Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB1/415-488/13-4/EC
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-05
Teza: Zakres możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia akcji oraz udziałów spółki z o.o. środków pochodzących z kredytu lub pożyczki oraz dokonania korekty kosztów na podstawie art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: akcja; korekta; koszt; koszt-koszty uzyskania przychodów; kredyt; udział; zbycie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 4-art. 22; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24a; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 5-art. 24b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 26.04.2013 r. (data wpływu 29.04.2013 r.) oraz uzupełnieniu wniosku z dnia 24.06.2013 r. (data wpływu 26.06.2013 r.) uzupełniającym braki formalne na wezwanie Nr IPPB1/415-488/13-2/EC z dnia 12.06.2013 r. (data nadania 07.06.2013 r., data doręczenia 17.06.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie:

*   możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia akcji oraz udziałów spółki z o.o. środków pochodzących z kredytu lub pożyczki – **jest prawidłowe,**
*   dokonania korekty kosztów na podstawie art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29.04.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia akcji oraz udziałów spółki z o.o. środków pochodzących z kredytu lub pożyczki oraz dokonania korekty kosztów na podstawie art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca, jest polskim rezydentem podatkowym, osobą fizyczną mającą miejsce stałego zamieszkania na terytorium Polski. Wnioskodawca planuje prowadzić działalność inwestycyjną polegającą na nabywaniu papierów wartościowych w drodze umów sprzedaży, przykładowo akcji czy papierów dłużnych oraz udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej zwane łącznie: „walorami”). W celu nabycia przedmiotowych walorów Wnioskodawca może zaciągać pożyczki lub kredyty. Pożyczka lub kredyt zostanie przeznaczona w całości na zakup walorów.

Zamiarem Wnioskodawcy jest zbywanie w przyszłości walorów. Termin spłaty pożyczki lub kredytu może przypadać przed faktycznym zbyciem lub po faktycznym zbyciu walorów — w momencie otrzymywania pożyczki albo kredytu. Pożyczka lub kredyt na nabycie wyżej wymienionych walorów zostanie udzielona przykładowo przez bank, pożyczkodawcę będącego osobą prawną lub osobą fizyczną, a także jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej; nie jest wykluczone udzielenie finansowania przez zbywcę walorów (tak w praktyce może się stać na przykład w przypadku nabycia akcji banku w drodze umowy sprzedaży i otrzymania kredytu w tym samym banku).

Wnioskodawca pismem z dnia 24.06.2013 r. (data wpływu 26.06.2013 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie, doprecyzował opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku ORD-IN poprzez wskazanie, iż:

\- zamierza nabywać i zbywać papiery wartościowe oraz udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością poza prowadzoną pozarolniczą działalnością gospodarczą.

Jednocześnie w nawiązaniu do otrzymanego zapytania, Wnioskodawca poinformował, że przedmiotem zapytania nie jest kwestia, czy kwota nominalna pożyczki czy kredytu może stanowić koszt uzyskania przychodu, ale czy środki pochodzące z pożyczki czy kredytu oraz wydatkowane na nabycie opisanych walorów, mogą stanowić koszt podatkowy (pytanie nr I).

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy wydatki jakie Wnioskodawca poniesie na nabycie papierów wartościowych, tj. pochodzące z kwoty nominalnej zaciągniętej pożyczki lub kredytu, będą stanowiły koszt uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia walorów, niezależnie od tego czy wygaśnięcie zobowiązania z tytułu pożyczki lub kredytu nastąpi przed lub po dokonaniu transakcji zbycia papierów wartościowych?
2.  Czy w przypadku udzielenia pożyczki lub kredytu przez zbywcę walorów potrącenie należności wynikających z zakupu walorów z należnościami z zawartych umów pożyczek, a w przypadku udzielenia pożyczki lub kredytu przez inną osobę dokonanie przelewu (przekazu) pożyczki (kredytu) od pożyczkodawcy (kredytodawcy) do zbywcy walorów, są tożsame z uregulowaniem należności wynikającej z umowy zakupu walorów w myśl art. 24d ustawy PIT, i czy w konsekwencji Wnioskodawca będzie zobowiązany do dokonania korekty (lub nieuwzględnienia) kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu walorów w przypadku, o której mowa w art. 24d ustawy PIT, w momencie sprzedaży walorów.

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy wydatki jakie Wnioskodawca poniesie na nabycie walorów, tj. równe kwocie nominalnej zaciągniętej pożyczki, będą stanowiły w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawy PIT”), koszt uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia walorów, niezależnie od tego czy wygaśnięcie zobowiązania z tytułu pożyczki czy kredytu nastąpi przed lub po dokonaniu transakcji zbycia walorów.

