Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.188.2018.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-25
Teza: Wycofanie składników majątkowych w celu dalszego najmu.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; majątek-składniki majątku; najem; środek-środek trwały-wycofanie środka trwałego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 26 marca 2018 r. (data wpływu 27 marca 2018 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności wycofania składników majątkowych (wykreślenia ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa) w celu ich dalszego wykorzystania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2018 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku opodatkowania czynności wycofania składników majątkowych (wykreślenia ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa) w celu ich dalszego wykorzystania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od 1992 r. prowadzi działalność gospodarczą.

Podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej Wnioskodawcy jest działalność usługowa w zakresie instalacji sieci sanitarnych, wodno-kanalizacyjnych i gazowych, obejmująca kompleksową realizację inwestycji budowlanych, takich jak: budowa dróg, domów wielorodzinnych, hipermarketów czy obiektów przemysłowych. Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.

W związku z rozwojem przedsiębiorstwa oraz planami sukcesji prowadzonego biznesu na rzecz syna, Wnioskodawca planuje w najbliższym czasie przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). Przekształcenie nastąpi w trybie art. 5841 i in. Kodeksu Spółek Handlowych.

Z chwilą wpisu Spółki do rejestru, przedsiębiorstwo prowadzone dotychczas przez Wnioskodawcę stanie się własnością Spółki. Spółce przysługiwać będą wszystkie prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z prowadzonym przedsiębiorstwem (art. 5842 § 2 KSH) .

Spółka przejmie więc z mocy prawa prawo własności wszystkich składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a więc wszystkich wymienionych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Spółka wstąpi również z mocy prawa w prawa i obowiązki Wnioskodawcy wynikające z wszelkich umów zawartych w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy.

W związku z przedstawionymi powyżej skutkami przekształcenia przedsiębiorcy w Spółkę na gruncie przepisów prawa cywilnego, Wnioskodawca planuje przed sporządzeniem planu przekształcenia „wycofać” z przedsiębiorstwa kilka składników majątkowych: 1) nieruchomość zabudowaną budynkiem warsztatowo-socjalnym, nabytą w 2009 r. na potrzeby prowadzonego przedsiębiorstwa; 2) nieruchomość zabudowaną budynkiem stajni, nabytą w 2014 r., będącą w trakcie przebudowy na dom studencki; 3) trzy samochody osobowe; 4) samochód ciężarowy; 5) dwie koparki kołowe.

„Wycofanie” wyżej wymienionych składników majątkowych z przedsiębiorstwa nastąpi na podstawie pisemnego oświadczenia Wnioskodawcy o wykreśleniu wyżej wymienionych środków trwałych z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa.

Składniki majątkowe „wycofane” z przedsiębiorstwa będą w dalszym ciągu wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT – po przekształceniu w Spółkę, Wnioskodawca będzie kontynuował działalność w zakresie najmu podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca będzie oddawał w najem wyżej wymienione składniki majątkowe na rzecz Spółki lub innych podmiotów.

Najem będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT.

Spółka natomiast będzie kontynuowała dotychczasową działalność usługową Wnioskodawcy w zakresie instalacji sieci sanitarnych, wodno-kanalizacyjnych i gazowych przy wykorzystaniu pozostałych składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, obejmujących w szczególności: 1) pozostałe środki trwałe, m.in. specjalistyczne maszyny i urządzenia budowlane oraz flotę samochodów osobowych i ciężarowych, 2) wartości niematerialne i prawne, takie jak oprogramowanie komputerowe, 3) wyposażenie, 4) wierzytelności, 5) środki pieniężne zgromadzone na rachunkach bankowych przedsiębiorstwa, 6) kadrę wykwalifikowanych pracowników posiadających specjalistyczną wiedzę i doświadczenie (nastąpi przejście zakładu pracy na Spółkę), 7) prawa i obowiązki wynikające z umów i porozumień handlowych zawartych w ramach przedsiębiorstwa, 8) dokumenty dotyczące prowadzenia działalności gospodarczej związane z przedsiębiorstwem.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa), w celu ich dalszego wykorzystywania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będzie neutralne w zakresie podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa), w celu ich dalszego wykorzystywania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będzie neutralne w zakresie podatku od towarów i usług. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych), w celu ich wykorzystywania przez Wnioskodawcę po przekształceniu na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług nie będzie stanowiło dostawy towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 pkt 1 Ustawy VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: 1) przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników (\`(...)\`).

W ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego nie nastąpi przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika, ponieważ towary (wymienione składniki majątkowe) będą w dalszym ciągu wykorzystywane do działalności opodatkowanej VAT – Wnioskodawca będzie oddawał w najem wymienione składniki majątkowe na rzecz Spółki lub innych podmiotów, najem ten będzie usługą podlegającą opodatkowaniu VAT.

Po przekształceniu, Wnioskodawca będzie więc w dalszym ciągu prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy VAT, z tym że będzie to działalność wyłącznie w zakresie najmu. Mimo, że Wnioskodawca nie będzie już prowadził przedsiębiorstwa w dotychczasowym zakresie (przedsiębiorstwo stanie się własnością Spółki z chwilą przekształcenia), Wnioskodawca pozostanie czynnym podatnikiem VAT w zakresie świadczenia usług najmu.

W związku z powyższym, art. 7 ust. 2 Ustawy VAT nie znajdzie zastosowania, tzn. wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa) nie będzie stanowiło dostawy towarów w rozumieniu Ustawy VAT i nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Ponieważ wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa) nie będzie stanowiło czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w związku z wycofaniem tych składników majątkowych z przedsiębiorstwa nie zajdzie również konieczność dokonywania korekt kwoty podatku naliczonego odliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu.

W związku z powyższym, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych), w celu ich dalszego wykorzystywania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, będzie neutralne w zakresie podatku od towarów i usług.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach wydanych w analogicznych stanach faktycznych, przykładowo: 1) interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 3 listopada 2017 r., sygn. 0115-KDIT1-2.4012.638.2017.1.AJ; 2) interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 2 lipca 2015 r., sygn. IPPPI/4512-461/15-2/AŻ; 3) interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. IPPP2/443-936/14-5/DG; 4) interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 12 listopada 2014 r., sygn. ILPP1/443-705/14-5/NS.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1221 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Natomiast zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług, co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT jedynie wówczas, gdy czynności te są wykonywane odpłatnie (za wynagrodzeniem). Jednocześnie ustawodawca zrównał niektóre dostawy towarów i świadczenia usług wykonywane nieodpłatne z odpłatną dostawą towarów i odpłatnym świadczeniem usług, a więc z czynnościami, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

Stosownie do art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia,
2.  wszelkie inne darowizny

– jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Należy zauważyć, że definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług, jest znacznie szersza niż definicja działalności gospodarczej uregulowana w ustawie z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2016 r., poz. 1829, z późn. zm.), czy też w ustawie z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.). W konsekwencji ocena określonych stanów na gruncie powołanych aktów prawnych może być odmienna.

Zgodnie z art. 659 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks Cywilny (Dz. U. z 2017 r., poz. 459, z późn. zm.) przez umowę najmu wynajmujący zobowiązuje się oddać najemcy rzecz do używania przez czas oznaczony lub nie oznaczony, a najemca zobowiązuje się płacić wynajmującemu umówiony czynsz.

Tak więc najem jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną; odpowiednikiem świadczenia wynajmującego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i pobierania pożytków, jest świadczenie najemcy, polegające na płaceniu umówionego czynszu.

