Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-142/14-3/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2014-04-30
Teza: 1. Czy fakt, ze jeden ze wspólników spółki cywilnej używa (na przedstawionych powyżej zasadach) do działalności gospodarczej swojego prywatnego samochodu i zalicza w koszty spółki wydatki na jego eksploatację spowoduje przychód do opodatkowania u drugiego wspólnika? 2. Czy to, ze jeden ze wspólników będzie sam używał do prowadzenia działalności gospodarczej samochodu użyczonego mu bezpłatnie przez jego własnych rodziców spowoduje, że u drugiego wspólnika ich spółki powstanie przychód do opodatkowania z tego tytułu?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przychód-przychód z działalności gospodarczej; samochód-samochód prywatny; wspólnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 30 stycznia 2014 r. (data wpływu 10 lutego 2014 r.) o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych jakie dla Wnioskodawczyni, będącej wspólnikiem spółki cywilnej, wywoła używanie przez innego wspólnika tej spółki prywatnego samochodu tego wspólnika do załatwiania spraw spółki **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 lutego 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych jakie dla Wnioskodawczyni, będącej wspólnikiem spółki cywilnej, wywoła używanie przez innego wspólnika tej spółki prywatnego samochodu tego wspólnika do załatwiania spraw spółki.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Razem z jednym wspólnikiem niedawno Wnioskodawczyni założyła spółkę cywilną (Wnioskodawczyni i Jej wspólnik nie są w żaden sposób spokrewnieni). Okazało się, że do dążenia do wspólnego celu gospodarczego Wnioskodawczyni oraz Jej wspólnikowi potrzebne będą samochody, Do celów prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni i Jej wspólnik chcieliby używać ich prywatnych samochodów nie stanowiących środków trwałych firmy ani nie użyczonych firmie. Tylko i wyłącznie Wnioskodawczyni jeździłaby swoim prywatnym samochodem w celach prowadzenia działalności gospodarczej. Samochodem wspólnika jeździłby tylko i wyłącznie Jej wspólnik, czyli zarówno Wnioskodawczyni jak i Jej wspólnik korzystaliby jedynie ze swojego prywatnego samochodu. Rozliczenia kosztów związanych z eksploatacją samochodu dokonywaliby na podstawie ewidencji przebiegu pojazdów, do której wpisywane będą faktury zawierające nr rejestracyjny pojazdu oraz dane tego wspólnika, do którego dany samochód należy.

Wnioskodawczyni i Jej wspólnik rozważają również taką możliwość, że do celów prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawczyni używałaby samochodu swojego ojca. Samochód ten ojciec, jako osobie fizycznej z nim spokrewnionej, nieodpłatnie użyczyłby Wnioskodawczyni. W tej sytuacji Wnioskodawczyni również nie wprowadzałaby tego samochodu jako środka trwałego do firmy ani nie użyczałaby go firmie, a koszty jego eksploatacji rozliczałaby w kosztach spółki na podstawie ewidencji przebiegu pojazdu. Tak samo rozliczałby się wspólnik Wnioskodawczyni, któremu samochodu z kolei użyczyliby nieodpłatnie jego rodzice.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

1.  Czy fakt, ze jeden ze wspólników spółki cywilnej używa (na przedstawionych powyżej zasadach) do działalności gospodarczej swojego prywatnego samochodu i zalicza w koszty spółki wydatki na jego eksploatację spowoduje przychód do opodatkowania u drugiego wspólnika?
2.  Czy to, ze jeden ze wspólników będzie sam używał do prowadzenia działalności gospodarczej samochodu użyczonego mu bezpłatnie przez jego własnych rodziców spowoduje, że u drugiego wspólnika ich spółki powstanie przychód do opodatkowania z tego tytułu?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1.

Nie nastąpi w przypadku Wnioskodawczyni i Jej wspólnika bezpłatne użyczenie ani wspólnikowi ani spółce cywilnej, bo każdy wspólnik będzie używał tylko swojego samochodu. Dlatego też ani u wspólnika Wnioskodawczyni ani u Wnioskodawczyni nie wystąpi z tego tytułu żaden przychód, który miałby być opodatkowany.

Ad. 2.

To, że Wnioskodawczyni używałaby do działalności gospodarczej samochodu użyczonego Jej przez ojca nie byłoby przyczyną powstania przychodu ani u Wnioskodawczyni, ani u wspólnika, podobnie jak w sytuacji, w której Wnioskodawczyni używałaby swojego własnego prywatnego samochodu. Także to, że wspólnik Wnioskodawczyni używałby do działalności gospodarczej samochodu użyczonego mu nieodpłatnie przez jego rodziców nie spowoduje u żadnego ze wspólników ich spółki cywilnej przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Przepisy dotyczące zasad działania spółek cywilnych zostały zawarte w art. 860 - 875 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.).

Zgodnie z art. 860 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę spółki wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów. Na gruncie prawa cywilnego spółka cywilna nie jest podmiotem prawnym odrębnym od wspólników, lecz wielostronnym stosunkiem zobowiązaniowym łączącym tych wspólników.

Spółka cywilna nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody osób fizycznych. Na gruncie przepisów ww. ustawy, spółka cywilna stanowi natomiast jedną z form organizacyjnych, za pośrednictwem której osoba fizyczna prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą. Prowadzenie spraw spółki rozumiane, jako podejmowanie decyzji dotyczących funkcjonowania spółki jest ustawowym prawem i obowiązkiem każdego wspólnika. Za prowadzenie tychże spraw wspólnik spółki nie otrzymuje wynagrodzenia, co wynika bezpośrednio z art. 865 § 1 Kodeksu cywilnego.

W myśl zasady określonej w art. 8 ust. 1 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe. Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 5b ust. 2 ww. ustawy, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osoba prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej).

Wobec powyższego, uzyskane przez spółkę osobową przychody oraz poniesione koszty uzyskania przychodów podlegają rozliczeniu u jej wspólników, proporcjonalnie do ich udziałów w spółce. Natomiast dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce cywilnej stanowić będzie, dla jej wspólnika - osoby fizycznej, dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu według zasad przewidzianych dla tego źródła.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Przy czym, w myśl art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej jest również wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń, obliczonych zgodnie z art. 11 ust. 2-2b, z zastrzeżeniem art. 21 ust. 1 pkt 125.

A więc, kiedy np. samochód będący własnością osoby trzeciej (nie należącej do I lub II grupy podatkowej w rozumieniu przepisów o podatku od spadków i darowizn) jest nieodpłatnie używany przez podatnika do celów działalności gospodarczej na podstawie umowy użyczenia, u użytkownika powstaje przychód z tytułu nieodpłatnego świadczenia (art. 14 ust. 2 pkt 8 ww. ustawy w związku z art. 21 ust. 1 pkt 125 tej ustawy).

Zatem przychód z nieodpłatnych świadczeń po stronie Wnioskodawczyni powstałby w przypadku, kiedy prywatny samochód innego wspólnika lub samochód użyczony temu wspólnikowi przez rodziców zostałby użyczony Wnioskodawczyni na cele prowadzonej w formie spółki cywilnej działalności gospodarczej.

Z opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni wraz z drugim wspólnikiem spółki cywilnej zamierzają używać do celów prowadzenia działalności gospodarczej swoich prywatnych samochodów osobowych oraz samochodów użyczonych im nieodpłatnie przez rodziców. Każdy z tych wspólników będzie używał osobiście swojego prywatnego samochodu osobowego oraz samochodu użyczonego mu przez rodziców. Samochody te nie będą udostępniane innym osobom, nie będą również stanowić środków trwałych w tej spółce. Pomiędzy spółką, a Wnioskodawczynią i Jej wspólnikiem nie będą spisane umowy użyczenia na te samochody. Rozliczenia kosztów związanych z eksploatacją samochodu dokonywaliby na podstawie ewidencji przebiegu pojazdów, do której wpisywane będą faktury zawierające nr rejestracyjny pojazdu oraz dane tego wspólnika, do którego dany samochód należy.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż skoro Wnioskodawczyni, jako wspólnik spółki cywilnej, nie będzie wykorzystywać na potrzeby tej spółki prywatnego samochodu drugiego wspólnika oraz samochodu użyczonego temu wspólnikowi przez Jego rodziców, lecz wyłącznie swój własny samochód osobowy oraz samochód użyczony Jej przez ojca, to tym samym nie dojdzie do nieodpłatnego używania cudzych składników majątku, a więc nie dojdzie do powstania nieodpłatnego świadczenia.

Jednocześnie zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja indywidualna dotyczy wyłącznie skutków podatkowych jakie dla Wnioskodawczyni, będącej wspólnikiem spółki cywilnej, wywoła używanie przez innego wspólnika tej spółki prywatnego samochodu tego wspólnika oraz samochodu użyczonego mu przez rodziców do załatwienia spraw spółki, nie dotyczy natomiast skutków podatkowych jakie dla drugiego wspólnika tej spółki wywoła używanie przez Wnioskodawczynię Jej prywatnego samochodu oraz samochodu użyczonego jej przez ojca do załatwienia spraw spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Płocku Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.