Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-1.4011.918.2024.1.TR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Obowiązki płatnika związane ze szkoleniami członków rady nadzorczej.
Słowa kluczowe: członkowie; członkowie-członkowie rady nadzorczej; nocleg; obowiązek; obowiązek-obowiązek płatnika; odpowiedzialność; odpowiedzialność-odpowiedzialność płatnika; płatnik; rada; rada-rada nadzorcza; szkolenie; wyżywienie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Przychody.; Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Źródła przychodów.-Specyfika źródeł przychodów.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych z
    darzeń przyszłych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 listopada 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 26 listopada 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:
    Opis zdarzeń przyszłych
    Wnioskodawca jest bankiem spółdzielczym (dalej: „Bank”), którego zasady działania
    określają w szczególności przepisy ustawy z dnia z dnia 7 grudnia 2000r. o
    funkcjonowaniu banków spółdzielczych, ich zrzeszaniu się i bankach zrzeszających, ustawy
    z dnia z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe oraz ustawy z dnia z dnia 16 września
    1982r. Prawo spółdzielcze.
    Zgodnie z przepisami ww. ustaw oraz statutem Banku, jednym z organów Banku jest Rada
    Nadzorcza (dalej” „RN”). Jak wynika z przepisów ustawy Prawo bankowe (art. 22aa ust. 1 -
    członkowie RN Banku powinni mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie
    do pełnionych przez nich funkcji i powierzonych im obowiązków, a na Banku ciąży
    obowiązek zapewnienia środków niezbędnych do przygotowania członków RN do
    pełnienia przez nich funkcji i środków niezbędnych do ich szkolenia. Pokrywanie tych
    kosztów przez Bank oraz obowiązkowy udział w szkoleniach przez członków RN Banku
    stanowi realizację obowiązków wynikających z przepisów prawa omówionych szczegółowo
    w uzasadnieniu niniejszego wniosku.
    Szkolenia dla członków RN finansowane są przez Bank i mogą odbywać się w następujący
    sposób:
      1) Szkolenie dla członków RN Banku odbywa się w siedzibie Banku i w trakcie szkolenia
        uczestnicy mogą skorzystania z poczęstunku (np. lunch).
      2) Szkolenie wyjazdowe dla członków RN Banku odbywa się poza siedzibą Banku
        (szkolenie krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia, jak i poza czasem szkolenia
        uczestnicy mogą skorzystać z poczęstunku (np. lunch, obiadokolacja). Bank pokrywa
        dla uczestników szkolenia także koszt dojazdu i noclegów.
        W trakcie tych wyjazdów uczestnikom nie są oferowana dodatkowe atrakcje o
        charakterze integracyjnym.
      3) Szkolenie wyjazdowe dla członków RN Banku odbywa się poza siedzibą Banku
        (szkolenie krajowe lub zagraniczne). W trakcie szkolenia, jak i poza czasem szkolenia
        uczestnicy mogą skorzystać z poczęstunku (np. lunch, obiadokolacja). Bank pokrywa
        dla uczestników szkolenia koszt dojazdu i noclegów. W trakcie tych wyjazdów
        uczestnikom oferowane są dodatkowe atrakcje o charakterze integracyjnym (np.
        teatr), których koszt pokrywa Bank.
      4) Członkowie RN Banku uczestniczą indywidualnie w szkoleniu zorganizowanym przez
        podmiot zewnętrzny. Szkolenie prowadzone jest online lub stacjonarnie. W trakcie
        szkoleń stacjonarnych uczestnicy mają możliwość skorzystania z poczęstunku.
        Koszt szkolenia pokrywany jest przez Bank.

    Bank jako płatnik podatku dochodowego od osób fizycznych dotychczas rozpoznawał
    przychód u członków RN z tytułu finansowania ww. szkoleń i pobierał oraz odprowadzał z
    tego tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
    Obowiązek posiadania przez członków RN Banku odpowiedniej wiedzy, niezbędnej do
    sprawowania funkcji członka RN Banku wynika wprost z przepisów Ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. Prawo bankowego (art. 22aa ust. 1; art. 22aa ust. 8; art. 22ca; art. 22d ust.
    1), Wytycznych Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i
    Papierów Wartościowych w sprawie oceny odpowiedniości członków organu
    zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje (EBA/GL/2021/06 z dnia 02 lipca
    2021 r.), a także postanowień Rekomendacji Z wydanej przez Komisję Nadzoru
    Finansowego dotyczącej zasad ładu wewnętrznego w bankach.
    Ponadto, obowiązki Banku polegające na umożliwieniu wszystkim członkom RN
    uzupełnianie kwalifikacji przydanych do pracy w radzie w ramach organizowanych szkoleń
    wewnętrznych, jak i polegające na umożliwieniu członkom RN uzupełnianie kwalifikacji
    przydatnych do wypełniania obowiązków kontroli i nadzoru działalności Banku w ramach
    organizowanych szkoleń wynikają z wewnętrznych regulacji bankowych - Regulamin
    działania Rady Nadzorczej Banku; Polityka w zakresie powoływania i odwoływania oraz
    oceny odpowiedniości kandydatów/członków Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego.
    Niniejszy wniosek dotyczy szkoleń opisanych w punktach 1-4 powyżej, których tematyka
    jest związana przedmiotowo z obowiązkami realizowanymi w ramach sprawowanej funkcji
    członka Rady Nadzorczej Banku.

## Pytanie

Czy przepisy ustawy z dnia z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych należy interpretować w ten sposób, że pokrycie przez Bank na rzecz członków
    Rady Nadzorczej Banku kosztów szkoleń (wymienionych w pkt. 1-4 opisu stanu
    faktycznego), związanych z pełnieniem przez nich funkcji członka Rady Nadzorczej Banku
    nie będzie stanowić dla członków Rady Nadzorczej Banku przychodu w rozumieniu art. 11
    ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym - z tytułu ww.
    świadczeń - nie będą ciążyły na Banku obowiązki obliczenia, pobrania i odprowadzenia
    zaliczek na podatek dochodowy wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    W Państwa ocenie, przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych należy
    interpretować w ten sposób, że członkowie RN Banku w związku ze sfinansowaniem przez
    Bank ich udziału w szkoleniach szczegółowo wymienionych w punktach 1-4 opisu stanu
    faktycznego, nie będą uzyskiwać z tego tytułu przychodu podatkowego, w związku z czym
    na Banku nie będą ciążyć obowiązki płatnika wynikające z art. 41 ust. 1 i art. 42 ust. 1 ww.
    ustawy, tj. obliczenie, pobranie i odprowadzenie zaliczek.
    Finansowanie przez Bank ww. szkoleń oraz udział członków RN Banku w tych szkoleniach
    stanowi dla Banku i członków RN realizację obowiązków wynikających z następujących
    przepisów Prawa bankowego:
    Art. 22aa ust. 1 Prawa bankowego: 1. Członkowie (...) rady nadzorczej banku (...) powinni
    mieć wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji
    i powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
    obowiązków (...)”.

    Art. 22aa ust. 8 Prawa bankowego: „8. Bank (...) zapewniają środki niezbędne do
    przygotowania członków (...) rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki
    niezbędne do ich szkolenia”. Art. 22ca Prawa bankowego: „Komisja Nadzoru Finansowego
    dokonuje oceny, czy członkowie (...) rady nadzorczej spełniają wymogi określone w art.
    22aa”.
    Art. 22d ust. 1 Prawa bankowego: „W przypadku, gdy członek rady nadzorczej (...) banku
    (...) nie spełnia wymogów określonych w art. 22aa, Komisja Nadzoru Finansowego może
    wystąpić do właściwego organu banku (...) z wnioskiem o jego odwołanie lub w drodze
    decyzji, odwołać członka rady nadzorczej (...)”.
    Ponadto, finansowanie przez Bank szkoleń członków RN oraz udział członków RN w
    szkoleniach stanowi dla Banku i członków RN realizację obowiązków wynikających z
    następujących regulacji branżowych:
      1. Rekomendacja Z wydana przez Komisję Nadzoru Finansowego (KNF) dotyczącej
        zasad ładu wewnętrznego w bankach (dalej „Rekomendacja Z”), zgodnie z którą
        osoby pełniące funkcję członka rady nadzorczej w bankach powinny spełniać
        warunek odpowiedniości, tj. posiadać, pozyskiwać i pogłębiać wiedzę, umiejętności i
        doświadczenie, niezbędne do wykonywania pełnionej funkcji, przy czym banki
        powinny zapewniać tym osobom możliwość podnoszenia kwalifikacji, w tym w
        formie szkoleń. Zgodnie z rekomendacją, Banki powinny przeznaczać na szkolenia
        wystarczający czas, budżet i inne zasoby.
      2. Wytyczne Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego i Europejskiego Urzędu Giełd i
        Papierów Wartościowych w sprawie oceny odpowiedniości członków organu
        zarządzającego i osób pełniących najważniejsze funkcje (EBA/GL/2021/06 z dnia 02
        lipca 2021 r.)
    Obowiązek pozyskiwania i pogłębiania wiedzy i umiejętności przez członków rad
    nadzorczych banków poprzez m.in. uczestnictwo w szkoleniach określony został również
    w wydanych przez KNF „Zasadach ładu korporacyjnego dla instytucji nadzorowanych
    wydane przez Komisję Nadzoru Finansowego” oraz „Metodyce oceny odpowiedniości
    członków organów podmiotów nadzorowanych przez KNF”. Obowiązek aktualizowania
    wiedzy nakładają na członków RN Banku bankowe regulacje wewnętrzne, tj. Regulamin
    działania Rady Nadzorczej Banku oraz Polityka w zakresie powoływania i odwoływania
    oraz oceny odpowiedniości kandydatów/członków Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego.
    Bez udziału w szkoleniach członkowie RN Banku nie byliby w stanie spełnić wymogów
    nakładanych na nich przez wyżej opisane przepisy prawa. Wiedza i umiejętności zdobyte
    w trakcie szkoleń są przydatne, ze względu na ich branżową specyfikę, a także bardzo
    częste zmiany. Członkowie RN Banku zobowiązani są do posiadania odpowiedniej wiedzy,
    której wobec zmieniających się bardzo dynamicznie regulacji prawnych dotyczących
    działalności bankowej nie da się uzyskać bez regularnego udziału w szkoleniach.
    Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, do
    przychodów zalicza się m.in. przychody z otrzymanych nieodpłatnych świadczeń. Kwestia
    rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” - w aspekcie świadczeń pracowniczych -
    była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego (TK), który w wyroku z 8 lipca 2014 r.
    sygn. akt K 7/13 określił , jakie kryteria decydują o tym, że mamy do czynienia z
    nieodpłatnym świadczeniem, które stanowią podstawę do zakwalifikowania go jako
    przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy. Zaznaczyć należy, że wyrok TK dotyczy
    wprawdzie świadczeń uzyskiwanych przez pracowników, jednak zawiera uniwersalne
    wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć pojęcie „nieodpłatnych świadczeń”.
    Wskazówki te znajdują zastosowanie także w odniesieniu do członków RN.

    TK definiując pojęcie "nieodpłatnych świadczeń" jako przychodu, w rozumieniu art. 11 ust.
    1 ustawy o podatku chodowym od osób fizycznych, wskazał, że za przychód mogą być
    uznane wyłącznie świadczenia spełniające łącznie następujące trzy warunki:
      1) zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni dobrowolnie),
      2) zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły mu
        korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
        ponieść,
      3) korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
        dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Według oceny Banku powyższe warunki nie są spełnione w przypadku świadczeń
    polegających na sfinansowaniu przez Bank szkoleń dla członków RN Banku. W pierwszej
    kolejności wskazać należy, że członkowie RN Banku nie korzystają z tych szkoleń
    dobrowolnie - udział w szkoleniach ma charakter obowiązkowy, ponieważ jest niezbędny
    dla spełnienia przez członków RN wymogów wynikających z wyżej opisanych przepisów
    prawa i wewnętrznych regulacji bankowych. Członkowie RN Banku podlegają weryfikacji w
    ramach regularnie przeprowadzanego procesu oceny odpowiedniości indywidualnej i
    zbiorowej członków RN Banku. Zgodnie z Polityką w zakresie powoływania i odwoływania
    oraz oceny odpowiedniości kandydatów/członków Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego,
    Bank podejmie odpowiednie działania mające na celu ustalenie czy członkowie Rady
    Nadzorczej spełniają wymogi dotyczące wiedzy i umiejętności. W przypadku negatywnego
    wyniku takiej oceny, wobec członków RN Banku muszą być zastosowane odpowiednie
    środki naprawcze polegające miedzy innym zapewnieniu członkom udziału w
    odpowiednich szkoleniach. Niewątpliwie zapewnienie członkom RN Banku udziału w
    szkoleniach leży przede wszystkim w interesie Banku. Gdyby Bank nie zapewnił członkom
    RN udziału w szkoleniach, członkowie RN nie spełnialiby wymogów odpowiedniości w
    zakresie posiadanej wiedzy i umiejętności i w konsekwencji, nie mogliby pełnić swoje
    funkcji jako członkowie RN Banku. Mogłoby to doprowadzić do ich odwołania przez KNF.
    Stanowisko Banku znajduje odzwierciedlenie w stanowisku Dyrektora KIS wyrażonym w:
      1) indywidualnej interpretacji z 25 maja 2022 r. nr 0115-KDIT2.4011.76.2022.1.KC,
      2) indywidualnej interpretacji z 30 kwietnia 2024 r. nr 0112-KDIL2-1.4011.254.2024.1.
        MKA oraz
      3) indywidulanej interpretacji z dnia 4 października 2024 r. 0112-KDIL2-
        1.4011.640.2024.3.KF
    W opisie zdarzenia przyszłego wskazano, że w ramach niektórych rodzajów szkoleń,
    których koszt w całości pokrywany jest przez Bank, członkowie RN Banku mają
    zapewnione, poza częścią szkoleniową, nocleg i wyżywienie oraz atrakcje o charakterze
    integracyjnym (np. impreza integracyjna, teatr, kino, koncert, zwiedzanie). Według oceny
    Banku, koszt udziału członków RN Banku w części integracyjnej tych szkoleń, w świetle
    wyżej opisanego wyroku TK, nie powoduje również powstania przychodu dla członków RN
    Banku, a tym samym nie rodzi po stronie Banku obowiązków wnikających z treści art. 41
    ust. 1 i art. 42 ust. 1 Ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Znajduje to
    odzwierciedlenie w stanowisku Dyrektora KIS wyrażonym w:
      1) indywidualnej interpretacji z 23 grudnia 2022 r. nr 0113-KDIPT2-3.4011.807.2022.1.
        GG,
      2) indywidualnej interpretacji z 13 czerwca 2023 r. nr 0115-KDIT3.4011.324.2023.2.JS
        oraz

      3) indywidulanej interpretacji z dnia 4 października 2024 r. 0112-KDIL2-
        1.4011.640.2024.3.KF.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163) jest zasada powszechności
    opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z treścią tego
    przepisu:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    W myśl art. 11 ust. 2 ww. ustawy:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Zgodnie z art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu
          tego lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Dla celów podatkowych nieodpłatne świadczenie obejmuje działanie lub zaniechanie na
    rzecz innej osoby oraz wszystkie zjawiska gospodarcze i zdarzenia prawne, których
    następstwem jest uzyskanie korzyści kosztem innego podmiotu, lub te wszystkie

    zdarzenia prawne i gospodarcze, których skutkiem jest nieodpłatne, to jest niezwiązane z
    kosztami lub inną formą ekwiwalentu, przysporzenie majątku innej osobie, mające
    konkretny wymiar finansowy.
    Katalog źródeł przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych znajduje się w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 2 tej ustawy:
      Źródłem przychodów jest działalność wykonywana osobiście.
    W myśl art. 13 pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1
      pkt 2, uważa się przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich
      powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych
      organów stanowiących osób prawnych.
    Stosownie natomiast do art. 41 ust. 1 ww. ustawy
      Osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki
      organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które
      dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art.
      18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z
      zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego
      świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w
      wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym
      miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b, najniższą stawkę
      podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.
    Na mocy art. 42 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Płatnicy, o których mowa w art. 41, przekazują kwoty pobranych zaliczek na podatek
      oraz kwoty zryczałtowanego podatku w terminie do 20 dnia miesiąca następującego
      po miesiącu, w którym pobrano zaliczki (podatek) - na rachunek urzędu skarbowego,
      przy pomocy którego naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca
      zamieszkania płatnika wykonuje swoje zadania, a jeżeli płatnik nie jest osobą
      fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie
      posiada siedziby. Jednakże w przypadku gdy podatek został pobrany zgodnie z art.
      30a ust. 2a, płatnicy, o których mowa w art. 41 ust. 10, przekazują kwotę tego
      podatku na rachunek urzędu skarbowego, przy pomocy którego naczelnik urzędu
      skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych wykonuje
      swoje zadania.
    Kwestia rozumienia pojęcia „nieodpłatnych świadczeń” – w aspekcie świadczeń
    pracowniczych – była przedmiotem analizy Trybunału Konstytucyjnego, który w wyroku z 8
    lipca 2014 r. sygn. akt K 7/13 dokonał ustalenia, jakie kryteria statuują nieodpłatne
    świadczenie do zakwalifikowania go jako przychodu pracownika z tytułu stosunku pracy.
    Trybunał Konstytucyjny definiując pojęcie „innych nieodpłatnych świadczeń” jako
    przychodu, w rozumieniu art. 12 ust. 1 i art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych wskazał, że za przychód pracownika mogą być uznane takie świadczenia,
    które:
    - po pierwsze, zostały spełnione za zgodą pracownika (skorzystał z nich w pełni
      dobrowolnie),

    - po drugie, zostały spełnione w jego interesie (a nie w interesie pracodawcy) i przyniosły
      mu korzyść w postaci powiększenia aktywów lub uniknięcia wydatku, który musiałby
      ponieść,
    - po trzecie, korzyść ta jest wymierna i przypisana indywidualnemu pracownikowi (nie jest
      dostępna w sposób ogólny dla wszystkich podmiotów).
    Wobec tego, przyjęcie oceny uznającej konkretne świadczenie ze strony pracodawcy za
    przychód pracownika ze stosunku pracy, podlegający opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych, winno opierać się na przesłankach wynikających z ww.
    przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które Trybunał
    Konstytucyjny w powołanym powyżej wyroku uznał za zgodne z Konstytucją i przedstawił
    ich interpretację.
    Należy też pokreślić, że ustawowe pojęcie nieodpłatnych świadczeń musi być zawsze
    interpretowane w konkretnym kontekście, a nie w oderwaniu od niego, z pominięciem
    okoliczności realizacji pewnych uprawnień, zjawisk gospodarczych i zdarzeń prawnych.
    Wskazać należy, że nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika ze stosunku
    pracy – gdy świadczenie to powoduje wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia: w
    postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej lub w postaci również wymiernego
    zaoszczędzenia wydatku. Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy
    zostało spełnione za zgodą pracownika, tj. gdy pracownik skorzystał z niego w pełni
    dobrowolnie. Zatem, pracodawca spełnił określone świadczenie na rzecz pracownika, gdy
    dysponował uprzednią zgodą pracownika na jego przyjęcie.
    Przychód pracownika będzie obejmował nieodpłatne świadczenie, gdy świadczenie to
    zostanie spełnione w interesie pracownika (a nie w interesie pracodawcy) i przyniesie
    pracownikowi korzyść w postaci powiększenia jego aktywów lub uniknięcia wydatku, który
    musiałby ponieść. W zakresie tego kryterium należy wskazać, że chodzi o realny charakter
    przysporzenia, jako warunku objęcia nieodpłatnego świadczenia podatkiem dochodowym.
