Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.395.2025.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-19
Teza: Uznanie realizowanych usług na rzecz jednostek wchodzących
w skład grupy VAT za świadczenia podlegające opodatkowaniu
podatkiem VAT oraz uznanie realizowanych usług na rzecz
jednostek niewchodzących w skład grupy VAT za świadczenia
niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
czynności-czynności opodatkowane podatkiem od
towarów i usług
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług-grupa
VAT (GV)
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2b. Opodatkowanie w grupie
VAT
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2b-art. 8c-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2b-art. 8c-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2b-art. 8c-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 czerwca 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy uznania realizowanych usług na rzecz jednostek
    wchodzących w skład grupy VAT za świadczenia podlegające opodatkowaniu podatkiem
    VAT oraz uznania realizowanych usług na rzecz jednostek niewchodzących w skład grupy
    VAT za świadczenia niepodlegające opodatkowaniu podatkiem VAT. Uzupełnili go Państwo
    pismem z 23 czerwca 2025 r. (data wpływu 24 czerwca 2025 r.) oraz w odpowiedzi na
    wezwanie pismem z 16 lipca 2025 r. przesłanym za pośrednictwem ePUAP. Treść wniosku
    jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    A. PL Oddział w Polsce jest jednostką organizacyjną (oddziałem) zagranicznego
    przedsiębiorcy B. SE z siedzibą w (...) w Irlandii, będącego irlandzkim rezydentem
    podatkowym (dalej: „Centrala”) i działa jako centrum usług wspólnych, świadcząc usługi
    wsparcia biznesowego wyłącznie innym podmiotom powiązanym z grupy kapitałowej (...)
    (dalej: „Grupa (...)”).
    A. PL nie posiada odrębnej osobowości prawnej od swojej jednostki macierzystej, tj.
    Centrali oraz nie jest odrębnym przedsiębiorcą. Posiada natomiast samodzielną strukturę
    pod względem techniczno-organizacyjnym oraz została wpisana do rejestru
    przedsiębiorców KRS pod numerem (...) jako odział przedsiębiorcy zagranicznego. A. PL
    prowadzi działalność wyłącznie na terenie Polski.
    Centrala oraz niektóre jednostki z Grupy (...) tworzą grupy VAT, w tym m.in., na terytorium
    Irlandii, Szwajcarii i Wielkiej Brytanii.
    A. PL nie należy i nie będzie należeć do żadnej grupy VAT w rozumieniu polskich, czy też
    innych przepisów VAT.
    Centrala (jako niezależny podmiot oraz poprzez swoje oddziały) jest członkiem grup VAT w
    różnych jurysdykcjach, w tym:

        w Irlandii (członkiem irlandzkiej grupy VAT jest Centrala),
        Szwajcarii (członkiem szwajcarskiej grupy VAT jest oddział Centrali) i
        w Wielkiej Brytanii (członkiem brytyjskiej grupy VAT jest oddział Centrali).
    Centrala ma również oddziały, które nie są członkami żadnej grupy VAT, w tym:
        A. PL i
        inne oddziały Centrali w krajach UE i poza krajami UE.
    Głównym przedmiotem działalności A. PL jest świadczenie odpłatnych usług wspólnych
    obejmujących działalność związaną z oprogramowaniem i doradztwem w zakresie IT i
    działalności pokrewnej, przetwarzanie danych i podobne czynności, usługi wsparcia i
    centra obsługi klienta. Obecnie, A. PL nie prowadzi działalności związanej z usługami
    ubezpieczeniowymi oraz innymi usługami regulowanymi w branży ubezpieczeniowej
    reasekuracyjnej.
