Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-569/14-2/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-10-09
Teza: Dokonany dział spadku bez spłat i dopłat nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne; obowiązek-obowiązek podatkowy; spadek; spadek-dział spadku
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 14 lipca 2014 r. (data wpływu 17 lipca 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych działu spadku bez spłat i dopłat **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych działu spadku bez spłat i dopłat.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Postanowieniem częściowym z dnia 1 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny, stwierdził, iż Wnioskodawczyni nabyła spadek po zmarłej siostrze Krystynie Z. w udziale 1/3 w zbiegu z pozostałą dwójką rodzeństwa: Teresą Z. i Sylweriuszem Z. – także dziedziczącym po 1/3. Postanowienie stało się prawomocne w dniu 3 kwietnia 2014 r. Wnioskodawczyni pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. zgłosiła nabycie tego spadku do właściwego US w celu zachowania prawa do zwolnienia podatkowego opisanego w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. w sprawie Sąd Rejonowy I Wydział Cywilny ustalił, że w skład ww. spadku wchodzi własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu, a także środki zdeponowane w Funduszu Inwestycyjnym. Sąd dokonał zarazem działu spadku w ten sposób, iż przyznał Agnieszce G. oba powyżej opisane składniki spadku w całości na wyłączną własność bez obowiązku dokonania spłat i dopłat przez nią na rzecz rodzeństwa: Teresy Z. i Sylweriusza Z..

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

Czy Wnioskodawczyni, w związku z takim działem spadku podlega opodatkowaniu według art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, bądź też art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w szczególności w zakresie przenoszącym jej udział spadkowy?

Niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy podatku od czynności cywilnoprawnych. W pozostałym zakresie wniosek zostanie rozpatrzony odrębnie.

Zdaniem Wnioskodawcy, w powyższym stanie rzeczy, korzystając ze zwolnienia podatkowego z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn, dokonany dział spadku nie podlega już opodatkowaniu, według art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, w szczególności w zakresie przenoszącym udział spadkowy Wnioskodawczyni.

Pierwszy przypadek został wyłączony przez to, że Wnioskodawczyni nie otrzymała żadnych spłat ani dopłat w ramach działu spadku, a tylko taka sytuacja kreuje obowiązek podatkowy pcc. Jak wskazuje się w literaturze przedmiotu: „Dział spadku podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, w części dotyczącej spłat lub dopłat, jeżeli przedmiotem czynności cywilnoprawnej jest spłata pieniężna tytułem udziału w majątku spadkowym” - Z. Ofiarski, Komentarz do ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych Wydawnictwo ABC 2009. Z taką sytuacją nie mamy jednak do czynienia w przedmiotowym stanie faktycznym. Zobowiązanie podatkowe w pcc wobec Wnioskodawczyni zatem nie powstało.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Przepis art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 z późn. zm.) zawiera zamknięty katalog czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. f) ww. ustawy podatkowi temu podlegają umowy o dział spadku oraz umowy o zniesienie współwłasności – w części dotyczącej spłat lub dopłat.

W myśl art. 1 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy zakresowi przedmiotowemu ustawy podlegają także orzeczenia sądów, w tym również polubownych oraz ugody, jeżeli wywołują one takie same skutki prawne, jak czynności cywilnoprawne wymienione w punktach 1 i 2.

Dyspozycja zawarta w art. 1 ust. 2 pkt 2 przedmiotowej ustawy stanowi, że przepisy ustawy o czynnościach cywilnoprawnych stosuje się odpowiednio do przedmiotów opodatkowania określonych w ust. 1 pkt 2 i 3.

Dział spadku polega na zniesieniu wspólności majątku spadkowego. Zgodnie z art. 1037 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 2014 r., poz. 121) dział spadku może nastąpić na mocy umowy między wszystkimi spadkobiercami bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze spadkobierców. Można go dokonać poprzez fizyczny podział rzeczy, tzn. poszczególne przedmioty zostaną podzielone i przyznane poszczególnym spadkobiercom. W ramach tej formy podziału dopuszczalne jest ustalenie dopłat na rzecz niektórych współspadkobierców, które mają wyrównać różnicę wynikającą z udziału w spadku. Możliwe jest także przyznanie przedmiotów spadku w całości jednemu lub kilku współspadkobiercom i obciążenie ich obowiązkiem spłaty na rzecz pozostałych spadkobierców.

Drugą formą podziału spadku jest tzw. podział cywilny. Przedmioty należące do spadku zostają sprzedane, a uzyskana kwota ulega podziałowi pomiędzy współspadkobierców.

Zgodnie natomiast z art. 195 Kodeksu cywilnego własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom. Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności (art. 210 i nast. Kodeksu). Zniesienie to może nastąpić poprzez podział rzeczy wspólnej, przyznanie tej rzeczy jednemu ze współwłaścicieli lub sprzedaż rzeczy.

Jak już wskazano powyżej, opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych podlega zniesienie współwłasności lub dział spadku, jeżeli czynność ta wiąże się z obowiązkiem spłat lub dopłat.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Postanowieniem częściowym z dnia 1 lipca 2013 r. Sąd Rejonowy, stwierdził, iż Wnioskodawczyni nabyła spadek po zmarłej siostrze Krystynie Z. w udziale 1/3 w zbiegu z pozostałą dwójką rodzeństwa: Teresą Z. i Sylweriuszem Z. – także dziedziczącym po 1/3. Postanowienie stało się prawomocne w dniu 3 kwietnia 2014 r. Wnioskodawczyni pismem z dnia 2 czerwca 2014 r. zgłosiła nabycie tego spadku do właściwego US w celu zachowania prawa do zwolnienia podatkowego opisanego w art. 4a ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. Sąd Rejonowy ustalił, że w skład ww. spadku wchodzi własnościowe spółdzielcze prawo do lokalu w W., a także środki zdeponowane w Funduszu Inwestycyjnym. Sąd dokonał zarazem działu spadku w ten sposób, iż przyznał Agnieszce G. oba powyżej opisane składniki spadku w całości na wyłączną własność bez obowiązku dokonania spłat i dopłat przez nią na rzecz rodzeństwa: Teresy Z. i Sylweriusza Z..

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że dokonany dział spadku bez spłat i dopłat nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Tym samym na Wnioskodawczyni nie ciąży obowiązek podatkowy w podatku od czynności cywilnoprawnych.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistniałego zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock