Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-169/08-3/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2008-06-10
Teza: Czy przy zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie miał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i od jakiej wartości poniesionych i odliczonych kosztów, związanych z przystosowaniem i remontem mieszkań do wynajmu?
Słowa kluczowe: działalność-zaprzestanie działalności; remanent-remanent likwidacyjny
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 7-art. 44

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 29 lutego 2008 r. (data wpływu 10 marca 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zobowiązania podatkowego po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 marca 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zobowiązania podatkowego po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca – osoba fizyczna, prowadzi działalność gospodarczą, wydatki ewidencjonując w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Prowadzoną działalność Wnioskodawca zamierza rozszerzyć o wynajem mieszkań, co zostało ujęte w ewidencji działalności gospodarczej w Urzędzie Miasta. Przedmiotem wynajmu będą mieszkania zakupione na cale osobiste, które należy przystosować do zamieszkania.

W związku z powyższym, Wnioskodawca ponosi koszty z tytułu modernizacji i remontu mieszkań, które są jego własnością. Nie zostały one jak dotąd wprowadzone do ewidencji środków trwałych. W kosztach działalności gospodarczej będą ujmowane jedynie koszty z tytułu przystosowania mieszkań do celów mieszkalnych oraz remontu, np. wydatki na kafelki, armaturę sanitarną, podłogi, gładź, usługi budowlane, sprzęt AGD, wyposażenie. Część mieszkań jest już przystosowana do zamieszkania, wymagają one jednak remontu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zobowiązania podatkowego po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej.

Czy po zaprzestaniu prowadzenia działalności gospodarczej, Wnioskodawca będzie miał obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych i od jakiej wartości poniesionych i odliczonych kosztów, związanych z przystosowaniem i remontem mieszkań do wynajmu?

Zdaniem Wnioskodawcy, po zaprzestaniu prowadzonej działalności gospodarczej, nie będzie obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od wartości odliczonych kosztów.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Jak wynika z powyższego, zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów określonego wydatku wymaga łącznego spełnienia trzech podstawowych przesłanek, które zakładają, że:

*   wydatek musi zostać poniesiony w celu uzyskania przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,
*   wydatek ten nie został wyłączony z kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 23 ustawy,
*   powinien być właściwie udokumentowany.

Zaliczenie konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od powiązania poniesionego kosztu z działalnością podatnika. Musi więc istnieć bezpośredni lub chociażby tylko potencjalny związek przyczynowy między wydatkiem a uzyskanym przychodem, bądź też między wydatkiem a istnieniem (zachowaniem) źródła przychodów. Kolejnym warunkiem jest właściwe udokumentowanie tego wydatku. Powyższe przesłanki muszą być przy tym spełnione łącznie.

Kosztami uzyskania przychodów są koszty związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.

Mając na względzie ww. przepisy oraz analizę przedstawionych informacji należy stwierdzić, iż skoro Wnioskodawca zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej, wartość remontu i modernizacji ww. nieruchomości nie będzie stanowić wyodrębnionej podstawy opodatkowania, w związku z powyższym na Wnioskodawcy nie będzie ciążył obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w momencie zaprzestania prowadzenia działalności.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na remont oraz modernizację mieszkań wykorzystywanych w działalności gospodarczej) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 10 czerwca 2008 r. nr ILPB1/415-169/08-2/AG.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.