Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.884.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Brak prawa do odliczenia całości lub części podatku
naliczonego wynikającego z wydatków poniesionych w
związku z nabyciem wozu strażackiego w ramach projektu.
Słowa kluczowe: odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt-projekt pomocowy
straż-straż pożarna
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia całości lub części podatku
    naliczonego wynikającego z wydatków poniesionych w związku z nabyciem wozu
    strażackiego w ramach projektu pn. „...”.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (dalej również jako: „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego.
    Poza zadaniami własnymi wykonywanymi wyłącznie w charakterze organu władzy
    publicznej, Gmina wykonuje również działalność gospodarczą, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Gmina jest zatem czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.
    Gmina planuje nabyć wóz strażacki (samochód ratowniczo-gaśniczy) i przekazać go w
    nieodpłatne użytkowanie funkcjonującej na terenie Gminy jednostce Ochotniczej Straży
    Pożarnej (dalej jako: „OSP”), tytułem umowy użyczenia. Wóz strażacki będzie służył
    realizacji działalności statutowej OSP polegającej, w szczególności, na zapewnieniu na
    terenie Gminy bezpieczeństwa w zakresie ochrony przeciwpożarowej.
    Zakup finansowany będzie ze środków projektu pn. „...”, w ramach Programu Fundusze
    Europejskie dla .... 2021-2027, Priorytet 2 Fundusze europejskie dla środowiska, Działanie
    2.11 Wsparcie służb ratunkowych.
    Przedmiotem projektu jest doposażenie jednostek OSP z obszaru województwa w
    samochody ratowniczo-gaśnicze średniego typu. Realizacja projektu ma na celu spełnienie
    wymogów kwalifikujących jednostkę OSP do włączenia do Krajowego Systemu Ratowniczo
    – Gaśniczego (dalej jako: „KSRG”) zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Spraw
    Wewnętrznych z dnia 15 września 2014 r. w sprawie zakresu, szczegółowych warunków i
    trybu włączania jednostek ochrony przeciwpożarowej do krajowego systemu ratowniczo-
    gaśniczego (Dz.U. 2014, poz. 1317). Włączenie jednostek do KSRG ma na celu ochronę
    życia, zdrowia, mienia lub środowiska poprzez: walkę z pożarami i innymi klęskami
    żywiołowymi, ratownictwo techniczne, chemiczne, ratownictwo ekologiczne i medyczne.
    Ponieważ zakup wozu strażackiego wpłynie bezpośrednio na zwiększenie bezpieczeństwa
    mieszkańców Gminy, zakup ten i jego przekazanie na rzecz OSP wpisuje się w zadania
    własne Gminy w zakresie bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej, o
    których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.
    U. z 2025 r., poz. 1153, dalej: „Ustawa o samorządzie gminnym”).
    Wóz strażacki nie będzie wykorzystywany przez Gminę do wykonywania jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Gmina nie będzie
    osiągała żadnych przychodów związanych z użytkowaniem wozu strażackiego.
    W związku z realizacją przedmiotowego przedsięwzięcia Gmina poniesie wydatki, które
    dokumentowane będą wystawianymi na Gminę fakturami VAT.

## Pytanie

Czy w okolicznościach opisanych we wniosku, Gmina będzie uprawniona do odliczenia
    całości lub części podatku naliczonego wynikającego z wydatków poniesionych na poczet
    nabycia wozu strażackiego?

    Państwa stanowisko w sprawie
    Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia (ani częściowego odliczenia) podatku
    naliczonego wynikającego z wydatków poniesionych na poczet nabycia wozu strażackiego.
    UZASADNIENIE
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o samorządzie gminnym, zaspokajanie zbiorowych potrzeb
    wspólnoty należy do zadań własnych gminy. Na podstawie zaś punktu 14 tej regulacji,
    zadania własne gminy obejmują m. in. sprawy bezpieczeństwa obywateli i ochrony
    przeciwpożarowej.
    W myśl art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT – obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jak stanowi art. 15 ust. 6 Ustawy o VAT, nie uważa się za podatników organów władzy
    publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań
    nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z
    wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Z treści przywołanych wyżej regulacji wynika, że prawo do odliczenia VAT naliczonego
    przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przesłanek, tj.: nabywcą towarów/usług jest
    podatnik VAT oraz nabywane towary/usługi są wykorzystywane przez podatnika do
    wykonywania czynności opodatkowanych VAT.
    Powyższa zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w
    ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, dbanie o bezpieczeństwo obywateli i ochrona
    przeciwpożarowa, stanowi zadanie własne Gminy.
    Wóz strażacki nie będzie wykorzystywany przez Gminę do wykonywania jakiejkolwiek
    działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Gmina nie będzie
    osiągała żadnych przychodów związanych z użytkowaniem wozu strażackiego. Nie posłuży
    on wykonywaniu przez Gminę jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT.

    Gmina nabędzie wóz strażacki i nieodpłatnie przekaże go do celów wykonywania zadań
    przez OSP. Gmina uczyni to działając w charakterze organu władzy publicznej,
    wykonującego jedno ze swoich zadań nałożonych przepisami Ustawy o samorządzie
    gminnym, nie zaś w charakterze podatnika VAT realizującego działalność gospodarczą,
    która podlegałaby opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, nabycie wozu strażackiego nie umożliwi Gminie odliczenia podatku
    naliczonego w jakimkolwiek zakresie, gdyż w okolicznościach opisach we wniosku, wóz
    strażacki nie stanowi towaru, o którym mowa w art. 86 ust. 1 Ustawy o VAT, tj. towaru
    wykorzystywanego przez podatnika, o którym mowa w art. 15 Ustawy o VAT, do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i
    usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Art. 87 ust. 1 ustawy stanowi:
      W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w
      okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do
      obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu
      różnicy na rachunek bankowy.
    Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone
    zostały w art. 87 ust. 2 - ust. 6 ustawy.
    W świetle art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od
    towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest
    związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które

    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    W myśl art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.),
    zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma
    charakter podmiotowo-przedmiotowy.
    W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie
    podatku od towarów i usług występować mogą w dwojakim charakterze:
      - podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich
        odrębnymi przepisami prawa, oraz

      - podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na postawie umów
        cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez
    nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Tylko bowiem w tym zakresie ich
    czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Stosownie do przepisu art. 2 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 1153):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Jak stanowi art. 6 ust. 1 powołanej ustawy:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu
      lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 14 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. porządku publicznego i
      bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w
      tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego.
    Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy
    uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej
    sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie będzie spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali – wóz strażacki nie
    będzie wykorzystywany przez Gminę do wykonywania jakiejkolwiek działalności
    gospodarczej w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT. Gmina nie będzie osiągała żadnych
    przychodów związanych z użytkowaniem wozu strażackiego. Zatem, nie będą mieli
    Państwo prawa do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z realizacją ww. projektu. Z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu
    prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia całości lub
    części podatku naliczonego wynikającego z wydatków poniesionych w związku z nabyciem
    wozu strażackiego w ramach projektu pn. „...”, ponieważ wydatki związane z realizacją
    tego projektu nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od
    towarów i usług.
    Tym samym Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.