Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.891.2024.2.KOM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-13
Teza: Uznanie, że w zakresie planowanej Transakcji, każdy ze Sprzedających będzie działać w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, że transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT, i Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane; grunty-dostawa gruntu; grunty-grunt niezabudowany; odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu; pełnomocnictwo; podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza ; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy, płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1. Podatnicy i płatnicy-Podatnicy; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1-pkt 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15-ust. 2; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    31 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy uznania, że:
        w zakresie planowanej Transakcji, każdy ze Sprzedających będzie działać w
        charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT,
        transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
        opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT,
        Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
        kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 3 lutego 2025 r.
    Treść wniosku wspólnego jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem wspólnym
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:
          A. sp. z o.o.
    2. Zainteresowani niebędący stroną postępowania:
          A.A.

          B.A.

## Opis zdarzenia przyszłego

A. sp. z o.o. z siedzibą w (...) (dalej: „Spółka” lub „Nabywca”) jest spółką celową, której
    głównym przedmiotem działalności jest wynajem i zarządzanie nieruchomościami
    własnymi lub dzierżawionymi. Ponadto Spółka realizuje projekty budowlane związane z
    wznoszeniem budynków mieszkalnych, niemieszkalnych, rozbiórką i burzeniem obiektów
    budowlanych, przygotowaniem terenów pod budowę, jak również kupnem i sprzedażą
    nieruchomości na własny rachunek.
    Spółka jest oraz, na moment Transakcji (zdefiniowanej w dalszej części opisu), będzie
    czynnym podatnikiem od towarów i usług.
    Spółka wchodzi w skład grupy kapitałowej (...), prowadzącej działalność deweloperską w
    sektorach mieszkaniowym oraz nieruchomości komercyjnych (w tym technologiczno -
    magazynowych), jak również świadczącej usługi kompleksowe z zakresu zarządzania
    nieruchomościami oraz procesami budowlanymi (dalej: „Grupa”).
    W związku z realizacją kolejnego projektu, Spółka planuje nabyć szereg nieruchomości
    gruntowych.
    W tym zakresie Spółka nabędzie między innymi nieruchomość gruntową od p. B.A. oraz p.
    A.A., jako współwłaścicieli nieruchomości objętej ustrojem wspólności majątkowej
    małżeńskiej (dalej: „Sprzedający”; Sprzedający łącznie z Nabywcą dalej: „Strony” lub „
    Zainteresowani”), która to nieruchomość gruntowa opisana została szczegółowo w dalszej
    części wniosku.
    Zastrzec przy tym należy, iż p. B.A. oraz Spółka niezależnie planują dokonać odrębnej
    transakcji nabycia nieruchomości gruntowej, która pozostaje jej wyłączoną własnością
    (stanowi część majątku osobistego) i pozostaje zarazem przedmiotem odrębnego wniosku
    o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego.
    Przedmiotem transakcji będzie nieruchomość gruntowa położona na terenie (...),
    stanowiąca działkę gruntu numer 1, o powierzchni 0,1850 ha, obręb ewidencyjny (...), dla
    której prowadzona jest księga wieczysta nr (...) (dalej: „Nieruchomość”).
    Sprzedający nabyli prawo własności przedmiotowej Nieruchomości w dobrej wierze, na
    podstawie umowy sprzedaży z 23 kwietnia 2007 r., sporządzonej przez (...), notariusza w
    (...), Rep. (...), a fakt nabycia Nieruchomości przez Sprzedających nie jest przedmiotem
    żadnego sporu z jakąkolwiek osobą trzecią.
    Sprzedający powyższego nabycia dokonali do majątku objętego wspólnością ustawową
    majątkową małżeńską, który to stan trwania tego ustroju majątkowego nie uległ od tego
    czasu zmianie.
    Nieruchomość stanowi teren niezabudowany. Na moment planowanej sprzedaży
    Nieruchomość nadal będzie stanowić teren niezabudowany.
    Dla Nieruchomości obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego rejonu
    ulicy (...) w części zachodniej, zatwierdzony uchwałą Rady (...) z (...) 2006 r. (Dz. Urz. (...))
    (dalej: „MPZP”).
    W myśl MPZP, Nieruchomość znajduje się:
        na terenie mieszkalnictwa jednorodzinnego, oznaczonego na rysunku planu
        symbolem 10MN, oraz
        w liniach rozgraniczających drogi lokalnej, oznaczonej na rysunku planu symbolem
        1KUL.

    Z uwagi na fakt, że dla Nieruchomości obowiązuje MPZP, Nieruchomość nie stanowi
    zarazem nieruchomości rolnej w rozumieniu ustawy z dnia 11 kwietnia 2003 r. o
    kształtowaniu ustroju rolnego (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 423).
    Spółka wskazuje, że na Nieruchomości oraz nieruchomościach z nią sąsiadujących (dalej: „
    Nieruchomości Sąsiadujące”) planowana jest realizacja inwestycji dotyczącej wybudowania
    domów jednorodzinnych dwulokalowych (dalej: „Inwestycja”). Po wybudowaniu, Spółka
    planuje sprzedaż poszczególnych lokali na rzecz osób fizycznych. Czynności te będą
    podlegały opodatkowaniu VAT.
    W związku z tym Strony zawarły przedwstępną umowę sprzedaży Nieruchomości (dalej: „
    Umowa Przedwstępna”), z tytułu której Nabywca, po spełnieniu warunków określonych w
    Umowie Przedwstępnej, wpłaci na rzecz Sprzedających kwotę stanowiącą zadatek w
    rozumieniu art. 394 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r.,
    poz. 1061). Strony w ramach Umowy Przedwstępnej wyraziły wolę, by po spełnieniu
    określonych warunków doszło do zawarcia Umowy Przyrzeczonej (dalej: „Umowa
    Przyrzeczona”; dalej w odniesieniu do transakcji sprzedaży Nieruchomości oraz czynności
    temu towarzyszących, których skutkiem będzie zawarcie Umowy Przyrzeczonej: „
    Transakcja”).
    W myśl postanowień Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, iż do zawarcia Umowy
    Przyrzeczonej dojdzie m.in. pod warunkiem nabycia przez Nabywcę prawa własności
    Nieruchomości Sąsiadujących.
    Sprzedający udzielili Nabywcy w ramach zawartej Umowy Przedwstępnej prawa do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 3 pkt. 11 ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 725) dla celów koniecznych
    do przygotowania planowanej przez Spółkę Inwestycji (w tym przeprowadzenia badania
    Nieruchomości), które obejmować będzie w szczególności prawo do składania oświadczeń
    o posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, składania i
    cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, opinii, ekspertyz, warunków
    technicznych, a także do prowadzenia na Nieruchomości badań i odwiertów niezbędnych
    do potwierdzenia, iż Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe
    umożliwiają realizację na niej Inwestycji planowanej przez Spółkę wraz niezbędną
    infrastrukturą.
    Wraz z zawarciem Umowy Przedwstępnej Sprzedający złożyli w odrębnym dokumencie
    oświadczenie o udzieleniu na rzecz Nabywcy ww. prawa do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane (dalej: „Prawo Do Dysponowania Nieruchomością”).
    Jeżeli udzielone Nabywcy Prawo Do Dysponowania Nieruchomością okazałoby się
    niewystarczające do uzyskania zgód, zezwoleń, uzgodnień, sprawdzań, opinii, czy też
    warunków technicznych i przyłączy, w myśl Umowy Przedwstępnej Sprzedający
    zobowiązali się do zawarcia z Nabywcą odrębnej umowy uprawniającej do występowania
    o ww. pozwolenia, np. umowy dzierżawy lub użyczenia Nieruchomości za
    wynagrodzeniem wskazanym przez Nabywcę, na warunkach uzgodnionych przez Strony.
    Na mocy Umowy Przedwstępnej, Sprzedający zobowiązali się ponadto współpracować z
    Nabywcą w celu uzyskania przez Nabywcę decyzji środowiskowej tj. m.in. złożenia na
    każde wezwanie Nabywcy stosownego oświadczenia wymaganego przepisami prawa w
    postępowaniu o uzyskanie decyzji środowiskowej i udzielenia każdej osobie wskazanej
    przez Nabywcę wymaganego pełnomocnictwa, w tym także do reprezentowania go jako
    strony we wszelkich postępowaniach administracyjnych, które zostaną wszczęte na
    wniosek Nabywcy w celu uzyskania przez niego decyzji środowiskowej, a także będzie
    przekazywać Nabywcy wszelkie informacje mające wpływ na wykonanie transakcji
    przewidzianej niniejszą Umową Przedwstępną.
    W ramach Umowy Przedwstępnej, Strony postanowiły, że po jej zawarciu, Nabywca
    rozpocznie badanie Nieruchomości w zakresie stanu prawnego, podatkowego,

