Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-309/12-2/IGo
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2012-05-11
Teza: Przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
Słowa kluczowe: przedsiębiorstwa; przedsiębiorstwa-zorganizowana część przedsiębiorstwa; składnik-składnik majątkowy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 05.04.2012r. (data wpływu 10.04.2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie pytania nr 2 wniosku ORD-IN tj. uznania, iż przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10.04.2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania, iż przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

1.  S… (Poland) Sp. z o.o. („Spółka”, „,SPL PL” lub „Sprzedający”) jest spółką zależną SL AB (,„SPL AB”), z siedzibą w Szwecji. Spółka jest podmiotem prowadzącym działalność regulowaną w zakresie przesyłu energii elektrycznej i osiąga z tego tytułu przychody.
2.  P.. S.A. („PSEO”) jest operatorem systemu przesyłowego elektroenergetycznego w Polsce, zdefiniowanym w regulacjach ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. Prawo energetyczne (Dz.U. z 2006 r. nr 89 poz. 625 z późn. zm.) jako przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem energii elektrycznej, odpowiedzialne za ruch sieciowy w systemie przesyłowym elektroenergetycznym, bieżące i długookresowe bezpieczeństwo funkcjonowania tego systemu, eksploatację, konserwację i remonty oraz niezbędną rozbudowę sieci przesyłowej, w tym połączeń z innymi systemami elektroenergetycznymi.
3.  SPL PL i SPL AB będące współwłaścicielami przesyłowej linii kablowej S\`(...)\` , odpowiedzialne są za jej obsługę techniczną. Układ przesyłowy prądu stałego S\`(...)\` (HVDC) łączący Szwecję z Polską („S\`(...)\` ”) oddany do użytku w sierpniu 2000 roku jest jedną z sześciu podobnych przesyłowych linii kablowych wysokiego napięcia typu HVDC (High Voltage Direct Current) łączących sieci energetyczne Europy kontynentalnej z sieciami energetycznymi krajów skandynawskich, tworząc tzw. Pierścień Bałtycki. Powstał on w wyniku szwedzko-polskiego porozumienia podmiotów: K… („SvK”), V… AB („VAB”) i spółki PSEO, na mocy którego w 1997 r. utworzona została spółka SPL AB. Jej zadaniem było zainstalowanie, a następnie eksploatowanie połączenia kablem podmorskim Szwecja-Polska. W 1998 roku utworzono polską spółkę zależną spółki SPL AB, tj. SPL PL, która zajmuje się obsługą kabla po stronie polskiej. Na podstawie odrębnej umowy techniczną obsługą i utrzymaniem łącza po stronie polskiej i szwedzkiej zajmują się Polskie Sieci Elektroenergetyczne - Północ.
4.  W celu urzeczywistnienia koncepcji układu S\`(...)\` , SPL AB podpisała następujące dwie umowy. Dnia 23 czerwca 1997 r. SPL AB podpisała umowę z ABB P… S… AB („Umowa o Stacje Przekształtnikowe HVDC”) o zaprojektowanie, wyprodukowanie, zainstalowanie oraz uruchomienie stacji przekształtnikowej odpowiednio w Polsce i Szwecji wraz z towarzyszącymi temu pracami wymaganymi w celu połączenia przewidywanej instalacji kablowej wysokiego napięcia z krajowymi sieciami elektroenergetycznymi w Szwecji i w Polsce („Zakład 1”). Dnia 23 czerwca 1997 r. SPL AB podpisała umowę z ABB H… V… C… AB („Umowa o Linię Kablową HVDC”) o zaprojektowanie, przeprowadzenie testów, wyprodukowanie oraz zainstalowanie kompletnej linii przesyłowej prądu stałego typu HVDC łączącej Polskę i Szwecję wraz z towarzyszącymi jej urządzeniami („Zakład 2”).
5.  Po podpisaniu powyższych umów, SPL AB podjęła decyzję o utworzeniu polskiej spółki zależnej (SPL PL) w celu przeniesienia na ten podmiot zasadniczo wszystkich tych praw i obowiązków SPL AB wynikających z Umowy o Stacje Przekształtnikowe HVDC oraz Umowy o Linię Kablową HVDC, które są częściowo związane z Polską (tj. z układem S\`(...)\` w Polsce do granicy polskich wód terytorialnych).
6.  W celu przeniesienia wspomnianych wyżej praw i obowiązków SPL AB na SPL PL zawarte zostały dwie umowy cesji („Umowy Cesji”):
    1.  Na podstawie Umowy Cesji podpisanej 15 grudnia 1998 r. SPL AB przeniosła na SPL PL swoje prawa i obowiązki wynikające z Umowy o Stacje Przekształtnikowe HVDC w części związanej z Polską. W dniu zawarcia przedmiotowej Umowy Cesji pierwotna umowa nie została jeszcze wykonana i nie było podstaw do rozliczeń pomiędzy stronami, a żadne płatności nie zostały jeszcze dokonane. Zgodnie z przedmiotową Umową Cesji, Umowa o Stacje Przekształtnikowe HVDC została podzielona na dwie części, tj. część polską i część niepolską umowy. W związku z powyższym cena umowna została podzielona i przypisana do wydzielonych części umowy. W rezultacie SPL PL przejęła od SPL AB prawa i obowiązki związane z polską częścią pierwotnej umowy, w tym zobowiązanie do zapłaty odpowiedniej części ceny umownej. Zasadniczo polska część umowy obejmowała dostawę, budowę, montaż i uruchomienie określonych obiektów stałych dla stacji przekształtnikowej, w tym w szczególności główne urządzenia stacji przekształtnikowej oraz roboty inżynieryjno-budowlane obejmujące budynki związane ze stacją przekształtnikową. Wartość pierwotnej umowy przypisana do polskiej części projektu wyniosła 36,4% całkowitej wartości umowy. Ze wspomnianych 36,4% na import urządzeń przeznaczone zostało 29,7%, a na dostarczane lokalnie roboty inżynieryjno-budowlane, montaż i uruchomienie - 6,7%. Już po cesji polskiej części Umowy o Stacje Przekształtnikowe HVDC, ABB P\`(...)\` S\`(...)\` AB dokonała cesji swoich określonych praw i obowiązków zawartych w Umowie o Stacje Przekształtnikowe HVDC na ABB E… Sp. z o.o. (polska spółka). Za dostawę urządzeń do SPL PL pozostała odpowiedzialna spółka ABB P\`(...)\` S\`(...)\` AB. Natomiast w oparciu o umowę cesji zawartą pomiędzy ABB P\`(...)\` S\`(...)