Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT2-2.4011.230.2019.1.MD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-16
Teza: Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że udzielona Wnioskodawczyni na podstawie zawartej w 2018 r. umowy dotacja z budżetu Gminy Miasta A., w ramach Programu KAWKA, przeznaczona na wymianę pieca węglowego na centralne ogrzewanie gazowe z całą instalacją stanowi dla Niej przychód z innych źródeł mieszczący się w dyspozycji art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże w związku z tym, że – jak wskazała Wnioskodawczyni – udzielone dofinansowanie jest dotacją w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych, to przychód ten korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z tychże względów za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie, z którym otrzymana dotacja powinna korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: dotacja; fundusz-Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; fundusz-Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej; przychód; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe; świadczenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 12 czerwca 2019 r. (data wpływu 17 czerwca 2019 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 czerwca 2019 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

W 2018 r. została Wnioskodawczyni przyznana dotacja w programie „X– Program KAWKA” w wysokości \`(...)\`.,\`(...)\`zł. W całości została przeznaczona na wymianę pieca węglowego – centralne ogrzewanie gazowe z całą instalacją. Zakup pieca i instalacja udokumentowane zostało fakturą, której część pozostałą Wnioskodawczyni pokryła z funduszy własnych. To bardzo duży wydatek finansowy, a dotacja spowodowała fakt, że Wnioskodawczyni mogła do takiej inwestycji przystąpić.

Urząd Miasta A. poinformował Wnioskodawczynię na piśmie, że Gmina Miasta A. pozyskała środki na dotacje w Programie KAWKA z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w B. Środki zostały pozyskane w ramach podpisanej umowy z Gminą Miasto A. w 2014 r., pozostała część stanowiła wkład własny Wnioskodawczyni. Stąd wypłacona dotacja pochodzi ze środków NFOŚIGW oraz WFOŚIGW w C.

Dotacja jest dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Została udzielona przez podmiot będący samorządową osobą prawną, niepodlegającą zwolnieniu podmiotowemu w oparciu o przepisy ustawy o PIT. Umowa ww. dotacji została zawarta dnia 24 maja 2018 r.

W świetle tak przedstawionego stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej stanu faktycznego przyjęto, iż intencją Wnioskodawczyni jest uzyskanie odpowiedzi na następujące pytanie.

Czy udzielona Wnioskodawczyni dotacja z budżetu Gminy Miasta A., w ramach Programu KAWKA, przeznaczona na wymianę pieca węglowego na centralne ogrzewanie gazowe z całą instalacją, korzysta ze zwolnienia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT?

Zdaniem Wnioskodawczyni, otrzymana dotacja w kwocie 8050,35 zł, która w rozumieniu prawa stanowi przychód z innych źródeł, powinna skorzystać ze zwolnienia podatkowego wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o PIT. Ta dotacja pozwoliła przystąpić do inwestycji, pomniejszenie jej o podatek nie pozwoliłoby na jej ukończenie. Ustawa daje możliwość skorzystania ze zwolnienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. (Dz. U. z 2019 r., poz. 1387, z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 powołanej ustawy – w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19, art. 25b i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Przepis art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy stanowi, że źródłami przychodów są również określone w pkt 9 inne źródła.

Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17.

Katalog przychodów zaliczanych do innych źródeł nie stanowi katalogu zamkniętego, zawiera bowiem jedynie przykładowe wskazanie przychodów zaliczanych do tego źródła, o czym świadczy użycie słowa w „szczególności”. Wobec tego przychodem z innych źródeł będzie dla podatnika każde przysporzenie majątkowe, mające konkretny wymiar finansowy, otrzymane jako świadczenie pieniężne, rzeczowe lub też jako świadczenie nieodpłatne, czy częściowo odpłatne.

Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku są świadczenia, w szczególności dotacje oraz kwoty umorzonych pożyczek, otrzymane ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkich funduszy ochrony środowiska i gospodarki wodnej, na przygotowanie dokumentacji oraz realizację przedsięwzięcia:

1.  w budynku mieszkalnym jednorodzinnym lub
2.  w budynku mieszkalnym jednorodzinnym nowo budowanym, który nie został przekazany lub zgłoszony do użytkowania, pod warunkiem że zgodnie z przepisami ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane uzyskano zgodę na rozpoczęcie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego

*   w ramach programów mających na celu poprawę efektywności energetycznej i zmniejszenie emisji pyłów i innych zanieczyszczeń do atmosfery.

