Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-520/09-3/AT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-07-08
Teza: Czy apartamenty umeblowane, wynajmowane na dłuższy okres czasu w cyklu miesięcznym lub rocznym należy traktować jako usługi sklasyfikowane wg PKWiU 70.20.11 - czyli zwolnione z VAT?
Słowa kluczowe: najem-najem mieszkań; usługi-usługi zwolnione; zakwaterowanie; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 22 kwietnia 2009 r. (data wpływu 29 kwietnia 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 kwietnia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wspólnicy Spółki Cywilnej są współwłaścicielami kamienicy czynszowej, w której mieszczą się lokale mieszkalne od wielu lat wynajmowane lokatorom na cele mieszkalne na podstawie zawieranych umów najmu na okres kilku lat lub na czas nieokreślony. Celem Spółki jest prowadzenie działalności gospodarczej polegającej na świadczeniu usług właśnie w zakresie najmu lokali mieszkalnych i użytkowych. Wspólnicy Spółki dokonali zgłoszenia uzyskując wpisy w ewidencji działalności gospodarczej, jak również zarejestrowali Spółkę jako czynnego podatnika podatku VAT. Wystawiając faktury za najem pomieszczeń mieszkalnych dla lokatorów Spółka stosuje dla celów podatku VAT załącznik nr 4 symbol PKWiU 70.20.11 - czyli usługi w zakresie najmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym jako zwolnione od podatku VAT. W obecnym stanie faktycznym Spółka rozszerzyła działalność prowadzoną na terenie tej nieruchomości o wynajem wyremontowanych i w pełni wyposażonych mieszkań (tzw. apartamentów), składających się z pokoi, kuchni i łazienki. Przedmiotowe apartamenty są wynajmowane w zależności od potrzeb klienta zarówno w cyklu dziennym, tygodniowym, jak i dłuższym - miesięcznym, rocznym. Celem takiej usługi jest zaspokojenie potrzeb mieszkalnych, ale nie są one przez Spółkę traktowane jak pokoje hotelowe, bo Strona nie sprząta w nich w trakcie pobytu gościa, jak również nie ścieli łóżek, nie przyrządza posiłków. Przy najmach na krótki okres czasu cena ustalana jest za dobę lub tydzień, a fakturę VAT Spółka wystawia jedną za cały okres pobytu. Natomiast, przy najmach długoterminowych (kilka miesięcy lub lat) Spółka podpisuje z klientami/mieszkańcami umowy najmu, w których ustalana jest wysokość miesięcznego czynszu i co miesiąc przez cały okres obowiązywania umowy wystawiane są przez Spółkę faktury.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy apartamenty umeblowane, wynajmowane na dłuższy okres czasu w cyklu miesięcznym lub rocznym należy traktować jako usługi sklasyfikowane wg PKWiU 70.20.11 - czyli zwolnione z VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, usługi w zakresie wynajmowania nieruchomości o charakterze mieszkalnym, polegające na wynajmie lokali mieszkalnych (także tzw. apartamentów) na cele mieszkaniowe w dłuższym okresie czasu są zwolnione od podatku od towarów i usług ze względu na klasyfikację PKWiU 70.20.11.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w świetle art. 7 ust. 1 ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Natomiast, przez świadczenie usług, w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 8 ust. 3 ustawy, usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119.

Zauważyć należy, iż najem jako usługa wymieniona w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej wypełnia, określoną w art. 8 ustawy o VAT, definicję usług wobec czego stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podkreślenia wymaga, iż przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz wydane na jej podstawie rozporządzenia odwołują się do grupowań PKWiU przy ustalaniu preferencyjnych stawek podatkowych i zwolnień przedmiotowych. Zaliczanie określonej usługi do właściwego grupowania należy jednak do obowiązków usługodawcy. Wynika to z faktu, że to właśnie on posiada wszystkie informacje niezbędne do właściwego sklasyfikowania wykonywanej usługi do odpowiedniego grupowania.

Należy zaznaczyć, że w myśl § 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.), do celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług – do dnia 31 grudnia 2009 r. stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 42, poz. 264, ze zm.).

Na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, podstawowa stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisów wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi bądź zwolnienie od podatku.

