Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-663/13/16-5/S/LS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2016-03-14
Teza: Czy świadczenia dokonywane przez Bank na rzecz klientów w ramach planowanych Promocji, których jednorazowa oraz łączna roczna wartość nie przekroczy kwoty 760 zł, będą stanowić nagrody związane ze sprzedażą premiową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm./ (dalej jako: „ustawy PDOF”) i w konsekwencji korzystać będą ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, a na Banku nie będą ciążyć obowiązki pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przyznanych i wypłaconych nagród oraz na Banku nie będą ciążyć obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 42 a ww. ustawy?
Słowa kluczowe: banki; nagrody; promocja-akcja promocyjna; sprzedaż-sprzedaż premiowa; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 7 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 777/14 (data wpływu 7 stycznia 2016 r.) - stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2013 r. (data wpływu 16 września 2013 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 września 2013 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

BANK S.A. (dalej jako: „Bank”) jest bankiem prowadzącym działalność bankową w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo Bankowe. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Bank zamierza organizować akcje promocyjne o cechach sprzedaży premiowej. Akcje te będą miały na celu promowanie usług (produktów finansowych) znajdujących się w ofercie Banku tj. lokat bankowych, używania kart, rachunków bankowych - jak również motywowanie klientów do korzystania z tych produktów Banku.

Adresatami promocji będą wszyscy obecni lub przyszli klienci Banku - osoby fizyczne nie prowadzące działalności gospodarczej.

Poniżej Bank prezentuje opis rozważanych promocji (dalej łącznie jako: „Promocje”).

Promocja związana z założeniem lokaty bankowej

Akcja ta dotyczyć będzie założenia lokaty bankowej długoterminowej. Sprzedaż premiowa polegać będzie na tym, iż klient, który zdecyduje się założyć lokatę długoterminową po spełnieniu określonych warunków wskazanych w regulaminie promocji, takich jak wartość środków umieszczonych na lokacie oraz okres deponowania, będzie miał możliwość zakupu określonego urządzenia tj telefonu/tabletu za 1 zł brutto. Klient będzie miał możliwość zakupu przedmiotowego urządzenia za 1 zł brutto już w momencie założenia lokaty długoterminowej, o wskazanych parametrach. W sytuacji zerwania lokaty przed terminem, klient będzie zobowiązany do zwrotu urządzenia lub zapłaty wartości rynkowej zakupionego w ramach promocji urządzenia do Banku. Jednocześnie, Bank wskazuje, że w związku z założeniem przedmiotowej lokaty, klient będzie uprawniony do uzyskania od Banku odsetek za czas trwania lokaty, zgodnie z oprocentowaniem, wskazanym w warunkach promocji.

Promocja związana ze zwrotem całości lub części abonamentu

Ponadto Bank planuje przyznać premie dla klientów aktywnych i spełniających określone warunki, w postaci zwrotu części lub całości abonamentu, jaki płaci Klient w związku z zakupem usług telefonii komórkowej. Uruchomienie tej oferty promocyjnej ma na celu zwiększenie lojalności dotychczasowych klientów, przejawiające się zwiększeniem częstotliwości wpływu środków na rachunek bankowy, zwiększeniem ilości i wartości transakcji dokonywanych przy użyciu kart debetowych/kredytowych przez tych klientów, jak również pozyskanie nowych klientów.

Premia będzie przyznawana klientom, którzy zapewnią w danym miesiącu wpływ na konto określonej kwoty, wykonają w danym miesiącu kartą debetową lub kredytową transakcje bezgotówkowe na określona kwotę i w stosunku do których Bank nie rozpoczął czynności windykacyjnych.

Jednorazowa, jak również łączna kwota przyznawanej przez Bank nagrody, zarówno w odniesieniu do Promocji związanej z założeniem lokaty bankowej oraz promocji związanej ze zwrotem abonamentu, w danym roku kalendarzowym nie przekroczy kwoty 760 zł.

Stanowisko podatnika do pytania nr 1.

Zdaniem Banku, świadczenia dokonywane przez Bank na rzecz klientów w ramach planowanych promocji, których jednorazowa oraz łączna roczna wartość nie przekroczy kwoty 760 zł, będą stanowić nagrody związane ze sprzedażą premiową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF i w konsekwencji korzystać będą ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, a na Banku nie będą ciążyć obowiązki pobrania i odprowadzania zryczałtowanego podatku dochodowego od przyznanych i wypłaconych nagród oraz na Banku nie będą ciążyć obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 42 a ww. ustawy.

Nie ulega również wątpliwości, że uzyskanie nagrody w ramach Programu jest możliwe w przypadku każdej osoby korzystającej z Promocji, a sam fakt nagrodzenia, jak również wartość nagrody, nie jest w żadnym przypadku wynikiem przypadku/losowania. W związku z powyższym, otrzymanie przez klienta nagród wskazanych w opisie zdarzeń przyszłych, których zarówno jednorazowa jak i łączna wartość w roku kalendarzowym nie przekroczy kwoty 760 zł, spełnia przesłanki decydujące o zwolnieniu ich z podatku wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF.

