Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB4/4510-1-163/15-2/ŁM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2015-07-24
Teza: Podatek dochodowy od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem umowy leasingu finansowego.
Słowa kluczowe: amortyzacja; amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; leasing-leasing finansowy; spółki-spółka kapitałowa; spółki-spółka osobowa; wartość-wartość początkowa; wkład-wkłady niepieniężne; środek-środek trwały
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) w zw. z § 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 23 kwietnia 2015 r. (data wpływu 28 kwietnia 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem umowy leasingu finansowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 kwietnia 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie określenia wartości początkowej środków trwałych będących przedmiotem umowy leasingu finansowego.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością, która prowadzi działalność gospodarczą i podlega opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatkiem dochodowym od osób prawnych („CIT”) od całości osiąganych dochodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Wnioskodawca należy do międzynarodowej grupy kapitałowej specjalizującej się w produkcji wyrobów elektrotechnicznych.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka wykorzystuje zespół środków trwałych składający się między innymi z budynków, budowli oraz maszyn służących do produkcji wyrobów elektrotechnicznych („park maszynowy”).

W ostatnim czasie Spółka podjęła decyzję o reorganizacji działalności, która będzie polegać na powołaniu wyspecjalizowanego podmiotu, który przejmie odpowiedzialność za zarządzanie majątkiem trwałym (tj. parkiem maszynowym) należącym obecnie do Wnioskodawcy, jak również będzie prowadzić gospodarkę kolejno nabywanymi składnikami parku maszynowego. W ramach planowanej reorganizacji dojdzie do wyodrębnienia zespołu środków trwałych wchodzących obecnie w skład parku maszynowego oraz wniesieniu ich w formie wkładu niepieniężnego do odrębnego podmiotu − spółki osobowej działającej w formie spółki komandytowej („spółka technologiczna”), w której Wnioskodawca zajmie pozycję komplementariusza.

Z uwagi na przyczyny natury prawnej, związane w szczególności z zarządzeniem odpowiedzialnością spółki i wspólników, po wniesieniu parku maszynowego do spółki technologicznej może ona zostać przekształcona w spółkę kapitałową − spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością.

Po wniesieniu parku maszynowego do spółki technologicznej dojdzie do zawarcia między spółką technologiczną oraz Wnioskodawcą umowy, na mocy której Wnioskodawca będzie uprawniony do wykorzystywania parku maszynowego w swojej działalności. Zawarta umowa będzie posiadać cechy umowy tzw. „leasingu finansowego” w myśl art. 17f ust. 1 ustawy o CIT, tj.:

*   zostanie zawarta na czas oznaczony,
*   przewidziana w umowie suma opłat leasingowych, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, będzie odpowiadać co najmniej wartości początkowej środków trwałych,
*   umowa będzie zawierać postanowienie, zgodnie z którym w podstawowym okresie umowy leasingu odpisy amortyzacyjne będą dokonywane przez korzystającego (tj. Wnioskodawcę).

W związku z planowanym zawarciem umowy leasingu finansowego Wnioskodawca pragnie potwierdzić prawidłową metodologię ustalenia wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, która po zawarciu umowy leasingu finansowego pomiędzy spółką technologiczną i Wnioskodawcą będzie stanowić podstawę do ustalenia wysokości odpisów amortyzacyjnych po stronie Wnioskodawcy.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy wartość początkowa przedmiotu leasingu wykazana dla celów amortyzacji podatkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy powinna odpowiadać wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były − przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej − odpisy amortyzacyjne (tj. wartości, która zostałaby przyjęta przez finansującego (spółkę technologiczną), w sytuacji ujawnienia środków trwałych będących przedmiotem leasingu finansowego w jego ewidencji podatkowej)?

Zdaniem Wnioskodawcy wartość początkowa przedmiotu leasingu wykazana dla celów amortyzacji podatkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy powinna odpowiadać wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były − przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej − odpisy amortyzacyjne (tj. wartości, która zostałaby przyjęta przez finansującego (spółkę technologiczną), w sytuacji ujawnienia środków trwałych będących przedmiotem leasingu finansowego w jego ewidencji podatkowej).

