Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.242.2025.4.RM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-02
Teza: Opodatkowanie transakcji zakupu Samolotu oraz zawarcia
umowy leasingu Samolotu.
Słowa kluczowe: deklaracje-deklaracja podatkowa
import-import towarów
leasing-leasing finansowy
leasingobiorca
obowiązek-obowiązek podatkowy-moment powstania
obowiązku podatkowego
stawka-stawka zerowa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VII. Zasady
wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów-
Objęcie towarów procedurą uproszczoną - art. 33a
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-
Rozdział 1-art. 19a-ust. 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VII-art. 33a-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 4-art. 83-ust. 1-pkt 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 14 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania transakcji zakupu Samolotu oraz zawarcia
    umowy leasingu Samolotu. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie – pismem
    z 9 czerwca 2025 r. (wpływ 12 czerwca 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i świadczy następujące usługi: (...).
    Wnioskodawca posiada wszelkie prawem wymagane pozwolenia i certyfikaty do
    prowadzenia działalności gospodarczej w ww. zakresie.
    Wnioskodawca nie przewiduje objęcia Samolotu jedną z procedur wymienionych w art.
    26a ust. 2 ustawy o VAT.
    Wnioskodawca nie jest przewoźnikiem lotniczym wykonującym przewozy w transporcie
    międzynarodowym, w rozumieniu art. 83 ust. 1a-1f ustawy o VAT.
    Producent Samolotu (sprzedawca) mający siedzibę w USA nie prowadzi działalności
    gospodarczej przez zakład położony w Polsce.
    Celem powiększenia floty powietrznej do świadczenia ww. usług, Wnioskodawca rozważa:
    a) zakup samolotu (dalej: „Samolot”) bezpośrednio od producenta mającego siedzibę w
      Stanach Zjednoczonych Ameryki Północnej (dalej „USA”).
      Po zakupie Samolotu zostanie zaimportowany z terytorium USA do Polski, importerem
      Samolotu będzie Wnioskodawca;
    b) ewentualnie zawarcie umowy leasingu Samolotu z leasingodawcą (finansującym)
      mającym siedzibę na terenie USA, nie prowadzącym działalności gospodarczej w
      Polsce przez zakład położony w Polsce.
      Umowa leasingu przewidywać będzie, że finansujący zobowiązuje się nabyć przedmiot
      leasingu od wskazanego przez Wnioskodawcę dostawcy i udostępnić ten przedmiot
      leasingu Wnioskodawcy do używania i pobierania pożytków. Umowa leasingu nie
      będzie przewidywać, aby Wnioskodawca w następstwie normalnych zdarzeń
      przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty uzyskiwał prawo
      własności przedmiotu leasingu, umowa leasingu zostanie zawarta na okres dłuższy niż
      rok.
    Uzupełnienie wniosku

    Dane identyfikujące podmioty zagraniczne występujące w sprawie, które mają siedzibę
    poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tj. dostawcy Samolotu z USA oraz
    leasingodawcy (finansującego) z siedzibą w USA:
    Dostawca samolotu:
    (...);
    Finansujący samolot:
    (...)
    W odniesieniu do zdarzenia dotyczącego zakupu Samolotu od producenta mającego
    siedzibę w USA Wnioskodawca udzielił następujących odpowiedzi:
    1) W jakim okresie planują Państwo dokonać zakupu Samolotu? Proszę podać ramy
      czasowe.
      W okresie od (...) 2025 do dnia (...) 2026.
    2) W jaki sposób Samolot zostanie przetransportowany z USA do Polski po jego nabyciu
      przez Wnioskodawcę (drogą morską, czy powietrzną)?
      Drogą powietrzną.
    3) Czy Polska będzie pierwszym krajem UE, w którym Samolot zostanie dopuszczony do
      obrotu w Unii Europejskiej (zaimportowany)?
      Tak.
    4) Czy na Wnioskodawcy będzie ciążył obowiązek uiszczenia cła z tytułu przywozu
      Samolotu do Polski (również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych
      importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w
      części lub w całości)?
      Tak, z tym że, w chwili obecnej stawka celna dla cywilnych statków powietrznych
      sprowadzanych z USA do UE wynosi 0%.
    5) Czy Wnioskodawca dokona zgłoszenia celnego Samolotu we własnym imieniu i na
      własną rzecz? Jeśli nie, proszę wskazać jaki podmiot/w czyim imieniu/na czyją rzecz
      dokona zgłoszenia celnego Samolotu?
      Zgłoszenia celnego dokona agencja celna (...), która będzie działać w imieniu i na rzecz
      Wnioskodawcy (przedstawicielstwo bezpośrednie).
    6) Jeśli towar (Samolot) zostanie dopuszczony do obrotu w UE na terytorium innego niż
      Polska państwa UE - proszę wskazać kto (na czyją rzecz) dokona przemieszczenia
      Samolotu z tego państwa na terytorium Polski?
      Samolot zostanie dopuszczony do obrotu w UE na terytorium Polski.
    7) Czy w przypadku transakcji będącej przedmiotem zapytania (odnośnie pytania nr 6)
      będą spełnione warunki, o których mowa w art. 33a ust. 2 ustawy z dnia 11 marca
      2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) - zwanej
      „ustawą”?
      Tak.
    W odniesieniu do zdarzenia dotyczącego zawarcia umowy leasingu Samolotu z
    leasingodawcą (finansującym) mającym siedzibę na terytorium USA, Wnioskodawca
    wskazał:
    1) W jakim okresie planują Państwo rozpocząć leasing Samolotu? Proszę podać ramy
      czasowe.
      W okresie (...).

