Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.225.2025.3.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-30
Teza: Możliwości skorzystania z ulgi na powrót.
Słowa kluczowe: Włochy
działalność-działalność gospodarcza
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

27 lutego 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    możliwości skorzystania ze zwolnienia przedmiotowego.
    Uzupełnił go Pan pismem z 28 marca 2025 r. (wpływ 28 marca 2025 r.) oraz pismem z 28
    kwietnia 2025 r. – w odpowiedzi na wezwania. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Jest Pan obywatelem Włoch - przed 4 listopada 2024 r. mieszkał Pan we Włoszech.

    W dniu 4 listopada 2024 r. założył Pan działalność gospodarczą w Polsce i uzyskał NIP (...).
    Od momentu założenia działalności w Polsce przeniósł Pan swoje centrum interesów
    życiowych do Polski - wynajmuje Pan mieszkanie, prowadzi Pan działalność gospodarczą i
    na stałe zamieszkuje Pan w Polsce.
    Nie posiadał Pan wcześniejszego miejsca zamieszkania w Polsce - przed 4 listopada 2024
    r. Przez co najmniej trzy lata przed przeniesieniem rezydencji podatkowej do Polski był
    Pan rezydentem podatkowym we Włoszech.
    Zamierza Pan rozliczać podatek dochodowy w Polsce i chce Pan skorzystać z ulgi na
    powrót.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego
    Chciałby Pan skorzystać z ulgi na start od 2025 roku.
    Nie ma Pan polskiego obywatelstwa, ale jest Pan obywatelem Unii Europejskiej.
    W 2024 roku przebywał Pan na terenie Polski przez 3 miesiące, więc w wyniku tego nie
    podlegał Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Będzie Pan posiadał
    nieograniczony obowiązek podatkowy. Od 1 stycznia 2025 r. z uwagi na fakt, że przeniósł
    Pan miejsce zamieszkania do Polski i przewiduje Pan, że będzie przebywać Pan na
    terytorium Polski przez więcej niż 183 dni.
    Posiada Pan certyfikat ukończenia studiów we Włoszech, który ukazuje datę od 2018-
    2023, posiada Pan umowę o pracę, która obowiązuje do 2024 r. Jeżeli będzie to potrzebne
    może Pan pokazać wszystkie te dokumenty.
    Przebywał Pan na terenie Polski przez miesiąc w celu edukacyjnym (nie pobierał Pan, ani
    nie dostał Pan za to żadnych środków finansowych).
    Przed przeniesieniem miejsca zamieszkania do Polski nie miał Pan jakiegokolwiek
    powiązania z Polską.
    Świadczy Pan usługi na rzecz podmiotu polskiego:
        od 2 grudnia 2024 r.;
        działalność gospodarcza;
        dochody opodatkowane ryczałtem.
    Chciałby Pan odliczyć ulgę na powrót od przychodów, które uzyskuje ze świadczenia usług
    na rzecz podmiotu polskiego.
    W Polsce rozlicza się Pan z dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej z siedziby
    firmy, która jest również Pana miejscem zamieszkania.
    W Polsce firma prowadzona jest w formie jednoosobowej działalności gospodarczej.
    Jako formę opodatkowania do rozliczania dochodów z działalności gospodarczej przyjął
    Pan ryczałt 12%.
    Suma osiąganych przez Pana przychodów nie przekroczy - w którymkolwiek roku
    podatkowym, w którym będzie Pan chciał skorzystać z ulgi na powrót – kwoty 85.528 zł (z
    wyłączeniem przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem
    dochodowym, zwolnionych z podatku dochodowego oraz od których na podstawie
    przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku).
    Nigdy nie korzystał Pan z ulgi na powrót.

## Pytanie

Czy w świetle powyższego stanu faktycznego ma Pan prawo do skorzystania z ulgi na
    powrót na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT?

    Pana stanowisko w sprawie
    Powołując się na stanowisko Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 7 lipca 2023
    r. (sygn. 0111-KDSB2-1.4011.213.2023.2.MSU), w której organ podatkowy uznał, że
    obywatel Włoch, który nigdy wcześniej nie mieszkał w Polsce, a przeniósł tu swoje miejsce
    zamieszkania, może skorzystać z ulgi na powrót. Analogicznie, powinien Pan mieć prawo
    do skorzystania z przedmiotowego zwolnienia podatkowego. W związku z powyższym
    zwraca się Pan z prośbą o potwierdzenie prawidłowości przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości
      nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ww. ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na
      podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających
      opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej
      ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie
      przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ww. ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
    1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz
    2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
      okresie obejmującym:
      a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce
        zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
      b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
        miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
    3) podatnik:

      a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
        Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa
        należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji
        Szwajcarskiej lub
      b) miał miejsce zamieszkania:
            nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w
            państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
            Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej,
            Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich
            Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym
            Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych
            Ameryki, lub
            na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5
            lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
    4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania
      dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego
      zwolnienia, oraz
    5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
      podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ww. ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Powyższe przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit.
    a) tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych
    innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105 ze zm.).
    Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, polega na zwolnieniu od podatku dochodowego
    niektórych przychodów (tj. ze źródeł określonych w tym przepisie) osiągniętych w czterech
    kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku
    przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r.,
    podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących przedmiotowe zwolnienie, w
    szczególności art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy, wskazać bowiem należy, że w
    przypadku tzw. „ulgi na powrót” zwolnione są przychody podatnika z określonych źródeł,
    tj.: ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku
    pracy, z umów zlecenia, z pozarolniczej działalności gospodarczej (zasady opodatkowania
    określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo w ustawie o zryczałtowanym podatku
    dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych) oraz z zasiłku
    macierzyńskiego.

    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby przeniesienie
    miało miejsce po 31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na
    terytorium Polski zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające
    bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od
    początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia
    poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w art. 3 i art. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Jak wynika z art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
          lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
          podatkowym.
    W świetle art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy
    zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym
    zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie
    od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca
    zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne – w wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej należy mieć nieograniczony
    obowiązek podatkowy na terytorium RP.
    Z treści wniosku wynika, że w dniu 4 listopada 2024 r. założył Pan działalność gospodarczą
    w Polsce i uzyskał NIP. Od momentu założenia działalności w Polsce przeniósł Pan swoje
    centrum interesów życiowych do Polski - wynajmuje Pan mieszkanie, prowadzi Pan
    działalność gospodarczą i na stałe zamieszkuje Pan w Polsce. Od 1 stycznia 2025 r.
    podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Zatem wskazać należy, że spełnia Pani warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Następny warunek określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy.
    Nie posiadał Pan wcześniejszego miejsca zamieszkania w Polsce - przed 4 listopada 2024
    r. Przez co najmniej trzy lata przed przeniesieniem rezydencji podatkowej do Polski był
    Pan rezydentem podatkowym we Włoszech.
    Jednym z warunków wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest posiadanie
    przez podatnika obywatelstwa.

    Z treści wniosku wynika, że nie ma Pan polskiego obywatelstwa, ale jest Pan obywatelem
    Włoch. Wobec powyższego spełnił Pan również warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3
    lit. a) ww. ustawy.
    Kolejnym istotnym kryterium umożliwiającym zastosowanie „ulgi na powrót” jest
    stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ww. ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych
    dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie
    niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.
    Zgodnie z art. 5a pkt 21 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o
      miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy
      organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.
    Z treści ww. regulacji wynika, że dokumentowanie miejsca zamieszkania dla celów
    podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do „ulgi na powrót” może
    alternatywnie nastąpić posiadanym przez podatnika certyfikatem rezydencji lub innym
    dowodem. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego
    miejsce zamieszkania w innym państwie, niemniej muszą być to dokumenty
    potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych. Takimi dokumentami mogą
    być np. umowa o pracę, albo umowa najmu mieszkania za granicą, albo zaświadczenie od
    byłego pracodawcy.
    Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy
    pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111):
      Jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy,
      a nie jest sprzeczne z prawem.
    Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza
    Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania
    podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi
    bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie
    przedstawić również inne dowody.
    We wniosku wskazał Pan, że posiada certyfikat ukończenia studiów we Włoszech, który
    ukazuje datę od 2018-2023, umowę o pracę, która obowiązuje do 2024 r.
    Z treści wniosku wynika zatem, że posiada Pani dokumenty potwierdzające, że Pana
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych przed przyjazdem do Polski znajdowało się
    we Włoszech. Spełnia Pan zatem warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Jednocześnie, w sposób oczywisty spełnia Pan również zastrzeżenie wynikające z art. 21
    ust. 43 pkt 5 ww. ustawy, gdyż wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót.
    Stosownie do przedstawionego we wniosku opisu sprawy, spełnił Pan również zastrzeżenie
    wynikające z art. 53 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw,
    ponieważ – jak wskazał Pan w opisie sprawy – przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i podlega nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowego po dniu 31 grudnia 2021 r., tj. 1 stycznia 2025 r.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis stanu faktycznego oraz powołane
    przepisy prawa podatkowego należy uznać, że przysługuje Panu prawo do skorzystania z
    tzw. „ulgi na powrót”, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Przedmiotowe zwolnienie z opodatkowania będzie obejmowało przychody do wysokości
    nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte z tytułów

    wymienionych w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. a)-d) ww. ustawy – w czterech kolejno po sobie
    następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym nastąpiło
    przeniesienie miejsca zamieszkania, tj. dla Pana w latach 2025-2028, albo od początku
    roku następnego, tj. w latach 2026-2029.
    Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem interpretacji nie jest ustalenie obowiązku podatkowego i miejsca
    zamieszkania. Fakt, że od 1 stycznia 2025 r. posiada Pan miejsce zamieszkania w Polski i
    od tego dnia podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce,
    przyjęto jako element stanu faktycznego.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku – nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.