Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDIT3.4011.73.2025.2.AWO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-14
Teza: Możliwość dokonania jednorazowego odpisu amortyzacyjnego
od zakupionego auta ciężarowego.
Słowa kluczowe: amortyzacja-amortyzacja jednorazowa
amortyzacja-odpisy amortyzacyjne
pojazdy-pojazd samochodowy o masie całkowitej
nieprzekraczającej 3,5 tony
samochód-samochód ciężarowy
środek-środek trwały
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Koszty uzyskania przychodów.-Odpisy amortyzacyjne.-
Budowle, budynki, lokale,maszyny, urządzenia, środki
transportu, inne przedmioty o przewidywanym okresie
użytkowania dłuższym niż rok.
1
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 19a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5a-pkt 19a-lit. a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 5d-pkt 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 4-art. 22k-ust. 8

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 stycznia 2025 r. wpłynął Pani wniosek z 24 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 11 marca 2025 r. (wpływ 18 marca 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Mały podatnik, będący podatnikiem podatku VAT, opodatkowany podatkiem liniowym w
    ramach prowadzonej działalności gospodarczej, zakupił 30 października 2023 r. fabrycznie
    nowy samochód marki (...) określony na fakturze VAT w kategorii pojazdów jako ciężarowy,
    z jednym rzędem siedzeń, o masie całkowitej 3.500 kg.
    7 listopada 2023 r. pojazd ten został zarejestrowany w starostwie i otrzymał numer
    rejestracyjny. Dzień później, tj. 8 listopada 2023 r. dokonano na stacji diagnostycznej
    dodatkowego badania technicznego stwierdzającego spełnienie dodatkowych warunków
    technicznych przewidzianych dla VAT-1.
    Podatnik nie dopilnował wpisu w dowodzie rejestracyjnym w Wydziale Komunikacji,
    przychodzi on w chwili obecnej pocztą, zrobił to dopiero w miesiącu lutym 2024 r.
    8 listopada 2023 r. dokonano wpisu środka trwałego do ewidencji środków trwałych
    dokonując jego jednorazowej amortyzacji.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że:
    · samochód, o którym mowa we wniosku jest pojazdem samochodowym mającym jeden
      rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej do przewozu ładunków
      ścianą lub trwałą przegrodą, klasyfikowany na podstawie przepisów o ruchu
      drogowym do podrodzaju: van,
    · pojazd został zaklasyfikowany do KŚT: Grupa 7, podgrupa 74, rodzaj 742,
    · działalność prowadzona jest od 15 lutego 2008 r.,
    · wobec Pani nie ma zastosowania regulacja wskazana w art. 22k ust. 11 ustawy o
      podatku dochodowym od osób fizycznych,
    · jest Pani małym podatnikiem, wartość Pani przychodu nie przekroczyła wymaganego
      limitu,
    · łączna wartość odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych nie przekroczyła
      równowartości 50.000 euro,
    · w 2023 r. była Pani opodatkowana w sposób liniowy.

## Pytanie

Czy w takiej sytuacji ma Pani prawo do jednorazowej amortyzacji samochodu w ramach
    pomocy de minimis w miesiącu listopadzie 2023r.?
    Pani stanowisko w sprawie

    Uważa Pani, że miała Pani prawo jednorazowo zamortyzować przedmiotowy samochód w
    listopadzie 2023 r.
    Wskazała Pani, że obowiązującą na gruncie ustaw o podatku dochodowym definicję
    samochodu osobowego określają przepisy art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych oraz art. 4a pkt 9a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W świetle tej definicji do samochodów osobowych nie należą między innymi: pojazdy
    samochodowe mające jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od części przeznaczonej
    do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą: klasyfikowane na podstawie
    przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: wielozadaniowy, van lub otwartą częścią
    przeznaczoną do przewozu ładunków; pojazdy samochodowe, które posiadają kabinę
    kierowcy z jednym rzędem siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako
    konstrukcyjnie oddzielne elementy pojazdu.
    Podała Pani, że z art. 5d pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz art.
    4c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednocześnie wynika, że
    spełnienie wymagań dla wskazanych samochodów stwierdza się na podstawie
    dodatkowego badania technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli
    pojazdów, potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu
    rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych
    wymagań.
    W Pani ocenie, są to przepisy o treści analogicznej do treści art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy o
    podatku od towarów i usług, który dotyczy kwestii dokonywania pełnych odliczeń VAT od
    wydatków dotyczących pojazdów samochodowych.
    Zaznaczyła Pani, że w świetle art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług
    przyjmuje się, że - wbrew przekonaniu wielu podatników oraz stanowisku często
    spotykanemu w wyjaśnieniach organów podatkowych - przeprowadzenie dodatkowego
    badania technicznego oraz dokonanie wpisu do dowodu rejestracyjnego nie jest
    warunkiem dokonywania pełnych odliczeń od wymienionych pojazdów samochodowych.
    Dokonywanie pełnych odliczeń od wydatków dotyczących wymienionych pojazdów jest
    możliwe również w przypadkach, gdy podatnicy nie dopełnili obowiązku wynikającego z
    art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT.
    Pani zdaniem, wielokrotnie potwierdzały to sądy administracyjne, czego przykładem może
    być wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z 17 marca 2016 r. (sygn. I
    SA/OI 54/16), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 października
    2017 r. (sygn. I SA/Łd 448/17), wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10
    października 2019 r. (sygn. I FSK 1492/17), wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
    w Bydgoszczy z 19 lutego 2020 r. (sygn. I SA/Bd 784/19), wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Kielcach z 7 lipca 2022 r. (sygn. I SA/Ke 203/22) czy wyrok Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z 11 maja 2023 r. (sygn. I FSK 929/20).
    Podkreśliła Pani, że w przedostatnim z tych wyroków, stwierdzono, że:
      (...) nałożenie na podatnika obowiązku wynikającego z art. 86a ust. 10 u.p.t.u., tj.
      wykonania dodatkowego badania technicznego, ma na celu umożliwienie podatnikowi
      wykazanie spełnienia wymagań określonych w ust. 9 art. 86a u.p.t.u., a nie jest
      warunkiem dającym uprawnienie do pełnego odliczenia podatku naliczonego z tytułu
      wydatków związanych z tym pojazdem. Potwierdzenie cech konstrukcyjnych pojazdu,
      które wykluczają jego użycie do celów niezwiązanych z działalnością gospodarczą
      wydane przez stację kontroli pojazdów powinno być traktowane jako środek
      dowodowy do wykazania wymaganych cech pojazdu, a niejako warunek, którego
      niespełnienie powoduje pozbawienie podatnika prawa do pełnego odliczenia VAT.
    W Pani ocenie, należy uznać, że podobnie rzecz się ma na gruncie przepisów ustaw o
    podatku dochodowym (skoro treść art. 86a ust. 10 pkt 1 ustawy o ustawy o podatku od
    towarów i usług oraz art. 5d pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i
    art. 4c pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych jest w zasadzie

    identyczna), tj. przeprowadzenie dodatkowego badania technicznego oraz dokonanie
    wpisu do dowodu rejestracyjnego nie jest warunkiem uznania pojazdu samochodowego
    za niebędący samochodem osobowym.
    Uważa więc Pani, że przedmiotowy samochód dostawczy nie jest samochodem
    osobowym (mimo, że w dowodzie rejestracyjnym brak jest adnotacji o przeprowadzeniu
    dodatkowego) w rozumieniu ustaw o podatku dochodowym, gdyż posiada cechy
    wskazane przepisami art. 5a pkt 19a lit. a lub b ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych albo art. 4a pkt 9 lit. a lub b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.
    W Pani opinii, miała więc Pani prawo jednorazowo zamortyzować przedmiotowy
    samochód w listopadzie 2023 r.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W myśl art. 22 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych
    (t. j. Dz. U. 2022 r. poz. 2647 ze zm.):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
      lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów
      wymienionych w art. 23.
    Pierwsze zdanie art. 22 ust. 8 wskazanej ustawy stanowi, że:
      Kosztem uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych oraz
      wartości niematerialnych i prawnych (odpisy amortyzacyjne) dokonywane wyłącznie
      zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23.
    Natomiast art. 22d ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych precyzuje, że:
      Składniki majątku, o których mowa w art. 22a-22c, z wyłączeniem składników
      wymienionych w ust. 1, wprowadza się do ewidencji środków trwałych oraz wartości
      niematerialnych i prawnych zgodnie z art. 22n, najpóźniej w miesiącu przekazania ich
      do używania. Późniejszy termin wprowadzenia uznaje się za ujawnienie środka
      trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 4.
    Zgodnie z art. 22h ust. 2 powołanej ustawy:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22l i 22ł, dokonują wyboru jednej z metod amortyzacji
      określonej w art. 22i#22k dla poszczególnych środków trwałych przed rozpoczęciem
      ich amortyzacji; wybraną metodę stosuje się do pełnego zamortyzowania danego
      środka trwałego.
    Jedną z tych metod amortyzacji jest tzw. jednorazowa amortyzacja. Została ona
    uregulowana w art. 22k ust. 7-13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    które określają że:
    · art. 22k ust. 7 podanej ustawy:
        Podatnicy, w roku podatkowym, w którym rozpoczęli prowadzenie działalności
        gospodarczej, z zastrzeżeniem ust. 11, oraz mali podatnicy, mogą dokonywać
        jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków
        trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów
        osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do
        wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50 000
        euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych.
    · art. 22k ust. 8 podanej ustawy:

        Podatnicy mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w ust. 7,
        nie wcześniej niż w miesiącu, w którym środki trwałe zostały wprowadzone do
        ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, lub
        stosować zasady określone w art. 22h ust. 4. Od następnego roku podatkowego
        podatnicy dokonują odpisów amortyzacyjnych zgodnie z ust. 1 lub art. 22i; suma
        odpisów amortyzacyjnych, w tym dokonanych w pierwszym roku podatkowym
        oraz niezaliczonych do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 22 ust. 1,
        nie może przekroczyć wartości początkowej tych środków trwałych.
    · art. 22k ust. 9 podanej ustawy:
        Przy określaniu limitu, o którym mowa w ust. 7, nie uwzględnia się odpisów
        amortyzacyjnych od nieprzekraczającej 10 000 zł wartości początkowej środków
        trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, o których mowa w art. 22f
        ust. 3.
    · art. 22k ust. 10 podanej ustawy:
        Pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i
        na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa
        wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis.
    · art. 22k ust. 11 podanej ustawy:
        Przepis ust. 7 nie ma zastosowania do podatnika rozpoczynającego prowadzenie
        działalności gospodarczej, który w roku rozpoczęcia tej działalności, a także w
        okresie dwóch lat, licząc od końca roku poprzedzającego rok jej rozpoczęcia,
        prowadził działalność gospodarczą samodzielnie lub jako wspólnik spółki
        niebędącej osobą prawną lub działalność taką prowadził małżonek tej osoby,
        jeżeli między małżonkami istniała w tym czasie wspólność majątkowa.
    · art. 22k ust. 12 podanej ustawy:
        Przeliczenia na złote kwoty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się według średniego
        kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy
        października roku poprzedzającego rok podatkowy, w którym wystąpiło
        zdarzenie, o którym mowa w tym przepisie, w zaokrągleniu do 1000 zł.
    · art. 22k ust. 13 podanej ustawy:
        W przypadku spółki niebędącej osobą prawną kwota limitu odpisów
        amortyzacyjnych, o której mowa w ust. 7, odnosi się do łącznej wartości odpisów
        przypadających zgodnie z art. 8 na wspólników tej spółki.
    Zauważam, że zgodnie z art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o małym podatniku - oznacza to podatnika, u którego
      wartość przychodu ze sprzedaży (wraz z kwotą należnego podatku od towarów i usług)
      nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty
      odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro, a w przypadku przedsiębiorstwa w
      spadku również przychodu ze sprzedaży u zmarłego przedsiębiorcy; przeliczenia kwot
      wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez
      Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku
      podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł;
    Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorcy będący małymi podatnikami, mogą
    dokonywać jednorazowej amortyzacji środków trwałych zaliczonych do grup 3-8
    Klasyfikacji Środków Trwałych do wysokości określonego w ww. ustawie limitu
    (równowartości 50.000 euro). Wyjątek stanowią będące środkami trwałymi samochody
    osobowe, które nie mogą podlegać jednorazowej amortyzacji.

