Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4511-792/15/ZK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-28
Teza: Czy Wnioskodawca, jako komandytariusz spółki komandytowej prowadzącej działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, będzie zobowiązany, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, do prowadzenia, odrębnych od spółki, której jest wspólnikiem ksiąg handlowych, jeżeli w poprzednim roku obrotowym osiągnięty przez niego przychód z działalności prowadzonej w ramach jednoosobowego gospodarstwa ogrodniczego w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, wyniesie co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; spółki-spółka komandytowa
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 5 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 28 września 2015 r. (data wpływu do tut. Biura 5 października 2015 r.), uzupełnionym 21 października i 11 grudnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, w zakresie obowiązku prowadzenia przez Wnioskodawcę, jako komandytariusza spółki komandytowej odrębnych od spółki, ksiąg rachunkowych, jeżeli w poprzednim roku obrotowym osiągnięty przez niego przychód z działów specjalnych produkcji rolnej prowadzonych samodzielnie wyniesie co najmniej 1.200.000 euro – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2015 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych, m.in. w zakresie obowiązku prowadzenia przez Wnioskodawcę, jako komandytariusza spółki komandytowej odrębnych od spółki, ksiąg rachunkowych, jeżeli w poprzednim roku obrotowym osiągnięty przez niego przychód z działów specjalnych produkcji rolnej prowadzonych samodzielnie wyniesie co najmniej 1.200.000 euro. Wniosek powyższy nie spełniał wymogów formalnych, dlatego też pismem z 7 grudnia 2015 r. Znak: IBPB-1-1/4511-600/15/ZK wezwano do jego uzupełnienia, co też nastąpiło 11 grudnia 2015 r.

We wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca prowadzi działalność polegającą na mikrorozmnażaniu roślin wrzosowatych: różaneczników, azalii, kalmii, różnych gatunków i odmian borówek. W ramach prowadzonej przez siebie działalności zajmuje się on także rozmnażaniem: aktinidii, aronii, brzóz, hortensji, jagód kamczackich, jeżyn, lilaków, malin, malinojeżyn, malinotruskawek, morw, świdośliw oraz wiśni ozdobnych.

Przedmiotowa działalność spełnia kryteria sklasyfikowania jej, jako działy specjalne produkcji rolnej, a dokładniej, jako:

*   uprawa roślin in vitro,
*   uprawa w szklarniach ogrzewanych powyżej 25 m2 roślin ozdobnych oraz
*   uprawa w tunelach foliowych ogrzewanych powyżej 50 m2 roślin ozdobnych i roślin pozostałych.

Działalność Wnioskodawcy polega więc na rozmnażaniu roślin w warunkach laboratoryjnych, na sztucznym podłożu, w kulturach in vitro. Proces ten trwa kilka tygodni, w zależności od gatunku roślin. Po osiągnięciu przez rośliny odpowiedniej fazy wzrostu i zaadaptowaniu ich do normalnych warunków są one przesadzane do wielodoniczek (palet) i dalej uprawiane w namiotach foliowych, szklarniach lub na otwartej przestrzeni. Rośliny są sprzedawane w różnych stadiach rozwoju, w zależności od zapotrzebowania kontrahentów.