    2) W jaki sposób Samolot zostanie przetransportowany z USA do Polski po podpisaniu
      umowy leasingu przez Wnioskodawcę (drogą morską, czy powietrzną)?
      Drogą powietrzną.
    3) Czy w związku z nabyciem Samolotu w ramach leasingu, Wnioskodawca będzie
      dokonywał odpisów amortyzacyjnych?
      Rozważana umowa leasingu Samolotu zostanie zawarta na ściśle określony czas.
      Wnioskodawca jako korzystający będzie dokonywać odpisów amortyzacyjnych.
      Wnioskodawca pragnie skorygować treść stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego)
      podaną we wniosku i wskazać, że rozważana umowa leasingu przewidywać będzie, że
      z chwilą zapłaty ostatniej raty Wnioskodawca uzyska prawo własności przedmiotu
      leasingu.
    4) Jaki sposób rozliczeń zostanie przyjęty przez Wnioskodawcę i leasingodawcę w
      przypadku leasingu Samolotu?
      Jak przy leasingu finansowym, gdzie Wnioskodawca będzie korzystającym.
    5) Czy Kontrahent z USA nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej w Polsce, które uczestniczyłoby w realizacji usługi leasingu?
      Nie posiada.
    6) Czy Kontrahent z USA nie jest zarejestrowany w Polsce do celów VAT? Jeśli jest
      zarejestrowany to proszę wskazać z jakiej przyczyny.
      Nie jest.
    Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że pytanie nr 5 dotyczy art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT,
    tj. importu środków transportu lotniczego.
    Pytania (zachowana numeracja z wniosku)
    1) Czy zakup nowego samolotu od podmiotu z USA stanowi import towarów, w
      rozumieniu ustawy o VAT?
    2) W którym momencie powstaje obowiązek podatkowy w VAT w przypadku importu
      Samolotu?
    4) Czy świadczenie usługi leasingu przez finansującego mającego siedzibę na terenie USA
      na rzecz korzystającego mającego siedzibę na terenie RP jest importem usługi w
      rozumieniu ustawy o VAT, a jeśli tak, to kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu
      takiej umowy?
    5) Czy Wnioskodawca może zastosować zwolnienie z VAT na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 5
      ustawy o VAT, jeśli samolot będzie wykorzystywany do działalności zwolnionej z VAT
      (np. szkoleniowej lub sportowej)?
    6) Czy w przypadku objęcia importu samolotu procedurą uproszczoną możliwe jest
      rozliczenie VAT w deklaracji podatkowej zamiast jego zapłaty przy odprawie celnej?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Stanowisko w sprawie pytania nr 1
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, opodatkowaniem podatkiem od
    towarów i usług podlega import towarów na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 2 pkt 7 ustawy, przez import towarów rozumie się przywóz towarów z
    terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.
    Zgodnie z art. 2 pkt 5 ustawy o VAT, przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć
    terytorium państwa niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem
    art. 2a ust. 1 i 3 ustawy o VAT.

    Z uwagi na fakt, że zakupiony przez Wnioskodawcę Samolot będzie przywożony na
    terytorium Polski, czyli na terytorium Unii Europejskiej z terytorium USA, czyli z terytorium
    państwa trzeciego, czynność ta będzie stanowić import towarów, w rozumieniu wyżej
    przywołanych przepisów ustawy o VAT.
    Ponadto, zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest
    terytorium państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich
    wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Natomiast, zgodnie z art. 26a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary zostaną objęte
    z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących
    procedur:
    1) uszlachetniania czynnego,
    2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
    3) składowania celnego,
    4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z
      procedur celnych,
    5) wolnego obszaru celnego
    - miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
    towary te przestaną podlegać tym procedurom.
    Z uwagi na fakt, że Samolot zostanie przywieziony bezpośrednio na terytorium Polski, to
    niezależnie od tego, czy Samolot zostanie jedną z procedur wymienionych w art. 26a ust. 2
    ustawy o VAT, to miejscem importu Samolotu w każdym wypadku będzie Polska.
    Stanowisko w sprawie pytania nr 2
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy o VAT, miejscem importu towarów jest terytorium
    państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia
    na terytorium Unii Europejskiej.
    Natomiast, zgodnie z art. 26a ust. 2 ustawy o VAT, w przypadku gdy towary zostaną objęte
    z momentem ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących
    procedur:
    1) uszlachetniania czynnego,
    2) odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
    3) składowania celnego,
    4) tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z
      procedur celnych,
    5) wolnego obszaru celnego
    - miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
    towary te przestaną podlegać tym procedurom.
    Z uwagi na fakt, że Samolot zostanie przywieziony bezpośrednio na terytorium Polski, to
    niezależnie od tego, czy Samolot zostanie jedną z procedur wymienionych w art. 26a ust. 2
    ustawy o VAT, to miejscem importu Samolotu w każdym wypadku będzie Polska.
    Zgodnie z art. 19a ust. 9 ustawy o VAT obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów
    powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    Zgodnie z art. 19a ust. 10, w przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania
    czynnego obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia
    procedury uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego
    Komisji (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r.

    Stosownie zaś do art. 19a ust. 11, w przypadku objęcia towarów procedurą: składowania
    celnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych,
    uszlachetniania czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych
    pobierane są opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek
    podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.
    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie przewiduje objęcia Samolotu procedurą:
    uszlachetniania czynnego, odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności
    celnych przywozowych, składowania celnego, tranzytu, w tym także składowaniem
    czasowym przed objęciem towarów jedną z procedur celnych, wolnego obszaru celnego,
    to obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług powstanie z chwilą powstania
    długu celnego.
    Stanowisko w sprawie pytania nr 3
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT, import towarów na terytorium kraju
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, z tytułu importu towarów na terytorium kraju
    podatnikami z tytułu importu towarów, czyli osobami zobowiązanymi do rozliczenia VAT z
    tego tytułu, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz
    osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na
    podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar
    zostało zawieszone, w części lub w całości, bądź zastosowano preferencyjną, obniżoną lub
    zerową stawkę celną.
    Stosownie do art. 33 ust. 1 ustawy o VAT, podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1
    ustawy o VAT są obowiązani do obliczenia i wykazania w zgłoszeniu celnym albo
    rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
    przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447 - kwoty
    podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b ustawy o
    VAT.
    Ponadto, zgodnie z art. 33 ust. 4 ustawy o VAT, ww. podatnicy są obowiązani w terminie
    10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności
    podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a
    (procedura celna w formie zgłoszenia uproszczonego, będąca przedmiotem pytania w
    dalszej części niniejszego wniosku) i art. 33b (odprawa scentralizowana - art. 179 unijnego
    kodeksu celnego) ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c,
    art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1 tej ustawy.
    Przy czym, w myśl art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do
    końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a
    pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43 %
    oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6 %,
    stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.
    Jednocześnie ustawodawca przewidział obniżone stawki oraz zwolnienia od podatku dla
    dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług oraz określił warunki
    stosowania obniżonych stawek i zwolnień.
    W przypadku importu środków transportu lotniczego ustawodawca przewidział jedynie
    ulgę w art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT.
    Wedle tego przepisu, stawkę podatku od towarów i usług w wysokości 0% stosuje się do
    importu środków transportu lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia
    pokładowego przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w
    transporcie międzynarodowym.

