Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-461/14-2/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-08-18
Teza: w zakresie sposobu ustalania procentowego udziału wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej
Słowa kluczowe: akcyza; zakład-zakład energochłonny; zwolnienie
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 6-art. 31

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 19 maja 2014 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sposobu ustalania procentowego udziału wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 maja 2014 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie sposobu ustalania procentowego udziału wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

S. Spółka jawna zgodnie z przemiotem działalności „przetwórstwa warzyw i owoców oraz z działalnością usługową związaną z przetwórstwem warzyw i owoców” jako źródło energii potrzebnej do procesów produkcyjnych wykorzystuje wyroby węglowe oznaczone kodem CN 2701. Głównym przedmiotem działalności jest skup świeżych warzyw a następnie konserwowanie przez ususzenie i obróbkę sterylizacją parową. Sterylizacja parowa wykonywana jest na wyrobach własnych i towarach obcych. Do wszystkich tych procesów wykorzystywane są jako źródła energii wyroby węglowe.

Spółka zajmuje się również pozyskiwaniem już ususzonych warzyw i przypraw tj. towarów handlowych.

Spółka zamierza w roku 2015 skorzystać z ulgi od podatku akcyzowego zapisanej w ustawie akcyzowej w art. 31a ust 7. tzn. planuje dokonać zakupów węglowych w roku 2014 w takiej wartości, że w stosunku do wartości sprzedanej produkcji osiągnie wskaźnik powyżej 10%.

Spółka planuje jednocześnie rozszerzyć ofertę handlową stając się pośredniczącym podmiotem węglowym.

Część zakupionego węgla będzie przeznaczona do odsprzedaży podmiotom finalnym, natomiast główny wolumen zakupu zostanie zużyty w procesie produkcji.

Spółka oczywiście dokona czynności rejestracyjnych na druku AKC-R i będzie prowadziła stosowne ewidencje związane z zakupem i sprzedażą wyrobów węglowych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy zgodnie z artykułem 31a ust. 7 ustawy akcyzowej Spółka może wykorzystać przy wyliczeniu wskaźnika zakupów, który zostanie sprzedany jako towar i nie zostanie wliczony do wartości sprzedanej produkcji?
2.  Czy zgodnie z artykułem 31a ust. 7 ustawy akcyzowej wliczenie do wartości sprzedanej produkcji rozumianej jako wartość sprzedanych wyrobów i usług uzyskanych w procesie suszenia i sterylizacji, do którego wykorzystywany jest węgiel z pominięciem wartości sprzedanych towarów handlowych, materiałów, środków trwałych, usług wynajmu jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1. Spółka na podstawie art. 31a ust. 7 ustawy akcyzowej ma prawo wliczyć do wartości zakupów wyrobów węglowych cały zakupiony węgiel, również ten przeznaczony do odsprzedaży jako towar.

Ad 2. Spółka na podstawie art. 31a ust. 7 ustawy akcyzowej nie musi wliczać do wartości sprzedanej produkcji; sprzedanych towarów, materiałów, środków trwałych oraz usług związanych z wynajmem.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2014 r., poz. 752), zwanej dalej ustawą, wyroby akcyzowe to wyroby energetyczne, energia elektryczna, napoje alkoholowe, wyroby tytoniowe oraz susz tytoniowy, określone w załączniku nr 1 do ustawy.

Stosownie do art. 9a. ust. 1. w przypadku wyrobów węglowych przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

1.  sprzedaż wyrobów węglowych na terytorium kraju finalnemu nabywcy węglowemu;
2.  nabycie wewnątrzwspólnotowe wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
3.  import wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego;
4.  użycie wyrobów węglowych przez pośredniczący podmiot węglowy;
5.  użycie wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego:
    1.  nabytych w ramach zwolnienia, o którym mowa w art. 31a ust. 1, do celów innych niż zwolnione na podstawie tego przepisu, przy czym za takie użycie uznaje się również naruszenie warunków, o których mowa w art. 31a ust. 3, a także sprzedaż, eksport lub dostawę wewnątrzwspólnotową wyrobów węglowych przez finalnego nabywcę węglowego zamiast użycia ich do celów, o których mowa w art. 31a ust. 1,
    2.  uzyskanych w sposób inny niż w drodze nabycia,
    3.  jeżeli nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży wyrobów węglowych finalnemu nabywcy węglowemu, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony w należnej wysokości;
6.  użycie lub sprzedaż wyrobów węglowych uzyskanych w drodze czynu zabronionego pod groźbą kary;
7.  powstanie ubytków wyrobów węglowych.

