Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT2-3.4011.225.2025.2.NM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-28
Teza: Ustalenie obowiązku podatkowego Wnioskodawcy na terenie
Rzeczypospolitej Polskiej z tytułu świadczenia pracy w
transporcie międzynarodowym jako maszynista.
Słowa kluczowe: Czechy
obowiązek-obowiązek podatkowy-ograniczony
obowiązek podatkowy
transport-transport kolejowy
umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Nieograniczony i ograniczony obowiązek podatkowy.
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Umowy w sprawie unikania podwójnego
opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 3-ust. 2a
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 4a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych w zakresie pytania nr 1
    jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 marca 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku
    podatkowego na terenie Rzeczypospolitej Polskiej z tytułu świadczenia pracy w
    transporcie międzynarodowym jako maszynista. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem, które wpłynęło 25 kwietnia 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest osobą fizyczną (dalej: Wnioskodawca) posiadającą obywatelstwo
    czeskie oraz status rezydenta podatkowego w Czechach. Wnioskodawca posiada stałe
    miejsce zamieszkania w Czechach i w tym państwie znajduje się Jego ośrodek interesów
    życiowych (w Czechach posiada dom, w tym też państwie ma też bliższą i dalszą rodzinę,
    jak również tam koncentruje się Jego życie osobiste, kulturalne, społeczne, itp.).
    Wnioskodawca zatrudniony jest na podstawie umowy o pracę, zawartej zgodnie z
    przepisami czeskiego prawa pracy, w spółce ... (dalej: Spółka), na stanowisku maszynisty
    pociągów towarowych. Wnioskodawca świadczy na rzecz Spółki (posiadającej rezydencję
    podatkową w Czechach) pracę polegającą na obsłudze (prowadzeniu) pociągów
    towarowych (należących do Spółki), w tym w ramach tzw. usług transportu
    międzynarodowego. Znaczna część powyższych obowiązków pracowniczych
    Wnioskodawcy obejmuje prowadzenie pociągów na trasach pomiędzy destynacjami w
    Czechach i w Polsce (np. transport danych towarów z określonego miejsca w Czechach do
    określonego miejsca w Polsce a następnie, w ramach trasy powrotnej, transport kolejnych
    towarów z określonego miejsca w Polsce do określonego miejsca w Czechach).
    W związku z wykonywaniem powyższych obowiązków, nie można wykluczyć, że
    Wnioskodawca, jako maszynista pociągów towarowych w ramach świadczenia przez
    Spółkę usług transportu międzynarodowego, będzie łącznie przebywał na terytorium
    Polski przez okres dłuższy niż 183 dni w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy (np. w ciągu
    danego roku kalendarzowego).
    Wnioskodawca oświadcza, że posiada ośrodek interesów życiowych w Czechach.
    Wnioskodawca oświadcza, że jest czeskim rezydentem podatkowym.
    Wnioskodawca oświadcza, że nie posiada w Polsce żadnych źródeł dochodu.
    Uzupełnienie wniosku
    Wniosek odnosi się do bieżącego roku podatkowego, tzn. roku trwającego od 1 stycznia
    2025 r. do 31 grudnia 2025 r., jak również do kolejnych lat podatkowych, jeżeli w
    którymkolwiek z tych lat, łączny pobyt Wnioskodawcy w Polsce w ciągu kolejnych
    dwunastu miesięcy (np. w ciągu danego roku kalendarzowego) przekroczy 183 dni.
    Pracodawca Wnioskodawcy, spółka ..., nie posiada zakładu ani stałej placówki w Polsce.
    Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej na terytorium Polski,
    na terytorium Czech lub na terytorium jakiegokolwiek innego kraju.

## Pytanie

1. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że będąc czeskim rezydentem
      podatkowym, nie będzie podlegał w Polsce obowiązkowi podatkowemu od dochodów
      z umowy o pracę zawartej ze Spółką, w związku ze świadczeniem przez Spółkę usług

      transportu międzynarodowego (w tym na terenie Polski), nawet jeżeli Jego łączny
      pobyt w Polsce w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy (np. w ciągu danego roku
      kalendarzowego) przekroczy 183 dni?
    2. Czy prawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, że w związku z brakiem podlegania
      obowiązkowi podatkowemu od dochodów wskazanych w pytaniu nr 1, na
      Wnioskodawcy, będącym czeskim rezydentem podatkowym, nie będą ciążyły
      jakiekolwiek obowiązki sprawozdawcze wynikające z przepisów ustawy PIT?
