Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.256.2025.2.AG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-21
Teza: Skutki podatkowe zakupu pompy ciepła dla innego podmiotu,
w sytuacji kiedy poprzednie urządzenie zostało zniszczone
przez pracownika Spółki.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
pracownik
szkody-szkoda materialna
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 czerwca 2025 r. za pośrednictwem platformy ePUAP wpłynął Państwa wniosek z tego
    samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego
    od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki związane z zakupem i
    zainstalowaniem pompy ciepła należy zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 18 sierpnia 2025 r.

    Opis stanu faktycznego
    (...) sp. z o. o. z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka”, „Wnioskodawca”) prowadzi działalność
    polegającą na zarządzaniu nieruchomościami, wykonywaną na zlecenie. Wnioskodawca
    posiada status polskiego rezydenta podatkowego, od 2003 r. jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawca jest również
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.
    W ramach bieżącej działalności, w trakcie realizacji przeglądu konstrukcyjnego budynku
    mieszkalnego, usługi świadczonej na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, wykonywanego
    przez pracownika Wnioskodawcy, doszło do przypadkowego uszkodzenia pompy ciepła
    należącej do jednego z właścicieli lokalu. Po przeprowadzeniu oględzin przez
    wykwalifikowanego specjalistę ustalono, że urządzenie uległo szkodzie całkowitej, a
    przyczyną jej powstania było nieumyślne działanie pracownika Wnioskodawcy.
    W wyniku porozumienia zawartego z poszkodowanym właścicielem, Wnioskodawca
    zobowiązał się wobec poszkodowanego do zakupu na własny koszt i zainstalowania w
    jego lokalu nowej pompy ciepła. Nowe urządzenie zostało nabyte przez Wnioskodawcę i
    zgodnie zawartym porozumieniem zainstalowane w lokalu poszkodowanego.
    Jednocześnie Wnioskodawca zgłosił zaistniałą szkodę do swojego ubezpieczyciela w
    ramach ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zarządcy nieruchomości (polisa
    ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej zawodowej). Aktualnie Wnioskodawca oczekuje
    na decyzję ubezpieczyciela w przedmiocie wypłaty odszkodowania.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, że:
    1) Zdarzenie nastąpiło w trakcie wykonywania przez pracownika Spółki przeglądu stanu
      technicznego budynku mieszkalnego wielorodzinnego w (...), który leży w obowiązku
      zarządcy (Spółki) względem wspólnoty mieszkaniowej. Wykonujący czynność
      pracownik Spółki pełni funkcję Kierownika Działu Usług i Logistyki. W celu wykonania
      czynności kontrolnych i sprawdzenia stanu technicznego elementów budynku i
      urządzeń oraz zgłoszonych problemów z niedrożnością rynien pracownik musiał
      dostać się na dach budynku. Użył w tym celu urządzeń dostępowych i serwisowych
      zamontowanych w budynku w postaci klamer dostępowych zamontowanych w ścianie
      ostatniej kondygnacji na klatce schodowej budynku. Wyjście na dach budynku
      zamknięte było wyłazem dachowym. W celu otworzenia wyłazu należało pokrywę
      podnieść i odłożyć otwierając w ten sposób światło przejścia serwisowego i dostęp na
      dach. Podczas otwierania i przesuwania wyłazu dachowego pracownik nie zachował
      wystarczającej bezpiecznej odległości środka ciężkości pokrywy od krawędzi dachu co
      spowodowało, że pokrywa wyłazu straciła stabilność i w sposób niekontrolowany
      osunęła się z krawędzi dachu budynku. Podczas spadania wykonała niekontrolowany
      obrót wokół własnej osi i uderzyła z wysokości około 6 m w zewnętrzną jednostkę
      sterowaną inwerterem pompy ciepła powietrze/woda (...). Uderzenie spowodowało
      uszkodzenie mechaniczne pompy ciepła widoczne we wgnieceniu zewnętrznej
      obudowy. Uszkodzenie spowodowało zwarcie w urządzeniu, które przestało działać,
      zasilanie zostało wyłączone. Na miejsce wypadku został wezwany elektryk, który
      sprawdził działanie instalacji elektrycznej oraz bezpieczników wewnątrz lokalu. Po
      upewnieniu się, że instalacja elektryczna działa prawidłowo, oraz że urządzenie jest
      odłączone od zasilania zostało przywrócone zasilanie w pomieszczeniu piwnicy, z
      którego zasilana jest jednostka zewnętrzna pompy ciepła. Podczas próby włączenia
      zasilania urządzenie nie podjęło pracy oraz nie było komunikacji urządzenia z
      jednostką sterującą wewnętrzną znajdującą się w piwnicy budynku. Uszkodzone
      urządzenie zostało odłączone od zasilania elektrycznego jako niesprawne. Wyłaz
      dachowy został zabezpieczony i zamontowany ponownie na dachu budynku w celu
      zamknięcia otworu dostępowego na dach budynku. Powyższe zostało potwierdzone
      stosowną notatką służbową sporządzoną przez pracownika.