    technicznego i środowiskowego oraz pod kątem zanieczyszczenia gruntu (dalej: „Badanie
    ”). Na potrzeby Badania, Sprzedający zobowiązali się do przekazania Nabywcy w trakcie
    Badania, niezwłocznie po otrzymaniu stosownej informacji w tym zakresie, wszelkich
    dokumentów oraz informacji będących w jego posiadaniu i dotyczących Nieruchomości.
    W zakresie planowanej Transakcji Sprzedający korzystają z usług zewnętrznych
    podmiotów.
    Niezależnie od zawarcia Umowy Przedwstępnej Sprzedający udzielili pełnomocnictwa na
    rzecz podmiotu trzeciego (dalej: „Pełnomocnictwo”), w ramach którego umocowali
    wskazane przez ten podmiot trzeci osoby do działania w następujących obszarach:
    występowania do właściwych sądów, urzędów oraz innych organów administracji
    publicznej z wnioskami o wydanie wszelkich dokumentów, zaświadczeń oraz udzielenie
    wszelkich informacji dotyczących stanu prawnego oraz stanu faktycznego Nieruchomości,
    w tym w szczególności do:
        przeglądania i sporządzania odpisów (w tym fotografii cyfrowych) z ksiąg
        wieczystych prowadzonych dla Nieruchomości, akt tych ksiąg wieczystych oraz
        dokumentów załączonych do nich,
        otrzymywania odpisów z powołanych wyżej ksiąg wieczystych,
        przeglądania i sporządzania odpisów (w tym fotografii cyfrowych) z wniosków (i
        załączników do nich) złożonych do powołanych wyżej ksiąg wieczystych,
        przeglądania i sporządzania odpisów (w tym fotografii cyfrowych) z dokumentów
        załączonych do innych ksiąg historycznych dotyczących Nieruchomości, w tym
        przede wszystkim, lecz nie wyłącznie, ze zbiorów dokumentów prowadzonych dla
        Nieruchomości przed założeniem dla nich ksiąg wieczystych, jak i innych ksiąg
        wieczystych, do których złożono dokumenty dotyczące Nieruchomości,
        uzyskiwania informacji o treści, w tym wypisów i wyrysów, z rejestru gruntów i map
        ewidencyjnych, rejestru budynków oraz map ewidencyjnych dla celów prawnych
        (również zawierających adnotację, że mogą być one podstawą dokonania wpisów w
        księgach wieczystych), a także wszelkich innych informacji i dokumentów
        dotyczących Nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków,
        otrzymywania informacji i zaświadczeń o przeznaczeniu Nieruchomości w
        miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i studiach uwarunkowań i
        kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (w tym wypisów i wyrysów z
        takich planów i studiów) oraz otrzymywania zaświadczeń o braku miejscowego
        planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla Nieruchomości,
        otrzymywania informacji i zaświadczeń w przedmiocie toczących się lub
        zakończonych postępowań dotyczących Nieruchomości oraz wydanych w tych
        postępowaniach decyzjach administracyjnych (w tym otrzymywania kopii i odpisów
        takich decyzji administracyjnych),
        otrzymywania informacji i zaświadczeń dotyczących roszczeń reprywatyzacyjnych w
        stosunku do Nieruchomości,
        uzyskiwania wszelkich informacji i zaświadczeń związanych z Nieruchomościami od
        konserwatora zabytków właściwego ze względu na miejsce położenia
        Nieruchomości, w tym uzyskiwania wypisów lub zaświadczeń z rejestru lub
        ewidencji zabytków,

        otrzymywania od właściwych organów informacji i zaświadczeń o położeniu
        Nieruchomości w strefie kolejowego terenu zamkniętego czy też występowaniu na
        Nieruchomościach infrastruktury kolejowej,
        uzyskiwania zaświadczeń potwierdzających, czy Nieruchomości są lub nie są objęte
        prawem pierwokupu o którym mowa w ustawie z dnia 9 października 2015 r. o
        rewitalizacji, a także czy Nieruchomości znajdują się na obszarze, dla którego
        podjęto uchwałę o wyznaczeniu obszaru zdegradowanego lub obszaru rewitalizacji,
        uzyskiwania zaświadczeń potwierdzających, czy Nieruchomości są lub nie są objęte
        uproszczonym planem urządzenia lasów lub decyzją, o której mowa w art. 19 ust. 3
        ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach,
        otrzymywania od właściwych organów informacji i zaświadczeń o położeniu
        Nieruchomości na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
        uzyskania wszelkich informacji i zaświadczeń związanych z dostępem
        Nieruchomości do drogi publicznej,
        przeglądania i sporządzania oraz uzyskiwania odpisów i kopii z dokumentów, które
        dotyczą lub mogą dotyczyć Nieruchomości, znajdujących się we wszelkich
        archiwach, urzędach i rejestrach, a także innych informacji w zakresie kwestii
        reprywatyzacyjnych, środowiskowych, geologicznych, komunikacyjnych,
        budowlanych İ ochrony konserwatorskiej,
        reprezentowania Sprzedających przed wszelkimi urzędami administracji publicznej
        i samorządowej w celu uzyskiwania informacji o wszelkich postępowaniach
        sądowych lub administracyjnych, w szczególności dotyczących roszczeń
        reprywatyzacyjnych, decyzjach administracyjnych, postanowieniach i
        uzgodnieniach związanych z Nieruchomościami, a także występowania do
        wszelkich osób fizycznych lub prawnych w celu uzyskania wszelkich informacji,
        zaświadczeń, odpisów, kopii, dotyczących lub związanych z Nieruchomościami oraz
        ich stanem faktycznym, oraz
        odbioru wszelkich innych dokumentów, korespondencji lub informacji dotyczących
        Nieruchomości, o których wydanie lub udzielenie wystąpi którakolwiek z osób
        umocowanych w oparciu o Pełnomocnictwo, a także dokonywania wszelkich
        czynności koniecznych lub przydatnych do ich uzyskania, jak również dokonywania
        wszelkich czynności faktycznych i prawnych, w tym składania oświadczeń woli i
        wiedzy, jakie okażą się konieczne lub przydatne w celu realizacji niniejszego
        pełnomocnictwa,
        otrzymywania w imieniu Sprzedających zaświadczeń od organów podatkowych,
        ZUS, PFRON, urzędów celnych i właściwego urzędu gminy, w przedmiocie istnienia
        lub nieistnienia zaległości w zapłacie podatków i innych danin publicznych, w tym
        opłat za korzystanie ze środowiska,
    - dalej: „Zakres Pełnomocnictwa”.
    Sprzedający nie wykonują działalności gospodarczej i nie są przedsiębiorcą w rozumieniu
    ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 236).

    Nieruchomość nie jest i nie była w przeszłości wykorzystywana dla celów działalności
    gospodarczej, o której mowa powyżej.
    Na moment składania wniosku, na Nieruchomości nie jest prowadzona działalność
    rolnicza.
    Należy podkreślić, iż przedmiotem planowanej Transakcji nie będzie zbycie
    zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o VAT.
    Sprzedający są osobami fizycznymi, którzy, każde z osobna, na dzień zawarcia Transakcji
    będzie zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT.
    Uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    W odpowiedzi na wezwanie Zainteresowani wskazali:
    1. Sprzedający nabyli niezabudowaną działkę gruntu nr 1 w 2007 r. od p. C.C. Wskazany
    grunt został przeznaczony na cele prywatne Sprzedających i był wykorzystywany do
    uprawy roli na przedmiotowym gruncie. Na Nieruchomości nie jest prowadzona obecnie
    działalność rolnicza.
    2. Sprzedający w dacie nabycia Nieruchomości w 2007 r. nie byli czynnymi
    zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT.
    3. Nabycie Nieruchomości w 2007 r. nie było transakcją objętą opodatkowaniem
    podatkiem VAT, nie było udokumentowane fakturą z wykazaną kwotą podatku VAT, jak
    również żadnemu ze Sprzedających nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego z tytułu tego nabycia.
    4. Sprzedający nie oddają oraz nie oddawali Nieruchomości osobom trzecim w najem,
    dzierżawę albo używanie na podstawie innych umów o podobnym charakterze.
    5. W okresie posiadania Nieruchomości Sprzedający nie podejmowali działań mających na
    celu podniesienie jej wartości. W szczególności Sprzedający nie dokonali ogrodzenia
    terenu Nieruchomości, nie wytyczali drogi dojazdowej, nie dokonali uzbrajania
    Nieruchomości w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej, wodnej,
    kanalizacji deszczowej oraz przyłącze energetyczne.
    Ponadto Sprzedający nie składali wniosków o wydanie warunków zabudowy dla tej
    Nieruchomości.
    Wnioskodawca pragnie zarazem podkreślić, że niezależnie, w okresie poprzedzającym
    złożenie niniejszego Wniosku, jak również w okresie, który nastąpi przed planowaną
    Transakcją, Sprzedający odpowiednio podjęli lub podejmą szereg innych działań, w tym:
        Sprzedający udzielili Nabywcy Prawo Do Dysponowania Nieruchomością,
        obejmujące w szczególności uprawnienie Nabywcy do składania oświadczeń o
        posiadanym prawie do dysponowania Nieruchomością na cele budowlane,
        składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, opinii,
        ekspertyz, warunków technicznych, a także do prowadzenia na Nieruchomości
        badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość jest wolna od
        zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na niej Inwestycji
        planowanej przez Spółkę wraz niezbędną infrastrukturą.
      Jeżeli udzielone Nabywcy Prawo Do Dysponowania Nieruchomością okazałoby się
      niewystarczające do uzyskania zgód, zezwoleń, uzgodnień, sprawdzań, opinii, czy też
      warunków technicznych i przyłączy, myśl Umowy Przedwstępnej Sprzedający
      zobowiązali się do zawarcia z Nabywcą odrębnej umowy uprawniającej do
      występowania o ww. pozwolenia, np. umowy dzierżawy lub użyczenia Nieruchomości

