Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/423-73/10-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-05
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych Norwegom należności.
Słowa kluczowe: dochód; działalność-działalność artystyczna; koszt; Norwegia; opodatkowanie; podatek-podatek dochodowy-zryczałtowany podatek dochodowy; przychód; płatnik; stawka; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania; wynagrodzenia
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2010 r. (data wpływu 07.07.2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych Norwegom należności – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego od wypłacanych Norwegom należności.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca realizuje w 2010 r. i 2011 r. projekt pt. „(…) współczesna muzyka, współczesne metody zarządzania w kulturze” ze środków Funduszu Wymiany Kulturalnej w ramach Mechanizmu Finansowego EOG - Norweskiego Mechanizmu Finansowego.

W dniu 22 marca 2010 r. Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego pełniąc funkcję Operatora dla Funduszu Wymiany Kulturalnej podpisał z Wnioskodawcą umowę Finansową nr 3(…) dotyczącą dofinansowania projektu. Partnerem projektu jest norweska pozarządowa organizacja z Bergen – „A” - działająca w sferze kultury, z którą Wnioskodawca w dniu 20 listopada 2009 r. podpisał umowę m.in. na:

1.  organizację 4-ch koncertów symfonicznych (…) przez Orkiestrę Symfoniczną Wnioskodawcy,
2.  organizację 4-ch koncertów kameralnych (…) przez Zespół Kameralny „A”.

Liderem projektu jest Wnioskodawca, który jest odpowiedzialny m.in. za zarządzanie finansowe projektem, płatności i przepływ gotówkowy z wyodrębnionego rachunku bankowego.

Całkowity koszt projektu to kwota 1.314.528 zł, w tym dofinansowanie ze środków Funduszu Wymiany Kulturalnej 615.384 zł.

Przychód z projektu oszacowany został na kwotę 192.000 zł i pochodzi on ze sprzedaży biletów wstępu na 4 koncerty w Polsce i 4 w Norwegii.

W dniach 12 i 13 maja br. odbyły się w koncertowej sali filharmonicznej 2 koncerty kameralne z udziałem zespołu norweskiego „A”.

W dniu 15 maja odbył się w koncertowej sali filharmonicznej jeden koncert symfoniczny z udziałem orkiestry Wnioskodawcy. Drugi odbędzie się w m-cu wrześniu również w gmachu Wnioskodawcy. W 2011 r. w Bergen, odbędą się 4 następne koncerty - 2 z udziałem orkiestry Wnioskodawcy i 2 z udziałem zespołu norweskiego „A”.

Zgodnie z ustaleniami dokonanymi z Ministerstwem Kultury, Norwegowie swój pobyt w Polsce rozliczyć mają jedną fakturą lub notą księgową. Przedłożą ją Filharmonii do zapłaty i podłączą pod nią faktury, rachunki za:

*   udział w 2-ch koncertach kameralnych,
*   wyżywienie podczas pobytu w Polsce,
*   hotel w Polsce,
*   przelot i przejazd.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy wypłacając należność Norwegom w 2010 r. na podstawie faktury, rachunku czy noty księgowej z podłączonymi fakturami, Wnioskodawca zobowiązany jest do pobrania zryczałtowanego 20% podatku dochodowego od zagranicznych osób prawnych z tytułu ich udziału w 2-ch koncertach kameralnych w świetle zapisów umowy podpisanej w Oslo w dniu 24.05.1977 r. pomiędzy Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Norwegii, a w szczególności art. 24 tej umowy?

Zdaniem Wnioskodawcy, umowa podpisana z Norwegią o unikaniu podwójnego opodatkowania może upoważniać do pobrania 20% zryczałtowanego podatku dochodowego od osób prawnych od dochodu za udział w koncertach zespołu norweskiego „A” bez względu na fakt posiadania, bądź nie certyfikatu rezydencji podatkowej.

