Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-587a/10/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-01-11
Teza: 1. Czy wszystkie wydatki osobowe i rzeczowe związane z funkcjonowaniem Spółki powołanej w celu realizacji zadania inwestycyjnego w pierwszym okresie, t.j. do czasu zakończenia zadania I (w okresie funkcjonowania Spółki jedynie jako Jednostki Realizującej Projekt), powinny zostać zaliczone do kosztów wytworzenia środków trwałych i w ten sposób zwiększać wartość początkową środków trwałych? 2. Czy wydatki osobowe i rzeczowe związane z funkcjonowaniem Spółki w następnym okresie, t.j. w okresie funkcjonowania Spółki jako Jednostki Realizującej Projekt i Zarządzającej wybudowaną infrastrukturą mogą stanowić koszty uzyskania przychodów jako element kosztów ogólnego zarządu, w momencie ich poniesienia?
Słowa kluczowe: amortyzacja; inwestycje; koszt-koszt wytworzenia; wartość-wartość początkowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zmianami) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 18 października 2010 r. (data wpływu 22 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji ponoszonych wydatków do kosztu wytworzenia - **jest nieprawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 22 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie kwalifikacji ponoszonych wydatków do kosztu wytworzenia.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka została zawiązana w celu realizacji zadania inwestycyjnego polegającego na organizacji budowy infrastruktury kolejowej na zasadach zastępstwa inwestorskiego i wykonywania w jego ramach obowiązków związanych z procesem budowlanym. Inwestycja jest realizowana w dwóch etapach, planowany okres realizacji I zadania wynosi 2 lata, planowane zakończenie realizacji projektu nastąpi w IV kwartale 2015 roku. W pierwszym okresie funkcjonowania, t.j. w czasie realizacji I zadania inwestycyjnego Spółka wykonuje jedynie zadania Jednostki Realizującej Projekt – zespołu projektowego, w następnym poza zadaniami realizacji projektu (realizacja zadania II) planowane jest funkcjonowanie Spółki jednocześnie jako inwestora i zarządcę wybudowanej infrastruktury kolejowej.

W okresie funkcjonowania jako Jednostki realizującej Projekt spółka będzie osiągała niewielkie przychody:

*   finansowe z tytułu otrzymanych odsetek od lokat bankowych od własnych środków oraz
*   jednorazowy przychód z tytułu sprawowania zastępstwa inwestorskiego.

Poza wymienioną wyżej działalnością Spółka w pierwszych dwóch latach nie prowadzi innej działalności gospodarczej w związku z powyższym wszystkie koszty ponoszone przez Spółkę wyszczególnione poniżej stanowią koszt poprzez odpisy amortyzacyjne.

W pierwszym etapie Jednostka zatrudnia specjalistów z branży budownictwa kolejowego i ruchu kolejowego, prawa zamówień publicznych, ekonomistów, księgowych, specjalistę ds. kadr i płac planuje zatrudnić pracownika ds. reklamy i marketingu. Kierownikiem projektu jest Prezes Zarządu Spółki.

Zatrudnieni pracownicy zajmują się współpracą z wykonawcami na wszystkich etapach realizacji projektu (koordynują pracę w terenie, opracowują projekty umów z wykonawcami), organizują działania informacyjne, promocyjne i reklamowe, rozliczają projekt.

Spółka ponosi następujące wydatki:

*   wydatki związane z przygotowaniem projektu a więc: dokumentacja projektowa, techniczna, raport oddziaływania na środowisko, dokumentacja przetargowa, przyrodnicza oraz wydatki poniesione na opłaty związane z koniecznością uzyskania niezbędnych decyzji administracyjnych na etapie przygotowania przedsięwzięcia,
*   wydatki związane z nadzorem nad robotami budowlanymi wykonywanym na podstawie kontraktu przez firmę zewnętrzną, w tym: inżynier budowy, nadzór środowiskowo - przyrodniczy, archeologiczny robót budowlanych, nadzór BHiP,
*   ekspertyzy w zakresie technicznym,
*   roboty budowlane w tym: wydatki na przygotowanie placu budowy na działania kompensacyjne wynikające z raportu o oddziaływaniu na środowisko,
*   wydatki poniesione na działania informacyjne i promocyjne,
*   wydatki związane z funkcjonowaniem Spółki w tym: koszty wynagrodzeń wraz z pochodnymi pracowników zarządu i pozostałych pracowników Spółki oraz Rady Nadzorczej oraz koszty delegacji, koszty eksploatacji samochodów służbowych, ryczałtów, koszty zużycia materiałów biurowych, koszty szkoleń, odpisy amortyzacyjne zakupionego wyposażenia i sprzętu biurowego (meble biurowe, sprzęt komputerowy z oprogramowaniem biurowym i specjalistycznym, wyposażenie techniczne biura), raty leasingowe 2 samochodów ciężarowych służących do transportu sprzętu i poruszania się pracowników po placu budowy, podatki o charakterze kosztowym, opłaty pocztowe, opłaty bankowe oraz prowizje i odsetki od zaciągniętych kredytów, opłaty telekomunikacyjne, koszty utrzymania biura i pomieszczeń zarządu, koszty opinii prawnych, doradztwa i reklamy oraz inne.

