Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/2/415-1057/13/MMa
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-01-21
Teza: Czy Wnioskodawca będzie mógł traktować wynajem jako odrębne źródło przychodów a zatem czy przychody uzyskiwane z wynajmu będzie mógł opodatkować ryczałtem w wysokości 8,5%? Czy fakt, że wspólnikami w nowej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będzie Wnioskodawca i jego małżonek będzie miał wpływ na możliwość wyboru przez Wnioskodawcę zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z wynajmu nieruchomości dla spółki ze względu na istnienie powiązań rodzinnych?
Słowa kluczowe: działalność; najem; nieruchomości; ryczałt; wycofanie
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z 15 października 2013 r. (data otrzymania 22 października 2013 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne m.in. w zakresie sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu nieruchomości w przypadku, gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której oddano nieruchomości w najem podnajmuje jej część osobom trzecim – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2013 r. otrzymano ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne m.in. w zakresie sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu nieruchomości w przypadku, gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której oddano nieruchomości w najem podnajmuje jej część osobom trzecim.

We wniosku przedstawiono m.in. następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie handlu detalicznego artykułami spożywczo-przemysłowymi, opodatkowaną podatkiem liniowym według stawki 19%. Księgowość prowadzona jest w formie ksiąg rachunkowych. Dwa budynki sklepów samoobsługowych znajdujące się w dwóch różnych miejscowościach wybudowane zostały w ramach działalności gospodarczej i stanowią majątek przedsiębiorstwa amortyzowany według stawki 2,5%. Pierwszy z budynków został oddany do używania w 2003 r. a drugi w 2012 r. Prowadzone przez Wnioskodawcę sklepy znajdują się na parterach budynków natomiast na piętrach każdego z budynków znajdują się lokale wynajmowane innym podmiotom gospodarczym na cele handlowo-usługowe. Czynsze najmu stanowią przychody z działalności gospodarczej.

W styczniu 2014 r. Wnioskodawca zamierza zmienić formę prawną poprzez wniesienie aportem swojego przedsiębiorstwa do nowoutworzonej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziałowcami spółki będzie Wnioskodawca wraz z małżonkiem. Wnioskodawca będzie również pełnił funkcję prezesa zarządu. Jednocześnie zlikwiduje dotychczasową działalność gospodarczą. Przed przekształceniem zamierza jednak wycofać na potrzeby własne z ewidencji środków trwałych obydwa budynki, które zamierza wynajmować spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w ten sposób, że obydwa budynki w całości Wnioskodawca będzie wynajmował spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która będzie prowadzić własną działalność handlową na parterze budynków a lokale znajdujące się na piętrach budynków spółka będzie podnajmować osobom trzecim.

W związku z powyższym zdarzeniem zadano m.in. następujące pytania:

Czy Wnioskodawca będzie mógł traktować wynajem jako odrębne źródło przychodów a zatem czy przychody uzyskiwane z wynajmu będzie mógł opodatkować ryczałtem w wysokości 8,5%?

Czy fakt, że wspólnikami w nowej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością będzie Wnioskodawca i jego małżonek będzie miał wpływ na możliwość wyboru przez Wnioskodawcę zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z wynajmu nieruchomości dla spółki ze względu na istnienie powiązań rodzinnych?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wycofania budynków handlowo-usługowych z ewidencji środków trwałych na własne potrzeby Wnioskodawca może te budynki wynajmować spółce z ograniczoną odpowiedzialnością i traktować czynsz najmu jako źródło przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne przychody uzyskane z wynajmu nieruchomości Wnioskodawca może opodatkować ryczałtem w wysokości 8,5%.

W opinii Wnioskodawcy, pomimo istnienia powiązań rodzinnych pomiędzy wynajmującym a najemcą prawo nie zabrania wyboru zryczałtowanej formy opodatkowania przychodów z wynajmu prywatnego zwłaszcza przy zachowaniu rynkowych wartości czynszów. Zauważyć również należy, że spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest odrębnym bytem prawnym a skład udziałowców może ulegać ciągłym zmianom.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, że niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu nieruchomości w przypadku, gdy spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, której oddano nieruchomości w najem podnajmuje jej część osobom trzecim (pytanie oznaczone nr 1 i nr 3). W zakresie sposobu opodatkowania przychodów uzyskiwanych z tytułu najmu nieruchomości w przypadku oddania nieruchomości w najem kilku najemcom (pytanie oznaczone nr 2) zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

W myśl art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) – przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.) – odrębnymi źródłami przychodów są określone w pkt 3 i 6 tego przepisu:

*   pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
*   najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6).

Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgodnie z tym przepisem – za pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Z treści tego przepisu wynika, że pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach, tzn. że działalność winna być prowadzona:

1.  w celu osiągnięcia dochodu – przy czym nawet ewentualna strata będąca wynikiem tej działalności nie pozbawia jej statusu działalności gospodarczej, bowiem istotny jest sam zamiar osiągnięcia dochodu,
2.  w sposób ciągły – jednakże przesłanki tej nie należy rozumieć jako konieczność wykonywania działalności bez przerwy. Istotny jest zamiar powtarzalności określonych czynności celem osiągnięcia dochodu. Przy czym o ciągłości, w przypadku najmu, nie przesądza wynajmowanie danej nieruchomości przez kilka lat, lecz powtarzalność podejmowanych działań,
3.  w sposób zorganizowany – co oznacza, że podejmowane działania są podporządkowane obowiązującym regułom, normom i służą osiągnięciu celu, mają wpływ na racjonalność gospodarowania posiadanymi środkami, a tym samym uczestnictwa w obrocie gospodarczym.

Analizowany przepis zawiera ponadto przesłankę negatywną – uzyskiwane przychody nie mogą być zaliczone do innych źródeł przychodów, wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy.