W konsekwencji, zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy PDOF w związku z art. 42 ustawy PDOF, na Banku, nie będą ciążyć obowiązki pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przyznanych i wypłaconych nagród oraz na Banku nie będą ciążyć obowiązki informacyjne zgodnie z art. 42a ww. ustawy PDOF.

Stanowisko podatnika w zakresie pytania 2

Zdaniem Banku, przyznawanie nagród w ramach sprzedaży premiowej dla jednego klienta, który w tym samym czasie korzysta z różnych produktów objętych sprzedażą premiową np. lokata długoterminowa, zwrot abonamentu - o ile jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza 760 zł - jest zgodne z przesłankami zastosowania zwolnienia od podatku dla nagród, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF.

Uzasadnienie do stanowiska podatnika w zakresie pytania 2

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF wolne od podatku są nagrody związane ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł. Zwolnienie od podatku nagród związanych z sprzedażą premiową nie dotyczy jednak nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą. Limit 760 zł dotyczy jedynie jednorazowej wartości nagrody. Tym samym, jeśli osoba fizyczna otrzymuje w trakcie roku kilka nagród, których łączna kwota przekracza 760 zł, ale każdorazowo ich wartość jest mniejsza niż 760 zł, to nie powstaną dla niej konsekwencje podatkowe, a wartość poszczególnych nagród nie będzie kumulowana dla celów ustalenia limitów zwolnienia o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF.

Stanowisko takie zostało potwierdzone w interpretacjach podatkowych, m.in. w interpretacji wydanej w dniu 14 lipca 2010 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IPPB2/415-292/10-4/MR), który stwierdził: „Reasumując należy stwierdzić, iż nagrody o jednorazowej wartości nie przekraczającej 760 zł, przyznane przez Wnioskodawcę w ramach programu lojalnościowego o charakterze sprzedaży premiowej, skierowane do osób nie będących przedsiębiorcami, dokonujących zakupów we własnym imieniu. będą objęte zwolnieniem z podatku mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Bez znaczenia dla możliwości skorzystania z powyższego zwolnienia pozostaje ilość otrzymanych w ciągu roku nagród oraz łączna ich wartość.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

1.  Czy świadczenia dokonywane przez Bank na rzecz klientów w ramach planowanych Promocji, których jednorazowa oraz łączna roczna wartość nie przekroczy kwoty 760 zł, będą stanowić nagrody związane ze sprzedażą premiową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych /t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm./ (dalej jako: „ustawy PDOF”) i w konsekwencji korzystać będą ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych, a na Banku nie będą ciążyć obowiązki pobrania i odprowadzenia zryczałtowanego podatku dochodowego od przyznanych i wypłaconych nagród oraz na Banku nie będą ciążyć obowiązki informacyjne, o których mowa w art. 42 a ww. ustawy?
2.  Czy przyznawanie nagród w ramach sprzedaży premiowej dla jednego klienta, który w tym samym czasie korzysta z różnych produktów objętych sprzedażą premiową np. lokata długoterminowa, zwrot abonamentu - o ile jednorazowa wartość tych nagród nie przekracza 760 zł - jest zgodne z przesłankami zastosowania zwolnienia od podatku dla nagród, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawcy,

Uzasadnienie do stanowiska podatnika w zakresie pytania nr 1

Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są: „wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności” (podkreślenie, pogrubienie - podatnik).

Tym samym, aby powyższe zwolnienie miało zastosowanie, muszą być spełniono następujące warunki: - nagroda związana być musi ze sprzedażą premiową;

*   jednorazowa wartość nagrody nie może przekroczyć kwoty 760 zł.;
*   sprzedaż premiowa nie może dotyczyć na gród otrzymanych przez osoby w związku z prowadzoną przez nie pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Pojęcie „sprzedaż premiowa” nie zostało zdefiniowane przez ustawodawcę ani w ustawie PDOF, ani w innych aktach prawnych. Wobec braku definicji pojęcia „sprzedaży premiowej” ustalenie zasad stosowania z art. 23 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF w zakresie, w jakim przepis ten zwalnia z podatku, nagrody uzyskane w i związku ze sprzedażą premiową należy dokonywać w oparciu o wykładnię gramatyczną z wykorzystaniem dorobku orzecznictwa sądów administracyjnych, interpretacji wydawanych przez Ministra Finansów oraz dorobku doktryny.

Zgodnie z powszechnie akceptowanym rozumieniem pojęcia „sprzedaż premiowa” oznacza umowę sprzedaży, połączoną z przyznaniem przez sprzedawcę premii kupującemu (nabywcy), przy czym sprzedaż należy rozumieć szeroko, tj. zarówno jako sprzedaż rzeczy, jak i świadczenie usług. Otrzymanie zaś premii jest gwarantowane (uprawnionym do otrzymania nagrody powinien być każdy, kto bierze udział w akcji, tj. dokona zakupu premiowanych usług) i następuje po spełnieniu warunków wskazanych przez sprzedawcę.