W myśl art. 31a ust. 1 ustawy zwalnia się od akcyzy czynności podlegające opodatkowaniu, których przedmiotem są wyroby węglowe przeznaczone do celów opałowych:

1.  w procesie produkcji energii elektrycznej;
2.  w procesie produkcji wyrobów energetycznych;
3.  przez gospodarstwo domowe, organ administracji publicznej, jednostkę Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, podmiot systemu oświaty, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.), żłobek i klub dziecięcy, o których mowa w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi w wieku do lat 3 (Dz. U. z 2013 r. poz. 1457), podmiot leczniczy, o którym mowa w art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz. U. z 2013 r. poz. 217 oraz z 2014 r. poz. 24), jednostkę organizacyjną pomocy społecznej, o której mowa w art. 6 pkt 5 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2013 r. poz. 182, ze zm.), organizacje, o których mowa w art. 3 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2010 r. Nr 234, poz. 1536, z późn. zm.);
4.  do przewozu towarów i pasażerów koleją;
5.  do łącznego wytwarzania ciepła i energii elektrycznej;
6.  w pracach rolniczych, ogrodniczych, w hodowli ryb, oraz w leśnictwie;
7.  w procesach mineralogicznych, elektrolitycznych i metalurgicznych oraz do redukcji chemicznej;
8.  przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe;
9.  przez podmiot gospodarczy, w którym wprowadzony został w życie system prowadzący do osiągania celów dotyczących ochrony środowiska lub do podwyższenia efektywności energetycznej.

Jak stanowi art. 31a ust. 7 ustawy przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe rozumie się podmiot, u którego udział zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej wynosi nie mniej niż 10% w roku poprzedzającym rok, w odniesieniu do którego jest ustalany procentowy udział. Zakład energochłonny wykorzystujący wyroby węglowe nie może być mniejszy niż zorganizowana część przedsiębiorstwa rozumiana jako organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jako źródło energii potrzebnej do procesów produkcyjnych wykorzystuje wyroby węglowe oznaczone kodem CN 2701. Głównym przedmiotem działalności jest skup świeżych warzyw, a następnie konserwowanie przez ususzenie i obróbkę sterylizacją parową. Sterylizacja parowa wykonywana jest na wyrobach własnych i towarach obcych. Do wszystkich tych procesów wykorzystywane są jako źródła energii wyroby węglowe. Spółka zajmuje się również pozyskiwaniem już ususzonych warzyw i przypraw tj. towarów handlowych. Spółka zamierza w roku 2015 skorzystać z ulgi od podatku akcyzowego zapisanej w ustawie akcyzowej w art. 31a ust 7. tzn. planuje dokonać zakupów węglowych w roku 2014 w takiej wartości, że w stosunku do wartości sprzedanej produkcji osiągnie wskaźnik powyżej 10%. Spółka planuje jednocześnie rozszerzyć ofertę handlową stając się pośredniczącym podmiotem węglowym. Część zakupionego węgla będzie przeznaczona do odsprzedaży podmiotom finalnym, natomiast główny wolumen zakupu zostanie zużyty w procesie produkcji.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą obliczania udziału zakupu wyrobów węglowych w wartości produkcji sprzedanej.