    Z punktu widzenia podniesionej przez Panią problematyki, istotne jest wskazanie, że
    zgodnie z art. 5a pkt 19a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o samochodzie osobowym - oznacza to pojazd
      samochodowy w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym o dopuszczalnej masie
      całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony, konstrukcyjnie przeznaczony do przewozu nie
      więcej niż 9 osób łącznie z kierowcą, z wyjątkiem:
        a) pojazdu samochodowego mającego jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od
        części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą:
          - klasyfikowanego na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju:
            wielozadaniowy, van lub
          - z otwartą częścią przeznaczoną do przewozu ładunków,
        b) pojazdu samochodowego, który posiada kabinę kierowcy z jednym rzędem
        siedzeń i nadwozie przeznaczone do przewozu ładunków jako konstrukcyjnie
        oddzielne elementy pojazdu,
        c) pojazdu specjalnego, jeżeli z dokumentów wydanych zgodnie z przepisami o
        ruchu drogowym wynika, że dany pojazd jest pojazdem specjalnym, i jeżeli
        spełnione są również warunki zawarte w odrębnych przepisach, określone dla
        następujących przeznaczeń:
          - agregat elektryczny/spawalniczy,
          - do prac wiertniczych,
          - koparka, koparko-spycharka,
          - ładowarka,
          - podnośnik do prac konserwacyjno-montażowych,
          - żuraw samochodowy,
        d) pojazdu samochodowego określonego w przepisach wydanych na podstawie art.
        86a ust. 16 ustawy o podatku od towarów i usług.
    Zgodnie natomiast z art. 5d cytowanej ustawy:
      Spełnienie wymagań dla pojazdów samochodowych określonych w:
        1) art. 5a pkt 19a lit. a i b stwierdza się na podstawie dodatkowego badania
        technicznego przeprowadzonego przez okręgową stację kontroli pojazdów,
        potwierdzonego zaświadczeniem wydanym przez tę stację, oraz dowodu
        rejestracyjnego pojazdu zawierającego odpowiednią adnotację o spełnieniu tych
        wymagań;
        2) art. 5a pkt 19a lit. c stwierdza się na podstawie dokumentów wydanych zgodnie z
        przepisami o ruchu drogowym.
    Ustawodawca wprowadził więc obowiązek potwierdzenia statusu pojazdu
    samochodowego innego niż osobowy, odpowiednio:
    · zaświadczeniem wydanym przez okręgową stację kontroli pojazdów oraz odpowiednią
      adnotacją zawartą w dowodzie rejestracyjnym,
    · dokumentami wydanymi zgodnie z przepisami o ruchu drogowym.
    Z treści złożonego przez Panią wniosku wynika m.in. że:
    · jest Pani małym podatnikiem,

