Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.270.2025.2.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-23
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z
wynagrodzeniem wypłacanym podmiotom sponsorowanym
na podstawie Umów Sponsoringowych.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza
odliczenia-prawo do odliczenia
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Zwrot różnicy podatku -
Prawo do zwrotu różnicy podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 8-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88-ust. 4
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

2 kwietnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 24 marca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    wynagrodzeniem wypłacanym podmiotom sponsorowanym na podstawie Umów
    Sponsoringowych.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Spółka działająca pod firmą Spółka (...) (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest polskim
    rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich
    osiągania. Wnioskodawca jest także zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca jest spółką kapitałową należącą do międzynarodowej grupy kapitałowej
    (dalej: „Grupa Kapitałowa”) świadczącej usługi w obszarze IT (marketingu internetowego).
    W ramach swojej działalności Grupa Kapitałowa, wypracowała szereg rozwiązań w postaci
    algorytmów i programów służących do rozwoju strategii marketingowych w Internecie.
    Generalnie rzecz ujmując, Grupa Kapitałowa prowadzi działalność gospodarczą m.in. w
    zakresie świadczenia na rzecz klientów usług retargetingu cyfrowego w oparciu o tzw. (...)
    w cyfrowych sieciach reklamowych. Co więcej, Grupa Kapitałowa oferuje swoje usługi
    polegające na wykorzystaniu innowacyjnych technologii pozwalających na precyzyjne
    dobieranie odbiorców reklam w celu zwiększenia ilości sprzedaży produktów. Ponadto, w
    skład Grupy Kapitałowej wchodzą spółki, skupiające się na tworzeniu i udostępnianiu
    oprogramowania dla firm w obszarze social media marketingu i obsługi klienta, a także
    wsparciu działalności dotyczącej content marketingu oraz influencer marketingu.
    Wnioskodawca świadczy usługi o charakterze usług wspólnych dla podmiotów z Grupy
    Kapitałowej, które prowadzą działalność operacyjną polegającą na prowadzeniu kampanii
    marketingu cyfrowego, którego główne cele ukierunkowane są wokół widoczności i
    świadomości potencjalnego odbiorcy reklamy w Internecie (tzw. branding).
    Działalność Spółki obejmuje głównie wykonywanie czynności opodatkowanych. Wyjątkowo
    mogą zdarzyć się sytuacje, w których Spółka będzie świadczyć czynności zwolnione od
    podatku, niemniej jednak nie są to sytuacje cykliczne oraz typowe dla codziennej,
    biznesowej działalności Spółki oraz mają charakter incydentalny (w świetle art. 90 ust. 10
    pkt 1 w zw. z art. 90 ust. 1 ustawy o VAT tzw. „proporcja sprzedaży” Spółki jest równa
    100%)

    W ramach swojej strategii marketingowej oraz w celu budowania rozpoznawalności marki,
    Wnioskodawca zawiera oraz planuje w przyszłości zawierać umowy sponsoringowe z
    różnymi podmiotami, w tym organizatorami konferencji i wydarzeń branżowych, czy
    innych imprez o tematyce dotyczącej bądź zbliżonej do tematyki marketingu, w
    szczególności w Internecie, o szerokim zasięgu medialnym i społecznym.
    Zgodnie z założeniami umów sponsoringowych, Wnioskodawca jest i będzie zobowiązany
    do przekazywania określonych środków finansowych, w zamian za które, podmioty
    sponsorowane będą zobowiązane do realizacji działań o charakterze reklamowym,
    polegających na promocji Wnioskodawcy, jego nazwy, logo lub innych elementów
    identyfikacji wizualnej (dalej: „Umowy Sponsoringu”).
    Promocja ta może przybierać różne formy, takie jak:
        umieszczanie logo Wnioskodawcy na materiałach promocyjnych wydarzenia (np.
        plakaty, ulotki, banery, programy wydarzeń);
        wyświetlanie logo na nośnikach elektronicznych w trakcie wydarzenia (np. ekrany
        LED, prezentacje multimedialne);
        zamieszczanie informacji o wsparciu Wnioskodawcy na stronie internetowej i w
        mediach społecznościowych podmiotu sponsorowanego;
        umieszczenie nazwy Wnioskodawcy jako sponsora w komunikatach prasowych,
        artykułach promocyjnych lub innych publikacjach związanych z wydarzeniem;
        eksponowanie logo wnioskodawcy na produktach lub innych elementach
        wykorzystywanych w trakcie wydarzenia;
        zapewnienie współpracownikom Wnioskodawcy wstępu na wydarzenia
        organizowane przez podmioty sponsorowane oraz możliwość występu tych
        współpracowników jako prelegenci podczas tych wydarzeń.
    Wnioskodawca wskazuje, że powyższe działania mają na zwiększenie rozpoznawalności
    marki wśród potencjalnych klientów podmiotów powiązanych oraz utrwalenie jej
    obecności na rynku. Działania te wpisują się w szerszą strategię promocyjną, której
    efektem będzie wzrost zainteresowania ofertą Grupy Kapitałowej oraz potencjalne
    zwiększenie przychodów Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca podkreśla, że zawierane umowy sponsoringowe będą miały charakter
    wzajemnych świadczeń (tzw. sponsoring właściwy). Oznacza to, że w zamian za
    świadczenia przekazywane przez Wnioskodawcę podmiot sponsorowany zobowiąże się
    do świadczenia usług o charakterze reklamowym, co czyni zawarte umowy
    ekwiwalentnymi i odpłatnymi.
    Wnioskodawca podkreśla, że umowy sponsoringowe nie będą miały charakteru darowizny
    (tzw. sponsoring niewłaściwy), ponieważ każdej przekazanej kwocie będzie odpowiadać
    ekwiwalentne świadczenie wzajemne o charakterze reklamowym.
    W ramach Umów Sponsoringu wynagrodzenie wypłacane przez Spółkę jest wypłacane na
    podstawie faktur wystawianych przez podmioty sponsorowane. Podstawą wystawienia
    przedmiotowych faktur są i będą każdorazowo Umowy Sponsoringowe.
    Koszty pokrycia ww. wynagrodzenia Spółka pokrywa i pokrywać będzie z własnych
    środków obrotowych, nie będą one zwracane Spółce w jakiejkolwiek formie oraz nie będą
    odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

    Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że z uwagi na fakt, iż świadczy on usługi o
    charakterze usług wspólnych dla podmiotów z Grupy Kapitałowej, a co za tym idzie, jego
    klientami są te podmioty, Spółka fakturuje i będzie fakturowała ww. podmioty za wydatki
    poniesione na Umowy Sponsoringowe, z których korzystać będzie dany podmiot.
    W związku z powyższym opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca
    powziął wątpliwość czy wydatki ponoszone na Umowy Sponsoringu będą stanowić dla
    Spółki koszty uzyskania przychodów w świetle art. 15 ust. 1 ustawy o CIT oraz czy Spółka
    ma prawo do odliczenia podatku VAT z faktur wystawianych przez podmioty
    sponsorowane.
    Pytanie w zakresie podatku od towarów i usług
    Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego zgodnie z art. 86 ust.
    1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT w związku z wynagrodzeniem wypłacanym podmiotom
    sponsorowanym na podstawie Umów Sponsoringowych? (oznaczone we wniosku nr 2)
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego
    zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT w związku z wynagrodzeniem
    wypłacanym podmiotom sponsorowanym na podstawie Umów Sponsoringowych.
    Zgodnie z dyspozycją przepisu art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i
    usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o
    którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19
    oraz art. 124.
    Natomiast ust. 2 pkt 1 ww. artykułu wskazuje, że kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:
    a. nabycia towarów i usług,
    b. dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.:
    1. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz
    2. gdy towary i usługi, od których nabycia podatek został naliczony, są wykorzystywane
      do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    W myśl art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT, podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli
    importowane lub nabyte towary i usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług
    przez podatnika poza terytorium kraju, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby
    czynności te były wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z
    których wynika związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Warunkiem do odliczenia podatku naliczonego związanego z usługami świadczonymi poza
    terytorium kraju jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych
    usług w kraju podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Wymagane jest ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie
    związek odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
    Powinny to być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych
    czynności poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.

    Z treści art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT wynika, że podatnik podatku od towarów i usług,
    który dokonuje dostawy towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, zachowuje
    prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, przy spełnieniu określonych
    warunków.
    Zdaniem Wnioskodawcy, przepis ten winien być rozumiany w ten sposób, że upoważnia
    do odliczenia podatku naliczonego nie tyle w sytuacji, gdy podatnik podatku od towarów i
    usług wykazuje podatek należny z tytułu wykonywania na terenie kraju czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, ale gdy wykazuje fakt dostawy towarów
    lub świadczenia usług, które z uwagi na przepisy dotyczące miejsca świadczenia
    opodatkowane są poza terytorium kraju.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy o VAT. Przepis ten określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
    podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy
    transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
    podatku.
    W ocenie Wnioskodawcy, stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną
    spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny
    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych
    albo ewentualnie dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
    terytorium kraju. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do
    odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami
    opodatkowanymi.
    Wnioskodawca pragnie zwrócić uwagę, iż przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem
    możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności
    zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi. Przy czym,
    wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi, przy
    uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Natomiast związek dokonywanych zakupów z działalnością
    podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można
    mówić, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług, będących
    przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa. Mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami.
    Jednakże, aby można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek
    z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi
    zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu.

    O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania
    przychodu przez podatnika, np. przez ich odsprzedaż, ale przez wpływ na ogólne
    funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany
    podmiot obrotów.
    Wobec tego, przy ocenie, czy nabyty towar lub usługa związane są z czynnościami
    opodatkowanymi podatkiem VAT, należy przede wszystkim zbadać cel wykonania tej
    czynności lub fakt jej zaistnienia. Cel ten może być zrealizowany przez różne działania,
    których efektem (nawet potencjalnym) jest „wykreowanie” sprzedaży opodatkowanej,
    nawet jeśli środkiem do osiągnięcia tego celu jest wykonanie czynności niepodlegającej
    opodatkowaniu, a ostatecznie dokonane zakupy towarów lub usług mają związek z
    czynnością (sprzedażą) opodatkowaną.
    W świetle powyższego - wystarczające jest ustalenie istnienia związku pośredniego, byleby
    w końcowym rozrachunku można było stwierdzić przełożenie dokonanych zakupów na
    sprzedaż opodatkowaną, np. w postaci chociażby intensyfikacji działalności
    opodatkowanej danego podmiotu.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas - po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów -
    odliczenie jest prawnie dozwolone.
    W kontekście powyższego należy wskazać, że w opisanym przypadku wydatki na Umowy
    Sponsoringowe mają pośredni związek z działalnością gospodarczą Wnioskodawcy oraz
    pośrednio mają przyczynić się do uzyskania przychodu przez Wnioskodawcę.
    Celem poniesienia przedmiotowych wydatków jest zbudowanie zwiększenie
    rozpoznawalności marki wśród potencjalnych klientów oraz utrwalenie obecności marki
    na rynku, co z kolei ma zwiększyć wolumen usług realizowanych przez Spółkę. Działania te
    wpisują się w szerszą strategię promocyjną, której efektem będzie wzrost zainteresowania
    ofertą spółek z Grupy Kapitałowej oraz potencjalne zwiększenie przychodów z
    prowadzonej działalności gospodarczej Spółki. W rezultacie powyższe działania mogą
    prowadzić do wzrostu przychodów Spółki i Grupy Kapitałowej oraz umocnienia ich pozycji
    na rynku. Jednocześnie celem poniesienia przedmiotowych wydatków jest również
    uzyskanie wynagrodzenia od podmiotów z Grupy Kapitałowej za zapewnienie sponsoringu
    działalności danego podmiotu, które to wynagrodzenie jest opodatkowane podatkiem VAT.
    W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT z tytułu wydatków
    poniesionych z tytułu Umów Sponsoringowych będą zatem spełnione, bowiem
    Wnioskodawca jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług,
    a zawieranie Umów Sponsoringowych ma związek z czynnościami opodatkowanymi.
    W związku z powyższym, należy stwierdzić, iż wynagrodzenie opłacane z tytułu Umów
    Sponsoringowych jest związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    gospodarczą, w ramach której wykonywana jest działalność opodatkowana na terytorium
    kraju oraz poza jego terytorium. Ponoszone wydatki na wynagrodzenie wypłacane
    podmiotom sponsorowanym na podstawie Umów Sponsoringowych wiążą się bowiem z
    całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa, a więc mają pośredni związek z
    działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez Spółkę przychodami.
    W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z tytułu tych wydatków na podstawie art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
    Powyższe potwierdzają również znane Wnioskodawcy interpretacje indywidualne DKIS,
    które zostały dotychczas wydane w zakresie prawa do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących nabycie przez
    podatników usług promocji na podstawie umów sponsoringowych. W szczególności
    można tutaj wskazać takie rozstrzygnięcia jak:

        interpretacja indywidualna DKIS z 22 lipca 2021 r. sygn. 0112-KDIL1-
        2.4012.194.2021.3.PG, w której DKIS uznał, że: „Mając na uwadze powołane
        przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że na podstawie
        art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia podatku
        należnego o podatek naliczony wynikający z faktur wystawionych przez
        Sponsorowanego. Reasumując, Wnioskodawcy będzie przysługiwać prawo do
        obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z
        faktur wystawianych na podstawie umowy sponsoringu.”;
        Interpretacja indywidualna DKIS z dnia z 5 sierpnia 2020 r. sygn. 0113-KDIPT1-
        2.4012.294.2020.2.JS, w której DKIS wskazał, że: „Mając zatem na uwadze powołane
        przepisy oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że w okolicznościach
        niniejszej sprawy spełnione są przesłanki uprawniające Spółkę do odliczenia
        podatku naliczonego z faktur dokumentujących nabywane usługi sponsoringowe,
        ponieważ - jak wynika z treści wniosku - Wnioskodawca jest zarejestrowanym
        czynnym podatnikiem VAT, a nabywane usługi mają związek z czynnościami
        podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT. Powyższe prawo przysługuje
        Zainteresowanemu pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych
        wynikających z art. 88 ustawy.
      Tym samym, stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do
      odliczenia VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych na podstawie umowy
      sponsoringu, wystawionych przez Sponsorowanego na podstawie umowy
      sponsoringu. Zatem stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania nr 1 wniosku, w
      myśl którego Spółce będzie przysługiwać prawo do odliczenia podatku naliczonego
      wykazanego na fakturze wystawionej z tytułu świadczonej usługi reklamowej, należało
      uznać za prawidłowe.”;
        Interpretacja indywidualna DKIS z 30 kwietnia 2018 r. sygn. 0114-KDIP4.
        4012.132.2018.3.AS, w której DKIS wyjaśnił, że: „Wśród działań podejmowanych
        przez podmioty prowadzące działalność gospodarczą, mających na celu
        kształtowanie popytu na oferowane przez nie towary, usługi bądź markę można
        wyróżnić sponsoring” i uznał za prawidłowe stanowisko wnioskodawcy, zgodnie z
        którym, ma on prawo odliczyć VAT z faktury wystawionej przez sponsorowanego na
        podstawie umowy o współpracy, na mocy której wnioskodawca zobowiązał się do
        sponsorowania sponsorowanego w zamian za promocję wnioskodawcy.
    Podsumowując, w ocenie Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym i zdarzeniu
    przyszłym, na gruncie przepisów ustawy o VAT, Wnioskodawcy przysługuje prawo do
    odliczenia VAT naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami na wynagrodzenie z
    tytułu Umów Sponsoringowych.
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą, zgodnie z którym:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Jak stanowi art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy:
      Podatnik ma również prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, jeżeli importowane lub nabyte towary i
      usługi dotyczą dostawy towarów lub świadczenia usług przez podatnika poza
      terytorium kraju, innych niż te, do których stosuje się zwolnienie, o którym mowa w
      art. 113b ust. 1, jeżeli kwoty te mogłyby być odliczone, gdyby czynności te były
      wykonywane na terytorium kraju, a podatnik posiada dokumenty, z których wynika
      związek odliczonego podatku z tymi czynnościami.
    Uprawnienie wynikające z art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy odnosi się do podatników
    prowadzących działalność gospodarczą na terytorium kraju, którzy dokonują dostaw
    towarów bądź świadczenia usług opodatkowanych poza terytorium kraju, a zakupy,
    jakich dokonują, są związane właśnie z tymi czynnościami. Warunkiem do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z czynnościami dokonywanymi poza terytorium kraju
    jest to, aby - hipotetycznie - w przypadku wykonywania tych samych czynności w kraju
    podatnikowi przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Powołany przepis
    wymaga ponadto, aby podatnik posiadał dokumenty, z których wynikać będzie związek
    odliczonego podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju. Powinny to
    być przede wszystkim dokumenty potwierdzające dokonanie określonych czynności
    poza terytorium kraju, które będą jednocześnie opisywać te czynności.
    W tym miejscu należy zauważyć, że faktura jest podstawowym dokumentem
    potwierdzającym dokonanie transakcji opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.
