Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-2.4012.831.2024.1.KS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-20
Teza: Brak uznania czynności, w ramach których Wnioskodawca będzie wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. Inwestycji.
Słowa kluczowe: gmina; odliczenia-brak prawa do odliczenia; projekt
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Świadczenie usług; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1. Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu nabycia towarów i usług  
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.-ust. 1; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 grudnia 2024 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie braku uznania
    czynności, w ramach których będą Państwo wykorzystywać majątek powstały w ramach
    Inwestycji pn. „(...)” za czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem VAT oraz braku
    prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją ww. Inwestycji.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT.
    Wnioskodawca zamierza zrealizować inwestycję pn. „(...)” (dalej: Projekt lub Inwestycja).
    Inwestycja zostanie sfinansowana ze środków własnych Gminy oraz środków unijnych - w
    celu realizacji Projektu Gmina zamierza ubiegać się o dofinansowanie w ramach Funduszy
    Europejskich dla (...) 2021-2027.
    W ramach realizacji Inwestycji Gmina poniesie wydatki inwestycyjne (dalej: Wydatki
    inwestycyjne), które każdorazowo zostaną udokumentowane fakturami, na których Gmina
    oznaczona będzie jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Realizacja Projektu będzie polegać na modernizacji istniejącego budynku w celu
    stworzenia przestrzeni aktywności społecznej (w ramach przebudowy zaprojektowano
    salę główną z możliwością podziału na dwie sale, węzeł higieniczno-sanitarny, hol główny,
    aneks kuchenny, szatnie oraz magazyny podręczne, zakup sprzętów i wyposażenia) oraz
    zagospodarowaniu terenu wokół rzeczonego budynku (m.in. utworzenie siłowni
    zewnętrznej, budowa miejsca parkingowego dla osób niepełnosprawnych, zakup i montaż
    ławek solarnych, budowa zadaszonego miejsca na odpady oraz utworzenie niecki
    retencyjnej).
    Wydatki inwestycyjne związane będą wyłącznie z wykonywaniem przez Gminę czynności
    nieodpłatnych na rzecz lokalnej społeczności - utworzony w ramach Inwestycji obiekt
    (dalej: Obiekt) wykorzystywany będzie bowiem przez Gminną Radę Seniorów,
    Młodzieżową Radę Gminy oraz interesariuszy zadań określonych w Gminnym Programie
    Rewitalizacji, jak również w celu organizacji wydarzeń społecznych. Za korzystanie z
    Obiektu Gmina nie będzie pobierać od korzystających żadnych opłat. Ponadto, w trakcie
    trwałości projektu Gmina nie będzie także wykorzystywać majątku powstałego w ramach
    realizacji Inwestycji do żadnych czynności odpłatnych, w szczególności zamiarem Gminy
    nie jest wynajem/dzierżawa ani jakakolwiek inna forma odpłatnego udostępniania
    Obiektu. W konsekwencji, Gmina nie będzie czerpać żadnych dochodów z tytułu
    wykorzystywania przedmiotowego majątku.
    Końcowo, Gmina pragnie wskazać, że realizacja przedmiotowej inwestycji należy do zadań
    własnych Gminy, wynikających z przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie
    gminnym (Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.; dalej: ustawa o samorządzie gminnym).
    Zgodnie, bowiem z art. 7 ust. 1 pkt 15 i pkt 17 ustawy o samorządzie gminnym, do zadań
    własnych Gminy należą w szczególności sprawy dotyczące utrzymania gminnych obiektów
    i urządzeń użyteczności publicznej oraz wspierania i upowszechniania idei samorządowej,
    w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania
    programów pobudzania aktywności obywatelskiej.
    Pytania

    1) Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie
      wykorzystywany przez Gminę do jakichkolwiek czynności podlegających
      opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT?
    2) Czy Gminie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1
    W opisanym zdarzeniu przyszłym, czynności, w ramach których Gmina będzie
    wykorzystywać majątek powstały w ramach Inwestycji, nie stanowią czynności
    podlegających opodatkowaniu VAT w rozumieniu art. 5, 7 lub 8 ustawy o VAT.
    Ad 2
    Gminie nie będzie przysługiwać prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego w związku z realizacją Inwestycji.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1 i 2
    Zważywszy na fakt, że majątek będący przedmiotem Inwestycji będzie wykorzystywany
    przez Gminną Radę Seniorów, Młodzieżową Radę Gminy oraz interesariuszy zadań
    określonych w Gminnym Programie Rewitalizacji, jak również w celu organizacji wydarzeń
    społecznych, zdaniem Gminy, nie będzie on wykorzystywany w ramach jakichkolwiek
    czynności opodatkowanych VAT. Gmina wykorzystywać będzie mienie w ramach zadań
    własnych związanych z upowszechnianiem idei samorządowej, w tym tworzeniem
    warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażaniem programów
    pobudzania aktywności obywatelskiej (art. 7 ust. 1 pkt 17 ustawy o samorządzie
    gminnym). Obiekt ten nie będzie jednocześnie wykorzystywany do żadnych odpłatnych
    czynności podlegających opodatkowaniu VAT. Tym samym nie będzie tu dochodzić do
    odpłatnej dostawy towarów czy odpłatnego świadczenia usług, a Obiekt wykorzystywany
    będzie wyłącznie w ramach zadań własnych Gminy (czynności o charakterze publicznym,
    niepodlegające opodatkowaniu VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego. Stosownie natomiast do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT,
    kwotę podatku naliczonego stanowi m.in. suma kwot podatku określonych na fakturach
    otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z treści powyższej regulacji wynika, że prawo do odliczenia podatku naliczonego
    przysługuje podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Przedstawiona powyżej zasada wyklucza więc możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które
    nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Dla oceny możliwości skorzystania z prawa do odliczenia w każdym przypadku istotne jest
    więc ustalenie, czy podmiot posiada status podatnika VAT oraz czy towary i usługi, przy
    zakupie których naliczono VAT, w szczególności pozostają w bezspornym związku z
    wykonywanymi przez niego czynnościami opodatkowanymi.
    Odnosząc się do wskazanej powyżej przesłanki warunkującej możliwość skorzystania z
    prawa do odliczenia podatku naliczonego, tj. związku ponoszonych wydatków z
    wykonywaniem czynności opodatkowanych, zdaniem Gminy, brak jest bezsprzecznego i

    bezpośredniego związku pomiędzy wydatkami ponoszonymi na realizację Projektu, a
    wykonywaniem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT podlegają m.
    in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jednocześnie w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, przez dostawę towarów rozumie się
    przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, przez świadczenie usług rozumie się każde
    świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
    niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów.
    Z wyżej przytoczonych przepisów wynika, że na gruncie przepisów ustawy o VAT
    opodatkowaniu podlega dostawa towarów lub świadczenie usług wyłącznie wówczas, gdy
    mają one charakter odpłatny (z pewnymi wyjątkami dotyczącymi nieodpłatnych świadczeń
    zrównanych z czynnościami świadczonymi odpłatnie, które nie znajdują zastosowania w
    przedmiotowej sprawie).
    W związku z powyższym, zdaniem Gminy, realizacja przedmiotowej inwestycji nie będzie
    związana z wykonywaniem czynności, które podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT -
    jak zostało bowiem wskazane, za korzystanie z Obiektu Gmina nie będzie pobierać od
    korzystających żadnych opłat. Ponadto, w okresie trwałości Projektu Gmina również nie
    będzie czerpać żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania przedmiotowego majątku. W
    konsekwencji, warunek związku ponoszonych wydatków z czynnościami opodatkowanymi
    nie zostanie spełniony i tym samym Gmina nie będzie uprawniona do odliczenia podatku
    naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowego Projektu.
    Stanowisko Gminy znajduje potwierdzenie w licznych interpretacjach indywidualnych
    przepisów prawa podatkowego w zakresie VAT.
    Przykładowo w interpretacji indywidualnej z 28 grudnia 2023 r., sygn. 0114-KDIP1-
    2.4012.565.2023.1.RM, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdził, że: „(...) warunki
    uprawniające do odliczenia podatku VAT naliczonego nie będą spełnione, ponieważ - jak
    Państwo wskazali - modernizacja budynku (...), dokonana w ramach opisanego projektu,
    przyczyni się do rozwoju ogólnodostępnej infrastruktury kulturalnej i rekreacyjnej. Efekty
    projektu będą służyć wyłącznie do celów niekomercyjnej aktywności społecznej i nie będą
    związane ze sprzedażą opodatkowaną ani zwolnioną od podatku VAT. Zatem, w niniejszej
    sprawie podatek naliczony związany z wydatkami objętymi realizacją przedmiotowego
    projektu nie jest związany z wykonywaniem czynności opodatkowanych w ramach
    działalności gospodarczej. Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz
    przedstawione okoliczności sprawy należy zatem uznać, że w analizowanej sprawie nie
    będą spełnione przesłanki wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy uprawniające do odliczenia
    podatku naliczonego. W konsekwencji, nie będą Państwo mieli prawa do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy w
    związku z realizacją opisanego projektu”.
    Reasumując, zdaniem Gminy:
        majątek będący przedmiotem Inwestycji nie będzie wykorzystywany przez Gminę
        do jakichkolwiek czynności podlegających opodatkowaniu VAT,
        nie będzie przysługiwać jej prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków
        związanych z realizacją Projektu z uwagi na brak związku ponoszonych wydatków z
        czynnościami opodatkowanymi VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają
      odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Jak wynika z treści art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie
      prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać
    się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i
    zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie). Przy ocenie charakteru świadczenia jako
    usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do grona usług każde świadczenie,
    które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć również należy, że usługą będzie
    tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca
    świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym.
    W związku z powyższym czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy
    wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może
    zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym związek pomiędzy
    otrzymywaną płatnością, a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności musi mieć
    charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w
    zamian za to świadczenie.
    Stosownie do art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez
      względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub
      usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a
      także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza
      obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub
      wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Natomiast, jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te
      organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla

      realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na
      podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej - (Dz. Urz. UE. L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z
    którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w
      związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.
    Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch
    przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego
    zadań oraz gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na
    podstawie umów cywilnoprawnych.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem, jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług
    jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny. Będą to
    zatem wszystkie realizowane przez te jednostki czynności w sferze ich aktywności
    cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości),
    wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych). Tylko w
    tym zakresie ich czynności mają bowiem charakter działalności gospodarczej w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z przepisem art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1465 ze zm.):
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.
    Natomiast w myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 15 i 17 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy utrzymania gminnych obiektów i
      urządzeń użyteczności publicznej oraz obiektów administracyjnych, wspierania i
      upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i
      rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności
      obywatelskiej.
    Z opisu wynika, że zamierzają Państwo zrealizować inwestycję pn. „(...)”. Inwestycja
    zostanie sfinansowana ze środków własnych Gminy oraz środków unijnych. W ramach

    realizacji Inwestycji poniosą Państwo wydatki inwestycyjne, które każdorazowo zostaną
    udokumentowane fakturami, na których będą Państwo oznaczeni jako nabywca towarów i
    usług. Wydatki inwestycyjne związane będą wyłącznie z wykonywaniem przez Państwa
    czynności nieodpłatnych na rzecz lokalnej społeczności. Utworzony w ramach Inwestycji
    obiekt wykorzystywany będzie przez Gminną Radę Seniorów, Młodzieżową Radę Gminy
    oraz interesariuszy zadań określonych w Gminnym Programie Rewitalizacji, jak również w
    celu organizacji wydarzeń społecznych. Za korzystanie z Obiektu, nie będą Państwo
    pobierać od korzystających żadnych opłat. W trakcie trwałości projektu, nie będą Państwo
    także wykorzystywać majątku powstałego w ramach realizacji Inwestycji do żadnych
    czynności odpłatnych, w szczególności zamiarem Gminy nie jest wynajem/dzierżawa ani
    jakakolwiek inna forma odpłatnego udostępniania Obiektu. Nie będą Państwo czerpać
    żadnych dochodów z tytułu wykorzystywania ww. majątku. Realizacja inwestycji należy do
    zadań własnych Gminy, wynikających z przepisów z art. 7 ust. 1 pkt 15 i pkt 17 ustawy o
    samorządzie gminnym.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą braku uznania czynności, w ramach
    których będzie wykorzystywany majątek powstały w ramach realizowanej Inwestycji za
    czynności podlegające opodatkowaniu.
    W omawianej sprawie, realizując Inwestycję będą działali Państwo w ramach reżimu
    publicznoprawnego. Jak wynika z okoliczności sprawy, majątek powstały w ramach
    Inwestycji będzie udostępniany nieodpłatnie i nie będzie wykorzystywany do żadnych
    czynności odpłatnych, a poprzez jego udostępnienie będą realizowali Państwo swoje
    zadania własne. Wobec powyższego, realizując Inwestycję nie będą działali Państwo w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    Zatem czynności w ramach których nastąpi wykorzystywanie Inwestycji będą realizowane
    poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Tym samym
    w tym zakresie nie będą występowali Państwo w charakterze podatnika podatku VAT, o
    którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, bowiem będą działali Państwo jako organ władzy w
    rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy. W konsekwencji czynności te nie będą czynnościami
    podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
    A zatem czynności, w ramach których Państwo będą wykorzystywali majątek powstały w
    ramach Inwestycji, nie będą czynnościami podlegającymi opodatkowaniu VAT w
    rozumieniu art. 5, art. 7 lub art. 8 ustawy.
    Tym samym, Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1
    należało uznać za prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również kwestii braku prawa do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z realizacją ww. Inwestycji.
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy. Stosownie do treści ww. przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Według art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje
    wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje

    podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem
    podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, tzn. takich,
    których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca zapewnił podatnikowi prawo do odliczenia
    podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego
    zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia
    przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków,
    które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
    podatku naliczonego.
    Jak stanowi art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy:
      Nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku
      lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku gdy
      transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona
      od podatku.
    Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do
    podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w
    sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.
    Zgodnie z art. 88 ust. 4 ustawy:
      Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do
      podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96,
      z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.
    Zgodnie z powyższą regulacją, z prawa do odliczenia podatku skorzystać mogą wyłącznie
    podatnicy, którzy są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni.
    Zatem, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego związanego z dokonanym nabyciem towarów i usług, w
    pierwszej kolejności powinien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go - dla tej
    czynności - za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    W analizowanej sprawie warunki wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy, uprawniające do
    odliczenia nie są/nie będą spełnione, gdyż w związku z realizacją Inwestycji nie będą
    działali Państwo jako podatnik podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a
    dokonywane nabycia towarów i usług w związku z realizacją ww. Inwestycji, nie będą miały
    związku z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT.
    W konsekwencji, nie będzie przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku
    naliczonego w związku z realizacją Inwestycji pn. „(...)”.
    W świetle powyższego, Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 należało uznać za
    prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
        dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.