Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-1.4011.209.2018.1.MN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-07-06
Teza: Skutki podatkowoprawne odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego.
Słowa kluczowe: lokal-prawo do lokalu-spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu; małżonkowie-majątek wspólny małżonków; opodatkowanie; podział
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 10

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 11 maja 2018 r. (data wpływu 24 maja 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawczyni posiada stałe miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej oraz podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Jednocześnie oświadcza, że nie prowadzi żadnej działalności gospodarczej.

W dniu 25 grudnia 1995 r. Wnioskodawczyni zawarła związek małżeński z J. S., od tej pory łączyła ją z mężem wspólność majątkowa małżeńska (wspólność ustawowa).

W dniu 3 czerwca 2004 r. nabyła wraz z mężem spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 82,94 m2, zlokalizowanego na III i IV piętrze budynku wraz z przynależną piwnicą. Nabyty lokal wszedł w skład wspólności majątkowej małżeńskiej.

Następnie w wyniku zawarcia w dniu 10 lipca 2013 r. umowy ustanawiającej rozdzielność majątkową oraz podział majątku wspólnego pomiędzy Wnioskodawczynią a jej mężem, małżonkowie ustanowili rozdzielność majątkową oraz podział majątku wspólnego w ten sposób, że spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego wraz z wyposażeniem oraz z przynależną do lokalu piwnicą Wnioskodawczyni nabyła w całości. W ramach dokonanego podziału nabyła ponadto samochód osobowy. Wymienione wyżej przedmioty i prawa stanowiły całość majątku wspólnego. Podział majątku wspólnego został dokonany bez spłat przez którąkolwiek ze stron oraz jest ostateczny. W 2018 r. Wnioskodawczyni zamierza jako jedyny właściciel spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego dokonać jego sprzedaży.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy w przypadku sprzedaży nieruchomości w 2018 r., która została nabyta do majątku wspólnego w 2004 r. oraz po dokonanym podziale majątku wspólnego wystąpi obowiązek zapłaty podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości?
2.  Czy planowane odpłatne zbycie nieruchomości w 2018 r. stanowić będzie źródło przychodu w odniesieniu do części nabytej wskutek podziału majątku między Wnioskodawczynią a jej mężem?
3.  Czy w tak przedstawionym stanie faktycznym nabycie nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w wyniku zniesienia ustawowej wspólności majątkowej i podziału majątku wspólnego nastąpi w dacie włączenia jej do majątku wspólnego (2004 r.)? Tym samym sprzedaż nieruchomości w 2018 r. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym należy uznać, że nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, wchodzącego początkowo w skład wspólności majątkowej małżeńskiej a następnie przysługującego Wnioskodawczyni w całości w wyniku zniesienia ustawowej wspólności majątkowej i dokonania podziału majątku wspólnego, nastąpiło w dacie włączenia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu do majątku wspólnego. Tym samym sprzedaż nieruchomości w 2018 r. nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W ocenie Wnioskodawczyni dokonanie podziału majątku wspólnego nie stanowiło dla niej nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w związku z tym za moment nabycia tego prawa należy uznać pierwotne nabycie dokonane przez małżonków. Z tego względu należy uznać, że upłynął pięcioletni okres od momentu nabycia prawa do lokalu.

Zgodnie z przepisem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych źródłem przychodów jest, z zastrzeżeniem ust. 2, odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu.

Cytowany przepis formułuje generalną zasadę, że nie płaci się podatku dochodowego, jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu upłynęło 5 lat. W związku z tym jeżeli od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości do dnia sprzedaży upłynęło 5 lat sprzedaż tej nieruchomości nie podlega w ogóle opodatkowaniu.

Mając na uwadze powyższe, rozstrzygającym faktem odnośnie ewentualnego opodatkowania odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie moment pierwotnego nabycia. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że mieszkanie zostało nabyte przez Wnioskodawczynię i jej małżonka w dniu 3 czerwca 2004 r. W dniu 10 lipca 2013 r. w wyniku umowy majątkowej małżeńskiej zawartej przed notariuszem doszło do ustanowienia rozdzielności majątkowej oraz do podziału majątku wspólnego. W wyniku zawarcia umowy Wnioskodawczyni nabyła na własność spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu.

Stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością (zgodnie z art. 35 ww. ustawy).

Ustawowy ustrój między małżonkami może ulec zniesieniu lub ograniczeniu wskutek zawartej między nimi umowy, na skutek orzeczenia sądu albo z mocy prawa. Zarówno w przypadku umownego jak i sądowego wyłączenia wspólności ustawowej w czasie trwania małżeństwa wspólność ustawowa ustaje.

Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2017 r., sygn. akt II FPS 2/17, w której wskazano, że dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabytych przez małżonka w wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku wspólnego małżonków.

W uzasadnieniu tej uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej przewidzianej w art. 31 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków pozostających we współwłasności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi prawami do majątku wspólnego, jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową, nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o określonej wielkości.

Argumenty zawarte w ww. uchwale są aktualne także w sytuacji, gdy do nabycia udziału w lokalu mieszkalnym dojdzie po ustaniu małżeńskiej wspólności ustawowej w wyniku zawarcia majątkowej umowy małżeńskiej o podziale majątku wspólnego. Zarówno w wyniku podziału majątku dorobkowego jak i w wyniku ustania wspólności ustawowej wobec jednego z małżonków następuje nabycie nieruchomości lub prawa majątkowego wcześniej nabytego do ustawowej wspólności małżeńskiej i za datę nabycia w świetle uchwały należy uznać tą datę. Późniejsze/następcze zdarzenia prawne (sposób ustania ustawowej wspólności małżeńskiej) nie mają zatem w tym aspekcie prawnopodatkowego znaczenia dla ustania daty nabycia nieruchomości lub prawa majątkowego.

Zatem, w przedmiotowej sprawie za datę nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu należy uznać datę nabycia tego lokalu do ustawowej wspólności majątkowej, tj. 3 czerwca 2004 r. Z tego właśnie powodu pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy liczyć od końca 2004 r. Termin ten upłynął więc z dniem 1 stycznia 2010 r.

W konsekwencji planowane odpłatne zbycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu w 2018 r. nie będzie stanowić źródła przychodu określonego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i tym samym nie będzie podlegać w ogóle opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej w tym zakresie oceny stanowiska Wnioskodawczyni.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.