Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-3.4014.580.2025.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-19
Teza: Skutki podatkowe otrzymywania na konto bankowe świadczeń
z ZUS należnych podopiecznemu.
Słowa kluczowe: czynności-czynności cywilnoprawne
depozyt-depozyt nieprawidłowy
umowa-umowa przechowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1. Przedmiot opodatkowania -Czynności
podlegające opodatkowaniu-Czynności cywilnoprawne
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-
Rozdział 1-art. 1-ust. 1-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 października 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej
    dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych
    umowy depozytu nieprawidłowego. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

    Od wielu lat sprawuje Pan opiekę nad osobą trzecią. Osoba ta jest osobą
    niepełnosprawną, posiada orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności oraz została
    uznana od urodzenia za osobę całkowicie niezdolną do pracy przez lekarza orzecznika
    ZUS.
    W związku ze stanem zdrowia podopiecznego, po śmierci jego matki, wystąpił Pan do
    Zakładu Ubezpieczeń Społecznych o przyznanie renty rodzinnej. ZUS odmówił
    świadczenia, toteż skierował Pan sprawę do Sądu Okręgowego (...), który to Sąd wyrokiem
    zmienił decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i przyznał podopiecznemu rentę
    rodzinną po zmarłej matce. Od przedmiotowego wyroku ZUS wywiódł apelację, którą to
    apelację Sąd Apelacyjny w (...) oddalił jako całkowicie chybioną.
    Do ubiegłego roku osoba trzecia, nad którą sprawuje Pan opiekę, była w dobrej formie. Po
    nagłym pogorszeniu stanu zdrowia wystąpił Pan w imieniu osoby trzeciej o przyznanie
    świadczenia wspierającego, w myśl ustawy o świadczeniu wspierającym.
    Trzyosobowa komisja, po odbyciu w miejscu zamieszkania posiedzenia komisji i zbadaniu
    podopiecznego, przyznała ww. świadczenie. Niezależnie od powyższego, skierował Pan do
    Zakładu Ubezpieczeń Społecznych żądanie przyznania podopiecznemu dodatku sierocego
    z uwagi na fakt, iż obydwoje rodzice nie żyją oraz renty socjalnej wyrównawczej. Organ
    ww. świadczenia przyznał.
    Z uwagi na fakt, iż podopieczny nie opuszcza miejsca zamieszkania i nie porusza się
    samodzielnie, od wielu lat wszelkie czynności obsługowe oraz związane z codziennym
    bytowaniem wykonuje Pan osobiście bądź też przez zatrudnione osoby do pomocy
    (opiekunka).
    Po rozstrzygnięciu sądów i w związku z niepełnosprawnością podopiecznego na rachunek
    bankowy, stanowiący Pana własność, wpływa od tego roku świadczenie z Funduszu
    Ubezpieczeń Społecznych (renta rodzinna wraz z dodatkiem sierocym, dodatkiem
    pielęgnacyjnym dla osób niezdolnych do samodzielnej egzystencji oraz dodatkiem
    wyrównawczym w związku ze zbiegiem prawa do renty rodzinnej i renty socjalnej), od (...)
    r. w kwocie (...) zł oraz świadczenie wspierające dla osoby całkowicie niezdolnej do
    samodzielnej egzystencji w wysokości od (...) r. (...) zł. Przy czym należy mieć na uwadze, że
    obydwa świadczenia podlegającą corocznej waloryzacji na mocy obwieszczenia Prezesa
    Rady Ministrów.
    Mając na uwadze fakt, że obydwa świadczenia po rozstrzygnięciu sądów powszechnych są
    łącznie w dość znacznej wysokości i wpływają na rachunek bankowy stanowiący Pana
    wyłączną własność niezbędnym stało się ustalenie sposobu ich wykazania przed organami
    podatkowymi i uregulowania należnego z tego tytułu podatku.
    Jako opiekun i pełnomocnik notarialny może Pan swobodnie i według własnego uznania
    dysponować ww. kwotami świadczeń. Nie jest Pan opiekunem ustawowym ani też nie
    został Pan ustanowiony opiekunem na mocy orzeczenia sądu powszechnego. Sprawuje
    Pan od (...) r. (od chwili śmierci matki podopiecznego) opiekę faktyczną i prawną.