I tak stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 1 cyt. ustawy zwalnia się od podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy. W poz. 4 tego załącznika, tj. w „wykazie usług zwolnionych od podatku” wymienione zostały usługi o symbolu PKWiU ex 70.20.11 – „usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”.

Użycie w załączniku danej grupy „ex” oznacza, że zwolnienie od podatku odnosi się tylko do danej usługi z danego grupowania. Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania zwolnienia lub obniżonej stawki podatku VAT tylko do usług należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniającego określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce nazwa usługi.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że ze zwolnienia od podatku od towarów i usług korzysta wyłącznie świadczenie usług wynajmu nieruchomości na cele mieszkalne. Zastosowanie zwolnienia jest więc uzależnione od spełnienia przesłanek obiektywnych dotyczących charakteru wynajmowanego lokalu (lokal mieszkalny) oraz subiektywnych dotyczących przeznaczenia wynajmowanego lokalu (cel mieszkaniowy).

W przedmiotowej sprawie najistotniejszą kwestią jest właściwe zaklasyfikowanie wg PKWiU wykonywanych usług przez Wnioskodawcę.

Z przedłożonego wniosku wynika, że Spółka jako czynny podatnik VAT, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy usługi w zakresie wynajmu lokali mieszkalnych i użytkowych. Wnioskodawca wynajmuje lokale mieszkalne lokatorom na cele mieszkalne na podstawie zawieranych umów najmu na okres kilku lat lub na czas nieokreślony. Wystawiając faktury za najem pomieszczeń mieszkalnych dla lokatorów Spółka stosuje dla celów podatku VAT załącznik nr 4 symbol PKWiU 70.20.11 - czyli usługi w zakresie najmu nieruchomości o charakterze mieszkalnym jako zwolnione od podatku VAT. Obecnie Spółka rozszerzyła swoją działalność o wynajem wyremontowanych i w pełni wyposażonych mieszkań (tzw. apartamentów), składających się z pokoi, kuchni i łazienki. Przedmiotowe apartamenty są wynajmowane w zależności od potrzeb klienta w cyklu miesięcznym, rocznym. Przy najmach długoterminowych (kilka miesięcy lub lat) Spółka podpisuje z klientami/mieszkańcami umowy najmu, w których ustalana jest wysokość miesięcznego czynszu i co miesiąc przez cały okres obowiązywania umowy wystawiane są przez Spółkę faktury.

Wobec powyższego, należy stwierdzić, iż usługi sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 70.20.11 – „usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek” mieszczą się w katalogu czynności, o których mowa w poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem są zwolnione od podatku VAT.

Reasumując, jeśli usługi świadczone przez Wnioskodawcę są sklasyfikowane w dziale PKWiU ex 70.20.11 „usługi w zakresie wynajmowania lub dzierżawienia nieruchomości o charakterze mieszkalnym na własny rachunek, z wyłączeniem wynajmu lokali w budynkach mieszkalnych na cele inne niż mieszkaniowe”, to korzystają one ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na mocy art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku VAT (poz. 4 załącznika nr 4 do ustawy).

Należy zaznaczyć, że Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów lub usług do grupowania klasyfikacyjnego, w związku z tym niniejszej odpowiedzi udzielono wyłącznie w oparciu o grupowanie wskazane przez Wnioskodawcę.

Stosownie do zasad metodycznych klasyfikacji statystycznych – na podstawie Komunikatu Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 r. sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej.

W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania, w tym także dla usług według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się z wnioskiem do Ośrodka Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego, który udziela informacji w zakresie stosowania wyżej powołanych standardów klasyfikacyjnych. Tylko w przypadku prawidłowego zaklasyfikowania do właściwego grupowania PKWiU możliwie jest rozstrzygnięcie o zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług danego towaru lub usługi.

Ponadto zaznacza się, że w niniejszej interpretacji załatwiono wniosek w części dotyczącej stanu faktycznego w podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego od podatku VAT, natomiast w części dotyczącej stanu faktycznego w zakresie stawki podatku VAT została wydana odrębna interpretacja nr ILPP1/443-520/09-2/AT z dnia 8 lipca 2009 r.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.