Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-592/11-2/BA
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-06-28
Teza: 1) Jak należy określić na gruncie ustawy o podatku VAT przedmiot opodatkowania w tej transakcji? Czy jest to sprzedaż towarów czy też sprzedaż usług? 2) Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować dla transakcji? 3) Kiedy powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu tej transakcji?
Słowa kluczowe: faktura; podatek-podatek od towarów i usług; refakturowanie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19 (uchylony); [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IV-Rozdział 1-art. 19a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki cywilnej, przedstawione we wniosku z dnia 8 marca 2011 r. (data wpływu 28 marca 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz stawki podatku dla transakcji sprzedaży poniesionych nakładów, a także momentu powstania obowiązku podatkowego – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania oraz stawki podatku dla transakcji sprzedaży poniesionych nakładów, a także momentu powstania obowiązku podatkowego.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W ramach Spółki cywilnej Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Dnia 25 sierpnia 2006 r. na podstawie aktu notarialnego nabył on prawo do nakładów inwestycyjnych poniesionych przez sprzedawcę na wybudowanie na obcym gruncie budynków i budowli wchodzących w skład ośrodka wczasowego. Sprzedający nie był właścicielem gruntu na którym zostały wzniesione te budynki, dzierżawił ten teren na podstawie umowy najmu gruntu leśnego od S.

Z tytułu tej transakcji została wystawiona faktura VAT gdzie jako przedmiot sprzedaży wskazano „Sprzedaż nakładów poniesionych na ośrodek wczasowy” i zastosowano stawkę 22%. Nakłady te (w postaci budynków i budowli wzniesionych na obcym gruncie) Zainteresowany nabył w celu prowadzenia tam usług turystycznych, które są czynnościami opodatkowanymi VAT. W związku z tym odliczył podatek VAT zawarty w cenie sprzedaży ww. nakładów z uwagi na jego związek ze sprzedażą opodatkowaną.

Dla celów rozliczenia w podatku dochodowym, na podstawie ceny sprzedaży określonej na fakturze VAT, dokonana została wycena poszczególnych budynków i budowli wybudowanych na obcym gruncie, w ten sposób, aby ich łączna wartość równa była wartości netto zakupionych nakładów określonych w fakturze zakupu. Obiekty te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych jako budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie (art. 22a ust. 2 pkt 2 ustawy) i amortyzowane wg stawek właściwych dla poszczególnych budynków i budowli, które wchodzą w skład zakupionych nakładów.

Jednoczenie też Wnioskodawca zawarł ze S umowę najmu gruntu leśnego ponosząc opłaty związane z tym najmem oraz stając się podatnikiem podatku od nieruchomości.

Na budynkach tych oprócz drobnych bieżących prac remontowych nie dokonywano ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej tych obiektów.

Dnia 27 kwietnia 2009 r. zawarta została w formie aktu notarialnego umowa przedwstępna sprzedaży, z treści której wynika, że Spółka zobowiązuje się sprzedać w przyszłości prawo do części nakładów poniesionych na wybudowanie budynków i budowli wzniesionych na cudzym gruncie, nabytych dnia 25 sierpnia 2006 r. pod warunkami określonymi w umowie (pozostała część nakładów na wybudowanie budynków będzie nadal wykorzystywana w działalności Spółki - do świadczenia usług turystycznych).

Z umowy wynika że prawo do ww. nakładów zostanie sprzedane do dnia 30 września 2013 r. niezwłocznie po zapłaceniu całej ceny sprzedaży. Strony ustaliły, że płatność będzie dokonywana w 5 równych ratach rocznych po 1/5 kwoty ceny sprzedaży, oprocentowanych w wysokości 5% w skali roku i wpłacanych łącznie z każda ratą. Raty mają być wpłacane od 30 września 2009 r. do 30 września 2013 r. Ponadto strony określiły, że w przypadku zwłoki z płatnością którejkolwiek z rat powyżej okresu dwóch miesięcy, sprzedający ma prawo odstąpić od przyrzeczonej umowy sprzedaży. W takim przypadku kupujący zobowiązany jest niezwłocznie wydać przedmiot umowy stronie sprzedającej, natomiast kwoty rat wpłaconych przez kupującego nie podlegają zwrotowi.

