Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.257.2025.3.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-08
Teza: Posiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności
gospodarczej w Polsce oraz zastosowanie mechanizmu
odwrotnego obciążenia.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza-stałe miejsce
prowadzenia działalności
elektrownia-elektrownia wiatrowa
miejsce-miejsce opodatkowania
obciążenia-odwrotne obciążenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Miejsce świadczenia usług na rzecz
podatnika
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V. Miejsce
świadczenia -Rozdział 3. Miejsce świadczenia przy
świadczeniu usług-Stałe miejsce prowadzenia
działalności
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI.
Dokumentacja -Rozdział 1. Faktury -Sposób wystawienia
faktur
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 17-ust. 1-pkt 4
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-
Rozdział 3-art. 28b-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 kwietnia 2025 r. wpłynął za pośrednictwem ePUAP Państwa wniosek z 27 kwietnia 2025
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy posiadania stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce oraz zastosowania mechanizmu
    odwrotnego obciążenia. Uzupełnili go Państwo pismem przesłanym za pośrednictwem
    ePUAP z 30 kwietnia 2025 r. oraz w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 6 czerwca 2025
    przesłanym za pośrednictwem ePUAP. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca (A. BV z siedzibą w Holandii) jest (...). W kraju siedziby Spółka jest
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    A. BV dostarcza (...).
    Spółka obecnie nie jest podmiotem zarejestrowanym na potrzeby VAT w Polsce. Nie
    posiada również na terytorium Polski oddziału (filii).
    Wnioskodawca został wybrany przez (...) (dalej: „Zleceniodawca”) do wsparcia przy
    budowie morskiej farmy wiatrowej B.1. na Morzu (...). B. 1. powstanie w (...) Morza (...),
    pomiędzy (...) a (...).
    Zakres projektu realizowanego przez Spółkę na rzecz Zleceniodawcy (dalej: „Projekt”)
    będzie obejmował transport i instalację (...) kabli wewnętrznych oraz (...)h kabli
    eksportowych dla B. 1. Ponadto, A. BV przeprowadzi prace przygotowawcze dna
    morskiego, w tym wyrównywanie dna, wykopywanie rowów oraz relokacja głazów. Po
    zakończeniu prac związanych z instalacją kabli, Spółka wykona również prace związane z
    ochroną i stabilizacją systemu ochrony kabli (CPS) poprzez umieszczenie skał.
    Obecnie zakłada się, że prace przygotowawcze rozpoczną się w lipcu 2025 roku, a
    działania związane z transportem i instalacją okablowania - w 2027 roku. Do wykonania
    wskazanego Projektu dla Zleceniodawcy, A. BV ma przeznaczyć kilka statków ze swojej
    floty. Wśród nich będą m.in. kablowiec (...) i jednostka wspomagająca (...).
    Przedmiot i kluczowe warunki umowy
    Prace związane z przygotowaniem dna morskiego oraz położeniem okablowania
    podzielono na wskazane poniżej etapy, tj.:
    1. Etap prac przygotowawczych
    Zakłada się, że etap prac przygotowawczych odbędzie się w okresie od lipca 2025 r. do
    listopada 2026 r. i obejmie poniżej wskazane etapy:

    a. oczyszczanie dna morskiego z głazów przy użyciu specjalistycznego statku oraz
      równolegle badania wielowiązkowe w celu określenia trasy i konfiguracji dna
      morskiego (eng: boulder clearance and multi-beam survey);
    b. wstępne wykopy przy użyciu specjalistycznego statku (eng: pre-trenching);
    c. pogłębianie wykopów przy użyciu specjalistycznej pogłębiarki (eng: dredging);
    d. przeszukiwanie dna przed ułożeniem okablowania (eng: pre-lay grapnel run);
    e. badanie dna przed ułożeniem okablowania (eng: pre-lay survey).
    Wraz z rozpoczęciem prac przygotowawczych (tj. zgodnie z obecnym planem od lipca 2025
    r.) powołany zostanie zespół wspierający składający się z ok. 10 oddelegowanych
    pracowników Wnioskodawcy do pracy w biurze agenta portowego w porcie (...).
    Pracownicy Spółki będą oddelegowani do Polski (tj. do (...)) na okres trwania Projektu.
    Będą to pierwsi pracownicy Spółki oddelegowani do Polski, tj. żaden personel Spółki nie
    będzie pracował w Polsce przed rozpoczęciem tego etapu.
    Kolejno, w czwartym kwartale 2026 roku powstanie również biuro budowy w (...) (dalej:
    „Biuro”), które będzie utrzymane planowo do końca listopada 2027 r. Do wskazanego
    biura w (...) Spółka zamierza oddelegować ok. 30 osób składających się z pracowników
    Spółki oraz pracowników podwykonawców Spółki biorących udział Projekcie.
    W związku z przeprowadzaniem wskazanych prac przygotowawczych Spółka będzie
    angażować aktywa A. BV, które będą obecne na terytorium Polski podczas wykonywania
    prac (przykładowo - statek do usuwania głazów, statek do wstępnych wykopów czy
    specjalistyczna pogłębiarka). Spółka zaznacza jednak, że żadne aktywa A. BV nie będą
    obecne w Polsce przed rozpoczęciem prac przygotowawczych (tj. przed lipcem 2025 roku).
    2. Etap prac instalacyjnych
    Zakłada się, że etap prac instalacyjnych odbędzie się w okresie od grudnia 2026 r. do
    sierpnia 2027 r. i będzie obejmował poniżej wskazane etapy:
      a. wykonanie wykopu i iniekcji lądu - etap ten obejmuje prace nadbrzeżne w miejscu,
        gdzie infrastruktura podmorska (tj. okablowanie) dociera do lądu (eng: landfall
        excavation and grouting);
      b. pługowanie przybrzeżne z użyciem specjalistycznego statku (eng: nearshore
        ploughing);
      c. układanie kabli w wykopie wstępnym (eng: cable laying in pre-trench);
      d. instalacja skał (eng: rock installation).
    Poszczególne prace realizowane zarówno w etapie prac przygotowawczych, jak i
    instalacyjnych mogą odbywać się równolegle z innymi pracami lub nachodzić na siebie w
    czasie. Każdy etap prac może trwać od kilku do kilkunastu miesięcy.
    Ramy czasowe projektu
    Przewiduje się, że realizacja przez Spółkę Projektu potrwa od lipca 2025 roku do końca
    2027 roku.
    Powyżej wskazane ramy czasowe Projektu opierają się na obecnych założeniach. A. BV
    podkreśla jednak, że w trakcie realizacji Projektu harmonogram prac może ulec zmianie w
    wyniku różnorodnych czynników, niezależnych od Spółki, takich jak warunki pogodowe,
    dostępność materiałów, czy nieprzewidziane wyzwania techniczne, które mogą wpływać
    na tempo i organizację prac.
    Niezależnie od powyższego, Spółka pragnie podkreślić, że Projekt ma tymczasowy
    charakter, co oznacza, że nie planuje się zapewnienia stałego i nieograniczonego czasowo
    wsparcia dla B. 1.
    Wynagrodzenie

