Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.35.2025.3.IK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-19
Teza: Nieuznanie Przedmiotu transakcji za przedsiębiorstwo lub
zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z tym
uznanie transakcji sprzedaży za czynność podlegającą
opodatkowaniu podatkiem VAT, uznanie sprzedaży
Nieruchomości za czynność opodatkowaną podatkiem VAT
według właściwej stawki, prawa Kupującego do odliczenia
podatku VAT z tytułu nabycia Przedmiotu transakcji.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
odliczenia-prawo do odliczenia
przedsiębiorstwa
przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa
zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
zwolnienie-rezygnacja ze zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa nieruchomości -
rezygnacja ze zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 6-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 10
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług w zakresie nieuznania Przedmiotu
    transakcji za przedsiębiorstwo lub zorganizowaną część przedsiębiorstwa i w związku z
    tym uznania transakcji sprzedaży za czynność podlegającą opodatkowaniu podatkiem
    VAT, uznania sprzedaży Nieruchomości za czynność opodatkowaną podatkiem VAT
    według właściwej stawki, prawa Kupującego do odliczenia podatku VAT z tytułu nabycia
    Przedmiotu transakcji jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    17 stycznia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej który
    dotyczy m.in. podatku od towarów i usług.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 25 lutego 2025 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść
    wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
      C spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
      (Kupujący, Nabywca)
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:

      P spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
      (Sprzedający, Zbywca)

## Opis zdarzenia przyszłego

(i) Wnioskodawcy i planowana transakcja
    P spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Sprzedający”, „Zbywca”) posiada
    siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik
    VAT. Zgodnie z Rejestrem Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem
    działalności Sprzedającego jest m. in. zarządzanie nieruchomościami wykonywane na
    zlecenie, kupno i sprzedaż nieruchomości na własny rachunek oraz pośrednictwo w
    obrocie nieruchomościami.
    Spółka wcześniej działała pod firmą: (...) która została zmieniona na firmę obecną zgodnie
    z Uchwałą nr 1 Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników (...).
    C spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Kupujący”, „Nabywca”) posiada
    siedzibę działalności gospodarczej w Polsce i jest zarejestrowana jako czynny podatnik
    VAT. Zgodnie z Rejestrem Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego, przedmiotem
    działalności Sprzedającego jest w szczególności wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi.
    Niniejszy wniosek dotyczy planowanej transakcji sprzedaży nieruchomości oraz
    powiązanych z nieruchomością aktywów za wynagrodzeniem, na warunkach opisanych w
    dalszej części wniosku (dalej: „Transakcja"), która ma zostać dokonana pomiędzy Zbywcą a
    Nabywcą w pierwszej połowie 2025 r., po otrzymaniu w tym zakresie interpretacji
    indywidualnej, której dotyczy niniejszy wniosek.
    Nabywca i Zbywca nie są i na moment Transakcji nie będą podmiotami powiązanymi
    zarówno w rozumieniu Ustawy o VAT, jak i ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku
    dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2805 z późn. zm.). W dalszej
    części niniejszego wniosku Zbywca i Nabywca są łącznie określani jako „Wnioskodawcy”,
    „Strony” lub „Zainteresowani”.
    Zarówno Nabywca, jak i Zbywca będą w momencie zawarcia Transakcji zarejestrowani
    jako podatnicy VAT czynni i będą spełniać ustawową definicję podatnika zawartą w
    artykule 15 ustawy o VAT.
    (ii) Opis Nieruchomości
    Nieruchomość będąca przedmiotem Transakcji obejmuje:
    a) prawo własności następujących, zlokalizowanych w (...) działek gruntu (dalej: „Działki”) o
      numerach ewidencyjnych:
      - (...)
    b) prawo własności następujących budynków zlokalizowanych na Działkach (dalej:
      „Budynki”):
      - Hali A, budynku magazynowego wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną
        infrastrukturą, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych nr (...),
      - Hali B, budynku magazynowego wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną
        infrastrukturą, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych nr (...),
      - Hali C, budynku magazynowego wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną
        infrastrukturą, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych nr (...),
      - Hali D, budynku magazynowego wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną
        infrastrukturą, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych nr (...),

      - Budynku biurowego, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych (...),
      - Dwóch budynków wartowni, zlokalizowanych odpowiednio na działkach
        ewidencyjnych nr (...),
      - Budynku pompowni przeciwpożarowej, zlokalizowanego na działce ewidencyjnej nr
        (...).
    c) prawo własności wszelkich budowli, obiektów małej architektury oraz instalacji,
      będących własnością Sprzedającego i położonych na Działkach (dalej: „Budowle”), w
      tym:
      - Ekranu akustycznego, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych nr (...),
      - Pylonów informacyjnych, zlokalizowanych na działce ewidencyjnej nr (...),
      - Sieci zewnętrznych i zagospodarowania terenu zewnętrznego, zlokalizowanych na
        działkach ewidencyjnych nr (...) – w szczególności:
        i. Dróg wewnętrznych i parkingów wraz z utwardzeniem terenu, zlokalizowanych na
        działkach ewidencyjnych nr (...),
        ii. Oświetlenia terenu, zlokalizowanego na działkach ewidencyjnych nr (...),
        iii. Wiat, zlokalizowanych na działkach ewidencyjnych nr (...),
        iv. Zadaszonej wiaty magazynowej, zlokalizowanej na działce ewidencyjnej nr (...),
        v. Elementów sieci gazowej, zlokalizowanych na działkach ewidencyjnych nr (...),
    Działki, Budynki oraz Budowle dalej jako „Nieruchomość”.
    Dodatkowo na Działkach według najlepszej wiedzy Stron znajdują się także inne
    naniesienia niebędące własnością Sprzedającego, a stanowiące aktywa wchodzące w skład
    odpowiednich przedsiębiorstw przesyłowych (dalej: „Naniesienia”). Naniesienia te
    wymienione poniżej nie zostaną przeniesione na Kupującego w ramach Transakcji:
    - Sieć wodociągowa, zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr (...),
    - Sieć kanalizacyjna, zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr (...),
    - Sieć elektroenergetyczna, zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr (...),
    - Elementy sieci gazowej, zlokalizowane na działkach ewidencyjnych nr (...),
    - Sieć telekomunikacyjna, zlokalizowana na działkach ewidencyjnych nr (...).
    Dnia 19 lutego 2018 roku, przez (...) udzielająca Sprzedającemu pozwolenie na
    użytkowanie Hali A (w osiach A do E) wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną
    infrastrukturą i terenem zewnętrznym. Wcześniej dnia 22 grudnia 2017 roku, przez (...)
    została wydana decyzja (...) udzielająca Sprzedającemu pozwolenie na użytkowanie Hali A
    (w osiach od E do K) wraz z częścią socjalno-biurową oraz niezbędną infrastrukturą.
    Dnia 19 lutego 2018 roku, przez (...)została wydana decyzja (...) udzielająca Sprzedającemu
    pozwolenie na użytkowanie Hali B(2) (w osiach 12 do O) z zespołem socjalnym wraz z
    infrastrukturą zewnętrzną. Wcześniej dnia 9 listopada 2017 roku, przez (...)została wydana
    decyzja (...)udzielająca Sprzedającemu pozwolenie na użytkowanie Hali B(l) (w osiach A do
    12) wraz z częścią socjalno-biurową.
    Dnia 9 listopada 2017 roku, przez (...) została wydana decyzja (...)udzielająca
    Sprzedającemu pozwolenie na użytkowanie Hali C z częścią socjalno-biurową wraz z
    infrastrukturą.
    Dnia 19 lutego 2018 roku, przez (...) została wydana decyzja (...)udzielająca Sprzedającemu
    pozwolenie na użytkowanie Hali D wraz z niezbędną zewnętrzną infrastrukturą techniczną.

    Dnia 13 lutego 2023 roku, przez (...) została wydana decyzja (...)udzielająca Sprzedającemu
    pozwolenie na użytkowanie Budynku biurowego wraz z przebudową przegrody
    zewnętrznej budynku magazynowego oraz zagospodarowania terenu. Założeniem stron
    jest, że Transakcja zostanie zrealizowana po 13 lutego 2025 r., a zatem pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem a dostawą Budynku biurowego na rzecz Nabywcy upłynie okres
    dłuższy niż 2 lata (podobnie jak w przypadku pozostałych Budynków).
    Od dnia przyjęcia Budynków oraz Budowli do użytkowania do dnia Transakcji, Zbywca nie
    ponosił wydatków na ich ulepszenie, które przekroczyłyby 30% wartości początkowej tych
    obiektów.
    Okoliczności nabycia Działek przez Zbywcę, status Nieruchomości w ramach
    przedsiębiorstwa Zbywcy
    Sprzedający nabył własność niezabudowanej działki ewidencyjnej nr (...)od osób fizycznych
    na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 września 2016 roku (...), niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Sprzedający nabył własność niezabudowanych działek ewidencyjnych nr (...) od osób
    fizycznych na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 września 2016 roku (...),
    niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    Sprzedający nabył własność niezabudowanych działek ewidencyjnych nr (...)od osób
    fizycznych na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 września 2016 roku (...), podlegającej
    opodatkowaniu VAT wg stawki 23% w zakresie działki ewidencyjnej (...) i niepodlegającej
    opodatkowaniu w pozostałym zakresie.
    Sprzedający nabył własność niezabudowanej działki ewidencyjnej (...) od osób fizycznych
    na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14 września 2016 roku (...), niepodlegającej
    opodatkowaniu VAT.
    Sprzedający nabył własność zabudowanej (jednokondygnacyjnym murowanym
    budynkiem mieszkalnym) działki ewidencyjnej (...)od osoby fizycznej na podstawie umowy
    sprzedaży z dnia 14 września 2016 roku (...), niepodlegającej opodatkowaniu VAT.
    Sprzedający nabył własność zabudowanej (czterema murowanymi, jednokondygnacyjnymi
    budynkami) działki ewidencyjnej (...) od (...) na podstawie umowy sprzedaży z dnia 14
    września 2016 roku (...), podlegającej opodatkowaniu VAT wg stawki 23%.
    Sprzedający nabył własność zabudowanej (trzema murowanymi, jednokondygnacyjnymi
    budynkami) działki ewidencyjnej (...)od (...)na podstawie umowy sprzedaży z dnia 22
    grudnia 2016 roku (...), zwolnionej z opodatkowania VAT.
    Działki objęte są miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (dalej: „MPZP”)
    na mocy uchwały (...) Rady Miejskiej (...), zgodnie z którą Działki położone są w granicach
    terenów oznaczonych symbolem UP (teren zabudowy usługowej, obiektów
    produkcyjnych, składów i magazynów) - z wyjątkiem działki ewidencyjnej (...), która
    położona jest w granicach terenów oznaczonych symbolem 3 MN-U (tereny zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej i usługowej) oraz działki ewidencyjnej (...), która częściowo
    położona jest w granicach terenów oznaczonych symbolem 7KDL (pod regulację układu
    komunikującego).
    Budynki oraz Budowle zostały wybudowane przez Zbywcę z zamiarem wykorzystywania
    ich do czynności opodatkowanych VAT. Były one wykorzystywane przez Sprzedającego w
    prowadzonej przez niego działalności gospodarczej opodatkowanej VAT, stanowiąc
    przedmiot świadczonych odpłatnych usług najmu komercyjnego (opodatkowanych według
    stawki VAT 23%). W związku z tym, Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia VAT
    naliczonego w związku z poniesionymi wydatkami inwestycyjnymi związanymi z budową
    Budynków i Budowli.
    Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w strukturze Zbywcy jako
    np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości prowadzone odrębne księgi

    rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. W związku z utrzymaniem i obsługą
    Nieruchomości Zbywca ponosi m.in. koszty zarządu, administracyjne, itd.
    Zbywca w celu zapewnienia obsługi Nieruchomości korzysta z usług podmiotu
    powiązanego ze Zbywcą świadczącego usługi zarządzania nieruchomością (tzw. usługi
    property management).
    (iii) Planowana Transakcja, składniki majątkowe będące przedmiotem Transakcji
    Przedmiotem Transakcji jest Nieruchomość (jak również inne prawa i obowiązki opisane
    poniżej), którą Nabywca nabędzie na podstawie umowy sprzedaży w formie aktu
    notarialnego w zamian za określoną cenę sprzedaży. Zawarcie umowy sprzedaży (dalej:
    „Umowa Sprzedaży”) nastąpi w wykonaniu zawartej przez strony umowy przedwstępnej z
    dnia 18 grudnia 2024 roku (...).
    Ponadto w ramach Transakcji, oprócz Nieruchomości, Zbywca planuje przenieść na
    Nabywcę w szczególności (dalej „Przenoszone Prawa i Obowiązek”):
    - prawa i obowiązki z umów najmu, dzierżawy i podobnych,
    - prawa z zabezpieczeń prawidłowego wykonania obowiązków wynikających z umów
      najmu ustanowionych przez najemców (np. prawa z gwarancji bankowych, depozytów,
      deklaracji o dobrowolnym poddaniu się egzekucji),
    - należności o charakterze pieniężnym związane z przenoszonymi składnikami
      majątkowymi,
    - prawa z gwarancji należytego wykonania przez wykonawców prac budowlanych
      prowadzonych w budynkach/na nieruchomości,
    - prawa autorskie na wskazanych w dotyczących ich umowach polach eksploatacji, w tym
      prawa autorskie do projektu budynków itp.,
    - dokumentację techniczną i projektową dotyczącą Nieruchomości (w szczególności książki
      obiektu, projekty budowlane, protokoły z kontroli przeciwpożarowych itp.),
    - dokumentację prawną dotyczącą Nieruchomości (w szczególności umowy najmu, decyzje
      administracyjne, dokumenty zabezpieczenia itp.),
    - dokumenty i informacje udostępnione Nabywcy przez Sprzedającego do celów badania
      stanu prawnego, komercyjnego, technicznego oraz podatkowego Nieruchomości.
    w stanie wolnym od obciążeń, z wyjątkiem dozwolonych obciążeń.
    Co do zasady, w ramach Transakcji Zbywca nie przeniesie na rzecz Nabywcy innych niż
    wskazane wyżej Przenoszone Prawa i Obowiązki składników majątkowych istotnych w
    kontekście możliwości prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie wynajmu
    nieruchomości komercyjnych. W szczególności, następujące elementy nie wejdą w skład
    zbywanego przedmiotu Transakcji:
    - ruchomości (w tym stanowiące wyposażenie budynków, itp.),
    - prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono sprzedającemu finansowania
      dłużnego (na realizację, nabycie, modernizację, adaptację/przebudowę nieruchomości),
    - umowy zarządzania aktywami (strategiczne planowanie finansowe (projekcje, wyceny,
      rekomendacje), pozycjonowanie obiektu, planowanie maksymalizacji zwrotu z
      inwestycji),
    - umowy o zarządzanie nieruchomością,
    - polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości,
    - prawa i obowiązki z umów serwisowych, w tym m.in. umów sprzątania, ochrony, itp.,
    - prawa i obowiązki z umów na dostawę mediów,

    - umowy niezwiązane bezpośrednio z Nieruchomością (w szczególności dotyczące np.
      obsługi księgowej, doradztwa prawnego lub podatkowego),
    - umowy z pracownikami,
    - oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy),
    - wierzytelności Zbywcy,
    - środki pieniężne i umowy rachunków bankowych,
    - zobowiązania Zbywcy,
    - wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak: know-how, reputacja
      firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy klientów, dostęp
      do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi,
                    1- zakład pracy zgodnie z art. 23 Kodeksu Pracy, w tym pracownicy Zbywcy.
    Po Transakcji Kupujący zawrze we własnym zakresie umowy związane z bieżącym
    utrzymaniem Nieruchomości. Nie można wykluczyć, że część z takich umów zawarta
    zostanie z tymi samymi podmiotami. W takim przypadku, zakres i ustalone pomiędzy
    stronami warunki umów mogą różnić się od obecnie przyjętych przez Sprzedającego, gdyż
    wynikać będą z negocjacji i planów Kupującego, względnie mogą być takie same, jeśli
    uznane zostaną przez Kupującego za korzystne, lub też takie warunki zostaną narzucone
    przez dostawców danych usług. Możliwe jest także że Strony zawrą z dostawcami mediów
    lub usług umowy trójstronne, na mocy których dana umowa ze Zbywcą zostanie
    rozwiązana a jednocześnie zostanie zawarta nowa umowa z Nabywcą.
    W Umowie Sprzedaży Zbywca udzieli standardowych zapewnień dotyczących stanu
    Nieruchomości oraz innych okoliczności mających znaczenie dla Nabywcy oraz okaże i/lub
    przekaże Nabywcy dokumenty (odnoszące się głównie do kwestii prawnych i technicznych
    związanych z Nieruchomością), w szczególności w zakresie: umocowania do zawarcia
    Umowy Sprzedaży, tytułu prawnego do Nieruchomości, kwestii podatkowych.
    Przed Transakcją uzyskane zostaną zaświadczenia wydawane na podstawie art. 3O6g
    ustawy Ordynacja Podatkowa dotyczące Zbywcy Gest to standardowa praktyka w
    przypadku takich transakcji).
    (iv) Okoliczności związane z płatnością ceny Transakcji oraz dokumentowania Transakcji
    Nabywca będzie zobowiązany zapłacić Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży cenę
    sprzedaży w kwocie netto wyrażoną w walucie EUR. Cena Nieruchomości będzie jedynym
    wynagrodzeniem należnym Zbywcy na podstawie Umowy Sprzedaży oraz w związku ze
    zbyciem Nieruchomości. Cena będzie płatna w EUR, a kwota VAT - jeśli Transakcja będzie
    podlegała VAT - będzie płatna w PLN.
    (v) Podjęcie własnej działalności przez Nabywcę po nabyciu Nieruchomości
    Nabywca planuje prowadzić przy użyciu nabytej Nieruchomości działalność gospodarczą
    w zakresie wynajmu powierzchni magazynowej i komercyjnej, tj. działalność
    opodatkowaną VAT według stawki 23%.
    Powyższa działalność będzie prowadzona przez Nabywcę przy wykorzystaniu własnych
    zasobów lub przy pomocy profesjonalnych usługodawców zewnętrznych.
    W uzupełnieniu do wniosku wskazano, że:
    - wszystkie Budowle, o których mowa we wniosku, stanowią budowle w rozumieniu art. 3
    pkt 3 ustawy Prawo budowlane i są trwale związane z gruntem,
    - dostawa Budowli trwale związanych z gruntem, jak również budynków, o których mowa
    we wniosku będzie realizowana w okresie dłuższym niż dwa lata od ich pierwszego
    zasiedlenia.

    Pytania w zakresie podatku od towarów i usług (oznaczone jak we wniosku)
    1. Czy planowana Transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów podlegająca
      opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niestanowiąca
                                                    1sprzedaży przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z art. 55
      ustawy Kodeks cywilny ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art.
      6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
    2. Czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana
      VAT według właściwej stawki VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT), o ile
      Wnioskodawcy skutecznie złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT
      w zakresie, w jakim co do zasady zastosowanie miałoby zwolnienie, o którym mowa w
      art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT?
    4 Czy - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie pozytywna, tj. Organ
      podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie wyłączona z opodatkowania
      VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oraz sprzedaż Nieruchomości w ramach
      Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości podatkiem VAT- po
      dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać będzie prawo do
      odliczenia VAT z tytułu Transakcji?
    Państwa stanowisko w sprawie/Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    1. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że planowana Transakcja
      powinna być traktowana jako dostawa towarów podlegająca opodatkowaniu VAT
      zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, niestanowiąca sprzedaży przedsiębiorstwa
                                    1w rozumieniu art. 6 pkt 1 ustawy o VAT w zw. z art. 55 ustawy Kodeks cywilny ani
      zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 6 pkt 1 w zw. z art. 2 pkt
      27e ustawy o VAT.
    2. Zdaniem Wnioskodawców prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż Nieruchomości w
      ramach planowanej Transakcji, będzie opodatkowana VAT według właściwej stawki
      VAT (tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT), o ile Wnioskodawcy skutecznie złożą
      zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT w zakresie, w jakim co do
      zasady zastosowanie miałoby zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10
      ustawy o VAT.
    4. Zdaniem Wnioskodawców - w przypadku, w którym odpowiedź na pytanie 1 i 2 będzie
      pozytywna, tj. Organ podatkowy uzna, że sprzedaż Nieruchomości nie będzie
      wyłączona z opodatkowania VAT na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT oraz sprzedaż
      Nieruchomości w ramach Transakcji zostanie przez Zbywcę opodatkowana w całości
      podatkiem VAT- po dokonaniu planowanej Transakcji Kupującemu przysługiwać
      będzie prawo do odliczenia VAT z tytułu Transakcji.
    Uzasadnienie
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 1
    W celu rozstrzygnięcia, czy dostawa Nieruchomości w ramach Transakcji będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, konieczne jest w pierwszej kolejności ustalenie, czy przedmiotowa
    Transakcja mieści się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu, zawartym w
    art. 5 ust. 1 ustawy o VAT oraz czy żadne spośród wyłączeń z opodatkowania, wskazanych
    w art. 6 ustawy o VAT, nie znajdzie zastosowania.
    W myśl art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega m.in. odpłatna dostawa
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie, zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy
    oraz ich części, jak również wszelkie postacie energii. Uregulowanie zawarte w art. 7 ust. 1

    ustawy o VAT, definiuje dostawę towarów jako przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel.
    Z kolei na podstawie art. 6 pkt 1 ustawy o VAT, przepisów tej ustawy nie stosuje się do
    transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis
    ten stanowi implementację artykułu 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada
    2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (dalej: Dyrektywa
    VAT), zgodnie z którym, „w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako
    aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że
    dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano
    towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.”
    Wyłączenie zbycia majątku z opodatkowania oparte jest więc na możliwości stworzonej
    przez art. 19 Dyrektywy VAT, który przewiduje, że w przypadku, gdy przedmiotem dostawy
    („odpłatnie lub nieodpłatnie, lub w formie aportu”) jest całość lub część majątku podatnika
    („totality of assets orpart thereof”), państwa członkowskie mogą uznać, że czynność taka
    nie stanowi dostawy towarów i w takim przypadku nabywca będzie traktowany jak
    następca prawny przekazującego.
    Oznacza to, że transakcja mająca za przedmiot przedsiębiorstwo lub jego zorganizowaną
    część (dalej „ZCP” lub „Zorganizowana Część Przedsiębiorstwa”) nie jest objęta zakresem
    opodatkowania podatkiem VAT.
    Zdaniem Wnioskodawców, wykładnia terminów użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT - tj.
    przedsiębiorstwa oraz ZCP - ma kluczowe znaczenie w niniejszej sprawie, gdyż rozstrzyga
    o opodatkowaniu planowanej Transakcji podatkiem VAT albo podatkiem PCC.
    W związku z tym, zdaniem Wnioskodawców, interpretacja terminów użytych w art. 6 pkt. 1
    ustawy o VAT powinna być przedmiotem interpretacji indywidualnej. Organ wydający
    interpretację jest uprawniony do dokonania wykładni terminów „przedsiębiorstwo” i
    „zorganizowana część przedsiębiorstwa”, użytych w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT i, tym
    samym, do dokonania klasyfikacji przedmiotu planowanej Transakcji (tj. oceny, czy
    przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego Transakcja sprzedaży będzie dotyczyła
    zbycia przedsiębiorstwa, zbycia ZCP czy też zbycia indywidualnych aktywów
    niestanowiących przedsiębiorstwa lub ZCP).
    Pojęcie przedsiębiorstwa
    Przepisy ustawy o VAT nie definiują pojęcia „przedsiębiorstwa” dla celów tej ustawy. Ze
    względu na powyższe oraz uwzględniając definicję zawartą w innych ustawach, w
    doktrynie prawa podatkowego powszechnie akceptowany jest pogląd, że - dla celów
    podatku VAT - pojęcie przedsiębiorstwa powinno być rozumiane zgodnie z jego definicją
              1zawartą w art. 55 ustawy Kodeks cywilny (dalej: KC). Przy czym, jak podkreśla się w
    orzecznictwie (np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: NSA) z 20 kwietnia
    2018 r., sygn. I FSK 1113/16), przy wykładni tego pojęcia kierować się przede wszystkim
    należy autonomią prawa podatkowego, z uwzględnieniem uwarunkowań wynikających z
    systemu prawa Unii Europejskiej.
                      1W myśl regulacji zawartej w art. 55 KC, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem
    składników niematerialnych i materialnych, przeznaczonym do prowadzenia działalności
    gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:
    a) oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa
      przedsiębiorstwa),
    b) własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i
      wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,

