Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDSB1-1.4019.2.2025.2.MCW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-27
Teza: Brak obowiązku uiszczania opłaty od środków spożywczych z
tytułu sprzedaży napojów podlegających opłacie na rzecz
przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na
terytorium RP wyłącznie za pośrednictwem sklepu
internetowego na rzecz konsumentów oraz na rzecz
przedsiębiorców, a także poza terytorium RP.
Słowa kluczowe: internet-sprzedaż za pośrednictwem internetu
napoje
opłata-opłata cukrowa
Zagadnienia: Ustawa o zdrowiu publicznym -Opłata od środków
spożywczych-Podmioty zobowiązane do zapłaty
1
Przepisy: [CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 2
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12a-ust. 3
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12b-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12d-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 1
[CUKIER] Ustawa o zdrowiu publicznym-Rozdział 3a-art.
12e-ust. 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy w ramach prowadzonej przez
    Państwa sprzedaży napojów na rzecz (...) tj. przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż
    napojów na terytorium RP na rzecz konsumentów wyłącznie za pośrednictwem sklepu
    internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) oraz na rzecz przedsiębiorców, a
    także poza terytorium RP, dokonują Państwo ich wprowadzenia na rynek krajowy, a w
    konsekwencji, czy będą Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od środków
    spożywczych – jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 lutego 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy przepisów ustawy o zdrowiu publicznym, w zakresie opłaty
    od środków spożywczych. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

(...) jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług z siedzibą na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    (...)
    Niniejszy wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego
    dotyczy: (i) napojów produkowanych przez (...) lub napojów, których produkcję (...) zleca w
    ten sposób, że (...) zamawia ich produkcję u innego podmiotu, a skład napoju objętego
    stanowi element umowy zawartej z tym podmiotem, dotyczącej produkcji tego napoju dla
    (...) jako zamawiającego lub nabywanych przez (...) w ramach wewnątrzwspólnotowego
    nabycia towarów lub importowanych przez (...), (ii) których wprowadzenie na rynek
    podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A ustawy z dnia 11
    września 2015 roku o zdrowiu publicznym (dalej „Ustawa”), (iii) które (...) sprzedawać
    będzie na rzecz (...). Napoje te są zwane dalej Napojami (...).
    Napoje (...), których dotyczy wniosek, (...) będzie sprzedawać na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, na rzecz (...).
    (...) jest podmiotem, który dokonuje sprzedaży lub innych form odpłatnego zbywania
    napojów (tj. tych, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od środków
    spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy jak i tych, których wprowadzenie na
    rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A
    Ustawy), w tym Napojów (...), na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jak i poza terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej.
    W przypadku napojów (tj. tych, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od
    środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy jak i tych, których
    wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w
    rozdziale 3A Ustawy), w tym Napojów (...), które są przedmiotem sprzedaży i innych form
    odpłatnego zbywania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez (...), (...) będzie
    dokonywać sprzedaży lub innej formy odpłatnego zbywania zarówno na rzecz
    konsumentów jak i na rzecz osób niebędących konsumentami.
    W przypadku, gdy (...) dokonuje sprzedaży lub innych form odpłatnego zbywania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej napojów (tj. tych, których wprowadzenie na rynek
    podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy jak i tych,
    których wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której
    mowa w rozdziale 3A Ustawy), w tym Napojów (...) na rzecz konsumentów to (...) nie

    dokonuje tej sprzedaży lub innych form odpłatnego zbywania na podstawie umowy
    zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja
    2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2020 r. poz. 287 oraz z 2021 r. poz. 2105), 2) poza
    lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
    prawach konsumenta. (...) dokonuje bowiem na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    ramach działalności gospodarczej, sprzedaży i innych form odpłatnego zbywania napojów,
    zarówno tych, których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od środków spożywczych,
    o której mowa w rozdziale 3A Ustawy jak i tych, których wprowadzenie na rynek nie
    podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy, w tym
    Napojów (...), konsumentom wyłącznie na podstawie umowy zawartej na odległość tj.
    umowy zawartej z konsumentami w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów
    na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem
    jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia
    umowy włącznie tj. umowy zdefiniowanej w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
    prawach konsumenta. Do tego celu (...) wykorzystuje platformę cyfrową (sklep
    internetowy).