Takie rozumienie pojęcia „sprzedaży premiowej” zostało wskazane m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 20 lutego 2013 roku, sygn. akt III SA/Wa 2248/12, który stwierdził, iż:

„w omawianym przepisie (art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF - przyp. podatnika) chodziło o szerokie ujęcie wszelkich czynności, które ostatecznie prowadzą do przyznania podatnikowi konkretnego, definitywnego i wymiernego przysporzenia majątkowego w związku z jakimś jego zachowaniem na rynku. (\`(...)\`) Zazwyczaj zachowaniem takim jest nabycie produktu lub usługi, testowanie produktu lub usługi albo osiągnięcie pewnego poziomu obrotu w nabywaniu towarów bądź usług”. Podobne konkluzje wynikają z wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu (wyrok z dnia 16 stycznia 2013 roku, sygn. I SA/Wr 1417/12). W wyroku tym Sąd podkreślił, że: „premiowy charakter sprzedaży wyraża się w przekazywaniu klientom dodatkowego wynagrodzenia w zamian za określone zachowanie.”

Ponadto, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 lutego 2013 r. (sygn. akt III SA/Wa 2248/12) wskazał, iż „w art. 21 ust. 1 pkt 68 Ustawodawcy chodziło o objęcie zwolnieniem każdej nagrody otrzymywanej przez podatników - konsumentów w ramach wszelkich akcji promocyjnych, marketingowych, motywacyjnych, organizowanych przez profesjonalnych przedsiębiorców, o ile oczywiście zachodzą dalsze warunki zwolnienia. (…) Przyjąć bowiem należy, że Ustawodawcy jest obojętne, czy akcja promocyjna, której towarzyszy wydawanie nagród, polega na sprzedaży towarów, czy na świadczeniu usług - ratio legis omawianego przepisu jest tak samo aktualne w jednym, jak i w drugim przypadku. Podobne stanowisko znajdujemy w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. akt. I SA/Wr 1417/12, gdzie Sąd wskazał, iż „dla potrzeb zastosowania spornego zwolnienia nie ma, zdaniem Sądu, przesądzającego znaczenia, czy odpłatne świadczenia, dokonywane przez Bank na rzecz swoich klientów polegały na świadczeniu usług, czy sprzedaży rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego.” (tak również WSA w Warszawie w wyroku z dnia 28 lutego 2013 r. III SA/Wa 2247/12). Ponadto Sąd wskazał, iż „istota mechanizmu wypłaty premii, jak i cel jej wypłaty (skłonienie do zakupu dodatkowego świadczenia, zwiększenie lojalności klienta) pozostaje więc taka sama w przypadku dokonywania przez przedsiębiorcę sprzedaży rzeczy lub świadczenia usług połączonych z systemem premiowym. To zaś przemawia, w opinii Sądu, za szerszym niż cywilistyczne rozumieniem pojęcia „sprzedaży premiowej” jako obejmującej nie tylko transakcje towarowe, ale także usługowe.”

W związku z powyższym można wskazać następujące cechy odróżniające sprzedaż premiową od innych akcji promocyjnych:

*   sprzedaż premiowa ma na celu uatrakcyjnienie zakupu określonych towarów/usług, lub zachętę do dalszej współpracy,
*   nagrody są wydawane po spełnieniu pewnych z góry - określonych przez sprzedawcę - warunków, najczęściej poprzez zakup promocyjnego towaru lub skorzystania z objętej promocją usług, - nagroda przysługuje każdej osobie, która dokonała zakupu premiowego towarów lub też - usługi (jej przyznanie nie jest wynikiem przypadku),
*   warunki przyznania nagród określone są w regulaminie.

Odnosząc powyższe do stanu faktycznego opisanego przez Bank w przedmiotowym wniosku, należy wskazać, że:

*   celem prowadzonych przez Bank akcji promocyjnych będzie promowanie produktów bankowych oraz marki, mające na celu utrzymanie dotychczasowych i pozyskanie nowych klientów,
*   warunkiem uzyskania nagrody będzie skorzystanie z oferty objętej akcją promocyjną Banku tj. założenie lokaty na warunkach określonych w regulaminie promocji lub zapewnienie w danym miesiącu wpływu na konto określonej kwoty, wykonanie w danym miesiącu kartą debetową lub kredytową transakcji bezgotówkowych na określoną kwotę oraz nie występowanie na liście windykacyjnej Banku, przy czym – w odniesieniu do pierwszej promocji klient będzie mógł założyć jedną lokatę,
*   klient nabywa prawo do nagrody w momencie zawarcia umowy na produkt objęty sprzedażą premiową, przy czym z uwagi na fakt, że sama umowa będzie terminowa, regulamin będzie przewidywał karę za zerwanie umowy.

