Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBII/1/415-672/14/MCZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-11-04
Teza: Opodatkowanie renty tzw. wdowiej otrzymywanej z Niemiec.
Słowa kluczowe: dochód-dochody uzyskiwane za granicą; miejsce-miejsce zamieszkania; Niemcy; podatek-podatek dochodowy-podatek dochodowy od osób fizycznych; renta; rezydent podatkowy; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawczyni przedstawione we wniosku z 14 sierpnia 2014 r. (data wpływu do Biura – 18 sierpnia 2014 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty dla wdowy otrzymywanej z Niemiec:

*   w części dotyczącej braku obowiązku pobierania przez bank w Polsce zaliczek na podatek dochodowy od ww. renty – **jest prawidłowe,**
*   w części dotyczącej zasad opodatkowania renty dla wdowy otrzymywanej z Niemiec oraz obowiązku wykazywania jej w rocznym zeznaniu podatkowym – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 18 sierpnia 2014 r. wpłynął do Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty dla wdowy otrzymywanej z Niemiec.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

W 2012 r. Wnioskodawczyni otrzymała rentę wdowią po zmarłym mężu, który pracował i mieszkał w Niemczech. Wnioskodawczyni mieszka i pracuje w Polsce.

Renta wypłacana jest przez niemiecką instytucję państwową z ustawowego niemieckiego ubezpieczenia społecznego.

Do 2013 r. pieniądze z renty były przesyłane na konto w niemieckim banku, a następnie na konto dewizowe w Polsce. Po wpłynięciu pieniędzy na konto dewizowe została pobrana zaliczka na podatek od rent i emerytur zagranicznych. Na koniec roku Wnioskodawczyni otrzymała z banku PIT-11.

Co roku Wnioskodawczyni przesyła do niemieckiego ZUS-u informację o dochodach otrzymanych w Polsce celem wliczenia ich do renty z tytułu śmierci męża.

Niemiecki odpowiednik ZUS-u do tej pory nie pobrał żadnego podatku od renty po mężu, gdyż renta jest niska i w Niemczech nie podlega opodatkowaniu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

W którym kraju powinna zostać opodatkowana renta po mężu?

Wnioskodawczyni uważa, że bank nie powinien pobierać zaliczek na poczet podatków od dochodów zagranicznych. Jest to dla Wnioskodawczyni niezrozumiałe dlaczego Polska ma obowiązek opodatkowania niemieckiej renty po mężu.

Zdaniem Wnioskodawczyni, dochody zagraniczne, czyli niemiecka renta po mężu powinna być ujawniona i dodana (wliczona) do dochodów uzyskanych w Polsce bez pobierania podatku.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się w części za prawidłowe a w części za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1.  posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
2.  przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

Stosownie do treści art. 4a cyt. ustawy powołane wyżej przepisy stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Z uwagi na to, że Wnioskodawczyni ma miejsce zamieszkania w Polsce, a otrzymywana przez nią od 2012 r. renta tzw. wdowia (po zmarłym mężu) jest wypłacana z Niemiec, zastosowanie w niniejszej sprawie znajdzie umowa z dnia 14 maja 2003 r. między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisana w Berlinie dnia14 maja 2003 r. (Dz.U. z 2005 r., Nr 12, poz. 90).

Zgodnie z art. 18 ust. 1 ww. umowy polsko-niemieckiej, emerytury i podobne świadczenia lub renty, otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie (w Polsce) z drugiego Umawiającego się Państwa (z Niemiec), podlegają opodatkowaniu tylko w tym pierwszym Państwie (w Polsce).

Natomiast zgodnie z art. 18 ust. 2 tejże umowy, bez względu na postanowienia ustępu 1 niniejszego artykułu płatności otrzymywane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w jednym Umawiającym się Państwie (w Polsce) z obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych drugiego Umawiającego się Państwa (z Niemiec), podlegają opodatkowaniu tylko w tym drugim Państwie (w Niemczech).

