Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPP1/443-777/13-4/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-12-18
Teza: stawka podatku VAT dla usług polegających na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu trwałej zabudowy meblowej w obiektach zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym,
Słowa kluczowe: budownictwo-budownictwo społeczne; meble; stawka-stawki podatku; szafa wnękowa; usługi-usługi montażowe; zabudowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni, przedstawione we wniosku z dnia 10 września 2013r. (data wpływu 14 października 2013r.) uzupełnionym pismem z dnia 10 grudnia 2013r. (data wpływu 12 grudnia 2013r.) o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla kompleksowych usług polegających na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 października 2013r. został złożony ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku VAT dla kompleksowych usług polegających na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych.

Przedmiotowy wniosek uzupełniono pismem z dnia 10 grudnia 2013r. (data wpływu 12 grudnia 2013r.) o doprecyzowanie opisanego zdarzenia przyszłego, sformułowanie pytania oraz przedstawienie własnego stanowiska w sprawie.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku).

Firma Wnioskodawczyni zajmuje się projektowaniem, pomiarem, dopasowaniem, produkcją oraz montażem mebli na zamówienie. Są to meble kuchenne na wymiar w zabudowie, szafy na wymiar w zabudowie, meble łazienkowe na wymiar w zabudowie i inne nietypowe meble, które zamawiają u Wnioskodawczyni klienci.

Meble, które Wnioskodawczyni wykonuje na wymiar do zabudowy są trwałą zabudową na stałe połączoną z budynkiem. Dotychczas wszelkie meble tj. meble kuchenne w zabudowie, szafy w zabudowie i meble łazienkowe Wnioskodawczyni fakturuje dla klientów w podstawowej stawce VAT czyli 23%.

NSA w składzie siedmiu sędziów (NSA, wyrok 7 sędziów, I FPS 2/13, 23 czerwca 2013 r.) rozstrzygnął spór o interpretację montażu w ustawie o VAT (sygn. I FSP 2/13). Kwalifikacja montażu szaf, zabudowy kuchennej i łazienkowej jako modernizację powoduje, że usługa ta jest opodatkowana niższą stawką VAT.

W sentencji wyroku NSA wskazał: „W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2011r. świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący wraz z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części trwałą zabudowę meblową, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną podatku od towarów i usług na podstawie art. 41 ust. 12 w związku z ust. 2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.)”.

Wnioskodawczyni jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Usługi będące przedmiotem wniosku są przedmiotem budowy lub modernizacji obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Usługi będące przedmiotem wniosku będą świadczone w domach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym, czyli budynkach jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2 i mieszkaniach o powierzchni nie większej niż 150 m2. Usługi będące przedmiotem wniosku świadczone będą wyłącznie w obiektach budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zdefiniowanych w przepisie art. 41 ust. 12a ustawy o VAT.

Przedmiotem umowy zawieranej między Wnioskodawczynią, a klientem są usługi związane z zaprojektowaniem, wykonaniem i zamontowaniem mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych na wymiar, dopasowanych indywidualnie do konkretnego mieszkania lub domu w taki sposób, aby idealnie do niego pasowały. Wykonywana zabudowa każdorazowo ma charakter jednostkowy, indywidualny, bez możliwości jej instalacji w jakimkolwiek innym pomieszczeniu. Montaż komponentów meblowych zawsze nastąpi z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych poszczególnych obiektów i lokali, w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. W praktyce nie ma możliwości skutecznego (bez uszkodzenia mebli i substancji mieszkaniowej) demontażu zabudowy.

Wykonanie zabudowy polega na wykonaniu koniecznych czynności, które pozwolą na bezpieczne korzystanie z mebli kuchennych lub szaf w zabudowie. Meble montowane są poprzez ich zawieszenie na hakach, zakotwienie na trwałe do ścian, ewentualnie zostają przyklejone, przykołowane, przykręcone w zależności od potrzeb konkretnego zlecenia.