      za wynagrodzeniem wskazanym przez Nabywcę, na warunkach uzgodnionych przez
      Strony;
        na mocy Umowy Przedwstępnej, Sprzedający zobowiązali się ponadto
        współpracować z Nabywcą w celu uzyskania przez Nabywcę decyzji środowiskowej,
        tj. m.in. złożenia na każde wezwanie Nabywcy stosownego oświadczenia
        wymaganego przepisami prawa w postępowaniu o uzyskanie decyzji
        środowiskowej i udzielenia każdej osobie wskazanej przez Nabywcę wymaganego
        pełnomocnictwa, w tym także do reprezentowania go jako strony we wszelkich
        postępowaniach administracyjnych, które zostaną wszczęte na wniosek Nabywcy w
        celu uzyskania przez niego decyzji środowiskowej, a także będzie przekazywać
        Nabywcy wszelkie informacje mające wpływ na wykonanie transakcji przewidzianej
        niniejszą Umową Przedwstępną;
        na mocy Umowy Przedwstępnej Strony postanowiły, że po jej zawarciu, Nabywca
        rozpocznie Badanie Nieruchomości, dotyczące stanu prawnego, podatkowego,
        technicznego i środowiskowego oraz pod kątem zanieczyszczenia gruntu.
      Na potrzeby Badania, Sprzedający zobowiązali się do przekazania Nabywcy w trakcie
      Badania, niezwłocznie po otrzymaniu stosownej informacji w tym zakresie, wszelkich
      dokumentów oraz informacji będących w ich posiadaniu i dotyczących Nieruchomości;
        niezależnie od zawarcia Umowy Przedwstępnej Sprzedający udzielili
        Pełnomocnictwa, w ramach którego umocowali osoby wyznaczone przez wskazany
        we Wniosku podmiot trzeci do podejmowania działań wynikających z Zakresu
        Pełnomocnictwa, tj.:
          występowania do właściwych sądów, urzędów oraz innych organów
          administracji publicznej z wnioskami o wydanie wszelkich dokumentów,
          zaświadczeń oraz udzielenie wszelkich informacji dotyczących stanu
          prawnego oraz stanu faktycznego Nieruchomości, w tym w szczególności do:
              przeglądania i sporządzania odpisów (w tym fotografii cyfrowych) z ksiąg
              wieczystych prowadzonych dla Nieruchomości, akt tych ksiąg
              wieczystych oraz dokumentów załączonych do nich,
              otrzymywania odpisów z powołanych wyżej ksiąg wieczystych,
              przeglądania i sporządzania odpisów (w tym fotografii cyfrowych) z
              wniosków (i załączników do nich) złożonych do powołanych wyżej ksiąg
              wieczystych,
              przeglądania i sporządzania odpisów (w tym fotografii cyfrowych) z
              dokumentów załączonych do innych ksiąg historycznych dotyczących
              Nieruchomości, w tym przede wszystkim, lecz niewyłącznie, ze zbiorów
              dokumentów prowadzonych dla Nieruchomości przed założeniem dla
              nich ksiąg wieczystych, jak i innych ksiąg wieczystych, do których złożono
              dokumenty dotyczące Nieruchomości,
              uzyskiwania informacji o treści, w tym wypisów i wyrysów, z rejestru
              gruntów i map ewidencyjnych, rejestru budynków oraz map

              ewidencyjnych dla celów prawnych (również zawierających adnotację, że
              mogą być one podstawą dokonania wpisów w księgach wieczystych), a
              także wszelkich innych informacji i dokumentów dotyczących
              Nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków,
              otrzymywania informacji i zaświadczeń o przeznaczeniu Nieruchomości
              w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i studiach
              uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (w
              tym wypisów i wyrysów z takich planów i studiów) oraz otrzymywania
              zaświadczeń o braku miejscowego planu zagospodarowania
              przestrzennego obowiązującego dla Nieruchomości,
              otrzymywania informacji i zaświadczeń w przedmiocie toczących się lub
              zakończonych postępowań dotyczących Nieruchomości oraz wydanych
              w tych postępowaniach decyzjach administracyjnych (w tym
              otrzymywania kopii i odpisów takich decyzji administracyjnych),
              otrzymywania informacji i zaświadczeń dotyczących roszczeń
              reprywatyzacyjnych w stosunku do Nieruchomości,
              uzyskiwania wszelkich informacji i zaświadczeń związanych z
              Nieruchomościami od konserwatora zabytków właściwego ze względu
              na miejsce położenia Nieruchomości, w tym uzyskiwania wypisów lub
              zaświadczeń z rejestru lub ewidencji zabytków,
              otrzymywania od właściwych organów informacji i zaświadczeń o
              położeniu Nieruchomości w strefie kolejowego terenu zamkniętego czy
              też występowaniu na Nieruchomościach infrastruktury kolejowej,
              uzyskiwania zaświadczeń potwierdzających, czy Nieruchomości są lub
              nie są objęte prawem pierwokupu, o którym mowa w ustawie z dnia 9
              października 2015 r. o rewitalizacji, a także czy Nieruchomości znajdują
              się na obszarze, dla którego podjęto uchwałę o wyznaczeniu obszaru
              zdegradowanego lub obszaru rewitalizacji,
              uzyskiwania zaświadczeń potwierdzających, czy Nieruchomości są lub
              nie są objęte uproszczonym planem urządzenia lasów lub decyzją, o
              której mowa w art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach,
              otrzymywania od właściwych organów informacji i zaświadczeń o
              położeniu Nieruchomości na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,
              uzyskania wszelkich informacji i zaświadczeń związanych z dostępem
              Nieruchomości do drogi publicznej,
              przeglądania i sporządzania oraz uzyskiwania odpisów i kopii z
              dokumentów, które dotyczą lub mogą dotyczyć Nieruchomości,
              znajdujących się we wszelkich archiwach, urzędach i rejestrach, a także
              innych informacji w zakresie kwestii reprywatyzacyjnych,
              środowiskowych, geologicznych, komunikacyjnych, budowlanych İ
              ochrony konserwatorskiej,

              reprezentowania Sprzedających przed wszelkimi urzędami administracji
              publicznej i samorządowej w celu uzyskiwania informacji o wszelkich
              postępowaniach sądowych lub administracyjnych, w szczególności
              dotyczących roszczeń reprywatyzacyjnych, decyzjach administracyjnych,
              postanowieniach i uzgodnieniach związanych z Nieruchomościami, a
              także występowania do wszelkich osób fizycznych lub prawnych w celu
              uzyskania wszelkich informacji, zaświadczeń, odpisów, kopii,
              dotyczących lub związanych z Nieruchomościami oraz ich stanem
              faktycznym, oraz
              odbioru wszelkich innych dokumentów, korespondencji lub informacji
              dotyczących Nieruchomości, o których wydanie lub udzielenie wystąpi
              którakolwiek z osób umocowanych w oparciu o Pełnomocnictwo, a także
              dokonywania wszelkich czynności koniecznych lub przydatnych do ich
              uzyskania, jak również dokonywania wszelkich czynności faktycznych i
              prawnych, w tym składania oświadczeń woli i wiedzy, jakie okażą się
              konieczne lub przydatne w celu realizacji niniejszego pełnomocnictwa,
          otrzymywania w imieniu Sprzedających zaświadczeń od organów podatkowych,
          ZUS, PFRON, urzędów celnych i właściwego urzędu gminy, w przedmiocie
          istnienia lub nieistnienia zaległości w zapłacie podatków i innych danin
          publicznych, w tym opłat za korzystanie ze środowiska.
    6. Sprzedający nie podejmowali działań marketingowych ani reklamowych w celu
    znalezienia nabywcy Nieruchomości. Nie zamieszczano ogłoszeń w prasie, internecie ani
    innych mediach, jak również nie korzystano z usług biura nieruchomości. Nabywca zgłosił
    się do Sprzedających z własnej inicjatywy.
    Pytania
    1. Czy w zakresie planowanej Transakcji każdy ze Sprzedających będzie działać w
      charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT?
    2. Czy Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT?
    3. Czy Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
      kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości?
    Stanowisko Zainteresowanych w sprawie
    Zdaniem Zainteresowanych:
    1. w zakresie planowanej Transakcji, każdy ze Sprzedających będzie działać w charakterze
      podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT,
    2. Transakcja, której przedmiotem będzie sprzedaż Nieruchomości, będzie podlegała
      opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT,
    3. Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT należnego o
      kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.
    Uzasadnienie
    Ad. 1
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT opodatkowaniu VAT podlega m.in. odpłatna
    dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    W myśl art. 7 ust. 1 pkt 6 oraz 7 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, w tym również oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste oraz
    zbycie praw, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy o VAT (tj. spółdzielczego
    lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego własnościowego prawa do
    lokalu czy prawa użytkowania wieczystego).
    Zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, przez „towary” rozumie się rzeczy
    oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT przez „sprzedaż” rozumie się m.in. odpłatną dostawę
    towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów lub świadczenie usług podlega
    opodatkowaniu VAT, bowiem ta, aby była objęta tym podatkiem musi być wykonana przez
    podatnika.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, bez
    względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT
    działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
    usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także
    działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w
    szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości
    niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych, bez względu na
    rezultat takiej działalności.
    Z powyższego wynika, że dana czynność (np. dostawa towarów) podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, który to zarazem w odniesieniu do danej transakcji działa w
    takim charakterze (tj. podatnika). Innymi słowy fakt, czy dany podmiot prowadzi
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy o VAT będzie, w kontekście
    danej czynności, determinował następczo fakt jej opodatkowania VAT lub też braku
    takiego opodatkowania. Zarazem, dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT
    - co do zasady - zastosowanie będą miały do niego ewentualne prawa oraz obowiązki
    przewidziane przez ustawę o VAT z uwagi na posiadany status.
    Mając powyższe na uwadze, zasadniczym jest ustalenie, czy w danych okolicznościach
    Sprzedający, każde z osobna, jako osoby fizyczna będzie działać w charakterze podatnika
    VAT zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Jak wskazał Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: „TSUE”) w wyroku z 15
    września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów
    (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej
    w Warszawie (C-181/10), dostawę gruntu przeznaczonego pod zabudowę należy uznać za
    objętą podatkiem od wartości dodanej, pod warunkiem, że transakcja ta nie stanowi
    jedynie czynności związanej ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Zgodnie ze
    stanowiskiem TSUE wyrażonym w ww. wyrokach czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy VAT, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Z drugiej strony za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez producentów,
    handlowców i usługodawców, wykazując przy tym aktywność w przedmiocie zbycia
    nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego
    rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
    prywatnym.

