Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB3/423-144a/07/MT
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-12-18
Teza: Czy wydatki poniesione na zakup dodatkowych świadczeń medycznych (abonamentów medycznych) na rzecz pracowników będą kosztem uzyskania przychodów Spółki?
Słowa kluczowe: koszt-koszty pośrednie; koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik-świadczenia na rzecz pracowników; usługi-usługi medyczne; świadczenie-świadczenie medyczne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15

**INTERPRETACJA INDYWIDUALNA**

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 22 października 2007 r. (data wpływu 12 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup dodatkowych świadczeń medycznych na rzecz pracowników - **jest prawidłowe**.

**UZASADNIENIE**

W dniu 12 listopada 2007 r. (data wpływu) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup dodatkowych świadczeń medycznych na rzecz pracowników.

**W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.**

Spółka rozważa możliwość zakupienia od stycznia 2008 r. dodatkowych usług medycznych (abonamentów medycznych) dla pracowników w ramach umowy z wyspecjalizowaną jednostką medyczną.

Umowa o świadczenie usług medycznych z wyspecjalizowaną jednostką medyczną byłaby umową bezimienną, zawartą na okres jednego roku, z możliwością jej przedłużenia. Sposób rozliczenia Spółki z jednostką medyczną miałby grupowy, zryczałtowany charakter. Pracownicy uprawnieni do świadczeń byliby identyfikowani za pomocą kart abonamentowych. Wysokość opłaty ryczałtowej, ponoszonej przez Spółkę uzależniona byłaby od:

*   zakresu świadczeń,
*   wzrostu lub zmniejszenia procentowego grupy pracowników objętych abonamentem.

W przypadku tej umowy istnieje możliwość wyodrębnienia usług świadczonych w ramach medycyny pracy i dodatkowych usług medycznych, do których Spółka nie jest zobowiązana żadnymi przepisami prawa. Zakres świadczeń obejmowałby opiekę w ramach medycyny pracy tj. badania wstępne, kontrolne i okresowe wymagane przez obowiązujące przepisy prawa dla stanowiska lub zawodu wykonywanego przez ubezpieczonego (pracownika) oraz świadczenia dodatkowe, takie jak: dostęp do lekarza pierwszego kontaktu, badania diagnostyczne, konsultacje specjalistyczne, badania obrazowe, rehabilitację, szczepienia ochronne, profilaktykę, prowadzenie ciąży itp. Świadczenia medyczne oferowane w ramach przedmiotowej umowy byłyby realizowane we wskazanych przez jednostkę medyczną placówkach medycznych.

Faktury byłyby wystawiane po zakończeniu każdego miesiąca i obejmowałyby ryczałtową kwotę. Wynagrodzenie ryczałtowe, wynikające z zawartej umowy, byłoby płatne niezależnie od ilości świadczonych usług medycznych, czyli niezależnie od tego, czy pracownik skorzystał w danym miesiącu z usługi medycznej czy też nie. Wydatki na zakup świadczeń medycznych byłyby finansowane ze środków przeznaczonych na bieżąca działalność Spółki.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy wydatki poniesione na zakup dodatkowych świadczeń medycznych (abonamentów medycznych) na rzecz pracowników będą kosztem uzyskania przychodów Spółki?