    Po ukończeniu każdego ustalonego etapu prac Spółka wystawi fakturę za część
    wykonanych usług. Przewidywane zakończenie pierwszego takiego etapu planowane jest
    na październik 2025 r., jednak termin ten może ulec zmianie w zależności od przebiegu
    procesu realizacji Projektu i jego poszczególnych etapów.
    Zasoby ludzkie
    Jak wskazano powyżej, wraz z rozpoczęciem prac przygotowawczych powołany zostanie
    zespół wspierający składający się z ok. 10 oddelegowanych pracowników Wnioskodawcy
    do pracy w biurze agenta portowego w porcie (...). Kolejno, w czwartym kwartale 2026
    roku powstanie również Biuro w (...), do którego będzie oddelegowanych ok. 30 osób - w
    tym pracowników Spółki oraz pracowników podwykonawców Spółki biorących udział
    Projekcie. Pracownicy obecni we (...) lub w Biurze w (...) nie będą posiadali uprawnień do
    podejmowania niezależnych decyzji z ramienia Wnioskodawcy.
    Osobami autoryzowanymi przez Spółkę do podejmowania decyzji w imieniu
    Wnioskodawcy w zakresie Projektu będą tzw. Kierownicy Projektu, którzy będą
    odpowiedzialni za przebieg prac na wybrzeżu Polski. Spółka jednak zaznacza, że Ci
    pracownicy nie będą oddelegowani do Polski - będą oni pracować zdalnie z (...), w
    Holandii. Planowane są w tym zakresie jedynie ewentualne, okazjonalne i
    krótkoterminowe podróże na spotkania lub wizyty w Polsce.
    Zakłada się, że na terenie Polski nie będą przebywać żadni pracownicy ani pełnomocnicy
    Spółki uprawnieni do podejmowania samodzielnych decyzji w jej imieniu, w tym do
    negocjowania i zawierania umów. Projekt co do zasady będzie zarządzany z terytorium
    Holandii.
    Zakłada się również, że po zakończeniu Projektu pracownicy Wnioskodawcy oddelegowani
    do prac przy Projekcie opuszczą terytorium Polski.
    Pozostałe zasoby
    Wykorzystane do realizacji Projektu statki, sprzęt czy narzędzia będą należały do
    Wnioskodawcy, jej podmiotów powiązanych (spółki z grupy A. BV) lub podwykonawców
    Spółki. Obecnie nie jest planowane wykorzystywanie na terytorium Polski innych niż wyżej
    wskazanych zasobów Spółki.
    Spółka nie planuje nabywać nieruchomości na terenie Polski. W celu wykonywania
    codziennych obowiązków pracownicy Spółki zlokalizowani we (...) będą korzystać z biura
    agenta portowego w porcie (...), a lokal, w którym tymczasowo będzie funkcjonować Biuro
    w (...), zostanie wynajęty przez Wnioskodawcę.
    Jak wskazano powyżej, przed rozpoczęciem Projektu, żadne aktywa Wnioskodawcy nie
    będą znajdowały się na terytorium Polski. Zakłada się również, że po zakończeniu Projektu
    Wnioskodawca nie będzie posiadał żadnych aktywów na terytorium Polski.
    Zakres odpowiedzialności Spółki
    Spółka będzie odpowiedzialna za przeprowadzenie kompleksowego zakresu Projektu, w
    tym m.in. zapewnienie zarządzania, wsparcia technicznego i kompetentnej siły roboczej,
    nadzoru, statków, sprzętu, narzędzi, materiałów, materiałów eksploatacyjnych, prac
    tymczasowych i wszelkich innych zasobów niezbędnych do realizacji Projektu.
    Szczegółowy zakres prac i wymagania wobec Wnioskodawcy zostały określone w umowie
    zawartej ze Zleceniodawcą.
    Spółka wyjaśnia również, że - poza wyżej wskazanym Projektem - obecnie nie planuje
    realizować na terytorium Polski innych zleceń. Jednak z uwagi na możliwość ogłoszenia
    przetargów, w wyniku których Spółka potencjalnie mogłaby zostać wybrana jako partner
    do współpracy, Wnioskodawca nie może całkowicie wykluczyć pojawienia się nowych
    projektów realizowanych w Polsce w przyszłości.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

      1. Jakie zadania/czynności związane z realizacją Projektu na terytorium Polski będą
        wykonywać:
        a. oddelegowani pracownicy Spółki,
        b. zaangażowani przez Spółkę podwykonawcy.
    Spółka wskazała, że projekt realizowany przez A. BV jest złożonym i szczegółowym
    projektem, polegającym na wsparciu rozwoju morskiej farmy wiatrowej B. 1. Zadania
    wykonywane przez pracowników Spółki obecnych w Polsce będą dotyczyć bieżącej
    działalności związanej z niektórymi pracami przygotowawczymi, a także instalacją kabli
    wewnętrznych i eksportowych – jak szczegółowo opisano we wniosku. Czynności
    wykonywane przez pracowników będą również obejmować bieżące zarządzanie
    projektem. W szczególności będą one obejmować nadzorowanie i zarządzanie bieżącymi
    lokalnymi operacjami, statkami, załogami i zespołami instalacyjnymi (projekt obejmuje
    zarówno prace na morzu, jak i na lądzie związane z instalacją kabli elektrycznych), a także
    obsługę lokalnych spraw administracyjnych w porozumieniu z holenderską siedzibą Spółki.
    Spółka jest zaangażowana w instalację kabli wewnętrznych i eksportowych w związku z
    morską farmą wiatrową B. 1. Wszelkie inne prace budowlane oraz inne pozostałe zakresy
    prac (np. instalacja fundamentów, instalacja turbin i łopat, itp.) nie są podzlecane Spółce
    (A. BV). Zakres umowy nie obejmuje takich prac. Prace te zostaną wykonane przez strony
    trzecie, z którymi klient (B. 1. sp. z o. o.,) będzie miała zawarte odrębne umowy.
    W związku z realizacją prac zleconych Spółce, A. BV zatrudni kilku podwykonawców
    zewnętrznych, którzy wykonają bardzo ograniczony zakres prac związanych z instalacją
    kabli. Ponadto, w projekt będzie zaangażowanych kilku podwykonawców z grupy A. BV,
    ale będą to głównie dostawcy statków, którzy czarterują swoje statki Spółce na podstawie
    umowy czarteru na czas niezbędny, aby wykonywać prace instalacyjne i wspierające na
    morzu.
      2. Czy Spółka będzie posiadała bezpośrednią kontrolę nad zasobami personalnymi oraz
        technicznymi/rzeczowymi podwykonawców wykorzystywanymi do świadczenia
        usług w ramach realizacji Projektu, w tym należało wskazać/opisać na czym ta
        kontrola będzie polegała i w jaki sposób będzie realizowana oraz czy kontrola ta
        będzie porównywalna do kontroli jaką Spółka sprawuje nad własnym zapleczem
        personalnym oraz technicznym/rzeczowym.
    Spółka nie będzie sprawować bezpośredniej kontroli nad personelem i zasobami
    technicznymi podwykonawców. W opinii Spółki, obecność jej własnego personelu będzie
    wystarczająca, aby utworzyć stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce.
      3. Czy Spółka będzie wykonywać (rozpoznawać w zakresie podatku od towarów i usług)
        czynności opodatkowane na terytorium Polski, o których mowa w art. 5 ust. 1
        ustawy o podatku od towarów i usług z dnia 11 marca 2004 r. (t.j. Dz.U. z 2024 r.
        poz. 361 ze zm.).
    Odbiorcą usług będzie B. 1. sp. z o. o., która ma siedzibę działalności gospodarczej w
    Polsce. Prace wykonywane przez Spółkę będą obejmować czynności wykonywane na
    terytorium Polski, stanowiące usługi związane z nieruchomością położoną w Polsce. W
    konsekwencji, usługi świadczone przez Spółkę będą obejmować usługi podlegające
    opodatkowaniu VAT w Polsce. Obowiązek rozliczenia podatku VAT należnego (tj. czy
    wystąpi po stronie Spółki czy też odbiorcy usług) będzie zależał od stanowiska organu
    podatkowego w odniesieniu do utworzenia stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce.
    Pytania (w zakresie podatku od towarów i usług)
    1. Czy w związku planowaną realizacją Projektu, Spółka będzie posiadać na terytorium
      Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów
      Ustawy o VAT?

