Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/4510-513/15-2/MW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2015-08-05
Teza: Czy potrącenie wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego prawa do znaku lub znaków towarowych stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania z tytułu nabycia praw do znaku lub znaków towarowych w rozumieniu art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od praw do znaku lub znaków towarowych.
Słowa kluczowe: amortyzacja-odpisy amortyzacyjne; cena-cena nabycia; kompensata; prawa-prawa autorskie; wartości-wartości niematerialne i prawne; wartość-wartość początkowa; znak-znak towarowy; zobowiązanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2015 r. (data wpływu 1 czerwca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy potrącenie wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego prawa do znaku lub znaków towarowych stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania z tytułu nabycia praw do znaku lub znaków towarowych w rozumieniu art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od praw do znaku lub znaków towarowych – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia czy potrącenie wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego prawa do znaku lub znaków towarowych stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania z tytułu nabycia praw do znaku lub znaków towarowych w rozumieniu art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i w związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od praw do znaku lub znaków towarowych.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca rozważa nabycie praw do znaku lub znaków towarowych (dalej: „ZT”). Nabycie ZT nastąpi w drodze umowy sprzedaży. Zbywającym ZT będzie spółka komandytowo-akcyjna. Część nabywanych praw do ZT może nie podlegać ochronie wynikającej z zarejestrowania w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: „UPRP”) ani w Urzędzie ds. Harmonizacji Rynku Wewnętrznego (dalej: „OHIM”). Wnioskodawca nie wyklucza sytuacji, w której iż na moment zawarcia umowy sprzedaży w stosunku do praw do niezarejestrowanych znaków towarowych dokonane zostanie zgłoszenie w UPRP lub OHIM w celu udzielenia prawa ochronnego.

Zapłata za nabywane ZT może nastąpić zarówno poprzez faktyczne uiszczenie ustalonej przez strony umowy ceny, jak i poprzez potrącenie części wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego ZT. Przykładowo Wnioskodawca może mieć wierzytelność wobec zbywcy ZT o:

*   zapłatę ceny emisyjnej za zaoferowane podmiotowi zbywającemu ZT obligacje lub
*   wypłatę środków z tytułu udzielenia pożyczki przez podmiot zbywający ZT na rzecz Wnioskodawcy lub
*   dokonanie wpłaty na podwyższony kapitał zakładowy Wnioskodawcy, przez podmiot zbywający ZT.

ZT będą wykorzystywane w prowadzonej działalności gospodarczej Spółki (udzielanie licencji innym podmiotom) przez okres nie krótszy niż rok.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy potrącenie wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego ZT stanowić będzie formę uregulowania zobowiązania z tytułu nabycia ZT w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT i w związku z tym Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodu z tytułu dokonywanych odpisów amortyzacyjnych od ZT?

Zdaniem Wnioskodawcy, potrącenie wzajemnych części wzajemnych należności i zobowiązań Wnioskodawcy oraz sprzedającego ZT na skutek czego dojdzie do wygaśnięcia zobowiązania Wnioskodawcy z tytułu zapłaty (całości lub części) ceny za ZT, należy uznać za uregulowanie (całości lub części) ceny w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT.

W konsekwencji, w sytuacji, w której przedmiotowe potrącenie nastąpi w terminach wskazanych w art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korekty kosztów uzyskania przychodów (dokonanych w formie odpisów amortyzacyjnych od wartości ZT), o której mowa w art. 15b ust. 6 ustawy o CIT.

Zgodnie z art. 15b ust. 1 ustawy o CIT w przypadku zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kwoty wynikającej z faktury (rachunku), a jeżeli nie istniał obowiązek wystawienia faktury (rachunku) - kwoty wynikającej z umowy albo innego dokumentu, i nieuregulowania tej kwoty w terminie 30 dni od daty upływu terminu płatności, podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z tych dokumentów. W myśl z kolei ust. 2 powołanego artykułu jeżeli termin płatności jest dłuższy niż 60 dni, zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę wynikającą z dokumentów, o których mowa w ust. 1, dokonuje się z upływem 90 dni od daty zaliczenia tej kwoty do kosztów uzyskania przychodów, o ile nie została ona uregulowana w tym terminie.

Zgodnie z kolei z ust. 6 powołanego artykułu przepisy art. 15b ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku nabycia lub wytworzenia środków trwałych albo nabycia wartości niematerialnych i prawnych, do tej części odpisów amortyzacyjnych, które podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż odpisy amortyzacyjne od wartości niematerialnych i prawnych mogą być co do zasady zaliczone do kosztów podatkowych, jeżeli cena nabycia wartości niematerialnych i prawnych wynikająca z faktury lub innego dokumentu została uregulowana przez podatnika we wskazanych w ustawie terminach. W przeciwnym wypadku podatnik jest obowiązany do zmniejszenia kosztów uzyskania przychodów o tę część odpisów amortyzacyjnych, które zostały dokonane od nieuregulowanej części ceny nabycia wartości niematerialnej i prawnej (przedmiotowa korekta kosztów uzyskania przychodów ma charakter czasowy - ponowne zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów jest możliwe po uregulowaniu ceny - w myśl art. 15b ust. 7 ustawy o CIT).

