Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB4/415-825/14-3/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-01-20
Teza: Wypłacone przez Wnioskodawcę odszkodowanie będzie korzystało ze zwolnienia z opodatkowania na mocy znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wysokość i zasady wypłaty przedmiotowego odszkodowania zostały określone w Zakładowym Regulaminie Wynagradzania. Spółka natomiast jako płatnik nie będzie obowiązana do poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.
Słowa kluczowe: odprawy; odszkodowania; pracownik; płatnik
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 10 października 2014 r. (data wpływu 23 października 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty pracownikom odszkodowania 1 na podstawie Zakładowego Regulaminu Wynagradzania – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23 października 2014 r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu wypłaty pracownikom odprawy pieniężnej i odszkodowań.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenia przyszłe.

W Spółce funkcjonuje Regulamin Pracy, z którego wynika, że szczególne zasady wynagradzania i przyznawania dodatków określa Zakładowy Regulamin Wynagradzania. Z kolei, zgodnie z treścią Zakładowego Regulaminu Wynagradzania:

1.  pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę z przyczyn określonych w ustawie z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, przysługuje odprawa pieniężna, o której mowa w art. 8 tej ustawy. Odprawa przysługuje w wysokości:
    *   jednomiesięcznego wynagrodzenia – jeżeli pracownik przepracował u pracodawcy mniej niż 2 lata;
    *   dwumiesięcznego wynagrodzenia – jeżeli pracownik przepracował u pracodawcy 2 i nie więcej niż 8 lat;
    *   trzymiesięcznego wynagrodzenia – jeżeli pracownik przepracował u pracodawcy ponad 8 lat, dalej: „Odprawa”.
2.  pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę, a który był zatrudniony u pracodawcy przez określoną liczbę lat przysługuje odszkodowanie w wysokości „X” miesięcy wynagrodzenia zasadniczego, dalej: „Odszkodowanie 1”
3.  pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę, a który podpisał z Wnioskodawcą umowę o zakazie konkurencji, przysługuje odszkodowanie w wysokości „X” miesięcy wynagrodzenia zasadniczego dalej: „Odszkodowanie 2”.

Spółka planuje wypłacać zarówno Odprawy, jak i Odszkodowania.

W związku z tym, powzięła ona wątpliwość w zakresie jej obowiązków jako płatnika zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Spółka słusznie zakłada, że:

1.  w przypadku wypłaty na rzecz pracownika Odprawy – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3b) ustawy o PIT – jest ona jako płatnik zobowiązana pobrać i odprowadzić do urzędu skarbowego należny podatek dochodowy od osób fizycznych?
2.  w przypadku wypłaty na rzecz pracownika Odszkodowania 1 – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT – nie jest ona jako płatnik zobowiązana do pobrania i odprowadzenia do urzędu skarbowego należnego podatku dochodowego od osób fizycznych?
3.  w przypadku wypłaty na rzecz pracownika Odszkodowania 2 – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3d) ustawy o PIT – jest ona jako płatnik zobowiązana zobowiązana pobrać i odprowadzić do urzędu skarbowego należny podatek dochodowy od osób fizycznych?

Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na pytanie Nr 2. Odpowiedź na pozostałe pytania zostanie udzielona w odrębnych rozstrzygnięciach.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku wypłaty na rzecz pracownika odszkodowania, które na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3) Ustawy o PIT korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, Spółka nie będzie zobowiązana do poboru zaliczki na podatek dochodowy oraz odprowadzenia jej na rachunek właściwego urzędu skarbowego.

Powyższe wynika z faktu, że w myśl aktualnie obowiązującego art. 21 ust. 1 pkt 3) Ustawy o PIT (znowelizowany przepis obowiązuje od 4 października 2014 r.), wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm., dalej: „Kodeks pracy”) (\`(...)\`).

Celem nowelizacji Ustawy o PIT było dostosowanie systemu prawa do postanowienia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 29 marca 2013 r. (sygn. akt S 2/13) dotyczącego ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.).

Biorąc powyższe pod uwagę oraz przenosząc opisywane zwolnienie na grunt analizowanego zdarzenia przyszłego, aby uznać, że otrzymane odszkodowanie lub zadośćuczynienie jest zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych muszą zostać spełnione łącznie następujące warunki:

1.  wysokość lub zasady takiego świadczenia,
2.  wynikają wprost z (\`(...)\`),
3.  opartych na ustawie (\`(...)\`)
4.  regulaminów (\`(...)\`),
5.  o których mowa w art. 9 § 1 Kodeksu pracy.

Wnioskodawca pragnie podkreślić, że w przypadku wypłaty odszkodowania, wszystkie powyższe warunki są spełnione:

*   wysokość wypłacanego Odszkodowania jest wprost wskazana w Zakładowym Regulaminie Wynagradzania (kwota „X” miesięcy wynagrodzenia zasadniczego); dodatkowo wskazana jest zasada dotycząca wypłaty Odszkodowania (warunkiem wypłaty jest określony staż pracy);

*   Zakładowy Regulamin Wynagradzania jest oparty na ustawie, tj. na przepisach Kodeksu pracy – zgodnie bowiem z art. 77 (2) § 1 tego aktu, pracodawca zatrudniający co najmniej 20 pracowników, nie objętych zakładowym układem zbiorowym pracy, ani ponadzakładowym układem zbiorowym pracy odpowiadającym wymaganiom określonym w § 3, ustala warunki wynagradzania za pracę w regulaminie wynagradzania;

*   Zakładowy Regulamin Wynagradzania to regulamin, o którym mowa w art. 9 § 1 Kodeksu pracy. Zgodnie bowiem z tym przepisem, ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.