Zabudowa meblowa wykonana będzie z płyt wiórowych, płyt MDF, drewna, płyt granitowych, oraz kwarcu. Wszystkie elementy nośne mebli (poza częścią półek wewnętrznych) będą na trwale związane z pomieszczeniem w sposób opisany wyżej. W praktyce demontaż zabudowy oznacza jej zniszczenie, głównie wobec braku możliwości montażu w jakimkolwiek innym pomieszczeniu. Także substancja mieszkaniowa zostanie uszkodzona w ten sposób, że uszkodzeniu ulegną tynki i gładzie oraz prawdopodobnie okładziny ścienne i podłogowe. Po ewentualnym demontażu należy wykonać lub uzupełnić tynki, wykonać gładzie gipsowe, malowanie ścian, wymienić okładziny podłogowe.

Demontaż zabudowy nie może naruszyć elementów konstrukcyjnych budynku. Montaż odbywa się w ten sposób, by nie dopuścić do ewentualnego naruszenia elementów konstrukcyjnych, mogłoby to bowiem spowodować katastrofę budowlaną, a nawet doprowadzić do śmierci lub ciężkich obrażeń osób przebywających w poszczególnych pomieszczeniach. W efekcie także ewentualny demontaż nie naruszy tych elementów.

Transakcje zawierane między Wnioskodawczynią, a Klientami mają charakter kompleksowy. Klienci nie oczekują oferty bez usługi montażu zabudowy. W praktyce sprzedaż zabudowy bez oferty montażu jest niemal niemożliwa. W efekcie należy uznać, że czynność montażu zabudowy będzie miała charakter istotny, bez którego działalność nie mogłaby być wykonywana. Należy wskazać, że montaż stałej zabudowy odbywać się będzie za pomocą wszelkich dostępnych w tym zakresie materiałów i narzędzi. Zostaną wykonane konieczne czynności, które pozwolą na bezpieczne korzystanie z mebli kuchennych lub szaf w zabudowie. W zależności od potrzeb konkretnego zlecenia meble zostaną powieszone, zakotwione, przyklejone, przykołowane, przykręcone.

Czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię klasyfikowane są w PKD w następujących grupowaniach: 74.10.Z, 31.02.Z, 43.32.Z. Według Polskie Klasyfikacji Wyrobów i Usług są to następujące grupowania: 74.10.11.0, 31.02.10.0, 43.32.10.0. Klasyfikacja budynków będących przedmiotem wniosku wg PKOB jest następująca: PKOB, dział 11, klasyfikacja 1110, 1121, 1122.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku).

Czy w opisanym stanie faktycznym, a także w związku z wydaną 24 czerwca 2013r. uchwałą NSA (sygn. akt I FPS 2/13), w której Sąd orzekł, iż kompleksowa usługa polegająca na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu trwałej zabudowy meblowej, wykonywana w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji, opodatkowaną obniżoną stawką 8% VAT, dokonując sprzedaży takiej usługi, polegającej na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych na wymiar, dopasowanych indywidualnie do konkretnego mieszkania lub domu, należy zastosować obniżoną stawkę 8% VAT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, (ostatecznie przedstawionym w uzupełnieniu wniosku), sprzedaż usług polegających na zaprojektowaniu, wykonaniu oraz montażu zabudowy meblowej kuchennej i/lub szaf wnękowych w opisanym stanie faktycznym, w szczególności wobec wskazanej uchwały NSA, tego typu usługi, przy spełnieniu kryteriów odnoszących je do wykonywania w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, winny być obłożone 8% stawką VAT.