    c) prawa wynikające z umowy najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz
      prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków
      prawnych,
    d) wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
    e) koncesje, licencje i zezwolenia,
    f) patenty i inne prawa własności przemysłowej,
    g) majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
    h) tajemnice przedsiębiorstwa,
    i) księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
              2Stosownie do art. 55 KC, czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo
    powinna obejmować wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego
    wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych.
                              1Sformułowanie zawarte w zacytowanym art. 55 KC „obejmuje ono w szczególności”,
    pozwala uznać, że definicja wymienia tylko przykładowe elementy przedsiębiorstwa. W
    rezultacie przedsiębiorstwo może obejmować także inne, niewymienione w tym przepisie
    składniki, jak również może składać się z niektórych tylko elementów wyliczenia zawartego
        1w art. 55 KC. Niemniej, przedsiębiorstwo, jako przedmiot zbycia, musi stanowić całość
    pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla badanej
    kwestii jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks
    praw, obowiązków i rzeczy, że umożliwia realizację zadań gospodarczych przypisywanych
    przedsiębiorstwu.
    Z tych względów przedsiębiorstwo powinno stanowić funkcjonalnie zorganizowany zespół
    składników umożliwiający prowadzenie działalności gospodarczej, a nie tylko stanowić
    zgromadzone niematerialne i materialne składniki stanowiące przedsiębiorstwo w
    znaczeniu przedmiotowym. Organizacyjna i funkcjonalna istota przedsiębiorstwa zakłada
    istnienie samodzielnego podmiotu gospodarczego, zdolnego do funkcjonowania w
                                                  1obrocie na niezmienionych zasadach, pomimo jego zbycia. Ponadto, przepis art. 55 KC
    wskazuje, że przedsiębiorstwo jest „zespołem składników". Pojęcie zespół (a nie zbiór)
    zakłada istnienie pewnego poziomu powiązań organizacyjnych pomiędzy składnikami
    przedsiębiorstwa. Powyższe potwierdzają również organy podatkowe, w szeregu
    wydawanych interpretacji podatkowych (np. interpretacja indywidualna Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: DKIS) z dnia 3 kwietnia 2017 r., sygn. 2461-IBPP3.
    4512.919.2016.2.EJ).
    Przepis Dyrektywy VAT pozwala państwom członkowskim na wyłączenie z zakresu
    znaczeniowego pojęcia dostawy towarów transakcji polegających na przeniesieniu całości
    lub części majątku. Dyrektywa nie posługuje się zatem pojęciem „przedsiębiorstwa”, lecz
    pojęciem „całości lub części majątku”. Można więc postawić tezę, że z art. 19 Dyrektywy
    VAT wynika szersza norma prawna, aniżeli zawarta w art. 6 pkt 1 ustawy VAT. Niemniej
    polski ustawodawca skorzystał z możliwości, którą stwarza art. 19 Dyrektywy VAT,
    normując wyłączenie z opodatkowania VAT transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa, która niewątpliwie mieści się w zakresie pojęcia
    „całości lub części majątku”.
    Biorąc pod uwagę autonomię wykładni pojęcia przedsiębiorstwo, w pierwszej kolejności
    należy odwołać się do orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej:
    TSUE) dotyczącego art. 19 Dyrektywy VAT. W orzeczeniu z 27 listopada 2003 r. w sprawie
    Zita Modes (C-497/01) TSUE stwierdził, że „(...) pojęcie zbycia, czy to za wynagrodzeniem,
    czy też bez lub w charakterze aportu wniesionego do spółki, całości aktywów lub jej części,
    należy interpretować tak, iż obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części

    przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz, w zależności od
    konkretnego przypadku, składnikami niematerialnymi, które, łącznie, stanowią
    przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa zdolną do prowadzenia niezależnej
    działalności gospodarczej, natomiast nie obejmuje ono zwykłego zbycia aktywów, takiego
    jak sprzedaż zapasów produktów”. Ponadto, w wyroku z 10 listopada 2011 r. w sprawie
    Christel Schriever (C-444/10) TSUE zaznaczył, że uregulowania Dyrektywy VAT należy
    interpretować w ten sposób, że pojęcie „przekazanie [...] całości lub części aktywów”
    obejmuje przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części, w tym składników
    materialnych i ewentualnie niematerialnych, łącznie składających się na przedsiębiorstwo
    lub część przedsiębiorstwa zdolną prowadzić samodzielną działalność gospodarczą, lecz
    nie obejmuje samego zbycia towarów, jak sprzedaż zapasu produktów. Stwierdzenie, iż
    nastąpiło przekazanie przedsiębiorstwa lub jego samodzielnej części w rozumieniu art. 5
    ust. 8 szóstej dyrektywy 77/388 w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw
    członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych, wymaga, by całość przekazanych
    składników pozwalała na prowadzenie samodzielnej działalności gospodarczej. Jeżeli
    działalność gospodarcza nie wymaga użytkowania konkretnych pomieszczeń lub
    pomieszczeń wyposażonych w stałe instalacje konieczne do jej prowadzenia, przekazanie
    aktywów w rozumieniu wspomnianego przepisu szóstej dyrektywy może mieć miejsce
    również bez przekazania prawa własności nieruchomości.
    Z orzecznictwa TSUE wynika więc, iż dla uznania danego zespołu składników majątkowych
    za przedsiębiorstwo niezbędne jest, by przekazane aktywa były wystarczające do
    prowadzenia przez nabywcę w sposób trwały samodzielnej działalności gospodarczej. Za
    przedsiębiorstwo należy uznać już taki zespół składników majątku, który pozwala na
    prowadzenie niezależnej działalności gospodarczej, lecz oceny, czy dana transakcja
    stanowi zbycie przedsiębiorstwa, należy dokonywać w odniesieniu do konkretnego
    przypadku. Dotychczasowe orzecznictwo TSUE i wnioski z niego płynące potwierdzono
    także w postanowieniu TSUE z dnia 16 stycznia 2023 r. sygn. C-729/21.
    Zdaniem Zainteresowanych, nie można uznać, że przedmiot planowanej Transakcji
    stanowi przedsiębiorstwo Zbywcy. Wynika to z faktu, iż przedmiot planowanej Transakcji,
    w ocenie Zainteresowanych, nie wyczerpuje przytoczonej powyżej definicji
    przedsiębiorstwa. W szczególności, Transakcji nie będzie towarzyszył transfer szeregu
    kluczowych składników wymienionych w opisie zdarzenia przyszłego, wchodzących w
    skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa i determinujących funkcjonowanie
    przedsiębiorstwa Zbywcy, obejmujących w szczególności należności i zobowiązania
    Zbywcy.
    Prawidłowość stanowiska, iż brak objęcia zakresem Transakcji któregokolwiek ze
    składników wchodzących w skład normatywnej definicji przedsiębiorstwa powinien
    skutkować uznaniem, iż Transakcja nie może zostać uznana za niepodlegające
    opodatkowaniu VAT (zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT) zbycie przedsiębiorstwa,
    potwierdzona została również w szeregu interpretacji indywidualnych wydanych przez
    polskie organy podatkowe. Jako przykład można przytoczyć:
    - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia
    2020 r. (0112-KDIL1- 2.4012.589.2019.3.PM), zgodnie z którą: „(...) Tymczasem w ramach
    planowanej Transakcji Nabywca nabędzie jedynie Nieruchomość (i ściśle związane z nią
    prawa i obowiązki m.in. wynikające z Umów najmu). Planowanej Transakcji nie będzie
    towarzyszyło, co do zasady, przeniesienie praw, obowiązków, zobowiązań i należności z
    umów, które są związane z prawidłowym funkcjonowaniem Nieruchomości, jak również
    (niezwiązanych bezpośrednio z Nieruchomością) praw i obowiązków z umów związanych z
    prowadzeniem działalności gospodarczej przez Zbywcę. W konsekwencji - po nabyciu
    Nieruchomości - Nabywca będzie prowadził działalność gospodarczą w odniesieniu do
    Nieruchomości, przy wykorzystaniu własnych zasobów oraz, zasadniczo, na podstawie
    umów zawartych przez siebie z podmiotami trzecimi. Nie można zatem - zdaniem
    Zainteresowanych - uznać, iż przedmiotem planowanej Transakcji jest zorganizowany

    zespół elementów, które łqczy więź o charakterze organizacyjnym i funkcjonalnym. W
    związku z powyższym, zdaniem Zainteresowanych nie ma podstaw, aby Transakcję
    zaklasyfikować jako zbycie przedsiębiorstwa Zbywcy.”, oraz
    - interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 listopada
    2018 r. (0114-KDIP1- 2.4012.600.2018.2.KT), zgodnie z którą: „(...) Analiza przedstawionego
    opisu sprawy w świetle obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa prowadzi do
    wniosku, że do sprzedaży opisanej Nieruchomości nie będzie mieć zastosowania art. 6 pkt
    1 ustawy. Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży nie stanowi przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 55' ww. ustawy Kodeks cywilny, gdyż - jak wynika z wniosku - transakcji nie
    będzie towarzyszył transfer kluczowych składników, wchodzących w skład normatywnej
    definicji przedsiębiorstwa, które zostały wymienione w opisie zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem zbycia będą tylko niektóre składniki przedsiębiorstwa niezdolne do
    samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej.
    Pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa
    Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza
    organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół
    składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do
    realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące te zadania.
    Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą organów podatkowych (m.in. interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 21 czerwca 2019 r. (0114-
    KDIP4.4012.246.2019.2.MP), interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej z dnia 13 czerwca 2019 r. (0115-KDIT1-2.4012.239.2019.l.DM), interpretacja
    indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 30 kwietnia 2019 r. (0112-
    KDIL2-2.4012.210.2019.2.LS), interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Katowicach z dnia 5 stycznia 2012 r., IBPP3/443-1122/11/AM, interpretacja indywidualna
    Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 6 marca 2012 r., IPTPP2/443-850/11-2/PR,
    interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 8 grudnia 2011 r.,
    ILPP2/443-1309/ll-2/Akr, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w
    Warszawie z dnia 2 listopada 2011 r., IPPP1/443-1372/11-2/AW), z powyższej definicji
    wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych, w tym
    również zobowiązania) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa,
    muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:
    - istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
    - zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
    - składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
    - zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie
      realizujące te zadania gospodarcze.
    Wskazówki w zakresie interpretacji powyższych przesłanek przedstawiają same organy
    podatkowe. Przykładowo, Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji
    indywidualnej z dnia 21 grudnia 2015 r., IPPP1/4512-1114/15-2/KR, stwierdził:
    „Podstawowym wymogiem jest, więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa
    stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
    Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
    Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i
    funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Elementami
    zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik
    ludzki, czyli kadra pracownicza. Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika, jako
    dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne

    wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o
    podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w
    przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza
    samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednie ewidencję zdarzeń
    gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i
    zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Natomiast wyodrębnienie
    funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań
    gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie
    odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań
    gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Aby zatem część mienia
    przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona - obiektywnie
    oceniając - posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania, jako samodzielny podmiot
    gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą, zatem umożliwić nabywcy podjęcie
    działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. Podsumowując,
    zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą składniki, będące we wzajemnych relacjach,
    takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych
    elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu
    gospodarczego. Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek
    wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego
    zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. Oznacza to, że zorganizowana
    część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy, których
    będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych
    składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe
    odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość)”. Podobne uwagi przedstawił również m.in. Dyrektor
    Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 31 marca 2016 r., IPPP3
    /4512-60/16-2/PC.
    Aby zatem określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako
    zorganizowana część przedsiębiorstwa, musi odznaczać się pełną odrębnością
    organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w razie
    zaistnienia takiej potrzeby w obrocie gospodarczym.
    Powyższe oznacza, że zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa nie jest suma
    poszczególnych aktywów i pasywów, przy pomocy których w przyszłości będzie można
    prowadzić odrębny zakład, lecz pewien zorganizowany zespół tych składników, przy czym
    punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką te składniki majątkowe odgrywały w
    funkcjonowaniu istniejącego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną
    organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
    Wyodrębnienie organizacyjne
    Zgodnie z utrwaloną praktyką, o wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić wówczas,
    gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w
    strukturze tego przedsiębiorstwa, np. wyodrębniony dział, zakład, wydział czy oddział (w
    wyroku NSA z 22 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Sz 2724/95 sąd uznał, że „zorganizowana
    część przedsiębiorstwa to taki zespół składników materialnych i niematerialnych, który
    może stanowić odrębny zakład, oddział”). Co istotne i co wymaga podkreślenia -
    wyodrębnienie organizacyjne może mieć charakter faktyczny (tj. wynikać np. z praktyki
    panującej w przedsiębiorstwie) i niekoniecznie musi zostać potwierdzone w formalnym
    dokumencie (regulaminie, statucie). Co do zasady jednak dla celów dowodowych
    właściwszym byłoby jednak formalne wyodrębnienie zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa.
    Wyodrębnienie organizacyjne powinno przejawiać się posiadaniem przez daną masę
    wyznaczonego miejsca w strukturze organizacyjnej firmy. Przejawem takiego
    wyodrębnienia jest również istnienie odrębnego kierownictwa w jakiejkolwiek formie i na

    jakimkolwiek szczeblu struktury. Dowodem wyodrębnienia może być również ustalenie
    odrębnych procedur lub regulaminów dla danego zespołu aktywów. Innymi słowy, muszą
    istnieć procedury (zarządzania, podejmowania decyzji) wskazujące na odrębność
    potencjalnego ZCP od pozostałych składników (tak też w interpretacji DKIS z 18 kwietnia
    2018 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.105.2018.2JSO).
    Na rzecz wyodrębnienia organizacyjnego może świadczyć także okoliczność
    wykorzystywania takich aktywów, których nie wykorzystują pozostałe części
    przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie organizacyjne może także oznaczać pewną wewnętrzną
    całość, która mimo braku wyodrębnienia zewnętrznego będzie mogła stanowić niezależne
    przedsiębiorstwo realizujące zadania gospodarcze. Odrębność organizacyjna powinna
    wskazywać na zdolność funkcjonowania ZCP jako odrębnego przedsiębiorstwa. Zdolność
    wydzielonej części organizacji do samodzielnego funkcjonowania nie powinna być
    rozumiana jako pełna niezależność od pozostałej części przedsiębiorstwa i
    samowystarczalność. Dlatego wydzielenie powinno dotyczyć głównego przedmiotu zadań
    realizowanych przez ZCP.
    Dodatkową kwestią jest również konieczność przejścia pracowników związanych z daną
    masą majątkową. Dyrektor Izby Skarbowej (dalej: DIS) w Poznaniu w interpretacji z dnia 10
    października 2008 r., sygn. ILPB3/423-446/08-2/HS stwierdził, iż „elementami zespołu
    składników materialnych i niematerialnych, stanowiących ZCP, powinny być w
    szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza".
    Jak wynika z powyższego organy podatkowe uznają, że w sytuacji, gdy pracownicy
    przedsiębiorstwa są związani z jego częścią dla spełnienia kryterium organizacyjnego w
    świetle art. 2 pkt 27e ustawy VAT koniecznym jest również, aby podążali oni w ślad za
    daną masą majątkową (podobnie w interpretacji indywidualnej DKIS z 8 listopada 2017 r.,
    sygn. 0112-KDIL2-1.4012.417.2017.2.AS).
    Analogiczne stanowisko do powyższych, zostało również potwierdzone w innych
    interpretacjach organów podatkowych, w tym m.in.:
    a) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z 13 marca 2017 r. (sygn. 1061-IPTPP3.
      4512.18.2017.2.JM),
    b) DIS w Katowicach w interpretacji indywidualnej z 18 listopada 2016 r. (sygn. 2461-IBPP3.
      4512.652.2016.2.MN),
    c) DIS w Łodzi w interpretacji indywidualnej z dnia 30 marca 2016 r. (sygn. IPTPP3/4512-
      567/15-2/ALN),
    d) DIS w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lutego 2016 r. (sygn. IPPP3
      /4512-1080/15-4/WH).
    Wyodrębnienie finansowe
    Podobnie jak w przypadku wyodrębnienia organizacyjnego, ustawa o VAT nie zawiera
    wytycznych odnośnie do wyodrębnienia finansowego, jednakże co do zasady ani
    prowadzenie osobnych ksiąg rachunkowych, ani sporządzanie bilansu (czyli
    zakwalifikowanie do kategorii „samobilansującego się oddziału”) nie jest wymienione
    wśród warunków niezbędnych do tego by dany zespół składników i zobowiązań mógł
    zostać uznany za ZCP.
    Niemniej, w sytuacji wyodrębnienia finansowego powinno być możliwe oddzielenie
    finansów ZCP od jego pozostałej części. Nie musi to być postać oddziału samodzielnie
    rozliczającego się. Ważne natomiast jest, aby należności i zobowiązania były
    wyodrębnione i dały się przyporządkować finansowo do wyodrębnionego majątku (tak,
    aby można było przejąć funkcje gospodarcze). Wyodrębnienie to będzie uzewnętrznione
    zwłaszcza w przypadku posiadania takiego systemu ewidencji, który umożliwia
    przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przez taki system należy rozumieć odrębne plany

    finansowe, odrębne budżety oraz prowadzenie zakładowych planów kont, na których
    księgowane są wyłącznie zdarzenia gospodarcze związane z działalnością ZCP (tak np. DIS
    w Katowicach w indywidualnej interpretacji z 18 marca 2008 r., sygn. IBPB3/423- 100/08
    /MS/KAN-3205/12/07). Pamiętać jednak należy, że pojęcie „wyodrębnienia finansowego"
    należy rozumieć jako obiektywne istnienie przychodów i kosztów uzyskania przychodów
    związanych z określonymi składnikami majątku, a nie istnienie finansowego
    wyodrębnienia - dokonanego formalnie przez prowadzącego przedsiębiorstwo.
    Przyjmuje się jednak, że dla zachowania finansowej odrębności nie jest konieczne
    wyodrębnienie wszystkich przychodów i kosztów oraz wszystkich należności i zobowiązań.
    NSA w wyroku z 27 marca 2013 r., sygn. akt II FSK 1896/11 stwierdził, iż „w skład
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie muszą wchodzić wszelkie zobowiązania
    przedsiębiorstwa. Z definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa wynika bowiem
    jedynie, że zespół składników materialnych i niematerialnych musi być na tyle
    zorganizowany i kompletny, aby mógł funkcjonować jako samodzielne przedsiębiorstwo,
    prowadzące określony rodzaj działalności gospodarczej. Z tych względów nie ma podstaw
    do uznania, że co do zasady utraci on tę samodzielność poprzez wyłączenie ze składników
    majątkowych niektórych zobowiązań (...)”.
    Organy podatkowe wskazują przy tym (tak np. DIS w Warszawie, w indywidualnej
    interpretacji z 11 lutego 2008 r., sygn. IPPB3-423-418/07-2/MB), że „odrębność finansowa
    wymaga posiadania rachunku bankowego, na który wpływać będą środki generowane
    przez danego rodzaju działalność gospodarczą oraz z którego regulowane będą
    zobowiązania związane z tą działalnością. W ten sposób finansowe wyodrębnienie danego
    zespołu składników majątkowych wykraczać będzie poza wymiar ewidencyjny, co
    oznaczać będzie, że zapewniona zostanie faktyczna możliwość zarządzania danym
    zespołem składników majątkowych oraz przypisanymi do tego zespołu składników
    zasobami ludzkimi, a ewidencyjne wyodrębnienie kont będzie miało wymiar nie tylko
    informacyjny.”
    Wyodrębnienie funkcjonalne
    Pojęcie wyodrębnienia funkcjonalnego również nie zostało zdefiniowane w ustawie o VAT,
    niemniej jednak w świetle orzecznictwa i praktyki organów podatkowych, przez
    wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć przeznaczenie składników do realizacji
    określonych zadań gospodarczych - „ZCP musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość -
    obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych”
    (tak WSA we Wrocławiu w wyroku z 26 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1823/15). Innymi
    słowy kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego sprowadza się do zbadania, czy
    wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie
    funkcjonować na rynku (wyrok NSA z 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I FSK 572/14). Przy
    czym okoliczność, że zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzy zespół składników
    majątkowych zdolny do prowadzenia niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej
    należy rozumieć w ten sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on
    wykonywać określone zadania gospodarcze. Innymi słowy, realizacja określonych zadań
    gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem tego określonego zespołu składników
    majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi składnikami majątkowymi, czy też
    dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy (wyrok NSA z 23 listopada 2017 r.,
    sygn. akt I FSK 327/16).
    Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa powinny zatem umożliwić nabywcy prowadzenie działalności
    gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa. DIS w Katowicach w interpretacji z
    19 lutego 2014 r., sygn. IBPP4/443-581/13/EK uznał, że „w praktyce przyjmuje się, iż chodzi
    tutaj o rzeczywistą, a nie tylko potencjalną zdolność do wykonywania działalności
    gospodarczej zorganizowanej części przedsiębiorstwa, tj. zdolność zespołu
    wyodrębnionych składników do realizacji określonych zadań gospodarczych, który to
    zespół zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te

    zadania. Zatem kryterium wyodrębnienia funkcjonalnego zorganizowanej części
    przedsiębiorstwa sprowadza się w zasadzie do ustalenia, czy jako pewna odrębna całość
    jest ona w stanie samodzielnie funkcjonować na rynku już od momentu jej wyodrębnienia.
    Składniki majątkowe, wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą
    zatem umożliwić nabywcy natychmiastowe podjęcie określonej działalności gospodarczej
    w ramach odrębnego przedsiębiorstwa”.
    Zespół składników jako niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania
    gospodarcze
    Wyodrębnienie organizacyjne, finansowe i funkcjonalne musi istnieć w ramach
    przedsiębiorstwa zbywcy, co oznacza, że nie jest wystarczające, aby zbywane składniki
    majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo dopiero u nabywcy. Innymi słowy, możliwość
    kontynuacji działalności przez nabywcę ZCP powinna wynikać z faktu, że tworzy ją zespół
    składników majątkowych pozwalający na prowadzenie samodzielnej działalności
    gospodarczej.
    Jednakże przyjęcie, że ZCP tworzy zespół składników majątkowych umożliwiający
    prowadzenie niezależnej (samodzielnej) działalności gospodarczej należy rozumieć w ten
    sposób, że w kształcie, w jakim zespół ten jest zbywany, może on umożliwiać
    wykonywanie określonych zadań gospodarczych bez modyfikacji. Przy czym przy ocenie,
    czy zespół składników majątkowych stanowi funkcjonujące przedsiębiorstwo lub jego
    część, należy uwzględnić raczej aspekt ekonomiczny, niż prawny.
    Podobnie stwierdził NSA w wyroku z 24 listopada 2016 r. (sygn. akt I FSK 1316/15),
    wskazując że „realizacja określonych zadań gospodarczych możliwa jest z wykorzystaniem
    tego określonego zespołu składników majątkowych, nie zaś dopiero w połączeniu z innymi
    składnikami majątkowymi, czy też dopiero w połączeniu z przedsiębiorstwem nabywcy"
    oraz że „zespół składników majątkowych posiada zdolność do prowadzenia takiej
    działalności w sytuacji, gdy stanowi konglomerat, który sam w sobie, bez uzupełniania go
    o dodatkowe elementy (po nabyciu i łączeniu do przedsiębiorstwa nabywcy) zdolny jest do
    prowadzenia działalności. W takiej sytuacji można go uznać za zorganizowaną część
    przedsiębiorstwa”. Za element rozróżniający sprzedaż zespołu składników majątkowych
    od sprzedaży przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części NSA uznał więc
    okoliczność, czy przedmiotem transakcji, oprócz samej nieruchomości oraz umów najmu
    jest także struktura składająca się na działalność w zakresie wynajmu nieruchomości (a
    także, czy struktura ta jest wyodrębniona organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie w
    ramach przedsiębiorstwa dokonującego dostawy).
    Przykładowo, jeśli podmiot gospodarczy prowadzi działalności gospodarczą m.in. w
    zakresie wynajmu lokalu użytkowego i czyni to poprzez wyodrębniony w jego strukturze
    organizacyjnej zakład, to wyodrębnienie tego zakładu wiąże się z obsługą tej działalności
    przez pracowników, finansowaniem, obsługą istniejących umów i zawieraniem nowych,
    itp. Sprzedaż tak wyodrębnionego zakładu - jako całości - mogłaby spełniać warunek
    wyodrębnienia i zdolności do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy VAT. Jednak sprzedaż wyodrębnionych z takiego zakładu
    niektórych lub wszystkich nieruchomości, bez struktury składającej się na działalność w
    zakresie wynajmu nieruchomości, nie może być uznana za sprzedaż zorganizowanej
    części przedsiębiorstwa (tak np. wyrok WSA we Wrocławiu z 20 października 2017 r. sygn.
    akt I SA/Wr 676/17; z 9 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 972/16).
    Ocena zbywanych składników majątkowych jako przedsiębiorstwa bądź ZCP
    W ocenie Wnioskodawców, planowana przez nich Transakcja sprzedaży Nieruchomości
    nie będzie stanowić zbycia przedsiębiorstwa bądź ZCP.
    Przedmiotem Transakcji nie będzie w szczególności przedsiębiorstwo Zbywcy. W związku z
    dostawą Nieruchomości nie dojdzie do przeniesienia na Kupującego szeregu aktywów i
    zobowiązań stanowiących składniki przedsiębiorstwa.

    Mianowicie na Kupującego nie zostaną przeniesione ruchomości (w tym stanowiące
    wyposażenie budynków itp.), prawa i obowiązki z umów, na podstawie których udzielono
    sprzedającemu finansowania dłużnego, umowy zarządzania aktywami, umowy o
    zarządzanie nieruchomością, polisa ubezpieczeniowa Nieruchomości, prawa i obowiązki z
    umów serwisowych, w tym m.in. umów sprzątania, ochrony itp., prawa i obowiązki z
    umów na dostawę mediów, umowy niezwiązane bezpośrednio z Nieruchomością (w
    szczególności dotyczące np. obsługi księgowej, doradztwa prawnego lub podatkowego),
    umowy z pracownikami, oznaczenia indywidualizujące przedsiębiorstwo (nazwa Zbywcy),
    wierzytelności Zbywcy, środki pieniężne i umowy rachunków bankowych, inne
    zobowiązania Zbywcy, wartości niematerialne składające się na wartość firmy, takie jak:
    know-how, reputacja firmy, tajemnice przedsiębiorstwa, ustalone procesy biznesowe, listy
    klientów, dostęp do rynków, kontakty z instytucjami finansowymi, ani też zakład pracy w
              1 rozumieniu art. 23Kodeksu Pracy, w tym pracownicy Zbywcy.
    Ponadto, w ocenie Wnioskodawców, zbywane składniki majątkowe nie będą także
    odpowiadać definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak wspomniano w opisie
    zdarzenia przyszłego, Nieruchomość nie jest wyodrębniona w sensie organizacyjnym w
    strukturze Zbywcy jako np. dział, wydział, oddział, a także nie są dla Nieruchomości
    prowadzone odrębne księgi rachunkowe, bilans czy rachunek zysków i strat. Przede
    wszystkim jednak przedmiot Transakcji nie jest wyodrębniony funkcjonalnie w
    przedsiębiorstwie Sprzedającego i nie będzie posiadał bezpośrednio po realizacji
    Transakcji zdolności do działania jako samodzielny podmiot. W ramach planowanej
    Transakcji Kupujący nie przejmie kluczowych umów, takich jak umowa zarządzania
    aktywami, umowa o zarządzanie nieruchomością, czy umowy serwisowe, ani też
    pracowników Zbywcy zaangażowanych w sprawy Nieruchomości. W związku z tym
    świadczenie usług przy użyciu Nieruchomości wymagać bowiem będzie podjęcia przez
    Kupującego dodatkowych działań faktycznych i prawnych, zaangażowania zasobów
    ludzkich, dokonywania prac serwisowych w budynkach, budżetowania kosztów
    funkcjonowania budynków itp. Prowadzenie planowanej przez Kupującego działalności w
    zakresie wynajmu Nieruchomości w oparciu o sam przedmiot Transakcji (bez
    podejmowania dodatkowych działań) jest niemożliwe.
    Powyższa konkluzja znajduje poparcie w objaśnieniach podatkowych Ministerstwa
    Finansów z dnia 11 grudnia 2018 r. w sprawie opodatkowania podatkiem od towarów i
    usług transakcji zbycia nieruchomości komercyjnych (dalej: Objaśnienia). W świetle tychże,
    przy ocenie, czy składniki majątku powinny być uznane za (i) przedsiębiorstwo, o którym
    mowa w art. 6 pkt 1 ustawy o VAT lub (ii) zorganizowaną część przedsiębiorstwa w
    rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, uwzględnić należy następujące okoliczności:
    1) zamiar kontynuowania przez nabywcę działalności prowadzonej dotychczas przez
      zbywcę przy pomocy składników majątkowych będących przedmiotem transakcji, oraz
    2) faktyczną możliwość kontynuowania tej działalności w oparciu o składniki będące
      przedmiotem transakcji.
    Przy czym jak wskazuje się w Objaśnieniach, wskazanej oceny należy dokonać na moment
    przeprowadzenia transakcji, stąd też w przypadku, „gdy konieczne dla kontynuowania
    działalności gospodarczej jest angażowanie przez nabywcę innych składników majątku,
    które nie są przedmiotem transakcji lub podejmowanie dodatkowych działań, brak jest
    możliwości stwierdzenia, że w danym przypadku zespół składników majątkowych stanowi
    przedsiębiorstwo lub ZCP.”
    Dodatkowo w świetle Objaśnień „za okoliczność wykluczającą możliwość stwierdzenia, że
    przenoszony na nabywcę zespół składników umożliwia kontynuację działalności
    prowadzonej przez zbywcę, należy uznać sytuację, w której konieczne jest podejmowanie
    dodatkowych działań faktycznych lub prawnych (np. zawarcia umów) niezbędnych do
    prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przejęte składniki. Sytuacja taka ma
    miejsce w przypadku, w którym nabywca sam zawarł lub zawiera umowy o zarządzanie

    nieruchomością i zarządzanie aktywami, nawet z tymi samymi podmiotami, które
    świadczyły ww. usługi zarządzania na rzecz zbywcy. W takim przypadku bowiem nabywca
    podejmuje dodatkowe działania w celu kontynuowania działalności gospodarczej zbywcy.”
    Podsumowując, zdaniem Wnioskodawców, planowana Transakcja będzie stanowiła
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, nie
    stanowiąc zarazem zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu
    art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Co za tym idzie, Transakcja będzie podlegała opodatkowaniu
    VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 2
    Należy rozważyć, czy sprzedaż Nieruchomości w ramach planowanej Transakcji może
    podlegać jednemu z zwolnień z VAT, przewidzianych przepisami art. 43 ust. 1 pkt 2, pkt 9,
    pkt 10 lub pkt 10a ustawy o VAT.
    Należy przy tym mieć na względzie zasadę wyrażoną w art. 29a ust. 8 ustawy o VAT,
    zgodnie z którą w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem
    związanych, albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie
    wyodrębnia się wartości gruntu.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę towarów
    wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu
    nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich
    dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z przedstawionym opisem zdarzenia przyszłego Nieruchomość nie była
    wykorzystywana przez Zbywcę na cele działalności zwolnionej. W konsekwencji, w ocenie
    Zainteresowanych, planowana Transakcja nie powinna podlegać zwolnieniu z VAT w
    oparciu o przywołaną powyżej podstawę prawną.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT
    Zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się z VAT dostawę
    terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. Tereny budowlane zdefiniowane
    zostały w art. 2 pkt 33 ustawy o VAT jako grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z
    miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego
    planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których
    mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Działki objęte Transakcją są zabudowane Budynkami lub Budowlami, lub przynajmniej
    infrastrukturą w postaci sieci elektroenergetycznej, jak ma to miejsce w przypadku działki
    ewidencyjnej nr 63.
    Zdaniem Wnioskodawców posadowienie naniesień pozwala uznać Nieruchomości za
    zabudowane. Dotyczy to także ww. działki ewidencyjnej (...), na której znajduje się
    wyłącznie sieć elektroenergetyczna. Na uznanie jej za zabudowaną, nie wypływa także
    fakt, iż ww. infrastruktura położona na tej działce nie jest własnością Zbywcy i nie będzie
    przedmiotem Transakcji. Prawidłowość takiego podejścia potwierdza np. interpretacja o
    sygn. 0111-KDIB3-2.4012.167.2024.3.AR z 17 czerwca 2024 r. Pismo to dotyczyło m.in.
    działki, na której znajdowały się wyłącznie naniesienia przedsiębiorstwa przesyłowego, np.
    sieć elektroenergetyczna. Na tle takiego stanu faktycznego DKIS wskazał: Co prawda nie
    można zgodzić się z Państwa twierdzeniem, że działka nr B będzie stanowiła teren
    niezabudowany. Jak bowiem wykazano powyżej fakt, iż znajdują się na niej budowle
    będące własnością przedsiębiorstw przesyłowych zmienia kwalifikację gruntu na
    zabudowany. Niemniej Państwa stwierdzenie nie ma wpływu na prawidłowo wywiedziony
    skutek prawny w postaci braku możliwości zastosowania zwolnienia i w konsekwencji na
    obowiązek zapłaty podatku VAT w związku z przedmiotową Transakcją. Tym samym
    całościowo Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należy uznać za prawidłowe.

    W ocenie Wnioskodawców, nawet gdyby uznać, że charakter znajdujących się na działce
    ewidencyjnej (...) naniesień jest niewystarczający do uznania jej za teren niezabudowany,
    należy mieć na uwadze, że jest ona zlokalizowana na obszarze MPZP przeznaczonym pod
    zabudowę i tym samym stanowi teren budowlany.
    W konsekwencji, nawet przy takim podejściu, dostawa Nieruchomości, w tym także działki
    ewidencyjnej (...), nie będzie podlegać zwolnieniu z opodatkowania VAT, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT zwolniona z VAT jest dostawa budynków,
    budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
      okres krótszy niż 2 lata.
    W świetle definicji zawartej w art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie
    rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
    rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części po ich:
    a) wybudowaniu lub
    b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Należy rozważyć, kiedy miało miejsce pierwsze zasiedlenie poszczególnych Budynków i
    Budowli.
    Rozpoczęcia użytkowania poszczególnych Hal oraz Budynku biurowego nastąpiło w
    dniach:
    - 19 lutego 2018 roku, dla: Hali A (w osiach A do E) wraz z częścią socjalno-biurową oraz
      niezbędną infrastrukturą i terenem zewnętrznym,
    - 22 grudnia 2017 roku, dla: Hali A (w osiach od E do K) wraz z częścią socjalno-biurową
      oraz niezbędną infrastrukturą,
    - 19 lutego 2018 roku, dla: Hali B(2) (w osiach 12 do O) z zespołem socjalnym wraz z
      infrastrukturą zewnętrzną,
    - 11 września 2017 roku, dla: Hali B(l) (w osiach A do 12) wraz z częścią socjalno-biurową,
    - 9 listopada 2017 roku, dla: Hali C z częścią socjalno-biurową wraz z infrastrukturą,
    - 19 lutego 2018 roku, dla: Hali D wraz z niezbędną zewnętrzną infrastrukturą techniczną,
    - 13 lutego 2023 roku, dla: Budynku biurowego wraz z przebudową przegrody zewnętrznej
      budynku magazynowego oraz zagospodarowania terenu,
    - co każdorazowo zostało udokumentowane decyzją (...)w przedmiocie pozwolenia na
      użytkowanie.
    Budowle oraz Budynki w postaci budynków niemieszkalnych (Wartowni) oraz Budynku
    pompowni ppoż. pełnią rolę pomocniczą wobec Budynków w postaci budynków
    magazynowych (Hala A-D) oraz Budynku biurowego, w których powierzchnia jest
    przeznaczona na wynajem, służąc ich prawidłowemu funkcjonowaniu.
    Tym samym należy uznać, że do pierwszego zasiedlenia całości Budynków i Budowli
    wchodzących w skład Nieruchomości doszło najpóźniej w dniu 13 lutego 2023 r.
    Ponadto, w opisie zdarzenia przyszłego zaznaczono, że Sprzedający nie ponosił i nie
    będzie ponosił do momentu planowanej Transakcji wydatków na prace modernizacyjne,
    które przekroczyłyby 30% wartości początkowej danego Budynku, czy też Budowli.

    Z uwagi na fakt, iż w omawianej sytuacji:
    (i) pierwsze zasiedlenie Budynków i Budowli miało miejsce ponad 2 lata przed
      planowanym dniem zawarcia umowy sprzedaży, tj. najwcześniej po dniu 13 lutego
      2025 roku,
    (ii) po dokonaniu pierwszego zasiedlenia wymienionego w (i), nie zostały poniesione
      nakłady kwalifikowane jako ulepszenie, których łączna wartość przekroczyłaby 30%
      wartości początkowej Budynków lub Budowli (co wiązałoby się z tzw. ponownym
      pierwszym zasiedleniem),
    - w ocenie Wnioskodawców do dostawy Budynków i Budowli znajduje co do zasady
    zastosowanie zwolnienie z VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednakże w myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, podatnik może zrezygnować ze zwolnienia z
    VAT, o którym mowa w ust. 1 pkt 10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli
    lub ich części, pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub
    ich części:
    1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
    2) złożą:
      a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
        naczelnikowi urzędu skarbowego, lub
      b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
        obiektów - zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku,
        budowli lub ich części.
    Warunkiem skorzystania z opcji opodatkowania VAT będzie: (i) złożenie przez
    Sprzedającego i Kupującego, przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości,
    właściwemu dla Kupującego naczelnikowi urzędu skarbowego albo w akcie notarialnym,
    do zawarcia którego dojdzie w związku z planowaną Transakcją, zgodnego oświadczenia w
    przedmiocie rezygnacji ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    i wyborze opcji opodatkowania dostawy Budynków i Budowli i ich części wchodzących w
    skład Nieruchomości oraz (ii) posiadanie statusu czynnego zarejestrowanego podatnika
    VAT przez Sprzedającego i Kupującego.
    Jeżeli Wnioskodawcy skutecznie złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z
    VAT, przewidziane art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, dostawa Nieruchomości nie będzie
    podlegać zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 tejże ustawy.
    Zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT
    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT zwolnieniu od podatku podlega dostawa
    budynków, budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod
    warunkiem, że:
    a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
    b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których
      miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a
      jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych
      obiektów
    W ocenie Wnioskodawców powyższe zwolnienie z opodatkowania VAT nie znajdzie
    zastosowania do planowanej Transakcji. Jak stanowi przytoczony przepis, przedmiotowe
    zwolnienie odnosi się wyłącznie do dostawy budynków, budowli lub ich części nieobjętych
    zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT. Natomiast w
    omawianym przypadku to ostatnie zwolnienie (tj. z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT)
    znajdzie zastosowanie do dostawy Nieruchomości, co wykazano powyżej.

    Reasumując, zdaniem Wnioskodawców sprzedaż Nieruchomości będzie opodatkowana
    VAT (z zastosowaniem właściwej stawki VAT), tj. nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, o
    ile Wnioskodawcy skutecznie złożą zgodne oświadczenie o rezygnacji ze zwolnienia z VAT
    w zakresie, w jakim co do zasady zastosowanie miałoby zwolnienie, o którym mowa w art.
    43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawców do pytania nr 4
    W myśl zasady wyrażonej w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikowi przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim
    nabywane przez niego towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Jednocześnie, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy o VAT, nie stanowią podstawy do
    obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku
    naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana
    fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Z kolei zgodnie z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT, w przypadku, gdy kwota podatku
    naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od
    kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku
    należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.
    Jeśli DKIS uzna, że sprzedaż Nieruchomości na rzecz Kupującego będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT według właściwej stawki i nie będzie podlegać zwolnieniu z VAT, w
    ocenie Wnioskodawców w przypadku naliczenia przez Sprzedającego VAT na sprzedaży
    Nieruchomości Kupującemu przysługiwać będzie prawo do jego odliczenia.
    W myśl zaprezentowanych regulacji należy stwierdzić, że prawo do obniżenia kwoty VAT
    należnego o kwotę VAT naliczonego przysługuje:
    1) podatnikowi VAT, tj. podmiotowi prowadzącemu działalność gospodarczą,
    2) jeśli nabywane towary / usługi wykorzystywane są do wykonywania czynności
    opodatkowanych.
    Skoro zatem:
    - nabyta w ramach planowanej Transakcji Nieruchomość będzie wykorzystywana w całości
      do wykonywania czynności opodatkowanych przez Kupującego (jak wskazano w
      zdarzeniu przyszłym),
    - Kupujący na moment Transakcji będzie podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15
      ustawy VAT i będzie zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    - Sprzedający jest podatnikiem VAT, o którym mowa w art. 15 ustawy VAT, i jest
      zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    - zdaniem Wnioskodawców, jeśli Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uzna, że
      sprzedaż Nieruchomości na rzecz Spółki będzie podlegała opodatkowaniu VAT według
      właściwej stawki i nie będzie podlegać zwolnieniu z VAT, Kupującemu będzie
      przysługiwać pełne prawo do odliczenia VAT na podstawie prawidłowo wystawionej
      przez Sprzedającego faktury lub prawo do zwrotu różnicy podatku na rachunek
      bankowy.
    Wskazane prawo do odliczenia będzie przysługiwało - jak już zostało zasygnalizowane
    powyżej - jeśli Sprzedający prawidłowo wystawi fakturę.
    Jednocześnie w tym miejscu należy wyjaśnić, dla zaistnienia prawa do odliczenia VAT nie
    jest konieczne natychmiastowe rozpoczęcie wykonywania czynności opodatkowanych VAT
    przy wykorzystaniu nabytych towarów lub usług. Kluczowe jest natomiast to, aby podatnik
    nabywał dany towar lub usługę z zamiarem wykorzystania jej do wykonywania czynności
    opodatkowanych.

    Takie stanowisko znajduje potwierdzenie m.in. w orzecznictwie. Jak bowiem wskazał TSUE
    w wyroku z 12 listopada 2020 r. w sprawie ITH Comercial Timijoara SRL przeciwko Agenda
    Na(ionala de Administrare Fiscala - Direc(ia Generała Regionala a Finanjelor Publice
    Bucureęti (C- 734/19): „To zatem nabycie towaru lub usługi przez podatnika działającego w
    takim charakterze determinuje stosowanie systemu VAT i w konsekwencji mechanizmu
    odliczenia. Faktyczne lub zamierzone wykorzystanie towarów i usług wyznacza jedynie
    zakres wstępnego odliczenia, do którego podatnik jest uprawniony na mocy art. 168
    dyrektywy VAT, oraz zakres ewentualnych korekt w późniejszych okresach, nie ma on
    jednakże wpływu na powstanie prawa do odliczenia (wyrok z dnia 28 lutego 2018 r.,
    Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 39 i przytoczone
    tam orzecznictwo). W tym względzie Trybunał wielokrotnie orzekał, że nabyte prawo do
    odliczenia pozostaje co do zasady zachowane, nawet jeśli później, ze względu na
    okoliczności niezależne od jego woli, podatnik nie korzysta z tych towarów i usług, które
    prowadziły do odliczenia w ramach opodatkowanych transakcji (wyrok z dnia 28 lutego
    2018 r., Imofloresmira - lnvestimentos Imobiliarios, C-672/16, EU:C:2018:134, pkt 40 i
    przytoczone tam orzecznictwo).”
    Tym samym należy stwierdzić, że Kupujący będzie spełniał wszystkie warunki
    uprawniające go do skorzystania z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości od Sprzedającego.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które Państwo przedstawili we wniosku w zakresie podatku od towarów i
    usług jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.
    Końcowo nadmieniam, że jednolity tekst ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług ogłoszony jest w Dzienniku Ustaw z 2024 r. poz. 361 ze zm.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług. W zakresie podatku
    od czynności cywilnoprawnych zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie
    interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym
    wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu
    przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.
    Pełna weryfikacja przedstawionych we wniosku okoliczności możliwa jest jedynie w toku
    postępowania podatkowego lub kontrolnego, prowadzonego przez uprawnione do tego
    organy, będącego poza zakresem instytucji interpretacji indywidualnej. Postępowanie w
    sprawie dotyczącej wydania interpretacji indywidualnej jest postępowaniem szczególnym,
    mającym charakter uproszczony, odrębny od postępowania podatkowego,

    uregulowanego w dziale IV Ordynacji podatkowej. Wydając bowiem interpretację
    indywidualną Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej przedstawia jedynie swój pogląd
    dotyczący wykładni treści analizowanych przepisów i sposobu ich zastosowania w
    odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego
    (którego elementy przyjmuje, jako podstawę rozstrzygnięcia bez weryfikacji).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji
    ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    C Sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Art. 14c § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa stanowi, że
      Interpretacja indywidualna zawiera wyczerpujący opis przedstawionego we wniosku
      stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego oraz ocenę stanowiska wnioskodawcy
      wraz z uzasadnieniem prawnym tej oceny. Można odstąpić od uzasadnienia
      prawnego, jeżeli stanowisko wnioskodawcy jest prawidłowe w pełnym zakresie.