\` AB a ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. wszystkie prawa i obowiązki, które dotyczyły usług i robót, jakie miały być wykonywane na terytorium Polski, zostały scedowane na ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. W rezultacie ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. została zobowiązana do przeprowadzenia odprawy celnej importowanych urządzeń, przewozu importowanych urządzeń z portu przybycia na plac budowy, zaprojektowanie i wykonanie wszystkich robót inżynieryjno- budowlanych niezbędnych do realizacji stacji przekształtnikowej (w tym m.in. hali zaworów, budynku serwisowego, budynku magazynowego, ogrodzenia). Ponadto między SPL PL a ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. została zawarta odrębna umowa, precyzująca zakres prac wykonywanych przez ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. Rozliczenie dotyczące tych usług/prac zostało dokonane w Polsce pomiędzy ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. a SPL PL. Budynki oraz budowle wzniesione w wyniku wykonywania przedmiotowych umów zostały wzniesione na gruntach, które zarówno w czasie zawierania umów, jak i w czasie realizacji prac budowlanych nie były własnością ani nie znajdowały się w użytkowaniu wieczystym SPL PL lecz były własnością podmiotu trzeciego (innego niż ABB P\`(...)\` S\`(...)\` AB i ABB E\`(...)\` Sp. z o.o.). Po wybudowaniu przedmiotowych budynków i budowli SPL PL nabył prawo własności gruntów, o których mowa. Następnie, tj. w momencie, w którym SPL PL był już właścicielem gruntów, doszło do przekazania przez ABB P\`(...)\` S\`(...)\` AB i ABB E\`(...)\` Sp. z o.o. budynków i budowli na rzecz SPL PL do użytkowania, na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Spółka od razu przystąpiła do używania tych aktywów.
    2.  Na podstawie Umowy Cesji podpisanej 14 grudnia 1998 r. SPL AB przeniosła na SPL PL swoje prawa i obowiązki wynikające z Umowy o Linię Kablową HVDC w części związanej z Polską. W dniu zawarcia przedmiotowej Umowy Cesji pierwotna umowa nie została jeszcze wykonana i nie było podstaw do rozliczeń pomiędzy stronami, a żadne płatności nie zostały jeszcze dokonane. Zgodnie z przedmiotową Umową Cesji, Umowa o Linię Kablową HVDC została podzielona na dwie części, tj. część polską i część niepolską umowy. W związku z powyższym cena umowna została podzielona i przypisana do wydzielonych części umowy. W rezultacie SPL PL przejęła od SPL AB prawa i obowiązki związane z polską częścią pierwotnej umowy, w tym zobowiązanie do zapłaty odpowiedniej części ceny umownej. Zasadniczo polska część umowy obejmowała produkcję, dostawę i montaż określonych obiektów stałych dla linii kablowej, w tym w szczególności kable lądowe i morskie HVDC oraz kable lądowe i morskie MCRC. Polska część obejmowała również roboty inżynieryjno-budowlane składające się w szczególności z wstępnego nawiercania kanałów oraz wzniesienia budynku systemu chłodzenia. Zakres ujętych w Umowie Cesji prac dotyczących Umowy o Linię Kablową HVDC obejmował nie tylko produkcję i montaż kabli, ale także wzniesienie budynku systemu chłodzenia. Wartość pierwotnej umowy przypisana do polskiej części projektu wyniosła 21,1% całkowitej wartości umowy. Przedmiotowa Umowa Cesji wskazywała na podział wartości umowy pomiędzy urządzenia i kable (część „towarowa” umowy) oraz roboty montażowo-budowlane (część „usługowa” umowy). Stosownie do tego polska część pierwotnej umowy zawierała część „towarową”, która stanowiła 14,2% wartości umowy, oraz część „usługową”, która stanowiła 6,9% wartości umowy. Budynek oraz budowle wzniesione w wyniku wykonywania przedmiotowej umowy zostały wzniesione na gruntach, które zarówno w czasie zawierania umowy, jak i w czasie realizacji prac budowlanych nie były własnością ani nie znajdowały się w użytkowaniu wieczystym SPL PL, lecz były własnością podmiotu trzeciego (innego niż ABB H\`(...)\` V\`(...)\` C\`(...)\` AB). Po wybudowaniu przedmiotowych budynków i budowli SPL PL nabył prawo własności gruntów, o których mowa (z wyjątkami). Następnie doszło do przekazania budynków i budowli przez ABB P\`(...)\` S\`(...)\` AB na rzecz SPL PL, do użytkowania, na podstawie protokołu zdawczo-odbiorczego. Spółka od razu przystąpiła do używania tych aktywów.
7.  Ponadto, na gruncie będącym własnością Spółki wybudowano dwa budynki: w 2004 r. - budynek dla ochrony, a w 2007 r. - magazyn w Wierzbięcinie. Zostały one wybudowane przez podmiot zewnętrzny.
8.  Obecnie planowana jest restrukturyzacja własnościowa dotycząca połączenia prądu stałego HVDC. Powyższe połączenie składa się z kabla prądu stałego, który biegnie po dnie Bałtyku oraz infrastruktury towarzyszącej (m.in. transformatory, sprzęt kontrolny, zespoły zaworów tyrystorowych, elementy służące do przyłączenia do systemu elektroenergetycznego), zlokalizowanych na terytorium Polski oraz terytorium Szwecji, a także w wyłącznych strefach ekonomicznych Polski, Danii i Szwecji.
9.  Przedmiotowe połączenie prądu stałego Polska-Szwecja jest aktualnie własnością i jest zarządzane przez SPL AB i SPL PL. SPL PL jest właścicielem części majątku przesyłowego, która znajduje się na terytorium Polski, tj. na lądzie oraz na dnie Bałtyku w obszarze polskich wód terytorialnych. Natomiast szwedzka spółka SPL AB jest właścicielem pozostałej części infrastruktury, tj. infrastruktury znajdującej się na terytorium Szwecji (na lądzie oraz w obszarze szwedzkich wód terytorialnych) oraz kabla podmorskiego przebiegającego w obszarze wyłącznych stref ekonomicznych Polski, Danii i Szwecji.
10.  Docelowo połączenie prądu stałego Polska-Szwecja ma zostać przekształcone w tzw. połączenie operatorskie. Oznacza to, iż 50% infrastruktury połączenia ma należeć do SvK będącej operatorem systemu przesyłowego w Szwecji, a 50% do polskiej spółki będącej operatorem systemu przesyłowego w Polsce, tj. PSEO. W tym celu PSEO ma nabyć:
    1.  od SPL PL - aktywa składające się na polską część majątku przesyłowego oraz
    2.  od SPL AB - aktywa składające się na część infrastruktury, która znajduje się na obszarze polskiej wyłącznej strefy ekonomicznej oraz częściowo duńskiej wyłącznej strefy ekonomicznej.
11.  PSEO nie będzie nabywała majątku znajdującego się na terytorium Szwecji oraz w szwedzkiej wyłącznej strefie ekonomicznej, jak i pozostałej części majątku znajdującego się w duńskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, gdyż będzie to przedmiotem analogicznej transakcji SPL AB z SvK.
12.  Przedmiotem niniejszego wniosku jest transakcja sprzedaży przez SPL PL na rzecz PSEO składników majątkowych należących do SPL PL, znajdujących się na terytorium Polski („Transakcja”). Na potrzeby niniejszego wniosku, w dalszej jego części, składniki majątku będące przedmiotem Transakcji pomiędzy SPL PL i PSEO nazywane będą „Aktywami Sprzedającego”. W wyniku Transakcji, PSEO stanie się właścicielem Aktywów Sprzedającego.
13.  W celu osiągnięcia powyższej struktury własnościowej SPL PL zamierza zbyć na rzecz PSEO w szczególności następujące składniki majątkowe:
    
