Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.534.2018.1.GG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2018-11-20
Teza: Opodatkowanie dochodu, z tytułu prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym na podstawie art. 9a ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 1 ustawy o PDOF, z tytułu usług na rzecz funduszy inwestycyjnych, z którymi nie pozostaje (i nie pozostawał w przeszłości) w stosunku pracy.
Słowa kluczowe: podatek-podatek liniowy; przychód; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 2 października 2018 r. (data wpływu 10 października 2018 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej podatkiem liniowym **– jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 października 2018 r. wpłynął do tutejszego Organu wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej podatkiem liniowym.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest osobą fizyczną, komandytariuszem w spółce komandytowej, której komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako: „spółka komandytowa”). Zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności (PKD), głównym przedmiotem działalności spółki komandytowej jest działalność rachunkowo-księgowa i doradztwo podatkowe (PKD 69.20.Z).

Na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Towarzystwie Funduszy Inwestycyjnych (dalej jako: „TFI” lub „pracodawca”) na stanowisku dyrektora ds. zarządzania ryzykiem i finansów.

W ramach ww. umowy o pracę Wnioskodawca jest odpowiedzialny za zarządzanie rachunkowością i finansami oraz wykonuje czynności kierownicze w podległych Mu departamentach na rzecz swojego pracodawcy (TFI).

TFI w ramach prowadzonej działalności tworzy i następnie zarządza jako organ zarządzający utworzonymi przez siebie funduszami inwestycyjnymi (dalej jako: „FI”) zgodnie z postanowieniami art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych i zarządzaniu alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r., poz. 56, z późn. zm., dalej jako: „ustawa o FI”). Każdy z tworzonych funduszy inwestycyjnych (FI) jest odrębnym od TFI podmiotem posiadającym osobowość prawną i prowadzi własne księgi rachunkowe zgodnie z § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie szczególnych zasad rachunkowości funduszy inwestycyjnych (Dz. U. Nr 249, poz. 1859, dalej jako: „rozporządzenie o FI”).

Wnioskodawca nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w którymkolwiek z funduszy inwestycyjnych (FI) zarządzanych przez Jego pracodawcę (TFI), nie świadczy także na ich rzecz usług na podstawie umów cywilnoprawnych.

Spółka komandytowa ma w planach zawarcie umów o świadczenie usług z funduszami inwestycyjnymi (FI).

Przedmiotem usług, jakie spółka komandytowa będzie świadczyła na rzecz funduszy będą następujące czynności:

1.  nadzór i kontrola prawidłowości prowadzonych ksiąg rachunkowych funduszy,
2.  kontrola i weryfikacja prawidłowości wycen składników lokat funduszy,
3.  przechowywanie i archiwizowanie dokumentacji związanej z wycenami składników lokat funduszy,
4.  nadzór i kontrola poprawności wycen certyfikatów inwestycyjnych funduszy,
5.  przechowywanie i archiwizowanie dokumentacji dotyczącej wyceny certyfikatów inwestycyjnych funduszy,
6.  weryfikacja poprawności prowadzenia rejestrów certyfikatów inwestycyjnych i ewidencji uczestników funduszy.

Wnioskodawca – jako wspólnik spółki komandytowej – będzie zatem osiągał dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej z tytułu świadczenia przez tę spółkę usług opisanych w stanie faktycznym na rzecz funduszy inwestycyjnych (FI), pozostając jednocześnie w stosunku pracy ze swoim dotychczasowym pracodawcą (TFI).

Innymi słowy, spółka komandytowa, której wspólnikiem jest Wnioskodawca zatrudniony na podstawie umowy o pracę w TFI, będzie świadczyła usługi wymienione w opisie stanu faktycznego (ściślej: zdarzenia przyszłego) bezpośrednio na rzecz funduszy inwestycyjnych (FI) utworzonych i (lub) zarządzanych przez pracodawcę Wnioskodawcy (TFI), ale nie na rzecz TFI (tj. spółki komandytowej i TFI nie będzie łączyć żadna umowa o świadczenie usług).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Czy dochód, jaki może być osiągany przez Wnioskodawcę z tytułu prowadzonej w formie spółki

komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej może być opodatkowany podatkiem liniowym na podstawie art. 9a ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 1 ustawy o PDOF, w sytuacji w której Wnioskodawca w ramach tejże działalności gospodarczej będzie osiągał przychody (dochody) z tytułu świadczenia przez spółkę komandytową usług wskazanych w opisie stanu faktycznego na rzecz funduszy inwestycyjnych, z którymi nie pozostaje (i nie pozostawał w przeszłości) w stosunku pracy, ale które były lub będą reprezentowane i zarządzane przez Jego pracodawcę – Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych, na rzecz którego w ramach umowy o pracę Wnioskodawca wykonywał czynności polegające na zarządzaniu rachunkowością i finansami oraz czynności kierownicze w podległych mu departamentach TFI?

Zdaniem Wnioskodawcy, dochód, jaki może być osiągany przez Wnioskodawcę z tytułu prowadzonej w formie spółki komandytowej pozarolniczej działalności gospodarczej może być opodatkowany podatkiem liniowym na podstawie art. 9a ust. 2 w zw. z art. 30c ust. 1 ustawy o PDOF, w sytuacji w której Wnioskodawca w ramach tejże działalności gospodarczej będzie osiągał przychody (dochody) z tytułu świadczenia przez spółkę komandytową usług wymienionych w opisie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) na rzecz funduszy inwestycyjnych, z którymi nie pozostaje (i nie pozostawał w przeszłości) w stosunku pracy, ale które były lub będą reprezentowane i zarządzane przez jego pracodawcę – Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych, na rzecz którego w ramach umowy o pracę Wnioskodawca wykonywał czynności wskazane w opisie stanu faktycznego \[zdarzenia przyszłego\].

Jak stanowi art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o PDOF, źródłami przychodów w podatku dochodowym od osób fizycznych jest (między innymi) pozarolnicza działalność gospodarcza.

Pozarolnicza działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o PDOF oznacza działalność zarobkową, wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 (art. 5a pkt 6 ustawy o PDOF).

Stosownie natomiast do art. 5b ust. 2 ustawy o PDOF, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niebędąca osobą prawną, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza).

Biorąc pod uwagę cytowane wyżej przepisy prawa zdaniem Wnioskodawcy należy stwierdzić, że prowadzenie działalności gospodarczej w formie spółki niebędącej osobą prawną (w tym spółki komandytowej) oznacza, że osoba fizyczna będąca wspólnikiem takiej spółki, w świetle ustawy o PDOF uznawana jest za osobę prowadzącą działalność gospodarczą w zakresie czynności pozostających w związku z działalnością tej spółki.

Zatem dochód osiągnięty z tytułu udziału w spółce komandytowej, stanowiący dla jej wspólnika osoby fizycznej co do zasady dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1 ww. ustawy bądź na zasadach określonych w art. 30c ust. 1 tej ustawy, czyli tzw. podatkiem liniowym, o ile spełnione zostaną warunki określone w art. 9a ustawy o PDOF.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy o PDOF, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów o CEIDG.

Zgodnie z art. 9a ust. 2 powołanej ustawy podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego – do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c, podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

Jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek (art. 9a ust. 3 pkt 2 ustawy o PDOF).

W myśl art. 30c ust. 1 ustawy o PDOF, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku (tzw. „podatek liniowy”).

Zgodnie z powyższym, możliwość opodatkowania „podatkiem liniowym” jest wyłączona w stosunku do podatnika, który w ramach działalności gospodarczej (prowadzonej samodzielnie lub w formie spółki niebędącej osobą prawną) uzyskuje przychód z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te odpowiadają czynnościom, które podatnik (lub co najmniej jeden ze wspólników) wykonywał, bądź wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, art. 9a ust. 3 ustawy o PDOF nie znajdzie zastosowania, z uwagi na nieziszczenie się przesłanek w nim wskazanych, warunkujących utratę prawa do skorzystania z możliwości opodatkowania swoich dochodów z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o PDOF.

