Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.415.2025.1.KP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-06-17
Teza: Skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości nabytej
na podstawie darowizny.
Słowa kluczowe: darowizna
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
spadek
testament
umowa-umowa darowizny
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

12 maja 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 6 maja 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego

    Wnioskodawczyni w 2021 r. sprzedała dwa lokale mieszkalne oraz nieruchomość
    gruntową.
    Lokale mieszkalne zostały nabyte przez Wnioskodawczynię w 2017 r. w drodze darowizny
    otrzymanej od ojca.
    Natomiast nieruchomość gruntowa została nabyta przez Wnioskodawczynię w 2016 r.,
    również w formie darowizny od ojca.
    Ojciec Wnioskodawczyni nabył własność ww. lokali mieszkalnych w 2009 r. oraz 2014 r.,
    odpowiednio w drodze zakupu oraz darowizny. Natomiast ww. nieruchomość gruntową
    ojciec Wnioskodawczyni nabył w 2005 r. w drodze kupna.
    Na mocy testamentu notarialnego z 1997 r. sporządzonego przez ojca Wnioskodawczyni,
    jedynym spadkobiercą testamentowym została wyznaczona Wnioskodawczyni.
    Spadkodawca (ojciec Wnioskodawczyni) zmarł w grudniu 2020 r., a sądowe postanowienie
    stwierdzające nabycie spadku przez Wnioskodawczynię zostało wydane przez właściwy
    sąd w czerwcu 2021 r.
    Z ww. sądowego postanowienia stwierdzającego nabycie spadku wynikało, że
    Wnioskodawczyni nabyła spadek na mocy ww. testamentu notarialnego z 1997 r. i jest
    jedynym spadkobiercą po ojcu.

## Pytanie

Czy sprzedaż w 2021 r. przez Wnioskodawczynię wymienionych w stanie faktycznym
    nieruchomości podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
    Pani stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawczyni, sprzedaż w 2021 r. przez Wnioskodawczynię wymienionych w
    stanie faktycznym nieruchomości nie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz
    udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego
    lub użytkowego, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, a także
    prawa wieczystego użytkowania gruntów i innych rzeczy.
    Art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT sformułował generalną zasadę, zgodnie z którą odpłatne
    zbycie nieruchomości, jeśli nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, jest
    wolne od podatku po upływie 5 lat od nabycia. Tym samym analogicznie, jeżeli odpłatne
    zbycie nieruchomości następuje przed upływem 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, to stanowi źródło przychodu wedle ustawy
    w PIT.
    Ustawa o PIT nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie
    odpłatne, czy nieodpłatne. Pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem
    nieruchomości lub praw majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT
    mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw,
    bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia
    majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Po nowelizacji ustawy o PIT w kwestii dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.,
    ustawodawca wskazał, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
    majątkowych nabytych w spadku, pięcioletni okres liczy się od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości albo też
    nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę. Do wyliczenia pięcioletniego okresu
    wliczany jest więc zarówno okres posiadania nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę, który dokonuje sprzedaży jak i okres posiadania nieruchomości (praw
    majątkowych) przez spadkodawcę. Stanowi o tym art. 10 ust. 5 ustawy o PIT. Jak wskazano

    w uzasadnieniu do projektu ustawy, wprowadzenie zmian odnoszących się do
    spadkobierców zbywających nieruchomości lub określone prawa majątkowe nabyte w
    spadku ukierunkowane było na pełniejszą realizację na gruncie podatku PIT sukcesji praw
    spadkodawcy związanych z odziedziczoną nieruchomością.
    Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawczyni została jedynym spadkobiercą
    testamentowym na mocy testamentu notarialnego sporządzonego w 1997 r. Można więc
    powiedzieć, że wolą ojca Wnioskodawczyni (spadkodawcy) było przekazanie całego
    majątku zgromadzonego za życia na rzecz Wnioskodawczyni. Potwierdzają to też
    pośrednio dokonywane jeszcze za jego życia darowizny na rzecz Wnioskodawczyni.
    Należy zauważyć, że w orzecznictwie sądów administracyjnych pod pojęciem „nabycie w
    drodze spadku”, użytym w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy
    rozumieć nabycie w drodze dziedziczenia, zapisu, dalszego zapisu, polecenia
    testamentowego (np. wyroki NSA z 15 grudnia 2010 r. sygn. akt II FSK 1437/09, z 28
    listopada 2013 r. sygn. akt II FSK 2983/11, z 25 stycznia 2013 r. sygn. akt II FSK 1120/11, z 6
    czerwca 2013 r. sygn. akt II FSK 1966/11, z 19 czerwca 2015 r. sygn. akt II FSK 625/13, z 29
    listopada 2015 r. sygn. akt II FSK 3281/15).
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że pojęcie „nabycia w drodze spadku” użyte
    w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych obejmuje zarówno
    nabycie nieruchomości w drodze dziedziczenia ustawowego i testamentowego, jak i
    nabycie nieruchomości w wyniku zwolnienia się z obowiązku wypłaty zachowku przez
    przeniesienie własności nieruchomości na rzecz osoby pominiętej w testamencie oraz
    nabycie nieruchomości na podstawie rozporządzenia testamentowego w drodze zapisu
    zwykłego i windykacyjnego.
    Zdaniem Wnioskodawczyni, w przedstawionym stanie faktycznym należy uwzględnić
    regulację przewidzianą w art. 10 ust. 5 ustawy o PIT. Z przedstawionych okoliczności
    wynika bowiem, że wolą ojca Wnioskodawczyni było przekazanie na jej rzecz całego
    zgromadzonego za życia majątku.
    Jak wskazuje się jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych, z art. 32 ust. 1
    Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej wynika nakaz jednakowego traktowania podmiotów
    znajdujących się w zbliżonej sytuacji oraz zakaz różnicowania w tym traktowaniu bez
    przyczyny znajdującej należyte uzasadnienie. Zdaniem Wnioskodawczyni, interpretacja
    przepisów w opisanym stanie faktycznym z pominięciem art. 10 ust. 5 ustawy o PIT
    prowadziłaby właśnie do nierównego traktowania podatników znajdujących się w
    zbliżonej sytuacji bez należytego uzasadnienia.
    Zastosowanie w niniejszej sprawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT z pominięciem art. 10
    ust. 5 ustawy o PIT skutkowałoby stwierdzeniem, że po stronie Wnioskodawczyni powstał
    przychód do opodatkowania. Taka wykładnia byłaby nie do pogodzenia z zasadami
    sprawiedliwości społecznej, gdyż prowadziłaby do powstania przychodu do
    opodatkowania wynikającego tylko z faktu, że ojciec Wnioskodawczyni przekazał część
    majątku na rzecz Wnioskodawczyni w formie darowizny jeszcze za życia. Natomiast ten
    majątek i tak trafiłby do Wnioskodawczyni na mocy sporządzonego testamentu
    notarialnego z 1997 r. i w takiej sytuacji nie byłoby żadnych wątpliwości w zakresie
    możliwości zastosowania art. 10 ust. 5 ustawy o PIT.
    Należy tutaj wskazać na powoływane w orzecznictwie sądów administracyjnym m.in.
    zasadę proporcjonalności, a także zasadę zaufania obywatela do państwa i stanowionego
    przez nie prawa. Wyraża się ona w nakazie stosowania, w razie wątpliwości co do
    rozumienia konkretnego przepisu prawa, takiej jego wykładni, która nie byłaby
    krzywdząca dla podatnika lub która za wszelką cenę dążyłaby do rozstrzygnięcia na
    korzyść Skarbu Państwa. - Wyrok NSA z 16.05.2024 r., sygn. III FSK 563/22.

    Zdaniem Wnioskodawczyni, należy w niniejszej sprawie dokonać szerszej wykładni
    przepisów i sama wykładnia językowa jest w tym przypadku niewystarczająca. Oparcie się
    wyłącznie na wykładni językowej prowadzi do wniosków sprzecznych z powołanymi wyżej
    zasadami wynikającymi z Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c omawianej ustawy, źródłem przychodu jest odpłatne
    zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
        a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
        b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
        oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
        c) prawa wieczystego użytkowania gruntów
        – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
        zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
        majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca
        roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości (lub praw określonych w ww. lit. a-c) w myśl
    tego przepisu nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:
    · odpłatne zbycie nieruchomości lub tych praw nie nastąpi w wykonaniu działalności
      gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
    · zostanie dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w
      którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a
    także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne, czy nieodpłatne. Nie określa również,
    na podstawie jakiej czynności prawnej bądź zdarzenia prawnego może nastąpić nabycie
    nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem,
    pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw
    majątkowych wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub
    tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do
    przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.
    Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z dnia 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd
    stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego
    terminu należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym. Według Kodeksu
    cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe
    ulegają zwiększeniu. Przez pojęcie „nabycie” użyte w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych należy rozumieć każde zwiększenie aktywów
    majątku podatnika.
    Jak wskazano powyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym
    określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

    W szczególności art. 155 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z
    2020 r. poz. 1740 ze zm.) stanowi, że:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Zgodnie z prawem cywilnym darowizna dochodzi do skutku w drodze umowy
    jednostronnie zobowiązującej, której treścią jest zarówno zobowiązanie darczyńcy do
    spełnienia świadczenia pod tytułem darmym na rzecz obdarowanego, czyli do dokonania
    rozporządzenia i wydania przedmiotu darowizny, jak i oświadczenie obdarowanego o
    przyjęciu darowizny. Jeżeli przedmiotem darowizny jest nieruchomość, to umowa
    darowizny pod rygorem nieważności powinna mieć formę aktu notarialnego.
    Darowizna zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, jest zatem umową. Istotą jej jest
    bezpłatne świadczenie, które darczyńca wykonuje ze swego majątku na rzecz innej osoby.
    Umowa darowizny prowadzi do przesunięcia określonego dobra majątkowego z majątku
    darczyńcy do majątku osoby obdarowanej. Samo zaś przesunięcie następuje zawsze pod
    tytułem darmym i podyktowane jest chęcią wzbogacenia obdarowanego.
    Tym samym, zawarcie umowy darowizny nieruchomości powoduje przejście jej własności
    na obdarowanego z chwilą zawarcia aktu notarialnego, w którym darczyńca daruje tę
    nieruchomość obdarowanemu, a obdarowany darowiznę przyjmuje. Zatem za datę
    nabycia nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym nastąpiła darowizna.
    Aby ustalić, czy w przedmiotowej sprawie sprzedaż przez Panią opisanych nieruchomości
    podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych istotne jest
    ustalenie, czy odpłatne zbycie nastąpiło po upływie pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie.
    W opisie sprawy wskazała Pani, że:
    · W 2017 r. w drodze darowizny otrzymanej od ojca nabyła Pani dwa lokale mieszkalne.
    · W 2016 r., również w formie darowizny od ojca, nabyła Pani nieruchomość gruntową.
    · W 2021 r. sprzedała Pani dwa lokale mieszkalne oraz nieruchomość gruntową.
    · Pani ojciec nabył własność ww. lokali mieszkalnych w 2009 r. oraz 2014 r., odpowiednio
      w drodze zakupu oraz darowizny. Natomiast ww. nieruchomość gruntową Pani ojciec
      nabył w 2005 r. w drodze kupna.
    · Na mocy testamentu notarialnego z 1997 r. sporządzonego przez Pani ojca, jedynym
      spadkobiercą testamentowym została wyznaczona Pani.
    · Spadkodawca (Pani ojciec) zmarł w grudniu 2020 r., a sądowe postanowienie
      stwierdzające nabycie spadku przez Panią zostało wydane przez właściwy sąd w
      czerwcu 2021 r.
    · Z ww. sądowego postanowienia stwierdzającego nabycie spadku wynikało, że nabyła
      Pani spadek na mocy ww. testamentu notarialnego z 1997 r. i jest jedynym
      spadkobiercą po ojcu.
    Skoro do nabycia przez Panią nieruchomości doszło w 2016 oraz w 2017 r. w drodze
    darowizny od Pani ojca, to z tą datą należy wiązać skutki podatkowe wynikające ze
    sprzedaży nieruchomości. Zatem, odpłatne zbycie w 2021 r. nieruchomości opisanych we
    wniosku stanowi dla Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku

    dochodowym od osób fizycznych, ponieważ, zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat licząc
    od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    W swoim stanowisku powołuje się Pani na przepis art. 10 ust. 5 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Pani zdaniem przepis ten powinien mieć zastosowanie
    również w przypadku darowizny, a nie tylko spadku.
    Wskazuję, że ustawą o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw z dnia
    23 października 2018 r. (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159 ze zm.) 1 stycznia 2019 r. został dodany
    do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przepis art. 10 ust. 5, który
    stanowi, że:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw
      majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub
      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.
    Zatem przepis ten ma odniesienie do odpłatnego zbycia (dokonanego poza działalnością
    gospodarczą) nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, a nie
    darowizny.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w Kodeksie cywilnym.
    Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub
      kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Na podstawie art. 925 Kodeksu cywilnego:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza
      akt poświadczenia dziedziczenia.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia sporządzony przez notariusza potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do
    tego spadku od momentu jego otwarcia.
    Przede wszystkim należy podkreślić, że umowa darowizny zawierana jest za życia
    darczyńcy. W momencie przekazania darowizny darczyńca przestaje być jej właścicielem.
    Skoro więc darczyńca nie jest już właścicielem danych przedmiotów, to siłą rzeczy nie
    mogą one wchodzić w skład spadku.
    Testament zawsze obowiązuje dopiero po śmierci spadkodawcy. Testament w żaden
    sposób nie ogranicza spadkodawcy podczas jego życia. Spadkodawca może więc go
    zmieniać albo dowolnie rozporządzać majątkiem do śmierci. Z tego powodu spadkodawca
    może dokonać darowizny określonych przedmiotów czy nawet wyprzedać cały swój
    majątek. Wówczas po jego śmierci otwiera się testament i postępuje zgodnie z wolą
    zmarłego na tyle, na ile jest to możliwe przy obowiązującym stanie majątku – czyli z
    wyłączeniem przedmiotów, które nie wchodzą już w skład spadku.

    Z przedstawionych we wniosku okoliczności wynika, że nieruchomość gruntowa oraz
    lokale mieszkalne zostały Pani przekazane na podstawie umowy darowizny odpowiednio
    w 2016 i 2017 r. Spadek po ojcu został nabyty przez Panią w 2020 r., ale nie obejmował
    tych nieruchomości, bo już wcześniej nabyła je Pani na podstawie umowy darowizny.
    Tym samym, nie można zgodzić się z Pani stanowiskiem, że sprzedaż opisanych
    nieruchomości nie podlega opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem prowadziłaby do
    powstania przychodu do opodatkowania wynikającego tylko z faktu, że Pani ojciec
    przekazał część majątku na Pani rzecz w formie darowizny jeszcze za życia. Natomiast ten
    majątek i tak trafiłby do Pani na mocy sporządzonego testamentu notarialnego z 1997 r. i
    w takiej sytuacji nie byłoby żadnych wątpliwości w zakresie możliwości zastosowania art.
    10 ust. 5 ustawy o PIT.
    Podkreślam, że dla oceny możliwości doliczenia do okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1
    pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, okresu od nabycia przez
    spadkodawcę nie jest dopuszczalne posługiwanie się wykładnią rozszerzającą. Przepis art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie ma zastosowania do
    nabycia nieruchomości na podstawie darowizny.
    W konsekwencji, odpłatne zbycie w 2021 r. nieruchomości opisanych we wniosku stanowi
    dla Pani źródło przychodu w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych, ponieważ, zbycie nastąpiło przed upływem 5 lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości.
    Stosownie do art. 30e ust. 1 cytowanej ustawy:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    W myśl art. 30e ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę
      pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym
      zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o
      sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych
      od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Natomiast z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej. Przepis
      art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust.
      1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia
      lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady,
      które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich
      posiadania.
    W myśl art. 22 ust. 6d ww. ustawy:
      Za koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze spadku, darowizny lub w inny nieodpłatny
      sposób, uważa się udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw
      majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania oraz kwotę zapłaconego podatku od
      spadków i darowizn w takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub prawa

      przyjęta do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn odpowiada łącznej
      wartości rzeczy i praw majątkowych przyjętej do opodatkowania podatkiem od
      spadków i darowizn. Do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia
      nieruchomości i praw, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c, nabytych w drodze
      spadku zalicza się również udokumentowane koszty nabycia lub wytworzenia
      poniesione przez spadkodawcę oraz przypadające na podatnika ciężary spadkowe, w
      takiej części, w jakiej wartość zbywanej rzeczy lub zbywanego prawa odpowiada
      łącznej wartości rzeczy i praw majątkowych nabytych przez podatnika. Przez ciężary
      spadkowe, o których mowa w zdaniu drugim, rozumie się spłacone przez podatnika
      długi spadkowe, zaspokojone roszczenia o zachowek oraz wykonane zapisy zwykłe i
      polecenia, również w przypadku, gdy podatnik spłacił długi spadkowe, zaspokoił
      roszczenia o zachowek lub wykonał zapisy zwykłe i polecenia po dokonaniu
      odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c.
    Stosownie do art. 22 ust. 6e ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość nakładów, o których mowa w ust. 6c i 6d, ustala się na podstawie faktur VAT
      w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług oraz dokumentów
      stwierdzających poniesienie opłat administracyjnych.
    Jak wynika z powyższych przepisów, podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący
    różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z
    art. 19 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie
    określonej w umowie sprzedaży) a kosztami uzyskania przychodu ustalonymi zgodnie z
    art. 22 ust. 6c lub 6d (w przedmiotowej sprawie) ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tak obliczony dochód podlega opodatkowaniu 19% podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 30e ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Po zakończeniu roku podatkowego podatnik jest obowiązany w zeznaniu
      podatkowym, o którym mowa w art. 45 ust. 1a pkt 3, wykazać:
        1) dochody uzyskane w roku podatkowym z odpłatnego zbycia nieruchomości i
        praw majątkowych określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) i obliczyć należny
        podatek dochodowy od dochodu, do którego nie ma zastosowania art. 21 ust. 1
        pkt 131, lub
        2) dochody, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 131.
    Z art. 30e ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że:
      Dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w art.
      10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) nie łączy się z dochodami (przychodami) z innych źródeł.
    W myśl art. 45 ust. 1a pkt 3 ww. ustawy:
      W terminie określonym w ust. 1 podatnicy są obowiązani składać urzędom skarbowym
      odrębne zeznania, według ustalonych wzorów, o wysokości osiągniętego w roku
      podatkowym dochodu (poniesionej straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych opodatkowanych na zasadach określonych w art. 30e.
    Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy oraz przywołane przepisy
    prawa, stwierdzić należy, że nabyła Pani przedmiotowe nieruchomości w 2016 r. i 2017 r.
    Wobec powyższego, sprzedaż przez Panią w 2021 r. opisanych nieruchomości nabytych w
    drodze darowizny od Pani ojca, stanowi dla Pani źródło przychodu podlegające
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, jest Pani
    zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od sprzedaży tych nieruchomości,

    ponieważ ich sprzedaż nastąpiła przed upływem pięciu lat licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie ww. nieruchomości w drodze darowizny od
    Pani ojca.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Panią wyroków sądów wskazać należy, że
    rozstrzygnięcia w nich zawarte dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw i nie
    mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego
    zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.