Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.589.2025.1.KF
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-22
Teza: Możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
wynagrodzenia doradcy.
Słowa kluczowe: instrumenty-pochodne instrumenty finansowe
kapitał-kapitały pieniężne
koszt-koszty uzyskania przychodów
usługi-usługi doradcze
wynagrodzenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Koszty uzyskania
przychodów.-Proporcja rozliczania kosztów
przypadających na poszczególne źródła.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-
Opodatkowanie stawką 19% dochodów z papierów
wartościowych.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.-
Kapitały pieniężne.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 3
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22-ust. 5c
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30b-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów
    faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

25 czerwca 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 16 czerwca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów Wynagrodzenia
    Doradcy. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanów faktycznych
    Wnioskodawca jest polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wnioskodawca nie prowadzi działalności
    gospodarczej w zakresie będącym przedmiotem wniosku.
    Wnioskodawca jest współwłaścicielem (w części stanowiącej 50%) zagranicznego rachunku
    inwestycyjnego założonego w celu prowadzenia działań o charakterze inwestycyjnym w
    oparciu o budowany portfel inwestycyjny (dalej: „Rachunek”). W jego skład wchodzą
    między innymi: środki pieniężne, instrumenty finansowe i pochodne instrumenty
    finansowe (dalej łącznie jako: „Aktywa”). Wnioskodawca i współwłaściciel Rachunku zawarli
    umowę o Zarządzanie Aktywami (dalej jako: „Umowa”) z zagranicznym podmiotem (dalej:
    Doradca). Głównym przedmiotem działalności Doradcy jest szeroko pojęte doradztwo
    finansowe oraz zarządzanie środkami powierzonymi przez klientów.
    Doradca na podstawie Umowy świadczy na rzecz Wnioskodawcy i współwłaściciela
    Rachunku usługi polegające na zarządzaniu Aktywami wchodzącymi w skład jego portfela
    inwestycyjnego, w szczególności zaś na podejmowaniu decyzji co do działań
    inwestycyjnych prowadzonych na rachunku, takich jak:
    a) nabywanie i zbywanie papierów wartościowych i innych instrumentów finansowych;
    b) subskrybowanie i dokonywanie zapisów na instrumenty finansowe wraz ze składaniem
      dyspozycji ich deponowania oraz innych dyspozycji i oświadczeń wymaganych przy
      tego typu zapisach;
    c) deponowanie aktywów na rachunku Zainteresowanych;
    d) realizowanie praw wynikających z posiadania instrumentów finansowych;
    e) zawieranie transakcji terminowych (transakcje typu forward itp.);
    f) dokonywanie innych czynności związanych z zarządzaniem Aktywami.
    Decyzje inwestycyjne Doradca podejmuje w sposób niezależny, tj. bez potrzeby
    uzyskiwania zgody na poszczególne działania. Za świadczenie opisanych powyżej usług
    Doradca pobiera kwartalną prowizję („Wynagrodzenie”). Podstawą kalkulacji tej prowizji
    jest wartość aktywów zarządzanych przez Doradcę w danym kwartale, przy czym prowizja
    za ten kwartał pobierana jest przez Doradcę w terminie do końca tego kwartału (prowizja
    pobierana jest z dołu na koniec kwartału, którego dotyczy). Prowizja pobierana jest

    odrębnie od innych kosztów, takich jak opłaty od transakcji, opłaty giełdowe i inne tego
    typu koszty.
    W wyniku opisanych powyżej działań Doradcy, na Rachunku gromadzone są przychody:
    a) wymienione w art. 30a ust. 1 pkt 1-5 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych (dalej: „ustawa o PIT”), takie jak dywidendy, odsetki, z funduszy
      kapitałowych itp.;
    b) wymienione w art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, takie jak przychody z odpłatnego zbycia
      papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów z odpłatnego zbycia papierów
      wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z
      nich wynikających, przychody z odpłatnego zbycia akcji, przychody z umorzenia
      odkupienia lub wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w
      funduszach kapitałowych.
    Przychody z tytułów określonych w art. 30b ustawy o PIT oraz podatek od dochodów z
    tytułów określonych w art. 30a ustawy o PIT zrealizowane na Rachunku, Wnioskodawca
    wykazuje w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-38), składanym do końca kwietnia roku
    następującego po danym roku podatkowym, przy czym odpowiednio powyższe przychody
    oraz podatek Wnioskodawca wykazuje w tym zeznaniu w części odpowiadającej jego
    współwłasności w rachunku (50%).
