Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-2.4011.153.2018.2.KK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-05-29
Teza: Zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów i kosztów nabycia prawa w podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; nieruchomości; sprzedaż
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z dnia 14 marca 2018 r. (data wpływu 16 marca 2018 r.), uzupełnionym pismem z dnia 27 kwietnia 2018 r. (data wpływu 7 maja 2018 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 marca 2018 r. wpłynął do Organu podatkowego ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), w związku z powyższym pismem z dnia 17 kwietnia 2018 r., Nr 0113-KDIPT2-2.4011.153.2018.1.KK, wezwano Wnioskodawczynię, na podstawie art. 169 § 1 w zw. z art. 14h ustawy Ordynacja podatkowa, do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Wezwanie wysłane zostało w dniu 17 kwietnia 2018 r. (skutecznie doręczone w dniu 24 kwietnia 2018 r.). W dniu 7 maja 2018 r. wpłynęło uzupełnienie wniosku (data nadania 30 kwietnia 2018 r.).

We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 10 grudnia 2013 r. mąż Wnioskodawczyni zakupił za kwotę 354 000 zł nieruchomość, stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny o łącznej pow. użytkowej 49,51 m2, z urządzoną księgą wieczystą, z własnością którego związany jest udział w części nieruchomości wspólnej wynoszący 4951/335023, obejmującej grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Przedmiotowa nieruchomość została zakupiona z majątku osobistego męża Wnioskodawczyni. W 2014 r. separacja w małżeństwie została zniesiona przez Sąd Rejonowy. Na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 13 stycznia 2014 r., zawartej w formie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni oraz Jej mąż postanowili o rozszerzeniu ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w trybie przepisów Rozdziału II Oddział 1 i 2 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Rozszerzenie wspólności nastąpiło w ten sposób, że jakikolwiek majątek nabyty przez któregokolwiek z małżonków zarówno przed zawarciem związku małżeńskiego, jak i w czasie jego trwania, z zastrzeżeniem postanowień art. 49 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stanowił będzie majątek podlegający wspólności majątkowej małżeńskiej. W ten sposób nieruchomość zakupiona przez męża Wnioskodawczyni w dniu 10 grudnia 2013 r. weszła w skład majątku objętego ustrojem małżeńskiej wspólności majątkowej. W tym samym roku mąż Wnioskodawczyni złożył wniosek do Sądu Ksiąg Wieczystych o dopisanie Jej jako ustawowego współwłaściciela.

W dniu 24 lipca 2017 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zbyła nieruchomość (lokal mieszkalny) za kwotę 325 000 zł, stanowiący małżeńską wspólność majątkową. Według złożonej w dniu 9 marca 2018 r. deklaracji PIT-39 Wnioskodawczyni ma zapłacić podatek od połowy kwoty uzyskanej za mieszkanie tj. 162 500 zł, która stanowi Jej dochód.

Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w ramach prowadzenia przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie, ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku:

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawczyni może uwzględnić przy ustaleniu dochodu ze sprzedaży nieruchomości, jako koszty uzyskania przychodów, wydatki poniesione na nabycie nieruchomości przez męża w dniu 10 grudnia 2013 r., w związku z późniejszym rozszerzeniem wspólności majątkowej?

Zdaniem Wnioskodawczyni, ostatecznie sformułowanym w uzupełnieniu wniosku, zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.) źródłem przychodu jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów.
4.  innych rzeczy,

–jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.

Na podstawie art. 30e ust. 1 i 2 ww. ustawy, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

Wnioskodawczyni wskazuje, że w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy, przepisy dotyczące amortyzacji, tj. art. 22h ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie mają znaczenia.

Zgodnie z regulacjami art. 22 ust. 6c ww. ustawy, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym, wydatki na nabycie nieruchomości zostały poniesione przez męża Wnioskodawczyni, z jego majątku osobistego. Jednakże, na mocy postanowień umowy małżeńskiej zawartej w dniu 13 stycznia 2014 r., ustrój wspólności majątkowej został rozszerzony na wszystkie składniki majątku obojga małżonków nabyte zarówno przed zawarciem związku małżeńskiego, jak i w czasie jego trwania (zastrzeżenie wynikające z art. 49 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego nie ma w przedmiotowej sprawie znaczenia). Oznacza to, że także środki na nabycie przedmiotowej nieruchomości weszły w skład majątku wspólnego. Zdaniem Wnioskodawczyni, pozwala to na stwierdzenie, że w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości wydatek poniesiony na jej zakup będzie stanowił koszt uzyskania przychodu, zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zarówno dla męża, jak i Wnioskodawczyni.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 200, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie:

1.  nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
2.  spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
3.  prawa wieczystego użytkowania gruntów,

