Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-628/11-7/AA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-08-01
Teza: Czy wkłady własne przedsiębiorców kierujących pracowników na szkolenia i związane z nimi koszty stanowią przychód do opodatkowania i koszty uzyskania przychodów i rozchodów działalności podstawowej?
Słowa kluczowe: dotacja; wynagrodzenia; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 28 marca 2011 r. (data wpływu 21 kwietnia 2011 r.), uzupełnionym w dniach 18 lipca 2011 r., 20 lipca 2011 r. i 26 lipca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wkładu własnego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wkładu własnego, oraz w zakresie opodatkowania wynagrodzenia w projekcie.

Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 i 14f § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 7 lipca 2011 r. Nr ILPB1/415-628/11-2/AA, ILPP2/443-727/11-2/AD na podstawie art. 169 § 1, wezwano Wnioskodawczynię do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 12 lipca 2011 r., natomiast w dniach 18 lipca 2011 r., 20 lipca 2011 r. i 26 lipca 2011 r. wniosek uzupełniono.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawczyni jest osobą fizyczną prowadzącą działalność gospodarczą, jest czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i rozliczającą się na zasadach ogólnych w formie podatkowej księgi przychodów i rozchodów. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej świadczy m.in. usługi doradcze i szkoleniowe. Usługi szkoleniowe - w części - wykonuje realizując projekty dofinansowane z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki na lata 2007-2013. Umowy o dofinansowanie są podpisywane z Instytucjami Pośredniczącymi lub Instytucjami Wdrażającymi.

Obecna umowa została podpisana z Wojewódzkim Urzędem Pracy. Poprzednie umowy zawarte były z: Urzędem Marszałkowskim A, Urzędem Marszałkowskim B, Urzędem Marszałkowskim C oraz Wojewódzkim Urzędem Pracy. Dotacje które otrzymuje są dofinansowaniem ogólnym, przeznaczonym na pokrycie kosztów w ramach realizowanego programu. Zainteresowana zobligowana jest również do prowadzenia wyodrębnionej księgi podatkowej (KPiR) oraz konta bankowego na rzecz projektów, zgodnie z zasadami finansowania Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. W ramach otrzymanego dofinansowania jako beneficjent, realizuje bezpośrednio zadania określone w projektach m.in. koordynatora projektu, trenera szkoleń.

Za realizację tych szkoleń otrzymuje wynagrodzenia udokumentowane notą księgową bowiem jako projektodawca nie ma możliwości innego udokumentowania kosztu. Wnioskodawczyni w 2009 roku otrzymała interpretację indywidualną wydaną przez Izbę Skarbową w Poznaniu potwierdzającą fakt zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych wynagrodzenia koordynatora zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niniejsza decyzja nie dotyczyła jednak wynagrodzenia pobieranego jako trener, gdyż ówcześnie taka sytuacja nie miała miejsca. Wnioskodawczyni pobrała do dnia dzisiejszego trzy wynagrodzenia jako trener z obecnie realizowanego projektu dofinansowanego ze środków UE. Pierwsze wynagrodzenie wypłacono w kwietniu 2011 r., drugie w maju 2011 r., trzecie w czerwcu 2011 r. Wynagrodzenia zostały rozliczone notą księgową, jako, że będąc jednocześnie beneficjentem projektu nie ma możliwości zawarcia umowy „sama ze sobą”. Jest to taka sama sytuacja jak w przypadku pełnienia funkcji koordynatora projektu. W związku z realizacją projektów szkoleniowych ponosi koszty związane z tymi zadaniami, które w części są zwracane przez uczestników szkoleń lub ich pracodawców w postaci wnoszonego przez nich wkładu własnego. Kwota wkładu musi stanowić co najmniej 20% (dla mikro i małych firm) oraz 30% (dla średnich firm) przypadających na danego uczestnika szkolenia kosztów projektu objętych pomocą publiczną. Na podstawie zawartych umów z lP dofinansowanie w formie dotacji rozwojowej na realizację projektu otrzymuje w wysokości pomniejszonej o sumę wkładu własnego wnoszonego przez przedsiębiorstwa biorące udział w projekcie. Łączna kwota wkładu własnego pracodawców oraz dofinansowanie z lP w całości pokrywają poniesione koszty na realizację projektu. Zatem wartość projektu uwzględniona we wniosku o dofinansowanie projektu równa się dofinansowaniu z lP oraz wkładowi własnemu. Projekt rozliczany jest zatem łącznie jako suma dofinansowania i wkładu własnego przedsiębiorstw. Wpłaty wkładu własnego przedsiębiorstw dokumentowane są fakturami VAT. Do kwoty netto doliczany jest podatek VAT w wysokości 23%. Wkład własny wnoszony jest w całości w postaci gotówki. W związku z opisanymi zdarzeniami i wątpliwościami co do prawidłowości działań Wnioskodawczyni prosi o interpretacje.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wkładu własnego.

Czy wkłady własne uczestników szkoleń i związane z nimi koszty stanowią przychód do opodatkowania i koszty uzyskania przychodów z działalności gospodarczej. Czy podlegają ewidencji w księdze przychodów i rozchodów działalności podstawowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, wkłady własne za szkolenia jako przychody, nie stanowią przychodów do opodatkowania, koszty z nimi związane nie stanowią kosztów uzyskania przychodów. Nie podlegają też ewidencji w podatkowej księdze przychodów i rozchodów. Zgodnie z art. 24a ust. 1 ustawy o PIT osoby wykonujące działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy. Przychody i koszty, których wysokość nie ma wpływu na podstawę opodatkowania i wysokość należnego podatku nie muszą być w księdze podatkowej ujmowane.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 2 tej ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również dotacje, subwencje, dopłaty i inne nieodpłatne świadczenia otrzymane na pokrycie kosztów, albo jako zwrot wydatków, z wyjątkiem gdy przychody te są związane z otrzymaniem, zakupem albo wytworzeniem we własnym zakresie środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, od których, zgodnie z art. 22a-22o, dokonuje się odpisów amortyzacyjnych.

Natomiast w myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem dany wydatek mógł zostać zakwalifikowany do kosztów uzyskania przychodów musi spełniać łącznie następujące przesłanki:

*   musi być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu,
*   nie może być wymieniony w art. 23 ww. ustawy, wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów,
*   musi być należycie udokumentowany.

Generalnie przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie poniesione racjonalnie uzasadnione wydatki, poza enumeratywnie wskazanymi w ustawie, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Mogą to być więc koszty bezpośrednio lub pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami. Przy czym związek przyczynowy pomiędzy poniesieniem wydatku, a osiągnięciem przychodu, bądź zachowaniem lub zabezpieczeniem jego źródła, należy oceniać indywidualnie w stosunku do każdego wydatku. Z oceny tego związku powinno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może przyczynić się do osiągnięcia przychodu, bądź służyć zachowaniu lub zabezpieczeniu źródła przychodów. Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a przychodem uzyskanym z działalności, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że uczestnicy szkoleń lub ich pracodawcy wpłacają Wnioskodawczyni wkład własny. Łączna kwota otrzymanego z tytułu realizacji projektu wkładu własnego oraz dofinansowanie z Instytucji Pośredniczących w całości pokrywają poniesione koszty na realizację projektu.

Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż środki otrzymane od uczestników szkoleń lub ich pracodawców w formie wkładu własnego, stanowią przychód z działalności gospodarczej, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Natomiast wydatki sfinansowane z otrzymywanego wkładu prywatnego, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej, o ile spełnią przesłanki określone w art. 22 ust. 1 ww. ustawy.

W odniesieniu natomiast do zagadnienia dotyczącego słuszności księgowania w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, tut. organ wyjaśnia, że zasady i sposób prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów oraz szczegółowe warunki jakie musi spełniać dokument, aby mógł stanowić podstawę wpisu w podatkowej księdze przychodów i rozchodów określają przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.).

Stosownie do treści § 12 ust. 3 ww. rozporządzenia podstawą zapisów w księdze przychodów i rozchodów są następujące dowody księgowe:

1.  faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, zwane dalej "fakturami", odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach, lub
2.  inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej:
    1.  wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy,
    2.  datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty,
    3.  przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych,
    4.  podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych
\- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie.

Zgodnie z § 13 ww. rozporządzenia za dowody księgowe uważa się również:

1.  dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem;
2.  noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi;
3.  dowody przesunięć;
4.  dowody opłat pocztowych i bankowych;
5.  inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.

Ponadto niektóre wydatki, ściśle określone w § 14 rozporządzenia, mogą być udokumentowane za pomocą tzw. dowodów wewnętrznych.

Zaznaczyć przy tym należy, iż cytowane wyżej przepisy rozporządzenia zawierają zamknięty katalog dokumentów, stanowiących podstawę do ujęcia wydatków w podatkowej księdze przychodów i rozchodów.

Reasumując, należy uznać, iż wkład własny uczestników szkoleń, lub ich pracodawców pomimo, że wydatkowany jest na cele realizacji projektu jak i wydatki poniesione z tych środków winny zostać zaewidencjonowane w podatkowej księdze przychodów i rozchodów, gdyż stanowią zarówno przychód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, jak i koszty uzyskania przychodów.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Tut. organ informuje, że w dniu 1 sierpnia 2011 r. została wydana interpretacja indywidualna dotycząca podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania wynagrodzenia w projekcie nr ILPB1/415-628/11-6/AA.

Natomiast wniosek w części dotyczącej podatku od towarów i usług został rozstrzygnięty odrębnym pismem.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.