    Incydentalnie (...) dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej, sprzedaży lub innych form odpłatnego zbywania (...) konsumentom (...) na
    podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy
    z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2020 r. poz. 287 oraz z 2021 r. poz.
    2105), 2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja
    2014 r. o prawach konsumenta.
    W przypadku, gdy (...) dokonuje sprzedaży lub innych form odpłatnego zbywania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej napojów (tj. tych, których wprowadzenie na rynek
    podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy jak i tych,
    których wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o której
    mowa w rozdziale 3A Ustawy), w tym Napojów (...) na rzecz osób innych niż konsumenci to
    czyni to na rzecz takich osób, które prowadzą punkty sprzedaży detalicznej ((...) jest
    podmiotem dokonującym sprzedaży napojów do pierwszego punktu sprzedaży
    detalicznej) lub na rzecz takich osób, które prowadzą jednocześnie sprzedaż detaliczną
    oraz hurtową.

## Pytanie

Czy (...) sprzedając Napoje (...) na rzecz (...) dokonuje wprowadzenia na rynek krajowy
    Napojów (...), a w konsekwencji czy (...) jest podmiotem zobowiązanym do zapłaty opłaty
    od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy (dalej też Opłata)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    (...), sprzedając Napoje (...) na rzecz (...), nie dokonuje wprowadzenia na rynek krajowy
    Napojów (...), a w konsekwencji (...) nie jest podmiotem zobowiązanym do zapłaty Opłaty.
    Zgodnie z art. 12a ust. 1 Ustawy, opłacie cukrowej podlega wprowadzanie na rynek
    krajowy napojów z dodatkiem:
    1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
    zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w
    rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16 grudnia
    2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008, str. 16, z późn.
    zm.), zwanym dalej „rozporządzeniem nr 1333/2008”,
    2) kofeiny lub tauryny.
    Art. 12a ust. 2 Ustawy stanowi, że: Przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o
    których mowa w ust. 1, rozumie się sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do
    zapłaty opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest
    prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta,
    podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach

    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w
    przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.
    Art. 12a ust. 3 Ustawy stanowi, że: Przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2,
    rozumie się dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej zbywcy, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy
    zawartej:
    1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
      prawach konsumenta (Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222),
    2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r.
      o prawach konsumenta,
    - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
    niezaewidencjonowanej.
    Art. 12d ust. 1 Ustawy stanowi, że: Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej,
    osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej
    będącej:
    1) podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym
    sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje
    w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;
    2) zamawiającym, w przypadku, gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element
    umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla zamawiającego.
    Ponadto, zgodnie z art. 12d ust. 2 Ustawy: W przypadku powstania obowiązku zapłaty
    opłaty na podstawie ust. 1 pkt 2 obowiązek ten spoczywa wyłącznie na zamawiającym, o
    którym mowa w ust. 1 pkt 2.
    Zgodnie z art. 12e ust. 3 Ustawy obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie
    sprzedającym napoje, o których mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu
    jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza
    się od wszystkich sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą.
    Aby uznać (...) za podmiot, który dokonuje wprowadzenia na rynek krajowy Napojów (...), a
    w konsekwencji uznać (...) za podmiot zobowiązany do zapłaty opłaty od środków
    spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy w odniesieniu do Napojów (...)
    sprzedawanych (...), musiałby zajść jeden z trzech przypadków:
    1. (...) musiałoby zostać uznane za podmiot prowadzący punkt sprzedaży detalicznej
      napojów lub
    2. (...) musiałoby zostać uznane za podmiot prowadzący jednocześnie sprzedaż detaliczną
      i hurtową napojów lub
    3. (...) dokonując sprzedaży na rzecz (...) musiałby zostać uznany za podmiot dokonujący
      sprzedaży detalicznej.