    W oparciu o ww. art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT można stwierdzić, że warunki
    zastosowania stawki 0% są dwojakie i dotyczą samego towaru, jak też osoby nabywcy
    (importera).
    Co do towaru przepis ogranicza się do odniesienia do środków transportu lotniczego oraz
    części zamiennych do nich, a także wyposażenia pokładowego.
    Natomiast, co do nabywcy (importera) to musi być to podmiot spełniający następujące
    warunki:
    a) Nabywca (importer) musi być przewoźnikiem lotniczym.
    Przyjmuje się, że w przypadku importu, aby stawka 0% znalazła zastosowanie,
    przedmiotowe towary muszą być importowane bezpośrednio przez przewoźnika
    lotniczego. Import przez jakikolwiek inny podmiot (nawet jeżeli ostatecznym nabywcą ma
    być przewoźnik lotniczy) wyłącza możliwość zastosowania omawianej preferencji.
    Ustawa nie definiuje samego pojęcia „przewoźnika lotniczego” (określa natomiast, w ust.
    1a i 1f, jakie podmioty uważa za przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy
    w transporcie międzynarodowym, o czym dalej). Przyjmuje się, że jest to podmiot, w
    przedmiocie działalności którego znajduje się lotniczy przewóz towarów lub osób.
    b) Nabywca (importer) musi być przewoźnikiem, który wykonuje głównie przewozy w
      transporcie międzynarodowym.
    Tak określone kryterium ma charakter podmiotowy. Zatem, nie ma znaczenia, czy
    importowany środek transportu lotniczego jest w ogóle przeznaczony do wykorzystania w
    transporcie międzynarodowym. Stawka 0% znajdzie zastosowanie wyłącznie na podstawie
    kryterium podmiotowego - co sprawia, że importowany towar może być równie dobrze
    przeznaczony do wykorzystania zarówno w transporcie krajowym, jak i
    międzynarodowym. Istotne jest więc jedynie to, czy sam importer (nabywca) wykonuje
    głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.
    Zgodnie z art. 83 ust. 1a ustawy o VAT, przez przewoźników lotniczych wykonujących
    głównie przewozy w transporcie międzynarodowym rozumie się przewoźników lotniczych
    posiadających siedzibę działalności gospodarczej na terytorium kraju, u których udział:
    a) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
    b) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
    c) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych przesyłek
      w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem
    - wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co najmniej
    60%.
    Powyższe kryteria muszą zostać spełnione łącznie.
    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie ma statusu przewoźnika lotniczego wykonującego
    głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, a ustawodawca nie przewiduje
    innych przypadków stosowania obniżonej stawki oraz zwolnienia od importu środków
    transportu lotniczego, to import Samolotu przez Wnioskodawcę będzie opodatkowany
    podatkiem od towarów i usług ze stawką 23%.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. a i b ustawy o VAT w przypadku importu towarów -
    kwota podatku:

    a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,
    b) albo należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a (procedura uproszczona).
    Wedle art. 86 ust. 10 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do
    nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek
    podatkowy.
    Jeśli Samolot będzie wykorzystywany tylko do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, to wówczas Wnioskodawca będzie uprawniony do obniżenia podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego odpowiadającej kwocie podatku należnego.
    Jeśli zaś Samolot będzie wykorzystywany również do czynności nieopodatkowanych
    podatkiem VAT, to wówczas przy obniżeniu podatku należnego Wnioskodawca ma
    obowiązek zastosować art. 86 ust. 2a, wedle którego kwotę podatku naliczonego oblicza
    się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i
    usług do celów działalności gospodarczej (tzw. prewspółczynnik).
    Stanowisko w sprawie pytania nr 4 (pierwsza część pytania)
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a
    także wszelkie postacie energii.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu,
    leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy
    sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo
    własności zostanie przeniesione.
    Stosownie natomiast do treści art. 7 ust. 9 ustawy o VAT, przez umowy dzierżawy, najmu,
    leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2,
    rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym,
    odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych
    przepisów, których przedmiotami są grunty.
    Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w ww. art. 5
    ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT.
    Ustawa o VAT nie stosuje nazewnictwa „leasing finansowy” i „leasing operacyjny”, ale jej
    przepisy regulują dwa rodzaje leasingu, które w obrocie gospodarczym funkcjonują pod
    tymi nazwami. Na gruncie ustawy o VAT, leasing operacyjny traktowany jest jako
    świadczenie usług, natomiast leasing finansowy, jako dostawa towarów.
    Ww. art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 9 ustawy wskazują, że aby umowę leasingu
    zakwalifikować jako dostawę towarów, musi ona spełniać następujące warunki:
        przedmiotem umowy muszą być towary,

        umowa leasingu musi być zawarta na czas określony,
        w wyniku umowy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający (leasing
        finansowy) lub przedmiotem leasingu są grunty,
        w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na
        korzystającego.
    Wymogi te mają charakter łączny. Wystarczy więc, aby tylko jeden z ww. warunków nie
    został spełniony, a umowa leasingu nie zostanie zakwalifikowana jako dostawa towarów w
    świetle ustawy o podatku od towarów i usług.
    Skoro, rozważana umowa leasingu Samolotu nie będzie przewidywać, aby Wnioskodawca
    w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
    ostatniej raty uzyskiwał prawo własności przedmiotu leasingu, a Wnioskodawca nie będzie
    dokonywać odpisów amortyzacyjnych, to czynności wykonywane przez leasingodawcę
    (finansującego) będą usługą w rozumieniu ustawy o VAT.
    W przypadku świadczenia usług, istotnym dla prawidłowego rozliczenia podatku od
    towarów i usług jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności
    określenia miejsca świadczenia zależy, czy dana usługa podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.
    Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.
    Stosownie do art. 28a ustawy o VAT, na potrzeby stosowania rozdziału, w którym jest ten
    przepis:
    1) ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:
    a) podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art.
      15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na
      cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    b) osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana
      lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
    2) podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
      za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art.
      5 ust. 1. uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego
      rzecz usług.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Przepis art. 28a ustawy o VAT wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy. Definicja
    ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem
    według tej regulacji, jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą.
    Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w
    art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące
    działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw
    trzecich.