    W ramach prowadzonej działalności, aktualnie A. PL świadczy usługi (dalej: „Usługi”) w
    następujących obszarach:
    1) usługi HR - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. funkcjonalne wsparcie organizacyjne,
      w tym zatrudnienie, zarządzanie personelem, zarządzanie płacami, wkład i wsparcie w
      zakresie nowych lub zmieniających się koncepcji kadrowych w celu zaspokojenia
      potrzeb biznesowych, wsparcie procesu zarządzania wydajnością;
    2) IT - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. zaawansowane wsparcie dla incydentów i
      zgłoszeń dotyczących IT, administrację systemami informatycznymi, obsługę działu
      pomocy technicznej IT, świadczenie usług w zakresie cyber-bezpieczeństwa i
      administrowania projektami;
    3) usługi prawne - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. doradztwo w zakresie skutków i
      znaczenia sformułowań zawartych w polisach, sformułowań rynkowych i klauzul
      brokerskich, w celu zapewnienia ich zgodności z prawem, a także w razie potrzeby
      pomoc w sporządzaniu umów i powiązanych z nimi dokumentów, przeprowadzanie
      wymaganych badań due diligence oraz przeprowadzanie niezbędnych analiz finansów
      i umów;
    4) usługi aktuarialne - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. wspieranie aktuariuszy w
      zakresie wycen, eksplorację i wzbogacanie danych, sprawozdawczość aktuarialną,
      świadczenie usług aktuarialnych dla przedsiębiorstw, dostarczanie dokładnych i
      terminowych informacji aktuarialnych;
    5) obsługa roszczeń - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. raportowanie roszczeń,
      dopasowywanie roszczeń do zakresu ubezpieczenia, administrowanie płatnościami,
      zapewnienie zgodności dokumentacji w zakresie obsługi roszczeń, zarządzanie
      odzyskiwaniem należności od zewnętrznych reasekuratorów oraz wsparcie
      administracyjne;
    6) przetwarzanie danych - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. wsparcie w ocenie
      jakości danych oraz usuwaniu błędów i pomoc informatyczną, obsługę danych brokera
      oraz wprowadzanie danych do odpowiedniego systemu, wprowadzanie i modyfikację
      danych ubezpieczonych, przygotowanie dokumentacji polis i certyfikatów,
      odpowiadanie na zapytania brokerów i pracowników middle-office, wystawianie
      faktur, wgrywanie polis i informacji płatniczych do odpowiedniego systemu oraz
      raportowanie;
    7) czynności administracyjne - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. doradztwo w
      zakresie planowania ciągłości działania oraz analizę raportów dot. zapobiegania

      stratom, a także projektowanie i dostarczanie rozwiązań biznesowych, czy też
      przeprowadzanie badań;
    8) zarządzanie ryzykiem i jego ocena - zakres tych świadczeń obejmuje m.in. wsparcie w
      zarządzaniu ryzykiem zagregowanym, zarządzanie ryzykiem w przedsiębiorstwie,
      proces akredytowania nowych brokerów, w tym sprawdzanie ich sprawozdań
      finansowych, statusu nadzorczego oraz przegląd sankcji, klasyfikację brokerów w
      oparciu o ocenę ryzyka, a także testy i wewnętrzną kontrolę jakości.
    Usługi wymienione w pkt 1-7 są świadczone na rzecz podmiotów z Grupy (...) na podstawie
    umowy ramowej o świadczenie usług zawartej pomiędzy podmiotami wchodzącymi w
    składy Grupy (...). Usługi zarządzania ryzykiem (pkt 8 powyżej) są również świadczone w
    oparciu o umowę ramową, przy czym świadczenie tych usług na rzecz Oddziału Centrali w
    Hiszpanii ma charakter doraźny, tj. świadczenie na rzecz tego podmiotu realizowane jest
    w zależności od potrzeb tych oddziałów.
    Dodatkowo, nie można wykluczyć, że w przyszłości A. PL będzie świadczyło również inne
    usługi niż opisane powyżej. Nie występują żadne obciążenia finansowe na rzecz A. PL, z
    wyjątkiem corocznej faktury wystawianej przez Centralę z tytułu infrastruktury IT oraz
    kosztów licencji. Wynagrodzenie A. PL z tytułu świadczenia Usług jest ustalane zgodnie z
    przyjętym modelem rozliczeń opartym o regulacje z zakresu cen transferowych.
    Pytania
    1) Czy ww. Usługi świadczone na rzecz jednostek wchodzących w skład grup VAT, dla
      których podatnikiem podatku VAT jest grupa VAT w skład w której wchodzi dana
      jednostka, stanowią świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT?
    2) Czy ww. Usługi świadczone na rzecz jednostek niewchodzących w skład grup VAT, dla
      których podatnikiem podatku VAT jest Centrala, stanowią świadczenie usług
      podlegające opodatkowaniu VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1) Usługi świadczone na rzecz jednostek wchodzących w skład grup VAT, dla których
      podatnikiem podatku VAT jest grupa VAT w skład w której wchodzi dana jednostka,
      stanowią świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT.
    2) Usługi świadczone na rzecz jednostek niewchodzących w skład grup VAT, dla których
      podatnikiem podatku VAT jest Centrala, nie stanowią świadczenia usług podlegającego
      opodatkowaniu VAT.
    Ad 1
    Zakres przedmiotowy opodatkowania podatkiem VAT wyznacza przepis art. 5 ustawy VAT,
    która stanowi, że opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
    1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2. eksport towarów;
    3. import towarów na terytorium kraju;
    4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Nadto, zgodnie z przepisem art. 8 ustawy VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej
    lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy.
    Powołane przepisy wskazują, że pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres, gdyż
    nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz również zobowiązanie do powstrzymania

    się od dokonywania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Pod pojęciem
    usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może
    zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź
    tolerowanie, znoszenie określonych stanów rzeczy). Należy jednak zaznaczyć, że nie każde
    powstrzymanie się od działania czy tolerowanie czynności lub sytuacji może zostać uznane
    za usługę w rozumieniu przepisów ustawy VAT.