‒jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości i wymienionych praw przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości oraz wymienionych praw nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a więc kwota uzyskana z ich odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Z treści wniosku wynika, że w dniu 10 grudnia 2013 r. mąż Wnioskodawczyni zakupił za kwotę 354 000 zł nieruchomość, stanowiącą samodzielny lokal mieszkalny z urządzoną księgą wieczystą, z własnością którego związany jest udział w części nieruchomości wspólnej wynoszący 4951/335023, obejmującej grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właścicieli lokali. Przedmiotowa nieruchomość została zakupiona z majątku osobistego męża Wnioskodawczyni. W 2014 r. separacja w małżeństwie została zniesiona przez Sąd Rejonowy Wydział Rodzinny. Na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej z dnia 13 stycznia 2014 r., zawartej w formie aktu notarialnego, Wnioskodawczyni oraz Jej mąż postanowili o rozszerzeniu ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej w trybie przepisów Rozdziału II Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Rozszerzenie wspólności nastąpiło w ten sposób, że jakikolwiek majątek nabyty przez któregokolwiek z małżonków zarówno przed zawarciem związku małżeńskiego, jak i w czasie jego trwania, z zastrzeżeniem postanowień art. 49 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, stanowił będzie majątek podlegający wspólności majątkowej małżeńskiej. W ten sposób nieruchomość zakupiona przez męża Wnioskodawczyni w dniu 10 grudnia 2013 r. weszła w skład majątku objętego ustrojem małżeńskiej wspólności majątkowej. W tym samym roku mąż Wnioskodawczyni złożył wniosek do Sądu Ksiąg Wieczystych o dopisanie Jej jako ustawowego współwłaściciela. W dniu 24 lipca 2017 r. Wnioskodawczyni wraz z mężem zbyła nieruchomość za kwotę 325 000 zł. Sprzedaż nieruchomości nie nastąpiła w ramach prowadzenia przez Wnioskodawczynię pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 31 § ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 2017 r., poz. 682, z późn. zm.), z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków. Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ukształtowany został przez ustawodawcę jako wspólność łączna, bezudziałowa. Wspólność ta charakteryzuje się tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą zatem rozporządzać udziałami, a także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością – art. 35 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego. Stosownie do art. 501 ww. Kodeksu, w razie ustania wspólności, udziały małżonków są równe, chyba że umowa majątkowa małżeńska stanowi inaczej. Jak stanowi art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

W świetle powyższego, należy przyjąć, że dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych datą nabycia nieruchomości przez każdego z małżonków jest data nabycia tej nieruchomości przez męża Wnioskodawczyni, który włączył ją następnie do majątku wspólnego objętego współwłasnością łączną.

Odnosząc zatem powyższe uregulowania prawne na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że sprzedaż w dniu 27 lipca 2017 r. nieruchomości nastąpiła przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym została nabyta na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 10 grudnia 2013 r. oraz objęta wspólnością majątkową małżeńską na podstawie umowy majątkowej małżeńskiej zawartej w dniu 13 stycznia 2014 r., a tym samym stanowi źródło przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy, podstawą obliczenia podatku jest dochód stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d, powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.

W świetle art. 19 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena określona w umowie, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.

Jak stanowi 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych, poczynione w czasie ich posiadania.

Z przytoczony przepisów wynika, że jednym z elementów mającym wpływ na podstawę opodatkowania są koszty odpłatnego zbycia. Pojęcie kosztów odpłatnego zbycia (sprzedaży) nie zostało przez ustawodawcę zdefiniowane w ustawie, należy zatem stosować językowe rozumienie tego wyrażenia, zgodnie z którym za koszt odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych uważa się wszystkie wydatki poniesione przez sprzedającego, które są konieczne, aby transakcja sprzedaży mogła dojść do skutku (wszystkie niezbędne wydatki bezpośrednio związane z tą czynnością).

Kosztów odpłatnego zbycia nie należy natomiast utożsamiać z kosztami uzyskania przychodu. Ustalenie kosztów uzyskania przychodu, które są kolejnym elementem mającym wpływ na podstawę opodatkowania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości, odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Kosztem nabycia bez wątpienia jest cena jaką zapłacił nabywca zbywcy za nieruchomość będącą przedmiotem sprzedaży. Koszt nabycia, co do zasady, określa notarialna umowa sprzedaży, na podstawie której podatnik staje się właścicielem nieruchomości. Koszty nabycia, o których mowa w ust. 6c, są corocznie podwyższane, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie lub wytworzenie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych, do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie, w stopniu odpowiadającym wskaźnikowi wzrostu cen towarów i usług konsumpcyjnych w okresie pierwszych trzech kwartałów roku podatkowego w stosunku do tego samego okresu roku ubiegłego, ogłaszanemu przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski” (art. 22 ust. 6f ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych). Stosując ten przepis, można corocznie podwyższać poniesione koszty nabycia, począwszy od roku następującego po roku, w którym nastąpiło nabycie zbywanych rzeczy lub praw majątkowych do roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym nastąpiło ich zbycie.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że w dniu zawarcia umowy sprzedaży nieruchomości, tj. 24 lipca 2017 r. Wnioskodawczyni była współwłaścicielem nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży nieruchomości zawartej w dniu 10 grudnia 2013 r. i umowy majątkowej małżeńskiej zawartej w dniu 13 stycznia 2014 r. Zatem, uzyskała przychód z odpłatnego zbycia nieruchomości, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym, cena nabycia tej nieruchomości wskazana w umowie z dnia 10 grudnia 2013 r. stanowi dla Wnioskodawczyni koszt uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości w dniu 24 lipca 2017 r., na podstawie art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegający uwzględnieniu przy obliczaniu dochodu (straty) z odpłatnego zbycia nieruchomości. Prawo do pomniejszenia dochodu o koszty nabycia nieruchomości mają oboje małżonkowie w proporcji, w jakiej przysługuje im prawo do udziału w przychodzie z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości.

Jednocześnie Organ zauważa, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z treści art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.). W związku z tym, interpretacje te wywierają skutki prawne jedynie w stosunku do tego podmiotu, do którego są skierowane. Zatem, niniejsza interpretacja indywidualna jest wiążąca dla Wnioskodawczyni jako osoby występującej z wnioskiem, natomiast nie wywołuje skutków prawnych dla Jej męża. Ponadto nadmienia się, że wydając interpretację w trybie art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa, Organ podatkowy nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do weryfikacji i oceny dokumentów załączonych do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem w sprawie oceny prawnej tego stanu.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, późn. zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.