Artykuł 17 tej umowy mówiący o dochodach artystów nie przewiduje stawki preferencyjnej.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.), podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zakres obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych wyznaczony jest bądź przez siedzibę lub zarząd usytuowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, bądź też przez dochody osiągane na tym terytorium. Uzyskanie dochodów na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej sprawia, że podatnicy osiągający taki dochód, podlegają ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Równoczesne stosowanie przez państwa zasady rezydencji oraz zasady źródła prowadzi do nakładania się jurysdykcji podatkowych określonych państw, co skutkuje powstaniem niekorzystnego zjawiska podwójnego opodatkowania. Eliminacji tego zjawiska służą bądź zabiegi ustawowe wewnątrz systemu podatkowego państwa bądź też wprowadzenie unormowań o charakterze międzynarodowym.

Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podatek dochodowy z tytułu uzyskanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, przychodów z opłat za świadczone usługi w zakresie działalności widowiskowej, rozrywkowej lub sportowej, wykonywanej przez osoby prawne mające siedzibę za granicą, organizowanej za pośrednictwem osób fizycznych lub osób prawnych prowadzących działalność w zakresie imprez artystycznych, rozrywkowych lub sportowych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - ustala się w wysokości 20% tych przychodów.

Przepisy ust. 1 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 21 ust. 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, w myśl art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, osoby prawne i jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz będące przedsiębiorcami osoby fizyczne, które dokonują wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1, są obowiązane, jako płatnicy, pobierać, z zastrzeżeniem ust. 2, w dniu dokonania wypłaty, zryczałtowany podatek dochodowy od tych wypłat. Jednakże zastosowanie stawki podatku wynikającej z właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania albo niepobranie podatku zgodnie z taką umową jest możliwe pod warunkiem udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji.

Płatnik może więc, na podstawie przepisów umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, nie pobierać zryczałtowanego podatku w ogóle, bądź też pobierać go w niższej stawce wynikającej z umowy. W interesie podatnika jest więc, by dostarczyć wymagany prawem dokument – certyfikat. Pobranie podatku w stawce wynikającej z umowy, bądź też odstąpienie od poboru zryczałtowanego podatku możliwe jest bowiem tylko pod warunkiem udokumentowania płatnikowi dla celów podatkowych siedziby podatnika (odbiorcy płatności) uzyskanym od niego certyfikatem rezydencji.

Zgodnie z art. 4a pkt 12 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ilekroć w ustawie jest mowa o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu siedziby podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca siedziby podatnika.

Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca realizuje w 2010 r. i 2011 r. projekt ze środków Funduszu Wymiany Kulturalnej. Partnerem projektu jest norweska pozarządowa organizacja działająca w sferze kultury. Podpisana umowa między podmiotami dotyczyła organizacji 4-ch koncertów symfonicznych przez Wnioskodawcę oraz organizację 4-ch koncertów kameralnych przez podmiot norweski. Norwegowie za swój pobyt w Polsce przedłożą fakturę wraz z podłączonymi rachunkami za udział w 2-ch koncertach kameralnych w Polsce, wyżywienie i hotel podczas pobytu w Polsce oraz przelot i przejazd.

W myśl art. 17 ust. 1 umowy z dnia 24 maja 1977 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Królestwa Norwegii o unikaniu podwójnego opodatkowania zapobieżeniu uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 1979 r. Nr 27, poz. 157), bez względu na postanowienia artykułów 14 i 15 dochody artystów, na przykład artystów scenicznych, filmowych, radiowych lub telewizyjnych, jak też muzyków i sportowców z osobiście wykonywanej w tym charakterze działalności mogą podlegać opodatkowaniu w tym Umawiającym się Państwie, w którym wykonują oni te czynności.

Natomiast, zgodnie z treścią ust. 2 tegoż artykułu, jeżeli dochód mający związek z osobiście wykonywaną działalnością takiego artysty lub sportowca nie jest wypłacany temu artyście lub sportowcowi, ale innej osobie, dochód taki może być opodatkowany bez względu na postanowienia artykułów 7, 14 i 15 w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana.