W związku z powyższym promocja prowadzona na zasadach przedstawionych w opisie zdarzeń przyszłych spełnia wszystkie w/w warunki niezbędne do zakwalifikowania jej jako sprzedaży premiowej. Podstawowym założeniem Promocji jest bowiem uatrakcyjnieniem korzystania z usług finansowych oferowanych przez Bank oraz zwiększenie konkurencyjności oferty Banku. Promocja ma na celu wspieranie transakcji kartami debetowymi i jest nierozerwalnie połączona ze sprzedażą karty debetowej, rachunków ROR oraz lokowaniem środków pieniężnych, w związku z czym przewiduje przyznanie nagrody (premii) za określone przez organizatora zachowanie - korzystanie z objętej Promocją usługi. Sprzedaż karty debetowej, zakładanie rachunków ROR, a także wartość i ilość transakcji dokonanych przez Klienta przy jej zastosowaniu, mają bezpośredni wpływ na wielkość uzyskanego przez Bank przychodu.

W tym miejsca warto dodać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w wyroku z dnia 25 czerwca 2013 r. (sygn. I SA/Gd 621/13) w podobnym stanie faktycznym orzekł, że premię pieniężną wypłacaną przez bank posiadaczowi rachunku bankowego za dokonywanie przez niego comiesięcznych wpłat w określonej wysokości, a także dokonywanie transakcji wydaną przez bank kartą debetową oraz przelewów przez internet należy uznać za nagrodę ze sprzedaży premiowej. W konsekwencji korzysta ona ze zwolnienia z podatku dochodowego od osób fizycznych do wysokości 760 zł rocznie.

Również w interpretacji wydanej w dniu 12 czerwca 2008 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie (sygn. IBPB2/415-533/08/HK), organ podatkowy stwierdził: „Sprzedaż premiowa jest umową sprzedaży zawartą pomiędzy sprzedawcą a kupującym, połączoną z przyznaniem przez sprzedającego premii kupującemu. W związku z powyższym należy stwierdzić, iż zwolnienie określone cytowanym powyżej przepisem art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy wyłącznie osób fizycznych otrzymujących nagrody w związku z zawarciem umowy sprzedaży w swoim imieniu i na swoją rzecz, pod warunkiem, że sprzedaż premiowa nie dotyczy nagród otrzymanych przez te osoby w związku z prowadzoną przez nie pozarolniczą działalnością gospodarczą. Jeżeli zatem nagrody przyznane przez wnioskodawcę w ramach sprzedaży premiowej będą skierowane do osób niebędących przedsiębiorcami które dokonują zakupu we własnym imieniu i jednorazowa wartość nagrody nie przekroczy 760 zł, to wartość tych nagród objęta będzie zwolnieniem z podatku na mocy art. 21 ust. 1 pkt 68 ww. ustawy.

Bez znaczenia dla możliwości skorzystania z powyższego zwolnienia pozostaje wartość otrzymanych w ciągu roku nagród oraz łączna ich wartość.”

Tym samym, zdaniem Banku, przyznawanie kilku nagród w ramach sprzedaży premiowej dla jednego klienta, który w tym samym czasie korzysta z różnych produktów objętych sprzedażą premiową np. lokata długoterminowa, zwrot abonamentu - o ile jednorazowa wartość pojedynczej nagrody nie przekracza 760 zł - jest zgodne z przesłankami zastosowania zwolnienia od podatku dla nagród, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy PDOF.

Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów wydał na podstawie ww. wniosku interpretację indywidualną przepisów prawa podatkowego Nr IPPB2/415-663/13-2/LS z dnia 13 listopada 2013 r., w której uznał stanowisko Wnioskodawcy za nieprawidłowe.

W powyższej interpretacji stwierdzono, że nagrody otrzymywane przez klientów w ramach planowanych Promocji nie stanowią nagród związanych ze sprzedażą premiową o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowić będą dla indywidualnych klientów banku w myśl art. 20 ust. 1 w związku z art. 10 ust. 1 pkt 9 tej ustawy przychód z innych źródeł, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Na banku dokonującym na rzecz swoich klientów tych świadczeń spoczywa obowiązek sporządzania Informacji PIT-8C wynikający z art. 42a ww. ustawy. Informację tę bank jest obowiązany w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, którzy w Polsce podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych. Tym samym bezprzedmiotowe staje się rozpatrywanie zwolnienia wynikającego z treści art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w sytuacji, kiedy klient banku może otrzymać więcej niż jedną nagrodę w roku z tytułu korzystania z kilku produktów finansowych oferowanych przez bank swoim klientom.

W związku z powyższym rozstrzygnięciem pismem z dnia 29 listopada 2013 r. (data wpływu 5 grudnia 2013 r. ) Wnioskodawca wezwał tut. Organ do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na powyższe tut. Organ pismem z dnia 23 grudnia 2013 r. Nr IPPB2/415-663/13-4/LS (skutecznie doręczonym w dniu 2 stycznia 2014 r.) stwierdził brak podstaw do zmiany indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, podtrzymując argumentację zawartą w interpretacji.

W dniu 31 stycznia 2014 r. (data wpływu 3 lutego 2014 r.) Strona złożyła za pośrednictwem tut. Organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wydaną interpretację indywidualną Nr IPPB2/415-663/13-2/LS z dnia 13 listopada 2013 r.

Wyrokiem z dnia 8 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 777/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną interpretację indywidualną i stwierdził, że uchylona interpretacja nie może być wykonana w całości.

