Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-147/07-4/IM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-02-19
Teza: Ustalenie podstawy opodatkowania w przypadku korekty w eksporcie towarów oraz WDT.
Słowa kluczowe: cena; dostawa-dostawa wewnątrzwspólnotowa; eksport-eksport towarów; korekta; obrót; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; podatek-podatek od towarów i usług; wartość-wartość netto
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 29a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-art. 30c

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o., przedstawione we wniosku z dnia 25 października 2007 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie: 12 listopada 2007 r.) uzupełnionym pismem z dnia 9 stycznia 2008 r. (data wpływu 14 stycznia 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalania podstawy opodatkowania dostawy towarów **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 listopada 2007 r. do Naczelnika Drugiego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Kaliszu został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalania podstawy opodatkowania dostawy towarów. Pismem z dnia 8 listopada 2007 r. (data wpływu do Biura Krajowej Informacji Podatkowej: 12 listopada 2007 r.) Nr X Naczelnik Drugiego Wielkopolskiego Urzędu Skarbowego w Kaliszu przekazał ww. wniosek do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje wewnątrzwspólnotowych dostaw towaru oraz eksportu towarów. W przypadku opisywanych transakcji Zainteresowany stosuje stawkę podatku VAT w wysokości 0%, pod warunkiem posiadania, wymaganych odpowiednimi przepisami prawa dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów (art. 41 ust. 6 i 7 oraz art. 42 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług). W przypadku braku tych dokumentów, Spółka wykazuje transakcję jako dostawę krajową, opodatkowaną stawką właściwą dla danego towaru, tj. 7% lub 22%.

W związku z powyższym, Wnioskodawca ma wątpliwości odnośnie sposobu ustalenia wysokości podstawy opodatkowania takich dostaw. Albowiem możliwe do zastosowania są dwa warianty: uznanie, że kwota należna (cena) wykazana w fakturze wystawionej kontrahentowi zagranicznemu, zawiera również podatek VAT (metoda „w stu”) lub przyjęcie, że cena za towar nie zawiera podatku należnego, w związku z czym jest kwotą netto, do której przy zastosowaniu stawek krajowych należy doliczyć należny podatek VAT (metoda „do stu”).

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy w przypadku braku dokumentów uprawniających do opodatkowania eksportu towarów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów według stawki podatku od towarów i usług w wysokości 0%, prawidłowe jest ustalenie podstawy opodatkowania tych dostaw w myśl metody „w stu”, a więc przy założeniu, iż kwota na fakturze dokumentującej dostawę zawiera podatek od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) do katalogu czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług należy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów (WDT) oraz eksport towarów.

W świetle art. 41 ust. 6 ww. ustawy, stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany miesiąc otrzymał dokument potwierdzający wywóz towaru poza terytorium kraju.

W myśl natomiast art. 41 ust. 7 przywoływanej ustawy podatkowej, jeżeli warunek o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres rozliczeniowy, lecz w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania dokumentu wymienionego w ust. 6 przed złożeniem deklaracji podatkowej za ten okres. W razie nie otrzymania tego dokumentu w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.

Również w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, stosownie do regulacji art. 41 ust. 3 ustawy o VAT, stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. Zgodnie z art. 42 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy, wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem, że podatnik przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, o którym mowa w art. 99, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, W myśl art. 42 ust. 12 ww. ustawy, jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres, podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, jako dostawę na terytorium kraju.

Według Zainteresowanego, zarówno w przypadku wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów jak i eksportu towarów, ustawodawca regulując sposób rozliczenia podatku od towarów i usług, w razie braku wymaganej dla zastosowania 0% stawki podatku dokumentacji, odwołuje się do „dostawy na terytorium kraju”. W związku z powyższym, przy ustalaniu podstawy opodatkowania, należy kierować się przepisami regulującymi tę materię w dostawie na terytorium kraju. Zgodnie z art. 29 ust. 1 przywołanej ustawy o podatku od towarów i usług, podstawą opodatkowania jest obrót. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczonych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Na poparcie słuszności stosowania metody „w stu”, Wnioskodawca odwołał się do definicji ceny, zawartej w art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach (Dz. U. z 2001 r. Nr 97, poz. 1050). W rozumieniu cytowanego przepisu cena jest „wartością wyrażoną w jednostkach pieniężnych, którą kupujący jest obowiązany zapłacić przedsiębiorcy za towar lub usługę; w cenie uwzględnia się podatek od towarów i usług oraz podatek akcyzowy, jeżeli na podstawie odrębnych przepisów sprzedaż towaru (usługi) podlega obciążeniu podatkiem od towarów i usług oraz podatkiem akcyzowym”. Zainteresowany podkreślił również, iż Jego stanowisko poparte jest linią orzecznictwa prezentowaną przez organy podatkowe. Metodę obliczania podstawy opodatkowania rachunkiem „w stu” zaaprobował m.in. Naczelnik Pomorskiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia 28 lipca 2005 r. nr PV/443-187/IV/2005/ID, Naczelnik Małopolskiego Urzędu Skarbowego w postanowieniu z dnia 24 stycznia 2005 r. nr PP2-443-2/05/HK/3255, Naczelnik Kujawsko Pomorskiego Urzędu Skarbowego z postanowieniu z dnia 5 sierpnia 2004 r. nr ZP I 443/76/04.

Zdaniem Zainteresowanego, w świetle powyższych unormowań, kwotę otrzymaną w zamian za towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów albo eksportu towarów należy traktować jako kwotę należną, a więc kwotę brutto zawierającą w sobie podatek należny. Taka wykładnia przepisu prowadzi z kolei do wniosku, iż w stanie faktycznym opisanym przez Wnioskodawcę, metoda „w stu” jest metodą właściwą dla obliczenia podatku należnego.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.