    Ogólna zasada dotycząca określania miejsca świadczenia usług na rzecz podatników
    zawarta została w art. 28b ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia
    usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik
    będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4
    oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a. art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n. W
    niniejszej sprawie, do nabywanej usługi leasingu operacyjnego, zastrzeżenia wskazane w
    art. 28b ust. 1 ustawy o VAT nie mają zastosowania.
    W związku z powyższym, miejscem świadczenia, a tym samym miejscem opodatkowania
    usługi leasingu operacyjnego nabywanej przez Wnioskodawcę jest Polska.
    W myśl art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z
    tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1
    pkt 4.
    Zaś na mocy art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT podatnikami są również osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające
    usługi, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    b) usługobiorcą jest:
          w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa
          w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
          w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
          siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
          gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
          którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i
          zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Zgodnie z art. 17 ust. 2 ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4, 5, 7 i 8,
    usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Stosownie do art. 17 ust. 1a ustawy o VAT, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się
    również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub
    dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    Z uwagi na fakt, że leasingodawcą (finansującym) będzie podmiot mający siedzibę na
    terenie USA i nie prowadzący działalności gospodarczej w Polsce przez zakład położony w
    Polsce, a Wnioskodawca posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
    terytorium kraju, to Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4
    ustawy o VAT, zobowiązany będzie do opodatkowania nabywanej usługi na zasadzie
    importu usług, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa podatkowego na terytorium
    kraju.
    Stanowisko Wnioskodawcy w sprawie pytania nr 4 (druga część pytania)

    Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT, obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust.
    5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1.
    Przepis art. 19a ust. 3 ustawy o VAT stanowi, że usługę, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się
    za wykonaną z upływem każdego okresu, do którego odnoszą się te płatności lub
    rozliczenia, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi. Usługę świadczoną w sposób
    ciągły przez okres dłuższy niż rok, dla której w związku z jej świadczeniem w danym roku
    nie upływają terminy płatności lub rozliczeń, uznaje się za wykonaną z upływem każdego
    roku podatkowego, do momentu zakończenia świadczenia tej usługi.
    Odstępstwem od zasady ogólnej zawartej w art. 19a ust. 1 ustawy o VAT są szczególne
    momenty powstania obowiązku podatkowego, które mają zastosowanie w przypadku
    spełnienia szczególnych warunków określonych ustawą. Jednakże, przepisy dotyczące
    powstania obowiązku podatkowego nie regulują odrębnie powstania obowiązku
    podatkowego w przypadku importu usług. Zatem, w odniesieniu do nabywanej usługi, do
    której stosuje się art. 28b ustawy, obowiązek podatkowy powstaje na zasadach ogólnych,
    tj. z chwilą wykonania tej usługi lub - jeśli przed tym momentem otrzymano całość lub
    część zapłaty - z chwilą otrzymania zapłaty w odniesieniu do otrzymanej części.
    W art. 19a ust. 3 ustawy o VAT ustawodawca wprowadził unormowanie w zakresie
    ustalenia momentu wykonania usługi w odniesieniu do „usługi, dla której w związku z jej
    świadczeniem ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń”, czyli
    takiej usługi, która jest wykonywana w sposób ciągły przez pewien czas natomiast
    rozliczenie należności za nią następuje w ramach okresu.
    Przepisy regulujące podatek od towarów i usług nie definiują pojęcia „sprzedaży o
    charakterze ciągłym”. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 kwietnia 2012 r.
    sygn. akt I FSK 935/11 odniósł się do tego pojęcia następująco: „(...) sprzedaż o charakterze
    ciągłym (...) polega na świadczeniach ciągłych podatnika, obejmujących pewne stałe
    zachowania w czasie trwania stosunku obligacyjnego, zaspokajające interes odbiorcy tych
    świadczeń, poprzez ich trwały - pod względem czasowym i funkcjonalnym - charakter oraz
    cechujące się niemożliwością wyodrębnienia powtarzających się czynności podatnika, co
    jest charakterystyczne dla świadczeń ciągłych (okresowych)”.
    W związku z powyższym, sformułować można wniosek, że jako sprzedaż ciągłą można
    uznać każdą dostawę lub usługę, która jest stale w fazie wykonywania, co oznacza, że
    wykonywana jest nieprzerwanie przez czas trwania umowy i w której jednoznacznie
    można określić jedynie moment rozpoczęcia jej świadczenia, natomiast moment jej
    zakończenia rozumianego jako definitywne wykonanie, nie jest z góry określony. Jest on
    wyznaczony przez datę obowiązywania umowy między kontrahentami.
    Z uwagi na fakt, że rozważana umowa leasingu zostanie zawarta na ściśle określony czas,
    to usługa leasingu nie będzie miała charakteru ciągłego, w rozumieniu art. 19a ust. 3
    ustawy o VAT.
    Ponadto, stosownie do art. 19a ust. 8 ustawy, w przypadku dokonania całości lub części
    zapłaty przed wykonaniem usługi, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą zapłaty w
    odniesieniu do wpłaconej kwoty. Zatem, gdy płatność ma miejsce przed wykonaniem
    usługi (przed zakończeniem okresu rozliczeniowego - kwartału), obowiązek podatkowy
    powstaje z chwilą dokonania zapłaty, zgodnie z art. 19a ust. 8 ustawy.
    Podsumowując, obowiązek podatkowy dla Wnioskodawcy z tytułu zawartej umowy
    leasingu, powstaje z chwilą wykonania usługi - zgodnie z art. 19a ust. 1 ustawy - której
    moment wykonania wyznaczać będzie upływ każdego z ustalonych okresów
    rozliczeniowych, co wynika z art. 19a ust. 3 ustawy (jeśli zapłata nie jest dokonywana
    przed zakończeniem tego okresu rozliczeniowego). Natomiast w sytuacji, w której zapłata
    dokonywana jest przed wykonaniem usługi, tj. przed zakończeniem danego okresu