W następnych latach funkcjonowania Spółki, do momentu zakończenia II zadania, wyżej wymienione koszty zostaną wyodrębnione, jako odpowiednia proporcja kosztów związanych bezpośrednio z realizacją projektu i ta ich część zostanie odniesiona w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wszystkie wydatki osobowe i rzeczowe związane z funkcjonowaniem Spółki powołanej w celu realizacji zadania inwestycyjnego w pierwszym okresie, t.j. do czasu zakończenia zadania I (w okresie funkcjonowania Spółki jedynie jako Jednostki Realizującej Projekt), powinny zostać zaliczone do kosztów wytworzenia środków trwałych i w ten sposób zwiększać wartość początkową środków trwałych?
2.  Czy wydatki osobowe i rzeczowe związane z funkcjonowaniem Spółki w następnym okresie, t.j. w okresie funkcjonowania Spółki jako Jednostki Realizującej Projekt i Zarządzającej wybudowaną infrastrukturą mogą stanowić koszty uzyskania przychodów jako element kosztów ogólnego zarządu, w momencie ich poniesienia?

Niniejsza interpretacja indywidualna stanowi ocenę stanowiska Wnioskodawcy w zakresie przedstawionego stanu faktycznego. Wniosek Spółki w zakresie zdarzenia przyszłego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Prezentując własne stanowisko w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego Jednostka stwierdza, iż w ramach prowadzonej działalności realizuje zadania inwestycyjne, w wyniku których dochodzi do wytworzenia środków trwałych. Wydatki na inwestycje, zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych nie mogą być odnoszone w koszty uzyskania przychodów, mogą zmniejszać podstawę opodatkowania przez możliwość zaliczenia w koszty odpisów z tytułu zużycia środków trwałych.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych w art. 4a pkt 1 definiując pojęcie inwestycji odwołuje się do ustawy o rachunkowości (inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości). Z kolei środki trwałe w budowie zgodnie z art. 28 pkt 1 ust. 2 ustawy o rachunkowości – wycenia się w wysokości ogółu kosztów pozostających w bezpośrednim związku z ich nabyciem lub wytworzeniem pomniejszonych o odpisy z tytułu trwałej utraty wartości. Do kosztu wytworzenia produktu zgodnie z przepisami o rachunkowości zalicza się tą część kosztów ogólnego zarządu, która jest związana z doprowadzeniem produktu do postaci i miejsca w jakich znajduje się na dzień wyceny.

W myśl art. 16g ust.1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych uważa się w razie wytworzenia we własnym zakresie koszt wytworzenia. Za koszt wytworzenia, zgodnie z art. 16g ust. 4 tej ustawy, uważa się wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, koszty wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi i inne koszty dające się zaliczyć do wartości środków trwałych.

Z wyżej przytoczonych regulacji wynika, że decydujące znaczenie dla zaliczenia wydatków inwestycyjnych do kosztu wytworzenia środka trwałego ma możliwość powiązania danego wydatku z konkretną inwestycją i powstającym w procesie realizacji środkiem trwałym.

Tak więc w okresie funkcjonowania Spółki jako Jednostki Realizującej Projekt, a więc od momentu powstania Spółki do momentu przekazania pierwszych środków trwałych do użytkowania, t.j. do czasu rozliczenia I zadania Spółka zalicza do wartości początkowej wytworzonych środków trwałych w myśl art. 16g ust. 4 omawianej ustawy ogół kosztów poniesionych w związku z jego wytworzeniem w tym również wydatki osobowe i rzeczowe związane z jej funkcjonowaniem (z pominięciem kosztów poniesionych w celu sprawowania zastępstwa inwestorskiego) w 100%, a następnie Spółka będzie dokonywać ich alokacji do wartości początkowej w oparciu o dokumenty, zostaną wyodrębnione jako odpowiednia proporcja kosztów związanych bezpośrednio z realizacją projektu i ta ich część zostanie odniesiona w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy.