    W tym miejscu warto również zwrócić uwagę na orzecznictwo TSUE, w zakresie w jakim
    odwołuje się ono do pojęcia "majątku prywatnego” i dokonywanych w jego ramach
    czynność, w kontekście oceny podlegania takich czynności VAT. W pierwszej kolejności
    należy w tym miejscu przywołać wyrok TSUE z 4 października 1995 r. w sprawie Dieter
    Armbrecht przeciwko Finanzamt Uelzen (C-291/92), w którym analizowano kwestię
    opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. We wskazanym orzeczeniu TSUE rozgraniczył czynności
    jakie skarżący wykonywał jako podatnik podatku od wartości dodanej, a jakie dokonywał
    działając jako prywatna osoba fizyczna zarządzając majątkiem prywatnym. W ramach
    oceny w jakim charakterze dany podmiot dokonuje czynności TSUE wskazał, iż podatnik m.
    in. powinien co do zasady przez cały okres posiadania nieruchomości wykazać zamiar
    zachowania jej dla celów prywatnych, czego definitywnym przykładem może być np.
    wybudowanie na nieruchomości gruntowej domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych (analogicznie TSUE w wyroku z 21 kwietnia 2005 r. w sprawie H. E.
    przeciwko Finanzamt Bergisch Gladbach (C-25/03).
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest odwołanie
    się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92, które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego.
    Tym samym uznanie danego podmiotu za podatnika dla celów VAT wymaga ustalenia, że
    jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną) i nie stanowi
    zarazem czynności, która odnosi się do majątku prywatnego i jest wyrazem dysponowania
    przysługującym prawem własności co do tego majątku. W odniesieniu do obrotu
    nieruchomościami co do zasady przejawem takiej zawodowej formy będzie taka
    aktywność, która - mając zorganizowaną formę i charakter dokonywanych czynności -
    może uwidaczniać się przez takie czynności jak:
      i.  nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie,
      ii.  wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży
        działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia,
      iii.  uzyskanie decyzji o warunkach zagospodarowania terenu (zabudowy),
      iv.  wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla
        sprzedawanego obszaru,
      v.  prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych
        tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze.
    W konsekwencji ostateczna ocena co do tego, czy dany podmiot w odniesieniu do
    konkretnej czynności działa jako podatnik VAT wymaga każdorazowego badania w
    kontekście danej czynności oraz towarzyszącym jej okolicznościom.
    Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Sprzedający własność
    przedmiotowej Nieruchomości nabyli w dobrej wierze, na podstawie umowy sprzedaży, a
    fakt nabycia Nieruchomości przez Sprzedających nie jest przedmiotem żadnego sporu z
    jakąkolwiek osobą trzecią.

    Sprzedający powyższego nabycia dokonali do majątku objętego wspólnością ustawową
    majątkową małżeńską, który to stan trwania tego ustroju majątkowego nie uległ od tego
    czasu zmianie.
    Planowana sprzedaż zostanie dokonana na rzecz podmiotu trzeciego, tj. Nabywcy, w
    związku planowaną przez tego ostatniego Inwestycją.
    Na potrzeby planowanej Transakcji Sprzedający i Nabywca zawarli stosowną Umowę
    Przedwstępną, w ramach której Nabywca, na podstawie oświadczenia Sprzedających
    zyskał Prawo Do Dysponowania Nieruchomością dla celów koniecznych do przygotowania
    planowanej przez Spółkę Inwestycji (w tym przeprowadzenia badania Nieruchomości),
    które obejmuje w szczególności prawo do składania oświadczeń o posiadanym prawie do
    dysponowania Nieruchomością na cele budowlane, składania i cofania wniosków oraz
    uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, opinii, ekspertyz, warunków technicznych, a także do
    prowadzenia na Nieruchomości badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż
    Nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na
    niej Inwestycji planowanej przez Spółkę wraz niezbędną infrastrukturą. Gdyby powyższe
    było niewystarczające, w myśl Umowy Przedwstępnej, Sprzedający zobowiązali się do
    zawarcia z Nabywcą odrębnej umowy uprawniającej do występowania o niezbędne
    uprawnienia, w tym m.in. do zawarcia umowy dzierżawy lub użyczenia Nieruchomości za
    wynagrodzeniem.
    Ponadto, Sprzedający, na podstawie Umowy Przedwstępnej, zobowiązali się
    współpracować z Nabywcą w celu uzyskania przez Nabywcę decyzji środowiskowej tj. m.
    in. złożenia na każde wezwanie Nabywcy stosownego oświadczenia wymaganego
    przepisami prawa w postępowaniu o uzyskanie decyzji środowiskowej i udzielenia każdej
    osobie wskazanej przez Nabywcę wymaganego pełnomocnictwa, w tym także do
    reprezentowania go jako strony we wszelkich postępowaniach administracyjnych, które
    zostaną wszczęte na wniosek Nabywcy w celu uzyskania przez niego decyzji
    środowiskowej, a także będzie przekazywać Nabywcy wszelkie informacje mające wpływ
    na wykonanie transakcji przewidzianej niniejszą Umową Przedwstępną.
    Niezależnie Sprzedający, na potrzeby Badania, zobowiązali się do przekazania Nabywcy w
    trakcie Badania, niezwłocznie po otrzymaniu stosownej informacji w tym zakresie,
    wszelkich dokumentów oraz informacji będących w jego posiadaniu i dotyczących
    Nieruchomości.
    Wreszcie, w zakresie planowanej Transakcji Sprzedający korzystają z usług zewnętrznych
    podmiotów.
    Zarazem, Sprzedający udzielili Pełnomocnictwa, do działania w jego imieniu i na rzecz, w
    zakresie objętym Zakresem Pełnomocnictwa.
    W ocenie Zainteresowanych m.in. fakt wykonywania, w oparciu o udzielone
    Pełnomocnictwo, czynności wskazanych w Zakresie Pełnomocnictwa na rzecz
    Sprzedających, w istocie należy poczytywać jako działania dokonywane przez każdego ze
    Sprzedających. Z istoty pełnomocnictwa wynika bowiem, iż pełnomocnik mimo iż
    dokonuje czynności samodzielnie, z uwagi na przyznane umocowanie w praktyce działa w
    imieniu i na rzecz mocodawcy.
    W efekcie należy wskazać, iż Sprzedający, jak również podmioty na rzecz których
    Sprzedający udzielili pełnomocnictwa, którzy zarazem we wskazanym zakresie działać
    będą w imieniu i na rzecz każdego ze Sprzedających, będą wspólnie wykonywali szereg
    czynności, które pozostają ze sobą w swoistej synergii stanowiąc w pewnym sensie
    wspólne przedsięwzięcie.
    Charakter dokonywanych działań przez Sprzedających, zaangażowanie podmiotów
    trzecich, w kontekście podejmowanych czynności (które będą dokonywane równolegle
    przez Nabywcę lub oraz podmiot trzeci, na rzecz którego Sprzedający udzielili
    Pełnomocnictwa) zmierzających docelowo do sprzedaży Nieruchomości i możliwości