    rozliczeniowego, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania zapłaty, zgodnie z
    art. 19a ust. 8 ustawy.
    Stanowisko w sprawie pytania nr 5
    Przepis art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT ma zastosowanie do nabywców (importerów)
    mających status przewoźnika lotniczego wykonującego głównie przewozy w transporcie
    międzynarodowym, w rozumieniu art. 83 ust. 1a-1f ustawy o VAT, o czym wyżej w
    stanowisku Wnioskodawcy przy pytaniu nr 3.
    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca nie ma statusu przewoźnika lotniczego wykonującego
    głównie przewozy w transporcie międzynarodowym, w rozumieniu art. 83 ust. 1a-1f
    ustawy o VAT, nie może on skorzystać z obniżonej stawki VAT 0%, nawet jeśli Samolot
    będzie wykorzystywany do działalności zwolnionej z VAT (np. szkolenia lub sportowej).
    Stanowisko w sprawie pytania nr 6
    Zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny
    może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji
    podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu
    tych towarów.
    Stosownie do art. 33a ust. 2 ustawy o VAT, powyższe stosuje się przy zachowaniu dwóch
    warunków:
    a) po pierwsze, przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,
      wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu: zaświadczeń o
      braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we
      wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa,
      przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku,
      odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w
      poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się
      w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy
      zaległość oraz potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.
    b) po drugie, dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub
      pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.
    Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest zarejestrowany jako czynny podatnik VAT, to może
    w przypadku objęcia importu Samolotu procedurą uproszczoną rozliczyć podatek należny
    w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z
    tytułu importu tych towarów, zamiast jego zapłaty przy odprawie celnej, jednakże przy
    zachowaniu warunków ujętych w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe oraz w
    części nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
      Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      Przez terytorium państwa trzeciego należy rozumieć terytorium państwa
      niewchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy
      o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na
      warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie
      normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty
      prawo własności zostanie przeniesione.
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 7 ust. 9 ustawy:
      Przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze,
      o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy w wyniku których, zgodnie z
      przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje
      korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których
      przedmiotami są grunty.
    Zatem, ustawa o podatku od towarów i usług definiuje dostawę towarów jako każde
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie
    towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym
    charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej
    płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych
    tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.
    Przy czym, przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym
    charakterze, o których mowa powyżej, ustawa każe rozumieć umowy, w wyniku których,
    zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje
    korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotem są
    grunty.
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
      formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:

      Przez sprzedaż - rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
      usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
      towarów.
    Według art. 2 pkt 7 ustawy:
      Przez import towarów rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego
      na terytorium Unii Europejskiej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła,
      również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest
      zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo
      zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.
    Jednocześnie, w myśl art. 19a ust. 9 ustawy:
      Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu
      celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.
    W myśl art. 19a ust. 10a ustawy:
      W przypadku objęcia towarów procedurą uszlachetniania czynnego obowiązek
      podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą zamknięcia procedury
      uszlachetniania czynnego zgodnie z art. 324 rozporządzenia wykonawczego Komisji
      (UE) 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015 r. ustanawiającego szczegółowe zasady
      wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady
      (UE) nr 952/2013 ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 343 z
      29.12.2015, str. 558, z późn. zm.3)), zwanego dalej „rozporządzeniem 2015/2447”.
    Na podstawie art. 19a ust. 11 ustawy:
      W przypadku objęcia towarów procedurą: składowania celnego, odprawy czasowej z
      całkowitym zwolnieniem z należności celnych przywozowych, uszlachetniania
      czynnego, tranzytu, wolnego obszaru celnego, jeżeli od towarów tych pobierane są
      opłaty wyrównawcze lub opłaty o podobnym charakterze, obowiązek podatkowy z
      tytułu importu towarów powstaje z chwilą wymagalności tych opłat.
    Oznacza to, że w przypadku gdy na podstawie przepisów celnych powstaje dług celny w
    związku z dopuszczeniem towarów do obrotu, wówczas także, co do zasady, powstanie
    obowiązek podatkowy w podatku VAT z tytułu importu tych towarów.
    Według art. 22 ust. 1 pkt 1 i 3 ustawy:
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów wysyłanych lub
      transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
      trzecią - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub
      transportu do nabywcy.
      Miejscem dostawy towarów jest - w przypadku towarów niewysyłanych ani
      nietransportowanych - miejsce, w którym towary znajdują się w momencie dostawy.
    Zgodnie z art. 26a ust. 1 ustawy:
      Miejscem importu towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na którym
      towary znajdują się w momencie ich wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej.
    Przy czym, w myśl art. 26a ust. 2 ustawy:

      W przypadku gdy towary zostaną objęte z momentem ich wprowadzenia na
      terytorium Unii Europejskiej jedną z następujących procedur:
      1. uszlachetniania czynnego,
      2. odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od należności celnych przywozowych,
      3. składowania celnego,
      4. tranzytu, w tym także składowaniem czasowym przed objęciem towarów jedną z
      procedur celnych,
      5. wolnego obszaru celnego
      – miejscem importu takich towarów jest terytorium państwa członkowskiego, na
      którym towary te przestaną podlegać tym procedurom.
    Ponadto, w myśl art. 5 pkt 15, 18, 19, 23 i 24 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i
    Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny
    (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanym dalej UKC:
      - „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do
      czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację
      skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym
      wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie,
      deklaracja lub powiadomienie są składane;
      - „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej
      kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych
      towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;
      - „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.
    Stosownie do art. 77 UKC:
      1. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku objęcia towarów nieunijnych
      podlegających należnościom celnym przywozowym jedną z następujących procedur
      celnych:
      a) dopuszczenia do obrotu, w tym na mocy przepisów o końcowym przeznaczeniu;
      b) odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem z należności celnych przywozowych.
      2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.
      3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego
      dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego. (...)
    Z kolei art. 226 ust. 1 UKC stanowi, że:
      Procedura tranzytu zewnętrznego pozwala na przemieszczanie towarów nieunijnych
      z jednego do drugiego miejsca znajdującego się na obszarze celnym Unii, przy czym
      towary te nie podlegają:
      a) należnościom celnym przywozowym;
      b) innym należnościom określonym w innych stosownych obowiązujących przepisach
      (...).
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym
    podatnikiem VAT. Wnioskodawca świadczy m.in. usługi (...). W celu powiększenia floty
    powietrznej do świadczenia ww. usług, Wnioskodawca rozważa zakup samolotu (Samolot)
    bezpośrednio od producenta z USA lub zawarcie umowy leasingu Samolotu z
    leasingodawcą (finansującym) z USA.