    2) Jak wskazano w złożonym wniosku o interpretację przedstawiając stan faktyczny, w
      związku z rozmiarem działalności i liczbą realizowanych przez Spółkę zadań całkowite
      wyeliminowanie ryzyka przypadkowego uszkodzenia mienia należącego do
      kontrahentów jest w praktyce niemożliwe mimo wdrożonych procedur oraz
      regularnych szkoleń pracowników (m.in. szkolenia BHP, szkolenia kierunkowe itp.).
      Przedstawione zdarzenie ma charakter zdarzenia losowego. Wystąpiło na skutek
      nieumyślnego przesunięcia przez pracownika wyłazu dachowego o kilkanaście
      centymetrów dalej, niż należało. Tak drobiazgowych kwestii nie regulują procedury
      (nie ma praktycznej możliwości stworzenia procedury uwzgledniającej wszystkie
      możliwe sytuacje), nie ma też fizycznej możliwości sprawowania bezpośredniego
      nadzoru i bieżącej weryfikacji nad daną konkretną czynnością przez kolejne osoby.
      Byłoby to po prostu nieefektywne ekonomicznie. Koszt takiego nadzoru w skali roku
      przekraczałby wielokrotnie wydatki poniesione przez Spółkę na rekompensatę szkód
      wyrządzonych przez jej pracowników. Spółka zachowuje należytą staranność w celu
      uniknięcia tego rodzaju zdarzeń przede wszystkim poprzez staranną selekcję i dobór
      pracowników, posiadających kierunkowe wykształcenie bądź ukończone kursy i
      zweryfikowane przez Spółkę umiejętności praktyczne. Tego rodzaju selekcja odbywa
      się w trakcie rekrutacji pracownika. W trakcie pracy, w sytuacjach wymagających
      takiego nadzoru pracownicy są nadzorowani przez przełożonych, właściwych
      kierowników zespołu. W przedstawionym zdarzeniu sprawcą szkody była osoba
      sprawująca nadzór nad pracownikami wykonującymi tego rodzaju prace (kierownik),
      osoba posiadająca zarówno wykształcenie, umiejętności, jak i bogate doświadczenie
      zawodowe. Sprawcą szkody był kierownik, który ma ukończone studia wyższe o
      specjalności Konstrukcje Budowlane i Inżynierskie, co więcej posiada uprawnienia
      budowlane o specjalności konstrukcyjno- budowlanej do kierowania robotami
      budowlanymi bez ograniczeń, a także uprawnienia do zajmowania się eksploatacją
      urządzeń instalacji i sieci na stanowisku eksploatacji i dozoru oraz certyfikat Building
      Information Modeling (BIM). Pracownik Spółki ma bogate doświadczenie zawodowe,
      bowiem od 15 lat pracuje w zawodzie, z czego ponad 10 lat na stanowiskach
      kierowniczych. Zasadność takiego podejścia potwierdza również fakt, że w okresie
      ostatnich X lat, szkody wyrządzone przez Spółkę na majątku osób trzecich były drobne,
      a ich wartość nie przekroczyła kwoty 5 tyś. zł. Powyższe nabiera szczególnego
      znaczenia, mając na uwadze, że Spółka w trakcie roku dokonuje całościowych
      przeglądów technicznych w 238 budynkach wielorodzinnych, które składają się z
      jednej lub kilku klatek. Podsumowując, w ocenie Spółki dochowuje ona należytej
      staranności podejmując działania pozostające w przedmiocie jej działalności. Spółka
      ma też poczucie, że należytej staranności dochowuje również jej pracownik. Co więcej
      także ubezpieczyciel dokonując wypłaty ubezpieczenia uznał, że było to typowe
      zdarzenie losowe, któremu nie można było zapobiec.
    3) Spółka nie otrzyma zwrotu całkowitej kwoty wydatków poniesionych na zakup nowej
      pompy ciepła. W związku ze zdarzeniem opisanym w pkt 1) Spółka otrzymała (...)
      odszkodowanie od ubezpieczyciela. Zgodnie z dokumentem otrzymanym od
      ubezpieczyciela uznano wartość pompy nowej, pomniejszoną o 48% amortyzacji z
      uwagi na wiek mienia (8 lat, średnie roczne zużycie 6%), tj. (...) zł oraz koszty
      dodatkowe zgodnie z fakturą. W dokumencie tym wyjaśniono, że brak jest podstaw do
      uwzględnienia w kwocie odszkodowania za uszkodzone mienie (w chwili zdarzenia
      będące już mieniem używanym), kwoty odpowiadającej równowartości takiego mienia
      w stanie nowym. Ostatecznie otrzymana wartość odszkodowania to (...) zł. Koszt
      zakupu nowej pompy ciepła przez Spółkę wyniósł (...) zł (kwota brutto).

## Pytanie

Czy wydatki związane z zakupem i zainstalowaniem pompy ciepła należy zakwalifikować
    do kosztów uzyskania przychodu?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Zdaniem Wnioskodawcy wydatki związane z zakupem i zainstalowaniem pompy ciepła
    należy zakwalifikować do kosztów uzyskania przychodu.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania
    albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust.
    1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego
    ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego
    dzień poniesienia kosztu.
    Zgodnie z ustawą o CIT, podstawową zasadą jest to, że wydatki poniesione przez
    podatnika mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, jeśli mają związek z
    osiąganymi przychodami. Oznacza to, że muszą one służyć uzyskaniu, zachowaniu lub
    zabezpieczeniu źródła przychodów. Wyjątkiem od tej reguły są koszty wymienione w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT. Przepisy te należy jednak interpretować ściśle, nie można ich
    rozszerzać na inne przypadki niż wprost wymienione.
    Aby wydatek mógł zostać uznany za koszt podatkowy, podatnik musi udowodnić, że był on
    racjonalny i uzasadniony gospodarczo. Każdy przypadek należy analizować indywidualnie,
    chyba że ustawa jasno wskazuje, że dany wydatek można lub nie można zaliczyć do
    kosztów uzyskania przychodów. Wydatku nie można uwzględnić w kosztach podatkowych,
    jeśli znajduje się on w katalogu wydatków wyłączonych z kosztów, zawartym w art. 16 ust.
    1 ustawy o CIT.
    Podsumowując, dany wydatek może być uznany za koszt uzyskania przychodu tylko
    wtedy, gdy spełnia jednocześnie wszystkie poniższe warunki:
    a) został pokryty z majątku podatnika,
    b) jest definitywny - czyli nie został w żaden sposób zwrócony podatnikowi,
    c) ma związek z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    d) został poniesiony w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodu,
    e) jest odpowiednio udokumentowany,
    f) nie znajduje się wśród wydatków wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów (art. 16
      ust. 1 ustawy o CIT).
    Zgodnie z art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów
    kar umownych i odszkodowań z tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i
    usług oraz zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad
    towarów albo wykonanych robót i usług.
    Ustawa o CIT nie zawiera definicji pojęcia „wadliwy”, w związku z czym należy odnieść się
    do znaczenia językowego. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, „wadliwy”
    oznacza: „mający wady, wykazujący braki”. Tym samym, usługę uznać należy za wykonaną
    wadliwie wówczas, gdy nie zostały zrealizowane wszystkie obowiązki wynikające z umowy
    lub przepisów prawa.
    W przedstawionej sprawie uszkodzenie przez pracownika pompy ciepła nie jest wadliwym
    wykonaniem usługi w świetle wyżej wymienionego przepisu. Uszkodzenie pompy ciepła
    nastąpiło przypadkowo, w trakcie realizacji przeglądu budynku, tj. usługi świadczonej na
    rzecz podmiotu trzeciego – Wspólnoty Mieszkaniowej. Nastąpiło więc w związku ze
    świadczeniem usług, których zakres nie obejmował bezpośrednio urządzenia, a samo
    zdarzenie nie było skutkiem nienależytego wykonania umowy ze Wspólnotą
    Mieszkaniową. W takim przypadku należy zatem stwierdzić, że brak jest podstaw do
    uznania, że mamy do czynienia z karą bądź odszkodowaniem w rozumieniu art. 16 ust. 1
    pkt 22 ustawy o CIT.

    Niezależnie od powyższego, z uwagi na to, że uszkodzenie pompy ciepła miało miejsce w
    toku prowadzonych prac związanych z przeglądem konstrukcyjnym budynku
    mieszkalnego, należy uznać, że szkoda i zobowiązanie do jej naprawy (wymiany
    uszkodzonego urządzenia) miały związek z prowadzoną przez Wnioskodawcę
    działalnością gospodarczą i uzyskiwanymi z niej przychodami.
    W tym miejscu należy zauważyć, że szkody powstałe w wyniku typowego ryzyka
    związanego z działalnością gospodarczą, o ile nie wynikają z rażącego niedbalstwa lub
    działania umyślnego, mogą stanowić koszty podatkowe, jeśli ich naprawienie służy
    zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Jednocześnie, przy kwalifikowaniu
    wydatków związanych z naprawą szkód do kosztów uzyskania przychodów, istotna jest
    ocena dochowania przez podatnika należytej staranności, w szczególności w zakresie
    nadzoru nad pracownikami.
    Odnosząc powyższe rozważania do przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu
    faktycznego, należy wskazać, że poniesiony przez niego wydatek pozostaje w
    jednoznacznym związku z prowadzoną działalnością gospodarczą i został poniesiony w
    celu osiągnięcia przychodu, zachowania lub zabezpieczenia jego źródła. Świadczone przez
    Wnioskodawcę usługi mają charakter specjalistyczny i techniczny, co wymaga
    zastosowania wiedzy fachowej. W związku z rozmiarem działalności, liczbą realizowanych
    zadań całkowite wyeliminowanie ryzyka przypadkowego uszkodzenia mienia należącego
    do kontrahentów jest w praktyce niemożliwe mimo wdrożonych procedur oraz
    regularnych szkoleń pracowników.
    Do kosztów uzyskania przychodów nie mogą być zaliczane kary umowne i odszkodowania
    wynikające z działań zawinionych, świadomych lub noszących znamiona rażącego
    niedbalstwa ze strony podatnika. W analizowanej sytuacji brak jest podstaw do
    stwierdzenia, iż szkoda powstała w wyniku celowego działania bądź poważnego
    zaniedbania ze strony pracowników Wnioskodawcy. Wręcz przeciwnie, powstała szkoda
    miała charakter losowy i niezamierzony.
    W świetle powyższego, w ocenie Wnioskodawcy, koszt poniesiony w związku z zakupem
    nowej pompy ciepła, będącej następstwem przypadkowego uszkodzenia sprzętu, nie
    podlega wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatek ten nie stanowi kary
    umownej ani odszkodowania wynikającego z nienależytego wykonania zobowiązania, lecz
    jest racjonalnie uzasadnionym kosztem prowadzenia działalności gospodarczej.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach organów
    podatkowych. Przykładowo, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 20
    marca 2023 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.67.2023.2.AN, Organ stwierdził:
    (...) Uznać więc należy, że wydatki poniesione z własnych środków przez Wnioskodawcę na
    naprawę szkody - kupno uszkodzonego wrzeciona nie mają charakteru, ani kar
    umownych, ani odszkodowań wskazanych w art. 16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p.
    Ustawodawca nie ograniczył możliwości zaliczenia w ciężar kosztów uzyskania
    przychodów wydatków związanych z naprawą powstałej w trakcie wykonywania usług na
    rzecz klienta szkody, które są nierozerwalnie związane z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Jak wynika z wniosku, powstałe szkody nie mają wpływu na ostatecznie niewykonanie lub
    wadliwe wykonanie usługi, które miałyby stanowić podstawę do wypłaty właśnie z tego
    tytułu odszkodowań czy kar umownych na rzecz kontrahentów.
    Dlatego, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że poniesiony przez Spółkę wydatek na
    zapłatę za naprawienie szkody, kupno uszkodzonego wrzeciona, nie podlega
    ograniczeniom wymienionym w katalogu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o p.d.o.p.
    Ponadto, w interpretacji indywidualnej z 7 kwietnia 2023 r. Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej o nr: 0111-KDIB1-3.4010.66.2023.2.PC wyrażono pogląd:

    Odnosząc powyższe rozważania do regulacji prawa podatkowego, należy zauważyć, że art.
