Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.607.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-30
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT za pomocą pre; współczynnika od wydatków na przebudowę Parku Wodnego.
Słowa kluczowe: basen
współczynnik-prewspółczynnik
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a
1
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 2.
Odliczenie częściowe podatku oraz korekta podatku
naliczonego -Częściowe odliczenie podatku - proporcja
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2c
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2d
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2g
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2h
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 10b
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 5
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 2 -art. 90-ust. 6

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

18 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 18 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego
    z tytułu wydatków na Inwestycje związane z przebudową i modernizacją budynku Parku
    Wodnego, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika
    przychodowo-powierzchniowego, a więc sposób inny niż wymieniony w Rozporządzeniu,
    polegający na zastosowaniu współczynnika właściwego dla jednostki zarządzającej
    Parkiem Wodnym.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 4 grudnia 2025 r. (wpływ 4 grudnia 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina Miasto (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Miasto”) jest jednostką samorządu
    terytorialnego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.), (dalej: „ustawa o samorządzie”),
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Poszczególne zadania własne Miasta przewidziane w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie,
    jak i zadania zlecone przez jednostki samorządu terytorialnego, są w ramach Miasta
    wykonywane przez jej samorządowe jednostki budżetowe oraz urząd obsługujący Miasto
    (dalej: „Urząd Miasta”). Urząd Miasta wraz z jej samorządowymi jednostkami budżetowymi
    traktowane są jako jeden podatnik VAT, którym jest Miasto.
    Wykonując wskazane wyżej zadania, Miasto działa zarówno w charakterze organu władzy
    publicznej, jak i na podstawie stosunków o charakterze cywilnoprawnym, stanowiących co
    do zasady działalność gospodarczą w rozumieniu ustawy o VAT (objętą opodatkowaniem
    według właściwych stawek VAT lub zwolnioną od VAT). Jednym z obszarów działania
    Wnioskodawcy, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie, są zadania z zakresu
    kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
    Mając na uwadze powyższe, Miasto realizuje Inwestycję pn.: „(...)”, (dalej: „Inwestycja”).
    W ramach przedmiotowej Inwestycji Miasto przeprowadzi kompleksową modernizację
    jednego z największych obiektów wodnej rekreacji, funkcjonującego jako pływalnia od
    roku (...) , a od roku (...) działającego jako park wodny (dalej: „Park Wodny”).
    Przebudowa oraz modernizacja Parku Wodnego istotnie podniosą jego funkcjonalność
    oraz poziom bezpieczeństwa dla użytkowników, równocześnie gwarantując zgodność z
    najwyższymi standardami w obszarze bezpieczeństwa. Obecnie Inwestycja znajduje się w
    fazie realizacji. Planowany termin zakończenia prac to lipiec 2026 r.
    Modernizacja obejmie przebudowę, rozbudowę, termomodernizację, wymianę
    wyposażenia oraz zagospodarowanie terenu. W ramach planowanych prac budowlanych
    przewidziana jest przebudowa szatni oraz strefy wejściowej, a także adaptacja
    pomieszczenia (...) na saunę suchą. Projekt zakłada rozbudowę hali basenowej o aneks z
    basenem rekreacyjnym i brodzikiem oraz aneks z basenem dedykowanym nauce
    pływania. Dodatkowo zaplanowano powiększenie magazynu basenowego, wykonanie
    jacuzzi oraz realizację nowych basenów i zjeżdżalni. Zakres Inwestycji obejmuje również
    utworzenie nowoczesnej strefy SPA.
    W związku z powyższym, Miasto ponosi oraz będzie ponosić wydatki inwestycyjne
    związane z realizacją Inwestycji. Wydatki poniesione przez Miasto na Inwestycję zostały
    sfinansowane ze środków własnych Miasta oraz z otrzymanego dofinansowania ze
    środków publicznych pochodzących z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program
    Inwestycji Strategicznych. Wszelkie wydatki inwestycyjne zostaną udokumentowane
    fakturami VAT wystawionymi na Miasto przez wykonawców prac.

    Jednostką budżetową Miasta odpowiedzialną za zarządzanie budynkiem Parku Wodnego
    jest Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w (...) (dalej: „MOSIR”).
    Wnioskodawca wskazuje, że Park Wodny jest i będzie wykorzystywany zarówno do celów
    wewnętrznych – niekomercyjnych (na potrzeby zajęć edukacyjnych), jak i do celów
    komercyjnych (odpłatny wstęp podmiotów zewnętrznych). Opłaty za korzystanie z Parku
    Wodnego określa cennik wprowadzony zarządzeniem Prezydenta Miasta. Opłaty
    skalkulowane są jako cena za godzinę wstępu. Opłacenie biletu wstępu uprawnia do
    skorzystania z całej infrastruktury rekreacyjnej dostępnej na terenie obiektu.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Park Wodny służy i będzie służyć do realizacji:
    · Działalności niekomercyjnej, związanej z zaspokajaniem przez Miasto zbiorowych
      potrzeb wspólnoty w ramach realizacji zadań własnych Miasta polegającej na
      korzystaniu przez szkoły, tj. jednostki Miasta, z Parku Wodnego w celu prowadzenia
      zajęć nauki pływania dla uczniów. Szkoły korzystają z Parku Wodnego na podstawie
      zawartych porozumień i są z tego tytułu obciążane na podstawie not księgowych,
      których wysokość zależy od liczby godzin spędzonych przez uczniów na zajęciach
      odbywających się w Parku Wodnym, pomnożonej o właściwe wartości z cennika.
    · Działalności komercyjnej – opodatkowanej podatkiem VAT, która polega na odpłatnym
      udostępnianiu basenu (sprzedaż biletów oraz karnetów, wynajem pływalni, odpłatne
      udostępnianie strefy saun oraz sal fitness), a także na wynajmie powierzchni
      biurowych i komercyjnych. W przypadku działalności komercyjnej opisanej powyżej,
      wystawiane są faktury VAT lub paragony fiskalne i odprowadzany jest z tego tytułu VAT
      należny.
    Dodatkowo, Park Wodny wystawia na osoby trzecie faktury VAT z tytułu najmu
    powierzchni reklamowej oraz najmu lokali znajdujących się w budynku Parku Wodnego.
    Ponadto, Wnioskodawca podkreśla, że w Parku Wodnym prowadzone są działania, które
    korzystają ze zwolnienia z opodatkowania i dotyczy to przypadków organizacji półkolonii
    dla dzieci i młodzieży w okresie ferii zimowych oraz wakacji. Działalność ta jest zwolniona
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 Ustawy o VAT jako usługi w zakresie
    kształcenia. Rozliczenie kosztów organizacji półkolonii w Parku Wodnym również odbywa
    się za pomocą kalkulacji obejmującej liczbę godzin spędzonych na terenie Parku Wodnego
    przez uczestników półkolonii i właściwych wartości z cennika.
    Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca wskazuje, że Inwestycja związana jest z
    działalnością mieszaną Miasta, tj. opodatkowaną podatkiem VAT i korzystającą ze
    zwolnienia od podatku VAT oraz niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, Miasto nie jest w stanie bezpośrednio zaalokować ponoszonych wydatków do
    określonego rodzaju czynności. W związku z powyższym, w celu odliczenia podatku
    naliczonego we właściwej wysokości, Miasto będzie zobowiązane do dokonania obliczenia
    proporcji, o której mowa w art. 29a ust. 2a ustawy o VAT, (dalej: „prewspółczynnik”), a
    także do zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT (dalej:
    „współczynnik”).
    Aby dochować należytej staranności w wypełnianiu obowiązków publicznoprawnych,
    Miasto dokonało obliczenia prewspółczynnika przypisanego do działalności MOSiR-u.
    Prewspółczynnik za 2024 r. obliczony zgodnie z Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015
    r. – tj. zgodnie z ogólną rekomendacją Ministra Finansów – wyniósł (...)%.
    Biorąc pod uwagę wskazane powyżej dane, Wnioskodawca uznał jednocześnie, że
    prewspółczynnik MOSiR-u, obliczony zgodnie z Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015
    r., nie odzwierciedla struktury i specyfiki działalności w zakresie czynności wykonywanych
    w Parku Wodnym. Wytworzona w ramach Inwestycji infrastruktura – budynek Parku
    Wodnego – wykorzystywana jest i zużywa się w znacznym zakresie w ramach świadczeń
    realizowanych na rzecz podmiotów zewnętrznych.

    Zdaniem Miasta, dla określenia podatku VAT naliczonego z tytułu faktur dokumentujących
    wydatki związane z realizacją Inwestycji, zasadne jest zastosowanie prewspółczynnika
    przychodowo-powierzchniowego, który w klarowny sposób wskaże, w jakim stopniu Park
    Wodny jest w rzeczywistości wykorzystywany na cele komercyjne. Proponowana metoda
    obliczania prewspółczynnika opiera się na udziale przychodu podlegającego
    opodatkowaniu w przychodzie całkowitym (przychodzie podlegającym opodatkowaniu i
    niepodlegającym opodatkowaniu), osiąganym w związku z funkcjonowaniem Parku
    Wodnego oraz proporcję opartą o stosunek powierzchni budynku Parku Wodnego
    wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, powiększonej
    o przypadającą na nią część powierzchni wspólnych, w stosunku do całkowitej
    powierzchni budynku Parku Wodnego.
    Prewspółczynnik przychodowo-powierzchniowy jest liczony wedle poniższego wzoru:
                                prewspółczynnik = (A ÷ B * C * 100%) +
                                (100%-C)
    gdzie:
    A – roczne przychody z tytułu działalności Parku Wodnego podlegające opodatkowaniu
    podatkiem VAT, (tj. przychody ze sprzedaży biletów wstępu na basen, do saun i sal fitness
    oraz z tytułu odpłatnego udostępniania przestrzeni basenowej, np. wynajem torów) z
    wyłączeniem przychodów z najmu przestrzeni komercyjnych;
    B – łączne roczne przychody z tytułu działalności Parku Wodnego, tj. zarówno roczne
    podlegające opodatkowaniu VAT (z wyłączeniem przychodów z najmu przestrzeni
    komercyjnych), jak i pozostającej poza zakresem opodatkowania podatkiem VAT, (tj.
    przychody związane z wykorzystaniem Parku Wodnego przez jednostki Miasta, np. na
    potrzeby zajęć edukacyjnych).
                                  2C – udział procentowy powierzchni Parku Wodnego (m) w części przeznaczonej na
    działalność mieszaną, tj. gospodarczą (opodatkowaną i zwolnioną) oraz pozostającą poza
    zakresem opodatkowania, powiększonej o przypadającą proporcjonalnie część
    powierzchni wspólnych budynku Parku Wodnego – w łącznej powierzchni użytkowej Parku
    Wodnego;
    Z danych za 2024 rok wynika, że:
    · przychody oznaczone we wzorze lit. A wyniosły (...) zł netto;
    · przychody oznaczone we wzorze lit. B wyniosły (...) zł netto;
    Ponadto, Miasto wskazuje, na dzień sporządzenia wniosku, aktualna powierzchnia
    użytkowa Parku Wodnego wynosi (...) m², jednak powierzchnia przeznaczona wyłącznie na
    cele komercyjnie nie jest jeszcze znana. Na potrzeby przykładowej kalkulacji
    prewspółczynnika Miasto przyjęło, że będzie to (...)% całej powierzchni użytkowej.
    W oparciu o powyższe dane, prewspółczynnik zostałby odliczony zgodnie z opisaną
    powyżej metodą w następujący sposób:
    Przykładowy prewspółczynnik dla 2024 roku = (...)%
    Zgodnie zatem z powyższym, przykładowy prewspółczynnik dla 2024 roku, po
    zaokrągleniu zgodnie z ustawą o VAT, wyniesie (...)%.
    Metoda ta, zdaniem Miasta, w najbardziej odpowiedni sposób oddaje specyfikę jego
    działalności w przedmiotowym obszarze oraz charakter faktycznego i planowanego
    wykorzystania Parku Wodnego. Park Wodny charakteryzuje się mieszanym sposobem
    wykorzystania zarówno w aspekcie generowanych przychodów, jak i fizycznego
    zaangażowania poszczególnych powierzchni. Dlatego też, zastosowanie metody
    przychodowo-powierzchniowej jest w tym przypadku najbardziej reprezentatywne.

    W odniesieniu do części przychodowej prewspółczynnika, Miasto jest w stanie w sposób
    precyzyjny określić udział przychodów z działalności opodatkowanej w całkowitych
    przychodach Parku Wodnego. Kwoty z cennika mają bowiem zastosowanie dla tych
    rozliczeń niezależnie od statusu osób korzystających z Parku Wodnego. Jednocześnie, w
    odniesieniu do części powierzchniowej prewspółczynnika, Miasto jest w stanie w sposób
    precyzyjny określić powierzchnię przestrzeni przeznaczonych wyłącznie na wynajem oraz
    przypisać do nich proporcjonalnie powierzchnię części wspólnych, co pozwala na
    dokładne wyodrębnienie tej części wydatków, które są związane z działalnością mieszaną i
    do której zastosowanie będzie miała proporcja przychodowa.
    Tym samym, opisany sposób obliczania prewspółczynnika, oparty o strukturę
    przychodowo-powierzchniową, stanowi najdokładniejszy ze znanych Wnioskodawcy
    sposobów dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywaną w ramach działalności gospodarczej działalność oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków Miasta przypadającą na tę działalność.
    Doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego z 4 grudnia 2025 r.
    (wpływ 4 grudnia 2025 r.)
    1. Czy realizują/będą Państwo realizować Inwestycję pn.: „(...)”, w ramach zadań własnych
      wynikających z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z
      2025 r. poz. 1153)?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto wskazuje, że realizuje inwestycję pn.: „(...)”, („Inwestycja”), w ramach zadań
    własnych wynikających z ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, w
    szczególności z art. 7 ust. 1 pkt 3, który dotyczy zadań z zakresu kultury fizycznej i
    turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych.
    Jednocześnie Miasto podkreśla, że realizuje Inwestycję z zamiarem wykorzystywania
    powstałej infrastruktury do działalności gospodarczej, jednak nie wyklucza
    wykorzystywania jej w pewnym marginalnym zakresie do działalności nieopodatkowanej.
    2. Z jakich środków została/zostanie zrealizowana Inwestycja pn.: „(...)”, (dalej:
      „Inwestycja”)? Proszę wskazać strukturę udziału poszczególnych źródeł finansowania
      realizacji tej inwestycji.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto wskazuje, że Inwestycja została sfinansowana ze środków własnych Miasta oraz z
    otrzymanego dofinansowania ze środków publicznych pochodzących z Rządowego
    Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych („Polski Ład”).
    Całkowity koszt Inwestycji wynosi (...) zł, z czego kwota dofinansowania z Polskiego Ładu
    wynosi 27 (...) zł, co stanowi (...)% ostatecznej wartości Inwestycji.
    Pozostała część finansowania to wkład własny Miasta w wysokości (...) zł, co stanowi (...)%
    całkowitej wartości inwestycji. Wkład własny ten zostanie pokryty częściowo z pożyczki w
    ramach Krajowego Planu Odbudowy na zieloną transformację w kwocie (...) zł (stanowiącej
    (...)% wartości Inwestycji), a pozostałe (...) zł (czyli (...)% wartości Inwestycji) będzie
    pochodzić bezpośrednio ze środków własnych Miasta.
    3. Proszę podać przesłanki, jakimi kierują się Państwo, uznając że wskazany we wniosku
      sposób obliczenia prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego jest najbardziej
      reprezentatywny – najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Państwa
      działalności oraz dokonywanych przez Państwa nabyć?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto podkreśla, że proponowana metoda obliczenia prewspółczynnika przychodowo-
    powierzchniowego w najbardziej odpowiedni sposób oddaje specyfikę działalności

