Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1-443-1072/11-2/EK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-10-07
Teza: Stawka podatku, moment powstania obowiązku podatkowego, prawo do odliczenia podatku VAT dla świadczonej usługi zastępstwa inwestycyjnego.
Słowa kluczowe: inwestycje; obowiązek-obowiązek podatkowy; odliczenia-prawo do odliczenia; stawka-stawki podatku; usługi; zastępstwo-zastępstwo inwestycyjne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 29.06.2011 r. (data wpływu 08.07.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz prawa do odliczania podatku VAT - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 08.07.2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku, momentu powstania obowiązku podatkowego oraz prawa do odliczania podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z o.o. Spółka komandytowa (zwana dalej „Wnioskodawcą”) wraz z dwiema osobami fizycznymi oraz sp. z o.o. zakupiła nieruchomość gruntową wraz z budynkiem do rozbiórki i postawienia nowego budynku o funkcji mieszkalno - handlowej. Następnie sp. z o.o. przekazała swoje udziały jako aport do Wnioskodawcy, którego jest komplementariuszem. Założenia inwestycyjne: wybudowanie budynku o funkcji mieszkalno – handlowej, następnie sprzedaż lokali mieszkalnych z udziałami w gruncie i pozostawienie - przez wszystkich inwestorów - powierzchni handlowej z udziałem w gruncie, celem dalszego wynajmu.

Założenie ekonomiczne: prowadzenie budowy za środki finansowe Wnioskodawcy, rozliczenie nakładów pomiędzy współudziałowcami po sprzedaży mieszkań, na podstawie odpowiedniej umowy, gdzie kluczem podziału będzie wysokość udziałów w gruncie. Wnioskodawca z uwagi na posiadane środki finansowe wejdzie w rolę Inwestora zastępczego. Wnioskodawca wykona usługę na rzecz pozostałych Inwestorów polegającą na przygotowaniu, organizacji i realizacji procesu inwestycyjnego w zakresie budowy obiektu mieszkalno - handlowego i sprzedaży lokali mieszkalnych. Wnioskodawca w zawartej umowie o zastępstwo inwestycyjne określi, że usługa na rzecz pozostałych Inwestorów wykonana jest z datą otrzymania zapłaty z tytułu dostawy ostatniego lokalu mieszkalnego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabycia towarów i usług związanych z wybudowaniem obiektu mieszkalno - handlowego zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 1 marca 2004 r.?
2.  Czy wykonywana usługa przez Wnioskodawcę - Inwestora zastępczego na rzecz pozostałych Inwestorów, będących współwłaścicielami gruntu, polegająca na przygotowaniu, organizacji i realizacji procesu inwestycyjnego w zakresie budowy obiektu mieszkalno - handlowego i sprzedaży lokali mieszkalnych, będzie opodatkowana według stawki podstawowej 23% zgodnie z art. 41 w zw. z art. 146a ustawy z dnia 11 marca 2004 r.?
3.  Czy obowiązek podatkowy z tytułu wykonania usługi przez Wnioskodawcę na rzecz osób fizycznych powstanie z chwilą wykonania tej usługi w sposób określony w umowie o zastępstwo inwestycyjne, czyli zgodnie z art. 19 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r.?

Zdaniem wnioskodawcy

Ad 1.

Zgodnie z ustawą z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz wydanych na jej podstawie rozporządzeń, brak jest szczególnych regulacji dotyczących wzajemnych rozliczeń pomiędzy Inwestorami, którzy zawarli umowę o zastępstwo inwestycyjne. Brak szczególnych regulacji w zakresie tych rozliczeń oznacza, że zastosowanie znajdują przepisy określające zasady ogólne tego podatku.

Zdaniem Wnioskodawcy, za dopuszczalne na gruncie podatku od towarów i usług uznać należy takie uregulowanie stosunków pomiędzy Inwestorami, zgodnie z którym to Wnioskodawca - Inwestor zastępczy będzie podmiotem, na który będą wystawiane wszystkie faktury kosztowne związane z wybudowaniem obiektu mieszkaniowo – handlowego. W takim przypadku Inwestor zastępczy będzie uprawniony do odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy związane z wybudowaniem ww. obiektu.

Dla ustalenia, czy w danym przypadku podatnik może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, zasadnicze znaczenie - oprócz statusu Inwestora zastępczego - ma sposób wykorzystania towarów i usług nabywanych w celu realizacji inwestycji (tj. wykorzystywanie wyłącznie w celu wykonywania czynności opodatkowanych). Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 (art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 (dotyczą szczególnych procedur rozliczania podatku od towarów i usług przez podatników świadczących usługi taksówek, usługi turystyki, oraz stosujących procedurę VAT marża, regulacje te nie mają znaczenia dla przedmiotu niniejszego wniosku). Odliczenie podatku naliczonego odbywa się metodą fakturową, co oznacza, iż dla skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie jest konieczne faktyczne wykorzystanie towaru lub usługi do czynności powodującej powstanie podatku należnego już na moment odliczenia. Prawo do odliczenia jest wykonywane zgodnie z posiadaną fakturą i określonym przez podatnika przeznaczeniem towaru lub usługi na moment korzystania z tego prawa.

Inwestor zastępczy będzie świadczyć usługę na rzecz pozostałych Inwestorów (osób fizycznych i spółki z o.o.), polegającą na realizacji inwestycji. Należy wskazać bowiem, że budowa obiektu mieszkaniowo - handlowego (pomijając kwestię nakładów na to przedsięwzięcie) będzie prowadzona przez Inwestora zastępczego, który zobowiązuje się do dokonania szeregu czynności w celu zrealizowania inwestycji. W związku z powyższym spełnione są warunki przewidziane w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę.

Ad 2.

Wnioskodawca - Inwestor zastępczy na podstawie umowy zawartej z pozostałymi Inwestorami będzie świadczył usługi poprzez przygotowanie, organizację i realizację procesu inwestycyjnego w zakresie budowy obiektu mieszkalno - handlowego i sprzedaży lokali mieszkalnych. Wnioskodawca wystawi faktury z tytułu wykonywanych usług. Podstawę opodatkowania stanowić będzie wysokość wynagrodzenia określonego w umowie.

Wykonywanie przez Wnioskodawcę usługi będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według stawki podstawowej 23%. Powyżej wskazana usługa nie będzie usługą budowlaną, która opodatkowana jest w sposób szczególny w ustawie z dnia 11 marca 2004 r. Przy czym usługa będzie wykonana po sprzedaży przez Wnioskodawcę wszystkich lokali mieszkalnych (zgodnie z założeniami Inwestorów).

Powyższy sposób rozliczenia czynności świadczonych przez Wnioskodawcę pośrednio potwierdza wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 września 2009r. (I SA/Kr 500/09). Niniejszy wyrok dotyczył stanu faktycznego, w którym Spółka w ramach wykonywanej działalności gospodarczej prowadziła inwestycję polegającą na budowie pawilonu handlowego. Inwestycje tę Spółka prowadziła jako właściciel w 3/8 udziałach, oraz jako inwestor zastępczy. Przedmiotowa inwestycja miała być prowadzona pod nadzorem i ze środków finansowych należących do Spółki. Ostatecznie Spółka wystawiła fakturę, na podstawie, której obciążyła podmiot posiadający pozostałą część udziałów w nieruchomości kosztami proporcjonalnie do posiadanych przez niego udziałów oraz fakturę dokumentującą wynagrodzenie z tytułu wykonanej w części usługi inwestora zastępczego. Istota przedmiotowej sprawy sprowadzała się do rozstrzygnięcia, czy dokonana transakcja sprzedaży nieruchomości, tj. gruntu wraz z rozpoczętą inwestycją budowlaną, polegającą na budowie pawilonu handlowego, została zrealizowana po cenie odpowiadającej wartości rynkowej przedmiotu sprzedaży. W niniejszym wyroku Sąd, jak również organy podatkowe, nie zakwestionowały sposobu rozliczenia czynności wykonanych przez Inwestora zastępczego, czyli świadczenia usług przez niego na rzecz drugiego podmiotu, który również posiadał udział w gruncie, na którym wnoszona była nieruchomość.

Ad 3.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust 1. Jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą – w myśl art. 19 ust. 4 ww. ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7 dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Wobec powyższego, jeżeli Inwestorzy w zawartej umowie o zastępstwo inwestycyjne określą, że usługa świadczona przez Inwestora jest wykonana z datą otrzymania zapłaty z tytułu dostawy ostatniego lokalu mieszkalnego, obowiązek podatkowy z tytułu wykonania przedmiotowej usługi powstanie z chwilą wystawienia faktury za ww. usługę, nie później niż 7-go dnia od wykonania tej usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu tym podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 5a ustawy o VAT, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy definiuje dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Natomiast przez świadczenie usług, na mocy art. 8 ust. 1 ustawy, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z wyżej wskazanymi regulacjami, przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie, które nie stanowi dostawy w rozumieniu art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, iż usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.