    1.  grunty;
    2.  budynki i lokale (w tym m.in. halę zaworów, budynki magazynowe, budynek systemu chłodzenia, budynek dla ochrony);
    3.  obiekty inżynieryjne wodne i lądowe (w tym m.in. kable ziemne i podmorskie, zbiorniki, sieci wodociągowe i kanalizacyjne);
    4.  maszyny i urządzenia techniczne (w tym m.in. sprzęt kontrolny, zespoły zaworów tyrystorowych, transformatory, filtry, moduły wyłączników i rozdzielnie, odłącznik, dławiki bocznikujące);
    5.  części zapasowe związane z nabywanymi aktywami (m.in. osprzęt do zaworów tyrystorowych, osprzęt do transformatorów przekształtnikowych, przekaźniki i styczniki, części zamienne dławików, kondensatory). Ponadto w ramach Transakcji planowane jest przekazanie przez SPL PL na rzecz PSEO kopii dokumentacji prawnej (np. kopii umów dotyczących budowy nabywanych składników majątkowych) oraz techniczno-budowlanej dotyczącej aktywów będących przedmiotem Transakcji (np. pozwolenia budowlane), w celu umożliwienia PSEO zapoznania się z nią na potrzeby wykorzystania aktywów w działalności PSEO lub ich przyszłej modyfikacji. Możliwe jest również, iż w ramach Transakcji dojdzie do przeniesienia przez SPL PL na PSEO także praw i obowiązków z niektórych umów związanych z nabywanymi aktywami, które nie zostały jeszcze w pełni zrealizowane lub, w stosunku do których trwa jeszcze okres gwarancji/rękojmi. Dotyczy to w szczególności:
    