Z definicji kosztu podatkowego wynika więc, że aby wydatek mógł stanowić koszt uzyskania przychodu, muszą zostać spełnione równocześnie dwa warunki:

1.  poniesienie kosztu musi nastąpić w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
2.  wydatek ten nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy podatkowej.

Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych definiuje wprost, co należy rozumieć przez pojęcie „inwestycji”. Zgodnie z art. 4a pkt 1 tej ustawy, inwestycje to środki trwałe w budowie w rozumieniu ustawy o rachunkowości. Z kolei, środki trwałe w budowie to – w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 16 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223 ze zmianami) – zaliczane do aktywów trwałych środki trwałe w okresie ich budowy, montażu lub ulepszenia już istniejącego środka trwałego.

Ustawa o rachunkowości definiuje natomiast środki trwałe jako rzeczowe aktywa trwałe i zrównane z nimi, o przewidywanym okresie ekonomicznej użyteczności dłuższym niż rok, kompletne, zdatne do użytku i przeznaczone na potrzeby jednostki. Zalicza się do nich w szczególności:

*   nieruchomości – w tym grunty, prawo użytkowania wieczystego, budowle i budynki, a także będące odrębną własnością lokale, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego oraz spółdzielcze prawo do lokalu użytkowego,
*   maszyny, urządzenia, środki transportu i inne rzeczy,
*   ulepszenia w obcych środkach trwałych,
*   inwentarz żywy.

Z definicji środka trwałego zawartej w art. 16a ust. 1 ustawy podatkowej płynie zaś wniosek, że aby dany przedmiot był uznany za środek trwały musi spełniać następujące warunki:

*   stanowić własność lub współwłasność podatnika,
*   być kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania, tzn. środek powinien być wyposażony we wszystkie elementy konstrukcyjne umożliwiające jego funkcjonowanie, zgodnie z przeznaczeniem,
*   przewidywany okres jego używania musi być dłuższy niż rok,
*   musi być wykorzystywany przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Regulacja zawarta w art. 15 ust. 6 powołanej ustawy normuje ponadto, iż kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 16a–16m, z uwzględnieniem art. 16.

W ramach prowadzonej działalności Spółka podejmuje zadanie inwestycyjne zmierzające do budowy infrastruktury kolejowej na zasadach zastępstwa inwestorskiego i wykonywania w jego ramach obowiązków związanych z procesem budowlanym. Inwestycja jest realizowana w dwóch etapach. W pierwszym okresie funkcjonowania, t.j. w czasie realizacji I zadania inwestycyjnego, Spółka wykonuje jedynie zadania Jednostki Realizującej Projekt – zespołu projektowego, w następnym poza zadaniami realizacji projektu (realizacja zadania II) planowane jest funkcjonowanie Spółki jednocześnie jako inwestora i zarządcę wybudowanej infrastruktury kolejowej.

Generalnie wydatki na inwestycje, jako że ponoszone są w celu zabezpieczenia źródła przychodów i nie zostały wymienione w katalogu kosztów wyłączonych z kosztów podatkowych stanowią koszty uzyskania przychodów. Kwalifikując je do kosztów podatkowych należy więc uwzględnić wyłączenia enumeratywnie wymienione w art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) (t.j. gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części – wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Zgodnie z art. 16f ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatnicy (z wyjątkiem tych, którzy ze względu na ogłoszoną upadłość obejmującą likwidację majątku nie prowadzą działalności gospodarczej) dokonują odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 16a ust. 1 i ust. 2 pkt 1-3 oraz w art. 16b. Wobec tego, celem dokonywania odpisów amortyzacyjnych, konieczne jest prawidłowe ustalenie wartości początkowej środka trwałego.

Wartość początkową środka trwałego – w razie jego wytworzenia we własnym zakresie – zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 2 ustawy podatkowej, ustala się według kosztu wytworzenia.

Zgodnie z treścią art. 16g ust. 4 ww. ustawy natomiast za koszt wytworzenia uważa się – wartość, w cenie nabycia, zużytych do wytworzenia środków trwałych: rzeczowych składników majątku i wykorzystanych usług obcych, kosztów wynagrodzeń za prace wraz z pochodnymi, i inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych.

Użycie przez ustawodawcę zwrotu, iż do kosztu wytworzenia środka trwałego zalicza się „inne koszty dające się zaliczyć do wartości wytworzonych środków trwałych” oznacza, iż katalog wydatków związanych z wytworzeniem środka trwałego powiększających jego wartość początkową jest otwarty. Mieszczą się w nim również inne, nie wymienione wprost w treści omawianego przepisu koszty, które będą miały wpływ na wartość początkową danego składnika majątku. O tym, czy wydatki stanowić powinny koszt poprzez odpisy amortyzacyjne decyduje wobec tego związek kosztu z realizowanym przedsięwzięciem inwestycyjnym.

