Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.464.2025.1.SKJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-11
Teza: Zwolnienie od podatku sprzedaży udziału w niezabudowanej
działce.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 czerwca 2025 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy ustalenia czy sprzedaż udziału w niezabudowanej działce nr 1 nie podlega
    opodatkowaniu podatkiem VAT.

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawczyni, (...), jest współwłaścicielką w udziale wynoszącym 1/2 nieruchomości
    położonej w (...), gmina (...), powiat (...), województwo (...). Nieruchomość ta stanowi działkę

    gruntu oznaczoną numerem 1, o powierzchni (...) ha, dla której prowadzona jest księga
    wieczysta nr (...).
    Udział ten został nabyty przez Wnioskodawczynię w drodze umowy darowizny zawartej w
    2019 roku. Wnioskodawczyni nie prowadzi działalności gospodarczej związanej z tą
    nieruchomością oraz nigdy nie podejmowała żadnych działań związanych z obrotem tą
    nieruchomością, w szczególności nie dokonywała podziału działki, uzbrojenia, reklamy,
    uzyskiwania warunków zabudowy.
    W najbliższym czasie Wnioskodawczyni planuje sprzedaż swojego udziału (1/2) w opisanej
    nieruchomości osobie trzeciej.
    1. Wnioskodawczyni nie wykorzystywała udziału w działce nr 1 w żaden sposób. Od
    momentu nabycia udziału w nieruchomości w 2019 r. do momentu planowanej sprzedaży
    nie podejmowała żadnych działań związanych z jej wykorzystaniem ani nie czerpała z niej
    żadnych korzyści. Nieruchomość nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani
    innego udostępnienia. Nie była również wykorzystywana w ramach działalności
    gospodarczej ani do celów prywatnych. Pozostawała w stanie niezmienionym,
    niewykorzystywana.
    2. Przed zawarciem umowy przedwstępnej nieruchomość oznaczona numerem
    ewidencyjnym 1 nie była nigdy udostępniana osobom trzecim na podstawie żadnej
    umowy cywilnoprawnej, w tym umowy użyczenia, najmu ani dzierżawy.
    W dniu zawarcia umowy przedwstępnej, tj. (...) 2025 roku, została podpisana umowa
    dzierżawy z przyszłym nabywcą nieruchomości w celu umożliwienia jej wykorzystania na
    potrzeby przygotowania inwestycji budowlanej. Umowa ma charakter odpłatny -
    przewidziano czynsz dzierżawny w wysokości 1 000 zł za cały okres trwania umowy.
    Umowa została zawarta na czas określony: od (...) 2025 r. do (...) 2026 r., a Przedmiot
    dzierżawy został wydany Dzierżawcy (...) 2025 r.
    Zgodnie z postanowieniami umowy:
        dzierżawca otrzymał prawo do swobodnego dysponowania gruntem na cele
        budowlane,
        uzyskał zgodę na składanie wniosków o wydanie decyzji administracyjnych
        niezbędnych do realizacji inwestycji (m.in. pozwolenie na budowę, przyłącza
        mediów, decyzje lokalizacyjne), nie ma prawa do poddzierżawiania nieruchomości
        ani czerpania z niej korzyści finansowych, umowa może wygasnąć automatycznie m.
        in. w przypadku odmowy wydania pozwolenia na budowę, odstąpienia od umowy
        sprzedaży lub podpisania umowy przyrzeczonej.
    Wpłacony czynsz dzierżawny zostanie zaliczony na poczet przyszłej ceny zakupu gruntu.
    3. Wnioskodawczyni nie podejmowała żadnych aktywnych działań marketingowych w
    zakresie obrotu nieruchomościami, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia.
    Nabywca sam zainteresował się nieruchomością, poszukując działek w tej okolicy. Do
    sprzedaży doszło z jego inicjatywy, bez reklamy czy ogłoszeń zamieszczanych przez
    Wnioskodawczynię.
    4. Nie.
    5. Tak - w ślad za informacjami wskazanymi w odpowiedzi w punkcie 2.
    W związku z planowaną transakcją sprzedaży udziału w działce nr 1 udzieliła Pani zgody
    (upoważnienia) na dokonanie przez przyszłego nabywcę określonych czynności, o których
    mowa w umowie dzierżawy zawartej (...) r. Umowa została podpisana na czas określony -
    od (...) 2025 r. do (...) 2026 r., a przedmiot dzierżawy został wydany (...) 2025 r.

