Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-3.4012.68.2022.1.LK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-04-01
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie nieuznania Wnioskodawcy za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działek.
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe
==================================================

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

**Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej**

22 lutego 2022 r. wpłynął Pana wniosek z 20 lutego 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie nieuznania Pana za podatnika podatku VAT z tytułu dostawy działek. Treść wniosku jest następująca:

**Opis zdarzenia przyszłego**

6 sierpnia 2012 r. córka (…) w akcie darowizny przekazała nieruchomości nr księgi wieczystej (…) jako zabudowane gospodarstwo rolne o powierzchni 6,36 ha w skład którego wchodzą działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) położone (…) jako małżeńska wspólność majątkowa. Nieruchomości są własnością rodzinną Wnioskodawcy przekazywaną od 100 lat. Wnioskodawca jest związany z tymi nieruchomościami od urodzenia.

Wnioskodawca podlega ubezpieczeniu społecznym w ZUS-ie. Pracuje na pełnym etacie od (…) r., a dodatkowo od (…) r. prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą – usługi informatyczne opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym od przychodów – zwolniony od podatku VAT. Nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. Żona została objęta ubezpieczeniem w KRUS – nie jest rolnikiem ryczałtowym. Wnioskodawca wraz z żoną nie prowadzili nigdy działalności obrotu nieruchomościami, deweloperskiej i tego typu związane z budownictwem, handlem nieruchomości.

W 2021 r. postanowiono sprzedać działkę rolną nr (…) o powierzchni 14442 m2, a środki ze sprzedaży przeznaczyć na leczenie żony oraz na potrzeby własne i rodziny. Aby cena była korzystna Wnioskodawca wraz z żoną wystąpili 25 maja 2021 r. do Urzędu Gminy w (…) o warunki zabudowy i zagospodarowania dla działki (…) jako pierwsi i jedyni. Działka nie była dzierżawiona, wynajmowana, nie były pobierane dopłaty dofinansowujące, nie była użyczana osobom trzecim. Płacone były podatki i ubezpieczenia. Działka była wykorzystywana wyłącznie na cele rolnicze-uprawa warzyw i owoców dopóki była opłacalność, a środki były wykorzystane wyłącznie na potrzeby własne i rodziny, łączone z życiem prywatnym.

25 października 2021 r. została wydana decyzja (…) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki (…) jako teren zabudowy – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna.

Na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działka (…) zostanie podzielona na 12 działek pod zabudowę jednorodzinną i jedną działkę pod drogę wewnętrzną dojazdową jako działka oddzielna.

Do nowo wydzielonych działek Zainteresowany wraz żoną nie planują wykonać jakichkolwiek działań mających na celu zwiększenie wartości np. uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia sieci elektrycznej, wodociągowej, sanitarnej. Wydzielone działki nie będą udostępniane osobom trzecim i będą jedynie częścią majątku osobistego. Dla nowo powstałych działek Wnioskodawca nie będzie występować o pozwolenie na budowę.

Wnioskodawca nigdy wcześniej nie dokonywał sprzedaży działek. Opisana we wniosku przyszła sprzedaż jest pierwszą tego typu w życiu. Zainteresowany nie prowadził działalności w zakresie usług deweloperskich czy innego tego rodzaju o zbliżonym charakterze – handel sprzedaż nieruchomości. Na wydzielone działki nie będzie wydane żadne pełnomocnictwo (zgoda do dokonania w imieniu Wnioskodawcy dodatkowych czynności w odniesieniu do działek).

Przyszłych nabywców działek Wnioskodawca planuje szukać sam we własnym zakresie za pomocą zwykłego ogłoszenia na jednym z ogólnopolskich portali ogłoszeniowych.

Na dzień pisania tego wniosku Sprzedający nie podpisał żadnej umowy przedwstępnej, sprzedaż wydzielonych działek będzie wykonywana okazjonalnie i nie zmierza do nadania stałego charakteru. Będzie zbyciem majątku prywatnego.

**Pytanie**

Czy jako osoba prywatna, która sprzeda niezabudowane działki po podziale z warunkami zabudowy z majątku prywatnego podlega opodatkowaniem podatkiem w myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług?

**Pana stanowisko w sprawie**

Pana zdaniem przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować różne działania przygotowawcze a w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania nieruchomości, wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki, doprowadzić do wydzielenia działki pod drogę. Może też inicjować postępowania administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości rolnej na budowlaną. Zdaniem sądów tego rodzaju działania oraz liczba wydzielonych działek same przez się nie dają podstaw do kwalifikacji i że są to typowe dla działań „handlowca” tj. podatnika podatku od towarów i usług. Ze względu na to, że w sprawach VAT są różne interpretacje Zainteresowany pisze z zapytaniem o indywidualną interpretację.

