Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1083/11-5/MN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-10-13
Teza: Podatek od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług zakwaterowania w internacie.
Słowa kluczowe: internat; posiłki; stawka; stawka-stawki podatku; stawka-stawki podatku-obniżenie stawki podatku; stawka-stawki podatku-stawka preferencyjna podatku; stołówka; szkoły; zakwaterowanie; zwolnienie; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 lipca 2011 r. (data wpływu 15 lipca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 26 września 2011 r. (data wpływu 29 września 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług zakwaterowania w internacie – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 lipca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług zakwaterowania w internacie. Wniosek uzupełniono pismem z dnia 26 września 2011 r. (data wpływu 29 września 2011 r.) o pełnomocnictwo dla osoby podpisanej na wniosku do występowania w imieniu Wnioskodawcy z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Szkoła jest jednostką budżetową samorządu terytorialnego. Jest objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Jest zapisana w rejestrze ewidencji szkół. Organem prowadzącym jest Starosta Powiatu. W szkole znajduje się internat, który nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym. W internacie żywią się i są zakwaterowani uczniowie Szkoły oraz uczniowie sąsiednich szkół, z którymi są podpisane umowy podlegającymi pod ten sam organ prowadzący – Starostwo Powiatowe, młodzież przebywająca na obozach i zgrupowaniach spoza Szkoły oraz pracownicy Szkoły. Posiłki wydawane są za odpłatnością uczniom i pracownikom. Odpłatność za wyżywienie jest dochodem budżetowym, który jest odprowadzany do organu prowadzącego Szkołę – Starostwo Powiatowe. Opłatę za posiłki, ustala dyrektor Szkoły w porozumieniu z organem prowadzącym szkołę. Szkoła nie prowadzi działalności dla zysku, opłaty za korzystanie ze stołówki są kalkulowane na poziomie zapewniającym wyłącznie pokrycie kosztów wytwarzania posiłków.

W internacie mieszkają uczniowie Szkoły okresowo. Internat przy Zespole Szkół jest prowadzony zgodnie ze Statutem Szkoły. Podstawą prawną Statutu jest ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (t. j. z Dz. U. Nr 273, poz. 256 ze zm.), rozporządzenie MENiS z dnia 31 stycznia 2002 r. w sprawie ramowych statutów publicznych szkół (Dz. U. z 2002 r. Nr 10, poz. 96 ze zm.).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy poprawne będzie stosowanie następujących stawek podatku VAT od dnia 1 stycznia 2011 r.: zakwaterowanie młodzieży Szkoły i młodzieży sąsiednich szkół na podstawie umów zawartych z tymi szkołami (PKWiU 85 – usługi w zakresie edukacji) – zwolnione?

Zdaniem Wnioskodawcy, posiłki wydawane oraz zakwaterowanie dla uczniów Szkoły i szkoły tej samej jednostki budżetowej oraz młodzieży sąsiednich szkół, z którymi zawarta jest umowa – art. 43 ust. 1 pkt 24a i pkt 26 ustawy – zwolnione (PKWiU 85 – usługi w zakresie edukacji).

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, iż przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Stosownie do art. 5a ustawy, towary lub usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują symbole statystyczne.

Według art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – mocą ust. 2 powołanego artykułu – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, iż Szkoła jest jednostką budżetową samorządu terytorialnego. Jest objęta systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Jest zapisana w rejestrze ewidencji szkół. Organem prowadzącym jest Starosta Powiatu. W szkole znajduje się internat, który nie jest odrębnym podmiotem gospodarczym. W internacie żywią się i są zakwaterowani uczniowie Szkoły oraz uczniowie sąsiednich szkół, z którymi są podpisane umowy podlegającymi pod ten sam organ prowadzący – Starostwo Powiatowe, młodzież przebywająca na obozach i zgrupowaniach spoza Szkoły oraz pracownicy Szkoły. W internacie mieszkają uczniowie Szkoły okresowo. Internat przy Zespole Szkół jest prowadzony zgodnie ze Statutem Szkoły. Podstawą prawną Statutu jest ustawa o systemie oświaty z dnia 7 września 1991 r. (t. j. z Dz. U. Nr 273, poz. 256 ze zm.), rozporządzenie MENiS z dnia 31 stycznia 2002 r. w sprawie ramowych statutów publicznych szkół (Dz. U. z 2002 r. Nr 10, poz. 96 ze zm.).

W związku z powyższym Wnioskodawcy nasuwa się wątpliwość, czy zakwaterowanie młodzieży Szkoły i młodzieży sąsiednich szkół na podstawie umów zawartych z tymi szkołami, od dnia 1 stycznia 2011 r., korzystać będzie ze zwolnienia od podatku VAT.