    obiektu funkcjonującego jako pływalnia od roku (...), a od roku (...) jako park wodny („Park
    Wodny”) w przedmiotowym obszarze oraz charakter jego faktycznego i planowanego
    wykorzystania. Metoda ta, zdaniem Miasta, najdokładniej odzwierciedla złożony charakter
    wykorzystania Parku Wodnego, który charakteryzuje się mieszanym sposobem
    wykorzystania zarówno w aspekcie generowanych przychodów, jak i fizycznego
    zaangażowania poszczególnych powierzchni. Dlatego też, zastosowanie metody
    przychodowo-powierzchniowej jest w tym przypadku najbardziej reprezentatywne.
    Proponowana metoda kalkulacji prewspółczynnika opiera się na udziale przychodu
    podlegającego opodatkowaniu w całkowitym przychodzie (obejmującym zarówno
    przychody opodatkowane, jak i niepodlegające opodatkowaniu), generowanym w związku
    z działalnością Parku Wodnego. Dodatkowo uwzględniana jest proporcja powierzchni
    budynku wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT, powiększona o
    przypadającą na nią część powierzchni wspólnych, w relacji do całkowitej powierzchni
    Parku Wodnego.
    Miasto zaznacza, że jest w stanie w sposób precyzyjny określić udział przychodów z
    działalności opodatkowanej w całkowitych przychodach Parku Wodnego. Kwoty z cennika
    mają bowiem zastosowanie dla tych rozliczeń niezależnie od statusu osób korzystających
    z Parku Wodnego. Równocześnie, Miasto jest w stanie w sposób precyzyjny określić
    powierzchnię przestrzeni przeznaczonych wyłącznie na wynajem oraz przypisać do nich
    proporcjonalnie powierzchnię części wspólnych, co pozwala na dokładne wyodrębnienie
    tej części wydatków, które są związane z działalnością mieszaną i do której zastosowanie
    będzie miała proporcja przychodowa.
    Dodatkowo, Wnioskodawca podkreśla, że prawidłowość takiego stanowiska – tj.
    możliwości zastosowania bardziej reprezentatywnej metody – znajduje potwierdzenie w
    orzecznictwie sądów administracyjnych.
    4. Jakimi przesłankami kierowali się Państwo, uznając, że sposób obliczenia proporcji
      oparty na stosunku przychodowo-powierzchniowym najbardziej odpowiada specyfice
      wykonywanej przez Państwa działalności oraz dokonywanych nabyć i czy sposób ten
      obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o podatku
      od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775 ze zm.)?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto wskazuje, że proponowany sposób obliczenia proporcji oparty na stosunku
    przychodowo-powierzchniowym najlepiej oddaje specyfikę funkcjonowania Parku
    Wodnego, uwzględniając zarówno strukturę przychodów, jak i sposób wykorzystania
    powierzchni obiektu. Park Wodny jest wykorzystywany w sposób mieszany – część
    infrastruktury służy działalności opodatkowanej, a część czynnościom niepodlegającym
    opodatkowaniu.
    Zastosowanie dwóch kryteriów (przychodowego i powierzchniowego) pozwala na
    obiektywne przyporządkowanie wydatków do działalności gospodarczej oraz pozostałych
    zadań publicznych.
    Jak zostało opisane w odpowiedzi na pytanie nr 3 Wezwania, metoda ta opiera się na:
    · udziale przychodów z działalności opodatkowanej w całkowitych przychodach Parku
      Wodnego,
    · proporcji powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych
      podatkiem VAT (z uwzględnieniem części wspólnych) w relacji do całkowitej
      powierzchni obiektu.
    Miasto podkreśla, że dane dotyczące przychodów i powierzchni są łatwo weryfikowalne i
    pozwalają na precyzyjne wyodrębnienie wydatków związanych z działalnością mieszaną.

    W ocenie Miasta, taki sposób kalkulacji jest najbardziej reprezentatywny i zgodny z art. 86
    ust. 2a–2h ustawy o VAT, a jego prawidłowość znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądów administracyjnych.
    5. Czy wyżej wskazany sposób obliczenia prewspółczynnika przychodowo-
      powierzchniowego będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
      kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
      naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane przez Państwa w ramach
      działalności gospodarczej czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług?
      Proszę uzasadnić.
    Państwa odpowiedź:
    Zdaniem Wnioskodawcy, wyżej wskazany sposób obliczenia prewspółczynnika
    przychodowo-powierzchniowego będzie zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane przez Państwa w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
    Miasto podkreśla, że powyższa metoda znacznie precyzyjniej oddaje stosunek kwoty
    podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającego na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej w ramach działalności gospodarczej przez Miasto czynności
    opodatkowane i zwolnione w zakresie usług świadczonych w Parku Wodnym, niż metoda
    wskazana w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie
    sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników („Rozporządzenie”).
    Opisana metoda obliczania prewspółczynnika, oparta na strukturze przychodowo-
    powierzchniowej, stanowi najdokładniejszy ze znanych Wnioskodawcy sposobów
    dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej działalność. Metoda ta ma także na celu
    obiektywne odzwierciedlenie części wydatków Miasta przypadającej na tę działalność.
    6. Należy wskazać przesłanki potwierdzające Państwa ocenę, że sposób określenia
      proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w
      sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do
      celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021
      r. poz. 999) będzie mniej reprezentatywny od wyliczonego prewspółczynnika
      przychodowo-powierzchniowego.
    Państwa odpowiedź:
    W ocenie Miasta, sposób określenia proporcji wynikający z Rozporządzenia będzie mniej
    reprezentatywny od wyliczonego prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego.
    Wnioskodawca zaznacza, że prewspółczynnik obliczony zgodnie z Rozporządzeniem dla
    Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w (...) („MOSiR”), nie odzwierciedla w pełni struktury
    oraz specyfiki działalności związanej z realizacją czynności w Parku Wodnym. Budynek
    Parku Wodnego jest wykorzystywany oraz zużywany w znaczącym zakresie w ramach
    świadczeń wykonywanych na rzecz podmiotów zewnętrznych.
    Natomiast, proponowana metoda obliczenia prewspółczynnika przychodowo-
    powierzchniowego znacznie precyzyjniej oddaje stosunek kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającego na wykonywane w ramach działalności gospodarczej w
    ramach działalności gospodarczej przez Miasto czynności opodatkowane i zwolnione w
    zakresie usług świadczonych w Parku Wodnym, niż metoda wskazana w Rozporządzeniu.
    Wynika to z kompleksowego uwzględnienia zarówno przychodów, jak i sposobu
    wykorzystania powierzchni obiektu.
    Wnioskodawca pragnie raz jeszcze podkreślić, że ustawodawca expressis verbis dopuścił
    możliwość zastosowania przez podatnika innej, bardziej reprezentatywnej metody, niż

    wymienionej w cytowanym Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., zaś ocena co do
    zasadności przyjęcia takiej metody została wprost pozostawiona w gestii podatnika.
    7. Jaka jest wartość prewspółczynnika dla Miejskiego Ośrodka Sportu i Rekreacji w (...),
      (dalej: „MOSIR”) za poprzednie lata, ustalona zgodnie ze wzorem wynikającym z
      rozporządzenia Ministra Finansów z 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania
      zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
      gospodarczej w przypadku niektórych podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999)?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto informuje, że wartość prewspółczynnika dla MOSiR za lata ubiegłe, ustalona na
    podstawie wzoru określonego w Rozporządzeniu, przedstawia się następująco:
    · 2017 rok – (...)%,
    · 2018 rok – (...)%,
    · 2019 rok – (...)%,
    · 2020 rok – (...)%,
    · 2021 rok – (...)%,
    · 2022 rok – (...)%,
    · 2023 rok – (...)%,
    · 2024 rok – (...)%,
    · 2025 rok – (...)% (wartość wstępna).
    8. Należy przedstawić analizę porównawczą ww. prewspółczynnika przychodowo-
      powierzchniowego dla MOSIR-u oraz prewspółczynnika wyliczonego zgodnie z treścią
      ww. rozporządzenia.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto przedstawia poniżej analizę porównawczą dwóch metod wyznaczania wskazanego
    prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego dla MOSIR-u oraz prewspółczynnika
    ustalonego zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem, w odniesieniu do realizowanej
    Inwestycji.
    · Prewspółczynnik wyliczony zgodnie z Rozporządzeniem:
    Dla roku 2024 prewspółczynnik obliczony dla MOSiR zgodnie z Rozporządzeniem, wyniósł
    (...)%.
    · Proponowany prewspółczynnik przychodowo-powierzchniowy:
    Wartość prewspółczynnika obliczona według proponowanej przez Miasto metody, na
    potrzeby przykładowej kalkulacji dla roku 2024, wyniosła (...)%. Metoda ta opiera się na
    udziale przychodu podlegającego opodatkowaniu w przychodzie całkowitym (przychodzie
    podlegającym opodatkowaniu i niepodlegającym opodatkowaniu), osiąganym w związku z
    funkcjonowaniem Parku Wodnego oraz proporcję opartą o stosunek powierzchni
    budynku Parku Wodnego wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT,
    powiększonej o przypadającą na nią część powierzchni wspólnych, w stosunku do
    całkowitej powierzchni budynku Parku Wodnego.
    Podsumowując, Miasto (...) wskazuje, że prewspółczynnik wynikający z Rozporządzenia
    jest mniej reprezentatywny dla specyfiki Parku Wodnego, ponieważ nie uwzględnia w
    wystarczającym stopniu znaczącego zakresu komercyjnego wykorzystania obiektu i
    generowanych z tego tytułu przychodów. W przeciwieństwie do tego, proponowany
    prewspółczynnik przychodowo-powierzchniowy, dzięki swej dwukryterialnej naturze i
    precyzji w określeniu zarówno komponentu przychodowego, jak i powierzchniowego,

    znacznie precyzyjniej oddaje stosunek kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającego na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane.
    9. Na podstawie jakiej umowy MOSIR zarządza przedmiotową Inwestycją?
    Państwa odpowiedź:
    MOSiR jest jednostką budżetową na mocy uchwały nr (...) Rady Miasta (...). Działanie
    jednostki (MOSiR) reguluje statut nadany wyżej wymienioną uchwałą. MOSiR działa na
    podstawie przepisów prawa, a w szczególności:
    a) Przepisów o samorządzie gminnym,
    b) Przepisów o sporcie,
    c) Przepisów o finansach publicznych,
    d) Statutu MOSiR.
    W związku z powyższym, Miasto pragnie zaznaczyć, że zarządzanie Inwestycją przez
    MOSiR stanowi realizację zadań statutowych tej jednostki w ramach wewnętrznej
    struktury organizacyjnej Miasta. MOSiR nie sprawuje zarządzania Inwestycją na podstawie
    odrębnej umowy.
    10. Na podstawie jakiej umowy do MOSIR-u zostaną przez Państwa przekazane efekty
      powstałe w ramach realizacji Inwestycji?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto zaznacza, że podstawą prawną jest ustawa o samorządzie gminnym, która
    przyznaje Radzie Miasta uprawnienia do podejmowania uchwał w sprawach majątkowych,
    w tym tworzenia i wyposażania jednostek organizacyjnych w majątek. Wnioskodawca
    wskazuje, że Uchwała Rady Miasta w tym zakresie stanowi podstawę do przekazania
    Inwestycji.
    W praktyce, udokumentowanie nieodpłatnego przekazania składników majątkowych (w
    tym nakładów inwestycyjnych) odbywa się poprzez sporządzenie protokołu PT, który
    potwierdza przejęcie środka trwałego przez jednostkę.
    11. Czy wydatki, o które Państwo pytają stanowią wydatki bezpośrednio i wyłącznie
      związane z ww. Inwestycją?
    Państwa odpowiedź:
    Wnioskodawca wskazuje, że wydatki te stanowią wydatki inwestycyjne bezpośrednio i
    wyłącznie związane z realizacją Inwestycji.
    12. Czy ww. Inwestycja jest wykorzystywana przez Państwa do prowadzenia ubocznej
      działalności gospodarczej (np. prowadzenie reklam)? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto informuje, że obecnie w Parku Wodnym prowadzona działalność o charakterze
    ubocznym, czego przykładem jest najem powierzchni reklamowej. Jednocześnie Miasto
    nie wyklucza, że po zakończeniu Inwestycji zakres lub formy ubocznej działalności
    gospodarczej mogą ulec zmianie, jednak jej prowadzenie będzie nadal ograniczone do
    marginalnego zakresu.
    13. Jakimi obiektami zarządza Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w (...)?
    Państwa odpowiedź:
    MOSiR zarządza następującymi obiektami:
    · budynkiem Parku Wodnego (...),

    · lodowiskiem,
    · halą sportowo-widowiskową,
    · stadionem miejskim,
    · campingiem na ul. (...),
    · campingiem na ul. (...),
    · krytymi kortami tenisowymi,
    · plażą miejską na ul. (...),
    · plażą miejską na ul. (...),
    · Centrum Informacji Turystyczno-Kulturalnej,
    · Parkiem Linowym.
    14. Jeśli w odniesieniu do każdego obiektu zarządzanego przez MOSiR zamierzają Państwo
      stosować inny prewspółczynnik, proszę o wskazanie na czym polega specyfika
      działalności i dokonywanych nabyć odnosząca się do działalności wykonywanej przez
      MOSIR?
    Państwa odpowiedź:
    Wnioskodawca informuje, że Miasto nie zamierza stosować odmiennego
    prewspółczynnika w odniesieniu do każdego obiektu zarządzanego przez MOSiR.
    Miasto zaznacza, że proponowany sposób wyliczania prewspółczynnika przychodowo-
    powierzchniowego dotyczy wyłącznie wyodrębnionej działalności związanej z
    wykorzystaniem przedmiotu realizowanej Inwestycji – Parku Wodnego, który jest
    traktowany jako jedyny i specyficzny obiekt wymagający indywidualnego podejścia ze
    względu na swój charakter wykorzystania. Specyfika działalności prowadzonej z
    wykorzystaniem Parku Wodnego, która uzasadnia zastosowanie odmiennego
    prewspółczynnika, polega na jego wykorzystaniu w przeważającej mierze do celów
    komercyjnych (opodatkowanych podatkiem VAT) oraz, w mniejszym zakresie, do
    czynności niekomercyjnych (niepodlegających opodatkowaniu), a także zróżnicowanym
    zaangażowaniu poszczególnych powierzchni, co nie jest adekwatnie odzwierciedlone
    przez ogólny prewspółczynnik wynikający z Rozporządzenia.
    Natomiast, dla pozostałych obiektów zarządzanych przez MOSiR, które nie wykazują tej
    specyfiki, Miasto zamierza stosować prewspółczynnik obliczony zgodnie z
    Rozporządzeniem.
    15. Czy działalność przedmiotowej Inwestycji wyłączają Państwo z pozostałej działalności
      MOSiR-u, a jeśli tak to dlaczego?
    Państwa odpowiedź:
    W tym zakresie, Wnioskodawca wskazuje, że działalność przedmiotowej Inwestycji jest
    efektywnie wydzielona w ramach MOSiR. Dodatkowo, Miasto informuje, że Inwestycję
    realizuje Miasto, natomiast działalność operacyjna związana z wykorzystywaniem tej
    Inwestycji, obejmująca oferowanie wstępu na basen oraz inne obiekty rekreacyjne, jest
    zarządzana w ramach MOSiR. W tym celu MOSiR prowadzi odrębną ewidencję
    rachunkową i operacyjną dla Parku Wodnego, co pozwala na precyzyjne śledzenie
    przychodów i wydatków związanych wyłącznie z tym obiektem.
    Takie wydzielenie pozwala na obiektywne i precyzyjne ustalenie zakresu wykorzystania
    Parku Wodnego do działalności gospodarczej oraz na zastosowanie adekwatnego
    prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego, który najdokładniej odzwierciedla
    proporcję wydatków przypadających na tę działalność.