    Kontrahent z USA posiada siedzibę działalności gospodarczej na terenie USA. Kontrahent
    z USA nie prowadzi działalności gospodarczej w Polsce, nie posiada w Polsce stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, które uczestniczyłoby w realizacji usługi
    leasingu i nie jest zarejestrowany w Polsce do celów VAT.
    Ad 1 i 2
    Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii, czy zakup Samolotu od podmiotu z USA
    będzie stanowić import towarów (pytanie 1) oraz ustalenia momentu obowiązku
    podatkowego (pytanie 2).
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że za import towarów, o
    którym mowa w art. 2 pkt 7 ustawy uważa się przywóz towarów z terytorium państwa
    trzeciego na terytorium Unii Europejskiej. Definicja ta stanowi implementację art. 30
    dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L 347 z 11.12.2006 str. 1 ze zm.), w myśl którego
    „import towarów” oznacza wprowadzenie na terytorium Wspólnoty towarów, które nie
    znajdują się w swobodnym obrocie, w rozumieniu art. 24 Traktatu.
    Oznacza to, że importem jest przywóz towarów z kraju trzeciego na terytorium Unii
    Europejskiej, natomiast to, w którym państwie członkowskim podlega on opodatkowaniu
    (ma miejsce import towarów) określa art. 26a ustawy. Miejscem importu jest bowiem
    terytorium tego państwa członkowskiego, na którym towary znajdują się w momencie ich
    wprowadzenia na terytorium Unii Europejskiej. Zatem, tylko import towarów na
    terytorium kraju stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług w Polsce, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Z kolei, powstanie obowiązku podatkowego z tytułu importu towarów powiązane jest z
    powstaniem obowiązku zapłaty cła lub faktem zaistnienia określonych procedur celnych.
    W przypadku, gdy importowany towar nie jest objęty procedurą dopuszczenia do obrotu
    w rozumieniu przepisów celnych i przywóz towaru nie powoduje powstania długu
    celnego, ani też nie występują żadne inne należności przywozowe, obowiązek podatkowy
    dla przedmiotowego importu towarów nie powstaje.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że transakcja zakupu Samolotu od podmiotu z USA będzie stanowić
    opodatkowany na terytorium kraju import towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 7 w zw. z
    art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Wnioskodawca zakupi Samolot od podmiotu z USA (transakcja zostanie zrealizowana
    pomiędzy (...)). Zakupiony Samolot zostanie przetransportowany z USA do Polski (drogą
    powietrzną). Agencja celna, jako przedstawiciel bezpośredni - dokona zgłoszenia celnego
    Samolotu w imieniu i na rzecz Wnioskodawcy. Polska będzie pierwszym krajem UE, w
    którym Samolot zostanie dopuszczony do obrotu w Unii Europejskiej (zaimportowany).
    Zatem, skoro nastąpi przywóz towaru z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii
    Europejskiej, opisana transakcja (zakup Samolotu) będzie stanowiła import towarów, w
    rozumieniu art. 2 pkt 7 ustawy. Odprawa celna towarów nastąpi na terytorium Polski i tu
    nastąpi dopuszczenie Samolotu do obrotu w UE. Zatem, miejscem importu towarów
    będzie - stosownie do art. 26a ust. 1 ustawy - terytorium Polski.
    Jednocześnie, Wnioskodawca wskazał, że będzie na nim ciążył obowiązek uiszczenia cła z
    tytułu przywozu Samolotu do Polski, co oznacza, że Wnioskodawca będzie podatnikiem, o
    którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy. Tym samym, po stronie Wnioskodawcy, tj.
    importera towarów powstanie w Polsce obowiązek podatkowy w odniesieniu do
    importowanego towaru (Samolotu). Wnioskodawca wskazał, że nie przewiduje objęcia
    Samolotu procedurami wymienionymi w art. 26a ust. 2 ustawy. W konsekwencji,
    obowiązek podatkowy w odniesieniu do importu Samolotu powstanie z chwilą powstania
    długu celnego, na podstawie art. 19a ust. 9 ustawy.

    Tym samym, stanowisko z którego wynika, że zakup Samolotu będzie stanowić import
    towarów (pytanie 1) natomiast obowiązek podatkowy powstanie z chwilą powstania długu
    celnego (pytanie 2) jest prawidłowe.
    Ad 5
    Przedmiotem wątpliwości jest również możliwości opodatkowania importu Samolotu
    wykorzystywanego do działalności zwolnionej z VAT (np. szkoleniowej lub sportowej)
    stawką VAT w wysokości 0%, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 83 ust. 1
    pkt 5 ustawy:
      Stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do importu środków transportu
      lotniczego oraz części zamiennych do nich i wyposażenia pokładowego przez
      przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie
      międzynarodowym.
    Stosownie do art. 83 ust. 1a ustawy:
      Przez przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w transporcie
      międzynarodowym, o których mowa w ust. 1 pkt 5-8, 13, 16 i 18, rozumie się
      przewoźników lotniczych posiadających siedzibę działalności gospodarczej na
      terytorium kraju, u których udział:
      1) przychodów z działalności w transporcie międzynarodowym w przewozach
      ogółem,
      2) zrealizowanej liczby lotów w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem,
      3) liczby pasażerów lub ilości przewożonych towarów, lub ilości przewożonych
      przesyłek w transporcie międzynarodowym w przewozach ogółem
      - wynosił w każdej z tych trzech kategorii w poprzednim roku podatkowym co
      najmniej 60%.
    Zgodnie z art. 83 ust. 1c ustawy:
      Prezes Urzędu Lotnictwa Cywilnego ogłasza do dnia 31 marca danego roku
      podatkowego, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Urzędu Lotnictwa
      Cywilnego, listę przewoźników lotniczych wykonujących głównie przewozy w
      transporcie międzynarodowym, o których mowa w ust. 1a, na okres od dnia 1
      kwietnia danego roku podatkowego do dnia 31 marca następnego roku
      podatkowego, na podstawie danych uzyskanych od przewoźników lotniczych.
    Z powołanych przepisów wynika, że warunki zastosowania stawki VAT 0% mają charakter
    przedmiotowo-podmiotowy, tj. dotyczą zarówno importowanego towaru, jak i nabywcy.
    Stawka podatku VAT w wysokości 0% ma więc zastosowanie do importu środków
    transportu lotniczego, części zamiennych do nich oraz wyposażenia pokładowego, w
    przypadku gdy import ten dokonywany jest przez przewoźników lotniczych wykonujących
    głównie przewozy w transporcie międzynarodowym.
    Zatem, zgodnie z art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy, aby w analizowanej sprawie znalazła
    zastosowanie stawka VAT 0%, importerem towarów musi być podmiot spełniający
    określone warunki, tj. musi to być przewoźnik lotniczy, który wykonuje głównie przewozy
    w transporcie międzynarodowym.
    W analizowanej sprawie warunek podmiotowy nie jest spełniony ponieważ Wnioskodawca
    będący importerem Samolotu nie jest przewoźnikiem lotniczym wykonującym przewozy w
    transporcie międzynarodowym, w rozumieniu art. 83 ust. 1a-1f ustawy. W konsekwencji,
    dokonany przez Wnioskodawcę import Samolotu nie może korzystać z preferencyjnej
    stawki VAT w wysokości 0%, na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 5 ustawy.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 5 jest prawidłowe.

