Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1086.2024.2.MK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-02
Teza: Podleganie opodatkowaniu sprzedaży działki stanowiącej
współwłasność małżeńską oraz autorskiego prawa
majątkowego do projektu budowlanego budynku handlowo; usługowego z infrastrukturą techniczną. Prawo do odliczenia
podatku naliczonego w związku z nabyciem działki oraz
autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego
budynku handlowo; usługowego z infrastrukturą techniczną.
Słowa kluczowe: budowa-pozwolenie na budowę
czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
grunty-grunt niezabudowany
grunty-sprzedaż gruntów
odliczenia-prawo do odliczenia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    23 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 18 grudnia 2024 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy:
    - podlegania opodatkowaniu sprzedaży działki nr ...stanowiącej współwłasność
      małżeńską oraz autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku
      handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną,
    - prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z nabyciem działki nr ... oraz
      autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku handlowo-
      usługowego z infrastrukturą techniczną.
    Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na wezwanie - pismem z 24 lutego 2025 r. (data
    wpływu 4 marca 2025). Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1.Zainteresowana będąca stroną postępowania:
        ...
        ul. ...
        ...
    2.Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

        ...
        ul. ...
        ...
        3. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:
        ...
        ul. ...
        ...

## Opis zdarzenia przyszłego

Zainteresowanym będącym stroną postępowania jest osoba fizyczna (dalej jako:
    „Kupująca” lub „Wnioskodawca”), która w momencie transakcji będzie zarejestrowana na
    potrzeby podatku do towarów i usług.
    Zainteresowanymi niebędącymi stronami postępowania są osoby fizyczne (dalej jako:
    „Sprzedający”), które planują zarejestrować się jako czynni podatnicy podatku do towarów
    i usług przed sfinalizowaniem transakcji, której dotyczy opis zdarzenia przyszłego.
    W dalszej części niniejszego wniosku Kupująca wraz ze Sprzedającymi będą łącznie zwani
    „Zainteresowanymi” lub „Stronami”.
    Kupująca zamierza nabyć prawo własności nieruchomości położonej ... składającej się z
    działku gruntu numer ..., stanowiącej grunty orne, obręb ..., dla której Sąd Rejonowy dla ...
    ..., IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer ....
    Przedmiotowa działka powstała w wyniku podziału działku gruntu nr ... dokonanego na
    podstawie Decyzji nr ... Dyrektora Zarządu (...) z dnia ... roku.
    Na jej podstawie powstały działku gruntu o numerach ... o powierzchni ... ha oraz ... o
    powierzchni ... ha, a następnie zgodnie z zawiadomieniem o zmianach Prezydenta ... z
    dnia ... roku działka gruntu numer ... uległa podziałki na działki gruntu: ... o powierzchni ...
    ha (stanowiącą własność Województwa ... - oznaczoną jako dr - Drogi) oraz ... o
    powierzchni ... ha.
    Opisaną wyżej nieruchomość Sprzedający nabyli na podstawie umowy sprzedaży z dnia 4
    lipca 1996 roku do majątku wspólnego.
    Przedmiotowa działka gruntu jest oznaczona w ewidencji gruntów jako RH i Rl - grunty
    orne. W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą
    Rady Miejskiej opisana działka gruntu leży na obszarze oznaczonym symbolem 9UG -
    zabudowa usługowa oraz symbolem ZU - strefa zieleni wysokiej z zakazem zabudowy.
    Sprzedający oprócz opisanej nieruchomości planują sprzedać Kupującej autorskie prawa
    majątkowe do projektu budowlanego, kategoria obiektu budowlanego XVI, XVII, którego
    Inwestorem jest jeden ze Sprzedających, a którego tematem jest budowa budynku
    handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną.
    Prezydent ... na mocy ostatecznej decyzji nr ... z dnia 2 września 2022 roku zatwierdził
    projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z
    infrastrukturą techniczną na nieruchomości stanowiącej przedmiot planowanej sprzedaży.
    Dnia 25 października 2024 roku Strony zawarły przedwstępną umowę sprzedaży
    nieruchomości oraz autorskich praw majątkowych.
    Na dzień zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży Nieruchomość będzie niezabudowana tj.
    nie będą znajdować się na niej żadne naniesienia. Obecnie nie znajdują się na niej
    jakiekolwiek budynki, budowle lub urządzenia budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. - prawo budowlane.

    Nieruchomość należy do majątku wspólnego Sprzedających i nie była przy jej
    wykorzystaniu prowadzona jakakolwiek działalność gospodarcza.
    Kupująca planuje nabyć grunt oraz wybudować obiekt usługowy zgodnie z zatwierdzonym
    projektem budowlanym, który to obiekt ma być przeznaczony na wynajem spółce chcącej
    prowadzić w nim działalność gospodarczą. Sprzedająca na dzień zaplanowanej transakcji
    planuje być czynnym podatnikiem VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo:
      a) Działka nr ..., z której w wyniku podziału powstała działka nr ... stanowiąca przedmiot
        planowanej sprzedaży została nabyta przez sprzedających w celu prowadzenia
        upraw rolnych.
      b) Uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nastąpiło z
        inicjatywy własnej organów Urzędu Miejskiego ....
      c) O podział działki nr ... wystąpił ... Urząd Wojewódzki .... Na podstawie decyzji
        wywłaszczeniowej na własność Państwa przeszła wyodrębniona z działki nr ...,
        działka przeznaczona pod drogę publiczną.
      d) Zawarta przez strony przedwstępna umowa sprzedaży zawiera następujące zapisy
        odnośnie sprzedaży nieruchomości będącej przedmiotem wniosku:
        - „Małżonkowie ... i ... ... zobowiązują się sprzedać ..., nieruchomość stanowiącą
        niezabudowaną działkę gruntu numer ..., o powierzchni ... ha, położoną ..., obręb
        ..., dla której Sąd Rejonowy dla ... ..., IV Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgą
        wieczystą numer ..., a ... powyższą nieruchomość zobowiązuje się kupić i
        oświadcza, że zobowiązanie zaciąga, będąc w związku małżeńskim, w którym
        obowiązuje ustrój rozdzielności majątkowej małżeńskiej ustanowiony aktem
        notarialnym - Umową małżeńską majątkową z dnia 30 grudnia 2013 roku zawartą
        przed ..., notariuszem ... (Repertorium A numer ...).’’
        - „Małżonkowie ... i ... ... zobowiązuje się przenieść na rzecz ... autorskie prawa
        majątkowe do projektu budowlanego (I. Projekt zagospodarowania terenu, II.
        Projekt architektoniczno - budowlany) kategoria obiektu budowlanego XVI, XVII, a
        którego tematem jest budowa budynku handlowo-usługowego z infrastrukturą
        techniczną zlokalizowanego: ul. ..., ..., działka ..., ...obręb ..., opracowanego: luty
        2021 r. a ... na powyższe przeniesienie prawa zobowiązuje się wyrazić zgodę."
        -„Stawający oświadczają, że wartość rynkową oraz cenę przedmiotów umowy
        ustalili na łączną kwotę ... zł (... złotych), w tym niezabudowanej działki gruntu
        numer ..., szczegółowo opisanej w § 1. ust. 1 tego aktu na kwotę ... zł(...), a
        autorskich praw majątkowych wynikających z projektu budowlanego, szczegółowo
        opisanego w § 1. ust. 2 tego aktu na kwotę ... zł (... złotych), którą to kwotę Strona
        Kupująca zobowiązuje się zapłacić Stronie Sprzedającej, ze środków własnych,
        przelewami na rachunki bankowe wskazane przez Stronę Sprzedającą w
        następujący sposób:
        1) kwota ...zł (... złotych) tytułem zadatku zostanie zapłacona przez Stronę
        Kupującą na rzecz Strony Sprzedającej w terminie do 2 (dwóch) dni roboczych od
        dnia podpisania niniejszej umowy (...),
        2) reszta ceny w kwocie ... zł (... złotych) zostanie zapłacona przelewem na konto
        depozytowe tutejszej Kancelarii Notarialnej prowadzonej przez notariusza ... oraz
        notariusza ... - numer rachunku bankowego: ..., z poleceniem, aby notariusz
        przelała kwotę ... zł (... złotych) na rachunki bankowe wskazane przez Stronę
        Sprzedającą numer: ... należący do ... oraz ... należący do ... ... niezwłocznie po
        zawarciu przyrzeczonej umowy sprzedaży, jednak nie później niż w terminie 2
        (dwóch) dnia roboczych od jej zawarcia.”

        „Strony postanawiają, że zawarcie przyrzeczonej umowy sprzedaży nastąpi
        najpóźniej w terminie do dnia 30 czerwca 2025 roku.”
      e) W związku ze sprzedażą działki będącej przedmiotem wniosku sprzedający udzielili
        pełnomocnictwa pełnomocnikowi wskazanemu przez Kupującą. Kwestia ta została
        opisana w przedwstępnej umowie sprzedaży. Zgodnie ze wskazanym zapisem -
        „Sprzedający zobowiązują się wystąpić wspólnie z Kupującą ze wspólnym
        wnioskiem o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego w trybie
        art. 14r ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z której wynikać
        będzie czy sprzedaż przez stronę sprzedającą stronie kupującej nieruchomości
        opisanej w § 1 tego aktu będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług czy
        też nie i czy w konsekwencji z tego tytułu Kupującej przysługiwać będzie prawo do
        odliczenia podatku VAT naliczonego na fakturze wystawionej przez Sprzedających.
        Sprzedający zobowiązują się współdziałać z Kupującą w celu uzyskania tej
        interpretacji oraz składać w tym celu wszelkie niezbędne dokumenty i oświadczeni,
        w tym udzielić pełnomocnictwa wskazanemu przez Kupującą pełnomocnikowi.
        Koszty uzyskania wspólnej interpretacji indywidualnej przepisów prawa
        podatkowego ponosi Kupująca.”
      f) Kupująca będzie wykorzystywała działkę nr ... do czynności opodatkowanych
        podatkiem od towarów i usług - wynajem nieruchomości na rzecz spółki na cele
        prowadzenia działalności gospodarczej.
    Pytania
      1. Czy planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie podlegała
        opodatkowaniu VAT?
      2. W razie udzielenia twierdzącej odpowiedzi na pytanie nr 1, czy Kupującej będzie
        przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem
        Nieruchomości na zasadach ogólnych tj. na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o
        VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad. 1)
    W ocenie Wnioskodawcy planowana transakcja sprzedaży Nieruchomości będzie
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlegają m.in.
    odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy o VAT przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę
    towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
    wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Przywołane wyżej regulacje obrazują, że w świetle ustawy o VAT, zbycie nieruchomości
    gruntowej, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów.
    Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług.

    Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje, że podatnikami są osoby prawne,
    jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne,
    wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu
    na cel lub rezultat takiej działalności.
    Ustęp 2 wskazanego artykułu zakłada, że działalność gospodarcza obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły
    dla celów zarobkowych.
    Z przywołanego przepisu jasno wynika, że dla uznania określonych zachowań podmiotu
    za działalność gospodarczą istotne jest, aby miały one zorganizowany charakter.
    Jednocześnie działalnością w myśl ustawy o VAT będzie także wykorzystywanie towarów
    lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Na tej podstawie należy uznać, że dostawa towarów (w opisywanym przypadku gruntu)
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy działaniom podmiotu
    dokonującego dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności
    gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika VAT.
    Działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i
    niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem
    gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością gospodarczą zbycie majątku
    osobistego, który nie został nabyty w celu dalszej odsprzedaży i nie jest związany z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Dyrektywa Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego
    systemu podatku od wartości dodanej w art. 9 ust. 1 zawiera definicję działalności
    gospodarczej. Zgodnie z nią obejmuje ona wszelką działalność producentów,
    handlowców, usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą
    uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub
    wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przywołanego przepisu dyrektywy oraz art. 15 ust. 2 ustawy o VAT wynika, że dostawa
    podlega opodatkowaniu podatkiem VAT w sytuacji, gdy czynności podmiotu
    dokonującego tej dostawy wykażą znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, w
    sposób wystarczająco stały i zorganizowany. Dlatego też, aby uznać, że dany podmiot
    działa w charakterze podatnika podatku VAT należy ustalić, czy działa on jako
    producent, handlowiec lub usługodawca.
    Wskazania dotyczące możliwości uznania danego podmiotu za producenta, handlowca
    czy usługodawcę można odnaleźć w bogatym orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej.
    Dla przykładu w orzeczeniu z dnia 15 września 2011 r. wydanych w sprawach C-180/10 i
    C-181/10 wskazano, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności
    nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej.
    Inaczej jest natomiast w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit
    drugi Dyrektywy. Za podatnika należy więc uznać osobę, która w celu dokonania
    sprzedaży gruntów wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem, tj. podejmuje działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym. Jako przykład Trybunał Sprawiedliwości wskazuje na takie
    działania jak nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, wydzielenie dróg
    wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży, uzyskanie decyzji o

    warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania
    przestrzennego dla sprzedawanego obszaru. Przy czym na tego rodzaju działalność
    handlową wskazywać musi ciąg okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie wystąpienia
    pojedynczych z nich.
    Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że
    rodzaj podjętych przez Sprzedających działań świadczy o zorganizowanym charakterze
    sprzedaży i obrotu nieruchomościami. Działania Sprzedających wykraczają poza zakres
    zarządu majątkiem prywatnym i należy je uznać za działalność gospodarczą w zakresie
    obrotu nieruchomościami.
    Sprzedający w niniejszej sprawie zainicjowali podział działki gruntu w celu zwiększenia
    wartości nieruchomości, uchwalono miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
    dla sprzedawanego obszaru. Sprzedający, uzyskali także autorskie prawa majątkowe do
    projektu budowlanego, którego tematem jest budowa budynku handlowo- usługowego
    z infrastrukturą techniczną w celu ich dalszej odsprzedaży oraz zwiększenia wartości
    sprzedawanego gruntu. W związku z planowaną sprzedażą Sprzedający wystąpili
    również o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę
    budynku handlowo- usługowego z infrastrukturą techniczną na nieruchomości
    stanowiącej przedmiot planowanej sprzedaży.
    W ocenie Kupującego zaangażowanie Sprzedających w czynności związane z planowaną
    transakcją zbycia Nieruchomości jest zbliżone do działań typowych dla profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami, wykonywanych przez producentów, handlowców i
    usługodawców. Opisane okoliczności powodują, że dokonywanych czynności nie można
    uznać za czynności związane z rozporządzaniem majątkiem prywatnym, lecz jako
    świadome działania zmierzające do osiągnięcia korzyści materialnych z tytułu jego
    sprzedaży.
    Mając na uwadze powyższe, Sprzedający przy analizowanej transakcji będą działać jako
    podatnicy podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 15 ust. 1 ustawy o VAT
    wykonujących działalność gospodarczą, opisaną w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. W
    konsekwencji sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ad. 2)
    W związku z dokonaną sprzedażą, Kupującej będzie przysługiwało prawo do odliczenia
    podatku naliczonego związanego z nabyciem Nieruchomości na podstawie art. 86 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Przepis art. 86 ust. 1 zakłada, że w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane
    do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Przywołany przepis reguluje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Prawo to przysługuje zasadniczo wtedy, gdy nabyte towary i
    usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Aby można
    było mówić o prawie do odliczenia, musi wystąpić podatek naliczony.
    Przy założeniu, że transakcja zakupu nieruchomości zostanie opodatkowana według
    stawki VAT według właściwej stawki, po stronie Kupującej wystąpi podatek naliczony w
    wysokości wynikającej z faktury otrzymanej od Sprzedających. Taki stan rzeczy wynika
    wprost w regulacji zawartej w art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT, zgodnie z którym
    kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, Kupująca nabywa przedmiotową
    nieruchomość, aby wybudować na niej budynek handlowo- usługowy, który z założenia
    ma być przeznaczony na wynajem podmiotowi trzeciemu chcącemu prowadzić w
    budynku działalność gospodarczą.

    Kupująca będzie prowadzić działalność polegającą na profesjonalnym wynajmie
    nieruchomości o charakterze użytkowym. Kupująca nie planuje prowadzić działalności
    zwolnionej z VAT.
    Mając na uwadze powyższe podatek naliczony wynikający z zakupu Nieruchomości
    będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną VAT.
    Na tej podstawie Kupującej będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego na zasadach ogólnych
    Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunt (działka) spełnia definicję towaru wynikającą
    z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów na terytorium kraju, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej
    opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy, również zbycie udziału w towarze
    (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził NSA w uchwale 7 sędziów z 24 października 2011 r. sygn. akt I FPS 2
    /11.
    Należy w tym miejscu zauważyć, że kwestie stosunków majątkowych pomiędzy
    małżonkami reguluje ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j.
    Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Stosownie do art. 31 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.

    Zatem, istotą wspólności majątkowej małżeńskiej, zarówno ustawowej, jak i umownej,
    jest to, że każdy z małżonków jest współwłaścicielem poszczególnych składników
    majątku wspólnego (dorobkowego) na zasadach współwłasności łącznej (bezudziałowej).
    W świetle art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 36 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie są obowiązani współdziałać w zarządzie majątkiem wspólnym, w
      szczególności udzielać sobie wzajemnie informacji o stanie majątku wspólnego, o
      wykonywaniu zarządu majątkiem wspólnym i o zobowiązaniach obciążających
      majątek wspólny.
    Przepis art. 36 § 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego stanowi, że:
      Każdy z małżonków może samodzielnie zarządzać majątkiem wspólnym, chyba że
      przepisy poniższe stanowią inaczej. Wykonywanie zarządu obejmuje czynności, które
      dotyczą przedmiotów majątkowych należących do majątku wspólnego, w tym
      czynności zmierzające do zachowania tego majątku.
    Według art. 37 § 1 pkt 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Zgoda drugiego małżonka jest potrzebna do dokonania czynności prawnej
      prowadzącej do zbycia, obciążenia, odpłatnego nabycia nieruchomości lub
      użytkowania wieczystego, jak również prowadzącej do oddania nieruchomości do
      używania lub pobierania z niej pożytków.
    Z uwagi na powyższe regulacje prawne w akcie notarialnym dokumentującym tego
    rodzaju nabycie nieruchomości wymieniani są oboje małżonkowie, jeżeli istnieje między
    nimi ustawowa wspólność majątkowa. Wspólność wynikająca ze stosunku małżeństwa
    jest współwłasnością łączną uprawniającą do współposiadania rzeczy wchodzących w
    skład majątku wspólnego, a w czasie jej trwania żaden z małżonków nie może żądać
    podziału majątku wspólnego.
    Na mocy zapisu zawartego w art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o
    której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy lub
    świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, podlega jednak opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była opodatkowana tym
    podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku
    od towarów i usług, wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających

    opodatkowaniu tym podatkiem. Dla ustalenia, czy podmiot dokonujący transakcji
    sprzedaży nieruchomości jest podatnikiem podatku VAT, istotnym jest stwierdzenie, że
    prowadzi on działalność gospodarczą.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    W kontekście powyższego, uwzględniając definicję działalności gospodarczej należy
    stwierdzić, że dostawa towarów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów
    i usług tylko w sytuacji, gdy dokonana zostanie przez podmiot o statusie podatnika, który
    działa w takim charakterze w odniesieniu do tej konkretnie czynności. Natomiast dla
    stwierdzenia, że dla danej transakcji podmiot jest podatnikiem podatku od towarów i
    usług, konieczne jest prowadzenie przez niego działalności gospodarczej w rozumieniu
    przepisów ustawy.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    W związku z powyższym zaznacza się, że każdy kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Tym
    samym, wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi również działalność gospodarczą,
    jeżeli jest dokonywane dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży, w tym przypadku nieruchomości, jest ustalenie m.in. czy
    majątek został nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z
    przeznaczeniem do działalności gospodarczej.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się

    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy.
    Jednakże jak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się
    do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht),
    które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem
    podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej
    działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to
    zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani
    wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego
    orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 ustawy Kodeks cywilny:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Z kolei umowa przedwstępna została uregulowana w art. 389-396 ustawy Kodeks cywilny.
    Według art. 389 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
    Zgodnie z art. 389 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowa, przez którą jedna ze stron lub obie zobowiązują się do zawarcia oznaczonej
      umowy (umowa przedwstępna), powinna określać istotne postanowienia umowy
      przyrzeczonej.
      Jeżeli termin, w ciągu którego ma być zawarta umowa przyrzeczona, nie został
      oznaczony, powinna ona być zawarta w odpowiednim terminie wyznaczonym przez
      stronę uprawnioną do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej. Jeżeli obie strony są
      uprawnione do żądania zawarcia umowy przyrzeczonej i każda z nich wyznaczyła
      inny termin, strony wiąże termin wyznaczony przez stronę, która wcześniej złożyła
      stosowne oświadczenie. Jeżeli w ciągu roku od dnia zawarcia umowy przedwstępnej
      nie został wyznaczony termin do zawarcia umowy przyrzeczonej, nie można żądać jej
      zawarcia.
    Umowa przedwstępna jest więc jedynie zobowiązaniem do przeniesienia własności, lecz
    własności nie przenosi. Kupujący nie otrzymuje na mocy tej umowy żadnych uprawnień
    właścicielskich. Właścicielem zostaje dopiero dzięki zawarciu umowy przyrzeczonej.

    Tym samym, zgodnie z powyższymi normami prawa cywilnego – umowa przedwstępna,
    będąca przyrzeczeniem zawarcia właściwej umowy sprzedaży, nawet jeśli sporządzona
    została w formie aktu notarialnego, nie powoduje przeniesienia prawa własności
    nieruchomości.
    Z opisu sprawy wynika, że Zainteresowana będąca stroną postępowania zamierza nabyć
    prawo własności nieruchomości położonej ... składającej się z działku gruntu numer ...,
    stanowiącej grunty orne, obręb ..., dla której Sąd Rejonowy dla ... ..., IV Wydział Ksiąg
    Wieczystych prowadzi księgę wieczystą numer .... Przedmiotowa działka powstała w
    wyniku podziału działku gruntu nr ... dokonanego na podstawie Decyzji nr ... Dyrektora
    Zarządu (...) z dnia ... roku. Na jej podstawie powstały działku gruntu o numerach ... o
    powierzchni ... ha oraz ... o powierzchni ... ha, a następnie zgodnie z zawiadomieniem o
    zmianach Prezydenta ... z dnia ... roku działka gruntu numer ... uległa podziałki na działki
    gruntu: ... o powierzchni ... ha (stanowiącą własność Województwa ... - oznaczoną jako dr -
    Drogi) oraz ... o powierzchni ... ha. Opisaną wyżej nieruchomość Sprzedający nabyli na
    podstawie umowy sprzedaży z dnia 4 lipca 1996 roku do majątku wspólnego. W
    miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego uchwalonego Uchwałą Rady
    Miejskiej opisana działka gruntu leży na obszarze oznaczonym symbolem 9UG - zabudowa
    usługowa oraz symbolem ZU - strefa zieleni wysokiej z zakazem zabudowy. Sprzedający
    oprócz opisanej nieruchomości planują sprzedać Kupującej autorskie prawa majątkowe
    do projektu budowlanego. Prezydent ... na mocy ostatecznej decyzji nr ... z dnia 2
    września 2022 roku zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę
    budynku handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną na nieruchomości stanowiącej
    przedmiot planowanej sprzedaży. Dnia 25 października 2024 roku Strony zawarły
    przedwstępną umowę sprzedaży nieruchomości oraz autorskich praw majątkowych. Na
    dzień zawarcia ostatecznej umowy sprzedaży Nieruchomość będzie niezabudowana tj. nie
    będą znajdować się na niej żadne naniesienia. Obecnie nie znajdują się na niej
    jakiekolwiek budynki, budowle lub urządzenia budowlane w rozumieniu ustawy z dnia 7
    lipca 1994 r. - prawo budowlane. Nieruchomość należy do majątku wspólnego
    Sprzedających i nie była przy jej wykorzystaniu prowadzona jakakolwiek działalność
    gospodarcza. Kupująca planuje nabyć grunt oraz wybudować obiekt usługowy zgodnie z
    zatwierdzonym projektem budowlanym, który to obiekt ma być przeznaczony na wynajem
    spółce chcącej prowadzić w nim działalność gospodarczą. Sprzedający planują
    zarejestrować się jako czynni podatnicy podatku do towarów i usług przed
    sfinalizowaniem transakcji.
    W przedmiotowej sprawie przedmiotem sprzedaży będzie działka niezabudowana nr ...
    stanowiąca współwłasność małżeńską oraz autorskie prawo majątkowe do projektu
    budowlanego budynku handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną. Kupująca
    planuje nabyć ww. grunt oraz wybudować obiekt usługowy zgodnie z zatwierdzonym
    projektem budowlanym, który to obiekt ma być przeznaczony na wynajem spółce chcącej
    prowadzić w nim działalność gospodarczą. Zatem w przedmiotowej sprawie Sprzedający
    przygotowując nieruchomość pod konkretną inwestycję, którą zrealizuje Kupująca i będzie
    wykorzystywać do prowadzenia działalności gospodarczej zaangażowali środki podobne
    do tych, jakie wykorzystują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami, o których mowa we wskazanych orzeczeniach w sprawach C-180/10 i
    C-181/10, tj. Sprzedający wykazali aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
    porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem. Jak wynika z wniosku Sprzedający, uzyskali autorskie prawa majątkowe do
    projektu budowlanego, którego tematem jest budowa budynku handlowo- usługowego z
    infrastrukturą techniczną w celu ich dalszej odsprzedaży oraz zwiększenia wartości
    sprzedawanego gruntu. W związku z planowaną sprzedażą Sprzedający wystąpili również
    o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę budynku
    handlowo- usługowego z infrastrukturą techniczną na nieruchomości stanowiącej
    przedmiot planowanej sprzedaży.

    W świetle powyższego uznać należy, że w sprawie wystąpią przesłanki stanowiące
    podstawę uznania Sprzedających za podatników w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
    prowadzących działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W przedmiotowej
    sprawie, Sprzedający dokonując sprzedaży działki nr ... stanowiącej współwłasność
    małżeńską oraz autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku
    handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną nie będą korzystali z przysługującego
    prawa do rozporządzania własnym majątkiem prywatnym, nie jest to bowiem typowe
    (zwykłe) rozporządzanie prawem własności.
    Mając na uwadze przedstawiony stan prawny i opis sprawy stwierdzam, że sprzedaż
    działki nr ... stanowiącej współwłasność małżeńską będzie dokonana w ramach
    działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy i Sprzedający będą
    występowali w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy. Zatem czynność
    sprzedaży ww. działki będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, jako odpłatna
    dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1 ustawy.
    Z kolei przeniesienie praw autorskich do różnego rodzaju dokumentacji, co do zasady, nie
    stanowi dostawy towarów, lecz świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT,
    podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Jednocześnie, na gruncie przepisów ustawy o VAT, warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem VAT jest łączne spełnienie dwóch podstawowych przesłanek: (i)
    czynność ta musi mieścić się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT oraz (ii) czynność ta musi zostać dokonana przez podmiot, który w związku
    z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku VAT.
    Podkreślenia wymaga, iż w sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku warunki te
    będą spełnione. W szczególności, w związku ze sprzedażą Nieruchomości oraz
    przeniesieniem autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku
    handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną, Sprzedający będą występowali w
    charakterze podatników podatku VAT w ramach realizowanej przez nich działalności
    gospodarczej, a ponadto sprzedaż Nieruchomości oraz przeniesienie praw autorskich do
    Dokumentacji stanowić będzie – odpowiednio – czynność odpłatnej dostawy towarów
    oraz czynność odpłatnego świadczenia usług w myśli art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Przez tereny budowlane – w świetle art. 2 pkt 33 ustawy – rozumie się:
      Grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Opodatkowane są zatem dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe
    niezabudowane, będące terenami budowlanymi w rozumieniu ww. art. 2 pkt 33 ustawy,
    pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, innych niż tereny budowlane –
    są zwolnione od podatku.
    Według art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalenie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
      gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem

      morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej
      oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1) lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2) sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego
    oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są zwolnione od podatku VAT. Ustawa o
    podatku od towarów i usług w kontekście zastosowania zwolnienia przy sprzedaży gruntu
    nakazuje oceniać przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    W tym miejscu należy wskazać, że jeżeli przy zbyciu nieruchomości wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 9 ustawy to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o
    przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Według art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    W celu zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane w tym
    przepisie, tj.:

      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    Mając na uwadze opis sprawy oraz ww. przepisy, należy stwierdzić, że skoro przedmiotem
    sprzedaży jest niezabudowana działka nr ..., która zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego leży na obszarze oznaczonym symbolem 9UG -
    zabudowa usługowa oraz symbolem ZU - strefa zieleni wysokiej z zakazem zabudowy oraz
    dla ww. działki udzielono pozwolenia na budowę budynku handlowo-usługowego z
    infrastrukturą techniczną to ww. działka stanowi tereny budowlane, o których mowa w
    art. 2 pkt 33 ustawy.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować czy
    zaistnieją przesłanki dające prawo do zastosowania zwolnienia wynikającego z przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Wskazali Państwo, że działka nr ... nie była w żaden sposób wykorzystywane przez
    Sprzedających do działalności gospodarczej. Zatem nie była wykorzystywana wyłącznie do
    działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Reasumując, sprzedaż działki nr ... stanowiącej współwłasność małżeńską oraz
    autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku handlowo-
    usługowego z infrastrukturą techniczną będą stanowiły czynności podlegające
    opodatkowaniu podatkiem VAT. Jednocześnie do sprzedaży działki nr ... oraz autorskiego
    prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku handlowo-usługowego z
    infrastrukturą techniczną nie znajdzie zastosowania żadne ze zwolnień wynikające z
    przepisów ustawy o VAT.
    Tym samym sprzedaż działki nr ... stanowiącej współwłasność małżeńską oraz autorskiego
    prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku handlowo-usługowego z
    infrastrukturą techniczną będą podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT.
    Kolejne Państwa wątpliwości sprowadzają się do kwestii czy Kupującej będzie
    przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem
    Nieruchomości na zasadach ogólnych tj. na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
      usługi.

    Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn.
    odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z
    których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania
    czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku
    należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto
    podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno
    przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Według art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury w przypadku, gdy transakcja
      udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od
      podatku.
    Stosownie do art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższymi przepisami, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą
    wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, a transakcja
    udokumentowana fakturą podlega opodatkowaniu i nie jest zwolniona od podatku.
    Jak wyżej wskazałem sprzedaż działki nr ... stanowiącej współwłasność małżeńską oraz
    autorskiego prawa majątkowego do projektu budowlanego budynku handlowo-
    usługowego z infrastrukturą techniczną będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT z
    zastosowaniem właściwej stawki podatku VAT. Z wniosku wynika, że Kupująca w
    momencie transakcji będzie zarejestrowana na potrzeby podatku do towarów i usług oraz
    że działka nr ... wraz z autorskim prawem majątkowym do projektu budowlanego
    budynku handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną będzie wykorzystywana do
    czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług - wynajem nieruchomości na
    rzecz spółki na cele prowadzenia działalności gospodarczej.
    Mając zatem na uwadze okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy
    prawa, stwierdzam, że Kupującej będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z zakupem działki nr ... wraz z autorskim prawem majątkowym do
    projektu budowlanego budynku handlowo-usługowego z infrastrukturą techniczną.
    Wynika to z faktu, że w analizowanym przypadku zostały spełnione – wskazane w art. 86
    ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj.
    nabywca będzie czynnym podatnikiem podatku VAT i nabędzie prawo własności działki nr
    ... wraz z autorskim prawem majątkowym do projektu budowlanego budynku handlowo-
    usługowego z infrastrukturą techniczną z zamiarem wykorzystania do czynności
    opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.
    Tym samy Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo
    ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem
    we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że ta interpretacja została wydana na podstawie
    przedstawionego we wniosku opisu sprawy, co oznacza, że w przypadku, gdy w toku
    postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pani ... (Zainteresowana będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.