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na Pana pytanie nr 1. Natomiast w
    zakresie pytania nr 2 zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, Wnioskodawca będący czeskim rezydentem podatkowym, nie
    będzie podlegał w Polsce obowiązkowi podatkowemu od dochodów z umowy o pracę
    zawartej ze Spółką, w związku ze świadczeniem przez Spółkę usług transportu
    międzynarodowego (w tym na terenie Polski), nawet jeżeli Jego łączny pobyt w Polsce w
    ciągu kolejnych dwunastu miesięcy (np. w ciągu danego roku kalendarzowego) przekroczy
    183 dni.
    Uzasadnienie stanowiska
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: „ustawa
    PIT”), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
    Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów)
    bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek
    podatkowy).
    Natomiast, na podstawie art. 3 ust. 1a ustawy PIT, za osobę mającą miejsce zamieszkania
    na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Z kolei, zgodnie z art. 4a ustawy PIT, przepisy art. 3 ust. 1, la, 2a i 2b stosuje się z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną
    jest Rzeczpospolita Polska.
    Zgodnie z art. 4 ust. 1 umowy z dnia 13 września 2011 r. między Rzecząpospolitą Polską a
    Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatku od dochodu (dalej: „UPO PL-CZ”),
    określenie „osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się
    Państwie” oznacza, w rozumieniu tej umowy, każdą osobę, która według ustawodawstwa
    tego Państwa podlega tam opodatkowaniu ze względu na jej miejsce zamieszkania,
    miejsce stałego pobytu, miejsce faktycznego zarządu, miejsce utworzenia albo inne
    kryterium o podobnym charakterze i obejmuje również to Państwo oraz jego jednostkę
    terytorialną lub organy władz lokalnych. Jednakże, określenie to nie obejmuje żadnej
    osoby, która podlega opodatkowaniu w tym Państwie tylko ze względu na dochód, jaki
    osiąga ze źródeł położonych w tym Państwie.
    Z kolei, zgodnie z art. 14 ust. 1 UPO PL-CZ, wynagrodzenia, pensje oraz inne podobne
    świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się
    Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają opodatkowaniu tylko w
    tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim Umawiającym się Państwie.
    Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymane za nią wynagrodzenie może być
    opodatkowane w tym drugim Państwie.

    W myśl art. 14 ust. 2 UPO PL-CZ, bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie
    uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w
    związku z wykonywaniem pracy najemnej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają
    opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli łącznie spełnione są
    następujące warunki:
    a) odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy
      nieprzekraczające łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie
      rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
    b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy, który nie
      ma miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim Państwie, i
    c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w drugim
      Państwie.
    W związku z tym, że jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, nie można wykluczyć, że
    Wnioskodawca będzie przebywał w Polsce dłużej niż 183 dni w okresie kolejnych
    dwunastu miesięcy (np. w danym roku kalendarzowym), to zgodnie z powyższym
    przepisem art. 14 ust. 2 UPO PL-CZ, wynagrodzenie uzyskiwane przez Wnioskodawcę za
    pracę wykonywaną na terenie Polski mogłoby podlegać opodatkowaniu w Polsce. Nie
    byłby bowiem spełniony jeden z powyższych warunków koniecznych do tego, aby
    wynagrodzenie Wnioskodawcy podlegało opodatkowaniu jedynie w Czechach.
    Tym niemniej, stosownie do art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ, bez względu na poprzednie
    postanowienia art. 14 UPO PL-CZ, wynagrodzenie uzyskane w związku z wykonywaniem
    pracy najemnej na pokładzie statku morskiego, statku żeglugi śródlądowej, statku
    powietrznego, pojazdów drogowych lub kolejowych, eksploatowanych w transporcie
    międzynarodowym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w
    Umawiającym się Państwie, może być opodatkowane w tym Państwie.
    Zdaniem Wnioskodawcy, powyższy przepis art. 14 ust.4 UPO PL-CZ uchyla (zastępuje)
    pozostałe przepisy art. 14 UPO PL-CZ, w tym te zawarte w ust. 1 oraz ust. 2 tego artykułu,
    w odniesieniu do wynagrodzenia uzyskiwanego w związku z wykonywaniem pracy
    najemnej m.in. na pokładzie pojazdu kolejowego eksploatowanego w transporcie
    międzynarodowym przez podmiot mający siedzibę w Polsce lub w Czechach.
