Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 3063-ILPB1-2.4511.66.2017.1.NK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2017-02-24
Teza: Skutki podatkowe sprzedaży nieruchomości.
Słowa kluczowe: nieruchomości; nieruchomości-zbycie nieruchomości; przychód; wywłaszczenie; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201) oraz § 5 pkt 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 1 lutego 2017 r. (data wpływu 3 lutego 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 3 lutego 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych zbycia nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest następcą prawnym dawnych właścicieli nieruchomości. Zaświadczenie Państwowego Biura Notarialnego z dnia 15 stycznia 1991 r.

Dawnymi właścicielami przedmiotowej nieruchomości byli:

*   K. Z. w 1/3 części
*   Z. K. w 1/3 części
*   F. i J. W. w 1/3 części w miejsce M. W.,

na mocy wniosku z dnia 4 lipca 1938 r.

Objęcie nieruchomości przez gminę nastąpiło dnia 19 kwietnia 1948 r., to jest z dniem ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Rady Narodowej i Zarządu Miejskiego m. X. Wniosek o ustanowienie prawa własności czasowej w stosunku do opisanej nieruchomości został skutecznie złożony przez osobę uprawnioną dnia 15 października 1948 r.

Dnia 24 czerwca 1948 r. zmarł F. W., a spadek po nim stosownie do postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 6 czerwca 1958 r. na podstawie przepisów o dziedziczeniu ustawowym nabyli córka spadkodawcy D. L. W. z domu W. w 3/4 części oraz żona spadkodawcy J. S. W. w 1/4 części.

Dnia 24 listopada 1959 r. zmarła J. W., a spadek po niej stosownie do postanowienia Sądu Powiatowego z dnia 14 listopada 1962 r. na podstawie przepisów o dziedziczeniu ustawowym nabyła córka spadkodawczyni D. W.

Dnia 28 sierpnia 2004 r. zmarła D. L. W., zaś spadek po niej, stosownie do postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 18 marca 2005 r. na podstawie przepisów o dziedziczeniu testamentowym nabyli: Wnioskodawca i A. E. G. z domu W. w 1/2 części każde z nich.

Decyzją nr (…) Prezydenta Miasta z dnia 31 marca 2014 r. zmienionej następnie decyzją nr (…) z dnia 15 kwietnia 2014 r. nastąpił zwrot nieruchomości i ustanowiono na 99 lat prawo użytkowania wieczystego działki nr 66 z obrębu (\`(...)\`) o obszarze 0,0613 ha, objętej księgą wieczystą KW nr x, nr 67 KW xy o pow. 0,0303 ha. Akt notarialny na ww. nieruchomość został przyjęty i podpisany dnia 30 października 2014 r.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w przypadku sprzedaży należącej do Wnioskodawcy części 1/6 dużej kamienicy w okresie do 5 lat od daty jej zwrotu, będzie ona traktowana jako źródło przychodu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i czy Zainteresowany będzie jako spadkobierca zobowiązany do uiszczenia podatku dochodowego od sprzedaży udziału w tej nieruchomości?

Zdaniem Wnioskodawcy, decyzja o zwrocie nieruchomości powoduje przejście prawa własności na dotychczasowego właściciela, nie kreuje tego prawa a tylko przywraca częściej panujące stosunki prawnorzeczowe. W związku z tym, w momencie zwrotu nieruchomości nie następuje nabycie, ma miejsce restytucja stosunków sprzed wywłaszczenia, tj. zwrot prawa własności do nieruchomości na rzecz poprzedniego właściciela lub jego spadkobierców. A zatem za datę nabycia nieruchomości dla celów podatkowych należy przyjąć dzień, w którym osoba taka nabyła uprawnienia po osobie, po której te uprawnienia dziedziczyła, czyli datę śmierci D. W.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2032) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości.
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej.
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)–c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.

Z powyższego wynika, że w przypadku sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych uzyskanego z tego tytułu dochodu ma moment ich nabycia.

Przy rozstrzygnięciu tej kwestii, należy mieć na uwadze nie tylko przepisy prawa podatkowego, ale przede wszystkim przepisy prawa cywilnego dotyczące nabycia, czy też utraty prawa własności.

Z przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego wynika, że w 2004 r. w drodze dziedziczenia nabył on część udziału w nieruchomości, objętej uprzednio przez gminę w kwietniu 1948 r. W październiku 1948 r. został złożony wniosek o ustanowienie prawa własności czasowej do ww. nieruchomości. Decyzją Prezydenta Miasta z 31 marca 2014 r., zmienioną następnie decyzją z 15 kwietnia 2014 r., nastąpił zwrot nieruchomości i ustanowiono na 99 lat prawo użytkowania wieczystego.

Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w przypadku sprzedaży swojego udziału w opisanej we wniosku nieruchomości przed upływem pięciu lat od jej zwrotu zobowiązany będzie do zapłaty podatku dochodowego.

W związku z powyższym wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380) – spadek to prawa i obowiązki zmarłego wynikające ze stosunków cywilnoprawnych, które z chwilą jego śmierci przechodzą na następców prawnych. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego – spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki przechodzą na jedną lub kilka osób.

Natomiast data wydania decyzji o zwrocie nieruchomości pozostaje bez wpływu dla określenia skutków podatkowych odpłatnego zbycia nabytej w ten sposób nieruchomości (jak też udziału w niej). Decyzja o zwrocie nieruchomości pełni bowiem funkcję restytucyjną, przywraca prawo własności nieruchomości. W przypadku zwrotu nieruchomości nie mamy do czynienia z kreowaniem prawa własności tylko z jego przywróceniem. Oznacza to, że w przedmiotowej sprawie nie można mówić o przeniesieniu prawa własności na zasadach ogólnych wynikających z przepisów o charakterze cywilnoprawnym, ale jedynie o restytucji (przywróceniu) do stanu poprzedniego.

Należy również nadmienić, że w sytuacji gdy nieruchomość jest zwracana następcy prawnemu osoby, której nieruchomość tę odebrano - tak jak ma to miejsce w omawianej sprawie - to prawo do zwrotu tej nieruchomości ma swe źródło w stosunku prawnym, z którego to następstwo prawne wynika. Za datę nabycia takiej nieruchomości dla celów podatkowych należy zatem przyjąć dzień, w którym osoba taka nabyła uprawnienie po osobie, której nieruchomość tę wcześniej odebrano lub też po jej następcy prawnemu. W sytuacji, gdy tytułem prawnym do nabycia prawa do nieruchomości jest spadkobranie, wówczas za dzień jej nabycia uznać należy datę śmierci uprawnionego, tj. pierwotnego właściciela lub też jego spadkobierców.

Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy uznać należy, że datą nabycia przez Wnioskodawcę udziału w zwróconej nieruchomości jest data śmierci spadkodawcy, po którym odziedziczył prawo do ww. nieruchomości, tj. data 28 sierpnia 2004 r.

W konsekwencji stwierdzić należy, że zbycie przez Wnioskodawcę posiadanej 1/6 udziału w nieruchomości przed upływem pięciu lat od dnia jej zwrotu przez gminę nie będzie rodzić w stosunku do Zainteresowanego obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych, bowiem pięcioletni termin wskazany w przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od dnia, w którym Zainteresowany nabył w drodze spadkobrania tenże udział. Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nabył udział w nieruchomości w dniu 28 sierpnia 2004 r., termin ten upłynął wraz z dniem 31 grudnia 2009 r., a więc omawiana sprzedaż nie będzie stanowić źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Administracji Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.