Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-660/08/PP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-10-23
Teza: Czy zapłacona kwota 36.632 zł za zakupione grunty w miesiącu lipcu winna być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów czy powinno się wyksięgować prawo użytkowania wieczystego w kwocie 8.163 zł i wprowadzić do środków trwałych grunty o wartości 36.632 zł?
Słowa kluczowe: grunty; grunty-zakup gruntu; koszt-koszty uzyskania przychodów; użytkowanie (używanie)-użytkowanie wieczyste
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 sierpnia 2008r. (data wpływu do tut. Biura 6 sierpnia 2008r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu zaewidencjonowania nabytego gruntu oraz możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z jego nabyciem do kosztów uzyskania przychodów – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 sierpnia 2008r. wpłynął do tut. Biura wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie sposobu zaewidencjonowania nabytego gruntu oraz możliwości zaliczenia wydatków poniesionych w związku z jego nabyciem do kosztów uzyskania przychodów.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka w 2001 roku zakupiła budynki i grunt z prawem wieczystego użytkowania gruntów o powierzchni 1,6326 ha do celów prowadzenia działalności gospodarczej tj. produkcji stolarki PCV i ślusarki aluminiowej. W 2001 roku przyjęto na stan środków trwałych budynki o wartości 151.837 zł oraz grunty z prawem wieczystego użytkowania gruntów na 99 lat w kwocie 8.163 zł. Zgodnie z aktem notarialnym i zapłaconą ceną, od zakupionych budynków naliczano odpisy amortyzacyjne, zaś grunty nie amortyzowano, gdyż grunty i prawo wieczystego użytkowania gruntów nie podlegają amortyzacji. W dniu 16 lipca 2008 roku Spółka – użytkownik prawa wieczystego użytkowania gruntów nabył na własność grunty o powierzchni 1,6326 ha za cenę netto 36.632 zł oraz podatek VAT 8.059,04 zł. Wycena w/w gruntu przez Skarb Państwa przedstawiała się następująco: wartość rynkowa prawa własności gruntu wyceniono na 107.425 zł. Zgodnie z art. 69 ustawy o gospodarce nieruchomościami na poczet ceny nieruchomości sprzedawanej jej użytkownikowi wieczystemu zalicza się kwotę 70.793 zł, jako wartość prawa wieczystego tej nieruchomości według stanu na dzień sprzedaży. Do zapłaty pozostaje kwota 36.632 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy zapłacona kwota 36.632 zł za zakupione grunty w miesiącu lipcu winna być zaliczona do kosztów uzyskania przychodów czy powinno się wyksięgować prawo użytkowania wieczystego w kwocie 8.163 zł i wprowadzić do środków trwałych grunty o wartości 36.632 zł?

Zdaniem Spółki wartość środków trwałych wprowadzona raz podlega zmianie na podstawie ulepszenia, modernizacji. Skoro gruntów nie można ulepszać ani modernizować, nie ma podstawy do zmiany wartości wprowadzonych gruntów i wartość 8.163 zł powinna pozostać w księgach środków trwałych do dnia zbycia całości lub części gruntu. Skoro nie znajduje zastosowanie wyłączenie z kosztów uzyskania przychodów, kwotę 36.632 zł należy zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów w dacie zakupu, gdyż jest ona związana z prowadzeniem działalności gospodarczej. Nieprawidłowym postępowaniem jest wyksięgowanie prawa wieczystego użytkowania gruntów i naniesienie zakupionych gruntów ponownie, jest to ten sam grunt o takiej samej powierzchni.

Na tle przedstawionego stanu faktycznego stwierdzam co następuje:

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000r. Nr 54, poz. 654 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (…). Powyższe oznacza, iż wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wydatków enumeratywnie wymienionych w przywołanym art. 16 ust. 1 updop, stanowić mogą koszt uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo – skutkowym z osiąganymi przychodami, w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Przy czym kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, dotyczące całokształtu działalności podatnika, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów, a także w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przyniosło przychody także w przyszłości. W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit.a w/w ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie gruntów lub prawa wieczystego użytkowania gruntów, z wyjątkiem opłat za wieczyste użytkowanie gruntów. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem pkt 8a, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia. W przypadku środków trwałych będących gruntami, a więc zgodnie z przepisem art. 16c pkt 1 w/w ustawy niepodlegających amortyzacji, wartość ta ze względu na brak pomniejszających ją odpisów amortyzacyjnych będzie równa wartości początkowej środka trwałego w ewidencji prowadzonej przez podatnika.

Zgodnie z art. 16g ust. 1 pkt 1 w/w ustawy za wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z uwzględnieniem ust. 2 – 14, uważa się w razie odpłatnego nabycia cenę ich nabycia. Art. 16g ust. 3 w/w ustawy za cenę nabycia uważa kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania (…). W przedstawionym stanie faktycznym ceną nabycia będzie więc różnica między wartością rynkową gruntu w kwocie 107.425,00 zł a bonifikatą udzieloną na podstawie art. 69 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2004r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.) w kwocie 70.793,00 zł. Wobec powyższego do ewidencji środków trwałych należy wprowadzić grunt o wartości początkowej 36.632,00 zł. W dniu nabycia gruntu na własność wygasa prawo wieczystego użytkowania. Wobec tego, powinno zostać wyksięgowane z ewidencji środków trwałych. W kontekście powyższego w momencie nabycia gruntu wydatek w kwocie 36.632,00 zł nie będzie stanowił kosztów uzyskania przychodu, będzie kosztem uzyskania przychodów w przypadku odpłatnego zbycia gruntu.

Biorąc powyższe pod uwagę stanowisko Spółki należy uznać za **nieprawidłowe.** Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała. .