Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.941.2024.4.MGO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-28
Teza: Zwolnienie od podatku VAT sprzedaży działek niezabudowanych na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 lub pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany; podatnik; sprzedaż-sprzedaż działek
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 listopada 2024 r. wpłynął Pana wniosek z 18 listopada 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy:

      - podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku VAT sprzedaży działek
        niezabudowanych nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8, nr 9 na podstawie art.
        43 ust. 1 pkt 2 lub pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług,
      - podatku dochodowego od osób fizycznych.
    Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 11 lutego 2025 r. (data wpływu
    18 lutego 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan rolnikiem. Prowadzi Pan indywidualne gospodarstwo rolne. Nie zatrudnia Pan
    pracowników. W roku 2024, w dacie 26.04.2024 r. na podstawie umowy zawartej przed
    notariuszem ... prowadzącą kancelarię notarialną w ..., otrzymał Pan od swojej mamy w
    darowiźnie działki rolne o numerach: 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8 i 9. Wszystkie położone w Gminie
    ..., powiecie ..., woj. ..., miejscowości: ... Pierwszy.
    Załączył Pan:
      - akt notarialny ..., notariusz ...,
      - wypis z rejestru gruntów ww. działek,
      - zaświadczenie Wójta Gminy ....
    Zamierza Pan sprzedać ww. działki rolne. Nie jest planowana zmiana charakteru ani
    przeznaczenia tychże działek. Uzyskał Pan na to zgodę ..., gdzie zaaprobowano Pana
    wniosek w całości.
    Załącznik: Decyzja ....
    Planuje Pan dokonać sprzedaży albo jednemu innemu rolnikowi.
    Przedmiotowe działki służą wyłącznie działalności zwolnionej z VAT i przy nabyciu nie
    przysługiwało Panu ani darczyńcy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Nie składał Pan wniosku o zmianę przeznaczenia gruntu w miejscowym planie
    zagospodarowania przestrzennego, jak również nie dążył do tego w inny sposób.
    Przed momentem darowizny pracował Pan w gospodarstwie rolnym tj. był i jest rolnikiem.
    Matka, która darowała Panu przedmiotowe działki również była rolnikiem.
    Nie wie Pan na co przeznaczy uzyskane ze sprzedaży pieniądze. Obecnie dorabia Pan
    także pracując za granicą.
    Przez około 10 lat pomagał Pan ojcu w prowadzeniu gospodarstwa rolnego. Wychował się
    Pan i urodził w gospodarstwie rolnym.
    Nie prowadzi Pan innej działalności gospodarczej, nie jest Pan wspólnikiem spółki
    osobowej ani kapitałowej.
    W uzupełnieniu wniosku w zakresie podatku od towarów i usług wskazał Pan:
    Przed sprzedażą nie zamierza Pan dokonywać żadnych podziałów otrzymanych działek.
    Wszystkie działki nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8, nr 9 będą wykorzystywane do
    działalności rolniczej, bez specjalnych działów produkcji rolnej. Znajdują się na nich
    uprawy rolnicze tj. żyto, rzepak, jęczmień czy pszenica.

