Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP3/443-868/11-4/KB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2011-09-29
Teza: Czy od nabytych w opisanych wyżej celach pojazdów osobowych i ciężarowych Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości? Czy tego typu zakup będzie towarem, przez co Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości? Czy tego typu zakup będzie towarem, przez co Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości?
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie podatku; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; podatek-podatek od towarów i usług; samochód; wynajem
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 10.06.2011 r. (data wpływu 17.06.2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22.09.2011 r. (data wpływu 26.09.2011 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu znak IPPP3/443-868/11-2/KB z dnia 13.09.2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zachowania prawa do odliczenia całości podatku naliczonego przy zakupie pojazdów jest:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej pojazdów przeznaczonych na sprzedaż;
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pojazdów przeznaczonych na wynajem.

UZASADNIENIE

W dniu 17.06.2011 r. wpłynął ww. wniosek, o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zachowania prawa do odliczenia całości podatku naliczonego przy zakupie pojazdów.

Przedmiotowy wniosek został uzupełniony pismem z dnia 22.09.2011 r. (data wpływu 26.09.2011 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie tut. Organu znak IPPP3/443-868/11-2/KB z dnia 13.09.2011 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca zamierza dokonać zakupu samochodów osobowych i ciężarowych w celu ich wynajmowania, a także w celu ich dalszej odsprzedaży.

W uzupełnieniu wniosku Zainteresowany wskazał, że przedmiotem prowadzonej działalności są usługi transportowe. Jest czynnym podatnikiem VAT. W przyszłości zamierza dokonywać zakupu pojazdów (samochody osobowe, ciężarowe, motocykle i inne) w celu ich dalszej odsprzedaży oraz wynajmowania na podstawie umowy najmu dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

Czy od nabytych w opisanych wyżej celach pojazdów osobowych i ciężarowych Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości?

Czy tego typu zakup będzie towarem, przez co Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości?

Zdaniem Wnioskodawcy, od nabytych w celu wynajmu oraz dalszej odsprzedaży w ramach prowadzonej działalności gospodarczej samochodów osobowych i ciężarowych Wnioskodawca zachowa prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości. Według Wnioskodawcy, przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości od każdego rodzaju pojazdu przez okres krótszy lub dłuższy niż 6 miesięcy.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za:

*   **prawidłowe** – w części dotyczącej pojazdów przeznaczonych na sprzedaż;
*   **nieprawidłowe** – w części dotyczącej pojazdów przeznaczonych na wynajem.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, zgodnie z ust. 2 pkt 1 lit. a tego artykułu, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług, a towary i usługi, przy nabyciu których podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Do dnia 31 grudnia 2010 r., zasady odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem oraz użytkowaniem samochodów regulowały przepisy art. 86 ust. 3-7a ustawy, które na podstawie art. 1 pkt 11 lit. b ustawy z dnia 16 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 247, poz. 1652), zwanej dalej ustawą nowelizującą, zostały uchylone.

W okresie od dnia 1 stycznia 2011 r. do dnia 31 grudnia 2012 r. zasady odliczenia podatku związanego z nabyciem oraz użytkowaniem samochodów osobowych i pojazdów samochodowych regulują odpowiednio zapisy art. 3 i art. 6 ww. ustawy. W myśl art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2 ustawy, stanowi 60% kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca – nie więcej jednak niż 6.000 zł, z zastrzeżeniem ust. 2.

W świetle tego przepisu możliwość odliczenia całości podatku od nabycia występuje w przypadku, gdy dopuszczalna masa całkowita pojazdu samochodowego przekracza 3,5 tony. Od tej zasady występuje szereg wyjątków, wymienionych w art. 3 ust. 2 ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym. Zgodnie z treścią tego przepisu art. 3 ust. 1 nie dotyczy m.in. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów) lub oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy – art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy nowelizującej.