Wskazał na to m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 5 lutego 2004 r. (sygn. akt I PK 307/2003), uznając jednoznacznie, że regulamin wynagradzania jest źródłem prawa w rozumieniu art. 9 Kodeksu pracy. W jednym z wcześniejszych wyroków Sąd Najwyższy stwierdził, że: „Regulamin wynagradzania jest aktem normatywnym, a nie czynnością prawną w rozumieniu art. 58 k.c. Jego obowiązywanie zależy od tego, czy został wydany na podstawie przepisów wyższego rzędu (przyp. Kodeksu pracy) i w granicach zawartego w nich upoważnienia” (wyrok z dnia 18 grudnia 2002 r., sygn. akt I PKN 693/01).

W związku z powyższym, zdaniem Spółki, wypłata odszkodowania podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, po jej stronie nie istnieją obowiązki płatnika pobierającego zaliczkę na podatek dochodowy od osób prawnych.

Podsumowując, w opinii Spółki w przypadku wypłaty na rzecz pracownika odszkodowania 1 – zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3) Ustawy o PIT - nie jest ona jako płatnik zobowiązana do pobrania i odprowadzenia do urzędu skarbowego należnego podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, źródłem przychodu są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Natomiast w myśl art. 12 ust. 1 powołanej ustawy za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

Użyty powyżej zwrot „w szczególności” oznacza że wymienione kategorie przychodów zostały wskazane jedynie przykładowo. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy.

Zgodnie z art. 31 ww. ustawy, osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nie posiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.

Stosownie do art. 38 ust. 1 ww. ustawy, płatnicy, o których mowa w art. 31, 33-35, przekazują, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, kwoty pobranych zaliczek na podatek w terminie do dnia 20 miesiąca następującego po miesiącu w którym pobrano zaliczki, na rachunek urzędu skarbowego, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania płatnika, a jeżeli płatnik nie jest osobą fizyczną, według siedziby bądź miejsca prowadzenia działalności, gdy płatnik nie posiada siedziby. Jeżeli między kwotą potrąconego podatku, a kwotą wpłaconego podatku występuje różnica, należy ją wyjaśnić w deklaracji, o której mowa w ust. 1a.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione z podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.

Zgodnie z aktualnie obowiązującą treścią art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, oraz otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94, z późn. zm.), z wyjątkiem:

1.  określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę,
2.  odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników,
3.  odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym,
4.  odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji,
5.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą,
6.  odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c,
7.  odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.

Nowe brzmienie przepisu – zgodnie z art. 14 ustawy z dnia 29 października 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw – ma zastosowanie do dochodów uzyskanych od dnia 1 stycznia 2014 r.

Zgodnie natomiast z art. 9 § 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. − Kodeks pracy (Dz. U. z 2014 r., poz. 1502) ilekroć w Kodeksie pracy jest mowa o prawie pracy, rozumie się przez to przepisy Kodeksu pracy oraz przepisy innych ustaw i aktów wykonawczych, określające prawa i obowiązki pracowników i pracodawców, a także postanowienia układów zbiorowych pracy i innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów i statutów określających prawa i obowiązki stron stosunku pracy.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w Spółce funkcjonuje Regulamin Pracy, z którego wynika, że szczególne zasady wynagradzania i przyznawania dodatków określa Zakładowy Regulamin Wynagradzania. Na podstawie Zakładowego Regulaminu Wynagradzania Spółka planuje wypłacać pracownikowi, z którym rozwiązano umowę o pracę, a który był zatrudniony u pracodawcy przez określoną liczbę lat odszkodowanie w wysokości „X” miesięcy wynagrodzenia zasadniczego

Przechodząc na grunt przepisów prawa podatkowego stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie zastosowanie znajdzie przepis art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw, który to przepis na mocy art. 14 ustawy zmieniającej m.in. ustawę o podatku dochodowym od osób fizycznych ma zastosowanie do dochodów uzyskanych z tego tytułu od 1 stycznia 2014 r. Skoro bowiem, jak wskazuje Wnioskodawca, wypłata odszkodowania nastąpi na podstawie Regulaminu Pracy i Zakładowego Regulaminu Wynagradzania, które obowiązują w Spółce, to spełniona zostanie w tym zakresie przesłanka do zastosowania zwolnienia z opodatkowania, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepis ten w nowym brzmieniu wyraźnie wskazuje, że wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z postanowień układów zbiorowych pracy, innych opartych na ustawie porozumień zbiorowych, regulaminów lub statutów, o których mowa w art. 9 § 1 ustawy Kodeks pracy.

Reasumując, wypłacone przez Wnioskodawcę odszkodowanie będzie korzystało ze zwolnienia z opodatkowania na mocy znowelizowanego przepisu art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż jak wynika z opisanego we wniosku zdarzenia przyszłego wysokość i zasady wypłaty przedmiotowego odszkodowania zostały określone w Zakładowym Regulaminie Wynagradzania. Spółka natomiast jako płatnik nie będzie obowiązana do poboru i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.

Stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

W odniesieniu natomiast do powołanych we wniosku wyroków Sądów, tut. organ informuje, że rozstrzygnięcia te zapadły w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego interpretację.

Końcowo należy zauważyć, że we własnym stanowisku Wnioskodawca wskazał, że po jego stronie nie istnieją obowiązki płatnika pobierającego zaliczkę na podatek dochodowy od osób prawnych. Ze złożonego wniosku wynika, że przedmiotem interpretacji mają być obowiązki Wnioskodawcy jako płatnika na podstawie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zatem tut. Organ uznał, że powyższe jest omyłką, która nie wpłynęła na ocenę stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock