Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB1/423-39/a/07/AW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2007-08-27
Teza: Czy rozbudowa (modernizacja hotelu) zwiększająca wartość użytkową środka trwałego z dnia przyjęcia do używania, stanowi ulepszenie środka trwałego?
Słowa kluczowe: środek-środek trwały; środek-środek trwały-ulepszenie środka trwałego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16g

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zmianami) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 06 sierpnia 2007 r. (data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości uznania inwestycji polegającej na rozbudowie i modernizacji hotelu jako ulepszenie środka trwałego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 06 sierpnia 2007 r. (data wpływu) został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej możliwości uznania inwestycji polegającej na rozbudowie i modernizacji hotelu jako ulepszenie środka trwałego oraz wartości początkowej ulepszonego środka trwałego, i ustalenia okresu amortyzacji ulepszonego środka trwałego.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

Sp. z o.o. w 2002 r. kupiła za kwotę 2.200.000 zł nieruchomość wraz z budynkiem hotelu. W roku tym Spółka wprowadziła budynek do Ewidencji Środków Trwałych i rozpoczęła jego amortyzację stosując 10 – letni okres amortyzacji. W latach 2005–2007 Spółka dokonała rozbudowy budynku hotelu poprzez dobudowanie nowego skrzydła, nowego piętra, modernizację istniejących pomieszczeń, dobudowanie restauracji i SPA, stworzenie nowych sal konferencyjnych. Koszty rozbudowy i modernizacji wynosiły około 9.000.000 zł. W czerwcu 2007 r. Spółka uzyskała zgodę na użytkowanie rozbudowanej części hotelu i po tym momencie rozpoczęła amortyzację ulepszonego środka trwałego.

Poniesione wydatki spowodowały wzrost wartości użytkowej hotelu. Zwiększył się przewidywany okres używania środka trwałego, zwiększyła się jakość produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonego środka trwałego, tj. jakość usług hotelowych.

**W związku z powyższym zadano następujące pytania.**

1.  Czy sp. z o.o. może do zaistniałego stanu fatycznego stosować przepis art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych i czy może uznać, że przeprowadzona inwestycja polegająca na rozbudowie i modernizacji hotelu spowodowała ulepszenie środka trwałego – budynku hotelu?
2.  Czy prawidłowe jest takie ustalenie wartości środka trwałego, że do niezamortyzowanej wartości środka trwałego zostanie dodana wartość poczynionych w celu ulepszenia nakładów i czy od tak ustalonej wartości można dokonywać odpisów amortyzacyjnych?
3.  Czy sp. z o.o. może zastosować 10 – letni okres amortyzacji ulepszonego środka trwałego – budynku hotelu i dokonywać odpisów amortyzacyjnych od wartości środka trwałego ustalonego w sposób określony w punkcie 2 przez okres od roku 2007 do roku 2017?

Odpowiedź na pytanie pierwsze stanowi przedmiot niniejszej interpretacji indywidualnej. Wniosek Spółki w zakresie pytania drugiego i trzeciego zostanie rozpatrzony odrębną interpretacją indywidualną.

Zdaniem wnioskodawcy przeprowadzona rozbudowa i modernizacja hotelu spowodowała ulepszenie środka trwałego – budynku hotelu. Nakłady poniesione na inwestycję rozbudowy i modernizacji są kilkukrotnie wyższe niż wartość początkowa środka trwałego. W wyniku tej inwestycji wzrosła wartość użytkowa hotelu w porównaniu z wartością z dnia przyjęcia środka trwałego do użytkowania.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.**

Stosownie do art. 16g ust. 13 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zmianami), jeżeli środki trwałe uległy ulepszeniu w wyniku przebudowy, rozbudowy, rekonstrukcji, adaptacji lub modernizacji, wartość początkową tych środków, ustaloną zgodnie z ust. 1 i 3-11, powiększa się o sumę wydatków na ulepszenie, w tym także o wydatki na nabycie części składowych lub peryferyjnych, których jednostkowa cena nabycia przekracza 3.500 zł. Środki trwałe uważa się za ulepszone, gdy suma wydatków poniesionych na ich przebudowę, rozbudowę, rekonstrukcję, adaptację lub modernizację w danym roku podatkowym przekracza 3.500 zł i wydatki te powodują wzrost wartości użytkowej w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środków trwałych do używania, mierzonej w szczególności okresem używania, zdolnością wytwórczą, jakością produktów uzyskiwanych za pomocą ulepszonych środków trwałych i kosztami ich eksploatacji.

Przyjętym w doktrynie poglądem jest, że z ulepszeniem środków trwałych mamy do czynienia gdy następuje ich:

1.  przebudowa, czyli zmiana (poprawienie) istniejącego stanu środków trwałych na inny,
2.  rozbudowa, tj. powiększenie (rozszerzenie) składników majątkowych, w szczególności budynków i budowli, linii technologicznych itp.,
3.  adaptacja, tj. przystosowanie (przerobienie) składnika majątkowego do wykorzystania go w innym celu niż ten, do którego był pierwotnie przeznaczony albo nadania mu nowych cech użytkowych,
4.  rekonstrukcja, tj. odtworzenie (odbudowanie) zużytych całkowicie lub częściowo składników majątkowych,
5.  modernizacja, tj. unowocześnienie środka trwałego.

Przed zakwalifikowaniem określonych wydatków do inwestycji należy każdorazowo, w stosunku do konkretnego środka trwałego, szczegółowo przeanalizować zakres rzeczowy wykonywanych robót porównując je do stanu istniejącego na podstawie dokumentacji technicznej, a w przypadku wątpliwości co do prawidłowej kwalifikacji poniesionych kosztów, koniecznym jest powołanie biegłego do spraw budowlanych, który w oparciu o stosowną dokumentację, oględziny wypowie się do charakteru poniesionych wydatków.

Ponadto aby uznać, że dany środek trwały został ulepszony musi zostać spełniony jeszcze jeden warunek, a mianowicie – wzrost wartości użytkowej środka trwałego w stosunku do wartości z dnia przyjęcia środka do używania.

Odnosząc powyższe uregulowania do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wskazać należy, że w wydatki w wysokości 9.000.000 zł poniesione przez Spółkę na rozbudowę i przebudowę budynku hotelowego, którego wartość początkowa wynosiła 2.200.000 zł stanowić będą wydatki na ulepszenie środka trwałego w rozumieniu art. 16g ust. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika bowiem, że wydatki poniesione przez Spółkę na rozbudowę i przebudowę podniosą wartość użytkową budynku w stosunku do jego wartości użytkowej z dnia przyjęcia do używania m.in. wydłużenie okresu użytkowania.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. św. Jakuba 20, 87-100 Toruń