Zdaniem Wnioskodawczym usługi przez nią oferowane spełniają kryteria zakreślone przepisami w tym zakresie, w szczególności ich istota jest zgodna ze wskazaniem usług, do których odnosi się przywołana uchwała NSA. Zdaniem Wnioskodawczyni przepisem, który daje podstawę do zastosowania preferencyjnej stawki podatku od towarów i usług do czynności opisanych, polegających na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, wykonywanej w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym jest art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Przepis ten stanowi, że stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Unormowanie to odpowiada regulacji zawartej w pkt 10 załącznika III do Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2005 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L z 2005 r. Nr 347, ze zm.), zwanej dalej w skrócie "Dyrektywą 2006/112/WE, zawierającego "Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98". Zgodnie z tym punktem państwa członkowskie mogą stosować stawki obniżone do dostawy, budowy, remontu i przebudowy budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Regulacja wspólnotowa w sposób syntetyczny ujmuje tę samą materię, do której odnosi się art. 41 ust. 12 w zw. z ust. 2, a także ust. 12a - 12c ustawy o VAT, które definiują pojęcie budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Wnioskodawczyni stoi na stanowisku, że w przypadku świadczeń kompleksowych (złożonych) mamy do czynienia z szeregiem działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzą jedną całość. Taka transakcja z podatkowego punktu widzenia nie powinna być w sposób sztuczny dzielona. Natomiast o tym czy mamy do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (np. wyroki ETS: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C -231/94, Faaborg- Gelting Linien, z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C -349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise, z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C - 41/04, Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010).

Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o VAT. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Mając na uwadze opisane czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na trwałej zabudowie meblowej z uprzednio nabytych komponentów, które jak wynika z opisanego stanu faktycznego, polega na montażu elementów mebli do zabudowy kuchennej, wnękowej, itp., przygotowanych na konkretny wymiar i wbudowanych w budynku mieszkalnym lub lokalu mieszkalnym w sposób trwały Wnioskodawczyni twierdzi, że jeśli czynności te polegają na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz montażu komponentów w sposób tworzący trwałą zabudowę meblową to mają one charakter usługi. Elementem dominującym jest bowiem w takim przypadku ulepszenie lub unowocześnienie obiektu budowlanego lub jego części (lokalu mieszkalnego). Wykonane na wymiar do konkretnego budynku lub lokalu i trwale powiązane z jego elementami konstrukcyjnymi komponenty meblowe nie funkcjonują w obrocie tak, jak ma to miejsce w przypadku mebli wolnostojących. Z tego względu do celów podatkowych nie można ich utożsamiać z dostawą towarów w postaci gotowych mebli, które nie mają żadnego trwałego związku z obiektem budowlanym lub jego częścią. Dlatego też zdaniem Wnioskodawczyni należy uznać, że czynności polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów meblowych w obiekcie budowlanym lub jego części, mieszczą się w pojęciu modernizacji obiektów budowlanych lub ich części. W przypadku zaś gdy modernizacja dotyczy obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym to wymienione wyżej czynności są objęte hipotezą normy wyprowadzonej z art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Oznacza to, że do takich czynności ma zastosowanie preferencyjna stawka podatku, o której mowa w ust. 2 tego artykułu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011r., Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

W świetle art. 2 pkt 6 ustawy, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie z brzmieniem art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Należy zaznaczyć, że zarówno w przepisach ustawy, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej przewidziano możliwość zastosowania obniżonych stawek podatku w stosunku do niektórych czynności.

Stosownie do przepisu art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 i 2 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz w tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W myśl art. 41 ust. 12 ustawy, stawkę podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2 ustawy, stosuje się do dostawy, budowy, remontu, modernizacji, termomodernizacji lub przebudowy obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

Przez budownictwo objęte społecznym programem mieszkaniowym – zgodnie z art. 41 ust. 12a ustawy – rozumie się obiekty budownictwa mieszkaniowego lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych, oraz lokale mieszkalne w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12, a także obiekty sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w klasie ex 1264 - wyłącznie budynki instytucji ochrony zdrowia świadczących usługi zakwaterowania z opieką lekarską i pielęgniarską, zwłaszcza dla ludzi starszych i niepełnosprawnych, z zastrzeżeniem ust. 12b.

Do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, zgodnie z art. 41 ust. 12b ustawy, nie zalicza się:

1.  budynków mieszkalnych jednorodzinnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 300 m2,
2.  lokali mieszkalnych, których powierzchnia użytkowa przekracza 150 m2

W przypadku budownictwa mieszkaniowego o powierzchni przekraczającej limity określone w ust. 12b stawkę podatku, o której mowa w ust. 2, stosuje się tylko do części podstawy opodatkowania odpowiadającej udziałowi powierzchni użytkowej kwalifikującej do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym w całkowitej powierzchni użytkowej (art. 41 ust. 12c ustawy).

Powołany przepis (art. 41 ust. 12 ustawy) stanowi implementację art. 98 ust. 1 i ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1 ze zm.). Zgodnie z art. 98 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, państwa członkowskie mogą stosować jedną lub dwie stawki obniżone. W myśl art. 98 ust. 2 zdanie pierwsze Dyrektywy 2006/112/WE, stawki obniżone mają zastosowanie wyłącznie do dostaw towarów i świadczenia usług, których kategorie są określone w załączniku III. W załączniku tym, zatytułowanym: „Wykaz dostaw towarów i świadczenia usług, do których można zastosować stawki obniżone, o których mowa w art. 98”, w poz. 10 wskazano na dostawę, budowę, remont i przebudowę budynków mieszkalnych w ramach polityki społecznej.

Ponadto na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2013 r., poz. 247, z późn. zm.), zwanego dalej rozporządzeniem, stawkę podatku wymienioną w art. 41 ust. 1 ustawy obniża się do wysokości 8% dla:

1.  towarów i usług wymienionych w załączniku nr 1 do rozporządzenia;
2.  robót konserwacyjnych dotyczących budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym;
3.  robót konserwacyjnych dotyczących:
    1.  obiektów budownictwa mieszkaniowego, o których mowa w art. 2 pkt 12 ustawy, lub ich części, z wyłączeniem lokali użytkowych,
    2.  lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12

\- w zakresie, w jakim wymienione roboty nie są objęte tą stawką na podstawie pkt 2.

Przez roboty konserwacyjne, o których mowa w ust. 1 pkt 2 i 3, rozumie się roboty mające na celu utrzymanie sprawności technicznej elementów budynku lub jego części inne niż remont (§ 7 ust. 2 rozporządzenia).

Przy czym, zgodnie z § 7 ust. 3 rozporządzenia, przepisu ust. 1 pkt 3 powołanego wyżej § 7 rozporządzenia, nie stosuje się, jeżeli wartość towarów bez podatku wchodzących w podstawę opodatkowania świadczenia robót konserwacyjnych przekracza 50% tej podstawy.

Zgodnie z art. 2 pkt 12 ustawy, obiekty budownictwa mieszkaniowego to budynki mieszkalne stałego zamieszkania sklasyfikowane w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 11.

Zatem w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r. opodatkowaniu stawką w wysokości 8% podlega dostawa, budowa, remont, modernizacja, termomodernizacja lub przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym, z wyłączeniem lokali użytkowych, a więc m.in. do budynków mieszkalnych stałego zamieszkania sklasyfikowanych w PKOB w dziale 11, przy uwzględnieniu kryterium powierzchni użytkowej, o której mowa w art. 41 ust. 12b ustawy oraz do lokali mieszkalnych w budynkach niemieszkalnych sklasyfikowanych w Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych w dziale 12.

W tym miejscu należy podkreślić, że obniżone stawki podatku mają charakter wyjątkowy, zatem winny mieć zastosowanie do towarów i usług wskazanych wprost przez ustawodawcę w ustawie i w przepisach wykonawczych do ustawy. Preferencyjna stawka podatku ma zastosowanie do wskazanych w przepisach czynności dotyczących obiektów budownictwa mieszkaniowego.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęć wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy, dlatego też w tym zakresie należy odwołać się do rozumienia tych terminów przyjętego w języku potocznym.

Według Słownika języka polskiego (Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2005, str. 70, kol. 2), przez budowę należy rozumieć m.in. wznoszenie budowli, budowanie (…). Natomiast „budować” to znaczy wznosić budowle, pomieszczenia, ich części lub zespoły.