    Pytania
    1. Czy i w jakiej części opisane powyżej Wynagrodzenie pobierane przez Doradcę może
      zostać zaliczone do podatkowych kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art.
      30b ust. 1 ustawy o PIT?
    2. Kiedy Wynagrodzenie pobierane przez Doradcę może zostać zaliczone do
      podatkowych kosztów uzyskania przychodów wymienionych w art. 30b ust. 1 ustawy o
      PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wynagrodzenie za zarządzanie Aktywami pobierane przez
    Doradcę stanowi podatkowy koszt uzyskania przychodów wymienionych w art. 30b ust. 1
    ustawy o PIT, przy czym wynagrodzenie to stanowi podatkowy koszt uzyskania
    przychodów w takiej relacji (proporcji), w jakiej w roku podatkowym przychody, o których
    mowa w art. 30b ust. 1 ustawy o PIT pozostają do wszystkich przychodów osiągniętych na
    Rachunku (tj. sumy przychodów, o których mowa w art. 30a oraz przychodów, o których
    mowa w art. 30b osiąganych na Rachunku). W drodze analogii zastosowanie ma tutaj
    zasada wynikająca z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT.
    Tak ustalony koszt może zostać uwzględniony przez Wnioskodawcę w jego zeznaniu
    podatkowym (rozliczeniu rocznym) w części odpowiadającej przypadającym na niego
    przychodom z Rachunku, tj. 50%.
    Ad 2
    W ocenie Wnioskodawcy, Wynagrodzenie za zarządzanie Aktywami pobierane przez
    Doradcę stanowi koszt pośredni uzyskania przychodów, a zatem stosownie do art. 22 ust.
    5c ustawy o PIT koszt ten powinien zostać uwzględniony w dacie jego poniesienia (w dacie
    pobrania przez Doradcę).
    Jak stanowi art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (dalej jako: „Ustawa”, „ustawa o PIT”), opodatkowaniu podatkiem dochodowym
    podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21,
    52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano
    poboru podatku.

    Dochodem ze źródła przychodów, o ile przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art.
    24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f Ustawy nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym (art.
    9 ust. 2 Ustawy).
    Przepis art. 10 ust. 1 Ustawy zawiera katalog źródeł przychodów, do których należą także
    kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
    niż wymienione w pkt 8 lit. a-c Ustawy (art. 10 ust. 1 pkt 7 Ustawy).
    Przepis art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a Ustawy wskazuje, że przychodami z kapitałów pieniężnych
    są przychody z odpłatnego zbycia udziałów (akcji), udziałów w spółdzielni oraz papierów
    wartościowych, natomiast zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 10 Ustawy są to również
    przychody z odpłatnego zbycia pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji
    praw z nich wynikających.
    Z kolei zgodnie z treścią art. 19 ust. 1 Ustawy, przychodem z odpłatnego zbycia praw
    majątkowych jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o
    koszty odpłatnego zbycia.
    Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy o PIT, stawka podatku dochodowego od dochodów
    uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
    finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających, z odpłatnego zbycia udziałów
    (akcji), z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni, z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo
    wkładów w spółdzielni w zamian za wkład niepieniężny, z umorzenia, odkupienia,
    wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
    kapitałowych wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Jak stanowi art. 30b ust. 2 Ustawy, dochodem w rozumieniu ust. 1 Ustawy jest:
    1) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów
      wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22
      ust. 1f, 1g lub 1gc lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14,
    2) różnica między sumą przychodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z
      papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29 lipca
      2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a kosztami uzyskania przychodów,
      określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
    3) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia pochodnych
      instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających a kosztami
      uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
    4) różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji)
      albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na
      podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c,
    5) różnica pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 a kosztami
      uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e,
    6) różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki
      kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą
      fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową a kosztami uzyskania przychodów,
      określonymi na podstawie art. 22 ust. 1ł,
    7) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu umorzenia, odkupienia,
      wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
      kapitałowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust.
      1 pkt 38
    – osiągnięta w roku podatkowym.

    Ustawodawca zdefiniował pojęcie kosztów uzyskania przychodów w art. 22 ust. 1 ustawy o
    PIT, zgodnie z którym są to, co do zasady, koszty poniesione w celu osiągnięcia
    przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła.