Pismem z dnia 16 grudnia 2014 r. Nr IO-007-229/14 Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od w/w wyroku. Następnie pismem z dnia 21 stycznia 2015 r. Strona odpowiedziała na ww. skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 29 października 2015 r. sygn. akt II FSK 180/15, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę kasacyjną organu. W dniu 7 stycznia 2016 r. do tut. Biura wpłynęło prawomocne orzeczenie wyroku z dnia 8 r. sygn. III SA/Wa 777/14.

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Takiej kontroli podlegają m.in. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, stosownie do art. art. 3 § 2 punkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 tej ustawy procesowej, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Zdaniem Sądu, skarga analizowana według powyższych kryteriów w całości zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd wskazał, że istota sporu między stronami dotyczy możliwości zastosowania zwolnienia od podatku dochodowego od osób fizycznych, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT w odniesieniu do opisanych we wniosku wypłat dokonywanych przez Bank, w związku z zamierzonymi akcjami promocyjnymi o cechach sprzedaży premiowej, które będą miały na celu promowanie produktów finansowych znajdujących się w ofercie Banku, tj. lokat bankowych, używania kart, rachunków bankowych, jak również motywowanie klientów do korzystania z tych produktów.

Sąd podkreślił, że zdaniem Organu interpretacyjnego, wymienione wyżej czynności, do jakich świadczenia zobowiązany jest Bank na rzecz swoich klientów, nie prowadzą w istocie do zawarcia umowy sprzedaży, lecz do świadczenia usług i dlatego przedmiotowe świadczenia jako niezwiązane ze sprzedażą nie mogą być uznane za sprzedaż premiową. Tym samym nagrody otrzymywane przez klientów w ramach planowanych promocji nie stanowią nagród związanych za sprzedażą premiową, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 updof. W konsekwencji, nagrody takie stanowić będą dla indywidualnych klientów, w myśl art. 20 ust. 1 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 9 updof. przychód z innych źródeł, który podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zaś na Banku dokonującym na rzecz swoich klientów tych świadczeń spoczywa obowiązek sporządzenia Informacji PIT-8C, wynikający z art. 42a wym. ustawy.

Zdaniem Sądu, w rozpatrywanej sprawie osią sporu jest więc kwestia wykładni pojęcia „sprzedaż premiowa”, które to pojęcie, jak słusznie wskazuje Organ, „nie zostało zdefiniowane w updof. W ocenie Organu, przy wykładni pojęcia „sprzedaż” należy odwoływać się wyłącznie do cywilistycznego pojęcia tej czynności, określonego w art. 525 Kc, który stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Z kolei, zdaniem Skarżącej, „sprzedaż premiowa” dotyczy także świadczenia usług, któremu towarzyszą świadczenia dokonywane przez Bank, opisane we wniosku.

Przy tak zakreślonym sporze, w ocenie Sądu, rację należy przyznać stronie Skarżącej.

Sąd wskazał, że na wstępie rozważań przypomnieć należy, że powołany przez stronę skarżącą, jako podstawa zastosowania zwolnienia podatkowego art. 21 ust. 1 pkt 68 updof stanowi, iż wolna od podatku dochodowego jest wartość wygranych w konkursach i grach organizowanych i emitowanych (ogłaszanych) przez środki masowego przekazu (prasa, radio i telewizja) oraz konkursach z dziedziny nauki, kultury, sztuki, dziennikarstwa i sportu, a także nagród związanych ze sprzedażą premiową - jeżeli jednorazowa wartość tych wygranych lub nagród nie przekracza kwoty 760 zł; zwolnienie od podatku nagród związanych ze sprzedażą premiową nie dotyczy nagród otrzymanych przez podatnika w związku z prowadzoną przez niego pozarolniczą działalnością gospodarczą, stanowiących przychód z tej działalności. Przepis ten pozwala na zwolnienie od podatku dochodowego przychodów, które w przeciwnym wypadku podlegałyby opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem według stawki 10% - stosowanie do treści art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy o PIT, stanowiącego, iż od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu wygranych w konkursach, grach i zakładach wzajemnych lub nagród związanych ze sprzedażą premiową, uzyskanych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 6, 6a i 68 - w wysokości 10% wygranej lub nagrody.

Stosownie natomiast art. 42a komentowanej ustawy w myśl którego, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52 i art. 52a oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane natomiast sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych (P1T-8C).

Sąd podkreślił, że z treści cytowanych wyżej przepis wynika zatem, że w sytuacji wypłacania przez Bank swoim klientom dodatkowych nagród pieniężnych w związku z korzystaniem przez nich z określonych usług bankowych w ramach Promocji, Bank, w razie nieobjęcia tych świadczeń zwolnieniem z art. 21 ust. 1 pkt 68 ustawy o PIT, byłby zobowiązany sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości wypłaconych z tego tytułu przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać ją podatnikowi oraz właściwemu urzędowi skarbowemu.