    Istotne jest przy tym, iż aby doszło do świadczenia usług opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług muszą być spełnione łącznie następujące przesłanki:
    1. świadczenie musi być wykonane przez podmiot występujący w charakterze podatnika
      VAT,
    2. świadczenie musi mieć charakter odpłatny,
    3. świadczenie musi być uznane za wykonane na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej,
    4. świadczenie musi być wykonane na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki
      organizacyjnej niemającej osobowości prawnej oraz
    5. świadczenie nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu ustawy.
    W odniesieniu do wyżej wskazanych przesłanek należy też mieć na uwadze, że warunkiem,
    od którego spełnienia zależy wystąpienie opodatkowanego świadczenia usług jest to by,
    podmiot je świadczący działał w charakterze podatnika VAT.
    Stosownie do art. 15 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza obejmuje przy tym wszelką działalność producentów,
    handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
    rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
    obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (vide: art. 15 ust. 2
    ustawy o VAT).
    Tym samym, aby zostać uznanym za podatnika w rozumieniu przedmiotowego przepisu,
    konieczne jest spełnienie trzech warunków:
    1. posiadanie statusu osoby prawnej, jednostki organizacyjnej niemającej osobowości
      prawnej lub osoby fizycznej;
    2. realizowanie czynności spełniających definicję działalności gospodarczej w rozumieniu
      art. 15 ust. 2 ustawy o VAT;
    3. samodzielne wykonywanie ww. działalności gospodarczej.
    Z przytoczonych przepisów expressis verbis wynika, że dla uznania, że konkretna
    czynność podlega opodatkowaniu VAT, ustalenia wymaga, czy jest ona wykonywana przez
    podatnika ww. przepisów, tj. podmiotu wykonującego samodzielnie działalność
    gospodarczą. Niemniej, przypisanie osobie realizującej daną czynność statusu podatnika
    nie jest wystarczające dla uznania, że podlega ona przepisom ustawy VAT.
    W literaturze przedmiotu zasadnie podkreśla się, że pojęcie świadczenia zakłada istnienie
    podmiotu będącego jego odbiorcą (konsumentem usługi). Istotne jest, że musi to być
    podmiot inny niż wykonujący usługę. Świadczenie na własną rzecz nie jest usługą, gdyż nie
    występuje wówczas konsument usługi (odbiorca świadczenia). O tym, że usługa musi być
    wykonywana na rzecz podmiotu innego niż świadczący usługę, przekonuje również
    brzmienie regulacji art. 27 Dyrektywy VAT, który tylko wyjątkowo i to pod warunkiem
    konsultacji z ciałami doradczymi Unii (tj. Komitetem do spraw Podatku od Wartości
    Dodanej) dopuszcza możliwość uznania za usługę usług świadczonych dla samego siebie,
    a i to tylko wówczas, gdyby w przypadku kupna takich usług od innego podmiotu podatek
    nie podlegał odliczeniu. Skoro brak takich wyjątkowych regulacji w ustawie, to

    dokonywanie świadczeń na rzecz swojej własnej działalności nie stanowi usług (vide:
    Bartosiewicz Adam, VAT. Komentarz., wyd. XV, Warszawa 2021). Co więcej, taka koncepcja
    znajduje potwierdzenie w orzecznictwie TSUE, w szczególności w wyroku o sygn. akt C-210
    /04, co zostanie szerzej omówione w dalszej części uzasadnienia.
    Warto również wskazać na ustawę z 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105), w której wprowadzono nową definicję
    i nowe regulacje dotyczące grup podatkowych. Przepisy te związane z grupami
    podatkowymi weszły w życie od 1 lipca 2022 r.
    I tak na podstawie przepisów obowiązujących od 1 lipca 2022 r. na podstawie art. 2 pkt 47
    ustawy o VAT, przez grupę VAT rozumie się przez to grupę podmiotów powiązanych
    finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie, zarejestrowaną jako podatnik podatku.
    W myśl art. 2 pkt 48 ustawy o VAT, przez przedstawiciela grupy VAT rozumie się przez to
    podmiot reprezentujący grupę VAT w zakresie obowiązków tej grupy.
    Na podstawie art. 8c ust. 1. i kolejnych ustawy o VAT, dostawa towarów i świadczenie
    usług dokonane przez członka grupy VAT na rzecz innego członka tej samej grupy VAT nie
    podlegają opodatkowaniu. Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez członka
    grupy VAT na rzecz podmiotu spoza tej grupy VAT uważa się za dokonane przez tę grupę
    VAT (art. 8c ust. 2 ustawy o VAT). Dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na rzecz
    członka grupy VAT przez podmiot spoza tej grupy VAT uważa się za dokonane na rzecz tej
    grupy VAT (art. 8c ust. 3 ustawy o VAT).
    W myśl art. 8c ust. 4 ustawy o VAT, dostawę towarów i świadczenie usług dokonane przez
    oddział będący członkiem grupy VAT na rzecz:
    1. podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten oddział,
    2. innego oddziału podatnika, o którym mowa w pkt 1, położonego poza terytorium kraju
    - uważa się za dokonane przez grupę VAT na rzecz podmiotu, który do niej nie należy.
    Zgodnie z art. 8c ust. 5 ustawy o VAT, dostawę towarów i świadczenie usług dokonane na
    rzecz oddziału będącego członkiem grupy VAT przez:
    1. podatnika nieposiadającego siedziby na terytorium kraju, który utworzył ten oddział,
    2. inny oddział podatnika, o którym mowa w pkt 1, położony poza terytorium kraju
    - uważa się za dokonane na rzecz grupy VAT przez podmiot spoza tej grupy.
    Art. 8c ust. 6 ustawy o VAT wskazuje, że dostawę towarów i świadczenie usług dokonane
    na rzecz oddziału będącego członkiem grupy VAT utworzonej w państwie członkowskim
    innym niż Rzeczpospolita Polska, przez podatnika posiadającego siedzibę na terytorium
    kraju, który utworzył ten oddział, uważa się za dokonane na rzecz tej grupy VAT. Dostawę
    towarów i świadczenie usług dokonane przez oddział będący członkiem grupy VAT
    utworzonej w państwie członkowskim innym niż Rzeczpospolita Polska, na rzecz
    podatnika posiadającego siedzibę na terytorium kraju, który utworzył ten oddział, uważa
    się za dokonane przez tę grupę VAT (art. 8c ust. 7 ustawy o VAT).
    Na podstawie art. 15a ust. 1 ustawy o VAT, podatnikiem, o którym mowa w art. 15, może
    być również grupa podmiotów powiązanych finansowo, ekonomicznie i organizacyjnie,
    które zawrą umowę o utworzeniu grupy VAT.
    Z kolei, w myśl art. 15a ust. 12 ustawy o VAT, grupa VAT nabywa status podatnika z dniem
    wskazanym w umowie o utworzeniu grupy VAT, nie wcześniej jednak niż z dniem
    dokonania rejestracji, o której mowa w art. 96 ust. 4 ustawy o VAT.
    Przy ustalaniu, czy świadczenie zostało wykonane przez podatnika VAT należy również
    uwzględnić okoliczność wystąpienia grup VAT, na co wskazuje poniżej przywołane
    orzecznictwo TSUE i NSA.

    TSUE w wyroku z 11 marca 2021 r. w sprawie C-812/19 (Danske Bank) wskazał
    jednoznacznie, że zakład główny spółki znajdujący się w danym państwie członkowskim,
    należący do duńskiej grupy VAT utworzonej na podstawie art. 11 Dyrektywy VAT oraz
    szwedzki oddział tej spółki, należy uznać za odrębnych podatników dla celów VAT, gdy ten
    zakład główny świadczy na rzecz wspomnianego oddziału usługi, których koszty przypisuje
    temu oddziałowi. TSUE stwierdził, że w momencie utworzenia grupy VAT, tworzy się
    odrębny podatnik VAT, a w konsekwencji rozliczenia pomiędzy zakładem głównym spółki,
    należącym do grupy VAT, a oddziałem tej spółki nienależącym do grupy VAT nie mogą być
    rozpoznane, jako pozostające poza zakresem opodatkowania VAT, ponieważ nie odbywają
    się w ramach jednego podatnika, ale pomiędzy dwoma różnym podatnikami VAT, tj. grupą
    VAT (w tym obejmującą zakład główny spółki) a oddziałem niebędącym członkiem tej same
    grupy VAT.
    Doprowadziło to TSUE do wniosku, że w analizowanym przez TSUE przypadku Danske
    Bank dochodzi do świadczenia usług między zakładem głównym spółki a jej zagranicznym
    oddziałem, które objęte są zakresem opodatkowania VAT. TSUE odniósł się przy tym także
    do oceny podmiotowości dla potrzeb podatku VAT statusu oddziału uznając, że oddział
    może mieć własny byt podatkowy, innymi słowy może być niezależnym podatnikiem
    podatku VAT w relacji ze spółką.
    Z wyroku TSUE w sprawie Danske Bank wynika zatem, że od zasady ogólnej, zgodnie z
    którą świadczenia między centralą podatnika i jego oddziałami pozostają poza zakresem
    VAT, istnieje wyjątek. Wyjątek ten dotyczy specyficznej sytuacji, gdy jednostka macierzysta
    jest członkiem grupy VAT - wówczas rozliczenia pomiędzy centralą należącą do grupy VAT
    z jej oddziałem spoza grupy VAT powinny być objęte opodatkowaniem VAT.
    Powyższy wyrok TSUE stanowi podstawę do sformułowania wniosku, że w przypadku
    świadczenia na rzecz podmiotu wchodzącego w skład grupy VAT (bez znaczenia, czy
    członkiem grupy VAT jest zakład główny spółki czy jej zagraniczny oddział) należy uznać, że
    podatnikiem podatku VAT dla tego typu transakcji jest cała grupa VAT, a nie konkretny
    podmiot, na rzecz którego bezpośrednio wykonano świadczenie.
    Przenosząc powyższe konkluzje z wyroku TSUE w sprawie Danske Bank na grunt
    omawianej sprawy należy stwierdzić, że świadczenia pomiędzy A. PL, a Centralą oraz
    innymi oddziałami Centrali należącymi do grup VAT nie są czynnościami
    wewnątrzzakładowymi, ale czynnościami świadczonymi między odrębnymi podatnikami
    VAT, tj. irlandzką / szwajcarską / brytyjską grupą VAT, jako podatnikami VAT, a A. PL, jako
    odrębnym podatnikiem VAT. Tym samym A. PL wykonuje z perspektywy VAT świadczenia
    na rzecz każdej z grup VAT, której członkami są odpowiednio Centrala i inne oddziały
    Centrali, a więc z perspektywy VAT nie zachodzi tożsamość podmiotowa między
    podmiotem wykonującym świadczenie, a podmiotem będącym odbiorcą tego świadczenia.
    W innej sprawie poprzedzającej Danske Bank, w wyroku z dnia 17 września 2014, sygn. C-7
    /13 Skandia America Corp., TSUE również wskazał, że jeżeli oddział wchodzi w skład grupy
    VAT na terytorium, którego z państw członkowskim Unii Europejskiej, podczas gdy zakład
    główny spółki położony w państwie spoza Unii Europejskiej, to powstaje nowy, odrębny
    podatnik VAT właśnie w postaci tej grupy VAT.
    Na kwestię konieczności uwzględnienia istnienia grup VAT przy analizie skutków
    podatkowych rozliczeń między centralą a jej zagranicznym oddziałem wskazywał również
    NSA w wyroku I FSK 2386/18 z 18 marca 2021 r., gdzie polski oddział realizował prace dla
    brytyjskiej centrali będącej członkiem brytyjskiej grupy VAT. W wyroku tym NSA wskazał
    (odwołując się do konkluzji płynących z wyroku TSUE w sprawie Skandia), że: „orzeczenie
    ma wpływ na podatkowe aspekty prowadzenia działalności również przez podatników
    zarejestrowanych na potrzeby podatku od towarów i usług w Polsce (...) w szczególności,
    gdy wnioskodawca wywodzi z prawa wspólnotowego korzystne dla siebie wnioski”.
    Tezy płynące z wyroku TSUE ze spraw Danske Bank i Skandia oraz wyroku NSA I FSK 2386
    /18 korelują z przepisami Dyrektywy VAT oraz ze zmianami w ustawie o VAT, które z dniem

    1 stycznia 2023 r. wprowadzają do krajowego porządku podatkowego możliwość
    tworzenia grup VAT.
    Art. 11 Dyrektywy VAT stanowi, że państwa członkowskie mają możliwość wprowadzenia
    do swoich porządków prawnych systemów grupowego rozliczania VAT. Państwo
    członkowskie może uznać za jednego podatnika VAT grupę składającą się z dwóch lub
    więcej osób/podmiotów (ang. person) mających siedzibę na terytorium tego państwa
    członkowskiego, które będąc niezależnymi pod względem prawnym, są ściśle powiązane
    pod względem finansowym, ekonomicznym i organizacyjnym. Na mocy art. 8c ustawy
    zmieniającej wprowadzono przepisy dopuszczające tworzenie grup VAT w związku z tym
    polskie prawo podatkowe będzie od 1 stycznia 2023 r. rozpoznawać instytucję zbiorowego
    podatnika VAT, grupę VAT, tj. wprowadza fikcję prawną zakładającą, że parę oddzielnych
    pod względem prawnym podmiotów będzie stanowić jeden podmiot dla celów VAT.
    W odniesieniu do powyższego należy wskazać, że okoliczność, że Centrala, jak i część jej
    oddziałów są członkami grup VAT (oddział Centrali w Szwajcarii oraz oddział Centrali w
    Wielkiej Brytanii), a zatem w świetle przepisów krajowych państw swojej rezydencji
    rozliczają VAT wspólnie z innymi podmiotami będącymi członkami tych grup, w sposób
    istotny wpływa na zasady traktowania czynności pomiędzy podmiotami należącymi do
    grup VAT, a A. PL pod kątem polskiego opodatkowania VAT. Faktu posiadania statusu
    członka grup VAT przez Centralę i część jej oddziałów nie można także przy tym w sposób
    automatyczny rozciągać na posiadanie takiego statusu przez A. PL.
    W relacjach pomiędzy A. PL a Centralą, a także między A. PL a zagranicznymi oddziałami
    Centrali (położonych poza Polską w krajach innych niż siedziba Centrali), należącymi do
    grup VAT, nie będą występowały, zatem czynności o charakterze jedynie
    wewnątrzzakładowym, dokonywane w ramach jednego podmiotu, a będą to czynności
    opodatkowane, które to będą stanowić świadczenie usług podlegające zakresowi
    przedmiotowemu VAT.
