Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-2.4012.31.2019.1.GM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-02-12
Teza: Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: drogi; infrastruktura; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek należny-obniżenie podatku należnego; podatek-podatek naliczony; powiat; projekt; współpraca (kooperacja)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 stycznia 2019 r. (data wpływu 17 stycznia 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn.: „Poprawa dostępności przygranicznej infrastruktury drogowej w Powiatach (…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 stycznia 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją inwestycji pn.: „Poprawa dostępności przygranicznej infrastruktury drogowej w powiatach (…)”.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Zdarzenie przyszłe dotyczy projektu partnerskiego pn.: „Poprawa dostępności przygranicznej infrastruktury drogowej w Powiatach (…)” realizowanego z dofinansowaniem środków Unii Europejskiej w ramach Programu Współpracy Transgranicznej (…). Powiat A jest Beneficjentem Wiodącym projektu, Beneficjentem (partnerem) jest Rejon B (Ukraina). Projekt będzie realizowany na terenie Powiatu A (Polska) oraz Rejonu B (Ukraina). Celem jest poprawa jakości infrastruktury drogowej po obu stronach granicy polsko-ukraińskiej, co umożliwi trwałą współpracę w zakresie rozwoju regionu transgranicznego i promowanie rozwiązań proekologicznych – również w zakresie inżynierii drogowej. W wyniku realizacji projektu zostanie odtworzonych 11,4 km dróg po stronie polskiej i 2,58 km po stronie ukraińskiej (wydatek Rejonu B, poniesiony zgodnie z prawem ukraińskim).

Inwestycja po stronie polskiej dotyczy przebudowy odcinków dróg powiatowych o łącznej długości ok. 11,4 km, przebiegających przez teren 2 gmin w Powiecie A. Planowane do przebudowy drogi są drogami publicznymi, nieodpłatnie udostępnionymi dla wszystkich użytkowników. Obecnie stan techniczny dróg zakwalifikowano jako zły.

Przedsięwzięcie ma na celu poprawę bezpieczeństwa i parametrów technicznych dróg. Cel ten zostanie osiągnięty dzięki:

*   przebudowie konstrukcji nawierzchni drogi powiatowej dł. ok. 11,4 km,
*   ujednoliceniu szerokości jezdni na całej długości do 5,5 m,
*   poprawie poboczy i odtworzeniu nawierzchni zjazdów drogowych,
*   ulepszeniu systemu odwadniającego – odtworzenie rowów,
*   budowie chodników o długości 4,7 km,
*   przebudowie zatoki autobusowej i budowie peronów autobusowych,
*   ustawieniu barier energetycznych,
*   wykorzystaniu oświetlenia fotowoltaicznego na skrzyżowaniu dróg,
*   wykonaniu oznakowania poziomego i pionowego,
*   wykonaniu urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, wykonania oznakowania poziomego i pionowego.

Z ramienia Powiatu A zadanie inwestycyjne będzie realizował Zarząd Dróg Powiatowych, tj. jednostka organizacyjna Powiatu nieposiadająca osobowości prawnej, działająca w formie jednostki budżetowej. Zarządcą dróg jest i będzie Zarząd Dróg Powiatowych. Nabywcą towarów/usług związanych z realizacją projektu w zakresie robót drogowych będzie Powiat A. Po zrealizowaniu przedsięwzięcia, powstały majątek z realizacji zadania zaewidencjonowany będzie w księgach rachunkowych Zarządu Dróg Powiatowych. Po zakończeniu realizacji zadania, Zarząd Dróg Powiatowych odpowiedzialny będzie za obsługę techniczną, konserwację i bieżące utrzymanie dróg powiatowych, co wynika z ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 2068, z późn. zm.).

Poza częścią inwestycyjną, projekt obejmuje jego promocję (tablice informacyjno-pamiątkowe, gadżety promocyjne), a także promowanie bezpieczeństwa drogowego i rozwiązań proekologicznych w inżynierii drogowej m.in. wykorzystania energii słonecznej do zasilania lamp ulicznych (bez wkładu finansowego), zakup laptopa do zarządzania projektem oraz usługi audytu i tłumaczenia. Tę część projektu będzie realizowało Starostwo Powiatowe. Nabywcą towarów/usług związanych z realizacją projektu w tym zakresie będzie Powiat A. Realizacja projektu zostanie sfinansowana ze środków własnych oraz środków UE (Program Współpracy Transgranicznej (…)). Maksymalny poziom dofinansowania wydatków kwalifikowalnych ze strony UE wyniesie do 90%. Efekty realizacji projektu nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej. Nie wystąpią zatem przesłanki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego stosownie do przepisów art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2174, z późn. zm.). Powiat zarejestrowany jest jako podatnik VAT czynny. Realizując przedmiotową inwestycję, Powiat nie działa jako podatnik VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Wnioskodawca jako podatnik VAT ma możliwość odzyskania podatku VAT w związku z dokonywaniem płatności faktur związanych z realizacją inwestycji pn.: „Poprawa dostępności przygranicznej infrastruktury drogowej w Powiatach (…)” realizowanego z dofinansowaniem ze środków Unii Europejskiej w ramach Programu Współpracy Transgranicznej (…)?

Zdaniem Wnioskodawcy, efekty realizacji projektu nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej. Powiat jako podatnik VAT nie ma możliwości odzyskania podatku VAT naliczonego przy realizacji ww. inwestycji stosownie do przepisów art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Zgodnie z powyższym prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z ww. regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W świetle art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp. umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2018 r., poz. 995, z późn. zm.), powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie m.in. transportu zbiorowego i dróg publicznych (pkt 6 ww. artykułu).

