Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB3/423-648/08-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-12-30
Teza: Czy właściwe będzie, w przypadku braku możliwości wyodrębnienia kosztów uzyskania przychodów na poszczególne działalności ustalić stawkę kosztów na 1 m2 powierzchni użytkowej, czyli koszty nie dające się wyodrębnić, podzielić przez ogółem powierzchnię (zarządzaną i w najmie). Tak ustalony koszt m2 powierzchni zarządzanej pomnożymy przez powierzchnię dotyczącą działalności opodatkowanej?
Słowa kluczowe: działalność-działalność opodatkowana; działalność-działalność zwolniona z opodatkowania; koszt-koszty ogólnozakładowe; koszt-koszty uzyskania przychodów; koszt-proporcjonalne rozliczenie kosztów; proporcja; rozliczanie (rozliczenia); towarzystwo-Towarzystwo Budownictwa Społecznego (TBS)
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o. o., przedstawione we wniosku z dnia 02 października 2008 r. (data wpływu 06.10.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 października 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Przedmiotem działania Towarzystwa Budownictwa Społecznego jest budowanie domów mieszkalnych i ich eksploatacja na zasadach najmu oraz zarządzanie wspólnotami mieszkaniowymi. Dochód uzyskany z gospodarki zasobami mieszkaniowymi jest zwolniony z podatku dochodowego od osób prawnych, natomiast dochód uzyskany z zarządzania wspólnotami mieszkaniowymi podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych. Spółka za czynności związane z zarządzaniem nieruchomością wspólną otrzymuje wynagrodzenie określone stawką za jeden metr kwadratowy powierzchni użytkowej zarządzanej nieruchomości w wysokości ustalonej uchwałą właścicieli lokali. Czynsz z tytułu najmu lokali także określony jest stawką za jeden metr kwadratowy powierzchni użytkowej lokalu mieszkalnego. Przychody uzyskane z działalności mieszkaniowej i z zarządzania wspólnotami mieszkaniowymi są łatwe do ustalenia, ponieważ ewidencjonowane są na odrębnych kontach w księgach rachunkowych. Natomiast koszty działalności Spółki wymagają podziału na koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi, koszty związane z zarządzaniem wspólnotami mieszkaniowymi oraz koszty wspólne tj. (ogólnego zarządu), dotyczące obu rodzajów działalności. Ponosząc koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód nie podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z zarządzania wspólnotami, z których dochód podlega opodatkowaniu, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te Spółka zamierza rozliczać takim wskaźnikiem, jakim uzyskuje przychody z zarządzania i najmu, tj. na 1 m2 powierzchni użytkowej najmu lokali i powierzchni zarządzanej. Obecnie Spółka ustala koszty na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, tj. ustala koszty w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych działalności w ogólnej kwocie przychodów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy właściwe będzie, w przypadku braku możliwości wyodrębnienia kosztów uzyskania przychodów na poszczególne działalności ustalić stawkę kosztów na 1 m2 powierzchni użytkowej, czyli koszty nie dające się wyodrębnić, podzielić przez ogółem powierzchnię (zarządzaną i w najmie). Tak ustalony koszt m2 powierzchni zarządzanej pomnożymy przez powierzchnię dotyczącą działalności opodatkowanej?

Zdaniem Wnioskodawcy, taki sposób ustalenia kosztów jest właściwy, ponieważ przychody określone są stawką za 1 m2 powierzchni, więc także koszty uzyskania przychodów nie dające się przypisać żadnej działalności winny być ustalone na m2 powierzchni. Tak wyliczony wskaźnik pozwoli Spółce na ustalenie kosztów uzyskania przychodów na działalność zwolnioną i opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Przy ustalaniu podstawy opodatkowania towarzystwa budownictwa mieszkaniowego nie uwzględniają przychodów i kosztów ich uzyskania z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w tej części, w jakiej dochód z tego tytułu będzie podlegał zwolnieniu od podatku. Zgodnie z powyższym, do ustalenia dochodów stanowiących podstawę opodatkowania podatkiem dochodowym istotne jest ustalenie przychodów i kosztów uzyskania z gospodarki zasobami mieszkaniowymi oraz przychodów i kosztów ich uzyskania z innych źródeł a także przeznaczenia ewentualnego dochodu z gospodarki zasobami mieszkaniowymi. W tym celu podatnicy zobowiązani są do prowadzenia stosownej ewidencji, pozwalającej na ustalenie prawidłowej wysokości podstawy opodatkowania. Obowiązek ten wynika z art. 9 ust.1 ustawy.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy, podatnicy podatku dochodowego, są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

W myśl art. 15 ust.1 ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1

Istnieją jednak przypadki, w których przyporządkowanie poniesionych kosztów do osiągniętych przychodów nie jest możliwe. Wówczas, zgodnie z art. 15 ust. 2 i 2a w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Zasadę tę, na podstawie art. 15 ust. 2a, stosuje się również w przypadkach, gdy podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których część dochodów nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo jest zwolniona z opodatkowania; w takim przypadku przepis art. 7 ust. 3 pkt. 3 stosuje się odpowiednio.

Pamiętać należy, że ustalanie wielkości kosztów zgodnie z art. 15 ust. 2 i ust. 2a może mieć zastosowanie jedynie w sytuacjach wyjątkowych i w odniesieniu do określonych kosztów, wspólnych dla źródeł przychodu danego podatnika, których nie można jednoznacznie przypisać do jednej z kategorii przychodów.

W związku z treścią art. 9 ust. 1 w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy mają obowiązek prowadzenia rachunkowości, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty) do celów podatkowych. Z przytoczonych przepisów jasno więc wynika, że podatnik musi tak prowadzić księgi rachunkowe, aby pozwalały na ustalenie m.in.:

1.  kwot przychodów, jak również kwot nie zaliczanych do przychodów,
2.  kwot kosztów odpowiadających uzyskanym przychodom, jak również kwot wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów,
3.  dochodów wolnych od podatku

Dopiero wówczas, gdy wyodrębnienie poszczególnych kosztów, odpowiadających przychodom osiągniętym z różnych źródeł przychodów, nie jest możliwe, zastosowanie znajdzie zasada wynikająca z art. 15 ust. 2 i 2a w/w ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Metoda i sposób rozliczania kosztów uzyskania przychodów wg miejsca ich powstawania zależy od wewnętrznych uregulowań jednostki. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie regulują bezpośrednio sposobu rozliczania kosztów wg miejsca ich powstawania.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż koszty działalności Spółki wymagają podziału na koszty gospodarki zasobami mieszkaniowymi, koszty związane z zarządzaniem wspólnotami mieszkaniowymi oraz koszty wspólne tj. (ogólnego zarządu), dotyczące obu rodzajów działalności. Ponosząc koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód nie podlega opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z zarządzania wspólnotami, z których dochód podlega opodatkowaniu, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te Spółka planuje rozliczać takim wskaźnikiem, jakim uzyskuje przychody z zarządzania i najmu, tj. na 1 m2 powierzchni użytkowej najmu lokali i powierzchni zarządzanej.

Reasumując, kosztami wspólnymi dla obu źródeł przychodów jakie uzyskuje Towarzystwo są koszty ogólnego zarządu. Do tych właśnie kosztów uzasadnione jest zastosowanie proporcji, o której mowa w przepisach art. 15 ust. 2 i 2a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Koszty te rozliczone winny zostać w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Przedmiotem niniejszej interpretacji indywidualnej jest odpowiedź na pytanie pierwsze. Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego, został rozpatrzony odrębną interpretacją wydaną w dniu 30 grudnia 2008 r., nr ILPB3/423-648/08-3/ŁM.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.