    1.  umów związanych z budową, remontami i utrzymaniem i dozorem nabywanych aktywów (np. umów dotyczących budowy fundamentów pod transformator rezerwowy oraz nadzoru inwestorskiego);
    2.  umów najmu gruntu leśnego zawartych z właściwym nadleśnictwem;
    3.  umów związanych z funkcjonowaniem zbywanych aktywów (np. umowa nabycia energii elektrycznej dla potrzeb własnych, umowa dystrybucyjna, na podstawie której przesyłana jest energia elektryczna do zbywanych aktywów, czy umowa dzierżawy łączy dla potrzeb transmisji danych związanych z funkcjonowaniem nabywanych aktywów).
14.  Należy podkreślić, iż w ramach planowanej Transakcji SPL PL nie będzie zbywać na rzecz PSEO szeregu aktywów niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. W szczególności planowana Transakcja nie obejmie:
    1.  środków pieniężnych SPL PL (w kasie i na rachunkach bankowych);
    2.  należności i zobowiązań handlowych oraz zobowiązań publicznoprawnych Sprzedającego;
    3.  praw z koncesji Sprzedającego na prowadzenie działalności w zakresie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej;
    4.  zobowiązań Sprzedającego do spłaty pożyczek zaciągniętych u SPL AB na wybudowanie infrastruktury;
    5.  znaku towarowego SPL PL ani ksiąg Sprzedającego;
    6.  kluczowych umów handlowych i operacyjnych o znaczeniu strategicznym dla działalności prowadzonej przez Sprzedającego, w tym umów dotyczących uczestnictwa w rynku energetycznym, w szczególności umów o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, świadczenie usług operatora systemu, świadczenie usługi przesyłania energii elektrycznej oraz o świadczenie usług operatora handlowego i bilansowania handlowego;
    7.  praw i obowiązków Sprzedającego z umów, na podstawie których Sprzedający udostępniał partnerom handlowym zdolności przesyłowe połączenia prądu stałego Polska-Szwecja, a które stanowiły podstawę uzyskiwania przez Sprzedającego przychodów;
    8.  praw i obowiązków z umów pozwalających na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego (np. umowy najmu pomieszczeń biurowych, w których pracują pracownicy Sprzedającego, najmu miejsc postojowych, umowy dotyczące bieżącej obsługi księgowo-administracyjnej Sprzedającego);
    9.  umów ubezpieczenia dotyczących Aktywów Sprzedającego. Zbycie Aktywów Sprzedającego nie będzie się także wiązało z przejściem pracowników SPL PL do PSEO w ramach tzw. przejścia zakładu pracy (art. 23(1) Kodeksu pracy).
15.  SPL PL jest zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT. Spółce przysługiwało pełne prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budynków i budowli oraz innych rzeczowych składników majątkowych, które będą przedmiotem sprzedaży, poniesionego zarówno przy ich nabyciu lub budowie, jak i remoncie lub modernizacji tych składników majątkowych. SPL PL prowadziła działalność uprawniającą ją do odliczenia podatku naliczonego VAT związanego z wytworzeniem/zakupem Aktywów Sprzedającego.
16.  Aktywa Sprzedającego stanowią kluczowe aktywa SPL PL, które są wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Spółki. SPL PL poza działalnością prowadzoną przy wykorzystaniu swojego przedsiębiorstwa (w którego skład wchodzą również Aktywa Sprzedającego) zasadniczo nie prowadzi innej działalności operacyjnej. SPL PL obniżyła kwotę swojego podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w stosunku do budynków i budowli i innych rzeczowych składników majątkowych stanowiących własność Spółki, zarówno przy ich nabyciu, budowie, remoncie lub modernizacji. Od chwili ukończenia budowy stacji przekształtnikowej i wprowadzenia budynków i budowli do ksiąg rachunkowych (podatkowych) Spółka nie poniosła wydatków na ulepszenia tych aktywów(w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych), które do tej pory przekraczałyby 30% wartości początkowej danego aktywa.
17.  Z uwagi na planowane przejęcie aktywów składających się na połączenie prądu stałego Polska-Szwecja przez PSEO i SvK oraz powstanie połączenia międzysieciowego, po zakończeniu Transakcji opisanej w niniejszym wniosku (jak i szeregu innych transakcji pomiędzy różnymi podmiotami) rozpocznie się proces likwidacji SPL PL oraz jej podmiotu dominującego SPL AB.
18.  W wyniku planowanej Transakcji, właścicielem Aktywów Sprzedającego stanie się PSEO. PSEO jest zarejestrowany jako podatnik VAT i zgodnie z informacjami przekazanym Sprzedającemu przez PSEO, PSEO będzie wykorzystywał Aktywa Sprzedającego na potrzeby prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej, tj. w działalności opodatkowanej podatkiem VAT (niepodlegającej zwolnieniu z VAT).
19.  Jednocześnie Spółka oświadcza, iż w przedmiotowej sprawie nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa (skarbowa), ani postępowanie przed sądem administracyjnym.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 4a pkt 3 i pkt 4 ustawy o PDOP?
2.  Czy przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, tj. czy planowana sprzedaż poszczególnych składników majątkowych podlegać będzie opodatkowaniu VAT według stawek właściwych dla tych poszczególnych składników?

Organ wskazuje, iż niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie zakresu podatku od towarów i usług, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 1) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Zdaniem wnioskodawcy:

2.

Przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, to znaczy planowana sprzedaż poszczególnych składników majątkowych podlegać będzie opodatkowaniu VAT według stawek właściwych dla tych poszczególnych składników.