    16. Czy w tym samym czasie w przedmiotowej Inwestycji może być prowadzona zarówno
      działalność niekomercyjna (np. prowadzenie zajęć nauki pływania), jak i działalność
      komercyjna (sprzedaż biletów, wynajem pływalni, wynajem powierzchni biurowych i
      komercyjnych)? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Wnioskodawca wskazuje, że w Parku Wodnym, może być prowadzona jednocześnie
    zarówno działalność niekomercyjna, jak i działalność komercyjna. Obiekt ma charakter
    wielofunkcyjny, co oznacza, że w tym samym czasie realizowane są różne rodzaje
    aktywności:
    · działalność niekomercyjna – związana z wykonywaniem zadań własnych Miasta w
      zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, np. prowadzenie zajęć nauki
      pływania dla uczniów szkół, rozliczanych na podstawie not księgowych.
    · działalność komercyjna – podlegająca opodatkowaniu podatkiem VAT, obejmująca m.in.
      sprzedaż biletów i karnetów, odpłatne udostępnianie pływalni, strefy saun, sal fitness,
      a także wynajem powierzchni biurowych i komercyjnych.
    Takie równoległe wykorzystanie obiektu wynika ze specyfiki Parku Wodnego, który służy
    zarówno realizacji zadań publicznych, jak i działalności gospodarczej. W ocenie
    Wnioskodawcy, fakt prowadzenia obu rodzajów działalności w tym samym czasie
    potwierdza konieczność zastosowania prewspółczynnika, aby prawidłowo
    przyporządkować wydatki do czynności opodatkowanych i nieopodatkowanych.
    17. Czy są/będą wyznaczone godziny, w których przedmiotowa Inwestycja jest/będzie
      wyłączona z użytkowania zarówno odpłatnego, jak i nieodpłatnego, w tym jak to się
      kształtuje w odniesieniu do części powierzchni biurowych i komercyjnych, znajdującej
      się w przedmiotowej Inwestycji? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto wskazuje, że przewiduje się wyłączenie przedmiotowej Inwestycji z użytkowania w
    określonych godzinach. Wyłączenia będą dotyczyć zarówno części przeznaczonych na
    działalność odpłatną, jak i nieodpłatną. Jednak konkretne godziny zostaną ustalone po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz po podpisaniu umów z nowymi najemcami
    powierzchni.
    18. Czy są Państwo w stanie przypisać wydatki związane z realizacją Inwestycji do
      poszczególnych jej składowych, np. powierzchni biurowych i komercyjnych? Proszę
      wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto informuje, że nie jest w stanie przypisać wydatków związanych z realizacją
    Inwestycji do poszczególnych jej składowych, takich jak powierzchnie biurowe czy
    komercyjne.
    19. Przez ile godzin w poszczególne dni tygodnia jest/będzie czynna (udostępniana)
      przedmiotowa Inwestycja? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto pragnie podkreślić, że na ten moment nie jest możliwe wskazanie dokładnych
    godzin udostępniania przedmiotowej Inwestycji w poszczególne dni tygodnia.
    Szczegółowe informacje zostaną przedstawione po zakończeniu realizacji Inwestycji, tj. w
    grudniu 2026 r.
    Jednocześnie Miasto zaznacza, że dotychczas obiekt był użytkowany przez około 12-16
    godzin na dobę, przez około 360 dni w roku.
    20. Czy harmonogram wykorzystania przedmiotowej Inwestycji jest taki sam przez cały
      rok, czy też wprowadzają Państwo okresowe zmiany związane np. z wakacjami,

      feriami, świętami? Czy istnieje możliwość, że w danym okresie czasu są odpłatnie
      udostępniane wyłącznie wybrane elementy powierzchni przedmiotowej Inwestycji
      (jakie)? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto informuje, że harmonogram wykorzystania przedmiotowej Inwestycji nie jest taki
    sam przez cały rok. Zmiany w harmonogramie są wprowadzane w okresach wakacji, ferii
    oraz świąt.
    21. Proszę o informacje w jaki sposób przedmiotowa Inwestycja jest/będzie
      wykorzystywana odpłatnie przez „Podmioty zewnętrzne”, czy jest/będzie to
      wykorzystywanie stałe, czy jest/będzie to wykorzystywanie w określonych godzinach,
      dniach, miesiącach, latach? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Przedmiotowa Inwestycja będzie wykorzystywana odpłatnie przez podmioty zewnętrzne
    poprzez sprzedaż biletów oraz karnetów, wynajem pływalni, odpłatne udostępnianie
    strefy saun oraz sal fitness, a także poprzez wynajem powierzchni biurowych,
    komercyjnych oraz reklamowych. Opłaty za korzystanie z Parku Wodnego określa cennik
    wprowadzony zarządzeniem Prezydenta Miasta.
    Wykorzystywanie to będzie miało charakter zróżnicowany w aspekcie czasowym.
    Wnioskodawca zaznacza, że dostęp do basenu, saun i sal fitness, realizowany poprzez
    sprzedaż biletów i karnetów, odbywa się w określonych godzinach otwarcia obiektu, z
    opłatami ustalonymi za godzinę wstępu, zgodnie z cennikiem. Z kolei wynajem pływalni,
    powierzchni biurowych, komercyjnych oraz reklamowych będzie odbywał się na zasadach
    stałych lub długoterminowych, zgodnie z warunkami określonymi w zawieranych
    umowach najmu.
    22. Jeśli będzie to wykorzystywanie stałe np. wynajem/dzierżawa przez cały miesiąc lub
      rok, to w jaki sposób ww. odpłatny wynajem/dzierżawa zostanie uwzględniona we
      wskazanym przez Państwo prewspółczynniku?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto zaznacza, że ww. odpłatny wynajem/dzierżawa (np. przez cały miesiąc lub rok) nie
    zostanie uwzględniona we wskazanym prewspółczynniku.
    Wnioskodawca wyjaśnia, że wydatki związane z tymi konkretnymi częściami Inwestycji
    będą podlegały pełnej alokacji, co oznacza 100% odliczenia podatku naliczonego,
    ponieważ są one bezpośrednio związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi
    podatkiem VAT. W konsekwencji, przychody z najmu przestrzeni komercyjnych są
    wyłączone z kalkulacji zarówno licznika (A), jak i mianownika (B) wzoru na prewspółczynnik
    przychodowo-powierzchniowy.
    23. W jaki sposób określili Państwo dane do wyliczenia opisanego we wniosku
      prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowo? Proszę wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Miasto informuje, że dane do wyliczenia części przychodowej prewspółczynnika (zmienne
    A i B we wzorze) zostały określone na podstawie przychodów z tytułu działalności Parku
    Wodnego za rok 2024.
    Dodatkowo, należy podkreślić, że wartości liczbowe dla zmiennej C (wykorzystywane do
    obliczenia części powierzchniowej) przedstawione we Wniosku mają charakter
    przykładowy. Ostateczne dane dotyczące powierzchni będą dostępne po zakończeniu
    Inwestycji, ponieważ powierzchnia przeznaczona wyłącznie na cele komercyjne nie została
    jeszcze ustalona. Na potrzeby przykładowej kalkulacji prewspółczynnika Miasto przyjęło,
    że będzie to (...)% całej powierzchni użytkowej.

    24. Czy udostępniają/będą udostępniali Państwo przedmiotową Inwestycję za tę samą
      cenę, czy też cena za taki sam czas różni się np. w zależności od tego, jaka część
      obiektu jest użytkowana lub w zależności od tego czy poszczególne części inwestycji są
      użytkowane na stałe, czy sezonowo, lub też w zależności od innych czynników (proszę
      wskazać, jakich)? Proszę tę kwestię szczegółowo wyjaśnić.
    Państwa odpowiedź:
    Wnioskodawca informuje, że udostępnianie przedmiotowej Inwestycji odbywa się
    zróżnicowanie pod względem ceny, co wynika z cennika wprowadzonego zarządzeniem
    Prezydenta Miasta. Warto zaznaczyć, że cena korzystania z obiektu zależy od sposobu jego
    wykorzystania. Na przykład, standardowe bilety lub karnety do Parku Wodnego mają
    określone stawki godzinowe, natomiast wynajem konkretnych części, takich jak pływalnia,
    biura czy powierzchnie komercyjne i reklamowe, ustalany jest na podstawie
    indywidualnych umów najmu. Jeśli obiekt wykorzystywany jest przez szkoły w celach
    niekomercyjnych, rozliczenie następuje na podstawie not księgowych według cennika.
    Ostateczna cena za ten sam czas może się więc różnić w zależności od wybranej części
    obiektu, celu użytkowania oraz tego, czy jest to wynajem długoterminowy, czy
    jednorazowy bilet.
    25. Czy przewidują Państwo zniżki, ulgi itp.? Jeżeli tak, to od czego są uzależnione?
    Państwa odpowiedź:
    Wnioskodawca wskazuje, że przewiduje stosowanie zniżek i ulg, które są uzależnione od
    polityki Miasta, tj. Karta Seniora, Karta Mieszkańca, oraz innych inicjatyw lokalnych.
    Ponadto Miasto wskazuje, że dotychczas stosowane ulgi obejmowały między innymi zniżki
    przyznawane na podstawie legitymacji szkolnej.
    26. Czy w tym samym czasie składowe części i/lub powierzchnie przedmiotowej Inwestycji
      mogą służyć odrębnym podmiotom do innego rodzaju czynności (opodatkowanych,
      niepodlegających opodatkowaniu, zwolnionym od opodatkowania)?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto wskazuje, że składowe części, powierzchnie przedmiotowej Inwestycji mogą w tym
    samym czasie służyć odrębnym podmiotom do wykonywania różnych rodzajów czynności,
    zarówno opodatkowanych podatkiem VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu oraz
    zwolnionych od opodatkowania, np. w przypadku, w którym na hali basenowej znajdują
    się zarówno osoby, które kupiły bilet wstępu, jak i osoby uczestniczące w zajęciach
    edukacyjnych prowadzonych przez jednostki podległe Miasta.
    Jeśli chodzi o powierzchnie przeznaczone na wynajem oraz ich części składowe, które
    Miasto zamierza wyodrębnić na potrzeby kalkulacji prewspółczynnika przychodowo-
    powierzchniowego, to nie będą one wykorzystywane do czynności niepodlegających
    opodatkowaniu lub zwolnionych od opodatkowania.
    27. Ile wynosi prewspółczynnik ustalony dla Państwa jednostki budżetowej (MOSIR-u)
      zgodnie z art. 86 ust. 2a ww. ustawy o podatku od towarów i usług?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto informuje, że w 2024 roku prewspółczynnik dla MOSIR, ustalony zgodnie z art. 86
    ust. 2a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług („ustawa o VAT”),
    wynosił (...)%.
    28. W sytuacji, gdy prewspółczynnik ustalony dla MOSIR-u nie przekracza 2%, to należy
      wskazać, czy uznają Państwo, iż wynosi on 0%?
    Państwa odpowiedź:
    Miasto zaznacza, że w 2024 r. prewspółczynnik ustalony dla MOSiR-u wynosił (...)%, a
    zatem znacząco przekracza wartość 2%. W związku z tym Miasto nie uznaje, iż wynosi on

    0%, ponieważ sytuacja przewidziana dla prewspółczynnika poniżej 2% nie ma
    zastosowania w niniejszej sprawie.
    29. Ile wynosi proporcja ustalona dla MOSIR-u, zgodnie z art. 90 ust. 2-9a ustawy o
      podatku od towarów i usług?
    Państwa odpowiedź:
    W 2024 roku do ponoszonych w ramach prowadzonej działalności wydatków MOSiR
    stosował proporcję odliczenia VAT, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy o VAT,
    wynoszącą (...)%.
    30. W sytuacji, gdy proporcja ustalona dla MOSIR-u nie przekracza 2%, to należy wskazać,
      czy uznają Państwo, iż wynosi ona 0%?
    Państwa odpowiedź:
    Jednocześnie Miasto wskazuje, że sytuacja, w której proporcja nie przekracza 2% i
    mogłaby zostać uznana za 0%, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Miasto będzie mogło
    odliczyć kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z
    przebudową i modernizacją budynku Parku Wodnego, stosując opisaną we wniosku
    metodę kalkulacji prewspółczynnika opartą na udziale przychodu podlegającego
    opodatkowaniu w przychodzie całkowitym (przychodzie podlegającym opodatkowaniu i
    niepodlegającym opodatkowaniu), osiąganym w związku z funkcjonowaniem Parku
    Wodnego z uwzględnieniem proporcji powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do
    czynności opodatkowanych VAT, powiększonej o przypadającą na nią część powierzchni
    wspólnych, w stosunku do całkowitej powierzchni budynku Parku Wodnego, a więc
    sposób inny niż wymieniony w Rozporządzeniu, a także z zastosowaniem współczynnika
    właściwego dla jednostki zarządzającej Parkiem Wodnym?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu przyszłym Miasto będzie mogło odliczyć
    kwotę podatku naliczonego z tytułu wydatków na Inwestycje związane z przebudową i
    modernizacją budynku Parku Wodnego, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji
    prewspółczynnika opartą na udziale przychodu podlegającego opodatkowaniu w
    przychodzie całkowitym (przychodzie podlegającym opodatkowaniu i niepodlegającym
    opodatkowaniu), osiąganym w związku z funkcjonowaniem Parku Wodnego z
    uwzględnieniem proporcji powierzchni wykorzystywanej wyłącznie do czynności
    opodatkowanych VAT, powiększonej o przypadającą na nią część powierzchni wspólnych,
    w stosunku do całkowitej powierzchni budynku Parku Wodnego, a więc sposób inny niż
    wymieniony w Rozporządzeniu, a także z zastosowaniem współczynnika właściwego dla
    jednostki zarządzającej Parkiem Wodnym.
    Państwa uzasadnienie stanowiska
    Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów rozumieć należy
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Stosownie zaś do art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym

    mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Należy zauważyć, iż w przypadku zakupów bezpośrednio i w całości związanych z
    działalnością opodatkowaną (i nie zwolnioną z VAT), podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT odlicza podatek naliczony w całości. W sytuacji zaś, gdy dane zakupy
    związane są zarówno z działalnością opodatkowaną jak i inną działalnością (zwolnioną lub
    niepodlegającą opodatkowaniu), podatnik powinien dokonać alokacji wydatków do jednej
    ze wskazanych sfer, tzw. „alokacji bezpośredniej” tak, by odliczenie podatku naliczonego
    dotyczyło jedynie czynności opodatkowanych wykonywanych w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej. Natomiast w sytuacji, gdy nabyte towary wykorzystywane są
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza i przypisanie tych towarów i usług w całości do
    działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, podatnik winien ustalić proporcję, o
    której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy o VAT („prewspółczynnik”).
    Z punktu widzenia stosowania prewspółczynnika należy mieć na uwadze, że stosownie do
    treści art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, będzie on miał zastosowanie wyłącznie do sytuacji, w
    których:
    i) nabywane towary i usługi wykorzystywane są zarówno do celów wykonywanej przez
      podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
      gospodarcza, oraz
    ii) gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    W powyższych okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze
    sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów
    działalności gospodarczej. Zatem podstawową przesłanką warunkującą stosowanie
    przepisu art. 86 ust. 2a jest wykonywanie przez podatnika czynności „innych niż
    działalność gospodarcza” (z wyjątkiem wykorzystania na cele osobiste, do których może
    mieć zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy o VAT).
    W przypadku Miasta, biorąc pod uwagę zakres realizowanych zadań, zarówno
    komercyjnych (podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT), jak i działań „władczych”,
    wykonywanych w charakterze organu władzy publicznej (poza działalnością gospodarczą
    w rozumieniu VAT), wydatki ponoszone na Inwestycję powinny być rozliczone w oparciu o
    prewspółczynnik.
    Jak wynika bowiem z przedstawionego zdarzenia przyszłego, Park Wodny jest i będzie
    wykorzystywany zarówno do celów wewnętrznych – niekomercyjnych (na potrzeby zajęć
    edukacyjnych), jak i do celów komercyjnych (odpłatny wstęp podmiotów zewnętrznych).
    Opłaty za korzystanie z Parku Wodnego określa cennik wprowadzony zarządzeniem
    Prezydenta Miasta. Opłaty skalkulowane są jako cena za godzinę wstępu. Opłacenie biletu
    wstępu uprawnia do skorzystania z całej infrastruktury rekreacyjnej dostępnej na terenie
    obiektu.
    Ponadto, Miasto nie jest w stanie bezpośrednio zaalokować ponoszonych wydatków do
    określonego rodzaju czynności. Biorąc jednak pod uwagę, że zarówno podstawą kalkulacji
    przychodów opodatkowanych, jak i wpływów pozostających poza zakresem
    opodatkowania, są te same dane, tj. zakres godzinowy oraz dane z cennika., istnieje
    możliwość precyzyjnego przyporządkowania poszczególnych rodzajów czynności
    wykonywanych przez Miasto do poszczególnych strumieni przychodowych. Podobnie,
    kryterium powierzchniowe pozwala w dokładny sposób wydzielić powierzchnię
    przeznaczoną wyłącznie do wykorzystania komercyjnego.
    Mając zatem na uwadze zakres zadań realizowanych przez Miasto, zarówno
    podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, jak i wykonywanych poza działalnością
    gospodarczą w rozumieniu VAT, a także możliwość odpowiedniego przyporządkowania
    wartości sprzedaży do odpowiednich zadań, zasadnym jest, aby poczynione przez Miasto

    wydatki były rozliczone z zastosowaniem prewspółczynnika. Niemniej jednak, w ocenie
    Miasta, brak jest uzasadnienia stosowania do omawianych wydatków prewspółczynnika
    obliczonego wedle rekomendowanych przez Ministra Rozwoju i Finansów zasad
    wskazanych w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r. (wynoszącego aktualnie dla
    MOSiR-u (...)%).
    Jak stanowi bowiem przepis art. 86 ust. 2a ustawy o VAT, „W przypadku nabycia towarów i
    usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć”.
    Zasady obliczania prewspółczynnika zostały zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.
    Zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 2b ustawy o VAT, sposób określenia prewspółczynnika
    odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez
    niego nabyć, jeżeli:
    (i) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
      proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
      czynności opodatkowane; oraz
    (ii) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność
      gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
      osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o
      których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy
      przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Powyższe ma wyraźne uzasadnienie w zasadach statuujących system VAT – przede
    wszystkim, w zasadzie neutralności podatkowej. Jak podkreślił TSUE w postanowieniu z 21
    czerwca 2016 r. w sprawie ESET, sygn. C-393/15, „Należy przypomnieć, że ustanowiony w
    dyrektywie 2006/112 system odliczeń ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od
    ciężaru podatku VAT należnego bądź zapłaconego w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej. Wspólny system podatku VAT ma zapewnić całkowitą
    neutralność działalności gospodarczej w zakresie obciążeń podatkowych, bez względu na
    jej cel i rezultaty, pod warunkiem że ona sama podlega co do zasady opodatkowaniu
    podatkiem VAT”. Dodatkowo, jak wskazał TSUE w innym orzeczeniu, „Prawo do odliczenia
    stanowi integralną część mechanizmu podatku VAT i nie może co do zasady podlegać
    ograniczeniu” (wyrok TSUE z 12 lipca 2012 r. w sprawie EMS-Bulgaria Transport, sygn. C-
    284/11).
    W odniesieniu do metod obliczania prewspółczynnika należy zauważyć, że ustawa o VAT,
    w art. 86 ust. 2c zawiera przykładowy katalog danych, które mogą zostać wykorzystane
    przy obliczaniu prewspółczynnika.
    Ponadto, zgodnie z brzmieniem art. 86 ust. 22 ustawy o VAT Minister właściwy do spraw
    finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia, określić w przypadku niektórych
    podatników sposób ustalania proporcji (prewspółczynnika) uznany za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanych przez tych podatników działalności i
    dokonywanych nabyć.
    Od 1 stycznia 2016 r. obowiązuje w Polsce Rozporządzenie z dnia 17 grudnia 2015 r.,
    wydane na podstawie art. 86 ust. 22 ustawy o VAT, dotyczące sposobu określania zakresu