Zdaniem Sądu, w sytuacji, gdy ustawodawca, wprowadzając w ustawie PIT w art. 21 ust. 1 pkt 68 zwolnienie podatkowe m.in. w odniesieniu do nagród związanych ze sprzedażą premiową, nie zawarł w ustawie definicji „sprzedaży premiowej", zakres znaczeniowy tego pojęcia należy ustalić z uwzględnieniem przyjętych reguł wykładni. W stosunku do zwolnień podatkowych podkreśla się konieczność ścisłego ich interpretowania, jednak ścisła interpretacja nie zawsze oznacza przyjęcie możliwie wąskiego znaczenia, ale o odnalezienie znaczenia możliwie najdokładniej odpowiadającego treści ustalonej przy użyciu reguł wykładni językowej, systemowej i ceiowościowej. W szczególności nie może być prawidłowa zawężająca wykładnia, prowadząca do zniweczenia lub zignorowania samego celu zwolnienia. Dokonując wykładni przepisu odwołującego się do pojęcia sprzedaży należy mieć na uwadze, że pojęcie to funkcjonuje zarówno jako termin języka prawniczego, odnoszący się do konkretnej instytucji prawa cywilnego, jak również jako pojęcie potoczne, używane w szeroko rozumianym obrocie gospodarczym i prywatnym. W przypadku prawa podatkowego, jak słusznie podkreśla strona skarżąca, w orzecznictwie i oraz literaturze przedmiotu zwraca się uwagę na jego autonomiczność, co oznacza, że także w przypadku terminów o ustalonym znaczeniu w innych dziedzinach prawa, prawo podatkowe niejednokrotnie przypisuje tym nazwom inne znaczenie - co jest najczęściej wynikiem realizowania przez prawo podatkowe odmiennych celów, niż np. prawo cywilne. Nadanie swoistego znaczenia danemu terminowi w prawie podatkowym może się dokonywać w drodze definicji zawartej w ustawie podatkowej, ale może być też wynikiem funkcjonowania tego terminu w taki, a nie inny sposób w systemie prawa podatkowego lub w obrębie konkretnego aktu prawnego. Niewątpliwie natomiast wskazane jest, zadaniem Sądu, aby przed sięgnięciem do definicji legalnych zawartych w innych, niż prawo podatkowe, dziedzinach prawa, wykluczyć możliwość nadania takiemu terminowi swoistego znaczenia w systemie prawa podatkowego lub na gruncie danej ustawy.

Definicja sprzedaży, zawarta w art. 535 Kodeksu cywilnego, stanowi, że przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się zapłacić sprzedawcy cenę. Sprzedaż w tym znaczeniu jest umową dwustronnie zobowiązującą, a skutkiem jej zawarcia jest zobowiązanie się sprzedawcy do przeniesienia własności rzeczy lub prawa na kupującego oraz zobowiązanie się kupującego do zapłacenia sprzedawcy umówionej ceny. Świadczenie jednej strony jest więc odpowiednikiem świadczenia drugiej strony. W takim ujęciu umowa sprzedaży ma charakter umowy wzajemnej. Świadczenia stron mają charakter ekwiwalentny, jednakże w znaczeniu subiektywnym. Z istoty swej umowa ma charakter odpłatny. Odpowiednikiem świadczenia sprzedawcy jest umówiona cena, a więc ustalona przez strony i wyrażona w pieniądzu wartość rzeczy lub prawa. W znaczeniu potocznym pojęciem sprzedaży obejmuje się już natomiast bardziej ogólnie świadczenia odpłatne (wyrażone w pieniądzu), dokonane na warunkach porozumienia, obejmujące zarówno świadczenie usług lub wydanie towarów.