    Ad 6
    Wnioskodawca wyraził również wątpliwości dotyczące możliwości rozliczenia podatku VAT
    w deklaracji podatkowej zamiast jego zapłaty przy odprawie celnej.
    Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy:
      1. Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do
      obliczenia i wykazania w:
      1) zgłoszeniu celnym albo
      2) rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w
      przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447 -
      kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.
      4. Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia
      przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty
      obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.
    Według art. 33a ust. 1 ustawy:
      Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku
      należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w
      którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.
    Stosownie do art. 33a ust. 2 i 2a ustawy:
      Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:
      1) przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego,
      wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
      a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie
      społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód
      budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w
      każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań
      podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub
      podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy,
      którego dotyczy zaległość,
      b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.
      2) (uchylony)
      3) dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub
      pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.
      2a. Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2
      pkt 1, uważa się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika
      oświadczeń o tej samej treści.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że podstawową procedurą
    rozliczenia podatku VAT z tytułu importu towarów jest obliczenie i wykazanie podatku
    należnego w zgłoszeniu celnym. W takim przypadku, importer oblicza i wykazuje podatek
    należny z tytułu dokonanego importu towarów w zgłoszeniu celnym, a następnie -
    stosownie do art. 33 ust. 1 i 4 ustawy - w ciągu 10 dni, licząc od dnia powiadomienia
    podatnika przez organ celny o wysokości należności podatkowych, zobowiązany jest do
    wpłacenia kwoty obliczonego podatku. Przy takim sposobie rozliczenia, podatek należny z
    tytułu importu towarów wykazywany jest w zgłoszeniu celnym, natomiast kwota podatku
    naliczonego zapłacona przez podatnika wykazywana jest jedynie w deklaracji VAT (jeżeli
    podlega odliczeniu). Kwota podatku należnego wykazana w zgłoszeniu celnym staje się
    zatem kwotą podatku naliczonego wykazaną w deklaracji VAT, o ile zakupione towary

    będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Takie rozliczenie jest więc
    neutralne podatkowo, niemniej jednak wymaga od podatnika zaangażowania środków
    pieniężnych na zapłatę podatku VAT.
    Ustawodawca przewidział również możliwość rozliczenia podatku VAT z tytułu importu
    towarów w procedurze uproszczonej (art. 33a ustawy), która polega na uwzględnieniu w
    jednej deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy
    z tytułu importu towarów – jednocześnie podatku naliczonego i należnego, bez
    konieczności wpłacania kwoty VAT na konto urzędu celnego. Aby móc korzystać z takiego
    sposobu rozliczania podatku z tytułu importu należy spełnić warunki określone m.in. w
    art. 33a ust. 2 ustawy.
    Wnioskodawca wskazał, że w przypadku transakcji objętej zapytaniem będą spełnione
    warunki, o których mowa w art. 33a ust. 2 ustawy.
    Zatem, skoro w analizowanym przypadku będą spełnione warunki, o których mowa w art.
    33a ust. 2 ustawy, Wnioskodawca będący zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym,
    będzie mógł rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towaru (Samolotu) w
    deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstanie obowiązek podatkowy z
    tytułu importu Samolotu.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 6, z którego wynika, że przy zachowaniu
    warunków ujętych w art. 33a ust. 2 ustawy, Wnioskodawca może rozliczyć podatek
    należny z tytułu importu Samolotu w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym
    powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu Samolotu, zamiast jego zapłaty przy
    odprawie celnej jest prawidłowe.
    Ad 4
    Wątpliwości wyrażone w pytaniu 4 dotyczą ustalenia, czy świadczenie usługi leasingu
    przez finansującego z USA będzie dla Wnioskodawcy stanowić import usług, a jeśli tak, to
    kiedy powstaje obowiązek podatkowy z tytułu takiej umowy.
    Wnioskodawca uważa, że czynności wykonywane przez leasingodawcę (finansującego)
    będą stanowić świadczenie usług. Miejscem opodatkowania nabywanej usługi będzie
    Polska, a Wnioskodawca jako podatnik, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy,
    będzie zobowiązany do opodatkowania nabywanej usługi na zasadzie importu usług.
    Odnosząc się do przedstawionych wątpliwości należy wskazać, że zgodnie z art. 2 pkt 9
    ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o imporcie usług - rozumie się przez to
      świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o
      którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.
    Natomiast w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające usługi, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) usługobiorcą jest:

          w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym
          mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa
          w art. 15, zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art.
          97 ust. 4,
          w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
          miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
          podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca
          podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
          w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15,
          posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
          prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba
          prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca
          siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana lub obowiązana do
          zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Według art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy:
      Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające
      osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające towary, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
      a) dokonującym ich dostawy na terytorium kraju jest podatnik nieposiadający
      siedziby działalności gospodarczej oraz stałego miejsca prowadzenia działalności
      gospodarczej na terytorium kraju, a w przypadku dostawy towarów:
            innych niż gaz w systemie gazowym, energia elektryczna w systemie
            elektroenergetycznym, energia cieplna lub chłodnicza przez sieci
            dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej,
            innej niż transfer bonów jednego przeznaczenia
            podatnik ten nie jest zarejestrowany zgodnie z art. 96 ust. 4,
      b) nabywcą jest:
            w przypadku nabycia gazu w systemie gazowym, energii elektrycznej w
            systemie elektroenergetycznym, energii cieplnej lub chłodniczej przez sieci
            dystrybucji energii cieplnej lub chłodniczej - podmiot zarejestrowany
            zgodnie z art. 96 ust. 4 lub art. 97 ust. 4,
            w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
            miejscem dostawy towarów, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
            podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca
            podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
            w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15,
            posiadający siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce
            prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju lub osoba
            prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15, posiadająca
            siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana zgodnie z art. 97 ust. 4,

