Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4010.117.2025.1.HK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Wyłączenie z kosztów podatkowych kar z tytułu
nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska.
Słowa kluczowe: koszt
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-potrącalność kosztów
ochrona
ochrona-ochrona środowiska
pozwolenia
pozwolenia-pozwolenie wodnoprawne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 19
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 16-ust. 1-pkt 19-lit. a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe

    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść
    wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest Spółką użyteczności publicznej, wykonującą
    zadania własne gminy (...). Gmina (...) posiada 100% udziałów w Spółce.
    Podstawowym przedmiotem działalności Spółki (...)
    (...)
    W (...) 2025 r. Spółka otrzymała Decyzję (...) Inspektora Ochrony Środowiska o wymierzeniu
    opłaty podwyższonej w wysokości (...) zł za przekroczenie ilości ścieków oraz (...) zł za
    przekroczenie jakości ścieków. Ścieki zostały wprowadzone w roku (...) do ziemi, tj. do
    rowu melioracyjnego z oczyszczalni ścieków eksploatowanej przez Spółkę. (...)
    Spółka zaliczyła opłatę podwyższoną do kosztów działalności operacyjnej nie stanowiących
    kosztów uzyskania przychodów.
    (...)
    W dniach (...) przeprowadził kontrolę oczyszczalni ścieków w (...), która wykazała, że w
    kontrolowanym okresie (...) próbki do badań pobierał pracownik zleceniodawcy, zgodnie z
    instrukcją opracowaną przez Laboratorium – (...), zaś laboratorium nie uczestniczyło w
    pobieraniu i transportowaniu próbek.
    Fakt pobrania próbek przez pracownika Spółki stanowi naruszenie art. 303 ust. 2 ustawy z
    dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne, który mówi, że „podmioty korzystające z usług
    wodnych, wprowadzające ścieki do wód lub do ziemi zapewniają pobieranie próbek przez
    akredytowane laboratoria, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
    o systemie oceny zgodności, oraz dokonują badania jakości ścieków w tych laboratoriach.”
    Zgodnie z art. 288 pkt 2 ww. ustawy, wyniki pomiarów, prowadzonych przez podmiot
    obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne nasuwają zastrzeżenia, jeżeli podmiot
    obowiązany do ponoszenia opłat za usług wodne nie zapewnił wykonania pomiarów, w
    tym pobierania próbek, przez akredytowane laboratorium.
    Zgodnie natomiast z art. 290 pkt 1 ustawy – Prawo wodne, jeżeli pomiary nasuwają
    zastrzeżenia, przyjmuje się, że warunki wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi
    określone w pozwoleniu wodnoprawnym zostały przekroczone o 80% w przypadku składu
    ścieków, a więc naruszono warunki pozwolenia wodnoprawnego, co do jakości
    odprowadzanych ścieków w zakresie składników: (...). W niniejszej sprawie podstawą
    stwierdzenia przekroczenia warunków korzystania ze środowiska (jakości ścieków)
    stanowiło naruszenie polegające na niespełnieniu ustawowego obowiązku zapewnienia
    pobierania próbek do badań przez laboratorium akredytowane.
    Dodatkowo, w ramach przedmiotowego postępowania wystąpiono do Spółki o
    przekazanie danych dotyczących ilości odprowadzonych ścieków (...)
    W odpowiedzi Spółka poinformowała, że nie dysponuje odczytami codziennymi z
    oczyszczalni ścieków w (...), wobec czego przekazane zostały średnie dobowe ilości
    ścieków w ww. okresach. Z przekazanych danych wynika, że Spółka w drugim okresie
    oceny (...) przekroczyła ilość odprowadzonych ścieków określoną w pozwoleniu
    wodnoprawnym.