    Wskazuje na to w szczególności użyty w powyższym przepisie zwrot „bez względu na
    poprzednie postanowienia niniejszego artykułu”, który zdaniem Wnioskodawcy oznacza,
    że te „poprzednie postanowienia” zastąpione są, w odniesieniu do wynagrodzenia
    uzyskiwanego w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie m.in. pojazdu
    kolejowego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym, przez przepis art. 14 ust.
    4 UPO PL-CZ.
    Przepis art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ wprowadza szczególne zasady opodatkowania
    wynagrodzenia uzyskiwanego w związku z wykonywaniem pracy najemnej m.in. na
    pokładzie pojazdu kolejowego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym.
    Mianowicie, przepis ten uprawnia państwo, w którym siedzibę ma podmiot świadczący
    usługi w transporcie międzynarodowym, do opodatkowania wynagrodzenia uzyskiwanego
    w związku z wykonywaniem pracy najemnej, w tym m.in. na pokładzie pojazdu
    kolejowego, niezależnie od tego, ile dni spędzi w tym państwie osoba wykonująca tą pracę.
    Innymi słowy, przepis ten nie wprowadza żadnych limitów czasowych, od których
    uzależnione jest prawo państwa, w którym siedzibę ma podmiot świadczący usługi w
    transporcie międzynarodowym, do opodatkowania wynagrodzenia uzyskiwanego z
    wykonywania pracy najemnej m.in. na pokładzie pojazdu kolejowego eksploatowanego
    przez taki podmiot.
    Zgodnie z tym przepisem, opodatkowanie w tym państwie ma miejsce już od pierwszego
    dnia wykonywania pracy najemnej, bez względu na to, w którym z dwóch umawiających

    się państw przebywa odbiorca tego wynagrodzenia (czyli osoba fizyczna wykonująca
    pracę), nawet jeżeli jest on rezydentem podatkowym drugiego umawiającego się państwie
    (tzn. nie tego samego, w którym ma siedzibę podmiot świadczący usługi w transporcie
    międzynarodowym).
    Regulacja zawarta w art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ jest więc diametralnie odmienna od zasad
    ogólnych zawartych w art. 14 ust. 1 i ust.2 UPO PL-CZ, zgodnie z którymi prawo do
    opodatkowania wynagrodzenia z pracy najemnej przez jedno z tych państw uzależnione
    jest (oprócz innych warunków) od tego, w którym z tych państw i w jakim wymiarze
    przebywa osoba fizyczna wykonująca pracę najemną.
    W przypadku art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ, jedynym kryterium dającym prawo do
    opodatkowania wynagrodzenia uzyskiwanego z pracy najemnej jest to, gdzie mieści się
    siedziba podmiotu świadczącego usługi w transporcie międzynarodowym, na rzecz
    którego osoba fizyczna wykonuje taką pracę.
    W celu zobrazowania powyższego, można posłużyć się następującym przykładem. Gdyby
    Wnioskodawca (będący czeskim rezydentem podatkowym) został zatrudniony w
    przedsiębiorstwie transportowym z siedzibą w Polsce (tzn. będącym polskim rezydentem
    podatkowym) w celu wykonywania pracy najemnej na pokładzie pojazdu kolejowego
    eksploatowanego w transporcie międzynarodowym (pomiędzy Polską a Czechami), to
    Polska miałaby prawo do opodatkowania wynagrodzenia Wnioskodawcy niezależnie od
    tego, czy w ogóle przebywa On w Polsce lub ile dni spędza w Polsce. Rzecz jasna,
    ponieważ Wnioskodawca ma miejsce zamieszkania w Czechach (jest czeskim rezydentem
    podatkowym), to powyższe wynagrodzenie podlegałoby również opodatkowaniu w
    Czechach i, w takiej sytuacji, niezbędne byłoby zastosowanie przepisów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania, zawartych w art. 21 UPO PL-CZ.
