Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.741.2025.1.ŁW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-18
Teza: Wskazanie, czy wniesienie do Fundacji rodzinnej działalności
nieruchomościowej, na którą składa się 46,875% udziałów we
współwłasności Kamienicy, będzie stanowić zbycie
zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2
pkt 27e ustawy i w konsekwencji będzie wyłączone z
opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie
art. 6 pkt 1 ustawy.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
fundacje
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 27e
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 24 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie wskazania, czy wniesienie do Fundacji rodzinnej działalności
    nieruchomościowej, na którą składa się 46,875% udziałów we współwłasności Kamienicy,
    będzie stanowić zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt
    27e ustawy i w konsekwencji będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą (...).
    Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”).
    Przedmiotem tej działalności jest przede wszystkim:
    1) wynajem nieruchomości komercyjnej;
    2) działalność w zakresie zarządzania nieruchomością.
    Przeważająca działalność gospodarcza Wnioskodawcy zgodnie z kodami PKD to 68.20.Z
    Wynajem i zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    Wnioskodawca, w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, posiada
    46,875% udziałów we współwłasności kamienicy położonej (...) (dalej: „Kamienica”); udział
    we współwłasności stanowi składnik majątku związany z działalnością gospodarczą
    Wnioskodawcy.
    Pomieszczenia w Kamienicy są wynajmowane/wydzierżawiane przez Wnioskodawcę w
    ramach Jego działalności gospodarczej oraz przez pozostałych współwłaścicieli na
    prowadzenie działalności gastronomicznej oraz na cele prowadzenia hotelu przez
    podmioty trzecie. Wnioskodawca nie prowadzi działalności gastronomicznej oraz
    hotelarskiej. Stronami umów najmu/dzierżawy są wszyscy współwłaściciele (w tym żona
    Wnioskodawcy), oznaczeni w komparycji umów jako strony umowy, natomiast rozliczenia
    następują w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
    W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawca prowadzi faktyczny
    zarząd nad nieruchomością, obejmujący m.in. obsługę rozliczeń, nadzór nad umowami i
    utrzymanie bieżącej funkcjonalności Kamienicy. W związku z tym Wnioskodawca za
    świadczone przez siebie usługi zarządzania nieruchomością wystawia faktury na rzecz

    pozostałych współwłaścicieli Kamienicy. Ponadto, Wnioskodawca wystawia faktury za
    czynsz, refaktury/noty księgowe z tytułu kosztów eksploatacyjnych, podatku od
    nieruchomości oraz opłat za wodę, zarówno w imieniu własnym, jak i w imieniu
    pozostałych współwłaścicieli.
    Wnioskodawca w latach 2022-2023 ponosił wydatki na remont oraz prace adaptacyjne
    części Kamienicy w celu dostosowania jej pod działalność hotelową.
    Wnioskodawca nie korzystał z finansowania zewnętrznego (kredytów) na zakup lub
    remont nieruchomości, nakłady były finansowane ze środków własnych.
    Zawarte w ramach działalności Wnioskodawcy umowy obejmują m.in. umowy leasingowe
    na windę i klimatyzację znajdujące się w Kamienicy, umowy leasingu związane z
    samochodami osobowymi, umowy związane z bieżącym funkcjonowaniem nieruchomości
    (rachunkowość, refakturowanie kosztów, media, podatek od nieruchomości), umowę o
    zarządzanie aktywami, umowy najmu/dzierżawy. Wnioskodawca posiada także
    dokumentację techniczną związaną z pracami budowlanymi w Kamienicy (w tym
    adaptacjami Kamienicy pod hotel).
    Obok działalności związanej z wynajmem/wydzierżawianiem Kamienicy oraz działalności
    związanej z zarządzaniem Kamienicą, Wnioskodawca prowadzi również krótkoterminowy
    najem mieszkania, a także posiada działkę budowlaną w innej niż Kamienica lokalizacji. Z
    uwagi na specyfikę prowadzonej działalności, tj. zarówno działalności związanej z
    wynajmem /wydzierżawianiem Kamienicy, jak i działalności związanej z zarządzaniem,
    Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników.
    Wnioskodawca planuje utworzenie fundacji rodzinnej. Fundacja rodzinna nie będzie
    prowadziła działalności w zakresie zarządzania nieruchomością, a wyłącznie działalność
    polegającą na wynajmie/wydzierżawianiu nieruchomości. W związku z powyższym,
    Wnioskodawca planuje wnieść do fundacji rodzinnej zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa.
    W ramach wnoszonego majątku Wnioskodawca przeniesie związane z działalnością w
    zakresie wynajmu/wydzierżawiania Kamienicy (dalej jako: „działalność
    nieruchomościowa”):
    1) wszystkie posiadane przez siebie w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej udziały
      w Kamienicy;
    2) wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umów najmu/dzierżawy Kamienicy
      zawartych przez Wnioskodawcę wraz z żoną (których rozliczenia związane są z
      działalnością gospodarczą Wnioskodawcy);
    3) umowę o zarządzanie aktywami;
    4) umowę na obsługę rachunkową;
    5) prawo współwłasności do dokumentacji prawnej, technicznej i budowlanej;
    6) prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia nieruchomości;
    7) umowy leasingu windy i klimatyzacji;
    8) należności i zobowiązania powstałe w ramach tej działalności;
    9) księgi rachunkowe, w tym rachunek zysków i strat oraz bilans;
    10) tajemnice przedsiębiorstwa i know-how właściwy dla tej działalności;
    11) dedykowany tej działalności rachunek bankowy wraz ze zgromadzonymi na nim
      środkami pieniężnymi.

    Przeniesienie praw z umów najmu, dzierżawy i ubezpieczenia będzie wiązać się ze zmianą
    stron umowy (zmiana Wnioskodawcy wraz z żoną na fundację rodzinną); nie dojdzie do
    zmiany po stronie pozostałych współwłaścicieli, którzy pozostaną stronami zawartych
    umów.
    Po dokonaniu przeniesienia, jednoosobowa działalność gospodarcza Wnioskodawcy
    zostanie ograniczona do działalności w zakresie zarządzania Kamienicą i najmu
    krótkoterminowego mieszkania. Prawa i obowiązki z umów leasingu windy i klimatyzacji w
    Kamienicy zostaną przeniesione na rzecz fundacji rodzinnej.
    Wyodrębnienie organizacyjne.
    Działalność nieruchomościowa jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze
    Wnioskodawcy jako odrębny dział na podstawie wewnętrznych dokumentów
    Wnioskodawcy.
    Wyodrębnienie finansowe.
    Wnioskodawca prowadzi ewidencję księgową w sposób pozwalający na
    przyporządkowanie przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do poszczególnych
    rodzajów działalności, w szczególności działalności związanej z wynajmem
    /wydzierżawianiem nieruchomości (która to działalność będzie przenoszona do fundacji
    rodzinnej).
    Wnioskodawca przed przeniesieniem działalności nieruchomościowej, sporządzi dla tej
    działalności odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat. Dodatkowo dla działalności
    nieruchomościowej istnieje dedykowany rachunek bankowy, do którego dostęp/prawo
    zostanie przeniesienie na rzecz fundacji rodzinnej.
    Wyodrębnienie funkcjonalne.
    Fundacja rodzinna będzie mogła kontynuować działalność nieruchomościową w oparciu o
    przejęte składniki bez konieczności nabywania dodatkowych aktywów czy podejmowania
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (takich jak zawieranie nowych umów czy
    modernizacja budynku). Zespół składników majątkowych składający się na działalność
    nieruchomościową będzie w momencie przeniesienia posiadał potencjalną zdolność do
    działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze.
    Fundacja nie będzie podejmowała działań charakterystycznych dla nowych inwestycji,
    takich jak:
    · opracowanie koncepcji nowego zagospodarowania nieruchomości,
    · przygotowanie nowych planów architektonicznych i budowlanych,
    · przeprowadzanie analiz inwestycyjnych czy środowiskowych,
    · występowanie o nowe decyzje administracyjne (warunki zabudowy, pozwolenie na
      budowę).
    Celem wniesienia działalności nieruchomościowej do fundacji rodzinnej jest zapewnienie
    ciągłości i sukcesji biznesu w rodzinie, a nie rozpoczęcie nowej działalności o odmiennym
    charakterze.

