Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.634.2025.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Nieuznanie za podatnika podatku od towarów i usług w
związku ze sprzedażą działek i niepodleganie opodatkowaniu
podatkiem VAT sprzedaży tych działek.
Słowa kluczowe: nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik czynny
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Pani za podatnika
    podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą działek i niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży tych działek.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 9 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług, który dotyczy nieuznania Pani za
    podatnika podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą działek i niepodlegania
    opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży tych działek. Uzupełniła go Pani pismem z 2
    sierpnia 2025 r. (data wpływu 7 sierpnia 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej,
    zamieszkałą w (...) i zatrudnioną na podstawie umowy o pracę na (...) od 2006 roku.
    Wnioskodawczyni nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT - ani czynnym, ani
    zwolnionym.
    W 2007 roku Wnioskodawczyni nabyła, częściowo w drodze dziedziczenia po swym ojcu
    (prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w (...) z dnia 31.08.2007 roku o
    stwierdzeniu nabycia spadku, sygn. akt (...)), a w 2009 roku częściowo w formie darowizny
    od matki (umowa darowizny z dnia 07.11.2009 r., rep. (...)), niezabudowaną nieruchomość
    gruntową o powierzchni 1,6647 ha (działki nr 1 i 2) położoną w gminie (...) w powiecie (...).
    Wskazana nieruchomość położona była na terenie, dla którego nie było aktualnie
    obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a w ewidencji gruntów
    oznaczona była symbolami PsIV i PsVI, a zatem stanowiła ziemię niskiej klasy.
    Nieruchomość ta była w przeszłości częścią gospodarstwa rolnego prowadzonego przez
    rodziców Wnioskodawczyni, w ramach którego przez ok. 30 lat zajmowali się zawodowo
    pszczelarstwem. Po dokonaniu spadku i darowizny przedmiotowej nieruchomości
    Wnioskodawczyni nie wykorzystywała jej w żaden sposób - nie dokonywała żadnych
    wysiewów, nikomu jej nie dzierżawiła ani nie wynajmowała. Od końca roku, w którym
    nastąpiło nabycie ziemi przez Wnioskodawczynię, upłynęło ponad 5 lat. Ze względu na
    stałe miejsce zamieszkania w (...) (ponad 400 km od lokalizacji gruntu) oraz brak
    możliwości osobistego zarządzania nieruchomością, Wnioskodawczyni podjęła decyzję o
    zbyciu tej nieruchomości.
    Z przyczyn praktycznych i technicznych, działka została podzielona geodezyjnie na 15
    mniejszych działek o numerach 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15, 16, 17, z czego
    jedna (nr 17) pełni funkcję drogi wewnętrznej umożliwiającej dostęp do drogi publicznej
    (pierwotna działka nr 1 nie miała takiego dostępu) (decyzja Wójta Gminy z dnia
    10.10.2024). Dla tych działek uzyskano decyzję o warunkach zabudowy.
    Działki nie zostały uzbrojone - nie doprowadzono mediów ani nie zrealizowano żadnej
    infrastruktury technicznej. Podział miał na celu wyłącznie ułatwienie sprzedaży - zbycie
    dużego areału jest rynkowo bardzo trudne i wiąże się uzyskaniem relatywnie niższej ceny
    za nieruchomość. Wnioskodawczyni nie wykonywała żadnych działań deweloperskich: nie
    uzbrajała terenu, nie utwardzała działki drogowej, nie zawierała umów z dostawcami
    mediów, nie korzystała z usług pośredników nieruchomości, nie grodziła działek.
    Wnioskodawczyni nie planuje żadnych działań mających na celu uatrakcyjnienie terenu
    przeznaczonego do sprzedaży, nie posiada w tym zakresie wiedzy i doświadczenia, nie