    W związku z tym, że Wnioskodawca będzie uzyskiwał wynagrodzenie z pracy najemnej na
    pokładzie pojazdu kolejowego eksploatowanego w transporcie międzynarodowym przez
    podmiot mający siedzibę w Czechach i będący czeskim rezydentem podatkowym (czyli
    Spółkę), Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w Jego przypadku, ustalenia, które z państw
    - stron UPO PL-CZ - będzie miało prawo do opodatkowania wynagrodzenia uzyskiwanego
    od Spółki, należy dokonać wyłącznie w oparciu o przepis art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ,
    niezależnie od tego, czy Jego łączny pobyt w Polsce w okresie kolejnych dwunastu
    miesięcy (np. w danym roku kalendarzowym) przekroczy 183 dni czy nie.
    Oznacza to, zgodnie z art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ, że wynagrodzenie Wnioskodawcy nie
    będzie podlegało w Polsce obowiązkowi podatkowemu, nawet jeżeli Jego łączny pobyt w
    Polsce w okresie kolejnych dwunastu miesięcy (np. w danym roku kalendarzowym),
    przekroczy 183 dni. Wynika to z tego, że, jak zostało wskazane wcześniej, w przypadku
    wynagrodzenia uzyskiwanego z pracy najemnej na pokładzie m.in. pojazdów kolejowych w
    transporcie międzynarodowym, jedynym kryterium decydującym o miejscu
    opodatkowania tego wynagrodzenia jest, zgodnie z art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ, miejsce
    siedziby (a jednocześnie miejsce rezydencji podatkowej) podmiotu, dla którego wykonuje
    pracę najemną Wnioskodawca.
    Oczywiście, powyższa konkluzja jest prawidłowa jedynie w sytuacji, gdy Wnioskodawca
    będzie rezydentem podatkowym w Czechach, tzn. będzie posiadał w tym państwie
    miejsce zamieszkania i ośrodek interesów życiowych, a jednocześnie wynagrodzenie
    będzie przez Niego uzyskiwane za wykonywanie pracy najemnej, jako maszynista
    pociągów towarowych, na rzecz Spółki, czyli podmiotu mającego siedzibę (oraz rezydencję
    podatkową) w Czechach, eksploatującego powyższe pociągi w ramach wykonywania usług
    transportu międzynarodowego.
    Jak zostało wskazane w opisie zdarzenia przyszłego, nie ma wątpliwości, że Wnioskodawca
    jest rezydentem podatkowym w Czechach, ponieważ „od zawsze” posiadał i w dalszym
    ciągu posiada w tym państwie miejsce zamieszkania oraz centrum interesów życiowych.

    Faktu bycia rezydentem podatkowym w Czechach nie zmienia też okoliczność, że w
    związku z wykonywaniem pracy najemnej, może się zdarzyć, że pobyt Wnioskodawcy w
    Polsce może wynieść łącznie ponad 183 dni w danym roku podatkowym, co potencjalnie
    oznaczałoby, zgodnie z przepisami ustawy PIT (art. 3 ust. 1a), spełnienie warunku do
    nabycia nieograniczonego obowiązku podatkowego w Polsce.
    Wynika to z tego, że zgodnie z art. 4a ustawy PIT, przy analizie przepisów dotyczących
    obowiązku podatkowego należy wziąć, w pierwszej kolejności, postanowienia właściwej
    umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, czyli w tym przypadku UPO PL-CZ.
    Stanowisko powyższe potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej
    Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”) z 31 października 2023 r. sygn. 0115-KDIT2.
    4011.380.2023.2.ENB: „Uznanie osoby fizycznej za osobę mającą miejsce zamieszkania na
    terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w rozumieniu przepisów krajowych, nie przesądza
    jednak o uznaniu tej osoby za osobę podlegającą w Rzeczypospolitej Polskiej
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Powyższe przepisy stosuje się bowiem z
    uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Ocena czy
    podatnik podlega w Rzeczypospolitej Polskiej ograniczonemu czy nieograniczonemu
    obowiązkowi podatkowemu powinna być dokonana w każdym przypadku indywidualnie z
    uwzględnieniem postanowień umowy/konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania.”
    Podsumowując, ze względu na rodzaj wykonywanych przez Wnioskodawcę czynności
    (praca najemna na pokładzie pojazdów kolejowych, eksploatowanych w transporcie
    międzynarodowym pomiędzy Czechami a Polską), zgodnie z art. 14 ust. 4 UPO PL-CZ,
    wynagrodzenie uzyskane przez Wnioskodawcę (jako osobę mającą miejsce zamieszkania
    w Czechach) z tego tytułu może być opodatkowane jedynie w Czechach.
    Należy więc stwierdzić, że Wnioskodawca, nawet jeżeli będzie przebywał w Polsce przez
    więcej niż 183 dni w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy, będzie podlegał opodatkowaniu
    jedynie w państwie swojej rezydencji podatkowej, czyli w Czechach.
    Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, stanowisko przedstawione w
    niniejszym wniosku należy uznać za prawidłowe.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
      Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów
      (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 3 ust. 1a ww. ustawy:
      Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
      uważa się osobę fizyczną, która:
    1) posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub
      gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub
    2) przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku
      podatkowym.
    Stosownie do art. 3 ust. 2a ww. ustawy:

      Osoby fizyczne, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej miejsca
      zamieszkania, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów
      (przychodów) osiąganych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (ograniczony
      obowiązek podatkowy).
    W myśl art. 4a ww. ustawy:
      Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie
      unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.
    Ustalenie miejsca zamieszkania podatnika decyduje o zakresie ciążącego na nim
    obowiązku podatkowego. Inaczej mówiąc, od miejsca zamieszkania zależy czy podatnik
    podlega nieograniczonemu, czy ograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.
    Nieograniczonym obowiązkiem podatkowym objęci są podatnicy, którzy w Polsce mają
    miejsce zamieszkania. Podlegają oni obowiązkowi podatkowemu od całości swoich
    dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Natomiast
    jeśli podatnik będzie miał miejsce zamieszkania za granicą, to w Polsce będzie płacił
    podatek tylko od dochodów (przychodów) uzyskanych w danym roku podatkowym w
    Polsce (ograniczony obowiązek podatkowy).
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan czeskim rezydentem podatkowym zatrudnionym na
    podstawie umowy o pracę w spółce posiadającej rezydencję podatkową w Czechach.
    Spółka nie posiada zakładu ani stałej placówki w Polsce. Pana praca polega na obsłudze
    pociągów towarowych (stanowisko maszynisty), w tym w ramach usług transportu
    międzynarodowego. Znaczną część Pana obowiązków obejmuje prowadzenie pociągów na
    trasach pomiędzy destynacjami w Czechach i w Polsce (np. transport danych towarów z
    określonego miejsca w Czechach do określonego miejsca w Polsce a następnie, w ramach
    trasy powrotnej, transport kolejnych towarów z określonego miejsca w Polsce do
    określonego miejsca w Czechach). W związku z wykonywaniem powyższych obowiązków,
    nie można wykluczyć, że Pan, jako maszynista pociągów towarowych w ramach
    świadczenia przez Spółkę usług transportu międzynarodowego, będzie łącznie przebywał
    na terytorium Polski przez okres dłuższy niż 183 dni w ciągu kolejnych dwunastu miesięcy.
    W Polsce nie posiada Pan żadnych źródeł przychodu.
    Mając na uwadze powyższe, do opodatkowania uzyskanych przez Pana dochodów z
    umowy o pracę zastosowanie znajdują postanowienia Umowy między Rzecząpospolitą
    Polską a Republiką Czeską w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania
    uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, sporządzona w
    Warszawie dnia 13 września 2011 r. (Dz. U. z 2012 r. poz. 991 z późn. zm.) zmodyfikowanej
    przez Konwencję wielostronną implementującą środki traktatowego prawa podatkowego
    mające na celu zapobieganie erozji podstawy opodatkowania i przenoszeniu zysku -
    „Konwencja MLI”.
    Przepisy Konwencji MLI stosowane są równolegle z przepisami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (Konwencja MLI nie działa jak protokół zmieniający). W
    praktyce przepisy Konwencji MLI mają pierwszeństwo przed regulacjami umów o unikaniu
    podwójnego opodatkowania (tzn. jeśli przepisy umowy będą sprzeczne z przepisami
    Konwencji MLI, to przepisy Konwencji MLI będą miały zastosowanie jako akt późniejszy).