## Pytanie

Czy Spółka postąpiła prawidłowo zaliczając do kosztów nie stanowiących kosztów
    uzyskania przychodów (zgodnie z art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych) opłatę podwyższoną za przekroczenie warunków odprowadzania ścieków do
    urządzeń kanalizacyjnych, tj. za przekroczenie ilości i jakości ścieków?
    Państwa stanowisko w sprawie
    (...)
    Art. 16 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych stanowi, iż: „Nie uważa się za
    koszty uzyskania przychodów m.in. kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek od tych
    zobowiązań z tytułu nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony środowiska (...)”.
    W ocenie Spółki, opłata podwyższona za przekroczenie ilości i jakości ścieków nie stanowi
    kosztu uzyskania przychodów, ponieważ jest to koszt wynikający z niespełnienia przez
    Spółkę warunków wynikających z udzielonego pozwolenia wodnoprawnego na
    korzystanie z usług wodnych w zakresie wprowadzania ścieków oczyszczonych z
    oczyszczalni ścieków w miejscowości (...) do rowu melioracyjnego. Niespełnienie
    powyższych warunków i naliczone opłaty podwyższone nie pozostają w bezpośrednim
    związku z kosztami operacyjnymi działalności Spółki i zarazem nie stanowią kosztów
    zabezpieczenia źródła przychodów.
    Spółka zaliczyła całą opłatę podwyższoną do kosztów nie stanowiących kosztów uzyskania
    przychodów, ponieważ opłata stanowi karę wymienioną w art. 16 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy
    o podatku dochodowym od osób prawnych zawierającym katalog kosztów, które nie
    stanowią kosztów uzyskania przychodów.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy
    art. 15 oraz 16 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych
    (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”).
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów
    ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 (...).
    Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi
    możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (niewymienionych w art.
    16 ust. 1 ustawy o CIT), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni bądź pośredni związek
    z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na wielkość
    osiągniętego przychodu.
    Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo
    uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, których celem
    jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, z wyjątkiem
    wymienionych w art. 16 ust. 1 ww. ustawy. Nie każdy koszt związany z działalnością
    podatnika może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Takimi kosztami nie
    mogą być wydatki wymienione w art. 16 ust. 1 ww. ustawy.
    Przepis ten, w art. 16 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o CIT stanowi, że:
    Nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kar, opłat i odszkodowań oraz odsetek
    od tych zobowiązań z tytułu nieprzestrzegania przepisów w zakresie ochrony
    środowiska.

    Z powyższego przepisu wynika, że ustawodawca wyłącza z kosztów uzyskania przychodu
    należności uiszczane w związku z nieprzestrzeganiem przepisów dotyczących ochrony
    środowiska.
    W związku z brakiem ustawowej definicji pojęcia „ochrony środowiska”, posłużyć się
    należy definicją zawartą w słowniku języka polskiego. Zgodnie z internetowym słownikiem
    języka polskiego PWN, poprzez „ochronę środowiska” należy rozumieć ochronę wszystkich
    elementów środowiska przed niekorzystnym wpływem działalności człowieka i
    zachowanie ich możliwie naturalnego charakteru; także racjonalne, zgodne z prawami
    przyrody i rozwoju społecznego kształtowanie środowiska życia człowieka w taki sposób,
    aby elementy przyrody łączyły się harmonijnie z wytworami techniki i cywilizacji.
    Należy wskazać na następujące sposoby ochrony środowiska:
    - racjonalne kształtowanie środowiska i gospodarowanie zasobami środowiska zgodnie z
      zasadą zrównoważonego rozwoju,
    - przeciwdziałanie zanieczyszczeniom,
    - utrzymywanie i przywracanie elementów przyrodniczych do stanu właściwego,
    - recykling, czyli segregowanie odpadów w celu ich ponownego użycia.
    W Polsce obowiązek ochrony środowiska reguluje ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. –
    Prawo ochrony środowiska (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 647 ze zm.; dalej: „upoś”).
    Zgodnie z art. 1 upoś:
    Ustawa określa zasady ochrony środowiska oraz warunki korzystania z jego zasobów, z
    uwzględnieniem wymagań zrównoważonego rozwoju, a w szczególności:
    1) zasady ustalania:
    a) warunków ochrony zasobów środowiska,
    b) warunków wprowadzania substancji lub energii do środowiska,
    c) kosztów korzystania ze środowiska;
    2) (uchylony)
    3) (uchylony)
    4) obowiązki organów administracji;
    5) odpowiedzialność i sankcje.
    Natomiast w myśl art. 81 ust. 1 i 2 upoś:
    1. Ochrona zasobów środowiska realizowana jest na podstawie ustawy oraz przepisów
    szczególnych.
    2. Szczegółowe zasady ochrony wód określają przepisy ustawy - Prawo wodne.
    Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    960; dalej: „upw”):
    Ustawa reguluje gospodarowanie wodami zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju,
    w szczególności kształtowanie i ochronę zasobów wodnych, korzystanie z wód oraz
    zarządzanie zasobami wodnymi.
    Zgodnie z art. 52 ust. 4 upw:
    Ochrona wód jest realizowana z uwzględnieniem przepisów działu I i działu III w tytule II
    oraz działów I-III w tytule III ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony
    środowiska.
    Zgodnie z powyższym ochrona zasobów środowiska (w tym wód) realizowana jest na
    podstawie ustawy Prawo ochrony środowiska oraz przepisów szczególnych, w przypadku

    ochrony wód szczegółowe zasady określają przepisy ustawy - Prawo wodne, którą tym
    samym należy bezsprzecznie zaliczyć do przepisów w zakresie ochrony środowiska.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Spółka otrzymała decyzję (...) Inspektora
    Ochrony Środowiska o wymierzeniu opłaty podwyższonej w wysokości (...) zł za
    przekroczenie ilości ścieków oraz (...) zł za przekroczenie jakości ścieków.
    W myśl art. 280 pkt 2 lit. b upw:
    Opłatę podwyższoną ponosi się w razie korzystania z usług wodnych polegających na
    wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi – z przekroczeniem warunków określonych
    w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu zintegrowanym.
    W myśl art. 283 ust. 1 i ust. 4 upw:
    1. Wysokość opłaty podwyższonej, o której mowa w art. 280 pkt 2 lit. b, zależy
    odpowiednio od ilości, stanu i składu ścieków albo minimalnej procentowej redukcji
    stężeń substancji w ściekach substancji zanieczyszczających w procesie oczyszczania
    ścieków, a w przypadku ścieków przemysłowych, dopuszczalnej ilości substancji
    zanieczyszczających oraz dopuszczalnej masy substancji, w tym w szczególności ilości
    substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, w odprowadzanych
    ściekach przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa
    lub wytworzonego produktu, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie
    art. 99 ust. 1 pkt 1 - stosownie do warunków określonych w pozwoleniu
    wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym.
    4. Opłatę podwyższoną, o której mowa w art. 280 pkt 2 lit. b, ustala, w drodze decyzji,
    właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska.
    Stosownie do treści art. 284 pkt 1 upw:
    Właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska stwierdza przekroczenie określonych w
    pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym warunków wprowadzania
    ścieków do wód lub do ziemi, o których mowa w art. 283 ust. 1, na podstawie
    pomiarów prowadzonych przez podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi
    wodne.
    Zgodnie z art. 285 upw:
    Właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska stwierdza przekroczenie określonych w
    pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym warunków wprowadzania
    ścieków do wód lub do ziemi, o których mowa w art. 283 ust. 1, dokonując oceny
    wyników pomiarów dotyczących ilości, stanu i składu ścieków albo minimalnego
    procentu redukcji substancji zanieczyszczających w procesie oczyszczania ścieków, a w
    przypadku ścieków przemysłowych, dopuszczalnej ilości substancji zanieczyszczających,
    w szczególności minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji w ściekach oraz
    dopuszczalnej masy substancji, w tym substancji szczególnie szkodliwych dla
    środowiska wodnego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 99
    ust. 1 pkt 1, w odprowadzanych ściekach przypadającej na wyrażone w jednostkach
    masy przypadających na jednostkę wykorzystywanego surowca, materiału, paliwa lub
    wytworzonego powstającego produktu, prowadzonych przez podmiot obowiązany do
    ich prowadzenia, zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 2.
    Na postawie art. 286 upw:
    Właściwy organ Inspekcji Ochrony Środowiska stwierdza przekroczenie określonych w
    pozwoleniu wodnoprawnym albo pozwoleniu zintegrowanym warunków wprowadzania
    ścieków do wód lub do ziemi, o których mowa w art. 283 ust. 1, na podstawie
    pomiarów, o których mowa w art. 284 pkt 1, jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia
    opłat za usługi wodne:

    1) prowadzi wymagane pomiary ilości, stanu i składu ścieków albo minimalnego
    procentu redukcji substancji zanieczyszczających w procesie oczyszczania ścieków, a w
    przypadku ścieków przemysłowych, dopuszczalnej ilości substancji zanieczyszczających,
    w szczególności substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, o których
    mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1, wyrażone w
    jednostkach masy przypadających na jednostkę wykorzystywanego surowca, materiału,
    paliwa lub powstającego produktu, minimalnej procentowej redukcji stężeń substancji
    w ściekach oraz dopuszczalnej masy substancji, w tym substancji szczególnie
    szkodliwych dla środowiska wodnego, w odprowadzanych ściekach przypadającej na
    jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub wytworzonego
    produktu;
    2) zapewnił wykonanie pomiarów, w tym pobieranie próbek, przez akredytowane
    laboratorium w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie
    oceny zgodności (Dz. U. z 2023 r. poz. 215) w zakresie badań, do których wykonywania
    jest obowiązany.
    Stosownie do treści art. 289 upw:
    W przypadkach, o których mowa w art. 286, art. 287 i art. 290, właściwy organ Inspekcji
    Ochrony Środowiska wymierza opłatę podwyższoną, o której mowa w art. 280 pkt 2 lit.
    b, za przekroczenie stwierdzone w roku kalendarzowym.
    W myśl art. 290 pkt 1 upw:
    Jeżeli podmiot obowiązany do ponoszenia opłat za usługi wodne nie prowadzi
    wymaganych pomiarów wielkości, ustalenia ilości, stanu i składu ścieków albo
    minimalnego procentu redukcji substancji zanieczyszczających w procesie oczyszczania
    ścieków, a w przypadku ścieków przemysłowych, dopuszczalnej ilości substancji
    zanieczyszczających, w szczególności substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska
    wodnego, o których mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 99 ust. 1 pkt 1,
    wyrażonych w jednostkach masy przypadających na jednostkę wykorzystywanego
    surowca, materiału, paliwa lub powstającego produktu, minimalnej procentowej
    redukcji stężeń substancji w ściekach oraz masy substancji, w tym substancji
    szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, w odprowadzanych ściekach
    przypadającej na jednostkę masy wykorzystanego surowca, materiału, paliwa lub
    wytworzonego produktu, pomiary ciągłe nie są prowadzone przez rok kalendarzowy
    lub pomiary nasuwają zastrzeżenia, przyjmuje się, że warunki wprowadzania ścieków
    do wód lub do ziemi określone w pozwoleniu wodnoprawnym albo w pozwoleniu
    zintegrowanym, dla każdego z tych pomiarów, zostały przekroczone o 80% – w
    przypadku składu ścieków.
    Na podstawie art. 300 ust. 1 i 3 upw:
    1. Do ponoszenia opłat za usługi wodne oraz opłat podwyższonych stosuje się
    odpowiednio przepisy działu III ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja
    podatkowa, z tym że uprawnienia organów podatkowych przysługują Wodom Polskim,
    właściwym organom Inspekcji Ochrony Środowiska oraz gminom.
    3. Do ponoszenia opłat podwyższonych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 29
    sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa dotyczących terminu płatności należności,
    odroczenia tego terminu oraz umarzania zaległych zobowiązań i odsetek za zwłokę.
    Z kolei, zgodnie z art. 303 ust. 2 upw:
    Podmioty korzystające z usług wodnych, wprowadzające ścieki do wód lub ziemi,
    zapewniają pobieranie próbek przez akredytowane laboratoria, o których mowa w
    przepisach ustawy z dnia 13 kwietnia 2016 r. o systemach oceny zgodności i nadzoru
    rynku, oraz dokonują badania jakości ścieków w tych laboratoriach.

    Biorąc więc pod uwagę przywołane wyżej uregulowania prawne oraz opis sprawy
    przedstawiony przez Wnioskodawcę należy stwierdzić, że wymierzone przez (...)
    Inspektora Ochrony Środowiska opłaty podwyższone za przekroczenie ilości ścieków oraz
    za przekroczenie jakości ścieków stanowią sankcję za naruszenie przez Spółkę
    korzystającą ze środowiska przepisów dotyczących ochrony środowiska i są objęte
    zakresem przedmiotowym art. 16 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy o CIT. W konsekwencji nie
    mogą stanowić kosztów uzyskania przychodów.
    Zatem Państwa stanowisko należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.