    Zgodnie z art. 22 ust. 3 Ustawy, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze
    źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z
    innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na
    poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z
    tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    Zgodnie z ogólną zasadą, wyrażoną w art. 22 ust. 4 Ustawy, koszty uzyskania przychodów
    są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Koszty inne niż
    koszty bezpośrednio związane z przychodami są potrącalne w dacie ich poniesienia,
    natomiast jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest
    możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią one
    koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą (art. 22
    ust. 5c Ustawy).
    Jednocześnie art. 23 ust. 1 Ustawy wskazuje enumeratywnie wyłączenia od kosztów
    uzyskania przychodów, do których należą, między innymi:
    1) wydatki na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji)
      oraz papierów wartościowych, a także wydatki na nabycie tytułów uczestnictwa w
      funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z
      odpłatnego zbycia tych udziałów w spółdzielni, udziałów (akcji) oraz papierów
      wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a
      także z odkupienia albo umorzenia tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych, z
      zastrzeżeniem ust. 3e, w części niezaliczonej w jakiejkolwiek formie do kosztów
      uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 pkt 38 Ustawy);
    2) wydatki związane z nabyciem pochodnych instrumentów finansowych – do czasu
      realizacji praw wynikających z tych instrumentów albo rezygnacji z realizacji praw
      wynikających z tych instrumentów albo ich odpłatnego zbycia – o ile wydatki te,
      stosownie do art. 22g ust. 3 i 4, nie powiększają wartości początkowej środka trwałego
      oraz wartości niematerialnych i prawnych (art. 23 ust. 1 pkt 38a Ustawy).
    Art. 22 ust. 1 ustawy o PIT wskazuje na ogólną zasadę uznania wydatków za koszt
    uzyskania przychodów, zgodnie z którą muszą one stanowić koszty poniesione w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów
    (pomiędzy wydatkami, a osiągniętym przychodem lub zachowaniem albo
    zabezpieczeniem ich źródła, musi zatem istnieć związek przyczynowo-skutkowy).
    W niniejszym stanie faktycznym Wnioskodawca gromadzi Aktywa na zagranicznych
    rachunkach bankowych dla określonych celów inwestycyjnych. Warunkiem ich osiągnięcia
    jest podjęcie różnorodnych działań o charakterze ekonomicznym i finansowym. Wiedza z
    obszaru obrotu instrumentami finansowymi ma niewątpliwie specjalistyczny charakter i
    wymaga adekwatnych zasobów intelektualnych, umiejętności oraz doświadczenia.
    Korzystanie przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych z usług doradcy inwestycyjnego w
    znacznym stopniu wpływa zatem na możliwość i zakres uzyskania przychodu z obrotu
    aktywami znajdującymi się w dyspozycji podatnika, natomiast wiąże się również z
    koniecznością poniesienia wydatków tytułem wynagrodzenia za świadczone usługi.
    Z tytułu operacji dokonywanych na zgromadzonym portfelu inwestycyjnym
    Wnioskodawca osiąga przychody, które – po odliczeniu kosztów ich uzyskania – stanowią
    dochód do opodatkowania w sposób opisany w art. 30b ust. 1 ustawy o PIT. Ponieważ do
    ich osiągnięcia niezbędne jest korzystanie z usług Doradcy, to równie niezbędne jest
    uiszczanie przez Wnioskodawcę Wynagrodzenia za zarządzenie Aktywami (bez poniesienia
    tej opłaty niemożliwym byłoby korzystanie z usług Doradcy, a w konsekwencji –
    osiągnięcie przychodów bądź zabezpieczenie ich źródła). Wynagrodzenie to obejmuje

    jednak ogół czynności wykonywanych przez Doradcę, które finalnie prowadzą do
    osiągnięcia wszystkich przychodów na Rachunku (w tym również opodatkowanych na
    zasadzie art. 30a ustawy o PIT). Nie jest zatem możliwe przypisanie Wynagrodzenia
    Doradcy do określonej transakcji nabycia bądź zbycia skonkretyzowanego składnika
    Aktywów. Z tego powodu Wynagrodzenie za zarządzanie Aktywami nie stanowi kosztów
    odpłatnego zbycia praw majątkowych w rozumieniu art. 19 ust. 1 Ustawy, jak również
    wydatków poniesionych bezpośrednio na nabycie papierów wartościowych, tytułów
    uczestnictwa w funduszach kapitałowych lub pochodnych instrumentów finansowych itp.
    (zob. art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38a Ustawy).
    Powyższe prowadzi do wniosku, że w niniejszym stanie faktycznym Wynagrodzenie za
    zarządzanie Aktywami:
    1) pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami osiąganymi lub
      zachowanymi na Rachunku bądź z zabezpieczeniem ich źródeł,
    2) nie podlega wyłączeniu od kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 23 ust. 1
      ustawy o PIT.
    Dodatkowo należy zauważyć, że przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w art. 30b ust. 2
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty dzieli się na dwie grupy:
    1) bezpośrednio przypisane do konkretnej transakcji – koszt nabycia odpłatnie
      zbywanego papieru wartościowego,
    2) koszty poniesione przez podatnika w roku podatkowym związane z obsługą rachunku
      przez np. biuro maklerskie, w celu uzyskania przychodu (koszty prowizji, w tym
      prowizji kupna i sprzedaży, poniesione w danym roku związane z prowadzeniem lub
      założeniem rachunków, koszty transferu, koszty zdeponowania papierów itp.).
    Odnośnie do pierwszego z powyższych punktów należy wskazać, że użycie przez
    ustawodawcę określenia „wydatki na nabycie” oznacza, że do kosztów uzyskania
    przychodów (jednak dopiero z chwilą sprzedaży papierów wartościowych) zalicza się
    wydatki bezpośrednio warunkujące ich nabycie, tj. takie, bez których poniesienia
    skuteczne nabycie papierów wartościowych nie byłoby możliwe. W orzecznictwie sądów
    administracyjnych ugruntowane jest stanowisko, że pod pojęciem wydatków na nabycie
    papierów wartościowych należy rozumieć wszelkie wydatki bezpośrednio warunkujące
    nabycie papierów wartościowych, czyli takie, bez których nabycie papierów wartościowych
    nie byłoby możliwe. Do typowych kosztów warunkujących nabycie papierów
    wartościowych zaliczyć należy zapłaconą cenę papierów wartościowych oraz inne koszty
    bezpośrednio związane z tym zakupem (wszelkie opłaty w tym opłaty notarialne, prowizje
    biura maklerskiego, podatki itp.). Pojęcie „wydatki na nabycie” odnosi się wyłącznie do
    kosztów, których poniesienie warunkuje nabycie papierów wartościowych. „Wydatkami na
    nabycie” będą zatem wyłącznie wydatki bez których przeniesienie własności papierów
    wartościowych nie będzie możliwe. Wydatki wskazane w drugim z punktów powyżej, są
    związane z przychodami z art. 30b ustawy o PIT, jednak nie są „wydatkami na nabycie” (nie
    podlegają przepisom art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38a ustawy o PIT). Są to koszty pośrednie
    uzyskania przychodów, o których mowa w art. 30b Ustawy.
    Wynagrodzenie Doradcy spełnia zatem kryteria wskazane w art. 22 ust. 1 ustawy o PIT i
    stanowi koszty uzyskania przychodów. Z uwagi na to, że to Wynagrodzenie nie stanowi
    kosztów bezpośrednio warunkujących zbycie ani nabycie instrumentów finansowych,
    odpowiada pojęciu kosztów pośrednio związanych z przychodem, będzie zatem podlegało
    ujęciu w wyniku podatkowym w Polsce w dacie jego poniesienia (art. 22 ust. 5c ustawy PIT).
    Mając natomiast na względzie fakt, że Wynagrodzenie ponoszone jest w celu zarządzania
    przez Doradcę całym pakietem Aktywów, który generuje zarówno przychody
    kwalifikowane do art. 30a ustawy o PIT, jak i art. 30b ustawy o PIT, Wynagrodzenie
    stanowić będzie koszt uzyskania przychodu wyłącznie w części.

    Zgodnie z art. 30a ust. 6 ustawy o PIT zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt
    1-4 oraz pkt 6, 8 i 9, pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z
    zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4, ust. 5a, 5d i 5e.
    Tym samym w zakresie w jakim Wynagrodzenie dotyczy przychodów wymienionych w art.
    30a ust. 1 pkt 1-4 ustawy PIT, nie będzie ono stanowiło kosztów podatkowych. Biorąc pod
    uwagę, iż nie ma możliwości ustalenia jaka cześć Wynagrodzenia bezpośrednio przypada
    na poszczególne kategorie przychodów (opodatkowanych stosownie do art. 30a lub 30b
    ustawy o PIT), Wnioskodawca powinien w drodze analogii zastosować zasadę wynikającą z
    art. 22 ust. 3 ustawy o PIT w celu ustalenia właściwej proporcji. Zgodnie z tym przepisem,
    jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodu ze źródeł, z których dochód podlega
    opodatkowaniu oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie jest możliwe
    ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła, koszty te ustala się
    w stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    W myśl art. 22 ust. 3a ustawy o PIT zasadę, o której mowa w ust. 3 stosuje się również w
    wypadku, gdy część dochodów z tego samego źródła przychodów podlega
    opodatkowaniu, a część jest wolna od opodatkowania.
    Powyższe przepisy wprowadzają zasadę, zgodnie z którą w sytuacji braku możliwości
    przyporządkowania konkretnego kosztu do poszczególnego źródła przychodów, podatnik
    stosuje proporcję kosztów odpowiadającą stosunkowi przychodów z danego źródła do
    ogólnej kwoty przychodów.
    Na podstawie Umowy podstawą obliczania Wynagrodzenia jest łączna wartość Aktywów
    zarządzanych przez Doradcę, a istotny dla zaliczenia danych kosztów do kosztów
    uzyskania przychodów jest związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy ich poniesieniem, a
    osiągnięciem przez podatnika konkretnych przychodów. Z tej przyczyny, Wynagrodzenie
    za zarządzanie Aktywami będzie stanowiło koszty uzyskania przychodów dla
    Wnioskodawcy w takim stosunku, w jakim przychody z art. 30b Ustawy pozostają w sumie
    przychodów na Rachunku, osiągniętych łącznie ze źródeł wskazanych w art. 30a ust. 1
    oraz 30b ust. 1 ustawy o PIT. Zastosowanie takiej proporcji jest zgodnie z treścią przepisu
    art. 22 ust. 3 Ustawy (jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z
    których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych
    źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne
    źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
    ogólnej kwocie przychodów).
    Warto w niniejszej sprawie również zauważyć, że Wynagrodzenie pobierane jest przez
    Doradcę w terminie przed końcem kwartału, którego dotyczy, a zatem nie będzie miała
    miejsce sytuacja, w której rozważane koszty zostaną poniesione po roku podatkowym, w
    którym zostały osiągnięte odpowiadające im przychody. Ma to szczególne znaczenie dla
    Wynagrodzenia za ostatni kwartał danego roku podatkowego, które jest pobierane przez
    Doradcę przed upływem tego kwartału (tego roku).
    Powyższe stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w indywidualnych
    interpretacjach prawa podatkowego wydanych w stanach faktycznych analogicznych do
    niniejszego, w tym na przykład:
    1. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 6 września
      2021 r., 0112-KDIL2-1.4011.483.2021.3.AMN: Interpretacja została wydana na wniosek
      podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, który zamierza podpisać
      umowę z podmiotem prowadzącym działalność maklerską w zakresie zarządzania
      portfelami inwestycyjnymi, w skład których wchodzi jeden lub większa liczba
      instrumentów finansowych. W opisie zdarzeń przyszłych wskazano, że opłaty za
      zarządzanie nie warunkują i nie będą warunkować nabycia papierów wartościowych
      lub instrumentów finansowych. Ponadto Zainteresowany wskazał, że opłaty za
      zarządzanie nie są/nie będą wydatkiem niezbędnym do dokonania transakcji
      odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub instrumentów finansowych oraz

      realizacji praw z nich wynikających. „Zatem należy zgodzić się ze stanowiskiem
      Wnioskodawcy, że opłaty za zarządzanie nie stanowią kosztów nabycia papierów
      wartościowych lub instrumentów finansowych, a także nie stanowią kosztów
      odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub instrumentów finansowych oraz
      realizacji praw z nich wynikających. (...) Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że
      opłaty za zarządzanie (opłata stała i opłata zmienna) podlegają zaliczeniu w ciężar
      kosztów uzyskania przychodów – co wynika również z cytowanego przez
      Wnioskodawcę art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – w
      dacie poniesienia. Zatem koszty te mogą być rozliczane za rok podatkowy, w którym
      zostały przez Wnioskodawcę poniesione”.
    2. Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 27 września
      2011 r., IPPB2/415-612/11-2/MG: Interpretacja została wydana na wniosek domu
      maklerskiego, który świadczy dla swoich klientów usługi zarządzania portfelami
      inwestycyjnymi bez uzyskiwania każdorazowej zgody klienta. „Zarządzanie aktywami
      to oparty na wiedzy, doświadczeniu i umiejętnościach proces podejmowania decyzji i
      ich realizacji, co zrobić, w jakim momencie oraz perspektywie czasowej, z danym
      instrumentem finansowym. Zatem w istotnym zakresie determinuje ono możliwość i
      zakres uzyskania przychodu z obrotu papierami wartościowymi i instrumentami
      finansowymi. W wyniku zarządzania rachunkami służącymi przeprowadzaniu
      transakcji przez instytucje finansowe podatnik osiąga przychód, natomiast z tytułu
      zarządzania aktywami uiszcza tzw. opłatę za zarządzanie. Powyższe oznacza, iż
      występuje związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy uzyskanym przychodem, a
      usługą zarządzania, w efekcie czego ponoszone przez podatników koszty zarządzania
      portfelem papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych
      stanowią koszt uzyskania przychodów, jako odpowiadające kryteriom wynikającego z
      art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. (...) należy zgodzić
      się ze stanowiskiem Wnioskodawcy, iż opłata stała za zarządzanie portfelem
      instrumentów finansowych oraz prowizja od nadwyżki wartości portfela ponad
      benchmark pobierana od klientów przez Wnioskodawcę w związku ze świadczeniem
      usługi maklerskiej zarządzania portfelami, w skład których wchodzi jeden lub większa
      liczba instrumentów finansowych stanowią koszt uzyskania przychodu w rozumieniu
      art.22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mogą zostać
      uwzględnione w informacjach PIT-8C wystawianych przez Spółkę”.
    3. Interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 5 sierpnia
      2011 r., IPPB2/415-474/11-2/MG: Interpretacja została wydana na wniosek podatnika
      podatku dochodowego od osób fizycznych, który korzysta z usług finansowych
      świadczonych przez bank polegających między innymi zarządzaniu portfelem
      papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych. „Z tytułu
      prowadzenia rachunku wnioskodawca uiszcza na rzecz banku opłaty, w tym opłatę z
      tytułu przechowywania papierów wartościowych oraz opłaty rozliczeniowe
      zryczałtowane i prowizyjne. (...) Jak słusznie wskazał Wnioskodawca, w sytuacji, gdy w
      danym roku podatkowym nie zostanie osiągnięty przychód ze zbycia papierów
      wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich
      wynikających, Wnioskodawca nie będzie miał możliwości do uznania zryczałtowanych
      kosztów poniesionych na prowadzenie rachunku za koszt uzyskania przychodu.
      Zgodnie bowiem z powołanym powyżej art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym
      od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, co do zasady, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. (...) w sytuacji, gdy poniesiona przez Wnioskodawcę opłata za
      zarządzanie dotyczy zarządzania zbytymi walorami oraz pozostałymi na rachunku
      Wnioskodawcy, do kosztów uzyskania przychodów należy zaliczyć wyłącznie tę część
      opłaty za zarządzanie, która proporcjonalnie przypada na zarządzanie zbytymi
      papierami wartościowymi i pochodnymi instrumentami finansowymi”.

    4. Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 sierpnia
      2023 r., 0112-KDIL2-1.4011.611.2023.1.TR: „Biorąc powyższe pod uwagę, na gruncie
      niniejszej sprawy należy zgodzić się z Państwem, że ustalając, jaka część
      Wynagrodzenia za zarządzanie stanowi koszt uzyskania przychodu związany z
      przychodami, o których mowa w art. 30b ustawy o PIT osiągniętymi z tytułu inwestycji
      na zagranicznym rachunku mają Państwo możliwość zastosowania proporcji
      odpowiadającej stosunkowi w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym
      przychody ze źródeł określonych w art. 30b w ogólnej kwocie przychodów
      osiągniętych w danym roku z tytułu inwestycji na tym rachunku”.
    Na zakończenie należy zauważyć, że ponieważ Wnioskodawca jest współwłaścicielem
    Rachunku w części wynoszącej 50%, w jego rozliczeniu podatkowym koszty
    Wynagrodzenia Doradcy stanowiące podatkowy koszt uzyskania przychodów zgodnie z
    powyżej opisanymi zasadami, będzie mógł uwzględnić również w wysokości 50%.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Jak wynika z powyższego przepisu, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych
    przewiduje zasadę powszechności opodatkowania. Konstrukcja podatku dochodowego od
    osób fizycznych zakłada przy tym zróżnicowanie sposobu opodatkowania poszczególnych
    rodzajów dochodów (przychodów) osób fizycznych w oparciu o system
    przyporządkowywania ich do odpowiedniego źródła przychodów. Ustawodawca, tworząc
    system opodatkowania dochodów osób fizycznych miał na względzie, że przysporzenia
    uzyskiwane przez osoby fizyczne mogą być skutkiem różnych rodzajów czynności i
    zdarzeń. Stworzył więc klasyfikację tych przysporzeń w oparciu o kryterium źródła
    przychodów i system ich opodatkowania uwzględniający specyfikę poszczególnych źródeł
    przychodów.
    Źródła przychodów zostały określone w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych. Wśród nich ustawodawca wyodrębnił – w pkt 7 ww. przepisu – źródło:
    „kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych
    niż wymienione w pkt 8 lit. a-c”. Źródło to nie jest jednorodne. Obejmuje przychody z
    kapitałów pieniężnych wymienione w art. 17 ust. 1 ustawy oraz przychody z praw
    majątkowych, w tym ich odpłatnego zbycia, do których odnosi się art. 18 ustawy.
    Co istotne, przychody pochodzące ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 7 ww.
    ustawy nie podlegają temu samemu reżimowi opodatkowania podatkiem dochodowym.
    W szczególności, w odniesieniu do poszczególnych rodzajów przychodów z kapitałów
    pieniężnych wymienionych w art. 17 ust. 1, ustawodawca przewidział opodatkowanie
    zryczałtowanym podatkiem dochodowym w trybie art. 30a ustawy albo opodatkowanie w
    trybie art. 30b ustawy. Przy czym regulacje art. 30a i art. 30b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych mają charakter szczególny w stosunku do ogólnej reguły
    ustalania podstawy opodatkowania wynikającej z art. 9 ust. 1a, 2 i 3 ustawy.
    W myśl art. 30a ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od uzyskanych dochodów (przychodów) pobiera się 19% zryczałtowany podatek
      dochodowy, z zastrzeżeniem art. 52a (...).
    Zgodnie z art. 30a ust. 6 ww. ustawy:

      Zryczałtowany podatek, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, 2, 3-5, 6, 8 i 9, pobiera się bez
      pomniejszania przychodu o koszty uzyskania, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 5 pkt 1 i 4,
      ust. 5a, 5d i 5e.
    Stosownie do art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Od dochodów uzyskanych:
      1) z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów
        finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających,
      2) z odpłatnego zbycia udziałów (akcji),
      3) z odpłatnego zbycia udziałów w spółdzielni,
      4) z tytułu objęcia udziałów (akcji) albo wkładów w spółdzielni w zamian za wkład
        niepieniężny,
      5) z umorzenia, odkupienia, wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów
        uczestnictwa w funduszach kapitałowych
      – podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
    Sposób ustalania dochodu, o którym mowa w ust. 1 art. 30b ustawy, jest uregulowany w
    ust. 2 tego artykułu, zgodnie z którym:
      Dochodem, o którym mowa w ust. 1, jest:
      1) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów
        wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art.
        22 ust. 1f, 1g lub 1gc, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14,
      2) różnica między sumą przychodów uzyskanych z realizacji praw wynikających z
        papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 29
        lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, a kosztami uzyskania
        przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
      3) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia
        pochodnych instrumentów finansowych oraz z realizacji praw z nich wynikających
        a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38a,
      4) różnica między sumą przychodów uzyskanych z odpłatnego zbycia udziałów (akcji)
        albo udziałów w spółdzielni a kosztami uzyskania przychodów określonymi na
        podstawie art. 22 ust. 1f oraz art. 23 ust. 1 pkt 38 i 38c,
      5) różnica pomiędzy przychodem określonym zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 a
        kosztami uzyskania przychodów określonymi na podstawie art. 22 ust. 1e,
      6) różnica między przychodem uzyskanym z odpłatnego zbycia udziałów (akcji) spółki
        kapitałowej powstałej w wyniku przekształcenia przedsiębiorcy będącego osobą
        fizyczną w jednoosobową spółkę kapitałową a kosztami uzyskania przychodów,
        określonymi na podstawie art. 22 ust. 1ł,
      7) różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu umorzenia, odkupienia,
        wykupienia albo unicestwienia w inny sposób tytułów uczestnictwa w funduszach
        kapitałowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 23
        ust. 1 pkt 38
      – osiągnięta w roku podatkowym.
    Z treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy wynika, że:
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Stosownie do art. 22 ust. 3 ww. ustawy:

      Jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochód
      podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami z innych źródeł, a nie
      jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na poszczególne źródła,
      koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z tych źródeł w
      ogólnej kwocie przychodów.
