Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-3.4010.393.2022.1.JKU
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-08-30
Teza: 1. Czy w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ceny pszenicy niezbędnej do produkcji przez Spółkę mąki w ramach podstawowej działalności Spółki, należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej, tj. przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe? 2. Czy skoro rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca (w tym pszenicy) w wysokości ceny gwarantowanej, stanowią ekonomicznie korektę zmniejszającą lub zwiększającą koszty nabycia surowca (w tym pszenicy) na bieżąco przez Wnioskodawcę, to faktycznie zrealizowany wynik (dochód/strata) na takich transakcjach, stanowiących zabezpieczenie konkretnych cen zakupu surowców (pszenicy) wykorzystywanych do produkcji przemiału zbóż objętej Decyzją, Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w działalności strefowej, tj. podlegającej zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT?
Słowa kluczowe: koszt-korekta kosztów; swap
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1. Podmiot i przedmiot opodatkowania-Przychody z zysków kapitałowych-Papiery wartościowe i pochodne instrumenty finansowe; Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 3-pkt 1; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7-ust. 3-pkt 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7b-ust. 1-pkt 6-lit. b; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 34a

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe, w części nieprawidłowe
===================================================================================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

30 maja 2022 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 27 maja 2022 r., który dotyczy ustalenia, czy:

\- w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ceny pszenicy niezbędnej do produkcji przez Spółkę mąki w ramach podstawowej działalności Spółki, należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej, tj. przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe,

\- skoro rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca (w tym pszenicy) w wysokości ceny gwarantowanej, stanowią ekonomicznie korektę zmniejszającą lub zwiększającą koszty nabycia surowca (w tym pszenicy) na bieżąco przez Wnioskodawcę, to faktycznie zrealizowany wynik (dochód/strata) na takich transakcjach, stanowiących zabezpieczenie konkretnych cen zakupu surowców (pszenicy) wykorzystywanych do produkcji przemiału zbóż objętej Decyzją, Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w działalności strefowej, tj. podlegającej zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego

Spółka X (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”), posiadającym siedzibę i zarząd na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest przetwarzanie zbóż oraz produkcja mąk sprzedawanych na rynku lokalnym i zagranicznym. Ponadto, Spółka rozpoznaje przychody z przechowywania płodów rolnych, hurtowej sprzedaży płodów rolnych oraz świadczenia usług wspomagających produkcję roślinną.

Spółka realizuje nową inwestycję (dalej: „Inwestycja”) na terenie zakładu Spółki oraz w części na terenie sąsiadującym z zakładem Spółki (położonym w tej samej gminie), które zlokalizowane są na obszarze zarządzanym przez Specjalna Strefę Ekonomiczną (dalej: „SSE”).

W związku z realizacją inwestycji Spółka otrzymała w dniu \`(...)\` grudnia 2019 r. decyzję o wsparciu, sygn. (…) (dalej: „Decyzja”), o której mowa w art. 13 ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2020 r. 1752 ze zm., dalej: „ustawa o WNI”) na prowadzenie działalności określonych według PKWIU:

\- Sekcja C, dział 10, klasa 10.61 - produkty przemiału zbóż,

\- Sekcja H, dział 52, klasa 52.10 - magazyn i przechowywanie towarów.

Inwestycja zakłada zasadniczą zmianę procesu produkcyjnego istniejącego przedsiębiorstwa zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI. Nie zakłada jednak zmiany profilu działalności Spółki.

Decyzją objęto zasadniczy przedmiot działalności Spółki, z tytułu której uzyskuje ona przychody podlegające zwolnieniu z CIT, tj. działalności produkcyjnej, handlowej i usługowej w zakresie wytwarzanych na terenie SSE produktów przemiału zbóż oraz świadczonych usług magazynowania i przechowywania towarów.

Spółka osiąga zarówno dochody w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie SSE, korzystające ze zwolnienia z opodatkowania CIT (dalej: „działalność strefowa”), jak i dochody opodatkowane na zasadach ogólnych (dalej: „działalność opodatkowana”).

Spółka prowadząc działalność w zakresie produkcji mąki, dokonuje zakupu surowca (pszenicy), która podlega znacznym wahaniom cen. Ceny pszenicy uzależnione są od notowań na rynkach światowych, wynikających z czynników ryzyka wpływających w bardzo istotny sposób na wahania poziomu cen takich jak: wzrost kosztów energii (np. obecny, trwający co najmniej od 2021 r. gwałtowny wzrost cen gazu i energii elektrycznej), czynniki klimatyczne (susze lokalne i globalne, ale także np. powodzie), decyzje polityczne, itp.

Należy również zwrócić uwagę na bardzo duże wahania na rynku cen pszenicy wynikające z konfliktu zbrojnego na Ukrainie. Przykładowo średnia cena pszenicy konsumpcyjnej w Polsce w dniu 16 lutego 2022 r. wynosiła 1.200 PLN/tonę, podczas gdy w dniu 7 marca 2022 r. - już 2.010 PLN/tonę. Wzrost cen w okresie 3 tygodni wynosił zatem 67,5% (https://www.agrolok.pl/notowania/notowania-cen-pszenicy.htm).

Przy czym należy podkreślić, że pszenica, jak zdecydowana większość produktów z branży rolniczej, nie podlega standardowym ekonomicznym zasadom samoregulacji ceny w ramach mechanizmu popytu i podaży. W przeciwieństwie do szeregu dóbr, gdzie zbyt wysoka cena skutkuje istotnym zmniejszeniem popytu i przekierowaniem konsumentów na dobra substytucyjne, itp., tak w przypadku produktów żywności, niezależnie od poziomu cen, niezbędne jest wyprodukowanie w skali makroekonomicznej określonego wolumenu żywności. Niewielki bowiem niedobór produktów rolnych może bowiem wywołać bardzo wysokie wzrosty cen tych produktów. Z drugiej strony, niewielka nadpodaż może skutkować powstaniem istotnych spadków ich cen.

Spółka w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem związanym ze znacznymi wahaniami cen surowca podstawowego (w tym pszenicy) do produkcji produktów przemiału zbóż (w tym mąk) zawiera transakcje hedgingowe i korzysta z pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu art. 4a pkt 22 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 1800 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”) - tj. kontraktów typu swap towarowy (dalej: „swapy towarowe”).

Swap towarowy stanowi transakcję, w której dwie strony - Spółka oraz podmiot niepowiązany - bank - zobowiązują się do wymiany płatności w ustalonym dniu. Płatności te naliczane są w oparciu o ustalone ilości określonego towaru i jego cenę. W ramach transakcji jedna ze stron zobowiązuje się płacić stałą cenę, natomiast druga cenę zmienną. Jednocześnie Spółka wskazuje, że między nią a bankiem nie dochodzi do fizycznej wymiany towarów będących przedmiotem transakcji.

Zawierane przez Spółkę transakcje typu swap towarowy dotyczą zabezpieczenia konkretnych transakcji dokonywanych przez Spółkę. Spółka w celu ograniczenia ryzyka wzrostu cen zabezpiecza cenę surowca podstawowego (pszenicy) do produkcji produktów przemiału zbóż (mąk) i w oparciu o tę cenę kalkuluje dochód z kontraktów z klientami. W konsekwencji, wykorzystywane przez Spółkę instrumenty służą zabezpieczeniu Spółki przed ryzykiem z działalności strefowej Spółki (sprzedaży mąki pod konkretne kontrakty cenowe).

Celem zawarcia tych transakcji jest zabezpieczanie ryzyka cen pszenicy niezbędnej do produkcji wyłącznie w ramach podstawowej działalności operacyjnej prowadzonej przez Spółkę - działalności strefowej - podlegającej zwolnieniu z podatku dochodowego.

Na dzień składania wniosku na 2022 r. Spółka ma jeszcze zakontraktowaną produkcję i sprzedaż mąki wymagającą 50 tys. ton surowca (pszenicy). Z czego 40,55 tys. ton jest zabezpieczone na giełdzie towarowej w postaci swapów towarowych. W przeciwnym wypadku wywiązanie się z podpisanych z klientami kontraktów na dostawę mąki byłoby niemożliwe. Zabezpieczone przez Spółkę swapy towarowe są wprost powiązane z zakontraktowanymi umowami produkcji i sprzedaży mąki do klientów zewnętrznych. Spółka każdy swap towarowy oznacza pod konkretną dostawę lub konkretne dostawy mąki dla klienta.

Zawieranie konkretnych swapów towarowych jest zatem w sposób bezpośredni powiązane z dokonywanymi przez Spółkę konkretnymi transakcjami produkcji i sprzedaży mąki i nigdy nie wykracza poza te umowy.

Dodatkowo bank dokonując wewnętrznej okresowej weryfikacji może zwrócić się do Spółki o przekazanie danych dot. zawieranych transakcji z odbiorcami zabezpieczonych swapami towarowymi oraz informacji o ich okresowej realizacji. W tym zakresie zatem bank dokonuje także okresowej weryfikacji tych transakcji. Wobec niespełnienia zatem warunku raportowania szanse na zawieranie przez Spółkę z bankiem kolejnych kontraktów swap towarowy byłyby znacznie zmniejszone.

