Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB2/415-221/11-2/AKr
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2011-08-17
Teza: Opodatkowanie dochodów z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych nabytych w drodze spadku.
Słowa kluczowe: fundusz-fundusz inwestycyjny; jednostka-jednostka uczestnictwa; opodatkowanie; płatnik; spadek; sprzedaż; umorzenie
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 17

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 24 maja 2011 r. (data wpływu 24 maja 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych nabytych w drodze spadku – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 maja 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodów z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych nabytych w drodze spadku.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

W wyniku przyjęcia spadku po zmarłym ojcu Wnioskodawca wraz z siostrą został właścicielem jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Jednostki te zostały zgłoszone do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn w urzędzie skarbowym na druku SD-Z2. Wobec pierwszego stopnia pokrewieństwa, dochód ten był zwolniony z opodatkowania.

Następnie przeprowadzone zostało przeniesienie własności tychże jednostek w banku. Cała kwota wykazana w dokumencie z funduszu inwestycyjnego, która była wartością jednostek na datę śmierci oraz na datę wystawienia aktu poświadczenia dziedziczenia została wykazana w SD-Z2.

Przy próbie umorzenia części z nich okazało się że fundusz naliczył i pobrał bardzo wysoki podatek dochodowy od dopisanych odsetek, bowiem za podstawę do naliczenia tego podatku przyjęta została cała wartość umarzanych jednostek udziałowych, a nie tylko dopisane odsetki, od których powinien być naliczony podatek. Tym samym okazało się, że fundusz w ogóle nie dokonał żadnego rozliczenia podatku od odsetek w momencie zamykania rachunku ojca Wnioskodawcy (za okres posiadania jednostek przez ojca), a rozliczenie zostało dokonane w całości dopiero w momencie umorzenia jednostek.

Być może takie rozwiązanie wynika ze specyfiki funduszu inwestycyjnego, aczkolwiek powoduje to również odprowadzenie przez fundusz podatku z bardzo dużym, trudnym do określenia, opóźnieniem, czyli de facto, podatek od zamkniętego rachunku inwestycyjnego nie zostanie odprowadzony do momentu umorzenia jednostek przez spadkobierców.

Wątpliwości Wnioskodawcy budzi fakt przyjęcia przez fundusz inwestycyjny jako podstawy opodatkowania całej kwoty, która wcześniej została zgłoszona do opodatkowania w urzędzie skarbowym.

Dla wyjaśnienia problemu Wnioskodawca przedstawił przykład kwotowy:

*   01.01.2005 r. - spadkodawca zakupuje dwie jednostki uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym o wartości 100 zł każda,

*   01.01.2010 r. - spadkodawca umarł. Wartość jednostki uczestnictwa wynosiła w tym dniu, np.110 zł. W ciągu 6 miesięcy dwoje spadkobierców przeprowadza notarialne postępowanie i otrzymują oni akty poświadczenia dziedziczenia, a następnie, w ciągu kolejnych 6 miesięcy dokonują zgłoszenia tych jednostek do urzędu skarbowego na druku SD-Z2 (do zgłoszenia jednostek uczestnictwa spadkobiercy otrzymali z funduszu inwestycyjnego zaświadczenie o stanie rachunku z określoną wartością jednostek uczestnictwa zarówno na datę śmierci spadkodawcy jak i na datę sporządzenia aktu poświadczenia dziedziczenia). Ze względu na pierwszy stopień pokrewieństwa zostają oni zwolnieni z opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Spadkobiercy przenieśli formalnie własność jednostek uczestnictwa na siebie w wyniku operacji podziału jednostek na własne rachunki. Przeniesienie dotyczyło zgłoszonych wcześniej do opodatkowania do urzędu skarbowego jednostek uczestnictwa, do których urząd nie miał żadnych zastrzeżeń.

*   17.05.2011 r. - jeden ze spadkobierców postanawia umorzyć własną jednostkę uczestnictwa, której wartość w dniu umorzenia wynosiła, np.: 113 zł. Od wykonanej operacji fundusz naliczył i pobrał podatek w wysokości 113 zł x 19 % = 21,47 zł (po zaokrągleniu zgodnie z zasadami zaokrąglania podatku 21 zł).

Dlaczego nastąpiło takie naliczenie, skoro podatek za okres posiadania jednostek uczestnictwa przez spadkodawcę wynosił: (110 zł - 100 zł) x 19 % = 1,90 zł (po zaokrągleniu zgodnie z zasadami zaokrąglania podatku 2 zł), zaś podatek za okres posiadania jednostek uczestnictwa przez spadkobiercę wynosił: (113 zł - 110 zł) x 19 % = 0.57 zł (po zaokrągleniu zgodnie z zasadami zaokrąglania podatku 1 zł), czyli łącznie podatek z tytułu dochodów z odsetek od posiadania jednostek uczestnictwa wynosić powinien 2,00 zł + 1,00 zł = 3.00 zł.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Dlaczego stosowane jest podwójne opodatkowanie - raz zgłoszenie przyjęcia spadku na druku SD-Z2 (w tym przypadku zwolnione od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn), a następnie ta sama kwota zostaje potraktowana jako odsetki i jest opodatkowana podatkiem dochodowym?
2.  Dlaczego jako odsetki traktowana jest cała kwota? Co w takim razie jest kapitałem, od którego te odsetki zostały naliczone. Jeżeli kwota ta traktowana jest jako zysk z operacji kapitałowej, to dlaczego tak się dzieje, skoro różnica pomiędzy wartością jednostki uczestnictwa w dniu umorzenia, a wartością jednostki uczestnictwa w dniu, w którym nastąpiło przeniesienie na spadkobierców własności zgłoszonego do opodatkowania w urzędzie skarbowym kapitału jest jedynie niewielkim ułamkiem tej kwoty, która została przyjęta jako podstawa do opodatkowania? Dlaczego cała kwota zgromadzona na rachunku inwestycyjnym jest traktowana jako zysk z operacji kapitałowej, skoro ogromna jej większość była wkładem, który wcześniej został zgłoszony do opodatkowania jako spadek i został przejęty w drodze spadkobrania z uwzględnieniem wszelkich procedur wymaganych do opodatkowania.
3.  Czy momentem odprowadzenia podatku za okres posiadania jednostek uczestnictwa przez spadkodawcę nie powinien być najpóźniej moment zamknięcia jego rachunku przy dokonywaniu przeniesienia własności na spadkobierców? Ewentualnie, czy nie powinien być to moment powiadomienia funduszu o śmierci właściciela (przy występowaniu przez spadkobierców o zaświadczenie o stanie rachunków osoby zmarłej)? Wówczas odprowadzenie podatku następowałoby na przykład na podstawie wartości jednostki uczestnictwa na datę śmierci. Dla nowo założonych rachunków dla spadkobierców odsetki, a tym samym podatek naliczany byłby za okres posiadania przez nich jednostek uczestnictwa.
4.  Dlaczego opodatkowanie zysków kapitałowych jest przeprowadzane w diametralnie odmienny sposób od opodatkowania odsetek z depozytów (terminowych i nieterminowych)? W przypadku depozytów nie tylko kwota pierwotnego wkładu złożonego przez spadkodawcę jest masą spadkową, która zostaje jedynie zgłoszona w SD-Z2, ale również wszystkie dopisane do tego momentu odsetki (z potrąconym w miarę konieczności podatkiem). Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają jedynie odsetki z ostatniego okresu umownego. Dlaczego pierwotna wartość zakupionych przez spadkodawcę, jednostek uczestnictwa jest traktowana inaczej?