    Zakres upoważnienia obejmuje:
        prawo do swobodnego dysponowania gruntem na cele budowlane,
        zgodę na składanie wniosków w imieniu właściciela o wydanie decyzji
        administracyjnych niezbędnych do realizacji inwestycji, w tym:
      - pozwolenie na budowę,
      - decyzje o warunkach przyłączenia mediów,
      - decyzje lokalizacyjne.
    Upoważnienie nie obejmuje prawa do poddzierżawiania nieruchomości ani czerpania z
    niej korzyści finansowych.
    Zgodnie z postanowieniami umowy dzierżawy, czynsz w wysokości 1 000 zł za cały okres
    trwania umowy zostanie zaliczony na poczet ceny zakupu nieruchomości.
    Umowa może wygasnąć automatycznie m.in. w przypadku odmowy wydania pozwolenia
    na budowę, odstąpienia od umowy sprzedaży lub podpisania umowy przyrzeczonej.
    W umowie Wydzierżawiający wyraża zgodę na procedowanie przez Najemcę wniosku o:
    1. wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę dla w/w nieruchomości,
    2. wydania warunków technicznych przyłączenia mediów takich jak prąd, woda,
      kanalizacja, światłowód oraz do podpisania w swoim imieniu umów na świadczenie
      usług lub umów przyłączeniowych,
    3. wydanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolniczej,
    4. wydania decyzji lokalizacyjnej na wjazd - uzgodnienie wjazdu w celu obsługi
      komunikacyjnej inwestycji,
    5. wydania decyzji o braku sprzeciwu Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w sprawie
      stanowiska archeologicznego znajdującego się na Nieruchomości oraz
      Wydzierżawiający zgadzają się na posadowanie reklamy w formie bilbordu bądź
      posadowienia kontenerów z reklamą firmy.
    Wydzierżawiający daje prawo Dzierżawcy do swobodnego nieograniczonego
    dysponowania gruntem na cele budowlane podczas trwania niniejszej umowy.
    6. Tak, pomiędzy Wnioskodawczynią a nabywcą została zawarta umowa przedwstępna
    sprzedaży udziału w działce nr 1. W umowie tej określono termin zawarcia umowy
    przyrzeczonej, kwotę nabycia oraz warunki, które muszą zostać spełnione, aby umowa
    mogła zostać zrealizowana. Realizacja sprzedaży została uzależniona m.in. od uzyskania
    przez nabywcę pozwolenia na budowę.
    7. NIE.
    8. NIE.
    9. TAK.
    10. Tak, działka posiada miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego z którego
    wynika, że jest przeznaczona pod zabudowę.

## Pytanie

Czy sprzedaż udziału w wysokości 1/2 nieruchomości opisanej powyżej będzie podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT)?
    Pani stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawczyni, sprzedaż udziału w nieruchomości nie będzie podlegała
    opodatkowaniu VAT, ponieważ nie działa ona w charakterze podatnika VAT w odniesieniu
    do tej czynności.
    Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości UE oraz interpretacjami Krajowej
    Informacji Skarbowej, aby czynność podlegała opodatkowaniu VAT, musi być dokonana
    przez podatnika działającego w takim charakterze, a sprzedaż musi mieć związek z
    prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Wnioskodawczyni nabyła udział w nieruchomości w drodze darowizny, a zatem nie było to
    działanie ukierunkowane na prowadzenie działalności gospodarczej. Nie podejmowała
    żadnych działań charakterystycznych dla aktywnego zarządzania nieruchomością czy
    przygotowania jej do sprzedaży w ramach działalności gospodarczej. Sprzedaż udziału w
    nieruchomości ma charakter incydentalny i prywatny, a nie profesjonalny.
    W związku z powyższym, sprzedaż udziału w nieruchomości stanowi czynność dokonaną
    poza zakresem działalności gospodarczej, a Wnioskodawczyni nie występuje jako podatnik
    VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji sprzedaż nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zatem, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej
    dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.

