Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.663.2025.3.AB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-16
Teza: Prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z
faktur dokumentujących usługi noclegowe nabyte na rzecz
pracowników, którzy korzystają z tych usług wyłącznie w celu
realizacji obowiązków służbowych.
Słowa kluczowe: agencja
kontrahent
najem
odliczenia-prawo do odliczenia
pracownik
spółki-spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
zakwaterowanie
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 88

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 1 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących usługi noclegowe nabyte na rzecz pracowników, którzy
    korzystają z tych usług wyłącznie w celu realizacji obowiązków służbowych. Uzupełnili go
    Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 25 lipca 2025 r. (data wpływu 29 lipca
    2025 r.) oraz pismem z 30 września 2025 r. (data wpływu).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego (ostatecznie doprecyzowany w uzupełnieniu wniosku)
    Spółka (...) Sp. z o.o. prowadzi działalność gospodarczą jako agencja pracy tymczasowej, w
    ramach której deleguje pracowników – głównie obywateli Ukrainy – do pracy w
    podmiotach trzecich na terenie Polski. W celu zapewnienia sprawnej organizacji pracy
    oraz zagwarantowania dostępności pracowników, Spółka wynajmuje dla nich pokoje
    noclegowe. Koszty zakwaterowania ponosi Spółka – pracownicy nie ponoszą odpłatności
    za noclegi. Zakwaterowanie pracowników służy wyłącznie celom związanym z prowadzoną
    działalnością gospodarczą – umożliwia świadczenie usług pracowniczych na rzecz
    kontrahentów. Spółka otrzymuje faktury z tytułu usług noclegowych od dostawców (hoteli,
    pensjonatów, kwater prywatnych), z wyszczególnionym podatkiem VAT.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż:
    1. Tak, Spółka jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    2. Umowy najmu zawierane są bezpośrednio z właścicielem obiektu noclegowego, nie jest
      on bezpośrednio Państwa klientem, do którego wysyłani są pracownicy tymczasowi.
      Jest to inny obiekt, który oferuje możliwość tańszego noclegu pracowniczego.
    3. Tak, usługi noclegowe nabywają Państwo we własnym imieniu, a następnie pracownicy
      korzystają z noclegu w ramach wykonywanej pracy.
    4. Tak. Zakwaterowanie pracowników tymczasowych jest ściśle związane ze świadczeniem
      usług pracy tymczasowej i stanowi koszt bezpośrednio związany z realizacją usług
      świadczonych kontrahentom.
    5. Tak. Koszty zakwaterowania dotyczą czynności opodatkowanych VAT, tj. odpłatnego
      świadczenia usług pracy tymczasowej na rzecz kontrahentów.
    6. Na pytanie nr 6 o treści:
      Czy zakup usług wynajmu pokoi/miejsc noclegowych na rzecz pracowników wliczają
      Państwo do jednej ogólnej kwoty, jako element składowy usługi wynajmu pracowników
      na rzecz swoich kontrahentów? Czy ich odsprzedaż jest opodatkowana na podstawie
      art. 8 ust. 2a ustawy o podatku od towarów z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
      towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.)?
      Udzielili Państwo następującej odpowiedzi:
      Z Państwa klientami bezpośrednimi zawieracie Państwo umowę, w której spółka daje
      zakwaterowanie, z racji braku posiadania obiektu noclegowego przez spółkę, muszą
      Państwo skorzystać z innych obiektów, które świadczą usługi wynajmu w korzystnej dla
      Państwa cenie. Jako agencja pracy tymczasowej, wystawiacie fakturę VAT dla klienta

      (np. hotelu) za usługę natomiast fakturę za zakwaterowanie pracownicze dostajecie od
      klienta, u którego wynajmujecie nocleg. Nie są to powiązane podmioty oraz usługa nie
      jest odsprzedawana.