Jako osoba prywatna nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca swoje przekonanie argumentuje faktem, że nigdy wraz z żoną nie wykonywali działalności gospodarczej w myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Z przedmiotowej nieruchomości nigdy nie korzystał z ulg odpisów, dopłat, dzierżaw itp. Jako osoba prywatna ponosił koszty wynikające z naliczonego podatku od nieruchomości.

Nieruchomość otrzymał w wyniku darowizny z zamiarem spożytkowania jej w celach prywatnych.

Zdaniem Zainteresowanego fakt uzyskania decyzji o warunkach zabudowy, przyszły podział nieruchomości nie świadczy o aktywnym obrocie w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług. Sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym i wyklucza nazywanie tej czynności działalnością gospodarczą. W związku z powyższym sprzedaż majątku prywatnego w skład którego wchodzą działki nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W ocenie Wnioskodawcy mamy do czynienia ze zwykłym rozporządzeniem własnym majątkiem wówczas ani cel sprzedaży gruntu ani jego przeznaczenie wynikające z decyzji i warunków zagospodarowania terenu nie wpływa na obowiązek opodatkowania podatkiem.

Wnioskodawca wskazał, że na mocy art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne i fizyczne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą. Działalność gospodarcza wg art. 15 ust. 2 ustawy obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców, usługodawców, rolników. Definicja działalności gospodarczej ma charakter uniwersalny pozwalający na objęcie „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą działalność występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku gdy dokonują sprzedaży, przekazania bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego tj. majątku, który nie został nabyty w celu odsprzedaży. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten kto jako osoba fizyczna dokonująca jednorazowych lub okazjonalnych transakcji za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej sprzedając podzielone działki Wnioskodawca nie będzie działać jako handlowiec, a działalność nie przybiera formy zawodowej „profesjonalnej”.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dn. 15 września 2011 r. w sprawie połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów C-180/10 oraz Emilian Kuć, Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). Jak Wynika że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie mogą same z siebie uznane być za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem Dyrektywy a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie zdaniem Trybunału okoliczności, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzenia majątkiem prywatnym.

W powołanym wyżej orzeczeniu TSUE wskazał, że inaczej jest w przypadku gdy zainteresowany podejmie aktywne działania w zakresie nieruchomości, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy 2006/112 WE. Rady z dn. 28 listopada 2006 w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L 347 z 11.12.2006 r. str. 1 ze zm.). Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntu angażuje podobne środki wykazując aktywność w prowadzeniu zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących profesjonalnie tego rodzaju obrotem tj. działanie wykraczające poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy, uzbrojenie terenu, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie. Po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegającym opodatkowaniu podatkiem VAT. Po drugie czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedając podzielone działki korzysta z przysługującego mu prawa do rozporządzenia własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełnia przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 i nie występuje w roli podatnika od towarów i usług. Zatem sprzedaż przedmiotowych działek nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. z 2021 r. poz. 685 ze zm.) zwanej dalej „ustawą”,

opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy,

przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy,

przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Należy więc przyjąć, że na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy,

podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy,

działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.