    Zgodnie z art. 14 ust. 1 ww. Umowy:
      Z zastrzeżeniem postanowień artykułów 15, 17 i 18, wynagrodzenia, pensje oraz inne
      podobne świadczenia uzyskane przez osobę mającą miejsce zamieszkania w
      Umawiającym się Państwie w związku z wykonywaniem pracy najemnej, podlegają
      opodatkowaniu tylko w tym Państwie, chyba że praca wykonywana jest w drugim
      Umawiającym się Państwie. Jeżeli praca jest tam wykonywana, to otrzymane za nią
      wynagrodzenie może być opodatkowane w tym drugim Państwie.
    W myśl art. 14 ust. 2 Umowy:

      Bez względu na postanowienia ustępu 1, wynagrodzenie uzyskane przez osobę
      mającą miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie w związku z
      wykonywaniem pracy najemnej w drugim Umawiającym się Państwie, podlegają
      opodatkowaniu tylko w pierwszym wymienionym Państwie, jeżeli łącznie spełnione
      są następujące warunki:
        a) odbiorca wynagrodzenia przebywa w drugim Państwie przez okres lub okresy
          nieprzekraczające łącznie 183 dni w każdym dwunastomiesięcznym okresie
          rozpoczynającym się lub kończącym w danym roku podatkowym, i
        b) wynagrodzenie jest wypłacane przez pracodawcę lub w imieniu pracodawcy,
          który nie ma miejsca zamieszkania ani siedziby w drugim Państwie, i
        c) wynagrodzenie nie jest ponoszone przez zakład, który pracodawca posiada w
          drugim Państwie.
    Z art. 14 ust. 4 Umowy wynika, że:
      Bez względu na poprzednie postanowienia niniejszego artykułu, wynagrodzenie
      uzyskane w związku z wykonywaniem pracy najemnej na pokładzie statku
      morskiego, statku żeglugi śródlądowej, statku powietrznego, pojazdów drogowych
      lub kolejowych, eksploatowanych w transporcie międzynarodowym przez osobę
      mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie, może być
      opodatkowane w tym Państwie.
    Stosownie natomiast do treści art. 3 ust. 1 lit. j ww. Umowy:
      Określenie „transport międzynarodowy” oznacza wszelki transport statkiem
      morskim, statkiem żeglugi śródlądowej, statkiem powietrznym, pojazdem drogowym
      lub kolejowym, eksploatowanymi przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub
      siedzibę w Umawiającym się Państwie, z wyjątkiem przypadku, gdy statek morski,
      statek żeglugi śródlądowej, statek powietrzny, pojazd drogowy lub kolejowy jest
      eksploatowany wyłącznie między miejscami położonymi w drugim Umawiającym się
      Państwie;
    W przypadku ww. Umowy definicja „komunikacji międzynarodowej” nie obejmuje zatem
    sytuacji gdy eksploatacja pojazdu kolejowego (pociągu) odbywa się wyłącznie między
    miejscami położonymi w Polsce.
    Niemniej jednak podkreślenia wymaga, że powyższe przepisy nie precyzują zakresu
    znaczeniowego określenia „transport”. Tym samym, jego wykładni należy dokonywać w
    oparciu o językowe znaczenie słowa „transport” oraz łącznie z fragmentem przepisu, który
    stanowi o „transporcie międzynarodowym”.
    Poprzez transport (w tym transport międzynarodowy) należy rozumieć zespół czynności
    związany z przemieszczaniem osób i dóbr materialnych za pomocą odpowiednich
    środków (definicja z Internetowej Encyklopedii PWN). Transport (łac. transportare –
    przenieść, przewieźć) – przemieszczanie ludzi, ładunków (przedmiot transportu) w
    przestrzeni przy wykorzystaniu odpowiednich środków (środków transportu).
    Z przedstawionych przez Pana informacji wynika, że Pana obowiązki obejmują
    prowadzenie pociągów na trasach pomiędzy destynacjami w Czechach i w Polsce (np.
    transport danych towarów z określonego miejsca w Czechach do określonego miejsca w
    Polsce a następnie, w ramach trasy powrotnej, transport kolejnych towarów z
    określonego miejsca w Polsce do określonego miejsca w Czechach), co oznacza, że
    transport nie odbywa się między miejscami położonymi w Polsce.
    Zatem, biorąc pod uwagę opis sprawy i powołane przepisy prawa podatkowego
    stwierdzam, że Pana stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W odniesieniu do powołanej przez Pana interpretacji należy stwierdzić, że zapadła ona w
    indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania, ani konsekwencji wiążących, w odniesieniu
    do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego bądź zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.