Wydanie przedmiotu niniejszej umowy na rzecz kupującego nastąpiło w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy przedwstępnej. Od dnia udostępnienia do korzystania z nakładów, przyszły kupujący ponosi wszelkie koszty związane z przedmiotem umowy, tj. podatku od nieruchomości, dzierżawy gruntu, opłat za energię itp. Tym samym, Spółka przestała być płatnikiem podatku od nieruchomości i dzierżawcą gruntów i przestała użytkować w działalności bieżącej te nakłady (budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Jak należy określić na gruncie ustawy o podatku VAT przedmiot opodatkowania w tej transakcji? Czy jest to sprzedaż towarów, czy też sprzedaż usług?
2.  Jaką stawkę podatku VAT należy zastosować dla transakcji?
3.  Kiedy powstanie obowiązek podatkowy w VAT z tytułu tej transakcji?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Na gruncie ustawy o podatku VAT, przedmiotem przyszłej dostawy, tj. sprzedaży praw do nakładów poniesionych na budowę budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie, są towary (tj. budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie) mimo tego, że nie jest jako Spółka właścicielem gruntu na których zostały one wybudowane.

Ad. 2

Budynki i budowle zostały wybudowane na cudzym gruncie przez poprzedniego użytkownika dla własnych celów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, tak więc tzw. pierwsze zasiedlenie miało miejsce w momencie ich sprzedaży przez pierwszego użytkownika i zakupu przez Zainteresowanego, tj. dnia 25 sierpnia 2006 r. Kolejna dostawa tych budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie, którą zamierza dokonać Wnioskodawca, zgodnie z brzmieniem art. 43 ust. 1 pkt 10, jest zwolniona od podatku VAT, ponieważ pierwsze zasiedlenie miało miejsce dnia 25 sierpnia 2006 r. tzn., że sprzedaż tych budynków i budowli po okresie dwóch lat, tj. od dnia 26 sierpnia 2008 r. jest zwolniona z podatku.

Ad. 3

Obowiązek podatkowy przy dostawie budynków i budowli wybudowanych na cudzym gruncie powstaje zgodnie z art. 19 ust. 10, tj. z chwilą otrzymania całości lub części zapłaty nie później jednak niż 30 dni od dnia wydania towaru. W omawianym przypadku wydanie towaru w myśl brzmienia art. 7 ust. 1 ustawy nastąpi dopiero w dniu zawarcia przyrzeczonej umowy w formie aktu notarialnego, tj. najprawdopodobniej w roku 2013. Tak więc w przypadku otrzymywania przed dniem wydania towaru zaliczek na poczet ceny sprzedaży, obowiązek podatkowy powstaje w dniu ich otrzymania. W takim samym terminie i na takich samych zasadach jak określone w pkt 1, 2 i 3 niniejszego zapytania, opodatkowane będzie tzw. oprocentowanie w wysokości 5% określone w umowie. W myśl art. 29 ust. 1 podstawą opodatkowania jest obrót obejmujący m.in. całość świadczenia należnego od nabywcy. W tym przypadku obrotem jest cena określona w umowie oraz wartość oprocentowania związanego z płatnością poszczególnych zaliczek.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii. Z kolei, w brzmieniu tego przepisu, obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., przez towary rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Z treści cytowanego przepisu wynika, że pojęcie „świadczenie usług”, ma bardzo szeroki zakres, nie obejmuje wyłącznie działań podatnika, lecz także ich zaniechania poprzez zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Usługa w rozumieniu omawianej regulacji jest transakcją gospodarczą, co oznacza, że stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Aby uznać jakieś zdarzenie gospodarcze za odpłatne świadczenie usług musi wystąpić stosunek zobowiązaniowy pomiędzy podmiotami biorącymi w nim udział, czyli jedna ze stron musi zobowiązać się do określonego działania bądź powstrzymania się od dokonania określonych czynności (np. w zawartej umowie), a druga do stosownej zapłaty.

Ponadto brzmienie powołanego wyżej przepisu art. 8 ust. 1 ustawy przesądza, że zawarta w nim definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług transakcji wykonywanych przez podatników, w ramach ich działalności gospodarczej.

Przez pojęcie sprzedaży – według art. 2 pkt 22 ustawy – rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Umowa sprzedaży jest czynnością cywilnoprawną uregulowaną w art. 535 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), według którego przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i zapłacić sprzedawcy cenę.

Z opisu sprawy wynika, że w ramach Spółki cywilnej Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą. Dnia 25 sierpnia 2006 r. na podstawie aktu notarialnego nabył on prawo do nakładów inwestycyjnych poniesionych przez sprzedawcę na wybudowanie na obcym gruncie budynków i budowli wchodzących w skład ośrodka wczasowego. Sprzedający nie był właścicielem gruntu na którym zostały wzniesione te budynki, dzierżawił ten teren na podstawie umowy najmu gruntu leśnego od S.