Zatem, biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że najem wypełnia określoną w art. 15 ust. 2 ustawy definicję działalności gospodarczej, jeżeli wykonywany jest w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na to, czy najem będzie prowadzony w ramach działalności gospodarczej, czy jako odrębne źródło przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W konsekwencji, najem stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT i prowadzi działalność gospodarczą, której podstawowym przedmiotem jest działalność usługowa w zakresie instalacji sieci sanitarnych, wodno-kanalizacyjnych i gazowych, obejmująca kompleksową realizację inwestycji budowlanych. Wnioskodawca planuje w najbliższym czasie przekształcenie w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: Spółka). Przekształcenie nastąpi w trybie art. 584 KSH. Z chwilą wpisu Spółki do rejestru, przedsiębiorstwo prowadzone dotychczas przez Wnioskodawcę stanie się własnością Spółki. Spółce przysługiwać będą wszystkie prawa i obowiązki Wnioskodawcy związane z prowadzonym przedsiębiorstwem. Spółka przejmie więc z mocy prawa prawo własności wszystkich składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, a więc wszystkich wymienionych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Spółka wstąpi również z mocy prawa w prawa i obowiązki Wnioskodawcy wynikające z wszelkich umów zawartych w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Zainteresowany planuje przed sporządzeniem planu przekształcenia „wycofać” z przedsiębiorstwa nstp. składniki majątkowe, tj.: nieruchomość zabudowaną budynkiem warsztatowo-socjalnym, nieruchomość zabudowaną budynkiem stajni, 3 samochody osobowe; samochód ciężarowy, 2 koparki kołowe. „Wycofanie” ww. składników majątkowych z przedsiębiorstwa nastąpi na podstawie pisemnego oświadczenia Wnioskodawcy o wykreśleniu wyżej wymienionych środków trwałych z ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych przedsiębiorstwa. Składniki majątkowe „wycofane” z przedsiębiorstwa będą w dalszym ciągu wykorzystywane na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy – po przekształceniu w Spółkę, Wnioskodawca będzie kontynuował działalność w zakresie najmu podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Wnioskodawca będzie oddawał w najem ww. składniki majątkowe na rzecz Spółki lub innych podmiotów. Najem będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu VAT. Spółka natomiast będzie kontynuowała dotychczasową działalność usługową Wnioskodawcy w zakresie instalacji sieci sanitarnych, wodno-kanalizacyjnych i gazowych przy wykorzystaniu pozostałych składników majątkowych i niemajątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii wycofania z przedsiębiorstwa kilku składników majątkowych, tj. nieruchomości zabudowanej budynkiem warsztatowo-socjalnym, nieruchomości zabudowanej budynkiem stajni, 3 samochodów osobowych; samochodu ciężarowego, 2 koparek kołowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa), w celu ich dalszego wykorzystywania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Mając na względzie powołane przepisy prawa oraz opisane zdarzenie przyszłe należy wskazać, że w rozpoznawanej sprawie w odniesieniu do wskazanych we wniosku składników majątkowych, które Wnioskodawca ma zamiar wynajmować, nie będzie miał zastosowania art. 7 ust. 2 ustawy. Przedmiotowe składniki majątkowe bowiem – jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego nie będą przekazane do majątku osobistego Wnioskodawcy i nie będą wykorzystywane na cele prywatne, lecz w związku z przeznaczeniem ich do wynajmu, będą nadal przez Wnioskodawcę wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

W konsekwencji wykorzystywanie wskazanych we wniosku składników majątkowych na cele najmu stanowić będzie odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy i podlegać będzie opodatkowaniu tym podatkiem na mocy przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Zatem Wnioskodawca nadal będzie prowadził działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT i nie utraci statusu podatnika podatku VAT w tym zakresie. Wynika to z faktu, że oddanie przedmiotowych składników majątkowych w najem poza dotychczasową działalność gospodarczą – na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług – skutkować będzie wykonywaniem działalności gospodarczej (polegającej na najmie), zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy oraz dokonywaniem czynności opodatkowanych, określonych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy. Jak bowiem wskazano wyżej, świadczenie usług najmu stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy i jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT.

Reasumując, wycofanie z przedsiębiorstwa wymienionych we wniosku składników majątkowych (wykreślenie ich z ewidencji środków trwałych przedsiębiorstwa), w celu ich dalszego wykorzystywania przez Wnioskodawcę na potrzeby najmu podlegającego opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług – nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie jest to czynność przewidziana w art. 5 ust. 1 ustawy.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki podatkowoprawne tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Tut. Organ informuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.