    Słuszność stanowiska w tym zakresie została potwierdzona w interpretacji indywidualnej
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 10 maja 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.546.2021.1.RD oraz 26 maja 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.100.2022.2.RM, w
    którym wskazano, że czynności wykonywane przez oddział zagranicznej firmy z siedzibą w
    Wielkiej Brytanii są de facto wykonywane nie na rzecz spółki będącej członkiem grupy VAT,
    ale samą grupę, do której należy spółka dominująca, ponieważ grupę VAT należy
    traktować jako podatnika odrębnego od swoich spółek.
    Ad 2
    Zagadnienie funkcjonowania oddziału podmiotu zagranicznego w Polsce regulują przepisy
    ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i innych
    osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (t. j.
    Dz. U. z 2022 r. poz. 470).
    Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców
    zagranicznych i innych osób zagranicznych, dla wykonywania działalności gospodarczej na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przedsiębiorcy zagraniczni z państw członkowskich
    mogą tworzyć oddziały z siedzibą na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Zgodnie z art. 3 pkt 5 oraz pkt 7 przedmiotowej ustawy, przedsiębiorcą zagranicznym jest
    osoba zagraniczna wykonująca działalność gospodarczą za granicą, tj. osoba fizyczna
    nieposiadająca obywatelstwa polskiego, osoba prawna z siedzibą za granicą i jednostka
    organizacyjna niebędąca osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za
    granicą wykonujące działalność gospodarczą za granicą oraz obywatel polski wykonujący
    działalność gospodarczą za granicą.
    Z kolei w myśl art. 3 pkt 4 ww. ustawy, oddział jest wyodrębnioną i samodzielną
    organizacyjnie częścią działalności gospodarczej, wykonywanej przez przedsiębiorcę poza
    siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności. Oznacza to

    zatem, że pomimo organizacyjnego wyodrębnienia, oddział z punktu widzenia prawnego
    oraz podatkowego to część działalności przedsiębiorcy zagranicznego. Jednocześnie
    zgodnie z art. 17 ww. ustawy, przedsiębiorca zagraniczny może rozpocząć działalność w
    ramach oddziału po uzyskaniu wpisu oddziału do rejestru przedsiębiorców Krajowego
    Rejestru Sądowego. Przepis ten więc wprost wskazuje na to, że podmiot zagraniczny
    poprzez utworzenie oraz rejestrację oddziału może prowadzić we własnym imieniu
    działalność gospodarczą na terytorium Polski.
    W myśl art. 19 pkt 1 ustawy o zasadach uczestnictwa przedsiębiorców zagranicznych i
    innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, przedsiębiorca zagraniczny, który utworzył oddział, jest obowiązany używać do
    oznaczenia oddziału oryginalnej nazwy przedsiębiorcy zagranicznego wraz z
    przetłumaczoną na język polski nazwą formy prawnej przedsiębiorcy oraz dodaniem
    wyrazów „oddział w Polsce”.
    Zatem z przywołanych powyżej przepisów wynika wprost, że w przypadku utworzenia
    oddziału w Polsce, podmiotem prowadzącym działalność gospodarczą w Polsce pozostaje
    w dalszym ciągu zagraniczny przedsiębiorca.
    W ocenie Wnioskodawcy, A. PL nie spełnia definicji podatnika, o której mowa w
    powołanym art. 15 ust. 1 ustawy VAT, bowiem zgodnie z przepisami ustawy VAT oraz
    przyjętą praktyką - zgodnie z przedstawioną powyżej analizą - oddziały zagranicznych
    przedsiębiorców stanowią jedynie ich integralną część, która realizuje na terytorium
    danego państwa działalność gospodarczą jednostek macierzystych. A. PL nie dysponuje
    możliwością prowadzenia działalności gospodarczej we własnym imieniu i na własny
    rachunek, bowiem stanowi on część działalności gospodarczej swojej jednostki
    macierzystej, tj. Centrali.
    Podkreślić należy, że A. PL nie posiada odrębnej osobowości prawnej od swojego
    podmiotu macierzystego, czyli Centrali. Status przedsiębiorcy (podatnika VAT) posiada
    wyłącznie ten podmiot, który utworzył oddział do wykorzystania w prowadzonej przez
    siebie działalności gospodarczej. Działalność prowadzona przez A. PL ma zatem charakter
    zależny i powoduje bezpośrednie powstawanie praw i obowiązków po stronie
    przedsiębiorcy zagranicznego - Centrali, jako jednostki macierzystej.
    Pomimo organizacyjnego, technicznego, czy finansowego wyodrębnienia, A. PL nie
    posiada odrębnej podmiotowości (osobowości, zdolności) prawnej. Podstawą aktywności
    oddziału jest zawsze osobowość (zdolność) prawna przedsiębiorcy zagranicznego -
    jednostki macierzystej. Nie mając własnej zdolności prawnej, zdolności sądowej ani
    zdolności upadłościowej, A. PL nie może być traktowany jako samodzielny podmiot -
    przedsiębiorca.