Z powyższego przepisu wynika zatem, że zwolnieniem z podatku objęte będą świadczenia otrzymane ze środków NFOŚiGW oraz WFOŚiGW na przygotowanie dokumentacji oraz realizację przedsięwzięcia w budynku mieszkalnym jednorodzinnym w rozumieniu art. 3 pkt 2a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2018 r., poz. 1202, z późn. zm.) w ramach programów mających na celu poprawę efektywności energetycznej i zmniejszenie emisji pyłów i innych zanieczyszczeń do atmosfery. Zwolnienie to ma również zastosowanie do budynków nowo budowanych, które nie zostały przekazane lub zgłoszone do użytkowania, pod warunkiem że uzyskano zgodę zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa budowlanego na rozpoczęcie budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego.

Ponadto podkreślić należy, że przepis art. 21 ust. 1 pkt 129a cytowanej ustawy został wprowadzony przez art. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 9 listopada 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2018 r., poz. 2246) i ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r. (art. 4 ustawy o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne).

W myśl art. 400 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2018 r. poz. 799, z późn. zm.) Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej, zwany dalej „Narodowym Funduszem”, jest państwową osobą prawną w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r. poz. 869).

Z kolei ust. 2 ww. przepisu stanowi, że Wojewódzkie fundusze ochrony środowiska i gospodarki wodnej, zwane dalej „wojewódzkimi funduszami”, są samorządowymi osobami prawnymi w rozumieniu art. 9 pkt 14 ustawy, o której mowa w ust. 1.

Zgodnie zaś z art. 400 ust. 3 powołanej ustawy Wojewódzkie fundusze nie są wojewódzkimi samorządowymi jednostkami organizacyjnymi, o których mowa w art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2019 r. poz. 512).

W świetle art. 400b ust. 1 cytowanej ustawy celem działania Narodowego Funduszu jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 2a, 5-22 i 24-42 oraz art. 410a ust. 4-6.

Stosownie zaś do art. 400b ust. 2 powołanej ustawy celem działania wojewódzkich funduszy jest finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 2a, 5-9a, 11-22 i 24-42.

W myśl zaś art. 411 ust. 8 ww. ustawy Narodowy Fundusz oraz wojewódzkie fundusze udzielają dotacji, pożyczek, poręczeń oraz przekazują środki finansowe na podstawie umów cywilnoprawnych.

Z przedmiotowego opisu stanu faktycznego wynika, że W 2018 r. została Wnioskodawczyni przyznana dotacja w programie „X. – Program KAWKA” w wysokości \`(...)\`.,\`(...)\`. zł. W całości została przeznaczona na wymianę pieca węglowego – centralne ogrzewanie gazowe z całą instalacją. Zakup pieca i instalacja udokumentowane zostało fakturą, której część pozostałą Wnioskodawczyni pokryła z funduszy własnych. To bardzo duży wydatek finansowy, a dotacja spowodowała fakt, że Wnioskodawczyni mogła do takiej inwestycji przystąpić. Urząd Miasta A. poinformował Wnioskodawczynię na piśmie, że Gmina Miasta A. pozyskała środki na dotacje w Programie KAWKA z Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej i Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w B. Środki zostały pozyskane w ramach podpisanej umowy z Gminą Miasto A. w 2014 r., pozostała część stanowiła wkład własny Wnioskodawczyni. Stąd wypłacona dotacja pochodzi ze środków NFOŚIGW oraz WFOŚIGW w C. Dotacja jest dotacją w rozumieniu przepisów o finansach publicznych. Została udzielona przez podmiot będący samorządową osobą prawną, niepodlegającą zwolnieniu podmiotowemu w oparciu o przepisy ustawy o PIT. Umowa ww. dotacji została zawarta dnia 24 maja 2018 r.

Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że otrzymana na podstawie zawartej w dniu 24 maja 2018 r. umowy dotacja udzielona z budżetu Gminy Miasta A. nie korzysta ze zwolnienia określonego w art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Aby ww. dotacja mogła korzystać z ww. zwolnienia jej wypłata powinna nastąpić w 2019 r. i winna być otrzymana bezpośrednio ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej lub wojewódzkiego funduszu ochrony środowiska i gospodarki wodnej, nie zaś z Gminy Miasta A., która jako jednostka samorządu terytorialnego nie jest podmiotem wymienionym w art. 21 ust. 1 pkt 129a komentowanej ustawy.

Jednakże wskazać należy, że na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowego od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są dotacje, w rozumieniu przepisów o finansach publicznych, otrzymane z budżetu państwa lub budżetów jednostek samorządu terytorialnego, z zastrzeżeniem ust. 36.

Zgodnie natomiast z art. 21 ust. 36 ustawy o podatku od osób fizycznych zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 129, nie ma zastosowania do tej części dotacji otrzymanej na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, która została przeznaczona, na podstawie odrębnych przepisów, na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej tę działalność.

Dokonując zatem analizy przytoczonego wyżej zwolnienia, tj. treści art. 21 ust. 1 pkt 129 ww. ustawy, wskazać należy, że aby wypłacone świadczenie podlegało zwolnieniu musi stanowić dotację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2019 r., poz. 869) oraz winno zostać otrzymane z budżetu państwa lub budżetu jednostek samorządu terytorialnego.