W myśl art. 3 ust. 6 tej ustawy, w przypadku usługobiorców użytkujących samochody osobowe oraz inne pojazdy samochodowe, o których mowa w ust. 1, na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze, kwotę podatku naliczonego stanowi 60% kwoty podatku naliczonego od czynszu (raty) lub innych płatności wynikających z zawartej umowy, udokumentowanych fakturą. Suma kwot w całym okresie użytkowania samochodów i pojazdów, o których mowa w zdaniu pierwszym, dotycząca jednego samochodu lub pojazdu, nie może jednak przekroczyć kwoty 6.000 zł. Przepis ten nie dotyczy jednak pojazdów wymienionych w art. 3 ust. 2 powołanej ustawy, w stosunku do których podatnik ma w pełni prawo do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących płatności z tytułu ww. umów.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy należy stwierdzić, że podatnik ma prawo do odliczenia całej kwoty podatku naliczonego wynikającej z faktur dokumentujących raty leasingowe pod warunkiem spełnienia wszystkich przesłanek, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ustawy o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy o transporcie drogowym, tj.:

1.  przedmiotem działalności podatnika jest oddanie w odpłatne używanie tych samochodów (pojazdów) na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze,
2.  samochody (pojazdy) są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na ww. cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, iż Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT i w przyszłości zamierza dokonywać zakupu pojazdów (samochody osobowe, ciężarowe, motocykle i inne) w celu ich dalszej odsprzedaży oraz wynajmowania na podstawie umowy najmu dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.

Z treści wniosku wynika również, że wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą prawa do odliczenia pełnej kwoty podatku naliczonego od zakupu pojazdów przeznaczonych na sprzedaż lub wynajem. Przy czym, ze stanowiska Wnioskodawcy wynika, że zdaniem Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT w pełnej wysokości od każdego rodzaju pojazdu bez względu na to czy okres wynajmu jest krótszy lub dłuższy niż 6 miesięcy.

W świetle powołanych przepisów prawa oraz biorąc pod uwagę opis zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że w przypadku nabycia pojazdów w celu ich dalszej odsprzedaży Wnioskodawcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego przy ich zakupie. Bowiem w myśl art. 3 ust. 2 pkt 7 lit. b ww. ustawy nowelizującej ograniczenia w niej zawarte nie dotyczą m.in. przypadków, gdy przedmiotem działalności podatnika jest odprzedaż tych samochodów (pojazdów).

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej pojazdów przeznaczonych na sprzedaż należało uznać za prawidłowe.

Natomiast, w przypadku nabycia pojazdów w celu ich wynajmu, kluczową rolę dla odliczenia podatku odgrywa okres przez jaki przedmiotowe pojazdy będą przeznaczone na ten cel. Z przepisów jednoznacznie wynika, że ograniczenie określone w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej nie dotyczy przypadków gdy przedmiotem działalności podatnika jest m.in. oddanie w odpłatne używanie nabywanych pojazdów na podstawie umowy najmu, dzierżawy, leasingu lub innych umów o podobnym charakterze i te pojazdy są przez podatnika przeznaczone wyłącznie do wykorzystania na te cele przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. A zatem nie można zgodzić się z Wnioskodawcą jakoby okres przez jaki nabywane pojazdy będą przeznaczone na wynajem nie miał znaczenia dla zachowania prawa do odliczenia podatku naliczonego przy ich zakupie.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy w części dotyczącej pojazdów przeznaczonych na wynajem należało uznać za nieprawidłowe.

Reasumując, Wnioskodawca zachowa prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie pojazdów, które będą przeznaczone na sprzedaż lub na wynajem przez okres nie krótszy niż sześć miesięcy. Natomiast, do pojazdów, które będą przeznaczone na cele wynajmu, ale przez okres krótszy niż sześć miesięcy nadal ma zastosowanie ograniczenie określone w art. 3 ust. 1 ustawy nowelizującej, a zatem w przypadku nabycia samochodów, których te ograniczenie dotyczy Wnioskodawca nie zachowa prawa do pełnego odliczenia podatku naliczonego.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.