Prawo podatkowe pojęciem sprzedaży posługuje się w różnych sytuacjach i - w zależności od rodzaju, konstrukcji czy przedmiotu opodatkowania, znaczenie tego pojęcia może być, w stosunku do definicji zawartej w Kodeksie cywilnym, ograniczone lub rozszerzone. W tym miejscu warto odnotować, że ustawodawca nie zawsze wyjaśnia sposób rozumienia występujących w normach prawno podatkowych terminów cywilnoprawnych. W takiej sytuacji w pierwszej kolejności należy szukać i podatkowego sensu, a dopiero w razie stwierdzenia, że ustawodawca nie nadał im swoistej dla prawa podatkowego treści, można przyjąć sposób ich rozumienia w sprawie cywilnym. Przekładem szerszego ujęcia sprzedaży w prawie podatkowym jest np. art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, w którym, dla potrzeb tego podatku wprost zdefiniowano sprzedaż jako obejmującą odpłatną dostawę towarów, odpłatne świadczenie usług, export towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów. Podobnej definicji nie zawarto w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawa ta nie zawiera jednak także odwołania do cywilnoprawnej definicji sprzedaży. Na gruncie samej ustawy o PIT pojęciem „sprzedaży” ustawodawca posługuje się m.in. w art. 5a ust. 20 (zawierającym definicje małego podatnika), art. 14 ust. 1 ( w którym mowa wprost o podatniku dokonującym sprzedaży towarów i usług), wielokrotnie w art. 21 ust. 1 (m.in. pkt 28 - zwolnienie w przypadku sprzedaży nieruchomości), art. 22 ust. 4, art. 23 c pkt 2), art. 45 ust. 5b (ustalanie ceny transakcyjnej). Warto zwrócić uwagę, że np. z punktu widzenia art. 45 ust. 5 czy art. 5a pkt 20 ustawy o PIT wyłączenie odpłatnego świadczenia usług z zakresu znaczeniowego pojęcia „sprzedaż” użytego w tych przepisach nie znajduje żadnego uzasadnienia - cel tych regulacji (możliwość uznania podmiotu za "małego podatnika" uzależniona wielkości przychodu ze sprzedaży - art. 45 ust. 5, wielkość sprzedaży ustalonej przy zastosowaniu uznanej metody ustalania ceny transakcyjnej jako jeden z elementów weryfikacji i rozliczenia podmiotów powiązanych) wskazuje jasno, że w przypadkach, o których mowa w powyższych przepisach pod pojęciem sprzedaży należy rozumieć zarówno sprzedaż towarów, jak i odpłatne świadczenie usług. Już więc sposób posługiwania się przez ustawodawcę w obszarze tej jednej ustawy pojęciem sprzedaży wskazuje, że przywołana przez organ definicja cywilistyczna sprzedaży jest niejednokrotnie zbyt wąska z punktu widzenia ustawy o PIT. W szczególności w art. 14 ust. 1 ustawodawca posługuje się wprost sformułowaniem "podatnik dokonujący sprzedaży towarów i usług" - które to określenie jest z kolei typowe dla ustawy o podatku od towarów i usług, dla potrzeb opodatkowania którym to podatkiem istotny jest fakt dokonania sprzedaży ( rzeczy lub praw) lub świadczenia usług, który ma charakter odpłatny.

Mając na uwadze powyższe, wobec braku definicji „sprzedaży premiowej" w ustawie o PIT, należy, zdaniem Sądu, w pierwszej kolejności ustalić, które elementy pojęcia "sprzedaż" o oraz „premiowa" są najistotniejsze z punktu widzenia normy podatkowej.

Sąd wskazał, że w sprawie strony zgodnie wskazują na to, że premiowy charakter sprzedaży wyraża się w przekazywaniu klientom dodatkowego wynagrodzenia w zamian za określone zachowanie - który to pogląd znajduje potwierdzenie w orzecznictwie sądowym i który podziela także tutejszy Sąd. W przypadku działań Banku, opisanych we wniosku, premia (nagroda) jest przyznawana w związku z takimi zachowaniami klienta, które wiążą się z odpłatnym korzystaniem z usług banku, przy czym wielkość otrzymanej premii będzie zależała od wartości transakcji (jednorazowo) i ich ilości (roczna wartość świadczenia). W przypadku sprzedaży premiowej towarów wartość premii analogicznie jest zazwyczaj uzależniona od ilości lub (i) wartości zakupionych towarów. Najistotniejszą rolą sprzedaży premiowej jest na ogół motywowanie kontrahenta do dokonywania zwiększonych zakupów, intensywniejszego korzystania z określonej rodzajowo oferty przedsiębiorcy, wyrobienie określonych, korzystnych z punktu widzenia sprzedawcy przyzwyczajeń klienta, zwiększenie jego lojalności i zainteresowania oferowanymi produktami. Te cele pozostają natomiast zbieżne z wskazanymi przez Wnioskodawcę celami Banku organizującego opisaną Promocję związaną z wypłatą nagród (premii). Ocena zatem zachowań handlowych usługodawcy oraz sprzedawcy towarów punktu widzenia celu gospodarczego nie prowadzi do ujawnienia istotnych różnic pomiędzy premiową sprzedażą towarów oraz premiową sprzedażą (świadczeniem) usług. Jak podkreśla w skardze bank, uzyskanie nagrody w Ramach programu, jest możliwe w przypadku każdej osoby korzystającej z promocji, a sam fakt nagrodzenia, jak również wartość nagrody, nie jest w żadnym przypadku wynikiem przypadku czy losowania.

Zdaniem Sądu, wymaga podkreślenia, że z punktu widzenia opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest przede wszystkim objęcie opodatkowaniem realnego przysporzenia majątkowego po stronie podatnika. W przypadku podatników prowadzących działalność gospodarczą przysporzenie to, przejawiające się w przychodzie uzyskanym z tej działalności, może być wynikiem zarówno sprzedaży rzeczy, jak i świadczenia usług. Sporny w niniejszej sprawie przepis art. 21 ust. 1 pkt 68, wprowadzając preferencję dla określonych świadczeń - nagród związanych ze sprzedażą premiową, wprowadza wyjątek od ogólnej zasady opodatkowania podatkiem dochodowym wszelkich świadczeń otrzymanych przez podatnika od podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, w związku z świadczeniami dokonywanymi przez ten podmiot w ramach prowadzonej działalności. Ograniczenie stosowania zwolnienia dotyczy kwoty otrzymanych nagród (wartość nie przekraczająca kwoty 760 zł w roku podatkowym) oraz kręgu podmiotowego odbiorców (wyłączono osoby prowadzące działalność gospodarczą).