Mając na uwadze powyższe należy wskazać, że transakcje swap mają tylko sens ekonomiczny, jeżeli są związane z zakupem surowca i temu służą. Nie można ich zatem rozpatrywać jako transakcji odrębnych od zakupu surowca. Spółka postrzega w istocie stosowanie swapów towarowych jako jedno świadczenie stanowiące całość z zakupem surowca.

Zawierane z bankami kontrakty swap towarowy opiewają na różne okresy (miesięczne, kwartalne, półroczne, roczne, itp.). Zazwyczaj kontrakty zawierane są na rok. Cena zakupu surowca ustalana jest na dzień zawarcia kontraktu. Co do zasady, rozliczenie kontraktu następuje w momencie gdy zabezpieczone jest fizyczne dostaw surowca. Fizyczne wykonanie dostaw jest również jedynym uzasadnieniem rozwiązania kontraktu swap. Innymi słowy, w praktyce, rozliczenie kontraktu następuje w momencie zakupu wolumenu surowca.

Co do zasady, w ramach podstawowej działalności gospodarczej, Spółka sama nie dokonuje sprzedaży surowca podstawowego - pszenicy. Tego rodzaju sprzedaż, jeśli ma miejsce, odbywa się okazjonalnie. W praktyce Spółka, w zakresie pszenicy, prowadzi niemal wyłącznie działalność produkcyjną. Spółka nabywa surowiec w celach produkcyjnych. Cena tego surowca jest wysoka i zmienna oraz w znaczący sposób przekłada się na cenę wyrobu finalnego.

Zabezpieczenie ceny pszenicy związane jest z podstawową działalnością gospodarczą Spółki. Spółka nie stosuje rachunkowości zabezpieczeń, o których mowa w Rozdziale 4 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 grudnia 2001 roku w sprawie szczegółowych zasad uznawania, metod wyceny, zakresu ujawniania i sposobu prezentacji instrumentów finansowych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 277 ze zm.).

Celem zawieranych kontraktów swap jest zapewnienie określonych cen pszenicy uwzględnianych w cenie produktu finalnego - mąki, itp. (zgodnie z zasadami zabezpieczeń przyjętymi przez Spółkę) i nie stanowią one samoistnych niezależnych operacji spekulacyjnych, oderwanych od podstawowej działalności Spółki. Spółka nie prowadzi odrębnej działalności finansowej polegającej na spekulacyjnym obrocie instrumentami pochodnymi typu swap towarowy. Zawierane przez Spółkę transakcje w dniu ich realizacji prowadzą do powstania zysków albo strat ze sprzedaży mąki. Efekt tych transakcji traktowany jest przez Spółkę dla celów podatkowych jako przychód lub koszt zakupu surowca w ramach działalności podstawowej Spółki.

Kontrakty zawierane przez Spółkę mają zatem na celu jedynie ograniczenie potencjalnego, negatywnego wpływu fluktuacji cen pszenicy, jak również wytworzonych produktów (w tym mąki) na sytuację finansową Spółki. Zawierane kontrakty nie mają charakteru spekulacyjnego, tzn. zabezpieczają zawsze tylko kwoty pszenicy realnie zużywane (lub nawet nieco mniej) bez zastosowania jakiejkolwiek dźwigni. Spółka nigdy nie zawierała kontraktów swap towarowy innych niż dotyczące pszenicy potrzebnej do bieżącej produkcji oraz do zabezpieczenia zawartych kontraktów na sprzedaż mąki na rzecz klientów. Ponadto należy podkreślić, że we wcześniejszych latach brak było konieczności rynkowej zawierania długoterminowych kontraktów na sprzedaż mąki. Przykładowo obecnie na rok 2022 (od stycznia do grudnia) realizowany jest kontrakt z czerwca 2021 r.

Należy podkreślić, że gdyby Spółka miała możliwość zawarcia umów kontraktacyjnych z określeniem ceny zakupu surowca w powiązaniu z okresem, na jakie Spółka zawiera umowy produkcji i sprzedaży mąki z klientami, to wówczas nie byłoby potrzeby zawierania kontraktów typu swap towarowy.

Model rozliczenia transakcji typu swap towarowy jest następujący:

\- Wnioskodawca nabywa pszenicę od dostawcy zawsze po aktualnej cenie rynkowej (która waha się w trakcie roku);

\- różnice pomiędzy gwarantowaną ceną zakupu (na którą opiewa zawarty kontrakt terminowy), a aktualną ceną rynkową pszenicy notowaną na giełdzie Matif (kształtującą następnie rzeczywiste ceny zakupu surowca w Polsce), są wyrównywane przez bank;

\- na moment rozliczenia kontraktu swap bank wystawia na rzecz Wnioskodawcy dokumenty rozliczeniowe.

Rozliczenie zgodnie z powyższym modelem prowadzi do dwóch sytuacji:

\- jeśli cena pszenicy na giełdzie Matif, jest wyższa niż cena gwarantowana przez bank - to bank zwraca Wnioskodawcy różnicę,

\- w przypadku gdy cena pszenicy na giełdzie Matif jest niższa niż gwarantowana - Wnioskodawca dopłaca różnicę na rzecz banku.

W wyniku tego mechanizmu rozliczeń finalnie ekonomiczne obciążenie Wnioskodawcy zakupem surowca jest w praktyce zbliżone do ceny gwarantowanej. Ceny rynkowe w Polsce bowiem odzwierciedlają ceny notowań na giełdzie Matif. Cena gwarantowana stanowi cenę zabezpieczenia danego kontraktu swap towarowy ustalaną w momencie jego zawarcia z bankiem. Ceny bieżące rynkowe fizycznego zakupu pszenicy w Polsce są odbiciem tendencji zmian cen notowanych na giełdzie Matif i są z nimi w nierozerwalnie skorelowane od kilkunastu lat.

Łączne rozliczenie swap i zakupu pod kontrakty mączne odbywa się następująco:

\- Spółka zawiera kontrakt mączny na stałą cenę mąki dla odbiorcy na okres np. roczny;

\- Spółka w trakcie roku kupuje pszenicę w bieżących cenach rynkowych, co powoduje brak możliwości połączenia cen fizycznego surowca z fizyczną sprzedażą w ciągu roku;

\- swap towarowy to zabezpiecza w ten sposób, że jeżeli cena notowań pszenicy na giełdzie Matif (której odbiciem są później ceny zakupu fizycznego pszenicy), jest wyższa niż cena gwarantowana przez kontrakt terminowy - to bank zwraca Wnioskodawcy różnicę, a w przypadku gdy cena notowań pszenicy na giełdzie Matif jest niższa niż gwarantowana - Wnioskodawca dopłaca różnicę na rzecz banku.

Należy jednocześnie podkreślić, że rynkowe ceny pszenicy w Polsce odzwierciedlają tendencje zmian cen pszenicy notowanych na giełdzie Matif.

W wyniku tego mechanizmu rozliczeń, w praktyce finalnie ekonomiczne obciążenie Wnioskodawcy zakupem surowca odpowiada cenie gwarantowanej (kalkulowanej do kontraktu mącznego).

Cena gwarantowana stanowi bowiem cenę zabezpieczenia danego kontraktu swap towarowy ustalaną w momencie jego zawarcia z bankiem.

Powyższe jednoznacznie pokazuje, że zawarcie kontraktów typu swap towarowy zabezpieczających ceny skupu pszenicy jest warunkiem koniecznym do prowadzenia działalności gospodarczej na wyjątkowo zmiennym rynku produktów rolnych - w zakresie produkcji mąki.

Jakakolwiek choćby próba uśrednienia kosztu zakupu surowca jest możliwa wyłącznie dzięki zawieraniu swapów towarowych zabezpieczających cenę pszenicy.

Bez tych transakcji Spółka mogłaby w ogóle nie osiągnąć dodatniego wyniku finansowego. Powyższe wyraża i potwierdza dochowanie przez Spółkę należytej staranności i dbałości o interesy gospodarcze spółki oraz jej gospodarności. Jednocześnie te transakcje nie mają charakteru działalności spekulacyjnej. Co więcej, bank w celu potwierdzenia powyższego, weryfikuje ilość zawartych kontraktów w stosunku do zawartych swapów towarowych zwracając się do Spółki z prośbą o szereg dokumentów potwierdzających zawarcie kontraktów na produkcję mąki. W tym zakresie bank dokonuje także okresowej weryfikacji tych transakcji. Wobec niespełnienia zatem warunku raportowania szanse na zawieranie przez Spółkę z bankiem kolejnych kontraktów swap towarowy byłyby znacznie zmniejszone.

W ocenie Spółki, z ekonomicznego punktu widzenia, zakup surowca oraz towarzyszące mu transakcje zabezpieczające stanowią jedno kompleksowe świadczenie, którego rozdzielenie miałoby charakter sztuczny i byłoby niegodne z sensem ekonomicznym. Powyższe jest zgodne z powszechną praktyką rynkową, do której należy zabezpieczanie cen surowców. Intencją Spółki nie jest czerpanie korzyści z działalności finansowej, a jedynie osiągnięcie rynkowego poziomu zysku na transakcji sprzedaży mąki.