Wydatki bezpośrednio związane z wytworzeniem środka trwałego zmniejszają podstawę opodatkowania osoby prawnej przez możliwość zaliczenia w koszty podatkowe odpisów z tytułu zużycia środków trwałych – tzw. odpisy amortyzacyjne (wyjątek stanowią tu grunty i prawa wieczystego użytkowania gruntów, które zgodnie z art. 16c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych amortyzacji nie podlegają).

Na mocy art. 16g ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, do kosztu wytworzenia nie zalicza się natomiast: kosztów ogólnych zarządu, kosztów sprzedaży oraz pozostałych kosztów operacyjnych i kosztów operacji finansowych, w szczególności odsetek od pożyczek (kredytów) i prowizji, z wyłączeniem odsetek i prowizji naliczonych do dnia przekazania środka trwałego do używania.

Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ani przepisy ustawy o rachunkowości nie definiują pojęcia „kosztów ogólnych zarządu”. W doktrynie przyjmuje się jednak, że przez koszty ogólne zarządu rozumie się koszty działania jednostki jako całości oraz zarządzania nią. W kosztach zarządu wyróżnia się:

*   koszty administracyjno – gospodarcze, na które składają się: wynagrodzenia wraz z pochodnymi pracowników zarządu, koszty delegacji, koszty eksploatacji samochodów służbowych, koszty zużycia materiałów biurowych, podatki o charakterze kosztowym, opłaty pocztowe, telekomunikacyjne i inne, koszty utrzymania budynków i pomieszczeń zarządu,
*   koszty ogólnoprodukcyjne obejmujące koszty prowadzenia i utrzymania komórek oraz obiektów ogólnego przeznaczenia, takich jak: magazyny, biura, laboratoria, bocznice kolejowe, a także koszty ochrony mienia jednostki, bezpieczeństwa i ochrony pracy, szkolenia załogi, racjonalizacji i wynalazczości,
*   koszty nieprodukcyjne, t.j. nie przynoszące efektu gospodarczego, do których zalicza się koszty przestojów, ubytki naturalne i niedobory w magazynach.

Ze stanu faktycznego przedstawionego przez Spółkę wynika, iż realizuje ona zadanie inwestycyjne polegające na organizacji budowy infrastruktury kolejowej na zasadach zastępstwa inwestorskiego i wykonywania w jego ramach obowiązków związanych z procesem budowlanym. Inwestycja jest realizowana w dwóch etapach, planowany okres realizacji I zadania wynosi 2 lata, planowane zakończenie realizacji projektu nastąpi w IV kwartale 2015 roku. W pierwszym okresie funkcjonowania, t.j. w czasie realizacji I zadania inwestycyjnego Spółka wykonuje jedynie zadania Jednostki Realizującej Projekt – zespołu projektowego, w następnym poza zadaniami realizacji projektu (realizacja zadania II) planowane jest funkcjonowanie Spółki jednocześnie jako inwestora i zarządcę wybudowanej infrastruktury kolejowej. W związku z przedmiotowymi zadaniami Wnioskodawca ponosi szereg wydatków, które należy odpowiednio uwzględnić w kosztach podatkowych.

Odnosząc przedstawiony stan faktyczny do przepisów prawa podatkowego należy wskazać, iż wydatki na inwestycję ponoszone przez Spółkę w ramach zadania inwestycyjnego – w celu ich kwalifikacji do kosztów podatkowych – powinny być podzielone z uwzględnieniem rodzaju poniesionych kosztów i ich powiązania z prowadzoną inwestycją, nie zaś ze względu na przyporządkowanie ich do określonego zadania inwestycyjnego (kiedy to Spółka funkcjonuje jako Jednostka Realizująca Projekt lub Jednostka Realizująca Projekt i Zarządzająca). Do kosztów wytworzenia środka trwałego zalicza się bowiem koszty, które mają wpływ na wartość początkową danego składnika majątku, jeżeli dają się zaliczyć do wartości wytworzonego środka trwałego, to znaczy związane są bezpośrednio z realizacją inwestycji. Wydatki dotyczące całokształtu działalności natomiast, wpływające w sposób pośredni na przychody, nie związane bezpośrednio z realizowaną inwestycją należy uznać za koszty podatkowe w dacie ich poniesienia, gdyż do kosztu wytworzenia nie zalicza się wydatków, które nie mają bezpośredniego związku z realizowaną inwestycją i są ponoszone w związku z funkcjonowaniem Spółki.

Reasumując, w przedstawionym stanie faktycznym wydatki poniesione przez Spółkę stanowią wydatki inwestycyjne oraz wydatki, które nie są bezpośrednio związane z prowadzoną inwestycją. Konsekwencją tego jest to, że:

1.  Wydatki inwestycyjne nierozerwalnie związane z inwestycją główną, które powinny zwiększać wartość początkową wytworzonego środka, niezależnie od tego, w którym „zadaniu” są ponoszone – podlegają odniesieniu w koszty podatkowe poprzez amortyzację,
2.  Pozostałe wydatki, które stanowią koszty pośrednie prowadzonej działalności gospodarczej, które dotyczą całokształtu działalności, także niezależnie od „zadania” – są potrącane w dacie poniesienia. W myśl bowiem art. 15 ust. 4d ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów – stosownie do art. 15 ust. 4e tej ustawy – uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

Tak więc w analizowanej sprawie zarówno w „zadaniu I”, jak i pozostałych zadaniach Jednostka powinna wydzielić wydatki, które powinny zostać odniesione w koszty podatkowe poprzez odpisy amortyzacyjne oraz wydatki, które stanowią koszty inne niż bezpośrednio związane z przychodami.

Należy przy tym podkreślić, iż pytania postawione przez Wnioskodawcę, przedstawiony stan faktyczny oraz stanowisko sprawie jego oceny prawnej wskazują na fakt, iż Spółka przyporządkowuje ponoszone wydatki do zadań, które wykonuje (w ramach wyodrębnionego zadania nr I, kiedy Spółka funkcjonuje jedynie jako Jednostki Realizującej Projekt oraz w następnym okresie, t.j. kiedy Spółka funkcjonuje jako Jednostka Realizująca Projekt i Zarządzająca), co nie stanowi podstawy do ustalenia kosztu wytworzenia. Ten bowiem – jak wyjaśniono w przedmiotowej interpretacji – powinien być ustalony w oparciu o powiązanie poszczególnych wydatków z inwestycją. Dlatego też stanowisko Spółki w przedmiotowej sprawie należy uznać za nieprawidłowe.

Konieczne jest również dodanie, iż przedmiotem interpretacji indywidualnych wydawanych na podstawie art. 14b Ordynacji podatkowej jest – co do zasady – sam przepis prawa podatkowego. Dlatego też przyporządkowanie poszczególnych wydatków wymienionych w opisie stanu faktycznego do kosztu wytworzenia środka trwałego – choć niewątpliwie może stanowić element postępowań podatkowych lub kontrolnych – nie może jednak zostać dokonane w ramach kompetencji przysługujących organowi upoważnionemu w ramach postępowania w sprawie wydawania pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.

Zasady udowadniania okoliczności faktycznych w postępowaniu podatkowym unormowane zostały w Ordynacji podatkowej. Na mocy art. 187 § 1 tego aktu prawnego, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Ocena kwestii udowodnienia danej okoliczności jest dokonywana na podstawie całości zgromadzonych dowodów (art. 191 tej ustawy). W myśl art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. W szczególności dowodami takimi mogą być księgi podatkowe, deklaracje złożone przez stronę, zeznania świadków, opinie biegłych, materiały i informacje zebrane w wyniku oględzin, informacje podatkowe oraz inne dokumenty zgromadzone w toku czynności sprawdzających lub kontroli podatkowej, z zastrzeżeniem art. 284a § 3, art. 284b § 3 i art. 288 § 2, oraz materiały zgromadzone w toku postępowania karnego albo postępowania w sprawach o przestępstwa skarbowe lub wykroczenia skarbowe (art. 181 Ordynacji podatkowej). Szczególną moc dowodową, omawiana ustawa nadaje m.in.: księgom podatkowym, które stanowią dowód tego, co wynika z zawartych w nich zapisów, pod warunkiem, że są prowadzone rzetelnie i w sposób niewadliwy (art. 193 § 1).

Jednocześnie wyjaśnić należy, iż ustalenia wartości początkowej (kosztu wytworzenia) dla potrzeb podatku dochodowego Spółka powinna dokonać na podstawie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, a w szczególności art. 16g ust. 4 tej ustawy, a nie – jak sugeruje – ustawy o rachunkowości. Odpisy amortyzacyjne są bowiem niezwykle istotnym elementem kosztów mających bezpośredni wpływ na dochód do opodatkowania, dlatego w sposób precyzyjny zostały uregulowane w ustawach podatkowych. W konsekwencji, podatnicy są zobowiązani do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia odpisów amortyzacyjnych, zgodnie z ustawą podatkową.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, Al. Zwycięstwa 16/17, 80–219 Gdańsk, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.