Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP2/443-476/13-3/KG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-07-17
Teza: obowiązek prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku rozpoczęcia sprzedaży usług turystycznych, za które odpłatność będzie dokonywana w formie gotówkowej
Słowa kluczowe: kasa-kasa rejestrująca; obowiązek-obowiązek ewidencyjny; usługi-usługi turystyczne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749, z późn. zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2013 r. (data wpływu 21 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku rozpoczęcia sprzedaży usług turystycznych, za które odpłatność będzie dokonywana w formie gotówkowej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 maja 2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku rozpoczęcia sprzedaży usług turystycznych, za które odpłatność będzie dokonywana w formie gotówkowej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod firmą „E.” („Biuro”). Biuro jest licencjonowanym biurem podróży, które organizuje wycieczki w Polsce głównie dla obcokrajowców. Biuro podróży posiada agenta w Wielkiej Brytanii będącego niezależnym przedsiębiorcą, który pozyskuje klientów m.in. dla Biura, działając w imieniu i na rzecz Biura Podróży („Agent”). W większości klientami pozyskanymi przez Agenta są osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej. Zapłata za zakupione przez brytyjskich klientów usługi turystyczne odbywa się z wykorzystaniem systemu płatności kartami kredytowymi i debetowymi on-line: SagePay. Po autoryzacji płatności SagePay dokonuje przelewu środków na rachunek bankowy Agenta.

Agent nie pobiera w imieniu Biura od klientów wpłat gotówkowych. Z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej transakcji wpłata za pośrednictwem systemu SagePay, na rachunek bankowy Agenta dotyczy.

Sposób realizacji płatności za pośrednictwem Agenta zakłada, że najpierw poprzez system SagePay klient wpłaca pieniądze na rachunek bankowy Agenta, a potem pieniądze te będą przelewane na rachunek bankowy Biura. Obydwie zapłaty będą w całości wykonane za pośrednictwem banku. Biuro podróży wystawia Agentowi miesięczne zestawienie, pomniejszone o należną prowizję Agenta, na podstawie którego Agent przelewa środki z tytułu wpłat klientów na rachunek bankowy Biura w Polsce. Rozliczenia pomiędzy Biurem a Agentem odbywają wyłącznie przez bank w obcej walucie.

Podatniczka nie rozpoczęła ewidencjonowania usług turystycznych za pomocą kasy rejestrującej przed dniem 1 stycznia 2012 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w przypadku, gdy zapłata za usługi turystyczne będzie przyjmowana od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej również w gotówce, to Biuro będzie zobowiązane ewidencjonować przy użyciu kasy fiskalnej ten obrót gotówkowy, zakładając, że do pozostałego obrotu znajdzie zastosowanie zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do Rozporządzenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, w przypadku gdy w opisanym stanie faktycznym zapłata za usługi turystyczne będzie przyjmowana od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej również w gotówce, to jedynie obrót gotówkowy będzie podlegał obowiązkowi ewidencjonowania, zakładając, że do pozostałego obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, za który zapłata jest realizowana za pośrednictwem banku, a z ewidencji i dowodów dokumentujących zapłatę wynika jednoznacznie, jakich konkretnie wpłat transfer do Biura dotyczy, znajdzie zastosowanie zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do Rozporządzenia.

Z art. 111 ust. 3b ustawy o VAT wynika, że podatnicy, u których podstawą opodatkowania jest m.in. marża, ewidencjonują na potrzeby obliczenia osiąganego przez nich obrotu oraz kwot podatku należnego całą wartość sprzedaży własnej podlegającej obowiązkowi ewidencjonowania - czyli m.in. sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz prowadzonej na rzecz lub w imieniu innych podatników.

Od opisanych zasad ogólnych przewidziane są wyjątki dotyczące zwolnień z obowiązku ewidencjonowania. W § 3 ust. 1 rozporządzenia przewidziano zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. m.in.: pkt 1) podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł.

W przypadku opisanym w złożonym wniosku limit 20.000 zł nie będzie mieć znaczenia, bowiem w przypadku Biura obrót z tytułu sprzedaży usług zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania na podstawie załącznika do Rozporządzenia, jak i podlegających ewidencjonowaniu, przekracza ogółem kwotę 20.000 zł w danym roku podatkowym.

W związku z tym, Biuro rozpoczynając sprzedaż usług turystycznych, za które odpłatność jest dokonywana w gotówce, będzie zobowiązane ewidencjonować taką sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej, niezależnie od kwoty operacji. Jeżeli organ podatkowy podziela stanowisko Spółki w zakresie pytania nr 1, oznacza to, że Biuro będzie zobowiązane do ewidencjonowania za pośrednictwem kasy fiskalnej jedynie obrotu z tytułu sprzedaży usług za gotówkę. Pozostała sprzedaż, za którą zapłata jest realizowana za pośrednictwem banku, a z posiadanej ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej transakcji wpłata ta dotyczy, będzie korzystać ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 ust. 1 w związku z poz. 37 załącznika do Rozporządzenia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy.

Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.

Jak wynika z art. 2 pkt 22 ustawy, przez sprzedaż należy rozumieć odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 111 ust. 8 ustawy o podatku od towarów i usług, kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ustawodawca reguluje w drodze wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

Od 1 stycznia 2013 r. kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji zostały uregulowane w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 29 listopada 2012 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2012 r. poz. 1382).

W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia, zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r. podatników, u których kwota obrotu realizowanego na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Zgodnie z § 5 ust. 1 cyt. rozporządzenia, w przypadku podatników, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, zwolnienie traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych w kwocie 20.000 zł.

Z okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi indywidualną działalność gospodarczą w formie biura podróży. Biuro jest licencjonowanym biurem podróży, które organizuje wycieczki w Polsce głównie dla obcokrajowców.

Biuro podróży posiada agenta w Wielkiej Brytanii będącego niezależnym przedsiębiorcą, który pozyskuje klientów m.in. dla Biura, działając w imieniu i na rzecz Biura Podróży. W zakresie sprzedaży usług turystycznych dokonywanych za pośrednictwem Agenta, Biuro korzystać będzie ze zwolnienia z obowiązku ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w powiązaniu z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, co było przedmiotem odrębnej interpretacji indywidualnej nr IPPP2/443-476/13-2/KG.

Wnioskodawca powziął wątpliwości w kwestii prawa do korzystania z obowiązku ewidencji w sytuacji, gdy rozpocząłby przyjmowanie wpłat gotówkowych z tytułu świadczonych usług turystycznych.

Z uwagi na fakt, iż usługi turystyczne nie zostały wymienione w rozporządzeniu w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących jako zwolnione przedmiotowo z obowiązku rejestracji, tym samym należy uznać iż zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajdzie § 3 ust. 1 cyt. rozporządzenia.

Odnosząc się do powyższego, zgodzić się należy z Wnioskodawcą, iż rozpoczynając sprzedaż usług turystycznych, za które odpłatność byłaby przyjmowana w gotówce, będzie zobowiązany ewidencjonować taką sprzedaż za pomocą kasy rejestrującej, niezależnie od kwoty operacji. Przy czym istotnym jest fakt, iż Biuro będzie zobowiązane do ewidencjonowania za pośrednictwem kasy fiskalnej jedynie obrotu z tytułu sprzedaży usług za które odpłatność będzie przyjmowana w formie gotówkowej. W zakresie, w jakim Wnioskodawca korzysta ze zwolnienia przedmiotowego z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 w zw. z poz. 37 załącznika do rozporządzenia, nie będzie zobowiązany do rozpoczęcia takiej ewidencji pomimo przekroczenia kwoty obrotu 20.000 zł.

Końcowo tut. Organ pragnie nadmienić, iż każda sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej ma wpływ na wielkość obrotu wyznaczającego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Kwotę obrotu uprawniającą do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących określa się sumując całą sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Obliczając powyższą kwotę obrotu nie wyłącza się zatem sprzedaży towarów i usług, które na mocy rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących jako wymienione w załączniku do tego rozporządzenia zostały przedmiotowo zwolnione z obowiązku ewidencjonowania. Do obrotu wlicza się zatem sprzedaż ze wszystkich czynności wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej.

Mając na uwadze powyższe, stanowisko Wnioskodawcy w powyższym zakresie należało uznać za prawidłowe.

Niniejsza interpretacja indywidualna rozstrzyga w kwestii obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku rozpoczęcia sprzedaży usług turystycznych, za które odpłatność będzie dokonywana w formie gotówkowej. W odniesieniu do prawa do korzystania ze zwolnienia z obowiązku rejestracji sprzedaży usług turystycznych za pomocą kasy rejestrującej w przypadku gdy należność za wyświadczoną usługę przekazywana będzie za pośrednictwem Agenta na rachunek bankowy Biura oraz obowiązku wystawienia faktury VAT na żądanie klienta – zostaną wydane odrębne interpretacje indywidualne.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.