    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, również zbycie udziału w
    towarze (np. współwłasności nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę
    towarów. Potwierdził to Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów
    z 24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w
    sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności

    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży udziału w niezabudowanej działce
    nr 1, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjęła Pani aktywne działania w
    zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
    przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Skutkowałoby to koniecznością uznania Pani za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.

    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że od 2019 r. w związku z umową darowizny jest Pani
    współwłaścicielem w udziale wynoszącym ½ działki nr 1. Nie wykorzystywała Pani działki w
    żaden sposób. Od momentu nabycia do momentu planowanej sprzedaży nie
    podejmowała Pani żadnych działań związanych z jej wykorzystaniem ani nie czerpała z niej
    żadnych korzyści. Działka nie była przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani innego
    udostępnienia. Posiadany udział nie był również wykorzystywany w ramach działalności
    gospodarczej ani do celów prywatnych. Nieruchomość pozostawała w stanie
    niezmienionym, niewykorzystywana. Nie podejmowała Pani żadnych aktywnych działań
    marketingowych w zakresie obrotu nieruchomości, wykraczających poza zwykłe formy
    ogłoszenia.

    Udział w działce nr 1 zamierza Pani sprzedać Nabywcy, który nabędzie ją w celu realizacji
    inwestycji budowlanej. Podpisała Pani z Nabywcą, przedwstępną umowę sprzedaży i w
    ramach tej umowy zawarła Pani z Nabywcą umowę dzierżawy (na czas określony) w celu
    umożliwienia Nabywcy przygotowania jej do inwestycji budowlanej. Zgodnie z umową
    Dzierżawca (Nabywca) otrzymał prawo do swobodnego dysponowania gruntem na cele
    budowlane oraz uzyskał zgodę na składanie wniosków o wydanie decyzji
    administracyjnych niezbędnych do realizacji inwestycji m.in. pozwolenia na budowę,
    przyłącza mediów i decyzje lokalizacyjne. Realizacja przedmiotowej sprzedaży uzależniona
    jest od uzyskania przez Nabywcę m.in. pozwolenia na budowę.
    Ponadto, w związku z planowaną transakcją sprzedaży udziału w działce nr 1 udzieliła Pani
    zgody (upoważnienia) na dokonanie przez przyszłego Nabywcę określonych czynności, o
    których mowa w zawartej umowie dzierżawy. Zakres upoważnienia obejmuje prawo do
    swobodnego dysponowania gruntem na cele budowlane oraz zgodę na składanie
    wniosków w imieniu właściciela o wydanie decyzji administracyjnych niezbędnych do
    realizacji inwestycji, w tym: pozwolenie na budowę, decyzję o warunkach przyłączenia
    mediów, decyzje lokalizacyjne.
    Pani wątpliwości dotyczą rozstrzygnięcia kwestii czy sprzedaż udziału w działce nr 1 w
    wysokości ½ będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku wynika,
    że udział w działce został udostępniony na rzecz Nabywcy, na mocy umowy dzierżawy,
    zawartej w związku z przedwstępną umowy sprzedaży, wyłącznie w celu swobodnego
    dysponowania gruntem na cele budowlane oraz uzyskania przez Nabywcę niezbędnych
    zgód i pozwoleń, tj. umożliwienia Nabywcy zrealizowania warunków, od których
    uzależniono zawarcie definitywnej umowy sprzedaży. Ponadto czynsz dzierżawny zostanie
    zaliczony na poczet ceny zakupu gruntu. Doszło także do udzielenia Nabywcy
    upoważnienia w zakresie uzyskania niezbędnych zgód, pozwoleń w celu wykorzystania
    Nieruchomości przez Nabywcę na potrzeby przygotowania inwestycji budowlanej.
    Udzielone upoważnienie (pełnomocnictwo) umożliwia podjęcie czynności mających na
    celu dostosowanie gruntu do potrzeb Nabywcy (pozwolenia, przyłącza, itp.). Zakres