Ad. 2

Wnioskodawca zajmuje także stanowisko, iż dla celów VAT przedmiotem planowanej umowy sprzedaży będą składniki majątkowe nie stanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Przenosząc rozważania dotyczące klasyfikacji planowanej transakcji na grunt przepisów ustawy o VAT należy zauważyć, że ustawa o VAT nie definiuje wprost pojęcia przedsiębiorstwa (tak jak ustawa o PDOP). Zgodnie jednak z poglądami prezentowanymi przez przedstawicieli doktryny nie oznacza to jednak, że nie należy się w tym zakresie także odwoływać do definicji przedsiębiorstwa w Kodeksie cywilnym. Sędzia NSA Janusz Zubrzycki w Leksykonie VAT 2010 \[Oficyna Wydawnicza „Unimex”, Wrocław 2010\] podkreśla, iż „ustawa o VAT nie określa w treści swych postanowień definicji pojęcia „przedsiębiorstwo”. Przedmiotową definicję „przedsiębiorstwo” zawiera art. 55(1) K.c.”. Zgodnie z tym poglądem, powszechnie przyjętym w orzecznictwie sądowym oraz interpretacjach organów podatkowych, w celu określenia zakresu pojęcia przedsiębiorstwa, podobnie jak w przypadku interpretacji tego pojęcia na potrzeby ustawy o PDOP, należy odwołać się do uregulowania art. 55(1) Kodeksu cywilnego.

Natomiast, stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, zorganizowana część przedsiębiorstwa oznacza organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Oznacza to, iż zarówno dla celów stosowania ustawy o PDOP, jak i ustawy o VAT przedsiębiorstwo oraz jego zorganizowana część powinny być rozumiane w analogiczny sposób.

W konsekwencji, w świetle argumentów przedstawionych powyższej w stanowisku Wnioskodawcy przedstawionym w odniesieniu do pytania nr 1, również dla celów ustawy o VAT należy uznać, iż przedmiotem planowanej transakcji będą składniki majątkowe nie stanowiące przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Przedstawiając stanowisko dla celów podatku dochodowego od osób prawnych, Wnioskodawca wskazał, iż zgodnie z art. 55(1) Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
*   wierzytelności,
*   prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
*   koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej,
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
*   tajemnice przedsiębiorstwa,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W świetle powołanej definicji, w skład przedsiębiorstwa wchodzą takie składniki materialne i niematerialne, które w sposób zorganizowany służą prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa działalności gospodarczej. Ważne jest zatem, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w ten sposób aby przekazany zespół składników majątkowych mógł posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że aby mówić o transferze przedsiębiorstwa, przenoszone składniki majątkowe muszą umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności wyłącznie w oparciu o te składniki.

Tymczasem, w przypadku planowanej transakcji nie można mówić o zdolności przenoszonego majątku do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotem transakcji będą jedynie Aktywa Sprzedającego oraz część praw i obowiązków wynikających z umów związanych z tymi aktywami. Przedmiotem transakcji nie będą natomiast poniższe istotne elementy, które wpływają na możliwość uznania zbywanego majątku za przedsiębiorstwo:

*   środki pieniężne Sprzedającego (w kasie i na rachunkach bankowych),
*   należności i zobowiązania handlowe i publicznoprawne Sprzedającego,
*   zobowiązania do spłaty pożyczek zaciągniętych przez Sprzedającego w celu sfinansowania wybudowania infrastruktury,
*   kluczowe umowy handlowe i operacyjne, które umożliwiały prowadzenie przedsiębiorstwa przez Sprzedającego oraz osiąganie przychodów,
*   prawa i obowiązki z umów pozwalających na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego,
*   znak towarowy SPL PL oraz księgi Sprzedającego,
*   koncesja na prowadzenie działalności w zakresie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej.

Nie można zatem uznać, iż Aktywa Sprzedającego mogą samodzielnie realizować jakiekolwiek zadania gospodarcze. Innymi słowy, Wnioskodawca nie może tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki prowadzić działalności gospodarczej. W świetle powyższego, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, część składników majątkowych wskazanych jako niezbędne z punktu widzenia definicji przedsiębiorstwa nie zostanie przeniesiona na Wnioskodawcę. Ponadto, nie jest możliwe zidentyfikowanie zorganizowanego zbioru składników materialnych i niematerialnych służących prowadzonej działalności, ponieważ przedmiotem transakcji będą tylko Aktywa Sprzedającego, którym bez dodatkowych elementów niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej (np. umów handlowych i operacyjnych) nie sposób nadać przymiotu „zorganizowania”. Dodatkowo, przenoszone prawa i obowiązki z niektórych umów związanych z nabywanymi aktywami są związane tylko i wyłącznie z utrzymaniem czy też funkcjonowaniem tych aktywów (np. dostawa energii elektrycznej dla potrzeb własnych nabywanych urządzeń energetycznych). W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, nabyte Aktywa Sprzedającego nie będą stanowiły przedsiębiorstwa.

Stanowisko to jest także akceptowane przez organy podatkowe. Zostało ono potwierdzone ostatnio m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 10 listopada 2011 r. (sygn. IBPP3/443-890/11/PH), Interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 7 października 2011 r. (sygn. IPPP3/443-987/11-3/JF) oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 czerwca 2011 r. (sygn. IPPP1-443-845/11-2/IGo). Interpretacje te zostały wydane na gruncie ustawy o VAT. Jednakże mając na uwadze fakt iż, zgodnie z powszechnie akceptowanym w orzecznictwie sądowym oraz interpretacjach organów podatkowych poglądem, w celu określenia zakresu pojęcia przedsiębiorstwa dla celów ustawy o VAT, tak jak w przypadku interpretacji tego pojęcia na potrzeby ustawy o PDOP, należy odwołać się do uregulowania art. 55(1) Kodeksu cywilnego, należy uznać, iż interpretacje te mają również zastosowanie do interpretacji pojęcia przedsiębiorstwa na gruncie ustawy o PDOP.