## Pytanie

Czy wniesienie przez Wnioskodawcę do Fundacji rodzinnej działalności
    nieruchomościowej będzie stanowić zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT i w konsekwencji będzie wyłączone z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, wniesienie do Fundacji rodzinnej działalności nieruchomościowej będzie
    stanowić zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e

    ustawy o VAT i w konsekwencji będzie wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów
    i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega m.in.
    odpłatna dostawa towarów na terytorium kraju.
    W art. 2 pkt 6 ustawy o VAT towary zdefiniowano jako: rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii. Ta definicja towarów obejmuje swoim zakresem również
    nieruchomości, w tym grunty, budynki czy części budynków.
    W art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przewidziano wyłączenie, w konsekwencji którego czynności
    prawne polegające na zbyciu przedsiębiorstwa (lub jego zorganizowanej części) wyłączone
    są z zakresu normowania ustawy o VAT, tj. takie czynności prawne nie podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Należy w tym miejscu nadmienić, że treść art. 6 pkt 1 ustawy o VAT nie ogranicza się
    jedynie do sprzedaży jako formy przeniesienia własności rzeczy w myśl art. 535 § 1 ustawy
    z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071). Jak wskazuje T.
    Michalik (VAT. Komentarz, Wyd. 16, Warszawa 2021, art. 6, akapit 13) pojęcie zbycia
    celowo zostało zastosowane przez ustawodawcę, by swoim zakresem objąć nie tylko
    sprzedaż, ale również jakąkolwiek inną formę „zadysponowania” przedsiębiorstwem (lub
    jego zorganizowaną częścią) w taki sposób, by prowadziło to do jego zbycia. W związku z
    tym nie tylko sprzedaż, ale również zamiana, darowizna czy przeniesienie własności w
    formie wkładu niepieniężnego traktowana jest jako zbycie, a co za tym idzie, ma do niej
    zastosowanie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT (podobnie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
    w interpretacji indywidualnej z 21 kwietnia 2022 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.68.2022.3.
    MŻ).
    W związku z powyższym należy ustalić, czy wniesienie opisanej w stanie faktycznym
    działalności nieruchomościowej Wnioskodawcy do Fundacji rodzinnej to zbycie
    przedsiębiorstwa w rozumieniu ww. przepisów.
    Przepisy ustawy o VAT nie zawierają definicji przedsiębiorstwa. W praktyce orzeczniczej
    polskich sądów administracyjnych przyjmuje się, że na potrzeby ustawy o VAT w
    definiowaniu pojęcia „przedsiębiorstwo” można posiłkować się definicją zawartą w
    przepisach prawa cywilnego. Analogiczne podejście prezentują zasadniczo również organy
    podatkowe.
            1Zgodnie z art. 55 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej.
    Obejmuje ono w szczególności:
    1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa);
    2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
    3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych;
    4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
    5) koncesje, licencje i zezwolenia;
    6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
    7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
    8) tajemnice przedsiębiorstwa;

    9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Jak podkreśla się w orzecznictwie, taki zespół dóbr materialnych i niematerialnych należy
    postrzegać przede wszystkim funkcjonalnie.
    W odróżnieniu od definicji „przedsiębiorstwa”, definicja zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa została ujęta w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Wynika z niej, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa (dalej: „ZCP”) należy rozumieć organizacyjnie i
    finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych
    i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań
    gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo
    samodzielnie realizujące te zadania.
    Inaczej mówiąc, przez ZCP należy rozumieć taki zespół składników majątku (materialnych i
    niematerialnych), w tym zobowiązań, które charakteryzują się dostatecznym stopniem
    wyodrębnienia finansowego i organizacyjnego, umożliwiającym realizację określonych
    zadań gospodarczych. Taki zespół mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo, które
    samodzielnie mogłoby realizować określoną działalność gospodarczą (podobnie NSA w
    wyroku z 21 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1343/17).
    W dniu 11 grudnia 2018 r. Minister Finansów wydał Objaśnienia podatkowe dot.
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji zbycia nieruchomości
    komercyjnych (dalej jako: „Objaśnienia”). W Objaśnieniach przede wszystkim wskazano
    szereg okoliczności, jakie muszą wystąpić, by daną transakcję traktować jako zbycie
    przedsiębiorstwa lub ZCP, a w konsekwencji by taką transakcję traktować jako
    niepodlegającą opodatkowaniu VAT.
    Zgodnie z Objaśnieniami, w celu zakwalifikowania danej transakcji jako zbycia
    przedsiębiorstwa lub ZCP należy łącznie spełnić dwa warunki:
    1) nabywca ma zamiar kontynuowania działalności dotychczas prowadzonej przez
      zbywcę przy pomocy składników będących przedmiotem transakcji (kryterium intencji
      nabywcy),
    2) istnieje faktyczna możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki
      będące przedmiotem transakcji (kryterium możliwości kontynuowania działalności).
    Co istotne, momentem oceny spełnienia powyższych warunków powinien być moment
    przeprowadzenia transakcji.
    Jak podkreśla się w Objaśnieniach, przy ocenie intencji nabywcy należy brać pod uwagę
    całokształt okoliczności związanych z transakcją (ocenianych na moment jej zawarcia). W
    szczególności więc należy zwrócić uwagę na wszelkie działania nabywcy, które mogą
    stanowić potwierdzenie tego, że ma on zamiar kontynuować określoną działalność.
    Objaśnienia wskazują: „Zatem w celu stwierdzenia zamiaru kontynuowania przez nabywcę
    działalności prowadzonej dotychczas przez zbywcę konieczne jest istnienie dowodów
    potwierdzających istnienie na moment transakcji takiego zamiaru po stronie nabywcy (np.
    w formie korespondencji elektronicznej/mailowej)”.
    Zamiar kontynuowania dotychczasowej działalności Wnioskodawcy zostanie
    udokumentowany w stosownych dokumentach towarzyszących wyposażeniu fundacji
    rodzinnej w majątek (np. poprzez stosowne oświadczenia składane w akcie notarialnym).
    Ten warunek zostanie zatem spełniony.
    Kolejnymi przesłankami, które zgodnie z Objaśnieniami świadczą o zamiarze
    kontynuowania działalności jest brak planów nabywcy w zakresie:
    • zlecenia opracowania koncepcji nowego zagospodarowania nieruchomości;
    • zlecenia opracowania planów architektonicznych i budowlanych dotyczących
      przeprowadzenia nowej inwestycji;