Zdaniem Wnioskodawcy, ze względu na zgłoszenie w urzędzie skarbowym do opodatkowania wszelkich środków posiadanych przez spadkodawcę oraz ze względu na pierwszy stopień pokrewieństwa jednostki funduszu inwestycyjnego zostały zwolnione z opodatkowania. Tym samym fakt ten powinien zostać uwzględniony przez fundusz inwestycyjny, który nie powinien naliczać podatku od masy spadkowej zgłoszonej w urzędzie skarbowym.

Ze względu na specyfikę działania funduszy inwestycyjnych być może najbardziej przejrzystym rozwiązaniem byłoby naliczanie przez fundusz podatku w dwóch etapach:

*   odrębnie za okres posiadania jednostek przez spadkodawcę (i to naliczenie mogłoby być dokonane najpóźniej w momencie przeniesienia własności jednostek na spadkobierców. Być może dopuszczalne byłoby naliczenie i odprowadzenie tego podatku już w momencie poinformowania funduszu o śmierci właściciela jednostek udziałowych, a tym samym przekazanie spadkobiercom informacji o stanie rachunku z uwzględnieniem potracenia podatku za okres posiadania jednostek uczestnictwa przez spadkodawcę)

*   odrębnie za okres posiadania jednostek przez spadkobierców po przeniesieniu na nich własności.

Każdorazowo w tych przypadkach podatek naliczany byłby w ten sam sposób, czyli:

*   za okres posiadania jednostek uczestnictwa przez spadkodawcę - od kwoty dopisanych odsetek liczonych jako różnica pomiędzy łączną wartością jednostek uczestnictwa liczoną według ich wartości z dnia śmierci spadkodawcy lub z dnia zawiadomienia funduszu o śmierci spadkodawcy, a kwotą za które zakupione zostały jednostki uczestnictwa wg ich wartości z dnia zakupu. W przypadku, gdy fundusz przyniósł w ww. okresie straty, czyli wyliczona w powyższy sposób kwota byłaby ujemna, podatek wynosił będzie zero;

*   za okres posiadania jednostek przez spadkobierców - od kwoty dopisanych odsetek liczonych jako różnica pomiędzy wartością umarzanych jednostek uczestnictwa według ich wartości z dnia umorzenia, a kwotą przejętą w drodze spadkobrania, czyli wartością jednostek uczestnictwa z dnia śmierci spadkodawcy lub z dnia poinformowania funduszu o śmierci spadkodawcy (w zależności od wariantu, który przyjęty zostanie dla rozliczenia podatku dochodowego za okres posiadania jednostek funduszu przez spadkodawcę). Wartość jednostek uczestnictwa na datę śmierci (lub datę poinformowania funduszu o śmierci) powinna zostać zgłoszona do urzędu skarbowego do objęcia postępowaniem spadkowym. W przypadku, gdy fundusz przyniósł w ww. okresie straty, czyli wyliczona w powyższy sposób kwota byłaby ujemna, podatek wynosił będzie zero.

Warunkiem przeniesienia własności jednostek funduszy na spadkobierców powinno być potwierdzenie zgłoszenia do opodatkowania w urzędzie skarbowym kwot jednostek uczestnictwa objętych przeniesieniem własności. W powyższym rozwiązaniu mechanizm naliczania podatku dochodowego od zysków kapitałowych jest niezmienny przez cały czas życia jednostek funduszu oraz nie następuje w żadnym momencie podwójne naliczanie podatku, a jednocześnie następuje szybsze odprowadzenie podatku za okres posiadania jednostek uczestnictwa przez spadkodawcę, (nie następuje oczekiwanie na umorzenie jednostek przez spadkodawców).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Ogólna zasada ustalania dochodu wyrażona w art. 9 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24 – 25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.

Jednym ze źródeł przychodów wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 7 powyższej ustawy są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a) – c).