    Jeżeli chodzi o przypadek nr 1 i 2 to aby znalazł on zastosowanie (...) musiałoby prowadzić
    sprzedaż detaliczną, co nie ma miejsca. Z przedstawionego zdarzenia przyszłego wynika,
    że (...) nie dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej, sprzedaży ani innych form odpłatnego zbywania napojów, zarówno tych,
    których wprowadzenie na rynek podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa
    w rozdziale 3A Ustawy jak i tych, których wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od
    środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy, w tym Napojów (...),
    konsumentom, na podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu
    art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2020 r. poz. 287
    oraz z 2021 r. poz. 2105), 2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2
    ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta. (...) nie dokonuje więc sprzedaży
    detalicznej napojów, w tym Napojów (...) w rozumieniu Ustawy. Sprzedażą detaliczną w
    rozumieniu ustawy jest bowiem dokonywanie na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w
    ramach działalności gospodarczej, odpłatnego zbywania towarów konsumentom na
    podstawie umowy zawartej:1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy
    z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r.
    poz. 1222), 2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30

    maja 2014 r. o prawach konsumenta - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru
    towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej. (...) dokonuje na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, sprzedaży lub
    innych form odpłatnego zbywania napojów, zarówno tych, których wprowadzenie na
    rynek podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A Ustawy jak
    i tych, których wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o
    której mowa w rozdziale 3A Ustawy, w tym Napojów (...), konsumentom wyłącznie na
    podstawie umowy zawartej na odległość tj. umowy zawartej z konsumentami w ramach
    zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej
    obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków
    porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie. Do tego celu (...)
    wykorzystuje platformę cyfrową (sklep internetowy). Dokonywanie na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej, sprzedaży lub innych form
    odpłatnego zbywania napojów konsumentom na podstawie umowy zawartej na odległość
    tj. umowy zawartej z konsumentami w ramach zorganizowanego systemu zawierania
    umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym
    wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na odległość do
    chwili zawarcia umowy włącznie nie jest jednak sprzedażą detaliczną w rozumieniu
    Ustawy. (...) nie dokonuje więc sprzedaży detalicznej napojów, w tym Napojów (...), w
    rozumieniu Ustawy.
    Jeżeli chodzi o przypadek nr 3 to aby znalazł on zastosowanie sprzedaż Napojów (...) przez
    (...) na rzecz (...) musiałaby zostać uznana za sprzedaż detaliczną w rozumieniu Ustawy.
    Taki przypadek nie zachodzi, gdyż sprzedaż Napojów (...) przez (...) nie następuje na rzecz
    konsumenta ((...) nie jest osobą fizyczną).
    W odniesieniu zatem do Napojów (...) sprzedawanych przez (...) na rzecz (...), (...) nie
    sprzedaje ich do punktów sprzedaży detalicznej, w której prowadzona jest sprzedaż
    napojów ani nie sprzedaje ich podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż
    detaliczną napojów oraz hurtową. Nie zachodzi więc żaden przypadek określony w art 12a
    ust. 2 Ustawy tj. nie ma miejsca sprzedaż napojów przez podmiot obowiązany do zapłaty
    opłaty, o których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest
    prowadzona sprzedaż detaliczna ani nie ma miejsca sprzedaż, o której mowa w art. 12e
    ust. 3 Ustawy. Dokonując odpłatnego zbywania Napojów (...) na rzecz (...), (...) nie dokonuje
    też sprzedaży detalicznej, przede wszystkim dlatego, że sprzedaż nie następuje na rzecz
    konsumenta ((...) nie jest osobą fizyczną).
    W opisanym zdarzeniu przyszłym (...), sprzedając Napoje (...) na rzecz (...), nie dokonuje
    więc wprowadzenia na rynek krajowy Napojów (...), a w konsekwencji (...) nie jest
    podmiotem zobowiązanym do zapłaty Opłaty.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie ustalenia czy w ramach
    prowadzonej przez Państwa sprzedaży napojów, o których mowa w art. 12a ust. 1 ustawy,
    na rzecz (...) tj. przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP na rzecz
    konsumentów wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie
    umów na odległość) oraz na rzecz przedsiębiorców, a także poza terytorium RP, dokonują
    Państwo ich wprowadzenia na rynek krajowy, a w konsekwencji, czy będą Państwo
    zobowiązani do uiszczenia opłaty od środków spożywczych – jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 12a ust. 1 ustawy z 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym (Dz. U. z 2024
    r. poz. 1670 ze zm.), zwanej dalej ustawą,
      wprowadzanie na rynek krajowy napojów z dodatkiem:
      1) cukrów będących monosacharydami lub disacharydami oraz środków spożywczych
        zawierających te substancje oraz substancji słodzących, o których mowa w

        rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1333/2008 z dnia 16
        grudnia 2008 r. w sprawie dodatków do żywności (Dz. Urz. UE L 354 z 31.12.2008,
        str. 16, z późn. zm.) zwanym dalej "rozporządzeniem nr 1333/2008",
      2) kofeiny lub tauryny
      – podlega opłacie.
    Stosownie do art. 12a ust. 2 ustawy:
      przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, o których mowa w ust. 1, rozumie się
      sprzedaż napojów przez podmioty obowiązane do zapłaty opłaty, o których mowa w
      art. 12d ust. 1,
      do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż
      detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt
      2, podmiot nabywający napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów
      lub importera napoju, albo sprzedaż w przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3.
    Jak stanowi art. 12a ust. 3 ustawy:
      przez sprzedaż detaliczną, o której mowa w ust. 2, rozumie się dokonywanie na
      terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności gospodarczej zbywcy,
      odpłatnego zbywania towarów konsumentom na podstawie umowy zawartej:
      1) w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o
      prawach konsumenta (Dz.U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222),
      2) poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja
      2014 r. o prawach konsumenta
      - także w przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
      niezaewidencjonowanej.
    Natomiast w myśl art. 12b ust. 1 ustawy,
      za napój, o którym mowa w art. 12a ust. 1, uważa się wyrób w postaci napoju oraz
      syrop będący środkiem spożywczym, ujęty w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w
      klasach 10.32 i 10.89 oraz w dziale 11, w którego składzie znajduje się co najmniej
      jedna z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji
      występujących w nich naturalnie.
    Zgodnie z art. 12d ust. 1 ustawy,
      obowiązek zapłaty opłaty ciąży na osobie fizycznej, osobie prawnej oraz jednostce
      organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej będącej: 1) podmiotem
      sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo prowadzącym sprzedaż
      detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu nabywającego napoje w
      ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju;
      2) zamawiającym, w przypadku gdy skład napoju objętego opłatą stanowi element
      umowy zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji tego napoju dla
      zamawiającego.
    Jak stanowi art. 12e ustawy:
      1. Obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem wprowadzenia na rynek krajowy
        napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.
      (...)
      3. Obowiązek zapłaty opłaty ciąży na podmiocie sprzedającym napoje, o których
        mowa w art. 12a ust. 1, podmiotowi prowadzącemu jednocześnie sprzedaż
        detaliczną oraz hurtową. W takim przypadku opłatę odprowadza się od wszystkich
        sprzedanych temu podmiotowi napojów objętych opłatą.
    Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że są Państwo producentem napojów (zwanych dalej
    przez Państwa napojami (...)) oraz podmiotem nabywającym te napoje w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub ich importerem, a także zamawiającym,

    który zleca produkcję napoju objętego opłatą, a jego skład stanowi element umowy
    zawartej przez producenta a dotyczącej produkcji napoju (...).
    Sprzedają Państwo przedmiotowe napoje na rzecz (...). Jak Państwo wskazali, (...) dokonuje
    sprzedaży lub innych form odpłatnego zbycia napojów (tj. tych, których wprowadzenie na
    rynek podlega opłacie od środków spożywczych, o której mowa w rozdziale 3A ustawy jak i
    tych, których wprowadzenie na rynek nie podlega opłacie od środków spożywczych, o
    której mowa w rozdziale 3A ustawy), w tym Napojów (...), na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej na rzecz podmiotów niebędących konsumentami oraz na rzecz konsumentów, a
    także poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Doprecyzowali Państwo, że (...) dokonuje
    sprzedaży lub innej formy odpłatnego zbywania napojów, w tym Napojów (...) na rzecz
    konsumentów wyłącznie na podstawie umowy zawartej na odległość tj. umowy zawartej z
    konsumentami w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, bez
    jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym wykorzystaniem jednego lub większej
    liczby środków porozumiewania się na odległość do chwili zawarcia umowy włącznie. Do
    tego celu (...) wykorzystuje platformę cyfrową (sklep internetowy). Podkreślili Państwo
    także, że (...) nie dokonuje sprzedaży detalicznej napojów w rozumieniu art. 12a ust. 3
    ustawy, gdyż nie dokonuje na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, w ramach działalności
    gospodarczej, sprzedaży lub innej formy odpłatnego zbywania napojów, w tym Napojów
    (...) na rzecz konsumentów na podstawie umowy zawartej: 1) w lokalu przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z
    2023 r. poz. 2759 oraz z 2024 r. poz. 1222), 2) poza lokalem przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta – także w
    przypadku, gdy zbywaniu towaru towarzyszy świadczenie usługi odrębnie
    niezaewidencjonowanej.
    Wskazali Państwo także, że (...) incydentalnie dokonuje sprzedaży lub innych form
    odpłatnego zbywania (...) na rzecz konsumentów w lokalu przedsiębiorstwa lub poza
    lokalem przedsiębiorstwa.
    Państwa wątpliwość budzi, czy w ramach prowadzonej przez Państwa sprzedaży napojów,
    na rzecz (...) tj. przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na terytorium RP na rzecz
    konsumentów wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie
    umów na odległość) oraz na rzecz przedsiębiorców, a także poza terytorium RP, dokonują
    Państwo ich wprowadzenia na rynek krajowy, a w konsekwencji, czy będą Państwo
    zobowiązani do uiszczenia opłaty od środków spożywczych.
    Jak wynika z wyżej powołanych przepisów, opłacie od środków spożywczych podlega
    wprowadzanie na rynek krajowy napojów ujętych w Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
    w klasach 10.32, 10.89 oraz w dziale 11, w składzie których znajduje się co najmniej jedna
    z substancji, o których mowa w art. 12a ust. 1, z wyłączeniem substancji występujących w
    nich naturalnie.
    Z kolei, przez wprowadzenie na rynek krajowy napojów, zgodnie z art. 12a ust. 2 ustawy
    należy rozumieć, sprzedaż napojów przez podmioty zobowiązane do zapłaty opłaty, o
    których mowa w art. 12d ust. 1, do pierwszego punktu, w którym jest prowadzona
    sprzedaż detaliczna oraz sprzedaż detaliczna napojów przez: producenta, podmiot, o
    którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2, podmiot nabywający napoje w ramach
    wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera napoju, albo sprzedaż w
    przypadku, o którym mowa w art. 12e ust. 3 ustawy, tj. sprzedaż napojów podmiotowi
    prowadzącemu jednocześnie sprzedaż detaliczną oraz hurtową.
    W związku z powyższym, w przypadku sprzedaży przez Państwa napojów podlegających
    opłacie od środków spożywczych istotne jest ustalenie, czy doszło, w rozumieniu ustawy,
    do wprowadzenia napojów na rynek krajowy.

    Zgodnie z art. 12a ust. 3 ustawy, przez sprzedaż detaliczną rozumie się dokonywanie na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej odpłatnego zbywania towarów konsumentom na
    podstawie umowy zawartej w lokalu przedsiębiorstwa lub umowy zawartej poza lokalem
    przedsiębiorstwa.
    Zatem sprzedaż detaliczna w rozumieniu ustawy dotyczy wyłącznie sprzedaży towarów na
    rzecz konsumentów na podstawie umowy zawartej w lokalu przedsiębiorstwa lub umowy
    zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa, przy czym w drugim przypadku konieczna jest
    fizyczna obecność stron przynajmniej na etapie złożenia oferty, która inicjuje zawarcie
    umowy.
    Ustawa nie definiuje pojęcia konsumenta. Należy więc przytoczyć definicję konsumenta
    zawartą w ustawie z 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz.U. z 2024 r. poz. 1061 ze
    zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
              1Stosownie do art. 22 Kodeksu cywilnego,
      za konsumenta uważa się osobę fizyczną dokonującą z przedsiębiorcą czynności
      prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.
    W zakresie definicji konsumenta, zasadne jest również powołanie art. 76 Konstytucji
    Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz.U. Nr 78 poz. 483 ze zm.),
      Władze publiczne chronią konsumentów, użytkowników i najemców przed
      działaniami zagrażającymi ich zdrowiu, prywatności i bezpieczeństwu oraz przed
      nieuczciwymi praktykami rynkowymi. Zakres tej ochrony określa ustawa.
    Z kolei przez lokal przedsiębiorstwa w myśl art. 2 pkt 3 ustawy z 30 maja 2014 r. o
    prawach konsumenta (Dz.U. z 2024 r. poz. 1796), zwanej dalej ustawą o prawach
    konsumenta, rozumie się:
      a) miejsce prowadzenia działalności będące nieruchomością albo częścią
      nieruchomości, w którym przedsiębiorca prowadzi działalność na stałe,
      b) miejsce prowadzenia działalności będące rzeczą ruchomą, w którym
      przedsiębiorca prowadzi działalność zwyczajowo albo na stałe.
    Natomiast stosownie do art. 2 pkt 2 ustawy o prawach konsumenta, umowa zawarta poza
    lokalem przedsiębiorstwa oznacza:
      umowę z konsumentem zawartą:
      a) przy jednoczesnej fizycznej obecności stron w miejscu, które nie jest lokalem
      przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy,
      b) w wyniku przyjęcia oferty złożonej przez konsumenta w okolicznościach, o których
      mowa w lit. a,
      c) w lokalu przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy lub za pomocą środków
      porozumiewania się na odległość bezpośrednio po tym, jak nawiązano indywidualny
      i osobisty kontakt z konsumentem w miejscu, które nie jest lokalem
      przedsiębiorstwa danego przedsiębiorcy, przy jednoczesnej fizycznej obecności
      stron,
      d) podczas wycieczki zorganizowanej przez przedsiębiorcę, której celem lub
      skutkiem jest promocja oraz zawieranie umów z konsumentami,
      e) podczas pokazu zorganizowanego przez przedsiębiorcę, w którym uczestniczy
      zaproszona bezpośrednio lub pośrednio określona liczba konsumentów, w którego
      trakcie ma miejsce promocja, składanie ofert sprzedaży lub sprzedaż towarów lub
      usług, bez względu na to, czy został na niego zorganizowany transport.

    Należy wskazać, że ustawa o prawach konsumenta, oprócz ww. rodzajów umów (umowy
    zawartej w lokalu przedsiębiorstwa i umowy zawartej poza lokalem przedsiębiorstwa)
    wymienia jeszcze jeden rodzaj umowy, a mianowicie umowę zawartą na odległość.
    Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o prawach konsumenta, umowa zawarta na odległość
    oznacza:
      umowę zawartą z konsumentem w ramach zorganizowanego systemu zawierania
      umów na odległość, bez jednoczesnej fizycznej obecności stron, z wyłącznym
      wykorzystaniem jednego lub większej liczby środków porozumiewania się na
      odległość do chwili zawarcia umowy włącznie.