    • zlecenia innych analiz dotyczących planowanej inwestycji (np. prawnych, podatkowych,
      geodezyjnych, wodnoprawnych, geologicznych, środowiskowych);
    • wystąpienia o wydanie decyzji o warunkach zabudowy;
    • wystąpienia o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie decyzji o pozwoleniu na
      budowę.
    Nowopowstała Fundacja rodzinna nie planuje podjęcia ww. działań. A więc spełnienie tego
    warunku jest spełnione i potwierdzone.
    Podsumowując, na podstawie zestawienia przesłanek wynikających z Objaśnień oraz
    okoliczności przeprowadzanej transakcji, kryterium zamiaru nabywcy kontynuowania
    działalności zostanie spełnione. To daje argumenty przemawiające za tym, że wniesienie
    działalności nieruchomościowej do Fundacji rodzinnej stanowić będzie zbycie
    przedsiębiorstwa niepodlegające opodatkowaniu VAT.
    Co więcej, jeżeli chodzi o kryterium możliwości kontynuowania działalności, to kryterium
    to jest spełnione wg Objaśnień, gdy majątek zawiera składniki pozwalające na
    kontynuowanie działalności gospodarczej realizowanej uprzednio przez zbywcę bez
    konieczności:
    • angażowania przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem
      transakcji lub
    • podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów)
      niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki.
    Dalej, Objaśnienia wskazują, że ocena kryterium kontynuowania działalności wymaga
    weryfikacji tego, czy oprócz przeniesienia standardowych elementów towarzyszących
    transakcji sprzedaży nieruchomości (takich jak grunt, budynek, infrastruktura techniczna,
    prawa i obowiązki z umów najmu, które przechodzą na nabywcę z mocy prawa) dochodzi
    do przeniesienia na nabywcę takich elementów jak:
    • prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono zbywcy finansowania
      dłużnego na realizację, nabycie, modernizację, adaptację lub przebudowę
      przenoszonej nieruchomości, o ile zbywca korzystał z takiego finansowania i jest
      stroną takich umów;
    • umowy o zarządzanie nieruchomością;
    • umowy zarządzania aktywami;
    • należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonym majątkiem.
    Z drugiej strony, za umowy pozostające zasadniczo bez wpływu na ocenę ww. okoliczności
    w Objaśnieniach uznano umowy na dostarczanie mediów, które w praktyce w podobnych
    transakcjach zwykle nie są przenoszone na nabywcę nieruchomości.
    W opisanym zdarzeniu przyszłym, na Fundację rodzinną zostanie przeniesiona m.in.
    umowa o zarządzanie aktywami, stąd transakcja spełni warunki wskazane w
    Objaśnieniach.
    Tak zarysowane w Objaśnieniach drugie kryterium Wnioskodawca poniżej odnosi do
    zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem czynności prawnej będzie Kamienica, których właścicielem
    (współwłaścicielem) jest Wnioskodawca i które służą mu do prowadzenia działalności
    gospodarczej opierającej się na ich wynajmie/wydzierżawieniu.
    Kontynuowanie dotychczasowej działalności wynajmu/wydzierżawienia Kamienicy po
    wniesieniu jej do Fundacji rodzinnej będzie możliwe bez konieczności nabywania
    dodatkowych rzeczy/składników majątku.

    Kontynuowanie działalności przez Fundację rodzinną nie będzie uzależnione od
    podejmowania dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (takich jak dokonanie
    istotnej modernizacji, zawieranie nowych umów) niezbędnych do prowadzenia
    działalności gospodarczej w oparciu o składniki będące przedmiotem transakcji.
    Przed dokonaniem zbycia, Wnioskodawca nie planuje rozwiązania umów najmu/dzierżawy
    z dotychczasowymi najemcami, w konsekwencji czego fundacja rodzinna stałaby się
    stroną dotychczasowych umów najmu/dzierżawy z mocy prawa.
    W świetle Objaśnień powyższe elementy zdarzenia przyszłego wskazują, że działalność
    nieruchomościowa Wnioskodawcy, będąca przedmiotem wniesienia do fundacji rodzinnej,
    może zostać uznana za przedsiębiorstwo, którego zbycie pozostaje poza zakresem ustawy
    o VAT (w myśl art. 6 pkt 1 tejże ustawy). W celu kontynuowania działalności Fundacja
    rodzinna nie będzie bowiem zmuszona do podjęcia dodatkowych działań, od których taka
    kontynuacja byłaby zależna – przekazywany majątek będzie umożliwiał dalsze
    prowadzenie tej samej działalności gospodarczej, a prawa i obowiązki z dotychczasowych
    umów przejdą na fundację.
    Podsumowując, na podstawie zestawienia przesłanek wynikających z Objaśnień oraz
    okoliczności przeprowadzanej transakcji, można wnioskować, że i drugie kryterium
    (możliwości kontynuowania działalności) również jest spełnione. To świadczy o tym, że
    wniesienie działalności nieruchomościowej do Fundacji rodzinnej stanowić będzie zbycie
    przedsiębiorstwa niepodlegające opodatkowaniu VAT.
    Dalej, jak wskazuje się w interpretacjach organów podatkowych, istotnym dla uznania
    czynności za zbycie przedsiębiorstwa jest zamiar kontynuowania dotychczasowej
    działalności przez nabywcę, tak np.: interpretacja indywidualna DKIS z 22 lutego 2022 r.,
    sygn. 0114-KDIP4-2.4012.792.2021.3.WH: „(...) W kontekście zatem zbycia
    przedsiębiorstwa, z wyłączenia stosowania przepisów ustawy korzysta przekazanie
    przedsiębiorstwa lub jego niezależnej części, w tym dóbr materialnych oraz ewentualnie
    elementów niematerialnych, które razem tworzą przedsiębiorstwo lub jego część zdolne
    do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Nabywca musi jednakże mieć na
    celu prowadzenie przekazanego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jedynie
    natychmiastową likwidację danej działalności lub sprzedanie zapasów zasobów, jeśli
    istnieją”.
    Ponadto w interpretacji indywidualnej z 26 kwietnia 2024 r. (sygn. 0112-KDIL3.
    4012.174.2024.1.AK), Dyrektor KIS potwierdził prawidłowość stanowiska podatnika,
    zgodnie z którym wniesienie majątku związanego z prowadzoną jednoosobową
    działalnością gospodarczą do fundacji rodzinnej stanowi transakcję zbycia
    przedsiębiorstwa i jako takie na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, nie podlega
    opodatkowaniu VAT, gdzie wnioskodawca prowadził działalność w zakresie wynajmu i
    wydzierżawiania nieruchomości, a przedmiotem aportu do fundacji rodzinnej były liczne
    nieruchomości komercyjne wraz z umowami najmu/dzierżawy, dokumentacją oraz innymi
    powiązanymi składnikami. Organ uznał, że skoro fundacja będzie kontynuowała
    dotychczasową działalność gospodarczą w oparciu o przejęte składniki majątku, to
    przesłanki z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT są spełnione, a czynność ta nie podlega VAT.
    Stanowisko to potwierdza, że jeżeli Wnioskodawca wnosi do Fundacji rodzinnej
    wyodrębnioną działalność nieruchomościową, obejmującą prawa do nieruchomości oraz
    pozostałych składników majątkowych i niemajątkowych składających się na
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, czynność ta powinna być traktowana jako zbycie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa i korzystać z wyłączenia z opodatkowania VAT.
    Co więcej, organy podatkowe, kierując się przesłankami wskazanymi w Objaśnieniach,
    kładą duży nacisk – przy ocenie, czy dana czynność prawna stanowi zbycie
    przedsiębiorstwa – na możliwość kontynuowania dotychczasowej działalności w oparciu o
    przekazywany majątek oraz zamiar kontynuowania tej działalności. Przykładem jest
    interpretacja indywidualna DKIS z 6 kwietnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-1.4012.689.2022.4.