    16 ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p., odnosi się do kategorii odszkodowań i kar umownych. W
    świetle powyższego, uznać więc należy, że wydatki poniesione z własnych środków przez
    Wnioskodawcę na naprawę szkody - niezależnie czy Spółka otrzyma odszkodowanie czy
    też nie - nie mają charakteru, ani kar umownych, ani odszkodowań wskazanych w art. 16
    ust. 1 pkt 22 u.p.d.o.p. Ustawodawca nie ograniczył możliwości zaliczenia w ciężar kosztów
    uzyskania przychodów wydatków związanych z naprawą powstałej w trakcie wykonywania
    usług na rzecz klienta szkody, które są nierozerwalnie związane z prowadzoną
    działalnością gospodarczą. Jak wynika z wniosku, powstałe szkody nie mają wpływu na
    ostatecznie niewykonanie lub wadliwe wykonanie usługi, które miałyby stanowić
    podstawę do wypłaty właśnie z tego tytułu odszkodowań czy kar umownych na rzecz
    kontrahentów. Dlatego, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, że poniesione przez Spółkę
    wydatki na naprawienie niezawinionych szkód w mieniu kontrahentów, które nie mają
    wpływu na jakość wykonanych usług nie podlegają ograniczeniom wymienionym w tym
    katalogu art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o p.d.o.p.
    W związku z powyższym, z uwagi na to, że w przedstawionej sprawie występuje związek
    poniesionego wydatku z uzyskiwanymi przez Wnioskodawcę przychodami, a jednocześnie
    przedmiotowy wydatek nie został wyłączony z możliwości jego zaliczenia do kosztów
    podatkowych na podstawie art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, Wnioskodawca uprawiony
    jest do zaliczenia wydatku poniesionego na zakup pompy ciepła i jego wymiany u
    poszkodowanego do kosztów podatkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła
      przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione
      w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień
      poniesienia kosztu.
    Powyższe oznacza, że podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich
    wydatków, pod warunkiem, iż nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy oraz
    że wykaże ich związek z prowadzoną działalnością, a ich poczynienie ma lub może mieć
    wpływ na możliwość powstania przychodu (w tym zachowania lub zabezpieczenia
    przychodów). Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do której pomiędzy kosztem
    podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić związek przyczynowo-skutkowy.
    W świetle powyższego, aby wydatek poniesiony przez podatnika stanowił dla niego koszt
    uzyskania przychodu, muszą być spełnione następujące warunki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi zostać pokryty z
      zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania przychodu podatnika
      wydatki, które zostały poniesione na jego działalność przez osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została podatnikowi
      w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania albo zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,

    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ww. ustawy
      nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy przy tym zauważyć, że definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter
    ogólny. Z tego względu, każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien
    podlegać indywidualnej analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest
    sytuacja, gdy ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów
    uzyskania przychodów lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W
    pozostałych przypadkach, należy zaś zbadać istnienie związku przyczynowo-skutkowego
    pomiędzy poniesieniem kosztu, a powstaniem przychodu lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania.
    Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy
    pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek w
    postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła. Istotne
    jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając – oczekiwać
    takiego efektu.
    Przy czym za celowe można uznać jedynie takie wydatki, które oceniane przez pryzmat
    całokształtu okoliczności faktycznych pozwalają na przyjęcie, iż zamiarem podatnika w
    momencie poniesienia wydatku było właśnie albo osiągniecie przychodu albo ewentualnie
    zachowanie, czy też zabezpieczenie jego źródła.
    Badanie całokształtu okoliczności faktycznych ma w sprawie kluczowe znaczenie,
    albowiem kategoria „kosztu podatkowego” nie ma charakteru czysto obiektywnego,
    rozumianego w sposób formalistyczny, lecz zakłada istnienie elementów subiektywnych
    zależnych od oceny tych okoliczności. Skoro bowiem ustawodawca zakłada, iż wydatek
    musi być celowy, to tym samym konieczne jest przeprowadzenie analizy owej celowości,
    która możliwa jest jedynie w oparciu o fakty przedstawione przez wnioskodawcę w opisie
    stanu faktycznego.
    Oprócz powyższego należy mieć na uwadze, że dokonując rozpoznania kosztowego
    charakteru określonego wydatku podatnik musi badać nie tylko to, czy wydatek ten został
    poniesiony w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów (art. 15 ust. 1 ustawy), ale i to czy nie jest on objęty wyłączeniem z art. 16 ust.
    1 ww. ustawy.
    Art. 16 ust. 1 ustawy o CIT zawiera katalog, w którym ustawodawca określił wydatki, które
    pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów bądź
    zabezpieczenia lub zachowania źródła przychodów, nie mogą być uznane za koszt
    uzyskania przychodów dla celów podatkowych.
    W myśl art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT:
      Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar umownych i odszkodowań z
      tytułu wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług oraz zwłoki w
      dostarczeniu towaru wolnego od wad albo zwłoki w usunięciu wad towarów albo
      wykonanych robót i usług.
    Do kosztów uzyskania przychodów na tej podstawie nie mogą zatem zostać zaliczone kary
    umowne i odszkodowania z tytułu:
    - wad dostarczonych towarów, wykonanych robót i usług,
    - zwłoki w dostarczeniu towaru wolnego od wad,
    - zwłoki w usunięciu wad towarów albo wykonanych robót i usług.

    Wszystkie wskazane wyżej kary umowne i odszkodowania wiążą się z nienależytym
    wykonaniem zobowiązań. Ustawodawca wyłącza je spod kosztów uzyskania przychodów,
    nie chcąc „premiować” przypadków nienależytego wykonania zobowiązania.
    Niemniej, samo negatywne wyliczenie kosztów, które zostało uregulowane w art. 16 ust. 1
    ustawy o CIT, nie przesądza jeszcze o tym, że wydatek niewskazany w tym przepisie staje
    się automatycznie kosztem uzyskania przychodów. Zatem do uznania przedmiotowego
    wydatku Spółki za koszt uzyskania przychodów niezbędne jest wykazanie, że został on
    poniesiony w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, a więc winien być spełniony ogólny warunek określony w art. 15 ust. 1
    ustawy o CIT.
    W związku z powyższym konieczne jest dokonanie oceny, czy poniesiony przez Spółkę
    wydatek został poniesiony w sposób celowy, w oparciu o całokształt okoliczności
    dotyczących poniesienia tego wydatku.
    Z opisu sprawy wynika, że w trakcie realizacji przeglądu konstrukcyjnego budynku
    mieszkalnego, usługi świadczonej na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej, wykonywanego
    przez pracownika Wnioskodawcy, doszło do przypadkowego (nieumyślnego) uszkodzenia
    pompy ciepła należącej do jednego z właścicieli lokalu. W wyniku porozumienia zawartego
    z poszkodowanym właścicielem, Wnioskodawca – na własny koszt – nabył i zainstalował w
    jego lokalu nowe urządzenie. Powstała szkoda, nie miała wpływu na ostateczne
    niewykonanie lub wadliwe wykonanie usługi.
    Było to typowe zdarzenie losowe, któremu nie można było zapobiec, co potwierdził także
    ubezpieczyciel, dokonując wypłaty odszkodowania.
    W uzupełnieniu wniosku, wskazali Państwo również, że Spółka zachowuje należytą
    staranność w celu uniknięcia tego rodzaju zdarzeń przede wszystkim poprzez staranną
    selekcję i dobór pracowników, posiadających kierunkowe wykształcenie bądź ukończone
    kursy i zweryfikowane przez Spółkę umiejętności praktyczne.
    Ponadto – zauważają Państwo – że w związku z rozmiarem działalności i liczbą
    realizowanych przez Spółkę zadań całkowite wyeliminowanie ryzyka przypadkowego
    uszkodzenia mienia należącego do kontrahentów jest w praktyce niemożliwe mimo
    wdrożonych procedur oraz regularnych szkoleń pracowników.
    W świetle powyższego, wydatek na naprawienie szkody:
    - powstał w wyniku typowego ryzyka związanego z prowadzona działalnością
      gospodarczą,
    - nie wynikał z rażącego niedbalstwa lub działania umyślnego (Spółka dochowała
      należytej staranności, w szczególności w zakresie nadzoru nad pracownikami),
    - nie miał charakteru, ani kary umownej, ani odszkodowania wskazanych w art. 16 ust. 1
      pkt 22 ustawy o CIT,
    - był poniesiony w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu
      zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.
    Jednocześnie usunięcie powstałej szkody, było zgodne z interesem Spółki polegającym na
    zachowaniu wizerunku wiarygodnego i rzetelnego kontrahenta.
    Reasumując, należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, że są Państwo uprawnieni do
    zaliczenia wydatku poniesionego na zakup pompy ciepła i jej wymiany do kosztów
    podatkowych.
    Tym samym Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.