Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB1/415-83/07-4/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-12-06
Teza: Wnioskodawca prowadzi zakład pogrzebowy oraz jest administratorem cmentarza komunalnego. Uzyskane przychody opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Zapytanie dotyczy kwestii, czy opodatkowaniu ryczałtem podlegają przychody zawierające podatek VAT, o niego pomniejszone.
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; przychód; przychód-przychód z działalności gospodarczej; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 14

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 7 września 2007 r. (data wpływu 10 września 2007 r.), uzupełnionym w dniu 26 października 2007 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie definicji przychodów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 września 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie definicji przychodów. Wniosek uzupełniono w dniu 26 października 2007 r.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Wnioskodawca prowadzi zakład pogrzebowy pod nazwą „O.P.” z siedzibą w P. Uzyskane przychody opodatkowane są ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych Wnioskodawca jest również administratorem cmentarza komunalnego w D.

Administrowanie cmentarzem odbywa się na podstawie zawartej z Gminą Miejską D. umowy z dnia 7 czerwca 2006 r. o numerze ZK-3XX/06. Zawarta umowa określa zakres obowiązków administratora, a także wysokość opłat jakie winien pobierać za wykonaną usługę cmentarną. Z umowy tej wynika, iż administrator zobowiązuje się do administrowania i bieżącego utrzymania cmentarza komunalnego w D. Za korzystanie z cmentarza administrator uprawniony jest do pobierania szeregu opłat, z których część, stanowi dochód zleceniodawcy (Gminy Miejskiej D.), część zaś dochód administratora (Wnioskodawcy). Administrator za korzystanie z cmentarza uiszcza na rzecz zleceniodawcy miesięczną opłatę w wysokości brutto 2.000,00 zł.

Umowa przewiduje, iż Wnioskodawca świadczyć będzie usługi cmentarne do 31 grudnia 2010 r.

Wnioskodawca za wykonaną usługę cmentarną wystawia usługobiorcy fakturę VAT. Faktury te Wnioskodawca wystawia m. in. za:

*   korzystanie z budynków, urządzeń i wyposażenia cmentarza w celu wykonania pochówku, w wysokości 350 zł za każdy pochówek,
*   każdorazowy wjazd na teren cmentarza w związku z wykonaniem lub remontem piwnic grobowych lub nagrobków, albo wykonaniem nasadzeń, ogrodzeń, itp., w wysokości 20 zł.

Ze stanu faktycznego przedstawionego we wniosku wynika, iż opłaty za wymienione czynności stanowią dochód administratora.

Wnioskodawca wskazał, że na życzenie klienta wydaje specyfikację faktur, na których – w zależności od rodzaju wykonanej usługi – widnieje „usługa pogrzebowa wraz z trumną”, „usługa pogrzebowa” lub „usługa cmentarna”.

Do końca października 2006 roku Wnioskodawca wystawiał faktury VAT zakładom pogrzebowym określając w fakturze „nazwę towaru lub usługi” jako „usługa cmentarna” oraz podając symbol PKWiU – 93.03.01. Do określonej umową kwoty za konkretną usługę Wnioskodawca doliczał podatek od towarów i usług w wysokości 7%.

Wnioskodawca podał, że pismem z dnia 25 października 2006 r. Burmistrz Miasta i Gminy D. nakazał traktować zawarte w umowie opłaty jako kwoty brutto. Pismem tym wymagano, by faktury VAT wystawiane przez Wnioskodawcę dotyczyły jedynie usług zawartych w umowie z dnia 7 czerwca 2006 r.

Biorąc pod uwagę powyższe pismo, Wnioskodawca wystawia faktury VAT za wykonane usługi nazywając je „usługa cmentarna” oraz wlicza do określonej umową kwoty za konkretną usługę 7% stawkę podatku od towarów i usług.

Wnioskodawca pismem z dnia 26 października 2007 r. uzupełnił przedstawiony we wniosku stan faktyczny. Zainteresowany oświadczył, iż wykonywane usługi mieszczą się w zakresie usług oznaczonych symbolem PKWiU 93.03.

Ponadto Wnioskodawca wyjaśnił, że określona w umowie kwota 2.000 zł. jest kwotą uwzględniającą podatek VAT, natomiast regulowane umową kwoty za poszczególne czynności są to kwoty bez podatku VAT.

Jednocześnie Wnioskodawca wycofał część pytań zawartych we wniosku.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie.**

Czy zgodnie z umową Urząd Miasta nakazał nie ujmować wjazdów i liczyć kwotę 350 zł jako kwotę brutto, określając tę kwotę jako dochód?

Zdaniem Wnioskodawcy słowo „dochód” w myśl przepisów, to dochód liczony do opodatkowania podatkiem dochodowym bez podatku VAT, w związku z czym Wnioskodawca uważa, że Urząd Miasta nie ma racji. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwoty, które stanowią w myśl zawartej umowy dochód administratora (Wnioskodawcy), to kwoty bez podatku VAT, dlatego – przy zryczałtowanym podatku dochodowym – opodatkowaniu podlega kwota 350 zł bez podatku VAT.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Zgodnie z treścią art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 144, poz. 930 ze zm.) opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką".

Natomiast zgodnie z ww. przywołanym art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (tj. pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Tak więc, mając na uwadze ww. przepisy prawa podatkowego, u podatników opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, będących podatnikami podatku od towarów i usług, przychodem jest przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Końcowo nadmienia się, że przepisy ww. ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne nie zawierają pojęcia „dochód”, które zostało zarezerwowane dla podatników opłacających podatek dochodowy na zasadach określonych w ww. ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie tut. organ podkreśla, że nin. interpretacja rozstrzyga tylko i wyłącznie kwestię stosowania przepisów prawa podatkowego w zakresie definiowania pojęcia „przychód” u podatników opodatkowanych ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych, będących podatnikami podatku od towarów i usług.

Interpretacja nie rozstrzyga natomiast kwestii prawidłowości działań związanych z rozliczaniem umów cywilnoprawnych (za wyjątkiem aspektów regulowanych przepisami prawa podatkowego), wypełnianiem wzajemnych obowiązków wynikających z umów, a także analizą ich treści pod kątem definiowania zawartych w nich pojęć.

Zakres przedstawionych spraw wskazuje, że przedmiotem sporu miedzy stronami jest kwestia rozumienia pojęcia „brutto”. Tut. organ wskazuje, że przepisy prawa podatkowego nie definiują dla celów podatkowych pojęcia kwoty „brutto”. Aby więc – w oparciu o nin. interpretację – prawidłowo ustalić, jaka kwota stanowi dla Wnioskodawcy podstawę do ustalenia należnego zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym opłacanym w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, Wnioskodawca winien rozstrzygnąć z kontrahentem kwestię wzajemnego zrozumienia zawartego w umowie pojęcia „brutto”.

To bowiem nie może stanowić przedmiotu interpretacji indywidualnej, wydawanej na mocy przepisów ustawy Ordynacja podatkowa.

Odnośnie zawartego we wniosku pytania, dotyczącego podatku od towarów i usług, a także w związku z wycofaniem przez Wnioskodawcę części pytań przedstawionych we wniosku, wydane zostaną odrębne rozstrzygnięcia.

Natomiast w części dotyczącej zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w zakresie możliwości opodatkowania uzyskiwanych przychodów ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych rozstrzygnięto pismem z dnia 6 grudnia 2007 r. nr ILPB1/415-83/07-3/AP.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.