Stosownie natomiast do treści art. 14 ust. 1 ww. ustawy – za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Przy czym, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy).

Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu, jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.

Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy).

Co do zasady wybór kwalifikacji i sposób rozliczenia przychodów z najmu ustawodawca pozostawił osobie oddającej rzecz w najem. Jedynie w przypadku, gdy przedmiotem najmu są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą, albo najem jest przedmiotem tej działalności, zgodnie z treścią cytowanego wcześniej art. 14 ust. 2 pkt 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wynajmowanie nieruchomości zaliczane jest do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W przypadku kiedy nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej jako jej składnik majątku, aby przychód z najmu mógł być zaliczony do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to nieruchomość ta musi być uprzednio skutecznie wycofana z tej działalności. Przeszkodą nie jest wynajmowanie nieruchomości temu samemu podmiotowi co przed wycofaniem nieruchomości z działalności, jeśli nie będzie się to odbywać na podstawie umów zawartych w ramach działalności gospodarczej.

W związku z powyższym wyjaśnieniem stwierdzić należy, że jeżeli Wnioskodawca skutecznie wycofa z prowadzonej w zakresie handlu detalicznego działalności gospodarczej dwa budynki, które następnie będzie wynajmował spółce z ograniczoną odpowiedzialnością poza działalnością gospodarczą, to uzyskiwane z tego tytułu przychody będzie mógł zaliczyć do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i zgodnie ze swoim wyborem opodatkować ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, o ile spełnione zostaną wymogi określone w ustawie z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 ze zm.).

Stosownie bowiem do treści art. 9a ust. 6 ww. ustawy – dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane na zasadach określonych w ustawie, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – osoby fizyczne osiągające przychody z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze, jeżeli umowy te nie są zawierane w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, mogą opłacać ryczałt od przychodów ewidencjonowanych.

Jednocześnie w myśl art. 6 ust. 1a ww. ustawy – opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają również otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu umowy najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Dla ustalenia wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułu tych umów, stosuje się art. 11 ust. 2-2b ustawy o podatku dochodowym.

Warunkiem skorzystania z opodatkowania w formie ryczałtu jest – zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy – złożenie pisemnego oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy, które podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż do dnia 20 stycznia roku podatkowego. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów – pisemne oświadczenie składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Jeżeli do dnia 20 stycznia roku podatkowego podatnik nie zgłosił likwidacji działalności gospodarczej lub nie dokonał wyboru innej formy opodatkowania, uważa się, że nadal prowadzi działalność opodatkowaną w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych.

Przy czym stosownie do treści art. 9 ust. 4 ww. ustawy – w przypadku osiągania przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a, przepisy dotyczące oświadczenia o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych stosuje się odpowiednio, z tym że podatnik rozpoczynający osiąganie takich przychodów w trakcie roku podatkowego składa pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych za dany rok podatkowy naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika nie później niż do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

W tym miejscu wskazać również należy, że przychody z najmu uzyskiwane przez małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, co do zasady, podlegają odrębnemu opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 12 ust. 5 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne – przychody z udziału w spółce w odniesieniu do każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku.

W myśl art. 12 ust. 6 ww. ustawy – zasada, o której mowa w ust. 5, ma również zastosowanie do małżonków, między którymi istnieje wspólność majątkowa, osiągających przychody, o których mowa w art. 6 ust. 1a, chyba że złożą pisemne oświadczenie o opodatkowaniu całości przychodu przez jednego z małżonków.

Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów, o których mowa w art. 6 ust. 1a (art. 12 ust. 1 pkt 3 lit a ww. ustawy).

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia wynika, że Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą opodatkowaną 19% podatkiem liniowym. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej wybudowane zostały dwa budynki – sklepy samoobsługowe usytuowane na parterze oraz pomieszczenia biurowe na piętrach. Obecnie Wnioskodawca zamierza zmienić formę prawną prowadzonej działalności poprzez wniesienie swojego przedsiębiorstwa do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziałowcem ww. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością będzie Wnioskodawca i jego małżonek. Wnioskodawca wskazał, że przed dokonaniem zmiany formy prawnej działalności, wycofa z ewidencji środków trwałych oba budynki. Budynki te przeznaczone zostaną na cele prywatne Wnioskodawcy, który zamierza je wynajmować w całości spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka będzie prowadziła własną działalność handlową na parterze natomiast pomieszczenia znajdujące się na piętrach będą podnajmowane osobom trzecim.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa w kontekście przedstawionego we wniosku zdarzenia stwierdzić należy, że przychody uzyskane z tytułu umowy najmu nieruchomości – dwóch budynków – zawartej po skutecznym wycofaniu nieruchomości z prowadzonej działalności gospodarczej, mogą zostać zaliczone do źródła przychodów, o którym mowa w cyt. wyżej art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i opodatkowane ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w wysokości 8,5%.

Bez znaczenia dla wyboru formy opodatkowania ryczałtem pozostaje okoliczność, że Wnioskodawca jako osoba prywatna będzie wynajmował nieruchomości spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, w której będzie prezesem a udziałowcem będzie jego małżonek. Nieruchomości po ich skutecznym wycofaniu z działalności gospodarczej będą stanowiły majątek prywatny, a Wnioskodawca oddając je w najem spółce, w której będzie prezesem – wynajmował będzie te nieruchomości innemu podmiotowi na zasadach najmu prywatnego. Bez względu na sposób opodatkowania przez Wnioskodawcę przychodu z najmu nieruchomości pozostaje również fakt w jaki sposób spółka, której zostaną oddane w najem dwa budynki będzie je wykorzystywała a więc, że część tych budynków będzie podnajmowała osobom trzecim.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie – w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.