    AKA, w której – w podobnym stanie faktycznym – wskazano: „(...) Spółka, do której został
    wniesiony aport ZCP ma faktyczną możliwość prowadzenia działalności gospodarczej w
    niezmienionym zakresie, bez angażowania dodatkowych składników majątkowych lub
    podejmowania dodatkowych działań. Spółka kontynuuje w oparciu o te składniki
    działalność gospodarczą w takim samym zakresie, w jakim była prowadzona”.
    W niniejszym przypadku dochodzi do analogicznej sytuacji, tj. Fundacja rodzinna będzie
    miała faktyczną możliwość prowadzenia dotychczasowej działalności w niezmienionym
    zakresie, bez konieczności angażowania dodatkowych składników majątku i
    podejmowania dodatkowych działań.
    Ponadto jak wskazuje się w orzecznictwie polskich sądów administracyjnych, przy ocenie
    czy daną czynność prawną należy uznać za zbycie przedsiębiorstwa kluczowym jest
    przede wszystkim ustalenie, czy przekazane elementy (zarówno te materialne, jak i te
    niematerialne) tworzą dostateczną całość, umożliwiającą nabywcy prowadzenie
    dotychczasowej działalności gospodarczej. Co warte podkreślenia, do uznania czynności
    prawnej za zbycie przedsiębiorstwa wystarczające jest przeniesienie minimum środków
    pozwalających na kontynuowanie realizowanej uprzednio działalności – tak np. NSA w
    wyroku z dnia 30 czerwca 2021 r., sygn. akt I FSK 1453/19.
    W zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszej analizy dochodzi do takiej
    sytuacji, tj. przekazane składniki majątku i towarzyszące tej czynności prawnej działania
    wskazują, że przekazane składniki tworzą dostateczną całość, w oparciu o którą można
    kontynuować działalność na dotychczasowych zasadach. Oprócz przekazania prawa do
    nieruchomości (będących podstawą tej działalności gospodarczej), dojdzie również do
    przeniesienia pozostałych składników majątkowych i niemajątkowych składających się na
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa w tym praw i obowiązków z niezbędnych umów.
    Ponadto, jak już podnoszono wyżej, co do zasady z transakcją zbycia przedsiębiorstwa
    (lub jego zorganizowanej części) ma się do czynienia wtedy, kiedy przekazywany zespół
    składników majątku jest wystarczający do tego, by daną działalność gospodarczą
    kontynuować i że w takim celu te składniki majątku są nabywane.
    W tym kontekście (jak również w kontekście wskazanych przez Wnioskodawcę powyżej
    przesłanek wynikających z Objaśnień, stanowisk organów i sądów), Wnioskodawca
    wskazuje, że z samego uzasadnienia projektu ustawy wprowadzającej do polskiego
    porządku prawnego instytucję fundacji rodzinnej wynika, że jej głównym celem jest
    kontynuowanie (zabezpieczenie) dotychczasowej działalności w takim samym kształcie
    (tylko w nieco innej formie prawnej): „Fundacja rodzinna ma minimalizować ryzyko
    nieudanej sukcesji i gwarantować kontynuację działalności biznesowej. Przekazanie
    majątku, w tym firmy rodzinnej, fundacji rodzinnej ma chronić go przed podziałem,
    umożliwić jego pomnażanie, a więc także czerpanie z niego korzyści, które będzie można
    przeznaczyć na pokrycie kosztów utrzymania osób wskazanych przez fundatora. Kluczowe
    jest bowiem zapewnienie ciągłości przedsiębiorstwa prywatnego, w szczególności dla
    celów zabezpieczenia rodziny (Uzasadnienie do rządowego projektu ustawy o fundacji
    rodzinnej, Druk nr 2798/2022, s. 6)”.
    Z powyższego wynika więc, że wniesienie majątku do fundacji rodzinnej niejako z samego
    założenia tej instytucji prawnej spełnia przesłanki za uznaniem tej czynności za zbycie
    przedsiębiorstwa. Jak wynika bowiem m.in. z uzasadnienia, celem powołania do życia
    instytucji fundacji rodzinnej było wprowadzenie takiego instrumentu prawnego, który by
    zapewnił sprawną sukcesję i zabezpieczył interes członków rodziny osób, które prowadzą
    firmy rodzinne, m.in. umożliwiał kontynuowanie i rozwój dotychczasowej działalności
    gospodarczej.
    Jak wynika ze stanu faktycznego przedmiotowego wniosku, dokładnie taka sytuacja ma
    miejsce i w tym przypadku. Wniesienie składników majątku do Fundacji rodzinnej ma na
    celu przede wszystkim kontynuowanie dotychczasowej działalności gospodarczej w takiej
    formie, która możliwie w największym zakresie zabezpieczy interesy członków rodziny

    Wnioskodawcy, zapewni możliwie bezpieczną i skuteczną sukcesję i pozwoli na
    międzypokoleniowe kontynuowanie i rozwijanie dotychczasowej działalności
    gospodarczej. W opinii Wnioskodawcy, jest więc to dodatkowy argument potwierdzający
    tezę, że czynność prawna będąca przedmiotem złożonego wniosku jest zbyciem
    przedsiębiorstwa (lub jego części).
    Dodatkowo działalność nieruchomościowa będzie wydzielona zarówno organizacyjne, jak i
    finansowo od pozostałej działalności Wnioskodawcy, co zostało szczegółowo opisane
    powyżej.
    Podsumowując, biorąc pod uwagę argumenty wskazane w przywołanych interpretacjach
    indywidualnych, należy uznać, że czynność wniesienia działalności nieruchomościowej do
    Fundacji rodzinnej wraz z towarzyszącymi jej składnikami stanowi zbycie zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
    W konsekwencji, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, czynność ta będzie wyłączona z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W świetle art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz
      ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Według art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W tym miejscu należy zwrócić uwagę na przepisy dotyczące działalności fundacji
    rodzinnej, która uregulowana została w ustawie z dnia 26 stycznia 2023 r. o fundacji
    rodzinnej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 326), zwanej dalej ustawą o fundacji rodzinnej.

