Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.38.2025.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-18
Teza: Możliwość zastosowania stawki opodatkowania 5% do
kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych
praw własności intelektualnej w roku 2019, 2020, 2021 oraz
2022.
Słowa kluczowe: IP Box
komputery-program komputerowy
utwory
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od
dochodu z kwalifikowanych praw własności
intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 6-art. 30ca

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 stycznia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 11 stycznia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 14 lutego 2025 r. (wpływ 14 lutego 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, posiada nieograniczony obowiązek podatkowy na
    terytorium kraju oraz prowadzi działalność gospodarczą w oparciu o wpis do Centralnej
    Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Wnioskodawca posiada na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej nieograniczony obowiązek podatkowy w świetle art. 3 ust. 1 oraz
    ust. 1a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej:
    ustawa o PIT).
    Wnioskodawca do celów podatkowych prowadzi podatkową księgę przychodów i
    rozchodów.
    Wnioskodawca wykonywał działalność opisaną we wniosku polegającą na pracach
    programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2022 r.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca wykonuje w sposób
    systematyczny prace programistyczne zlecane przez Zleceniodawcę, prowadzące do
    powstania innowacyjnych, indywidualnych rozwiązań obsługujących dedykowane obszary
    działalności. Jest to oprogramowanie tworzone i rozwijane pod potrzeby indywidualne
    Zleceniodawcy (zwane dalej: „Oprogramowaniem”).
    Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze prowadzonej działalności gospodarczej.
    Wskazać należy, że ponosi on również normalną kodeksową odpowiedzialność
    kontraktową wynikającą z art. 471 i n. kc. W szczególności umowa łącząca ze
    Zleceniodawcą nie nosi znamion umowy o pracę, w tym Wnioskodawca nie działa pod
    kierownictwem i w czasie i miejscu wskazanym przez Zleceniodawcę. Strony umówiły się
    zarówno co do czasu świadczenia, jak i miejsca świadczenia na zasadach swobody umów.
    W celu łatwiejszego przyjęcia wniosku Wszystkie „oprogramowania”, „aplikacje”,
    „funkcjonalności”, „rozwiązania”, „efekty”, „utwory”, „moduły” to programy komputerowe,
    które były i są tworzone bezpośrednio przez Wnioskodawcę. Pojęcia te są używane
    zamiennie, żeby określić ten sam efekt prac rozwojowych Wnioskodawcy.
    W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawca zajmuje się:
    1) wymyślaniem, prototypowaniem i dostarczaniem gotowych przeciwników (...) na
      potrzeby gier komputerowych, a w szczególności (...)
    2) tworzeniem dokumentacji technicznej, testów grupowych,
    3) implementowaniem feedbacku,
    4) rozwojem danej postaci,
    5) naprawą błędów na dalszym etapie "życia" produktu.
    Nowo opracowywane funkcje oprogramowania mają na celu dostarczanie unikalnych
    doświadczeń użytkownikom, co oznacza, że nowa postać powinna się czymś różnić od
    pozostałych, dostarczać nowych przeżyć, korzystać z innych wzorów zachowań i
    umiejętności. Tytułem przykładu aplikacji rozwijanych przez Wnioskodawcę należy
    wskazać nowe postaci w grach komputerowych z całym wachlarzem unikalnych
    umiejętności powiększające zasób przeciwników. Każda postać przygotowywana jest w
    taki sposób, żeby wyróżniać się względem innych postaci, zarówno w danej grze, jak i
    pośród innych gier na rynku. Z tego powodu praca Wnioskodawcy polega w głównej
    mierze na wymyślaniu nowych mechanik, eksperymentowaniu, testowaniu ich
    skuteczności (fun factor) i grywalności, a następnie na implementacji sprawdzających się
    elementów do gry.
    Podkreślenia wymaga fakt, że utwory tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę w
    każdym przypadku są chronione przez art. 74 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.).
    Wskazać także należy, że w zakresie rozwoju Oprogramowania Wnioskodawca dokonuje
    rozwoju Oprogramowania na mocy postanowień umowy o świadczenie usług podpisanej

    ze Zleceniodawcą. Zobowiązuje ona Wnioskodawcę do wytworzenia lub rozwoju
    Oprogramowania, które stanowi osobny program komputerowy chroniony powołanym
    wyżej art. 74 ust. 1 i 2 prawa autorskiego.
    Na potrzeby opisu stanu faktycznego Wnioskodawca podzielił swoją działalność na
    poszczególne etapy:
    1) Faza koncepcyjna - zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze
      Zleceniodawcą, przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie
      działalności, by zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program
      komputerowy który będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie
      funkcjonalności;
    2) Faza planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
      planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
      prac;
    3) Faza programowania - etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
      pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.;
    4) Faza weryfikacji - przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy)
      docelowemu, wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    Działalność prowadzona jest przez Wnioskodawcę w sposób ciągły i systematyczny
    (metodyczny), tj. uporządkowany oraz według opracowanego przez siebie
    harmonogramu, a jej efektem jest tworzenie Oprogramowania dopasowanego do
    indywidualnych potrzeb klienta (Zleceniodawcy). Prowadzenie działalności w taki sposób
    wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on
    spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Wnioskodawca w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób systematyczny
    prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Działania Wnioskodawcy zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do
    tworzenia nowych zastosowań.
    Wskazane powyżej efekty prowadzonych prac twórczych kwalifikują się jako prace
    skutkujące powstaniem utworów w rozumieniu art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r.
    o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jedn.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 ze zm.)
    bądź poprzez stworzenie nowego programu komputerowego, bądź poprzez twórczą
    zmianę (opracowanie) istniejącego programu komputerowego.
    Wnioskodawca wytwarza programy komputerowe - utwory w rozumieniu art. 1 ustawy o
    PAIPP, wobec czego cechują się one oryginalnością i indywidualnością, co stanowczo
    przeczy wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego oprogramowania.
    Wnioskodawca nie jest podmiotem, który pełni wyłączne proste funkcje produkcyjne,
    ponieważ ponosi ryzyko związane ze swoją działalnością wytwórczą, a w jej następstwie
    zdobywa prawa do stworzonego dzieła.
    Czynności wykonywane przez Wnioskodawcę nie są projektami powtarzalnymi, ponieważ
    każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz ma dotyczyć innego
    środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Spełnienie powyższych warunków, tj. prowadzenie prac twórczych w sposób metodyczny,
    systematyczny, jak i w sposób niepowtarzalny, przejawia się w efektach prac
    Wnioskodawcy wynikających z podejmowanych przez Wnioskodawcę czynności.

    Wnioskodawca nie prowadzi badań naukowych w rozumieniu art. 4 ust. 2 ustawy Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce.
    Natomiast w ramach podejmowanej działalności Wnioskodawca podejmuje działalność
    twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Wnioskodawcę od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym Wnioskodawca prowadzi prace
    rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce
    Wnioskodawca wskazuje, że brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu
    uzyskanie przychodu.
    Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca nabywa, łączy, kształtuje i
    wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczących narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych zastosowań w
    postaci nowoczesnego i unikalnego Oprogramowania.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektu są
    technologie informatyczne, czyli jego wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma Oprogramowanie przez Wnioskodawcę wytworzone oraz wiedza
    pozyskiwana w tym właśnie zakresie. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego
    progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element
    celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bez wątpienia działalność na rzecz danego
    Zleceniodawcy polega na tworzeniu nowych zastosowań, które wcześniej w ramach
    działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca.
    W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede
    wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona
    wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Natomiast oprogramowanie stworzone na rzecz danego Zleceniodawcy powodują
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności co oznacza, że cecha twórczości jest
    spełniona. W tym miejscu należy podkreślić, iż Wnioskodawca nie świadczy usług
    polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego programu
    komputerowego. Wynika to z faktu, że Wnioskodawca jest twórcą swoich programów, z
    których osiąga przychód.
    Zgodnie z doktryną naukową i orzecznictwem, wkład twórczy jest przeciwieństwem
    rutynowości, rozumianych jako czynności mechaniczne.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością rozwojową nie jest całość usług świadczonych
    przez Wnioskodawcę, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia
    innowacyjnych rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu (Oprogramowania) -
    opisanego we wniosku w warunkach działalności wynikające z wniosku.
    Prace zmierzające do stworzenia lub rozwinięcia programu komputerowego kończą się
    pozytywnym wynikiem, którego efektem jest program komputerowy, napisany w języku
    programistycznym.

    Na zakończenie uznać należy, iż projekty polegające na tworzeniu i rozwijaniu
    Oprogramowania mają skomplikowany charakter i każdorazowo wymagają podjęcia wielu
    prac i czynności o charakterze programistycznym. Mają one przymiot indywidualności,
    innowacyjności oraz niepowtarzalny charakter. Wnioskodawca opracowuje nowe lub
    ulepszone produkty (Oprogramowanie), które w znacznym stopniu odróżniają się od
    rozwiązań już funkcjonujących u Wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy.
    Oprogramowanie nie jest efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty można z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny i rutynowy oraz nie jest jedynie
    „techniczną”, ale twórczą realizacją prowadzonych prac. Inwencja i zaprojektowanie
    oprogramowania leżą po stronie Wnioskodawcy. Programy komputerowe i zastosowane
    w nich rozwiązania tworzone i rozwijane przez Wnioskodawcę nie były wcześniej tworzone
    i znane w jego przedsiębiorstwie, jak również są innowacyjne w przedsiębiorstwie
    Zleceniodawcy, dla którego są one opracowywane.
    Wytwarzane przez Wnioskodawcę Oprogramowania opierają się na indywidualnych,
    autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie kodu źródłowego, czynność
    programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Wybranie rozwiązań
    dedykowanych wyłącznie potrzebom Zleceniodawcy, kompatybilnych z jego branżą oraz
    rzeczywistością jego działalności, wskazuje jednoznacznie na niepowtarzalność
    wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania dostępnego na rynku.
    Wnioskodawca przenosi ogół praw autorskich na rzecz Zleceniodawcy na mocy umowy o
    świadczenie usług. Przenosi on prawa autorskie odpłatnie na rzecz Zleceniodawcy.
    Przeniesienie praw majątkowych na Zleceniodawcę następuje na podstawie pisemnej
    umowy na wskazanych w niej polach eksploatacji. Są to warunki zgodne z art. 41 oraz art.
    53 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej Wnioskodawca uzyskuje ze
    sprzedaży praw majątkowych do programów komputerowych (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy o PIT).
    Wnioskodawca zamierza skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w
    odniesieniu do kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    (IP Box), uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT, za rok 2019, 2020, 2021, 2022.
    W pierwszej kolejności Wnioskodawca w prowadzonej ewidencji pozaksięgowej dokonuje
    wyodrębnienia kwalifikowanych praw własności intelektualnej (prawa IP Box).
    Wyodrębnionymi Prawami IP Box będą majątkowe prawa autorskie do Oprogramowania.
    Wnioskodawca ponosi i będzie ponosił szereg kosztów bezpośrednio w następujący
    sposób funkcjonalnie związanych z tworzeniem i rozwojem Oprogramowania, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
      monitory) oraz urządzenia multimedialne - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania
      Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy
      i kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3. koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
      Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4. Internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
      łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
      wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i
      rozwijania Oprogramowania;
    5. telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
      (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu

      przez Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji
      elektronicznej, tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
      programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w
      danym okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej
      danych kosztów do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod
      którą pozycją dany koszt znajduje się w KPiR;
    7. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
      dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać
      odpowiednie zaplecze techniczne i biurowe.
    Różnica pomiędzy ustalonymi w powyższy sposób Przychodami IP Box oraz Kosztami IP
    Box stanowić będzie dochód z Praw IP Box (Dochód IP Box). Pozostały dochód osiągany
    przez Wnioskodawcę podlegał będzie opodatkowaniu PIT podatkiem liniowym. Poprzez
    pozostały dochód Wnioskodawca rozumie zarówno spotkania poimplementacyjne, jak i
    konsultacje niezwiązane z tworzeniem lub rozwijaniem programów komputerowych,
    natomiast tego wynagrodzenia wnioskodawca nie zamierza obejmować preferencyjną
    stawką opodatkowania.
    Jak zostało już wspomniane, Wnioskodawca wyodrębnia w prowadzonej odrębnej od
    podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencji, Prawa IP Box (prawa autorskie do
    Oprogramowania), spełniając tym samym wymóg wynikający z art. 30cb ustawy o PIT.
    Wnioskodawca w przedmiotowej ewidencji dokonuje wyodrębnienia przychodów,
    kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty) przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej. Wnioskodawca dokonuje również wyodrębnienia kosztów,
    o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT przypadające na każde prawo własności
    intelektualnej. Rozwiązanie ewidencyjne umożliwia ustalenie łącznego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ewidencja taka prowadzona jest na bieżąco od 1 stycznia 2019 roku.
    Wnioskodawca przedstawia informacje w formie odpowiedzi na pytania, które mogą się
    pojawić na etapie rozpoznania sprawy, a które należy potraktować jako element opisu
    sprawy (stanu faktycznego), które mogą ułatwić pracę tut. Organowi.
    1) Dochodów za jaki okres albo okresy dotyczy Pana wniosek?
      Odpowiedź: Dochodów za okres od dnia 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2022 r..
    2) Wnioskodawca wskazuje:
    a) Czy w ramach tej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce?
    Odpowiedź: W ramach działalności Wnioskodawca samodzielnie prowadził prace
    rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce.
    b) W jakich okresach prowadził Pan lub od kiedy prowadzi Pan prace rozwojowe?
    Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził je od 1 stycznia 2019 do 31 grudnia 2022 r.
    c) Czego dotyczyły/dotyczą prace rozwojowe? Jakie czynności obejmowały/obejmują te
    prace?
    Odpowiedź: Prace dotyczyły stworzenia nowego oprogramowania. Prace można
    podzielić na kilka faz, obejmują one takie czynności jak: 1) Faza koncepcyjna -
    zrozumienie zapotrzebowania rynkowego, np. poprzez rozmowę ze Zleceniodawcą,
    przedstawicielami, osobami odpowiedzialnymi za prowadzenie działalności, by
    zrozumieć jakie docelowe kryteria powinien spełniać dany program komputerowy który
    będzie tworzył Wnioskodawca np. poprzez omówienie funkcjonalności; 2) Faza

    planowania - proces planowania prac, na który składa się, np.: wybór technologii,
    planowanie realizacji prac nad oprogramowaniem, ustalenia poszczególnych etapów
    prac; 3) Faza programowania - etap tworzenie oprogramowania na który składa się, np.:
    pisanie kodu, testowanie tworzonego oprogramowania.; 4) Faza weryfikacji -
    przedstawienie oprogramowania klientowi (Zleceniodawcy) docelowemu,
    wprowadzanie zmian zgodnie z życzeniem klienta (Zleceniodawcy).
    d) Czy Pana prace rozwojowe zostały/zostaną zakończone pozytywnym wynikiem? Jeśli
    tak, co jest/będzie tym wynikiem lub wynikami? Czy wynik/wyniki prac rozwojowych
    mają/będą miały jakąś ustaloną formę (jaką)? W jaki sposób ten wynik/te wyniki będą
    wykorzystane lub są wykorzystywane na potrzeby Pana działalności?
    Odpowiedź: Podejmowane przez Wnioskodawcę prace rozwojowe zostały zakończone
    pozytywnym wynikiem. Wynikiem było stworzenie kwalifikowanego prawa własności
    intelektualnej do programu komputerowego. Miały one zawsze formę programu
    komputerowego (oprogramowania) napisanego w języku programistycznym. Ten wynik
    /wyniki były wykorzystywane na potrzeby działalności gospodarczej Wnioskodawcy w
    celu realizacji umów zawartych ze Zleceniodawcą.
    e) Czy w wyniku prac rozwojowych zaprojektował Pan i stworzył nowy, zmieniony lub
    ulepszony: produkt, proces albo usługę (jeśli tak, proszę wskazać jaki konkretny
    produkt, proces bądź jaką usługę)? Czy oferuje Pan lub będzie Pan oferował produkty,
    procesy, usługi, które są wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności
    gospodarczej?
    Odpowiedź: W wyniku prac rozwojowych Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowy,
    zmieniony lub ulepszony produkt - oprogramowanie. Wnioskodawca stworzył
    oprogramowanie wskazane we wniosku. Wnioskodawca oferuje produkty które są
    wynikiem prac rozwojowych, w swojej działalności gospodarczej.
    f) Czy w stosunku do Pana dotychczasowej działalności te produkty, procesy lub usługi
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter? Jeśli tak, czy nowy, ulepszony
    charakter produktów, procesów lub usług nie jest wynikiem działalności obejmującej
    wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług?
    Odpowiedź: W stosunku do dotychczasowej działalności Wnioskodawcy te produkty
    mają nowy, bardziej innowacyjny, ulepszony charakter. Nowy, ulepszony charakter
    produktów nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów,
    g) Jaka jest zależność pomiędzy tymi pracami rozwojowymi (efektami tych prac) a Pana
    przychodami, których dotyczy wniosek?
    Odpowiedź: Pomiędzy pracami rozwojowymi a dochodami jest bezpośrednia zależność,
    Wnioskodawca bowiem przenosi majątkowe prawa autorskie.
    3) Czy usługi świadczone przez Pana, zgodnie z zawartymi umowami, są wykonywane pod
    kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności?
    Odpowiedź: Świadczone przez Wnioskodawcę usługi, zgodnie z zawartą umową, nie są
    wykonywane pod kierownictwem ani w miejscu i czasie wyznaczonym przez zlecającego
    te czynności.
    4) Czy wykonując usługi, ponosi Pan ryzyko gospodarcze związane z prowadzoną
    działalnością?
    Odpowiedź: Wykonując usługi, Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze związane z
    prowadzoną działalnością.
    5) Czy odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Pana oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
    niedozwolonych, ponosi Pan czy zlecający wykonanie tych czynności? Odpowiedź:

    Odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat czynności podejmowanych przez
    Wnioskodawcę oraz ich wykonywanie ponosi Wnioskodawca.
    6) Czy w ramach działalności gospodarczej opracowuje Pan nowe, rozwija oraz ulepsza
    produkty, niewystępujące dotychczas w Pana praktyce gospodarczej lub na tyle
    innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od produktów (rozwiązań) już u
    Pana funkcjonujących?
    Odpowiedź: W ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca opracowuje nowe,
    rozwija oraz ulepsza produkty niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej
    Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w znacznym stopniu odróżniają się od
    produktów (rozwiązań) już u Wnioskodawcy funkcjonujących.
    7) Czy efekty Pana pracy, które nazywa Pan „oprogramowaniem” zawsze są utworami w
    rozumieniu przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych, tj.: zawsze
    odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją
    nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy, która
    wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i
    której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny;
    nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych
    przez Zleceniodawcę?
    Odpowiedź: Efekty pracy zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych, tj.: - zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym,
    twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości
    niematerialnej, - nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie
    określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i
    przewidzieć jako mające charakter powtarzalny, - nie są jedynie „techniczną”, a
    „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Zleceniodawcę.
    8) Czy w ramach swojej działalności samodzielnie prowadził Pan albo prowadzi Pan prace
    o innym charakterze niż prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 ustawy Prawo
    o szkolnictwie wyższym i nauce? Jeśli tak, proszę wskazać jakie to działania i kiedy je Pan
    prowadził lub od kiedy je Pan prowadzi?
    Odpowiedź: Wnioskodawca w ramach prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej wykonuje poboczne działania w zakresie usług informatycznych a
    mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne, natomiast dochodu z ich
    prowadzenia nie zamierza obejmować preferencyjna stawką podatkową. Usługi takie
    (wskazane powyżej) są wykonywane od początku prowadzenia działalności
    gospodarczej opisanej we wniosku tj. od dnia 1 stycznia 2019 Jeśli odnosi się do
    działalności rozwojowej Wnioskodawcy, to nie realizuje on innych czynności w jej
    obrębie aniżeli wskazane we wniosku. Podkreślenia wymaga, że prace o innym
    charakterze niż prace rozwojowe, prowadzone w ramach działalności Wnioskodawcy,
    nie są przedmiotem wniosku i Wnioskodawca nie domaga się ich oceny.
    9) Czy w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w przypadku
    ulepszania oraz rozwijania oprogramowania - efekty Pana prac są odrębnymi
    programami komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o
    prawie autorskim i prawach pokrewnych?
    Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez
    Wnioskodawcę „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez
    Wnioskodawcę prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce. Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla celów
    wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem jego pracy.
    10) Czy w każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie przez Pana
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Pana prac
      rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce?

      Odpowiedź: W każdym przypadku tworzenie, rozwijanie i ulepszanie
      „oprogramowania” wiąże się z samodzielnym podejmowaniem przez Wnioskodawcę
      prac rozwojowych w rozumieniu ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    11) Czy prowadził Pan albo prowadzi Pan odrębne prace rozwojowe dla celów
      wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem Pana
      pracy?
      Odpowiedź: Wnioskodawca prowadził lub prowadzi odrębne prace rozwojowe dla
      celów wytworzenia każdego poszczególnego „oprogramowania”, który jest efektem
      jego pracy.
    12) W jaki sposób umowa ze Zleceniodawcą regulują kwestię Pana wynagrodzenia? Czy
      otrzymuje Pan wynagrodzenie: a) wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę
      praw do „oprogramowania”; b) także z tytułu innych czynności (jeśli tak, proszę
      wskazać jakich?).
      Odpowiedź: Wynagrodzenie w umowie wskazywane jest kwotowo. Nie, Wnioskodawca
      nie otrzymuje wynagrodzenia wyłącznie z tytułu przenoszenia na Zleceniodawcę praw
      do „programu komputerowego. Wypłacane Wnioskodawcy przez Zleceniodawcę
      wynagrodzenie obejmuje wynagrodzenie za czynności związane z tworzeniem i/lub
      ulepszeniem kwalifikowanego IP, oraz również inne czynności niezwiązane z
      wytworzeniem i/lub ulepszeniem takiego prawa - poboczne usługi informatyczne a
      mianowicie spotkania i szkolenia poimplementacyjne. preferencyjną stawką
      podatkową Wnioskodawca zamierza objąć tylko tę jego część, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    13) Jak na gruncie poszczególnych umów ze Zleceniodawcami wygląda relacja pomiędzy
      przeniesieniem przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnego efektu Pana pracy
      a upływem okresu rozliczeniowego, momentem wypłaty wynagrodzenia oraz
      wartością tego wynagrodzenia?
      Odpowiedź: Wraz z momentem upływu okresu rozliczeniowego Wnioskodawca
      przenosi na Zleceniodawcę prawa do stworzonego w tym okresie oprogramowania za
      co otrzymuje zapłatę wynagrodzenia w kwocie wynikającej z umowy oraz
      prowadzonych rejestrów realizowanych prac.
    14) Czy faktury, które wystawia Pan na rzecz Zleceniodawcy wyodrębniają wynagrodzenia
      z tytułu przeniesienia majątkowych praw autorskich do poszczególnych efektów Pana
      prac na Zleceniodawcę? Jeśli nie, proszę wskazać dlaczego.
      Odpowiedź: Faktury nie wyodrębniają wynagrodzenia z tytułu przeniesienia praw
      autorskich, gdyż nie jest to wymagane ani nie jest to przyjęte w stosunkach
      gospodarczych z Zleceniodawcą.
    15) W jaki sposób poszczególne umowy ze Zleceniodawcami regulują kwestię sposobu
      (trybu, zasad) przenoszenia przez Pana na Zleceniodawcę praw do konkretnych
      stworzonych przez Pana „oprogramowań”? W jaki sposób odbywa się wyodrębnienie
      konkretnego „oprogramowania” i przeniesienie praw do tego efektu Pana pracy na
      Zleceniodawcę (jakie czynności realizujecie odpowiednio Pan i Zleceniodawca)? Co
      potwierdza przeniesienie tych praw?
      Odpowiedź: Program komputerowy jest produktem cyfrowym, wszelkie czynności z
      nim związane odbywają się w świecie cyfrowym. Program komputerowy tworzony
      przez Wnioskodawcę wersjonowany był przez niego w odpowiednim systemie, który
      następnie systematycznie jest synchronizowany z wersją przenoszoną na
      Zleceniodawcę na platformie, z której korzysta. Przeniesienie następowało z
      momentem zapłaty należnego Wnioskodawcy wynagrodzenia. Wnioskodawca tworzy
      dany program komputerowy który podlega ochronie na gruncie prawa autorskiego i

      przenosi go fizycznie na klienta (Zleceniodawcę) umieszczając w repozytorium na
      serwerze klienta (Zleceniodawcy). Przeniesienie praw potwierdza umowa i
      umieszczenie go na serwerze.
    16) Jeżeli wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich nie wynika ani z umowy, ani z
      faktury, to czy prowadzi Pan ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” oraz na wskazanie
      kwoty wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej?
      Odpowiedź: Wnioskodawca prowadzi ewidencję pozwalającą na wyszczególnienie
      realizowanych prac i zadań w ramach tworzenia „oprogramowania” poprzez
      comiesięczne wskazanie informacji na temat wykonanych zadań w danym miesiącu.
      Prowadzona ewidencja czasu i wykonanych prac pozwala na wskazanie kwoty
      wynagrodzenia otrzymanego z tytułu zbycia praw własności intelektualnej.
    17) Wobec wskazania w opisie sprawy, że: Wnioskodawca prowadzi, odrębną od
      podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencję (...) proszę wskazać: - czy
      ewidencja prowadzona jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności
      zmierzającej do wytworzenia kwalifikowanego IP? - czy prowadzona ewidencja
      pozwala wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, przypadające na każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu?
      Odpowiedź: Ewidencja prowadzona jest od 1 stycznia 2019 r. Ewidencja prowadzona
      jest „na bieżąco”, tj. od początku realizacji działalności zmierzającej do wytworzenia
      kwalifikowanego IP. Prowadzona ewidencja pozwala wyodrębnić koszty, o których
      mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      przypadające na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób
      zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    18) Czy i w jaki sposób oblicza Pan tzw. wskaźnik nexus (art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych)?
      Odpowiedź: Wnioskodawca oblicza wskaźnik „nexus” zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy
      o podatku dochodowym od osób fizycznych, według wzoru: (a + b) * 1,3 a + b + c + d w
      którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika na:
      a - prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, b - nabycie wyników
      prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
      rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3, c - nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych
      związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż
      wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4, d -
      nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    19) W efekcie prac prowadzonych przez Wnioskodawcę powstaje autorskie prawo do
      programu komputerowego stanowiące kwalifikowane prawo IP podlegające ochronie
      na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    20) Dochodem z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej są dochody osiągnięte z
      tytułu sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    21) Wytwarzanie (ewentualnie modyfikowanie i ulepszanie) przez Wnioskodawcę
      oprogramowania lub jego części stanowi przejaw działalności twórczej o
      indywidualnym charakterze.
    22) Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować konkretną wartość wskazanych we
      wniosku wydatków do wytworzenia konkretnych autorskich praw majątkowych do
      programów komputerowych lub ich części stosując w tym celu proporcję
      przychodową. Wnioskodawca nie zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków
      jakie przypisuje do kosztów uzyskania przychodu, tylko te bezpośrednio związane z