Zatem skorzystanie z tej preferencji podatkowej możliwe jest wyłącznie w sytuacji, gdy spełnione będą łącznie oba warunki określone w ww. przepisie oraz gdy nie zaistnieją przesłanki wyłączające możliwość zastosowania ww. zwolnienia.

W myśl art. 126 ustawy o finansach publicznych dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

Stosownie do art. 127 ust. 1 powołanej ustawy dotacje celowe są to środki przeznaczone na:

1.  finansowanie lub dofinansowanie:
    1.  zadań z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych jednostkom samorządu terytorialnego ustawami,
    2.  ustawowo określonych zadań, w tym zadań z zakresu mecenatu państwa nad kulturą, realizowanych przez jednostki inne niż jednostki samorządu terytorialnego,
    3.  bieżących zadań własnych jednostek samorządu terytorialnego,
    4.  zadań agencji wykonawczych, o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. b,
    5.  zadań zleconych do realizacji organizacjom pozarządowym,
    6.  kosztów realizacji inwestycji;
2.  dopłaty do oprocentowania kredytów bankowych w zakresie określonym w odrębnych ustawach.

Zgodnie zaś z art. 127 ust. 2 cytowanej ustawy dotacjami celowymi są także środki przeznaczone na:

1.  realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 3 i ust. 3 pkt 6, wydatkowane przez podmioty realizujące te programy, inne niż państwowe jednostki budżetowe;
2.  realizację projektów pomocy technicznej finansowanych z udziałem środków europejskich i środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5 lit. a i b;
3.  finansowanie lub dofinansowanie zadań realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego oraz inne podmioty, ze środków przekazywanych przez jednostki, o których mowa w art. 9 pkt 5, 7 i 14;
4.  realizację programów finansowanych z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5;
5.  współfinansowanie realizacji programów finansowanych z udziałem środków europejskich;
6.  wyprzedzające finansowanie Wspólnej Polityki Rolnej, o którym mowa w odrębnych przepisach, w części podlegającej refundacji ze środków Unii Europejskiej.

W świetle art. 221 ust. 1 ustawy o finansach publicznych podmioty niezaliczane do sektora finansów publicznych i niedziałające w celu osiągnięcia zysku mogą otrzymywać z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacje celowe na cele publiczne, związane z realizacją zadań tej jednostki, a także na dofinansowanie inwestycji związanych z realizacją tych zadań.

Przepis art. 221 ust. 4 cytowanej ustawi stanowi, że tryb postępowania o udzielenie dotacji na inne zadania niż określone w ustawie, o której mowa w ust. 2, sposób jej rozliczania oraz sposób kontroli wykonywania zleconego zadania określa, w drodze uchwały, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, mając na uwadze zapewnienie jawności postępowania o udzielenie dotacji i jej rozliczenia.

Zgodnie z art. 403 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska do zadań własnych gmin należy finansowanie ochrony środowiska w zakresie określonym w art. 400a ust. 1 pkt 2, 5, 8, 9, 15, 16, 21-25, 29, 31, 32 i 38-42 w wysokości nie mniejszej niż kwota wpływów z tytułu opłat i kar, o których mowa w art. 402 ust. 4, 5 i 6, stanowiących dochody budżetów gmin, pomniejszona o nadwyżkę z tytułu tych dochodów przekazywaną do wojewódzkich funduszy.

W myśl art. 403 ust. 4 pkt 1 lit. a ww. ustawy finansowanie ochrony środowiska i gospodarki wodnej, o którym mowa w ust. 1 i 2, może polegać na udzielaniu dotacji celowej w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych z budżetu gminy lub budżetu powiatu na finansowanie lub dofinansowanie kosztów inwestycji podmiotów niezaliczonych do sektora finansów publicznych, w szczególności osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe przepisy prawa oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny stwierdzić należy, że udzielona Wnioskodawczyni na podstawie zawartej w 2018 r. umowy dotacja z budżetu Gminy Miasta A., w ramach Programu KAWKA, przeznaczona na wymianę pieca węglowego na centralne ogrzewanie gazowe z całą instalacją stanowi dla Niej przychód z innych źródeł mieszczący się w dyspozycji art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jednakże w związku z tym, że – jak wskazała Wnioskodawczyni – udzielone dofinansowanie jest dotacją w rozumieniu przepisów ustawy o finansach publicznych, to przychód ten korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 129 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z tychże względów za nieprawidłowe należy uznać stanowisko Wnioskodawczyni, zgodnie, z którym otrzymana dotacja powinna korzystać ze zwolnienia z art. 21 ust. 1 pkt 129a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawczynię w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.