Z opisu sprawy wynika, że Powiat A jest Beneficjentem Wiodącym projektu, Beneficjentem (partnerem) jest Rejon B (Ukraina). Projekt będzie realizowany na terenie Powiatu A (Polska) oraz Rejonu B (Ukraina). Celem jest poprawa jakości infrastruktury drogowej po obu stronach granicy polsko-ukraińskiej, co umożliwi trwałą współpracę w zakresie rozwoju regionu transgranicznego i promowanie rozwiązań proekologicznych – również w zakresie inżynierii drogowej. W wyniku realizacji projektu zostanie odtworzonych 11,4 km dróg po stronie polskiej i 2,58 km po stronie ukraińskiej (wydatek Rejonu B, poniesiony zgodnie z prawem ukraińskim).

Inwestycja po stronie polskiej dotyczy przebudowy odcinków dróg powiatowych o łącznej długości ok. 11,4 km, przebiegających przez teren 2 gmin w Powiecie A. Planowane do przebudowy drogi są drogami publicznymi, nieodpłatnie udostępnionymi dla wszystkich użytkowników. Obecnie stan techniczny dróg zakwalifikowano jako zły.

Przedsięwzięcie ma na celu poprawę bezpieczeństwa i parametrów technicznych dróg. Cel ten zostanie osiągnięty dzięki:

*   przebudowie konstrukcji nawierzchni drogi powiatowej dł. ok. 11,4 km,
*   ujednoliceniu szerokości jezdni na całej długości do 5,5 m,
*   poprawie poboczy i odtworzeniu nawierzchni zjazdów drogowych,
*   ulepszeniu systemu odwadniającego – odtworzenie rowów,
*   budowie chodników o długości 4,7 km,
*   przebudowie zatoki autobusowej i budowie peronów autobusowych,
*   ustawieniu barier energetycznych,
*   wykorzystaniu oświetlenia fotowoltaicznego na skrzyżowaniu dróg,
*   wykonaniu oznakowania poziomego i pionowego,
*   wykonaniu urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego, wykonania oznakowania poziomego i pionowego.

Z ramienia Powiatu A zadanie inwestycyjne będzie realizował Zarząd Dróg Powiatowych tj. jednostka organizacyjna Powiatu nieposiadająca osobowości prawnej, działająca w formie jednostki budżetowej. Zarządcą dróg jest i będzie Zarząd Dróg Powiatowych. Nabywcą towarów/usług związanych z realizacją projektu w zakresie robót drogowych będzie Powiat A. Po zrealizowaniu przedsięwzięcia, powstały majątek z realizacji zadania zaewidencjonowany będzie w księgach rachunkowych Zarządu Dróg Powiatowych. Po zakończeniu realizacji zadania, Zarząd Dróg Powiatowych odpowiedzialny będzie za obsługę techniczną, konserwację i bieżące utrzymanie dróg powiatowych, co wynika z ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych.

Poza częścią inwestycyjną, projekt obejmuje jego promocję (tablice informacyjno-pamiątkowe, gadżety promocyjne), a także promowanie bezpieczeństwa drogowego i rozwiązań proekologicznych w inżynierii drogowej m.in. wykorzystania energii słonecznej do zasilania lamp ulicznych (bez wkładu finansowego), zakup laptopa do zarządzania projektem oraz usługi audytu i tłumaczenia. Tę część projektu będzie realizowało Starostwo Powiatowe. Nabywcą towarów/usług związanych z realizacją projektu w tym zakresie będzie Powiat A. Realizacja projektu zostanie sfinansowana ze środków własnych oraz środków UE (Program Współpracy Transgranicznej (…)). Efekty realizacji projektu nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej. Powiat zarejestrowany jest jako podatnik VAT czynny. Realizując przedmiotową inwestycję, Powiat nie działa jako podatnik VAT.

W związku z powyższym wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego czy będzie miał prawo odzyskać VAT w związku z realizacją ww. projektu.

Z powołanych powyżej przepisów wynika że, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie, przebudowa drogi odbywać się będzie w ramach władztwa publicznego i Powiat wykonując to zadanie będzie działał jako organ administracji publicznej i może korzystać ze środków prawnych o charakterze władczym. W takim ujęciu Powiat bez wątpienia nie może być uznany za podatnika, gdyż realizować będzie w tym zakresie zadania własne służące zaspokajaniu zbiorowych potrzeb wspólnoty samorządowej.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W analizowanej sprawie związek taki nie wystąpi, bowiem – jak wskazał Wnioskodawca – „planowane do przebudowy drogi są drogami publicznymi, nieodpłatnie udostępnionymi dla wszystkich użytkowników” Ponadto „efekty realizacji projektu nie będą służyły sprzedaży opodatkowanej (…) Realizując przedmiotową inwestycję, Powiat nie działa jako podatnik VAT”. Zatem Wnioskodawcy nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania inwestycyjnego.

W związku z poniesionymi wydatkami, Powiat nie będzie mieć również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 16 grudnia 2013 r. w sprawie miejsca świadczenia usług oraz zwrotu kwoty podatku naliczonego jednostce dokonującej nabycia (importu) towarów lub usług (Dz. U. z 2017 r., poz. 1686, z późn. zm.). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. złożenie zgłoszenia rejestracyjnego i pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i 4 ww. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Powiat w stosunku do przedmiotowego projektu nie będzie działać jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, nie znajdzie zastosowania regulacja powołanego wyżej rozporządzenia.

Reasumując, Zainteresowany nie będzie miał prawa do odzyskania podatku VAT w związku z realizacją projektu pn.: „Poprawa dostępności przygranicznej infrastruktury drogowej w Powiatach (…)”.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznacza się, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.