Laboratorium, w którym ma miejsce pierwsza faza wzrostu roślin znajduje się na nieruchomości położonej w X. Na nieruchomości w X znajduje się również główne biuro przedsiębiorstwa Wnioskodawcy oraz blok namiotowy wykorzystywany do dalszej uprawy roślin, a także budynek magazynowy. Na nieruchomości położonej w miejscowości Y, mającej charakter rolny, częściowo zabudowanej, znajdują się trzy budynki magazynowe oraz trzy bloki namiotów foliowych, budynek biurowy oraz szkółka. Nieruchomości położone w Z mają charakter wyłącznie rolny, nie są zabudowane (z wyjątkiem jednej działki, w księdze wieczystej której ujawniono zabudowę) i obecnie, pomimo wprowadzenia ich do ewidencji środków trwałych gospodarstwa, nie są wykorzystywane do działalności w ramach działów specjalnych produkcji rolnej. Wnioskodawca (osoba fizyczna) prowadzi działalność jednoosobowo, jako Gospodarstwo Ogrodnicze (dalej: G. ). Podatek dochodowy od osób fizycznych w roku 2015 z prowadzonej działalności, Wnioskodawca rozlicza przy zastosowaniu stawki liniowej 19%. Prowadzi księgi rachunkowe. Powyższe wynika z faktu, że Wnioskodawca o zamiarze założenia ksiąg rachunkowych zawiadomił właściwego naczelnika urzędu skarbowego przed rozpoczęciem kolejnego roku podatkowego, zgodnie z art. 15 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto, jest on zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Małżonka Wnioskodawcy jest osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej, nie jest również zarejestrowana jako podatnik podatku od towarów i usług. Wnioskodawca rozpoczął działalność polegającą na prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej po zawarciu małżeństwa. Małżonków łączy ustawowa wspólność majątkowa. Podczas trwania małżeństwa, a także przed jego zawarciem, małżonkowie nie zawarli żadnych umów rozszerzających lub ograniczających ustawową wspólność majątkową, jak również o ustanowieniu rozdzielności majątkowej lub rozdzielności majątkowej z wyrównaniem dorobków. Nie doszło także do podziału małżeńskiego majątku wspólnego.

Wszystkie składniki majątkowe G. były nabywane w trakcie małżeństwa w ramach ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej i za zgodą małżonki wykorzystywane przez Wnioskodawcę do prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej na imię i nazwisko Wnioskodawcy. Zatem, z uwagi na brak rozdzielności majątkowej, wszystkie składniki G. wchodzą w skład majątku wspólnego Wnioskodawcy i jego żony, na zasadzie współwłasności łącznej, czyli są oni ich właścicielami.

Do ewidencji środków trwałych G. wprowadzono składniki majątku wspólnego małżonków, z których, za zgodą żony Wnioskodawcy, Wnioskodawca nieodpłatnie korzysta przy prowadzeniu Gospodarstwa Ogrodniczego. Wśród rzeczy oddanych do nieodpłatnego korzystania znajdują się m.in. nieruchomości gruntowe niezabudowane (tj. grunty orne, rola, sady), nieruchomości rolne zabudowane oraz w odrębnej grupie - budynki i budowle (nie są one przedmiotem odrębnej własności).

Od dłuższego czasu, z uwagi na dynamiczny rozwój G. , Wnioskodawca i jego żona planują jego reorganizację i restrukturyzację, mającą polegać na:

\-utworzeniu spółki komandytowej, w której komplementariuszem będzie spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, a komandytariuszami - osoby fizyczne: Wnioskodawca oraz jego małżonka,

\-wniesieniu przez Wnioskodawcę, za zgodą małżonki, przedsiębiorstwa - Gospodarstwa Ogrodniczego do spółki komandytowej, w skład którego wejdą m.in.:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo,
*   własność ruchomości, w tym maszyn, urządzeń, narzędzi, sprzętów, namiotów foliowych niezwiązanych trwale z gruntem, itp.,
*   wierzytelności G. ,
*   licencje i sublicencje,
*   inne, niż wyżej wskazane, prawa wynikające z umów zawartych przez Wnioskodawcę w ramach G. , w tym z umów o pracę, zlecenia, leasingu, kredytu bankowego, kredytu inwestycyjnego udzielonego przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, a także umowa dzierżawy nieruchomości w Y,
*   środki pieniężne,
*   know-how,
*   goodwill,
*   baza klientów,
*   własność materiału roślinnego gotowego i w produkcji,
*   własność zbioru kultur roślin rozmnażanych, przechowywanych w laboratorium kultur in vitro na sterylnych pożywkach będących unikalnym i niezastąpionym dorobkiem umożliwiającym prowadzenia laboratorium,
*   tajemnice przedsiębiorstwa G. ,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej,
*   prawo do nieodpłatnego korzystania z nieruchomości gruntowych niezabudowanych położonych w Z, dla których w księgach wieczystych dla nich prowadzonych, jako sposób korzystania wskazano: grunty orne, rola, sady (z uwagi na fakt, że są one objęte współwłasnością łączną małżeńską i zostały nabyte ze środków prywatnych małżonków, a G. zostały jedynie oddane do nieodpłatnego korzystania), a z którego zostaną wyłączone, enumeratywnie wymienione w umowie spółki komandytowej składniki majątku wspólnego, tj.:
*   zabudowane nieruchomości rolne położone w X i Y i posadowione na nich budynki i budowle,
*   dwie umowy dzierżawy nieruchomości położonych w X,

\-przejściu dotychczasowych pracowników G. , za zasadach określonych w art. 231 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeksu pracy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1502 ze zm.) do nowo powstałej spółki komandytowej,

\-zawarciu przez Wnioskodawcę, za pisemną zgodą żony Wnioskodawcy z nowo utworzoną spółką komandytową, umowy dzierżawy zabudowanych nieruchomości rolnych w Y oraz wydzielonej części zabudowanej nieruchomości rolnej położonej w X.

Zmiana formy prawnej, w ramach której prowadzone jest Gospodarstwo, na spółkę handlową, m.in. ułatwi rozszerzenie sieci kontrahentów i poszerzenie rynków zbytu, pozyskiwanie kapitału poprzez wprowadzenie do spółki nowego wspólnika, a także wzmocni wizerunek firmy, jako odrębnego podmiotu gospodarczego, który będzie we własnym imieniu i na własny rachunek prowadził działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, niezależny od osoby Wnioskodawcy i jego majątku prywatnego, co w konsekwencji wzmocni też gwarancje bezpieczeństwa wykonalności zleceń. Ponadto, forma spółki handlowej jest bardziej dostosowana do rozmiaru już prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności. Spółka komandytowa będzie kontynuowała działalność prowadzoną przez Wnioskodawcę w ramach Gospodarstwa Ogrodniczego w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej. Zostanie więc zachowana tożsamość zakresu działalności.

Komplementariuszem będzie nowo utworzona spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, w której wspólnikami będą: Wnioskodawca oraz jego żona. Wspólnicy na pokrycie udziałów w spółce kapitałowej wniosą wkład pieniężny. W skład zarządu spółki z o.o. wejdzie Wnioskodawca (Prezes Zarządu). Komplementariusz, do spółki komandytowej wniesie wkład pieniężny w kwocie określonej w umowie spółki, a jego udział w zysku wyniesie 10%.

Natomiast komandytariuszami w mającej powstać spółce komandytowej zostaną:

*   Wnioskodawca, który wniesie do spółki wkład pieniężny oraz niepieniężny (już po utworzeniu spółki komandytowej) w postaci przedsiębiorstwa G. , z wyłączeniem zabudowanych nieruchomości rolnych i posadowionych na nich budynków i budowli,
*   żona Wnioskodawcy, która wniesie do spółki wyłącznie wkład pieniężny.

Udział w zysku obu komandytariuszy wyniesie po 45%.

Ponadto, należy dodać, że po pierwsze - przy zawarciu umowy spółki, będą przestrzegane wszelkie ograniczenia i wyłączenia dopuszczalności przeniesienia poszczególnych składników tego przedsiębiorstwa wynikające z przepisów ustawy, zastrzeżeń umownych lub właściwości zobowiązania (zgodnie ze wskazaniami zawartymi w uchwale Sądu Najwyższego - Izby Cywilnej z dnia 25 czerwca 2008 r., sygn. akt III CZP 45/08, Legalis). Z tego też względu, Wnioskodawca będzie dążył do uzyskania wszelkich zgód: stron umów, właściwych instytucji, czy też organów na wniesienie danego prawa lub wierzytelności, jako elementu przedsiębiorstwa do spółki komandytowej, tak by ograniczyć ww. ryzyko do minimum.

Do składników przedsiębiorstwa G. wnoszonego aportem do spółki komandytowej, zostanie zaliczone też prawo do używania określonych składników majątku wspólnego małżonków, tj.: niezabudowanych nieruchomości gruntowych znajdujących się w Z (podobnie, jak to ma miejsce obecnie). Pozostałe zabudowane nieruchomości rolne obecnie udostępniane nieodpłatnie Wnioskodawcy, a także objęte umowami dzierżawy nieruchomości położne w X zostaną na mocy czynności prawnej (umowy spółki komandytowej) wyłączone z zakresu przedsiębiorstwa, stosownie do art. 552 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 121 ze zm.). Wyłączenie to nie spowoduje jednak, że przekazywana masa majątkowa nie będzie mogła posłużyć kontynuowaniu działalności prowadzonej obecnie przez Wnioskodawcę. Kluczowy bowiem, z punktu widzenia prowadzenia działalności ogrodniczej polegającej na mikrorozmnażaniu (rozmnażaniu w warunkach laboratoryjnych i uprawie) wyspecyfikowanych wyżej roślin, jest zbiór kultur roślin rozmnażanych, przechowywany w laboratorium kultur in vitro na sterylnych pożywkach będący unikalnym i niezastąpionym dorobkiem umożliwiającym prowadzenie laboratorium, a także know-how, bez których prowadzenie działalności nie byłoby możliwe. Istotny jest również materiał roślinny oraz maszyny i urządzenia, umożliwiające prowadzenie całego procesu produkcyjnego. Z punktu widzenia możliwości realizowania działalności polegającej na mikrorozmnażaniu roślin nie jest konieczne, aby pośród przenoszonych składników przedsiębiorstwa znajdowało się prawo własności do nieruchomości, szczególnie, że po wniesieniu przedsiębiorstwa, nieruchomości z których korzysta obecnie G. , będą wykorzystywane przez spółkę komandytową do prowadzonej przez nią działalności na podstawie umowy dzierżawy, a także po uzyskaniu wymaganej zgody - umowy poddzierżawy.

Wnioskodawca będzie też zobowiązany zwrócić się do: leasingodawcy, kredytodawców, licencjodawców oraz wydzierżawiających o wyrażenie zgody na zmianę podmiotu umowy. W przypadku braku zgody ww. podmiotów prawa z umów: leasingowych, kredytowych oraz licencje zostaną wyłączone z zakresu przedsiębiorstwa. W takim przypadku (gdy prawa z umów leasingowych oraz prawa z umowy kredytowej nie będą przedmiotem umowy przeniesienia własności przedsiębiorstwa w drodze aportu do spółki komandytowej), Wnioskodawca udostępni, za zgodą leasingodawcy, pojazdy oraz urządzenia objęte umowami leasingu spółce komandytowej, zatem spółka ta będzie mogła nadal z nich korzystać.

Odnośnie zaś licencji i sublicencji Wnioskodawca będzie dążył do ich rozwiązania za porozumieniem stron, a następnie ponownego ich podpisania, ze spółką, jako licencjobiorcą.

W dalszej kolejności, nowo powstała spółka, na podstawie odrębnych umów, przejmie zobowiązania G. . Także obecni pracownicy Gospodarstwa, na zasadzie przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, na podstawie art. 231 Kodeksu pracy, staną się pracownikami spółki. O planowanych zmianach strukturalnych zawiadomieni zostaną także kontrahenci G. celem utrzymania współpracy i relacji gospodarczych. Zamiarem Wnioskodawcy jest to, by nowo powstała spółka komandytowa „zajęła” w obrocie gospodarczym miejsce G. i kontynuowała jego działalność rolniczą w segmencie działów specjalnych produkcji rolnej. Zabudowane nieruchomości rolne, o czym już wspomniano, zostaną wydzierżawione spółce przez Wnioskodawcę, za zgodą jego małżonki. Wnioskodawca dopuszcza możliwość oddania spółce w poddzierżawę obecnie dzierżawionych nieruchomości, po uprzednim uzyskaniu pisemnych zgód wydzierżawiających. Czynsz dzierżawczy (w obu przypadkach) zostanie ustalony zgodnie z cenami rynkowymi obowiązującymi na danym obszarze, a kwoty przychodu z tego źródła oraz podatek od towarów i usług zostaną rozliczone zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Reasumując, w konsekwencji restrukturyzacji i reorganizacji G. powstanie nowy podmiot gospodarczy - spółka komandytowa, która przede wszystkim dzięki wniesieniu do niej przez Wnioskodawcę wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa (Gospodarstwa Ogrodniczego) będzie kontynuowała działalność G. . Zostanie zachowana ciągłość pomiędzy tymi podmiotami. Zachowany zostanie też profil prowadzonej działalności, co oznacza, że spółka będzie prowadzić działalność rolniczą w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, to jest uprawy roślin in vitro, uprawy w szklarniach ogrzewanych roślin ozdobnych, uprawy w tunelach foliowanych ogrzewanych roślin ozdobnych i pozostałych roślin w rozmiarach zdecydowanie przekraczających te określone w załączniku nr 2 do ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: ustawa o pdof), a obecnie w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 31 października 2014 r. w sprawie norm szacunkowych dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (Dz.U. z 2014 r. poz. 1558).

Spółka osobowa planuje utrzymać skalę i strukturę zatrudnienia, wielkość dotychczasowej produkcji, a także wydajność i rentowność Gospodarstwa Ogrodniczego.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy Wnioskodawca, jako komandytariusz spółki komandytowej prowadzącej działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, będzie zobowiązany, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości, do prowadzenia, odrębnych od spółki, której jest wspólnikiem ksiąg handlowych, jeżeli w poprzednim roku obrotowym osiągnięty przez niego przychód z działalności prowadzonej w ramach jednoosobowego gospodarstwa ogrodniczego w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, wyniesie co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro?

(pytanie oznaczone we wniosku Nr 4)

Tytułem wstępu, Wnioskodawca wskazał, że w przypadku wątpliwości, wszelkie cytowane przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych odnoszą się do ich brzmienia wchodzącego w życie w dniu 1 stycznia 2016 r. z uwagi na fakt, że zdefiniowane tzw. zdarzenia przyszłe dotyczą działań Wnioskodawcy, które podejmie po 31 grudnia 2015 r.

Po pierwsze, art. 1 § 2 ustawy z dnia 15 września 2000 r. - Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 1030 ze zm., dalej: ksh), stanowi, że spółkami handlowymi są spółka jawna, spółka partnerska, spółka komandytowa, spółka komandytowo-akcyjna, spółka z ograniczoną odpowiedzialnością oraz spółka akcyjna. Kodeks spółek handlowych dzieli spółki na dwie kategorie, tj. na spółki osobowe i spółki kapitałowe. Przedmiotowy podział ma charakter rozłączny, co oznacza, że spółka może być zaklasyfikowana przez ustawodawcę wyłącznie, jako spółka osobowa albo spółka kapitałowa. Definicję spółek osobowych zawiera art. 4 § 1 pkt 1 ksh, który do tej grupy zalicza spółkę jawną, partnerską, komandytową i komandytowo-akcyjną. Należy dodać, że spółka osobowa może we własnym imieniu nabywać prawa, w tym własność nieruchomości i inne prawa rzeczowe, zaciągać zobowiązania, pozywać i być pozywana (art. 8 § 1 ksh). Prowadzi ona także przedsiębiorstwo pod własną firmą (art. 8 § 2 ksh). Zgodnie więc w powyższym, spółki osobowe nie posiadają osobowości prawnej. Mają one jedynie: zdolność sądową, prawną, wieczystoksięgową oraz podmiotowość prawnobilansową. Ponadto, spółki osobowe nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym zarówno od osób prawnych, jak również od osób fizycznych. Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają tylko ich wspólnicy. Na gruncie przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 361 ze zm. - dalej: „ustawa o pdof”), zgodnie z art. 1 tej ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają dochody osób fizycznych. Spółka osobowa stanowi natomiast jedną z form organizacyjnych, za pośrednictwem której osoba fizyczna może prowadzić działalność, w tym w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej. W związku w powyższym, spółka komandytowa, zgodnie z art. 102 ksh, jest spółką osobową mającą na celu prowadzenie przedsiębiorstwa pod własną firmą, w której wobec wierzycieli za zobowiązania spółki co najmniej jeden wspólnik odpowiada bez ograniczenia (komplementariusz), a odpowiedzialność co najmniej jednego wspólnika (komandytariusza) jest ograniczona.

Zdaniem Wnioskodawcy, po pierwsze, w świetle art. 24a ust. 1 ustawy o pdof, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r., osoby fizyczne, spółki cywilne osób fizycznych, spółki jawne osób fizycznych oraz spółki partnerskie, wykonujące działalność gospodarczą, są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów, zastrzeżeniem ust. 3 i 5, albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, w tym za okres sprawozdawczy, a także uwzględniać w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacje niezbędne do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 22a-22o. Uszczegółowieniem powyższego jest art. 24a ust. 4 ustawy o pdof, który stanowi, że obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych oraz spółek partnerskich, jeżeli ich przychody, w rozumieniu art. 14, za poprzedni rok podatkowy wyniosły w walucie polskiej co najmniej równowartość kwoty określonej w euro w przepisach o rachunkowości, a więc jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro (art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości). Po drugie, działy specjalne produkcji rolnej są działalnością zarobkową, prowadzoną w sposób zorganizowany i ciągły. Mogą być one prowadzone przez osobę fizyczną bądź przez spółkę handlową. Doprecyzowując, osoba fizyczna prowadzi działalność we własnym imieniu i na własny rachunek wyłącznie jako przedsiębiorca, w rozumieniu szerszym, określonym w art. 431 Kodeksu cywilnego. Spółki osobowe prowadzą przedsiębiorstwo pod własną firmą, co oznacza że są odrębnymi podmiotami w obrocie gospodarczym, jednakże nie posiadają osobowości prawnej (stanowią strukturę organizacyjną). Ponadto, art. 24a ust. 1 ustawy o pdof stanowi, że m.in. osoby fizyczne wykonujące działalność gospodarczą są obowiązane prowadzić podatkową księgę przychodów i rozchodów albo księgi rachunkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami. Zgodnie więc z powyższym, osoba fizyczna będąca wspólnikiem spółki osobowej, nie prowadzi we własnym imieniu (jakiejkolwiek) działalności, czyli - osoba fizyczna, prowadząca działy specjalne produkcji rolnej w strukturze organizacyjnej spółki komandytowej, nie prowadzi ich we własnym imieniu. Wskutek tego, nie będzie ona zobowiązana do prowadzenia księgi przychodów i rozchodów, jak również ksiąg rachunkowych.

Po trzecie, z art. 15 ust. 2 ustawy o pdof, dodanego ustawą zmieniającą, można jedynie wyprowadzić wniosek o braku możliwości wyboru sposobu opodatkowania dochodu z działów specjalnych produkcji rolnej (prowadzonych w ramach tej spółki komandytowej) według norm szacunkowych dochodu rocznego, jeżeli przychody netto osoby fizycznej ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro (art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o rachunkowości w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2016 r.). Z pewnością dyspozycja tego przepisu nie nakłada na osobę fizyczną odrębnego obowiązku prowadzenia ksiąg rachunkowych każdorazowo po ziszczeniu się przesłanki z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości, bez uwzględnienia formy prawnej, w ramach której prowadzi ona działy specjalne produkcji rolnej. Po czwarte, na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości, jej przepisy stosuje się, z zastrzeżeniem ust. 3, do mających siedzibę lub miejsce sprawowania zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji) oraz spółek cywilnych, z zastrzeżeniem pkt 2, a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa i Narodowego Banku Polskiego. W związku z tym, spółka komandytowa jest bezwzględnie zobowiązana do prowadzenia ksiąg rachunkowych.

Reasumując, skoro wspólnik spółki komandytowej nie będzie wykonywał działalności gospodarczej we własnym imieniu (w tym - nie prowadzi we własnym imieniu działów specjalnych produkcji rolnej), to tym samym nie będzie zobowiązany do prowadzenia, ani podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ani ksiąg rachunkowych. Nawet gdyby założyć, że Wnioskodawca miałby taką ewidencję prowadzić (czy to księgi rachunkowe, czy to podatkową księgę przychodów i rozchodów), to i tak nie istniałyby zdarzenia gospodarcze, które mógłby w takiej ewidencji prowadzić. Wysokość bowiem osiąganego zysku lub straty z tytułu udziału w spółce nie podlega takiej ewidencji (Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z 18 marca 2009 r., Znak: IPPB1/415-102/09-2/KS, LEX nr 20609).

Obowiązek prowadzenia ksiąg rachunkowych dotyczy więc, zdaniem Wnioskodawcy, jedynie spółki komandytowej i wynika on z art. 2 ust. 1 pkt 1 ustawy o rachunkowości. Podobne stanowisko jak powyższe, zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 18 marca 2009 r., Znak: IPPB1/415-102/09-2/KS (LEX nr 20609), który orzekł, że wspólnik spółki komandytowej nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji dla celów podatkowych, gdyż obowiązek ten spoczywa na spółce, a także Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Tomyślu. Ten ostatni w postanowieniu z 12 stycznia 2007 r. stwierdził, że „podatnik uzyskuje jedynie dochody z tytułu udziału w zyskach tejże spółki (spółka osobowa), a więc nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji dotyczącej przychodów i kosztów zgodnie z art. 24a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych” (Naczelnik Urzędu Skarbowego w Nowym Tomyślu, postanowienie z 12 stycznia 2007 r., Znak: ZD/415-4/BA/1052/07).

Z opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca w roku 2015 do dnia wniesienia do spółki komandytowej wkładu niepieniężnego w postaci przedsiębiorstwa, będzie prowadził we własnym imieniu działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, a formą prowadzonej ewidencji księgowej są księgi rachunkowe. Jednakże po dokonaniu ww. czynności prawnej, zaprzestanie on prowadzenia jakiejkolwiek działalności we własnym imieniu. W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy podmiotem zobowiązanym do prowadzenia ewidencji w formie ksiąg rachunkowych będzie tylko i wyłączenie spółka komandytowa, której wspólnikiem zostanie Wnioskodawca.

Wnioskodawca stwierdza, że nie będzie on, jako komandytariusz spółki komandytowej prowadzącej działalność w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, zobowiązany do prowadzenia odrębnych od spółki, której zostanie wspólnikiem ksiąg rachunkowych, nawet jeżeli w poprzednim roku obrotowym osiągnięty przez niego przychód z działalności prowadzonej w ramach jednoosobowego Gospodarstwa Ogrodniczego w zakresie działów specjalnych produkcji rolnej, wyniesie co najmniej równowartość w walucie polskiej 1.200.000 euro.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego, od 1 stycznia 2016 r.

Jednocześnie zauważyć należy, że stosownie do zadanego pytania wyznaczającego zakres rozpatrzenia wniosku, przedmiotem niniejszej interpretacji była wyłącznie kwestia dotycząca obowiązku prowadzenia przez Wnioskodawcę ksiąg rachunkowych. Nie była natomiast przedmiotem oceny kwestia dot. możliwości zastosowania norm szacunkowych.

Nadmienić należy, że w pozostałym zakresie objętym wnioskiem, wydano odrębne rozstrzygnięcia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, 43-300 Bielsko-Biała, ul. Traugutta 2a.