W efekcie, rozdzielenie transakcji swapów towarowych od działalności operacyjnej byłoby niemożliwe i sztuczne, pozbawione sensu ekonomicznego, krzywdzące i nieuzasadnione. Bez zabezpieczenia cen pszenicy, Spółka straciłaby bowiem jakąkolwiek płynność finansową, a marża (dochód) uzyskiwany z działalności operacyjnej podlegałaby olbrzymim wahaniom pomiędzy poszczególnymi zleceniami produkcji i sprzedaży mąki.

Zawieranie swapów towarowych zabezpieczających cenę skupu pszenicy jest także w praktyce często sugerowane przez szereg banków w ramach procedury ubiegania się o przyznanie finansowania i jednocześnie w celu zabezpieczenia wahań rynkowych, wpływających na strukturę finansowania podmiotu.

W efekcie, z uwagi na specyfikę prowadzonej działalności oraz stosowanego modelu rozliczania transakcji zakupu i sprzedaży, brak wykorzystywania przez Spółkę mechanizmów ograniczających wpływ wahań kursów na dokonywane transakcje, skutkowałby w praktyce niemożnością generowania oczekiwanej marży na prowadzonej działalności. Zawieranie opisanych transakcji typu swap towarowy ma na celu zminimalizowanie odchyleń ceny zakupu surowca pozwalając Spółce na osiągnięcie oczekiwanej marży na dokonywanej produkcji w zakresie przemiału pszenicy. Tym samym stosowane przez Spółkę swapy towarowe służą zabezpieczeniu wygenerowania zakładanej przez Spółkę marży na dokonywanych transakcjach w ramach podstawowej działalności Spółki.

Opisane powyżej transakcje Spółka zawiera i zamierza zawierać także w przyszłości.

Transakcje typu swap towarowy mogą skutkować przychodami lub kosztami w przypadku realizacji tych transakcji. W rezultacie Spółka może rozpoznawać albo przychody albo koszty podatkowe, wynikające z rozliczenia danego instrumentu finansowego w związku z transakcją zabezpieczającą.

Spółka kwalifikuje przychody/koszty (wynik) związane z zawarciem i realizacją transakcji jako dochód/stratę osiągniętą z pozostałych źródeł (dalej: „przychody z działalności operacyjnej”). Innymi słowy, Spółka nie kwalifikuje ich jako przychodów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT (dalej: „przychody z zysków kapitałowych”).

Spółka dokonuje okresowej wyceny (przeszacowania) wartości pochodnych instrumentów finansowych na dany dzień. Wycena odzwierciedla teoretyczną wartość tego instrumentu na dany dzień, a różnice z przeszacowania instrumentu (dodatnie lub ujemne) dla celów księgowych wpływają w danym okresie na wynik finansowy. Wycena dokonywana jest na koniec każdego roku.

Dla celów podatkowych Spółka ujmuje rozliczenia związane z realizacją swapów towarowych w ten sposób, że do kalkulacji CIT brany pod uwagę jest jedynie faktycznie zrealizowany wynik na tych instrumentach. Wyceny dotyczące swapów towarowych sporządzane przed zamknięciem danego instrumentu nie są zatem uwzględniane w kalkulacji CIT. Tym samym, wszelkie różnice wynikające z przeszacowania wartości swapów towarowych na gruncie prawa bilansowego nie mają wpływu na rozliczenia Spółki z tytułu CIT. Dopiero faktyczna realizacja swapów towarowych wiąże się przepływem środków pieniężnych.

Spółka dla celów rozliczenia CIT rozpoznaje przychody/koszty (wynik) związane z zawarciem i realizacją transakcji, których przedmiotem są swapy towarowe, dopiero w momencie faktycznego rozliczenia (realizacji) swapów towarowych. Jednocześnie koszty związane z realizacją swapów towarowych podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich potrącenia, tj. ujęcia w księgach rachunkowych Spółki na koncie kosztowym.

Spółka prowadzi swoje księgi rachunkowe na podstawie polskich przepisów o rachunkowości.

### Pytania

W związku z wyżej opisanym stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym, Spółka wnosi o udzielenie pisemnej interpretacji indywidualnej prawa podatkowego, poprzez potwierdzenie prawidłowości stanowiska, zgodnie z którym:

1\. w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ceny pszenicy niezbędnej do produkcji przez Spółkę mąki w ramach podstawowej działalności Spółki, należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej, tj. przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe;

2\. skoro rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca (w tym pszenicy) w wysokości ceny gwarantowanej, stanowią ekonomicznie korektę zmniejszającą lub zwiększającą koszty nabycia surowca (w tym pszenicy) na bieżąco przez Wnioskodawcę, to faktycznie zrealizowany wynik (dochód/strata) na takich transakcjach, stanowiących zabezpieczenie konkretnych cen zakupu surowców (pszenicy) wykorzystywanych do produkcji przemiału zbóż objętej Decyzją, Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w działalności strefowej, tj. podlegającej zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

### Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie Wnioskodawcy:

1\. w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ceny pszenicy niezbędnej do produkcji przez Spółkę mąki w ramach podstawowej działalności Spółki, należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej, tj. przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe;

2\. skoro rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca (w tym pszenicy) w wysokości ceny gwarantowanej, stanowią ekonomicznie korektę zmniejszającą lub zwiększającą koszty nabycia surowca (w tym pszenicy) na bieżąco przez Wnioskodawcę, to faktycznie zrealizowany wynik (dochód / strata) na takich transakcjach, stanowiących zabezpieczenie konkretnych cen zakupu surowców (pszenicy) wykorzystywanych do produkcji przemiału zbóż, objętej Decyzją, Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w działalności strefowej, tj. podlegającej zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.

Ad. 1.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT, przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W świetle art. 12 ust. 3 ustawy o CIT, za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o CIT, dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Katalog przychodów z zysków kapitałowych został zawarty w przepisie art. 7b ustawy o CIT. Mając na względzie przychody będące przedmiotem wniosku (przychody z transakcji zabezpieczających), właściwą regulacją do oceny może być przepis art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT. Zgodnie z nim, za przychody z zysków kapitałowych uważa się przychody z papierów wartościowych i pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Ustawa o CIT rozgranicza zatem źródła przychodów na przychody z zysków kapitałowych oraz źródła inne, które de facto stanowić mają przychody z działalności operacyjnej i nakazuje odrębnie określać uzyskany przez podatnika z tych źródeł wynik podatkowy - dochód bądź stratę.

W art. 7b ustawy o CIT wskazano zamknięty katalog przychodów, które podatnicy będą kwalifikować jako przychody z zysków kapitałowych. W katalogu tym (art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b) wskazano m.in. przychody z pochodnych instrumentów finansowych, z wyłączeniem pochodnych instrumentów finansowych służących zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych.

Zgodnie z art. 4a pkt 22 ustawy o CIT, pod pojęciem pochodnych instrumentów finansowych należy rozumieć instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c-i ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 328 ze zm., dalej: „Ustawa o obrocie instrumentami finansowymi").

Zgodnie natomiast z art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, instrumentami finansowymi w rozumieniu tej ustawy są niebędące papierami wartościowymi opcje, kontrakty terminowe, swapy, umowy forward na stopę procentową, inne instrumenty pochodne, których instrumentem bazowym jest papier wartościowy, waluta, stopa procentowa, wskaźnik rentowności, uprawnienie do emisji lub inny instrument pochodny, indeks finansowy lub wskaźnik finansowy, które są wykonywane przez dostawę lub rozliczenie pieniężne, z wyłączeniem instrumentów pochodnych, o których mowa w art. 10 rozporządzenia 2017/565.

Na wstępie Spółka wskazuje, że kontrakty na instrumenty pochodne typu swap towarowy, których zadaniem jest zabezpieczenie ceny pszenicy niezbędnej do produkcji przemiału zbóż (mąki) nabywanej w ramach podstawowej działalności Spółki, stanowią w istocie instrumenty finansowe, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 lit. c Ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, a tym samym stanowią pochodne instrumenty finansowe, o których mowa w art. 4a pkt 22 ustawy o CIT.

To z kolei oznacza, że zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, przychody z nich stanowić będą przychody z zysków kapitałowych o tyle, o ile swapy towarowe nie będą służyć zabezpieczeniu przychodów albo kosztów, niezaliczanych do zysków kapitałowych. A contrario, w sytuacji w której swapy towarowe będą służyły zabezpieczeniu przychodów lub kosztów niezaliczanych do zysków kapitałowych, przychody lub koszty wynikłe ze swapów będą stanowić przychody lub koszty z innych źródeł.

Na tym tle Spółka podkreśla, że podstawowym przedmiotem działalności Spółki jest przetwarzanie zbóż oraz produkcja mąk sprzedawanych na rynku lokalnym i zagranicznym. Ponadto, Spółka rozpoznaje przychody z przechowywania płodów rolnych, hurtowej sprzedaży płodów rolnych oraz świadczenia usług wspomagających produkcję roślinną. Działalność ta nie generuje przychodów, które można byłoby zaliczyć do przychodów z zysków kapitałowych. W związku z tym, jeżeli swapy towarowe uznać za zabezpieczające przychody lub koszty z podstawowej działalności Spółki, to przychody i koszty wynikające z tych swapów nie będą stanowić przychodów i kosztów z zysków kapitałowych, zgodnie z art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT.

Działalność podstawowa Spółki (zakup surowca, sprzedaż produktu) generuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych (przychody z działalności operacyjnej) w szczególności przychody ze sprzedaży produktów.

Zdaniem Spółki, przychody i koszty ze swapów towarowych pozostają w nierozerwalnym związku z podstawową (produkcyjną i dystrybucyjną) działalnością Spółki. Zabezpieczenie przed zmiennością cen pszenicy (i mąki) ma bowiem na celu zagwarantowanie stabilnych cen zakupu pszenicy i mąki, czyli podstawowego surowca do dalszego przemiału zbóż, jak i produktu przeznaczonego do sprzedaży. Powyższe wskazuje na brak możliwości oderwania swapów towarowych oraz podstawowej działalności Spółki. Gdyby bowiem nie prowadzona działalność podstawowa (oraz zawierane w ramach niej transakcje nabycia pszenicy i sprzedaży mąki), zawieranie swapów towarowych pozbawione byłoby dla Spółki sensu.

Ponadto, zdaniem Spółki związek swapów towarowych z podstawową działalnością Spółki wyraża się również w tym, że przychody lub koszty z nich wynikające nie powstałyby, gdyby Spółka nie prowadziła działalności podstawowej. Są one zarazem bezpośrednim wynikiem i następstwem tejże działalności.

To natomiast - zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych - przemawia za związkiem przychodów i kosztów z działalnością podstawową (wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego; dalej: „NSA” z 14 lutego 2013 r., sygn. akt II FSK 1234/11).

Jednocześnie, Spółka wskazuje, że celem swapów towarowych jest wyłącznie zabezpieczenie cen pszenicy i mąki, a nie uzyskiwanie dodatkowych przychodów. Należy podkreślić, że obok transakcji zabezpieczających na rynku zawierane są również transakcje o charakterze spekulacyjnym mające na celu uzyskanie zysków w zamian za przyjęcie na siebie ryzyka. Transakcje takie istnieją w oderwaniu od transakcji towarowych będących przedmiotem podstawowej działalności gospodarczej i to te instrumenty, mające cechy elementów spekulacyjnych, powinny być kwalifikowane jako zyski kapitałowe. Takiego charakteru w ocenie Spółki nie mają zawierane przez nią swapy towarowe.

W związku z powyższym, ze względu na fakt, że działalność podstawowa Spółki generuje przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych, a swapy towarowe zabezpieczają przed zmiennością cen pszenicy oraz mąki, co ma na celu zagwarantowanie stabilnych cen zakupu pszenicy, czyli podstawowego surowca do dalszego przemiału zbóż, jak i produktu przeznaczonego do sprzedaży, należy stwierdzić, że przychody i koszty wynikające ze swapów towarowych nie stanowią przychodów i kosztów z zysków kapitałowych.

Jednocześnie Spółka zwraca uwagę, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie organów podatkowych. Tytułem przykładu Spółka wskazuje poniższe interpretacje indywidualne prawa podatkowego: interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z:

\- 17 grudnia 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-1.4010.471.2019.1.MF;

\- 1 sierpnia 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-2.4010.211.2019.2.AW;

\- 23 lipca 2018 r., Znak: 0111-KDIB2-3.4010.140.2018.2.KB;

\- 29 kwietnia 2019 r., Znak: 0111-KDIB2-3.4010.68.2019.1.APA;

\- 10 stycznia 2019 r., Znak: 0114-KDIP2-2.4010.565.2018.1.AM;

\- 13 grudnia 2018 r., Znak: 0114-KDIP2-1.4010.424.2018.1.JC;

\- 25 kwietnia 2018 r., Znak: 0114-KDIP2-3.4010.62.2018.2.KK;

\- 15 lutego 2018 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.9.2018 2.JKT.

Tym samym, w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, ze względu na wspomniany wyżej związek swapów towarowych z podstawową działalnością Spółki, która nie generuje przychodów z zysków kapitałowych, przychody i koszty wynikające ze swapów towarowych nie stanowią przychodów i kosztów z zysków kapitałowych, o których mowa w art. 7b ustawy o CIT.

W szczególnej sytuacji Spółki, te przychody pozostają bowiem w nierozerwalnym związku z działalnością podstawową Spółki, jaką jest produkcja produktów przemiału zbóż, która to działalność generuje przychody operacyjne, inne niż z zysków kapitałowych.

Brak możliwości oderwania transakcji w zakresie zabezpieczania ekspozycji walutowej od działalności podstawowej (wyłącznym sensem zabezpieczenia cen pszenicy i mąki przez Spółkę jest fakt prowadzenia działalności podstawowej), powoduje o braku podstaw traktowania przychodów z instrumentów finansowych, jako przychodów z zysków kapitałowych. Celem wskazanych transakcji nie jest bowiem uzyskiwanie dodatkowych przychodów przez Spółkę, a wyłącznie zabezpieczenie cen pszenicy (i docelowo mąki) i ograniczenie ewentualnych strat z działalności operacyjnej, jakie Spółka mogłaby osiągnąć, w przypadku niekorzystnych zmian poziomu cen pszenicy.

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, w świetle art. 7b ust. 1 pkt 6 lit. b ustawy o CIT, przychody osiągane przez Spółkę z transakcji zabezpieczających ukierunkowanych na zabezpieczenie ceny pszenicy niezbędnej do produkcji przez Spółkę mąki w ramach podstawowej działalności Spółki, należy kwalifikować jako przychody z działalności operacyjnej, tj. przychody ze źródła innego niż zyski kapitałowe.

Ad. 2.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 7 ust. 2 o CIT).

Przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się m.in. przychodów i kosztów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku (art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT).

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o CIT przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe.

W świetle art. 12 ust. 3 ustawy o CIT za przychody związane z działalnością gospodarczą i z działami specjalnymi produkcji rolnej, osiągnięte w roku podatkowym, a także za przychody uzyskane z zysków kapitałowych, z wyłączeniem przychodów, o których mowa w art. 7b ust. 1 pkt 1, uważa się także należne przychody, choćby nie zostały jeszcze faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.

Zasady kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów określają przepisy art. 15 i art. 16 ustawy o CIT. I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 kosztami uzyskania przychodów określa się koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1. Koszty poniesione w walutach obcych przelicza się na złote według kursu średniego ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień poniesienia kosztu.

Zatem warunkiem uznania wydatku poniesionego przez podatnika za koszt uzyskania przychodów jest łączne spełnienie następujących przesłanek:

\- wydatek został poniesiony przez podatnika,

\- jest definitywny, a więc bezzwrotny,

\- pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,

\- poniesiony został w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów,

\- nie został wyłączony z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1 ustawy o CIT,

\- został właściwie (odpowiednio) udokumentowany.

Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowo - skutkowym z przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia, ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich przychodów), w tym służą zachowaniu albo zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione nakłady i wydatki związane bezpośrednio lub pośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów - z wyjątkiem wydatków wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy o CIT.

Należy zaznaczyć, że kosztami uzyskania przychodów są wszystkie wydatki poniesione w celu uzyskania przychodów, w tym również w celu zachowania i zabezpieczenia źródła przychodów, tak aby to źródło przynosiło przychody także w przyszłości. Wobec powyższego, kosztami będą zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas, gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.

Jak wcześniej wskazano, koszty uzyskania przychodów dzielą się na koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem. Ustawa o CIT nie zawiera legalnych definicji ww. pojęć. Zgodnie jednak z ugruntowanym poglądem, kosztami uzyskania przychodów bezpośrednio związanymi z przychodami są takie wydatki, których poniesienie przekłada się wprost (w sposób bezpośredni) na uzyskanie konkretnych przychodów. W ich przypadku możliwe jest „zidentyfikowanie” wpływu danego kosztu na wielkość osiągniętych przychodów. Do tej kategorii należą głównie te koszty, które mogą być przydzielone, przypisane do określonych wyrobów, bądź usług.

Natomiast pośrednie koszty uzyskania przychodów to takie wydatki, których nie da się przypisać wprost do określonych przychodów, ale są racjonalnie uzasadnione jako prowadzące do ich osiągnięcia. Nie pozostają one w uchwytnym związku z konkretnymi przysporzeniami podatnika - brak jest możliwości ustalenia, w jakim okresie i w jakiej wysokości powstał związany z nimi przychód.