    prowadzi działalności deweloperskiej ani innej działalności gospodarczej. Od 2006 r. jest
    pracownikiem naukowym na publicznej uczelni (...), a sprzedaż gruntu nastąpi w ramach
    zwykłego wykonywania prawa własności i zarządzania majątkiem prywatnym. Dla celów
    sprzedaży Wnioskodawczyni samodzielnie zamieściła ogłoszenia w serwisach
    internetowych. Dotychczas sprzedano dwie z czternastu działek.
    Działania Wnioskodawczyni nie mają na celu prowadzenia działalności gospodarczej, lecz
    jednorazowe zbycie majątku prywatnego nabytego w drodze spadku i darowizny, co
    stanowi realizację jej prawa do zarządzania mieniem osobistym.
    Na pytania postawione w wezwaniu o treści:
      1) doprecyzowała opis sprawy, tj. wskazała:
        a) Czy dokonywała Pani już wcześniej sprzedaży nieruchomości, a jeżeli tak to
          należy podać odrębnie do każdej sprzedanej nieruchomości:
            · kiedy i w jaki sposób weszła Pani w posiadanie tych nieruchomości;
            · w jakim celu nieruchomości te zostały nabyte;
            · w jaki sposób działki były wykorzystywane przez Panią od momentu
              wejścia w ich posiadanie do chwili sprzedaży;
            · kiedy dokonała Pani ich sprzedaży i co było przyczyną ich sprzedaży;
            · ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy
              zabudowanych, jeśli zabudowanych to czy były to nieruchomości
              mieszkalne czy użytkowe);
            · czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składał
              deklaracje VAT-7 oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R;
            · na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. działek?
        b) Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza Pani sprzedać?
        c) Czy opodatkowała Pani podatkiem VAT sprzedaż dwóch działek, o których
          mowa we wniosku?
    Udzieliła Pani odpowiedzi:
    1a) Sprzedaż innych nieruchomości:
    Nie dokonywała Pani wcześniej żadnej sprzedaży nieruchomości, poza dwiema działkami
    (nr 3 i 16) opisanymi we wniosku z 09.06.2025 r.
    Obie działki zostały nabyte częściowo w drodze dziedziczenia w 2007 r. po Pani ojcu, a
    częściowo w drodze darowizny w 2009 r. od Pani matki. Nie były wykorzystywane w żaden
    sposób - nie uprawiała ich Pani, nie wydzierżawiała, nie uzbrajała ani nie zabudowywała.
    Sprzedaż działek nr 3 i 16 nastąpiła w dniu 16 stycznia 2025 r. przed notariuszem (...)
    prowadzącą kancelarię przy (...). Przyczyną sprzedaży była niemożność osobistego
    korzystania z gruntu położonego w znacznej odległości od Pani miejsca zamieszkania oraz
    brak możliwości jego zagospodarowania. Sprzedane działki były niezabudowane. Nie
    odprowadzała Pani podatku VAT z tytułu ich sprzedaży, nie składała Pani deklaracji VAT-7
    ani zgłoszenia VAT-R. Środki uzyskane ze sprzedaży pozostają obecnie na Pani prywatnym
    koncie bankowym. Planuje Pani ich wykorzystanie na cele osobiste, w tym na remont
    mieszkania. Nie zostały one zaangażowane w działalność gospodarczą.
    1b) Inne działki do ewentualnej sprzedaży:
    Tak. Z podziału nieruchomości oznaczonych pierwotnie numerami ewidencyjnymi 1 i 2
    powstało łącznie 14 działek oraz działka nr 17 pełniąca funkcję wewnętrznej drogi
    dojazdowej, co zostało opisane we wniosku z 09.06.2025 r.

    Do tej pory sprzedała Pani jedynie dwie działki (wymienione wyżej nr 3 i 16). W przypadku
    pozostałych nie została jeszcze podjęta żadna konkretna decyzja o terminie sprzedaży.
    Zbycie działek odbywać się będzie stopniowo, w miarę zainteresowania kupujących, lecz
    nie ma charakteru powtarzalnego, zorganizowanego ani inwestycyjnego.

## Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawczyni będzie działać jako podatnik VAT w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku ze sprzedażą
    działek wydzielonych z odziedziczonego gruntu, a tym samym - czy transakcje sprzedaży
    tych działek będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym nie dochodzi do działań
    wskazujących na prowadzenie działalności gospodarczej. Sprzedaż gruntu ma charakter
    incydentalny i wynika z konieczności wyzbycia się odziedziczonego majątku rodzinnego,
    znajdującego się w znacznej odległości od miejsca zamieszkania.
    Działania takie jak podział gruntu, uzyskanie warunków zabudowy czy publikacja
    ogłoszenia nie stanowią samodzielnie podstawy do uznania Wnioskodawczyni za
    podatnika VAT oraz nie świadczą o prowadzeniu działalności gospodarczej. Brak jest
    również cech powtarzalności, planowości oraz ciągłości, charakterystycznych dla
    działalności gospodarczej, które są niezbędne do zakwalifikowania danego zachowania
    jako działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.
    Wnioskodawczyni nie prowadziła, nie prowadzi i nie planuje prowadzenia działalności
    gospodarczej. Działania podejmowane przez Wnioskodawczynię mieszczą się w granicach
    zarządzania majątkiem prywatnym (brak przesłanek profesjonalnej działalności - brak
    uzbrojenia, infrastruktury, marketingu czy działań inwestycyjnych).
    Stanowisko to znajduje potwierdzenie m.in. w następujących orzeczeniach i
    interpretacjach:
      · wyroku WSA w P. z 18.10.2017 r. (I SA/Łd 612/17)
        Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy oraz dokonanie podziału nieruchomości
        nie przesądzają o prowadzeniu działalności gospodarczej: Sąd uznał, że tego
        rodzaju działania mieszczą się w granicach zwykłego wykonywania prawa własności.
        W szczególności wskazano, że samo wystąpienie o WZ i podział działki - nawet na
        kilkanaście działek wraz z drogą wewnętrzną - nie oznaczają jeszcze profesjonalnej,
        zorganizowanej aktywności w obrocie nieruchomościami. Podkreślono także brak
        uzbrojenia, brak marketingu, brak wniosków o przyłącza do sieci - co łącznie
        świadczy o tym, że sprzedający działał jako osoba fizyczna zarządzająca majątkiem
        prywatnym, a nie jako podatnik VAT.
      · wyroku NSA z 6.10.2022 r. (I FSK 1912/18)
        Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i podział nieruchomości nie są
        jednoznaczne z prowadzeniem działalności gospodarczej: Naczelny Sąd
        Administracyjny wskazał, że podział nieruchomości na kilka mniejszych oraz
        uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy nie oznaczają, że sprzedający prowadzi
        działalność gospodarczą, co w konsekwencji wyklucza obowiązek podatkowy na
        gruncie ustawy o VAT.
      · interpretacji KIS z 25.10.2023 r. (0112-KDIL1-2.4012.382.2023.2. AS)
        Brak działań charakterystycznych dla profesjonalnych podmiotów zajmujących się
        obrotem nieruchomościami: Stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie
        w interpretacji indywidualnej Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25
        października 2023 r., w której uznano, że sprzedaż działek przez osobę fizyczną
        nieprowadzącą działalności gospodarczej, po dokonaniu podziału gruntu i

        uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy, nie stanowi działalności gospodarczej w
        rozumieniu ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.
      · orzeczeniu WSA w Kielcach z 27.06.2024 r. (I SA/Ke 11/24)
        Dążenie do uzyskania lepszej ceny nie przesądza o prowadzeniu działalności
        gospodarczej: Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach uznał, że dążenie do
        uzyskania jak najlepszej ceny ze sprzedaży działek jest przejawem racjonalnego
        zarządzania majątkiem osobistym, a nie działalnością gospodarczą podlegającą
        opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani w zakresie w podatku od towarów i usług jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi wyżej przepisami, grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu

      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT, jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11.12.2006 r. str. 1
    ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności

    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży Nieruchomości istotne jest, czy w
    świetle zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania aportu Nieruchomości,
    podjęła Pani aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pani za podmiot
    prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    W tym miejscu należy przywołać orzeczenie z 15 września 2011 r. TSUE w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10, w którym TSUE wskazał, że:
      „(...) czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same
      z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Należy dodać, że
      sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych w niniejszej sprawie nie ma
      charakteru decydującego. Jak orzekł Trybunał, zakres transakcji sprzedaży nie może
      stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami
      stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji
      sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych. Podobnie
      okoliczność, iż przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w
      celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma
      takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani
      wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może
      bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która