Pojęcie „modernizacja” – według cytowanego Słownika języka polskiego (str. 474, kol. 2) – oznacza unowocześnienie i usprawnienie czegoś.

Ponadto należy wskazać, że również w uchwale z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził że „czynności wymienione w art. 41 ust. 12 ustawy o VAT, w tym pojęcie modernizacji, zostały wprowadzone do tej ustawy w rozumieniu przyjętym w języku powszechnym. W takim znaczeniu modernizacja oznacza unowocześnienie, ulepszenie, udoskonalenie, podniesienie standardu obiektu budowlanego lub jego części”.

Natomiast „przebudowa” – zgodnie z ww. Słownikiem języka polskiego (str. 770, kol. 1) – to zmiana istniejącego stanu czegoś na inny; ulepszenie, poprawienie czegoś.

Budowa, modernizacja, przebudowa podobnie jak w przypadku innych wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy czynności, powinny zatem dotyczyć elementów konstrukcyjnych obiektów lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym.

W znaczeniu słownikowym („Współczesny słownik języka polskiego”, red. Bogusław Dunaj, wyd. Langenscheidt Polska Sp. z o.o.), „remont” oznacza zespół czynności, w wyniku których przywraca się sprawność, wartość użytkową jakiegoś obiektu, urządzenia, natomiast „montaż” to składanie, łączenie, ustawianie z poszczególnych części maszyn, urządzeń, budowli; zakładanie instalacji. Z kolei „instalować” oznacza zakładać, montować jakieś urządzenia techniczne.

Zauważyć należy, że przy ustaleniu właściwej stawki podatku VAT decydujące znaczenie ma fakt, co jest przedmiotem sprzedaży, czy podatnik dokonuje dostawy towarów, czy świadczy usługę oraz czy czynność wykonywana przez podatnika mieści się w zakresie czynności wymienionych w art. 41 ust. 12 ustawy (dostawa, budowa, remont, modernizacja, przebudowa obiektów budowlanych lub ich części zaliczonych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym).

Dla uznania, czy dana usługa jest usługą złożoną (kompleksową), należy dokonać analizy, czy składa się ona z różnych świadczeń, których realizacja prowadzi jednak do jednego celu. Na usługę złożoną składa się bowiem kombinacja różnych czynności, prowadzących do realizacji określonego celu - do wykonania świadczenia głównego, na które składają się różne świadczenia pomocnicze. Natomiast usługę należy uznać za pomocniczą, jeśli nie stanowi ona celu samego w sobie, lecz jest środkiem do pełnego zrealizowania lub wykorzystania usługi zasadniczej. Pojedyncza usługa traktowana jest zatem jak element usługi kompleksowej wówczas, jeżeli cel świadczenia usługi pomocniczej jest zdeterminowany przez usługę główną oraz nie można wykonać lub wykorzystać usługi głównej bez usługi pomocniczej.

Co do zasady jednak każde świadczenie dla celów opodatkowania podatkiem od towarów i usług powinno być traktowane jako odrębne i niezależne, jednak w sytuacji gdy jedna usługa obejmuje z ekonomicznego punktu widzenia kilka świadczeń, usługa ta nie powinna być sztucznie dzielona dla celów podatkowych. Zatem, z ekonomicznego punktu widzenia usługi nie powinny być dzielone dla celów podatkowych wówczas, gdy tworzyć będą jedną usługę kompleksową, obejmującą kilka świadczeń pomocniczych. Jeżeli jednak w skład świadczonej usługi wchodzić będą czynności, które nie służą wyłącznie wykonaniu czynności głównej, zasadniczej, lecz mogą mieć również charakter samoistny, to wówczas nie ma podstaw dla traktowania ich jako elementu usługi kompleksowej.

Świadczenie kompleksowe (złożone) to zgodnie z orzecznictwem TSUE szereg działań podejmowanych przez podatnika na rzecz konsumenta, które z gospodarczego punktu widzenia tworzy jedną całość i z podatkowego punktu widzenia nie powinno być w sposób sztuczny dzielone.

Natomiast o tym, czy będziemy mieli do czynienia z dostawą towarów, czy świadczeniem usług powinien przesądzić element, który w ramach danego świadczenia ma charakter dominujący (zob. np. wyroki TSUE: z dnia 2 maja 1996 r. w sprawie C-231/94, Faaborg – Gelting Linien; z dnia 25 lutego 1999 r. w sprawie C-349/96 Card Protection Plan Ltd p-ko Commissioners of Custom and Excise; z dnia 27 października 2005 r. w sprawie C-41/04, Levob Verzekeringen BV,OV Bank NV v Staatssecretaris van Financien, z glosą P. Selera, opubl. Lex/el. 2010). Jeżeli elementem dominującym w ramach danej transakcji będzie wydanie towaru w celu przeniesienia prawa do rozporządzania nim jak właściciel, zaś pozostałe czynności będą miały charakter pomocniczy lub uboczny wówczas transakcja powinna być traktowana jako dostawa towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy. Natomiast w przypadku gdy istotą transakcji będą inne czynności to mimo, że w ramach takiej transakcji może także wystąpić wydanie towaru, powinna być ona traktowana jako świadczenie usług.

Mając na uwadze powołaną wyżej uchwałę NSA z dnia 24 czerwca 2013 r. sygn. akt I FPS 2/13 opisane w zdarzeniu przyszłym czynności składające się na świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych należy uznać za świadczenie usług.

Przechodząc do stawki podatku VAT – zgodnie z powołaną wyżej uchwałą NSA – „obniżona stawka podatku od towarów i usług znajduje zatem zastosowanie wtedy, gdy montaż komponentów meblowych następuje z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu). W omawianym wypadku nie chodzi o jakiekolwiek wykorzystanie elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego (lokalu) przy wykonywaniu zabudowy meblowej, lecz jedynie takie, które przez konstrukcyjne połączenie komponentów meblowych i elementów obiektu budowlanego (lokalu) stworzy trwałą zabudowę spełniającą jako całość określoną funkcję użytkową. Tylko bowiem w takim zakresie można mówić o modernizacji obiektu budowlanego w rozumieniu art. 41 ust. 12 ustawy o VAT. Innymi słowy montaż komponentów meblowych niezależnie od stopnia ich przetworzenia, do którego nie zostaną wykorzystane w sposób istotny elementy konstrukcyjne obiektu budowlanego (lokalu) nie korzysta z obniżonej stawki przewidzianej w tym przepisie. Po trwałym połączeniu komponentów meblowych z elementami konstrukcyjnymi obiektu budowlanego lub jego części komponenty te podnoszą standard takiego obiektu”.

Z uzasadnienia ww. uchwały wynika, że zaprojektowanie, przygotowanie i montaż polegający na zwykłym przytwierdzeniu mebli do ściany (np. powieszenie za pomocą haków) nie jest objęte stawką obniżoną.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawczyni jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Firma Wnioskodawczyni zajmuje się projektowaniem, pomiarem, dopasowaniem, produkcją oraz montażem mebli na zamówienie. Są to meble kuchenne na wymiar w zabudowie, szafy na wymiar w zabudowie, meble łazienkowe na wymiar w zabudowie i inne nietypowe meble, które zamawiają u Wnioskodawczyni klienci. Usługi będące przedmiotem wniosku są przedmiotem budowy lub modernizacji obiektów budowlanych lub ich części zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym. Usługi będące przedmiotem wniosku będą świadczone w domach i mieszkaniach objętych społecznym programem mieszkaniowym, czyli budynkach jednorodzinnych o powierzchni użytkowej nieprzekraczającej 300 m2 i mieszkaniach o powierzchni nie większej, niż 150 m2. Przedmiotem umowy zawieranej między Wnioskodawczynią, a klientem są usługi związane z zaprojektowaniem, wykonaniem i zamontowaniem mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych na wymiar, dopasowanych indywidualnie do konkretnego mieszkania lub domu w taki sposób, aby idealnie do niego pasowały. Wykonywana zabudowa każdorazowo ma charakter jednostkowy, indywidualny, bez możliwości jej instalacji w jakimkolwiek innym pomieszczeniu. Montaż komponentów meblowych zawsze nastąpi z wykorzystaniem w sposób istotny elementów konstrukcyjnych poszczególnych obiektów i lokali, w wyniku którego powstanie trwała zabudowa spełniająca jako całość określoną funkcję użytkową. W praktyce nie ma możliwości skutecznego (bez uszkodzenia mebli i substancji mieszkaniowej) demontażu zabudowy. Wykonanie zabudowy polega na wykonaniu koniecznych czynności, które pozwolą na bezpieczne korzystanie z mebli kuchennych lub szaf w zabudowie. Meble montowane są poprzez ich zawieszenie na hakach, zakotwienie na trwale do ścian, ewentualnie zostają przyklejone, przykołowane, przykręcone w zależności od potrzeb konkretnego zlecenia. Zabudowa meblowa wykonana będzie z płyt wiórowych, płyt MDF, drewna, płyt granitowych, oraz kwarcu. Wszystkie elementy nośne mebli (poza częścią półek wewnętrznych) będą na trwale związane z pomieszczeniem w sposób opisany wyżej. W praktyce demontaż zabudowy oznacza jej zniszczenie, głównie wobec braku możliwości montażu w jakimkolwiek innym pomieszczeniu. Także substancja mieszkaniowa zostanie uszkodzona w ten sposób, że uszkodzeniu ulegną tynki i gładzie oraz prawdopodobnie okładziny ścienne i podłogowe. Po ewentualnym demontażu należy wykonać lub uzupełnić tynki, wykonać gładzie gipsowe, malowanie ścian, wymienić okładziny podłogowe. Demontaż zabudowy nie może naruszyć elementów konstrukcyjnych budynku. Montaż odbywa się w ten sposób, by nie dopuścić do ewentualnego naruszenia elementów konstrukcyjnych. Transakcje zawierane między Wnioskodawczynią, a Klientami mają charakter kompleksowy. Należy wskazać, że montaż stałej zabudowy odbywać się będzie za pomocą wszelkich dostępnych w tym zakresie materiałów i narzędzi. Zostaną wykonane konieczne czynności, które pozwolą na bezpieczne korzystanie z mebli kuchennych lub szaf w zabudowie. W zależności od potrzeb konkretnego zlecenia meble zostaną powieszone, zakotwione, przyklejone, przykołowane, przykręcone. Czynności wykonywane przez Wnioskodawczynię klasyfikowane są w PKD w następujących grupowaniach: 74.10.Z, 31.02.Z, 43.32.Z. Według Polskie Klasyfikacji Wyrobów i Usług są to następujące grupowania: 74.10.11.0, 31.02.10.0, 43.32.10.0. Klasyfikacja budynków będących przedmiotem wniosku wg PKOB jest następująca: PKOB, dział 11, klasyfikacja 1110,1121,1122.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawczyni dotyczą zastosowania prawidłowej stawki podatku VAT dla kompleksowych usług polegających na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych.

Obniżona stawka podatku nie może znaleźć zastosowania dla usług montażu polegających na „zwykłym” przytwierdzeniu mebli do ścian (np. powieszenie za pomocą haków lub wkrętów również z kołkami) lub podłogi, co skutkuje możliwością demontażu tej zabudowy bez uszkodzenia konstrukcji budynku/lokalu (elementy mogą być przeniesione bez zniszczenia tego budynku ku lub lokalu).

Jedynie w przypadku wystąpienia „nietypowej” zabudowy meblowej wykorzystującej w sposób istotny elementy konstrukcyjne budynku lub lokalu polegające bardziej na „zbudowaniu” (np. wnętrze i półki szafy zostały wykonane z „betonu” a jedynie dopasowywanie są fronty meblowe) możliwe będzie zastosowanie do jej montażu (polegającego bardziej na „zbudowaniu”) stawki preferencyjnej w wysokości 8%.