Każdy z tych wydatków jest związany z działalnością prowadzoną przez podatnika i przyczynia się w sposób ogólny do osiągania przez niego przychodów. Nie można jednak ustalić uzyskaniu jakiego konkretnego przychodu dany wydatek służy.

Ponadto zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o CIT jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów ze źródeł, z których dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, oraz koszty związane z przychodami ze źródeł, z których dochody nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym lub są zwolnione z podatku dochodowego, a nie jest możliwe przypisanie danych kosztów do źródła przychodów, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają osiągnięte w roku podatkowym przychody z tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów. A contrario w sytuacji, gdy przypisanie danego wydatku do źródła przychodu jest możliwe, wyliczenia kosztu dokonuje się wprost (bez zastosowania proporcji).

Wnioskodawca w prowadzonej na podstawie Decyzji działalności zwolnionej wykorzystuje surowiec tj. pszenicę. Wydatek poniesiony na zakup pszenicy stanowi koszt uzyskania przychodu związany ze źródłem przychodu, z którego dochód nie podlega opodatkowaniu.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o WNI, wsparcie na realizację nowej inwestycji jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych w przepisach o CIT.

Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy CIT, dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie o WNI i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu (przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości) zgodnie z odrębnymi przepisami, są zwolnione z opodatkowania CIT.

Zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, powyższe zwolnienie przysługuje podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o WNI, decyzję o wsparciu wydaje się na realizację nowej inwestycji, która spełnia kryteria:

a) ilościowe,

b) jakościowe.

Zgodnie z art. 15 ustawy o WNI, decyzja o wsparciu określa okres jej obowiązywania, przedmiot działalności gospodarczej oraz warunki, jakie podatnik jest zobowiązany spełnić.

Biorąc pod uwagę powyższe uregulowania prawne, zasadnym jest stwierdzenie, że w celu skorzystania przez podatnika ze zwolnienia z ustawy o CIT, na podstawie wydanej decyzji o wsparciu (przy założeniu, że podatnik ten spełnia wymagania wskazane w decyzji) spełnione muszą być łącznie następujące warunki:

\- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu;

\- uzyskanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w ww. decyzji wg kodów PKWiU.

Tym samym, w ocenie Spółki, dla określenia dochodu zwolnionego od CIT decydujące są określone w Decyzji: przedmiot działalności i miejsce jej prowadzenia.

Skoro zatem regulacje ustawowe wskazują wyłącznie dwa opisane powyżej wymogi, których spełnienie umożliwia zwolnienie dochodu z opodatkowania, nie jest dopuszczalne stawianie żadnych dodatkowych warunków, których zrealizowanie byłoby niezbędne dla możliwości skorzystania ze zwolnienia określonego w art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT. Podstawowa działalność Spółki podlega na przetwarzaniu zbóż oraz produkcji mąk. Ponadto Wnioskodawca notuje przychody z przechowywania płodów rolnych, hurtowej sprzedaży płodów rolnych oraz świadczenia usług wspomagających produkcję roślinną.

Spółka realizuje nową inwestycję na terenie zakładu Spółki oraz w części na terenie sąsiadującym z zakładem Spółki (położonym w tej samej gminie), które zlokalizowane są na obszarze zarządzanym przez SSE.

W związku z realizacją inwestycji spółka otrzymała Decyzję, o której mowa w art. 13 ustawy o WNI, na prowadzenie działalności określonych według PKWIU:

\- Sekcja C, dział 10, klasa 10.61 - produkty przemiału zbóż,

\- Sekcja H, dział 52, klasa 52.10 - magazyn i przechowywanie towarów.

Spółka w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem związanym ze znacznymi wahaniami cen surowca podstawowego do produkcji korzysta ze swapów towarowych.

Zawieranie transakcji dot. swapów towarowych, które zabezpieczają konkretne przepływy pieniężne (zawarte kontrakty na zakup pszenicy oraz sprzedaż produktów przemiału zbóż), nie stanowi dodatkowej działalności gospodarczej, a tylko zabezpieczenie działalności wymienionej w Decyzji. W związku z tym, wynik realizowany na tych transakcjach (tj. odpowiednio dochód albo strata) odpowiednio stanowi ekonomicznie korektę zmniejszającą/zwiększającą koszty z działalności strefowej.

W przedmiotowym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym rozliczenia pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mają wpływ na wysokość poniesionego kosztu uzyskania przychodu związanego z zakupem surowca (pszenicy). Ostateczna wysokość kosztu uzyskania przychodu faktycznie i definitywnie poniesionego przez Wnioskodawcę jest w praktyce znana dopiero po rozliczeniu kontraktu swap.

Jak wskazano powyżej, łączne rozliczenie kontraktu swap towarowy i zakupu pod kontrakty produkcji mąki odbywa się następująco:

\- Spółka zawiera kontrakt w zakresie produkcji i sprzedaży mąki na stałą cenę mąki dla odbiorcy na okres np. roczny;

\- Spółka w trakcie roku kupuje pszenicę w bieżących cenach rynkowych, co powoduje brak możliwości połączenia cen fizycznego surowca z fizyczną sprzedażą wciągu roku;

\- celem kontraktu swap jest właśnie zabezpieczenie cen zakupu pszenicy (i docelowo - marży na produkcji mąki). Oznacza to, że jeśli cena notowań pszenicy na giełdzie Matif (której odbiciem później są ceny fizycznego zakupu pszenicy w Polsce) jest wyższa niż cena gwarantowana przez kontrakt terminowy - to bank zwraca Wnioskodawcy różnicę, a w przypadku gdy cena notowań pszenicy na giełdzie Matif jest niższa niż gwarantowana - Wnioskodawca dopłaca różnicę na rzecz banku.

W wyniku tego mechanizmu rozliczeń finalnie ekonomiczne obciążenie Wnioskodawcy zakupem surowca w praktyce jest zbliżone do ceny gwarantowanej. Ceny rynkowe bowiem odzwierciedlają ceny notowań na giełdzie Matif. Cena gwarantowana stanowi cenę zabezpieczenia danego kontraktu swap towarowy ustalaną w momencie jego zawarcia z bankiem. Ceny bieżące rynkowe fizycznego zakupu pszenicy w Polsce są odbiciem tendencji zmian cen notowanych na giełdzie Matif i są z nimi w nierozerwalnie skorelowane od kilkunastu lat.

Rozliczenie kontraktu swap towarowy następuje w formie otrzymywanego przez Wnioskodawcę od banku dokumentu rozliczeniowego. Kwota rozliczenia stanowi korektę ekonomiczną zmniejszającą / zwiększającą koszty z działalności strefowej.

Zatem w przypadku, gdy cena gwarantowana jest wyższa niż cena notowań na giełdzie Matif, dokonuje on ekonomicznej korekty kosztów uzyskania przychodu polegającej na ich zwiększeniu o różnicę pomiędzy ceną notowań pszenicy na giełdzie Matif, a ceną gwarantowaną z uwagi na dokonanie płatności na rzecz banku mającej na celu wyrównanie różnicy. Z kolei, gdy cena gwarantowana jest niższa niż cena notowań na giełdzie Matif - konieczna będzie dla celów ekonomicznych korekta kosztów uzyskania przychodu polegająca na ich zmniejszeniu, z uwagi na otrzymane od banku wyrównanie.

Dodatkowo zauważyć należy, iż zawierane na rzecz Wnioskodawcy swapy towarowe zabezpieczają cenę surowca (pszenicy) wykorzystywanego dla celów działalności objętej Decyzją, a zatem w/w korekty również powinny być, w ocenie Wnioskodawcy, odnoszone odpowiednio, tzn. zwiększać/zmniejszać dla celów ekonomicznych koszty zakupu surowca wykorzystywanego do podstawowej działalności operacyjnej, objętej Decyzją.

Dodatkowo należy ponownie zwrócić uwagę na bardzo duże wahania na rynku cen pszenicy wynikające z konfliktu zbrojnego na Ukrainie. Przykładowo średnia cena pszenicy konsumpcyjnej w Polsce w dniu 16 lutego 2022 r. wynosiła 1.200 PLN/tonę, podczas gdy w dniu 7 marca 2022 r. - już 2.010 PLN/tonę. Wzrost cen w okresie 3 tygodni wynosił zatem 67,5% (https://www.agrolok.pl/notowania/notowania-cen-pszenicy.htm).

Dodatkowe czynniki ryzyka wpływające w sposób bardzo istotny na wahania poziomu cen to m.in. koszty energii (np. obecny, trwający co najmniej od 2021 r. gwałtowny wzrost cen gazu i energii elektrycznej), czynniki klimatyczne (susze lokalne i globalne, ale także np. powodzie), decyzje polityczne, itp.

Przy czym należy podkreślić, że pszenica, jak zdecydowana większość produktów dot. działalności rolniczej, nie podlega standardowym ekonomicznym zasadom samoregulacji ceny w ramach mechanizmu popytu i podaży. W przeciwieństwie do przykładowo szeregu dóbr, gdzie zbyt wysoka cena skutkuje istotnym zmniejszeniem popytu i przekierowaniem konsumentów na dobra podobne, itp., tak w przypadku produktów żywności, niezależnie od poziomu cen, niezbędne jest wyprodukowanie w skali makroekonomicznej określonego wolumenu żywności. Niewielki bowiem niedobór produktów rolnych może bowiem wywołać bardzo wysokie wzrosty cen tych produktów. Z drugiej strony, niewielka nadpodaż może skutkować powstaniem istotnych spadków ich cen.