    Nieodpłatne świadczenie jest przychodem pracownika, gdy korzyść jest wymierna i
    przypisana indywidualnemu pracownikowi, tj. nie jest dostępna w sposób ogólny dla
    wszystkich podmiotów. W sytuacji, gdy nieodpłatne świadczenie nie powoduje
    przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej, czy to w postaci również
    wymiernego zaoszczędzenia wydatku, to wówczas nie można mówić o przychodzie z
    tytułu nieodpłatnego świadczenia.
    W konsekwencji należy przyjąć, że mimo bardzo szerokiego ujęcia pojęcia przychodu,
    nie każde świadczenie spełnione przez pracodawcę na rzecz pracownika podlega
    opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Przykładem tego rodzaju
    świadczeń są świadczenia spełnione wyłącznie w interesie pracodawcy, tj. mające
    charakter służbowy, a nie prywatny.
    Powyższy wyrok Trybunału Konstytucyjnego dotyczy wprawdzie świadczeń uzyskiwanych
    przez pracowników, jednak zawiera wskazówki interpretacyjne, jak należy rozumieć
    nieodpłatne świadczenia i przywołane ustalenia pozostają aktualne również do osób
    będących członkami rady nadzorczej, o których mowa w analizowanym wniosku.
    Z opisu zdarzeń wynika, że pokrywają Państwo koszty Szkoleń dla członków Rady
    Nadzorczej. Finansowanie przez Państwo Szkoleń oraz udział członków RN w Szkoleniach
    stanowi realizację obowiązków wynikających z ustawy Prawo bankowe oraz innych
    regulacji przytoczonych przez Państwa we wniosku. Ponadto, Państwa obowiązki
    polegające na umożliwieniu wszystkim członkom RN uzupełnianie kwalifikacji przydanych
    do pracy w radzie w ramach organizowanych szkoleń wewnętrznych, jak i polegające na
    umożliwieniu członkom RN uzupełnianie kwalifikacji przydatnych do wypełniania
    obowiązków kontroli i nadzoru działalności Banku w ramach organizowanych szkoleń

    wynikają z wewnętrznych regulacji bankowych - Regulamin działania Rady Nadzorczej
    Banku; Polityka w zakresie powoływania i odwoływania oraz oceny odpowiedniości
    kandydatów/członków Rady Nadzorczej Banku Spółdzielczego.
    Zgodnie z art. 22aa ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z
    2024 r. poz. 1646 ze zm.):
      Członkowie zarządu i rady nadzorczej banku, finansowej spółki holdingowej i
      finansowej spółki holdingowej o działalności mieszanej powinni mieć wiedzę,
      umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
      powierzonych im obowiązków, oraz dawać rękojmię należytego wykonywania tych
      obowiązków. Rękojmia, o której mowa w zdaniu pierwszym, odnosi się w
      szczególności do reputacji, uczciwości i rzetelności danej osoby oraz zdolności do
      prowadzenia spraw banku, finansowej spółki holdingowej i finansowej spółki
      holdingowej o działalności mieszanej w sposób ostrożny i stabilny.
    W myśl art. 22aa ust. 8 tej ustawy:
      Bank, finansowa spółka holdingowa i finansowa spółka holdingowa o działalności
      mieszanej zapewniają środki niezbędne do przygotowania członków zarządu i rady
      nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i środki niezbędne do ich szkolenia.
    Powyższe przepisy wskazują zatem, że członkowie rady nadzorczej banku winni posiadać
    wiedzę, umiejętności i doświadczenie, odpowiednie do pełnionych przez nich funkcji i
    powierzonych im obowiązków. Natomiast bank jest zobowiązany do zapewnienia środków
    niezbędnych do przygotowania członków rady nadzorczej do pełnienia przez nich funkcji i
    środków niezbędnych do ich szkolenia.
    Po uwzględnieniu powyższych wyjaśnień oraz okoliczności faktycznych przedstawionych w
    opisie zdarzeń, stwierdzam, że pokrycie przez Państwa na rzecz członków RN kosztów ich
    udziału w szkoleniach związanych z pełnieniem funkcji członka RN nie będzie stanowić dla
    nich przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tym samym – z tytułu ww. świadczeń – nie będzie ciążył na Państwu obowiązek
    obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzeń przyszłych, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;

      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.