    7. Na pytanie nr 7 o treści:
      Jaki jest symbol PKWiU z 2015 r. oraz nazwa grupowania, wynikające z Polskiej
      Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) z 2015 r. wprowadzonej rozporządzeniem Rady
      Ministrów z dnia 4 września 2015 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług
      (PKWiU) (Dz. U. z 2015 r. poz. 1676 ze zm.) dla nabywanych przez Państwa usług
      noclegowych na rzecz pracowników, których dotyczy pytanie wniosku? (Należy podać
      pełny, siedmiocyfrowy symbol PKWiU).
      Udzielili Państwo następującej odpowiedzi: PKWiU: 55.20.19.0 – „Pozostałe usługi
      związane z zakwaterowaniem, gdzie indziej niesklasyfikowane”.
    8. Na pytanie nr 8 o treści:
      Czy wynajmowanie przez Państwa pokoje/miejsca noclegowe i następnie ich
      udostępnianie pracownikom jest niezbędne w celu prowadzenia przez Państwa
      działalności gospodarczej? Prosimy o szczegółową odpowiedź i wskazanie z jakich
      szczególnych okoliczności to wynika.
      Udzielili Państwo następującej odpowiedzi:
      Tak. Udostępnianie zakwaterowania jest konieczne, aby zapewnić pracownikom
      tymczasowym możliwość wykonywania pracy w miejscowościach oddalonych od ich
      miejsca zamieszkania. Dla wielu projektów bez zapewnienia noclegów realizacja
      umowy byłaby niemożliwa. Koszt zakwaterowania jest stałym elementem
      kalkulacyjnym usługi i znajduje odzwierciedlenie w wynagrodzeniu od kontrahenta. W
      miejscowościach turystycznych brakuje wolnych rąk do pracy, z tego względu są
      ściągane osoby nie mieszkające na terenie Państwa klientów, bez zakwaterowania nie
      byłoby możliwe rozpoczęcie ich pracy.
      Z kolei w uzupełnieniu wniosku z 30 września 2025 r. doprecyzowano:
    1. Spółka nabywa usługi noclegowe dla pracowników, a nie wynajmuje określonych pokoi
      czy lokali mieszkalnych. Kontrahenci (hotele, pensjonaty, kwatery prywatne, firmy
      oferujące zakwaterowanie pracownicze) świadczą na Państwa rzecz kompleksową
      usługę zakwaterowania pracowników - to dostawca decyduje o przydziale konkretnych
      pokoi i miejsc noclegowych. Spółka nie ma wpływu na to, w którym pokoju lub miejscu
      w obiekcie będzie zakwaterowany dany pracownik.
    2. Spółka nie zawiera klasycznych umów najmu lokali mieszkalnych - nabywane są usługi
      noclegowe jako świadczenie kompleksowe (zakwaterowanie pracowników).
      Jeśli w wyjątkowych sytuacjach podpisują Państwo umowy długoterminowe na
      zakwaterowanie (np. przy większych kontraktach), to:
      ·umowy mają zwykle charakter krótkookresowy, dostosowany do czasu trwania
        zlecenia (od kilku tygodni do kilku miesięcy),
      ·dostawca odpowiada za zapewnienie warunków noclegowych i utrzymanie obiektu w
        stanie zdatnym do zamieszkania,
      ·spółka reguluje należności zgodnie z liczbą zakwaterowanych osób i okresem
        korzystania z noclegów; nie ingeruje w przydział poszczególnych pokoi,
      ·faktury zasadniczo dokumentują usługę noclegową opodatkowaną VAT, jedynie w
        nielicznych przypadkach, gdy dostawca stosuje inną formę rozliczeń, mogą pojawić
        się faktury z opisem „wynajem pokoi”, jednak zawsze dotyczą one faktycznego
        zapewnienia noclegów pracowniczych,
      ·Prawa i obowiązki stron
        W ramach świadczenia usług noclegowych agencja (Spółka) ma prawo korzystać z
        miejsc noclegowych dla pracowników, zgłaszać ich liczbę i zmiany oraz otrzymywać
        faktury. Jest zobowiązana do terminowej zapłaty, dbania o prawidłowe użytkowanie
        zakwaterowania i zgłaszania usterek.

      Pracownicy mają prawo do korzystania z przydzielonych miejsc zgodnie z ich
      przeznaczeniem i w standardzie uzgodnionym z usługodawcą, zobowiązani są do
      przestrzegania regulaminu obiektu, dbania o wyposażenie i opuszczenia miejsca
      noclegowego po zakończeniu pracy tymczasowej.
      Faktury nie będą korygowane.
    3. Spółka nabywa usługi noclegowe wyłącznie w celu zapewnienia zakwaterowania
      pracownikom tymczasowym kierowanym do pracy u klientów na terenie Polski.
      Zapewnienie noclegu jest elementem organizacyjnym — umożliwia wykonywanie pracy
      przez pracowników w lokalizacjach odległych od ich miejsca zamieszkania i jest
      niezbędne do świadczenia usług pracy tymczasowej.
      Spółka nie odsprzedaje ani nie refakturuje usług noclegowych na rzecz pracowników
      ani klientów. Koszty zakwaterowania ponosi spółka we własnym imieniu i na własny
      rachunek, nie pobierając z tego tytułu żadnych opłat od pracowników ani od
      podmiotów, u których pracownicy wykonują pracę. Usługi noclegowe nie stanowią
      odrębnego przedmiotu działalności spółki i nie są elementem usług sprzedawanych
      klientom.
    4. Podstawowa działalność Spółki polega na świadczeniu usług pracy tymczasowej i
      udostępnianiu pracowników klientom na podstawie umów zawartych zgodnie z ustawą
      o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Spółka jest formalnym pracodawcą
      pracowników kierowanych do pracy u klientów i odpowiada za organizację oraz
      warunki wykonywania pracy, w tym za zapewnienie zakwaterowania, gdy jest ono
      konieczne ze względu na odległość od miejsca zamieszkania pracownika.
      Nabywane usługi noclegowe są wyłącznie związane z działalnością opodatkowaną VAT,
      tj. świadczeniem usług pracy tymczasowej. Zapewnienie noclegu ma charakter
      pomocniczy i organizacyjny — pozwala na realizację kontraktów z klientami, ale nie
      stanowi samodzielnej, odrębnie sprzedawanej usługi.

## Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Spółka ma prawo do odliczenia podatku VAT
    naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługi noclegowe nabyte na rzecz
    pracowników, którzy korzystają z tych usług wyłącznie w celu realizacji obowiązków
    służbowych?
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zdaniem Spółki, w opisanej sytuacji przysługuje jej prawo do odliczenia VAT od usług
    noclegowych, ponieważ:
      Zakwaterowanie pracowników ma bezpośredni związek z prowadzoną działalnością
      gospodarczą i jest niezbędne do realizacji usług świadczonych przez spółkę jako
      agencja pracy.
      Pracownicy korzystają z noclegów wyłącznie w związku z obowiązkami służbowymi –
      nie jest to świadczenie prywatne ani o charakterze konsumpcyjnym.
      Zakwaterowanie nie stanowi świadczenia dodatkowego dla pracownika (jak np.
      bonus) – nie generuje korzyści prywatnych, lecz służy wyłącznie realizacji
      obowiązków zawodowych.
    W świetle powyższego, zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT oraz orzecznictwem (np.
    wyroki NSA i interpretacje indywidualne), Spółka powinna mieć prawo do odliczenia
    podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących usługi noclegowe.

    Tak. Koszty zakwaterowania pracowników tymczasowych są bezpośrednio związane z
    realizacją usług świadczonych kontrahentom i wynikają z konieczności zapewnienia
    pracownikom odpowiednich warunków do wykonywania pracy w miejscowościach
    oddalonych od ich miejsca zamieszkania.
    Usługi zakwaterowania nabywają Państwo od zewnętrznych podmiotów trzecich (np.
    hoteli, pensjonatów, osób fizycznych), a nie od Państwa kontrahentów, do których
    kierujecie pracowników. Koszt ten jest ponoszony przez Spółkę wyłącznie w związku z
    realizacją usług pracy tymczasowej.
    Spółka stoi na stanowisku, że wydatki na usługi noclegowe dla pracowników
    tymczasowych pozostają w bezpośrednim związku z prowadzoną działalnością
    opodatkowaną VAT (świadczenie usług pracy tymczasowej) i w konsekwencji spełniają
    warunki art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, co daje Spółce prawo do odliczenia podatku
    naliczonego.
    Jednocześnie wskazują Państwo, że inne agencje pracy tymczasowej działające na
    analogicznych zasadach — w tym agencja wynajmująca zakwaterowanie od tego samego
    właściciela co Spółka — korzystają z prawa do odliczenia podatku VAT od nabytych usług
    noclegowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie zadanego pytania tj. prawa do
    odliczenia podatku VAT z tytułu nabytych usług noclegowych na rzecz pracowników.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, podlegają:
      1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
      2) eksport towarów;
      3) import towarów na terytorium kraju;
      4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
      5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
      Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług
      na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Według art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;

      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pojęcie świadczenia usług ma bardzo szeroki zakres. Przez świadczenie należy rozumieć
    każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie, powstrzymanie się od działania
    (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi
    należy mieć na względzie, że ustawa o podatku od towarów i usług zalicza do grona
    usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 tej ustawy. Należy jednak
    zaznaczyć, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje
    bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze
    majątkowym.
    Stosownie do zapisu art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik, działając we własnym imieniu,
    zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego
    świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W
    takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi
    w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86
    ustawy.
    W świetle art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z
      zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Na mocy art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z powołanych przepisów art. 86 ustawy wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione
    łącznie określone warunki:
    1) odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług,
    2) towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
      wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
      określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego),

    3) faktura dokumentuje czynności opodatkowane podatkiem od towarów i usług na
      terytorium Polski, czyli została na niej wskazana kwota podatku.
    Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub niepodlegających temu
    podatkowi.
    Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą
    opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z
    obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z
    okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju
    prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane
    są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.
    Ponadto należy podkreślić, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten
    określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego.
    W myśl art. 88 ust. 1 pkt 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do
      nabywanych przez podatnika usług noclegowych i gastronomicznych, z wyjątkiem:
      a) (uchylona)
      b) nabycia gotowych posiłków przeznaczonych dla pasażerów przez podatników
        świadczących usługi przewozu osób,
      c) usług noclegowych nabywanych w celu ich odprzedaży, opodatkowanych u tego
        podatnika na podstawie art. 8 ust. 2a.
    Z powyższego przepisu wynika zatem, że obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku
    należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika usług noclegowych i
    gastronomicznych. Wyjątek dotyczy jedynie podatników świadczących usługi przewozu
    osób, kupujących gotowe posiłki dla pasażerów oraz usług noclegowych nabytych przez
    podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy, tj. po
    nabyciu usługi w celu przeniesienia jej na kolejnego nabywcę (w związku z tzw.
    refakturą usługi).
    Ponadto, zgodnie z art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy
      podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku
      gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest
      zwolniona od podatku.
    Natomiast w oparciu o art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art.
      96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT.
    Prowadzą Państwo działalność gospodarczą jako agencja pracy tymczasowej, w ramach
    której delegują Państwo pracowników do pracy w podmiotach trzecich na terenie Polski.
    W celu zapewnienia sprawnej organizacji pracy oraz zagwarantowania dostępności
    pracowników nabywacie Państwo usługi noclegowe dla pracowników. Koszty
    zakwaterowania ponoszą Państwo – pracownicy nie ponoszą odpłatności za noclegi.
    Otrzymują Państwo faktury z tytułu usług noclegowych od dostawców (hoteli,

    pensjonatów, kwater prywatnych), z wyszczególnionym podatkiem VAT. Usługi noclegowe
    nabywają Państwo we własnym imieniu, a następnie pracownicy korzystają z noclegu w
    ramach wykonywanej pracy. Zakwaterowanie pracowników tymczasowych jest ściśle
    związane ze świadczeniem usług pracy tymczasowej i stanowi koszt bezpośrednio
    związany z realizacją usług świadczonych kontrahentom. Koszty zakwaterowania dotyczą
    czynności opodatkowanych VAT, tj. odpłatnego świadczenia usług pracy tymczasowej na
    rzecz kontrahentów.
    Nabywacie Państwo usługi noclegowe wyłącznie w celu zapewnienia zakwaterowania
    pracownikom tymczasowym kierowanym do pracy u klientów na terenie Polski.
    Zapewnienie noclegu jest elementem organizacyjnym - umożliwia wykonywanie pracy
    przez pracowników w lokalizacjach odległych od ich miejsca zamieszkania i jest niezbędne
    do świadczenia usług pracy tymczasowej. Nie odsprzedajecie Państwo ani nie
    refakturujecie usług noclegowych na rzecz pracowników ani klientów. Usługi noclegowe
    nie stanowią odrębnego przedmiotu działalności spółki i nie są elementem usług
    sprzedawanych klientom. Nabywane usługi noclegowe są wyłącznie związane z
    działalnością opodatkowaną VAT, tj. świadczeniem usług pracy tymczasowej. Zapewnienie
    noclegu ma charakter pomocniczy i organizacyjny - pozwala na realizację kontraktów z
    klientami, ale nie stanowi samodzielnej, odrębnie sprzedawanej usługi.
    Państwa wątpliwości dotyczą prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego
    z faktur dokumentujących usługi noclegowe nabyte na rzecz pracowników, którzy
    korzystają z tych usług wyłącznie w celu realizacji obowiązków służbowych.
    Ustawodawca wprowadzając od 1 stycznia 2021 r., do ustawy art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c,
    umożliwił podatnikom odliczanie podatku VAT naliczonego od usług noclegowych
    nabytych przez podatników wyłącznie w celu ich odprzedaży na zasadach określonych w
    art. 8 ust. 2a ustawy.
    Wskazać należy, że art. 8 ust. 2a ustawy, jest źródłem praw i obowiązków podatników w
    odniesieniu do świadczeń określanych mianem „odsprzedaży” lub „refakturowania” usług.
    W związku z tym należy stwierdzić, że nabycie usług oraz ich późniejsza odsprzedaż (z
    marżą czy bez) powinny być zawsze traktowane jako dwie odrębne transakcje usługowe.
    Powyższy przepis jest odpowiednikiem art. 28 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28
    listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz.
    UE. L 347, z 11 grudnia 2006 r., s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE
    Rady, który stanowi, że w przypadku, kiedy podatnik działając we własnym imieniu, ale na
    rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że podatnik ten
    nabył i wyświadczył te usługi.
    Oznacza to, że podmiot świadczący (sprzedający) daną usługę nabytą we własnym
    imieniu, lecz na rzecz osoby trzeciej traktowany jest najpierw jako usługobiorca, a
    następnie jako usługodawca tej samej usługi. Przeniesienie ciężaru kosztów na inną
    osobę, nie może być zatem w żaden inny sposób potraktowane niż jako świadczenie
    usługi w tym samym zakresie.
    Odnosząc się zatem do treści art. 8 ust. 2a ustawy, który wprowadza zasadę, że w
    przypadku, gdy podmiot „pośredniczy”, pomiędzy podmiotem faktycznie świadczącym
    usługę, a jej odbiorcą, przyjmuje się, że podmiot ten działa tak jakby sam wcześniej nabył
    taką usługę, a następnie ją wyświadczył, co sprawia, że opodatkowaniu podlegają
    wszystkie etapy w świadczeniu usług, łącznie z tym, w którym nie wykonuje się czynności
    faktycznych. Wspomniana „fikcja prawna”, wynikająca z art. 8 ust. 2a ustawy, znajduje
    zastosowanie w sytuacji, gdy dany podmiot pośredniczący w rzeczywistości nie jest
    konsumentem ostatecznym usługi, a jedynie przyjmuje się wtedy założenie, że taką usługę
    nabył od podmiotu świadczącego, a następnie sam ją wyświadczył na rzecz osoby trzeciej.
    Przepis ten reguluje zatem takie sytuacje, kiedy podatnik, działając we własnym imieniu,
    zawiera umowę, na podstawie której zobowiązuje się do zrealizowania pewnego
    świadczenia, jednak faktycznie świadczenie to realizowane jest przez podmiot trzeci. W

    takim przypadku, gdy podmiot nabywa usługę, a następnie odsprzedaje ją kontrahentowi
    w tzw. „stanie nieprzetworzonym”, uznawany jest za podatnika, który usługę taką świadczy.
    Mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie
    przepisy prawa nie można zgodzić się z Państwa stwierdzeniem, że w przedmiotowej
    sprawie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z
    tytułu nabyć usług noclegowych dla pracowników.
    Jak wynika z opisu sprawy, zapewnienie noclegu jest elementem organizacyjnym -
    umożliwia wykonywanie pracy przez pracowników i jest niezbędne do świadczenia usług
    pracy tymczasowej. Najistotniejszym elementem (świadczeniem głównym) usługi
    świadczonej przez Państwa jest realizacja usług pracy tymczasowej, zaś taki element jak
    nocleg nie stanowi dla Państwa kontrahentów celu samego w sobie, lecz służy lepszemu
    skorzystaniu ze świadczenia głównego.
    W przedmiotowej sprawie nie nabywacie Państwo usług noclegowych w celu ich
    odprzedaży na rzecz kontrahentów w nieprzetworzonym stanie. Nabywane usługi
    noclegowe – jak Państwo wskazali – nie są odsprzedawane ani refakturowane na rzecz
    pracowników ani klientów. Zatem, nabywane usługi noclegowe nie są odsprzedawane w
    niezmienionej formie. Są składową wykonanej usługi kompleksowej polegającej na
    świadczeniu usług pracy tymczasowej.
    W związku z powyższym nie dokonują Państwo odprzedaży usług noclegowych
    rozumianych jako odrębne, niezależne świadczenia w opisanym stanie faktycznym.
    Wskazać należy, że istotą refaktury usług wynikającej z art. 8 ust. 2a ustawy jest odprzedaż
    usług w stanie nieprzetworzonym na kolejnego nabywcę. Skoro w rozpatrywanej sprawie
    nabywają Państwo usługi noclegowe w celu sprzedaży i realizacji innego świadczenia,
    jakim jest usługa kompleksowa w postaci świadczenia usług pracy tymczasowej na rzecz
    kontrahentów, to nie można tu mówić o odprzedaży usługi noclegowej opodatkowanej na
    podstawie art. 8 ust. 2a ustawy.
    Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nabywając usługi noclegowe na rzecz
    pracowników, którzy korzystają z tych usług wyłącznie w celu realizacji obowiązków
    służbowych, nie mają Państwo prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego z tytułu
    nabycia usług noclegowych, ponieważ nie dokonują Państwo odprzedaży usług
    noclegowych na zasadach określonych w art. 8 ust. 2a ustawy.
    W opisanej sprawie nie zostaje spełniony warunek określony w art. 88 ust. 1 pkt 4 lit. c
    ustawy.
    Nabyte przez Państwa usługi noclegowe mieszczą się w zakresie usług wskazanych w art.
    88 ust. 1 pkt 4 ustawy, do których nie stosuje się obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy
    podatku. W konsekwencji nie przysługuje Państwu prawo do odliczenia podatku od
    towarów i usług naliczonego z tytułu nabycia usług noclegowych, pomimo faktu, że usługi
    te związane są z wykonywanymi przez Państwa czynnościami opodatkowanymi.
    Tym samym Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Państwa wniosku
    (pytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie
    mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone.

    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Ponoszą Państwo
    ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego przedstawieniem.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, należy
    zaznaczyć, że wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści
    wniosku opisie sprawy. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny
    stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w
    sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku w opisie sprawy,
    udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w
      jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego
      (interpretację indywidualną).
    Zatem przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów
    regulujących podatek od towarów i usług względem Państwa, a nie wywiera skutku
    prawnego dla innych agencji pracy tymczasowych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.