Po pierwsze, Wnioskodawca nie będzie uzyskiwał z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niebędącej osobą prawną (spółki komandytowej) – przychodu ze świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy odpowiadających czynnościom, które wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy. Żaden bowiem z funduszy inwestycyjnych będących w przyszłości stroną umów o świadczenie usług wskazanych w opisie stanu faktycznego, zawartych ze spółką komandytową, której Wnioskodawca jest komandytariuszem, nie będzie (i nigdy nie był) pracodawcą Wnioskodawcy, którym było i pozostanie jedynie TFI. Towarzystwo Funduszy Inwestycyjnych oraz utworzone i zarządzane przez nie fundusze inwestycyjne to odrębne podmioty prawne.

Zgodnie bowiem z art. 3 ust. 1 ustawy o FI, Fundusz inwestycyjny jest osobą prawną, której wyłącznym przedmiotem działalności jest lokowanie środków pieniężnych zebranych w drodze publicznego, a w przypadkach określonych w ustawie również niepublicznego, proponowania nabycia jednostek uczestnictwa albo certyfikatów inwestycyjnych, w określone w ustawie papiery wartościowe, instrumenty rynku pieniężnego i inne prawa majątkowe. Natomiast towarzystwo funduszy inwestycyjnych, w myśl art. 4 ust. 1 ustawy o FI, tworzy fundusz inwestycyjny, zarządza nim i reprezentuje fundusz w stosunkach z osobami trzecimi.

Co więcej, usługi świadczone przez spółkę komandytową, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem nie będą również tożsame z czynnościami, które Wnioskodawca wykonuje na rzecz TFI w ramach umowy o pracę.

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że wykluczający możliwość opodatkowania dochodów osiąganych z pozarolniczej działalności gospodarczej podatkiem liniowym art. 9a ust. 3 ustawy o PDOF, nie znajdzie zastosowania w przedmiotowym stanie faktycznym (zdarzeniu przyszłym) z tego względu, że:

1.  spółka komandytowa, w której Wnioskodawca jest wspólnikiem nie będzie świadczyć usług na rzecz byłego czy obecnego pracodawcy Wnioskodawcy albowiem TFI i tworzone przez nie fundusze inwestycyjne to odrębne osoby prawne;
2.  usługi świadczone przez spółkę komandytową na rzecz funduszy inwestycyjnych nie pokrywają się z zakresem czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę na podstawie umowy o pracę z TFI.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 1577, z późn. zm.), spółkami handlowymi są: spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością i spółka akcyjna.

W myśl art. 4 § 1 pkt 1 cyt. ustawy, spółka osobowa to spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa i spółka komandytowo-akcyjna.

Stosownie do art. 8 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozwana. Spółka osobowa prowadzi przedsiębiorstwo pod własną firmą.

Zgodnie z definicją zawartą w art. 102 § 1 Kodeksu spółek handlowych, spółką komandytowa jest spółka osobowa mająca na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Zatem, spółka komandytowa nie posiada podmiotowości prawnej odrębnej od wspólników, tym samym nie jest na gruncie przepisów prawa podatkowego podmiotem obowiązku podatkowego w zakresie podatku dochodowego, podmiotami takimi są natomiast wspólnicy takiej spółki. W zależności od tego, czy wspólnicy są osobami fizycznymi czy prawnymi, podlegają opodatkowaniu albo podatkiem dochodowym od osób fizycznych, albo podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Wnioskodawca – wspólnik spółki komandytowej – jako osoba fizyczna będzie podlegał opodatkowaniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 1509, z późn. zm.).

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym, podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ww. ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

Stosownie do art. 9a ust. 2 powyższej ustawy, podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c.

W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu. Oświadczenie o wyborze opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c podatnicy mogą złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

W myśl art. 9a ust. 4 ww. ustawy, wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym. Zawiadomienie o rezygnacji ze sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, podatnik może złożyć na podstawie przepisów ustawy o CEIDG.

Treść art. 9a ust. 5 cytowanej ustawy stanowi, że jeżeli podatnik:

1.  prowadzi działalność gospodarczą samodzielnie i jest wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną,
2.  jest wspólnikiem spółki niebędącej osobą prawną

\-wybór sposobu opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, dotyczy wszystkich form prowadzenia tej działalności, do których mają zastosowanie przepisy ustawy.

Zatem, wybór sposobu opodatkowania określony w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczy wyłącznie form prowadzonej działalności, do których mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest komandytariuszem w spółce komandytowej, której komplementariuszem jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Na moment złożenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w Towarzystwie Funduszy Inwestycyjnych na stanowisku dyrektora ds. zarządzania ryzykiem i finansów.