    wykonania na niej inwestycji, wskazują na zorganizowany charakter tych czynności których
    nie sposób uznać za jednostkowe działania. W efekcie, w ocenie Zainteresowanych, całość
    powyższych działań wykracza dalece poza przysługujące Sprzedającym zwykłe
    wykonywanie prawa własności. Tego typu działań nie sposób poczytywać jako działań
    wykonywanych jedynie w obrębie majątku prywatnego, gdyż te stanowią w istocie
    działalność w sferze prawnopodatkowej Sprzedających.
    Mając powyższe na uwadze, planowaną Transakcję należy uznać za aktywność, o której
    mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Działania podejmowane przez Sprzedających i
    Nabywcę wskazują, że sprzedaż Nieruchomości nie nastąpi w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym (w rozumieniu przepisów ustawy o VAT) tzn. w przedmiotowej sprawie
    występują przesłanki uprawniające do uznania, że każdy ze Sprzedających w odniesieniu
    do czynności będącej przedmiotem zapytania, działają w charakterze podatnika w
    rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Końcowo, Zainteresowani pragną wskazać, że zaprezentowane wyżej stanowisko znajduje
    potwierdzenie m.in. w interpretacjach indywidualnych wydawanych przez Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) w analogicznych lub zbliżonych stanach
    faktycznych:
        W jednej z najnowszych interpretacji, gdzie DKIS uznał stanowisko
        Wnioskodawczyni za prawidłowe i odstąpił od uzasadnienia prawnego, wskazano w
        uzasadnieniu stanowiska własnego, że:
      „[...] W tym miejscu należy wyjaśnić, że do czasu zawarcia Umowy Sprzedaży
      dokonywany będzie szereg określonych czynności w związku ze sprzedażą
      Nieruchomości, w szczególności zostanie zbadany stan prawny Nieruchomości,
      zostaną uzyskane dokumenty z Ewidencji Gruntów i Budynków, zostanie wykonane
      badanie geotechniczne, pobrane zostaną próbki do badań środowiskowych oraz
      zostaną uzyskane stosowne zaświadczenia dotyczące kwestii niezalegania przez
      Sprzedającą z płatnością podatków i składek.
      W związku z powyższym, Sprzedająca udzieliła Spółce Kupującej pełnomocnictwa w
      zakresie opisanym w części (iv) Zakres Transakcji. Zgodnie z przywołanym zakresem,
      Kupujący został umocowany do m.in. uzyskiwania zaświadczeń, informacji, wypisów,
      wyrysów dotyczących Nieruchomości, zaświadczeń o niezaleganiu przez Sprzedającą
      płatnością podatków oraz składek. Ponadto, wszystkie koszty związane z zawarciem
      Umowy Sprzedaży tj. koszty związane z pozyskaniem informacji o Gruncie, koszty
      związane prowadzeniem wszelkich prac oraz przygotowaniem dokumentów
      niezbędnych do realizacji Inwestycji, zostaną poniesione przez Spółkę Kupującą.
      Kupującemu przysługuje również prawo do dysponowania Nieruchomością na cele
      budowlane, na podstawie którego zostanie wykonane badanie geotechniczne i
      zostaną pobrane próbki do badań środowiskowych”.
      - interpretacja indywidualna DKIS z 16 grudnia 2024 r., znak 0113-KDIPT1
      3.4012.866.2024.1.KAK;
        Jak natomiast m.in. wskazano w stanie faktycznym innej interpretacji:
      „[...] Wnioskodawczyni oświadcza, że udziela Kupującej Spółce pełnomocnictwa z
      prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
      organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań
      faktycznych i prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych
      powyżej, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
      postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie
      nieruchomości szczegółowo opisanej powyżej warunków technicznych dotyczących

      przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
      elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
      przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
      publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
      Sprzedająca oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
      niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci mocodawcy.
      Sprzedająca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującą
      przedmiotową Nieruchomością na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w
      związku art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 1994, Nr
      89, poz. 414 ze zm.), w zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę,
      uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępniają Kupującej Nieruchomość celem
      przeprowadzenia badań gruntu.
      W świetle takich działań DKIS uznał, że:
      [...] Na podstawie udzielonego przez Panią pełnomocnictwa Spółka kupująca podejmie
      szereg szczegółowo opisanych we wniosku działań, w efekcie których nastąpi
      uatrakcyjnienie działek nr 1 i 2, co de facto skutkować będzie wzrostem ich wartości.
      Nie ulega wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działek do
      sprzedaży nie jest typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie
      zarządzania majątkiem osobistym - prywatnym. W efekcie wykonywanych czynności
      dostawie będzie podlegała nieruchomość (działki) o zupełnie innym charakterze, niż w
      chwili zawarcia umowy przedwstępnej. Nie zmienia tej okoliczności to, że działań tych
      nie podejmie Pani, lecz kupująca Spółka. Do dnia sprzedaży działek nr 1 i 2 czynności
      wykonywane przez Spółkę w ramach udzielonego jej pełnomocnictwa, wywołują skutki
      bezpośrednio w Pani sferze prawnej, gdyż to Pani jest stroną podejmowanych
      czynności, a nie Spółka występująca jako Pani pełnomocnik.
      Podjęta przez Panią aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym
      wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego gruntu, a zaistniały
      ciąg zdarzeń wskazuje, że jego sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej działalności
      gospodarczej, z tytułu której będzie Pani podatnikiem podatku VAT”.
      - interpretacja DKIS z 14 listopada 2024 r., znak 0114-KDIP4-2.4012.478.2024.2.SKJ;
        Zarazem, w innej interpretacji DKIS odniósł się wprost do oceny działań
        wykonywanych poprzez udzielone pełnomocnictwo, które pozostają zarazem w
        synergii z działaniami strony kupującej:
      „[...] Udzieliła Pani Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do udzielania dalszych
      pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami administracji publicznej
      oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych, niezbędnych dla
      uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania wniosków
      oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich czynności
      związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej nieruchomości warunków
      technicznych dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej,
      kanalizacji deszczowej oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
      wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji
      na lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej
      uzyskania oraz odbioru.
      Wyraziła Pani zgodę na dysponowanie przez Kupującego Nieruchomością opisaną w
      opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2 pkt 2 w związku art. 3
      ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane, w zakresie wystąpienia z
      wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp. oraz udostępnia
      Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy, celem
      przeprowadzenia badań gruntu.

      [...]
      W świetle powyższego uznać należy, że Kupujący będzie dokonywał określonych
      czynności w związku ze sprzedażą przez Panią nieruchomości opisanych we wniosku.
      Pomimo że ww. czynności dokonywane będą przez przyszłego właściciela, to aby takie
      czynności mogły zostać poczynione, to faktyczny właściciel nieruchomości musi
      wystąpić z wnioskiem lub udzielić stosownych pełnomocnictw (zgody/upoważnienia w
      sprawach dotyczących nieruchomości) potencjalnemu przyszłemu właścicielowi, tak
      aby mógł on działać w jego imieniu. Jak wskazano wyżej, udzieliła Pani Kupującemu
      stosownego pełnomocnictwa.
      Okoliczność, że część z ww. działań nie będzie podejmowana bezpośrednio przez
      Panią, ale przez Kupującego nie oznacza, że pozostają bez wpływu na Pani sytuację
      prawną. Po udzieleniu pełnomocnictwa czynności wykonane przez Kupującego
      wywołają skutki bezpośrednio w Pani (mocodawcy) sferze prawnej. Z kolei Kupujący
      dokonując ww. działań uatrakcyjni przedmiotowe nieruchomości stanowiącą nadal
      Pani własność. Działania te, dokonywane za pełną Pani zgodą, wpłyną generalnie na
      podniesienie atrakcyjności nieruchomości jako towaru i wzrost jej wartości.
      Wobec powyższego, dokonując sprzedaży zabudowanej działki nr 1 i nr 2 oraz
      niezabudowanej działki nr 3, nie będzie Pani korzystała z przysługującego prawa do
      rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe (zwykłe)
      rozporządzanie prawem własności. W taki sposób zorganizowała Pani sprzedaż
      przedmiotowej nieruchomości, że niejako Pani działania łącznie z działaniami
      przyszłego nabywcy stanowią pewnego rodzaju wspólne przedsięwzięcie.
      Do czasu zawarcia umowy przyrzeczonej posiada Pani prawo własności
      nieruchomości, która podlega wielu czynnościom. Wszystkie te czynności z punktu
      widzenia podatku VAT zostaną „wykonane” w Pani sferze prawnopodatkowej. W tym
      kontekście bez znaczenia pozostaje okoliczność wykonywania ww. czynności przez
      potencjalnego nabywcę. W efekcie wykonywanych czynności dostawie podlega
      nieruchomość o zupełnie innym charakterze jak w chwili zawarcia umowy
      przedwstępnej”.
      - interpretacja z 4 października 2024 r., znak 0113-KDIPT1-3.4012.601.2024.2.MWJ.
    Końcowo warto zdaniem Zainteresowanych podkreślić, że na powyższe konkluzje, w
    żadnym wypadku nie powinien wpływać fakt, iż przedmiotem planowanej Transakcji
    będzie zbycie Nieruchomości stanowiącej przedmiot współwłasności objętej ustrojem
    wspólności majątkowej małżeńskiej Sprzedających. Zdaniem Zainteresowanych, ocena
    charakteru planowanej Transakcji oraz statusu w ramach którego będzie działał każdy ze
    Sprzedających z perspektywy VAT, powinna w takim wypadku zostać dokonana odrębnie
    dla każdego z małżonków-Sprzedających. Powyższe podejście znajduje potwierdzenie w
    interpretacjach wydawanych przez DKIS (np. interpretacja z 29 listopada 2024 r., znak
    0113-KDIPT1-1.4012.774.2024.1.MH, czy też z interpretacja z 23 września 2024 r., znak
    0114-KDIP4-1.4012.355.2024.2.AK).
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy, planowana sprzedaż
    ww. nieruchomości będzie, zgodnie z art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy, dostawą dokonywaną
    przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podsumowując, każdy ze Sprzedających jako osoba fizyczna dokonująca sprzedaży
    Nieruchomości, w opisanych w opisie zdarzenia przyszłego warunkach, będzie działać w
    odniesieniu do Transakcji w charakterze podatnika VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy
    o VAT.
    Ad. 2
    Co do zasady, zbycie nieruchomości gruntowych na gruncie ustawy o VAT traktowane jest
    jako czynność odpłatnej dostawy towarów. Równocześnie, w ramach art. 43 ust 1 ustawy
    o VAT przewidziany jest katalog czynności, które ex lege przepisu (z pewnymi wyjątkami)

