Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP1.4512.50.2017.1.MP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-02-08
Teza: w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z organizacją szkoleń
Słowa kluczowe: odliczenia-prawo do odliczenia; szkolenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 88a (uchylony)

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2017 r., poz. 201) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 16 stycznia 2017 r. (data wpływu 19 stycznia 2017 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z organizacją szkoleń - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 19 stycznia 2017 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z organizacją szkoleń.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca - D. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowa jest spółką komandytową posiadającą status podatnika podatku od towarów i usług (VAT) czynnego oraz składającą deklaracje VAT-7 w cyklach miesięcznych. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie sprzedaży kotłów centralnego ogrzewania oraz betoniarek. Sprzedaż towarów prowadzona jest na terytorium Polski, Unii Europejskiej oraz krajów spoza obszaru Unii Europejskiej.

W celu wzrostu sprzedaży oferowanych towarów oraz zwiększenia przewagi nad podmiotami konkurencyjnymi, Wnioskodawca organizuje szkolenia dla dystrybutorów swoich wyrobów oraz wybranych dostawców. Uczestnikami szkoleń są pracownicy i instalatorzy związani z branżą budowlaną działający w obrębie danego dystrybutora. Szkolenia dotyczą nowych technologii stosowanych w produktach Wnioskodawcy oraz technologii instalacji i obsługi produktów Wnioskodawcy. Szkolenia obejmują zarówno zajęcia praktyczne, jak również teoretyczne. Słuchacze, oprócz uczestnictwa w zajęciach szkoleniowych, mają możliwość zwiedzenia zakładu produkcyjnego, a także obejrzenia poszczególnych faz produkcji danego wyrobu, jak również przetestowania urządzenia w laboratorium. Uczestnicy szkoleń wykorzystują wiedzę i umiejętności zdobyte w trakcie szkoleń w swojej pracy, między innymi informując nabywców (oraz potencjalnych nabywców) produktów Wnioskodawcy o ich parametrach technicznych, właściwościach oraz zaletach produktów marki D. na tle konkurencji. Wiedza i umiejętności zdobyte w trakcie szkoleń są wykorzystywane również w trakcie montażu, napraw i konserwacji kotłów centralnego ogrzewania oraz przekładają się na wzrost przychodów Wnioskodawcy (kształtują popyt na towary oferowane przez Wnioskodawcę). Ponadto, szkolenia budują pozytywne relacje z kontrahentami (instalatorami), co również ma wpływ na poziom przychodów.

Zajęcia odbywają się zazwyczaj w siedzibie Wnioskodawcy. Wnioskodawca posiada własną salę szkoleniową; zdarza się również, że zachodzi potrzeba wynajmu innej sali (jeśli szkolenie jest przeprowadzane w rejonie siedziby klienta). Wnioskodawca zapewnia uczestnikom dowóz na szkolenie, wyżywienie, materiały szkoleniowe, świadectwo instalatora D., notes, długopis, ubranie robocze, a jeżeli szkolenia są kilkudniowe - również nocleg. Wszystkie przekazane materiały są opatrzone logo Wnioskodawcy.

Zakupione na potrzeby szkolenia towary i usługi są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na rzecz Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie świadczy usług organizacji szkoleń na zewnątrz i nie wystawia faktur sprzedaży VAT na te usługi. Towary i usługi zakupione w związku z organizowaniem szkoleń dla instalatorów służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wskazanego w fakturach VAT dokumentujących zakup materiałów reklamowych i usług związanych z organizacją szkoleń ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

W ocenie Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wskazanego w fakturach VAT dokumentujących zakupionych materiałów reklamowych i usług związanych z organizacją szkoleń (za wyjątkiem usług noclegowych oraz gastronomicznych).

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Stosownie natomiast do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Zgodnie z art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. b) ustawy o VAT, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych.

Jak wskazano w opisie stanu faktycznego, opisywane szkolenia mają na celu zwiększenie sprzedaży produktów oferowanych przez Wnioskodawcę poprzez odpowiednie przeszkolenie instalatorów, dzięki czemu prowadzą oni skuteczny montaż i serwis kotłów centralnego ogrzewania, a także informują klientów końcowych o zaletach tych produktów, co bezpośrednio przekłada się na wzrost sprzedaży. Zatem należy uznać, że przedmiotowe szkolenia mają ścisły związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi.

Tak jak wskazano w opisie stanu faktycznego, wszystkie zakupione na potrzeby szkolenia towary i usługi są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na rzecz Wnioskodawcy, a zatem kwota naliczonego podatku VAT podlegająca odliczeniu jest należycie udokumentowana.

Poza usługami noclegowymi i gastronomicznymi, pozostałe usługi i towary nie są ujęte wyłączeniem na podstawie art. 88 ustawy o VAT.

Mając na uwadze powyższe, należy przyjąć, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT występującego przy nabyciu towarów i usług (wyłączając usługi za noclegowe i gastronomiczne) związanych z przeprowadzaniem szkoleń dla pracowników i instalatorów.

Stanowisko reprezentowane przez Wnioskodawcę potwierdza m. in. interpretacja indywidualna wydana przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach dnia 1 lutego 2011 r. (znak: IBPP1/443-1004/10/LSz). Wnioskodawca zwraca również uwagę na stanowisko wyrażone przez Dyrektora Izby Skarbowej w dwóch interpretacjach indywidualnych z dnia 18 czerwca 2012 r. (znak: IPPP3/443-456/12-2/RD oraz IPPP3/443-456/12-3/RD): „(\`(...)\`) Wnioskodawca może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z nabyciem usług cateringowych, artykułów spożywczych, napojów bezalkoholowych jak i alkoholowych, przeznaczonych do zużycia w trakcie spotkań wigilijnych/ wielkanocnych, spotkań i wyjazdów integracyjnych wśród pracowników w tym również poza siedzibą Wnioskodawcy, a także spotkań z kontrahentami Spółki, ze względu na fakt, iż poniesione wydatki służą Zainteresowanemu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług” oraz: „Wnioskodawca może dokonać obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków poniesionych na (upominki) będące przedmiotem nieodpłatnego przekazania na cele związane z prowadzonym przedsiębiorstwem, zwłaszcza w ramach wszelkiego rodzaju działań o charakterze reklamowym, promocyjnym, bowiem poniesione wydatki na ich nabycie miały związek z wykonywanymi przez Spółkę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług”.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710 z późn.zm.) , w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego przez podmiot niebędący czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT oraz podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m.in. tego, że zakupy są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników świadczących usługi przewozu osób.

Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie nie może być ograniczane ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego fundamentalne prawo. Możność wykonania tego prawa powinna być zapewniona niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od transakcji związanych z zakupami.

Biorąc pod uwagę, że prawo do odliczenia powinno być realizowane natychmiast po powstaniu podatku naliczonego, decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do odliczenia będzie miał zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

Jeśli podatnik zamierza przeznaczyć dane towary lub usługi na cele działalności opodatkowanej, to jest uprawniony do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów i usług (choćby przed zrealizowaniem prawa do odliczenia, towary bądź usługi nie zostały jeszcze spożytkowane na cele działalności opodatkowanej).

Ustawa o podatku od towarów i usług ustanawia zasadę tzw. niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik, aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

Istotna jest intencja nabycia – jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności opodatkowanych wówczas – po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów formalnych – odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest spółką komandytową posiadającą status podatnika podatku od towarów i usług (VAT) czynnego. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą przede wszystkim w zakresie sprzedaży kotłów centralnego ogrzewania oraz betoniarek. Sprzedaż towarów prowadzona jest na terytorium Polski, Unii Europejskiej oraz krajów spoza obszaru Unii Europejskiej.

W celu wzrostu sprzedaży oferowanych towarów oraz zwiększenia przewagi nad podmiotami konkurencyjnymi, Wnioskodawca organizuje szkolenia dla dystrybutorów swoich wyrobów oraz wybranych dostawców. Uczestnikami szkoleń są pracownicy i instalatorzy związani z branżą budowlaną działający w obrębie danego dystrybutora. Szkolenia dotyczą nowych technologii stosowanych w produktach Wnioskodawcy oraz technologii instalacji i obsługi produktów Wnioskodawcy. Szkolenia obejmują zarówno zajęcia praktyczne, jak również teoretyczne. Słuchacze, oprócz uczestnictwa w zajęciach szkoleniowych, mają możliwość zwiedzenia zakładu produkcyjnego, a także obejrzenia poszczególnych faz produkcji danego wyrobu, jak również przetestowania urządzenia w laboratorium. Uczestnicy szkoleń wykorzystują wiedzę i umiejętności zdobyte w trakcie szkoleń w swojej pracy, między innymi informując nabywców (oraz potencjalnych nabywców) produktów Wnioskodawcy o ich parametrach technicznych, właściwościach oraz zaletach produktów marki D. na tle konkurencji. Wiedza i umiejętności zdobyte w trakcie szkoleń są wykorzystywane również w trakcie montażu, napraw i konserwacji kotłów centralnego ogrzewania oraz przekładają się na wzrost przychodów Wnioskodawcy (kształtują popyt na towary oferowane przez Wnioskodawcę). Ponadto, szkolenia budują pozytywne relacje z kontrahentami (instalatorami), co również ma wpływ na poziom przychodów.

Zajęcia odbywają się zazwyczaj w siedzibie Wnioskodawcy. Wnioskodawca posiada własną salę szkoleniową; zdarza się również, że zachodzi potrzeba wynajmu innej sali (jeśli szkolenie jest przeprowadzane w rejonie siedziby klienta). Wnioskodawca zapewnia uczestnikom dowóz na szkolenie, wyżywienie, materiały szkoleniowe, świadectwo instalatora D., notes, długopis, ubranie robocze, a jeżeli szkolenia są kilkudniowe - również nocleg. Wszystkie przekazane materiały są opatrzone logo Wnioskodawcy.

Zakupione na potrzeby szkolenia towary i usługi są dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na rzecz Wnioskodawcy.

Wnioskodawca nie świadczy usług organizacji szkoleń na zewnątrz i nie wystawia faktur sprzedaży VAT na te usługi. Towary i usługi zakupione w związku z organizowaniem szkoleń dla instalatorów służą wyłącznie czynnościom opodatkowanym VAT.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach dokumentujących zakup materiałów reklamowych i usług związanych z organizacją szkoleń.

Mając na uwadze treść powołanych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego występującego przy nabyciu towarów i usług (wyłączając usługi noclegowe i usługi gastronomiczne), które następnie będą przekazywane pracownikom, instalatorom i dostawcom w związku z organizowanym szkoleniem dla potrzeb przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, bowiem poniesione wydatki na ich nabycie będą miały związek z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług.

W odniesieniu do wydatków związanych z zakupem usług gastronomicznych i noclegowych dokonywanych w związku z prowadzoną działalnością (organizacja szkoleń) zastosowanie znajdzie cytowany art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy, określający jeden z wyjątków pozbawiających podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U z 2016 r. poz. 718 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcie naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy, określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i § 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1-4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.