Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/415-610/08-6/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2008-07-17
Teza: Umorzona po śmierci pracownika kwota pożyczki nie stanowi przychodu dla jego małżonki i tym samym nie powstaje obowiązek sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł PIT-8C, o ile pożyczka została umorzona zmarłemu pracownikowi.
Słowa kluczowe: dochód; fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; pożyczka; pożyczka-spłata pożyczki
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 11; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 12; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 2-art. 20

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 28.03.2008 r. (data wpływu 07.04.2008 r.) uzupełnionego pismem z dnia 10.06.2008 r. (data wpływu 13.06.2008 r.) oraz pismem z dnia 23.06.2008 r. (data wpływu 25.06.2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania umorzonej pożyczki zaciągniętej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych przez pracownika, który zmarł - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 07.04.2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania umorzonej pożyczki zaciągniętej ze środków zakładowego funduszu świadczeń socjalnych przez pracownika, który zmarł.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Pracownik Wnioskodawcy zaciągnął pożyczkę pieniężną z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, a następnie nie spłaciwszy pożyczki zmarł. Na wniosek związków zawodowych pozostała nie spłacona część pożyczki została przez Zarząd Spółki umorzona.

Pismem z dnia 03.06.2008 r. Nr IPPB2/415-610/08-2/AF wezwano Wnioskodawcę złożenia pełnomocnictwa lub innego dokumentu, z którego wynika prawo do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o interpretację przepisów prawa podatkowego przez Pana S.G. Wnioskodawca wniosek uzupełnił w terminie.

Pismem z dnia 18.06.2008 r. Nr IPPB2/415-610/08-4/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie czy w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub w umowie o udzielenie pożyczki zawarty jest zapis o obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobierców (w tym współmałżonka) po śmierci pożyczkobiorcy oraz czy nie spłacona część pożyczki została umorzona zmarłemu pracownikowi czy jego żonie. Wnioskodawca wniosek uzupełnił w terminie.

W uzupełnieniu do wniosku wyjaśniono, co następuje:

*   zarówno w Regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jak i w umowie o udzielenie pożyczki z Funduszu Świadczeń Socjalnych nie ma klauzuli zastrzegającej o obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki na wypadek śmierci pożyczkobiorcy przez jego spadkobierców (w tym małżonka),
*   niespłacone raty pożyczki w związku ze śmiercią pożyczkobiorcy zostały umorzone przez Zarząd Spółki na zgodny wniosek wszystkich działających w Spółce związków zawodowych. Jest to rodzaj rezygnacji pożyczkodawcy z dochodzenia od spadkobierców zmarłego pracownika – pożyczkobiorcy niespłaconych rat pożyczki. Umowa pożyczki po stronie pożyczkobiorcy podpisana jest przez pożyczkobiorcę i dwóch żyrantów – pracowników Spółki, nie ma podpisu małżonka, ani tym bardziej innych osób z kręgu spadkobierców pożyczkobiorcy.

Czy małżonek i inne osoby z kręgu spadkobierców odniosły pożytek z pobranej pożyczki przez zmarłego pracownika - pożyczkobiorcy nie jest pewne. Nie ma też pewności co do tego, czy małżonek lub inne osoby z kręgu spadkobierców wyraziłyby zgodę na uregulowanie rat pożyczki i czy w przypadku odmowy konsekwentne żądanie przez Spółkę spłaty tych rat nie wymagałoby drogi sądowej.

Umorzenie pożyczki w części niespłaconej zgodnie z intencją związków zawodowych miało na celu odstąpienie od „nękania” małżonki (i innych spadkobierców) o zwrot niespłaconych rat pożyczki w sytuacji traumatycznych przeżyć spowodowanych śmiercią bliskiej osoby.

Odpowiedź na pytanie komu została umorzona pożyczka zmarłemu pracownikowi czy jego żonie wobec powyższych „wywodów” należałoby raczej odpowiedzieć, że zmarłemu pracownikowi, bo nie jest pewne, czy żona była prawnie zobowiązana do uregulowania niespłaconych rat pożyczki. Dlatego też Wnioskodawca odstąpił od wystawienia PIT-8C na imię małżonka zmarłego pożyczkobiorcy.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy równowartość umorzonej pożyczki zaciągniętej przez zmarłego pracownika ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych stanowi dochód do opodatkowania z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dla małżonki zmarłego uprawnionej do renty rodzinnej po zmarłym pracowniku i rodzi po stronie pożyczkodawcy obowiązek sporządzenia zeznania podatkowego PIT-8C?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Umorzona pożyczka z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych jest przychodem ze stosunku pracy jedynie dla osoby, u której nastąpiło przysporzenie majątku z tego tytułu, ale osoba ta nie żyje, a wartość tego przysporzenia nie jest dziedzicznym prawem majątkowym wynikającym ze stosunku pracy (art. 63 § 2 Kodeksu pracy) i nie przechodzi na małżonkę zmarłego pracownika, a więc nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z zapisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-16, art. 17 ust. 1 pkt 6 i 9, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub pozostawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartości otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Jak wynika z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.), prawa i obowiązki zmarłego przechodzą z chwilą śmierci na spadkobierców. Z kolei w myśl art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tą samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w momencie, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki lub jej części. Przy czym w przypadku umorzenia pożyczki za życia pracownika wartość umorzonej pożyczki stanowi przychód pracownika, o którym mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jeśli umorzenie pożyczki następuje po śmierci pożyczkobiorcy (pracownika), a w regulaminie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych lub w umowie o udzielenie pożyczki zawarto zapis o obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobierców (w tym współmałżonka) po śmierci pożyczkobiorcy, to udzielona pożyczka umorzona zostaje spadkobiercy, a nie pracownikowi. W tej sytuacji przychód w rozumieniu art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uzyskuje spadkobierca, przejmujący obowiązki dłużnika. Zatem w przypadku, gdy po śmierci pożyczkobiorcy, dochodzi do umorzenia pożyczki spadkobiercy, który przejął obowiązki dłużnika, u tego spadkobiercy powstaje przychód w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychód ten odpowiada wartości umorzonej pożyczki.

Natomiast w sytuacji, gdy żadne zapisy nie precyzują obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobiercę (w tym współmałżonka), a udzielona pożyczka umarzana jest zmarłemu pracownikowi, pracodawca nie jest zobowiązany do wystawienia informacji o przychodach z innych źródeł PIT-8C spadkobiercom.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że pracownikowi udzielono pożyczki na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych z Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, którą po jego śmierci, na wniosek związków zawodowych, umorzono do wysokości niespłaconej kwoty. Umowa pożyczki nie zawierała zapisów o obowiązku uregulowania niespłaconych rat pożyczki przez spadkobiercę (w tym współmałżonka).

Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, iż umorzona po śmierci pracownika kwota pożyczki nie stanowi przychodu dla jego małżonki i tym samym nie powstaje obowiązek sporządzenia informacji o przychodach z innych źródeł PIT-8C, o ile pożyczka została umorzona zmarłemu pracownikowi.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.