Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-730/11/BK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2011-07-08
Teza: Czy Spółka jest uprawniona do stosowania przy dostawie tego towaru obniżonej stawki podatku VAT 8% na podstawie załącznika nr 3 poz. 59 do ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146 a pkt 2 ustawy?
Słowa kluczowe: stawka-stawki podatku
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XIII-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2011 r.(data wpływu 26 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla produktu będącego wodnym roztworem mocznika– **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 maja 2011 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku obowiązującej dla produktu będącego wodnym roztworem mocznika.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Spółka jest dostawcą A. – produktu będącego 32,5% wodnym roztworem mocznika, którego używa się z systemem SCR (Selektywnej Redukcji Katalitycznej) w celu redukcji tlenków azotu w spalinach samochodów ciężarowych tzw. „NOx”. Obowiązek obniżenia przez samochody ciężarowe emisji tlenków azotu wynika z rozporządzeń Komisji Europejskiej określanych jako normy EURO V i EURO VI. A. jest 32,5% roztworem wysokiej jakości mocznika w wodzie zdemineralizowanej. Dotychczas Spółka opodatkowywała jego dostawę stosując stawkę podstawową 23%. Od odbiorców krajowych Spółka uzyskała informacje, iż inni dostawcy tego produktu na rynku polskim (produkt jest dystrybuowany pod różnymi nazwami handlowymi – jego oznaczenie to A. U.) stosują przy jego dostawie obniżoną stawkę podatku 8%. W dniu 1 kwietnia 2011 r. Spółka wystąpiła o opinię klasyfikacyjną do Urzędu Statystycznego w Łodzi. W odpowiedzi na ww. pismo Spółka otrzymała informację, że wyrób A. mieści się w grupowaniu PKWiU 20.15.31.0 ”Mocznik”.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Spółka jest uprawniona do stosowania przy dostawie tego towaru obniżonej stawki podatku VAT 8% na podstawie załącznika nr 3 poz. 59 do ustawy o podatku od towarów i usług w związku z art. 41 ust. 2 i art. 146 a pkt 2 ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, dla A. jako produktu będącego wodnym roztworem mocznika sklasyfikowanego w PKWiU w podkategorii 20.15.31 „Mocznik” należącej do kategorii 20.15.3 „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapnia” ma prawo stosować obniżoną stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą w załączniku nr 3 do ustawy dla towarów wskazanych w pozycji 59 załącznika. W poprzednim obowiązującym rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 6 kwietnia 2004 r. w sprawie PKWiU produkt – jako wodny roztwór mocznika sklasyfikowany był w podsekcji 24.15.30 „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapni”, co wynika z załącznika nr 3 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie PKWiU. Zgodnie z pozycją 52 załącznika nr 6 do ustawy o VAT w ówczesnym brzmieniu „Nawozy azotowe, mineralne lub chemiczne, z wyłączeniem amidów kwasów alifatyczny i pochodnych, związków azotu oraz cyjanamidu wapniowego (azotniaku technicznego)” podlegały opodatkowaniu stawką 3% podatku. W aktualnym stanie prawnym, zapis ww. pozycji 52 załącznika nr 6 do ustawy o VAT znajduje swoje odzwierciedlenie w pozycji 59 załącznika nr 3 tejże ustawy „Nawozy azotowe mineralne z wyłączeniem cyjamidów wapnia”, w stosunku do których ma zastosowanie 8% stawka podatku VAT. Spółka w dotychczasowych rozliczeniach stosowała stawkę 23%. Mając jednak na względzie fakt, iż będące aktualnie w mocy rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 29 października 2008 r. w sprawie PKWiU nie wprowadziło żadnych zmian w sposobie zaklasyfikowania wodnego roztworu mocznika w stosunku do poprzedniego rozporządzenia, Spółka stoi na stanowisku, iż mocznik należy traktować jako należący do kategorii 20.15.3 „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapnia”, a w związku z tym, powinna mieć do niego zastosowanie 8% stawka podatku. Prawidłowość klasyfikacji została potwierdzona przez Urząd Statystyczny w Łodzi. Jednocześnie Spółka wskazuje, iż podmioty konkurencyjne w stosunku do tego produktu stosują stawkę 8%. Potwierdzenie stanowiska Spółki stanowi interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Bydgoszczy z dnia 27 lutego 2008 r. sygn. akt ITPP1/443-716/07/BS w której stwierdzono, iż „sprzedaż czystego mocznika i wody zdemineralizowanej, zaklasyfikowanego do grupowania PKWiU 24.15.30, w okresie do dnia 30 kwietnia 2008 r. jest opodatkowana stawką VAT w wysokości 8%”. Powyższa interpretacja dotyczy poprzedniego stanu prawnego, biorąc jednak pod uwagę fakt, iż okoliczności w przypadku opisywanym przez Spółkę są analogiczne, tj. produkt A. jako wodny roztwór mocznika zaklasyfikowany jest do kategorii 20.15.3. „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapnia”, do której z kolei odnosi się pozycja 59 załącznika nr 3 do ustawy o VAT w aktualnym brzmieniu, to produkt ten powinien być objęty stawką podatku w wysokości 8%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W oparciu art. 5a ww. ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Jak wynika z art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W tym miejscu wskazać należy, iż od dnia 1 stycznia 2011 r. klasyfikacja statystyczna towarów i usług jest dokonywana na podstawie rozporządzenia z dnia 29 października 2008 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207 poz. 1293 ze zm.).

