Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-1.4012.582.2019.2.MG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-11-05
Teza: braku możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji projektu.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-prawo do odliczenia; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 z późn. zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 5 września 2019 r. (data wpływu 6 września 2019 r.), uzupełnionym pismem z 16 października 2019 r. (data wpływu: 21 października 2019 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie braku możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji projektu pn. „…” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 września 2019 r. do tut. Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie braku możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji projektu pn. „…”.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 16 października 2019 r. (data wpływu 21 października 2019 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu z 9 października 2019 r., znak: 0111-KDIB3-1.4012.582.2019.1.MG.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Kościół (dalej również jako: „Wnioskodawca”) planuje realizować projekt dofinansowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, Oś Priorytetowa 3 Gospodarka niskoemisyjna, poddziałanie 3.2.1 Efektywność energetyczna w budynkach publicznych. Nazwa projektu: „…”. Przedmiotem projektu są prace związane z głęboką termomodernizacją obiektu użyteczności publicznej o charakterze społecznym, edukacyjnym i kulturalnym. Planowana inwestycja obejmuje: modernizację instalacji C.O. wraz z wymianą kotła na kocioł gazowy kondensacyjny, modernizację instalacji c.w.u. wraz z ogrzewaniem elektrycznym, docieplenie przegród poziomych i pionowych wraz z wymianą stolarki okiennej i drzwiowej, modernizację instalacji wentylacyjnej, modernizację instalacji elektrycznej w kierunku wymiany oświetlenia na energooszczędne.

Efektem projektu będzie powstanie Centrum Kulturalno-Społecznego dla mieszkańców W. Realizowana inwestycja ma w całości służyć celom społeczno-edukacyjnym. Infrastruktura objęta projektem - budynek jest obecnie nieużytkowany, a więc nie jest prowadzona w nim żadna działalność gospodarcza czy komercyjna.

Sprawowanie kultu to główne zadanie Wnioskodawcy stąd wynikają jej działania duchowe, duszpasterskie, edukacyjno-wychowawcze i kulturalne.

Wnioskodawca. nie jest czynnym podatnikiem VAT.

Zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie projektu, na wyodrębniony rachunek bankowy beneficjenta wpłyną środki, które wykorzystane będą wyłącznie na sfinansowanie ściśle określonych w umowie wydatków związanych z realizacją projektu.

Dotacja będzie stanowić maks. 85% kosztów kwalifikowalnych, pozostałe 15% środków stanowią środki własne Wnioskodawcy. Wydatki w ramach projektu realizowanego przez Parafię są finansowane w kwocie brutto. Podatek VAT zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie oraz wzorem umowy o dofinansowanie projektu jest wydatkiem kwalifikowanym tj. finansowanym z dofinansowania uzyskanego w ramach umowy. Jednocześnie beneficjent zobowiązuje się do zwrotu zrefundowanej części podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie tego podatku. Kwoty dofinansowania zadań wykonywanych na rzecz projektu będą przeznaczone na: pokrycie kosztów usług: przygotowanie projektu - audyt energetyczny, dokumentacja techniczna, roboty budowlane oraz kosztów promocji.

W ramach działań objętych dotacją Wnioskodawca nie będzie generował przychodów, nie będzie świadczył żadnych usług komercyjnych. Otrzymane dofinansowanie nie będzie generowało przychodów w znaczeniu opłat ponoszonych przez użytkowników za towary lub usługi zapewnione przez projekt. Generowane będą oszczędności kosztów działalności osiągnięte przez projekt traktowane zgodnie z art. 61 ust. 1 rozporządzenia nr 1303/2013 jak dochody. Jednak całkowity kwalifikowalny koszt przed zastosowaniem art. 61 ust. 1-6 rozporządzenia nr 1303/2013 nie przekracza 1 000 000 EUR co przesądza o tym, że projekt nie jest projektem generującym dochód. Zakupione w ramach projektu towary i usługi nie służą innym czynnościom - nie związanym z realizacją projektu.

Po zakończeniu realizacji inwestycji zostanie oddany do użytkowania budynek Centrum Społeczno-Kulturalnego gdzie będą prowadzone działania kulturalno-edukacyjne. Infrastruktura CSK będzie udostępniana nieodpłatnie - nie będą pobierane od użytkowników żadne opłaty z tytułu korzystania z infrastruktury.

Wnioskodawca nie będzie dokonywać czynności opodatkowanych podatkiem VAT związanych z termomodernizowaną infrastrukturą.

Żaden inny podmiot nie będzie wykorzystywał powstałej infrastruktury do działalności, w związku z którą będzie pobierał opłaty opodatkowane VAT.

Wnioskodawca nie jest i nie planuje być czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z umową o dofinansowanie projektu beneficjent zobowiązuje się do zwrotu zrefundowanej części podatku VAT, jeżeli zaistnieją przesłanki umożliwiające odzyskanie tego podatku także po zakończeniu projektu. Zgodnie ze stanowiskiem Komisji Europejskiej z 14 lipca 2016 r. podatek VAT stanowi wydatek niekwalifikowalny w przypadku gdy jest możliwy do odzyskania. Znaczenie pojęcia „możliwy do odzyskania wykracza, w opinii Komisji poza możliwości odzyskiwania podatku wynikające z treści przepisów właściwych w zakresie tego podatku i obejmuje wszystkie mechanizmy związane z jego odzyskiwaniem, w tym te, które nie wynikają bezpośrednio z przepisów właściwych w zakresie VAT. Komisja wskazała, że nie jest właściwym oddzielanie fazy konstrukcyjnej realizacji projektu od fazy eksploatacyjnej i wiązanie możliwości odzyskiwania podatku jedynie z beneficjentem. Na tej podstawie Komisja stwierdza, że VAT nie może stanowić wydatku kwalifikowanego w każdym przypadku, gdy w fazie eksploatacyjnej projektu podmiot wykorzystujący infrastrukturę, niezależnie od swojego statusu i powiązania z beneficjentem projektu, będzie pobierał opłaty opodatkowane VAT.

W ww. piśmie uzupełniającym z 16 października 2019 r. Wnioskodawca doprecyzował opis sprawy i wyjaśnił:

Towary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z art. 88 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług jedynie w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4 art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Na fakturach VAT dokumentujących wydatki związane z realizowanym projektem jako nabywca będzie figurował Wnioskodawca.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie (sformułowane ostatecznie w ww. piśmie z 16 października 2019 r.):

Czy Wnioskodawca, na podstawie zapisów art. 86 - 88 ustawy o podatku od towarów i usług, ma możliwość pełnego lub częściowego odliczenia podatku naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących planowanych do przeprowadzenia prac termomodernizacyjnych obiektu objętego przedmiotem projektu pn. „…”, w okresie rozliczeniowym, w którym Wnioskodawca potencjalnie mógłby dokonać odliczenia?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur dotyczących realizacji projektu pn. „\`(...)\`”, planowanego do dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020, poddziałanie 3.2.1 Efektywność energetyczna w budynkach publicznych. Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem VAT. Wnioskodawca realizując projekt nie jest i nie może być uznawana za podatnika VAT, ponieważ towary i usługi nabyte na potrzeby jego realizacji nie będą miały w żadnym zakresie związku z wykonywaniem czynności opodatkowanych VAT.

Stosownie do przepisu art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r o podatku od towarów i usług (Dz. U Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2. bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Z kolei ust. 6 stanowi, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony, o którym mowa w art. 86 ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z realizacją wyżej opisanego projektu, gdyż poniesione wydatki nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT - infrastruktura objęta wsparciem w ramach projektu zostanie w całości udostępniona nieodpłatnie. Wnioskodawca nie jest ponadto zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Wnioskodawcy nie przysługuje prawo zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ustawy o podatku od towarów i usług. Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki (art. 86, art. 87 ustawy), tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z nabyciem których podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych.

Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami podatkowymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego). Rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami VAT. W przypadku Wnioskodawcy, warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż towary i usługi nabywane w ramach realizacji projektu nie są związane z czynnościami opodatkowanymi tym podatkiem oraz Wnioskodawca nie jest czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Nie ma też prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizowanym zadaniem. Zatem, nie przysługuje prawo do zwrotu podatku, o którym mowa w art. 87 ust. 1 ustawy. Poniesione wydatki nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych i Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy stwierdzić należy, że nie zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowa zasada dotycząca odliczania podatku naliczonego została sformułowana w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174 z późn. zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wynika z art. 87 ust. 1 ustawy, w przypadku gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika zostały określone w art. 87 ust. 2-6 ustawy.

Przedstawiona w art. 86 ust. 1 ustawy zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Ten ostatni przepis określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7 (art. 88 ust. 4 ustawy).

Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.

Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

Art. 15 ust. 1 ustawy stanowi, że podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych (art. 15 ust. 2 ustawy).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca planuje realizować projekt dofinansowany w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa. Przedmiotem projektu są prace związane głęboką termomodernizacją obiektu użyteczności publicznej o charakterze społecznym, edukacyjnym i kulturalnym. Efektem projektu będzie powstanie Centrum Kulturalno-Społecznego dla mieszkańców. Realizowana inwestycja ma w całości służyć celom społeczno-edukacyjnym. Wnioskodawca. nie jest czynnym podatnikiem VAT. Towary i usługi nabywane w ramach realizowanego projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W rozpatrywanej sprawie wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą braku prawa do odliczenia pełnego lub częściowego podatku naliczonego z faktur dotyczących realizacji projektu.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT.

W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie zostały spełnione, gdyż Wnioskodawca nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT. Ponadto towary i usługi nabywane dla realizacji projektu nie będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku od towarów i usług naliczonego z faktur dotyczących realizacji opisanego projektu ani w całości ani w części. Tym samym, Wnioskodawcy z tego tytułu nie przysługuje prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Wskazać również należy, że kryterium kwalifikowalności wydatków w ramach rozliczeń dotyczących wykorzystywanych środków pomocowych Unii Europejskiej (w tym kwalifikowalności podatku od towarów i usług), nie jest zagadnieniem regulowanym przez przepisy prawa podatkowego.

Organy podatkowe nie są kompetentne do rozstrzygania wątpliwości podatników odnośnie możliwości zaliczenia wartości podatku od towarów i usług do kosztów kwalifikowanych. Pojęcie to należy rozumieć zgodnie z przepisami regulującymi zasady korzystania ze środków bezzwrotnej pomocy zagranicznej.

Zasady i przepisy podatkowe mogą być jedynie pomocne przy dokonywaniu przez Wnioskodawcę kwalifikacji, czy podatek VAT od zakupów objętych dofinansowaniem ze środków unijnych w związku z realizacją projektu, będącego przedmiotem ww. wniosku może być zaliczony do kosztów kwalifikowanych.

Tym samym, przedmiotem niniejszej interpretacji jest wyłącznie ocena stanowiska Wnioskodawcy w zakresie prawa do obniżenia przez Wnioskodawcę kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją wskazanego we wniosku projektu.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 2193 z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.