Dla opodatkowania kwot nieodpłatnie otrzymywanych przez klientów banku na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o PIT nie ma zasadniczo znaczenia, czy zostały one przekazane osobom fizycznym przez przedsiębiorcę w związku ze świadczeniem usług czy ze sprzedażą towarów. O ile wzajemny, ekwiwalentny i odpłatny charakter świadczeń, cechujący sprzedaż w znaczeniu ściśle cywilistycznym, pozostaje istotnym elementem sprzedaży w rozumieniu ustawy o PIT, w tym spornego art., 21 ust. 1 pkt 86, to dla potrzeb zastosowania spornego zwolnienia nie ma , zdaniem Sądu , przesądzającego znaczenia, czy odpłatne świadczenia, dokonywane przez Bank na rzecz swoich klientów polegały na świadczeniu usług, czy sprzedaży rzeczy w rozumieniu prawa cywilnego.

Dokonując wykładni przepisu art. 21 omawianej ustawy, nie można abstrahować od celu zwolnienia, a w tym kontekście nie znajduje uzasadnienia różnicowanie wypłat nagród (premii) otrzymanych od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą w związku ze świadczeniami dokonywanymi przez nie ramach prowadzonej, w sytuacji spełnienia przez kontrahenta dodatkowych warunków, o ile nagrody te spełniają przesłanki do uznania ich za premię. W rozpoznawanej sprawie nie było sporu między stronami co do tego warunku. Opisane we wniosku nagrody maja być, jak wynika z treści wniosku oraz interpretacji, wypłacane w ramach promocji mającej na celu uatrakcyjnienie oferty banku, mają zwiększać lojalność klientów i przyznawane są w związku określonym zachowaniem, polegającym na odpłatnym korzystaniu z określonego produktu bankowego w określonym czasie. Na skutek wykonania przez Bank usługi na warunkach określonych w Promocji, powstał po stronie Banku obowiązek wypłaty klientowi premii. Istota mechanizmu wypłaty premii, jak i cel jej wypłaty ( skłonienie do zakupu dodatkowego świadczenia, zwiększenie lojalności klienta) pozostaje więc taka sama w przypadku dokonywania przez przedsiębiorcę sprzedaży rzeczy lub świadczenia usług połączonych z systemem premiowym. To zaś przemawia, w opinii Sądu, za szerszym niż cywilistyczne rozumieniem pojęcia „sprzedaży premiowej" jako obejmującej nie tylko transakcje towarowe, ale także usługowe.

Zdaniem Sądu, przyjęcie powyższego, szerszego rozumienia terminu „sprzedaż premiowa” oznacza, że nie było podstaw, w przepadku Skarżącego Banku, do zakwestionowania możliwości stosowania przez niego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 68 updof, w odniesieniu do nagród wypłacanych w związku z Promocją prowadzoną na opisanych na wstępie warunkach z uwagi na fakt, że Bank świadczy w ramach tej promocji usługi, a nie dokonuje sprzedaży rzeczy.

Końcowo Sąd stwierdza, że na tle poczynionych rozważań, tym samym w całości akceptuje linię orzeczniczą sądów administracyjnych, które rozstrzygały analogiczną problematykę (por. dla przykładu: wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 lutego 2013r., sygn.. akt III SA/Wa 2248/12; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 16 stycznia 2013r., sygn.. akt l SA/Wr 1417/12).

Reasumując, ponieważ zaskarżona interpretacja opiera się na błędnej, zawężającej, wykładni art. 21 ust. 1 pkt 68 updof, Sąd podzielił pogląd Skarżącej, że sporna interpretacja narusza przepisy prawa materialnego w tym względzie. W konsekwencji powyższego, wydana Interpretacja błędnie również uznawała, że w związku z przyznanymi klientom przez Bank premiami zastosowanie znajdzie art. 42a u.p.d.o.f i na Banku będzie ciążyć obowiązek sporządzania informacji PIT-8C.

Sąd wskazał, że ponownie wydając interpretację organ podatkowy ma obowiązek uwzględnić stanowisko Sądu oraz wykładnię przepisów zawartą w niniejszym wyroku.

Mając na uwadze powyższe Sąd uchylił zaskarżoną interpretację w całości, na podstawie art. 146 p.p.s.a.

W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 777/14 - stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

W odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych, wskazać należy, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę wyroków Wojewódzkich Sądów Administracyjnych, które zdaniem Wnioskodawcy przemawiają za słusznością stanowiska przedstawionego we wniosku podkreślić należy, iż jakkolwiek orzeczenia kształtują pewną linię wykładni obowiązującego prawa, jednak dotyczą wyłącznie konkretnych spraw, w danym stanie faktycznym. Orzeczenia te zapadły w indywidualnych sprawach i w świetle art. 87 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej nie są źródłem powszechnie obowiązującego prawa i tym samym nie mogą być wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania zaskarżonej interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.