Zdaniem Wnioskodawcy, wydatki poniesione przez nią na zakup dodatkowych świadczeń medycznych (abonamentów medycznych) na rzecz pracowników mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Wydatki te będą miały wpływ na poprawę stanu zdrowia pracowników, dzięki czemu ograniczeniu uległaby absencja w pracy z powodu choroby, co przełożyłoby się na efektywność wykonywanej pracy. Wydatki te związane są z prowadzoną działalnością gospodarczą, mają związek z osiąganymi przychodami – mogą przyczynić się do zwiększenia źródła przychodów. W konsekwencji, zdaniem Spółki, spełniają dyspozycję art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Ponadto, wydatki poniesione na zakup abonamentów medycznych nie znajdują się na liście zawartej w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, stanowiącej katalog wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Wprawdzie w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych do końca 2006 r. funkcjonował przepis art. 16 ust. 1 pkt 65, regulujący skutki podatkowe finansowania pracownikom kosztów opieki medycznej, zgodnie z którym do kosztów podatkowych nie zaliczało się kosztów związanych z finansowaniem świadczeń zdrowotnych przez pracodawcę na rzecz pracowników, z wyjątkiem poniesionych kosztów takich świadczeń, do których ponoszenia zobowiązują pracodawcę przepisy innych ustaw (w tym Kodeks pracy). Z uwagi na fakt, że ten przepis, ograniczający możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na sfinansowanie pracownikom opieki medycznej przestał obowiązywać z dniem 1 stycznia 2007 r., koszty takie podlegają kwalifikacji do kosztów podatkowych na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Wskazana powyżej definicja ustawowa ma charakter ogólny, co wiąże się z koniecznością każdorazowej indywidualnej oceny prawnej poniesionego przez podatnika konkretnego wydatku. O ile nie został on umieszczony przez ustawodawcę w zamkniętym katalogu wydatków nie zaliczanych do kosztów uzyskania przychodów, zawartym w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, zostanie zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, jeśli pomiędzy jego poniesieniem a powstaniem, zwiększeniem bądź też możliwością powstania przychodu istnieje związek przyczynowy. Dotyczy to zarówno takich wydatków, których poniesienie bezpośrednio przekłada się na uzyskanie konkretnych przychodów, jak i tych, których nie można w taki sposób przypisać do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do ich osiągnięcia. Decydująca jest zatem obiektywna ocena celowości poniesienia danego wydatku.

W obowiązującym stanie prawnym, wydatki związane z zakupem dodatkowych usług medycznych (abonamentów medycznych) dla pracowników w ramach umowy z wyspecjalizowaną jednostką medyczną nie są wyłączone z kategorii kosztów uzyskania przychodów na mocy art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

W związku z powyższym, a także z uwagi na fakt, że ustawa wyraźnie nie wskazuje przynależności przedmiotowego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów, jego ocena prawna wymaga odniesienia się do ogólnej definicji z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Należy zatem zbadać, czy planowane przez Spółkę poniesienie kosztu zakupu dodatkowych usług medycznych dla pracowników w ramach umowy z wyspecjalizowaną jednostką medyczną będzie miało wpływ na powstawanie, zwiększanie bądź też możliwość powstania przychodu tej Spółki.

Obiektywnie oceniając, zapewnienie pracownikom odpowiedniej opieki zdrowotnej, świadczonej w ramach umowy z wyspecjalizowaną jednostką medyczną, obejmującej zarówno dostęp do lekarza medycyny pracy, lekarza pierwszego kontaktu, lekarzy specjalistów, jak i szeregu badań diagnostycznych, zabiegów rehabilitacyjnych, profilaktyki, powinno przełożyć się na poprawę stanu zdrowia pracowników, ograniczając jednocześnie ich absencję w pracy z powodu zachorowań. To z kolei pozytywnie wpływa na efektywność wykonywanej przez nich pracy, a co za tym idzie na poziom przychodów osiąganych przez Spółkę. Oznacza to, że poniesienie przedmiotowych wydatków jest racjonalnie uzasadnione jako zmierzające do osiągania przychodów lub powiększania poziomu przychodów osiąganych przez Spółkę. Można tu zatem mówić o pośrednich kosztach uzyskania przychodów.

Podsumowując, wydatki poniesione przez Spółkę na zakup dodatkowych świadczeń medycznych (abonamentów medycznych) dla pracowników w ramach umowy z wyspecjalizowaną jednostką medyczną mogą zostać uznane za koszty uzyskania przychodów tej Spółki.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.