Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.126.2018.1.OS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-04-09
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku od towarów i usług; projekt; stowarzyszenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 87; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 8 lutego 2018 r. (data wpływu 14 lutego 2018 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia i odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`” **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 lutego 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości odliczenia i odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku VAT, a od dnia 1 stycznia 2017 r. podjęła scentralizowane rozliczenie podatku VAT wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi. Gmina podpisała umowę w dniu 31 października 2017 r. z Urzędem Marszałkowskim Województwa dotyczącą realizacji projektu współfinansowanego ze środków Unii Europejskiej pt. „\`(...)\`” w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Działanie 13.7 Infrastruktura szkolna, zmienioną aneksem nr 1 z dnia 1 grudnia 2017 r.

Realizacja tego zadania mieści się w katalogu zadań publicznych do realizacji, których Gmina została powołana. Zgodnie z brzmieniem art. 7 ustawy z dnia 8 marca 1900 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875), do zadań własnych gminy należy zaspakajanie zbiorowych potrzeb lokalnej wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy o samorządzie gminnym). Jednym z najważniejszych zadań Gminy, jako organu prowadzącego szkołę jest zapewnienie bezpieczeństwa i higienicznych warunków nauki, dbanie o bazę dydaktyczną szkoły.

Celem głównym projektu jest kompleksowe podniesienie jakości bazy edukacyjnej (21 laboratoriów tematycznych) na terenie gminy rozwijające u uczniów kompetencje kluczowe i umiejętności niezbędne na rynku pracy. Przedmiotem projektu jest modernizacja oraz wyposażenie laboratoriów we wszystkich szkołach na terenie gminy. Modernizacja i doposażenie obejmie w każdej szkole: laboratorium informatyczno-językowe, laboratorium informatyczno-matematyczne i laboratorium przyrodnicze pozwalające prowadzić zajęcia z zakresu kompetencji kluczowych na rynku pracy. Wszystkie laboratoria zmodernizowane zostaną w oparciu o technologie TIK. Wsparciem objęte zostaną SP z oddziałami gimnazjalnymi w i szkołą filialną w, SP w, SP w, SP w i SP w .

W ramach projektu zostaną wykonane:

*   prace modernizacyjne sal pod pracownie - instalacja sieci teleinformatycznej laboratoriów w 7 szkołach w Gminie, montaż specjalistycznych mebli do laboratorium w 7 szkołach w Gminie,

*   montaż tablicy interaktywnej wraz z projektorem multimedialnym i stanowiskiem komputerowym dla nauczyciela do laboratoriów w 7 szkołach w Gminie,

*   wyposażenie laboratorium informatyczno-językowego w 7 szkołach w Gminie (notebooki ucznia wraz z myszą, słuchawkami z mikrofonem i głośniki OVO 5P,

*   wyposażenie laboratorium informatyczno-matematycznego w 7 szkołach w Gminie (notebooki ucznia wraz z myszą i pilotami do testów oraz głośnikami, tablety edukacyjne Mobi View x 5),

*   wyposażenie laboratorium przyrodniczego w oparciu o technologię TIK w 7 szkołach w Gminie (notebooki ucznia wraz z myszą i głośnikami, mikroskop z kamerą USB, cyfrowe systemy pomiarowe służące do otrzymywania, przetwarzania, przesyłania oraz zapamiętywania informacji pomiarowej, stacja meteorologiczna z oprzyrządowaniem, piloty do testów,

*   oprogramowanie laboratorium wraz z zestawem programów edukacyjnych w 7 szkołach w Gminie,

*   zakup schodołazów - SP, SP.

Całkowity koszt projektu: 1.480.042,05 zł Dofinansowanie 85%: 1.258.035,72 zł Okres realizacji: lipiec - sierpień 2018 r.

Celem realizowanego projektu jest przede wszystkim zakup pomocy dydaktycznych, w tym: laptopów, notebooków, tablic multimedialnych, projektorów, stołów, krzeseł, szaf na laptopy, programów multimedialnych, itp. do 5 Szkół Podstawowych (w tym 1 z oddziałami gimnazjalnymi i szkołą filialną), dla których organem prowadzącym jest Gmina.

Faktury dokumentujące poniesione wydatki będą wystawione na Gminę, która zostanie obciążona podatkiem VAT. Pomoce dydaktyczne będą wykorzystywane do działań statutowych szkół (realizacja podstawy programowej zgodnie z rozporządzeniem). Zakupione pomoce wykorzystywane będą wyłącznie do realizacji nieodpłatnych zadań związanych z edukacją publiczną. Projekt, jako całość ma charakter niekomercyjny - zakupione pomoce dydaktyczne nie będą służyły wykonywaniu żadnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych skutkujących sprzedażą opodatkowaną, a wykorzystywane będą wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina będzie miała możliwość odliczenia i odzyskania podatku VAT od zakupu pomocy dydaktycznych (w tym laptopów, notebooków, tablic multimedialnych, projektorów, stołów, krzeseł, szaf na laptopy, programów multimedialnych itp.) dla 5 Szkół Podstawowych (w tym 1 z oddziałami gimnazjalnymi i szkołą filialną)?

Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221), nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji, których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Tym samym, Gmina uczestnicząc w projekcie, którego celem jest zakup pomocy dydaktycznych występuje, jako organ władzy publicznej, a nabycie pomocy dydaktycznych związane jest z realizacją zadań własnych i w tym zakresie nie może być uznana za podatnika VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ponadto, wydatki poniesione na zakup pomocy dydaktycznych nie będą związane z wykonywaniem przez Gminę w przyszłości czynności opodatkowanych. Tym samym nie przysługuje jej prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego zgodnie z art. 86 ust. 1 cyt. ustawy. Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie będzie spełniony. Projekt, jako całość ma charakter niekomercyjny - zakupione pomoce dydaktyczne nie będą służyły wykonywaniu żadnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych skutkujących sprzedażą opodatkowaną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że w myśl art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże, w świetle unormowań prawa wspólnotowego w przypadku, gdy organy władzy publicznej bądź urzędy obsługujące te organy podejmują takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań, lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1875, z późn. zm.), gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ww. ustawy o samorządzie gminnym. W szczególności zadania własne obejmują m.in. sprawy edukacji publicznej (art. 7 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy).

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do czynności opodatkowanych. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie zostanie spełniony, ponieważ – jak wynika z treści wniosku –zakupione pomoce wykorzystywane będą wyłącznie do realizacji nieodpłatnych zadań związanych z edukacją publiczną. Projekt, jako całość ma charakter niekomercyjny - zakupione pomoce dydaktyczne nie będą służyły wykonywaniu żadnych czynności na podstawie umów cywilnoprawnych skutkujących sprzedażą opodatkowaną, a wykorzystywane będą wyłącznie do realizacji zadań własnych Gminy. Wobec powyższego należy stwierdzić, że Gmina nabywając usługi celem zrealizowania przedmiotowej inwestycji, nie będzie nabywała ich jako podatnik podatku VAT w ramach swojej działalności gospodarczej. W związku z powyższym, Wnioskodawca nie będzie miał prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. inwestycji. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie będzie przysługiwało prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

W zakresie przedmiotowych wydatków Wnioskodawca nie będzie miał również możliwości zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tego warunku, nie będzie miał zatem możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 4 cyt. rozporządzenia.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca nie będzie miał możliwości odliczenia i odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn. „\`(...)\`”, ponieważ efekty projektu nie będą służyły do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie należy podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.