Z tytułu tej transakcji została wystawiona faktura VAT gdzie jako przedmiot sprzedaży wskazano „Sprzedaż nakładów poniesionych na ośrodek wczasowy” i zastosowano stawkę 22%. Nakłady te (w postaci budynków i budowli wzniesionych na obcym gruncie) Zainteresowany nabył w celu prowadzenia tam usług turystycznych, które są czynnościami opodatkowanymi VAT. W związku z tym odliczył podatek VAT zawarty w cenie sprzedaży ww. nakładów z uwagi na jego związek ze sprzedażą opodatkowaną.

Jednoczenie też Wnioskodawca zawarł ze S umowę najmu gruntu leśnego ponosząc opłaty związane z tym najmem oraz stając się podatnikiem podatku od nieruchomości. Na budynkach tych oprócz drobnych bieżących prac remontowych nie dokonywano ulepszeń przekraczających 30% wartości początkowej tych obiektów.

Dnia 27 kwietnia 2009 r. zawarta została w formie aktu notarialnego umowa przedwstępna sprzedaży, z treści której wynika, że Spółka zobowiązuje się sprzedać w przyszłości prawo do części nakładów poniesionych na wybudowanie budynków i budowli wzniesionych na cudzym gruncie, nabytych dnia 25 sierpnia 2006 r. pod warunkami określonymi w umowie (pozostała część nakładów na wybudowanie budynków będzie nadal wykorzystywana w działalności Spółki - do świadczenia usług turystycznych).

Z umowy wynika, że prawo do ww. nakładów zostanie sprzedane do dnia 30 września 2013 r. niezwłocznie po zapłaceniu całej ceny sprzedaży. Strony ustaliły, że płatność będzie dokonywana w 5 równych ratach rocznych po 1/5 kwoty ceny sprzedaży, oprocentowanych w wysokości 5% w skali roku i wpłacanych łącznie z każda ratą. Raty mają być wpłacane od 30 września 2009 r. do 30 września 2013 r. Ponadto strony określiły, że w przypadku zwłoki z płatnością którejkolwiek z rat powyżej okresu dwóch miesięcy, sprzedający ma prawo odstąpić od przyrzeczonej umowy sprzedaży. W takim przypadku kupujący zobowiązany jest niezwłocznie wydać przedmiot umowy stronie sprzedającej, natomiast kwoty rat wpłaconych przez kupującego nie podlegają zwrotowi.

Wydanie przedmiotu niniejszej umowy na rzecz kupującego nastąpiło w ciągu 7 dni od dnia zawarcia umowy przedwstępnej. Od dnia udostępnienia do korzystania z nakładów, przyszły kupujący ponosi wszelkie koszty związane z przedmiotem umowy tj. podatku od nieruchomości, dzierżawy gruntu, opłat za energię itp. Tym samym Spółka przestała być płatnikiem podatku od nieruchomości i dzierżawcą gruntów i przestała użytkować w działalności bieżącej te nakłady (budynki i budowle wybudowane na cudzym gruncie).

Stosownie do treści art. 47 § 1 cyt. Kodeksu, część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Z treści § 2 cyt. przepisu wynika, iż częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany przedmiotu odłączonego. W myśl § 3 powołanej normy, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej części składowych.

Przepis art. 48 Kodeku cywilnego stanowi, że z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy należy zauważyć, że z punktu widzenia prawa cywilnego nakłady poniesione na cudzym gruncie stanowią część składową gruntu, a tym samym własność jego właściciela. W konsekwencji posiadacz nakładów na cudzym gruncie nie może odsprzedać owych nakładów, ponieważ nie ma do nich tytułu prawnego. Niemniej jednak podmiot ten dysponuje pewnym prawem do takich nakładów i może to prawo przenieść na rzecz innego podmiotu. Ustawa o podatku od towarów i usług posługuje się w odniesieniu do dostawy towarów sformułowaniem „przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel” (art. 7 ust. 1 ustawy), a zatem nie uzależnia dostawy towarów od tytułu własności dostarczanych towarów. Z powyższego wynika, iż sprzedaż nakładów poniesionych na cudzym gruncie nie może zostać uznana za odpłatną dostawę towarów, gdyż nie mamy tu do czynienia z odrębną rzeczą (art. 2 pkt 6 ustawy), która mogłaby stanowić towar.