    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005
    r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowych) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Pani podjęła/podejmie w odniesieniu do Nieruchomości będących przedmiotem
    sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że w 2007 roku nabyła Pani częściowo w drodze dziedziczenia po
    ojcu, a w 2009 roku częściowo w formie darowizny od matki, niezabudowaną
    nieruchomość gruntową o powierzchni 1,6647 ha (działki nr 1 i 2). Nieruchomość ta była w
    przeszłości częścią gospodarstwa rolnego prowadzonego przez Pani rodziców. Po
    otrzymaniu w spadku i darowiźnie tej nieruchomości nie wykorzystywała jej Pani w żaden
    sposób - nie dokonywała żadnych wysiewów, nikomu jej nie dzierżawiła ani nie
    wynajmowała. Z przyczyn praktycznych i technicznych, działka została podzielona
    geodezyjnie na 15 mniejszych działek o numerach 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15,
    16, 17, z czego działka nr 17 pełni funkcję drogi wewnętrznej umożliwiającej dostęp do
    drogi publicznej. Dla tych działek uzyskano decyzję o warunkach zabudowy.
    Działki nie zostały uzbrojone - nie doprowadzono mediów ani nie zrealizowano żadnej
    infrastruktury technicznej. Podział miał na celu wyłącznie ułatwienie sprzedaży. Nie
    wykonywała Pani żadnych działań deweloperskich: nie uzbrajała terenu, nie utwardzała
    działki drogowej, nie zawierała umów z dostawcami mediów, nie korzystała z usług
    pośredników nieruchomości, nie grodziła działek. Dla celów sprzedaży samodzielnie
    zamieściła Pani ogłoszenia w serwisach internetowych.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż działek podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, należy ustalić, czy w odniesieniu do tej czynności będzie spełniała Pani przesłanki
    do uznania za podatnika podatku od towarów i usług.
    Analiza przedstawionego opisu sprawy w świetle powołanych przepisów prawa prowadzi
    do wniosku, że sprzedaż działek nie stanowi działalności gospodarczej podlegającej
    opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w
    przedmiocie zbycia tej Nieruchomości, która to aktywność byłaby porównywalna do
    działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek
    zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności).
    Należy zauważyć, że podział działki na mniejsze, wydzielenie drogi i uzyskanie dla działek
    decyzji o warunkach zabudowy, czy samodzielnie zamieszczenie przez Panią ogłoszenia w
    serwisach internetowych, nie mogą przesądzać o zakwalifikowaniu sprzedaży działek, jako

    dostawy dokonanej w ramach prowadzenia działalności gospodarczej, podlegającej
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Może o tym świadczyć bowiem jedynie szereg innych okoliczności, które powodują, że
    aktywność podmiotu w przedmiocie zbycia Nieruchomości jest porównywalna do działań
    podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju działalnością.
    Należy podkreślić, że Nieruchomość nie była wykorzystywana do działalności
    gospodarczej, nie była przedmiotem najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym
    charakterze.
    Działania podejmowane przez Panią w związku z sprzedażą działek nie stanowią ciągu
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa przez Panią działek wypełnia
    przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie
    podejmowała Pani aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez
    handlowców.
    W tej sprawie brak jest zatem przesłanek pozwalających uznać, że dokonując sprzedaży
    działek wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Z tytułu sprzedaży
    działek korzysta Pani z przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym
    majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
    unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
    Skoro w tej sprawie nie wystąpiły przesłanki stanowiące podstawę uznania Pani za
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to sprzedaż działek, nie stanowi czynności
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Tym samym Pani stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest
    ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia
    przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna
    wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy
    będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego
    podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku
    zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Odnośnie natomiast powołanej przez Panią interpretacji indywidualnych, należy
    zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych
    podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą
    konkretnych stanów faktycznych i należy je traktować indywidualnie.
    Natomiast powołane wyroki są rozstrzygnięciami w indywidualnych sprawach,
    osadzonych w określonych stanach faktycznych i tylko do nich się zawężają. Zatem
    wskazane we wniosku wyroki sądów nie mają wpływu na podjęte w tej interpretacji
    rozstrzygnięcie.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.