    Ponadto obowiązek zapłaty opłaty, w myśl art. 12d ust. 1 ustawy, ciąży na osobie fizycznej,
    osobie prawnej oraz jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej
    będącej m.in. podmiotem sprzedającym napoje do punktów sprzedaży detalicznej albo
    prowadzącym sprzedaż detaliczną napojów w przypadku: producenta, podmiotu
    nabywającego napoje w ramach wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importera
    napoju, bądź zamawiającym, o którym mowa w art. 12d ust. 1 pkt 2 ustawy.
    W związku z powyższym zauważyć należy, iż mimo, że (...), na rzecz której sprzedają
    Państwo Napoje (...), prowadzi sprzedaż na terenie Rzeczypospolitej Polskiej, (...) w lokalu
    przedsiębiorstwa lub poza lokalem przedsiębiorstwa, na rzecz konsumentów, to spółka ta
    nie prowadzi w tej formie sprzedaży napojów, które to zbywane są wyłącznie przy
    wykorzystaniu platformy cyfrowej (sklepu internetowego). Zatem w związku z faktem, że
    (...) nie prowadzi sprzedaży napojów w lokalu przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 3
    ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz. U. z 2023 r. poz. 2759 oraz z
    2024 r. poz. 1222) lub poza lokalem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 2 ustawy z
    dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta – także w przypadku, gdy zbywaniu towaru
    towarzyszy świadczenie usługi odrębnie niezaewidencjonowanej, a jedynie zbywa w ten
    sposób (...), prowadzona przez (...) sprzedaż na rzecz konsumentów nie spełnia definicji
    sprzedaży detalicznej w rozumieniu ustawy.
    Wyjaśnić także należy, że w świetle przywołanych powyżej przepisów, sprzedaż napojów
    na rzecz konsumentów za pośrednictwem sklepu internetowego (poprzez zawieranie
    umów na odległość) nie spełnia definicji sprzedaży detalicznej, o której mowa w art. 12a
    ust. 3 ustawy.
    Odnosząc się natomiast do prowadzonej przez (...) sprzedaży napojów na terytorium RP
    na rzecz osób niebędących konsumentami należy wskazać, że ustawa nie wiąże
    obowiązku uiszczenia opłaty od środków spożywczych w przypadku sprzedaży napojów na
    rzecz kontrahenta prowadzącego sprzedaż hurtową.
    Zgodnie z art. 12e ust. 1 ustawy obowiązek zapłaty opłaty powstaje z dniem
    wprowadzenia na rynek krajowy napoju, o którym mowa w art. 12a ust. 1.
    W analizowanej sprawie stwierdzić należy, że sprzedaż przez Państwa napojów, na rzecz
    (...), który nie prowadzi sprzedaży detalicznej napojów na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, nie stanowi ich wprowadzenia na rynek krajowy w myśl zacytowanych powyżej
    przepisów ustawy.
    W konsekwencji, dokonując sprzedaży napojów podlegających opłacie od środków
    spożywczych na rzecz (...), tj. przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż napojów na
    terytorium RP na rzecz konsumentów wyłącznie za pośrednictwem sklepu internetowego
    (poprzez zawieranie umów na odległość) oraz na rzecz przedsiębiorców, a także poza
    terytorium RP, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty opłaty, o której mowa w art. 12a
    ust. 1 ustawy.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie ustalenia czy w ramach prowadzonej przez
    Państwa sprzedaży napojów na rzecz (...) tj. przedsiębiorcy prowadzącego sprzedaż
    napojów na terytorium RP na rzecz konsumentów wyłącznie za pośrednictwem sklepu

    internetowego (poprzez zawieranie umów na odległość) oraz na rzecz przedsiębiorców, a
    także poza terytorium RP, dokonują Państwo ich wprowadzenia na rynek krajowy, a w
    konsekwencji, czy będą Państwo zobowiązani do uiszczenia opłaty od środków
    spożywczych należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...)
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia
    2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:
    /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie
    naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej
    oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami
    skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.