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że meble montowane są poprzez ich zawieszenie na hakach, zakotwienie do ścian, ewentualnie zostają przyklejone, przykołowane, przykręcone w zależności od potrzeb konkretnego zlecenia. Montaż odbywa się w ten sposób, by nie dopuścić do ewentualnego naruszenia elementów konstrukcyjnych budynku (lokalu).

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż trudno uznać, że przytwierdzenie do ściany np. szafek za pomocą haków, kołków, bądź ich przyklejenie do ścian oznacza trwałe połączenie z elementami konstrukcyjnymi lokalu czy budynku.

Jak wynika z internetowego Słownika języka polskiego (www.sjp.pl) słowo „trwały” oznacza niezmienny, nieulegający zmianom, ponadczasowy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie usługi polegające na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych sprowadzają się do prostego połączenia komponentów meblowych ze ścianami, obiektu budowlanego lub jego częściami. Nie są to również zabiegi nadmiernie skomplikowane technicznie oraz mają charakter odwracalny. Demontaż opisanej trwałej zabudowy meblowej, jak wynika z opisu sprawy, może nastąpić bez uszkodzenia konstrukcji budynku/lokalu. Jak wskazała Zainteresowana we wniosku, po demontażu zabudowy nie dochodzi do uszkodzenia elementów konstrukcyjnych lokalu (budynku).

Zatem – zdaniem tut. organu - zaprojektowanie, wykonanie i zamontowanie mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych może podnosić jedynie funkcjonalność i wartość obiektów mieszkalnych, przy czym podkreślić należy, że podobną funkcjonalność i wartość można zapewnić umieszczając w obiekcie „zwykłą” szafę, czy „zwykłe” meble kuchenne nieprzymocowane do ściany czy podłogi.

Należy zatem zauważyć, że w przedmiotowej sprawie do montażu przedmiotowej trwałej zabudowy wnęk szafami wnękowymi oraz mebli kuchennych nie zostaną w sposób istotny wykorzystane elementy konstrukcyjne budynku/lokalu w taki sposób, aby ich demontaż spowodował uszkodzenie konstrukcji budynku. Co prawda wykorzystuje się ściany konstrukcyjne, należy jednak podkreślić, że zaistniały związek nie jest na tyle istotny, aby uzasadniać stwierdzenie, że wykonywane prace mają charakter modernizacji obiektu budowlanego.

Mając na uwadze przeprowadzoną analizę, tut. Organ stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie usług świadczonych przez Wnioskodawczynię polegających na zaprojektowaniu, wykonaniu i zamontowaniu mebli kuchennych i/lub szaf wnękowych nie można traktować jako modernizacji, o której mowa w art. 41 ust. 12 ustawy.

Opisanych we wniosku usług nie można również uznać za żadną inną czynność wskazaną w art. 41 ust. 12 ustawy, nie jest to bowiem w szczególności remont, termomodernizacja lub przebudowa.

Reasumując, opisaną we wniosku usługę montażu trwałej zabudowy meblowej, nie będzie można uznać za wymienioną w art. 41 ust. 12 ustawy o podatku od towarów i usług, jak również w § 7 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 kwietnia 2011r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, a w związku z tym nie będzie podlegać opodatkowaniu stawką podatku w wysokości 8%, lecz zgodnie z art. 41 ust. 1 w związku z art. 146a pkt 1 ustawy o VAT, 23% stawką podatku.

Zatem, stanowisko Wnioskodawczyni, iż świadczenie kompleksowe polegające na zaprojektowaniu, dopasowaniu oraz trwałym montażu komponentów meblowych w obiekcie budowlanym lub jego części, wykonywane w obiektach budowlanych zaliczanych do budownictwa objętego społecznym programem mieszkaniowym stanowi usługę modernizacji opodatkowaną stawką obniżoną 8% podatku od towarów i usług, należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego stanowiska, które nie zostały objęte pytaniem - nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Wnioskodawczyni ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.