Biorąc powyższe pod uwagę zawieranie swapów towarowych zabezpieczających ceny skupu pszenicy jest konieczne do prowadzenia działalności na wyjątkowo zmiennym rynku produktów rolnych, w szczególności produkcji mąki. Jakakolwiek choćby próba uśrednienia kosztu zakupu surowca jest możliwa bowiem wyłącznie dzięki zawieraniu swapów towarowych zabezpieczających cenę pszenicy.

W przeciwnym wypadku, istnieje wysokie ryzyko, że Spółka mogłaby w ogóle nie osiągnąć dodatniego wyniku finansowego. Zawieranie takich kontraktów stanowi zatem dochowanie przez Spółkę należytej staranności i dbałości o interesy gospodarcze Spółki. Jednocześnie należy podkreślić, że te transakcje nie mają charakteru działalności spekulacyjnej. Co więcej, bank w celu potwierdzenia powyższego, weryfikuje ilość zawieranych kontraktów w stosunku do zawartych swapów towarowych zwracając się do Spółki z prośbą o szereg dokumentów potwierdzających zawarcie kontraktów na produkcję mąki. Dodatkowo, bank dokonuje także okresowej weryfikacji tych transakcji. Natomiast brak spełnienia przez Spółkę warunku raportowania istotnie zmniejsza szanse na zawieranie przez Spółkę z bankiem kolejnych swapów towarowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, rozdzielenie transakcji swapów towarowych od działalności operacyjnej byłoby niemożliwe, a co więcej - sztuczne, jak również pozbawione sensu ekonomicznego. Brak zabezpieczenia cen pszenicy skutkowałby bowiem ryzykiem utraty płynności finansowej. Dodatkowo, marża (dochód) uzyskiwana z działalności operacyjnej podlegałaby olbrzymim wahaniom pomiędzy poszczególnymi zleceniami produkcji i sprzedaży mąki.

W konsekwencji, zawieranie swapów towarowych zabezpieczających cenę skupu pszenicy jest także w praktyce często sugerowane przez szereg banków w ramach procedury ubiegania się o przyznanie finansowania w celu zabezpieczenia wahań rynkowych pożyczkobiorcy.

W szczególności, odróżnić należy je od podatkowej kwalifikacji wyniku realizowanego na finansowych instrumentach pochodnych (np. kontraktach terminowych zabezpieczających walutę), przez podatników prowadzących działalność na obszarze SSE, które zgodnie z funkcjonującą linią interpretacyjną organów podatkowych mają charakter mieszany tzn. dotyczą zarówno działalności strefowej (zwolnionej) jak i opodatkowanej. Jednak w przypadku swapów towarowych zabezpieczenie dotyczy samej ceny surowca (oraz następnie wytwarzanego i sprzedawanego produktu) i zabezpiecza przed jej zmianami, a podmioty stosujące takie zabezpieczenie wykorzystywać mogą przedmiot zabezpieczenia, tj. cenę pszenicy/mąki zarówno w działalności zwolnionej - strefowej, jak i w działalności opodatkowanej (jeśli w danym przypadku występuje). Natomiast w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym zabezpieczenie dotyczy stricte surowca nabywanego i zużywanego bezpośrednio, jak i produktu wytwarzanego i sprzedawanego w działalności strefowej prowadzonej na podstawie Decyzji, co jednoznacznie określa kwalifikację podatkową (strefową) tej pozycji kalkulacji podatkowej.

W efekcie, mając na uwadze, że poniesiony przez Wnioskodawcę koszt zakupu surowca (pszenicy) od kontrahenta zewnętrznego stanowi koszt uzyskania przychodu niepodlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, a przychód ze sprzedaży mąki, przychód zwolniony z CIT na tej samej podstawie, rozliczenie przedmiotowych swapów towarowych - kontraktów zabezpieczających cenę zakupu surowca (pszenicy) powinno również następować w ramach działalności operacyjnej objętej Decyzją.

Zawieranie umów na swapy towarowe na wyjątkowo zmiennym obecnie rynku surowców i produktów rolnych, jest bezpośrednio związane z działalnością gospodarczą przedsiębiorcy, który kierując się racjonalnością i chęcią ograniczenia ryzyka gospodarczego jest w praktyce zmuszony stosować takie formy zabezpieczeń. Działania te są związane z prowadzoną działalnością strefową i są gospodarczo uzasadnione. Występuje w tym przypadku bowiem silny związek danego strumienia przychodów i dochodów z działalnością gospodarczą prowadzoną na podstawie Decyzji.

W opinii Spółki, zawierane przez nią kontrakty terminowe nie służą działalności zmierzającej do pomnożenia posiadanego przez Spółkę kapitału, ale mają charakter zabezpieczający zakup surowca (pszenicy) oraz sprzedaż produktów przemiału (objętych Decyzją) na ustalonych, dodatnich marżach, co zdaniem Spółki, należy zaliczyć do działalności strefowej, podlegającej zwolnieniu z CIT. Spółka zabezpieczając transakcję poprzez swap towarowy chce zachować dochodowość transakcji, nie dopuścić do sytuacji, gdy kontrakt będzie rozliczony na ujemnej marży, co mogłoby wystąpić w przypadku znacznego wzrostu cen surowca na rynku w porównaniu do zawartych kontraktów na sprzedaż produktów często na okresy kilku lub kilkunastu miesięcy. Spółka ma ograniczone możliwości składowania, jak również ograniczone możliwości finansowe na utrzymywanie poziomu zapasów zabezpieczających wszystkie zawarte kontrakty na pełen okres ich trwania, co okazałoby się również działaniem nieekonomicznym z uwagi na bardzo długie zamrażanie środków pieniężnych. Dlatego Spółka stosuje zabezpieczenie w postaci swapów towarowych, co umożliwia zakup surowca w ramach bieżących potrzeb z rynku, po cenach rynkowych, przy zabezpieczeniu gwarantującym dochodowość transakcji.

W konsekwencji, instrument zabezpieczający jest bezpośrednio i jednoznacznie powiązany z daną pozycją, którą zabezpiecza. W związku z powyższym, swapy towarowe są bezpośrednio związane z pozycjami (kontraktami), które zostały wyznaczone jako pozycje zabezpieczane. Oznacza to, iż będą one zawierane w celu zwiększenia prawdopodobieństwa zrealizowania przyszłego przepływu pieniężnego na określonym poziomie, a nie generowania ewentualnych dodatkowych zysków w związku ze zmianą cen surowca.

Tym samym, wynik z rozliczenia swapów towarowych, o których mowa w przedstawionym przez Spółkę stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym (w tym potencjalne straty poniesione w wyniku realizacji przedmiotowych swapów towarowych) stanowiący ekonomicznie korektę in plus/in minus kosztów zakupu surowca wykorzystywanego w ramach działalności zwolnionej z CIT, powinien także być rozliczony łącznie w ramach tej działalności, niepodlegającej opodatkowaniu.

W konsekwencji powyższego, wynik na instrumentach pochodnych, w przypadku gdy zabezpieczane są przepływy z działalności zwolnionej z opodatkowania bezpośrednio koryguje wynik na przepływach, które bezpośrednio zabezpiecza, czyli w takiej sytuacji wynik z działalności zwolnionej z opodatkowania.

W tym przypadku swap towarowy koryguje jedynie cenę surowca (pszenicy).

Zdaniem Spółki, zawarte swapy towarowe pełnią funkcję zabezpieczającą przed wahaniami cen surowca, a wygenerowane wyniki (zysk/strata) są związane ściśle z dokonywanymi transakcjami produkcji i sprzedaży mąki. Tym samym, w przedstawionym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym celem stosowanych swapów towarowych jest zabezpieczenie się przez Spółkę przed wahaniami cen surowca na rynku, a nie cel spekulacyjny.

W opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego Spółka wskazała, że zawierane swapy towarowe mają na celu zminimalizowanie ryzyka wpływu cen pszenicy. Transakcje te zabezpieczają kluczowe dla działalności Spółki transakcje, tj. zakup surowca.

W tym stanie rzeczy, skoro zawierane przez Spółkę swapy towarowe służą zabezpieczeniu jej kluczowych transakcji w postaci zakupu surowców i tym samym mają na celu zabezpieczenie podstawowego źródła jej przychodów, to tym samym, przedmiotowe swapy towarowe, jako zawierane wyłącznie w celu zabezpieczenia się przed wskazanymi rodzajami ryzyk, nie mają charakteru spekulacyjnego i związane są z podstawową działalnością produkcyjną Spółki. Zatem przychody oraz koszty przez nią ponoszone z tytułu zawierania tego rodzaju kontraktów, są związane z podstawową działalnością operacyjną Spółki.

