Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.618.2018.2.JN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-26
Teza: Uwzględnienie w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, prowizji należnej z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa na rzecz dostawcy chińskiego.
Słowa kluczowe: usługi-usługi pośrednictwa; zwolnienie; świadczenie-świadczenie usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28b; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28c; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28d; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28e; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28f; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28g; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28h; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28i; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28j; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28k; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28l; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28m (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28n; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3-art. 28o; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 1-art. 113

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 20 września 2018 r. (data wpływu 4 października 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uwzględnienia w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, prowizji należnej z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa na rzecz dostawcy chińskiego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 4 października 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uwzględnienia w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy VAT, prowizji należnej z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa na rzecz dostawcy chińskiego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą. Dla celów podatku od towarów i usług jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony, na podstawie art. 113 ustawy VAT.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie importu towarów z Chin i dalszej ich odsprzedaży osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej. Wnioskodawca planuje rozszerzyć swoją działalność o pośrednictwo przy sprzedaży przez Internet w modelu dropshippingu. Planowany przez Wnioskodawcę model dropshippingu będzie opierał się na następujących założeniach.

Wnioskodawca ma zamiar zajmować się pośrednictwem handlowym, polegającym na zbieraniu zamówień, pobieraniu wpłat od klientów w postaci przelewów bankowych na wskazany przez niego rachunek bankowy oraz przekazywaniu zamówień do dostawcy, którego siedziba znajduje się poza Unią Europejską (w Chinach). Zadaniem dostawcy jest przekazanie towaru do ostatecznego klienta. Wnioskodawca, jako pośrednik zamawiałby towar bezpośrednio do klienta, w imieniu którego będzie działał. Towar nie będzie w takim wypadku stanowił jego własności.

Klienci (przede wszystkim osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej) będą nabywać towary na platformie sprzedażowej w Internecie (np. …). Jednakże, Wnioskodawca będzie występował w transakcji wyłącznie jako pośrednik, a proces wysyłki towaru zostanie przeniesiony na dostawcę.

Wnioskodawca nie będzie posiadał żadnego dowodu potwierdzającego zakup oraz nie będzie występował w roli importera, ponieważ nie będzie sprowadzał towaru na własny użytek ani rachunek, ani w niczyim imieniu. Zaś sam udział Wnioskodawcy w transakcji ograniczy się jedynie do pośrednictwa w płatności i zamówieniach. Przesyłki mające niską wartość, tj. do 150 EUR są wolne od cła i podatku VAT. W razie wezwania, aby uiścić opłaty importowe to kupujący, jako importer będzie zobowiązany do uiszczenia tych opłat.

Klient nabywający towar będzie znał warunki, na podstawie których jest dokonywana transakcja, gdyż cały proces opisany będzie w regulaminie sprzedaży/aukcji. Klienci będą świadomi, że nabywają towary bezpośrednio od dostawcy chińskiego.

Wnioskodawca nie posiada (i nie będzie posiadał później) fizycznie towarów, które są oferowane klientom do sprzedaży. Nie będzie posiadał magazynów, w których byłyby przechowywane towary sprzedawane w modelu dropshippingu. Wnioskodawca nie będzie zajmował się pakowaniem i wysyłką towarów do nabywców, gdyż będzie to po stronie dostawcy, którym będzie podmiot mający siedzibę w Chinach. Po stronie Wnioskodawcy jest pozyskanie klientów, którzy będą nabywali towary od chińskiego dostawcy, co stanowi świadczenie usług w zakresie pośrednictwa handlowego.

Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz chińskiego dostawcy, który nie jest podatnikiem VAT (w rozumieniu art. 28a ustawy o VAT) i nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Natomiast jako podmiot prowadzący w Chinach hurtownię jest przedsiębiorcą prowadzącym tam działalność gospodarczą.

Wynagrodzeniem Wnioskodawcy będzie prowizja uzyskiwana w zakresie pośrednictwa, uzyskana po potrąceniu płatności od nabywców, przed przesłaniem ich dalej chińskiemu dostawcy. Płatności w postaci bezgotówkowej (przelewy bankowe) dokonywane będą na rachunek firmowy Wnioskodawcy. Otrzymane płatności, po pomniejszeniu o należną Wnioskodawcy prowizję przekazywane są na rachunek bankowy chińskiego dostawcy. Towar u dostawcy chińskiego jest zamawiany dopiero z chwilą zaksięgowania wpłaty na rachunek firmowy Wnioskodawcy.

Wysokość prowizji jest zmienna, ustalana przez Wnioskodawcę z dostawcą, zależna od wielu czynników, takich jak np. kurs walut.

Towary będą wysyłane do klientów bezpośrednio przez dostawcę chińskiego z terytorium Chin lub ewentualnie z europejskiego magazynu chińskiego dostawcy znajdującego się poza Polską. W żadnym momencie nie dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarami, w zakupie których on pośredniczył, jak właściciel. Wnioskodawca nie ma żadnej styczności z towarem i świadczy wyłącznie usługi pośrednictwa na rzecz chińskiego dostawcy. Wnioskodawca nie staje się właścicielem towarów, w zakupie których pośredniczy, nie przenosi własności tych towarów na nabywców. Własność towarów jest przenoszona przez dostawcę chińskiego na nabywcę towarów z pominięciem Wnioskodawcy.

Prowizja stanowić będzie dla Wnioskodawcy przychód opodatkowany na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca dla celów podatku dochodowego rozlicza się na zasadach ogólnych, według skali podatkowej.

Wnioskodawca nie zajmuje się świadczeniem innych usług w zakresie pośrednictwa handlowego.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy prowizja należna z tytułu usług pośrednictwa świadczonych na rzecz dostawcy chińskiego wilcza się do limitu 200 000 PLN dla zwolnienia z VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, prowizja należna z tytułu usług pośrednictwa świadczonych na rzecz chińskiego dostawcy nie wlicza się do limitu 200 000 PLN dla zwolnienia z VAT. Wynika to z poniższego uzasadnienia.

Wnioskodawca nie jest stroną umowy sprzedaży towarów. Stronami są dostawca chiński oraz polski nabywca. Wynika to z faktu, iż umowa sprzedaży towarów zawierana jest między chińskim sprzedawcą a polskim nabywcą towarów. Wnioskodawca jest wyłącznie pośrednikiem. Nie otrzymuje on faktur od chińskiego dostawcy, ponieważ nie dokonuje od niego zakupu towarów w imieniu własnym, a wyłącznie w imieniu kupujących. Tak jak było wskazane powyżej stronami umowy sprzedaży są sprzedawca (chiński dostawca) i kupujący, a pieniądze są przekazywane przez kupującego Wnioskodawcy, a następnie przekazuje on je na rachunek sprzedawcy. Jest to zapłata przez kupującego do rąk osoby trzeciej (Wnioskodawcy), a nie sprzedawcy (chińskiego dostawcy). Wnioskodawca tylko pośredniczy w sprzedaży towaru, nie nabywa prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Za pośrednictwo należy się mu prowizja od dostawcy chińskiego. Na gruncie podatku od towarów i usług taką sytuację należy traktować jako świadczenie usług (pośrednictwa) przez Wnioskodawcę na rzecz chińskiego dostawcy.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usługi rozumie się bowiem każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów. W przypadku gdy prowizja należna otrzymywana jest od podatnika zagranicznego z Chin to miejsce świadczenia usługi pośrednictwa trzeba ustalić zgodnie z zasadą ogólną wyrażoną w art. 28b ustawy o VAT.

Będzie ono zatem znajdowało się w kraju, w którym usługobiorca posiada siedzibę działalności gospodarczej, tj. w Chinach. Usługa pośrednictwa świadczona przez Wnioskodawcę nie podlega opodatkowaniu VAT w Polsce. Wnioskodawca przedmiotowe usługi będzie dokumentował fakturą bez kwoty podatku VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, prowizja należna od kontrahenta chińskiego z tytułu pośrednictwa nie wpływa na limit 200 000 PLN.

Potwierdzeniem powyższego stanowiska Wnioskodawcy jest przykładowa interpretacja Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 26 kwietnia 2018 r. sygn. 0114-KDIP1-2.4012.120.2018.3.RD.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174) – zwanej dalej ustawą – opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Przez terytorium kraju – w myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Na mocy art. 2 pkt 22 ustawy – przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Stosownie do treści art. 2 pkt 6 ustawy – przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na mocy art. 8 ust. 1 ustawy – przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (\`(...)\`).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca dla celów podatku od towarów i usług jest zarejestrowany jako podatnik VAT zwolniony, na podstawie art. 113 ustawy. Wnioskodawca planuje rozszerzyć prowadzoną działalność o pośrednictwo przy sprzedaży przez Internet w modelu dropshippingu, polegającym na zbieraniu zamówień, pobieraniu wpłat od klientów w postaci przelewów bankowych na wskazany przez niego rachunek bankowy oraz przekazywaniu zamówień do dostawcy, którego siedziba znajduje się poza Unią Europejską (w Chinach). Klienci (przede wszystkim osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej) będą nabywać towary na platformie sprzedażowej w Internecie. Wnioskodawca nie będzie posiadał żadnego dowodu potwierdzającego zakup oraz nie będzie występował w roli importera, ponieważ nie będzie sprowadzał towaru na własny użytek ani rachunek, ani w niczyim imieniu. Klient nabywający towar będzie znał warunki, na podstawie których jest dokonywana transakcja, gdyż cały proces opisany będzie w regulaminie sprzedaży/aukcji. Klienci będą świadomi, że nabywają towary bezpośrednio od dostawcy chińskiego. Wnioskodawca nie posiada (i nie będzie posiadał później) fizycznie towarów, które są oferowane klientom do sprzedaży. Nie będzie posiadał magazynów, w którym byłyby przechowywane towary. Wnioskodawca nie będzie zajmował się pakowaniem i wysyłką towarów do nabywców. Proces wysyłki towaru zostanie przeniesiony na dostawcę, którym będzie podmiot mający siedzibę w Chinach. Wnioskodawca będzie świadczył usługi na rzecz chińskiego dostawcy, który nie posiada na terytorium Polski stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej. Dostawca chiński jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w Chinach - podmiot prowadzący hurtownię. Wynagrodzeniem Wnioskodawcy będzie prowizja uzyskiwana w zakresie pośrednictwa, uzyskana po potrąceniu płatności od nabywców, przed przesłaniem ich dalej chińskiemu dostawcy. Płatności w postaci bezgotówkowej (przelewy bankowe) dokonywane będą na rachunek firmowy Wnioskodawcy. Otrzymane płatności, po pomniejszeniu o należną Wnioskodawcy prowizję przekazywane są na rachunek bankowy chińskiego dostawcy. Towar u dostawcy chińskiego jest zamawiany dopiero z chwilą zaksięgowania wpłaty na rachunek firmowy Wnioskodawcy. Wysokość prowizji jest zmienna, ustalana przez Wnioskodawcę z dostawcą, zależna od wielu czynników, takich jak np. kurs walut. Towary będą wysyłane do klientów bezpośrednio przez dostawcę chińskiego z terytorium Chin lub ewentualnie z europejskiego magazynu chińskiego dostawcy znajdującego się poza Polską. W żadnym momencie nie dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawcę prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w zakupie których on pośredniczył. Wnioskodawca nie ma żadnej styczności z towarem, nie staje się jego właścicielem oraz nie przenosi własności tych towarów na nabywców, świadczy wyłącznie usługi pośrednictwa na rzecz chińskiego dostawcy. Własność towarów jest przenoszona przez dostawcę chińskiego na nabywcę towarów z pominięciem Wnioskodawcy. Wnioskodawca nie zajmuje się świadczeniem innych usług w zakresie pośrednictwa handlowego.

Co do zasady świadczeniem usługi jest wszystko co nie stanowi dostawy towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy zwrócić uwagę na to, że usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący z niego korzyść. Czynnikiem wyróżniającym określoną czynność jako usługową (usługę) jest bowiem przede wszystkim to, że świadczenie tej czynności zmierza do bezpośredniego zaspokojenia określonej potrzeby zamawiającego. W niniejszej sprawie zatem Wnioskodawca w istocie będzie pośredniczył w dostawie towarów, nie będąc właścicielem tych towarów, ani nie dysponując nimi w żaden inny sposób.

W przypadku świadczenia usług, dla prawidłowego rozliczenia podatku od towarów i usług ważne jest określenie miejsca świadczenia danej usługi. Od poprawności określenia miejsca świadczenia zależeć będzie, czy dana usługa podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w Polsce, czy też nie.

Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług regulują przepisy art. 28a do 28o ustawy.

I tak, stosownie do art. 28a ustawy – na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku – rozumie się przez to:
    1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
    2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana lub obowiązana do identyfikacji do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;
2.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy  podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Art. 28a ustawy wprowadza drugą definicję podatnika do ustawy o podatku od towarów i usług. Definicja ta ma zastosowanie tylko w przypadku ustalania miejsca świadczenia usług. Podatnikiem według tej regulacji jest podmiot wykonujący samodzielnie działalność gospodarczą. Ustawodawca odwołuje się w tym celu do definicji działalności gospodarczej ustalonej w art. 15 ust. 2 ustawy. Za podatników są uznawane również podmioty wykonujące działalność gospodarczą zgodnie z regulacjami innych państw członkowskich oraz państw trzecich.

Wnioskodawca wskazał, że chiński dostawca jest przedsiębiorcą prowadzącym w Chinach działalność gospodarczą  prowadzi hurtownię. Zatem dostawca chiński na rzecz którego Wnioskodawca będzie świadczył przedmiotowe usługi - wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy - jest podatnikiem w rozumieniu art. 28a ustawy.

Zgodnie z ogólną zasadą wyrażoną w art. 28b ust. 1 ustawy – miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę działalności gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1 i 1a, art. 28g ust. 1, art. 28i, art. 28j ust. 1 i 2 oraz art. 28n.

Do powołanej w art. 28b ust. 1 ustawy zasady ogólnej, ustawodawca przewidział szereg zastrzeżeń, wskazując szczególne zasady ustalania miejsca świadczenia usług. Jednakże w przedmiotowej sprawie nie mają one zastosowania.

Wnioskodawca będzie świadczył usługi pośrednictwa na rzecz podatnika – dostawcy z Chin.

Wobec powyższego, miejscem świadczenia (opodatkowania) usług pośrednictwa wykonywanych przez Wnioskodawcę na rzecz dostawcy chińskiego – na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy – będzie siedziba działalności gospodarczej dostawcy, tym samym usługi te nie będą podlegały opodatkowaniu w Polsce podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z art. 113 ust. 1 ustawy – zwalnia się od podatku sprzedaż dokonywaną przez podatników, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku.

Jak już wskazano w niniejszej interpretacji art. 2 pkt 22 ustawy zawiera zamknięty katalog czynności, które ustawa uznaje za sprzedaż.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że nie stanowi sprzedaży w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług m.in. odpłatne świadczenie usług, których miejsce świadczenia (opodatkowania) znajduje się poza terytorium kraju, za które zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (\`(...)\`).

W związku z powyższym, przy ustalaniu wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, należy brać pod uwagę m.in. wartość opodatkowanej sprzedaży towarów i usług na terytorium kraju. Natomiast nie uwzględnia się świadczenia usług, których miejsce opodatkowania znajduje się poza terytorium kraju.

Biorąc pod uwagę powyższe oraz powołane regulacje prawne należy stwierdzić, że Wnioskodawca do wartości limitu zwolnienia, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, nie będzie wliczał kwot z tytułu świadczenia opisanych usług pośrednictwa, dla których miejsce świadczenia ustalane będzie na podstawie art. 28b ust. 1 ustawy i które nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na terytorium Polski.

Wnioskodawca do wartości sprzedaży, o której mowa w art. 113 ust. 1 ustawy powinien wliczyć jedynie wartość czynności, które będą podlegały opodatkowaniu na terytorium kraju.

Zatem Wnioskodawca nie będzie wliczał do limitu 200 000 zł, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, prowizji należnej z tytułu świadczonych przez niego usług pośrednictwa na rzecz dostawcy chińskiego.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym niniejszą interpretację indywidualną wydano w oparciu o wskazanie, że Wnioskodawca świadczy usługę pośrednictwa na rzecz dostawcy z Chin. W przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Odnośnie powołanej przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnej należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięć, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych i nie mają mocy prawa powszechnie obowiązującego co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Tutejszy organ informuje, że w niniejszej interpretacji rozpatrzono wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uwzględnienia w limicie, o którym mowa w art. 113 ust. 1 ustawy, prowizji należnej z tytułu świadczonych przez Wnioskodawcę usług pośrednictwa na rzecz dostawcy chińskiego. Natomiast w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcia.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.