      wytwarzaniem oprogramowania/jego części. Wnioskodawca nie stosuje innych zasad
      przyporządkowania wydatków do wskaźników nexus.
    Uzupełnienie stanu faktycznego
    Wnioskodawca wskazuje, że innowacyjność Oprogramowania”/„programów
    komputerowych” wskazanych we wniosku, które tworzył/tworzy/będzie on tworzył i
    rozwijał/rozwija/będzie on rozwijał, w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o
    zlecone przez Zleceniodawcę prace programistyczne w stosunku do których przenosił
    /przenosi/będzie on przenosił autorskie prawa majątkowe na rzecz Zleceniodawcy polega
    na tym, że oprogramowanie działa w pełni w chmurze, jest skalowalne i zapewnia
    wykorzystanie pełnej mocy obliczeniowej a także nowoczesnych algorytmów sztucznej
    inteligencji. Ponadto innowacyjność oprogramowania polega na zastosowaniu do jego
    wytworzenia nowoczesnych technologii oraz innowacyjnego podejścia. Oprogramowanie
    zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa co jest dodatkowym punktem innowacyjności.
    Dodatkowym atutem, który podbija innowacyjność aplikacji jest jej zastosowanie na
    innowacyjnym rynku.
    Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu do „oprogramowania”,
    którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Wnioskodawcę programów
    komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji niewystępujących wcześniej
    w praktyce gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że każde zadanie lub problem w
    zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych sposobów przy
    wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz ulepszenie już
    istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od jego wiedzy, doświadczenia oraz
    wyobraźni. Wnioskodawca wybiera bowiem rodzaj i sposób analizowania danych celem
    możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów/oprogramowań i
    przygotowuje do nich analizę. Wnioskodawca wskazuje że wykonywane czynności nie są
    projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga indywidualnego
    podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii oraz
    ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub biznesowego.
    Wnioskodawca w swojej działalności zawsze stara się dostarczyć najnowsze rozwiązania w
    branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z aktualnymi
    zastosowaniami wprowadzonymi w działalności wnioskodawcy.
    W celu realizacji projektów, w ramach których Wnioskodawca tworzy i ulepsza
    oprogramowanie, Wnioskodawca podejmuje szereg działań zmierzających do
    usprawnienia istniejącego już wcześniej oprogramowania, począwszy od ustalenia
    wymagań podmiotu zlecającego i sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego,
    przez analizę funkcjonowania dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej
    przez Wnioskodawcę wiedzy w celu wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej
    nowoczesnego rozwiązania, które zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za
    sobą dodatkowe, nowe funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej
    atrakcyjnym dla użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego
    nadpisanego fragmentu oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny
    program komputerowy podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych. Wnioskodawca podejmuje następujące działania zmierzające do
    usprawnienia oprogramowania: - projektowanie nowszej bardziej niezawodnej
    architektury oprogramowania, - implementację (tworzenie) oprogramowania, - testowanie
    oprogramowania, - konieczność projektowania stosownych algorytmów - automatyzacje
    wdrożeń.
    Wnioskodawca tworzy oprogramowanie w językach/technologiach (...) oraz powiązanych z
    nimi narzędziach do skryptowania/programowania jak np. (...). Używanie nowych narzędzi
    w zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury
    tego oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie
    od istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i

    rozszerzają jego możliwości. Wnioskodawca wykorzystuje indywidualnie dobraną
    architekturę, która w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta
    architektura nie występowała w praktyce gospodarczej wnioskodawcy. Wnioskodawca
    przedstawił powyżej też opis do czego służy oprogramowanie. Okoliczność dodania
    nowych, zupełnie od nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad
    działania i nowych cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od
    rozwiązań już funkcjonujących u wnioskodawcy i jego Zleceniodawcy. Powstaje nowy
    produkt, który nie istniał wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych,
    nowatorskich rozwiązań programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że
    „Oprogramowanie” stanowi efekt pracy Wnioskodawcy, przy której wykonywaniu
    Wnioskodawca miał zapewnioną swobodę tworzenia, a praca Wnioskodawcy nie polegała
    na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika również z faktu, że efekty
    działania Wnioskodawcy stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy - Wnioskodawcy.
    Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz klienta Wnioskodawcy powoduje
    stworzenie zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i
    oryginalności jest spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich
    odpowiedników na rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby
    klienta wnioskodawcy. To co wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Wnioskodawcę to
    wysoki poziom konfigurowalności, łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w
    dostosowywaniu do zmieniających się potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii
    pojawiających się na rynku oraz stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury.
    Każdorazowe zastosowanie odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez
    Wnioskodawcę mieszanki technologii (...) oprogramowanie po jego wytworzeniu lub
    rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego funkcjonujących. Oprogramowanie jest
    dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów zlecających - tworzone są różne
    funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania stosowane do wytworzenia każdej z nich
    wymagają zindywidualizowanego podejścia, kreatywności, nie powielają się.
    Wnioskodawca wskazuje, że stosowanie odpowiednich innowacyjnych wzorców tworzenia
    architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Działalność Wnioskodawcy w ramach, której tworzy i rozwija on oprogramowanie
    prowadzona jest w sposób zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia.
    Celem Wnioskodawcy jest dostarczenie klientowi programów komputerowych
    realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności: tworzenie kodu
    spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z zachowaniem
    odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi, funkcji i języków
    programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który realizuje cele
    biznesowe klientów, tworzenie architektury oprogramowania w celu poprawy jakości
    korzystania z oprogramowania, Finansowanie następuje ze środków własnych.
    Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem pracy własnej
    oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy kreatywnej,
    realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Wymienione programy
    komputerowe zrealizowały cele Wnioskodawcy wymienione w odpowiedzi na pytanie b).
    Stopień realizacji założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie
    wypełnia cele biznesowe klienta.
    Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób, czego wymaga
    specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma on spełniać,
    ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).

    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Wnioskodawcę zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów
    komputerowych.
    Zasobami wiedzy, którymi Wnioskodawca dysponował są technologie informatyczne, czyli
    wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych, występujących zarówno w
    ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym funkcjonować ma program przez
    Wnioskodawcę wytworzony. Ustawodawca jednakże nie przewidział minimalnego progu
    skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy,
    jaki Wnioskodawca uwzględnia w swojej działalności.
    Dotychczas w swojej działalności Wnioskodawca oferował usługi programistyczne.
    Sprzedawał także autorskie prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów.
    Programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się na Jego
    wiedzy z zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny
    masowego pozyskiwania i przetwarzania danych. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu
    „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z nowej i bardziej
    zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca zaplanował prace opisane we wniosku i uzupełnieniu w ramach których
    tworzył i rozwijał oprogramowanie opisane we wniosku.
    Etap wstępny - obejmuje on konsultacje z klientem dotyczące celów jakie mają być
    osiągnięte w projekcie. Podczas konsultacji klient przedstawia własne oczekiwania co do
    parametrów i funkcjonalności oprogramowania. Na podstawie tych informacji oraz
    własnej wiedzy i doświadczenia, Wnioskodawca wstępnie analizuje możliwość
    zrealizowania projektu przy użyciu określonych zasobów. W związku z faktem, że
    Wnioskodawca nie dysponuje standardowo gotowymi rozwiązaniami informatycznymi
    pozwalającymi na realizację projektu ani gotowymi analizami do stworzenia nowych
    kodów źródłowych, w trakcie tego etapu dochodzi do ustalenia poziomu niepewności co
    do możliwości realizacji projektu przy użyciu określonych zasobów, tj. Wnioskodawca
    ocenia jakie jest ryzyko niepowodzenia projektu.
    Etap tworzenia oprogramowania - obejmuje on wszelkie czynności podejmowane przez
    Wnioskodawcę w celu realizacji zlecenia klienta, tj. spełnienie wymogów funkcjonalnych,
    zaplanowanie prac nad analizą możliwości wprowadzenia nowych lub ulepszonych
    funkcjonalności, przeprowadzenie analizy, sporządzenie dokumentacji projektowej w
    zakresie wykonanych analiz.
    Etap końcowy - obejmuje on ukończenie oprogramowania i podsumowanie wyników prac.
    W trakcie tego etapu ma miejsce akceptacja wyników pracy Wnioskodawcy przez klienta
    lub zakomunikowanie klientowi, że przy danym stanie zasobów nie jest możliwe
    stworzenie produktu spełniającego oczekiwania klienta lub dokonanie ulepszeń tego
    produktu o nową funkcjonalność zgodnie z oczekiwaniami. W przypadku braku możliwości
    realizacji zlecenia zgodnie z oczekiwaniami klienta podczas tego etapu omawiane jest
    również kwestia ewentualnego zwiększenia zasobów do realizacji zadania lub zmiana
    charakteru wykorzystanych zasobów lub też zmniejszenie oczekiwań klienta w stosunku
    do kodu źródłowego, który ma zostać wytworzony. Stawiał sobie za cel wytworzenie
    nowych funkcjonalności aplikacji.
    Efektem działań Wnioskodawcy w ramach poszczególnych projektów było wytworzenie
    kodów źródłowych aplikacji, które umożliwiają intuicyjne i zaawansowane sterowanie
    tempomatem, multimediami i zestawem głośnomówiącym i zastosowania zapewniające: -
    łatwość użytkowania, - wydajność oraz stabilność, - niezawodność.
    Należy rozumieć, że w każdym przypadku - tj. zarówno w przypadku tworzenia, jak i w
    przypadku rozwijania utworów - efekty prac Wnioskodawcy były/są/będą odrębnymi

    programami komputerowymi, które podlegały/podlegają/będą podlegały ochronie na
    podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Koszty urządzeń multimedialnych, to konsole do gier, które służą do testowania
    kompatybilności, stabilności oraz wydajności tworzonego oprogramowania oraz
    urządzenia audiowizualne, pozwalające testowane oprogramowanie wyświetlić i
    zaprezentować jak telewizor, projektor i głośniki.
    Koszty urządzeń biurowych i eksploatacyjnych, to koszty drukarki, materiałów
    piśmienniczych i papierniczych, koszty tuszu.
    Koszty kursów, to kursy programistyczne i literatura w zakresie technologii (...) i
    powiązanych języków programowania, co przekłada się poszerzanie wiedzy
    Wnioskodawcy, co wpływa na jakość tworzonego oprogramowania.
    Koszty usług księgowy, to koszty miesięcznej usługi księgowej, które nie zawierają opłaty
    za wniosek o wydanie interpretacji.
    Pytania
    1. Czy opisane prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na tworzeniu i
      rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-rozwojowej, o
      której mowa w przepisach ustawy o PIT?
    2. Czy Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do Oprogramowania wskazane w
      niniejszym wniosku, będące efektem tworzenia lub rozwijania Oprogramowania,
      spełniają definicję kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o których mowa w
      art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT?
    3. Czy Dochód IP Box osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw majątkowych
      do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania Oprogramowania wskazanego we
      wniosku podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    4. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do uwzględniania kosztów
      opisanych w niniejszym wniosku (Koszty IP Box) do litery „a” wskaźnika Nexus?
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1
    Zdaniem Wnioskodawcy, prace wykonywane przez Wnioskodawcę polegające na
    tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję działalności badawczo-
    rozwojowej, o której mowa w przepisach ustawy o PIT.
    Stosownie do treści art. 5a ust. 38 ustawy o PIT przez działalność badawczo-rozwojową
    należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
    podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    Ustawodawca, definiując w art. 5a ust. 39 ustawy o PIT termin badania naukowe oraz
    definiując pojęcie prace rozwojowe, odwołuje się wprost do definicji zawartych w ustawie
    z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Tym samym, przez badania naukowe zgodnie z art. 5a ust. 39 w zw. z art. 4 ust. 2 ustawy
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, rozumie się: - badania podstawowe określone jako
    prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej
    wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie
    zastosowanie komercyjne; - badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu
    zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych
    produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast przez prace rozwojowe, stosownie do treści art. 5a ust. 38 w zw. z art. 4 ust. 3
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, należy rozumieć działalność obejmującą;
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i

    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń.
    Zdaniem Wnioskodawcy, prowadzona przez Niego działalność w zakresie tworzenia
    oprogramowania opisanego we wniosku stanowi i stanowić będzie działalność badawczo -
    rozwojową w rozumieniu art. 30ca ust. 2 w zw. z art. 5a pkt 38-40 ustawy o PIT.
    Jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego, Wnioskodawca jest twórcą
    Oprogramowania. Za uznaniem tej działalności za działalność badawczo-rozwojową - w
    ocenie Wnioskodawcy - przemawia:
    1) jej twórczy charakter - prace w zakresie tworzenia oprogramowania polegają bowiem
    na własnej, indywidualnej działalności intelektualnej Wnioskodawcy i wymagają od
    Wnioskodawcy kreatywności. Istotą tych prac jest pisanie (tworzenie) przez Wnioskodawcę
    nowych kodów źródłowych, w wyniku czego powstają całkowicie nowe programy
    komputerowe, podlegające ochronie na podstawie art. 74 PrAutU. Inwencja i
    zaprojektowanie tych rozwiązań leżą po stronie Wnioskodawcy. W rezultacie działalności
    Wnioskodawcy tworzone są nowe, oryginalne koncepcje, narzędzia i rozwiązania,
    niewystępujące dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy, jak również w
    praktyce gospodarczej Zleceniodawcy bądź takich że w znacznym stopniu odróżniają się
    od rozwiązań już funkcjonujących;
    2) okoliczność, że działalność ta podejmowana jest przez Wnioskodawcę w celu
    wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań i obejmowała
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie przez Wnioskodawcę dostępnej
    aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych i
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów - oprogramowania. Jednocześnie w zakres tej
    działalności nie wchodzi dokonywanie rutynowych i okresowych zmian do takich
    produktów (czyli Wnioskodawca nie prowadzi rutynowych updatów oprogramowania). W
    wyniku działań podejmowanych przez Wnioskodawcę powstają nowe, innowacyjne
    oprogramowania (programy komputerowe) - przy wykorzystaniu wiedzy i umiejętności
    Wnioskodawcy z zakresu matematyki, logiki i wytwarzania oprogramowania oraz przy
    wykorzystaniu technologii informatycznych - tworzenia oprogramowania. Wymaga to od
    Wnioskodawcy nieustannego zwiększania zasobów wiedzy w tym zakresie (m.in. poprzez
    udział w kursach internetowych, szkoleniach, lekturę książek o tematyce informatycznej,
    analizę dokumentacji do języka programowania itp.);
    3) podejmowanie tej działalności przez Wnioskodawcę w sposób systematyczny - prace
    nad oprogramowaniem Wnioskodawca prowadzi bowiem w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany, w szczególności przyjmując określone cele do osiągnięcia,
    harmonogram prac i zasoby.
    Wobec powyższego zdaniem Wnioskodawcy, prowadzi on działalność twórczą obejmującą
    prace rozwojowe, a tym samym działalność badawczo-rozwojową.
    Ad. 2
    Zdaniem Wnioskodawcy, Prawa IP Box, tj. autorskie prawa majątkowe do
    Oprogramowania, wskazane w niniejszym wniosku i będące efektem tworzenia lub
    rozwijania programów komputerowych, spełniają definicję kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej, o których mowa w art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT.
    W art. 30ca ust. 1 ustawy PIT ustawodawca traktuje za takie prawa m.in. autorskie prawo
    do programu komputerowego. Warunkiem jest ich ochrona prawna na podstawie
    przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną
    jest Rzeczypospolita Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest

    Unia Europejska, oraz to, że przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
    ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-
    rozwojowej.
    W niniejszym wniosku Wnioskodawca wykazał, że przejaw jego działań prowadzonych w
    ramach działalności gospodarczej stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
    art. 5a ust. 38 ustawy o PIT. Jego praca spełnia bowiem definicję prac rozwojowych
    zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Wnioskodawca wskazuje, że w ramach działalności m.in. „tworzy” i „rozwija”
    Oprogramowanie, czego ustawodawca wymaga, żeby uznać jego prace za prace
    rozwojowe. Utwory realizowane przez Wnioskodawcę są programami komputerowymi,
    podlegającymi osobnej ochronie prawnej, o której mowa w art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z objaśnieniami podatkowymi MF dotyczącymi IP Box (pkt 80), program
    komputerowy to w szczególności zestaw instrukcji przeznaczonych do wykonywania
    bezpośrednio lub pośrednio w komputerze czynności w celu osiągnięcia określonego
    rezultatu. Stwierdza się także, że pojęcie to należy traktować szeroko.
    W konkluzji należy uznać, że Wnioskodawca wytwarza program komputerowy w
    rozumieniu przedstawionym powyżej. Ponadto podlega on ochronie prawnej.
    Ad. 3
    Zdaniem Wnioskodawcy, dochód osiągany ze sprzedaży Praw IP Box (autorskich praw
    majątkowych do Oprogramowania) z tytułu tworzenia i rozwijania programów
    komputerowych wskazanych we wniosku (Dochód IP Box) podlega opodatkowaniu
    preferencyjną stawką 5%.
    Wnioskodawca jest osobą fizyczną, która prowadzi działalność gospodarczą polegającą na
    tworzeniu i rozwoju programów komputerowych na zlecenie. Wnioskodawca przenosi
    prawa autorskie do programów komputerowych przez siebie wytworzonych na rzecz
    Zleceniodawców za wynagrodzeniem. Wnioskodawca ponosi koszty, które powinny być
    uznane za bezpośrednie, bowiem są związane bezpośrednio z tworzeniem i rozwojem
    Oprogramowania (Koszty IP Box). W rezultacie Wnioskodawca jest w stanie ustalić
    wskaźnik Nexus dla tworzonych Praw IP Box. Wnioskodawca ponosi ryzyko gospodarcze
    prowadzonej przez siebie działalności oraz nie wykonuje tej działalności pod
    kierownictwem Zleceniodawcy ani w miejscu i czasie wskazanym przez Zleceniodawcę.
    Zarówno tworzone, jak i rozwijane programy komputerowe (tworzone funkcjonalności
    implementowane do kodu źródłowego) są chronione przez art. 74 ust. 1 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT, kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej
    jest m.in. autorskie prawo do programu komputerowego. Warunkiem uznania ich za takie
    prawa jest to, że podlegają one ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych
    ustaw. W art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych ustawodawca wskazuje,
    że przedmiotem ochrony prawa autorskiego są utwory m.in. wyrażone słowem,
    symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie, publicystyczne, naukowe,
    kartograficzne oraz programy komputerowe).
    Z mocy art. 30cb ust. 1 ustawy o PIT podatnik zobowiązany jest prowadzić ewidencję,
    która pozwala wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
    prowadzonych księgach, w tym podatkowych.
    Powołany przepis prawa nakłada na podatnika obowiązek prowadzenia ewidencji
    pozaksięgowej w sposób zapewniający ustalenie przychodów, kosztów uzyskania
    przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej, oraz wyodrębnienia kosztów przypadających na każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.

    Z uwagi na to, że Wnioskodawca spełnia wszystkie wymienione przesłanki, ma prawo do
    opodatkowania dochodu z kwalifikowanych praw autorskich w stawce 5%.
    Ad. 4
    Zdaniem Wnioskodawcy, ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca ma prawo do
    uwzględniania wszystkich kosztów opisanych w niniejszym wniosku do litery „a”
    wskaźnika. Ustawodawca w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT wskazuje, że podatnik, który
    zamierza skorzystać z preferencyjnej stawki podatkowej, zobowiązany jest obliczyć tzw.
    wskaźnik Nexus. Jedną ze składowych mających zastosowanie w przedmiotowym
    wskaźniku są koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio
    przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej. Zastrzeżono przy tym, że nie wszystkie koszty uznać można za
    kwalifikowane. Nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej następujące koszty: wartość odsetek, opłat finansowych oraz kosztów
    związanych z nieruchomościami. Ustawodawca posłużył się tu katalogiem otwartym takich
    kosztów. Jednakże wykładnia tego przepisu powinna prowadzić do uznania, że mowa tu o
    tzw. kosztach pasywnych i to w części finansowej oraz takich, które dotyczą miejsca
    powstawania prawa własności intelektualnej. Głównymi kosztami poniesionymi przez
    Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności lub kosztami, jakie zamierza ponieść,
    są koszty bezpośrednio związane z działalności polegającą na realizacji praw autorskich
    opisanych szczegółowo w stanie faktycznym, tj.:
    1. sprzęt komputerowy (laptopy, komputery) i peryferia komputerowe (myszki, dyski,
    monitory) oraz urządzenia multimedialne - do bezpośredniego tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania oraz jego testowania;
    2. kursy i szkolenia programistyczne, literatura fachowa - do stałego podnoszenia wiedzy i
    kwalifikacji zawodowych Wnioskodawcy;
    3. koszty samochodowe (paliwo, leasing samochodu) - ponoszone w celu dojazdu
    Wnioskodawcy do klienta (Zleceniodawcy);
    4. Internet - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem (Zleceniodawcą) oraz do
    łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez Internet, dostępu do
    wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej, tworzenia i rozwijania
    Oprogramowania;
    5. telefon i koszty telekomunikacyjne - do komunikowania się Wnioskodawcy z klientem
    (Zleceniodawcą) oraz do łączenia się z serwerami wysyłającymi dane do programu przez
    Internet, dostępu do wiedzy i narzędzi programistycznych, komunikacji elektronicznej,
    tworzenia i rozwijania Oprogramowania;
    6. koszty usług księgowych - związane z prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością
    programistyczną. Księgowość wskazuje jakie koszty są kosztami poniesionymi w danym
    okresie, wskazuje prawidłowość przyporządkowania ze strony księgowej danych kosztów
    do IP oraz umożliwia rozdział faktury za usługi, ponadto wskazuje pod którą pozycją dany
    koszt znajduje się w KPiR;
    7. koszty urządzeń i materiałów biurowych (materiały i sprzęty biurowe i eksploatacyjne) -
    dla tworzenia Oprogramowania Wnioskodawca musi utrzymywać i rozwijać odpowiednie
    zaplecze techniczne i biurowe.
    Wnioskodawca przyporządkowuje poszczególne wydatki do działań, które traktuje jako
    konkretne prace rozwojowe na podstawie klucza przychodowego. Wnioskodawca nie
    zalicza do wskaźnika nexus wszystkich wydatków, jakie przypisuje on do kosztów
    uzyskania przychodów z konkretnego programu komputerowego, a jedynie te
    bezpośrednio związane z tworzeniem lub rozwijaniem programu komputerowego.

    Wyżej opisane koszty uznać więc należy za koszty bezpośrednie, a więc takie, których
    wartość powinna zostać zaliczona przy obliczaniu wskaźników Nexus. Wnioskodawca
    będzie ustalać odrębne wskaźniki Nexus dla poszczególnych „Praw IP Box”.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Źródła przychodów
    Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
      a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
      b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
      c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
          zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
          przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
          wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
          niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
          przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
          prowadzoną działalnością.
    Definicja działalności badawczo-rozwojowej
    Ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 5a pkt 38
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z którą:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej – oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych – oznacza to:

      a. badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2022 r. poz. 574, z późn. zm.),
      b. badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Definicja prac rozwojowych
    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych – oznacza to prace rozwojowe w
      rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie
      wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 742 ze zm.):
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
      1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
      2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Stosownie do art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie
      narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz
      projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
      procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe
      zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że wykonywał Pan działalność opisaną we
    wniosku polegającą na pracach programistycznych, których dotyczy wniosek od 1 stycznia
    2019 r. do 31 grudnia 2022 r. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej zajmuje
    się Pan:
    1) wymyślaniem, prototypowaniem i dostarczaniem gotowych przeciwników (AI) na
      potrzeby gier komputerowych, a w szczególności Wnioskodawca skryptuje ich logikę,
      tworząc tzw. drzewo zachowań, integruje to z dostarczanymi przez innych członków
      zespołu modelami i animacjami oraz tworzy tzw. umiejętności specjalne, łączące kod z
      dodatkowymi animacjami, efektami specjalnymi i dźwiękami, mającymi na celu
      wytworzenie unikalnego doświadczenia podczas konfrontacji gracza z danym AI w grze;
    2) tworzeniem dokumentacji technicznej, testów grupowych,
    3) implementowaniem feedbacku,
    4) rozwojem danej postaci,
    5) naprawą błędów na dalszym etapie "życia" produktu.
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez Pana
    efektów tych prac (Oprogramowania opisanego we wniosku).

    Kryteria działalności badawczo-rozwojowej
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że innowacyjność Oprogramowania”/„programów
    komputerowych” wskazanych we wniosku, które tworzył/tworzy/będzie Pan tworzył i
    rozwijał/rozwija/będzie Pan rozwijał, w okresie, którego dotyczy wniosek, w oparciu o
    zlecone przez Zleceniodawcę prace programistyczne w stosunku do których przenosił
    /przenosi/będzie Pan przenosił autorskie prawa majątkowe na rzecz Zleceniodawcy
    polega na tym, że oprogramowanie działa w pełni w chmurze, jest skalowalne i zapewnia
    wykorzystanie pełnej mocy obliczeniowej a także nowoczesnych algorytmów sztucznej
    inteligencji. Ponadto innowacyjność oprogramowania polega na zastosowaniu do jego
    wytworzenia nowoczesnych technologii oraz innowacyjnego podejścia. Oprogramowanie
    zapewnia wysoki poziom bezpieczeństwa co jest dodatkowym punktem innowacyjności.
    Dodatkowym atutem, który podbija innowacyjność aplikacji jest jej zastosowanie na
    innowacyjnym rynku. Twórczy charakter działalności opisanej we wniosku w odniesieniu
    do „oprogramowania”, którego dotyczy wniosek przejawia się w wytworzeniu przez Pana
    programów komputerowych o cechach, funkcjonalnościach i specyfikacji
    niewystępujących wcześniej w praktyce gospodarczej. Podkreśla Pan, że każde zadanie lub
    problem w zakresie tworzenia oprogramowania można rozwiązać na wiele różnych
    sposobów przy wykorzystaniu wielu dostępnych narzędzi. Wybór, dostosowanie oraz
    ulepszenie już istniejących rozwiązań zależy tylko i wyłącznie od Pana wiedzy,
    doświadczenia oraz wyobraźni. Wybiera Pan bowiem rodzaj i sposób analizowania danych
    celem możliwości zastosowania ich do nowych lub ulepszonych programów
    /oprogramowań i przygotowuje do nich analizę. Wskazuje Pan, że wykonywane czynności
    nie są projektami powtarzalnymi - każdy nowy program komputerowy wymaga
    indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości
    technologii oraz ma dotyczyć innego środowiska programowego, sprzętowego lub
    biznesowego. W swojej działalności zawsze stara się Pan dostarczyć najnowsze
    rozwiązania w branży, zapoznając się z obecnym stanem techniki w branży IT oraz z
    aktualnymi zastosowaniami wprowadzonymi w Pana działalności.
    W celu realizacji projektów, w ramach których tworzy i ulepsza Pan oprogramowanie,
    podejmuje Pan szereg działań zmierzających do usprawnienia istniejącego już wcześniej
    oprogramowania, począwszy od ustalenia wymagań podmiotu zlecającego i
    sformułowania w związku z tym problemu rozwojowego, przez analizę funkcjonowania
    dotychczasowego programu, wykorzystanie posiadanej przez Pana wiedzy w celu
    wymyślenia i zaproponowania innego, bardziej nowoczesnego rozwiązania, które
    zmieniłoby na lepsze motorykę programu i niosłoby za sobą dodatkowe, nowe
    funkcjonalności, które uczyniłyby działanie programu bardziej atrakcyjnym dla
    użytkownika, aż po stworzenie kodu źródłowego i wynikowego nadpisanego fragmentu
    oprogramowania, który sam w sobie stanowił samodzielny program komputerowy
    podlegający ochronie na mocy przepisów o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

    Podejmuje Pan następujące działania zmierzające do usprawnienia oprogramowania: -
    projektowanie nowszej bardziej niezawodnej architektury oprogramowania, -
    implementację (tworzenie) oprogramowania, - testowanie oprogramowania, - konieczność
    projektowania stosownych algorytmów - automatyzacje wdrożeń. Tworzy Pan
    oprogramowanie w językach/technologiach (...) oraz powiązanych z nimi narzędziach do
    skryptowania/programowania jak np. technologia (...). Używanie nowych narzędzi w
    zakresie oprogramowania wskazanego powyżej i technologii tworzenia architektury tego
    oprogramowania znacząco różnicuje tworzone lub modyfikowane oprogramowanie od
    istniejących rozwiązań. Nowoczesne technologie programistyczne w tym tworzenia
    algorytmów wprowadzają nowe funkcje, poprawiają wydajność oprogramowania i
    rozszerzają jego możliwości. Wykorzystuje Pan indywidualnie dobraną architekturę, która
    w pełni odpowiada na potrzeby konkretnego projektu, a wcześniej ta architektura nie
    występowała w Pana praktyce gospodarczej. Okoliczność dodania nowych, zupełnie od
    nowa opracowanych funkcjonalności, parametrów działania, zasad działania i nowych
    cech powoduje, że wytworzone nowe „Oprogramowanie” różni się od rozwiązań już
    funkcjonujących u Pana i Pana Zleceniodawcy. Powstaje nowy produkt, który nie istniał
    wcześniej. Oryginalność polega na zastosowaniu oryginalnych, nowatorskich rozwiązań
    programistycznych. Oryginalność wynika również z faktu, że „Oprogramowanie” stanowi
    efekt Pana pracy, przy której wykonywaniu miał Pan zapewnioną swobodę tworzenia, a
    Pana praca nie polegała na kopiowaniu istniejącego już utworu. Oryginalność wynika
    również z faktu, że efekty Pana działania stanowią coś wcześniej nieznanego jego twórcy -
    Panu. Oprogramowanie tworzone i rozwijane na rzecz Pana klienta powoduje stworzenie
    zupełnie nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości i oryginalności jest
    spełniona. Tworzone oprogramowania są oryginalne, nie mają swoich odpowiedników na
    rynku (nie ma takich rozwiązań na rynku) i odpowiadają na potrzeby Pana klienta. To co
    wyróżnia oprogramowanie tworzone przez Pana to wysoki poziom konfigurowalności,
    łatwość i niski koszt wdrożenia oraz elastyczność w dostosowywaniu do zmieniających się
    potrzeb zleceniodawcy oraz nowych technologii pojawiających się na rynku oraz
    stosowanie najnowszych wzorców tworzenia architektury. Każdorazowe zastosowanie
    odpowiednio dobranej i zaprojektowanej przez Pana mieszanki technologii (...)
    oprogramowanie po jego wytworzeniu lub rozwinięciu różni się od rozwiązań już u niego
    funkcjonujących. Oprogramowanie jest dostosowane do konkretnych potrzeb podmiotów
    zlecających - tworzone są różne funkcjonalności różnych systemów, rozwiązania
    stosowane do wytworzenia każdej z nich wymagają zindywidualizowanego podejścia,
    kreatywności, nie powielają się. Wskazuje Pan, że stosowanie odpowiednich
    innowacyjnych wzorców tworzenia architektury stanowi dodatkowy wyróżnik.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania
    wymienionego Oprogramowania ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny
    oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od
    dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według
    pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym,
    że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium

    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wyjaśnił Pan, że działalność w ramach, której tworzy i rozwija Pan oprogramowanie
    prowadzona jest w sposób zaplanowany, metodyczny, według pewnego systemu, z
    przyjęciem określonych celów do osiągnięcia. Pana celem jest dostarczenie klientowi
    programów komputerowych realizujących założenia biznesowe klienta, tj. w szczególności:
    tworzenie kodu spełniającego założone wskaźniki jakości i efektywności, tworzenie kodu z
    zachowaniem odpowiedniej struktury (w tym z wykorzystaniem optymalnych narzędzi,
    funkcji i języków programowania), tworzenie kodu programu komputerowego, który
    realizuje cele biznesowe klientów, tworzenie architektury oprogramowania w celu
    poprawy jakości korzystania z oprogramowania, Finansowanie następuje ze środków
    własnych. Opracowanie ww. programów komputerowych nastąpiło z wykorzystaniem
    pracy własnej oraz własnych środków finansowych w ramach indywidualnej pracy
    kreatywnej, realizowanej w porozumieniu z przedstawicielami klienta. Stopień realizacji
    założonych celów był wystarczający dla uznania, że oprogramowanie wypełnia cele
    biznesowe klienta. Systematyczność polega na prowadzeniu praz w metodyczny sposób,
    czego wymaga specyfika tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu jaki ma
    on spełniać, ustalenia sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac (ustalenie harmonogramu prac,
    kolejności wykonywania poszczególnych czynności), weryfikacja (ustalenie czy zostały
    osiągnięte założone efekty prac, ewentualne wprowadzanie poprawek i udoskonaleń
    prowadzących do osiągnięcia założonego rezultatu), zakończenie (zdanie efektów prac).
    Harmonogramy prac są ustalane na bieżąco w toku realizacji projektów. W trakcie prac
    może dochodzić do zmiany harmonogramów, np. poprzez zmiany terminów zakończenia
    poszczególnych etapów prac. Tak realizowane, dynamiczne harmonogramy były przez
    Pana zawsze faktycznie zrealizowane w odniesieniu do ww. programów komputerowych.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanego przez Pana
    Oprogramowania jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Wyjaśnił Pan także, że zasobami wiedzy, którymi Pan dysponował są technologie
    informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach informatycznych,
    występujących zarówno w ogólnym stanie nauki jak i w środowisku, w którym
    funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Ustawodawca jednakże nie
    przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów wiedzy, dlatego
    istotny jest element celowościowy, jaki Pan uwzględnia w swojej działalności. Dotychczas
    w swojej działalności oferował Pan usługi programistyczne. Sprzedawał także autorskie
    prawa majątkowe do wytwarzanych przez siebie programów. Programy komputerowe

    oferowane w Pana działalności opierały się na Pana wiedzy z zakresu informatyki i
    programowania oraz najnowszych rozwiązań z dziedziny masowego pozyskiwania i
    przetwarzania danych. Przy tworzeniu od podstaw/ulepszaniu „oprogramowania”
    każdorazowo korzystał Pan z nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie
    inne rozwiązania.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań.
    Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które
    wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    (i) badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    (ii) prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.
    Należy zwrócić uwagę na wyłączenie zawarte w art. 4 ust. 3 tej ustawy, mogące odnosić się
    do wielu przejawów aktywności podatnika. Zastrzeżenie zostało wprowadzone w celu
    wyeliminowania z zakresu działalności badawczo-rozwojowej tych przejawów aktywności
    podatnika, które mimo ulepszenia istniejących procesów lub usług, z uwagi na swoją
    cykliczność (okresowość) oraz brak innowacyjnego charakteru (rutynowość), nie mogą
    stanowić prac rozwojowych.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej obejmuje m.in. prace rozwojowe w rozumieniu
    ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.
    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
        nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
        wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
        nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się
        z wiedzą, zrozumienie jej;
        łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą
        z różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych
        oraz pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych
        celów badan rozwojowych;
        kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i
        łączenia wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych
        procesów, aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac
        rozwojowych;
        wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla
        osiągnięcia celów prac rozwojowych.

    Co istotne, całość ww. czynności służy:
        planowaniu produkcji oraz
        projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów,
        procesów lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, w ramach podejmowanej działalności podejmuje Pan
    działalność twórczą, która obejmuje nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub
    oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych,
    ulepszonych lub nowych produktów (oprogramowania), z wyłączeniem działalności
    obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany
    mają charakter ulepszeń. Działania te podejmowane są przez Pana od momentu
    rozpoczęcia działalności opisanej we wniosku. Tym samym prowadzi Pan prace rozwojowe
    w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Wskazuje Pan, że
    brak prowadzenia prac rozwojowych uniemożliwiłby mu uzyskanie przychodu.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia i rozwijania,
    wymienionego Oprogramowania spełnia warunki do uznania jej za prace rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis sprawy stwierdzam, że
    opisane prace polegające na tworzeniu i rozwijaniu Oprogramowania spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Opodatkowanie preferencyjną stawką podatku
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
      1) patent,
      2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
      3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
      4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,

      5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt ochrony
      roślin,
      6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
      dopuszczonych do obrotu,
      7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
      prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
      8) autorskie prawo do programu komputerowego
      – podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
      ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska,
      oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których
      przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w
      ramach prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej.
    Stosownie do art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo- rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP Box jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według
      wzoru:
      (a + b) * 1,3
      a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Natomiast w myśl art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Na podstawie art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
      1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
      kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
      3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
      sprzedaży produktu lub usługi;
      4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
      własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
      postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który chce skorzystać z ww. preferencji, jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję rachunkową w sposób umożliwiający
    obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac
    badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności
    intelektualnej powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
      1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w prowadzonych
      księgach rachunkowych;
      2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
      kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
      3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
      kwalifikowanego dochodu;
      4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
      kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
      rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
      5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
      zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej w
      odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych usług –
      w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo własności
      intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze albo w
      produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie jest
      możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do art. 30cb ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    W myśl art. 30cb ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.

    Należy podkreślić, że stosowanie tej ulgi (niższej stawki podatku do kwalifikowanych
    dochodów) będzie prawem, a nie obowiązkiem podatnika. Jest to o tyle istotne, gdyż z
    korzystaniem z ulgi wiążą się dodatkowe obowiązki po stronie podatników, w
    szczególności obowiązek prowadzenia ewidencji pozwalającej na monitorowanie i
    śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych.
    Podatnik będzie miał możliwość stosowania niniejszej ulgi przez cały okres trwania
    ochrony prawnej kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W przypadku tych
    aktywów, które podlegają procedurze zgłoszenia/rejestracji, podatnik będzie mógł
    skorzystać z preferencji podatkowej od momentu zgłoszenia lub złożenia wniosku o
    rejestrację (obowiązek zwrotu kwoty ulgi w przypadku wycofania wniosku, odmowy
    udzielenia prawa lub odrzucenia wniosku o rejestrację).
    Autorskie prawo do programu komputerowego objęte jest ochroną na mocy art. 74
    ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t. j. Dz. U. z
    2022 r. poz. 2509).
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    W związku z tym, że w Polsce oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w
    postaci zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych,
    oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy, jeśli jego wytworzenie, rozwinięcie lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-
    rozwojowych.
    Art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych brzmi:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 są obowiązani do
      wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w którym osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Oznacza to, że ulga IP Box jest preferencją podatkową, z której można skorzystać po
    zakończeniu roku podatkowego w zeznaniu rocznym.
    Z przedstawionych okoliczności analizowanej sprawy wynika, że:
    1) w ramach działalności gospodarczej tworzy i rozwija Pan Oprogramowanie;
    2) wykonuje Pan powyższe czynności w ramach prowadzonej przez Pana działalności
      badawczo-rozwojowej spełniającej definicję wskazaną w ustawie o podatku
      dochodowym od osób fizycznych;
    3) efektami Pana prac zawsze są programy komputerowe, które podlegają ochronie na
      podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych;
    4) przenosi Pan prawa majątkowe do powstałych utworów na Zleceniodawcę;
    5) powyższe przeniesienie następuje odpłatnie na mocy umowy;
    6) dochód z kwalifikowanych praw własności intelektualnej uzyskuje Pan ze sprzedaży
      praw majątkowych do programów komputerowych;
    7) od 1 stycznia 2019 r. prowadzi Pani na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
      przychodów i rozchodów ewidencję zgodnie z art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem, autorskie prawo do programu komputerowego (Oprogramowanie), wytwarzane
    lub rozwijane przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest kwalifikowanym

    prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia autorskich praw
    majątkowych do programów komputerowych na kontrahenta mieszczą się w kategorii
    przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, które są
    podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej w roku 2019, 2020, 2021 oraz 2022.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 2 i 3 również należało uznać za prawidłowe.
    Uwzględnienie kosztów przy ustalaniu wskaźnika nexus
    Pana wątpliwość budzi również kwestia uznania kosztów poniesionych na:
    1. sprzęt komputerowy i peryferia komputerowe oraz urządzenia multimedialne,
    2. kursy i szkolenia programistyczne, literaturę fachową,
    3. wydatki samochodowe,
    4. Internet,
    5. telefon i koszty telekomunikacyjne,
    6. usługi księgowe,
    7. urządzenia i materiały biurowe
    za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Należy zauważyć, że istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są
    lub ze swej natury nie mogą być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem
    lub ulepszeniem konkretnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
        wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
        kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
        dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym
    Wnioskodawca powinien również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na
    działalność badawczo-rozwojową związaną z danym prawem.
    Należy zatem przyjąć, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktyczne poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych koszty
    poniesione faktycznie przez podatnika, uwzględniane pod literą „a” we wzorze na
    wyliczenie wskaźnika, przez który przemnażany jest dochód z kwalifikowanego prawa
    własności intelektualnej osiągnięty w roku podatkowym, to koszty związane z prowadzoną

    bezpośrednio przez podatnika działalnością badawczo-rozwojową związaną z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, a nie koszty działalności badawczo-
    rozwojowej w rozumieniu art. 26e ww. ustawy, zawężone do tzw. kosztów
    kwalifikowanych.
    Jak wskazuje Minister Finansów w objaśnieniach z 15 lipca 2019 r., zgodnie z akapitem 39
    Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być uwzględniane we
    wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach podatkowych, zgodnie z
    ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów kalkulacji wskaźnika należy
    rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu OECD), niż w odniesieniu do
    ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie pozostałych przepisów ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Należy także wspomnieć, że wskaźnik nexus „(...) służy do określania tej części dochodu z
    kwalifikowanego IP, która podlega preferencyjnej 5% stawce podatkowej, powinien być
    liczony kumulatywnie na przestrzeni lat. Oprócz właściwych przepisów o IP BOX,
    potwierdzają to wytyczne przedstawione przez OECD w Raporcie BEPS Działanie nr 5
    (akapit 45 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5)”.
    Wobec powyższego należy podkreślić, że wysokość dochodu z kwalifikowanego IP ustala
    się jako iloczyn:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
        wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca
        ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zatem dla potrzeb obliczenia podstawy opodatkowania podlegającej preferencyjnemu
    opodatkowaniu stawką 5% podatnik jest zobowiązany do wyliczenia dwóch
    podstawowych wartości:
        dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym oraz
        wskaźnika, którym zostanie przemnożony powyższy dochód.
    Tym samym wydatki poniesione przez Pana na sprzęt komputerowy i peryferia
    komputerowe oraz urządzenia multimedialne, kursy i szkolenia programistyczne,
    literaturę fachową, wydatki samochodowe, Internet, telefon i koszty telekomunikacyjne,
    usługi księgowe oraz urządzenia i materiały biurowe, mogą stanowić koszty, o których
    mowa w lit. a) wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
    jako koszty prowadzonej bezpośrednio przez Pana działalności badawczo-rozwojowej
    związanej z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytania nr 4 również należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczystanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie
        zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje
        się Pan do interpretacji.

        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.