinansowania przedsięwzięcia, (...), w
    skład którego wejdą środki trwałe (budowle, urządzenia i sieci) Spółka pozyskała
    długoterminowe finansowanie kredytowe, które zostało przeznaczone na pokrycie
    wydatków związanych zarówno z projektowaniem, jak i fizyczną budową (...). Uzyskanie

    tego finansowania wiązało się z koniecznością spełnienia licznych wymogów stawianych
    przez instytucje bankowe, szczególnie w kontekście zagwarantowania odpowiedniego zabe
    zpieczenia udostępnionych środków finansowych.
    Wątpliwości Państwa dotyczą ustalenia:
    - czy wydatki poniesione na badanie due diligence projektu oraz na doradztwo prawne
      mogą zostać zakwalifikowane jako koszty uzyskania przychodów w rozumieniu art. 15
      ust. 1 ustawy o CIT,
    - czy wspomniane wyżej koszty badania due diligence projektu i doradztwa prawnego
      podlegają potrąceniu podatkowemu w dacie ich poniesienia zgodnie z art. 15 ust. 4d
      ustawy o CIT.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że powyższe wydatki zostały poniesione w
    związku z wytworzeniem środków trwałych wchodzących w skład (...) i powinny zostać
    zaliczone do wartości początkowej środków trwałych.
    W tym miejscu wskazać należy, że wydatki wchodzące do wartości początkowej środków
    trwałych mogą być poniesione nawet we wczesnym stadium procesu inwestycyjnego w
    celu stworzenia warunków do prowadzenia inwestycji, bez których nie doszłoby do
    wytworzenia lub nabycia środka trwałego. W art. 16g ust. 4 ustawy o CIT, wskazano tylko
    przykładowe koszty, które powinny zostać wliczane do wartości początkowej środków
    trwałych i jest to katalog otwarty. Istotne jest, że wydatki zostały poniesione w związku z
    wytworzeniem środka trwałego.
    Ustawodawca wskazuje natomiast jakich wydatki nie zalicza się do wartości początkowej
    środków trwałych, tj. kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych
    kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od
    pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia
    przekazania środka trwałego do używania.
    W celu prawidłowego, na gruncie podatkowym, rozliczenia wydatków kreujących wartość
    środka trwałego, decydujące znaczenie ma moment zakończenia inwestycji i przekazanie
    tego środka do używania. Wydatki poniesione do dnia przekazania wytworzonego środka
    trwałego powiększają jego wartość początkową.
    Podsumowując, do wartości początkowej środków trwałych należy zaliczać koszty
    związane z wytworzeniem środków trwałych, przy czym katalog wydatków dających się
    przyporządkować do danego przedsięwzięcia ma charakter otwarty.
    Przede wszystkim będą to wydatki stanowiące element procesu wytwarzania środków
    trwałych, nie zostałyby poniesione gdyby nie podjęto decyzji o ich wytworzeniu, a bez tych
    wydatków środki trwałe nie powstałyby - z wyłączeniem kosztów wymieniowych w art. 16g
    ust. 4 ustawy o CIT.
    W niniejszej sprawie stwierdzić należy, że wydatki, na badanie due diligence projektu oraz
    na doradztwo prawne nie służą ogólnej działalności Spółki lecz zostały poniesione w celu
    wytworzenia środków trwałych. Nie ma bowiem wątpliwości, że ww. koszty nie powstałyby
    gdyby Spółka, w ramach budowy (...), nie budowała (wytworzyła) środków trwałych.
    Zatem wydatki te na podstawie art. 16g ust. 4 ustawy CIT, zwiększają wartość początkową
    środków trwałych, od której będą Państwo mogli dokonywać odpisów amortyzacyjnych i
    zaliczać je do kosztów uzyskania przychodów.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku
    nr 1 jest nieprawidłowe, a tym samym pytanie oznaczone we wniosku nr 2, dotyczące
    momentu potrącenia kosztu uzyskania przychodu, jest bezprzedmiotowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych wskazać należy, iż
    dotyczą one konkretnych, indywidualnych spraw podatników, osadzonych w określonym
    stanie faktycznym lub zdarzeniu przyszłym i tylko w tych sprawach rozstrzygnięcia w
    każdej z nich zawarte są wiążące. Odnosząc się natomiast do przywołanych przez
    Wnioskodawcę wyroków należy zaznaczyć, że orzeczenia sądowe nie są źródłem
    powszechnie obowiązującego prawa i są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły.
    Natomiast organ, mimo że w ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się
    wydanymi rozstrzygnięciami sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania
    ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
      /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.