    Podopieczny nie jest osobą ubezwłasnowolnioną częściowo czy też całkowicie. Z ww.
    środków pokrywa Pan wszelkie koszty życia podopiecznego, opłaca rachunki, zakupuje
    żywność, środki medyczne, opłaca opiekunkę okresowo jeśli zachodzi taka potrzeba,
    kupuje podopiecznemu ubrania, etc. Nie sposób jest precyzyjnie ustalić jaką kwotę co
    miesiąc z przedmiotowych środków przeznacza Pan wyłącznie na potrzeby
    podopiecznego, a jaka kwota z tych środków pozostaje do wykorzystania na kolejny
    miesiąc. Różnice wynikają chociażby z tego, że w okresie zimowym koszty ogrzewania
    starego dużego domu, w którym mieszka podopieczny są niewspółmierne do rachunków
    za gaz w miesiącach letnich.

    Podopieczny nie posiada żadnej rodziny, brat (...) zmarł w (...) r., matka w (...) r. zaś ojciec
    jeszcze wcześniej. Dziadkowie nie żyją. Daleka rodzina zamieszkuje poza granicami Polski i
    nie utrzymuje kontaktu ze względu na wiek (podopieczny ma (...) lat więc członkowie
    rodziny za granicą są osobami w zaawansowanym wieku).
    Obydwa świadczenia, które wpływają na Pana rachunek bankowy stanowią co do zasady
    dochód podopiecznego i z tego tytułu Zakład Ubezpieczeń Społecznych wystawia coroczną
    informację podopiecznemu co do kwot podlegających opodatkowaniu podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych i odprowadza z tego tytułu zaliczkę do Urzędu
    Skarbowego. Renta rodzinna przyznana jest na stałe i wypłacana jest co miesiąc, zaś
    świadczenie wspierające przyznane jest na okres lat sześciu (maksymalny okres zgodnie z
    brzmieniem ustawy) i wypłacane jest również raz na miesiąc. Renta wypłacana jest 15 dnia
    każdego miesiąca, zaś świadczenie wypłacane jest 1 dnia każdego miesiąca.
    Jednocześnie oświadcza Pan, że elementy stanu faktycznego objęte wnioskiem o wydanie
    interpretacji w dniu złożenia wniosku nie są przedmiotem toczącego się postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej oraz że w tym zakresie
    sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu
    podatkowego. Podatnik już miał raz postępowanie, w którym zakwestionowano środki
    stanowiące własność Pana rodziców, którymi Pan swobodnie dysponował i postępowanie
    trwało aż 5 lat, zanim NSA przyznał Panu rację, więc interpretacja jest konieczna aby na
    przyszłość znowu nie miał Pan takiej sytuacji i tym razem w sposób prawidłowy wykazał
    środki, które wpływają na Pana rachunek bankowy i odprowadził od nich stosowny
    podatek.

## Pytanie

1. Czy otrzymywane na Pana rachunek bankowy świadczenia z Funduszu Ubezpieczeń
      Społecznych przyznane osobie trzeciej, nad którą sprawuje Pan faktyczną opiekę,
      stanowią depozyt nieprawidłowy zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o
      podatku od czynności cywilnoprawnych?
    2. Czy od każdej z kwot otrzymanych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych tytułem wypłaty
      świadczenia dla osoby trzeciej, nad którą sprawuje Pan faktyczną opiekę, winien Pan
      odprowadzać podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5 % zgodnie z art.
      7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych?
    Pana stanowisko w sprawie
    W Pana ocenie, wpływające na Pana rachunek kwoty świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń
    Społecznych przyznanych osobie trzeciej, nad którą sprawuje Pan faktyczną opiekę,
    stanowią depozyt nieprawidłowy, zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy o
    podatku od czynności cywilnoprawnych i od każdej z tych kwot winien Pan odprowadzać
    podatek od czynności cywilnoprawnych w wysokości 0,5 %, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 4
    ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.
    Pana zdaniem, w stanie faktycznym i prawnym środki wpływające na Pana rachunek
    bankowy są depozytem nieprawidłowym i nie można ich zakwalifikować jako przedmiot
    umowy przechowania albowiem zgodnie z Pana wolą i udzielonym notarialnym
    umocowaniem przez podopiecznego może Pan swobodnie dysponować powierzonymi
    środkami, czego nie wolno by Panu czynić w przypadku umowy przechowania środków, w
    myśl której środki przekazane na przechowanie nie mogą zgodnie z brzmieniem
    przepisów Kodeksu cywilnego zmienić swojego rozmiaru co wprost wskazuje, że
    przechowującemu nie przysługuje prawo swobodnego dysponowania tymi środkami.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. j) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności
    cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 295 ze zm.):
    Podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają umowy depozytu nieprawidłowego.