W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. Trybunał w orzeczeniu tym potwierdził, że dla uznania danego majątku za prywatny, istotny jest sposób jego wykorzystania i charakter działań podejmowanych w odniesieniu do niego w całym okresie posiadania przez dany podmiot. Aby majątek uznać za prywatny musi być on w całym okresie posiadania wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych. Zatem „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r. sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny, to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania towaru (np. nieruchomości) dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika tego podatku. Tym samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży, w tym również nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby osobiste, czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy w danej sprawie Wnioskodawca w celu dokonania sprzedaży gruntów podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Go za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia jednej z wymienionych czynności, tylko wtedy działania Sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10). TSUE orzekł w tej sprawie, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów, budynków i budowli) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że 6 sierpnia 2012 r. Wnioskodawca w akcie darowizny otrzymał nieruchomość nr księgi wieczystej (…) jako zabudowane gospodarstwo rolne o powierzchni 6,36 ha w skład którego wchodzą działki nr (…), (…), (…), (…), (…), (…), (…) położone we wsi (…). Wnioskodawca nigdy nie był zarejestrowany jako czynny podatnik VAT. W 2021 r. postanowiono sprzedać działkę rolną nr (…) o powierzchni 14442 m2, a środki ze sprzedaży przeznaczyć na leczenie żony oraz na potrzeby własne i rodziny. Aby cena była korzystna Wnioskodawca wraz z żoną wystąpili 25 maja 2021 r. do Urzędu Gminy w (…) o warunki zabudowy i zagospodarowania dla działki (…). Działka nie była dzierżawiona, wynajmowana, nie były pobierane dopłaty dofinansowujące, nie była użyczana osobom trzecim. Płacone były podatki i ubezpieczenia. Działka była wykorzystywana wyłącznie na cele rolnicze-uprawa warzyw i owoców dopóki była opłacalność, a środki były wykorzystane wyłącznie na potrzeby własne i rodziny, łączone z życiem prywatnym. 25 października 2021 r. została wydana decyzja (…) o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki (…) jako teren zabudowy – zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna. Na podstawie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działka (…) zostanie podzielona na 12 działek pod zabudowę jednorodzinną i jedną działkę pod drogę wewnętrzną dojazdową jako działka oddzielna. Do nowo wydzielonych działek Zainteresowany wraz żoną nie planują wykonać jakichkolwiek działań mających na celu zwiększenie wartości np. uzbrojenie terenu, wyposażenie w urządzenia sieci elektrycznej, wodociągowej, sanitarnej. Wydzielone działki nie będą udostępniane osobom trzecim i będą jedynie częścią majątku osobistego. Dla nowo powstałych działek Wnioskodawca nie będzie występować o pozwolenie na budowę. Przyszłych nabywców działek Wnioskodawca planuje szukać sam we własnym zakresie za pomocą zwykłego ogłoszenia na jednym z ogólnopolskich portali ogłoszeniowych. Na dzień pisania tego wniosku nie podpisał żadnej umowy przedwstępnej, sprzedaż wydzielonych działek będzie wykonywana okazjonalnie i nie zmierza do nadania stałego charakteru. Wnioskodawca nie udzielał także pełnomocnictwa w zakresie zbycia nieruchomości. Zainteresowany nie prowadził działalności w zakresie usług deweloperskich czy innej tego rodzaju działalności o zbliżonym charakterze.

Zatem w tym miejscu należy ustalić, czy dokonując sprzedaży działek wydzielonych z działki nr (…) Wnioskodawca będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.

Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpią okoliczności, które wykraczałyby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W niniejszej sprawie Wnioskodawca nie podjął bowiem, w związku z zamiarem sprzedaży działek uzyskanych po podziale działki nr (…), ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami, takich jak, np. uzbrojenie terenu – doprowadzenie do niego mediów, ogrodzenie działki/działek, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia. Wnioskodawca nie wynajmował, dzierżawił też ww. działek. Wnioskodawca nie angażował zatem środków podobnych do wykorzystywanych przez handlowca, tj. nie wykazywał aktywności w przedmiocie zbycia wskazanych we wniosku działek porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy, zbycie przez Wnioskodawcę wydzielonych działek , nie będzie stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia tychże działek, która to aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).

Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży działek, Wnioskodawca wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Jak wcześniej wyjaśniono, aby uznać określoną sprzedaż za opodatkowaną podatkiem VAT nie wystarczy stwierdzić jedynie dostawy towarów, lecz wymagane jest określenie podmiotu dokonującego dostawy za występującego w związku ze sprzedażą jako podatnika podatku od towarów i usług. W rozpatrywanej sprawie sprzedaż działek, należy uznać za czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.

Zatem, sprzedaż działek należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, co nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu pozbawia Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży działek, co w konsekwencji pozbawia sprzedaż tych działek cech czynności podlegających opodatkowaniu.

Dodatkowe informacje
--------------------

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego / zdarzeniem przyszłym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego / zdarzenia przyszłego. Podkreślenia wymaga, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

21 lutego 2022 r. dokonał Pan wpłaty w wysokości 120 zł tytułem wydania interpretacji indywidualnej z zakresu podatku VAT. Ponieważ wniosek dotyczy 1 zdarzenia przyszłego, należna opłata to 40 zł. Zatem pozostała kwota w wysokości 80 zł stanowi nadpłatę i zgodnie z art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji podatkowej, zostanie zwrócona przekazem pocztowym na adres wskazany we wniosku.

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

‒ Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Pana do interpretacji.

‒ Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (\`(...)\`). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

‒ w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

‒ w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).