Ponadto, na podstawie art. 17 ust. 3 ww. umowy, bez względu na postanowienia ustępów 1 i 2 dochody z działalności określonej w ustępie 1, wykonywanej w ramach umów kulturalnych zawartych pomiędzy obu Państwami, będą podlegały opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania.

W tym miejscu wskazać należy, iż zawarte w art. 17 ust. 2 umowy polsko - norweskiej sformułowanie, że dochód „może być opodatkowany w tym Umawiającym się Państwie, w którym działalność tego artysty lub sportowca jest wykonywana” nie oznacza możliwości wyboru, w którym państwie dochód ten podlega opodatkowaniu. Sformułowanie to oznacza, że państwo, w którym działalność artysty (artystów zespołu) jest wykonywana (Polska) ma prawo opodatkować takie dochody, jeżeli na podstawie polskich przepisów dochody te podlegają w Polsce opodatkowaniu (umowy są bowiem zawierane pomiędzy państwami, a nie z poszczególnymi podatnikami). Używane w umowach bilateralnych słowo „mogą” należy zatem rozumieć jako prawo administracji skarbowej danego państwa do opodatkowania określonych rodzajów dochodów. Postanowienia umów o unikaniu podwójnego opodatkowania przyznają więc państwu będącemu stroną umowy prawo do opodatkowania danego rodzaju dochodu, jeżeli ustawodawstwo wewnętrzne nakłada podatek na taki rodzaj dochodu (przychodu) – a taki obowiązek nakłada art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Koncerty kameralne i dochody (przychody) z ich wykonania bez wątpienia związane będą z osobistą działalnością artystów występujących w koncertach i będą przypadały nie bezpośrednio artystom, lecz zespołowi, dla którego osoby te pracują („innej osobie” w rozumieniu przepisu art. 17 ust. 2 umowy).

Podkreślić przy tym należy, iż możliwość niepobrania podatku od wypłat należności z tytułów wymienionych w art. 21 ust. 1 oraz w art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych wynikać musi z postanowień umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, w przedmiotowej sprawie – umowy polsko - norweskiej. Ww. umowa, w art. 17 ust. 3, przewiduje, iż: „(…) dochody z działalności określonej w ustępie 1, wykonywanej w ramach umów kulturalnych zawartych pomiędzy obu Państwami, będą podlegały opodatkowaniu tylko w tym Państwie, w którym artysta lub sportowiec ma miejsce zamieszkania”.

W konsekwencji należy uznać, iż niepobranie podatku zgodnie z polsko – norweską umową o unikaniu podwójnego opodatkowania będzie możliwe pod warunkiem:

*   udokumentowania miejsca siedziby podatnika dla celów podatkowych uzyskanym od podatnika certyfikatem rezydencji oraz
*   uzyskania zaświadczenia, iż opisane we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej koncerty kameralne będą się odbywać w ramach wymiany kulturalnej (z polskiego Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego lub od odpowiednich władz norweskich).

Reasumując, uzyskane przychody, bez względu na fakt, iż Wnioskodawca będzie w posiadaniu, bądź nie certyfikatu rezydencji podatkowej zespołu norweskiego podlegać będą – w myśl art. 21 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i art. 17 ust. 2 umowy polsko – norweskiej – opodatkowaniu w Polsce 20% - owym zryczałtowanym podatkiem dochodowym od osób prawnych. Oznacza to tym samym, iż na Wnioskodawcy ciążyć będą obowiązki związane z poborem i zapłatą tego podatku, a także stosowne obowiązki informacyjne.

Jeżeli jednak Wnioskodawca uzyskałby stosowne zaświadczenie, że koncerty kameralne wykonywane przez zespół norweski odbywać się będą w ramach wymiany kulturalnej, o której mowa w art. 17 ust. 3 umowy polsko - norweskiej oraz będzie w posiadaniu certyfikatu rezydencji tego zespołu, wówczas Wnioskodawca nie będzie zobowiązany, jako płatnik, pobrać zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodu za udział w koncertach.

Interpretacja dotyczy opisu zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.