    upoważnienia obejmuje prawo do dysponowania gruntem na cele budowlane oraz zgodę
    na składanie wniosków w imieniu właściciela o wydanie decyzji administracyjnych
    niezbędnych do realizacji inwestycji, w tym: pozwolenia na budowę, decyzje o warunkach
    przyłączenia mediów i decyzje lokalizacyjne. Zatem na obie te umowy oraz udzielone
    pełnomocnictwo (upoważnienie) należy patrzeć jako na elementy tego samego
    przedsięwzięcia. Wszystkie wykonywane przez Nabywcę czynności nastąpią jeszcze przed
    zawarciem definitywnej umowy sprzedaży. Podjęcie czynności mających na celu
    dostosowanie gruntu do potrzeb Nabywcy na mocy umowy dzierżawy, zawartej w związku
    z przedwstępną umową sprzedaży oraz w związku z udzielonym upoważnieniem, nie jest
    staraniem Sprzedawcy, który przykładowo stara się uzyskać określone pozwolenia, aby
    przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców.
    W przedmiotowej sprawie skutki prawne czynności wykonanych przez Nabywcę w sensie
    prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak
    starania Nabywcy nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać
    kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy.
    Z okoliczności sprawy wynika, że Nabywca wykona opisane czynności we własnym
    interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działki do swoich
    określonych potrzeb (w celu realizacji inwestycji budowlanej). Z wniosku wynika, że nie
    podejmowała Pani żadnych aktywnych działań marketingowych w zakresie obrotu
    nieruchomości, wykraczających poza zwykłe formy ogłoszenia. Działka nie była również
    wcześniej przedmiotem najmu, dzierżawy, użyczenia ani innego udostępnienia. Wskazała
    Pani, że Nabywca sam zainteresował się nieruchomością, poszukując działek w tej okolicy,
    a do sprzedaży dojdzie z jego inicjatywy.

    Zatem, samo udostępnienie udziału w działce Nabywcy na mocy umowy dzierżawy,
    zawartej w związku z przedwstępną umową sprzedaży do wykonania określonych
    czynności w celu dostosowania gruntu do jego potrzeb przed sprzedażą oraz udzielenie
    zgody (upoważnienia) do m.in. swobodnego dysponowania gruntem na cele budowlane
    nie są powodem do uznania Pani w tych okolicznościach za podatnika prowadzącego
    działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W związku z tym stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży udziału w działce nie
    wystąpi taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie przesądzałby, że sprzedaż udziału w działce
    nr 1 wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjęła Pani takich aktywnych
    działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków
    w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
    Zatem całokształt okoliczności wskazuje, że Pani aktywność w pełni mieści się w granicach
    zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym
    wyrokiem TSUE C-180/10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży udziału w niezabudowanej działce nr 1, będzie Pani korzystać z
    przysługującego Pani prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest
    wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego
    statusu pozbawia Panią cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży udziału w ww. działce, a dostawę - cech czynności
    podlegającej opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W związku z tym, dokonując sprzedaży udziału w przedmiotowej działce będzie Pani
    korzystaćz przysługującego Pani prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług.
    W konsekwencji, sprzedaż udziału w niezabudowanej działce nr 1 nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Tym samym Pani stanowisko jest prawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pani przedstawiła i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pani do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.