Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-313/09-5/AK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2009-06-03
Teza: Z jaką datą należy uznać za koszt uzyskania przychodów składki ZUS w części finansowanej przez płatnika od wynagrodzeń wypłaconych za luty 2009 roku w sytuacji gdy wypłata wynagrodzeń następuje w dniu 10 marca 2009 r., zaś składki ZUS w części finansowanej przez płatnika zostałyby opłacone 15 marca 2009 r.?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; pracownik; płatnik; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; wynagrodzenia-wynagrodzenie za pracę
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana , przedstawione we wniosku z dnia 3 marca 2009 r. (data wpływu 11 marca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 23 kwietnia 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych w ustawowym terminie – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 11 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych w ustawowym terminie.

W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 15 kwietnia 2009 r. nr ILPB1/415-313/09-2/AK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku.

Wezwanie prawidłowo doręczono w dniu 20 kwietnia 2009 r., wniosek uzupełniono w dniu 23 kwietnia 2009 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenia z umowy o pracę w terminie do 10 dnia miesiąca za miesiąc poprzedni, czyli wynagrodzenie za grudzień 2008 roku wypłacono 10 stycznia 2009 r.

Ponadto, Wnioskodawca wypłaca wynagrodzenie z umowy o pracę w terminie do 10 dnia miesiąca za miesiąc poprzedni. Wynagrodzenia za luty 2009 roku wypłacono 10 marca 2009 r.

Wnioskodawca podaje, iż opłaca składki na ubezpieczenie w części finansowanej przez płatnika od wynagrodzeń z umowy o pracę w terminie wynikającym z ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, czyli od wynagrodzeń za luty 2009 roku wypłaconych 10 marca 2009 r., składki ZUS opłaci 15 kwietnia 2009 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych w ustawowym terminie.

Z jaką datą należy uznać za koszt uzyskania przychodów składki ZUS w części finansowanej przez płatnika od wynagrodzeń wypłaconych za luty 2009 roku w sytuacji gdy wypłata wynagrodzeń następuje w dniu 10 marca 2009 r., zaś składki ZUS w części finansowanej przez płatnika zostałyby opłacone 15 marca 2009 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, stosownie do art. 22 ust. 6bb pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, składki z tytułu należności, o których mowa w art. 22 ust. 6ba określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, tj. składki w części finansowanej przez płatnika składek z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego opłacone do ZUS nie później niż do 15 dnia tego miesiąca stanowić będą koszt uzyskania przychodów miesiąca lutego 2009 roku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie poniższe warunki:

*   wydatek musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą;
*   nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ustawy).

Łączne spełnienie tych dwóch warunków: pozytywnego i negatywnego wystarczy, aby dany wydatek uznać za koszt uzyskania przychodów.

Ustawodawca wyraźnie wskazuje, że kosztem uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Tym samym, koszty muszą być ponoszone w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Kosztami podatkowymi są m. in. koszty pracownicze. Koszty te obejmują przede wszystkim wynagrodzenie, a także składki na ubezpieczenie społeczne w części finansowanej przez płatnika.

W myśl z art. 22 ust. 6bb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych składki z tytułu należności, o których mowa w ust. 6ba, określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 11, poz. 74, z późn. zm.), w części finansowanej przez płatnika składek, składki na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych, z zastrzeżeniem art. 23 ust. 1 pkt 37, stanowią koszty uzyskania przychodów w miesiącu, za który należności te są należne, pod warunkiem że składki zostaną opłacone:

1.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu, za który są należne - w terminie wynikającym z odrębnych przepisów,
2.  z tytułu należności wypłacanych lub postawionych do dyspozycji w miesiącu następnym, w terminie wynikającym z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony - nie później niż do 15 dnia tego miesiąca.

W przypadku uchybienia tym terminom do składek tych stosuje się art. 23 ust. 1 pkt 55a i ust. 3d.

Zgodnie z tymi przepisami nie uważa się za koszty uzyskania przychodów nieopłaconych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych składek, z zastrzeżeniem pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w części finansowanej przez płatnika składek. Przepis ust. 1 pkt 55a stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 37 oraz art. 22 ust. 6bb, do składek na Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych.

Zatem, w przedmiotowej sprawie, aby składki ZUS od wynagrodzeń należnych za luty 2009 r., wypłaconych 10 marca 2009 r., w terminie wynikającym z umowy o pracę, mogły być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w lutym 2009 r., składki te powinny być opłacone do ZUS nie później niż do 16 marca 2009 r. (15 marca 2009 r. przypada w niedzielę), co wynika ze wskazanego wcześniej art. 22 ust. 6bb pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie składki ZUS od wynagrodzenia za luty 2009 roku wypłaconego do 10 marca 2009 r., które zostaną opłacone do dnia 16 marca 2009 r. do ZUS będą stanowiły koszty uzyskania przychodów w lutym 2009 roku.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Wniosek w części dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń za grudzień 2008 r. rozstrzygnięto w dniu 3 czerwca 2009 r. odrębną interpretacją indywidualną nr ILPB1/415-313/09-4/AK, natomiast w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów składek ZUS zapłaconych po ustawowym terminie zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 3 czerwca 2009 r. nr ILPB1/415-313/09-6/AK.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.