Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP3/443-91b/09/JK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2009-07-07
Teza: Należy zgodzić się z oceną Spółki, iż fakt posiadania koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i czynność zakupu energii elektrycznej którą Wnioskodawca zużywa na własne potrzeby mieści się w dyspozycji przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Podkreślić należy, iż w opisanym stanie faktycznym posiadana koncesja w żadnym wypadku nie wiąże się z zakupem energii elektrycznej z zewnątrz i zużyciem zakupionej energii na własne potrzeby. W tym zakresie, gdy Spółka zakupuje energię na własne potrzeby i nie przeznacza jej do sprzedaży staje się nabywcą końcowym, jak każdy inny podmiot, który zużywa energię na własne potrzeby. Zatem, w sytuacji opisanej we wniosku, podatnikiem zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym jest podmiot, który dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu czyli w tym przypadku osoba lub jednostka, która sprzedaje Spółce energię elektryczną.
Słowa kluczowe: energia-energia elektryczna; nabywca-nabywca końcowy; obowiązek-obowiązek podatkowy
Przepisy: [AKCYZA] Ustawa o podatku akcyzowym-Dział II-Rozdział 1-art. 9

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 10 kwietnia 2009 r. (data wpływu 24 kwietnia 2009 r.) zmienionym i uzupełnionym pismem z dnia 28 kwietnia 2009 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczące podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania nabywanej energii elektrycznej - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 kwietnia 2009 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczący podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania nabywanej energii elektrycznej.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Przedsiębiorstwo posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej udzieloną przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, której przedmiotem jest wytwarzanie energii elektrycznej z odnawialnych źródeł energii (elektrownia wiatrowa). Na podstawie tej koncesji wytwarza energię elektryczną, którą w całości odsprzedaje na rzecz zakładu energetycznego. Spółka jest również nabywcą konwencjonalnej energii elektrycznej zużywanej do prowadzenia pozostałej działalności gospodarczej (w większości) oraz do wytwarzania energii elektrycznej.

Wnioskodawca dodaje, iż największą jego wątpliwość budzi fakt czy jest w przedstawionej sytuacji jest „nabywcą końcowym”, gdyż posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej pochodzącej z odnawialnego źródła energii będąc jednocześnie nabywcą konwencjonalnej energii elektrycznej. W przekonaniu Spółki, wytwarza ona energię, której źródło pochodzenia jest inne od źródła pochodzenia energii nabywanej i zużywanej do prowadzenia działalności gospodarczej.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy w myśl ustawy o podatku akcyzowym Spółka jest podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu zużycia zakupionej energii elektrycznej?

Stanowisko Wnioskodawcy.

Zdaniem Zainteresowanego, sytuacja, w której podmiot posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej i jednocześnie kupuje energię elektryczną, którą zużywa na własne potrzeby mieści się w zakresie przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Niezależnie od tego czy podmiot, który posiada koncesję na wytwarzanie energii elektrycznej przeznacza ją do sprzedaży czy też tylko ją zużywa, koncesja ta w żadnym wypadku nie wiąże się z zakupem energii elektrycznej z zewnątrz i zużycie tej zakupionej energii na własne potrzeby. W tym zakresie, gdy podmiot zakupuje energię na własne potrzeby (nie przeznacza jej do sprzedaży) staje się nabywcą końcowym jak każdy inny podmiot (ostateczny konsument), który zużywa energię na własne potrzeby. W związku z powyższym przedmiotem opodatkowania jest sprzedaż energii elektrycznej nabywcy końcowemu, a podatnikiem podmiot który sprzedaje energię elektryczną.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Ze wskazanej regulacji wynika, iż osoba zainteresowana, to osoba, która chce uzyskać interpretację przepisów prawa podatkowego w celu ułożenia swoich interesów w sferze prawa podatkowego. Zatem z wnioskiem może wystąpić osoba, u której wystąpił lub może wystąpić określony stan faktyczny (zdarzenie przyszłe), który może rodzić określone konsekwencje w sferze prawa podatkowego. (por. B. Brzeziński, M. Kalinowski, A. Olesińska, M. Masternak, J. Orłowski, Ordynacja Podatkowa. Komentarz, Toruń 2007, s. 78). Zatem niniejsza interpretacja ogranicza się do praw i obowiązków podatkowych Wnioskodawcy.

W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), w przypadku energii elektrycznej przedmiotem opodatkowania akcyzą jest:

*   nabycie wewnątrzwspólnotowe energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
*   sprzedaż energii elektrycznej, w tym przez podmiot nieposiadający koncesji na przesyłanie, dystrybucję lub obrót tą energią w rozumieniu ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. - Prawo energetyczne, który wyprodukował tę energię, nabywcy końcowemu na terytorium kraju;
*   zużycie energii elektrycznej przez podmiot posiadający koncesję, o której mowa w pkt 2;
*   zużycie energii elektrycznej przez podmiot nieposiadający koncesji, o której mowa w pkt 2, który wyprodukował tę energię;
*   import energii elektrycznej przez nabywcę końcowego;
*   zużycie energii elektrycznej przez nabywcę końcowego, jeżeli nie została od niej zapłacona akcyza w należnej wysokości i nie można ustalić podmiotu, który dokonał sprzedaży tej energii elektrycznej nabywcy końcowemu.

Za zużycie energii elektrycznej nie uznaje się strat powstałych w wyniku przesyłania lub dystrybucji energii elektrycznej, z wyłączeniem energii zużytej w związku z jej przesyłaniem lub dystrybucją.

Należy zgodzić się z oceną Spółki, iż fakt posiadania koncesji na wytwarzanie energii elektrycznej ze źródeł odnawialnych i czynność zakupu energii elektrycznej którą Wnioskodawca zużywa na własne potrzeby mieści się w dyspozycji przepisu art. 9 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku akcyzowym. Podkreślić należy, iż w opisanym stanie faktycznym posiadana koncesja w żadnym wypadku nie wiąże się z zakupem energii elektrycznej z zewnątrz i zużyciem zakupionej energii na własne potrzeby. W tym zakresie, gdy Spółka zakupuje energię na własne potrzeby i nie przeznacza jej do sprzedaży staje się nabywcą końcowym, jak każdy inny podmiot, który zużywa energię na własne potrzeby.

Zatem, w sytuacji opisanej we wniosku, podatnikiem zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym jest podmiot, który dokonuje czynności podlegających opodatkowaniu czyli w tym przypadku osoba lub jednostka, która sprzedaje Spółce energię elektryczną.

Ponadto, mając na uwadze fakt, że stroną wniosku o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego jest Spółka – jako nabywca energii elektrycznej, zaznacza się, iż interpretacja nie ma mocy wiążącej dla podmiotu sprzedającego energię na rzecz Spółki (dystrybutora). Podmiot ten, aby uzyskać interpretację indywidualną powinien wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. W konsekwencji regulacje zawarte w art. 14k-14n ustawy Ordynacja podatkowa nie będą miały zastosowania dla tego podmiotu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ul. Staromłyńska 10, 70-561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.