Brak możliwości klasyfikacji Aktywów Sprzedającego jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego.

Natomiast przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa, stosownie do art. 4a pkt 4 ustawy o PDOP, rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Ministerstwa Finansów, aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu powyższej definicji, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W świetle powyższego, aby uznać dany zespół składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą być wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Stanowisko takie jest powszechnie akceptowane przez organy podatkowe, sądy administracyjne oraz przedstawicieli doktryny prawa podatkowego i w praktyce nie rodzi żadnych wątpliwości.

Dodatkowo, w świetle dotychczasowych interpretacji organów podatkowych, wyłączenie zobowiązań ze zbywanego zespołu składników uniemożliwia zakwalifikowanie tego zespołu jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu ustawy o PDOP i ustawy o VAT (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 27 kwietnia 2011 r. (sygn. ILPP1/443-173/11-3/AK), interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2011r. (sygn. IPPB5/423-811/10-4/MB) oraz Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 31 maja 2010 r. (sygn. IPPB5/423-114/10-4/MB)). Dodatkowo, należy zauważyć, iż zgodnie z interpretacjami organów podatkowych, wyodrębnienie organizacyjne oznacza, iż zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział oraz, że takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 lutego 2011 r. (sygn. IPPB5/423-811/10-4/MB)).

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, następujące okoliczności jednoznacznie wskazują, że przedmiot planowanej umowy sprzedaży nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa Sprzedającego:

*   na przedmiot transakcji składają się jedynie Aktywa Sprzedającego, tj. grunty, budynki, budowle, obiekty inżynieryjne wodne i lądowe, maszyny i urządzenia techniczne, zapasy oraz prawa i obowiązki z niektórych umów związanych z tym majątkiem,
*   Aktywa Sprzedającego nie są wyodrębnione organizacyjnie na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze; nie stanowią one także oddziału Sprzedającego wyodrębnionego w KRS.
*   Aktywa Sprzedającego są tylko sumą poszczególnych środków trwałych i zapasów, nie będących zorganizowanym zespołem składników powiązanych organizacyjnie,
*   w ramach sprzedaży nie dojdzie do przeniesienia na nabywcę praw z kluczowych umów handlowych i operacyjnych czy koncesji,
*   Aktywa Sprzedającego nie są w stanie samodzielnie funkcjonować, gdyż nie posiadają bowiem potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy; Wnioskodawca nie może tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki prowadzić działalności gospodarczej,
*   Wnioskodawca nie przejmie w ramach transakcji pracowników ani zobowiązań Sprzedającego, w tym z tytułu zaciągniętych pożyczek.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, Aktywa Sprzedającego nie są wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem składników przeznaczonych do realizacji określonych zadań, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W efekcie, Aktywa Sprzedającego nie stanowią zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 4a pkt 4 ustawy o PDOP.

Konkluzji tych nie zmienia fakt, że Aktywa Sprzedającego stanowią główne składniki majątku SPL PL. W tym kontekście warto powołać się na wyrok NSA z dnia 5 października 2005 r. (sygn. I SA/Gd 1959/94), zgodnie z którym: „Sprzedaż poszczególnych elementów przedsiębiorstwa, choćby nawet przedstawiały one znaczną wartość w porównaniu z wartością całego przedsiębiorstwa, nie stanowi podstawy do uznania, iż faktycznie nastąpiła jego sprzedaż. Przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia musi stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym”. Stanowisko zajęte przez NSA w powyższym wyroku jest kontynuowane przez sądy administracyjne (m.in. wyrok WSA w Warszawie z 7 listopada 2011 r. (sygn. III SA/Wa 1438/11), czy wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2008 r. (sygn. I SA/Wr 355/08). Stanowisko to jest także akceptowane przez organy podatkowe, np. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 marca 2011 r. (sygn. ILPP2/443-21/11-4/EN) oraz interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 10 listopada 2011 r. (sygn. IBPP3/443-890/11/PH).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177 poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie natomiast do przepisu art. 6 pkt 1 cyt. ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Ponieważ przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie zawierają definicji „przedsiębiorstwa” posłużyć należy się definicją sformułowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zm.).

Na mocy art. 55¹ K.c., przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.

Obejmuje ono w szczególności:

1.  oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
2.  własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
3.  prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
4.  wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
5.  koncesje, licencje i zezwolenia,
6.  patenty i inne prawa własności przemysłowej,
7.  majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
8.  tajemnice przedsiębiorstwa,
9.  księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 55² k.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba, że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. W praktyce obrotu gospodarczego zdarzają się sytuacje, w których niektóre elementy przedsiębiorstwa podlegają wyłączeniu z transakcji sprzedaży. Jednak nawet w takim przypadku, składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w taki sposób, by można było o nich mówić jako o zespole, a nie tylko zbiorze pewnych elementów. Decydujące zatem jest to, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w sposób umożliwiający kontynuowanie określonej działalności gospodarczej.

Natomiast zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 2 pkt 27e w/w ustawy, jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Z powyższej definicji wynika, iż aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

1.  istnienie zespołu składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
2.  zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
3.  składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
4.  zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania gospodarcze.

Zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest zatem dowolnym zbiorem składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) wchodzących w skład przedsiębiorstwa, ale wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem tych składników, zdolnym do bycia oddzielnym przedsiębiorstwem, samodzielnie realizującym określone zadania gospodarcze.

Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa występuje w strukturze organizacyjnej podatnika. Ocena ta musi być dokonywana według podstawowego kryterium, tj. ustalenia jaką rolę składniki majątkowe i związane z nimi prawa materialne i niematerialne w tym zobowiązania odgrywały w funkcjonowaniu dotychczasowego przedsiębiorstwa (na ile stanowiły wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).

O wyodrębnieniu organizacyjnym można mówić, gdy zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze tego przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział, itp. Takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnych charakterze.

Wyodrębnienie finansowe oznacza sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów, oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. W sytuacji wyodrębnienia finansowego możliwe jest oddzielenie finansów przedsiębiorstwa od finansów jego zorganizowanej części. Zorganizowana część przedsiębiorstwa jest w stanie samodzielnie prowadzić działalność i istnieć niezależnie od przedsiębiorstwa głównego. Ważne jest, aby przenoszone należności i zobowiązania były wyodrębnione i dały się przyporządkować organizacyjnie i finansowo do wyodrębnionego majątku (tak, aby można było przejąć funkcje gospodarcze). Jeśli dane zobowiązania dotyczą działalności związanej z wydzielonym majątkiem to winny być także w trakcie wydzielenia tegoż majątku przyporządkowane właśnie do niego. Wyodrębniona cześć majątku, aby można było o niej powiedzieć, iż na gruncie ustawy podatkowej stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, musi być zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa także od strony zobowiązaniowej.

Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego to kryterium to sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku. Nie budzi bowiem wątpliwości to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego, jako samodzielny podmiot gospodarczy. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Brak zaistnienia którejkolwiek z omawianych powyżej przesłanek wyklucza uznanie zespołu składników majątkowych przedsiębiorstwa za jego zorganizowaną część w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca zamierza dokonać transakcji sprzedaży składników majątkowych należących do Spółki, znajdujących się na terytorium Polski („Transakcja”). Wnioskodawca zamierza zbyć w szczególności następujące składniki majątkowe:

1.  grunty;
2.  budynki i lokale (w tym m.in. halę zaworów, budynki magazynowe, budynek systemu chłodzenia, budynek dla ochrony);
3.  obiekty inżynieryjne wodne i lądowe (w tym m.in. kable ziemne i podmorskie, zbiorniki, sieci wodociągowe i kanalizacyjne);
4.  maszyny i urządzenia techniczne (w tym m.in. sprzęt kontrolny, zespoły zaworów tyrystorowych, transformatory, filtry, moduły wyłączników i rozdzielnie, odłącznik, dławiki bocznikujące);
5.  części zapasowe związane z nabywanymi aktywami (m.in. osprzęt do zaworów tyrystorowych, osprzęt do transformatorów przekształtnikowych, przekaźniki i styczniki, części zamienne dławików, kondensatory).

Ponadto w ramach Transakcji planowane jest przekazanie kopii dokumentacji prawnej (np. kopii umów dotyczących budowy nabywanych składników majątkowych) oraz techniczno-budowlanej dotyczącej aktywów będących przedmiotem Transakcji (np. pozwolenia budowlane), w celu umożliwienia nabywcy zapoznania się z nią na potrzeby wykorzystania aktywów w działalności lub ich przyszłej modyfikacji.

Możliwe jest również, iż w ramach Transakcji dojdzie do przeniesienia także praw i obowiązków z niektórych umów związanych z nabywanymi aktywami, które nie zostały jeszcze w pełni zrealizowane lub, w stosunku do których trwa jeszcze okres gwarancji/rękojmi. Dotyczy to w szczególności:

*   umów związanych z budową, remontami i utrzymaniem i dozorem nabywanych aktywów (np. umów dotyczących budowy fundamentów pod transformator rezerwowy oraz nadzoru inwestorskiego);

*   umów najmu gruntu leśnego zawartych z właściwym nadleśnictwem;

*   umów związanych z funkcjonowaniem zbywanych aktywów (np. umowa nabycia energii elektrycznej dla potrzeb własnych, umowa dystrybucyjna, na podstawie której przesyłana jest energia elektryczna do zbywanych aktywów, czy umowa dzierżawy łączy dla potrzeb transmisji danych związanych z funkcjonowaniem nabywanych aktywów).

Jednakże, w ramach planowanej Transakcji SPL PL nie będzie zbywać na rzecz PSEO szeregu aktywów niezbędnych do prowadzenia działalności gospodarczej. W szczególności planowana Transakcja nie obejmie:

1.  środków pieniężnych SPL PL (w kasie i na rachunkach bankowych);
2.  należności i zobowiązań handlowych oraz zobowiązań publicznoprawnych Sprzedającego;
3.  praw z koncesji Sprzedającego na prowadzenie działalności w zakresie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej;
4.  zobowiązań Sprzedającego do spłaty pożyczek zaciągniętych u SPL AB na wybudowanie infrastruktury;
5.  znaku towarowego SPL PL ani ksiąg Sprzedającego;
6.  kluczowych umów handlowych i operacyjnych o znaczeniu strategicznym dla działalności prowadzonej przez Sprzedającego, w tym umów dotyczących uczestnictwa w rynku energetycznym, w szczególności umów o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej, świadczenie usług operatora systemu, świadczenie usługi przesyłania energii elektrycznej oraz o świadczenie usług operatora handlowego i bilansowania handlowego;
7.  praw i obowiązków Sprzedającego z umów, na podstawie których Sprzedający udostępniał partnerom handlowym zdolności przesyłowe połączenia prądu stałego Polska-Szwecja, a które stanowiły podstawę uzyskiwania przez Sprzedającego przychodów;
8.  praw i obowiązków z umów pozwalających na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa Sprzedającego (np. umowy najmu pomieszczeń biurowych, w których pracują pracownicy Sprzedającego, najmu miejsc postojowych, umowy dotyczące bieżącej obsługi księgowo-administracyjnej Sprzedającego);
9.  umów ubezpieczenia dotyczących Aktywów Sprzedającego.

