Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.159.2025.2.AKS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-19
Teza: Sprzedaż działki zabudowanej budynkami gospodarczymi
połączonymi ze sobą, tj. budynkiem transportu i łączności oraz
pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, będzie korzystać ze
zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art.
29a ust. 8 ustawy.
Słowa kluczowe: gmina
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
zwolnienie-prawo do zwolnienia
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 marca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku VAT sprzedaży nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 17 kwietnia 2025 r. (wpływ 17 kwietnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A. jest jednostką samorządu terytorialnego, która działa na podstawie ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Gmina posiada status czynnego podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Do urzędu wpłynął wniosek osoby fizycznej o wykup działki nr 1 o pow. 0,0512 ha,
    położonej w obr. (...), oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków symbolem "Bi" – inne
    tereny zabudowane. Dla przedmiotowej działki Sąd Rejonowy (...) Wydział (...) prowadzi
    księgę wieczystą nr (...). Właścicielem działki jest Gmina A.
    Gmina Decyzją Wojewody (...) z dnia 8 kwietnia 1991 r., nabyła z mocy prawa nieodpłatnie
    własność nieruchomości, oznaczonej w ewidencji gruntów Nr 1 o pow. 0,0507 ha obręb
    (...), na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. – Przepisy wprowadzające
    ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych (Dz. U. Nr
    32, poz. 191 i Nr 43 poz. 253), w związku z art. 5 ust. 1 tej ustawy.
    W związku z tym nabycie działki nie zostało dokonane w wykonaniu czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Gminie nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT, ponieważ nabyła działkę
    nieodpłatnie wobec czego nie był naliczony podatek VAT.
    Na przedmiotowej działce znajdują się dwa budynki gospodarcze połączone ze sobą.
    Według wypisu z kartoteki budynków jest to zabudowa: budynki transportu i łączności
    (rok budowy 1970) oraz pozostałe budynki niemieszkalne (rok budowy 1970). Budynek
    prawdopodobnie został wybudowany z własnych środków przez właścicieli działki
    sąsiedniej, którzy nie posiadają żadnych dokumentów dot. zabudowy.
    Teren położony w obrębie (...). obejmujący działkę nr 1 o pow. 0,0512 ha nie posiada
    obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W polityce
    przestrzennej Gminy A., określonej w studium uwarunkowań i kierunków
    zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy A., uchwalonym przez Radę Miejską w
    A. Uchwałą Nr (...) z dnia 5 października 2012 r. teren określony został jako strefa Im –
    tereny zabudowy mieszkaniowej. Zgodnie z Uchwałą Rady Miejskiej w A. Nr (...) z dnia 22
    czerwca 2023 r. w sprawie wyznaczenia obszaru zdegradowanego i obszaru rewitalizacji
    dla Gminy A. ww. teren nie znajduje się na obszarze rewitalizacji i obszarze
    zdegradowanym.
    Dla ww. działki nie została wydana decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o ustaleniu
    lokalizacji inwestycji celu publicznego. Gmina jako właściciel nie wyraziła zgody na
    zabudowę gruntu, nie ponosiła również żadnych nakładów remontowych, ani nie
    przeprowadzała zmian w celu podniesienia jej standardów budowlanych do zasiedzenia.
    Ponadto w odniesieniu do przedmiotowych budynków nie były przeprowadzane prace,
    które stanowiłyby ulepszenia, o których mowa w art. 2 pkt 14 ustawy.
    Część działki o pow. 0,0443 ha od 2011 r. objęta jest umową dzierżawy. Aktualna umowa
    dzierżawy obowiązuje od dnia 1 lipca 2023 r. na okres trzech lat z przeznaczeniem na cele
    magazynowo -składowe, pod garaż i przydomowy ogródek. Do kwoty czynszu dolicza się
    podatek VAT w wysokości 23%. Dzierżawca ponosi również koszty podatku od
    nieruchomości. Sprzedaż gruntu nastąpi bez rozwiązywania tej umowy.

    Gmina zamierza sprzedać zabudową nieruchomość gruntową ozn. nr 1 o pow. 0,0512 ha,
    opisaną w KW (...) w drodze przetargu ustnego nieograniczonego na podstawie art. 38 i 40
    ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z
    2024 r. poz. 1145 z późn. zm.).
    Doprecyzowanie opisu sprawy
      1. W odniesieniu do budynków gospodarczych, doszło do pierwszego zasiedlenia w
        rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
        usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.) i od tego momentu do momentu
        planowanej sprzedaży tych budynków upłynął okres co najmniej 2 lata.
      2. W odniesieniu do budynków posadowionych na dz. 1 nie były ponoszone wydatki na
        ulepszenie budynków w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym,
        stanowiące co najmniej 30% wartości początkowej danych budynków.
      3. W trakcie trwania umowy dzierżawy nieruchomości zabudowanej budynkami
        gospodarczymi dzierżawca nie poniósł nakładów finansowych ani nie dokonał
        modernizacji ww. budynków.

## Pytanie

Czy sprzedaż zabudowanej działki gruntu ozn. nr ew. 1, dla której nie została wydana
    decyzja o warunkach zabudowy ani decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu
    publicznego oraz brak jest obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego, podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art.
    43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina, stoi na stanowisku, że przedmiotowa transakcja korzystać będzie ze zwolnienia z
    opodatkowania VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy o
    podatku od towarów i usług, jako dostawa terenu zabudowanego budynkami, innego niż
    budowlany w rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust 1. pkt 10 ustawy, dostawa budynków jest zwolniona z podatku
    VAT. Jednocześnie w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków opisanych w
    tym przepisie.
    Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 8 ustawy, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. W tej sytuacji, zdaniem Gminy,
    sprzedaż dokonana przez Wnioskodawcę dotycząca gruntu zabudowanego budynkami
    wskazanymi w pytaniu będzie korzystać ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie tych
    samych przepisów co sprzedaż budynku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, budynki, budowle i grunty spełniają definicję
    towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako dostawa
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, bowiem aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te będą

    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina posiada status czynnego podatnika podatku od towarów
    i usług. Gmina nabyła z mocy prawa nieodpłatnie własność nieruchomości, oznaczonej w
    ewidencji gruntów nr 1. W związku z tym nabycie działki nie zostało dokonane w
    wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Gminie nie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT.
    Do urzędu wpłynął wniosek osoby fizycznej o wykup działki nr 1.
    Na przedmiotowej działce znajdują się dwa budynki gospodarcze połączone ze sobą.
    Według wypisu z kartoteki budynków jest to zabudowa: budynki transportu i łączności
    (rok budowy 1970) oraz pozostałe budynki niemieszkalne (rok budowy 1970). Budynek
    prawdopodobnie został wybudowany z własnych środków przez właścicieli działki
    sąsiedniej, którzy nie posiadają żadnych dokumentów dot. zabudowy.
    Część działki o pow. 0,0443 ha od 2011 r. objęta jest umową dzierżawy. Aktualna umowa
    dzierżawy obowiązuje od dnia 1 lipca 2023 r. na okres trzech lat z przeznaczeniem na cele
    magazynowo -składowe, pod garaż i przydomowy ogródek. Do kwoty czynszu dolicza się
    podatek VAT w wysokości 23%. Dzierżawca ponosi również koszty podatku od
    nieruchomości. Sprzedaż gruntu nastąpi bez rozwiązywania tej umowy.
    Gmina zamierza sprzedać zabudową nieruchomość gruntową nr 1 w drodze przetargu
    ustnego nieograniczonego na podstawie art. 38 i 40 ust. 1 pkt. 1 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż zabudowanej działki gruntu nr 1
    podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 w
    związku z art. 29a ust. 8 ustawy o podatku VAT.
    Z analizy opisu sprawy oraz powołanych regulacji wynika, że sprzedaż przez Gminę
    nieruchomości oznaczonej numerem działki 1 zabudowanej dwoma budynkami
    gospodarczymi połączonymi ze sobą, tj. budynkiem transportu i łączności oraz
    pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, będzie niewątpliwie czynnością cywilnoprawną
    (nie publicznoprawną), nie zostanie wykonana w ramach zadań publicznych. W
    odniesieniu do dostawy ww. nieruchomości nie będą Państwo działali jako organ władzy
    publicznej, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Dokonując odpłatnego zbycia ww.
    nieruchomości objętej wnioskiem, będą Państwo działali jako podatnik w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zatem, transakcja sprzedaży nieruchomości oznaczonej numerem działki 1, zabudowanej
    budynkiem transportu i łączności oraz pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    w zw. z art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Podkreślić jednak należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku,
    albo może korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest –
    co do zasady – zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa w
    ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zatem dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części,
    kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego
    momentu.
    Zgodnie z treścią art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie budynku,
    budowli lub ich części do użytkowania. Zatem aby można było mówić o pierwszym
    zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, budowli lub ich części, ich używania, w tym na
    potrzeby własne. Pierwsze zasiedlenie budynku, budowli lub ich części ma więc miejsce
    zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynek, budowlę lub ich część oddano w
    najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku, budowli lub ich części na potrzeby
    własnej działalności gospodarczej podatnika czy też potrzeby własne osoby fizycznej –
    bowiem w obydwu przypadkach dochodzi do korzystania z budynku, budowli lub ich
    części.
    Zatem, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do
    dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w stosunku do nich miało miejsce
    pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą nie
    jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa
    jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od
    momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy zauważyć, że w przypadku nieruchomości niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego prawo do zwolnienia przysługuje wówczas, gdy w stosunku do
    budynków, budowli lub ich części będących przedmiotem sprzedaży nie przysługiwało
    dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę

    podatku naliczonego, oraz dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie
    tych obiektów, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30%
    wartości początkowej tych obiektów.
    Tak więc, aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    występujące w tym artykule.
    Natomiast, gdy nie zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Dla zastosowania powyższego zwolnienia muszą być spełnione łącznie dwa warunki
    wskazane w ww. przepisie, tj.:
      · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      · przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie może przysługiwać
        dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
        podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków wyklucza zastosowanie zwolnienia
    od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy oraz art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy stanie się bezzasadne.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części, prowadzi do
    konkluzji, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z kilku podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących dostawie ww. obiektów. Zauważyć
    bowiem należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega
    ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie podatnik uprawniony będzie do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter świadczonych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.

    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części,
    dokonywanej wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt
    prawny budynków w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza
    to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie
    budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa
    budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia
    takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że w odniesieniu do budynków gospodarczych,
    doszło do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy i od tego momentu
    do momentu planowanej sprzedaży tych budynków upłynął okres co najmniej 2 lata. W
    odniesieniu do ww. budynków posadowionych na działce nr 1 nie były ponoszone wydatki
    na ulepszenie budynków w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiące co
    najmniej 30 % wartości początkowej danych budynków. Również w trakcie trwania umowy
    dzierżawy nieruchomości zabudowanej budynkami gospodarczymi dzierżawca nie poniósł
    nakładów finansowych ani nie dokonał modernizacji ww. budynków.
    W konsekwencji, spełnione zostaną przesłanki do zastosowania dla dostawy ww.
    budynków zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Zatem
    sprzedaż tych budynków będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy.
    W tej sytuacji – uwzględniając zapis art. 29a ust. 8 ustawy – dostawa gruntu, na którym
    znajdują się ww. budynki, tj. działki nr 1, również będzie korzystać ze zwolnienia od
    podatku VAT.
    W efekcie, dostawa działki numer 1 zabudowanej dwoma budynkami gospodarczymi
    połączonymi ze sobą, tj. budynkiem transportu i łączności oraz pozostałymi budynkami
    niemieszkalnymi, będzie korzystała ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43
    ust. 1 pkt 10 w związku z art. 29a ust. 8 ustawy.
    W związku z zastosowaniem do dostawy ww. budynków zwolnienia od podatku od
    towarów i usług wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, bezzasadne jest badanie
    możliwości zastosowania dla tej dostawy zwolnienia od podatku na mocy art. 43 ust. 1 pkt
    10a i art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż zwolnienia te mają zastosowanie do dostawy
    budynków, budowli lub ich części nieobjętej zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 10 ustawy.
    Podsumowując stwierdzić należy, że sprzedaż działki numer 1 zabudowanej budynkami
    gospodarczymi połączonymi ze sobą, tj. budynkiem transportu i łączności oraz
    pozostałymi budynkami niemieszkalnymi, będzie korzystać ze zwolnienia
    przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.