    Posiadanie jej, co do zasady, warunkuje możliwość odliczenia podatku naliczonego w
    niej zawartego i tym samym pozwala na realizację zasady neutralności VAT.
    Z treści art. 86 ustawy, wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi. Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami
    i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w
    przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających temu podatkowi.
    Podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek

    negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które
    pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego.
    Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z
    którym:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku,
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wskazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Jak stanowi art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Podkreślić należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku
    należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej
    czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Przy czym należy podkreślić, że faktura stanowi podstawę dla nabywcy towaru lub
    usługi do odliczenia podatku naliczonego, bowiem z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy
    wynika, że podatkiem naliczonym jest kwota podatku wynikająca z faktury.
    Konieczność posiadania faktury w kwestii prawa do odliczenia podatku naliczonego
    potwierdzają również wyroki TSUE. Przykładowo w wyroku z 14 lipca 1988 r. w sprawie
    C-123/87, Jeunehomme TSUE wskazał, że artykuły 18 ust. 1 lit. a), 22 ust. 3 lit. a) i (b)
    oraz 22 ust. 8 VI Dyrektywy zezwalają Państwom Członkowskim na wprowadzenie
    wymogu, zgodnie z którym prawo do odliczenia VAT uzależnione jest od posiadania
    faktury, która, oprócz spełnienia minimalnych warunków wymienionych w VI
    Dyrektywie, musi zawierać określone dane niezbędne do tego, by zapewnić stosowanie
    VAT i umożliwić organom skarbowym sprawowanie nadzoru. Liczba tych danych ani ich
    rodzaj nie może uniemożliwiać lub nadmiernie utrudniać korzystanie z prawa do
    odliczenia. Tożsamo w orzeczeniu z 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-152/02 Terra
    Baubedarf-Handel GmbH, Trybunał orzekł, że art. 17 ust. 2 lit. a) i pierwszy akapit art.
    18 ust. 2 VI Dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że prawo do odliczenia

    przysługuje w okresie rozliczeniowym, w którym są spełnione dwa warunki wymagane
    przez te przepisy, tj. towary powinny być dostarczone lub usługi wykonane, a podatnik
    powinien być w posiadaniu faktury lub innego dokumentu, który według kryteriów
    danego państwa członkowskiego jest uznawany za odpowiednik faktury.
    Zatem podstawę do dokonania odliczenia podatku naliczonego może stanowić
    wyłącznie faktura odzwierciedlająca faktyczne zdarzenie gospodarcze w aspekcie
    podmiotowym, przedmiotowym oraz ilościowym. Tym samym faktura musi
    potwierdzać, że w rzeczywistości doszło do dostawy towarów lub świadczenia usług
    pomiędzy konkretnymi podmiotami, w zakresie ściśle określonego towaru lub usługi
    oraz w zakresie ilości danego towaru lub usługi. Niezgodność któregokolwiek z tych
    aspektów eliminuje możliwość odliczenia podatku naliczonego, zawartego w fakturze,
    która nie odzwierciedla rzeczywistego zdarzenia gospodarczego.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    VAT będącym polskim rezydentem podatkowym, podlegającym opodatkowaniu
    podatkiem dochodowym od osób prawnych w Polsce od całości swoich dochodów, bez
    względu na miejsce ich osiągania.
    W ramach swojej strategii marketingowej oraz w celu budowania rozpoznawalności marki,
    zawierają oraz planują Państwo w przyszłości zawierać umowy sponsoringowe z różnymi
    podmiotami, w tym organizatorami konferencji i wydarzeń branżowych czy innych imprez
    o tematyce dotyczącej bądź zbliżonej do tematyki marketingu, w szczególności w
    Internecie, o szerokim zasięgu medialnym i społecznym.
    Zgodnie z założeniami Umów Sponsoringowych, Wnioskodawca jest i będzie zobowiązany
    do przekazywania określonych środków finansowych, w zamian za które, podmioty
    sponsorowane będą zobowiązane do realizacji działań o charakterze reklamowym,
    polegających na promocji Wnioskodawcy, jego nazwy, logo lub innych elementów
    identyfikacji wizualnej. Promocja ta może przybierać różne formy, takie jak:
        umieszczanie logo Wnioskodawcy na materiałach promocyjnych wydarzenia (np.
        plakaty, ulotki, banery, programy wydarzeń);
        wyświetlanie logo na nośnikach elektronicznych w trakcie wydarzenia (np. ekrany
        LED, prezentacje multimedialne);
        zamieszczanie informacji o wsparciu Wnioskodawcy na stronie internetowej i w
        mediach społecznościowych podmiotu sponsorowanego;
        umieszczenie nazwy Wnioskodawcy jako sponsora w komunikatach prasowych,
        artykułach promocyjnych lub innych publikacjach związanych z wydarzeniem;
        eksponowanie logo wnioskodawcy na produktach lub innych elementach
        wykorzystywanych w trakcie wydarzenia;
        zapewnienie współpracownikom Wnioskodawcy wstępu na wydarzenia
        organizowane przez podmioty sponsorowane oraz możliwość występu tych
        współpracowników jako prelegenci podczas tych wydarzeń.
    Zawierane umowy sponsoringowe będą miały charakter wzajemnych świadczeń (tzw.
    sponsoring właściwy), tzn., że w zamian za świadczenia przekazywane przez
    Wnioskodawcę podmiot sponsorowany zobowiąże się do świadczenia usług o charakterze
    reklamowym, co czyni zawarte umowy ekwiwalentnymi i odpłatnymi. Umowy
    sponsoringowe nie będą miały charakteru darowizny (tzw. sponsoring niewłaściwy),
    ponieważ każdej przekazanej kwocie będzie odpowiadać ekwiwalentne świadczenie
    wzajemne o charakterze reklamowym.

    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z
    wynagrodzeniem wypłacanym podmiotom sponsorowanym na podstawie Umów
    Sponsoringowych zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 8 pkt 1 ustawy o VAT.
    Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik
    podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został
    naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem
    umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Istotna jest intencja nabycia - jeśli dany towar (usługa) ma służyć wykonywaniu czynności
    opodatkowanych wówczas, po spełnieniu wymienionych w art. 86 ustawy wymogów
    formalnych, odliczenie jest prawnie dozwolone, oczywiście jeżeli nie wyłączają go inne
    przepisy ustawy lub aktów wykonawczych.
    Wystarczającym zatem jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towaru lub usługi,
    przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej oraz planowanej przez podatnika działalności
    gospodarczej wynika, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach
    działalności opodatkowanej. Ta warunkowość realizacji określonego w art. 86 ustawy
    prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony powoduje, że nieziszczenie
    się warunku pozytywnego jakim jest wykorzystanie towaru lub usługi do realizacji
    czynności opodatkowanej podatnika, np. gdy okaże się, że zmieniono przeznaczenie
    towaru (usługi) i został on ostatecznie wykorzystany do czynności zwolnionych od VAT lub
    niepodlegających VAT - spowoduje konieczność weryfikacji uprzedniego odliczenia
    podatku naliczonego.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego, jako integralna część systemu VAT, w zasadzie
    nie może być ograniczane, ani pod względem czasu, ani też pod względem zakresu
    przedmiotowego. Nie jest to bowiem wyjątkowy przywilej podatnika, lecz jego
    fundamentalne prawo. Możliwość wykonania tego prawa powinna być zapewniona
    niezwłocznie i względem wszystkich kwot podatku, które zostały pobrane (naliczone) od
    transakcji związanych z zakupami. Decydujące znaczenie dla oceny istnienia prawa do
    odliczenia ma zamierzony (deklarowany) związek podatku naliczonego z czynnościami
    opodatkowanymi. Przy czym związek ten może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika.
    Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością
    przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem
    funkcjonowania przedsiębiorstwa - mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a
    tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby jednak można
    było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością
    podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami
    towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z
    działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia
    się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz
    poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do

    generowania przez podmiot obrotu. Najczęściej do wydatków mających pośredni wpływ
    na wykonywanie czynności opodatkowanych zalicza się koszty reprezentacji i reklamy,
    wydatki związane z udziałem w targach, konferencjach, koszty doradztwa podatkowego
    itp.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy,
    lecz niekoniecznie bezpośredni. Podatnik musi jednak wykazać związek zakupów z
    wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie
    podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia
    2006 r. str. 1 ze zm.). Stanowisko powyższe znajduje również potwierdzenie w
    orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/96 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excisie), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur region al des impots du Nord-Pas-de-Calats). TSUE
    podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przysługuje
    podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych wydatków ze
    sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z konkretną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa odliczenia podatku VAT w
    przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą być przypisane
    do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu VAT.
    Podobny pogląd wyraził Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 8 czerwca 2000 r. w sprawie
    C-98/98, Commissioners of Customs and Excise a Midland Bank. Trybunał nie miał w tej
    sprawie wątpliwości, że art. 2 Pierwszej Dyrektywy i art. 17 ust. 2, 3 i 5 Szóstej Dyrektywy w
    sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków
    obrotowych, należy interpretować w taki sposób, aby warunkiem odliczenia przez
    podatnika podatku VAT oraz podstawą do ustalenia zakresu tego prawa, było zasadniczo
    istnienie bezpośredniego związku pomiędzy daną transakcją nabycia a daną transakcją
    (lub transakcjami) sprzedaży, uprawniającymi do dokonania odliczenia. W uzasadnieniu
    tego wyroku Trybunał wyjaśnił, że w przypadku gdy podatnik dokonuje transakcji, w
    odniesieniu do których podatek VAT podlega odliczeniu oraz transakcji niedających
    podstaw do odliczenia podatku naliczonego, podatnik może dokonać odliczenia podatku
    VAT naliczonego od towarów i usług przez niego nabytych w przypadku, gdy towary te
    pozostają w bezpośrednim związku z transakcjami sprzedaży podlegającymi
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W tym miejscu warto przywołać orzeczenie TSUE z 8 lutego 2007 r. C#435/05 w sprawie
    Investrand BV przeciwko Staatssecretaris van Financiën, jako wyraz ugruntowanej linii
    orzeczniczej w TSUE w zakresie przyznawania prawa do odliczenia podatnikowi nawet w
    przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    powodującą naliczenie podatku.
    Należy jednak zauważyć, że w wyroku tym (pkt 23) w pierwszej kolejności TSUE wskazał, że
    zgodnie z ustalonym orzecznictwem, aby można było przyznać podatnikowi prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT i określić zakres tego prawa, zasadniczo konieczne

    jest istnienie bezpośredniego i ścisłego związku pomiędzy konkretną transakcją
    powodującą naliczenie podatku, a jedną lub kilkoma transakcjami objętymi podatkiem
    należnym, które rodzą prawo do odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt
    24; w sprawie Abbey National, pkt 26; oraz wyrok z 3 marca 2005 r. w sprawie C#32/03
    Fini H, Zb.Orz. str. I#1599, pkt 26). Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego przy
    nabyciu towarów lub usług zakłada, iż wydatki poczynione celem ich nabycia stanowiły
    element cenotwórczy transakcji obciążonych podatkiem należnym, rodzących prawo do
    jego odliczenia (zob. ww. wyroki: w sprawie Midland Bank, pkt 30, w sprawie Abbey
    National, pkt 28, jak i wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C#16/00 Cibo Participations,
    Rec. str. I#6663, pkt 31).
    Następnie w pkt 24 wyroku TSUE wskazał, że prawo do odliczenia zostaje zatem również
    przyznane podatnikowi nawet w przypadku braku bezpośredniego i ścisłego związku
    pomiędzy konkretną transakcją powodującą naliczenie podatku a jedną lub kilkoma
    transakcjami objętymi podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia, gdy koszty
    omawianych usług stanowią część jego kosztów ogólnych i jako takie stanowią element
    cenotwórczy dla dostarczanych towarów lub świadczonych usług. Koszty te w
    rzeczywistości zachowują bezpośredni i ścisły związek z całą działalnością gospodarczą
    podatnika (zob. w szczególności ww. wyroki w sprawach Midland Bank, pkt 23 i 31 oraz
    Kretztechnik, pkt 36).
    Ostatecznie jednak TSUE doszedł w tej sprawie do konkluzji, że artykuł 17 ust. 2 szóstej
    dyrektywy Rady 77/388/EWG z 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw
    państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych - wspólny system podatku
    od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku należy interpretować w
    ten sposób, że koszty usług doradczych, z których podatnik skorzystał w celu ustalenia
    kwoty wierzytelności stanowiącej część majątku jego przedsiębiorstwa i związanej ze
    sprzedażą akcji dokonaną w okresie, w którym nie był on jeszcze podatnikiem podatku
    VAT, z braku dowodów na to, że wyłączną przyczyną tych usług jest działalność
    gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika, nie wykazują
    bezpośredniego i ścisłego związku z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do
    odliczenia podatku VAT, który je obciąża.
    W konsekwencji z wyroku tego wynika, że aby można było przyznać podatnikowi prawo do
    odliczenia naliczonego podatku VAT związek pomiędzy zakupami, a działalnością
    gospodarczą co do zasady powinien być bezpośredni, może być również pośredni jednak
    tylko gdy zakupy związane są z działalnością gospodarczą („wyłączną przyczyną tych usług
    jest działalność gospodarcza w rozumieniu tej dyrektywy wykonywana przez podatnika”).
    W przeciwnym wypadku koszty pośrednie nie wykazują bezpośredniego i ścisłego związku
    z tą działalnością, a w konsekwencji nie uprawniają do odliczenia podatku VAT, który je
    obciąża.
    Odnosząc się do wynagrodzenia wypłacanego przez Państwa podmiotom
    sponsorowanym na podstawie Umów Sponsoringowych, uznać należy że ponoszone
    wydatki na wynagrodzenie mają pośredni związek z prowadzoną przez Państwa
    działalnością gospodarczą, świadczonymi usługami. Jak wynika z opisu sprawy, że zgodnie
    z założeniami Umów sponsoringowych, są i będą Państwo zobowiązani do przekazywania
    określonych środków finansowych, w zamian za które, podmioty sponsorowane będą
    zobowiązane do realizacji działań o charakterze reklamowym, polegających na promocji
    Państwa Spółki, jej nazwy, logo lub innych elementów identyfikacji wizualnej. Powyższe
    działania mają na celu zwiększenie rozpoznawalności marki wśród potencjalnych klientów
    oraz utrwalenie jej obecności na rynku. Działania te wpisują się w szerszą strategię
    promocyjną, której efektem będzie wzrost zainteresowania Państwa ofertą oraz
    potencjalne zwiększenie przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej. W ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej, świadczą i będzie Państwo świadczyć głównie
    wykonywanie czynności opodatkowanych, wyjątkowo mogą zdarzyć się sytuacje, w
    których Spółka będzie świadczyć czynności zwolnione od podatku, niemniej jednak tzw.

    „proporcja sprzedaży” Spółki jest równa 100%. Wynagrodzenie jest wypłacane przez
    Spółkę na podstawie faktur wystawianych przez podmioty sponsorowane w ramach
    Umów Sponsoringu. Wydatki na wynagrodzenie wypłacane podmiotom na podstawie
    Umów Sponsoringowych mają związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT,
    gdyż są ściśle związane z usługami świadczonymi przez Państwa (podstawą wystawienia
    faktur dokumentujących poniesione wydatki na wynagrodzenie są/będą każdorazowo
    Umowy Sponsoringowe).
    W rezultacie, ponoszone przez Państwa wydatki na wynagrodzenie wypłacane podmiotom
    sponsorowanym na podstawie Umów Sponsoringowych są/będą związane z prowadzoną
    przez Państwa działalnością gospodarczą, w ramach której - jak wynika z okoliczności
    sprawy - wykonywana jest działalność opodatkowana na terytorium kraju, a także poza
    jego terytorium, a wynagrodzenie jest wypłacane na podstawie faktur wystawianych przez
    podmioty sponsorowane potwierdzających dokonanie transakcji opodatkowanej
    podatkiem od towarów i usług.
    W analizowanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku VAT z faktur
    wystawionych przez podmioty sponsorowane będą zatem spełnione, bowiem są Państwo
    zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, a zawierane Umowy
    Sponsoringowe zobowiązujące podmioty do świadczenia na Państwa rzecz usług - za które
    wypłacają im Państwo uzgodnione wynagrodzenie - stanowią czynności opodatkowane
    podatkiem VAT i których związek z Państwa działalnością opodatkowaną jest pośredni.
    Podsumowując, przysługuje/będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z wynagrodzeniem za odpłatne świadczenie usług wypłacanym
    podmiotom sponsorowanym na podstawie Umów Sponsoringowych zgodnie z art. 86 ust.
    1 i ust. 8 pkt 1 ustawy. Prawo to przysługuje/będzie przysługiwało pod warunkiem
    posiadania przez Państwa dokumentów, z których wynikać będzie związek odliczonego
    podatku z czynnościami wykonywanymi poza terytorium kraju.
    Państwa stanowisko uznaję za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie podatku od towarów i usług w zakresie pytania
    oznaczonego we wniosku nr 2. W zakresie pytania nr 1 dotyczącego podatku
    dochodowego od osób prawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.