Zbycie Aktywów Sprzedającego nie będzie się także wiązało z przejściem pracowników w ramach tzw. przejścia zakładu pracy (art. 23(1) Kodeksu pracy).

W świetle cytowanej wyżej definicji przedsiębiorstwa, w skład przedsiębiorstwa wchodzą takie składniki materialne i niematerialne, które w sposób zorganizowany służą prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa działalności gospodarczej. Oznacza to, że aby mówić o transferze przedsiębiorstwa, przenoszone składniki majątkowe muszą umożliwić prowadzenie samodzielnej działalności wyłącznie w oparciu o te składniki.

W przypadku planowanej transakcji zbycia przez Wnioskodawcę szeregu aktywów nie można mówić o zdolności przenoszonego majątku do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca wskazuje, że przedmiotem zbycia będą przede wszystkim nieruchomości oraz inne środki trwałe związane z prowadzoną działalnością znajdujące się na tych nieruchomościach, obiekty inżynieryjne wodne i lądowe (w tym m.in. kable ziemne i podmorskie, zbiorniki, sieci wodociągowe i kanalizacyjne), maszyny i urządzenia techniczne (w tym m.in. sprzęt kontrolny, zespoły zaworów tyrystorowych, transformatory, filtry, moduły wyłączników i rozdzielnie, odłącznik, dławiki bocznikujące). Możliwe jest również, iż w ramach Transakcji dojdzie do przeniesienia także praw i obowiązków z niektórych umów związanych z nabywanymi aktywami, które nie zostały jeszcze w pełni zrealizowane lub, w stosunku do których trwa jeszcze okres gwarancji/rękojmi.

Duża część składników majątkowych wskazanych jako niezbędne z punktu widzenia definicji przedsiębiorstwa nie zostanie jednak przeniesiona przez Wnioskodawcę. Transakcja nie obejmie: środków pieniężnych, należności i zobowiązań handlowych oraz zobowiązań publicznoprawnych Sprzedającego, praw z koncesji Sprzedającego na prowadzenie działalności w zakresie przesyłania i dystrybucji energii elektrycznej, zobowiązań Sprzedającego do spłaty pożyczek, znaku towarowego ani ksiąg, kluczowych umów handlowych i operacyjnych o znaczeniu strategicznym dla działalności, praw i obowiązków Sprzedającego z niektórych umów, praw i obowiązków z umów pozwalających na bieżące funkcjonowanie przedsiębiorstwa, umów ubezpieczenia dotyczących Aktywów Sprzedającego. Zbycie Aktywów Sprzedającego nie będzie się także wiązało z przejściem pracowników.

W przedmiotowej sprawie brak jest również węzła organizacyjnego łączącego elementy wchodzące w skład zbywanego zespołu składników majątkowych i niemajątkowych.

Zdaniem Organu podatkowego, przedstawiony zakres masy majątkowej która ma być przedmiotem zbycia nie wskazuje na umożliwienie nabywcy podjęcia działalności gospodarczej tylko w oparciu o nabyte składniki. Opisany zespół składników majątkowych nie posiada zdolności funkcjonowania jako niezależne przedsiębiorstwo.

Zbywana masa majątkowa nie spełnia również definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Aby uznać dany zespół składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą być wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej.

Zespół składników majątkowych i niemajątkowych który ma być przedmiotem transakcji w przedstawionych okolicznościach sprawy nie jest wyodrębniony w ramach struktury organizacyjnej Sprzedającego, np. w formie oddziału. Z funkcjonalnego punktu widzenia, masa majątkowa która ma być przedmiotem zbycia nie posiada potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy (w ramach sprzedaży nie dojdzie m.in. do przeniesienia kluczowych umów handlowych i operacyjnych o znaczeniu strategicznym dla działalności). Do zbywanej masy majątkowej nie są przydzieleni pracownicy. Brak jest również danych wskazujących na odpowiednie wyodrębnienie finansowe. Jak wskazano we wniosku, zbywana masa majątkowa nie będzie zawierała ksiąg handlowych i całej dokumentacji przedsiębiorstwa prowadzonego przez Spółkę.

Reasumując: w świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, iż wymienione we wniosku zbywane składniki nie mieszczą się w pojęciu przedsiębiorstwa ani też zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług.

Opisana transakcja stanowić będzie dostawę poszczególnych składników majątku, podlegających opodatkowaniu na zasadach przewidzianych dla dostawy tych składników. W niniejszej sprawie nie znajdzie zatem zastosowania wyłączenie z opodatkowania wynikające z art. 6 pkt 1 ww. ustawy.

W związku z czym stanowisko Wnioskodawcy w zakresie uznania, iż przedmiotem planowanej transakcji (umowy sprzedaży) będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, tj. pytania nr 2 wniosku należało uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Ponadto w zakresie pytań oznaczonych numerami 3, 4, 5, 6 i 7 we wniosku z dnia 05.04.2012r. zostanie wydana odrębna interpretacja w zakresie podatku od towarów i usług.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.