Zatem sprzedaż nakładów poniesionych na cudzym gruncie należy zaliczyć do świadczenia usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy, gdyż dochodzi w tym przypadku do przeniesienia prawa majątkowego. W świetle powyższego sprzedaż nakładów, o których mowa we wniosku, stanowi w świetle art. 8 ust. 1 ww. ustawy, odpłatne świadczenie usług, podlegające opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Jak wskazał Wnioskodawca - dnia 27 kwietnia 2009 r. zawarta została w formie aktu notarialnego umowa przedwstępna sprzedaży, z treści której wynika, że Spółka zobowiązuje się sprzedać w przyszłości prawo do części nakładów poniesionych na wybudowanie budynków i budowli wzniesionych na cudzym gruncie, nabytych dnia 25 sierpnia 2006 r. pod warunkami określonymi w umowie (pozostała część nakładów na wybudowanie budynków będzie nadal wykorzystywana w działalności Spółki - do świadczenia usług turystycznych). Wątpliwości Zainteresowanego dotyczą także momentu powstania obowiązku podatkowego w związku z zawartą umową.

Regułą jest, że obowiązek podatkowy z tytułu podatku od towarów i usług powstaje w chwili wydania towaru lub wykonania usługi (art. 19 ust. 1 ustawy).

Natomiast zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy, jeżeli dostawa towaru lub wykonanie usługi powinny być potwierdzone fakturą, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury, nie później jednak niż w 7. dniu, licząc od dnia wydania towaru lub wykonania usługi.

Stosownie do treści art. 29 ust. 1 ustawy, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2010 r., podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2 -22, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.

Zgodnie z art. 29 ust. 2 ustawy, w przypadku gdy pobrano zaliczki, zadatki, przedpłaty lub raty, obrotem jest również kwota otrzymanych zaliczek, zadatków, przedpłat lub rat, pomniejszona o przypadającą od nich kwotę podatku. Dotyczy to również otrzymanych zaliczek na dotacje, subwencje i na inne dopłaty o podobnym charakterze.

Stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, ust. 4 i ust. 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Szczegółowe zasady wystawiania faktur reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008 r. w sprawie zwrotu podatku niektórym podatnikom, wystawiania faktur, sposobu ich przechowywania oraz listy towarów i usług, do których nie mają zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212, poz. 1337 ze zm.), dalej zwanego rozporządzeniem.

Należy wskazać, iż w myśl § 9 ust. 1 rozporządzenia, fakturę wystawia się nie później niż siódmego dnia od dnia wydania towaru lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem § 10-12.

W rozpatrywanym przypadku istotnym jest określenie, kiedy doszło do wykonania przez Wnioskodawcę usługi na rzecz innego podmiotu gospodarczego.

W doktrynie prawa przyjmuje się, iż pod pojęciem wykonania usługi należy rozumieć dokonanie takich działań lub zaniechań przez usługodawcę na rzecz usługobiorcy, które zgodnie z zawartą umową stanowią wykonanie zobowiązań przez usługodawcę (usługa jest wykonana, gdy usługodawca zrealizował wszystkie czynniki składające się na określony rodzaj usługi).

Mając na uwadze powyższe oraz przedstawiony we wniosku stan faktyczny należy stwierdzić, że usługa polegająca na sprzedaży prawa do poniesionych nakładów została wykonana w dniu podpisania umowy przedwstępnej pomiędzy Wnioskodawcą a nabywcą, w następstwie której doszło do wydania nabywcy przedmiotu umowy, a zatem Spółka zrealizowała wszystkie czynności składające się na ww. usługę.

Podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

Sprzedaż nakładów, która jest odpłatnym świadczeniem usług nie została jednakże uwzględniona w przepisach o podatku od towarów i usług jako objętych obniżoną stawką podatku lub zwolnieniem, zatem zgodnie z obowiązującymi przepisami na dzień podpisania umowy, podlegała opodatkowaniu wg podstawowej stawki podatku VAT, tj. 22%.

Reasumując, sprzedaż poniesionych nakładów na cudzym gruncie stanowi odpłatne świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, obowiązek podatkowy z tytułu sprzedaży nakładów w przedmiotowej sprawie powstał zgodnie z art. 19 ust. 4 ustawy, z chwilą wystawienia faktury, lecz nie później niż w 7 dniu od wykonania usługi – gdyż czynność ta powinna być dokumentowany fakturą, stosownie do art. 106 ust. 1 ustawy. Wnioskodawca ma obowiązek wystawić fakturę VAT na całą kwotę za nakłady inwestycyjne w terminie określonym w § 9 ust. 1 rozporządzenia, czyli nie później niż siódmego dnia od podpisania przedmiotowej umowy. Na powyższe nie ma natomiast wpływu fakt, iż płatność została rozłożona na raty. Uwzględniając zatem brzmienie art. 41 ust. 1 ustawy, opisana we wniosku czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług według podstawowej, tj. 22% stawki podatku.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.