    Stosownie do treści art. 3 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy, z zastrzeżeniem ust. 2, powstaje z chwilą dokonania czynności
    cywilnoprawnej.
    W myśl art. 4 pkt 7 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    Obowiązek podatkowy – przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego –
    ciąży na biorącym pożyczkę lub przechowawcy.
    Art. 6 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy stanowi, że:
    Przy umowie pożyczki i umowie depozytu nieprawidłowego – podstawę opodatkowania
    stanowi kwota lub wartość pożyczki albo depozytu, a w przypadku umowy określającej,
    że wypłata środków pieniężnych nastąpi niejednokrotnie i ich suma nie jest znana w
    chwili zawarcia umowy – kwota każdorazowej wypłaty środków pieniężnych.
    Jak wynika z art. 7 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych:
    Stawka podatku wynosi – od umowy pożyczki oraz depozytu nieprawidłowego – 0,5%, z
    zastrzeżeniem ust. 5.
    Z opisu sprawy wynika, że sprawuje Pan opiekę nad osobą trzecią. Osoba ta jest osobą
    niepełnosprawną, posiada orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności oraz została
    uznana od urodzenia za osobę całkowicie niezdolną do pracy. Po rozstrzygnięciu sądów i
    w związku z niepełnosprawnością podopiecznego, na rachunek bankowy, stanowiący
    Pana własność, wpływa od tego roku świadczenie z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych
    oraz świadczenie wspierające dla osoby całkowicie niezdolnej do samodzielnej egzystencji.
    Mając na uwadze fakt, że obydwa świadczenia po rozstrzygnięciu sądów powszechnych są
    łącznie w dość znacznej wysokości i wpływają na rachunek bankowy stanowiący Pana
    wyłączną własność niezbędnym stało się ustalenie sposobu ich wykazania przed organami
    podatkowymi i uregulowania należnego z tego tytułu podatku. Jako opiekun i pełnomocnik
    notarialny może Pan swobodnie i według własnego uznania dysponować ww. kwotami
    świadczeń. Nie jest Pan opiekunem ustawowym ani też nie został Pan ustanowiony
    opiekunem na mocy orzeczenia sądu powszechnego. Sprawuje Pan od (...) r. (od chwili
    śmierci matki podopiecznego) opiekę faktyczną i prawną. Podopieczny nie jest osobą
    ubezwłasnowolnioną częściowo czy też całkowicie. Z ww. środków pokrywa Pan wszelkie
    koszty życia podopiecznego, opłaca rachunki, zakupuje żywność, środki medyczne, opłaca
    opiekunkę okresowo jeśli zachodzi taka potrzeba, kupuje podopiecznemu ubrania, etc. Z
    wniosku wynika także, że zgodnie z wolą i udzielonym notarialnym umocowaniem przez
    podopiecznego, może Pan swobodnie dysponować powierzonymi środkami.
    Instytucje przechowania oraz depozytu nieprawidłowego regulują przepisy ustawy z dnia
    23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 1071).
    W myśl art. 835 Kodeksu cywilnego:
    Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie
    niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
    Jak stanowi natomiast art. 845 tego Kodeksu:
    Jeżeli z przepisów szczególnych albo z umowy lub okoliczności wynika, że
    przechowawca może rozporządzać oddanymi na przechowanie pieniędzmi lub innymi
    rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku, stosuje się odpowiednio przepisy o
    pożyczce (depozyt nieprawidłowy). Czas i miejsce zwrotu określają przepisy o
    przechowaniu.

    Depozyt nieprawidłowy uznawany jest albo za odmianę zwykłej umowy przechowania,
    instytucję odrębną od umowy pożyczki, albo odrębny typ umowy nazwanej. Uznaje się
    również, że depozyt nieprawidłowy (przechowanie nieprawidłowe) jest umową
    szczególnego rodzaju, zawierającą elementy przechowania i pożyczki. Przedmiotem
    depozytu nieprawidłowego mogą być wyłącznie pieniądze lub rzeczy oznaczone tylko co
    do gatunku. Osoba biorąca pieniądze (rzecz) do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek
    oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale niekoniecznie tę samą.
    Depozyt nieprawidłowy ma miejsce wtedy, gdy z przepisów szczególnych albo z umowy
    lub okoliczności wynika, że przechowawca może rozporządzać oddanymi na
    przechowanie pieniędzmi lub innymi rzeczami oznaczonymi tylko co do gatunku.
    Upoważnienie do rozporządzania oddanymi na przechowanie pieniędzmi jest dla bytu
    umowy depozytu nieprawidłowego konieczne – sam fakt oddania na przechowanie
    pieniędzy nie tworzy bowiem jeszcze stosunku depozytu nieprawidłowego z prawem
    rozporządzania nimi.
    Przechowawca „nieprawidłowy” nabywa na własność przedmiot depozytu i może nim
    rozporządzać tak, jak w umowie pożyczki. Depozyt nieprawidłowy różni się jednak od
    pożyczki tym, że jest zawierany w interesie składającego. Nie można utożsamiać depozytu
    nieprawidłowego z pożyczką. Depozyt nieprawidłowy może być odpłatny lub nieodpłatny.
    Podkreślić należy, że o zakwalifikowaniu danej umowy do umów podlegających
    opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych nie decyduje nazwa umowy ale
    jej treść.
    Następstwem depozytu nieprawidłowego jest nabycie przez przechowawcę własności
    przedmiotu przechowania i możliwość swobodnego nim dysponowania. Przechowawca
    może rozporządzać oddanymi mu na przechowanie pieniędzmi (lub innymi rzeczami
    oznaczonymi co do gatunku).
    W przypadku depozytu nieprawidłowego stosuje się odpowiednio przepisy o pożyczce,
    natomiast czas i miejsce zwrotu przedmiotu depozytu nieprawidłowego określa się na
    podstawie przepisów regulujących przechowanie.
    Aby zakwalifikować czynność jako depozyt nieprawidłowy:
    - musi nastąpić wydanie rzeczy (pieniędzy) na przechowanie,
    - przechowawcy powinno przysługiwać prawo do rozporządzania oddanymi mu na
      przechowanie pieniędzmi (pieniądze są traktowane jak pożyczka, przechowawca może
      wydatkować je na własne cele),
    - składający pieniądze do depozytu nieprawidłowego może żądać w każdym czasie zwrotu
      „rzeczy” oddanej na przechowanie.
    Przedmiotem opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych jest czynność m.
    in. zawarcia umowy o depozyt nieprawidłowy.
    W rozpatrywanej sprawie sprawuje Pan opiekę faktyczną i został Pan notarialnie
    ustanowiony pełnomocnikiem podopiecznego w związku z tym:
    - na Pana konto wpływają środki z ZUS,
    - świadczenia te stanowią własność podopiecznego (jego dochód),
    - wydatkuje je Pan na potrzeby podopiecznego.
    Jako opiekun i pełnomocnik notarialny podopiecznego może Pan zatem dysponować jego
    środkami. Spełniając więc tą rolę, może Pan swobodnie i według własnego uznania
    dysponować nimi pokrywając wszelkie koszty jego życia.

    Z opisu sprawy nie wynika jednak, że może Pan swobodnie i według własnego uznania
    dysponować przechowywanymi środkami pieniężnymi w kontekście posiadania ich w
    ramach depozytu nieprawidłowego. Dotyczy to w szczególności możliwości dysponowania
    nimi na własne potrzeby.
    W sprawie niemożliwy jest również zwrot przechowywanych przez Pana środków
    pieniężnych, co charakteryzuje depozyt nieprawidłowy. Osoba biorąca pieniądze (rzecz)
    do depozytu nieprawidłowego ma obowiązek oddać taką samą ilość pieniędzy (rzeczy), ale
    niekoniecznie tę samą.
    Z opisu sprawy nie wynika również by pomiędzy Panem a podopiecznym doszło do
    zawarcia realnej umowy depozytu nieprawidłowego, co jest enumeratywnie wymienioną
    czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Tym samym po Pana stronie nie występuje obowiązek podatkowy w podatku od czynności
    cywilnoprawnych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.