Ad 2

Zdaniem Wnioskodawcy, w myśl art. 24d ust. 1 ustawy PIT będzie on uprawniony do rozpoznania kosztów uzyskania przychodów oraz nie będzie zobowiązany do dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu walorów w przypadku ewentualnego zbycia walorów, gdyż skuteczne uregulowanie zobowiązania z tytułu nabycia walorów nastąpi w momencie potrącenia kwoty pożyczki (kredytu) z kwotą nabycia walorów (w przypadku udzielenia pożyczki czy kredytu przez zbywcę walorów), albo w momencie dokonania przelewu (przekazu) pożyczki (kredytu) od pożyczkodawcy (kredytodawcy) do zbywcy walorów (w przypadku udzielenia pożyczki przez inny podmiot niż zbywca walorów).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Ad 1.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 9 lit. a) w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 7 ustawy PIT, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają przychody ze źródła, jakim są kapitały pieniężne, do których zalicza się m.in. przychody z odpłatnego zbycia papierów wartościowych.

W myśl art. 5a pkt 11 ustawy PIT, przez papiery wartościowe uważa się papiery wartościowe, o których mowa w art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 z późn. zm.).

Zgodnie z art. 30b ust. 1 ustawy PIT od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek wynosi 19% uzyskanego dochodu.

Sposób obliczania dochodu ze zbycia papierów wartościowych określony został w art. 30b ust. 2 pkt 1 ustawy PIT, gdzie wskazano, iż dochód ten stanowi różnica między sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14.

Ponadto, jak wynika z treści art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów enumeratywnie wymienionych w art. 23.

W przypadku Wnioskodawcy, przy ustalaniu dochodu z odpłatnego zbycia papierów wartościowych oraz udziałów w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością, zastosowanie znajdzie przepis z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PIT. Zgodnie z jego brzmieniem, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa w funduszach kapitałowych: wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodów z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e. Innymi słowy, koszty objęcia lub nabycia papierów wartościowych stanowią koszt uzyskania przychodu w chwili odpłatnego zbycia tychże walorów.

Podkreślić należy, iż ustawodawca nie określił szczegółowo charakteru wydatków na objęcie lub nabycie papierów wartościowych. Jednakże, biorąc pod uwagę brzmienie przepisów należy wywieść, iż wydatki na objęcie lub nabycie danego waloru to wszelkie niezbędne i konieczne wydatki, bez których owo objęcie lub nabycie nie mogłoby być zrealizowane.

W przedmiotowej sytuacji wydatkiem jaki poniesie Wnioskodawca na zakup przedmiotowych papierów wartościowych będzie zapłacona cena nabycia. Bez znaczenia pozostanie fakt, iż cena nabycia zostanie sfinansowana zaciągniętą przez Wnioskodawcę pożyczką lub kredytem. Zaciągnięcie przez Wnioskodawcę pożyczki lub kredytu w celu nabycia walorów spowoduje powstanie po stronie Wnioskodawcy zobowiązanie w stosunku do pożyczkodawcy lub kredytodawcy. Przedmiotowe zobowiązanie obciąży pasywa Wnioskodawcy i de facto tak jak bezpośrednie uiszczenie ceny spowoduje uszczuplenie majątku Wnioskodawcy korespondujące ze zwiększeniem aktywów poprzez nabycie walorów.

W opinii Wnioskodawcy, warunkiem skorzystania z dyspozycji art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PIT jest poniesienie wydatku na nabycie papierów wartościowych oraz zbycie przedmiotowych papierów wartościowych. Poniesienie wydatku na nabycie papierów wartościowych powstaje w momencie uszczuplenia majątku Wnioskodawcy wskutek zaciągniętego zobowiązania. Fakt, czy zbycie papierów wartościowych nastąpi przed czy po spłacie zobowiązania pożyczkowego czy kredytowego, nie wpływa na to czy wydatek poniesiony na nabycie walorów można uznać za koszt ich nabycia w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 analizowanej ustawy.

Reasumując, kwota jaką Wnioskodawca wyda na nabycie walorów tj. kwota zaciągniętej pożyczki lub kredytu stanowi w myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy PIT koszt uzyskania przychodów z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, niezależnie od tego czy wygaśnięcie (spłata) zobowiązania z tytułu pożyczki lub kredytu nastąpi przed lub po dokonaniu transakcji zbycia papierów wartościowych.

Ad 2.

Zgodnie z art. 24d ust. 1 ustawy PIT w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

W świetle tej regulacji niezbędnym warunkiem braku konieczności dokonywania korekty kosztów uzyskania przychodów zaliczonych do nich kwot wynikających z faktur, jest ich uregulowanie.

W przedmiotowej sytuacji całość zobowiązania Wnioskodawcy zostanie uregulowana przez potrącenie lub przelew.

Potrącenie.

Zgodnie z art. 498 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, każda z nich może potrącić swoją wierzytelność z wierzytelnością drugiej strony, jeżeli przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, a obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym.

W opinii Wnioskodawcy fakt, iż nie dojdzie do fizycznego transferu środków pieniężnych, lecz zapłata nastąpi poprzez potrącenie (kompensatę) wzajemnych wierzytelności nie powinno mieć wpływu na możliwość uznania tego rodzaju należności za uregulowanych w świetle art. 24d ustawy PIT. Efektem potrącenie będzie skuteczne uregulowanie zobowiązania — dłużnik nie będzie mógł żądać zapłaty z tytułu zbycia walorów, gdyż jego wierzytelność z tego tytułu nie będzie już istniała.

Stanowisko takie potwierdza zwłaszcza wykładnia systemowa przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W regulacjach o charakterze szczególnym ustawodawca zawarł przepisy precyzujące, iż w każdym przypadku potrącenie wierzytelności jest zdarzeniem równoznacznym z jej uregulowaniem (zapłatą). Wnioskodawca poniżej podaje kilka takich przykładów, zdając sobie sprawę, że dotyczą one innych sytuacji, jakkolwiek mogą być pewną wskazówką potwierdzającą stanowisko wnioskodawcy przy zastosowaniu wykładni systemowej.

Przykładowo, zgodnie z art. 24c ust. 7 ustawy PIT, za koszt poniesiony, o którym mowa w ust. 2 i 3, uważa się koszt wynikający z otrzymanej faktury (rachunku) albo innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), a za dzień zapłaty, o którym mowa w ust. 2 i 3 dzień uregulowania zobowiązań w jakiejkolwiek formie, w tym w wyniku potrącenia wierzytelności.

W doktrynie prawa jednoznacznie przyjmuje się, że potrącenie wzajemnych wierzytelności realizuje funkcje zapłaty (por. K. Zawada w Kodeks cywilny, Komentarz tom 1, pod redakcją Krzysztofa Pietrzykowskiego. Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 1997, s. 664). Podobne stanowisko zajmują sądy administracyjne i organy podatkowe.

Zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 21 września 1999 r. (sygn. S.A./Bk 742/98), potrącenie wzajemnych wierzytelności pieniężnych jest formą spełnienia zobowiązania do zapłaty.

Zrównanie kompensaty wzajemnych zobowiązań z faktyczną zapłatą, znajduje również potwierdzenie w indywidualnych interpretacjach wydawanych przez organy podatkowe, przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, ILPB4/423-145/10-2/DS., 2010.11.12,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, IBPBI/2/423-247/12/MS, 2012.04.10,
*   Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie, IPPB3/423-631/12-2/KK, 2012.11.23.

Reasumując powyższe, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty kosztów uzyskania przychodów z tytułu zakupu walorów w przypadku uregulowania zobowiązania poprzez potrącenie.

Przekaz.

Zgodnie z art. 921(1) Kodeksu cywilnego, kto przekazuje drugiemu (odbiorcy przekazu) świadczenie osoby trzeciej (przekazanego), upoważnia tym samym odbiorcę przekazu do przyjęcia a przekazanego do spełnienia świadczenia na rachunek przekazującego.

W omawianym przypadku wnioskodawca przekazałby w drodze przekazu świadczenie pożyczkodawcy (kredytodawcy) na rzecz zbywcy walorów. W sensie technicznym pożyczkodawca (kredytodawca) przelałby faktycznie środki pieniężne ze swojego rachunku bezpośrednio na rachunek zbywcy walorów. W ten sposób zobowiązanie wobec zbywcy walorów zostałoby uregulowane i nie byłoby podstaw do zastosowania art. 24d ustawy PIT i dokonania ewentualnej korekty lub nieuwzględnienia kosztów uzyskania przychodów przy zbywaniu walorów.

Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca uprzejmie wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Ad. 1

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Tut. organ wskazuje, że przedstawiając własne stanowisko w sprawie Wnioskodawca podał art. 17 ust. 1 pkt 9 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawca miał na uwadze treść art. 17 ust. 1 pkt 6 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ad. 2

Zgodnie z brzmieniem art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

W myśl art. 24d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 01.01.2013 r. w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów.

Jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust, 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie (art. 24d ust. 2 ww. ustawy).

W myśl art. 24 d ust. 3 cyt. ustawy zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, dokonuje się w miesiącu, w którym upływa termin określony w tych przepisach.