W efekcie, stosowane swapy towarowe mają na celu wyłącznie zabezpieczenie się przed skutkami zmiany cen surowca, co mając na uwadze specyfikę działalności Spółki w zakresie produkcji i sprzedaży mąki, jest racjonalnym działaniem mającym na celu wyłącznie zabezpieczenie przychodów (i poziomu dochodów) przed negatywnym skutkami wahań cen surowca.

Jednocześnie Spółka zwraca uwagę, że powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzecznictwie organów podatkowych oraz sądów administracyjnych na gruncie zwolnienia strefowego z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jak przykładowo w:

\- interpretacji indywidualnej Dyrektora Izby Skarbowej (dalej: „DIS”) w Warszawie z dnia 20 marca 2013 r., Znak: IPPB3/423-555/11-6/S/13/MS, gdzie DIS wskazał, że: „kwoty wynikające z rozliczenia kontraktów forward powinny zostać zaliczone do przychodów lub kosztów osiąganych lub ponoszonych w ramach działalności objętej Zezwoleniem i tym samym być objęte zwolnieniem z podatku dochodowego od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34”;

\- wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego (dalej: „WSA”) w Warszawie z 16 października 2012 r. sygn. akt III SA/Wa 263/12.

Zgodnie z dominującą linią orzeczniczą i interpretacjami organów podatkowych, brzmienie przepisów ustawy CIT pozwala objąć zwolnieniem strefowym pewne rodzaje działalności pomocniczej. W rezultacie, pomimo że dany rodzaj działalności nie został wprost literalnie wymieniony w zezwoleniu, przychody i koszty z tej działalności mogą wpłynąć na wynik podatkowy z działalności strefowej.

Jak wyraził to:

\- NSA w Warszawie w wyroku z 15 grudnia 2011 r. (sygn. II FSK 1139/10): „zwolnieniu podatkowemu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, podlegać będą nie tylko przychody i związane z nim koszty uzyskania przychodów będące bezpośrednio wynikiem działalności na terenie strefy ekonomicznej, ale także przychody i koszty ich uzyskania z każdej innej działalności pomocniczej niezbędnej do jej prowadzenia”,

\- WSA we Wrocławiu w wyroku z 8 grudnia 2016 r. (sygn. I SA/Wr 963/16): „zwolnieniem na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 u.p.d.o.p. objęte są dochody z działalności gospodarczej wykonywanej na terenie SSE, co mieści w sobie także usługi/działalność pomocniczą niezbędną do realizacji konkretnego zadania gospodarczego objętego zezwoleniem.”

Dodatkowo, w tym miejscu warto zwrócić uwagę na ugruntowaną linię orzeczniczą organów podatkowych, zgodnie z którym analogiczne do swapów towarowych, inne przychody (lub koszty) są zaliczane do przychodów (dochodów) podlegających zwolnieniu z art. 17 ust. 1 pkt 34 i pkt 34a ustawy o CIT, jak przykładowo:

\- interpretacja indywidualna DKIS z 11 marca 2020 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.11.2020.1.PC, gdzie DKIS potwierdził, że różnice kursowe, jeżeli możliwe jest ich bezpośrednie przyporządkowanie do działalności strefowej powinny stanowić przychód/koszt strefowy przypisany do działalności strefowej, która korzysta ze zwolnienia z podatku CIT, zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT;

\- interpretacja indywidualna DKIS z 8 maja 2019 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.110.2019.1.MO, gdzie DKIS wskazał, że „różnice kursowe nie stanowią odrębnej kategorii przychodów lub kosztów uzyskania przychodów, lecz dzielą los działalności w zakresie jakiej powstają. Jeżeli zatem przychody powstają w związku z Działalnością strefową to również różnice kursowe związane z tymi przychodami pochodzą z Działalności strefowej”;

\- interpretacja indywidualna DIS w Katowicach z 8 listopada 2013 r., Znak: IBPBI/2/423-1163/13/AK, gdzie DIS potwierdził, że: „przychody związane z nieodpłatnymi gwarancjami spłaty kredytów zaciągniętych przez Spółkę na działalność strefową wynikają z działalności w strefie i są związane z tą działalnością. Skoro bowiem kredyty zostały zaciągnięte na działalność prowadzoną przez Spółkę w strefie, to gwarancje, bez których kredyt nie zostałby udzielony, bezpośrednio jej dotyczą. Ścisły związek tych przychodów z działalnością strefową wynika z faktu, iż Spółka zaciąga przedmiotowe kredyty na działalność strefową i osiąga dzięki nim przychody określone w zezwoleniach”;

\- interpretacja indywidualna DKIS z 31 sierpnia 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.116.2021.2.APO, gdzie DKIS stwierdził, że: „koszty nabycia uprawnień do emisji CO2na potrzeby produkcji wyrobów określonych w zezwoleniach strefowych i decyzji o wsparciu, w ilości adekwatnej do rzeczywistej emisji, powinny zostać uwzględnione w kalkulacji dochodu podlegającego zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a”;

\- interpretacja indywidualna DKIS z 18 lutego 2021 r., Znak: 0111-KDIB1-3.4010.534.2020.1.APO, gdzie DKIS uznał, że: „opłaty to przychody związane z procesem wytworzenia wyrobów sprzedawanych przez Spółkę, czyli działalnością gospodarczą prowadzoną na terenie specjalnej strefy. Opłaty te zabezpieczają kontrahentom dostawy od Spółki, ale jednocześnie w pewien sposób gwarantują Spółce zbyt towarów. Nie można także uznać, że jest to przychód z działalności pozastrefowej, ponieważ nie jest objęty treścią zezwolenia/decyzji o wsparciu. Ujęcie w zwolnieniu wszystkich zdarzeń prowadzących do uzyskania przychodu związanego z określoną działalnością wykonywaną na terenie SSE jest niemożliwe. Podsumowując, otrzymywanie opłat za gwarancję dostaw nie jest samodzielną, odrębną działalnością. Widoczny jest ścisły i nierozerwalny funkcjonalny związek z działalnością produkcyjną Spółki korzystającą ze zwolnienia, co pozwala na stwierdzenie, że dochód w postaci otrzymywanych opłat powstał w wyniku działalności prowadzonej na terenie SSE.”

Mając powyższe na uwadze, w ocenie Wnioskodawcy, skoro rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca (w tym pszenicy) w wysokości ceny gwarantowanej, stanowią ekonomicznie korektę zmniejszającą lub zwiększającą koszty nabycia surowca (w tym pszenicy) na bieżąco przez Wnioskodawcę, to faktycznie zrealizowany wynik (dochód/strata) na takich transakcjach, stanowiących zabezpieczenie konkretnych cen zakupu surowców (pszenicy) wykorzystywanych do produkcji przemiału zbóż, objętej Decyzją, Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w działalności strefowej, tj. podlegającej zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT.

Spółka wnosi o potwierdzenie prawidłowości jej stanowiska w opisanej powyżej sprawie.

**Ocena stanowiska**

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe, a w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Ad. 1.

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest prawidłowe.

W zakresie pytania oznaczonego nr 1 odstępuję od uzasadnienia.

Ad.2.

Odnosząc się do pytania oznaczonego nr 2, wskazać należy na treść art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2021 r., poz. 1800 ze zm., dalej: „updop”, „ustawy CIT”):

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów (art. 7 ust. 2 updop).

Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 updop:

przy ustalaniu dochodu, o którym mowa w ust. 1, stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się:

1) przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku;

3) kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2, przy czym w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2, prowadzących działalność poprzez położony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zagraniczny zakład uwzględnia się koszty uzyskania przychodów wymienionych w art. 21, jeżeli przychody te zostały uwzględnione przez podatnika przy ustalaniu dochodu przypadającego na zagraniczny zakład.

Jak stanowi art. 3 ww. ustawy z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz. U. z 2020 r. poz. 1752, dalej: „ustawa o WNI”):

1\. Wsparcie na realizację nowej inwestycji, zwane dalej „wsparciem”, jest udzielane w formie zwolnienia od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2\. Przepisy o podatku dochodowym od osób prawnych albo przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych stosuje się również do dochodów z praw własności intelektualnej osiąganych przez przedsiębiorców realizujących nową inwestycję na podstawie decyzji o wsparciu.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, wolne od podatku są:

dochody podatników, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w decyzji o wsparciu, o której mowa w ustawie z dnia 10 maja 2018 r. o wspieraniu nowych inwestycji (Dz.U. z 2020 r. poz. 1752), i uzyskane na terenie określonym w tej decyzji o wsparciu, przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W art. 17 ust. 4 ustawy o CIT podkreślono, że:

Zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Zgodnie z art. 2 pkt 1 ustawy o WNI, przez nową inwestycję należy rozumieć:

a. inwestycję w rzeczowe aktywa trwałe lub wartości niematerialne i prawne związane z założeniem nowego zakładu, zwiększeniem zdolności produkcyjnej istniejącego zakładu, dywersyfikacją produkcji zakładu przez wprowadzenie produktów uprzednio nieprodukowanych w zakładzie lub zasadniczą zmianą dotyczącą procesu produkcyjnego istniejącego zakładu lub

b. nabycie aktywów należących do zakładu, który został zamknięty lub zostałby zamknięty, gdyby zakup nie nastąpił, przy czym aktywa nabywane są przez przedsiębiorcę niezwiązanego ze sprzedawcą i wyklucza się samo nabycie akcji lub udziałów przedsiębiorstwa;

Natomiast, zgodnie z art. 4 tej ustawy:

zwolnienie, od podatku dochodowego, na zasadach określonych odpowiednio w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych albo w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych, stanowi pomoc regionalną, przy czym wielkość tej pomocy publicznej nie może przekroczyć jej maksymalnej dopuszczalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 14 ust. 3.

Ponadto, biorąc pod uwagę cel udzielania wsparcia, który jest analogiczny jak w ustawie z 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2020 r., poz. 1670 ze zm.), art. 3 ustawy o WNI odnosi się do wsparcia (zwolnienia), które udzielane jest na realizację nowej inwestycji. Oznacza to, iż jedynie dochody uzyskane w związku z realizacją takiej inwestycji podlegają zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, a decyzja o wsparciu jedynie umożliwia stosowanie tego zwolnienia. W konsekwencji, brak jest możliwości stosowania ww. zwolnienia w stosunku do innych dochodów uzyskiwanych z pozostałej działalności gospodarczej niezależnie od tego, czy rodzaj prowadzonej działalności jest zbieżny z określonym w decyzji o wsparciu, albo czy nowa inwestycja realizowana jest na tym samym terenie.

Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność objętą decyzją o wsparciu oraz działalność opodatkowaną na zasadach ogólnych. Spółka prowadząc działalność w zakresie produkcji mąki, dokonuje zakupu surowca (pszenicy), która podlega znacznym wahaniom cen. Spółka w celu zabezpieczenia się przed ryzykiem związanym ze znacznymi wahaniami cen surowca podstawowego (w tym pszenicy) do produkcji produktów przemiału zbóż (w tym mąk) zawiera transakcje hedgingowe i korzysta z pochodnych instrumentów finansowych w rozumieniu art. 4a pkt 22 ustawa o CIT - tj. kontraktów typu swap towarowy.

Zawierane przez Spółkę transakcje typu swap towarowy dotyczą zabezpieczenia konkretnych transakcji dokonywanych przez Spółkę. Spółka w celu ograniczenia ryzyka wzrostu cen zabezpiecza cenę surowca podstawowego (pszenicy) do produkcji produktów przemiału zbóż (mąk) i w oparciu o tę cenę kalkuluje dochód z kontraktów z klientami. W konsekwencji, wykorzystywane przez Spółkę instrumenty służą zabezpieczeniu Spółki przed ryzykiem z działalności strefowej Spółki (sprzedaży mąki pod konkretne kontrakty cenowe).

Celem zawieranych kontraktów swap jest zapewnienie określonych cen pszenicy uwzględnianych w cenie produktu finalnego - mąki, itp. (zgodnie z zasadami zabezpieczeń przyjętymi przez Spółkę) i nie stanowią one samoistnych niezależnych operacji spekulacyjnych, oderwanych od podstawowej działalności Spółki. Spółka nie prowadzi odrębnej działalności finansowej polegającej na spekulacyjnym obrocie instrumentami pochodnymi typu swap towarowy. Zawierane przez Spółkę transakcje w dniu ich realizacji prowadzą do powstania zysków albo strat ze sprzedaży mąki. Efekt tych transakcji traktowany jest przez Spółkę dla celów podatkowych jako przychód lub koszt zakupu surowca w ramach działalności podstawowej Spółki.

Mając na uwadze powyższe, należy wskazać, że ww. regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu działalności gospodarczej, zgodnie z decyzją o wsparciu nowych inwestycji, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę podatek dochodowy. Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

\- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji,

\- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej osiągnięte z realizacji nowej inwestycji określonej w ww. decyzji.

Podkreślenia wymaga fakt, że prowadzenie działalności gospodarczej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji i wynikające stąd zwolnienie dochodów pochodzących z tej działalności jest wyjątkiem od zasady równości i sprawiedliwości opodatkowania, w związku z tym przepisy dotyczące zwolnień muszą być interpretowane ściśle, zgodnie z ich wykładnią językową. Biorąc powyższe pod uwagę, dokonując oceny zakresu zwolnień podatkowych, należy uwzględnić, że wolny od podatku dochodowego od osób prawnych jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w decyzji, prowadzonej na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji. Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej nie jest wymieniony w decyzji, to dochód z takiej działalności nie podlega zwolnieniu. W związku z powyższym, przedsiębiorca zobowiązany jest do ustalenia tego, jaka część dochodu nie wynika z działalności na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji i podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. W przypadku, gdy podatnicy uzyskują jednocześnie przychody, z których dochód podlega opodatkowaniu i przychody, z których dochód jest wolny od podatku, zobowiązani są do prowadzenia ewidencji przychodów i kosztów, tak aby możliwe było prawidłowe ustalenie dochodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym i dochodu wolnego od podatku.

Ze zwolnienia nie korzystają również dochody związane z działalnością na terenie określonym w decyzji o wsparciu bowiem ustawodawca w przepisie ustanawiającym zwolnienie świadomie użył określenia „dochody z działalności” a nie sformułowania „dochody związane z działalnością”. Podobnie w przypadku, gdy dany rodzaj działalności jest prowadzony poza terenem określonym w decyzji o wsparciu, wówczas również dochody z takiej działalności nie będą podlegały zwolnieniu.

Warto podkreślić również, że zwolnienie wynikające z art. 17 ust. 1 pkt 34a updop, nie ma charakteru podmiotowego. Nie obejmuje ono zatem wszystkich dochodów podmiotu gospodarczego prowadzącego działalność gospodarczą na terenie określonym w decyzji o wsparciu nowych inwestycji na podstawie decyzji, lecz tylko dochody uzyskane z działalności osiągniętej z realizacji nowej inwestycji, a więc działalności określonej w decyzji.

Nie wszystkie dochody osiągane w związku z nową inwestycją będą podlegały zwolnieniu. Należy zauważyć, że w doktrynie prawa podatkowego jako przykładowe kategorie przychodów zwolnionych z opodatkowania niebędących ceną ze sprzedaży towarów lub świadczeniem usług wskazuje się m.in.:

\- wyrównanie poziomu dochodów na koniec roku, które mogą wynikać z obowiązującej w danej grupie polityki cen transferowych;

\- przychody otrzymywane od kontrahentów w zamian za przygotowanie do rozpoczęcia produkcji objętej zakresem zezwolenia na ich rzecz;

\- przychody otrzymane w związku z wycofaniem się z zamówienia przez kontrahenta;

\- kwota pieniężna wypłacona przez kontrahenta przedsiębiorcy za niezrealizowanie ustalonego w umowie poziomu zamówień;

\- usług serwisowe polegające na naprawie poza terenem strefy maszyn i urządzeń wyprodukowanych przez spółkę na terenie SSE, a następnie wydzierżawionych z wykorzystaniem części wyprodukowanych na terenie strefy (por. J. Jankowski, Ulgi w CIT z tytułu działalności innowacyjnej i inwestycyjnej, C.H. Beck, Warszawa 2020).

Przedmiotowe rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca w wysokości ceny gwarantowanej nie mają podobnego charakteru jak ww. przykłady przychodów zwolnionych z opodatkowania niebędących ceną ze sprzedaży towarów lub świadczeniem usług. Przedmiotowe rozliczenia z perspektywy prawno-podatkowej stanowią dla Spółki przychody finansowe, które to kategorie przychodów nie są zazwyczaj objęte zwolnieniem z opodatkowania.

Zatem, stanowisko Wnioskodawcy w zakresie ustalenie, czy skoro rozliczenia dokonywane pomiędzy Wnioskodawcą a bankiem mające na celu utrzymanie ceny zakupu surowca (w tym pszenicy) w wysokości ceny gwarantowanej, stanowią ekonomicznie korektę zmniejszającą lub zwiększającą koszty nabycia surowca (w tym pszenicy) na bieżąco przez Wnioskodawcę, to faktycznie zrealizowany wynik (dochód/strata) na takich transakcjach, stanowiących zabezpieczenie konkretnych cen zakupu surowców (pszenicy) wykorzystywanych do produkcji przemiału zbóż objętej Decyzją, Wnioskodawca ma prawo rozliczyć w działalności strefowej, tj. podlegającej zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Odnosząc się do powołanych we wniosku interpretacji indywidualnych oraz orzeczeń sądów administracyjnych należy stwierdzić, iż zostały one wydane w indywidualnych sprawach podmiotów, które o ich wydanie wystąpiły, zatem nie są one wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku interpretacji dotyczącej zdarzenia przyszłego stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

\- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

\- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

\- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

\- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

\- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).

Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji w zakresie pytania oznaczonego nr 1 jest art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej.