Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2.4011.268.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-01
Teza: Brak możliwości skorzystania z ulgi na powrót z uwagi na to,
że w momencie zmiany miejsca zamieszkania podatnik nie
posiadał Karty Polaka.
Słowa kluczowe: Białoruś
ulga-ulga na powrót
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Zwolnienia przedmiotowe.-Zwolnienia od podatku
dochodowego.-Ulga na powrót.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 1a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 1-pkt 152
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 39
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 43
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 44

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy
    możliwości skorzystania z ulgi na powrót. W odpowiedzi na wezwanie uzupełnił go Pan
    pismem z 25 czerwca 2025 r. (wpływ do tutejszego organu 30 czerwca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Urodził się Pan w X (Republika Białorusi) w 1997 r. Od urodzenia do dnia wyjazdu mieszkał
    i pracował Pan wyłącznie na terytorium Białorusi.
    W dniu 31 października 2022 r. opuścił Pan Białoruś i przyjechał Pan do Rzeczypospolitej
    Polskiej na podstawie wizy roboczej, z zamiarem stałego pobytu.
    Od momentu przyjazdu nie wracał Pan już do Białorusi i nie planuje Pan powrotu - Pana
    celem jest osiedlenie się na stałe w Polsce.
    W dniu 7 listopada 2022 r. otrzymał Pan pozytywną decyzję w sprawie przyznania Karty
    Polaka. Następnie, 23 marca 2023 r. uzyskał Pan decyzję o udzieleniu Panu zezwolenia na
    pobyt stały, a 25 kwietnia 2023 r. odebrał Pan kartę stałego pobytu.
    Od przyjazdu do Polski wykonuje Pan pracę na podstawie umowy o pracę i regularnie
    rozlicza Pan podatek dochodowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Obecnie toczy się postępowanie administracyjne w sprawie uznania Pana za obywatela
    polskiego.
    Zamierza Pan skorzystać z tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać w latach podatkowych 2023-2026.
    W trakcie przenoszenia się do Polski kilkukrotnie odwiedzał Pan Republikę Białorusi, co
    znajduje odzwierciedlenie w pieczątkach granicznych w paszporcie:
    a) wjazd do Polski 6 sierpnia 2022 r. - wyjazd z Polski 16 września 2022 r.,
    b) wjazd do Polski: 18 września 2022 r. - wyjazd z Polski: 29 października 2022 r.
    c) wjazd do Polski: 31 października 2022 r. - od tego momentu przebywa Pan w Polce
      nieprzerwanie.
    Od dnia 5 września 2022 r. miał Pan zawartą umowę o pracę w RP na ¼ etatu. W oparciu o
    Objaśnienia podatkowe z 29 kwietnia 2021 r. dotyczące rezydencji podatkowej oraz
    zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych w Polsce, uważa Pan, że od 5 września
    2022 r. centrum Pana interesów gospodarczych zostało przeniesione do Polski.
    Na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał Pan wyłącznie
    obywatelstwo białoruskie.
    Na dzień przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan ważnej Karty
    Polaka. Ubiegał się Pan o przyznanie Karty Polaka od początku 2022 r. Jednak z uwagi na
    sytuację geopolityczną nie miał Pan możliwości uzyskania Karty Polaka na terytorium

    Republiki Białorusi. W związku z tym 19 kwietnia 2022 r. zgłosił się Pan do rejestracji w
    celu złożenia wniosku o przyznanie Karty Polaka w Urzędzie Wojewódzkim w (...) (może
    potwierdzić to Pan za pomocą e-mail o przyjęciu zgłoszenia). W najbliższym możliwym
    terminie, tj. 23 września 2022 r., przystąpił Pan do egzaminu i złożył formalny wniosek o
    przyznanie Karty Polaka. Decyzję o jej przyznaniu otrzymał Pan 7 listopada 2022 r. W
    momencie przeprowadzki do Rzeczypospolitej Polskiej był Pan w trakcie postępowania o
    przyznanie Karty Polaka.
    W latach 2019-2021 i w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski miał Pan
    miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie na terytorium Republiki Białorusi,
    zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju.
    W żadnym z lat podatkowych: 2019, 2020, 2021 oraz do dnia poprzedzającego dzień, w
    którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską, nie przebywał Pan na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni.
    W Republice Białoruskiej miał Pan centrum interesów osobistych i gospodarczych w latach
    2019, 2020, 2021 oraz w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia przyjazdu do Polski.
    Nie posiada Pan certyfikatu rezydencji, tj. zaświadczenia o Pana miejscu zamieszkania dla
    celów podatkowych wydanego przez organ administracji podatkowej Białorusi.
    Natomiast posiada Pan inne dowody dokumentujące miejsce Pana zamieszkania dla
    celów podatkowych, tj. książeczkę pracy, zawierającą historię Pana zatrudnienia w
    Republice Białorusi.
    W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na stałe do Polski podlega Pan w Polsce
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.
    Nie korzystał Pan uprzednio, w całości lub w części ze zwolnienia od opodatkowania, o
    którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (ulgi na powrót).
    W okresie, w którym zamierza Pan skorzystać z ulgi na powrót, uzyskiwał/będzie uzyskiwał
    Pan dochody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
    stosunku pracy.

## Pytanie

Czy w przedstawionym zdarzeniu przysługuje Panu prawo do skorzystania ze zwolnienia z
    podatku dochodowego na podstawie tzw. ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1
    pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, w opisanym zdarzeniu przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na
    powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z tym przepisem, wolne od podatku dochodowego są przychody ze stosunku
    pracy oraz stosunków pokrewnych, a także z działalności wykonywanej osobiście (w tym
    umów zlecenia), uzyskane przez podatnika, który:
    - przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
    - nie miał miejsca zamieszkania w Polsce przez co najmniej trzy lata przed rokiem
      przeniesienia;
    - posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka, obywatelstwo państwa UE/EOG lub prawo
      stałego pobytu;
    - spełnia pozostałe warunki określone w ustawie (m.in. dotyczące okresu stosowania ulgi).
    Uważa Pan, że w Pana przypadku warunki te zostały spełnione, ponieważ:

    - w 2022 r. przeniósł Pan miejsce zamieszkania z Białorusi do Polski z zamiarem stałego
      pobytu;
    - w latach 2019-2021 nie mieszkał Pan na terytorium Polski - cały ten okres spędził Pan
      wyłącznie w Republice Białorusi;
    - w dniu 7 listopada 2022 r. otrzymał Pan Kartę Polaka;
    - od dnia przyjazdu do Polski uzyskuje Pan przychody ze stosunku pracy i rozlicza Pan
      podatek na terytorium RP;
    - w marcu 2023 r. uzyskał Pan decyzję o pobycie stałym, a w kwietniu - kartę pobytu;
    - obecnie toczy się również postępowanie o uznanie Pana za obywatela polskiego.
    W Pana ocenie, okoliczności te pozwalają na zastosowanie ulgi na powrót przez okres
    wskazany w przepisie, tj. 4 kolejnych lat podatkowych, począwszy od roku następującego
    po roku, w którym przeniósł Pan miejsce zamieszkania do Polski, lub od roku, w którym to
    nastąpiło - zgodnie z Pana wyborem.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku, jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce
      zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej
      w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:
        a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego
        stosunku pracy,
        b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,
        c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady
        opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o
        zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów
        ewidencjonowanych,
        d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o
        świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i
        macierzyństwa
      - w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku
      roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku
      następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.
    Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:
      Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie
      ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu
      zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych
      od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji
      podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:
      Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:
        1) w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
        Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

        2) podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w
        okresie obejmującym:
          a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił
            miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz
          b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na
            terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w
            którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
            Polskiej, oraz
        3) podatnik:
          a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż
            Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub
            państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo
            Konfederacji Szwajcarskiej lub
          b) miał miejsce zamieszkania:
          - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie
            członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego
            Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice
            Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
            Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczony Królestwie
            Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
          - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
            kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz
        4) posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce
        zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa
        do tego zwolnienia, oraz
        5) nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku
        podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium
        Rzeczypospolitej Polskiej.
    W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:
      Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie
      może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.
    Ponadto z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz
    niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:
      Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma
      zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.
    Ulga, o której mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów
    osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez
    podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po
    dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi
    podatkowemu.
    W celu skorzystania z ww. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również dodatkowe
    warunki określone w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.
    Dla zastosowania ww. zwolnienia przedmiotowego jest więc istotne m.in. aby
    przeniesienie miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nastąpiło po
    31 grudnia 2021 r. oraz aby podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Polski

    zarówno w okresie obejmującym trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok,
    w którym zmienił miejsce zamieszkania na Polskę, jak i w okresie od początku roku, w
    którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Polski, do dnia poprzedzającego
    dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
    Kwestie związane z posiadaniem miejsca zamieszkania na terytorium Polski zostały
    uregulowane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Stosownie do art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa
      się osobę fizyczną, która:
        1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych
        lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
        2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
        podatkowym.
    W myśl natomiast art. 4a ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    W opisie zdarzenia wskazał Pan, że od urodzenia do dnia wyjazdu mieszkał i pracował Pan
    wyłącznie na terytorium Białorusi. Od dnia 5 września 2022 r. miał Pan zawartą umowę o
    pracę w RP na ¼ etatu. W oparciu o Objaśnienia podatkowe z 29 kwietnia 2021 r.
    dotyczące rezydencji podatkowej oraz zakresu obowiązku podatkowego osób fizycznych w
    Polsce, uważa Pan, że od 5 września 2022 r. centrum Pana interesów gospodarczych
    zostało przeniesione do Polski. W trakcie przenoszenia się do Polski kilkukrotnie
    odwiedzał Pan Republikę Białorusi, co znajduje odzwierciedlenie w pieczątkach
    granicznych w paszporcie:
    a) wjazd do Polski 6 sierpnia 2022 r. - wyjazd z Polski 16 września 2022 r.,
    b) wjazd do Polski: 18 września 2022 r. - wyjazd z Polski: 29 października 2022 r.
    c) wjazd do Polski: 31 października 2022 r. - od tego momentu przebywa Pan w Polce
      nieprzerwanie.
    W dniu 31 października 2022 r. opuścił Pan Białoruś i przyjechał Pan do Rzeczypospolitej
    Polskiej na podstawie wizy roboczej, z zamiarem stałego pobytu. W wyniku przeniesienia
    miejsca zamieszkania na stałe do Polski podlega Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu. Od momentu przyjazdu nie wracał Pan już do Białorusi i nie
    planuje Pan powrotu - Pana celem jest osiedlenie się na stałe w Polsce. Na dzień
    przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski posiadał Pan wyłącznie obywatelstwo
    białoruskie i nie posiadał Pan ważnej Karty Polaka. W momencie przeprowadzki do
    Rzeczypospolitej Polskiej był Pan w trakcie postępowania o przyznanie Karty Polaka.
    Ubiegał się Pan o jej przyznanie od początku 2022 r., jednak z uwagi na sytuację
    geopolityczną nie miał Pan możliwości uzyskania Karty Polaka na terytorium Republiki
    Białorusi. Decyzję o jej przyznaniu otrzymał Pan 7 listopada 2022 r.
    W świetle przedstawionych okoliczności uznać należy, że warunek, o którym mowa w art.
    21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana
    spełniony, bowiem w związku z przeprowadzą podlega Pan w Polsce nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu.

    Ponadto wyjaśnił Pan, że w latach 2019-2021 i w okresie od 1 stycznia 2022 r. do dnia
    przyjazdu do Polski miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych wyłącznie na
    terytorium Republiki Białorusi, zgodnie z wewnętrznym prawem tego kraju.
    W konsekwencji zarówno w okresie 3 lat kalendarzowych poprzedzających bezpośrednio
    rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
    jak i w okresie od początku roku, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił
    Pan miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie miał Pan miejsca
    zamieszkania w Polsce.
    Zatem uznać należy, że spełnia Pan wymagania wskazane w art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a i b
    ustawy.
    Co jednak najistotniejsze, warunkiem wymienionym w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy jest
    posiadanie przez podatnika Karty Polaka lub spełnienie jednego z pozostałych warunków
    wynikających z tego przepisu.
    Zatem wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących przedmiotowe zwolnienie, w
    przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z kategorii
    podatników „powracających” – tj. z podatnikiem, który we wcześniejszym okresie miał
    określone w lit. b miejsce zamieszkania lub posiada np. Kartę Polaka wymienioną w lit. a
    przepisu.
    Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że do dnia wyjazdu mieszkał i
    pracował Pan wyłącznie na terytorium Białorusi.
    Nie spełnia Pan zatem warunku wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych, tj. nie miał Pan miejsca zamieszkania:
    - nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww.
      ustawy, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii,
      Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach
      Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej
      Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub
    - na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat
      kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 2 ww.
      ustawy.
    Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan również
    obywatelstwa polskiego, jak też obywatelstwa innego niż Rzeczpospolita Polska państwa
    członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru
    Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej, bowiem jak Pan wskazał – posiadał Pan
    wyłącznie obywatelstwo białoruskie.
    W Pana przypadku możliwość skorzystania z ulgi na powrót jest więc uwarunkowana
    posiadaniem Karty Polaka.
    Tymczasem z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika, że na dzień przeniesienia
    miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan ważnej Karty Polaka. Ubiegał się Pan o jej
    przyznanie od początku 2022 r., jednak z uwagi na sytuację geopolityczną nie miał Pan
    możliwości uzyskania Karty Polaka na terytorium Republiki Białorusi. W związku z tym 19
    kwietnia 2022 r. zgłosił się Pan do rejestracji w celu złożenia wniosku o przyznanie Karty
    Polaka w Urzędzie Wojewódzkim w (...) (może potwierdzić to Pan za pomocą e-mail o
    przyjęciu zgłoszenia). W najbliższym możliwym terminie, tj. 23 września 2022 r., przystąpił
    Pan do egzaminu i złożył Pan formalny wniosek o przyznanie Karty Polaka. Decyzję o jej
    przyznaniu otrzymał Pan 7 listopada 2022 r. W momencie przeprowadzki do
    Rzeczypospolitej Polskiej był Pan w trakcie postępowania o przyznanie Karty Polaka.

    W kontekście powyższego wyjaśnić należy, że stosownie do art. 229 ust. 7 ustawy z dnia
    12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 769 ze zm.):
      Wydanie karty pobytu cudzoziemcowi, o którym mowa w art. 195 ust. 1 pkt 9,
      następuje po zwróceniu przez niego Karty Polaka, zgodnie z art. 20 ust. 3 pkt 2 ustawy
      z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (Dz.U. z 2023 r. poz. 192).
    W myśl art. 195 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy:
      Zezwolenia na pobyt stały udziela się cudzoziemcowi na czas nieoznaczony, na jego
      wniosek, jeżeli posiada ważną Kartę Polaka i zamierza osiedlić się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej na stałe.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1-3 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o Karcie Polaka (t. j. Dz.U. z 2023
    r. poz. 192):
      1. Karta Polaka może być przyznana osobie, która deklaruje przynależność do Narodu
      Polskiego i spełni łącznie następujące warunki:
        1) wykaże swój związek z polskością przez przynajmniej podstawową znajomość
        języka polskiego, który uważa za język ojczysty, oraz znajomość i kultywowanie
        polskich tradycji i zwyczajów;
        2) w obecności konsula Rzeczypospolitej Polskiej, zwanego dalej „konsulem”, lub w
        przypadku, o którym mowa w art. 12 ust. 4 - wojewody, albo wyznaczonego przez
        niego pracownika, złoży pisemną deklarację przynależności do Narodu Polskiego;
        3) wykaże, że jest narodowości polskiej lub co najmniej jedno z jej rodziców lub
        dziadków albo dwoje pradziadków było narodowości polskiej, albo przedstawi
        zaświadczenie organizacji polskiej lub polonijnej potwierdzające aktywne
        zaangażowanie w działalność na rzecz języka i kultury polskiej lub polskiej
        mniejszości narodowej przez okres co najmniej ostatnich trzech lat;
        4) złoży oświadczenie, że ona lub jej wstępni nie repatriowali się lub nie zostali
        repatriowani z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej albo Polskiej Rzeczypospolitej
        Ludowej, na podstawie umów repatriacyjnych zawartych w latach 1944-1957
        przez Rzeczpospolitą Polską albo przez Polską Rzeczpospolitą Ludową z
        Białoruską Socjalistyczną Republiką Radziecką, Ukraińską Socjalistyczną
        Republiką Radziecką, Litewską Socjalistyczną Republiką Radziecką i Związkiem
        Socjalistycznych Republik Radzieckich, do jednego z państw będących stroną tych
        umów.
      2. Karta Polaka może być przyznana osobie:
        1) nieposiadającej w dniu złożenia wniosku o wydanie Karty Polaka oraz w dniu
        przyznania Karty Polaka obywatelstwa polskiego lub
        2) nieposiadającej zezwolenia na pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        lub
        3) posiadającej status bezpaństwowca
        3. Karta Polaka może być także przyznana osobie, której polskie pochodzenie
        zostało stwierdzone zgodnie z przepisami ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o
        repatriacji (Dz. U. z 2022 r. poz. 1105), pod warunkiem wykazania się znajomością
        języka polskiego w stopniu co najmniej podstawowym. Przepisy art. 13 ust. 7 i 8
        stosuje się odpowiednio.
    Natomiast w art. 3 ww. ustawy wskazano, że :
      1) Karta Polaka jest dokumentem potwierdzającym przynależność do Narodu
      Polskiego.
      2) Karta Polaka poświadcza uprawnienia wynikające z niniejszej ustawy.

    Zgodnie z art. 20 ust. 1a ww. ustawy:
      Jeżeli posiadacz Karty Polaka nabył obywatelstwo polskie albo uzyskał zezwolenie na
      pobyt stały na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, posiadana przez niego Karta
      Polaka traci ważność z mocy prawa z dniem wydania dokumentu potwierdzającego
      nabycie obywatelstwa polskiego albo uzyskania zezwolenia na pobyt stały.
    Stosownie do art. 20 ust. 3 ww. ustawy:
      W przypadku, o którym mowa w ust. 1a, posiadacz Karty Polaka zwraca Kartę Polaka
      wojewodzie właściwemu ze względu na miejsce pobytu, nie później niż w terminie 14
      dni od dnia, w którym:
        1) doręczono mu dokument potwierdzający nabycie obywatelstwa polskiego albo
        2) decyzja o uzyskaniu zezwolenia na pobyt stały stała się ostateczna.
    Mając na względzie unormowania dotyczące przyznawania, utraty ważności i
    unieważniania Karty Polaka wskazać należy, że podatnik, który posiada Kartę Polaka (art.
    21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. ustawy) to osoba, która ma przyznaną i ważną Kartę Polaka na
    moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski. Karta jest przyznawana w drodze
    decyzji przez właściwy organ, a może stracić ważność z mocy prawa lub może zostać
    unieważniona stosownie do obowiązujących w tym zakresie odrębnych przepisów.
    W świetle przedstawionych przez Pana okoliczności nie spełnił Pan jednak warunku
    wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych dotyczącego posiadania Karty Polaka na moment przeniesienia miejsca
    zamieszkania do Polski.
    Oznacza to, że niezależnie od spełnienia pozostałych przesłanek, nie przysługuje Panu
    prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.