    W odniesieniu do powyższego wskazać należy na postanowienie Sądu Najwyższego z 9
    maja 2007 r. (sygn. akt II CSK 25/07), w którym to Sąd Najwyższy wskazał, że oddział, choć
    jest ośrodkiem wyodrębnionym przestrzennie oraz organizacyjnie, wyposażonym z reguły
    w majątek i posiadającym własne kierownictwo, a także księgowość, to może dokonywać
    tylko takich czynności, które należą do przedmiotu działalności jednostki macierzystej,
    znajduje się pod zwierzchnim kierownictwem ośrodka głównego, a przede wszystkim nie
    ma odrębnej od przedsiębiorcy podmiotowości prawnej w sferze prawa cywilnego. A. PL
    nie ma zdolności prawnej oraz zdolności do czynności prawnych, nie będąc chociażby
    ułomną osobą prawną w rozumieniu prawa polskiego. A. PL nie funkcjonuje w obrocie
    samodzielnie, we własnym imieniu, będąc całkowicie zależnym na płaszczyźnie prawnej,
    ekonomicznej oraz organizacyjnej od przedsiębiorcy zagranicznego. Zbieżne z powyższym
    stanowiskiem podejście zaprezentowano ponadto w postanowieniu Sądu Najwyższego z 9
    Iipca 2015 r., sygn. akt I CSK 669/14.
    Mając na uwadze powyższe, z uwagi na okoliczność, że A. PL nie ma osobowości prawnej,
    nie wykonuje samodzielnie i niezależnie działalności gospodarczej oraz nie ponosi sam
    ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością, nie może być uznany za

    podmiot niezależny od jednostki macierzystej ani nie może być uznany za odrębnego
    podatnika VAT.
    Podejmując działania, oddział korzysta z podmiotowości przedsiębiorcy zagranicznego i
    działania te prowadzi na jego ryzyko i odpowiedzialność. Dla kontrahentów stroną
    czynności jest przedsiębiorca zagraniczny. Należy więc uznać, że wydzielenie
    organizacyjne oddziału nie oznacza, że staje się on samodzielnym przedsiębiorcą. Gdyby
    wolą ustawodawcy było przyznanie podmiotowości prawnopodatkowej w VAT oddziałom,
    uczyniłby to w sposób jednoznaczny. Skoro zatem czynności wykonywane przez oddział
    nie noszą cechy samodzielności w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, to oddział nie
    jest podatnikiem VAT odrębnym od jednostki macierzystej - stanowią jeden podmiot i
    jednego podatnika VAT.
    Również w definicji podatnika, stosownie do art. 9 ust. 1 dyrektywy VAT, uwypuklono
    samodzielność prowadzenia działalności gospodarczej. Jak wskazał Europejski Trybunał
    Sprawiedliwości w wyroku w sprawie Ministero Dell Economia e delle Finanze, Agenzia
    delle Entrate przeciwko FCE Bank plc z 23 marca 2006 r. o sygn. akt C-210/0411, „oddział
    osoby prawnej nie jest odrębnym podatnikiem w sytuacji, gdy nie prowadzi samodzielnej
    działalności gospodarczej i ryzyko ekonomiczne ponosi osoba prawna. Pomimo iż na
    terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to podatnikiem
    podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący działalność
    za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału”.
    Skutkiem powyższej zależności A. PL wobec jednostki macierzystej (Centrali) jest to, że
    Usługi wykonywane pomiędzy A. PL a innymi jednostkami tej samej osoby prawnej, mają
    charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych, niepodlegających opodatkowaniu VAT.
    Na potwierdzenie przedstawionego stanowiska, Wnioskodawca przywołuje następujące
    orzecznictwo sądów administracyjnych oraz interpretacje indywidualne:
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 lipca 2014 r. o sygn. akt I FSK 568
        /13, w którym podkreślono, że „oddział zagranicznego przedsiębiorcy nie stanowi
        odrębnego podatnika podatku od towarów i usług. Przedsiębiorstwo zagraniczne
        rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonało rejestracji odrębnego podatnika,
        lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. W związku z powyższym mimo, iż na
        terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to podatnikiem
        podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny prowadzący
        działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału”. Podobne wnioski
        płyną również z wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 12 lutego 2014 r.,
        sygn. akt I FSK 353/13;
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 lutego 2013 r. o sygn. akt I FSK 493
        /12, w którym wskazano, że „Z braku we wzajemnych relacjach pomiędzy jednostką
        macierzystą a jej oddziałem możliwości wyodrębnienia dwóch stron transakcji, nie
        można uznać, że czynności między tymi podmiotami podlegają opodatkowaniu
        VAT. Takie transakcje należy traktować jako czynności dokonywane w ramach
        jednego przedsiębiorstwa, które z uwagi na swój wewnętrzny charakter, nie
        mieszczą się w pojęciu świadczenia usług.”;
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 stycznia
        2023 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.467.2022.2.RD, w której wskazano, że „podmiot
        zagraniczny prowadzący działalność na terytorium Polski w formie oddziału,
        zarejestrowany dla potrzeb podatku od towarów i usług, traktowany jest jako jeden

        podmiot - przedsiębiorca zagraniczny. Rejestracja tego oddziału jest jednoznaczna
        z rejestracją przedsiębiorcy zagranicznego. Oddział posiada więc jedynie
        samodzielność organizacyjną (jest wydzielony ze struktur firmy macierzystej),
        natomiast nie posiada możliwości prowadzenia działalności gospodarczej we
        własnym imieniu i na własny rachunek, zaś prowadzona działalność stanowi jedynie
        część działalności gospodarczej przedsiębiorcy zagranicznego. Zatem podmiotem
        prowadzącym działalność w Polsce pozostaje, pomimo utworzenia i
        funkcjonowania oddziału w Polsce, przedsiębiorca zagraniczny. W kontekście
        posiadanej podmiotowości prawnej należy stwierdzić, że oddział nie jest odrębnym
        podmiotem w stosunku do jednostki macierzystej, lecz jest jej częścią. Zatem
        oddział nie stanowi odrębnego podatnika podatku od towarów i usług.
        Przedsiębiorstwo zagraniczne rejestrując swój oddział w Polsce nie dokonuje
        rejestracji odrębnego podatnika, lecz rejestracji własnego przedsiębiorstwa. Mimo,
        że na terytorium kraju funkcjonuje oddział przedsiębiorcy zagranicznego, to
        podatnikiem podatku od towarów i usług pozostaje przedsiębiorca zagraniczny
        prowadzący działalność za pośrednictwem utworzonego w tym celu oddziału.
        Zatem czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem
        zagranicznym mają charakter tzw. czynności wewnątrzzakładowych (realizowanych
        na rzecz jednostki macierzystej).”;
        interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej 30 stycznia
        2024 r., sygn. 0112-KDIL1-1.4012.638.2023.1.EK, w której organ uznał, że „[...]
        czynności wykonywane pomiędzy oddziałem a macierzystym podmiotem
        zagranicznym bądź innym oddziałem mają charakter tzw. czynności
        wewnątrzzakładowych, co skutkuje uznaniem tych czynności za niepodlegające
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W świetle art. 8 ustawy, czynności
        wykonywanych w ramach jednego podmiotu gospodarczego będącego osobą
        prawną, nie można uznać za świadczenie usług, gdyż nie jest możliwe świadczenie
        usług „samemu sobie”.
    Z powyższego jednoznacznie wynika, że oddział, jako emanacja działalności zagranicznego
    podmiotu także w sferze prawa podatkowego, nie może być postrzegany jako odrębny od
    swej jednostki macierzystej byt prawny. Każda czynność podejmowana przez oddział
    wywiera bowiem bezpośrednie skutki dla osoby zagranicznej. To podejście dotyczy też
    sytuacji, w której czynności są nabywane przez jednostkę macierzystą a ich koszty
    przypisywane do działalności zakładu, której dotyczą, gdyż opodatkowaniu podatkiem VAT
    podlegają czynności wykonywane pomiędzy podmiotami niezależnymi. W tych
    okolicznościach nie można przyjąć, że czynności wykonywane pomiędzy jednostką
    macierzystą a oddziałem (czy też czynności międzyoddziałowe) są wykonywane na rzecz
    odrębnego podmiotu - centrala i oddział jednej osoby prawnej nie mogą być uznane za
    odrębnych podatników. W tym świetle, nie ma znaczenia, czy czynności wykonuje
    jednostka macierzysta na rzecz oddziału, czy odwrotnie, czy nawet oddział względem
    oddziału, gdyż w dalszym ciągu są to czynności wykonywane w ramach jednego podmiotu.
    Podobnie rzecz przedstawia się w odniesieniu do czynności wykonywanych między
    jednostką samorządu terytorialnego a jej zakładem budżetowym (vide: VAT. Komentarz.,
    red. T. Michalik, wyd. 15, Warszawa 2019).

    W konsekwencji, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Usługi świadczone na rzecz
    jednostek niewchodzących w skład grup VAT, jako czynności mające charakter tzw.
    czynności wewnątrzzakładowych, dla których podatnikiem podatku VAT jest Centrala nie
    stanowią świadczenia usług podlegającego opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego.

## Dodatkowe informacje

Informuję, że obecny publikator ustawy z 6 marca 2018 r. o zasadach uczestnictwa
    przedsiębiorców zagranicznych i innych osób zagranicznych w obrocie gospodarczym na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej to: t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 89.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia
    przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w
    przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.