Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-869/10-2/AGr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-13
Teza: 1. Kto jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze sprzedaży wieczystego prawa użytkowania gruntu oraz budynku handlowo - usługowego będącego wspólną własnością Wnioskodawczyni i jej byłego męża, a wykorzystywanego przez 9 lat w prowadzonej przez Zainteresowaną działalności gospodarczej? 2. W jaki sposób należy ustalić dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dla osoby lub osób zobowiązanych do zapłaty ww. podatku. 3. Jaką stawkę podatku dochodowego należy zastosować?
Słowa kluczowe: budynek-budynek użytkowy; grunty; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; sprzedaż; użytkowanie (używanie); środek-środek trwały
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 21 lipca 2010 r. (data wpływu 30 lipca 2010 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży budynku handlowo – usługowego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania sprzedaży budynku handlowo – usługowego oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Działalność gospodarczą w zakresie handlu artykułami przemysłowymi i papierniczymi Wnioskodawczyni prowadziła w okresie od 21 sierpnia 1991 r. do dnia 30 września 2009 r., na podstawie wpisu do Ewidencji Działalności Gospodarczej. W celach ewidencyjnych Zainteresowana prowadziła podatkową księgę przychodów i rozchodów. Podatek dochodowy od osób fizycznych rozliczany był wg skali podatkowej. W 1999 r. do ewidencji środków trwałych wprowadzony został budynek handlowo – usługowy, który był wybudowany przez Wnioskodawczynię i jej męża ze wspólnych środków finansowych. Do ewidencji środków trwałych jako wartość początkową przyjęta została wycena biegłego rzeczoznawcy. Do sierpnia 2009 r. dokonywane były odpisy amortyzacyjne. Budynek handlowo - usługowy wybudowano na działce otrzymanej w wieczyste użytkowanie wg Decyzji Urzędu Miasta z dnia 20 lipca 1990 r.

W 2006 r. ustała wspólność majątkowa na skutek orzeczonego przez Sąd Okręgowy wyroku rozwiązującego małżeństwo. W 2007 r. na podstawie aktu notarialnego Wnioskodawczyni i jej mąż przejęli w wieczyste użytkowanie działkę na której został przez nich wybudowany ww. budynek oraz przeniesiona została nieodpłatnie własność budynku handlowo - usługowego wybudowanego z ich własnych środków.

W dniu 1 września 2009 r. budynek handlowo - usługowy został przekazany na potrzeby własne Wnioskodawczyni. Z dniem 30 września 2009 r. nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej przez Zainteresowaną.

W dniu 17 maja 2010 r. Wnioskodawczyni i jej mąż sprzedali prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz własność budynku handlowo - usługowego stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Kto jest zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od dochodu uzyskanego ze sprzedaży wieczystego prawa użytkowania gruntu oraz budynku handlowo - usługowego będącego wspólną własnością Wnioskodawczyni i jej byłego męża, a wykorzystywanego przez 9 lat w prowadzonej przez Zainteresowaną działalności gospodarczej?
2.  W jaki sposób należy ustalić dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych dla osoby lub osób zobowiązanych do zapłaty ww. podatku.
3.  Jaką stawkę podatku dochodowego należy zastosować?

Zdaniem Wnioskodawczyni, na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany przez Wnioskodawczynię i jej byłego męża dochód z odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntów oraz budynku nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

\- jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 ww. ustawy przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.

Natomiast zgodnie z art. 10 ust. 3 ww. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W świetle art. 14 ust. 1 ww. ustawy za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących:

1.  środkami trwałymi,
2.  składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g, nie przekracza 1500 zł,
3.  wartościami niematerialnymi i prawnymi,

\- ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c (dotyczącego odpłatnego zbycia nieruchomości o charakterze mieszkalnym oraz praw związanych z takimi nieruchomościami).

Przepis art. 14 ww. ustawy nie wymienia szczegółowo wszystkich przychodów z tego źródła, zaś w art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy wymienione zostały tylko niektóre rodzaje przychodów zaliczanych do przychodów z działalności gospodarczej. Z tego względu, sprzedaż każdego innego składnika, wykorzystywanego w działalności, nawet nie wprowadzonego do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych stanowi przychód z tytułu działalności gospodarczej na podstawie ogólnej zasady wyrażonej w art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (z wyjątkiem nieruchomości mieszkalnych).

Z treści przytoczonych przepisów wynika, że przychodami z działalności gospodarczej są zarówno przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą składników majątku używanych aktualnie w działalności, jak i przychody uzyskane ze sprzedaży tych składników majątku, które zostały z działalności gospodarczej z różnych względów wycofane.

W przypadku składników majątku wycofanych z działalności gospodarczej przychód z działalności gospodarczej nie powstaje, jeżeli między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym zostały one wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia upłynęło 6 lat.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ww. ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Stosownie do treści art. 24 ust. 2 zd. 2 ww. ustawy dochodem z odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą jest różnica między przychodem z odpłatnego zbycia, a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem pkt 2, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od tych środków i wartości. Wartość początkową środka trwałego ustala się według zasad określonych w art. 22g ww. ustawy.

W myśl art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. a) tej ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków poniesionych na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni w okresie od 21 sierpnia 1991 r. do dnia 30 września 2009 r. prowadziła pozarolniczą działalność gospodarczą. W 1999 r. do ewidencji środków trwałych wprowadzony został budynek handlowo – usługowy, który był wybudowany przez Wnioskodawczynię i jej męża ze wspólnych środków finansowych.

Do sierpnia 2009 r. dokonywane były odpisy amortyzacyjne. Budynek handlowo - usługowy wybudowano na działce otrzymanej w wieczyste użytkowanie wg Decyzji Urzędu Miasta z dnia 20 lipca 1990 r. W dniu 1 września 2009 r. budynek handlowo - usługowy został przekazany na potrzeby własne Wnioskodawczyni. Z dniem 30 września 2009 r. nastąpiła likwidacja działalności gospodarczej prowadzonej przez Zainteresowaną.

W dniu 17 maja 2010 r. Wnioskodawczyni i jej mąż sprzedali prawo wieczystego użytkowania gruntu oraz własność budynku handlowo - usługowego stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż przychód uzyskany ze sprzedaży budynku handlowo-usługowego będącego środkiem trwałym w prowadzonej przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej oraz prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym wybudowano przedmiotowy budynek, stanowi dla Zainteresowanej przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.

Dochodem z odpłatnego zbycia budynku handlowo-usługowego będzie różnica między przychodem z jego sprzedaży a wartością początkową wykazaną w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, powiększona o sumę odpisów amortyzacyjnych, dokonanych od tego środka trwałego.

Natomiast dochodem z odpłatnego zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku gdy zostało ono wpisane do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (które nie podlega amortyzacji), będzie różnica pomiędzy przychodem ze sprzedaży a wartością początkową tego środka trwałego. W sytuacji gdy prawo wieczystego użytkowania gruntu nie zostało wpisane do ww. ewidencji, wówczas dochód ze sprzedaży ustala się w oparciu o art. 14 ust. 1 i art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

Podstawę opodatkowania stanowi dochód, wg takiej stawki podatku jaką była opodatkowana pozarolnicza działalność gospodarcza, tj. wg skali podatkowej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.