    2. W przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe - czy w
      związku planowaną realizacją Projektu, Spółka będzie posiadać na terytorium Polski
      stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów Ustawy
      o VAT od momentu rozpoczęcia prac przygotowawczych?
    3. W przypadku uznania stanowiska Spółki w zakresie pytania nr 1 za prawidłowe - czy w
      przedstawionym zdarzeniu przyszłym, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym
      usługi świadczone przez Wnioskodawcę w ramach Projektu nie mogą być objęte
      mechanizmem odwrotnego obciążenia?
    Państwa stanowisko w sprawie (w zakresie podatku od towarów i usług)
    Ad 1 Zdaniem Spółki, w związku z realizacją Projektu, Spółka będzie posiadać na
    terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów Ustawy o VAT.
    Ad 2 Jeśli stanowisko Spółki w zakresie pytania 1 zostanie uznane za prawidłowe, tj., jeśli
    tut. Organ uzna, że Spółka w związku z realizacją Projektu posiada stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski, wówczas Wnioskodawca jest
    zdania, że Spółka będzie posiadać na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej począwszy od momentu rozpoczęcia prac przygotowawczych.
    Ad 3 Zdaniem Spółki, jeżeli stanowisko w zakresie pytania nr 1 zostanie uznane za
    prawidłowe, to usługi świadczone przez Wnioskodawcę nie będą mogły być objęte
    mechanizmem odwrotnego obciążenia.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    W zakresie pytania nr 1
    Uwagi ogólne
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT podatnikami tego podatku są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności. Jednocześnie, na podstawie art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT,
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody; działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Z konstrukcji ww. przepisów Ustawy o VAT wynika, że aby być objętym opodatkowaniem
    VAT w Polsce, nie ma znaczenia status prawny czy pochodzenie podmiotu, ale sam fakt
    prowadzenia działalności gospodarczej charakteryzującej się odpowiednią ciągłością lub
    choćby zamiarem kontynuacji.
    Z kolei zakres czynności objętych opodatkowaniem VAT w Polsce reguluje przepis art. 5
    ust. 1 Ustawy o VAT. Zgodnie z tymże przepisem opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
    terytorium kraju, import towarów na terytorium kraju oraz wewnątrzwspólnotowe
    nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju.
    Z powyższego wynika, że - co do zasady - opodatkowaniu VAT w Polsce podlegają jedynie
    czynności wymienione w treści Ustawy o VAT, które ponadto charakteryzują się tzw.
    zasadą terytorialności, tj. tylko, gdy miejsce ich wykonywania (ustalone zgodnie z treścią
    przepisów Ustawy o VAT) znajduje się na terenie kraju.
    Chcąc ustalić miejsce opodatkowania VAT usług, w pierwszej kolejności należy odnieść się
    do treści przepisu art. 28a Ustawy o VAT, zgodnie z którym na potrzeby stosowania
    rozdziału 3 (miejsce świadczenia przy świadczeniu usług):
    1. ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

      a. podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w
        art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez
        względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
      b. osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest
        zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku
        od wartości dodanej;
    2. podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych
      za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z
      art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na
      jego rzecz usług.
    Jednocześnie, określając ramy prawne sprawy, przywołać należy treść art. 28b ust. 1
    Ustawy o VAT, zgodnie z którym miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia
    usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada
    siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem m.in. przepisu art. 28b ust. 2 Ustawy o
    VAT, w myśl którego w przypadku gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż
    jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Ww. regulacje krajowe są spójne z przepisami prawa unijnego. Zgodnie bowiem z art. 44
    Dyrektywy 2006/112 , miejscem świadczenia usług na rzecz podatnika działającego w
    takim charakterze jest miejsce, w którym podatnik ten posiada siedzibę swojej działalności
    gospodarczej. Jeżeli jednak usługi te są świadczone na rzecz stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej podatnika znajdującego się w miejscu innym niż jego siedziba
    działalności gospodarczej, miejscem świadczenia tych usług jest stałe miejsce
    prowadzenia działalności gospodarczej. W przypadku braku takiej siedziby lub stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej miejscem świadczenia usług jest miejsce,
    w którym podatnik będący usługobiorcą ma stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce
    pobytu.
    Z powyższego wynika, że - co do zasady - miejscem świadczenia usług w przypadku ich
    wykonywania na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą
    posiada siedzibę działalności gospodarczej. Natomiast w przypadku, gdy usługi są
    świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej podatnika, które
    znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba działalności gospodarczej, miejscem
    świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Kwestię rozumienia zwrotu stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej
    rozstrzygają przepisy prawa unijnego, mianowicie przepis art. 10 i art. 11 Rozporządzenia
    Rady ustanawiającego środki wykonawcze do w/w Dyrektywy 2006/112, w tym do
    zawartych w niej przepisów art. 44 i art. 45.
    I tak, zgodnie z art. 10 ust. 1 - 3 Rozporządzenia Rady, na użytek stosowania art. 44 i 45
    Dyrektywy 2006/112 miejscem siedziby działalności gospodarczej podatnika jest miejsce,
    w którym wykonywane są funkcje naczelnego zarządu przedsiębiorstwa (ust. 1). W celu
    ustalenia miejsca, o którym mowa w ust. 1, uwzględnia się miejsce, w którym zapadają
    istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem, adres
    zarejestrowanej siedziby przedsiębiorstwa, i miejsce posiedzeń zarządu przedsiębiorstwa.
    W przypadku gdy te kryteria nie pozwalają z całkowitą pewnością określić miejsca siedziby
    działalności gospodarczej podatnika, decydującym kryterium jest miejsce, w którym
    zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem (ust. 2). Sam
    adres pocztowy nie może być uznany za miejsce siedziby działalności gospodarczej
    podatnika (ust. 3).
    W myśl art. 11 ust. 1 - 3 ww. Rozporządzenia Rady, na użytek stosowania art. 44
    Dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oznacza
    dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym

    mowa w art. 10 Rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz
    odpowiednią strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
    odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej (ust. 1).
    Z kolei na użytek stosowania następujących artykułów:
        art. 45 Dyrektywy 2006/112;
        począwszy od 1.01.2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi Dyrektywy 2006/112;
        do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 Dyrektywy 2006/112;
        art. 192a Dyrektywy 2006/112 (ust. 2).
    - stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż
    miejsce siedziby działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10
    Rozporządzenia Rady - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią
    strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu świadczenie
    usług, które wykonuje.
    Fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający, by
    uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej (ust. 3).
    Wskazówek co do identyfikacji stałego miejsca prowadzenia działalności dostarcza
    ponadto orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej („TSUE”), w
    szczególności:
        wyrok z dnia 4 lipca 1984 r. w sprawie C-168/84 (Gunter Berkholz), w którym TSUE
        wskazał, że aby miejsce, w którym podatnik wykonuje działalność gospodarczą
        można było uznać za stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, muszą
        być łącznie spełnione następujące warunki: (i) miejsce to musi się charakteryzować
        pewną minimalną skalą działalności, oraz (ii) muszą być w nim stale obecne zasoby
        ludzkie oraz techniczne konieczne do wykonywania działalności;
        wyrok z dnia 17 lipca 1997 r. w sprawie C-190/95 (ARO Lease BV), gdzie Trybunał
        stwierdził, że stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej musi mieć
        możliwość prowadzenia działalności w sposób niezależny. Oznacza to, zdaniem
        TSUE, że takie stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej musi mieć
        możliwość (i) sporządzania umów bądź (ii) podejmowania decyzji o charakterze
        zarządczym;
        wyrok z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie C-73/06 (Planzer Luxembourg Sarl),
        gdzie Trybunał podkreślił, że zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa w dziedzinie
        podatku VAT pojęcie stałego przedsiębiorstwa wymaga minimalnej trwałości,
        poprzez zgromadzenie stałych zasobów ludzkich i technicznych koniecznych dla
        świadczenia określonych usług (...). Owa minimalna trwałość oznacza zatem
        wystarczający stopień trwałości oraz strukturę, która z punktu widzenia zasobów
        ludzkich i technicznych jest w stanie umożliwić świadczenie danych usług w sposób
        niezależny;
        wyrok z dnia 7 maja 2020 r. w sprawie C#547/18 (Dong Yang Electronics Sp. z o.o.),
        z którego wynika, iż nie można wywieść istnienia na terytorium państwa
        członkowskiego stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej spółki