    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w
    przypadku niektórych podatników.
    Przywołane powyżej rozporządzenie określa przykładowe metody obliczania
    prewspółczynnika dla jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego, takich jak
    urząd gminy, samorządowe jednostki budżetowe utworzone przez jednostki samorządu
    terytorialnego i samorządowego oraz inne jednostki przywołane w niniejszym akcie prawa.
    Jak wspomniano powyżej, metody obliczania prewspółczynnika przez podmioty objęte
    zakresem zastosowania Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. są metodami o
    charakterze egzemplifikacyjnym, co znajduje expressis verbis potwierdzenie w art. 86 ust.
    2h ustawy o VAT.
    Zgodnie z powołaną regulacją, „w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia
    proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z
    przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych
    przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
    proporcji”.
    Oznacza to, iż podmioty te mogą stosować inną metodę określenia proporcji pod
    warunkiem, że metoda ta zapewnia bardziej dokładne, niż metoda wskazana w
    rozporządzeniu, przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo
    do odliczenia oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na
    działalność gospodarczą. Mimo iż wskazana w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.
    metoda jest rekomendowana, nie jest obligatoryjna (jeśli sytuacja danej jednostki
    uzasadnia odstąpienie od jej stosowania).
    Mając powyższe na uwadze, Miasto stoi na stanowisku, iż może zastosować inny, niż
    wymienione w ustawie o VAT oraz w Rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 17 grudnia
    2015 r. sposób obliczania prewspółczynnika, precyzyjniej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez Miasto czynności i dokonywanych nabyć.
    Taka sytuacja, powinna mieć zdaniem Miasta zastosowanie, w szczególności w zakresie
    działań w obszarze usług związanych z rekreacją oraz wynajmem. Ewidentnie bowiem,
    struktura działalności Miasta w tym zakresie będzie miała w znacznej części charakter
    komercyjny. Gdyby więc zdaniem Organu powyższe czynności, dokonywane w ramach
    jednego podatnika, miały skutkować zastosowaniem prewspółczynnika, powinien on
    zostać określony w taki sposób, aby realizować podstawowe cele VAT – tj. doprowadzić do
    ustalenia takiej odliczanej wartości VAT, jaka odpowiada sprzedaży objętej VAT
    następującej w związku z wydatkiem. Stosowany podział nie powinien ani zawyżać kwoty
    odliczanego podatku naliczonego, ani jej zaniżać. Powinien być obiektywny i
    odzwierciedlać charakter wykonywanego przez podatnika rodzaju działalności.
    Tym samym, nie sposób przyjąć, że w przypadku rozliczeń Miasta, mając na uwadze
    prewspółczynnik ustalony dla MOSiR-u, specyfika prowadzonej działalności polegającej na
    świadczeniu przy wykorzystaniu do tego infrastruktury Parku Wodnego, usług w zakresie
    rekreacji i wynajmu pozwala odliczyć wyłącznie (...)% VAT od wydatków ponoszonych w
    tym właśnie zakresie (przyjmując aktualny poziom wyliczonego prewspółczynnika).
    Wydatki te są bezpośrednio alokowane do rozliczeń przychodowych z tytułu zapłaty za
    bilet wstępu lub zapłaty czynszu, a wartość (...)% w żaden sposób nie odzwierciedla
    realizowanych przychodów komercyjnych z tego tytułu.
    Przyjęcie restrykcyjnej interpretacji przepisów, zabraniającej określenia realnej wartości
    prewspółczynnika dla zadań realizowanych w zakresie działalności związanej ze
    świadczeniem usług w zakresie rekreacji i wynajmu, stoi w oczywistej sprzeczności z
    zasadami VAT i narusza neutralność podatku.
    Miasto jest zdania, iż metodą ustalenia sposobu liczenia prewspółczynnika, która
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez Miasto działalności w zakresie Parku

    Wodnego jest metoda przychodowo-powierzchniowa. Obliczenie wartości
    prewspółczynnika w oparciu o dane odnoszące się bezpośrednio do ekonomicznego i
    funkcjonalnego sposobu i zakresu wykorzystania Parku Wodnego, zapewnia, w opinii
    Miasta, najbardziej precyzyjne przyporządkowanie kwot podatku naliczonego od
    wydatków związanych z Parkiem Wodnym do sprzedaży opodatkowanej podatkiem VAT,
    generowanej przez Park Wodny. W ocenie Miasta, prewspółczynnik liczony tą metodą jest
    bowiem oparty na rzeczywistym wykorzystaniu Parku Wodnego do celów związanych z
    działalnością gospodarczą oraz do innych celów niż działalność gospodarcza.
    W ocenie Miasta, powyższa metoda znacznie precyzyjniej oddaje stosunek kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającego na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej w ramach działalności gospodarczej przez Miasto czynności opodatkowane i
    zwolnione w zakresie usług świadczonych w Parku Wodnym, niż metoda wskazana w
    Rozporządzeniu.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, iż celem złożenia niniejszego wniosku jest uzyskanie
    odpowiedzi w postaci potwierdzenia, iż w sytuacji, w której Miasto będzie w stanie
    zastosować wskazany, bardziej reprezentatywny sposób obliczenia proporcji, niż
    wskazany w ustawie o VAT i wydanym na jej podstawie Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia
    2015 r., właśnie taki sposób (metoda) powinien znaleźć zastosowanie jako „najbardziej
    odpowiadający specyfice” wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności.
    Wnioskodawca pragnie raz jeszcze podkreślić, że ustawodawca expressis verbis dopuścił
    możliwość zastosowania przez podatnika innej, bardziej reprezentatywnej metody, niż
    wymienionej w cytowanym Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., zaś ocena co do
    zasadności przyjęcia takiej metody została wprost pozostawiona w gestii podatnika.
    Wnioskodawca pragnie podkreślić, że prawidłowość takiego stanowiska – tj. możliwości
    zastosowania bardziej reprezentatywnej metody – znajduje potwierdzenie w orzecznictwie
    sądów administracyjnych.
    Przede wszystkim należy wskazać na rozstrzygnięcia wydawane przez Naczelny Sąd
    Administracyjny.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r., sygn. akt I FSK 219/18, NSA potwierdził, że: „Całokształt
    przepisów ustawy o VAT poświęconych określaniu proporcji odliczenia w przypadku
    wykonywania działalności o charakterze mieszanym wskazuje, że ustawodawca – mając na
    względzie różnorodność czynności dokonywanych przez podatnika – nie narzuca w tym
    względzie jakichkolwiek rozwiązań czy schematów, których stosowanie miałoby być
    obligatoryjne. Nawet tam, gdzie ustawodawca dopuszcza możliwość ustalenia
    konkretnego wzoru w drodze rozporządzenia, podatnikowi pozostawiono swobodę i
    możliwość rozliczenia podatku według proporcji bardziej reprezentatywnej dla
    prowadzonej przez niego działalności i dokonywanych nabyć”.
    Co więcej, prawidłowość powyższego podejścia potwierdza również Minister Rozwoju i
    Finansów w wydanej 17 lutego 2016 r. Broszurze informacyjnej pt.: „Zasady odliczania
    podatku od towarów i usług przez podatników prowadzących działalność o charakterze
    mieszanym, z uwzględnieniem zmian wprowadzonych od 1 stycznia 2016 r.”, („Broszura”).
    Na stronie 6. Broszury, w części dotyczącej odliczania podatku naliczonego przy użyciu
    prewspółczynnika, Minister Finansów zaznacza, że „wybór sposobu, według którego
    dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika.” Natomiast na
    stronie 7. Broszury, Minister Finansów wprost uznaje, że „Ustawa proponuje kilka metod,
    które podatnik może wykorzystać celem proporcjonalnego obliczenia podatku
    naliczonego, jednakże katalog ten nie ma charakteru obligatoryjnego i zamkniętego”. Jak
    wskazano dalej w odniesieniu do wskazanych przykładowych metod, „Dopuszczalna jest
    także metoda będąca kompilacją metod ustawowych czy też każda inna metoda, pod
    warunkiem jednak, że będzie odpowiadała ona najbardziej specyfice prowadzonej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Możliwe jest także
    zastosowanie kilku różnych metod w zależności od różnorodności prowadzonych przez

    podatnika rodzajów działalności lub w zależności od rodzajów dokonywanych nabyć, jeśli
    jest to uzasadnione ekonomicznie”.
    Co jednak szczególnie istotne z perspektywy niniejszego wniosku, Minister Rozwoju i
    Finansów w cytowanej Broszurze wprost stwierdza, że jednostki samorządu
    terytorialnego: „(...) mogą stosować inną metodę określenia proporcji pod warunkiem, że
    metoda ta zapewnia bardziej dokładne niż metoda wskazana w rozporządzeniu
    przyporządkowanie podatku naliczonego do czynności dających prawo do odliczenia oraz
    obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą”.
    Zdaniem Miasta, zaprezentowana powyżej metoda, którą Miasto uznaje za pozwalającą na
    dokładniejsze przyporządkowanie podatku naliczonego, spełnia wskazane przez Ministra
    Rozwoju i Finansów kryteria i w konsekwencji powinna zostać zastosowana zamiast
    metody określonej w Rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r.
    W szczególności, Miasto pragnie podkreślić, iż Park Wodny, wykorzystywany jest i zużywa
    się przede wszystkim w związku ze sprzedażą na rzecz podmiotów zewnętrznych – 96,53%
    całej sprzedaży, co jednocześnie dotyczy jedynie części powierzchni Parku Wodnego,
    podczas gdy pozostała powierzchnia jest w pełni wykorzystywana komercyjnie.
    Z kolei prewspółczynnik wyliczany dla MOSiR-u w oparciu o regulacje wynikające z
    Rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2015 r. wynosi (...)%.
    Dlatego też, w ocenie Miasta, proporcja wyliczona w oparciu o obiektywne kryterium
    przychodowe, na podstawie którego ustalane byłoby prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w omawianym zakresie, w sposób bardziej reprezentatywny odpowiada
    specyfice działalności i dokonywanych nabyć.
    Podsumowując, uwzględniając:
    · podstawowe zasady systemu VAT (w szczególności zasadę neutralności podatku);
    · przewidzianą przez ustawodawcę możliwość wyboru przez podatnika takiego
      prewspółczynnika, który odzwierciedla najwierniej prowadzoną przez niego
      działalność;
    · stanowisko przedstawione przez Ministra Rozwoju i Finansów w Broszurze, jak również
      aktualne orzecznictwo sądów administracyjnych;
    · racjonalność kalkulacji podatkowych;
    Miasto, w zakresie w jakim będzie musiało stosować prewspółczynnik w działalności
    związanej z usługami rekreacji i najmu świadczonymi w Parku Wodnym, powinno mieć
    prawo do określenia takiej wartości prewspółczynnika dla wydatków związanych z tą
    działalnością, jaka będzie odpowiadać prowadzonej przez nią działalności w tym zakresie.
    Sztywne stosowanie prewspółczynnika określonego Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia
    2015 r. wypaczyłoby wynik rozliczeń podatkowych Miasta.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w licznych wyrokach Naczelnego Sądu
    Administracyjnego (dalej: „NSA”), które podkreślają zasadę neutralności VAT i możliwość
    wyboru metody bardziej reprezentatywnej dla podatnika:
    · W Wyroku NSA z 1 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 70/20, sąd uznał, że: „Prewspółczynnik
      obliczony przez (...) opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (wskaźnik
      przychodowy, czyli % udziału przychodu rozliczanego notami – usługi dla swoich
      jednostek – w ogólnym przychodzie z usług świadczonych na pływalni), obrazujących
      specyfikę prowadzonej przez podatnika działalności na Krytej Pływalni i – co kluczowe
      z punktu widzenia wymogów ustawowych – pozwala na obiektywne ustalenie
      struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i
      nieopodatkowanymi w tym obszarze”.

    · Jednocześnie, Wyrok NSA z 22 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 2324/18 potwierdza, że:
      „(...) zaproponowany przez (...) prewspółczynnik – obliczony według udziału
      powierzchni wykorzystywanej do działalności opodatkowanej w stosunku do
      całkowitej powierzchni obiektu z uwzględnieniem stopnia wykorzystywania części
      budynku jakim jest pływalnia do działalności opodatkowanej – jest ustalony w oparciu
      o obiektywne kryteria i będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez
      nią działalności i dokonywanych nabyć, a stosowanie prewspółczynnika w oparciu o
      przepisy rozporządzenia MF będzie godziło w zasadę neutralności VAT”.
        W tym zakresie NSA zajął stanowisko i zgodził się: „(...) gmina przedstawiła w sposób
        precyzyjny – w oparciu o dane za 2017 r. – sposób wyliczenia zaproponowanej
        proporcji, a jej wynik – w porównaniu z proporcją za ten rok ustaloną na podstawie
        rozporządzenia MF – wskazuje na jej zdecydowanie większą reprezentatywność”.
    Stanowisko Wnioskodawcy co do możliwości stosowania metod mieszanych obliczania
    prewspółczynnika, łączących różne kryteria, znajduje potwierdzanie w następujących
    wyrokach:
    · Wyrok NSA z 14 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 1784/19, podkreśla, że: „(...) całokształt
      przepisów ustawy o VAT poświęconych określaniu proporcji odliczenia w przypadku
      wykonywania działalności o charakterze mieszanym wskazuje, że ustawodawca –
      mając na względzie różnorodność czynności dokonywanych przez podatnika – nie
      narzuca w tym względzie jakichkolwiek rozwiązań czy schematów, których stosowanie
      miałoby być obligatoryjne. Nawet tam, gdzie ustawodawca dopuszcza możliwość
      ustalenia konkretnego wzoru w drodze rozporządzenia, podatnikowi pozostawiono
      swobodę i możliwość rozliczenia podatku według proporcji bardziej reprezentatywnej
      dla prowadzonej przez niego działalności i dokonywanych nabyć. Innymi słowy, wybór
      metody kalkulacji został pozostawiony podatnikowi”.
    · Wyrok NSA z 22 marca 2022 r., sygn. akt I FSK 2324/18, potwierdza, że: „(...) przepisy
      ustawy o VAT nie określają, że podatnik ma ustalić wyłącznie tylko jeden sposób
      wyliczenia proporcji, który ma być stosowany do wszystkich obszarów działalności
      gospodarczej. Ustawa o podatku od towarów i usług proponuje kilka metod, które
      podatnik może wykorzystać celem proporcjonalnego obliczenia podatku naliczonego,
      jednakże katalog ten nie ma charakteru zamkniętego. Dopuszczalna jest także metoda
      będąca kompilacją metod ustawowych czy też każda inna metoda, aby tylko
      odpowiadała ona najbardziej specyfice prowadzonej przez podatnika działalności i
      dokonywanych przez niego nabyć. Możliwe jest także zastosowanie kilku różnych
      metod w zależności od różnorakich prowadzonych przez podatnika sektorów
      działalności lub w zależności od rodzajów działalności dokonywanych nabyć co jest
      uzasadnione ekonomiczne (...)”.
    · Dodatkowo, Wyrok NSA z 30 kwietnia 2021 r., sygn. akt I FSK 1491/18 potwierdza, że:
      „(...) uregulowanie sposobu określenia proporcji w żaden sposób nie wyklucza tego,
      aby w sytuacji, gdy jednostka organizacyjna prowadzi różne formy aktywności
      gospodarczej, dla każdej z nich ustalić stosowny podatek naliczony podlegający
      odliczeniu w oparciu o stosowny współczynnik (wzór) szczególny dla tej działalności,
      najbardziej odpowiadający jej specyfice i dokonywanych zakupów, po czym dokonać
      zsumowania tych podatków, osiągając w ten sposób wynik najbardziej optymalny dla
      wykonywanej przez tę jednostkę działalności i dokonywanych przez nią nabyć”.
    Reasumując, w ocenie Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym, Miastu będzie przysługiwało prawo do częściowego odliczenia podatku
    naliczonego z tytułu wydatków inwestycyjnych poniesionych na realizację Inwestycji przy
    zastosowaniu prewspółczynnika obliczonego metodą przychodowo-powierzchniową oraz
    współczynnika obliczonego dla MOSiR.
    Mając na uwadze powyższe, Miasto wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    przedstawionego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast, z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
          1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu
            na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
          2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do
            tolerowania czynności lub sytuacji;
          3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub
            podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy
            prawa.
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,
    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego, zakładającego
    istnienie podmiotu będącego odbiorcą (nabywcą usługi), jak również podmiotu
    świadczącego usługę.
    Aby dane świadczenie było uznane za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy
    świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać
    wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną
    usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku
    prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna,
    bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usługi w
    rozumieniu art. 7 ust. 1 oraz art. 8 ust. 1 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, musi być wykonana przez podatnika.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ustawy:

        1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
          prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
          gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej
          działalności.
        2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów,
          handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
          naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
          Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
          wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
          ciągły dla celów zarobkowych.
    Organy władzy publicznej mają na gruncie podatku od towarów i usług szczególny status,
    wynikający z art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006, str. 1, z późn. zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
    · podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
      odrębnymi przepisami prawa, oraz
    · podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów
      cywilnoprawnych.
    Z powołanych przepisów wynika, że organy władzy publicznej nie będą podatnikami
    podatku od towarów i usług w związku z realizacją zadań, które podejmują jako podmioty
    prawa publicznego, nawet jeśli pobierają należności, opłaty lub składki. Organy te, będą
    natomiast podatnikami podatku od towarów i usług, w przypadku wykonywanych przez
    nie czynności na podstawie umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału stanowi
    charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają
    te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym
    skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a
    realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U.
    2025 r. poz. 1153), zwanej dalej „ustawą o samorządzie gminnym”:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W świetle art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Z powyższych konstrukcji prawnych jednoznacznie wynika, że gmina, wykonując we
    własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności
    gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku
    VAT.
    Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie
    gminnym.
    Na mocy art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o samorządzie gminnym:
        1. W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a
          także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami
          pozarządowymi.
        2. Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność
          gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej
          wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że Gmina, wykonując we własnym imieniu
    i na własny rachunek czynności spełniające definicję działalności gospodarczej, określonej
    w art. 15 ust. 2 ustawy, działa w charakterze podatnika podatku VAT.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione łącznie określone
    warunki, tzn.: odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz towary

    i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Ta zasada wyklucza możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z
    towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych,
    czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie
    podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi,
    z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności
    opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej
    towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych
    podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych. Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik
    ma obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany
    podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części przysługuje podatnikowi
    pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z
    art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88
    ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wyrażoną w art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do odliczenia podatku
    naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a i następne oraz – w przypadku
    wykonywania czynności zwolnionych od podatku – art. 90 ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W myśl art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.

    Stosownie do treści art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;
        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    Według art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    Na mocy art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    W myśl art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999 ze zm.), zwane dalej „rozporządzeniem”.
    Stosownie do § 1 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności

          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej „sposobem określenia proporcji”,
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    W rozporządzeniu tym zostali wskazani podatnicy, do których przepisy w nim zawarte się
    odnoszą. Są to: jednostki samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury,
    państwowe instytucje kultury, uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    W myśl § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Przez jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego rozumie się:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.
    Zgodnie z § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego, sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych samorządu terytorialnego.
    Oznacza to, że w przypadku jednostek samorządu terytorialnego, nie może być ustalany
    jeden „całościowy” sposób określenia proporcji dla jednostek samorządu terytorialnego
    jako osoby prawnej, tylko powinny być ustalane odrębnie sposoby określenia proporcji
    dla jej poszczególnych jednostek organizacyjnych.
    W ww. rozporządzeniu ustawodawca podał ustalone według wzoru sposoby określania
    proporcji m.in. w przypadku urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego, w
    przypadku jednostki budżetowej oraz zakładu budżetowego.
    Stosownie do § 3 ust. 3 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku jednostki budżetowej
      sposób ustalony według wzoru:
      X = (A x 100) / D
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X – proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A – roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez jednostkę
      budżetową, stanowiący część rocznego obrotu jednostki samorządu terytorialnego z
      działalności gospodarczej,
      D – dochody wykonane jednostki budżetowej.
    W myśl § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie – rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
        - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
        - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
        - eksportu towarów,
        - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,

        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    Stosownie do § 2 pkt 10 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych jednostki budżetowej
      - rozumie się przez to dochody obejmujące dochody publiczne w rozumieniu ustawy
      o finansach publicznych, z wyjątkiem dochodów, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4
      lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach publicznych, środki pochodzące z budżetu Unii
      Europejskiej oraz środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o
      finansach publicznych, zrealizowane lub otrzymane przez tę jednostkę, wynikające ze
      sprawozdania z wykonania:
        a) planu finansowego jednostki budżetowej oraz
        b) planu dochodów i wydatków zgromadzonych na wydzielonym rachunku, o
          którym mowa w art. 223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, jeżeli dana
          jednostka budżetowa prowadzi taki rachunek
      - powiększone o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na
      zasilenie tej jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu
      terytorialnego, z wyjątkiem środków przeznaczonych na wypłatę, na podstawie
      odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o podobnym
      charakterze na rzecz osób fizycznych.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu
          terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego
          do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są
          zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu
          terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego
          – używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
        2) transakcji dotyczących:
        a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych,
        b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w jakim
          transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych jednostki budżetowej
    (mianownik proporcji) zapewnia spójność z wyłączeniem tych transakcji z obrotu z
    działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na celu „oczyszczenie” kwoty przychodów
    przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych, które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, w jaki sposób obliczać
    kwotę podatku naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych. Prawidłowa wykładnia tego przepisu wymaga zdefiniowania pojęć: „cele
    wykonywanej działalności gospodarczej” oraz „cele inne niż działalność gospodarcza”.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy. W związku z

    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania podatkiem VAT. Towarzyszą one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu podatkiem VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że
    podatnik wykonuje czynności poza działalnością gospodarczą. Za czynności zrównane z
    czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się także
    nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste, w
    przypadkach, o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i ust. 3 ustawy – przykładowo
    działalność podmiotu w charakterze organu władzy, czy nieodpłatną działalność statutową.
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej i
    niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów bezpośrednio
    związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy,
    odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie
    nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, podatnik
    winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy oraz (w przypadku
    wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i 3 ustawy.
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje więc w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Wyjątki od generalnej zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy określone zostały w art. 88
    ustawy – przepis ten określa przesłanki negatywne, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W przypadku wykonywania w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług oraz zwolnionych z opodatkowania tym
    podatkiem, należy mieć na uwadze uregulowania zawarte w art. 90 ustawy.
    Powyższe przepisy stanowią uzupełnienie regulacji art. 86 ustawy.
    Zgodnie z art. 90 ust. 1 ustawy:
      W stosunku do towarów i usług, które są wykorzystywane przez podatnika do
      wykonywania czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty
      podatku należnego, jak i czynności, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje,
      podatnik jest obowiązany do odrębnego określenia kwot podatku naliczonego
      związanych z czynnościami, w stosunku do których podatnikowi przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego.
    Na mocy art. 90 ust. 2 ustawy:
      Jeżeli nie jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot, o których mowa w ust.
      1, podatnik może pomniejszyć kwotę podatku należnego o taką część kwoty podatku
      naliczonego, którą można proporcjonalnie przypisać czynnościom, w stosunku do
      których podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, z
      zastrzeżeniem ust. 10.
    Na podstawie art. 90 ust. 3 ustawy:

      Proporcję, o której mowa w ust. 2, ustala się jako udział rocznego obrotu z tytułu
      czynności, w związku z którymi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku
      należnego, w całkowitym obrocie uzyskanym z tytułu czynności, w związku z którymi
      podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, oraz
      czynności, w związku z którymi podatnikowi nie przysługuje takie prawo.
    Przepis art. 90 ust. 4 ustawy:
      Proporcję, o której mowa w ust. 3, określa się procentowo w stosunku rocznym na
      podstawie obrotu osiągniętego w roku poprzedzającym rok podatkowy, w
      odniesieniu do którego jest ustalana proporcja. Proporcję tę zaokrągla się w górę do
      najbliższej liczby całkowitej.
    Stosownie do art. 90 ust. 5 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu uzyskanego z dostawy
      towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane
      przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych
      podlegających amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów,
      jeżeli są zaliczane do środków trwałych podatnika - używanych przez podatnika na
      potrzeby jego działalności.
    Zgodnie z art. 90 ust. 6 ustawy:
      Do obrotu, o którym mowa w ust. 3, nie wlicza się obrotu z tytułu transakcji
      dotyczących:
        1) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych;
        2) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41, w zakresie, w jakim
          transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Stosownie do art. 90 ust. 10 ustawy:
      W przypadku gdy proporcja określona zgodnie z ust. 2-8:
        1) przekroczyła 98% oraz kwota podatku naliczonego niepodlegająca odliczeniu,
          wynikająca z zastosowania tej proporcji, w skali roku, była mniejsza niż 10 000 zł
          – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 100%;
        2) nie przekroczyła 2% – podatnik ma prawo uznać, że proporcja ta wynosi 0%.
    Zgodnie z art. 90 ust. 10a ustawy:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego proporcję, o której mowa w ust. 2,
      ustala się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego. Przepisy ust. 3-6 i 8-10 stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 90 ust. 10b ustawy:
      Przez jednostki organizacyjne jednostki samorządu terytorialnego, o których mowa
      w ust. 10a, rozumie się:
        1) utworzone przez jednostkę samorządu terytorialnego samorządową jednostkę
          budżetową lub samorządowy zakład budżetowy;
        2) urząd gminy, starostwo powiatowe, urząd marszałkowski.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy,
    występuje obowiązek wyodrębnienia podatku naliczonego związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz kwot
    podatku naliczonego związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie
    przysługuje.

    Należy podkreślić, że przepisy dotyczące zasad odliczania częściowego, zawarte w art. 90
    ustawy, znajdują zastosowanie wyłącznie w odniesieniu do czynności wykonywanych w
    ramach działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy. Zatem dotyczą czynności
    podlegających opodatkowaniu (opodatkowanych i zwolnionych).
    Na zakres prawa do odliczeń w sposób bezpośredni wpływa również pojmowanie statusu
    danego podmiotu jako podatnika podatku od towarów i usług wykonującego czynności
    opodatkowane. Tylko podatnik w rozumieniu art. 15 ustawy, ma prawo do odliczenia
    podatku naliczonego. Co do zasady status podatnika związany jest z prowadzeniem przez
    dany podmiot działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy.
    Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług
    oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Zatem, obowiązkiem podatnika w pierwszej kolejności jest przypisanie konkretnych
    wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik
    ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie
    związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw.
    bezpośredniej alokacji. Jeżeli takie wyodrębnienie jest możliwe, podatnikowi przysługuje
    pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych
    ze sprzedażą opodatkowaną, brak jest natomiast takiego prawa w stosunku do towarów i
    usług wykorzystywanych do wykonywania czynności niepodlegających temu podatkowi
    oraz zwolnionych od podatku.
    Natomiast w sytuacji, gdy takie przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą
    zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów
    innych niż działalność gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w
    art. 86 ust. 2a ustawy. Ponadto w sytuacji, gdy wydatki służą w ramach działalności
    gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych i zwolnionych od podatku i nie
    jest możliwe wyodrębnienie całości lub części kwot podatku związanego z czynnościami, w
    stosunku do których przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego oraz
    związanego z czynnościami, w związku z którymi takie prawo nie przysługuje, podatnik jest
    obowiązany do proporcjonalnego rozliczenia podatku naliczonego, zgodnie z art. 90 ust. 2
    i 3 ustawy.
    Odliczyć zatem można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być
    częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest
    podatek naliczony, są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (lub usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub
    niepodlegających temu podatkowi.
    Z opisu sprawy wynika, że Gmina Miasto (...) jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku VAT. Realizują Państwo Inwestycję pn.: „(...)”, (dalej: „Inwestycja”). W ramach
    przedmiotowej Inwestycji przeprowadzą Państwo kompleksową modernizację jednego z
    największych obiektów wodnej rekreacji, funkcjonującego jako pływalnia od roku (...), a od
    roku (...) działającego jako park wodny, (dalej: „Park Wodny”). Przebudowa oraz
    modernizacja Parku Wodnego istotnie podniosą jego funkcjonalność oraz poziom
    bezpieczeństwa dla użytkowników, równocześnie gwarantując zgodność z najwyższymi
    standardami w obszarze bezpieczeństwa. Obecnie Inwestycja znajduje się w fazie
    realizacji. Planowany termin zakończenia prac to lipiec 2026 r. W związku z powyższym,

    ponoszą Państwo oraz będą Państwo ponosić wydatki inwestycyjne związane z realizacją
    Inwestycji. Wydatki poniesione przez Państwa na Inwestycję zostały sfinansowane ze
    środków własnych Miasta oraz z otrzymanego dofinansowania ze środków publicznych
    pochodzących z Rządowego Funduszu Polski Ład: Program Inwestycji Strategicznych.
    Wszelkie wydatki inwestycyjne zostaną udokumentowane fakturami VAT wystawionymi na
    Miasto przez wykonawców prac. Jednostką budżetową Państwa Miasta odpowiedzialną za
    zarządzanie budynkiem Parku Wodnego jest Miejski Ośrodek Sportu i Rekreacji w (...)
    (dalej: „MOSIR”). Wskazali Państwo, że Park Wodny jest i będzie wykorzystywany zarówno
    do celów wewnętrznych – niekomercyjnych (na potrzeby zajęć edukacyjnych), jak i do
    celów komercyjnych (odpłatny wstęp podmiotów zewnętrznych). Opłaty za korzystanie z
    Parku Wodnego określa cennik wprowadzony zarządzeniem Prezydenta Miasta. Opłaty
    skalkulowane są jako cena za godzinę wstępu. Opłacenie biletu wstępu uprawnia do
    skorzystania z całej infrastruktury rekreacyjnej dostępnej na terenie obiektu. Park Wodny
    służy i będzie służyć do realizacji: działalności niekomercyjnej – związanej z zaspokajaniem
    przez Miasto zbiorowych potrzeb wspólnoty w ramach realizacji zadań własnych Miasta
    polegającej na korzystaniu przez szkoły, tj. jednostki Miasta, z Parku Wodnego w celu
    prowadzenia zajęć nauki pływania dla uczniów. Szkoły korzystają z Parku Wodnego na
    podstawie zawartych porozumień i są z tego tytułu obciążane na podstawie not
    księgowych, których wysokość zależy od liczby godzin spędzonych przez uczniów na
    zajęciach odbywających się w Parku Wodnym, pomnożonej o właściwe wartości z cennika
    oraz działalności komercyjnej – opodatkowanej podatkiem VAT, która polega na
    odpłatnym udostępnianiu basenu (sprzedaż biletów oraz karnetów, wynajem pływalni,
    odpłatne udostępnianie strefy saun oraz sal fitness), a także na wynajmie powierzchni
    biurowych i komercyjnych. W przypadku działalności komercyjnej opisanej powyżej,
    wystawiane są faktury VAT lub paragony fiskalne i odprowadzany jest z tego tytułu VAT
    należny. Dodatkowo, Park Wodny wystawia na osoby trzecie faktury VAT z tytułu najmu
    powierzchni reklamowej oraz najmu lokali znajdujących się w budynku Parku Wodnego.
    Ponadto, w Parku Wodnym prowadzone są działania, które korzystają ze zwolnienia z
    opodatkowania i dotyczy to przypadków organizacji półkolonii dla dzieci i młodzieży w
    okresie ferii zimowych oraz wakacji. Działalność ta jest zwolniona od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 24 ustawy jako usługi w zakresie kształcenia. Rozliczenie
    kosztów organizacji półkolonii w Parku Wodnym również odbywa się za pomocą kalkulacji
    obejmującej liczbę godzin spędzonych na terenie Parku Wodnego przez uczestników
    półkolonii i właściwych wartości z cennika. Biorąc pod uwagę powyższe, Inwestycja
    związana jest z działalnością mieszaną Państwa Miasta, tj. opodatkowaną podatkiem VAT i
    korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT oraz niepodlegającą opodatkowaniu
    podatkiem VAT. Ponadto, wskazali Państwo, że Państwa Miasto nie jest w stanie
    bezpośrednio zaalokować ponoszonych wydatków do określonego rodzaju czynności. W
    związku z powyższym, w celu odliczenia podatku naliczonego we właściwej wysokości,
    będą Państwo zobowiązani do dokonania obliczenia proporcji, o której mowa w art. 29a
    ust. 2a ustawy, (dalej: „prewspółczynnik”), a także do zastosowania proporcji, o której
    mowa w art. 90 ust. 3 ustawy, (dalej: „współczynnik”). Dokonali Państwo obliczenia
    prewspółczynnika przypisanego do działalności MOSiR-u. Prewspółczynnik za rok 2024
    obliczony zgodnie z Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r. – tj. zgodnie z ogólną
    rekomendacją Ministra Finansów – wyniósł (...)%. Biorąc pod uwagę wskazane powyżej
    dane, uznali Państwo jednocześnie, że prewspółczynnik MOSiR-u, obliczony zgodnie z
    Rozporządzeniem z dnia 17 grudnia 2015 r., nie odzwierciedla struktury i specyfiki
    działalności w zakresie czynności wykonywanych w Parku Wodnym. Wytworzona w
    ramach Inwestycji infrastruktura – budynek Parku Wodnego – wykorzystywana jest i
    zużywa się w znacznym zakresie w ramach świadczeń realizowanych na rzecz podmiotów
    zewnętrznych. Państwa Zdaniem, dla określenia podatku VAT naliczonego z tytułu z faktur
    dokumentujących wydatki związane z realizacja Inwestycji, zasadne jest zastosowanie
    prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego, który w klarowny sposób wskaże, w
    jakim stopniu Park Wodny jest w rzeczywistości wykorzystywany na cele komercyjne.
    Proponowana metoda obliczania prewspółczynnika opiera się na udziale przychodu

    podlegającego opodatkowaniu w przychodzie całkowitym (przychodzie podlegającym
    opodatkowaniu i niepodlegającym opodatkowaniu), osiąganym w związku z
    funkcjonowaniem Parku Wodnego oraz proporcję opartą o stosunek powierzchni
    budynku Parku Wodnego wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, powiększonej o przypadającą na nią część powierzchni wspólnych, w
    stosunku do całkowitej powierzchni budynku Parku Wodnego. Prewspółczynnik
    przychodowo-powierzchniowy jest liczony wedle poniższego wzoru: prewspółczynnik = (A
    ÷ B * C * 100%) + (100%-C) gdzie: A – roczne przychody z tytułu działalności Parku
    Wodnego podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT, (tj. przychody ze sprzedaży biletów
    wstępu na basen, do saun i sal fitness oraz z tytułu odpłatnego udostępniania przestrzeni
    basenowej, np. wynajem torów) z wyłączeniem przychodów z najmu przestrzeni
    komercyjnych; B – łączne roczne przychody z tytułu działalności Parku Wodnego, tj.
    zarówno roczne podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT (z wyłączeniem przychodów
    z najmu przestrzeni komercyjnych), jak i pozostającej poza zakresem opodatkowania
    podatkiem VAT, (tj. przychody związane z wykorzystaniem Parku Wodnego przez jednostki
    Miasta, np. na potrzeby zajęć edukacyjnych); C – udział procentowy powierzchni Parku
          2Wodnego (m) w części przeznaczonej na działalność mieszaną, tj. gospodarczą
    (opodatkowaną i zwolnioną) oraz pozostającą poza zakresem opodatkowania,
    powiększonej o przypadającą proporcjonalnie część powierzchni wspólnych budynku
    Parku Wodnego – w łącznej powierzchni użytkowej Parku Wodnego. Na dzień
    sporządzenia wniosku, aktualna powierzchnia użytkowa Parku Wodnego wynosi (...) m²,
    jednak powierzchnia przeznaczona wyłącznie na cele komercyjnie nie jest jeszcze znana.
    Na potrzeby przykładowej kalkulacji prewspółczynnika przyjęli Państwo, że będzie to (...)%
    całej powierzchni użytkowej. W oparciu o Państwa dane, prewspółczynnik zostałby
    odliczony zgodnie z opisaną powyżej metodą w następujący sposób: Przykładowy
    prewspółczynnik dla 2024 roku = ((...)% Zgodnie zatem z powyższym, przykładowy
    prewspółczynnik dla 2024 roku, po zaokrągleniu zgodnie z ustawą, wyniesie (...)%. Metoda
    ta, Państwa zdaniem, w najbardziej odpowiedni sposób oddaje specyfikę jego działalności
    w przedmiotowym obszarze oraz charakter faktycznego i planowanego wykorzystania
    Parku Wodnego. Park Wodny charakteryzuje się mieszanym sposobem wykorzystania
    zarówno w aspekcie generowanych przychodów, jak i fizycznego zaangażowania
    poszczególnych powierzchni. Dlatego też, zastosowanie metody przychodowo-
    powierzchniowej jest w tym przypadku najbardziej reprezentatywne. W odniesieniu do
    części przychodowej prewspółczynnika, Państwa są w stanie w sposób precyzyjny określić
    udział przychodów z działalności opodatkowanej w całkowitych przychodach Parku
    Wodnego. Kwoty z cennika mają bowiem zastosowanie dla tych rozliczeń niezależnie od
    statusu osób korzystających z Parku Wodnego. Jednocześnie, w odniesieniu do części
    powierzchniowej prewspółczynnika, są Państwo w stanie w sposób precyzyjny określić
    powierzchnię przestrzeni przeznaczonych wyłącznie na wynajem oraz przypisać do nich
    proporcjonalnie powierzchnię części wspólnych, co pozwala na dokładne wyodrębnienie
    tej części wydatków, które są związane z działalnością mieszaną i do której zastosowanie
    będzie miała proporcja przychodowa.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do odliczenia kwoty podatku naliczonego z
    tytułu wydatków na Inwestycję związaną z przebudową i modernizacją budynku Parku
    Wodnego, stosując opisaną we wniosku metodę kalkulacji prewspółczynnika
    przychodowo-powierzchniowego, a więc sposób inny niż wymieniony w Rozporządzeniu,
    polegający na zastosowaniu współczynnika właściwego dla jednostki zarządzającej
    Parkiem Wodnym.
    Należy zauważyć, że powołane wyżej art. 86 ust. 2a-2h ustawy mają zastosowanie
    wyłącznie do sytuacji – jak ma to miejsce w niniejszej sprawie – w której nabywane towary
    i usługi, wykorzystywane będą zarówno do celów wykonywanej przez podatnika
    działalności gospodarczej (opodatkowanej podatkiem VAT), jak i do celów innych niż
    działalność gospodarcza, w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do
    działalności gospodarczej nie jest możliwe.

    W takich okolicznościach kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie ze sposobem
    określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej. Jak wynika z art. 86 ust. 2a ustawy – sposób określenia proporcji powinien
    najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
    · zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części przypadającej na
      działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności opodatkowanych
      podatkiem VAT) oraz
    · obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność gospodarczą
      oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) – gdy przypisanie tych wydatków w
      całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
    Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej
    przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Oznacza to, że podatnik
    zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku naliczonego, którą można
    przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Zastosowane przez podatnika metody,
    czy też sposoby, na podstawie których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty
    podatku naliczonego, muszą odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar
    rzetelnego ustalenia, jaka część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną
    działalnością gospodarczą, a jaka część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż
    prowadzona działalność gospodarcza, spoczywa zawsze na podatniku.
    Ustawodawca zaproponował w art. 86 ust. 2c ustawy kilka metod, które podatnik może
    wykorzystać celem proporcjonalnego odliczenia podatku naliczonego, jednakże katalog
    ten nie ma charakteru zamkniętego.
    Natomiast na podstawie delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy Minister
    Finansów w rozporządzeniu określił m.in. dla jednostek budżetowych sposób określania
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej
    uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te jednostki
    działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    Podatnik, na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, ma możliwość zastosowania innego sposobu
    określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak tylko w sytuacji,
    gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może zastosować
    inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cyt. wyżej rozporządzeniu z 17 grudnia 2015 r., określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego, w tym dla jednostki budżetowej, sposób określania zakresu
    wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej uznany
    za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanych przez te jednostki działalności i
    dokonywanych przez nie nabyć.
    W tym miejscu warto wskazać wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia
    2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18, w którym NSA wskazał, że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on

      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywne odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział”
      jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86a ust. 2c
      ustawy o VAT).
    Ustawodawca, na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy, jednak
    tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem podatnik może
    zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej
    reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    Jak Państwo wskazali we wniosku, Inwestycja związana jest z działalnością mieszaną
    Miasta, tj. opodatkowaną podatkiem VAT i korzystającą ze zwolnienia od podatku VAT
    oraz niepodlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT. Również nie są Państwo w stanie
    bezpośrednio zaalokować ponoszonych wydatków do określonego rodzaju czynności. W
    związku z powyższym, w celu odliczenia podatku naliczonego we właściwej wysokości,
    będą Państwo zobowiązani do dokonania obliczenia proporcji, o której mowa w art. 86a
    ust. 2a ustawy, a także do zastosowania proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Z treści art. 86 ust. 2a ustawy wprost wynika, że zastosowany przez podatnika klucz
    powinien najbardziej odpowiadać nie tylko specyfice wykonywanej przez niego
    działalności, ale i dokonywanych przez niego nabyć.
    W przypadku wydatków, dla których możliwe jest bardziej precyzyjne określenie ich
    związku z działalnością gospodarczą podatnika, ponieważ znane jest ich przyszłe
    zastosowanie i możliwe jest wskazanie metody, która odzwierciedli je w reprezentatywny
    sposób, w każdym przypadku powinien być stosowany art. 86 ust. 2h ustawy i
    opracowywany własny, indywidualny klucz podziału. Nie ma bowiem logicznego
    uzasadnienia dla stosowania modelu umownego, kiedy obiektywnie istnieje możliwość
    dokonania bardziej precyzyjnych obliczeń.
    Metoda wskazana w Rozporządzeniu oparta jest na kryterium obrotowym i założeniu, że
    obrotem jednostki budżetowej z jej działalności jest suma jej dochodów z działalności
    gospodarczej oraz dochodów z innych źródeł, niemających charakteru gospodarczego.
    Wskaźnik obliczony na tej podstawie ma w założeniu odzwierciedlać specyfikę działalności
    jednostki w oparciu o całościową strukturę realizowanych dochodów, tj. z uwzględnieniem
    sposobu finansowania tego podmiotu. Nie odnosi się on jednak w żadnym wypadku do
    specyfiki poszczególnych nabyć.
    Należy zauważyć, że w przypadku wydatków mających szeroko pojęty związek z
    całokształtem działalności jednostki wykonywanej w różnych obszarach, nie jest możliwe
    miarodajne ustalenie, w jakim stopniu są one związane z działalnością gospodarczą.
    Związek ten, choć niewątpliwie istnieje, nie jest mierzalny, ponieważ nie da się wskazać
    konkretnego sposobu wykorzystania ww. wydatków ani konkretnych transakcji, przy
    których zostaną one wykorzystane.
    Natomiast w przypadku wydatków, dla których możliwe jest bardziej precyzyjne
    określenie ich związku z działalnością gospodarczą podatnika, powinien być stosowany
    art. 86 ust. 2h ustawy i opracowywany własny, indywidualny klucz podziału. Nie ma
    bowiem logicznego uzasadnienia dla stosowania modelu umownego, kiedy obiektywnie
    istnieje możliwość dokonania bardziej precyzyjnych obliczeń.
    Nie sposób zgodzić się, że zaprezentowana przez Państwa metoda obliczenia proporcji w
    celu odliczenia części podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych poniesionych na
    realizację Inwestycji jest prawidłowa. Państwa argumentacja nie jest wystarczająca do

    uznania tego sposobu określenia proporcji za bardziej reprezentatywny niż ten wskazany
    w Rozporządzeniu.
    Należy zaznaczyć, że dokonując wyboru sposobu określenia proporcji należy mieć na
    uwadze charakter działalności prowadzonej przez gminę/jednostkę budżetową gminy, a
    także sposób finansowania tego podmiotu. Zgodnie z przywołanymi wyżej przepisami
    Rozporządzenia, działalność jednostki budżetowej gminy finansowana jest z dochodów
    publicznych, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz środków
    pochodzących ze źródeł zagranicznych w rozumieniu ustawy o finansach publicznych,
    powiększona o kwotę stanowiącą równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej
    jednostki celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego.
    Przyjęta przez Państwa metoda przy zastosowaniu prewspółczynnika przychodowo-
    powierzchniowego nie uwzględnia tych elementów prowadzonej działalności, które mają
    wpływ na jej prowadzenie i funkcjonowanie − realizacji zadań własnych gminy,
    wynikających z ustawy o samorządzie gminnym. Jak Państwo wskazali, metoda ta opiera
    się na:
    · udziale przychodów – z działalności opodatkowanej w całkowitych przychodach Parku
      Wodnego – w oparciu o dane za rok 2024,
    · proporcji powierzchni – wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych VAT
      (z uwzględnieniem części wspólnych) w relacji do całkowitej powierzchni obiektu –
      jednak powierzchnia przeznaczona wyłącznie na cele komercyjnie nie jest jeszcze
      znana, na potrzeby przykładowej kalkulacji prewspółczynnika przyjęli Państwo, że
      będzie to (...)% całej powierzchni użytkowej,
    – w jakim Inwestycja będzie wykorzystywana do określonej działalności, a nie specyfikę
    prowadzonej działalności, o której mowa w art. 86 ust. 2b ustawy oraz nie zapewnia
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że zarządzanie Inwestycją przez
    MOSiR stanowi realizację zadań statutowych tej jednostki w ramach wewnętrznej
    struktury organizacyjnej Miasta. MOSiR nie sprawuje zarządzania Inwestycją na podstawie
    odrębnej umowy. MOSiR jest jednostką budżetową na mocy uchwały nr (...) Rady Miasta
    (...). Działanie jednostki (MOSiR) reguluje statut nadany wyżej wymienioną uchwałą. MOSiR
    działa na podstawie przepisów prawa, a w szczególności:
        a) Przepisów o samorządzie gminnym,
        b) Przepisów o sporcie,
        c) Przepisów o finansach publicznych,
        d) Statutu MOSiR.
    MOSiR zarządza następującymi obiektami:
    · budynkiem Parku Wodnego (...),
    · lodowiskiem,
    · halą sportowo-widowiskową,
    · stadionem miejskim,
    · campingiem na ul. (...),
    · campingiem na ul. (...),
    · krytymi kortami tenisowymi,
    · plażą miejską na ul. (...),

    · plażą miejską na ul. (...),
    · Centrum Informacji Turystyczno-Kulturalnej,
    · Parkiem Linowym.
    Nie zamierzają Państwo stosować odmiennego prewspółczynnika w odniesieniu do
    każdego obiektu zarządzanego przez MOSiR. Zaznaczają Państwo, że proponowany
    sposób wyliczania prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego dotyczy wyłącznie
    wyodrębnionej działalności związanej z wykorzystaniem przedmiotu realizowanej
    Inwestycji – Parku Wodnego, który jest traktowany jako jedyny i specyficzny obiekt
    wymagający indywidualnego podejścia ze względu na swój charakter wykorzystania.
    Specyfika działalności prowadzonej z wykorzystaniem Parku Wodnego, która uzasadnia
    zastosowanie odmiennego prewspółczynnika, polega na jego wykorzystaniu w
    przeważającej mierze do celów komercyjnych (opodatkowanych podatkiem VAT) oraz, w
    mniejszym zakresie, do czynności niekomercyjnych (niepodlegających opodatkowaniu), a
    także zróżnicowanym zaangażowaniu poszczególnych powierzchni, co nie jest adekwatnie
    odzwierciedlone przez ogólny prewspółczynnik wynikający z Rozporządzenia. Natomiast,
    dla pozostałych obiektów zarządzanych przez MOSiR, które nie wykazują tej specyfiki,
    zamierzają Państwo stosować prewspółczynnik obliczony zgodnie z Rozporządzeniem.
    Przyjęty przez Państwa prewspółczynnik powierzchniowo-przychodowy nie stanowi
    obiektywnego miernika realnego wykorzystania Inwestycji do poszczególnych rodzajów
    czynności. Metoda ta omija fakt finansowania Inwestycji z ww. innych źródeł.
    W konsekwencji nie mogą Państwo ustalić odrębnej proporcji w odniesieniu do
    pojedynczego składnika swojego majątku, tj. odrębnie do budynku Parku Wodnego, o
    którym mowa w opisie sprawy, ponieważ sposób określenia proporcji może zostać
    obliczony wg Rozporządzenia oddzielnie jedynie dla każdej z jednostek organizacyjnych
    jednostek samorządu terytorialnego, a nie dla poszczególnych składników majątku, czy
    rodzajów działalności wykonywanych przy użyciu tych składników majątku.
    Natomiast w przypadku wybrania przez Państwa prewspółczynnika przychodowo-
    powierzchniowego, „sposób określenia proporcji” powinien odzwierciedlać specyfikę całej
    wykonywanej przez jednostkę organizacyjną działalności i dokonywanych przez nią nabyć,
    tj. w rozpatrywanej sprawie specyfikę działalności Państwa jednostki budżetowej – MOSIR-
    u. Nie można bowiem zastosować różnych sposobów określenia proporcji w stosunku do
    różnych zakupów towarów i usług, dokonanych w ramach jednej jednostki organizacyjnej
    samorządu terytorialnego (jednostki budżetowej gminy), w zależności od zakresu ich
    wykorzystywania do działalności gospodarczej.
    Wskazany rozkład finasowania ponoszonych wydatków (nie tylko ze środków
    pochodzących z działalności gospodarczej) w żaden sposób nie znajduje odzwierciedlenia
    w proponowanej metodzie. W tym przypadku uznać należy, że wzór wskazany w
    Rozporządzeniu dla jednostki budżetowej jest w tej mierze znacząco bardziej obiektywny i
    rzetelny oraz spełnia wymogi sformułowane w zasadzie neutralności podatkowej.
    Podkreślić należy, że w przypadku jednostki budżetowej specyfiką jej działalności jest
    również to, że działalność ta finansowana jest – jak wcześniej wskazano – z dochodów
    publicznych, środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej oraz środków
    pochodzących ze źródeł zagranicznych w rozumieniu ustawy o finansach publicznych oraz
    z kwoty stanowiącej równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki
    celem realizacji przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego. Wskazać w
    tym miejscu należy, że środki przeznaczone na zasilenie jednostki celem realizacji
    przypisanych jej zadań jednostki samorządu terytorialnego obejmują nie tylko środki
    przeznaczone na cele inne niż działalność gospodarcza, ale również na cele działalności
    gospodarczej.
    Podkreślenia wymaga bowiem, że zadania własne gminy mogą być realizowane zarówno
    w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, jak i poza działalnością gospodarczą.

    Działalność Państwa jednostki budżetowej polegająca na zarządzaniu Inwestycją wpisuje
    się bez wątpienia również w realizację zadań własnych gminy określonych w ustawie o
    samorządzie gminnym.
    Przyjęta przez Państwa metoda nie uwzględnia tych elementów prowadzonej działalności,
    które mają wpływ na jej prowadzenie i funkcjonowanie. Proponowana przez Państwa
    metoda pomija środki (dotacje) otrzymane na sfinansowanie wykonywanej przez Państwa
    działalności gospodarczej. Pozostaje bowiem znaczna część dofinansowania jednostki,
    które jednostka może wykorzystać w działalności gospodarczej, zyskując przewagę nad
    innymi uczestnikami obrotu.
    Sytuacja, zwłaszcza finansowo-prawna, jednostki budżetowej realizującej Państwa zadania
    w zakresie zarządzania Inwestycją odbiega od pozycji klasycznego przedsiębiorcy.
    Jednostka budżetowa pokrywa bowiem swoje wydatki m.in. z kwoty stanowiącej
    równowartość środków przeznaczonych na zasilenie tej jednostki. Tego rodzaju
    „zabezpieczenia finansowego” – źródła finansowania swoich wydatków nie ma bowiem
    przedsiębiorca, nawet jeśli wykonuje działalność identyczną. To zaś sprawia, że
    uzyskiwane z gminy środki powinny być uwzględniane podczas kształtowania
    prewspółczynnika. Brak wzięcia pod uwagę ww. środków, tj. sposobu finansowania
    jednostki budżetowej podczas kształtowania proporcji odliczenia, zaburzałoby neutralność
    podatku od towarów i usług. W takim przypadku część podatku naliczonego od towarów i
    usług nie pozostawałaby w związku z podatkiem należnym.
    Należy uznać, że zastosowanie proponowanej przez Państwa metody mogłoby prowadzić
    do nieadekwatnego odliczenia podatku naliczonego – niezgodnego z rzeczywistością. Jak
    bowiem zauważył NSA w wyroku z 10 października 2019 r. sygn. akt I FSK 1214/17, wielość
    źródeł finansowania wydatków gmin (w tym na tworzenie składników majątku) sprawia, że
    ustalanie indywidualnych metod obliczania proporcji dla wydatków mieszanych w
    odniesieniu do poszczególnych składników majątkowych mogłaby prowadzić do pomijania
    specyfiki działania gmin dając im prawo do odliczenia podatku naliczonego w nadmiernej
    wysokości.
    W sytuacji, gdy podatnik chce stosować inny sposób obliczenia proporcji, proponowany
    prewspółczynnik musi być bardziej reprezentatywny niż sposób wskazany w
    rozporządzeniu, tj. – jak stanowi art. 86 ust. 2a ustawy – powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    W tym miejscu należy podkreślić, że z uwagi na swą specyfikę jednostki samorządu
    terytorialnego nie są podmiotami zrównanymi z komercyjnymi przedsiębiorcami.
    Powyższe wynika chociażby z racji uprzywilejowania tych jednostek poprzez treść art. 15
    ust. 6 ustawy i nieuznawania ich za podatnika w określonych okolicznościach, tj. w
    przypadku działania w charakterze organu władzy publicznej, którego przymiotu
    komercyjny przedsiębiorca nie posiada i którego działalność, co do zasady, jest
    opodatkowana w całości. Z tego też względu rozpatrując w zakresie podatku od towarów i
    usług kwestie uprawnień i obowiązków podmiotów, takich jak jednostki samorządu
    terytorialnego, należy mieć na względzie okoliczność, że podmioty te – co do zasady – w
    odniesieniu do niektórych czynności występują jako organ władzy publicznej i nie są
    uznawane za podatników stosownie do ww. art. 15 ust. 6 ustawy.
    Należy zauważyć, że gminy są jednostkami, których zakres działania nie jest jednolity, nie
    odnosi się tylko do jednego obszaru, ale jest bardzo szeroki i dotyczy wielu różnych
    aspektów, do realizacji których JST jest zobowiązana. Jednostki samorządu terytorialnego
    działają na wielu płaszczyznach, przede wszystkim w celu zaspakajania zbiorowych
    potrzeb mieszkańców.
    Przyjęta przez Państwa metoda wyliczona na podstawie rozliczenia przychodowo-
    powierzchniowego nie uwzględnia tych elementów prowadzonej działalności publicznej –
    realizacji zadań własnych. Metoda ta oddaje jedynie przychód i powierzchnię
    wykorzystania Inwestycji w ramach działalności gospodarczej, a nie specyfikę prowadzonej

    działalności, o której mowa w art. 86 ust. 2b ustawy, a tym samym nie zapewnia obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części
    kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Wskazali Państwo, że w Parku Wodnym, może być prowadzona jednocześnie zarówno
    działalność niekomercyjna, jak i działalność komercyjna. Obiekt ma charakter
    wielofunkcyjny, co oznacza, że w tym samym czasie realizowane są różne rodzaje
    aktywności:
    · działalność niekomercyjna – związana z wykonywaniem zadań własnych Miasta w
      zakresie zaspokajania zbiorowych potrzeb wspólnoty, np. prowadzenie zajęć nauki
      pływania dla uczniów szkół, rozliczanych na podstawie not księgowych;
    · działalność komercyjna – podlegająca opodatkowaniu VAT, obejmująca m.in. sprzedaż
      biletów i karnetów, odpłatne udostępnianie pływalni, strefy saun, sal fitness, a także
      wynajem powierzchni biurowych i komercyjnych.
    Takie równoległe wykorzystanie obiektu wynika ze specyfiki Parku Wodnego, który służy
    zarówno realizacji zadań publicznych, jak i działalności gospodarczej. W Państwa ocenie,
    fakt prowadzenia obu rodzajów działalności w tym samym czasie potwierdza konieczność
    zastosowania prewspółczynnika, aby prawidłowo przyporządkować wydatki do czynności
    opodatkowanych i nieopodatkowanych.
    Wskazali Państwo, że przewiduje się wyłączenie przedmiotowej Inwestycji z użytkowania w
    określonych godzinach. Wyłączenia będą dotyczyć zarówno części przeznaczonych na
    działalność odpłatną, jak i nieodpłatną. Jednak konkretne godziny zostaną ustalone po
    zakończeniu realizacji Inwestycji oraz po podpisaniu umów z nowymi najemcami
    powierzchni. Zaznaczają Państwo, że ww. odpłatny wynajem/dzierżawa (np. przez cały
    miesiąc lub rok) nie zostanie uwzględniona we wskazanym prewspółczynniku.
    Wyjaśnili Państwo, że wydatki związane z tymi konkretnymi częściami Inwestycji będą
    podlegały pełnej alokacji, co oznacza 100% odliczenia podatku naliczonego, ponieważ są
    one bezpośrednio związane wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
    W konsekwencji, przychody z najmu przestrzeni komercyjnych są wyłączone z kalkulacji
    zarówno licznika (A), jak i mianownika (B) wzoru na prewspółczynnik przychodowo-
    powierzchniowy.
    Co istotne, wskazali Państwo, że realizując Inwestycję ponoszą i będą ponosili Państwo
    wydatki na przebudowę, rozbudowę, termomodernizację, wymianę wyposażenia oraz
    zagospodarowanie terenu. Oznacza to, że ww. wydatki będą dotyczyły całego obiektu,
    który będzie wykorzystywany przez państwa do wykonywania czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, zwolnionych od niego i niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Jednocześnie wskazali Państwo, że nie są w stanie bezpośrednio zaalokować ponoszonych
    wydatków do określonego rodzaju czynności. Stąd niezrozumiałe jest bezpośrednie
    przyporządkowanie wydatków z konkretnymi częściami Inwestycji i pełne odliczenie
    podatku VAT.
    Ponadto podając wzór stosowany przez Państwa w celu wyliczenia prewspółczynnika,
    wskazali Państwo, że w liczniku pod symbolem „C” mieści się udział procentowy
                      2powierzchni Parku Wodnego (m) w części przeznaczonej na działalność mieszaną, tj.
    gospodarczą (opodatkowaną i zwolnioną) oraz pozostającą poza zakresem
    opodatkowania, powiększonej o przypadającą proporcjonalnie część powierzchni
    wspólnych budynku Parku Wodnego – w łącznej powierzchni użytkowej Parku Wodnego.
    Zatem w tej pozycji zamierzają Państwo ująć powierzchnie wykorzystywaną do wszystkich
    trzech czynności wykonywanych przez Państwa, tj. opodatkowanej, zwolnionej i
    niepodlegającej, co stanowi nieprawidłowe działanie.

    Poinformowali Państwo, że harmonogram wykorzystania przedmiotowej Inwestycji nie
    jest taki sam przez cały rok. Zmiany w harmonogramie są wprowadzane w okresach
    wakacji, ferii oraz świąt.
    Podkreślili Państwo, że na ten moment nie jest możliwe wskazanie dokładnych godzin
    udostępniania przedmiotowej Inwestycji w poszczególne dni tygodnia. Szczegółowe
    informacje zostaną przedstawione po zakończeniu realizacji Inwestycji, tj. w grudniu 2026
    r. Jednocześnie zaznaczyli Państwo, że dotychczas obiekt był użytkowany przez około 12-
    16 godzin na dobę, przez około 360 dni w roku.
    Tym samym w określonym czasie, przedmiotowa Inwestycja będzie wyłączona z
    użytkowania zarówno odpłatnego jak i nieodpłatnego. Zatem przyjęta metoda oparta na
    powierzchni i przychodzie, nie stanowi obiektywnego miernika realnego wykorzystania
    danej Inwestycji do poszczególnych rodzajów czynności.
    Trudno bowiem w takiej sytuacji określić, do jakich czynności (w jaki sposób) należy
    przyporządkować koszty, które niewątpliwie są/będą ponoszone (i od których jest
    odliczany podatek VAT) w czasie, w którym obiekt jest zamknięty. Zaproponowana przez
    Państwa metoda nie uwzględnia zatem faktu, że koszty utrzymania przedmiotowej
    Inwestycji są i będą generowane również w trakcie świąt, dni ustawowo wolnych od pracy,
    przerw na naprawy i konserwacje, czy czasu po przewidzianym czasie pracy
    przedmiotowej Inwestycji, gdy nikt nie będzie z Inwestycji korzystał (np. energia
    elektryczna, ogrzewanie, itp.). Jednakże, w tych okresach czasu kiedy Inwestycja nie będzie
    użytkowana, wydatki będą ponoszone i w opisanej sytuacji nie zostają uwzględnione, a
    wpływają na wysokość prewspółczynnika obniżając go. Przedstawiony sposób nie jest w
    pełni obiektywny i nie jest w stanie precyzyjnie odzwierciedlić stopnia wykorzystania
    wydatków do działalności gospodarczej oraz do działalności innej niż gospodarcza.
    Wskazali Państwo, że przedmiotowa Inwestycja będzie wykorzystywana odpłatnie przez
    podmioty zewnętrzne poprzez sprzedaż biletów oraz karnetów, wynajem pływalni,
    odpłatne udostępnianie strefy saun oraz sal fitness, a także poprzez wynajem powierzchni
    biurowych, komercyjnych oraz reklamowych. Opłaty za korzystanie z Parku Wodnego
    określa cennik wprowadzony zarządzeniem Prezydenta Miasta. Wykorzystywanie to
    będzie miało charakter zróżnicowany w aspekcie czasowym. Zaznaczyli Państwo, że
    dostęp do basenu, saun i sal fitness, realizowany poprzez sprzedaż biletów i karnetów,
    odbywa się w określonych godzinach otwarcia obiektu, z opłatami ustalonymi za godzinę
    wstępu, zgodnie z cennikiem. Z kolei wynajem pływalni, powierzchni biurowych,
    komercyjnych oraz reklamowych będzie odbywał się na zasadach stałych lub
    długoterminowych, zgodnie z warunkami określonymi w zawieranych umowach najmu.
    Zatem w Państwa sytuacji wykorzystanie poszczególnych części obiektu będzie
    zróżnicowane. Jedne z nich będą w określonych godzinach przeznaczone do wykonywania
    określonych czynności np. opodatkowanych, a inne będą przez jakiś długofalowy,
    nieustanny czas wykorzystywane do wykonywania również czynności opodatkowanych.
    Na uwagę zasługuje również fakt, że w tym samym czasie te same części Inwestycji będą
    wykorzystywane do wykonywania różnych rodzajów czynności (opodatkowanych i
    niepodlegających)
    W uzupełnieniu wniosku, wskazali Państwo również, że dane do wyliczenia części
    przychodowej prewspółczynnika (zmienne A i B we wzorze) zostały określone na
    podstawie przychodów z tytułu działalności Parku Wodnego za 2024 rok, wartości
    liczbowe dla zmiennej C (wykorzystywane do obliczenia części powierzchniowej)
    przedstawione we wniosku mają charakter przykładowy. Ostateczne dane dotyczące
    powierzchni będą dostępne po zakończeniu Inwestycji, ponieważ powierzchnia
    przeznaczona wyłącznie na cele komercyjne nie została jeszcze ustalona. Na potrzeby
    przykładowej kalkulacji prewspółczynnika przyjęli Państwo, że będzie to (...)% całej
    powierzchni użytkowej. Informują Państwo, że udostępnianie przedmiotowej Inwestycji
    odbywa się zróżnicowanie pod względem ceny, co wynika z cennika wprowadzonego
    zarządzeniem Prezydenta Miasta. Cena korzystania z obiektu zależy od sposobu jego

