Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IP-PB3-423-1077/08-2/MS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-10-20
Teza: Czy w świetle art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 12 ust. 1, art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku likwidacji i rozwiązania spółki komandytowej, w której Spółka będzie komandytariuszem, przychodem Spółki będzie wartość majątku otrzymanego przez Spółkę zgodnie z art. 82 § 2 Kodeksu spółek handlowych (dalej: „KSH”), w związku z art. 103 KSH, w części przekraczającej wartość wkładu niepieniężnego wniesionego przez Spółkę do spółki komandytowej określonej w umowie spółki komandytowej?
Słowa kluczowe: likwidacja; majątek; przychód; skutki podatkowe; spółki-spółka komandytowa; wkład-wkłady niepieniężne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 5; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22.07.2008r.(data wpływu 25.07.2008r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych dla wnioskodawcy w momencie rozwiązania/likwidacji spółki komandytowej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 25.07.2008r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych dla wnioskodawcy w momencie rozwiązania/ likwidacji spółki komandytowej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, H sp. z o.o. (dalej: .„wnioskodawca” bądź „Spółka”), posiada siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka będzie komandytariuszem spółki komandytowej. Komplementariuszern spółki komandytowej będzie inna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka wniesie do spółki komandytowej wkład niepieniężny. Wartość wkładu zostanie określona w umowie spółki komandytowej i będzie równa wartości rynkowej przedmiotu wkładu na dzień wniesienia go do spółki komandytowej. Zgodnie z umową spółki komandytowej, udział w zysku będzie proporcjonalny do wkładu rzeczywiście wniesionego przez wnioskodawcę do spółki komandytowej. Spółka rozważa konsekwencje podatkowe udziału w spółce komandytowej, w tym konsekwencje ewentualnego zakończenia działalności przez spółkę komandytową i rozwiązania tej spółki. Decyzja w zakresie rozwiązania spółki komandytowej uzależniona będzie od efektów działalności gospodarczej prowadzonej przez tę spółkę.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w świetle art. 5 ust. 1 i ust. 2, art. 7 ust. 2, art. 12 ust. 1, art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, w przypadku likwidacji i rozwiązania spółki komandytowej, w której Spółka będzie komandytariuszem, przychodem Spółki będzie wartość majątku otrzymanego przez Spółkę zgodnie z art. 82 § 2 Kodeksu spółek handlowych (dalej: „KSH”), w związku z art. 103 KSH, w części przekraczającej wartość wkładu niepieniężnego wniesionego przez Spółkę do spółki komandytowej określonej w umowie spółki komandytowej?

Zdaniem Spółki, w przypadku likwidacji i rozwiązania spółki komandytowej wartość majątku spółki komandytowej otrzymanego przez Spółkę zgodnie z art. 82 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. z 2000 r., Nr 94, poz. 1037 ze zm.- dalej: „KSH”) w związku z art. 103 KSH, będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem CIT w części przekraczającej wartość wkładu niepieniężnego wniesionego przez Spółkę do spółki komandytowej określonej w umowie spółki komandytowej.

Wnioskodawca podkreśla, że możliwość likwidacji i rozwiązania spółki komandytowej (spółki osobowej przewiduje kodeks spółek handlowych, który pośród powodów zakończenia działalności spółki wskazuje min. jednomyślną uchwałę wszystkich wspólników lub przyczyny przewidziane w umowie spółki. W przypadku zaistnienia powyższych okoliczności należy przeprowadzić likwidację spółki, chyba że wspólnicy uzgodnili inny sposób zakończenia działalności spółki. Odstąpienie od przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego powinno się odbyć poprzez uzgodnienie między wspólnikami innego sposobu zakończenia działalności spółki komandytowej. Postępowanie likwidacyjne, lub inny sposób zakończenia działalności spółki, polega na podjęciu czynności faktycznych i prawnych, które zmierzają do upłynnienia majątku spółki. Likwidacja rozumiana jest więc jako postępowanie, które ma doprowadzić do rozwiązania spółki. Postępowanie likwidacyjne wiąże się, stosownie do art. 82 § 2 w związku z art. 103 KSH, z podziałem między wspólników spółki komandytowej majątku stosownie do postanowień umowy spółki.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 54. poz. 654 ze zm. - dalej: „CIT”), spółki osobowe są podmiotami transparentnymi podatkowo, tzn. nie są podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych, a osiągane przez te spółki przychody opodatkowane są jako przychody każdego ze wspólników proporcjonalnie do posiadanego przez niego udziału w zyskach spółki, przy odpowiednim zastosowaniu tych samych zasad do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów, zwolnień i ulg podatkowych oraz obniżenia dochodu, podstawy opodatkowania lub podatku.

Na mocy art. 12 ust. 1 ustawy o CIT przychodami podatnika są otrzymane pieniądze i wartości pieniężne. Natomiast, na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o CIT kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Według art. 7 ust. 2 ustawy o CIT dochodem jest nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.

Zdaniem Spółki powyższe przepisy oraz unormowania zawarte w przepisach prawa podatkowego, w szczególności dotyczące opodatkowania wspólników spółki komandytowej będących osobami fizycznymi w przypadku rozwiązania spółki komandytowej i zwrotu wkładów, czy też opodatkowania zwracanych udziałów w spółkach kapitałowych, których udziałowcami są osoby prawne, wskazują, że zwracana Spółce wartość majątku spółki komandytowej przewyższająca wartość wkładu wniesionego przez Spółkę stanowi przychód podlegający opodatkowaniu.

Biorąc powyższe pod uwagę w opinii Spółki, w przypadku rozwiązania spółki komandytowej, w której Spółka będzie komandytariuszem, wartość majątku spółki komandytowej otrzymanego przez Spółkę będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem CIT w części przekraczającej wartość wkładu niepieniężnego wniesionego przez Spółkę do spółki komandytowej określonej w umowie spółki komandytowej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego oceny stanowiska wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy opisanego zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.