        mającej siedzibę w państwie trzecim, wyłącznie opierając się na fakcie, że spółka ta
        posiada w tym państwie członkowskim spółkę zależną;
        wyrok z dnia 3 czerwca 2021 r. w sprawie C-931/19 (Titanium Ltd.), gdzie Trybunał
        potwierdził dotychczas stosowaną wykładnię i podkreślił, iż stałe miejsce
        prowadzenia działalności gospodarczej nie może zostać rozpoznane wyłącznie na
        podstawie wykorzystywanej infrastruktury technicznej (np. w postaci
        wynajmowanej nieruchomości) w sytuacji, gdy brakuje jej towarzyszących zasobów
        personalnych umożliwiających prowadzenie działalności;
        wyrok z dnia 7 kwietnia 2022 r. w sprawie C-333/20 (Berlin Chemie A. Menarini), w
        którym Trybunał stwierdził, iż art. 44 Dyrektywy 2006/112/WE oraz art. 11
        Rozporządzenia (...) należy interpretować w ten sposób, że spółka mająca siedzibę
        w jednym państwie członkowskim nie ma stałego miejsca prowadzenia działalności
        gospodarczej w innym państwie członkowskim ze względu na to, iż posiada tam
        spółkę zależną, która na podstawie umów udostępnia jej zaplecze techniczne i
        personalne za pomocą których świadczy ona, na zasadach wyłączności, usługi
        marketingowe, regulacyjne, reklamowe i reprezentacji, mogące mieć bezpośredni
        wpływ na wielkość sprzedaży.
    Stanowisko TSUE dotyczące określania stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej uwzględniają również polskie sądy administracyjne. Jako przykłady można
    wskazać:
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 października 2021 r., sygn. akt
        I FSK 1519/19, w którym sąd stwierdził, że dla ustalenia miejsca opodatkowania
        podstawowym punktem odniesienia jest siedziba działalności gospodarczej. Inne
        miejsca powinny być brane pod uwagę tylko wtedy, gdy odniesienie do siedziby
        prowadzi do nieracjonalnych rezultatów lub stwarza konflikt w odniesieniu do
        innego państwa członkowskiego. Jednocześnie to inne miejsce powinno zostać
        ustalone jedynie w wyjątkowych sytuacjach i nie może być domniemywane. Celem
        przepisów określających miejsce opodatkowania usług jest uniknięcie z jednej
        strony zbiegu właściwości mogącego prowadzić do podwójnego opodatkowania, a z
        drugiej strony do braku opodatkowania; oraz
        wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2022 r., sygn. akt I FSK
        968/20, gdzie sąd stwierdził, że „nie można mówić o „stałym miejscu prowadzenia
        działalności gospodarczej” zagranicznego usługobiorcy w rozumieniu art. 11 ust. 1
        Rozporządzenia, jeżeli to samo zaplecze personalne i techniczne, które ma zostać
        udostępnione spółce zagranicznej przez spółkę krajową, i które zdaniem organów
        podatkowych pozwala na wykazanie istnienia stałego miejsca prowadzenia
        działalności spółki zagranicznej w kraju, stanowi również zaplecze, dzięki któremu
        spółka krajowa świadczy usługi na rzecz spółki zagranicznej (w tej sprawie spółki
        niemieckiej). To samo bowiem zaplecze personalne i techniczne nie może być
        wykorzystywane jednocześnie do świadczenia i odbioru tych samych usług;
        dodatkowo w tej sprawie Sąd, powołując się na opinię Rzecznika Generalnego z

        dnia 15 maja 2014 r. w sprawie C-605/12, również stwierdził, że w razie korzystania
        z zasobów innych podmiotów, podatnik musi posiadać porównywalną do władania
        kontrolę nad tymi zasobami.
    Biorąc pod uwagę definicję stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej z art.
    11 Rozporządzenia oraz uwzględniając przytoczone orzecznictwo TSUE oraz stanowiska
    polskich sądów i organów podatkowych, należy wskazać, że przesłanki, których łączne
    zaistnienie powoduje, że można mówić o powstaniu stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej w odniesieniu do danego podatnika obejmują:
    1. obecność odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza personalnego i technicznego
      koniecznej do prowadzenia działalności gospodarczej - własnej lub zapewnionej
      przez podmiot zewnętrzny (w tym drugim przypadku konieczne jest jednak, aby
      podatnik możliwość dysponowania udostępnionymi mu w danym państwie zasobami
      jak zasobami własnymi);
    2. określony poziom stałości prowadzenia działalności gospodarczej, wyrażony jako
      zamiar podatnika co do prowadzenia działalności z tego miejsca w sposób
      permanentny;
    3. prowadzenie w ramach tej struktury działalności, pozwalającej na niezależne
      podejmowanie decyzji;
    4. dodatkowo, zgodnie z najnowszym orzecznictwem TSUE należy wskazać również na
      istotność tego, gdzie następuje konsumpcja usług, czyli w którym kraju znajduje się
      ich beneficjent.
    Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, A. BV będzie posiadać w Polsce
    stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej do celów VAT.
    Posiadanie stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej A. BV w Polsce
    Przedstawione elementy w opisie zdarzenia przyszłego spełniają niezbędne warunki do
    uznania istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, szczególnie z
    uwagi na:
    i. posiadanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza technicznego i personalnego,
    ii. możliwości prowadzenia działalności w sposób niezależny i stały przy wykorzystaniu
        obecnej struktury,
    iii. możliwości konsumpcji przedmiotowych usług, zgodnie z nadrzędną zasadą
        opodatkowania VAT.
    Poniżej Spółka przedstawia szczegółową argumentację w tym zakresie.
    (i) Posiadanie odpowiedniej struktury w zakresie zaplecza technicznego i personalnego.
    W ocenie Wnioskodawcy, przesłanka posiadania w Polsce odpowiedniej struktury w
    zakresie zaplecza technicznego i personalnego niezbędnego do prowadzenia działalności
    zostanie w omawianym przypadku spełniona.
    Jak wskazano w treści opisu zdarzenia przyszłego, Spółka na terytorium Polski oddeleguje
    w celu realizacji Projektu od 10 do około 40 pracowników, w zależności od etapu Projektu.
    Pracownicy obecni we (...) lub w Biurze w (...) nie będą posiadali uprawnień do
    podejmowania niezależnych decyzji z ramienia Wnioskodawcy. Jednakże, osobami
    autoryzowanymi przez Spółkę do podejmowania decyzji w imieniu Wnioskodawcy w
    zakresie Projektu będą tzw. Kierownicy Projektu, którzy będą odpowiedzialni za przebieg
    prac na wybrzeżu Polski. Pracownicy ci będą pracować zdalnie z Holandii, jednak zakłada
    się, że będą odbywać krótkoterminowe podróże do Polski.

    Ponadto Spółka będzie posiadać na terytorium Polski specjalistyczny sprzęt oraz statki ze
    swojej floty - między innymi - statek do usuwania głazów, statek do wstępnych wykopów
    czy specjalistyczna pogłębiarka - tj. urządzenia niezbędne do realizacji Projektu.
    Należy również zaznaczyć, że Spółka będzie dysponować prawem (na podstawie umowy
    najmu) do lokalu zlokalizowanego w (...), który będzie pełnić funkcję biura Spółki. Zdaniem
    Spółki, obecność zasobów Wnioskodawcy na terytorium Polski, w postaci delegowanych
    pracowników i maszyn, stanowi wystarczające 'conditio sine qua non' do prowadzenia
    działalności gospodarczej oraz dokonywania czynności opodatkowanych VAT. Pomimo
    braku kadry zarządzającej na miejscu, nadzór nad pracami realizowany będzie na bieżąco,
    a ogół zasobów Spółki przebywających w kraju będzie kompleksowy i zdolny do
    zrealizowania w całości przedmiotu umowy. W ocenie Spółki, zdalne zarządzanie
    działaniami Wnioskodawcy w Polsce nie skutkuje brakiem samodzielności i nie godzi w
    fundamentalne elementy osobowości podatnika.
    Mając również na względzie czas trwania projektu – minimum 2,5 roku, zdaniem
    Wnioskodawcy, zasoby ludzkie i techniczne powinny być ocenianie jako mające charakter
    stały.
    (ii) Możliwości prowadzenia działalności w sposób stały i niezależny przy wykorzystaniu
    obecnej struktury.
    Jak wynika z przyjętej definicji oraz z samego znaczenia terminu stałe miejsce
    wykonywania działalności gospodarczej, analizowane określenie odnosi się do
    podmiotów, które prowadzą ciągłą działalność biznesową w danym rejonie. Dla powstania
    trwałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej niezbędna jest więc stała
    obecność w wybranym kraju. Istotne jest zatem zaistnienie takich warunków, które
    wskazują na długoterminową działalność podatnika. Nie jest konieczne, aby
    przedsiębiorca prowadził działalność w danym rejonie od długiego czasu. Wystarczający
    może być jednak zamysł dotyczący długoterminowego działania.
    Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy, należy wskazać, że Projekt realizowany przez
    Wnioskodawcę w Polsce posiada charakter długoterminowy i systematyczny. Pomimo
    braku innych przedsięwzięć podejmowanych w Polsce w przeszłości, Wnioskodawca
    dysponuje w Polsce istotnymi zasobami ludzkimi oraz infrastrukturą co świadczy o
    efektywnym zarządzaniu i prowadzeniu ciągłej działalności. Obecność Wnioskodawcy w
    Polsce, mimo że odnosi się do konkretnego przedsięwzięcia, opiera się na stałej i
    odpowiednio zorganizowanej infrastrukturze umożliwiającej prowadzenie działalności
    gospodarczej jak pozostali podatnicy VAT w kraju.
    Stanowisko Spółki znajduje potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej, w tym m.in. w wyroku z dnia 4 lipca 1985 r. (sygn. C-168/84), w którym
    podkreślono, że dla powstania stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej,
    działalność w tym miejscu powinna być prowadzona w sposób stały, powtarzalny i
    nieprzemijający. W ocenie Spółki, w niniejszej sprawie, przesłanki te są spełnione. Co
    prawda działania Wnioskodawcy mają podlegać pod pojedynczy Projekt, jednak charakter,
    złożoność i długoterminowy okres realizacji prac nie powinny zostać w procesie analizy
    pominięte. Ponadto, Spółka nie wyklucza realizacji na terytorium Polski podobnych
    przedsięwzięć w przyszłości.
    Warto również podkreślić, że struktura A. BV zorganizowana w Polsce, pod względem
    własnych pracowników, a także posiadanego prawa do przestrzeni biurowej jest
    wystarczająca do korzystania z usług nabywanych na potrzeby prowadzenia działalności w
    Polsce. Co więcej, opisana struktura będzie w stanie świadczyć usługi z terytorium Polski -
    usługi związane z realizacją Projektu nie będą w przeważającej mierze opierać się na
    zasobach technicznych znajdujących się w Holandii ani na pracy pracowników
    Wnioskodawcy wykonywanej wyłącznie z kraju siedziby firmy. Zdaniem Wnioskodawcy,

    opisane powyżej czynniki wskazują na niezależność struktury A. BV umieszczonej w
    Polsce, niezależnie od faktu, że członkowie zespołu odpowiedzialni za zarządzanie
    projektem będą działać poza tą strukturą.
    (iii) Możliwość konsumpcji przedmiotowych usług, zgodnie z nadrzędną zasadą
    opodatkowania VAT.
    Powyżej wskazane okoliczności potwierdzają jednocześnie, że A. BV posiada w Polsce
    infrastrukturę, która pozwala jej na odbiór usług, które mają być nabywane w Polsce, a
    zasadniczo taka obecność biznesowa jest w stanie odbierać i wykorzystywać dostarczane
    jej usługi dla własnych potrzeb. Na potrzeby realizacji Projektu, A. BV będzie nabywać
    usługi podwykonawców w Polsce we własnym imieniu. Podstawowym założeniem
    Projektu jest wsparcie przy budowie na Morzu (...) morskiej farmy wiatrowej B. 1. Należy
    podkreślić, że zdecydowana większość usług nabywanych na potrzeby realizacji Projektu
    będzie, ze swojej natury, ściśle związana z pracami wykonywanymi na konkretnej
    nieruchomości w Polsce (miejsce budowy farmy wiatrowej B. 1.). Oznacza to, że usługi
    nabywane przez stałe miejsce prowadzenia działalności A. BV od podwykonawców,
    wsparcie przy budowie B. 1., będą konsumowane w Polsce.
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w omawianej sprawie
    zostały spełnione warunki określone w Rozporządzeniu, co skutkuje powstaniem po
    stronie A. BV stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    W zakresie pytania nr 2
    Odnosząc się do momentu zaistnienia stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w Polsce w rozumieniu przepisów Ustawy o VAT, należy zwrócić uwagę, że
    zgodnie z przedstawionym w opisie zdarzenia przyszłego planem realizacji Prac, kluczowe
    zasoby ludzkie i infrastruktura będą obecne na terytorium kraju już od pierwszych chwil,
    tj. od momentu rozpoczęcia prac przygotowawczych, bowiem od tego momentu na
    terytorium kraju znajdować się będą stosowne materiały, urządzenia oraz oddelegowani
    do biura agenta portowego we (...) pracownicy Spółki. Formuła funkcjonowania A. BV od
    tego momentu pozwoli bowiem na korzystanie z istniejącego zaplecza osobowego i
    technicznego, a sposób funkcjonowania tej przestrzeni (tego biura) będzie umożliwiał
    Wnioskodawcy odbiór i wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego
    stałego miejsca prowadzenia działalności.
    W zakresie pytania nr 3
    Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 Ustawy o VAT podatnikami są również osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne nabywające
    usług, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:
    1. usługodawcą jest podatnik nieposiadający siedziby działalności gospodarczej oraz
      stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, a w
      przypadku usług, do których stosuje się art. 28e, podatnik ten nie jest zarejestrowany
      zgodnie z art. 96 ust. 4,
    2. usługobiorcą jest:
      a. w przypadku usług, do których stosuje się art. 28b - podatnik, o którym mowa w art.
        15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w art. 15,
        zarejestrowana lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4,
      b. w przypadku transferu bonów jednego przeznaczenia, w przypadku których
        miejscem świadczenia usług, których te bony dotyczą, jest terytorium kraju -
        podatnik, o którym mowa w art. 15, lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o
        którym mowa w art. 15,
      c. w pozostałych przypadkach - podatnik, o którym mowa w art. 15, posiadający
        siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności
        gospodarczej na terytorium kraju lub osoba prawna niebędąca podatnikiem, o

        którym mowa w art. 15, posiadająca siedzibę na terytorium kraju i zarejestrowana
        lub obowiązana do zarejestrowania zgodnie z art. 97 ust. 4.
    Natomiast, jak wskazano w art. 17 ust. 2 Ustawy o VAT, w przypadkach wymienionych w
    ust. 1 pkt 4 i 5, usługodawca lub dokonujący dostawy towarów nie rozlicza podatku
    należnego.
    Zgodnie z art. 17 ust. 1a Ustawy o VAT, przepisy ust. 1 pkt 4 i 5 oraz ust. 2 stosuje się
    również, w przypadku gdy usługodawca lub dokonujący dostawy towarów posiada stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej lub inne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej usługodawcy lub dokonującego dostawy towarów, jeżeli usługodawca lub
    dokonujący dostawy towarów posiada takie inne miejsce prowadzenia działalności
    gospodarczej na terytorium kraju, nie uczestniczy w tych transakcjach.
    B. 1. sp. z o. o. - odbiorca usług świadczonych przez A. BV, posiada siedzibę na terytorium
    Polski. Natomiast, jak wskazano w uzasadnieniu do pytania nr 1, Wnioskodawca będzie
    posiadać na terytorium Polski stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Ponadto, zdaniem Wnioskodawcy, stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na
    terenie Polski, powinno być uznane za strukturę uczestniczącą w świadczeniu usług. Z
    tego powodu art. 17 ust. 1 pkt oraz art. 17 ust. 1a Ustawy o VAT, nie znajdą zastosowania,
    a usługi świadczone przez A. BV w ramach Projektu nie mogą być objęte mechanizmem
    odwrotnego obciążenia. W konsekwencji, zgodnie z regułą ogólną, podmiotem
    zobowiązanym do rozliczenia podatku należnego będzie usługodawca, tj. A. BV

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r., poz. 775), zwanej dalej ustawą:
      opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie, z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w
    sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 3 ustawy:
      przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z
      zastrzeżeniem art. 2a.
      przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się przez to terytoria państw
      członkowskich Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy:
      przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy:

      przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z treści wniosku wynika, że Spółka A. BV jest wiodącym globalnym wykonawcą usług
    pogłębiarskich i offshore oraz dostawcą usług morskich. A. BV dostarcza wszechstronne,
    innowacyjne i zrównoważone rozwiązania offshore dla portów oraz w regionach
    przybrzeżnych i deltowych na świecie. Spółka została wybrana przez Zleceniodawcę do
    wsparcia przy budowie morskiej farmy wiatrowej B. 1. na Morzu (...) B. 1. powstanie w (...)
    Morza (...), pomiędzy (...) a (...). Zakres Projektu realizowanego przez Spółkę na rzecz
    Zleceniodawcy będzie obejmował transport i instalację (...) kabli wewnętrznych oraz (...)
    kabli eksportowych dla B. 1. Ponadto, A. BV przeprowadzi prace przygotowawcze dna
    morskiego, w tym wyrównywanie dna, wykopywanie rowów oraz relokacja głazów. Po
    zakończeniu prac związanych z instalacją kabli, Spółka wykona również prace związane z
    ochroną i stabilizacją systemu ochrony kabli (CPS) poprzez umieszczenie skał. Przedmiot
    Umowy obejmuje Etap prac przygotowawczych oraz Etap prac instalacyjnych. Przewiduje
    się, że realizacja przez Spółkę Projektu potrwa od lipca 2025 roku do końca 2027 roku.
    Projekt ma tymczasowy charakter, co oznacza, że nie planuje się zapewnienia stałego i
    nieograniczonego czasowo wsparcia dla B. 1.
    Na tle tak przedstawionego opisu sprawy Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy w
    związku planowaną realizacją Projektu, Spółka będzie posiadać na terytorium Polski stałe
    miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o VAT.
    Odnosząc się do przedmiotowych kwestii należy wskazać, że definicja „stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej” została zawarta w rozporządzeniu 282/2011.
    Z części wstępnej (preambuły) - punkt (4) wynika, że podstawowym celem niniejszego
    rozporządzenia 282/2011 jest zapewnienie jednolitego stosowania obecnego systemu
    VAT, poprzez określenie przepisów wykonawczych do dyrektywy 2006/112/WE, w
    szczególności w odniesieniu do podatników, dostawy towarów i świadczenia usług oraz
    miejsca transakcji podlegających opodatkowaniu. Zgodnie z zasadą proporcjonalności
    określoną w art. 5 ust. 4 Traktatu o Unii Europejskiej niniejsze rozporządzenie nie
    wykracza poza to, co jest konieczne do osiągnięcia tego celu. Przyjęcie rozporządzenia,
    jako wiążącego i mającego bezpośrednie zastosowanie we wszystkich państwach
    członkowskich, w sposób najpełniejszy zapewnia jednolite stosowanie.
    Natomiast w punkcie (14) stwierdzono, że:
      aby zapewnić jednolite stosowanie zasad dotyczących miejsca dokonania transakcji
      podlegających opodatkowaniu, należy wyjaśnić pojęcia, takie jak” siedziba
      działalności gospodarczej podatnika, stałe miejsce prowadzenia działalności
      gospodarczej, stałe miejsce zamieszkania oraz zwykłe miejsce pobytu. Stosowanie
      możliwie jak najbardziej precyzyjnych i obiektywnych kryteriów powinno ułatwić
      stosowanie tych pojęć w praktyce; należy przy tym uwzględniać orzecznictwo
      Trybunału Sprawiedliwości.
    W myśl art. 11 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      na użytek stosowania art. 44 dyrektywy 2006/112/WE „stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej” oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby
      działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego
      rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią
      strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu odbiór i
      wykorzystywanie usług świadczonych do własnych potrzeb tego stałego miejsca
      prowadzenia działalności gospodarczej.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2 rozporządzenia 282/2011:

      na użytek stosowania następujących artykułów stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej oznacza dowolne miejsce - inne niż miejsce siedziby
      działalności gospodarczej podatnika, o którym mowa w art. 10 niniejszego
      rozporządzenia - które charakteryzuje się wystarczającą stałością oraz odpowiednią
      strukturą w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu
      świadczenie usług, które wykonuje:
      a. art. 45 dyrektywy 2006/112/WE;
      b. począwszy od 1 stycznia 2013 r. - art. 56 ust. 2 akapit drugi dyrektywy 2006/112
        /WE;
      c. do 31 grudnia 2014 r. - art. 58 dyrektywy 2006/112/WE;
      d. art. 192a dyrektywy 2006/112/WE.
    Jak stanowi art. 11 ust. 3 rozporządzenia 282/2011:
      fakt posiadania numeru identyfikacyjnego VAT sam w sobie nie jest wystarczający,
      by uznać, że podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej.
    Na podstawie art. 53 ust. 1 rozporządzenia 282/2011:
      na użytek stosowania art. 192a dyrektywy 2006/112/WE stałe miejsce prowadzenia
      działalności gospodarczej podatnika jest brane pod uwagę wyłącznie wtedy, gdy
      charakteryzuje się ono wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą w
      zakresie zaplecza personalnego i technicznego, by umożliwić mu dokonanie dostawy
      towarów lub świadczenie usług, w których uczestniczy.
    Przy wykładni pojęcia „stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej”, odwołując
    się do orzeczeń TSUE, należy wskazać, że o ww. miejscu można mówić jeżeli występuje
    odpowiednia struktura w zakresie zaplecza personalnego i technicznego, niezbędna do
    prowadzenia działalności gospodarczej oraz istnieje pewna minimalna skala działalności
    gospodarczej, która pozwala na uznanie, że działalność podatnika w tym miejscu nie jest
    prowadzona w sposób okresowy, jak również działalność z tego miejsca jest prowadzona
    w sposób samodzielny w stosunku do działalności siedziby przedsiębiorstwa. W tym
    zakresie aktualne jest orzecznictwo TSUE, m.in. wyrok C-168/84 Gunter Berkholz, C-231/94
    Faaborg-Gelting Linien A/S, C-190/95 ARO Lease By, C-260/95 Commissioners of Customs
    and Excise v. DFDS A/S, C-390/96 Lease Plan Luxembourg SA, jak również C-605/12
    Welmory Sp. z o.o.
    Z uwagi na definicję stałego miejsca prowadzenia działalności wynikającą z
    przedmiotowego rozporządzenia 282/2011, jak również utrwalone orzecznictwo
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej oraz orzecznictwo polskich sądów
    administracyjnych w powyższym zakresie, wymienić można kilka przesłanek, których
    zaistnienie powoduje, że można mówić o „stałym miejscu prowadzenia działalności”. Jak
    wynika z samej nazwy „stały”, to trwale związany z danym miejscem, nieprzenośny,
    niezmienny. Powyższe wskazuje, że stałe miejsce prowadzenia działalności
    charakteryzować się musi pewnym określonym stopniem zaangażowania, które pozwala
    na uznanie, że działalność prowadzona jest w tym miejscu nie w sposób przemijający, czy
    też okresowy. Konieczna jest zatem pewna określona minimalna skala działalności, która
    stanowi zewnętrzną oznakę, że działalność w tym miejscu prowadzona jest stale.
    Zaangażowanie, o którym mowa powinno również przybrać konkretny wymiar osobowo-
    rzeczowy, pozwalający na świadczenie usług w sposób niezależny. Innymi słowy, dla
    uznania, że określone miejsce prowadzenia działalności ma charakter stały, konieczne jest
    istnienie w tym miejscu infrastruktury technicznej oraz personelu ludzkiego, który
    samodzielnie może świadczyć określone czynności. Taka osobowo-rzeczowa struktura w
    stałym miejscu prowadzenia działalności powinna występować w sposób stały, tzn.
    powtarzalny i nieprzemijający.

    Pojęcie stałego miejsca prowadzenia działalności nie sposób również rozpatrywać w
    oderwaniu od definicji działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z tym przepisem:
      działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z uwagi na kryteria wskazane w powołanym przepisie należy stwierdzić, że podmiot
    posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium kraju, jeżeli przy
    wykorzystaniu na jego terytorium infrastruktury oraz personelu, w sposób zorganizowany
    oraz ciągły, prowadzi działalność, w ramach której wykonuje czynności opodatkowane
    podatkiem od towarów i usług. Zatem, zarówno infrastruktura techniczna jak i
    zaangażowanie osobowe musi pozostawać w ścisłym związku z wykonywaniem czynności
    podlegających opodatkowaniu. Wobec tego, dla rozpoznania stałego miejsca prowadzenia
    działalności gospodarczej koniecznym jest, aby dane miejsce nie tylko wykorzystywało
    towary i usługi, ale także aby samo mogło wykonywać czynności podlegające
    opodatkowaniu, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy. Przy czym, dla uznania działalności
    podmiotu za stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce nie jest
    konieczne, aby przy wykorzystaniu wystarczających środków sam podmiot świadczył
    usługi czy też dokonywał dostaw towarów. Ważne jest aby stworzona struktura
    działalności podmiotu miała możliwość odbioru i korzystania z usług dostarczonych na
    własne potrzeby.
    Jeżeli dany podmiot posiada w danym państwie personel oraz strukturę (w tym
    infrastrukturę techniczną) cechującą się odpowiednią stałością, to posiada stałe miejsce
    prowadzenia działalności w tym państwie. Co istotne, bez znaczenia dla powyższego
    rozstrzygnięcia pozostaje kwestia, czy są to pracownicy zatrudnieni bezpośrednio przez
    ten podmiot, oraz czy jest to infrastruktura „własna”. W wydawanych wyrokach TSUE
    wskazywał bowiem, że w zależności od okoliczności, dla powstania stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej w danym państwie członkowskim może nie być
    konieczne posiadanie własnego zaplecza personalnego i technicznego, o ile zaplecze
    udostępnione przez podmiot trzeci umożliwia odbiór świadczonych usług i ich
    wykorzystywanie w działalności gospodarczej usługobiorcy (np. w wyroku C-605/12 w
    sprawie Welmory Sp. z o.o.). Przy czym, dostępność zaplecza dostarczonego przez inny
    podmiot musi być porównywalna do dostępności zaplecza własnego.
    Warto w tym miejscu przywołać także jeden z ostatnich wyroków TSUE w zakresie stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. W wyroku z 13 czerwca 2024 r. o sygn. C#
    533/22 TSUE orzekł, że „(...) nie można uznać, iż spółka będąca podatnikiem VAT, mająca
    siedzibę działalności gospodarczej w jednym państwie członkowskim, która korzysta z
    usług świadczonych przez spółkę mającą siedzibę w innym państwie członkowskim,
    posiada dla celów określenia miejsca świadczenia tych usług stałe miejsce prowadzenia
    działalności gospodarczej w tym ostatnim państwie członkowskim, z tego tylko powodu, że
    obie spółki należą do tej samej grupy lub że spółki te są ze sobą związane umową o
    świadczenie usług (pkt 54).
    (...) spółka będąca podatnikiem VAT, mająca siedzibę działalności gospodarczej w jednym
    państwie członkowskim, która korzysta z usług świadczonych przez spółkę z siedzibą w
    innym państwie członkowskim, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej w tym ostatnim państwie członkowskim, jeżeli zaplecze personalne i
    techniczne, którym dysponuje ona w rzeczonym państwie członkowskim, nie jest odrębne
    od zaplecza, za pomocą którego świadczone są na jej rzecz usługi, lub jeżeli to zaplecze
    personalne i techniczne zapewnia jedynie wykonywanie czynności przygotowawczych lub
    pomocniczych (pkt 81)”.

    Ponadto należy wskazać, że orzeczenie NSA z 3 października 2019 r. (I FSK 980/17)
    porusza kwestię „samowystarczalności” stałego miejsca prowadzenia działalności
    gospodarczej: „To, czy posiadane w danym miejscu siły i środki są odpowiednie, powinno
    być oceniane każdorazowo w kontekście konkretnych usług. Pamiętać bowiem należy, że
    owe siły i środki mają być odpowiednie do tego, aby umożliwić albo odbiór i wykorzystanie
    nabywanych usług, albo świadczenie usług. Innymi słowy, powinno być tak, że to ta
    właśnie struktura faktycznie konsumuje, zużywa usługi. Jeśli nie jest możliwe, aby dana
    struktura (z uwagi na swoje zaplecze personalne i techniczne) była w stanie skonsumować
    nabywane usługi, to należy ją uznać za niebędącą w tym przypadku stałym miejscem
    prowadzenia działalności. Odpowiednio - stałe miejsce prowadzenia działalności powinno
    mieć w dyspozycji takie siły i środki, aby było w stanie wyświadczyć usługi, które sprzedaje.
    Tylko wówczas w odniesieniu do sprzedawanych usług może być ono uznane za stałe
    miejsce prowadzenia działalności”.
    Mając na uwadze orzecznictwo TSUE, przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności
    sprawy należy uznać, że Spółka A. BV nie będzie posiadała w Polsce stałego miejsca
    prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka nie zorganizuje bowiem na terytorium
    kraju w sposób stały odpowiednich zasobów osobowych i technicznych umożliwiających
    samodzielne i niezależne prowadzenie działalności gospodarczej. Z treści wniosku wynika,
    że Spółka została wybrana przez Zleceniodawcę do wsparcia przy budowie morskiej farmy
    wiatrowej B. 1. na Morzu (...). Przedmiot Umowy obejmuje Etap prac przygotowawczych
    oraz Etap prac instalacyjnych. Zakres Projektu realizowanego przez Spółkę na rzecz
    Zleceniodawcy będzie obejmował transport i instalację (...) kabli wewnętrznych oraz (...)
    kabli eksportowych dla B. 1. Ponadto, A. BV przeprowadzi prace przygotowawcze dna
    morskiego, w tym wyrównywanie dna, wykopywanie rowów oraz relokacja głazów. Po
    zakończeniu prac związanych z instalacją kabli, Spółka wykona również prace związane z
    ochroną i stabilizacją systemu ochrony kabli (CPS) poprzez umieszczenie skał. Przewiduje
    się, że realizacja przez Spółkę Projektu potrwa od lipca 2025 roku do końca 2027 roku.
    Należy wskazać, że za „stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej” należy uznać
    każde miejsce inne niż siedziba działalności gospodarczej podatnika, jeżeli łącznie zostaną
    spełnione warunki: posiadania w tym miejscu zaplecza personalnego i technicznego,
    ponadto zaplecze to musi posiadać strukturę, która umożliwia odbiór i wykorzystanie
    nabywanych usług dla własnych potrzeb oraz musi charakteryzować się stałością. Co
    jednak istotne wszystkie ww. przesłanki muszą być spełnione łącznie. Przy czym dla
    istnienia stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej nie jest konieczne
    posiadanie własnego zaplecza personalnego oraz technicznego i kryterium to może być
    spełnione również w przypadku korzystania przez usługobiorcę z personelu i
    infrastruktury technicznej usługodawcy. Jednak w takim przypadku zaplecze to musi być
    dostępne dla usługobiorcy jak jego własne tj. usługobiorca musi sprawować nad nim
    kontrolę porównywalną do tej, jaką sprawuje nad zapleczem własnym.
    Z wniosku wynika, że Projekt przy realizacji którego jest zaangażowana Spółka będzie się
    składał z dwóch etapów tj. Etapu prac przygotowawczych (od lipca 2025 r. do listopada
    2026 r.) oraz Etapu prac instalacyjnych (od grudnia 2026 r. do sierpnia 2027 r.). Wraz z
    rozpoczęciem prac przygotowawczych Spółka powoła zespół wspierający składający się z
    ok. 10 oddelegowanych pracowników A. BV do pracy w biurze agenta portowego w porcie
    (...). Pracownicy Spółki będą oddelegowani do Polski (tj. do (...)) na okres trwania Projektu.
    Natomiast w czwartym kwartale 2026 roku powstanie również Biuro budowy w (...), które
    będzie utrzymane planowo do końca listopada 2027 r. Do wskazanego biura w (...) Spółka
    zamierza oddelegować ok. 30 osób składających się z pracowników Spółki oraz
    pracowników podwykonawców Spółki biorących udział Projekcie. W kontekście posiadania
    zasobów osobowych należy także dodać, że Spółka będzie angażować do wykonywania
    prac w ramach Projektu również Podwykonawców. Spółka nie będzie jednak sprawować
    bezpośredniej kontroli nad personelem i zasobami technicznymi podwykonawców.
    Dodatkowo w związku realizacją Projektu będą angażowane aktywa tj. statki, sprzęt czy
    narzędzia, które będą należały do Spółki, jej podmiotów powiązanych (spółki z grupy A.

    BV) lub podwykonawców Spółki. Spółka nie planuje nabywać nieruchomości na terenie
    Polski. W celu wykonywania codziennych obowiązków pracownicy Spółki zlokalizowani we
    (...) będą korzystać z biura agenta portowego w porcie (...), a lokal, w którym tymczasowo
    będzie funkcjonować Biuro w (...), zostanie wynajęty przez Wnioskodawcę.
    Mając na uwadze opis sprawy nie można uznać, że działalność gospodarcza prowadzona
    przez Spółkę w Polsce ma charakter stały, wyrażony w szczególności jako zamiar
    podatnika co do prowadzenia działalności z tego miejsca w sposób permanentny
    /długofalowy. Stałość prowadzonej działalności musi być odnoszona do czynnika czasu,
    czyli do długości okresu działalności, do jej zamierzonej lub faktycznej powtarzalności i
    systematyczności. Zamysłem podejmującego działalność gospodarczą na danym
    terytorium musi towarzyszyć zamiar prowadzenia działalności w sposób stały i
    nieprzemijający (ciągły, nieprzerwany, regularny, cykliczny). Ponadto dla uznania czy dany
    podmiot ma na terenie danego państwa członkowskiego stałe miejsce prowadzenia
    działalności decydujący jest fakt, że placówka (struktura) funkcjonująca przez określony
    czas charakteryzuje się wystarczającą stałością, a nie zasłała założona dla potrzeb
    przemijających (np. wybudowanie konkretnego obiektu czy zrealizowanie jednorazowego
    projektu).
    Analizując przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że Spółka nie spełni kryterium
    wystarczającej stałości. Umowa zawarta ze Zleceniodawcą zakłada, ze realizacja przez
    Spółkę Projektu potrwa od lipca 2025 r. do końca 2027 r. Jak Spółka wskazała Projekt ma
    tymczasowy charakter, co oznacza, że nie planuje się zapewnienia stałego i
    nieograniczonego czasowo wsparcia dla B. 1. Zakłada się również, że po zakończeniu
    Projektu pracownicy Spółki oddelegowani do prac przy Projekcie opuszczą terytorium
    Polski. Przed rozpoczęciem Projektu, żadne aktywa Spółki nie będą znajdowały się na
    terytorium Polski. Zakłada się również, że po zakończeniu Projektu Spółka nie będzie
    posiadała żadnych aktywów na terytorium Polski. Zatem w analizowanej sprawie
    obecność pracowników Spółki będzie miała charakter czasowego pobytu. Należy jednak
    zauważyć, że fakt tymczasowego/okresowego utrzymywania zasobów personalnych
    /technicznych na terytorium kraju nie jest wystarczający do stwierdzenia istnienia stałego
    miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    Dodatkowo poza Projektem Spółka obecnie nie planuje realizować na terytorium Polski
    innych zleceń. Jednak z uwagi na możliwość ogłoszenia przetargów, w wyniku których
    Spółka potencjalnie mogłaby zostać wybrana jako partner do współpracy, Spółka nie może
    całkowicie wykluczyć pojawienia się nowych projektów realizowanych w Polsce w
    przyszłości. Zatem na ten moment nie może w stu procentach przesądzić o tym, jak
    będzie wyglądała dalsza działalność Spółki na terytorium Polski. Tym samym nie jest
    pewne, czy dalsza działalność Spółki w Polsce będzie miała miejsce. W konsekwencji nie
    można zatem uznać, że działalność prowadzona przez Państwa Spółkę w Polsce ma
    charakter stały. Stałość prowadzonej działalności musi być odnoszona do czynnika czasu,
    czyli do długości okresu działalności, do jej zamierzonej lub faktycznej powtarzalności i
    systematyczności. Zatem nie można uznać, że w analizowanym przypadku zostanie
    spełnione kryterium stałości prowadzonej przez Spółkę działalności na terytorium kraju,
    bowiem działalność prowadzona przez Spółkę w Polsce ma charakter przemijający i
    okresowy.
    Istotne jest również, że pracownicy obecni we (...) lub w Biurze w (...) nie będą posiadali
    uprawnień do podejmowania niezależnych decyzji z ramienia Spółki. Osobami
    autoryzowanymi przez Spółkę do podejmowania decyzji w imieniu A. BV w zakresie
    Projektu będą tzw. Kierownicy Projektu, którzy będą odpowiedzialni za przebieg prac na
    wybrzeżu Polski. Pracownicy Ci nie będą jednak oddelegowani do Polski - będą oni
    pracować zdalnie z Holandii. Ponadto na terenie Polski nie będą przebywać żadni
    pracownicy ani pełnomocnicy Spółki uprawnieni do podejmowania samodzielnych decyzji
    w jej imieniu, w tym do negocjowania i zawierania umów. Projekt co do zasady będzie
    zarządzany z terytorium Holandii. Zatem działalność, jaka będzie prowadzona w Polsce

    nie będzie cechowała się samodzielnością w stosunku do działalności siedziby
    przedsiębiorstwa. Wobec tego środki, które angażowane będą w Polsce nie będą mogły
    być traktowane jako wystarczające do samodzielnego świadczenia usług. Nie można
    ponadto uznać, że na terytorium Polski Spółka będzie posiadać jakąś siedzibę, w której
    może realizować swoją działalność w sposób samoistny i długookresowy. Biuro budowy,
    które powstanie w (...) będzie utrzymywane planowo do końca listopada 2027 r. Zatem nie
    będzie ono tworzyć infrastruktury niezbędnej do tego, by prowadzić w Polsce działalność
    w sposób ciągły. Ponadto nawet w przypadku uzyskania kolejnych zleceń będzie ono
    znajdowało się w innym miejscu, prawdopodobniej w pobliżu kolejnego miejsca realizacji
    projektu.
    Zatem mając na uwadze całokształt sprawy należy uznać, że Spółka nie będzie posiadała w
    Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Spółka nie będzie bowiem
    dysponować zapleczem personalnym czy technicznym, które charakteryzuje się
    wystarczającą stałością oraz odpowiednią strukturą, aby zapewnić samodzielne i
    niezależne prowadzenie działalności gospodarczej na terytorium Polski.
    W konsekwencji Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 należało uznać za
    nieprawidłowe.
    Tym samym, skoro uznałem, że Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest
    nieprawidłowe, wskazać należy, że nie wydaje się interpretacji w zakresie pytania nr 2 i 3,
    gdyż interpretacji w tym zakresie oczekiwaliście Państwo w przypadku uznania, że Spółka
    posiada stałe miejsce prowadzenia działalności na terytorium Polski.

## Dodatkowe informacje

Niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawiliście i stanu
    prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się
        Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.