Zgodnie z rozporządzeniem z dnia 29 października 2008 w PKWiU w grupowaniu 20.15.31.0 wymieniony został „Mocznik”.

Stawka podatku, zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy, wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy, przewidują dla niektórych towarów i usług stawki obniżone lub zwolnienie od podatku. I tak w myśl art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług, wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem ust. 12 i art. 114 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a ustawy, wprowadzonym na mocy art. 19 ustawy z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej (Dz. U. Nr 238 poz.1578), zmienionym treścią art. 9 pkt 1 ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o finansach publicznych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 257 poz. 1726), w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f:

1.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%;
2.  stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%.

W pozycji 59 załącznika nr 3 do ustawy wymieniono „Nawozy azotowe mineralne, z wyłączeniem cyjanamidu wapnia (PKWiU ex 20.15.3)”.

Z objaśnienia „1)” do powyższego załącznika wynika, że wykaz nie ma zastosowania dla zakresu sprzedaży towarów i usług opodatkowanych stawkami niższymi niż stawka, której dotyczy załącznik.

Nadmienić należy, że zgodnie z obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r. art. 2 pkt 30 ustawy, przez PKWiU ex rozumie się zakres wyrobów lub usług węższy niż określony w danym grupowaniu Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.

Umieszczenie tego dopisku przy konkretnym symbolu statystycznym ma na celu zawężenie stosowania obniżonej stawki podatku albo wyłączenia tylko do towarów lub usług, należących do wymienionego grupowania statystycznego, spełniających określone warunki sprecyzowane przez ustawodawcę w rubryce – nazwa towaru lub usługi (grupy towarów lub usług).

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Spółka jest dostawcą A. – produktu będącego 32,5% wodnym roztworem mocznika, którego używa się z systemem SCR (Selektywnej Redukcji Katalicznej) w celu redukcji tlenków azotu w spalinach samochodów ciężarowych tzw. „NOx”. Towary te zgodnie z opinią Urzędu Statystycznego w Łodzi zakwalifikowano do grupowania PKWiU 20.15.31.0 „Mocznik”.

W oparciu o powyższe oraz powołane przepisy, należy stwierdzić, że, o ile przedmiotowy produkt A. mieści się w grupowaniu PKWiU – 20.15.31.0 „Mocznik”, to jego dostawę należy opodatkować stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8% (na podstawie art. 41 ust. 2 w związku z poz. 59 załącznika nr 3 do ustawy), przy założeniu, że podana klasyfikacja jest prawidłowa.

Jednocześnie podkreślić należy, że analiza prawidłowości dokonanej przez Wnioskodawcę we wniosku klasyfikacji opisanych produktów do właściwego grupowania statystycznego, nie mieści się w ramach określonych przepisem art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.). Minister Finansów nie jest uprawniony do zajmowania stanowiska w zakresie prawidłowości przyporządkowania formalnego towarów i usług do grupowania klasyfikacyjnego.

Zgodnie bowiem z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005 roku w sprawie trybu udzielania, informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1 poz. 11) zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej i to jego obciążają ewentualne negatywne konsekwencje z tytułu błędnego zaklasyfikowania towarów i usług. W związku z tym niniejszej interpretacji udzielono wyłącznie w oparciu o klasyfikację przedstawioną we wniosku.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.