    Nie oddawał Pan i nie oddaje żadnych z tych działek, objętych zakresem pytania w najem,
    dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów.
    W odniesieniu do działek objętych zakresem pytania, do momentu sprzedaży, nie będzie
    Pan ponosił żadnych nakładów w celu ich uatrakcyjnienia.
    Wszystkie działki objęte zakresem pytania, na moment sprzedaży, nie będą objęte
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
    Dla działek objętych zakresem pytania nie zostaną do dnia sprzedaży nie zostaną wydane
    decyzje o warunkach zabudowy i nie zostaną wydane decyzje o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lub pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o
    planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.).
    Nie będzie Pan zawierał umowy przedwstępnej sprzedaży działek objętych zakresem
    pytania.
    Nie udzielił i nie zamierza Pan udzielić nabywcy działek objętych zakresem pytania
    pełnomocnictwa (zgody, upoważnienia) w celu występowania w Pana imieniu w sprawach
    dotyczących ww. działek.
    Tak, wszystkie działki są objęte zakresem pytania. Uiszczono brakującą opłatę w wysokości
    (po konsultacji telefonicznej w dniu 11 lutego 2025 r., godz. ok. 12:10) 360 zł.
    Nie jest i nie był Pan czynnym podatnikiem VAT. Nie był i nie jest Pan rolnikiem
    ryczałtowym.
    Dokonywał, dokonuje i będzie dokonywał Pan zbiorów i dostaw produktów rolnych ze
    swojego gospodarstwa tj. ze wszystkich z 9 wyżej wymienionych działek do skupu. Była,
    jest i będzie to dostawa zwolniona z podatku od towarów i usług.
    Nie, żadna z działek objętych wnioskiem tj. nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8, nr 9
    nie była, nie jest i nie będzie wykorzystywana w działalności gospodarczej w rozumieniu
    wskazanego przepisu ustawy o VAT.
    Pytanie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)
    Czy w przedstawionym stanie faktycznym może Pan skorzystać ze zwolnienia
    przedmiotowego w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, ewentualnie w oparciu o
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i usług?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    W Pana ocenie może Pan w przedstawionym stanie faktycznym, skorzystać ze zwolnienia
    przedmiotowego w oparciu o wskazane przepisy VAT.
    Pana gospodarstwo rolne dokonywało zgodnie z dyspozycją art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o
    VAT, jedynie czynności zwolnionych z VAT i nie przysługiwało Panu prawo do obniżenia
    podatku o kwotę podatku naliczonego.
    Podstawową sprawą wydaje się fakt, że nie działa Pan w ramach prowadzonej przez siebie
    działalności gospodarczej.
    Zatem sprzedaż taka w Pana ocenie skorzysta ze zwolnienia przedmiotowego lub w ogóle
    nie będzie podlegała przepisom ustawy (art. 6 pkt 1 ustawy o VAT).
    Uzupełniając stanowisko w zakresie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku od towarów i
    usług wskazuje Pan, że odpowiedź na nie jest twierdząca.

    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 VAT zwolnieniu podlega dostawa terenów niezabudowanych
    innych niż tereny budowlane. Oznacza to, że zwolnieniu podlega dostawa gruntów, które
    mają status innych niż budowlane (a zatem np. gruntów rolnych, leśnych, rekreacyjnych).
    Zwolnienie to oparte jest na regulacji art. 135 ust. 1 lit. k dyrektywy 2006/112/WE, zgodnie
    z którą państwa członkowskie zwolnią od podatku dostawy terenów niezabudowanych.
    Nie ulega wątpliwości, że jeżeli chodzi o grunty rolne (grunty orne lub lasy), wnioskodawca
    może skorzystać ze zwolnienia przedmiotowego ustawy o VAT również w oparciu o ten
    przepis.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i
      odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy,
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości, dokonywane
    przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W sytuacji, gdy przedmiotem dostawy są towary w rozumieniu powołanego wyżej
    przepisu i gdy czynność ta prowadzi do przeniesienia prawa do rozporządzania tymi
    towarami jak właściciel, mamy do czynienia z dostawą w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy,
    podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Jak wynika z art. 15 ust. 1 ustawy,
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność

      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Dla ustalenia, czy osoba dokonująca transakcji sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem
    podatku VAT istotne jest stwierdzenie, że prowadzi ona działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zatem, kiedy osoba fizyczna dokonuje sprzedaży swojego majątku osobistego, a czynność
    ta wykonywana jest okazjonalnie i nie zmierza do nadania jej stałego charakteru, nie
    oznacza to prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie
    prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednocześnie wykorzystywanie składników majątku, tj. takie wykorzystywanie majątku,
    które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, które polega na
    czerpaniu dochodów ze składnika majątku, wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej. Każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania
    nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy
    powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi również
    działalność gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany był na potrzeby własne,
    czy też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    W tym miejscu zaznaczenia wymaga, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W niniejszej sprawie wskazania również wymaga orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko
    Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że dostawę gruntu
    przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za objętą podatkiem od wartości dodanej
    pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi jedynie czynności związanej ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności.