    uznają za zwolnione od VAT. Zwolnienie takie ma przy tym charakter obligatoryjny i co do
    zasady jest niezależne od woli dokonującego czynność.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT zwalnia się z VAT dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Zgodnie z art. 2 pkt 33 ustawy o VAT przez pojęcie „terenów budowlanych” należy
    rozumieć grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Uzupełnieniem dla wykładni powyższego przepisu może stanowić orzeczenie TSUE z 28
    marca 1996 r. w sprawie Gemeente Emmen (C-468/93), gdzie wskazano, że przez „teren
    budowlany” rozumieć należy każdy nieuzbrojony ale również uzbrojony teren, o ile jako
    taki zostanie uznany przez dane państwo członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę.
    W efekcie, przeznaczenie określonego gruntu na gruncie ustawy o VAT należy oceniać
    wyłącznie w oparciu o istniejący plan zagospodarowania przestrzennego, lub też wydane
    decyzje o warunkach zabudowy nieruchomości.
    Nieruchomość na dzień dokonania sprzedaży objęta będzie MPZP, zgodnie z którym
    Nieruchomość znajduje się w:
        na terenie mieszkalnictwa jednorodzinnego, oznaczonego na rysunku planu
        symbolem 10MN, oraz
        w liniach rozgraniczających drogi lokalnej, oznaczonej na rysunku planu symbolem
        1KUL.
    Ponadto, co wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, na moment planowanej sprzedaży
    Nieruchomość będzie stanowić teren niezabudowany.
    Uwzględniając powyższą okoliczność, zdaniem Zainteresowanych, w momencie dostawy
    przedmiotowa niezabudowana Nieruchomość stanowić będzie teren budowlany w
    rozumieniu art. 2 pkt 33 ustawy o VAT. W konsekwencji dostawa tej Nieruchomości nie
    może zostać objęta zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT.
    Mając na uwadze powyższe, w przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 1 (a w
    rezultacie uznanie stanowiska Zainteresowanych w tym zakresie za prawidłowe), sprzedaż
    Nieruchomości w ramach przedstawionego zdarzenia przyszłego będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT i nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT.
    Ad. 3
    Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT realizując fundamentalną dla systemu VAT zasadę neutralności
    tego podatku, przyznaje podatnikom prawo do odliczenia kwoty VAT naliczonego w
    zakresie w jakim nabywane towary lub usługi służą wykonywania działalności
    opodatkowanych.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT wskazuje zaś, że kwotę podatku naliczonego stanowi
    suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia
    towarów i usług.
    Granicę w tak przyznanym podatnikom prawie do odliczenia podatku naliczonego określa
    art. 88 ustawy o VAT, który stanowi katalog sytuacji, w ramach których ex lege, podatnik
    nie będzie miał prawa do odliczenia VAT naliczonego (tzw. przesłanki negatywne
    odliczenia).

    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego istotne jest
    zatem ustalenie, czy towary i usługi, przy zakupie których naliczono VAT, pozostają w
    związku z czynnościami opodatkowanymi, tzn. takimi, których następstwem jest podatek
    należny (powstanie zobowiązania podatkowego). Ponadto istotne jest ustalenie, czy w
    ramach danej sytuacji nie zachodzi żadna z przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy o
    VAT.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, iż na dzień dokonywania
    Transakcji, tj. zawarcia Umowy Przyrzeczonej, każdy ze Sprzedających będzie pozostawać
    zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym. Na dzień dokonywania Transakcji, Nabywca
    będzie pozostawać zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym.
    Nabycie przedmiotowej Nieruchomości będzie pozostawać w związku z czynnościami
    opodatkowanymi Spółki. Nabycie Nieruchomości pozostawać będzie warunkiem
    niezbędnym dla zrealizowania przez Spółkę planowanej Inwestycji.
    Jak wynika zarazem z opisu zdarzenia przyszłego, nabycie Nieruchomości pozwoli Spółce
    na prowadzenie działalności gospodarczej opodatkowanej VAT poprzez realizację
    Inwestycji, a następnie planowaną sprzedaż poszczególnych domów na rzecz osób
    fizycznych, które to czynności będą podlegały opodatkowaniu VAT.
    Przyjmując zarazem, że stanowisko Spółki w zakresie pytań nr 1 i 2 zostanie uznane za
    prawidłowe, należy wskazać, iż sama Transakcja stanowić będzie również czynność
    opodatkowaną, tj. z tytułu sprzedaży Nieruchomości Sprzedający naliczą VAT w
    wystawionej przez siebie fakturze dokumentującej sprzedaż tej Nieruchomości, który
    będzie podlegał odliczeniu.
    Końcowo wskazać zaś należy, że planowana Transakcja pozostaje poza katalogiem
    przypadków, o którym mowa w art. 88 ustawy o VAT, tj. nie wystąpi negatywna
    przesłanka, która niwelowałby prawo do odliczenia VAT przez Spółkę.
    Mając zatem na uwadze powołane przepisy prawa oraz przedstawioną argumentację,
    przyjmując, iż stanowisko w zakresie pytań oznaczonych nr 1 oraz nr 2 zostanie uznane za
    prawidłowe, Spółce będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku VAT
    należnego o kwotę podatku VAT naliczonego z tytułu nabycia Nieruchomości.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

    Stosownie do powołanych powyżej przepisów grunt spełnia definicję towaru wynikającą z
    art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust.
    1 ustawy o VAT.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.),
    zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
        1. określone udziały w nieruchomości,
        2. prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
        3. udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
          prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej
          części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi
    odpłatną dostawę towarów. Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w
    Warszawie w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    1061 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
      współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez

    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    W konsekwencji, należy przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy,
    zbycie nieruchomości (gruntów), jak również udziału we współwłasności nieruchomości
    traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1
    ustawy.
    Kwestie stosunków majątkowych pomiędzy małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego
    1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 ustawy Kodeks rodzinny i opiekuńczy:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez obojga małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej, jest
    to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników majątku
    wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać podziału
      majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się do
      rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 oraz § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
    przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
    dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym czynności
    zmierzające do zachowania tego majątku.
    Zgodnie z art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa jest
    współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w skład
    majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać podziału
    majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 cyt. Kodeksu:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Należy wskazać, że małżeństwo nie należy do żadnej kategorii podmiotów wymienionych
    w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 ustawy. Powyższe stwarza dla małżonków prowadzących
    działalność gospodarczą szczególną sytuację prawną. Żaden z przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług nie zabrania małżonkom prowadzenia działalności
    gospodarczej jako odrębnym podatnikom. Nie ma przy tym przeszkód, aby pomiędzy
    małżonkami prowadzącymi odrębne działalności istniała ustawowa wspólność majątkowa.
    W konsekwencji, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten z małżonków, który
    dokonał czynności podlegającej opodatkowaniu.
    Autonomiczność prawa podatkowego wyklucza bowiem możliwość interpretacji
    przepisów, która zakładałaby, że stosunki majątkowe między małżonkami, regulowane
    przepisami Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, mogą kształtować zakres praw i
    obowiązków podatników podatku od towarów i usług.
    Jeżeli zatem przedmiotem dokonywanej dostawy/lub świadczonej usługi jest majątek
    wspólny małżonków, to podatnikiem podatku od towarów i usług w okolicznościach
    wskazanych w art. 15 ustawy będzie ten małżonek, który dokonuje dostawy lub świadczy
    usługę we własnym imieniu (który jest stroną czynności prawnej) - jako podatnik podatku
    VAT.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających
    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.

    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być
    każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym
    czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów
    lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

    Zatem w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki istotne jest, czy w świetle
    zaprezentowanego opisu sprawy, w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości (działki nr
    94) na rzecz Spółki, Sprzedający podjęli aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością
    uznania Sprzedających za podmioty prowadzące działalność gospodarczą w rozumieniu
    tego przepisu, a więc za podatników podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Podobnie - zdaniem
    Trybunału - okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na
    działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej. Całość powyższych elementów może
    bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy podkreślić, że pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na
    gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2
    ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291
    /92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania
    sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku
    niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów
    prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która
    nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności
    gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części
    nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania
    nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r.,
    sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek
    prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Mając powyższe na względzie należy stwierdzić, że uznanie, że dany podmiot w
    odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług,
    wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Ocenie podlegać muszą przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu
    dokonania sprzedaży.