    Na podstawie art. 22 ust. 3a ustawy:
      Zasadę, o której mowa w ust. 3, stosuje się również w przypadku, gdy część
      dochodów z tego samego źródła przychodów podlega opodatkowaniu, a część jest
      wolna od opodatkowania, z wyłączeniem źródeł przychodów określonych w art. 10
      ust. 1 pkt 1 i 2 oraz przychodów, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 lit. c, pkt
      153 lit. c i pkt 154 w zakresie przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej.
    Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie wskazują
    enumeratywnie, jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
    Natomiast przepis art. 30b ust. 2 cyt. ustawy, odwołując się do wskazanych przepisów
    dotyczących kosztów, nie wyłącza ogólnej zasady określania kosztów uzyskania przychodu
    wynikającej z art. 22 ust. 1 ustawy.
    W świetle powyższego podatnik ma prawo zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z
    tytułów wskazanych w art. 30b ust. 1 ustawy także innych poniesionych wydatków pod
    warunkiem, że:
    - istnieje związek przyczynowy pomiędzy poniesionymi wydatkami a przychodami
      (wydatki poniesione zostały w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo
      zabezpieczenia źródła przychodów),
    - nie jest to wydatek wskazany w zamkniętym katalogu wydatków nieuznawanych za
      koszty uzyskania przychodów, określonych w art. 23 ust. 1 ww. ustawy.
    W oparciu o kryterium stopnia powiązania kosztów z przychodami koszty podatkowe
    można podzielić na:
    - bezpośrednio związane z przychodami, których poniesienie przekłada się wprost na
      uzyskanie konkretnych przychodów (możliwe jest ustalenie, w jakim okresie i w jakiej
      wysokości powstał związany z nimi przychód),
    - inne niż bezpośrednio związane z przychodami, których nie można w taki sposób
      przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako
      prowadzące do ich osiągnięcia (tzw. koszty pośrednie).
    Zgodnie z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio
    związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w
    sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. Pośrednie koszty uzyskania
    przychodów zaś to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych
    przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie
    pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika, brak jest
    możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi
    przychód.
    W myśl art. 22 ust. 5c ustawy:
      Koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z
      przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu
      przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część
      dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania
      przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
    W Pana sytuacji występuje związek przyczynowy pomiędzy uzyskanym przychodem a
    usługą zarządzania aktywami, w efekcie czego zapłacone wynagrodzenie z tego tytułu
    stanowi koszt uzyskania przychodów jako odpowiadające kryteriom wynikającym z art. 22

    ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wynagrodzenie to wykazuje
    pośredni związek z uzyskiwanymi przez Pana przychodami.
    Poniesione przez Pana koszty wynagrodzenia za zarządzanie aktywami mogą być uznane
    za koszt uzyskania przychodu, jeżeli w danym roku podatkowym, w którym poniósł Pan te
    koszty, uzyskał Pan przychód z kapitałów pieniężnych.
    Przy czym z uwagi na to, że Umową objęte są przychody podlegające opodatkowaniu
    zarówno na podstawie art. 30a oraz na podstawie art. 30b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, słusznie Pan zauważył, że w części odnoszącej się do
    przychodów wymienionych w art. 30a ust. 1 ustawy nie będzie ono stanowiło kosztów
    podatkowych.
    Prawidłowa jest więc Pana konkluzja, że wynagrodzenie za zarządzanie aktywami stanowi
    koszt uzyskania przychodów wymienionych w art. 30b ust. 1 ustawy w takiej proporcji, w
    jakiej w roku podatkowym uwzględnienia tych kosztów przychody, o których mowa w art.
    30b ust. 1 ustawy, pozostają do wszystkich przychodów osiągniętych na Rachunku (tj.
    sumy przychodów, o których mowa w art. 30a oraz przychodów, o których mowa w art.
    30b osiąganych na Rachunku) – oczywiście w części na Pana przypadającej, tj. 50%.
    Koszty wynagrodzenia za zarządzanie aktywami w roku podatkowym powinien Pan
    uwzględnić w dacie jego poniesienia w danym roku podatkowym, czyli w dacie pobrania
    przez Doradcę.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.
    Odnosząc się do powołanych przez Pana interpretacji indywidualnych, dotyczą one
    konkretnych, indywidualnych spraw podatników, w określonym stanie faktycznym i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z

    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U.
    z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.