Za przychody z kapitałów pieniężnych w myśl art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uważa się przychody z tytułu udziału w funduszach kapitałowych. Powyższy przepis stosuje się z zastrzeżeniem ustępu 1c, zgodnie z którym nie ustala się przychodu z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa subfunduszu funduszu inwestycyjnego z wydzielonymi subfunduszami, w przypadku zamiany jednostek uczestnictwa subfunduszu na jednostki uczestnictwa innego subfunduszu tego samego funduszu inwestycyjnego, dokonanej na podstawie ustawy z dnia 27 maja 2004 r. o funduszach inwestycyjnych (Dz. U. Nr 146, poz. 1546 ze zm.).

Stosownie do art. 5a pkt 14 ww. ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o funduszach kapitałowych – oznacza to fundusze inwestycyjne oraz fundusze zagraniczne, o których mowa w przepisach o funduszach inwestycyjnych, oraz ubezpieczeniowe fundusze kapitałowe działające na podstawie przepisów ustawy o działalności ubezpieczeniowej, z wyjątkiem funduszy emerytalnych, o których mowa w przepisach o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych.

Zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 powyższej ustawy, od uzyskanych dochodów (przychodów) z tytułu udziału w funduszach kapitałowych pobiera się 19% zryczałtowany podatek dochodowy z zastrzeżeniem art. 52a ustawy.

W myśl art. 41 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa w art. 13 pkt 2 i 4-9 oraz art. 18, osobom określonym w art. 3 ust. 1, są obowiązane jako płatnicy pobierać, z zastrzeżeniem ust. 4, zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów w wysokości określonej w art. 22 ust. 9 oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki, o których mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b), najniższą stawkę podatkową określoną w skali, o której mowa w art. 27 ust. 1.

Natomiast, zgodnie z ust. 4 powyższego artykułu płatnicy, o których mowa w ust. 1, są obowiązani pobierać zryczałtowany podatek dochodowy od dokonywanych wypłat (świadczeń) lub stawianych do dyspozycji podatnika pieniędzy lub wartości pieniężnych z tytułów określonych w art. 29, art. 30 ust. 1 pkt 2, 4-5a i 13 oraz art. 30a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 5.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca nabył w drodze spadku po swoim ojcu jednostki uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Nabycie spadku było zwolnione od opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn z uwagi na stopień pokrewieństwa łączący Spadkobiercę ze spadkodawcą oraz prawidłowe zgłoszenie faktu nabycia spadku do urzędu skarbowego na formularzu SD-Z2. W związku z umorzeniem na zlecenie Wnioskodawcy części jednostek uczestnictwa fundusz inwestycyjny, działając jako płatnik, pobrał 19 % zryczałtowany podatek dochodowy od całej wartości umarzanych jednostek.

Z takim postępowaniem nie zgadza się Wnioskodawca. W jego ocenie fundusz inwestycyjny nie powinien pobierać zryczałtowanego podatku od wartości jednostek uczestnictwa, która była zgłoszona do opodatkowania podatkiem od spadków i darowizn. Wnioskodawca wskazuje, że w przypadku umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych nabytych w drodze spadku podatek winien być naliczany odrębnie za okres posiadania jednostek przez spadkodawcę (dochodem byłaby różnica pomiędzy wartością jednostek z dnia śmierci spadkodawcy lub dnia zawiadomienia funduszu o śmierci spadkodawcy, a ceną ich zakupu przez spadkodawcę) oraz odrębnie za okres ich posiadania przez spadkobiercę (dochodem byłaby różnica pomiędzy wartością jednostek z dnia ich umorzenia przez spadkobiercę, a wartością tychże jednostek na dzień śmierci spadkodawcy lub zawiadomienia funduszu o śmierci spadkodawcy).

Odnosząc się do powyższego należy stwierdzić, iż przedstawiony przez Wnioskodawcę sposób wyliczenia podatku od dochodu uzyskanego z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa nabytych w drodze spadku nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach prawa, wobec czego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Wyjaśnienia jednocześnie wymaga, iż zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.) spadek to prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób (…).

