Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.382.2025.1.AKR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-17
Teza: Brak podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
działek.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
działki
grunty-sprzedaż gruntów
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 19 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    działek. Uzupełniła go Pani pismami z 21 maja 2025 r. (wpływ 26 maja 2025 r.), z 23
    czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) oraz z 21 maja 2025 r. (wpływ 26 czerwca 2025
    r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni (...) (dalej: „Wnioskodawczyni” lub „Podatniczka”) jest osobą fizyczną,
    która posiada polskie obywatelstwo oraz miejsce stałego zamieszkania (tzw. rezydencję
    podatkową) i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce zgodnie z art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawczyni przysługuje prawo własności niezabudowanej nieruchomości gruntowej
    położonej w miejscowości (...) o powierzchni łącznej (...) m2 (ok. (...) ha) obręb – (...)
    („Nieruchomość”).
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego
    („MPZP”), który został uchwalony w dniu 31 sierpnia 2017 r. dla obszaru, na którym
    znajduje się ta Nieruchomość (Uchwała (...)). W MPZP Nieruchomość została przeznaczona
    jako: 4MN/U – tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej; 6KDW I5 KDW
    – tereny dróg wewnętrznych, 2KDxp – tereny ciągów pieszo-rowerowych.
    W ewidencji gruntów Nieruchomość oznaczona jest jako grunty orne RVI i RV klasy.
    Nieruchomość jest niezabudowana, niezagospodarowana oraz nieuzbrojona (brak sieci
    infrastruktury technicznej: wodnej, kanalizacyjnej, elektrycznej i gazowej).
    Z tytułu nabycia Nieruchomości Wnioskodawczyni nie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku od towarów i usług („VAT”) – Podatniczka nabyła przedmiotową Nieruchomość w
    spadku (dziedziczenia) na podstawie notarialnego testamentu po dziadku – (...) zmarłym w
    dniu (...) 2023 r., jako jego jedyna spadkobierczyni zgodnie z prawomocnym
    postanowieniem Sądu Rejonowego (...).
    Wskutek zażaleń wniesionych przez pozostałych uczestników postępowania o
    stwierdzenia nabycia spadku klauzula prawomocności została nadana na to
    postanowienie dopiero w grudniu 2024 r.
    Zmarły spadkodawca (...) nabył Nieruchomość jeszcze w latach (...) i wykorzystywał ją na
    cele rolnicze, tj. obsiewał pole do (...) r. Nieruchomość nie była wykorzystywana w
    ostatnim roku życia spadkodawcy z uwagi na jego podeszły wiek i zły stan zdrowia. Po
    śmierci dziadka Wnioskodawczyni odziedziczyła cały należący do niego majątek, w tym
    Nieruchomość. Nieruchomość stanowiła główny i najbardziej wartościowy składnik
    spadku – jej szacunkowa wartość z dnia (...) 2025 r. wynosiła około (...) zł. W wyniku
    dziedziczenia testamentowego uprawnieni do zachowku krewni (łącznie 4 osoby)
    zmarłego spadkobiercy wystąpili do Podatniczki jako jedynej spadkobierczyni z
    roszczeniami o zachowek. Od dnia nabycia w spadku Nieruchomości Wnioskodawczyni
    otrzymuje wezwania do zapłaty zachowku. Złożony został przeciwko niej pozew o zapłatę
    zachowku do Sądu Okręgowego. Podatniczka wielokrotnie proponowała pominiętym
    spadkobiercom podział Nieruchomości i przeniesienie na nich własności części

    Nieruchomości (wydzielonych działek) jako rozliczenie roszczeń z tytułu zachowku. Na
    etapie postępowania o stwierdzenia spadku wykazywali oni duże zainteresowanie –
    domagając się partycypacji w Nieruchomości, jednak obecnie nie są zainteresowani takim
    rozwiązaniem i żądają od Wnioskodawczyni wypłaty pieniężnej zachowku. Łączna
    szacunkowa kwota roszczeń o zapłatę zachowku wynikająca z wezwań i złożonego pozwu
    wynosi około (...) zł.
    Wnioskodawczyni jest osobą młodą, na początku kariery zawodowej (w trakcie szkolenia
    zawodowego), która nie dysponuje taką kwotą i obecnie jest ona dla niej nieosiągalna. Nie
    ma zdolności kredytowej by uzyskać kredyt lub pożyczkę z banku na zaspokojenie
    roszczeń o zachowek. Dodatkowo Wnioskodawczyni już obecnie ponosi bardzo wysokie
    koszty związane z roszczeniami krewnych m.in. koszty sporządzenia operatu
    szacunkowego Nieruchomości dla celów zachowku, koszty obsługi prawnej, w tym
    postępowania przed Sądem (koszty sądowe i koszty zastępstwa procesowego) oraz koszty
    utrzymania samej Nieruchomości i pozostałych składników odziedziczonego majątku. Od
    czasu śmierci dziadka ponosi wyłącznie obciążenia związane z Nieruchomością i innymi
    składnikami majątku spadkowego, w tym podatków i opłat. Przy czym Wnioskodawczyni
    ma świadomość, że koszty te znacząco wzrosną w przypadku wniesienia do Sądu pozwów
    o zapłatę zachowku przez pozostałe 3 osoby uprawnione do zachowku po zmarłym
    dziadku. Chce również uniknąć ewentualnej sprzedaży egzekucyjnej Nieruchomości na
    licytacji komorniczej, ponieważ jej cena wywoławcza byłaby dużo niższa od rzeczywistej
    wartości tej Nieruchomości (...), a Wnioskodawczyni zostałaby dodatkowo obciążona
    kosztami egzekucyjnymi.
    W ocenie Podatniczki, odziedziczona Nieruchomość jest jedynym zbywalnym i
    wartościowym składnikiem Jej majątku, którego sprzedaż pozwoliłaby na uzyskanie
    środków na zaspokojenie roszczeń krewnych o wypłatę należnego zachowku oraz
    pokrycie obecnych kosztów sądowych i pozostałych wydatków. Zbycie innych składników
    majątku posiadanego przez Wnioskodawczynię pozwoliłoby na uzyskanie maksymalnie
    (...) łącznej kwoty samego zachowku (bez pozostałych kosztów).
    W związku z tym Podatniczka planuje sprzedać Nieruchomość – w tym celu prowadziła
    rozmowy z lokalnymi przedsiębiorcami z branży deweloperskiej. Wystawiła również
    ogłoszenie o sprzedaży całej Nieruchomości na portalach ogłoszeniowych w Internecie.
    Pierwotna oferta sprzedaży całej Nieruchomości nie spotkała się z zainteresowaniem
    potencjalnych kupujących, dlatego Podatniczka zdecydowała o podziale Nieruchomości na
    jak najmniejsze działki gruntu, które, w Jej ocenie, łatwiej będzie Jej sprzedać.
    Przed podziałem Nieruchomość składała się z dwóch (2) działek gruntu nr (...) o pow. (...)
    m2 i nr (...) o pow. (...) m2. Na skutek podziału zgodnie z decyzją podziałową Wójta (...)
    obecnie Nieruchomość składa się z (...) mniejszych działek gruntu (budowlanych)
    oznaczonych w ewidencji kolejno od nr (...) i działek drogowych będących drogami
    wewnętrznymi z dostępem do drogi publicznej oznaczonych nr (...), które stanowią dojazd
    do działek budowlanych. Każda z działek budowlanych ma ok. (...) m2, co jest najmniejszą
    dopuszczalną powierzchnią działki ewidencyjnej (działki geodezyjnej, katastralnej) na
    obszarze, na którym położona jest Nieruchomość.
    Podatniczka nie uzbrajała Nieruchomości ani poszczególnych działek budowlanych, w
    szczególności nie przyłączyła żadnych mediów (wody, kanalizacji, gazu, elektryczności)
    oraz nie zmieniała ich dotychczasowego przeznaczenia, w tym nie zmieniała z funkcji
    rolnej na budowlaną.
    Na moment sprzedaży działki stanowią grunt przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową
    zgodnie z MPZP z roku 2017. Ponadto dla Nieruchomości ani wydzielonych działek nie
    zostały wydane żadne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    przestrzennego, ani nie wystąpiono o ich wydanie.
    Nieruchomość i działki nie są i nie były zabudowane.

    Podatniczka nie podjęła żadnych działań marketingowych czy reklamowych w celu
    zwiększenia atrakcyjności sprzedawanej Nieruchomości i działek. Nie zamierza angażować
    własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości Nieruchomości
    lub działek budowlanych np. poprzez budowę drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci
    kanalizacji sanitarnej, wodnej czy energetycznej. Działki nie posiadają żadnych przyłączy i
    Podatniczka nie zamierza takich dokonywać przed sprzedażą.
    Wystąpiła jedynie o zatwierdzenie podziału Nieruchomości na mniejsze działki budowlane
    i doprowadzenie do wydzielenia działek pod drogę biorąc pod uwagę roszczenia członków
    rodziny o zachowek. Podatniczka podzieliła Nieruchomość na mniejsze działki nadal licząc,
    że krewni zgodzą się na przeniesienie na nich własności części wydzielonych działek na
    pokrycie zachowku lub w ostateczności uda się sprzedać większość lub znaczną część tych
    działek, a uzyskane środki przeznaczyć na zapłatę zachowku i koszty prawne.
    Przedmiotem oferty sprzedaży jest cała Nieruchomość oraz każda z (...) działek
    budowlanych o numerach kolejno od (...).
    Wnioskodawczyni najbardziej zainteresowana jest zbyciem całej Nieruchomości lub
    kilkunastu lub kilkudziesięciu działek jednemu nabywcy, w jednej lub kilku transakcjach
    (umowach) sprzedaży, ale nie wyklucza sprzedaży pojedynczych działek różnym
    nabywcom (jeżeli nie znajdzie kupca na całą Nieruchomość lub większą jej część).
    Przyjmując średnią cenę jednej działki w okolicy około (...) zł i łączną wysokość roszczeń
    około (...) zł.
    Wnioskodawczyni ustaliła, że musi sprzedać co najmniej 15-20 działek by za uzyskane
    środki zapłacić zachowek i pokryć koszty. Wnioskodawczyni sama zajmuje się sprzedażą
    mianowicie wykonała zdjęcia Nieruchomości oraz wystawiła oferty sprzedaży całej
    Nieruchomości i sprzedaży pojedynczych działek budowlanych na popularnych
    internetowych portalach ogłoszeniowych ((...)).
    Nie zawarła umowy o pośrednictwo sprzedaży z osobą trzecią, nikomu nie udzielała i nie
    będzie udzielać pełnomocnictwa do sprzedaży Nieruchomości lub/i działek, czy do
    zarządzania Nieruchomością.
    Na moment sprzedaży Wnioskodawczyni nie jest i nie była zarejestrowana jako czynny
    podatnik podatku VAT. Nie prowadzi i nie prowadziła działalności gospodarczej, w tym
    działalności handlowej w zakresie obrotu gruntami (nieruchomościami), działalności w
    zakresie usług remontowo-budowlanych, usług deweloperskich ani innych usług o
    zbliżonym charakterze. Podatniczka nie zamierza prowadzić działalność gospodarczej w
    zakresie obrotu nieruchomościami lub deweloperskiej.
    Nie była i nie jest rolnikiem ryczałtowym, i nigdy nie prowadziła gospodarstwa rolnego.
    Od dnia nabycia spadku zarówno Nieruchomość, jak i wydzielone działki budowlane
    należą do majątku prywatnego Podatniczki, nie są, nie były oraz nie będą wykorzystywane
    do prowadzenia działalności gospodarczej, w tym działalności zwolnionej z podatku VAT
    oraz do działalności rolniczej.
    Nieruchomość, jak i działki nie były przez nią wykorzystywane w celach zarobkowych np.
    dzierżawa, najem lub użyczenie lub w inny sposób oddane do używania osobom trzecim.
    Nie została i nie zostanie zawarta umowa dzierżawy lub najmu z przyszłymi nabywcami
    Nieruchomości lub poszczególnych działek.
    Wnioskodawczyni nie ponosiła żadnych nakładów związanych z przygotowaniem
    Nieruchomości i działek do sprzedaży, nie zamierza takich działań podejmować przed
    sprzedażą. Jedyne nakłady, jakie poniosła dotychczas na Nieruchomość to koszty
    sporządzenia operatu szacunkowego Nieruchomości dla celów zachowku, koszty planu
    podziału i opłata za podział Nieruchomości na działki, opłaty za wystawienie ogłoszeń o
    sprzedaży, w łącznej kwocie około (...) zł.

    W roku 2021 Podatniczka sprzedała należący do niej dom (budynek) mieszkalny i za
    uzyskane środki zakupiła działkę gruntu, na której obecnie buduje nowy dom, w którym
    zamieszka. Transakcja miała charakter jednorazowy i była podyktowana zamiarem zmiany
    miejsce zamieszkania.
    Wnioskodawczyni nie dokonywała sprzedaży żadnych innych nieruchomości, w tym
    działek gruntu.
    Zmarły spadkodawca – (...) również nie prowadził działalności gospodarczej w zakresie
    obrotu gruntami (nieruchomościami), działalności w zakresie usług remontowo-
    budowlanych, usług deweloperskich. Nieruchomość była przez niego wykorzystywana
    wyłącznie w celach rolniczych.
    Środki, które Podatniczka pozyska ze sprzedaży Nieruchomości lub działek zamierza
    przeznaczyć na zapłatę roszczeń z tytułu zachowku i koszty obsługi prawnej, w tym koszty
    postępowania przed Sądem w sprawach o zachowek oraz koszty utrzymania składników
    nabytego w spadku majątku. Ewentualne nadwyżki chciałaby przeznaczyć na
    zabezpieczenie własnej przyszłości.
    Pytania
    1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym, Wnioskodawczyni działa jako podatnik podatku
      VAT na podstawie art. 15 ust. 1 uVAT i tym samym sprzedaż całej Nieruchomości
      nabytej w spadku będzie stanowiła działalność gospodarczą (działalność handlową)
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 15 ust. 2 uVAT?
    2. Ewentualnie, jeżeli Wnioskodawczyni nie uda się sprzedać jednorazowo całej
      Nieruchomości, czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni działa w
      charakterze podatnika podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 1 uVAT i tym samym
      sprzedaż kilkunastu lub kilkudziesięciu działek wydzielonych z Nieruchomości nabytej
      w spadku jednemu nabywcy w jednej lub kilku transakcjach sprzedaży, będzie
      stanowiła działalność gospodarczą (działalność handlową) podlegającą opodatkowaniu
      podatkiem VAT zgodnie z art. 15 ust. 2 uVAT?
    3. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym Wnioskodawczyni działa w charakterze podatnika
      podatku VAT na podstawie art. 15 ust. 1 uVAT i tym samym sprzedaż każdej z
      kilkudziesięciu niezabudowanych działek budowlanych powstałych z podziału
      Nieruchomości nabytej w spadku rożnym nabywcom, będzie stanowiła działalność
      gospodarczą (działalność handlową) podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT
      zgodnie z art. 15 ust. 2 uVAT?
    Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie wyrażone w piśmie z 21 maja 2025 r.)
    Ad 1, 2 i 3.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, zarówno sprzedaż całej Nieruchomości nabytej w spadku
    (Pytanie 1) i sprzedaż kilkunastu lub kilkudziesięciu działek budowlanych (o numerach
    kolejno od (...)) wydzielonych z tej Nieruchomości jednemu nabywcy (Pytanie 2) lub
    różnym nabywcom (Pytanie 3), nie będzie stanowić działalności gospodarczej (działalności
    handlowej) polegającej opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT,
    ponieważ Wnioskodawczyni nie działa w charakterze podatnika podatku VAT, o którym
    mowa w art. 15 ust. 1 uVAT.
    W świetle przepisów uVAT, zgodnie ze stanowiskiem doktryny oraz orzecznictwem sądów
    administracyjnych i ETS, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest
    łączne spełnienie dwóch przesłanek: po pierwsze (1), czynność winna być ujęta w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT, po drugie (2) musi być dokonana
    przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 uVAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlega odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju (Polski).

    Przez dostawę towarów, o której mowa powyżej, rozumie się przeniesienie prawa do
    rozporządzania towarami jak właściciel (...) (art. 7 ust. 1 uVAT).
    Dostawa towaru mieści się w definicji sprzedaży określonej w art. art. 2 pkt 22 uVAT.
    Towarami są rzeczy oraz ich części, w tym również nieruchomości lub ich części (grunty)
    oraz wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 uVAT).
    Zatem zgodnie z powołanymi przepisami nieruchomość gruntowa (grunt) spełnia definicję
    towaru na gruncie uVAT, a jego sprzedaż traktowana jest jako odpłatna dostawa towarów
    na terytorium kraju.
    Tym samym w niniejszej sprawie w przypadku planowanej sprzedaży Nieruchomości i
    działek budowlanych zostanie spełniona pierwsza (1) z dwóch przesłanek opodatkowania,
    mianowicie sprzedaż przez Wnioskodawczynię będzie stanowiła odpłatną dostawę
    towarów (nieruchomości) w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt.1 uVAT.
    Nie każda odpłatna dostawa towarów stanowi czynność podlegającą podatkowi VAT.
    Określony w uVAT zakres opodatkowania wskazuje, że aby odpłatne zbycie towaru
    (gruntu) było opodatkowane tym podatkiem VAT musi być wykonane w ramach
    działalności gospodarczej przez podmiot, który będzie działał w charakterze podatnika
    VAT w odniesieniu do tej czynności (przesłanka druga). Definicja działalności gospodarczej,
    zawarta w uVAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik
    VAT” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 uVAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza – zgodnie z 15 ust. 2 uVAT – obejmuje wszelką działalność
    producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby
    naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody.
    Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na
    wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe oznacza, że odpłatna dostawa towarów, w tym sprzedaż gruntów stanowi
    działalność gospodarczą podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT wyłącznie wówczas,
    gdy wykonuje ją podmiot, który działa dla tej właśnie czynności jako podatnik podatku
    VAT. Jednocześnie okoliczności dokonania tej czynności sprzedaży powinny nosić
    znamiona działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 uVAT, mianowicie
    polegać na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych.
    Stwierdzenie, czy dana osoba fizyczna sprzedając działki gruntu działa w charakterze
    podatnika podatku VAT prowadzącego handlową działalność gospodarczą, wymaga
    ustalenia, że jej działania w tym zakresie przybierają formę zawodową (profesjonalną).
    Taka czynność powinna zatem cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej
    wykonywania, a w konsekwencji mieć formę zorganizowaną, która związana jest z
    podmiotami występującymi w profesjonalnym obrotem gospodarczym (tak: WSA w
    Szczecinie w wyroku z 11 sierpnia 2022 r., sygn. akt I SA/Sz 486/21).
    Sprzedaż gruntu nie stanowi takiej czynności, gdy jest dokonywana przez podmioty
    niebędące podatnikami VAT lub przez podmioty będące, co prawda takimi podatnikami,
    lecz niedziałające, jako podatnicy w odniesieniu do tej konkretnej czynności sprzedaży. Co
    do zasady czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, w tym
    zarządzaniem tzw. majątkiem prywatnym (osobistym) i rozporządzaniem składnikami tego
    majątku nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.

    NSA w wyroku z dnia 29 października 2007 r. (sygn. akt I FPS 3/07) stwierdził, że osoba
    fizyczna nie staje się podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży działek stanowiących jej majątek
    prywatny, ponieważ sprzedaż taka nie może zostać uznana za działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT. NSA podkreślił, iż w kwestii opodatkowania VAT sprzedaży
    działek budowlanych wydzielonych z majątku osobistego osoby fizycznej istotne jest, czy
    zakupu danej nieruchomości osoba ta dokonała jako handlowiec, czy też do celów
    prywatnych. Nie można uznać za podatnika osoby fizycznej z tytułu sprzedaży jej majątku
    osobistego, który nabywany w spadku, a nie z przeznaczeniem na działalność handlową.
    Pojęcie „majątku prywatnego” (osobistego) nie występuje na gruncie analizowanych
    przepisów uVAT. Z ogólnych zasad prawa cywilnego wynika, że jest to majątek osoby
    fizycznej niestanowiący mienia prowadzonej działalności gospodarczej, ani
    niewykorzystywany na cele tej działalności.
    Podobnie orzeczenie TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych.
    Z powołanego wyroku wynika, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby
    fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej. Jak podkreślił TSUE w uzasadnieniu wyroku w
    sprawie Dieter Armbrecht: „w przypadku, gdy podatnik sprzedaje część swojego składnika
    majątkowego, którą zdecydował się zachować do użytku osobistego, nie działa on w
    odniesieniu do tej sprzedaży jako podatnik w rozumieniu art. 2 (1) VI dyrektywy”.
    Nie jest zatem działalnością handlową sprzedaż nieruchomości – gruntu należącego do
    majątku prywatnego (osobistego), które nie został nabyty w celu jego odsprzedaży i nie był
    wykorzystywany w trakcie jego posiadania do prowadzenia działalności gospodarczej, ani
    nie jest związany z taką działalnością.
    W opisanym we wniosku zdarzeniu przyszłym sprzedaż dotyczy składnika majątku
    prywatnego, który Podatniczka odziedziczyła w spadku – wcześniej Nieruchomość, z której
    wydzielono działki należała do jej zmarłego dziadka, który wykorzystywał ją wyłącznie na
    cele rolnicze. Nieruchomość nie została zatem nabyta przez Wnioskodawczynię z
    przeznaczeniem na działalność handlową w celu jej dalszej odsprzedaży. Podatniczka nie
    zajmuje się zakupem i sprzedażą nieruchomości – jedyna przeprowadzona przez nią
    transakcja dotyczyła sprzedaży domu rodzinnego w roku 2021. Od dnia nabycia zarówno
    Nieruchomość i działki budowlane nie były wykorzystywane do prowadzenia działalności
    gospodarczej czy działalności rolniczej, ani wykorzystywane w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych, np. w ramach umowy dzierżawy, najmu lub użyczenia. Wnioskodawczyni
    nie zamierza zawrzeć takich umów z potencjalnymi nabywcami.
    Dla celów podatku VAT ważne jednak jest nie tylko odpowiednie przyporządkowanie
    składników majątku prywatnego, ale także wykonywane na nim czynności i działania. Nie
    jest uznawana za podatnika podatku VAT osoba fizyczna, która dokonuje jednorazowych
    lub okazjonalnych transakcji dotyczących składników majątku prywatnego oraz nie
    prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Jednym z
    argumentów przemawiających za jednorazowym, okazjonalnym charakterem transakcji i
    tym samym za brakiem prowadzenia działalności gospodarczej jest sposób nabycia
    sprzedawanej nieruchomości (spadek, darowizna) oraz okoliczności jej sprzedaży (tak
    interpretacja indywidualna DKIS z dnia 29 maja 2024 r. nr 0111-KDIB3-1.4012.224.2024.2.
    AB).
    O częstotliwości i ciągłości nie decyduje czasookres podejmowanych działań, ale kryterium
    ich powtarzalności oraz systematyczność dokonywanych zakupów oraz sprzedaży (tak
    NSA w wyroku z dnia 20 września 2024 r., sygn. akt I FSK 101/21).
    W wyroku z dnia 29 kwietnia 2014 r. (sygn. akt I FSK 621/13) NSA uznał, że ocena, czy dana
    transakcja została wykonana w charakterze podatnika VAT czy też w ramach zarządu

    majątkiem osobistym, powinna zostać dokonana z uwzględnieniem całokształtu
    okoliczności faktycznych danej sprawy. Sąd podkreślił, że transakcje dokonywane przez
    osobę fizyczną mogą być uznane za działalność gospodarczą tylko wtedy, gdy wystąpi ciąg
    okoliczności wskazujących na ich profesjonalny (czyli stały i zorganizowany) charakter.
    Dokonując kwalifikacji działalności związanej z obrotem nieruchomościami w celu oceny,
    czy można ją zaliczyć do działalności gospodarczej, należy uwzględnić, że przed sprzedażą
    nieruchomości właściciel może podejmować działania przygotowawcze typowe dla działań
    „handlowca”, a więc podatnika podatku VAT (tak NSA w wyroku z dnia 4 lipca 2023 r., sygn.
    akt I FSK 427/23).
    Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu sprzedaży
    gruntu, są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy zajmujący się obrotem
    nieruchomościami (por. wyroki NSA z dnia 22 października 2013 r., sygn. akt I FSK 1323
    /12, z dnia 14 marca 2014 r., sygn. akt I FSK 319/13, z dnia 27 maja 2014 r., sygn. akt I FSK
    774/13 i z dnia 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FSK 729/14).
    Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
    angażuje podobne środki i wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.
    Do takich działań zaliczane są przykładowo: wniosek o zatwierdzeniu podziału
    nieruchomości na mniejsze działki, wydzielenie dróg wewnętrznych, uzbrojenie terenu w
    przyłącza sieci wodnej, gazowej lub energetycznej, inicjowanie postępowania
    administracyjnego w sprawie zmiany przeznaczenia (funkcji) sprzedawanej nieruchomości
    z rolnej na budowlaną przed sprzedażą przez wystąpienie o opracowanie lub zmianę
    planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru lub uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy lub pozwolenia na budowę, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową”
    wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, który ma charakter stały i
    zorganizowany, a nie stwierdzenie jedynie wystąpienia pojedynczych działań. Samo
    wystąpienie jednej lub kilku wymienionych czynności nie przesądza o profesjonalnym
    zbywaniu nieruchomości przez osobę fizyczną. Podobnie jak duża ilość zbywanych
    nieruchomości lub czy częstotliwość transakcji nie świadczy o prowadzeniu działalności
    gospodarczej.
    Z orzeczenia TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Słaby przeciwko
    Ministrowi Finansów (C-180/10) i Kuć przeciwko DIS w Warszawie (C-181/10) wynika, że
    sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia
    między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem
    zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał
    podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych
    elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym
    zainteresowanego.
    Zbycie nawet kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału gruntu rolnego, nie
    stanowi samo w sobie działalności handlowej podlegającej opodatkowaniu VAT, jeżeli brak
    przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie ich zbycia, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności) – tak WSA w Kielcach w wyroku z dnia 27 czerwca 2024 r. (sygn. akt I SA/Ke
    219/24). WSA uznał, że dążenie do osiągnięcia jak najlepszej ceny ze sprzedaży przez
    podział nieruchomości na mniejsze działki oraz zmiana funkcji z rolnej na budowlaną jest
    jedynie przejawem racjonalnego zarządzania osobistym majątkiem. Nie można bowiem
    wymagać, aby właściciel wyzbywał się go w możliwie najmniej rentowny sposób. Tego

    rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie dają podstaw do
    zakwalifikowania do działań „handlowca”, a więc podatnika podatku. W ocenie Sądu w
    takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym – niemającym cech działalności gospodarczej w rozumieniu
    podatku VAT.
    Tak samo wskazał NSA w wyroku z dnia 4 lipca 2023 r. (sygn. akt I FSK 427/23): „Nie mogą
    być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej same z siebie czynności
    związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności, nie ma też decydującego
    charakteru sama liczba i zakres transakcji sprzedaży. Podobnie okoliczność, iż przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej, sama z siebie nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również
    długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich
    przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego”.
    W niniejszej sprawie zamiarem Wnioskodawczyni nie było nabywanie, a następnie
    zarobkowa sprzedaż nieruchomości – została ona zmuszona do wyzbycia się rodzinnego
    majątku (Nieruchomości) z uwagi na konieczność pozyskania środków na zaspokojenie
    roszczeń krewnych o zapłatę zachowku. Wnioskodawczyni próbowała najpierw
    bezskutecznie zbyć całą Nieruchomość. Następnie dokonała jej podziału na mniejsze
    działki, które pojedynczo może szybciej sprzedać i uzyskać lepsze ceny sprzedaży, co jest
    jedynie przejawem racjonalnego zarządzania osobistym majątkiem.
    Najnowsze orzeczenia sądów administracyjnych potwierdzają, że sam podział dużej
    nieruchomości na mniejsze działki w celu jej łatwiejszej sprzedaży i zbycie nawet
    kilkunastu działek budowlanych, powstałych z podziału nie może sam w sobie stanowić
    okoliczności kwalifikującej tej następczej sprzedaży jako działalności gospodarczej
    podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT. Takie działanie mieści się w zwykłych
    działaniach właścicielskich, które mogą obejmować również działania w celu
    uatrakcyjnienia przedmiotu sprzedaży.
    Potwierdza to m.in. NSA w wyroku z dnia 11 września 2024 r. (sygn. akt I FSK 20/21): „O
    działaniu jako podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą nie mogą świadczyć
    jedynie: podział nieruchomości na mniejsze działki, wytyczenie drogi wewnętrznej, czy też
    wielokrotność transakcji sprzedaży. Te okoliczności są działaniami, które podejmuje się
    również w ramach obrotu zaliczanego do zarządu majątkiem prywatnym”.
    Zdaniem sądów należy uwzględniać całokształt działań na poszczególnych etapach
    aktywności sprzedającego, a nie osobne działania (por. WSA w Szczecinie w wyroku z dnia
    9 stycznia 2025 r., sygn. akt I SA/Sz 468/24 i WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 23
    października 2024 r., sygn. akt I SA/Bk 273/24).
    Poza podziałem Nieruchomości na mniejsze działki, Podatniczka nie wykonała żadnych
    innych aktywności, które byłyby porównywalne do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem nieruchomościami. W szczególności nie zmieniła
    dotychczasowego przeznaczenia Nieruchomości ani działek w MPZP, nie przyłączyła
    mediów (wody, kanalizacji, gazu, elektryczności), nie wystąpiła o wydanie decyzji o
    warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Nie poniosła żadnych
    nakładów inwestycyjnych na Nieruchomość, z wyjątkiem koniecznych nakładów.
    Podatniczka nie podjęła żadnych działań marketingowych, reklamowych oraz innych
    działań zmierzających do podniesienia wartości lub atrakcyjności Nieruchomości lub
    działek budowlanych (np. poprzez budowę drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci
    kanalizacji sanitarnej, wodnej czy energetycznej). Umieszczenie ogłoszenia o sprzedaży na
    portalach internetowych, czy środkach masowego przekazu nie świadczy o podjęciu
    czynności marketingowych, czy reklamowych występujących w profesjonalnej działalności
    handlowej. Wnioskodawczyni sama zajmuje się sprzedażą, mianowicie wykonała zdjęcia

    Nieruchomości oraz wystawiła oferty sprzedaży. Nie zawarła umowy o pośrednictwo
    sprzedaży z osobą trzecią, nikomu nie udzielała i nie zamierza udzielać pełnomocnictwa
    do sprzedaży Nieruchomości lub/i działek.
    Obecnie celem Wnioskodawczyni nadal jest jednorazowa sprzedaż całej Nieruchomości
    lub sprzedaż co najmniej kilkunastu lub kilkudziesięciu działek wydzielonych z
    Nieruchomości w jednej transakcji sprzedaży, tj. na podstawie jednej umowy sprzedaży
    (Pytanie 1 i 2), więc czynność ta nie będzie miała powtarzalnego charakteru. Ale nie
    wyklucza, że z uwagi na brak ofert kupna zostanie zmuszona do sprzedaży pojedynczych
    działek budowlanych powstałych z podziału Nieruchomości różnym nabywcom w kilku
    transakcjach (Pytanie 3).
    Działania Wnioskodawczyni nie mają zatem charakteru profesjonalnego (zawodowego),
    czyli stałego i zorganizowanego, ale są jedynie realizacją prawa własności celem uzyskania
    środków finansowych z uwagi na trudną sytuację życiową i ekonomiczną. Sprzedaż
    pozwoli Wnioskodawczyni na zapłatę roszczeń o zachowek i pokrycie rosnących kosztów
    obsługi prawnej, oraz pozwoli uniknąć sytuacji, kiedy na spłatę krewnych musiała by
    zaciągnąć kredyt lub Nieruchomość zostanie sprzedana na licytacji komorniczej po dużo
    niższej cenie niż rynkowa. Na moment sprzedaży Wnioskodawczyni nie jest i nie była
    zarejestrowana jako czynny podatnik podatku VAT. Nie prowadzi i nie prowadziła
    działalności gospodarczej, w tym działalności handlowej w zakresie obrotu gruntami
    (nieruchomościami), działalności w zakresie usług remontowo – budowlanych, usług
    deweloperskich ani innych usług o zbliżonym charakterze.
    Powyższe okoliczności wskazują, że dokonując czynności sprzedaży opisanej we wniosku
    Nieruchomości i pojedynczych działek Wnioskodawczyni będzie działała wyłącznie w
    ramach zwykłego zarządzania osobistym majątkiem, i która nie ma cech działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT (przesłanka druga).
    Na podstawie analizy przedstawionego opisu sprawy oraz treści przywołanych przepisów
    prawa i orzeczeń należy uznać, że zarówno sprzedaż całej Nieruchomości nabytej w
    spadku (Pytanie 1), jaki i sprzedaż kilkunastu lub kilkudziesięciu działek wydzielonych z tej
    Nieruchomości jednemu nabywcy w jednej lub kilku transakcjach sprzedaży (Pytanie 2)
    oraz sprzedaż tych działek różnym nabywcom (Pytanie 3), nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT w rozumieniu art. 15 ust. 2 uVAT. Wnioskodawczyni nie
    będzie działała w charakterze podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    uVAT, wykonując działalność handlową.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Zgodnie z powołanymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2
    pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na
    terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy, bądź świadczenie usług zdefiniowane w art. 8 ustawy, podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu
    tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    W myśl art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie
    wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE. L Nr 347 str. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w

      szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) Dyrektywy 2006/112/WE Rady wskazano, że:
      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów, jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną).
    Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami,
    która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.:
    nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające
    poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy
    wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego
    obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub
    innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie
    jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem w kwestii opodatkowania sprzedaży działek istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania ich sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,

    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Zwykłe nabycie lub sprzedaż rzeczy nie stanowi wykorzystywania w sposób ciągły majątku
    rzeczowego w celu uzyskania z tego tytułu dochodu w rozumieniu art. 9 ust. 1 Dyrektywy
    2006/112/WE Rady (a tym samym art. 15 ust. 2 ustawy) jako, że jedynym przychodem z
    takich transakcji może być ewentualny zysk ze sprzedaży tej rzeczy.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem
    Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Co istotne – jak wskazał TSUE – dla uznania, że czynność sprzedaży działek następuje w
    ramach zarządu majątkiem prywatnym nie ma znaczenia fakt, że podmiot dokonujący
    dostawy jest „rolnikiem ryczałtowym”. Według TSUE sprzedaż działek przekształconych z
    rolnych na budowlane nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli następuje w
    ramach zarządzania majątkiem prywatnym. Trybunał orzekł, że „osoby fizycznej, która
    prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości
    dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego
    niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za
    podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu prawa UE, kiedy dokonuje ona
    sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym tej osoby”.
    Inaczej jest natomiast – jak wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany
    podejmuje aktywnie działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki
    podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w
    rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb

    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku prywatnego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że przysługuje Pani prawo własności
    niezabudowanej Nieruchomości gruntowej o powierzchni łącznej (...) m2 (ok. (...) ha).
    Nieruchomość jest objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego,
    zgodnie z którym Nieruchomość została przeznaczona jako: 4MN/U – tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej; 6KDW I5 KDW – tereny dróg wewnętrznych,
    2KDxp – tereny ciągów pieszo-rowerowych.
    Nieruchomość jest niezabudowana, niezagospodarowana oraz nieuzbrojona (brak sieci
    infrastruktury technicznej: wodnej, kanalizacyjnej, elektrycznej i gazowej).
    Z tytułu nabycia Nieruchomości nie przysługiwało Pani prawo do odliczenia podatku od
    towarów i usług. Przedmiotową Nieruchomość nabyła Pani w spadku (dziedziczenia) (...)
    2023 r., jako jego jedyna spadkobierczyni zgodnie z prawomocnym postanowieniem Sądu
    z (...) 2024 r. W wyniku dziedziczenia testamentowego uprawnieni do zachowku krewni
    (łącznie 4 osoby) zmarłego spadkobiercy wystąpili do Pani jako jedynej spadkobierczyni z
    roszczeniami o zachowek. Wielokrotnie proponowała Pani pominiętym spadkobiercom
    podział Nieruchomości i przeniesienie na nich własności części Nieruchomości
    (wydzielonych działek) jako rozliczenie roszczeń z tytułu zachowku. Na etapie
    postępowania o stwierdzenia spadku wykazywali oni duże zainteresowanie – domagając
    się partycypacji w Nieruchomości, jednak obecnie nie są zainteresowani takim
    rozwiązaniem i żądają od Pani wypłaty pieniężnej zachowku. Łączna szacunkowa kwota
    roszczeń o zapłatę zachowku wynikająca z wezwań i złożonego pozwu wynosi około (...) zł.
    Jest Pani osobą młodą, na początku kariery zawodowej (w trakcie szkolenia zawodowego),
    która nie dysponuje taką kwotą i obecnie jest ona dla Pani nieosiągalna. Nie ma Pani
    zdolności kredytowej by uzyskać kredyt lub pożyczkę z banku na zaspokojenie roszczeń o
    zachowek. Dodatkowo już obecnie ponosi Pani bardzo wysokie koszty związane z
    roszczeniami krewnych m.in. koszty sporządzenia operatu szacunkowego Nieruchomości
    dla celów zachowku, koszty obsługi prawnej, w tym postępowania przed Sądem (koszty
    sądowe i koszty zastępstwa procesowego) oraz koszty utrzymania samej Nieruchomości i
    pozostałych składników odziedziczonego majątku.
    W związku z tym planuje Pani sprzedać Nieruchomość – w tym celu prowadziła Pani
    rozmowy z lokalnymi przedsiębiorcami z branży deweloperskiej. Wystawiła Pani również
    ogłoszenie o sprzedaży całej Nieruchomości na portalach ogłoszeniowych w Internecie.
    Pierwotna oferta sprzedaży całej Nieruchomości nie spotkała się z zainteresowaniem
    potencjalnych kupujących, dlatego zdecydowała Pani o podziale Nieruchomości na jak
    najmniejsze działki gruntu, które łatwiej będzie sprzedać. Przed podziałem Nieruchomość
    składała się z dwóch działek gruntu nr (...). Na skutek podziału obecnie Nieruchomość
    składa się z (...) mniejszych działek gruntu (budowlanych) oznaczonych w ewidencji kolejno
    od nr (...) i działek drogowych będących drogami wewnętrznymi z dostępem do drogi

    publicznej oznaczonych nr (...), które stanowią dojazd do działek budowlanych. Każda z
    działek budowlanych ma ok. (...) m2.
    Nie uzbrajała Pani Nieruchomości ani poszczególnych działek budowlanych, w
    szczególności nie przyłączyła żadnych mediów (wody, kanalizacji, gazu, elektryczności)
    oraz nie zmieniała ich dotychczasowego przeznaczenia, w tym nie zmieniała z funkcji
    rolnej na budowlaną.
    Na moment sprzedaży działki stanowią grunt przeznaczony pod zabudowę mieszkaniową
    zgodnie z MPZP z roku 2017. Ponadto dla Nieruchomości ani wydzielonych działek nie
    zostały wydane żadne decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    przestrzennego, ani nie wystąpiono o ich wydanie. Nieruchomość i działki nie są i nie były
    zabudowane.
    Nie podjęła Pani żadnych działań marketingowych czy reklamowych w celu zwiększenia
    atrakcyjności sprzedawanej Nieruchomości i działek. Nie zamierza Pani angażować
    własnych środków finansowych zmierzających do podniesienia wartości Nieruchomości
    lub działek budowlanych, np. poprzez budowę drogi, wyposażenie w urządzenia i sieci
    kanalizacji sanitarnej, wodnej czy energetycznej. Działki nie posiadają żadnych przyłączy i
    nie zamierza Pani takich dokonywać przed sprzedażą.
    Wystąpiła Pani jedynie o zatwierdzenie podziału Nieruchomości na mniejsze działki
    budowlane i doprowadzenie do wydzielenia działek pod drogę biorąc pod uwagę
    roszczenia członków rodziny o zachowek. Podzieliła Pani Nieruchomość na mniejsze
    działki nadal licząc, że krewni zgodzą się na przeniesienie na nich własności części
    wydzielonych działek na pokrycie zachowku lub w ostateczności uda się sprzedać
    większość lub znaczną część tych działek, a uzyskane środki przeznaczyć na zapłatę
    zachowku i koszty prawne.
    Sama Pani zajmuje się sprzedażą mianowicie wykonała Pani zdjęcia Nieruchomości oraz
    wystawiła oferty sprzedaży całej Nieruchomości i sprzedaży pojedynczych działek
    budowlanych na popularnych internetowych portalach ogłoszeniowych ((...)). Nie zawarła
    Pani umowy o pośrednictwo sprzedaży z osobą trzecią, nikomu nie udzielała Pani i nie
    będzie udzielać pełnomocnictwa do sprzedaży Nieruchomości lub/i działek, czy do
    zarządzania Nieruchomością.
    Na moment sprzedaży nie jest Pani i nie była zarejestrowana jako czynny podatnik
    podatku VAT. Nie prowadzi Pani i nie prowadziła działalności gospodarczej, w tym
    działalności handlowej w zakresie obrotu gruntami (nieruchomościami), działalności w
    zakresie usług remontowo -budowlanych, usług deweloperskich ani innych usług o
    zbliżonym charakterze. Nie zamierza Pani prowadzić działalność gospodarczej w zakresie
    obrotu nieruchomościami lub deweloperskiej. Nie była Pani i nie jest rolnikiem
    ryczałtowym i nigdy nie prowadziła gospodarstwa rolnego.
    Od dnia nabycia spadku zarówno Nieruchomość, jak i wydzielone działki budowlane
    należą do Pani majątku prywatnego. Nie są, nie były oraz nie będą wykorzystywane do
    prowadzenia działalności gospodarczej, w tym działalności zwolnionej z podatku VAT oraz
    do działalności rolniczej.
    Nieruchomość, jak i działki nie były przez Panią wykorzystywane w celach zarobkowych
    np. dzierżawa, najem lub użyczenie lub w inny sposób oddane do używania osobom
    trzecim. Nie została i nie zostanie zawarta umowa dzierżawy lub najmu z przyszłymi
    nabywcami Nieruchomości lub poszczególnych działek. Nie ponosiła Pani żadnych
    nakładów związanych z przygotowaniem Nieruchomości i działek do sprzedaży, nie
    zamierza Pani takich działań podejmować przed sprzedażą. Jedyne nakłady, jakie Pani
    poniosła dotychczas na Nieruchomość to koszty sporządzenia operatu szacunkowego
    Nieruchomości dla celów zachowku, koszty planu podziału i opłata za podział
    Nieruchomości na działki, opłaty za wystawienie ogłoszeń o sprzedaży. Nie dokonywała
    Pani sprzedaży żadnych innych nieruchomości, w tym działek gruntu. Środki, które Pani
    pozyska ze sprzedaży Nieruchomości lub działek zamierza Pani przeznaczyć na zapłatę

    roszczeń z tytułu zachowku i koszty obsługi prawnej, w tym koszty postępowania przed
    Sądem w sprawach o zachowek oraz koszty utrzymania składników nabytego w spadku
    majątku. Ewentualne nadwyżki chciałaby Pani przeznaczyć na zabezpieczenie własnej
    przyszłości.
    Pani wątpliwości dotyczą braku podlegania opodatkowaniu podatkiem VAT sprzedaży
    całej Nieruchomości nabytej w spadku, bądź też sprzedaży kilkunastu lub kilkudziesięciu
    działek wydzielonych z Nieruchomości.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie zbywca podjął/podejmie w odniesieniu do gruntów będących przedmiotem
    sprzedaży.
    Uwzględniając powyższą analizę przepisów oraz przedstawione okoliczności sprawy
    wskazać należy, że w odniesieniu do sprzedaży całej Nieruchomości nabytej w spadku,
    bądź też sprzedaży kilkunastu lub kilkudziesięciu działek wydzielonych z Nieruchomości
    brak jest na ten moment przesłanek pozwalających uznać, że dokonując ww. dostawy
    wystąpi Pani w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy.
    W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej Pani aktywności w
    przedmiocie sprzedaży działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów
    zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego –
    stałego i zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg
    zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż całej Nieruchomości, bądź też
    kilkunastu lub kilkudziesięciu działek wydzielonych z Nieruchomości będzie wypełniać
    przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych działań w zakresie
    obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny
    do wykorzystywanych przez handlowców. Działania podejmowane przez Panią należą do
    zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Sprzedając całą Nieruchomość, bądź też
    kilkanaście lub kilkadziesiąt działek wydzielonych z Nieruchomości będzie korzystała Pani
    z przysługującego Jej prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie
    wypełni Pani przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, i nie wystąpi w roli
    podatnika podatku od towarów i usług prowadzącego działalność gospodarczą – w
    stosunku do tych transakcji.
    W konsekwencji, sprzedaż całej Nieruchomości, bądź też kilkunastu lub kilkudziesięciu
    działek wydzielonych z Nieruchomości nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług.
    Wobec powyższego, dokonując sprzedaży całej Nieruchomości, bądź też kilkunastu lub
    kilkudziesięciu działek wydzielonych z Nieruchomości będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży ww. działek, a ich dostawę cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Ponadto, bez znaczenia w przedmiotowej sprawie jest fakt, czy sprzeda Pani działki
    jednemu nabywcy, czy każda z działek będzie sprzedana osobno różnym nabywcom.
    Podsumowując, stwierdzić należy, że:

    1. Sprzedając całą Nieruchomość nie będzie Pani działała jako podatnik podatku od
      towarów i usług podstawie art. 15 ust. 1 ustawy i tym samym sprzedaż przez Panią
      całej Nieruchomości nabytej w spadku nie będzie stanowiła działalności gospodarczej
      podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy.
    2. W sytuacji, gdy nie uda się Pani sprzedać jednorazowo całej Nieruchomości, to przy
      sprzedaży kilkunastu lub kilkudziesięciu działek wydzielonych z Nieruchomości nabytej
      w spadku jednemu nabywcy w jednej lub kilku transakcjach, również nie będzie Pani
      działała w charakterze podatnika podatku VAT prowadzącego działalność
      gospodarczą. Tym samym sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie czynnością
      podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    3. Nie będzie Pani działała także w charakterze podatnika podatku VAT na podstawie art.
      15 ust. 1 ustawy przy sprzedaży każdej z kilkudziesięciu niezabudowanych działek
      budowlanych powstałych z podziału Nieruchomości nabytej w spadku rożnym
      nabywcom. Sprzedaż ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytań oznaczonych we wniosku nr 1, 2 i 3 jest
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej:
      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem
    zdarzenia przyszłego). Pani ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub
    nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy,
    gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Panią w
    złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w
    opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.