    Jak stanowi art. 2 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna jest osobą prawną utworzoną w celu gromadzenia mienia,
      zarządzania nim w interesie beneficjentów oraz spełniania świadczeń na rzecz
      beneficjentów. Fundator określa w statucie szczegółowy cel fundacji rodzinnej.
    Według art. 2 ust. 2 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Przez świadczenie rozumie się składniki majątkowe, w tym środki pieniężne, rzeczy
      lub prawa, przeniesione na beneficjenta albo oddane beneficjentowi do korzystania
      przez fundację rodzinną albo fundację rodzinną w organizacji, zgodnie ze statutem i
      listą beneficjentów.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundacja rodzinna może wykonywać działalność gospodarczą w rozumieniu art. 3
      ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2023 r. poz. 221)
      tylko w zakresie:
      1) zbywania mienia, o ile mienie to nie zostało nabyte wyłącznie w celu dalszego
        zbycia;
      2) najmu, dzierżawy lub udostępniania mienia do korzystania na innej podstawie;
      3) przystępowania do spółek handlowych, funduszy inwestycyjnych, spółdzielni oraz
        podmiotów o podobnym charakterze, mających swoją siedzibę w kraju albo za
        granicą, a także uczestnictwa w tych spółkach, funduszach, spółdzielniach oraz
        podmiotach;
      4) nabywania i zbywania papierów wartościowych, instrumentów pochodnych i praw
        o podobnym charakterze;
      5) udzielania pożyczek:
      a) spółkom kapitałowym, w których fundacja rodzinna posiada udziały albo akcje,
      b) spółkom osobowym, w których fundacja rodzinna uczestniczy jako wspólnik,
      c) beneficjentom;
      6) obrotu zagranicznymi środkami płatniczymi należącymi do fundacji rodzinnej w
        celu dokonywania płatności związanych z działalnością fundacji rodzinnej;
      7) produkcji przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i
        zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych
        uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz
        produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym, o ile ilość produktów
        roślinnych lub zwierzęcych pochodzących z własnej uprawy, hodowli lub chowu,
        użytych do produkcji danego produktu stanowi co najmniej 50% tego produktu;
      8) gospodarki leśnej.
    Stosownie do art. 17 ustawy o fundacji rodzinnej:
      Fundator wnosi do fundacji rodzinnej mienie na pokrycie funduszu założycielskiego o
      wartości określonej w statucie, nie niższej niż 100 000 zł.
    Z cytowanych przepisów ustawy o fundacji rodzinnej wynika, że fundacja rodzinna
    tworzona jest w celu gromadzenia majątku rodzinnego przedsiębiorstwa, zarządzania nim
    oraz zabezpieczenia potrzeb finansowych beneficjentów tej fundacji. Fundator określa w
    statucie szczegółowy cel fundacji, dodatkowo przepisy ustawy o fundacji rodzinnej
    określają również zakres, w jakim fundacja może prowadzić działalność gospodarczą.
    Zatem, w sytuacji wykonywania czynności wpisujących się w definicje dostawy towarów
    czy świadczenia usług – w rozumieniu art. 5 ustawy o podatku od towarów i usług – w tym
    również w zakresie zbywania mienia, gdy fundacja będzie dokonywała tych czynności w

    sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na cel czy rezultat tej działalności,
    będzie uznana za podatnika prowadzącego działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15
    ust. 1 i 2 ustawy.
    Jednocześnie przepis art. 6 ustawy wskazuje na wyłączenia określonych czynności spod
    zakresu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług. Są w nim wskazane czynności,
    które co do zasady należą do grupy czynności podlegających opodatkowaniu, mieszczące
    się w zakresie odpłatnej dostawy towarów czy też odpłatnego świadczenia usług, z uwagi
    jednak na stosowne wyłączenie, czynności te nie podlegają opodatkowaniu.
    Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem
    „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i
    usług pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa
    towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. „zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w
    ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak
    właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu
    niepieniężnego, czyli aportu.
    Zbycie przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa podlega zasadzie
    swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej.
    Podkreślenia wymaga, że ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy,
    winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w
    przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie
    prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu
    Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
    Należy zauważyć, że powyższa regulacja stanowi implementację art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od
    wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE
    Rady, na podstawie którego:
      W przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki
      całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów
      nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie
      traktowana jako następca prawny przekazującego.
      W przypadkach gdy odbiorca nie podlega w pełni opodatkowaniu, państwa
      członkowskie mogą przedsięwziąć środki niezbędne w celu uniknięcia zakłóceń
      konkurencji. Mogą także przyjąć wszelkie niezbędne środki, aby zapobiec uchylaniu
      się od opodatkowania lub unikaniu opodatkowania poprzez wykorzystanie
      przepisów niniejszego artykułu.
    Z powyższego przepisu wynika, że wprowadza on, tak samo jak ma to miejsce w ustawie,
    możliwość wyłączenia z zakresu opodatkowania przekazania całości lub części majątku
    przedsiębiorstwa.
    Zaznaczyć należy, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz przepisy
    wykonawcze do niej nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwo”, należy więc odwołać się
    odpowiednio do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
            1 Zgodnie z art. 55Kodeksu cywilnego:
      Przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i
      materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje
      ono w szczególności:

      1) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części
        (nazwa przedsiębiorstwa);
      2) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
        wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości;
      3) prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
        prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych
        stosunków prawnych;
      4) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne;
      5) koncesje, licencje i zezwolenia;
      6) patenty i inne prawa własności przemysłowej;
      7) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne;
      8) tajemnice przedsiębiorstwa;
      9) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
    Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55¹ Kodeksu cywilnego „obejmuje ono w
    szczególności”, pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy
    przedsiębiorstwa. W rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne,
    niewymienione w tym przepisie składniki, jak również może składać się z niektórych tylko
    elementów wyliczenia zawartego w art. 55¹ Kodeksu cywilnego.
    Kluczowym dla uznania, że przedmiot transakcji stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu
    art. 55¹ Kodeksu cywilnego (a co za tym idzie, ustawy) jest więc to, że stanowi on „zespół”
    składników materialnych i niematerialnych o cechach „zorganizowania” oraz
    „przeznaczenia do prowadzenia działalności gospodarczej”.
                2Potwierdza to art. 55 Kodeksu cywilnego, na mocy którego:
      Czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co
      wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności
      prawnej albo z przepisów szczególnych.
    Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem
    organizacyjnym, funkcjonalnym i materialnym. Składniki materialne i niematerialne
    wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych
    relacjach w ten sposób, że można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych
    elementów. Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały
    funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa
    mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
    W myśl art. 2 pkt 27e ustawy:
      Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o zorganizowanej części przedsiębiorstwa –
      rozumie się przez to organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym
      zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który
      zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te
      zadania.
    Podstawowym wymogiem wynikającym z powyższego przepisu jest więc to, aby
    zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i
    niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu
    w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach:
    organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych). Elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych,
    stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa
    trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza.

    Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma
    swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy
    czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być
    dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
    Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część
    przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania. Cecha ta powinna
    występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności
    i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału
    osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale
    sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji
    określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić
    funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część,
    musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania
    jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne
    wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą umożliwić Nabywcy
    podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
    Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić
    potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze,
    których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie. Powyższe oznacza, że przez
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część
    przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także
    posiada wewnętrzną samodzielność finansową.
    Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych określony zespół składników
    majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa,
    nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona
    odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie
    gospodarczym.
    Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych
    relacjach, takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze
    przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego
    podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest
    sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny
    zakład, lecz zorganizowanym zespołem składników, przy czym punktem odniesienia jest
    tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile
    stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze
    zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące
    przesłanki:
    1) istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania;
    2) zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym
      przedsiębiorstwie;
    3) składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych;
    4) zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące ww. zadania gospodarcze.

    Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie
    zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy.
    Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w
    przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.
    in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych
    uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie,
    przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy natomiast
    zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
    Ponadto, przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy, uwzględnić należy następujące
    okoliczności:
    - zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji oraz
    - faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Wskazanej oceny należy dokonać na moment przeprowadzenia transakcji. Tym samym, w
    przypadku, gdy konieczne dla kontynuowania działalności gospodarczej jest angażowanie
    przez nabywcę innych składników majątku, które nie są przedmiotem transakcji lub
    podejmowanie dodatkowych działań, brak jest możliwości stwierdzenia, że w danym
    przypadku zespół składników majątkowych stanowi przedsiębiorstwo lub zorganizowaną
    część przedsiębiorstwa.
    Zakres powyższego wyłączenia zdefiniował w wyrokach Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej. W wyroku z 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził,
    że:
      „(...) Celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem
      majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem. W wyroku
      tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT
      opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w
      przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu
      regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości
      ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego
      paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części
      przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie
      stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie
      prowadzić działalność gospodarczą. Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego
      prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej
      likwidacji i sprzedaży zapasów”.
    TSUE wskazał, że biorąc pod uwagę cel dyrektywy, pojęcia w niej użyte powinny być
    interpretowane w sposób jednolity i niezależny (autonomiczny), uwzględniając kontekst i
    cel regulacji. W wyroku tym, dokonując wykładni funkcjonalnej art. 5 ust. 8 Szóstej
    Dyrektywy, TSUE uznał, że celem wyłączenia zbycia przedsiębiorstwa z opodatkowania jest
    zapewnienie neutralności podatkowej takiej czynności, która obciążając stronę istotnym
    zobowiązaniem podatkowym i tak rodziłaby prawo do odliczenia lub zwrotu podatku
    naliczonego. Trybunał podkreślił, że przeniesienie, o jakim mowa w art. 19 Dyrektywy 2006
    /112/WE, dotyczy między innymi części przedsiębiorstwa, a istotne znaczenie ma
    funkcjonalne powiązanie składników majątkowych, umożliwiające realizację określonego
    zadania gospodarczego.
    Natomiast w wyroku z 10 listopada 2011 r., w sprawie C-444/10 Finanzamt Ludenscheid
    przeciwko Christel Schriever, TSUE wywiódł, że:

      „(...) regulacja art. 5(8) VI Dyrektywy Rady (obecnie art. 19 Dyrektywy 112) obejmuje
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
      materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na
      przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną
      działalność gospodarczą, nie obejmuje natomiast samego zbycia towarów, jak
      sprzedaż zapasu produktów. Jak wskazuje Trybunał, stwierdzenie, że nastąpiło
      przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 19
      Dyrektywy 112, wymaga, by całość przekazanych składników pozwalała na
      prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej”.
    W wyroku tym Trybunał wywiódł, że jeżeli działalność gospodarcza tego nie wymaga,
    przedmiotem zbycia nie muszą być wszystkie składniki z nią związane, aby czynność ta
    wyłączona była z opodatkowania na podstawie art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy.
    Mając na uwadze powyższe orzeczenia TSUE należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e
    ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana
    przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady i w powiązaniu z rozumieniem
    pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww.
    orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego
    przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.
    Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią
    konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części
    majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub
    niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego
    część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
    O tym, czy nastąpiło zbycie przedsiębiorstwa lub też jego zorganizowanej części decydują
    każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik
    zobowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z
    koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że prowadzi Pan jednoosobową
    działalność gospodarczą. Jest Pan czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Przedmiotem tej działalności jest przede wszystkim:
    1) wynajem nieruchomości komercyjnej;
    2) działalność w zakresie zarządzania nieruchomością.
    Przeważająca Pana działalność gospodarcza zgodnie z kodami PKD to 68.20.Z Wynajem i
    zarządzanie nieruchomościami własnymi lub dzierżawionymi.
    W ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej posiada Pan 46,875% udziałów
    we współwłasności kamienicy położonej (...) (dalej: „Kamienica”); udział we współwłasności
    stanowi składnik majątku związany z Pana działalnością gospodarczą.
    Pomieszczenia w Kamienicy są przez Pana wynajmowane/wydzierżawiane w ramach Pana
    działalności gospodarczej oraz przez pozostałych współwłaścicieli na prowadzenie
    działalności gastronomicznej oraz na cele prowadzenia hotelu przez podmioty trzecie. Nie
    prowadzi Pan działalności gastronomicznej oraz hotelarskiej. Stronami umów najmu
    /dzierżawy są wszyscy współwłaściciele (w tym Pana żona), oznaczeni w komparycji umów
    jako strony umowy, natomiast rozliczenia następują w ramach Pana działalności
    gospodarczej.
    W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzi Pan faktyczny zarząd nad
    nieruchomością, obejmujący m.in. obsługę rozliczeń, nadzór nad umowami i utrzymanie
    bieżącej funkcjonalności Kamienicy. W związku z tym za świadczone przez siebie usługi
    zarządzania nieruchomością wystawia Pan faktury na rzecz pozostałych współwłaścicieli