    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że dostawa towarów (w tym nieruchomości
    gruntowej) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji,
    gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona
    prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego
    statusu podatnika. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że powyższe może mieć miejsce
    również w odniesieniu do czynności dokonanej jednorazowo. Dla uznania czynności za
    wykonywaną w ramach działalności gospodarczej nie ma bowiem znaczenia częstotliwość
    jej wykonywania, lecz zamiar, z jakim została zrealizowana i okoliczności, w jakich ją
    wykonano. Oznacza to, że w niniejszej sprawie należy przeanalizować całokształt działań,
    jakie Sprzedający podjęli w odniesieniu do gruntu będącego przedmiotem sprzedaży.
    Z opisu sprawy wynika, że:
        Sprzedający zamierzając sprzedać Spółce Nieruchomość gruntową niezabudowaną
        stanowiącą działkę nr 1 o pow. 0,1850 ha,
        Sprzedający nabyli prawo własności Nieruchomości na podstawie umowy
        sprzedaży z 23 kwietnia 2007 r., do majątku objętego wspólnością ustawową
        majątkową małżeńską, który to stan trwania tego ustroju majątkowego nie uległ
        zmianie,
        Sprzedający nabyli działkę od osoby fizycznej, nabycie nie było transakcją objętą
        opodatkowaniem podatkiem VAT, nie było udokumentowane fakturą z wykazaną
        kwotą podatku VAT,
        żadnemu ze Sprzedających nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT
        naliczonego z tytułu tego nabycia,
        w dacie nabycia Nieruchomości w 2007 r. Sprzedający nie byli czynnymi
        zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT, nabyty grunt został przeznaczony na
        cele prywatne Sprzedających i był wykorzystywany do uprawy roli na tym gruncie,
        na Nieruchomości nie jest prowadzona obecnie działalność rolnicza,
        w okresie posiadania Nieruchomości Sprzedający nie podejmowali działań
        mających na celu podniesienie jej wartości, w szczególności nie dokonali
        ogrodzenia terenu Nieruchomości, nie wytyczali drogi dojazdowej, nie dokonali
        uzbrajania Nieruchomości w urządzenia i sieci wodociągowe, kanalizacji sanitarnej,
        wodnej, kanalizacji deszczowej oraz przyłącze energetyczne, nie składali wniosków
        o wydanie warunków zabudowy dla tej Nieruchomości,
        Sprzedający nie podejmowali działań marketingowych ani reklamowych w celu
        znalezienia nabywcy Nieruchomości, nie zamieszczano ogłoszeń w prasie,
        internecie ani innych mediach, jak również nie korzystano z usług biura
        nieruchomości, Nabywca zgłosił się do Sprzedających z własnej inicjatywy,
        Sprzedający nie oddają oraz nie oddawali Nieruchomości osobom trzecim w najem,
        dzierżawę albo używanie na podstawie innych umów o podobnym charakterze,
        Strony zawarły Umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości, w której wyraziły
        wolę, by po spełnieniu określonych warunków doszło do zawarcia Umowy
        Przyrzeczonej pod warunkiem nabycia przez Nabywcę prawa własności
        Nieruchomości Sąsiadujących,

        Nabywca planuje na Nieruchomości oraz nieruchomościach z nią sąsiadujących
        zrealizować inwestycję dotyczącą wybudowania domów jednorodzinnych
        dwulokalowych, które to lokale po wybudowaniu Spółka planuje sprzedać na rzecz
        osób fizycznych,
        Sprzedający - każde z osobna - na dzień Transakcji będzie zarejestrowanym
        czynnym podatkiem VAT.
    Spółka zawarła ze Sprzedającymi Umowę przedwstępną sprzedaży Nieruchomości,
    wskazać zatem należy, że kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między
    podmiotami, w tym kwestie dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje
    art. 535 ustawy Kodeks cywilny, zgodnie z którym:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej, albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 Kodeksu cywilnego.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.
    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego - umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    W analizowanej sprawie należy również zwrócić uwagę na kwestię udzielonych Spółce
    przez Sprzedających zgód i pełnomocnictwa.
    Zgodnie z art. 95 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości
      czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela.
      Czynność prawna dokonana przez przedstawiciela w granicach umocowania pociąga
      za sobą skutki bezpośrednio dla reprezentowanego.

    W myśl art. 96 Kodeksu cywilnego:
      Umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać się na ustawie
      (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
      (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do czynności zwykłego zarządu. Do
      czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu potrzebne jest pełnomocnictwo
      określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga pełnomocnictwa do poszczególnej
      czynności.
    Na mocy art. 99 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Jeżeli do ważności czynności prawnej potrzebna jest szczególna forma,
      pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno być udzielone w tej samej
      formie.
      Pełnomocnictwo ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na podstawie art. 108 Kodeksu cywilnego:
      Pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności prawnej, której dokonuje w
      imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści pełnomocnictwa albo że ze
      względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość naruszenia interesów
      mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy pełnomocnik
      reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 Kodeksu cywilnego wynika, że:
      Przepisy działu niniejszego stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie
      woli ma być złożone przedstawicielowi.
    Jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Z wniosku wynika, że Sprzedający w odrębnym dokumencie udzielili Nabywcy w ramach
    zawartej Umowy Przedwstępnej Prawa Do Dysponowania Nieruchomością na cele
    budowlane dla celów koniecznych do przygotowania planowanej przez Spółkę Inwestycji
    (w tym przeprowadzenia badania Nieruchomości), które obejmować będzie w
    szczególności prawo do składania oświadczeń o posiadanym prawie do dysponowania
    Nieruchomością na cele budowlane, składania i cofania wniosków oraz uzyskiwania
    pozwoleń, uzgodnień, opinii, ekspertyz, warunków technicznych, a także do prowadzenia
    na Nieruchomości badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż Nieruchomość
    jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację na niej Inwestycji
    planowanej przez Spółkę wraz niezbędną infrastrukturą.
    Sprzedający zobowiązali się ponadto współpracować z Nabywcą w celu uzyskania przez
    Nabywcę decyzji środowiskowej, tj. m.in. złożenia na każde wezwanie Nabywcy
    stosownego oświadczenia wymaganego przepisami prawa w postępowaniu o uzyskanie
    decyzji środowiskowej i udzielenia każdej osobie wskazanej przez Nabywcę wymaganego
    pełnomocnictwa, w tym także do reprezentowania go jako strony we wszelkich
    postępowaniach administracyjnych, które zostaną wszczęte na wniosek Nabywcy w celu
    uzyskania przez niego decyzji środowiskowej. Ponadto, Strony umowy przewidziały, że w
    sytuacji, gdy udzielone Nabywcy Prawo Do Dysponowania Nieruchomością okazałoby się
    niewystarczające do uzyskania wszelkich zgód, pozwoleń, uzgodnień, sprawdzań, opinii,
    czy też warunków technicznych i przyłączy, to Sprzedający zobowiązali się do zawarcia z
    Nabywcą odrębnej umowy uprawniającej do występowania o ww. pozwolenia, np. umowy

    dzierżawy lub użyczenia Nieruchomości za wynagrodzeniem wskazanym przez Nabywcę,
    na warunkach uzgodnionych przez Strony.
    W zakresie planowanej transakcji Sprzedający korzystają z usług zewnętrznych podmiotów
    i niezależnie od zawarcia Umowy Przedwstępnej Sprzedający udzielili pełnomocnictwa do
    działania w ich imieniu i na ich rzecz o szerokim zakresie, w ramach którego umocowali
    wyznaczone osoby trzecie do podejmowania działań wynikających z zakresu
    pełnomocnictwa, tj. do otrzymywania w imieniu Sprzedających zaświadczeń od organów
    podatkowych, ZUS, PFRON, urzędów celnych i właściwego urzędu gminy, w przedmiocie
    istnienia lub nieistnienia zaległości w zapłacie podatków i innych danin publicznych, w tym
    opłat za korzystanie ze środowiska oraz do występowania do właściwych sądów, urzędów
    oraz innych organów administracji publicznej z wnioskami o wydanie wszelkich
    dokumentów, zaświadczeń oraz udzielenie wszelkich informacji dotyczących stanu
    prawnego oraz stanu faktycznego Nieruchomości, w tym w szczególności m.in. do:
        uzyskiwania informacji o treści, w tym wypisów i wyrysów, z rejestru gruntów i map
        ewidencyjnych, rejestru budynków oraz map ewidencyjnych dla celów prawnych
        (również zawierających adnotację, że mogą być one podstawą dokonania wpisów w
        księgach wieczystych), a także wszelkich innych informacji i dokumentów
        dotyczących Nieruchomości objętych ewidencją gruntów i budynków,
        otrzymywania informacji i zaświadczeń o przeznaczeniu Nieruchomości w
        miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i studiach uwarunkowań i
        kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (w tym wypisów i wyrysów z
        takich planów i studiów) oraz otrzymywania zaświadczeń o braku miejscowego
        planu zagospodarowania przestrzennego obowiązującego dla Nieruchomości,
        otrzymywania informacji i zaświadczeń w przedmiocie toczących się lub
        zakończonych postępowań dotyczących Nieruchomości oraz wydanych w tych
        postępowaniach decyzjach administracyjnych (w tym otrzymywania kopii i odpisów
        takich decyzji administracyjnych),
        uzyskania wszelkich informacji i zaświadczeń związanych z dostępem
        Nieruchomości do drogi publicznej,
        reprezentowania Sprzedających przed wszelkimi urzędami administracji publicznej
        i samorządowej w celu uzyskiwania informacji o wszelkich postępowaniach
        sądowych lub administracyjnych, w szczególności dotyczących roszczeń
        reprywatyzacyjnych, decyzjach administracyjnych, postanowieniach i
        uzgodnieniach związanych z Nieruchomościami, a także występowania do
        wszelkich osób fizycznych lub prawnych w celu uzyskania wszelkich informacji,
        zaświadczeń, odpisów, kopii, dotyczących lub związanych z Nieruchomościami oraz
        ich stanem faktycznym, oraz
        odbioru wszelkich innych dokumentów, korespondencji lub informacji dotyczących
        Nieruchomości, o których wydanie lub udzielenie wystąpi którakolwiek z osób
        umocowanych w oparciu o Pełnomocnictwo, a także dokonywania wszelkich
        czynności koniecznych lub przydatnych do ich uzyskania, czy
        dokonywania wszelkich czynności faktycznych i prawnych, w tym składania
        oświadczeń woli i wiedzy, jakie okażą się konieczne lub przydatne w celu realizacji
        pełnomocnictwa.

    Mając na uwadze powyższy opis sprawy należy uznać, że charakter dokonywanych przez
    Sprzedających działań, zaangażowanie podmiotów trzecich, w kontekście podejmowanych
    czynności (które będą dokonywane równolegle przez Nabywcę lub oraz podmiot trzeci,
    którym Sprzedający udzielili pełnomocnictwa) zmierzających docelowo do sprzedaży
    Nieruchomości i możliwości wykonania na niej Inwestycji, wskazują na zorganizowany
    charakter tych czynności, których nie sposób uznać za jednostkowe działania. Całość
    powyższych czynności wykracza dalece poza zakres zarządzania prawem własności. Tego
    typu działań, jak wymienione powyżej, nie sposób poczytywać jako wykonywanych jedynie
    w obrębie majątku prywatnego.
    Na podstawie udzielonego przez Sprzedających Prawa do Dysponowania Nieruchomością
    na cele budowlane Spółka kupująca podejmie szereg szczegółowo opisanych we wniosku
    działań, w efekcie których przygotuje działki nr 1 do planowanej przez Kupującą inwestycji,
    co de facto skutkować będzie wzrostem jej wartości z perspektywy nabywcy. Nie ulega
    wątpliwości, że szeroko zakrojony zakres przygotowania działki do sprzedaży nie jest
    typowy do działań podejmowanych przez osoby fizyczne w zakresie zarządzania
    majątkiem osobistym - prywatnym. Z kolei fakt wykonywania, w oparciu o udzielone
    Pełnomocnictwo, czynności wskazanych w Zakresie Pełnomocnictwa na rzecz
    Sprzedających, w istocie należy poczytywać jako działania dokonywane przez każdego ze
    Sprzedających. Z istoty pełnomocnictwa wynika bowiem, iż pełnomocnik mimo iż
    dokonuje czynności samodzielnie, z uwagi na przyznane umocowanie w praktyce działa w
    imieniu i na rzecz mocodawcy. Sprzedający, działający w ich imieniu pełnomocnik oraz
    spółka Kupująca, będą wspólnie wykonywali szereg czynności, które pozostają ze sobą w
    ścisłym związku stanowiąc w pewnym sensie wspólne przedsięwzięcie polegające na
    przygotowaniu działki do inwestycji Kupującej i w efekcie skutkujące jej sprzedażą. Zakres
    zaangażowania Sprzedających w proces przygotowania działki do oczekiwań nabywcy
    przejawia się w gotowości do szerokiej współpracy z Kupującym przejawiający się m.in. w
    udzielaniu każdej osobie wskazanej przez Nabywcę wymaganych pełnomocnictw do
    reprezentowania w postępowaniach administracyjnych, a nawet zawarcia umowy
    dzierżawy działki jeśli samo pełnomocnictwo okaże się niewystarczające.
    Podjęta przez Sprzedających aktywność wykracza poza ramy czynności związanych ze
    zwykłym wykonywaniem prawa własności w odniesieniu do posiadanego gruntu, a
    zaistniały ciąg zdarzeń wskazuje, że jego sprzedaż nastąpi w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej, z tytułu której Sprzedający będą podatnikami podatku VAT.
    Dodatkowo Sprzedający - każde z osobna - na dzień Transakcji będzie zarejestrowanym
    czynnym podatkiem VAT.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    planowana przez Sprzedających sprzedaż niezabudowanej działki nr 1 zgodnie z art. 15
    ust. 1 i ust. 2 ustawy, będzie dostawą dokonywaną przez podatników w ramach
    prowadzonej działalności gospodarczej. Dokonując opisanych we wniosku czynności
    Sprzedający podjęli działania podobne do tych, jakie wykonują podmioty zajmujące się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, o których mowa w orzeczeniach w sprawach
    C-180/10 i C-181/10, tj. wykazali aktywność w przedmiocie zbycia działki nr 1
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem.
    W konsekwencji, sprzedaż przez Sprzedających niezabudowanej działki nr 1, podlegać
    będzie opodatkowaniu podatkiem VAT jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art.
    5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Należy zauważyć, że wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, może korzystać ze zwolnienia od tego podatku albo może być
    opodatkowana tym podatkiem.

    Zaznaczyć należy, że zastosowanie zwolnienia od podatku, jako odstępstwo od zasady
    powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku
    wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych
    wydanych na podstawie jej upoważnienia.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen:
      „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez
      państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego -
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
      inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
      się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    We wniosku Spółka wskazała, że dla działki nr 1 obowiązuje miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego, z którego wynika, że działka znajduje się na terenie

    mieszkalnictwa jednorodzinnego, oznaczonego symbolem 10MN, oraz w liniach
    rozgraniczających drogi lokalnej, oznaczonej symbolem 1KUL.
    W konsekwencji, dostawa działki nr 1 nie będzie objęta zwolnieniem od podatku VAT na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, ponieważ ww. działka na moment sprzedaży
    stanowić będzie teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy.
    W tej sytuacji należy przeanalizować przesłanki do ewentualnego zastosowania zwolnienia
    od podatku VAT dostawy działki nr 94 na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
        towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
        działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
        przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
        brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
        wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Zaznaczenia wymaga przy tym, że NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627
    /12 wskazał, że:
      „Zwolnienie, o którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc
      również wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy
      podatnik nie ma prawa do odliczenia podatku na skutek ograniczeń i zakazów
      przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.u., co wynika np. ze związku ze
      sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88 ustawy), a więc nie ma
      zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie obrotu wynika z
      faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por. wyrok ETS z 8
      grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy podatnik, mając
      prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w ogóle nie
    wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia podatku
    VAT.
    Z opisu sprawy wynika, że Sprzedający nabyli w 2007 r. Nieruchomość na podstawie
    umowy sprzedaży od osoby fizycznej i w dacie tego nabycia nie byli czynnymi
    zarejestrowanymi podatnikami podatku VAT. Nabycie Nieruchomości nie było transakcją
    objętą opodatkowaniem podatkiem VAT, nie było udokumentowane fakturą z wykazaną
    kwotą podatku VAT. Zatem, nie wystąpił podatek VAT naliczony przy sprzedaży, który
    mógłby podlegać odliczeniu. Nie można więc uznać, że przysługiwało Sprzedającym prawo
    do odliczenia podatku VAT przy nabyciu Nieruchomości, lub że takie prawo nie
    przysługiwało, skoro dostawa nie była objęta tym podatkiem.

    Oznacza to, że sprzedaż działki nr 1 nie będzie objęta również zwolnieniem od podatku
    VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, gdyż nie jest spełniony jeden z warunków
    określonych w tym przepisie niezbędnych do zastosowania zwolnienia.
    W konsekwencji, sprzedaż działki nr 1 powinna zostać opodatkowana właściwą dla
    przedmiotu sprzedaży stawką podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań 1 i 2 uznaję za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również uznania, czy Nabywcy przysługiwać będzie prawo do
    odliczenia całości podatku VAT związanego z nabyciem od Sprzedających działki gruntu nr
    1 (pytanie nr 3).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.
    Zauważyć należy, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi
    czynnościami opodatkowanymi.
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są
    w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Podkreślić również należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę
    wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:

      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy: transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    W opisie wskazali Państwo, że Spółka jest oraz, na moment transakcji będzie czynnym
    podatnikiem podatku VAT. Sprzedający są osobami fizycznymi, którzy, każde z osobna, na
    dzień Transakcji będą zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT.
    Spółka na zakupionej Nieruchomości oraz nieruchomościach z nią sąsiadujących planuje
    realizację inwestycji dotyczącej wybudowania domów jednorodzinnych dwulokalowych.
    Po wybudowaniu, Spółka planuje sprzedaż poszczególnych lokali na rzecz osób fizycznych.
    Czynności te będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Skoro, jak wyjaśniono wyżej, Sprzedający, każdy z osobna, będzie podatnikiem podatku
    VAT z tytułu dostawy na rzecz Spółki działki nr 1, a sama transakcja będzie opodatkowana
    podatkiem VAT wg właściwej stawki dla przedmiotu sprzedaży, to Spółka będzie miała
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z
    zakupem działki, z faktur wystawionych przez każdego ze Sprzedających
    (Zainteresowanych niebędących stroną postępowania). Wynika to z faktu, że w
    analizowanym przypadku będą spełnione - wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy - przesłanki
    warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego. Spółka jest czynnym podatnikiem
    podatku VAT, a nabyta działka będzie służyła - zgodnie ze wskazaniem - do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 3 uznaję za prawidłowe.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z
        funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    A. sp. z o.o. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.