W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć charakter na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Stwierdzić zatem należy, iż aby transakcja podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi spełniać warunki:

1.  zaistnienie samego świadczenia,
2.  świadczenie musi być dokonywane na czyjąś rzecz,
3.  świadczenie musi mieć charakter odpłatny.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 14 ust. 6, art. 20 i art. 21 ust. 1. Wymienione przepisy określają w odmienny sposób szczególny moment powstania obowiązku podatkowego m. in. w zależności od rodzaju transakcji.

Z kolei zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi. Przy czym, przepis ust. 4 stosuje się odpowiednio do faktur za częściowe wykonanie usługi (art. 19 ust. 5 ustawy).

Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże, zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Powyższe regulacje wskazują, iż odliczenie podatku naliczonego to przysługujące zarejestrowanemu czynnemu podatnikowi podatku od towarów i usług całkowite bądź częściowe prawo do obniżenia kwoty podatku należnego dotyczącego opodatkowanych dostaw towarów i świadczenia usług o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabywane towary i usługi są lub będą w przyszłości wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych tj. do czynności zwolnionych od podatku VAT lub czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.

Z przepisów ustawy o podatku od towarów i usług wynika zatem, iż dla realizacji prawa do odliczenia podatku naliczonego niezbędne jest istnienie związku między dokonywanymi zakupami towarów i usług, a prowadzoną działalnością. Przy czym związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć charakter bezpośredni lub pośredni.

O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.

Natomiast o związku pośrednim można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa; mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganymi przez podatnika przychodami. Aby jednak można było wskazać, iż określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania przychodu przez podatnika, np. poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez dany podmiot obrotów.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w określonych terminach, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, to jest m. in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ww. ustawy, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Z okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca wraz z dwiema osobami fizycznymi oraz sp. z o.o. zakupił nieruchomość gruntową wraz z budynkiem do rozbiórki i postawienia nowego budynku o funkcji mieszkalno - handlowej. Następnie sp. z o.o. przekazała swoje udziały jako aport do Wnioskodawcy, którego jest komplementariuszem. Wnioskodawca wraz z partnerami zamierza dokonać inwestycji polegającej na wybudowaniu budynku o funkcji mieszkalno - handlowej, następnie dokonać sprzedaży lokali mieszkalnych z udziałami w gruncie i pozostawienie - przez wszystkich inwestorów - powierzchni handlowej z udziałem w gruncie, celem dalszego wynajmu. Założenie ekonomiczne inwestycji to: prowadzenie budowy za środki finansowe Wnioskodawcy, rozliczenie nakładów pomiędzy współudziałowcami po sprzedaży mieszkań, na podstawie odpowiedniej umowy, gdzie kluczem podziału będzie wysokość udziałów w gruncie. Wnioskodawca z uwagi na posiadane środki finansowe wejdzie w rolę Inwestora zastępczego. Wnioskodawca wykona usługę na rzecz pozostałych Inwestorów polegającą na przygotowaniu, organizacji i realizacji procesu inwestycyjnego w zakresie budowy obiektu mieszkalno - handlowego i sprzedaży lokali mieszkalnych. Wnioskodawca w zawartej umowie o zastępstwo inwestycyjne określi, że usługa na rzecz pozostałych Inwestorów wykonana jest z datą otrzymania zapłaty z tytułu dostawy ostatniego lokalu mieszkalnego.

Wskazać należy, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia inwestora zastępczego. Zgodnie z Polską normą ustanowioną 25 kwietnia 2000r. –PN-ISO 6707-2:2000 Budownictwo-Terminologia-Terminy stosowane w umowach, inwestor zastępczy to jednostka organizacyjna działająca odpłatnie w imieniu zamawiającego i odpowiedzialna przed nim za organizację i koordynację działań wszystkich stron uczestniczących w przedsięwzięciu inwestycyjnym. Zgodnie natomiast z art. 3531 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego. W przedmiotowej sprawie, zgodnie z zawartą umową, Wnioskodawca jako inwestor zastępczy odpłatnie będzie świadczyć usługi na rzecz pozostałych Inwestorów, poprzez przygotowanie, organizację i realizację procesu inwestycyjnego w zakresie budowy obiektu mieszkalno-handlowego i sprzedaży lokali mieszkalnych. Wnioskodawca wystawi faktury z tytułu wykonywanych usług.

Wskazać należy, iż zgodnie z ustawą o VAT podstawowa stawka podatku wynosi 23%. Opodatkowaniu według stawek niższych niż podstawowa bądź zwolnieniu podlegają te towary i usługi, które są wymienione w ustawie lub w przepisach wykonawczych wydanych na jej podstawie. Jeżeli nie ma konkretnego przepisu szczególnego, w którym wskazuje się niższą stawkę opodatkowania bądź zwolnienie, to właściwą stawką jest stawka podstawowa. W ustawie o podatku od towarów i usług oraz w przepisach wykonawczych nie przewidziano stawki obniżonej bądź zwolnionej dla usługi opisanej w przedmiotowym wniosku.

Zatem, biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż wykonywana przez Wnioskodawcę-Inwestora Zastępczego na rzecz pozostałych inwestorów, usługa polegająca na przygotowaniu, organizacji i realizacji procesu inwestycyjnego w zakresie budowy obiektu mieszkalno-handlowego i sprzedaży lokali mieszkalnych będzie opodatkowania według stawki podstawowej 23%, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146a ustawy.

Odnosząc się do obowiązku podatkowego, wskazać należy, co zasady obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wydania towaru lub wykonania usługi, zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy. Dla określenia momentu powstania obowiązku podatkowego, niezbędne jest określenie chwili wykonania usługi. O tym, czy dana usługa została faktycznie wykonana decyduje zawarta umowa cywilnoprawna. Umowa cywilnoprawna określa bowiem wzajemne prawa i obowiązki stron. O tym, czy dana usługa została wykonana decyduje również jej charakter. Charakter usługi i datę jej wykonania definiują strony umowy cywilnoprawnej, z wyjątkiem, gdy moment ten określa powszechnie obowiązujący przepis prawa, regulujący zasady danego rodzaju usług.

Zatem biorąc pod uwagę, iż Inwestorzy w zawartej umowie o zastępstwo inwestycyjne określają, że usługa świadczona przez Wnioskodawcę będzie wykonana z datą otrzymania zapłaty z tytułu dostawy ostatniego lokalu mieszkalnego, obowiązek podatkowy z tytułu jej wykonania powstaje na zasadach ogólnych, określonych w art. 19 ust. 1 w zw. z art. 19 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu licząc od dnia wykonania usługi.

Odnosząc się do prawa do odliczenia podatku naliczonego od nabycia towarów i usług związanych z wybudowaniem obiektu mieszkalno-handlowego, wskazać należy, iż zgodnie ze wskazanym wyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest niewątpliwy i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi. W przedmiotowej sprawie zgodnie z ustaleniami umowy, Wnioskodawca jako Inwestor Zastępczy będzie podmiotem, na który będą wystawiane wszystkie faktury kosztowe związane z wybudowaniem obiektu mieszkalno-handlowego. Po wybudowaniu obiektu mieszkalno-handlowego Wnioskodawca dokona sprzedaży lokali mieszkalnych z udziałem w gruncie a powierzchnię handlową wraz z udziałem w gruncie pozostawi, wraz ze wszystkimi inwestorami, w celu dalszego wynajmu. Zatem koszty zakupu towarów i usług, gdzie odbiorcą jest inny podmiot (pozostali Inwestorzy) niż podmiot obciążony (Inwestor Zastępczy) przez dokonującego dostawy towaru (świadczącego usługę), Wnioskodawca będzie zobowiązany przenieść na faktycznego odbiorcę (pozostałych Inwestorów), w związku z tym towary i usługi nabyte przez Wnioskodawcę z związku z wybudowaniem obiektu mieszkalno-handlowego, w części wykonanej na rzecz pozostałych inwestorów są związane z wykonywaniem przez Wnioskodawcę czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Zakupione towary i usługi związane z wybudowaniem obiektu mieszkalno-handlowego są również wykorzystywane do działalności opodatkowanej podatkiem VAT, w odniesieniu do realizacji inwestycji przez Wnioskodawcę na własną rzecz, gdyż Wnioskodawca zamierza po wybudowaniu budynku sprzedać lokale mieszkalne a część handlową wynająć. W związku z powyższym na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych faktur z tytułu nabycia towarów i usług związanych z wybudowaniem obiektu mieszkalno-handlowego, gdyż poczynione zakupy służyć będą czynnościom opodatkowanym podatkiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.