      c) dostawa towarów nie jest dokonywana w ramach wewnątrzwspólnotowej
      sprzedaży towarów na odległość lub sprzedaży na odległość towarów
      importowanych rozliczanej w procedurze szczególnej, o której mowa w dziale XII w
      rozdziale 9, lub na zasadach odpowiadających tym regulacjom.
    Na podstawie art. 17 ust. 2 ustawy:
      W przypadkach wymienionych w ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący
      dostawy towarów nie rozlicza podatku należnego.
    Powołany art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy wskazuje na sytuację, w której podatnikiem staje się
    nabywca usługi, jeśli dokonał on nabycia usługi od dostawcy spoza terytorium Polski.
    Przepis wprowadza mechanizm tzw. odwrotnego obciążenia, który polega na
    opodatkowaniu usług przez usługobiorcę. Warunkiem zastosowania odwrotnego
    obciążenia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy względem usług jest spełnienie
    warunków dotyczących usługodawcy jak i usługobiorcy.
            1W myśl art. 709 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.):
      Przez umowę leasingu finansujący zobowiązuje się, w zakresie działalności swego
      przedsiębiorstwa, nabyć rzecz od oznaczonego zbywcy na warunkach określonych w
      tej umowie i oddać tę rzecz korzystającemu do używania albo używania i pobierania
      pożytków przez czas oznaczony, a korzystający zobowiązuje się zapłacić
      finansującemu w uzgodnionych ratach wynagrodzenie pieniężne, równe co najmniej
      cenie lub wynagrodzeniu z tytułu nabycia rzeczy przez finansującego.
              16Zgodnie z art. 709 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli finansujący zobowiązał się, bez dodatkowego świadczenia, przenieść na
      korzystającego własność rzeczy po upływie oznaczonego w umowie czasu trwania
      leasingu, korzystający może żądać przeniesienia własności rzeczy w terminie
      miesiąca od upływu tego czasu, chyba że strony uzgodniły inny termin.
    Umowa leasingu sprowadza się więc do używania rzeczy i pobierania pożytków, natomiast
    nie rodzi powstania prawa do rozporządzania towarem jak właściciel. W świetle ustawy o
    podatku od towarów i usług, leasing – co do zasady – jest usługą zdefiniowaną w art. 8 ust.
    1 ustawy.
    Pomimo, że ustawa nie wprowadza takiego nazewnictwa, jej przepisy regulują dwa
    rodzaje leasingu, które w obrocie gospodarczym funkcjonują jako leasing finansowy oraz
    leasing operacyjny. Mając na uwadze na charakter i specyfikę ww. rodzajów leasingu,
    leasing operacyjny traktowany jest na gruncie ustawy jako świadczenie usług, natomiast
    leasing finansowy, jako dostawa towarów.
    Należy zauważyć, że powołane przepisy art. 7 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 7 ust. 9 ustawy
    wskazują, że aby umowę leasingu zakwalifikować jako dostawę towarów, musi ona
    spełniać następujące warunki:
        przedmiotem umowy muszą być towary,
        umowa leasingu musi być zawarta na czas określony,
        w wyniku umowy odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający lub
        przedmiotem leasingu są grunty,
        w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty
        ostatniej raty prawo własności przedmiotu umowy jest przenoszone na
        korzystającego.
    Przy czym, warunki te muszą być spełnione łącznie.

    Leasing finansowy, który w głównej mierze charakteryzuje się tym, że odpisów
    amortyzacyjnych w podatku dochodowym dokonuje korzystający a prawo własności
    zasadniczo przechodzi na korzystającego z chwilą zapłaty ostatniej raty, uznawany jest na
    gruncie przepisów ustawy za dostawę towarów. Natomiast leasing operacyjny, w ramach
    którego własność przedmiotu leasingu nie przechodzi na korzystającego w następstwie
    normalnych zdarzeń przewidzianych umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty, a odpisów
    amortyzacyjnych dokonuje właściciel (leasingodawca), stanowi świadczenie usług.
    Wnioskodawca wskazał, że rozważa możliwość zawarcia umowy leasingu Samolotu z
    leasingodawcą (finansującym) z USA. Finansujący nabędzie przedmiot leasingu od
    dostawcy wskazanego przez Wnioskodawcę i udostępni Wnioskodawcy do używania i
    pobierania pożytków. Umowa leasingu Samolotu zostanie zawarta na ściśle określony
    czas. Jak Wnioskodawca wskazał w uzupełnieniu wniosku, Wnioskodawca jako
    korzystający będzie dokonywał odpisów amortyzacyjnych, a z chwilą zapłaty ostatniej raty
    uzyska prawo własności przedmiotu leasingu. Strony umowy będą rozliczały się jak przy
    leasingu finansowym, gdzie Wnioskodawca będzie korzystającym.
    Przedstawione okoliczności sprawy pozwalają przyjąć, że czynności wykonywane przez
    finansującego z USA na rzecz Wnioskodawcy (leasing Samolotu) będą stanowić dostawę
    towarów, w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 9 ustawy. Z wniosku wynika
    bowiem, że przedmiotem umowy będzie towar (Samolot). Umowa leasingu zostanie
    zawarta na czas określony. Jednocześnie, Wnioskodawca jako korzystający będzie
    dokonywał odpisów amortyzacyjnych, natomiast z chwilą zapłaty ostatniej raty uzyska
    prawo własności przedmiotu leasingu.
    W konsekwencji, skoro analizowana transakcja będzie stanowić dostawę towarów, w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 7 ust. 9, to wbrew opinii Wnioskodawcy,
    względem czynności wykonywanych przez kontrahenta z USA na rzecz Wnioskodawcy
    (leasing Samolotu) nie znajdzie zastosowania art. 17 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 2 pkt 9 ustawy.
    Tym samym, stanowisko w zakresie pytania 4, z którego wynika, że w związku z zawarciem
    umowy leasingu Wnioskodawca będzie zobowiązany do rozliczenia w Polsce podatku VAT
    z tytułu importu usług, na podstawie art. 2 pkt 9 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Jednocześnie informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we
    własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b
    § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
    Jednocześnie wyjaśniam, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytań
    oznaczonych we wniosku nr 1, 2, 4-6 odnoszących się do podatku od towarów i usług.
    Natomiast w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 3 oraz w zakresie podatku
    dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111

        ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.