    Ponadto w powyższym wyroku Trybunał stwierdził, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że
    osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia. Wskazane
    orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku
    VAT.
    Z ww. orzeczenia wynika również, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem
    prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności
    gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium
    rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza
    zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę,
    która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując
    aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza
    zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Przyjęcie, iż dana osoba fizyczna sprzedając nieruchomości działa w charakterze
    podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy,
    wymaga ustalenia, że jej działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową
    (profesjonalną), czego przejawem jest taka aktywność tej osoby w zakresie obrotu
    nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę
    zorganizowaną, np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
    wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
    działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach
    zagospodarowania terenu (zabudowy), czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    zaistnienia pojedynczych z nich.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że otrzymał Pan od swojej mamy w darowiźnie działki rolne o
    numerach: nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9. Zamierza Pan sprzedać ww.
    działki rolne. Nie jest planowana zmiana charakteru ani przeznaczenia tychże działek. Nie
    jest i nie był Pan czynnym podatnikiem VAT. Nie był i nie jest Pan rolnikiem ryczałtowym.
    Przed sprzedażą nie zamierza Pan dokonywać żadnych podziałów otrzymanych działek. N
    ie oddawał Pan i nie oddaje żadnych z tych działek, objętych zakresem pytania w najem,
    dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów. Do momentu sprzedaży, nie
    będzie Pan ponosił żadnych nakładów w celu ich uatrakcyjnienia. Nie będzie Pan zawierał

    umowy przedwstępnej sprzedaży działek objętych zakresem pytania. Nie udzielił i nie
    zamierza Pan udzielić nabywcy działek objętych zakresem pytania pełnomocnictwa (zgody,
    upoważnienia) w celu występowania w Pana imieniu w sprawach dotyczących ww. działek.
    Działki objęte zakresem pytania nie były, nie są i nie będą wykorzystywane w działalności
    gospodarczej w rozumieniu wskazanego przepisu ustawy o VAT.
    Analiza sprawy prowadzi do wniosku, że z całokształtu przedstawionych okoliczności nie
    wynika taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zatem sprzedaż przez Pana działek nr 1, nr 2,
    nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9 nie będzie stanowiła działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest bowiem przesłanek
    świadczących o takiej Pana aktywności w przedmiocie zbycia ww. działek, która jest
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Nie występuje bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    dostawa przedmiotowych działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak
    wynika z całokształtu okoliczności sprawy, nie podejmował Pan aktywnych działań w
    zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób
    podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Konsekwentnie, z tytułu transakcji sprzedaży ww. działek nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr
    7, nr 8 i nr 9 nie będzie Pan działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Działania podejmowane przez Pana należą zatem do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od
    towarów i usług nie mają zastosowania.
    Wobec powyższego, sprzedaż działek nr 1, nr 2, nr 3, nr 4, nr 5, nr 6, nr 7, nr 8 i nr 9 nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Tym samym, oceniając Pana stanowisko należało uznać je za nieprawidłowe. Nie można
    bowiem utożsamiać zwolnienia od podatku VAT z niepodleganiem danej czynności
    opodatkowaniu. Jeśli dana czynność nie podlega opodatkowaniu, to nie stosuje się do niej
    regulacji wynikających z ustawy, pozostaje więc poza zakresem działania ustawy. Jeśli
    natomiast czynność jest objęta regulacją ustawy, to podlega opodatkowaniu i wówczas
    może korzystać ze zwolnienia z opodatkowania.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Organ informuje, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od
    towarów i usług, zaś w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób fizycznych
    zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Jednocześnie wskazuję, iż analiza załączników dołączonych do wniosku o wydanie
    interpretacji w indywidualnej sprawie nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1
    ustawy Ordynacja podatkowa, zgodnie z którym:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem nie jestem uprawniony do oceny załączników dołączonych do wniosku, a niniejszą
    interpretację wydaję jedynie w oparciu o opis sprawy przedstawiony we wniosku.
    Ponadto wskazania wymaga, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie
    zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej –
    rozpatrzone.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Ta interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy,
    co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli
    podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy,
    interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.