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 17f ust. 1 ustawy o CIT, który ustanawia reguły rozliczania przychodów podatkowych oraz kosztów ich uzyskania z tytułu umowy tzw. „leasingu finansowego”, do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat ustalonych w umowie leasingu, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli spełnione są łącznie następujące warunki:

*   umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,
*   suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
*   umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Celem powyższej regulacji jest umożliwienie korzystającemu rozpoznania kosztów uzyskania przychodów wynikających z dokonywanych przez niego odpisów amortyzacyjnych, przy jednoczesnym wyłączeniu możliwości wykazania kosztów podatkowych w tej części opłat leasingowych, która przypada na spłatę wartości początkowej środków trwałych.

Analizowana regulacja, wprowadzając podstawowe zasady rozliczenia umowy tzw. „leasingu finansowego” dla celów podatku dochodowego, nie zawiera jednak dalszych wytycznych umożliwiających ustalenie wartości początkowej przedmiotu leasingu na potrzeby ujęcia go w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych korzystającego (tj. Wnioskodawcy).

Sposób ustalenia wartości początkowej przedmiotu leasingu na potrzeby dokonywania odpisów amortyzacyjnych przez korzystającego wynika w sposób pośredni z definicji pojęcia spłaty wartości początkowej, która została zamieszczona w art. 17a pkt 7 ustawy o CIT. Zgodnie z przywołanym przepisem przez spłatę wartości początkowej należy rozumieć faktycznie otrzymaną przez finansującego w opłatach ustalonych w umowie leasingu równowartość wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, określoną zgodnie z art. 16g, w podstawowym okresie umowy leasingu.

Z przytoczonych wyżej regulacji wynika, że dla ustalenia wartości początkowej przedmiotu umowy leasingu w ewidencji podatkowej korzystającego niezbędne jest odniesienie się do dyspozycji art. 16g ustawy o CIT, który zawiera szczegółowe wytyczne w zakresie sposobu ustalenia wartości początkowej środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych (co do zasady uzależnione od sposobu ich nabycia lub wytworzenia). Wśród przepisów zawartych w art. 16g ustawy o CIT została przewidziana reguła dotycząca ustalenia wartości początkowej środka trwałego w sytuacji wniesienia go w formie wkładu niepieniężnego do spółki niebędącej osobą prawną, tj. w trybie zgodnym ze zdarzeniem przyszłym przedstawionym w niniejszym wniosku (art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy o CIT). Reguła ta stanowi, iż wartość początkowa środka trwałego będącego przedmiotem wkładu − jeżeli był on amortyzowany − powinna zostać ustalona w wysokości wartości początkowej, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne. W ocenie Wnioskodawcy przez „wartość początkową, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne” należy rozumieć historyczną wartość początkową środka trwałego, od której były dokonywane odpisy amortyzacyjne przez pierwotnego właściciela − tj. podmiot wnoszący wkład niepieniężny.

Zastosowanie powyższych zasad w zdarzeniu przyszłym będącym przedmiotem niniejszego zapytania doprowadza do wniosku, iż wartość początkowa środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której Spółka będzie dokonywać odpisów amortyzacyjnych, jako korzystający w ramach umowy tzw. „leasingu finansowego”, powinna zostać określona zgodnie z wytycznymi określonymi w art. 17f ust. 1 w zw. z art. 17a pkt 7 oraz art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy o CIT. W rezultacie wartość początkowa środków trwałych będących przedmiotem leasingu powinna zostać ustalona na potrzeby amortyzacji podatkowej w Spółce w wysokości wartości początkowej, od której dokonywane były odpisy amortyzacyjne przed wniesieniem wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej.

Powyższe zasady nie ulegną zmianie po ewentualnym przekształceniu spółki technologicznej ze spółki osobowej w spółkę kapitałową. Wniosek ten wynika z literalnego brzmienia art. 16g ust. 9 ustawy o CIT, zgodnie z którym − w razie przekształcenia formy prawnej − wartość początkową środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych ustala się w wysokości wartości początkowej określonej w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podmiotu przekształcanego. Zasadę tę stosuje się również odpowiednio do spółek niebędących osobami prawnymi.

Wnioskodawca pragnie również zauważyć, iż wartość początkowa poszczególnych składników parku maszynowego ustalona zgodnie z wskazanymi powyżej regułami (określonymi w art. 16g ust. 1 pkt 4a lit. a) ustawy o CIT będzie nie niższa od sumy opłat leasingowych ustalonych w umowie zawartej przez Wnioskodawcę ze spółką technologiczną. Innymi słowy wartość początkowa środków trwałych na potrzeby amortyzacji podatkowej u korzystającego − określona w myśl regulacji, które szczegółowo wskazano powyżej − zostanie ustalona z uwzględnieniem opłat leasingowych, które zostaną rozliczone pomiędzy stronami umowy.

W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla, iż w jego ocenie nie byłoby właściwe ustalenie wartości początkowej środków trwałych w oparciu o ich wartość rynkową. Takie podejście doprowadziłoby bowiem do ustalenia wartości początkowej środków trwałych na bazie abstrakcyjnych kwot (które jedyne potwierdzenie mogłyby znaleźć w przygotowanych na ten cel wycenach), mogących różnić się od rzeczywistych wartości wynikających z ewidencji podatkowych stron umowy leasingu finansowego.

Podsumowując Spółka stoi na stanowisku, iż w przypadku wniesienia parku maszynowego w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej, wartość początkowa przedmiotu leasingu wykazana dla celów amortyzacji podatkowej w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych Wnioskodawcy powinna zostać ustalona w wysokości, którą potencjalnie przyjąłby finansujący (spółka technologiczna), w sytuacji ujawnienia środków trwałych będących przedmiotem leasingu finansowego w jego ewidencji podatkowej, tj. w wysokości wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład parku maszynowego, od której dokonywane były − przed wniesieniem ich w formie wkładu niepieniężnego do spółki technologicznej − odpisy amortyzacyjne.

Punkt widzenia zbieżny ze stanowiskiem Wnioskodawcy, który zakłada ustalenie wartości początkowej w oparciu o regulacje art. 16g ustawy o CIT, przy jednoczesnym odzwierciedleniu tej wartości w sumie opłat leasingowych, został potwierdzony w wielu indywidualnych interpretacjach przepisów prawa podatkowego wydanych z upoważnienia Ministra Finansów, m.in. w:

1.  interpretacjach Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach:
    *   z dnia 22 grudnia 2014 r. (sygn. IBPBI/2/423-1484/14/CzP),
    *   z dnia 3 września 2014 r. (sygn. IBPBI/2/423-910/14/MS),
    *   z dnia 2 maja 2014 r. (sygn. IBPBI/2/415-9/14/BG),
    *   z dnia 18 lutego 2014 r. (sygn. IBPBI/1/415-1160/13/ESZ),
    *   z dnia 17 października 2013 r. (sygn. IBPBI/1/415-735/13/KB),
    *   z dnia 17 września 2012 r. (sygn. IBPBI/2/423-1159/12/PP),
2.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi:
    *   z dnia 5 września 2013 r. (sygn. IPTPB3/423-214/13-2/GG),
    *   z dnia 3 września 2013 r. (sygn. IPTB3/423-211/13-4/PM),
3.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu:
    *   z dnia 2 listopada 2011 r. (sygn. ILPB4/423-262/11-5/MC),
4.  interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie:
    *   z dnia 3 października 2011 r. (sygn. IPPB3/423-591/11-3/GJ).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Ponadto należy wskazać, że w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji należy stwierdzić, że zapadły one w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego niniejszą interpretację.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.