W tym miejscu podkreślić należy, iż ustawa o CIT nie uszczegóławia w jakiej formie cena powinna zostać uiszczona, aby mogła zostać uznana za uregulowaną w myśl art. 15b ustawy o CIT. Ustawodawca nie przewidział żadnych ograniczeń w przedmiotowej kwestii. Tym samym, każda forma zapłaty ceny (czyli wykonania świadczenia którego skutkiem jest wygaśnięcie zobowiązania z tytułu ceny) powinna zostać uznana za uregulowanie, o którym mowa w powołanym art. 15b ustawy o CIT. W konsekwencji, za uregulowanie ceny uznać należy również zapłatę ceny na skutek potrącenia zobowiązania z wierzytelnością przysługującą podatnikowi.

Za takim stanowiskiem przemawia również fakt, iż na gruncie ustawy o CIT rozliczenie zobowiązania w drodze potrącenia traktowane jest jako forma uregulowania należności - wprost przedmiotową kwestię wskazują np. przepisy w zakresie różnic kursowych (art. 15a ust. 7 ustawy o CIT) oraz wypłat należności, od których pobierany jest podatek u źródła (art. 26 ust. 7 ustawy o CIT).

Stanowisko, zgodnie z którym przez uregulowanie zobowiązań rozumie się m.in. potrącenie, podzielają również organy podatkowe. Przykładowo:

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy w interpretacji indywidualnej z dnia 16 września 2014 r., sygn. ITPB3/423-264/14/PS): „(\`(...)\`) termin „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca w powołanych powyżej przepisach jest pojęciem szerokim, obejmującym wszelkie typy rozliczeń, takich jak: gotówka, czek gotówkowy, dowód wpłaty na rachunek bankowy, polecenie przelewu, polecenie zapłaty, czek rozrachunkowy, akredytywa, weksel własny, weksel trasowany, okresowe rozliczenia saldami, rozliczenia planowe, karta płatnicza, potrącenie (kompensata). Przez termin „uregulowanie”, o którym mowa w powołanych wyżej przepisach należy więc rozumieć każdą dopuszczalną prawnie formę efektywnego spełnienia świadczenia skutkującym wygaśnięciem zobowiązania\`(...)\`

Tym samym, również wykładnia systemowa wewnętrzna wskazuje, że pojęcie „uregulowanie”, którym posługuje się ustawodawca, w szczególności w art. 15b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, powinno być interpretowane szeroko, w konsekwencji powinno obejmować każdą prawnie dopuszczalną formę wykonania zobowiązania przez podatnika, w tym również potrącenie (kompensatę).”

*   Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 28 listopada 2014 r., sygn. IBPBI/2/423-1071/14/CzP, w której uznał za prawidłowe stanowisko podatnika zgodnie z którym „(\`(...)\`) potrącenie powinno być uznane za formę „uregulowania” kwoty odpowiadającej cenie nabycia, o którym mowa w art. 15b ustawy o CIT. W konsekwencji, w przypadku uregulowania przez Wnioskodawcę zobowiązania z tytułu zapłaty za nabyte przedsiębiorstwo w drodze potrącenia w terminach wskazanych w ustawie, możliwe będzie zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów pełnych odpisów amortyzacyjnych od nabytych w ramach przedsiębiorstwa wartości niematerialnych i prawnych (autorskich praw majątkowych).

Reasumując powyższe, zapłata ceny nabycia wartości niematerialnej i prawnej na skutek potrącenia w terminie wskazanym w powołanym art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT, powoduje, iż podatnik nie ma obowiązku korekty kosztów uzyskania przychodów (dokonanych w formie odpisów amortyzacyjnych) przewidzianej w art. 15b ust. 6 ustawy o CIT.”

Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia, uiszczenie ceny za ZT przez Wnioskodawcę w formie potrącenia stanowić będzie jej uregulowanie w rozumieniu art. 15b ustawy o CIT.

W konsekwencji, w sytuacji, gdy przedmiotowe potrącenie nastąpi w terminach wskazanych w art. 15b ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do korekty kosztów uzyskania przychodów (dokonanych w formie odpisów amortyzacyjnych od wartości ZT), o której mowa w art. 15b ust. 6 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Natomiast w odniesieniu do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych należy stwierdzić, że zostały wydane w indywidualnych sprawach i nie są wiążące dla organu wydającego przedmiotową interpretację. Powołane interpretacje nie stanowią źródła prawa, wiążą strony w konkretnej indywidualnej sprawie, więc zawartych w nich stanowisk organów podatkowych nie można wprost przenosić na grunt innej sprawy. Każdą sprawę tut. Organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.