Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.361.2020.1.JK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-06-22
Teza: Odliczenie podatku od wydatków na projekt.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia; park; projekt; wydatek
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r., poz. 900, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 29 maja 2020 r. (data wpływu 1 czerwca 2020 r.) uzupełnionym pismem z dnia 3 czerwca 2020 r. (data wpływu 8 czerwca 2020 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn.: „(…)” – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 1 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z realizacją projektu pn.: „(…)”. Wniosek uzupełniono w dniu 8 czerwca 2020 r. o pełnomocnictwo do występowania w imieniu Wnioskodawcy.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Gmina realizuje w ramach Programu Priorytetowego Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej projekt pod nazwą: „(…)”, dalej zwany „Projektem”. W ramach przedmiotowego zadania planuje się wykonanie m.in. następujących prac na terenie parku:

*   wykonanie alejek żwirowych;
*   urządzenia rekreacyjne placu zabaw (huśtawka, bocianie gniazdo, karuzela, las wspinaczkowy, bujak konik, karuzela);
*   urządzenia rekreacyjne ścieżki zdrowia (poręcz i drążek gimnastyczny, balans, twister, ławka gimnastyczna, most ruchomy);
*   urządzenia małej architektury (drewniana altana, ławostół, ławki, kosze, lampy parkowe).

Park swoim kształtem przypomina prostokąt lekko wydłużony w osi wschód-zachód i zajmuje powierzchnię około 1 ha. Współcześnie jest to nieurządzony teren zielony składający się głównie z zieleni wysokiej. Od strony ul. A oraz placu przed budynkiem Urzędu Gminy teren był w latach 70 obsadzony żywopłotem z buku pospolitego. Z uwagi na zaniedbania w jego pielęgnacji w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków zdecydowano o jego usunięciu. Dzięki temu park uzyskał powiązanie widokowe z terenami sąsiednimi. Wzdłuż południowej granicy przebiega murowane ogrodzenie na wys. ok. 3 m, niemalowane, a wzdłuż granicy zachodniej znajduje się ogrodzenie wykonane z litych prefabrykowanych betonowych elementów. Działka znajduje się w gminnej ewidencji zabytków . W toku przeprowadzonych analiz historycznych stwierdzono obecność elementów przyrodniczych, które mają cechy komponowane, potwierdzając zabytkowy charakter założenia. Obecnie park nie pełni funkcji społecznych. Jedyną funkcją użytkową (poza dużymi wartościami przyrodniczymi) jest funkcja komunikacyjna – ścieżka biegnąca aleją granową prowadzi od strony pobliskiego osiedla mieszkaniowego do budynku administracyjnego. Przedmiotowy park w chwili obecnej nie posiada nazwy. Ze względu na swoje wartości historyczne został objęty ochroną konserwatorską poprzez umieszczenie w gminnej ewidencji zabytków Gminy oraz ustanowienie tej ochrony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Ze względu na pierwotny naturalistyczny charakter parku (rozmieszczenie drzew w znacznej części było wynikiem działania natury, niż człowieka), projekt uwzględnia współczesne wymagania i oczekiwania potencjalnych użytkowników parku, przy bezwzględnym poszanowaniu istniejących grup i skupin drzew i krzewów, zwłaszcza gatunków o wysokich wartościach przyrodniczych i dekoracyjnych. Głównym założeniem przy tworzeniu dokumentacji projektowej było, aby projektowane nowe elementy parku harmonijnie wpisywały się w jego krajobraz, zarówno pod względem formy, jak i użytych materiałów, aby nie stwarzały konkurencji dla kompozycji roślinnych. Jednym z głównych celów realizowanego projektu jest udostępnienie parku nowym grupom użytkowników, dzięki czemu będzie możliwe podniesienie jego walorów, podkreślenie ponad stuletniej historii oraz uwidocznienie wartości zabytkowych. Będzie to również miejsce do rekreacji, uprawiania sportu i do wypoczynku. Możliwe będzie realizowanie różnych form aktywności fizycznej i umysłowej, dzięki temu, że projekt uwzględnia na terenie parku funkcje aktywnego spędzania czasu w formie placu zabaw i ścieżki zdrowia. Tereny zielone to również doskonałe miejsca spotkań i nawiązywania kontaktów międzyludzkich, co wpływa na integrację mieszkańców i na zapewnienie funkcji towarzyskiej. Ma to duże znaczenie przy realizacji tego projektu, ponieważ park znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie lokali mieszkalnych i budynku Urzędu Gminy. Zaprojektowana w parku drewniana altana wraz ze zlokalizowanym z tyłu miejscem na ognisko da tą możliwość spotykania się, rozmowy i spędzenia czasu w pięknym otoczeniu, wśród zieleni. Altana może pełnić również funkcję sceny, dla której widownia może być zlokalizowana na rozległej polanie. Wśród wielu funkcji - ról, które mogą pełnić wszelkiego rodzaju tereny zielone, bez wątpienia bardzo istotną jest rola dydaktyczno-wychowawcza. Wynika ona z bezpośredniego kontaktu człowieka z przyrodą. Zieleń w pewien sposób uczy ładu i porządku, kształtuje wrażliwość człowieka na piękno, uczy szacunku do przyrody oraz poszanowania własności publicznej. W terenach zielonych możliwe jest tworzenie ścieżek edukacyjnych lub botanicznych. Dlatego też przy dwóch wejściach na teren przedmiotowego parku zaprojektowano tablice informacyjne zawierające historię majątku, plan parku, ścieżki edukacyjne, przedstawiające występujące w nim gatunki drzew i krzewów pochodzenia rodzimego i obcego oraz parkingi rowerowe z zadaszeniem i stacją naprawczą. Wspomniana wcześniej drewniana altana może być świetnym miejscem na prowadzenie zajęć dydaktycznych dla przedszkolaków i dzieci z klas 1-3 z terenu Gminy. Zajęcia w takim miejscu wzbudzałyby na pewno duże zainteresowanie i były ciekawą formą spędzenia czasu na łonie natury. Ponadto wszelkie budowle i obiekty małej architektury pełnią w parku kluczową rolę, oprócz tego, że zdobią przestrzeń, przyciągają użytkowników oraz sprzyjają wypoczynkowi. Niewątpliwie istotną zaletą jest również fakt, że dostęp do parku jest możliwy komunikacją miejską, która funkcjonuje na terenie gminy. Wyżej wymieniony park służyć będzie tylko do celów rekreacyjnych i nie będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gminie przysługiwać będzie prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z projektem?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie będzie mu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z projektem.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy wynika, że w przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona powyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Pod pojęciem działalności gospodarczej, na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy, uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Ponadto art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów niebędących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, ponieważ – z okoliczności sprawy nie wynika, że – towary i usługi nabywane w związku z realizacją przedmiotowego projektu będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

W związku z powyższym, Gmina nie będzie mieć prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. projektu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z powyższych regulacji wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy – podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Natomiast na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

W świetle wskazanych regulacji, organy władzy publicznej oraz urzędy obsługujące te organy są wyłączone z kręgu podatników podatku od towarów i usług, wyłącznie przy wykonywaniu czynności nałożonych przepisami prawa, dla realizacji których zostały powołane. Jest to wyłączenie podmiotowo-przedmiotowe. Organy te są natomiast podatnikami podatku od towarów i usług w przypadku wykonywania czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Kryterium podziału, stanowi więc charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenia usług podlegają opodatkowaniu tym podatkiem.

Z powyższych unormowań wynika, że wyłączenie z opodatkowania podatkiem VAT jednostek samorządu terytorialnego jest możliwe tylko wtedy, gdy wykonują one czynności w ramach przypisanych im specyficznych zadań i funkcji samorządowych (publicznych) i tylko w odniesieniu do tych czynności, które nie są wykonywane na podstawie zawartych przez gminę umów cywilnoprawnych.

Gmina – zgodnie z art. 2 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2020 r., poz. 713) – posiada osobowość prawną i wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Jest jednostką zasadniczego podziału terytorialnego stopnia podstawowego, posiada osobowość prawną, a zatem zdolność do działania we własnym imieniu.

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów, o czym stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

W myśl at. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym – zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy:

1.  ładu przestrzennego, gospodarki nieruchomościami, ochrony środowiska i przyrody oraz gospodarki wodnej;
2.  gminnych dróg, ulic, mostów, placów oraz organizacji ruchu drogowego;
3.  wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz;

*   3a) działalności w zakresie telekomunikacji;

1.  lokalnego transportu zbiorowego;
2.  ochrony zdrowia;
3.  pomocy społecznej, w tym ośrodków i zakładów opiekuńczych;

*   6a) wspierania rodziny i systemu pieczy zastępczej;

1.  gminnego budownictwa mieszkaniowego;
2.  edukacji publicznej;
3.  kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami;
4.  kultury fizycznej i turystyki, w tym terenów rekreacyjnych i urządzeń sportowych;
5.  targowisk i hal targowych;
6.  zieleni gminnej i zadrzewień;
7.  cmentarzy gminnych;
8.  porządku publicznego i bezpieczeństwa obywateli oraz ochrony przeciwpożarowej i przeciwpowodziowej, w tym wyposażenia i utrzymania gminnego magazynu przeciwpowodziowego;
9.  utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych;
10.  polityki prorodzinnej, w tym zapewnienia kobietom w ciąży opieki socjalnej, medycznej i prawnej;
11.  wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej;
12.  promocji gminy;
13.  współpracy i działalności na rzecz organizacji pozarządowych oraz podmiotów wymienionych w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2019 r. poz. 688, 1570 i 2020 oraz z 2020 r. poz. 284);
14.  współpracy ze społecznościami lokalnymi i regionalnymi innych państw.

Z opisu sprawy wynika, że Gmina realizuje w ramach Programu Priorytetowego Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej projekt pod nazwą: „(…)”. W ramach przedmiotowego zadania planuje się wykonanie m.in. następujących prac na terenie parku: wykonanie alejek żwirowych; urządzenia rekreacyjne placu zabaw (huśtawka, bocianie gniazdo, karuzela, las wspinaczkowy, bujak konik, karuzela); urządzenia rekreacyjne ścieżki zdrowia (poręcz i drążek gimnastyczny, balans, twister, ławka gimnastyczna, most ruchomy); urządzenia małej architektury (drewniana altana, ławostół, ławki, kosze, lampy parkowe).

Jednym z głównych celów realizowanego projektu jest udostępnienie parku nowym grupom użytkowników, dzięki czemu będzie możliwe podniesienie jego walorów, podkreślenie ponad stuletniej historii oraz uwidocznienie wartości zabytkowych. Będzie to również miejsce do rekreacji, uprawiania sportu i do wypoczynku. Możliwe będzie realizowanie różnych form aktywności fizycznej i umysłowej, dzięki temu, że projekt uwzględnia na terenie parku funkcje aktywnego spędzania czasu w formie placu zabaw i ścieżki zdrowia. Tereny zielone to również doskonałe miejsca spotkań i nawiązywania kontaktów międzyludzkich, co wpływa na integrację mieszkańców i na zapewnienie funkcji towarzyskiej. Zaprojektowana w parku drewniana altana wraz ze zlokalizowanym z tyłu miejscem na ognisko da tą możliwość spotykania się, rozmowy i spędzenia czasu w pięknym otoczeniu, wśród zieleni. Altana może pełnić również funkcję sceny, dla której widownia może być zlokalizowana na rozległej polanie. Wśród wielu funkcji – ról, które mogą pełnić wszelkiego rodzaju tereny zielone, bez wątpienia bardzo istotną jest rola dydaktyczno-wychowawcza. Wynika ona z bezpośredniego kontaktu człowieka z przyrodą. Zieleń w pewien sposób uczy ładu i porządku, kształtuje wrażliwość człowieka na piękno, uczy szacunku do przyrody oraz poszanowania własności publicznej. W terenach zielonych możliwe jest tworzenie ścieżek edukacyjnych lub botanicznych. Dlatego też przy dwóch wejściach na teren przedmiotowego parku zaprojektowano tablice informacyjne zawierające historię majątku, plan parku, ścieżki edukacyjne, przedstawiające występujące w nim gatunki drzew i krzewów pochodzenia rodzimego i obcego oraz parkingi rowerowe z zadaszeniem i stacją naprawczą. Drewniana altana może być świetnym miejscem na prowadzenie zajęć dydaktycznych dla przedszkolaków i dzieci z klas 1-3 z terenu Gminy. Zajęcia w takim miejscu wzbudzałyby na pewno duże zainteresowanie i były ciekawą formą spędzenia czasu na łonie natury. Ponadto wszelkie budowle i obiekty małej architektury pełnią w parku kluczową rolę, oprócz tego, że zdobią przestrzeń, przyciągają użytkowników oraz sprzyjają wypoczynkowi. Niewątpliwie istotną zaletą jest również fakt, że dostęp do parku jest możliwy komunikacją miejską, która funkcjonuje na terenie gminy. Wyżej wymieniony park służyć będzie tylko do celów rekreacyjnych i nie będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia, czy ma on prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowego projektu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie będzie występował. Bowiem jednym z głównych celów realizowanego projektu jest udostępnienie parku nowym grupom użytkowników, dzięki czemu będzie możliwe podniesienie jego walorów, podkreślenie ponad stuletniej historii oraz uwidocznienie wartości zabytkowych. Będzie to również miejsce do rekreacji, uprawiania sportu i do wypoczynku. Możliwe będzie realizowanie różnych form aktywności fizycznej i umysłowej, dzięki temu, że projekt uwzględnia na terenie parku funkcje aktywnego spędzania czasu w formie placu zabaw i ścieżki zdrowia. Drewniana altana może być świetnym miejscem na prowadzenie zajęć dydaktycznych dla przedszkolaków i dzieci z klas 1-3 z terenu Gminy. Przedmiotowy park służyć będzie tylko do celów rekreacyjnych i nie będzie związany ze sprzedażą opodatkowaną.

Zatem w analizowanej sprawie warunki uprawniające do odliczenia nie będą spełnione, gdyż Gmina realizując przedmiotowy projekt nie będzie działać w charakterze podatnika podatku VAT, a towary i usługi nabyte w związku z realizacją przedmiotowego projektu nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Tym samym, Gmina nie będzie mieć prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

W konsekwencji, mając na uwadze opis sprawy oraz powołane przepisy prawa stwierdzić należy, że Gmina nie będzie miała prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu pn.: „(…)”.

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.