W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, iż dniem nabycia przez Wnioskodawcę jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym otrzymanych w drodze spadku jest data śmierci spadkodawcy.

Stosownie do treści art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o podatku od spadków i darowizn.

Niemniej jednak, co należy podkreślić, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. z 2009 r. Nr 93, poz. 768 ze zm.), podatkowi od spadków i darowizn, podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem dziedziczenia.

Oznacza to, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają jedynie przychody uzyskane w związku z nabyciem w drodze spadku jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego (a nie w związku z ich umorzeniem).

Tym samym, art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn nie może być traktowany jako unormowanie wyłączające zastosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do dochodów spadkobiercy z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego.

Nie należy bowiem utożsamiać przychodu z tytułu nabycia spadku, z przychodem uzyskiwanym przez spadkobiercę z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa nabytych w spadku.

Podkreślić należy, iż zdarzeniem, którego zaistnienie konstytuuje obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych w omawianym stanie faktycznym, jest uzyskanie przez Wnioskodawcę przychodu z umorzenia jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego nabytych w drodze dziedziczenia.

Należy zatem uznać, że dochód spadkobiercy z tytułu umorzenia jednostek uczestnictwa funduszu inwestycyjnego, jest dochodem z udziału w funduszach kapitałowych i tym samym podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jak już wskazano, zgodnie z art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochody (przychody) z tytułu udziału w funduszach kapitałowych podlegają opodatkowaniu 19 % zryczałtowanym podatkiem dochodowym. Dochodem zaś, stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy, jest nadwyżka sumy przychodów z danego źródła nad kosztami ich uzyskania.

Generalna zasada ustalania kosztów uzyskania przychodów, określona w art. 22 ust. 1 powyższej ustawy, stanowi, iż kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23.

Na podstawie art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.

Zatem, wydatki na nabycie jednostek uczestnictwa nie podlegają zaliczeniu w koszty uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia, lecz dopiero w momencie ich odkupienia albo umorzenia.

Z przytoczonych powyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym w przypadku udziału podatnika w funduszach kapitałowych podlega dochód rozumiany jako nadwyżka wartości umarzanych jednostek uczestnictwa nad wydatkami poniesionymi na zakup tychże jednostek, a nie jak twierdzi Wnioskodawca odsetki.

W przypadku nabycia jednostek uczestnictwa w drodze spadku spadkobierca nie ponosi żadnych wydatków, które zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 38 ustawy mogłyby być uznane za koszt uzyskania przychodu przy ustalaniu dochodu z ich umorzenia.

Po śmierci osoby, która była uprawniona do umorzenia jednostek uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym, osobą uprawnioną do złożenia zlecenia jest spadkobierca. Należy przy tym podkreślić, iż spadkobierca, który otrzymał jednostki uczestnictwa tytułem spadku nie poniósł wydatków na nabycie tych jednostek. Innymi słowy nie doszło do uszczuplenia jego majątku o kwotę stanowiącą równowartość jednostek uczestnictwa w funduszu. Co za tym idzie, wartość umorzenia jednostek uczestnictwa będąca przychodem z tytułu udziału w funduszu kapitałowym jest równocześnie dochodem do opodatkowania.

Reasumując, w przypadku umorzenia jednostek uczestnictwa nabytych przez Wnioskodawcę w drodze dziedziczenia, uzyskany przychód z tytułu udziału w funduszu kapitałowym - z uwagi na to, iż Wnioskodawca nabywając jednostki uczestnictwa w drodze spadku, nie poniósł kosztów ich nabycia - stanowi równocześnie dochód do opodatkowania 19% zryczałtowanym podatkiem dochodowym, o którym mowa w art. 30a ust. 1 pkt 5 ustawy. Do pobrania powyższego podatku zobowiązany był płatnik, tj. fundusz inwestycyjny.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ul Piotrowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.