Jeżeli po dokonaniu zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, zobowiązanie zostanie uregulowane, podatnik w miesiącu, w którym uregulował zobowiązanie, zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę dokonanego zmniejszenia (ar. 24d ust. 4).

Stosownie do treści art. 24d ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jeżeli w miesiącu, w którym podatnik ma obowiązek dokonać zmniejszenia, o którym mowa w ust. 1 lub 2, podatnik nie ponosi kosztów uzyskania przychodów lub poniesione koszty są niższe od kwoty zmniejszenia, wówczas ma obowiązek zwiększyć przychody o kwotę, o którą nie zostały zmniejszone koszty uzyskania przychodów.

Natomiast w myśl art. 24d ust. 6.ww. ustawy przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych, do tej części odpisów amortyzacyjnych, które podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów.

Zgodnie z brzmieniem art. 24d ust. 7 cyt. ustawy w przypadku nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1 lub 2, upływa nie później niż w miesiącu następującym po miesiącu wprowadzenia ich do ewidencji, do kosztów uzyskania przychodów zalicza się odpisy amortyzacyjne od tych środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych w części, w jakiej ich cena nabycia lub koszt wytworzenia wynikający z dokumentów, o których mowa w ust. 1, zostały uregulowane w terminie określonym w ust. 1 lub 2. Jeżeli zobowiązanie zostało uregulowane w terminie późniejszym, podatnik w miesiącu uregulowania tego zobowiązania zwiększa koszty uzyskania przychodów o kwotę odpisów amortyzacyjnych, które nie zostały zaliczone do kosztów uzyskania przychodów na podstawie zdania pierwszego.

Jeżeli zgodnie z art. 22 zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z dokumentów, o których mowa w ust. 1, nastąpi po upływie terminu określonego w ust. 1 lub 2, to zaliczenie tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów następuje z uwzględnieniem art. 22, z tym że nie wcześniej niż w miesiącu jej uregulowania (art. 24d ust. 8)

W myśl art. 24d ust. 9 przepisy ust. 1-8 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy zobowiązanie zostało zapłacone w części.

Stosownie do art. 24d ust. 10 przepisy ust. 1-9 stosuje się odpowiednio, jeżeli termin, o którym mowa w ust. 1 lub 2, upływa po likwidacji pozarolniczej działalności gospodarczej, likwidacji działów specjalnych produkcji rolnej albo zmianie formy opodatkowania na zryczałtowaną formę opodatkowania określoną w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym albo w ustawie z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub w odniesieniu do działów specjalnych produkcji rolnej zmianie zasad ustalania dochodu, z tym że zmniejszenie albo zwiększenie kosztów uzyskania przychodów lub zwiększenie przychodów następuje za rok podatkowy, w którym nastąpiła likwidacja tej działalności lub działów specjalnych produkcji rolnej albo za rok podatkowy poprzedzający rok podatkowy, w którym nastąpiła zmiana formy opodatkowania lub zmiana zasad ustalania dochodu.

Jak wynika z powyższych przepisów korekta kosztów podatkowych jest uzależniona od terminu płatności ustalonego przez strony i braku zapłaty w odpowiednim (wskazanym w przepisach) terminie.

Zgodnie z treścią art. 24d ust. 11 przepisy ust. 1-10 stosują podatnicy prowadzący pozarolniczą działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej.

Z przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza nabywać i zbywać papiery wartościowe oraz udziały w spółkach z ograniczoną odpowiedzialnością jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej. Na zakup ww. „walorów” Wnioskodawca może zaciągać pożyczki i kredyty. Pożyczka lub kredyt na nabycie wyżej wymienionych walorów zostanie udzielona przykładowo przez bank, pożyczkodawcę będącego osobą prawną lub osobą fizyczną, a także jednostkę organizacyjną nie posiadającą osobowości prawnej; nie jest wykluczone udzielenie finansowania przez zbywcę walorów (tak w praktyce może się stać na przykład w przypadku nabycia akcji banku w drodze umowy sprzedaży i otrzymania kredytu w tym samym banku).

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi czy dokonanie przelewu (przekazu) pożyczki (kredytu) od pożyczkodawcy do zbywcy walorów, tj. Wnioskodawcy, jest tożsame z uregulowaniem należności, w związku z czym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do dokonania korekty kosztów zgodnie z art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż przepisy art. 24d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie będą miały zastosowania w odniesieniu do Wnioskodawcy. Jak wskazano w cytowanym powyżej art. 24d ust. 11 przepisy te mają zastosowanie do osób prowadzących działalność gospodarczą lub działy specjalne produkcji rolnej. Natomiast Wnioskodawca będzie dokonywał sprzedaży walorów jako osoba fizyczna nie prowadząca działalności gospodarczej.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.