    · 30 października 2023 r. nabyła fabrycznie nowy samochód marki (...), który jest
      pojazdem samochodowym mającym jeden rząd siedzeń, który oddzielony jest od
      części przeznaczonej do przewozu ładunków ścianą lub trwałą przegrodą,
      klasyfikowany na podstawie przepisów o ruchu drogowym do podrodzaju: van,
        – pojazd zaklasyfikowała Pani do: grupy 7, podgrupy 74, rodzaju 742 Klasyfikacji
        Środków Trwałych,
    · pojazd wprowadziła Pani do ewidencji środków trwałych 8 listopada 2023 r.,
        – dokonała Pani jego jednorazowej amortyzacji,
    · 8 listopada 2023 r. na stacji diagnostycznej dokonane zostało dodatkowe badanie
      techniczne stwierdzające spełnienie dodatkowych warunków technicznych
      przewidzianych dla VAT-1.
    Jak jednak Pani wskazała - nie dopilnowała Pani wpisu w dowodzie rejestracyjnym w
    Wydziale Komunikacji, zrobiła to Pani dopiero w miesiącu lutym 2024 r.
    Opierając się na powyższych informacjach, nie mogę zatem zgodzić się z Pani
    twierdzeniem, że miała Pani prawo jednorazowo zamortyzować przedmiotowy samochód
    w listopadzie 2023 r. Wskazane w art. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych warunki należy bowiem spełniać w momencie dokonywania odpisu
    amortyzacyjnego. Jak bowiem wynika z cytowanych powyżej regulacji, podatnicy mogą
    dokonywać jednorazowej amortyzacji (do 50.000 euro) nie wcześniej niż w miesiącu, w
    którym środki trwałe zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych. Pierwszym miesiącem, w którym podatnik może dokonać
    jednorazowej amortyzacji jest więc miesiąc, w którym Podatnik wprowadził środek trwały
    do ewidencji.
    Przesłanki warunkujące zastosowanie jednorazowej amortyzacji, o której mowa w art. 22k
    ust. 7 i następnych ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w odniesieniu do
    środka trwałego, powinny być zatem spełnione w dacie ujęcia tego środka w ewidencji
    środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. W tej samej dacie powinny
    więc być również spełnione wymagania dla pojazdów samochodowych, o których mowa w
    art. 5a pkt 19 i art. 5d ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Pomimo że, uważa Pani następująco:
      (...) w związku z tym, że przedmiotowy samochód dostawczy nie jest samochodem
      osobowym (mimo, że w dowodzie rejestracyjnym brak jest adnotacji o
      przeprowadzeniu dodatkowego) w rozumieniu ustaw o podatku dochodowym, gdyż
      posiada cechy wskazane przepisami art. 5a pkt 19a lit. a lub b ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych albo art. 4a pkt 9 lit. a lub b ustawy o podatku
      dochodowym od osób prawnych
    - to dokonując jednorazowej amortyzacji pojazdu, nie może Pani opierać się jedynie na
    własnych ocenach i przypuszczeniach, co do spełnienia wszystkich ustawowych warunków
    w tym zakresie, tym bardziej że - jak już wyżej wskazano - art. 22k ust. 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wiąże możliwość dokonania odpisów z momentem
    wprowadzenia środków trwałych do ewidencji środków trwałych oraz wartości
    niematerialnych i prawnych, które powinno mieć uzasadnienie w obowiązujących
    przepisach prawa.
    Skoro, w momencie wprowadzenia opisanego samochodu do ewidencji środków trwałych
    oraz wartości niematerialnych i prawnych nie posiadała Pani wymaganej ustawą adnotacji
    w dowodzie rejestracyjnym pojazdu, to nie miała też Pani prawa do dokonania
    jednorazowej amortyzacji, stosownie do treści art. 22k ust. 7 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Z wyżej wskazanych powodów Pani stanowisko uznaję więc za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Końcowo zaznaczamy, że:
    · przedstawiany przez Panią zakres żądania (zadane pytania) zakreśla granice w jakich
      mogę wydać interpretację indywidualną. Przedmiotowe rozstrzygnięcie dotyczy więc
      tylko wyznaczonego przez Panią przedmiotu wniosku - zakresu Pani pytania,
    · niniejsza interpretacja nie rozstrzyga o prawidłowości dokonanej klasyfikacji opisanych
      środków trwałych. Obowiązek prawidłowego zaklasyfikowania środka trwałego do
      właściwej grupy spoczywa na Podatniku,
    · przedmiotem interpretacji indywidualnej może być wyłącznie sam przepis prawa.
      Procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa podatkowego
      nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy kontrolnego.
      Nie prowadzę również postępowania dowodowego. Z powyższych powodów niniejszej
      odpowiedzi udzielam wyłącznie w oparciu o informacje podane we wniosku.
    Odnosząc się natomiast do powołanych przez Panią wyroków sądów - stwierdzam, że
    orzeczenia te dotyczą tylko konkretnych, indywidualnych spraw osądzonych w określonym
    stanie faktycznym i w tych sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące. Niemniej
    jednak, zapadłe na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych orzecznictwo
    powtwierdza zajęte w Pani sprawie stanowisko (tytułem przykładu wyrok Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 17 października 2017 r., sygn akt I SA/Rz 564/17).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego.
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r.
    Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm., dalej jako „PPSA”.

    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA) albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
      ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).