Na mocy art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Zgodnie z art. 146a pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2013 r., z zastrzeżeniem art. 146f, stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110 wynosi 23%.

Podkreślić także należy, iż zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi, bądź zwolnienie od podatku.

Jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, zastosowanie obniżonej stawki podatku lub zwolnienia od podatku od towarów i usług możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ww. ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

W tym kontekście wskazać należy – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 szóstej dyrektywy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Według art. 43 ust. 1 pkt 30 ustawy, zwalnia się od podatku usługi zakwaterowania:

1.  w bursach i internatach świadczone na rzecz uczniów i wychowanków szkół prowadzących te bursy i internaty,
2.  w domach studenckich świadczone na rzecz studentów i doktorantów uczelni prowadzących te domy studenckie,
3.  świadczone na rzecz uczniów i wychowanków lub studentów i doktorantów przez podmioty inne niż wymienione w lit. a i b, pod warunkiem że szkoły lub uczelnie mają z tymi podmiotami zawarte umowy dotyczące zakwaterowania swoich uczniów i wychowanków lub studentów i doktorantów.

Mając na uwadze powyższe oraz powołane w tym zakresie przepisy prawa stwierdzić należy, iż pojęcia używane do opisania zwolnień określonych w art. 43 ust. 1 pkt 30 ustawy powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika.

W związku z faktem, iż ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia „uczeń”, „bursa” i „internat”, dlatego też należy posiłkować się definicjami wynikającymi z odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 3 pkt 11 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.), przez słowo „uczeń” należy rozumieć także słuchaczy i wychowanków.

Bursa, w rozumieniu § 43 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 12 maja 2011 r. w sprawie rodzajów i szczegółowych zasad działania placówek publicznych, warunków pobytu dzieci i młodzieży w tych placówkach oraz wysokości i zasad odpłatności wnoszonej przez rodziców za pobyt ich dzieci w tych placówkach (Dz. U. Nr 109, poz. 631), zapewnia opiekę i wychowanie uczniom gimnazjów i szkół ponadgimnazjalnych dla młodzieży, w tym uczniom wymagającym stosowania specjalnej organizacji nauki, metod pracy i wychowania, oraz słuchaczom zakładów kształcenia nauczycieli i kolegiów pracowników służb społecznych, w wieku do 24 roku życia.

Internat natomiast, w myśl zasad metodycznej statystyki edukacji, to placówka opiekuńczo -wychowawcza określonej szkoły przeznaczona dla młodzieży uczącej się poza miejscem stałego zamieszkania.

Dlatego też zakres zwolnienia wynikający z art. 43 ust. 1 pkt 30 ustawy, określony w taki sposób oznacza, że inne usługi zakwaterowania w bursach, internatach lub domach studenckich (np. w ramach wycieczek, usług krótkotrwałego zamieszkania dla osób innych niż wymienione w zakresie objętym zwolnieniem), nie będą korzystały ze zwolnienia od podatku.

Uwzględniając powyższe należy zaznaczyć, że zwolnieniem od podatku objęte są m.in. usługi zakwaterowania w internatach świadczone na rzecz uczniów i wychowanków szkół prowadzących te internaty. Określenie, czy dane świadczenie mieści się w kategorii uprawniającej do korzystania z ww. zwolnienia powinno uwzględniać naturę tego świadczenia, w tym wszystkie okoliczności sprawy istniejące w danym stanie faktycznym.

W związku z powyższym, zakwaterowanie w internacie uczniów Szkoły korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 30 lit. a ustawy. Z kolei, zakwaterowanie młodzieży sąsiednich szkół na podstawie umów zawartych z tymi szkołami korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 30 lit. c ustawy pod warunkiem, że szkoły, do których uczęszczają ci uczniowie, mają zawarte z Wnioskodawcą umowy dotyczące tego zakwaterowania.

Reasumując, prawidłowe będzie stosowanie od dnia 1 stycznia 2011 r. zwolnienia od podatku od towarów i usług w przypadku czynności wykonywanych przez Wnioskodawcę, polegających na zakwaterowaniu młodzieży Szkoły i młodzieży sąsiednich szkół na podstawie umów zawartych z tymi szkołami – zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 30 lit. a i lit. c ustawy o podatku od towarów i usług.

Zwrócić należy uwagę, iż wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – w wydanej interpretacji rozpatrzone. Dotyczy to w szczególności zwolnienia od podatku świadczonych usług zakwaterowania w internacie młodzieży przebywającej na obozach i zgrupowaniach spoza Szkoły oraz pracowników Szkoły.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

W kwestii dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku świadczonych usług wydawania posiłków – w dniu 13 października 2011 r. wydane zostało odrębne rozstrzygnięcie Nr ILPP2/443-1083/11-4/MN.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.