Zatem stwierdzić należy, iż emerytury i renty otrzymywane z Niemiec, wypłacane osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu w Polsce. Wyjątek dotyczy jednak sytuacji gdy świadczenia (płatności) są wypłacane z niemieckiego obowiązkowego systemu ubezpieczeń socjalnych (społecznych) Republiki Federalnej Niemiec, bowiem wówczas, stosownie do ww. art. 18 ust. 2 umowy płatności, takie podlegają opodatkowaniu tylko w państwie źródła, tj. w Niemczech.

Niemieckie ustawowe ubezpieczenie społeczne składa się z pięciu działów:

1.  ustawowe ubezpieczenie na wypadek bezrobocia,
2.  ustawowe ubezpieczenie emerytalne,
3.  ustawowe ubezpieczenie zdrowotne,
4.  ustawowe ubezpieczenie od następstw wypadków oraz
5.  ustawowe ubezpieczenie pielęgnacyjne.

Świadczenia pochodzące z wszystkich pięciu działów niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego, które wypłaca się osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce, zgodnie z art. 18 ust. 2 umowy, podlegają opodatkowaniu wyłącznie w Niemczech. Wszelkie inne świadczenia emerytalno-rentowe przekazywane osobom mającym miejsce zamieszkania w Polsce podlegają opodatkowaniu tylko w Polsce.

Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni pobiera rentę tzw. wdowią (po zmarłym mężu) wypłacaną z niemieckiego ustawowego ubezpieczenia socjalnego (społecznego).

Mając na uwadze przestawiony stan faktyczny oraz powołane wyżej przepisy prawa należy zatem stwierdzić, że skoro otrzymywana przez Wnioskodawczynię renta po zmarłym mężu jest wypłacana z niemieckiego ustawowego ubezpieczenia społecznego, to w niniejszej sprawie ma zastosowanie art. 18 ust. 2 ww. umowy, a tym samym płatności otrzymywane z tytułu renty dla wdowy podlegają opodatkowaniu tylko w Niemczech. Tym samym należność z tytułu ww. renty zgodnie z postanowieniami umowy, nie podlega opodatkowaniu w Polsce.

Tym samym Wnioskodawczyni, nie była w 2012 i 2013 r. i nie jest zobowiązana do odprowadzenia od ww. renty podatku w Polsce i wykazywania jej w zeznaniu podatkowym, co oznacza, że w przypadku uzyskiwania innych dochodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym na Wnioskodawczyni nie ciążył obowiązek doliczenia do tych dochodów renty otrzymywanej z Niemiec.

W związku z tym, bank jako płatnik nie powinien był pobierać zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych od tego świadczenia. Skoro jednak bank w Polsce pobierał zaliczkę na podatek dochodowy i Wnioskodawczyni wykazywała dochód z niemieckiej renty w zeznaniach podatkowych, to obecnie na podstawie art. 75 § 1 i § 2 ustawy Ordynacji podatkowej może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Równocześnie z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Wnioskodawczyni obowiązana jest złożyć skorygowane zeznanie (deklarację) - art. 75 § 3 ww. ustawy.

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji wraz z dołączonym pisemnym uzasadnieniem przyczyn korekty (art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej).

Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawczyni w części dotyczącej braku obowiązku pobierania przez bank w Polsce zaliczek na podatek dochodowy od renty dla wdowy z Niemiec należało uznać za prawidłowe (choć z innych przyczyn niż wskazała Wnioskodawczyni).

Natomiast stanowisko Wnioskodawczyni w części dotyczącej zasad opodatkowania renty dla wdowy otrzymywanej z Niemiec oraz obowiązku wykazywania jej w rocznym zeznaniu podatkowym należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Do wniosku Wnioskodawczyni dołączyła kserokopię dokumentów. Należy jednak zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do ich oceny (weryfikacji); jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i jego stanowiskiem. Zatem treść dołączonych do wniosku dokumentów pozostaje bez wpływu na załatwienie sprawy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.