    Kamienicy. Ponadto, wystawia Pan faktury za czynsz, refaktury/noty księgowe z tytułu
    kosztów eksploatacyjnych, podatku od nieruchomości oraz opłat za wodę, zarówno w
    imieniu własnym, jak i w imieniu pozostałych współwłaścicieli.
    Zawarte w ramach Pana działalności umowy obejmują m.in. umowy leasingowe na windę i
    klimatyzację znajdujące się w Kamienicy, umowy leasingu związane z samochodami
    osobowymi, umowy związane z bieżącym funkcjonowaniem nieruchomości
    (rachunkowość, refakturowanie kosztów, media, podatek od nieruchomości), umowę o
    zarządzanie aktywami, umowy najmu/dzierżawy. Posiada Pan także dokumentację
    techniczną związaną z pracami budowlanymi w Kamienicy (w tym adaptacjami Kamienicy
    pod hotel).
    Obok działalności związanej z wynajmem/wydzierżawianiem Kamienicy oraz działalności
    związanej z zarządzaniem Kamienicą, prowadzi Pan również krótkoterminowy najem
    mieszkania, a także posiada działkę budowlaną w innej niż Kamienica lokalizacji. Z uwagi
    na specyfikę prowadzonej działalności, tj. zarówno działalności związanej z wynajmem
    /wydzierżawianiem Kamienicy, jak i działalności związanej z zarządzaniem, nie zatrudnia
    Pan pracowników.
    Planuje Pan utworzenie Fundacji rodzinnej. Fundacja rodzinna nie będzie prowadziła
    działalności w zakresie zarządzania nieruchomością, a wyłącznie działalność polegającą na
    wynajmie /wydzierżawianiu nieruchomości. W związku z powyższym, planuje Pan wnieść
    do Fundacji rodzinnej zorganizowaną część przedsiębiorstwa.
    W ramach wnoszonego majątku przeniesie Pan związane z działalnością w zakresie
    wynajmu/wydzierżawiania Kamienicy (dalej jako: „działalność nieruchomościowa”):
    1) wszystkie posiadane przez siebie w ramach wspólności majątkowej małżeńskiej udziały
      w Kamienicy;
    2) wszystkie prawa i obowiązki wynikające z umów najmu/dzierżawy Kamienicy
      zawartych przez Pana wraz z żoną (których rozliczenia związane są z Pana
      działalnością gospodarczą);
    3) umowę o zarządzanie aktywami;
    4) umowę na obsługę rachunkową;
    5) prawo współwłasności do dokumentacji prawnej, technicznej i budowlanej;
    6) prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia nieruchomości;
    7) umowy leasingu windy i klimatyzacji;
    8) należności i zobowiązania powstałe w ramach tej działalności;
    9) księgi rachunkowe, w tym rachunek zysków i strat oraz bilans;
    10) tajemnice przedsiębiorstwa i know-how właściwy dla tej działalności;
    11) dedykowany tej działalności rachunek bankowy wraz ze zgromadzonymi na nim
      środkami pieniężnymi.
    Przeniesienie praw z umów najmu, dzierżawy i ubezpieczenia będzie wiązać się ze zmianą
    stron umowy (zmiana Pana wraz z żoną na Fundację rodzinną); nie dojdzie do zmiany po
    stronie pozostałych współwłaścicieli, którzy pozostaną stronami zawartych umów.
    Po dokonaniu przeniesienia, Pana jednoosobowa działalność gospodarcza zostanie
    ograniczona do działalności w zakresie zarządzania Kamienicą i najmu
    krótkoterminowego mieszkania. Prawa i obowiązki z umów leasingu windy i klimatyzacji w
    Kamienicy zostaną przeniesione na rzecz Fundacji rodzinnej.
    Działalność nieruchomościowa jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w Pana
    strukturze jako odrębny dział na podstawie wewnętrznych dokumentów.

    Prowadzi Pan ewidencję księgową w sposób pozwalający na przyporządkowanie
    przychodów, kosztów, należności i zobowiązań do poszczególnych rodzajów działalności,
    w szczególności działalności związanej z wynajmem/wydzierżawianiem nieruchomości
    (która to działalność będzie przenoszona do Fundacji rodzinnej).
    Przed przeniesieniem działalności nieruchomościowej, sporządzi Pan dla tej działalności
    odrębny bilans oraz rachunek zysków i strat. Dodatkowo dla działalności
    nieruchomościowej istnieje dedykowany rachunek bankowy, do którego dostęp/prawo
    zostanie przeniesienie na rzecz Fundacji rodzinnej.
    Fundacja rodzinna będzie mogła kontynuować działalność nieruchomościową w oparciu o
    przejęte składniki bez konieczności nabywania dodatkowych aktywów czy podejmowania
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (takich jak zawieranie nowych umów czy
    modernizacja budynku). Zespół składników majątkowych składający się na działalność
    nieruchomościową będzie w momencie przeniesienia posiadał potencjalną zdolność do
    działania jako niezależne przedsiębiorstwo realizujące określone zadania gospodarcze.
    Fundacja nie będzie podejmowała działań charakterystycznych dla nowych inwestycji,
    takich jak:
    · opracowanie koncepcji nowego zagospodarowania nieruchomości,
    · przygotowanie nowych planów architektonicznych i budowlanych,
    · przeprowadzanie analiz inwestycyjnych czy środowiskowych,
    · występowanie o nowe decyzje administracyjne (warunki zabudowy, pozwolenie na
      budowę).
    Celem wniesienia działalności nieruchomościowej do Fundacji rodzinnej jest zapewnienie
    ciągłości i sukcesji biznesu w rodzinie, a nie rozpoczęcie nowej działalności o odmiennym
    charakterze.
    Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy wniesienie przez Pana do Fundacji rodzinnej
    działalności nieruchomościowej będzie stanowić zbycie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji będzie wyłączone z
    opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy.
    Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z powołanym wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy,
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m.in. odpłatna dostawa towarów
    rozumiana w świetle art. 7 ust. 1 ustawy jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    W myśl wskazanego wyżej art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich
    części, a także wszelkie postacie energii.
    Zatem, w świetle powyższych regulacji – co do zasady – dostawa nieruchomości stanowi
    dostawę towarów podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. W wyjątkowych
    okolicznościach dostawa nieruchomości może zostać uznana za czynność niepodlegającą
    opodatkowaniu, tj. w przypadku spełnienia przesłanek kwalifikacji nieruchomości będącej
    przedmiotem dostawy jako przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
    Z kolei okolicznością determinującą możliwość wyłączenia, na mocy art. 6 pkt 1 ustawy,
    stosowania przepisów ustawy do czynności sprzedaży określonego zespołu składników
    niematerialnych i materialnych, jest takie ich zorganizowanie, żeby wspomniany zespół
    mógł służyć do prowadzenia działalności gospodarczej. Zespół składników materialnych i
    niematerialnych obejmować powinien elementy niezbędne do samodzielnego
    prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
    Analiza przedstawionych okoliczności sprawy na tle przywołanych przepisów prawa
    prowadzi do wniosku, że planowana transakcja wniesienia Kamienicy do Fundacji

    rodzinnej będzie stanowiła dostawę składnika majątkowego i nie będzie sprzedażą
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, ze względu na niespełnienie przesłanek
    zawartych w regulacji art. 2 pkt 27e ustawy.
    By mówić o zorganizowanej części przedsiębiorstwa konieczne jest istnienie w pierwszej
    kolejności zespołu składników materialnych i niematerialnych, które są odpowiednio
    wyodrębnione w prowadzonym przedsiębiorstwie. Jak wiadomo „zespół” cechuje się
    formą złożoną z różnych składników majątkowych danego przedsiębiorstwa, natomiast
    sama nieruchomość (Kamienica) stanowi wyłącznie pojedynczy element – jeden składnik
    majątku przedsiębiorstwa, któremu nie sposób przypisać miana zespołu.
    Analiza wskazanego przez Pana zakresu transakcji wskazuje, że jej przedmiotem będą
    elementy typowe dla transakcji nieruchomościowych opodatkowanych VAT, tj. Kamienica,
    a także prawa i obowiązki z umów najmu/dzierżawy Kamienicy, które przechodzą na
    kupującego z mocy prawa.
    Również pozostałe wskazane przez Pana elementy transakcji takie jak: umowa o
    zarządzanie aktywami, prawo współwłasności do dokumentacji prawnej, technicznej i
    budowlanej, prawa i obowiązki wynikające z umowy ubezpieczenia nieruchomości,
    umowy leasingu windy i klimatyzacji, stanowią elementy typowe dla transakcji
    nieruchomościowej.
    W zakresie określenia, czy Nieruchomość wraz z pozostałymi, towarzyszącymi jej
    składnikami może stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa wypowiedział się m.in.
    NSA w wyroku z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt I FSK 1316/15. Sąd orzekł m.in., że:
    „same w sobie nieruchomości (zabudowane nieruchomości) nie tworzą całości zdolnej do
    prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Nie stanowią zatem zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa, nawet jeżeli były wykorzystywane przez sprzedawcę również do
    działalności gospodarczej polegającej na wynajmowaniu tych nieruchomości lub ich części,
    albo znajdujących się na nich obiektów budowlanych i ich części. W sytuacji, gdy dany
    podmiot prowadzi tego rodzaju działalność poprzez wyodrębniony w strukturze
    organizacyjnej zakład (dział, wydział), obejmujący przypisane do tejże działalności w
    zakresie najmu nieruchomościami, obsługę (pracowników), finansowanie, umowy itp.,
    sprzedaż takiego zakładu – jako całości – może spełniać warunek stosownego
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności”.
    Dodatkowo należy zauważyć, że wniesieniu przez Pana do Fundacji rodzinnej podlegać
    będzie nie cała Kamienica, a 46,875% udziałów we współwłasności Kamienicy.
    W przypadku współwłasności w częściach ułamkowych każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w rzeczy i względem swego udziału pozycję wyłącznego
    właściciela, którym może niezależnie rozporządzać. Współwłaściciele są zatem odrębnymi
    podmiotami prawa.
    Zatem w wyniku opisanej transakcji będzie Pan wnosić do Fundacji rodzinnej prawo do
    dysponowania jedynie częścią Kamienicy.
    Należy stwierdzić, że wniesienie przez Pana do Fundacji rodzinnej działalności
    nieruchomościowej, której jednym ze składników są posiadane przez Pana w ramach
    wspólności majątkowej małżeńskiej udziały w Kamienicy, nie może być uznane za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa. Wynika to z faktu, że udział nie posiada cech
    fizycznej, organizacyjnej, funkcjonalnej czy finansowej samodzielności. Wyodrębniony
    ułamek we własności Kamienicy nie umożliwia samodzielnej realizacji zadań
    gospodarczych. Przeniesienie udziału jako prawa nie skutkuje wyodrębnieniem zespołu
    składników materialnych i niematerialnych w przedsiębiorstwie, na podstawie którego
    powstaje odrębny gotowy do realizacji zadań gospodarczych podmiot. Brak
    wyodrębnienia funkcjonalnego przekłada się na brak wyodrębnienia organizacyjnego,
    bowiem nie powstaje nowy oddział czy kolejny podmiot. Nie sposób zatem także
    stwierdzić, że istnieje wyodrębnienie finansowe.

    Wskazać więc należy, że transakcja ograniczająca się do zbycia udziału w Kamienicy wraz z
    pozostałymi składnikami odnoszącymi się do tej nieruchomości nie będzie stanowiła
    zorganizowanego i autonomicznego „zespołu” składników majątkowych.
    Nie można więc uznać, że składniki mające być przedmiotem planowanej transakcji są
    czymś więcej niż zbyciem nieruchomości (udziału w nieruchomości) z przenoszonymi
    umowami związanymi z jej bieżącym funkcjonowaniem, a nie z działalnością, która może
    być prowadzona w oderwaniu od Pana przedsiębiorstwa bez angażowania środków
    nabywcy.
    Z powyższego wynika, że przedmiotem wniesienia do Fundacji rodzinnej nie będzie
    konkretna, wydzielona całościowo część majątku Pana przedsiębiorstwa. Przekazanie
    własności ułamkowej części składnika przedsiębiorstwa (Kamienicy), nie skutkuje bowiem
    jakąkolwiek ingerencją w fizyczną (materialną) sferę przedsiębiorstwa, tak w sensie
    organizacyjnym, finansowym czy funkcjonalnym.
    Przedstawione w opisie sprawy okoliczności oraz dokonana w kontekście przytoczonych
    regulacji prawnych ich całościowa analiza prowadzi do wniosku, że nie zostaną spełnione
    wskazane wcześniej przesłanki do uznania opisanych składników majątkowych za
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy. Tym
    samym przedmiotowa transakcja będzie pozostawać w zakresie opodatkowania
    podatkiem od towarów i usług. Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu zgodnie z art.
    5 ust. 1 pkt 1 ustawy jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując należy stwierdzić, że planowane wniesienie przez Pana do Fundacji
    rodzinnej działalności nieruchomościowej, na którą składa się 46,875% udziałów we
    współwłasności Kamienicy, nie będzie stanowić zbycia zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy i w konsekwencji nie będzie
    wyłączone z opodatkowania podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1
    ustawy.
    Tym samym, Pana stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pan ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Pana w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnośnie powołanych przez Pana wyroków sądów należy zauważyć, iż wyroki sądów, są
    to rozstrzygnięcia odnoszące się do indywidualnych spraw i co do zasady wiążą one strony

    postępowania w tych konkretnych, indywidualnych sprawach nie rozciągając swojego
    oddziaływania na inne, choćby podobne lub zbieżne sprawy. Zatem powołane orzeczenia
    nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
    Natomiast odnośnie powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że
    interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach
    podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach
    będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie
    mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować
    indywidualnie. Zatem powołane interpretacje indywidualne nie mogą mieć wpływu na
    ocenę prawną rozpatrzonej sprawy.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.