W ramach ww. umowy o pracę Wnioskodawca jest odpowiedzialny za zarządzanie rachunkowością i finansami oraz wykonuje czynności kierownicze w podległych Mu departamentach na rzecz swojego pracodawcy (TFI). TFI w ramach prowadzonej działalności tworzy i następnie zarządza jako organ zarządzający utworzonymi przez siebie funduszami inwestycyjnymi. Każdy z tworzonych funduszy inwestycyjnych (FI) jest odrębnym od TFI podmiotem posiadającym osobowość prawną i prowadzi własne księgi rachunkowe. Wnioskodawca nie jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę w którymkolwiek z funduszy inwestycyjnych (FI) zarządzanych przez jego pracodawcę (TFI), nie świadczy także na ich rzecz usług na podstawie umów cywilnoprawnych. Spółka komandytowa ma w planach zawarcie umów o świadczenie usług funduszami inwestycyjnymi (FI).

Przedmiotem usług, jakie spółka komandytowa będzie świadczyła na rzecz funduszy będą następujące czynności m.in. nadzór i kontrola prawidłowości prowadzonych ksiąg rachunkowych funduszy, kontrola i weryfikacja prawidłowości wycen składników lokat funduszy, przechowywanie i archiwizowanie dokumentacji związanej z wycenami składników lokat funduszy, nadzór i kontrola poprawności wycen certyfikatów inwestycyjnych funduszy, przechowywanie i archiwizowanie dokumentacji dotyczącej wyceny certyfikatów inwestycyjnych funduszy, weryfikacja poprawności prowadzenia rejestrów certyfikatów inwestycyjnych i ewidencji uczestników funduszy.

Wnioskodawca – jako wspólnik spółki komandytowej – będzie zatem osiągał dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej z tytułu świadczenia przez tę spółkę usług opisanych w stanie faktycznym na rzecz funduszy inwestycyjnych (FI), pozostając jednocześnie w stosunku pracy ze swoim dotychczasowym pracodawcą (TFI).

Innymi słowy, spółka komandytowa, której wspólnikiem jest Wnioskodawca zatrudniony na podstawie umowy o pracę w TFI, będzie świadczyła usługi wymienione w opisie zdarzenia przyszłego bezpośrednio na rzecz funduszy inwestycyjnych (FI) utworzonych i (lub) zarządzanych przez pracodawcę Wnioskodawcy (TFI), ale nie na rzecz TFI (tj. spółki komandytowej i TFI nie będzie łączyć żadna umowa o świadczenie usług).

Na podstawie art. 30c ust. 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że możliwość opodatkowania dochodów 19% „podatkiem liniowym” dotyczy – co do zasady – wszystkich dochodów uzyskanych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej (ze źródła przychodów pozarolnicza działalność gospodarcza). Zatem, jeżeli podatnik prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w formie spółki niebędącej osobą prawną (należy do niej m.in. spółka komandytowa), to może wybrać opodatkowanie dochodów z tego źródła przychodów na zasadach określonych w art. 30c (tzw. podatkiem liniowym), o ile spełnia określone w art. 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych warunki do zastosowania tej formy opodatkowania. Wybór sposobu opodatkowania określony w art. 30c ww. ustawy, dotyczy bowiem wyłącznie form prowadzonej działalności, do których mają zastosowanie przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zastosowanie przepisów tej ustawy oznacza opodatkowanie według skali podatkowej lub podatkiem liniowym.

Przy czym, możliwość opodatkowania „podatkiem liniowym” jest wyłączona w stosunku do podatników, którzy w wyniku prowadzenia tej działalności uzyskują przychody z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik (a w przypadku wykonywania ww. działalności w formie spółki niebędącej osobą prawną chociażby jeden ze wspólników) wykonywał, bądź wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

Reasumując, biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przepisy prawne obowiązujące w tym zakresie należy stwierdzić, że przychody Wnioskodawcy z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej mogą być opodatkowane, tzw. podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800, z późn. zm.), zatem niniejsza interpretacja dotyczy jedynie Wnioskodawcy. Nie wywołuje skutków prawnych dla pozostałych wspólników spółki komandytowej.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w…. w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.