    wykorzystania, na przykład, standardowe bilety lub karnety do Parku Wodnego mają
    określone stawki godzinowe, natomiast wynajem konkretnych części, takich jak pływalnia,
    biura czy powierzchnie komercyjne i reklamowe, ustalany jest na podstawie
    indywidualnych umów najmu. Jeśli obiekt wykorzystywany jest przez szkoły w celach
    niekomercyjnych, rozliczenie następuje na podstawie not księgowych według cennika.
    Ostateczna cena za ten sam czas może się więc różnić w zależności od wybranej części
    obiektu, celu użytkowania oraz tego, czy jest to wynajem długoterminowy, czy
    jednorazowy bilet. Wskazują Państwo, że przewidują stosowanie zniżek i ulg, które są
    uzależnione od polityki Miasta, tj. Karta Seniora, Karta Mieszkańca, oraz innych inicjatyw
    lokalnych, oraz, że dotychczas stosowane ulgi obejmowały między innymi zniżki
    przyznawane na podstawie legitymacji szkolnej. Tym samym, składowe części,
    powierzchnie przedmiotowej Inwestycji mogą w tym samym czasie służyć odrębnym
    podmiotom do wykonywania różnych rodzajów czynności, zarówno opodatkowanych
    podatkiem VAT, jak i niepodlegających opodatkowaniu oraz zwolnionych od
    opodatkowania, np. w przypadku, w którym na hali basenowej znajdują się zarówno
    osoby, które kupiły bilet wstępu, jak i osoby uczestniczące w zajęciach edukacyjnych
    prowadzonych przez jednostki podległe Miasta. Powierzchnie przeznaczone na wynajem
    oraz ich części składowe, które zamierzają Państwo wyodrębnić na potrzeby kalkulacji
    prewspółczynnika przychodowo-powierzchniowego, nie będą wykorzystywane do
    czynności niepodlegających opodatkowaniu lub zwolnionych z opodatkowania. W analizo
    Powyższe powoduje, iż wskazaną metodą nie da się precyzyjnie obliczyć kosztów
    związanych ze stopniem wykorzystywania przedmiotowej Inwestycji do działalności
    gospodarczej.
    Podkreślić w tym miejscu należy, że wydatki na realizację Inwestycji pozwoliły na
    modernizację i przebudowę budynku Parku Wodnego pozostającej do dyspozycji Państwa
    jednostki budżetowej również w dni świąteczne, ustawowo wolne od pracy oraz w
    godzinach nocnych (czyli pomiędzy zamknięciem Parku Wodnego a jego otwarciem dnia
    następnego). Wydatki te w opisanej sytuacji nie zostają uwzględnione, a wpływają na
    wysokość prewspółczynnika obniżając go. Trudno w takiej sytuacji np. określić, do jakich
    czynności (w jaki sposób) należy przyporządkować koszty, które niewątpliwie są/będą
    ponoszone (i od których jest odliczany podatek VAT) na potrzeby modernizacji i
    przebudowy Inwestycji do dyspozycji Państwa jednostki budżetowej w czasie, w którym
    jest ona zamknięta. Zatem należy wskazać, że metoda zaproponowana przez Państwa –
    przychodowo-powierzchniowa, nie uwzględnia faktu, że koszty poniesione na
    przedmiotową Inwestycję dotyczą obiektu pozostającego do dyspozycji przez całą dobę –
    również w dni świąteczne oraz ustawowo wolne od pracy, co powoduje, że wskazaną
    metodą nie da się precyzyjnie obliczyć kosztów związanych ze stopniem wykorzystywania
    Inwestycji do działalności gospodarczej.
    Również, w przypadku np. braku chętnych podmiotów na korzystanie z przedmiotowej
    Inwestycji, faktyczne jej wykorzystanie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT
    będzie odbiegało od zaplanowanego, a tym samym proponowany prewspółczynnik nie
    zapewnia odliczenia wyłącznie w odniesieniu do tej części kwoty podatku naliczonego,
    która przypada na wykonywane w ramach działalności czynności opodatkowane.
    Może zdarzyć się tak, że przez część roku (z uwagi na brak chętnych lub z innych
    przyczyn), Inwestycja będzie udostępniana jedynie placówkom oświaty celem
    prowadzenia np. nauki pływania dla uczniów. Zaproponowana przez Państwa metoda
    opierająca się na przychodzie i powierzchni, w której ww. Inwestycja jest przeznaczona na
    konkretną działalność, w ogóle nie uwzględnia takiej sytuacji.
    Nie wystarczy zatem sam zamiar wykorzystania Inwestycji do czynności komercyjnych, jak
    Państwo wskazali we wniosku, powierzchnia przeznaczona wyłącznie na cele komercyjnie
    nie jest jeszcze znana, na potrzeby przykładowej kalkulacji prewspółczynnika przyjęli
    Państwo, że będzie to (...)% całej powierzchni użytkowej. Przeznaczeniem przedmiotowej
    Inwestycji jest również wykonywanie w niej działalności edukacyjnej, np. prowadzenie

    zajęć nauki pływania dla uczniów szkół. Inwestycja może, ale nie musi być wykorzystywana
    m.in. na cele komercyjne generujące sprzedaż opodatkowaną, a tym samym dla realizacji
    prawa do odliczenia podatku naliczonego istotne znaczenie ma faktyczne, a nie
    planowane (zakładane) wykorzystanie. Przyjęty przez Państwa klucz przychodowo-
    powierzchniowo jest niereprezentatywny, bowiem to, że dany obiekt może być
    wykorzystany w określonych godzinach na cele komercyjne nie oznacza jednak
    faktycznego wykorzystania tego obiektu na takie cele.
    W konsekwencji wartości brane przez Państwa pod uwagę przy ustalaniu proporcji, w
    mojej ocenie, nie odzwierciedlają w sposób obiektywny struktury wykorzystania Inwestycji.
    Tym samym, proponowany przez Państwa sposób określenia proporcji, tj. proporcja
    przychodowo-powierzchniowo, gdzie metoda ta opiera się na udziale przychodu
    podlegającego opodatkowaniu w przychodzie całkowitym (przychodzie podlegającym
    opodatkowaniu i niepodlegającym opodatkowaniu), osiąganym w związku z
    funkcjonowaniem Parku Wodnego oraz proporcję opartą o stosunek powierzchni
    budynku Parku Wodnego wykorzystywanej wyłącznie do czynności opodatkowanych
    podatkiem VAT, powiększonej o przypadającą na nią część powierzchni wspólnych, w
    stosunku do całkowitej powierzchni budynku Parku Wodnego, nie może zostać uznany za
    bardziej reprezentatywny.
    Jak wyżej wskazałem, podatnik może zastosować inną metodę kalkulacji proporcji tylko i
    wyłącznie, gdy wybrana przez niego metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności.
    Kwestię tę trafnie podsumował Naczelny Sąd Administracyjny, który w wyroku z 18 lipca
    2019 r. sygn. akt I FSK 449/19 stwierdził, że:
      Zasadą jest – w odniesieniu do takich podatników jak Gmina – stosowanie proporcji
      według sposobów wymienionych w § 3 Rozporządzenia, a wyjątkiem – wobec
      uzasadnienia, że pozwala na to specyfika wykonywanej działalności i dokonywanych
      nabyć – zastosowanie innego, bardziej reprezentatywnego sposobu określenia
      proporcji. Metody obliczania proporcji przewidziane w § 3 Rozporządzenia
      opracowane zostały z uwzględnieniem specyfiki działalności gmin, stąd przewidziane
      są dla typowej co do zasady działalności podmiotów o takim charakterze. Zdaniem
      Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko szczególne przesłanki (tak jak przy
      działalności wodno-kanalizacyjnej, która odwraca proporcje funkcjonowania typowe
      dla gmin) pozwalają na odstąpienie od wskazanych metod ustalania proporcji w
      przypadku wydatków mieszanych. Wielość źródeł finansowania wydatków gmin (w
      tym na tworzenie składników majątku) sprawia, że ustalanie indywidualnych metod
      obliczania proporcji dla wydatków mieszanych w odniesieniu do poszczególnych
      składników majątkowych, mogłaby prowadzić do pomijania specyfiki działania gmin
      dając im prawo do odliczenia podatku naliczonego w nadmiernej wysokości.
    Dla odstąpienia od metod obliczania proporcji przewidzianych w rozporządzeniu nie jest
    wystarczające zestawienie różnicy między wartościami wynikającymi z metody z
    Rozporządzenia i metody zaproponowanej przez Państwa.
    Proponowany przez Państwa prewspółczynnik nie spełnia przesłanek wynikających z art.
    86 ust. 2a ustawy, a zatem nie jest bardziej reprezentatywnym sposobem określenia
    proporcji niż wynikający z rozporządzenia.
    W konsekwencji powyższego, nie mogą/nie będą Państwo mogli dokonać obliczenia
    podatku naliczonego od poniesionych wydatków związanych z Inwestycją, za pomocą
    sposobu określenia proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a ustawy opartego metodzie,
    polegającej na udziale przychodu podlegającego opodatkowaniu w przychodzie
    całkowitym (przychodzie podlegającym opodatkowaniu i niepodlegającym
    opodatkowaniu), osiąganym w związku z funkcjonowaniem Parku Wodnego oraz
    proporcję opartą o stosunek powierzchni budynku Parku Wodnego wykorzystywanej
    wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, powiększonej o przypadającą na

    nią część powierzchni wspólnych, w stosunku do całkowitej powierzchni budynku Parku
    Wodnego.
    Tymczasem przedstawiona przez Państwa metoda nie jest/nie będzie w pełni obiektywna i
    nie jest/nie będzie w stanie precyzyjnie odzwierciedlić stopnia wykorzystania wydatków
    związanych z Inwestycją dotyczącą działalności prowadzonej przy jej wykorzystaniu.
    Tym samym, nie wykazali Państwo, iż przedstawiona przez Państwa metoda stanowi
    /będzie stanowiła bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji, niż wskazany w
    Rozporządzeniu.
    Podsumowując, nie wskazali Państwo argumentów przemawiających za tym, że
    przedstawiona przez Państwa metoda przychodowo-powierzchniowo jest/będzie bardziej
    adekwatna i bardziej odpowiada/będzie odpowiadała specyfice Państwa działalności.
    W wyroku WSA I SA/Gl 1716/19 z 17 września 2020 r. dotyczącym zastosowania metody
    czasowej przy odliczeniu podatku VAT od wydatków poniesionych na Pływalnie Sąd orzekł:
      „ (...) W opinii sądu, przyjęta przez Gminę metoda opisana we wniosku o
      interpretację nie oddaje istoty prowadzonej działalności i przez to nie jest zgodna z
      zasadą proporcjonalności. Metoda ta nie daje możliwości obiektywnego i rzetelnego
      wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających wyłącznie na działalność
      opodatkowaną. Wbrew zatem stanowisku skargi, podzielając pogląd, że w świetle art.
      86 ust. 2a i ust. 2b ustawy o PTU jest możliwe zastosowanie również sposobów
      określenia proporcji (prewspółczynników) w odniesieniu do różnych sektorów
      działalności jednego podatnika – Gmina nie wykazała za pomocą przedstawionego
      przez siebie prewspółczynnika specyfiki prowadzonej działalności, o której mowa w
      art. 86 ust. 2b ustawy o PTU.”
    Sam fakt, że prewspółczynnik obliczony dla Państwa w sposób przewidziany w
    rozporządzeniu różni się od prewspółczynnika zaproponowanego przez Państwa, nie
    oznacza, że Państwa sposób zapewnia/zapewni neutralność tego podatku, ani nie
    wskazuje, że zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
    przypadającej na działalność gospodarczą oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków
    przypadających na działalność gospodarczą oraz na cele inne.
    Podsumowując, w związku z ponoszeniem przez Państwa wydatków, nieprawidłowym jest
    /będzie dokonanie obliczenia podatku naliczonego od ponoszonych przez Państwa
    wydatków związanych z Inwestycją według przedstawionej proporcji przychodowo-
    powierzchniowej.
    W konsekwencji, w celu obliczenia podatku naliczonego od ponoszonych przez Państwa
    wydatków związanych z Inwestycją są/będą Państwo zobowiązani stosować sposób
    określenia proporcji, określony w art. 86 ust. 2a-2h ustawy oraz w § 3 ust. 3
    Rozporządzenia.
    Jednocześnie z okoliczności sprawy wynika, że nabyte towary i usługi związane z
    Inwestycją objęte zakresem wniosku będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od
    opodatkowania, wobec tego są/będą Państwo zobowiązani również do zastosowania
    proporcji, o której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy.
    Stanowisko organu potwierdza orzeczenie TSUE z 8 listopada 2012 r. w sprawie C-511/10,
    w którym stwierdzono, że państwa członkowskie są uprawnione do stosowania w
    pierwszej kolejności jako kryterium podziału do celów obliczenia podlegającej odliczeniu
    proporcjonalnej części naliczonego podatku od wartości dodanej dla danej transakcji,
    takiej jak wzniesienie budynku o mieszanym użytku, kryterium innego niż kryterium
    oparte na wielkości obrotu, pod warunkiem, że przyjęta przez te państwa metoda
    gwarantuje dokładniejsze ustalenie rzeczonej proporcjonalnej części odliczenia.
    Sposób określenia proporcji wskazany w Rozporządzeniu ma charakter fakultatywny, tj.
    podatnicy dla których sposób określenia proporcji wskazują przepisy rozporządzenia mają

    prawo zastosować inną bardziej reprezentatywną metodę, jeżeli będzie ona lepiej
    odpowiadała specyfice prowadzonej przez nich działalności gospodarczej i dokonywanych
    przez nich nabyć. Jednakże powyższe podejście należy odnosić tylko i wyłącznie do
    działalności jednostki samorządu terytorialnego w sytuacji, gdy prewspółczynnik wskazany
    przez daną jednostkę opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach obrazujących
    specyfikę działalności danej jednostki i jest bardziej reprezentatywny niż przyjęty w
    rozporządzeniu sposób określania proporcji.
    Jak zauważył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w wyroku z dnia 14 listopada
    2018 r. sygn. akt I SA/Sz 516/18:
      „w orzecznictwie prezentowany jest pogląd, iż przepisy ww. rozporządzenia w
      odniesieniu do wskazanych w nim grup podatników »stanowią lex specialis w
      stosunku do przepisów ustawy i z tego względu winny stanowić zasadę przy
      ustalaniu współczynnika odliczeń podatku VAT«, należy zatem uznać, że »odstąpienie
      od przewidzianego tam sposobu ustalania współczynnika odliczenia musi mieć
      charakter wyjątkowy, spowodowany szczególnymi i atypowymi okolicznościami« –
      vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl
      87/18 z 25 kwietnia 2018 r. Podzielając ten pogląd należy więc uznać, że
      argumentacja skarżącej Gminy nie zawiera obiektywnych, przekonujących powodów,
      dla których przedstawiona przez nią metoda najbardziej odpowiada specyfice jej
      działalności”.
    Reasumując, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia części
    podatku naliczonego z tytułu poniesionych wydatków na Inwestycję na podstawie art. 86
    ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2a i następne ustawy oraz przepisów § 3 ust. 3 Rozporządzenia, z
    wykorzystaniem wzoru ustalonego dla danej jednostki budżetowej wykorzystującej
    Inwestycję. Ponadto wobec tego, że nabyte towary i usługi związane z przedmiotową
    Inwestycją objęte zakresem wniosku są/będą wykorzystywane do czynności zwolnionych
    od opodatkowania, są/będą Państwo również zobowiązani do zastosowania proporcji, o
    której mowa w art. 90 ust. 3 ustawy. Prawo to przysługuje/będzie przysługiwało pod
    warunkiem niewystąpienia przesłanek negatywnych wymienionych w art. 88 ustawy.
    W konsekwencji powyższego Państwa stanowisko w zakresie zadanego pytania jest
    nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w
      dacie zaistnienia zdarzenia oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w
      dniu wydania interpretacji.
    W myśl art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy bądź we własnym stanowisku, które zgodnie
    z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – nie zostały objęte pytaniem nie mogą być
    rozpatrzone.
    W myśl art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym
    lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa w złożonym wniosku.
    W zakresie wskazanych przez Państwa wyroków sądów należy zauważyć, że wyroki sądów
    to rozstrzygnięcia w konkretnej sprawie, osadzonej w określonym stanie faktycznym.
    Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze
    zm.) w swoim rozdziale III określa zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie
    obowiązującego. Nie przewiduje on takiej mocy dla orzecznictwa sądowego, w tym
    orzecznictwa sądów administracyjnych (w Polsce nie obowiązuje system precedensów
    sądowych). W związku z powyższym, nie negując orzecznictwa, jako cennego źródła w
    zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy zauważyć, że
    moc obowiązująca wyroku zamyka się w obrębie sprawy, w której została wydana.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny
        lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest
        elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
        Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
        decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
        praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.