W kwestii obliczania kosztów oraz wartości produkcji art. 17 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.Urz. UE.L Nr 283, str. 51 ze zm.) stanowi, że „zakład energochłonny” oznacza jednostkę gospodarczą, określoną w art. 11, w której koszty nabycia produktów energetycznych i energii elektrycznej wynoszą przynajmniej 3,0% wartości produkcji lub krajowy należny podatek energetyczny wynosi przynajmniej 0,5% wartości dodanej. W ramach tej definicji, Państwa Członkowskie mogą stosować bardziej rygorystyczne pojęcia, włącznie z wartością sprzedaży, definicjami dotyczącymi procesu i sektora.

„Nabycie produktów energetycznych i energii elektrycznej” oznacza rzeczywisty koszt energii nabytej lub wytworzonej w ramach zakładu. Zalicza się do niej jedynie energię elektryczną, ciepło i produkty energetyczne, które są wykorzystywane do ogrzewania lub dla celów art. 8 ust. 2 lit. b) i c). Włączone są wszystkie podatki poza podatkiem od wartości dodanej, który może zostać odliczony.

„Wartość produkcji” oznacza obrót, włącznie z subwencjami bezpośrednio powiązanymi z ceną produktu, plus lub minus zmiany poziomu zapasów produktów gotowych, niegotowych oraz towarów i usług nabytych w celu odsprzedaży, minus towary i usługi nabyte w celu odsprzedaży.

Poza wytycznymi wskazanymi w art. 17 Dyrektywy Rady 2003/96/WE pomocnym podczas ustalania znaczenia pojęcia „produkcji sprzedanej” – o której mowa w ustawie o podatku akcyzowym – może być definicja zawarta w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 9 sierpnia 2013 r. w sprawie programu badań statystycznych statystyki publicznej na rok 2014 (Dz.U. z 2013 r. poz. 1159) w załączniku w poz. 1.46. Działalność Przemysłowa wynika, że produkcja sprzedana (przemysłu) to wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu.

Ustalając proporcję, o której mowa w art. 31a ust. 7 ustawy należy zatem posłużyć się powyższymi przepisami.

Przy czym do wartości produkcji sprzedanej zalicza się wartość produkcji sprzedanej w bieżących cenach bazowych, tj. przychód ze sprzedaży własnych wyrobów, robót i usług (bez podatku od towarów i usług), pomniejszony o podatek akcyzowy, a powiększony o dotacje otrzymane do produktu. Należy uwzględnić in plus lub in minus zmiany poziomu zapasów produktów gotowych, niegotowych oraz towarów i usług nabytych w celu odsprzedaży, minus towary i usługi nabyte w celu odsprzedaży. Z kolei do kosztów zakupu wyrobów węglowych zalicza się jedynie te wyroby, które są wykorzystywane do produkcji zakładu.

W opinii Wnioskodawcy, przy ustalaniu omowianego udziału, należy uwzględniać cały zakupiony węgiel, również ten przeznaczony do odsprzedaży. Natomiast, zdaniem Wnioskodawcy, do wartości produkcji sprzedanej, nie musi on wliczać sprzedanych towarów, materiałów, środków trwałych oraz usług związanych z wynajmem.

Z tak przedstawionym stanowiskiem Wnioskodawcy nie sposób się zgodzić, ponieważ z powołanych przepisów wynika, że definicja zakładu energochłonnego posługuje się sformułowaniem wartości produkcji sprzedanej, przez co należy rozumieć całość produkcji sprzedanej czyli zarówno wartość sprzedanych wyrobów gotowych, jak i wartość świadczonych usług. A zatem, do wartości produkcji sprzedanej Wnioskodawca powinien wliczać przychody ze sprzedaży własnych wyrobów i usług tj. wynajmu, natomiast nie wliczać przychodów z działalności handlowej tj. sprzedaży towarów zakupionych od innych podmiotów, materiałów i środków trwałych, ponieważ towary te nie stanowią części produkcji Wnioskodawcy. W konsekwencji, do wartości zakupów wyrobów węglowych Wnioskodawca może wliczać tylko wartość węgla wykorzystywanego do produkcji, a nie wartość całego zakupionego węgla razem z tym przeznaczonym do działalności handlowej.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.