Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP2/4512-725/15/JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-11-10
Teza: Określenie czy wniesienie udziałów Spółki I do Spółki II w zamian za udziały Spółki II należy rozumieć jako prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu; instrumenty-instrumenty finansowe; opodatkowanie; udział; udział-sprzedaż udziałów
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 31 lipca 2015r. (data wpływu 7 sierpnia 2015r.), uzupełnionym pismem z 3 listopada 2015r. (data wpływu 6 listopada 2015r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy wniesienie udziałów Spółki I do Spółki II w zamian za udziały Spółki II należy rozumieć jako prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT (pytanie nr 1) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 7 sierpnia 2015r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług m.in. w zakresie określenia czy wniesienie udziałów Spółki I do Spółki II w zamian za udziały Spółki II należy rozumieć jako prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT (pytanie nr 1).

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 3 listopada 2015r. (data wpływu 6 listopada 2015r.) przesłanym w związku z wezwaniem tut. organu z 23 października 2015r. znak: IBPP2/4512-725/15/JJ.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca posiada rezydencję podatkową w Polsce. Wnioskodawca zamierza samodzielnie lub wraz z inną osobą fizyczną - polskim rezydentem podatkowym (zwanym dalej: „Wspólnikiem nr 2") - założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie Polski (zwaną dalej „Spółką I").

W przyszłości Wnioskodawca i Wspólnik nr 2 zamierzają wnieść wszystkie przysługujące im udziały Spółki 1 (po jej zarejestrowaniu w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego) do innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością (zwanej dalej: „Spółką II") z siedzibą na terenie Polski (zwanej dalej: "Spółką II"). W rezultacie powyższego zostanie podwyższony kapitał zakładowy Spółki II. Nie przewiduje się, żeby Spółka II miała dokonywać na rzecz Wnioskodawcy i Wspólnika nr 2 jakiejkolwiek dodatkowej zapłaty w gotówce w związku z objęciem przez nich udziałów Spółki II.

W wyniku aportu udziałów Spółki I, Spółka II uzyska bezwzględną większość praw głosu w Spółce I.

W zarządzie Spółki II zasiadać będzie Wnioskodawca i ewentualnie Wspólnik nr 2. Podstawą wykonywania czynności członków zarządu przez Wnioskodawcę i Wspólnika nr 2 będzie jedynie uchwała wspólników Spółki II o ich powołaniu na członków zarządu.

Wnioskodawca także wskazuje, iż nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej mającej za przedmiot transakcje na udziałach czy akcjach spółek (np. działalności brokerskiej czy też maklerskiej), a posiadanie udziałów Spółki I oraz Spółki II nie będzie bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Posiadanie udziałów Spółki I oraz Spółki II nie będzie odzwierciedlać także sytuacji wymienionych w art. 43 ust. 16 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, tekst jednolity ze zmianami, zwanej dalej: „ustawą o VAT"). Wnioskodawca nie świadczy i nie zamierza świadczyć także usług przechowywania oraz zarządzania udziałami spółek. Wnioskodawca nie świadczy ani nie będzie świadczył na rzecz Spółki I oraz Spółki II usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych podlegających podatkowi od towarów i usług.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

1.  Czy wniesienie udziałów Spółki I do Spółki II w zamian za udziały Spółki II należy rozumieć jako prowadzenie przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT?
2.  W przypadku odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, czy Wnioskodawcy przysługiwać będzie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT?

Stanowisko Wnioskodawcy (przeformułowane w ww. piśmie z 3 listopada 2015r.):

Ad 1.

Zdaniem Wnioskodawcy, wniesienie udziałów Spółki I do Spółki II w zamian za udziały Spółki II nie należy rozumieć jako prowadzenia przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (zwanym dalej: „podatkiem VAT"), podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, towarami są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Mając na uwadze powyższe, jak i treść art. 7 ustawy o VAT, wniesienie udziałów do spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie powinno być traktowane jako dostawa towarów dla potrzeb ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT. Niemniej jednak, aby dana usługa podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi ona być świadczona w ramach działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ustawy o VAT.

Z orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, iż samo nabywanie i zbywanie udziałów w spółkach, nawet jeśli jest związane z czerpaniem korzyści w postaci dywidend, nie stanowi czynności podlegających podatkowi VAT (zob. wyroki z dnia 20 czerwca 1991 r. sygn. akt C-60/90, z dnia 20 czerwca 1996 r. sygn. akt C-155/94, z dnia 6 lutego 1997 r. sygn. akt C-80/95, z dnia 14 listopada 2000 r. sygn. akt C-142/99, z dnia 12 lipca 2001 r. sygn. akt C-102/00, z dnia 27 września 2001 r. sygn. akt C-16/00, z dnia 29 kwietnia 2004 r. sygn. akt C-77/01 oraz z dnia 26 maja 2005 r. sygn. akt C-465/03).

Mając na uwadze treść w/w wyroków można jednak wskazać, iż transakcje mające za przedmiot udziały w spółkach mogą stanowić działalność gospodarczą, jeżeli:

*   posiadacz udziałów uczestniczy w zarządzaniu spółką, której udziały posiada, w związku z czym wykonuje czynności podlegające podatkowi VAT, takie jak świadczenie usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych (zob. np. wskazane wcześniej wyroki z dnia 12 lipca 2001 r. sygn. akt C-102/00 oraz z dnia 27 września 2001 r. sygn. akt C-16/00),
*   sprzedaż udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,
*   posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej (zob. np. wskazany wcześniej wyrok z dnia 14 listopada 2000 r. sygn. akt C-142/99).

Wnioskodawca nie świadczy i nie będzie świadczyć na rzecz Spółki I oraz Spółki II usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych podlegających podatkowi VAT.

Wnioskodawca także nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej mającej za przedmiot transakcje na udziałach czy akcjach spółek (np. działalności brokerskiej czy też maklerskiej).

Jako że posiadanie udziałów Spółki I oraz Spółki II nie będzie też bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy należy uznać, iż transakcja wniesienia przez Wnioskodawcę udziałów Spółki I oraz objęcia w zamian udziałów Spółki II nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Ad 2.

W przypadku udzielenia odpowiedzi twierdzącej na pytanie nr 1, Wnioskodawcy przysługiwać będzie zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT „usługi, w tym także usługi pośrednictwa, których przedmiotem są udziały w (\`(...)\`) spółkach (\`(...)\`) z wyłączeniem usług przechowywania tych udziałów i zarządzania nimi".

Zgodnie z kolei z art. 43 ust. 16 ustawy o VAT „zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 40a i 41, nie ma zastosowania do usług dotyczących praw i udziałów odzwierciedlających:

1.  tytuł prawny do towarów;
2.  tytuł własności nieruchomości;
3.  prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości;
4.  udziały i inne tytuły prawne dające ich posiadaczowi prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części;
5.  prawa majątkowe, których instrumentami bazowymi są towary, mierniki i limity wielkości produkcji oraz uprawnienia do emisji zanieczyszczeń, i które mogą być zrealizowane poprzez dostawę towarów lub świadczenie usług innych niż zwolnione z podatku".

Jako że posiadanie udziałów Spółki I nie będzie odzwierciedlać sytuacji wymienionych w art. 43 ust. 16 ustawy o VAT, a Wnioskodawca nie świadczy i nie będzie świadczyć usług przechowywania i zarządzania udziałami, Wnioskodawcy przysługiwałoby zwolnienie określone w art. 43 ust. 1 pkt 40a ustawy o VAT w odniesieniu do transakcji wniesienia przez Wnioskodawcę udziałów Spółki I do Spółki II oraz objęcia w zamian udziałów Spółki II – w przypadku uznania, że ta transakcja stanowi w ogóle wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego, w kwestiach objętych pytaniem nr 1, jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`). Towarami zaś, w myśl art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 2 ustawy, na równi z odpłatną dostawą towarów traktuje się również nieodpłatne świadczenie usług niebędące dostawą towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, oraz wszelkie inne nieodpłatne świadczenie usług do celów innych niż działalność gospodarcza podatnika.

Odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy - opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy - czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza - według art. 15 ust. 2 ustawy - obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Dlatego też nie każda czynność dokonana przez podmiot mający status podatnika będzie podlegać opodatkowaniu. Status podatnika podatku od towarów i usług nie powoduje automatycznie rozciągnięcia skutków podatkowych na całą sferę aktywności danego podmiotu. Zatem, za działalność rodzącą obowiązki w podatku od towarów i usług należy uznać tylko tę działalność, którą można zidentyfikować i zaliczyć do zawodowej płaszczyzny jednostki.

A więc w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność samej sprzedaży udziałów bądź akcji nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, w związku z czym nie podlega opodatkowaniu.

Kwestia, czy za działalność gospodarczą można uznać działalność polegającą na posiadaniu i zbywaniu własnych akcji oraz udziałów była przedmiotem orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.

W wyrokach w sprawach C-60/90 i C-155/94 oraz w sprawie C-80/95 TSUE podkreślał, że samo posiadanie czy też emisja udziałów i innych papierów wartościowych co do zasady nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 4 VI Dyrektywy, która pozwalałaby na uznanie posiadacza takich udziałów za podatnika. Natomiast w wyroku z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie C-77/01 Empresa de Desenvolvimento Mineiro TSUE uznał, że zwykłe nabycie udziałów w innych podmiotach nie stanowi wykorzystania majątku w celu osiągnięcia dochodu w sposób ciągły, ponieważ dywidenda uzyskana z udziału jest skutkiem własności majątku i nie jest wynagrodzeniem uzyskanym w ramach prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu Dyrektywy. Podobnie transakcje finansowe polegające jedynie na sprzedaży udziałów i innych papierów wartościowych, np. jednostek w funduszach inwestycyjnych, nie stanowią w ogóle działalności gospodarczej.

Posiłkując się tym orzecznictwem należy stwierdzić, że co do zasady powyższe czynności nie stanowią działalności gospodarczej, a zatem podmiot dokonujący tych czynności nie ma statusu podatnika, nawet jeżeli z tytułu innej działalności jest podatnikiem. Od tej zasady orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości UE przewiduje pewne wyjątki, które pozwalają łączyć z faktem posiadania i zbywania papierów wartościowych (akcji, udziałów) wykonywanie działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy, w określonych okolicznościach, a mianowicie gdy:

*   posiadacz papierów wartościowych uczestniczy w zarządzaniu spółką, której akcje posiada,
*   sprzedaż akcji, udziałów prowadzona jest w ramach działalności maklerskiej i brokerskiej,
*   posiadanie udziałów jest bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej.

Należy zatem zauważyć, że w sytuacji, gdy w zakres prowadzonej przez podmiot działalności gospodarczej nie wchodzi obrót papierami wartościowymi, to czynność samego nabycia/ sprzedaży udziałów innych spółek nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Są to czynności polegające na zarządzaniu własnym portfelem w celu maksymalizacji zwrotu z inwestycji. Nie można również samego nabycia czy sprzedaży udziałów finansowych w innych przedsiębiorstwach traktować jako wykorzystywanie majątku do uzyskiwania z niego dochodów w sposób ciągły.

Aby obrót ten podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT, musi być wykonywany przez podatnika w rozumieniu ustawy w ramach jego profesjonalnej aktywności. Podkreślić należy, że zakres opodatkowania podatkiem VAT wyznacza czynnik przedmiotowy – opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy – czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca posiada rezydencję podatkową w Polsce. Wnioskodawca zamierza samodzielnie lub wraz z inną osobą fizyczną - polskim rezydentem podatkowym („Wspólnik nr 2") - założyć spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą na terenie Polski („Spółka I"). W przyszłości Wnioskodawca i Wspólnik nr 2 zamierzają wnieść wszystkie przysługujące im udziały Spółki 1 (po jej zarejestrowaniu w rejestrze przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego) do innej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością („Spółka II") z siedzibą na terenie Polski. W rezultacie powyższego zostanie podwyższony kapitał zakładowy Spółki II. Nie przewiduje się, żeby Spółka II miała dokonywać na rzecz Wnioskodawcy i Wspólnika nr 2 jakiejkolwiek dodatkowej zapłaty w gotówce w związku z objęciem przez nich udziałów Spółki II. W wyniku aportu udziałów Spółki I, Spółka II uzyska bezwzględną większość praw głosu w Spółce I. W zarządzie Spółki II zasiadać będzie Wnioskodawca i ewentualnie Wspólnik nr 2. Podstawą wykonywania czynności członków zarządu przez Wnioskodawcę i Wspólnika nr 2 będzie jedynie uchwała wspólników Spółki II o ich powołaniu na członków zarządu.

Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej mającej za przedmiot transakcje na udziałach czy akcjach spółek (np. działalności brokerskiej czy też maklerskiej), a posiadanie udziałów Spółki I oraz Spółki II nie będzie bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Posiadanie udziałów Spółki I oraz Spółki II nie będzie odzwierciedlać także sytuacji wymienionych w art. 43 ust. 16 ustawy o VAT. Wnioskodawca nie świadczy i nie zamierza świadczyć także usług przechowywania oraz zarządzania udziałami spółek. Wnioskodawca nie świadczy ani nie będzie świadczył na rzecz Spółki I oraz Spółki II usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych podlegających podatkowi od towarów i usług.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą tego, czy w przedstawionym zdarzeniu przyszłym transakcja wymiany udziałów polegająca na wniesieniu udziałów Spółki I do Spółki II, w zamian za udziały w Spółce II, należy rozumieć jako prowadzenie działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 14 listopada 2000 r. w sprawie C-142/99 Floridienne S.A. i Berginvest przeciwko Państwu belgijskiemu stwierdził, że zaangażowanie w zarządzanie spółkami zależnymi (w holdingu) należy uznać za działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 (2) VI Dyrektywy, ale tylko w zakresie, w jakim pociąga to za sobą dokonywanie transakcji podlegających VAT na mocy art. 2 VI Dyrektywy, takich jak świadczenie przez Floridienne usług administracyjnych, rachunkowych i informatycznych na rzecz swoich spółek zależnych.

Również w orzeczeniu z 12 lipca 2001 r. w sprawie C-102/00 Welthgrove BV (także spółka holdingowa) przeciwko Staatssecretaris van Financien TSUE wyraźnie wskazał, że samo zaangażowanie spółki holdingowej w zarządzanie jej spółkami zależnymi, lecz bez dokonywania transakcji podlegających VAT w rozumieniu art. 2 VI Dyrektywy, nie może być traktowane jak działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 (2) tej Dyrektywy. Wobec tego działalnością gospodarczą będzie tylko takie zarządzanie spółkami zależnymi, które pociąga za sobą dokonywanie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 VI Dyrektywy.

W orzeczeniu TSUE z dnia 27 września 2001 r. w sprawie C-16/00 Cibo Participations, Trybunał podtrzymał stanowisko, że udział spółki holdingowej w zarządzaniu spółkami, których udziały nabyła, stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, ale tylko w przypadku, gdy pociąga to za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu na mocy art. 2 ust. 1 tej Dyrektywy, takich jak świadczenie przez spółkę holdingową na rzecz spółek zależnych usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych. W związku z powyższym, zdaniem TSUE, samo nabycie i posiadanie akcji spółki nie powinno być traktowane jako działalność gospodarcza w rozumieniu art. 4 ust. 2 VI Dyrektywy, nadająca ich posiadaczowi status podatnika.

Trybunał powtórzył tu wyrażone wcześniej w orzeczeniu z dnia 20 czerwca 1996 r. C-155/94 stanowisko, że jeżeli objęcie akcji nie stanowi działalności gospodarczej, to również nie ma takiego charakteru ich zbycie (także orzeczenie TSUE z dnia 26 czerwca 2003 r. w sprawie C-442/01).

Interpretując wskazany w tym orzecznictwie wyjątek od omawianej zasady, sprowadzający się do możliwości uznania za działalność gospodarczą posiadania (zbywania) udziałów, jeżeli towarzyszyłoby temu uczestnictwo w zarządzaniu spółką - WSA w Opolu w wyroku z 25 czerwca 2010 r., sygn. akt I SA/Op 176/10, stwierdził, że taka możliwość ograniczona jest do sytuacji szczególnych, w których udział w zarządzaniu pociąga za sobą przeprowadzenie transakcji podlegających opodatkowaniu, takich jak świadczenie usług na rzecz spółki.

W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z treści wniosku, sytuacja taka nie ma miejsca, gdyż jak wskazał Wnioskodawca nie prowadzi i nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej mającej za przedmiot transakcje na udziałach czy akcjach spółek (np. działalności brokerskiej czy tez maklerskiej) a posiadanie udziałów Spółki II nie będzie bezpośrednim, stałym i koniecznym rozszerzeniem działalności gospodarczej Wnioskodawcy - podstawą wykonywania czynności członków zarządu przez Wnioskodawcę i Wspólnika 2 będzie jedynie uchwała wspólników Spółki II o ich powołaniu na członków zarządu. Ponadto Wnioskodawca nie świadczy i nie zamierza świadczyć usług przechowywania oraz zarządzania udziałami spółek, Wnioskodawca nie świadczy ani nie będzie świadczył na rzecz Spółki I oraz Spółki II usług administracyjnych, finansowych, handlowych lub technicznych podlegających podatkowi od towarów i usług.

Zatem w kontekście powyższego zdarzenia należy uznać, że planowana przez Wnioskodawcę transakcja polegająca na wniesieniu udziałów Spółki I do Spółki II w zamian za udziały Spółki II, nie jest traktowana jako działalność gospodarcza w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, a zatem czynność ta nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i Wnioskodawca w ww. zakresie nie uzyska statusu podatnika.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, w zakresie pytania oznaczonego nr 1, jest prawidłowe.

Wobec uznania za prawidłowe stanowiska Wnioskodawcy, odnoszącego się do pytania nr 1, że transakcja wniesienia przez Wnioskodawcę udziałów Spółki I do Spółki II oraz objęcia w zamian udziałów Spółki II nie będzie stanowiła działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, rozstrzyganie kwestii objętej pytaniem nr 2 jest bezprzedmiotowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zmiana któregokolwiek z elementów opisu zdarzenia przyszłego lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.