Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0115-KDST2-1.4011.666.2024.2.JPO
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Możliwość opodatkowania dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową (opodatkowanie IP-BOX).
Słowa kluczowe: działalność-działalność badawczo-rozwojowa; IP Box; prace-prace rozwojowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Podstawa obliczenia i wysokość podatku.-Podatek od dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP BOX).
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 5a-pkt 38; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30ca; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 30cb

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowny Panie,

    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest
    prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 grudnia 2024 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy preferencyjnego opodatkowania dochodów generowanych przez prawa własności
    intelektualnej. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 16 stycznia 2025
    r. (data wpływu). Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Od 3 maja 2023 roku Wnioskodawca prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą w
    oparciu o wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. Główne
    PKD to 62.01.Z # działalność związana z oprogramowaniem. Wnioskodawca posiada
    nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w myśl art.
    3 ust. 1 oraz 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych opodatkowany jest
    w roku 2023 i 2024 skalą podatkową. Od roku 2025 Wnioskodawca planuje zmianę formy
    opodatkowania na 19% podatek liniowy. Dla celów podatku dochodowego Wnioskodawca
    prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Przedmiotem działalności
    Wnioskodawcy jest wytwarzanie programów komputerowych.
    Obecnie Wnioskodawca pracuje nad:
    (...)
    Wnioskodawca wytwarzając autorskie prawa do programu komputerowego korzysta z
    nowoczesnych języków programowania i technologii, takich jak:
    (...)
    Wybranie rozwiązań dedykowanych wyłącznie potrzebom Kontrahenta, kompatybilnych z
    jego branżą oraz rzeczywistością jego działalności wskazuje jednoznacznie na
    niepowtarzalność wytworzonego programu i wyklucza zastosowanie oprogramowania
    dostępnego na rynku. Pracując nad wytworzeniem oprogramowania Wnioskodawca
    nabywa, łączy, kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności
    dotyczące narzędzi informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia
    nowych, ulepszonych zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz
    aplikacji.
    W ramach działalności Wnioskodawca zdobywa, poszerza i łączy interdyscyplinarną
    wiedzę z zakresu tworzenia oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania
    stworzonych przez niego systemów i aplikacji. Zlecenia programistyczne realizowane
    przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie są
    wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez
    Kontrahenta. Jednakże ze względu na specyfikę świadczonych usług może okazać się
    niezbędne uzgodnienie czasu, bądź miejsca realizacji zlecenia przez Wnioskodawcę i
    Kontrahenta.
    Wnioskodawca współpracuje z kontrahentem w zakresie m.in. wytwarzania
    Oprogramowania. Wytwarzane przez podatnika Oprogramowanie podlega ochronie
    prawnej na podstawie art. 1 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2019 r. poz. 1231 z późn. zm.). Umowy zawarte
    pomiędzy podatnikiem, a kontrahentem wskazują m.in., że w zakresie związanym z
    wytwarzaniem Oprogramowania, podatnik przenosi na kontrahenta prawa autorskie do
    Oprogramowania, w zamian za wynagrodzenie. Tym samym wynagrodzenie otrzymane
    przez podatnika będzie przychodem z tytułu sprzedaży praw autorskich do
    Oprogramowania. Wartość wynagrodzenia za przeniesienie poszczególnych prawa

    autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo określana na koniec okresu
    rozliczeniowego na podstawie zaangażowania podatnika w prace nad Oprogramowaniem
    lub wynika bezpośrednio z umowy.
    Ponadto, podatnik może uzyskiwać również przychody z wykonywania innych usług
    informatycznych, które nie stanowią sprzedaży Oprogramowania – co nie jest
    przedmiotem niniejszego wniosku o interpretację.
    W praktyce gospodarczej Wnioskodawcy mogą zdarzyć się trzy sytuacje:
    1) Projekt – czyli wytworzenie oprogramowania # jest rozciągnięty w czasie, w
      konsekwencji czego można przypisać do niego kilka faktur przychodowych, wówczas
      część danej faktury, która obejmuje wynagrodzenie autorskie, stanowić będzie część
      ogółu wynagrodzenia za dany program komputerowy wykonywany w ramach danej
      umowy.
    2) W tym samym okresie rozliczeniowym prace prowadzone są nad kilkoma projektami,
      wtedy możliwe jest wyodrębnienie w ramach danej faktury przychodów pochodzących
      z poszczególnego projektu lub ich części.
    3) Projekt wytworzenia oprogramowania zamyka się w obrębie jednego okresu
      rozliczeniowego i jednej faktury przychodowej, wówczas część obejmująca
      wynagrodzenie z tytułu praw autorskich, będzie odnosiła się do przychodu z danego
      oprogramowania.
    Możliwość pozyskiwania zleceń oraz współpracy z kontrahentami w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej jest ściśle uzależniona od umiejętności i wiedzy Wnioskodawcy
    w zakresie projektowania i wdrażania nowych/ulepszonych rozwiązań związanych z
    tworzeniem Oprogramowania. Ekspercka wiedza oraz doświadczenie pozwalają na
    opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie ulepszonych technologicznie
    rozwiązań dla kontrahentów. Realizowane przez Wnioskodawcę prace w zakresie rozwoju
    Oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez łączenie i
    wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych, tworzone są zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają
    sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi technologicznemu. Oprogramowanie
    staje się jednocześnie nowym produktem Wnioskodawcy, które (po przejściu
    odpowiednich testów technicznych i technologicznych) następnie udostępniane jest
    kontrahentowi, w zamian za wynagrodzenie. Dlatego też, wytwarzane przez
    Wnioskodawcę Oprogramowania oparte są na indywidualnych, autorskich pomysłach i
    obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu, czynność programowania (tworzenia kodu
    źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i udoskonalanie dostępnych rozwiązań
    programistycznych. Niewątpliwie działania te prowadzone są w metodyczny sposób,
    wynika to ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj. określenie celu, jaki ma on
    spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór odpowiednich rozwiązań
    programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac, weryfikacja, zakończenie.
    Wnioskodawca bez wątpienia w ramach działalności gospodarczej prowadzi w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych
    zastosowań, które wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały
    miejsca. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest
    przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest
    spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Natomiast Oprogramowanie
    stworzone na rzecz konkretnych potrzeb Kontrahenta powoduje stworzenie zupełnie
    nowych funkcjonalności, co oznacza, że cecha twórczości jest spełniona. W ramach
    świadczonych usług zadaniem Wnioskodawcy jest projektowanie oprogramowania,
    programowanie nowych funkcjonalności wytworzonego oprogramowania, jak i również
    rozszerzanie i usprawnianie istniejących funkcjonalności.

    W tym miejscu należy podkreślić, że prowadzone prace rozwojowe nad
    Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych
    do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych. Prace realizowane przez
    Wnioskodawcę nie są również projektami powtarzalnymi – każda nowa funkcjonalność
    wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego zasobu wiedzy i
    znajomości technologii. W wyniku prowadzonych prac nad Oprogramowaniem powstaje
    nowy kod źródłowy stanowiący Oprogramowanie. Wnioskodawca ma z góry określoną
    rolę i wytwarza zdefiniowane i funkcjonalnie samodzielne elementy kodu źródłowego, tj.
    Oprogramowanie.
    Proces opracowywania Oprogramowania
    W związku ze stałym tworzeniem Oprogramowania, poprzez opracowywanie i wdrażanie
    nowych elementów, Wnioskodawca pracuje nad jego wytwarzaniem w usystematyzowany
    sposób, podzielony na etapy:
    1. praca nad przygotowaniem kodu Oprogramowania, zgodnie z założeniami danej
    technologii oraz wymaganiami technicznymi kontrahenta;
    2. ewentualne zmiany oraz poprawki związane z wytworzeniem Oprogramowania;
    3. przyjęcie przez kontrahenta danego elementu wytworzonego Oprogramowania.
    Zapotrzebowanie na dany rodzaj Oprogramowania zgłaszane jest Wnioskodawcy przez
    kontrahenta, który określa zakres zleconych podatnikowi prac. Bieżące prace projektowe
    związane z tworzeniem kodu Oprogramowania wymagają współdziałania Wnioskodawcy
    oraz kontrahenta, w celu weryfikacji postępów prac, odbioru oraz testowania
    poszczególnych elementów.
    W szczególności, proces tworzenia oprogramowania wymaga ciągłej komunikacji
    pomiędzy podatnikiem a kontrahentem (np. za pomocą Internetu) w celu nanoszenia
    korekt, weryfikacji poprawności wykonania kodu źródłowego itd. Na tym etapie
    Oprogramowanie jest również testowane przez kontrahenta, a w przypadku konieczności
    zwracane Wnioskodawcy w celu naniesienia zmian. Po zakończeniu danego etapu prac
    nad Oprogramowaniem i przyjęcia go przez kontrahenta, jest on dostarczany
    kontrahentowi (wraz z przeniesieniem praw autorskich do Oprogramowania na
    kontrahenta).
    Ze względu na specyfikę pracy związanej z tworzeniem Oprogramowania, Wnioskodawca
    może jednocześnie pracować nad kilkoma projektami, w ramach których tworzy
    Oprogramowanie. Koszty działalności związanej z wytwarzaniem Oprogramowania w
    ramach prowadzonej działalności, która opiera się głównie na wytwarzaniu, rozwijaniu
    programów komputerowych, podatnik ponosi lub będzie ponosił szereg wydatków w celu
    osiągnięcia przychodów lub zachowania źródła przychodów:
    1) zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego – na te wydatki
      składa się komputer wraz z urządzeniami peryferyjnymi niezbędnymi do jego obsługi
      (monitor, myszka, klawiatura, okablowanie, przejściówki, słuchawki, pendrive’y) oraz
      urządzenia typu smartfony oraz tablety; Wnioskodawca bez takiego sprzętu nie byłby
      w stanie wykonywać swojego zawodu, ponieważ jest to przedmiot służący m.in. do
      programowania, debugowania, kompilowania, testowania i tym podobnych czynności
      ukierunkowanych na tworzenie oprogramowania; tworzenie kodu zdecydowanie
      wymaga sprawnego i nowoczesnego sprzętu komputerowego i elektronicznego;
      sprzęt elektroniczny wspomaga wykonywaną pracę oraz uwydatnia jej efekty; w
      szybko zmieniającym się świecie technologii niekorzystanie przez Wnioskodawcę z
      nowoczesnych rozwiązań technologicznych prowadziłoby efektywnie do spadku
      wydajności jego pracy; tytułem przykładu: smartfon, oprócz sprawdzania
      kompatybilności oprogramowania (testowania), umożliwia również konsultację z
      Klientem, co służy personalizacji tworzonego oprogramowania i kodu, dostosowaniu
      go do indywidualnych potrzeb Klienta i jego oczekiwań, co bez wątpienia pozwala na

      maksymalne spersonalizowanie produktu; słuchawki natomiast umożliwiają
      Wnioskodawcy kontakt m.in. z kontrahentem; z całą pewnością należy stwierdzić, iż
      przedmioty te są ściśle związane z zawodem wykonywanym przez Wnioskodawcę i są
      niezbędne do prowadzenia działalności związanej z tworzeniem programu;
    2) księgowość # usługi księgowe pozwalają na wyszczególnienie koniecznej ewidencji na
      potrzeby skorzystania z preferencyjnej 5% stawki podatkowej (Ulga IP Box); należy
      podkreślić, że prowadzenie księgowości jest niezbędne do prowadzenia działalności
      „samo z siebie”, Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia
      przez siebie działalności gospodarczej, której zdecydowanie dominująca część polega
      na wytwarzaniu chronionych prawem autorskim utworów, a konkretniej programów
      komputerowych; koszt ten jest nieodzowny, jeśli wytwarzane oprogramowanie ma być
      wykonywane zgodnie z zasadami lege artis; ponadto, dzięki prowadzeniu księgowości
      przez specjalistów Wnioskodawca ma więcej czasu na wykonywanie prac
      programistycznych, co przekłada się na jakość tworzonego programu
      komputerowego; Wnioskodawca traktuje ten koszt jako stały element prowadzenia
      przez siebie działalności gospodarczej;
    3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy; są to obciążenia obowiązkowe,
      aby móc prowadzić legalnie jednoosobową działalność gospodarczą w Polsce, co w
      przypadku Wnioskodawcy przekłada się na możliwość świadczenia usług
      programistycznych; również nie można zapominać o celu wymienionych opłat, które
      mają za cel zapewnienie środków pieniężnych w razie niemożności wykonywania
      działalności przez Wnioskodawcę, co w dłuższej perspektywie wydłuży jego zdolność
      zawodową;
    4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu # nowoczesne formy komunikacji, za
      pośrednictwem Internetu lub usług telekomunikacyjnych, pozwalają na wymianę
      danych za pomocą Internetu, ściągania niezbędnych bibliotek do Oprogramowania,
      czy przesyłania efektów pracy (tj. Oprogramowania) kontrahentom do weryfikacji;
      ciągły i niezakłócony dostęp do Internetu jest istotnym elementem w pracy
      programistów; także możliwość przeprowadzania rozmów telefonicznych pozwala na
      komunikację z kontrahentem;
    5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna oraz dostęp do subskrypcji, dotyczących
      oprogramowania – bez stałego podnoszenia kwalifikacji i zdobywania nowych
      zasobów wiedzy Wnioskodawca nie byłby w stanie wytwarzać zindywidualizowanego
      oprogramowania, odpowiadającego wymogom kontrahenta;
    6) eksploatacja samochodu osobowego – Wnioskodawca na rzecz konkretnych prac
      rozwojowych korzysta z samochodu osobowego, który użytkuje w ramach leasingu
      operacyjnego. Pod pojęciem eksploatacji samochodu Wnioskodawca rozumie czynsz
      leasingowy, wydatki na paliwo, serwis samochodu, a także ubezpieczenie samochodu.
    W przeważającym zakresie uzyskiwane przez Wnioskodawcę przychody z działalności
    gospodarczej pochodzą z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania bądź części
    oprogramowania wytworzonych przez niego, w wyniku czego wymienione koszty
    uzyskania przychodu ponoszone przez Wnioskodawcę w ramach działalności
    gospodarczej uznawane są per se za koszty do obliczenia wskaźnika Nexus, o których
    mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT, tj. wydatki bezpośrednio
    powiązane z poszczególnymi Projektami realizowanymi przez niego. W przypadku braku
    możliwości alokowania konkretnego kosztu poniesionego przez Wnioskodawcę w ramach
    działalności gospodarczej do przychodów ze zbycia Oprogramowania Wnioskodawca
    przyporządkuje wydatki do przychodów ze zbycia Oprogramowania według proporcji.
    Proporcja zostanie ustalona jako stosunek przychodów ze zbycia Oprogramowania do
    przychodów ogółem Wnioskodawcy z prowadzonej działalności gospodarczej w danym
    okresie.

    Ewidencja rachunkowa kosztów kwalifikowanych
    Od 2023 roku Wnioskodawca prowadzi na bieżąco odrębną od podatkowej księgi
    przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy o PIT.
    Przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy ewidencjonowania zdarzeń na cele
    stosowania preferencji, dlatego też Wnioskodawca prowadzi taką ewidencję techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, która to obejmuje comiesięczne
    zestawienie dokumentów. Świadczone przez podatnika usługi dokumentowane są
    comiesięcznie wystawianymi fakturami sprzedaży. W prowadzonej ewidencji zostaje
    wskazany dla każdej faktury przychodowej współczynnik IP BOX. Współczynnik ten
    informuje jaka część przychodu z danej faktury, stanowi wynagrodzenie za przeniesienie
    autorskich praw do określonego programu komputerowego, wytworzonego przez
    Wnioskodawcę w danym okresie rozliczeniowym. Wnioskodawca wyodrębnił
    poszczególne programy komputerowe w prowadzonej ewidencji. W odniesieniu do
    każdego z nich Wnioskodawca ewidencjonuje potwierdzone fakturami/rachunkami
    przychody oraz odpowiadające im koszty z PKPiR (ze wskazaniem takich informacji jak
    nazwa kontrahenta, przedmiot kosztu, NIP kontrahenta, wartość kosztu, nr dokumentu,
    data wystawienia). W przypadku gdy w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawca
    osiąga przychody ze świadczenia usług innych niż programistyczne, koszty
    przyporządkowane są do przychodu, na który miały bezpośredni wpływ. Jeśli alokacja
    konkretnego kosztu nie jest możliwa, koszty te rozliczane są na wszystkie osiągnięte
    przychody w danym miesiącu, poprzez zastosowanie proporcji przychodowej. Na koniec
    każdego miesiąca kalendarzowego Wnioskodawca ustala dochód z każdego programu
    komputerowego. Równolegle, na koniec każdego okresu rozliczeniowego (miesiąc) w
    prowadzonej ewidencji, Wnioskodawca wyodrębnia koszty, o których mowa w art. 30ca
    ust. 4 w zw. z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT i uwzględnia je we wzorze w celu ustalenia
    wysokości wskaźnika Nexus, a następnie oblicza podstawę opodatkowania preferencyjną
    stawką. Wnioskodawca planuje korzystanie z preferencyjnego opodatkowania 5% stawką
    podatkową wobec dochodów uzyskiwanych z Oprogramowania, poczynając od zeznania
    rocznego składanego za rok podatkowy 2023, a także w latach kolejnych.
    Uzupełnienie wniosku
    Wyjaśniając, co należy rozumieć pod pojęciem oprogramowanie, Wnioskodawca wskazał,
    że programy komputerowe. Zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania
    oprogramowania efekty pracy Wnioskodawcy są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim,
    programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana
    programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Odnosząc się do
    powyższych konstrukcji prawnych przewidzianych w ustawie „o prawie autorskim”, należy
    uznać, że oprogramowanie komputerowe stanowi przedmiot ochrony praw autorskich i to
    już z momentem jego wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych.
    Warto w tym miejscu odnieść się do objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia 15 lipca 2019
    r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa
    własności intelektualnej – IP BOX (dalej zwanymi „Objaśnieniami MF”), które podkreślają,
    że w ustawie o PIT nie znajdziemy definicji pojęcia „programu komputerowego”, a także
    brak w świetle polskiego prawa wyczerpującego zdefiniowania „autorskiego prawa do
    programu komputerowego”. Jednocześnie, zgodnie z Objaśnieniami MF praktyka
    stosowania tego pojęcia na świecie potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój
    nowych technologii, w których programy komputerowe zajmują kluczową pozycję, nie da
    się ustalić wyczerpującej i niezmiennej definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności
    interpretacyjnych (Objaśnienia MF, akapit 74).
    W Objaśnieniach MF wskazuje się także, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno
    być rozumiane wąsko lecz szeroko. Zatem należy przyjąć, że obejmuje jego funkcjonalne

    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Tworzenie i
    rozwijanie (ulepszanie) oprogramowania polega na całościowym lub częściowym
    stworzeniu funkcjonalnego oprogramowania, które kontrahent wykorzystuje do swojej
    działalności. Oprogramowanie to może różnić się od siebie w zależności od specyfiki
    konkretnego zamówienia oraz potrzeb zamawiającego.
    Wnioskodawca tworzy i rozwija oprogramowanie w oparciu o autorskie i indywidualne
    pomysły, a prace nad oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu
    określonej wiedzy oraz narzędzi i technologii. Powstające oprogramowanie jest nowym
    wytworem intelektu Wnioskodawcy, dzięki któremu Wnioskodawca przyczynia się do
    wzbogacenia dotychczasowego stanu rzeczy o nowe treści. W związku z powyższym,
    zdaniem Wnioskodawcy, tworzone oraz rozwijane przez niego oprogramowanie jest
    programem komputerowym w rozumieniu ustawy „o prawie autorskim”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, oprogramowanie, będące rezultatem pracy
    Wnioskodawcy:
    a. jest wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
      sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT – tj. programem komputerowym
      podlegającym ochronie na podstawie ustawy „o prawie autorskim”, oraz
    b. zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    W związku powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania
    wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca wskazał następujące oprogramowanie, które tworzy i rozwija:
    (...)
    Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowe oprogramowanie, niewystępujące
    dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie
    tworzone przez Wnioskodawcę projektowane jest stosownie do indywidualnych i
    specyficznych potrzeb poszczególnych zamawiających, zatem każdy z projektów odróżnia
    się od pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstaje nowy,
    niepowtarzalny kod źródłowy.
    Nowy, ulepszony charakter produktów, procesów lub usług nie jest/nie będzie wynikiem
    działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów, procesów lub usług.
    Wyjaśniając, jakie konkretne działania zmierzające do usprawnienia Oprogramowania
    wytworzonego już wcześniej w praktyce gospodarczej zostały podjęte w celu realizacji
    projektu, w ramach którego Wnioskodawca tworzy/rozwija Oprogramowanie,
    Wnioskodawca wskazał następujące działania:
    (...)
    Wnioskodawca wskazał, że nowy lub ulepszony charakter oprogramowania nie jest
    wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych
    produktów, procesów lub usług. Dobór algorytmów, ciągów komend i instrukcji zawsze
    jest zależny od indywidualnej inwencji Wnioskodawcy. Programowanie jest pracą
    polegającą na tworzeniu zindywidualizowanego kodu, którego tylko efekt jest z góry
    ustalony, przy czym istnieje nieskończona ilość rozwiązań, które mogą do tego efektu
    doprowadzić. Praca programisty polega na doborze najbardziej wydajnych i odpowiednich
    metod oraz środków, które mają zapewnić stworzenie konkretnej funkcjonalności.
    Wnioskodawca osiąga te efekty za pomocą następujących technologii (...). Wytwarzanie

    oprogramowania wiąże się z nieustannym przygotowywaniem nowych komponentów
    systemu, które wymagają także wymyślania całkowicie nowych algorytmów, niebędących
    szeroko dostępnymi rozwiązaniami na rynku. Wnioskodawca projektuje od podstaw nowe
    rozwiązania, również (...), co stanowi oryginalność w programowaniu.
    Wnioskodawca zaprojektował i stworzył nowe oprogramowanie, niewystępujące
    dotychczas w praktyce gospodarczej Wnioskodawcy lub na tyle innowacyjne, że w
    znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących. Oprogramowanie
    tworzone przez Wnioskodawcę projektowane jest stosownie do indywidualnych i
    specyficznych potrzeb poszczególnych zamawiających, zatem każdy z projektów odróżnia
    się od pozostałych, a w szczególności w efekcie każdego z nich powstaje nowy,
    niepowtarzalny kod źródłowy. Nowy, ulepszony charakter produktów, procesów lub usług
    nie jest/nie będzie wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług. Narzędzia i technologie
    stosowane przez Wnioskodawcę to: (...).
    Działalność Wnioskodawcy podejmowana jest w sposób systematyczny, zaplanowany,
    uporządkowany i metodyczny. Wnioskodawca początkowo określa, a w następnej
    kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy.
    Systematyczność ta polega na używaniu specjalistycznych metodologii do wyznaczania
    zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji zasobów oraz czasu niezbędnego do
    realizacji tych zadań, a na podstawie tego – planowania, w którym momencie powinny
    zostać zrealizowane.
    Wnioskodawca lokalizuje i identyfikuje zasoby wiedzy przed rozpoczęciem działań
    projektowych; podejmuje szereg działań mających na celu określenie stanu wiedzy,
    miejsca, sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji
    celu projektu.
    Wnioskodawca prowadząc działalność badawczo-rozwojową, rozwija specjalistyczną
    wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących jak i przyszłych
    projektów. Wnioskodawca w ramach prowadzonej działalności gospodarczej wytwarza
    oprogramowanie, które jest rezultatem jego własnej, indywidualnej, twórczej działalności
    intelektualnej, a w konsekwencji, stanowi utwór podlegający ochronie na podstawie
    ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.
    Stawianymi przez Wnioskodawcę celami są:
    (...)
    Z istoty prowadzenia działalności gospodarczej wynika, iż osoba prowadząca taką
    działalność prowadzi ją na własny rachunek i na własne ryzyko. W związku powyższym
    źródłem finansowania zaplanowanych prac były środki własne.
    Wyjaśniając, jakie konkretnie cele zostały osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich,
    rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego
    problemu lub innowacyjnego rozwiązania, Wnioskodawca wskazał, że ww. rezultaty
    osiągnął w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej prowadzonej na własny
    rachunek i na własne ryzyko. Korzystał z zasobów rzeczowych w postaci sprzętu
    komputerowego, a także specjalistycznych technologii informatycznych, a finansował
    całość zadań ze środków własnych. Cel tworzenia optymalnego oprogramowania
    Wnioskodawca osiąga dzięki studiom z zakresu informatyki i specjalistycznym kursom.
    Wnioskodawca nieustannie stawia sobie nowe wyzwania edukacyjne i empiryczne, które
    pomagają w rozwiązaniu problemów na potrzeby realnych projektów.
    Dla każdego projektu Wnioskodawca przyjmuje harmonogram, według którego
    realizowane są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne
    (np. w postaci sprzętu komputerowego). Ze względu na charakter branży, Wnioskodawca
    nieustannie poszerza swoją wiedzę na temat algorytmów, bezpieczeństwa, czy języków
    programowania, aby móc wykorzystać ją w prowadzonej działalności. Działalność w

    zakresie tworzenia i modyfikacji oprogramowania ma charakter ciągły i zorganizowany.
    Każdy realizowany przez Wnioskodawcę projekt ma za zadanie wykorzystać istniejącą lub
    nabywaną wiedzę do tworzenia nowych rozwiązań w postaci innowacyjnych, szytych na
    miarę programów komputerowych. Działalność Wnioskodawcy ma w tym zakresie swoje
    oparcie metodyczne. Uzyskana w ten sposób nowa wiedza służy do tworzenia nowych
    zastosowań (funkcjonalności). Tworzone oprogramowanie ma charakter indywidualny,
    innowacyjny i oryginalny oraz rezultat działalności jest odpowiednio utrwalony. W ramach
    działalności Wnioskodawca prowadzi w sposób systematyczny prace twórcze w celu
    tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu zasobów wiedzy.
    Ulepszony (rozwijany) charakter oprogramowania nie jest wynikiem działalności
    obejmującej wprowadzanie rutynowych i okresowych zmian do tych produktów, procesów
    lub usług.
    Przed rozpoczęciem działalności Wnioskodawca posiadał doświadczenie i wiedzę zdobytą
    podczas branżowych studiów wyższych na A, (...). Doświadczenie Wnioskodawcy obejmuje
    (...). Za pomocą technologii, jakich używa Wnioskodawca: (...) nieustannie rozwija swoje
    umiejętności oraz poszerza wiedzę zdobytą. Do tworzenia oprogramowania
    Wnioskodawca wykorzystuje niemal całą wiedzę zdobytą podczas studiów, z wykonanych
    kursów i przeczytanych książek dotyczących programowania oraz doświadczenia.
    Wnioskodawca wykorzystuje wszystkie technologie, w jakich się kształcił oraz wcześniej
    pracował.
    Ustawodawca nie przewidział minimalnego progu skalowalności zwiększenia zasobów
    wiedzy, dlatego istotny jest element celowościowy, jaki Wnioskodawca uwzględnia w
    swojej działalności. W ramach rozwijania oprogramowania Wnioskodawca wykorzystywał
    wszechstronną wiedzę informatyczną w celu implementacji innowacyjnego, bezpiecznego
    oraz optymalnego kodu, którą nieustannie podczas tworzenia projektów poszerzał.
    Zasobami wiedzy, które Wnioskodawca wykorzystuje przy planowaniu projektów, są
    technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach
    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Wnioskodawcę wytworzony. Wnioskodawca
    wykorzystuje i rozwija wiedzę i umiejętności z zakresu informatyki i oprogramowania
    komputerowego (projektowania, tworzenia i rozwoju oprogramowania), a także
    matematyki, logiki. Nowe kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie
    aplikacji o niewystępującej wcześniej specyfikacji i jakości.
    Produkty, usługi, procesy oparte były na następujących rozwiązaniach wiedzy,
    technicznych i technologicznych: (...). Wnioskodawca łączy wiedzę teoretyczną z
    praktyczną w szczególności w zakresie pisania skryptów w językach programowania.
    Oprogramowania, które stworzył Wnioskodawca nie istniały dotychczas w działalności
    Zleceniodawcy, stąd jest to innowacyjne w obrębie działalności Zleceniodawcy.
    Wyjaśniając, na jakich rozwiązaniach wiedzy, technicznych, technologicznych, czy
    programistycznych oparte były te produkty, usługi, procesy, Wnioskodawca wskazał, że
    programy komputerowe oferowane w działalności Wnioskodawcy opierały się wiedzy z
    zakresu informatyki i programowania oraz najnowszych rozwiązaniach technologicznych.
    Przy ulepszaniu/rozwijaniu „oprogramowania” Wnioskodawca każdorazowo korzystał z
    nowej i bardziej zaawansowanej wiedzy, stosując zupełnie inne rozwiązania.
    Wnioskodawca potwierdził, że wytwarzane przez niego oprogramowania zawsze są
    utworami w rozumieniu przepisów „o prawie autorskim”. Zawsze odznaczają się
    rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem, zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej
    wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem pracy która wymaga do osiągnięcia
    rezultatu jedynie określonych umiejętności programistycznych i której rezultaty da się z
    góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”,
    a „twórczą” realizacją szczegółowych projektów zlecanych przez Kontrahentów.

    Wnioskodawca ponownie potwierdził, że zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania
    oprogramowania efekty pracy Wnioskodawcy są odrębnymi programami
    komputerowymi, które podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie
    autorskim i prawach pokrewnych. Zgodnie z art. 74 ust. 1 i 2 ustawy o prawie autorskim,
    programy komputerowe podlegają ochronie jak utwory literackie. Ochrona przyznana
    programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego wyrażenia. Odnosząc się do
    powyższych konstrukcji prawnych przewidzianych w ustawie „o prawie autorskim”, należy
    uznać, że oprogramowanie komputerowe stanowi przedmiot ochrony praw autorskich i to
    już z momentem jego wytworzenia, bez konieczności spełnienia jakichkolwiek wymogów
    formalnych. Warto w tym miejscu odnieść się do objaśnień Ministerstwa Finansów z dnia
    15 lipca 2019 r. dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych
    przez prawa własności intelektualnej – IP BOX (dalej zwanymi „Objaśnieniami MF”), które
    podkreślają, że w ustawie o PIT nie znajdziemy definicji pojęcia „programu
    komputerowego” a także brak w świetle polskiego prawa wyczerpującego zdefiniowania
    „autorskiego prawa do programu komputerowego”.
    Jednocześnie, zgodnie z Objaśnieniami MF praktyka stosowania tego pojęcia na świecie
    potwierdza, że ze względu na dynamiczny rozwój nowych technologii, których programy
    komputerowe zajmują kluczowa pozycję, nie da się ustalić wyczerpującej i niezmiennej
    definicji tego pojęcia oraz uniknąć rozbieżności interpretacyjnych (Objaśnienia MF, akapit
    74).
    W Objaśnieniach MF wskazuje się także, że pojęcie „program komputerowy” nie powinno
    być rozumiane wąsko lecz szeroko. Zatem należy przyjąć, że obejmuje jego funkcjonalne
    części składowe, takie jak: kod źródłowy, opis procedur operacyjnych, zestawienie danych
    w informacjach konwersacyjnych i dialogowych oraz kod wynikowy i interfejs. Tworzenie i
    rozwijanie (ulepszanie) oprogramowania polega na całościowym lub częściowym
    stworzeniu funkcjonalnego oprogramowania, które kontrahent wykorzystuje do swojej
    działalności. Oprogramowanie to może różnić się od siebie w zależności od specyfiki
    konkretnego zamówienia oraz potrzeb zamawiającego. Wnioskodawca tworzy i rozwija
    oprogramowanie w oparciu o autorskie i indywidualne pomysły, a prace nad
    oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz
    narzędzi i technologii. Powstające oprogramowanie jest nowym wytworem intelektu
    Wnioskodawcy, dzięki któremu Wnioskodawca przyczynia się do wzbogacenia
    dotychczasowego stanu rzeczy o nowe treści. W związku z powyższym, zdaniem
    Wnioskodawcy, tworzone oraz rozwijane przez niego oprogramowanie jest programem
    komputerowym w rozumieniu ustawy „o prawie autorskim”.
    Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy, oprogramowanie, będące rezultatem pracy
    Wnioskodawcy:
    a. jest wymienione w zamkniętym katalogu praw własności intelektualnych
      sprecyzowanych w art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT – tj. programem komputerowym
      podlegającym ochronie na podstawie ustawy o prawie autorskim, oraz
    b. zostało wytworzone przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego
      działalności badawczo-rozwojowej.
    W związku powyższym, zdaniem Wnioskodawcy, prawo autorskie do oprogramowania
    wytwarzanego oraz rozwijanego przez Wnioskodawcy w ramach prowadzonej przez niego
    działalności gospodarczej na terytorium Polski jest kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT.
    Wnioskodawca potwierdził, że „części programu komputerowego”, o których mowa w
    opisie sprawy, stanowią zawsze nowe odrębne programy komputerowe i wobec tego
    stanowią odrębne prawa własności intelektualnej, które podlegają ochronie zgodnie z art.
    74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    autorskie prawa majątkowe.

    Sposób „przeniesienia” każdego z majątkowych praw autorskich do Oprogramowania
    następuje zgodnie z wymogami przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, w szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie wyłącznie z tytułu przenoszenia na Kontrahenta
    praw do programu komputerowego. Jest to autorskie prawo do programu
    komputerowego. Wysokość wynagrodzenia określona jest zgodnie z umową zawartą
    między Wnioskodawcą i Kontrahentem. W praktyce Wnioskodawca może wytworzyć, np.
    w miesiącu X jedno oprogramowane, a w miesiącu Y np. dwa oprogramowania. Zgodnie z
    zapisami umowy między Wnioskodawcą a kontrahentem, nabycie praw autorskich
    majątkowych następuje bez jakichkolwiek ograniczeń i dotyczy każdego wytworzonego
    programu. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą na własne ryzyko i osiąga
    dochód z przekazania praw autorskich do wytworzonego w ramach tej działalności
    autorskiego prawa do programu komputerowego. Wynagrodzenie, które otrzymuje
    Wnioskodawca na podstawie umowy jest związane z wytworzeniem Oprogramowania, tj.
    Wnioskodawca na podstawie czasu pracy nad Oprogramowaniem ustala wynagrodzenie
    za Oprogramowanie. Zważywszy, że prowadzona przez Wnioskodawcę działalność
    polegała na tworzeniu Oprogramowania, to w rezultacie Wynagrodzenie jest należne za
    sprzedaż Oprogramowania.
    Zgodnie z umową zawartą z kontrahentem, Wnioskodawca w przypadku stworzenia lub
    dostarczenia Kontrahentowi produktu będącego utworem w rozumieniu ustawy z dnia 4
    lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1062, ze
    zm.), zobowiązał się do przenoszenia w całości na Kontrahenta jakichkolwiek praw
    autorskich lub innych praw własności intelektualnej na polach eksploatacji powstałych w
    związku z działalnością Wnioskodawcy. Przeniesienie autorskich praw majątkowych
    następuje na polach eksploatacji wskazanych w umowie. Nabycie praw autorskich
    majątkowych następuje bez jakichkolwiek ograniczeń. Kontrahent jest uprawniony
    wykonywać nabyte prawa lub może upoważnić do tego inne podmioty. Nabycie praw
    autorskich oraz upoważnienie do wykonywania zależnych praw autorskich następuje
    odpłatnie w ramach wynagrodzenia. Przejście praw autorskich na Kontrahenta następuje
    z chwilą powstania oprogramowania. Płatność Wynagrodzenia jest dokonywana po
    wystawieniu przez Wnioskodawcę faktury. Faktura wystawiana jest na podstawie raportu
    czasowego, prowadzonego przez Wnioskodawcę. Wynagrodzenie, które Wnioskodawca
    otrzymywał w ramach współpracy z kontrahentami, jest co do zasady w całości związane z
    tworzeniem i rozwijaniem oprogramowania, a więc jego całość będzie objęta
    preferencyjnym opodatkowaniem. Wnioskodawca nie zatrudnia pracowników ani nie
    zleca wykonania prac wynikających z umów na rzecz podwykonawców. W praktyce
    Wnioskodawca świadcząc usługi na rzecz Kontrahenta samodzielnie tworzy
    oprogramowanie.
    Poszczególne umowy z kontrahentami jako okresy rozliczeniowe przewidują stałe okresy
    czasowe, zwykle są to okresy miesięczne.
    Zakończenie okresu rozliczeniowego jest niezależne od spełnienia jakichkolwiek
    warunków przez Wnioskodawcę. Zgodnie z umową należne wynagrodzenie zawiera w
    sobie wynagrodzenie za przeniesienie praw autorskich. Przy pomocy ewidencji
    Wnioskodawca jest w stanie przyporządkować odpowiednią wartość wynagrodzenia,
    które ma skorzystać z ulgi. Zaangażowanie mierzone jest czasem, jaki jest Wnioskodawcy
    potrzebny do wytworzenia programu komputerowego. Zaangażowanie w prace nad
    określonym programem komputerowym jest ustalane na podstawie prowadzonej
    ewidencji, w której Wnioskodawca wskazuje ile czasu zajmował się danym programem.
    Kryterium, w oparciu o które ustalane jest zaangażowanie, stanowi czas, który
    Wnioskodawca poświęcił na tworzenie danej części programu komputerowego.
    Wnioskodawca doprecyzowując, o jakiej „odpowiedniej metodyce alokacji” mowa jest w
    pytaniu nr 3 wyjaśnił, że stosowany jest klucz przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust.
    3 ustawy.

    Zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o PIT, jeżeli podatnik ponosi koszty uzyskania przychodów
    ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu, oraz koszty związane z przychodami
    z innych źródeł, a nie jest możliwe ustalenie kosztów uzyskania przypadających na
    poszczególne źródła, koszty te ustala się w takim stosunku, w jakim pozostają przychody z
    tych źródeł w ogólnej kwocie przychodów.
    W celu rozliczenia kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawca stosuje klucz
    przychodowy, o którym mowa w art. 22 ust. 3 ustawy. Przyjęta metodologia stosowana
    jest wyłącznie w przypadku, gdy z obiektywnych przesłanek wynika, że właściwe
    przypisanie określonej kategorii kosztu (kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4
    ustawy) z konkretnym przychodem z danego kwalifikowanego IP nie jest możliwe w
    danym stanie faktycznym (dany koszt dotyczy wielu źródeł oraz wielu kwalifikowanych IP i
    nie ma możliwości zastosowania właściwej metodologii jego przypisania, tj. takiej, która
    będzie odzwierciedlać adekwatne „powiązanie” odpowiedniej części danego kosztu
    służącego wyliczeniu wskaźnika nexus, z przychodami z konkretnego kwalifikowanego IP.
    Wnioskodawca wyjaśnił, że pod pojęciem „usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna”
    kryją się tylko i wyłącznie wydatki szkolenia i literaturę szkoleniową z zakresu
    oprogramowania. Wydatki są ponoszone na rzecz konkretnych prac rozwojowych.
    W odniesieniu do kosztów zakupu „(...) dostępu do subskrypcji, dotyczących
    oprogramowania” Wnioskodawca wyjaśnił, że wytwarza oprogramowanie korzystając z
    frameworków. Framework, czyli platforma programistyczna to szkielet do budowy
    aplikacji. Definiuje on strukturę aplikacji oraz ogólny mechanizm jej działania, a także
    dostarcza zestaw komponentów i bibliotek ogólnego przeznaczenia do wykonywania
    określonych zadań. Dostęp do frameworków wymaga wykupienia subskrypcji.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w literze d art.
    30ca ust. 4, od podmiotu niepowiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 3 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca nie nabywa wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w literze d art.
    30ca ust. 4, od podmiotu powiązanego w rozumieniu art. 23 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Wnioskodawca nie nabywa kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    W prowadzonej przez Wnioskodawcę ewidencji wyodrębnione jest każde kwalifikowane
    prawo własności intelektualnej.
    Prowadzona przez Wnioskodawcę odrębna ewidencja pozwala na:
    a) wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
    b) ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
      przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
    c) wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Pytania (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    1. Czy podejmowana przez Wnioskodawcę działalność polegająca na tworzeniu
      programów komputerowych stanowi działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu
      art. 5a pkt 38 ustawy o PIT?
    2. Czy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż Oprogramowania stanowi
      sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej?

    3. Czy ustalając wskaźnik Nexus, Wnioskodawca będzie miał prawo do uwzględniania
      kosztów, opisanych w niniejszym wniosku do litery „a” wskaźnika?
    4. Czy suma kwalifikowanych dochodów osiąganych z przeniesienia Praw IP Box
      (autorskich praw majątkowych do programów komputerowych) z tytułu tworzenia i
      rozwijania programów komputerowych wskazanych we wniosku będzie mogła
      podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5%?
    Pana stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT, prowadzone
    przez Wnioskodawcę prace w zakresie wytwarzania Oprogramowania, spełniają definicję
    działalności badawczo-rozwojowej określonej w ustawie o PIT.
    Pojęcie działalności badawczo-rozwojowej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 38 ustawy o
    PIT, zgodnie z którym, oznacza ono działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub
    prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów
    wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. Zgodnie
    art. 5a pkt 40 ustawy o PIT, przez prace rozwojowe rozumie się prace rozwojowe w
    rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Ustawa Prawo o
    szkolnictwie wyższym i nauce wskazuje, że prace rozwojowe są działalnością obejmującą
    nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i
    umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do
    planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub
    nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe
    i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter
    ulepszeń. W odniesieniu do prac rozwojowych ustawodawca położył więc nacisk na
    wiedzę i umiejętności oraz późniejsze ich wykorzystanie do planowania produkcji oraz
    tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów, procesów
    lub usług. Jednocześnie jednak, z zakresu prac rozwojowych wyłączono prace obejmujące
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzone m.in. do produktów. Tym samym, w ocenie
    Wnioskodawcy, za działalność badawczo-rozwojową należy uznać działalność spełniającą
    łącznie następujące przesłanki; ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie
    wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r., poz. 1668):
    − działalność o charakterze twórczym obejmująca prace rozwojowe,
    − podejmowana w sposób systematyczny,
    − polegająca na wykorzystaniu wiedzy i umiejętności,
    − celem jest zwiększenie zasobów wiedzy lub jej wykorzystanie do planowania produkcji
      oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych produktów,
      procesów lub usług,
    − prace rozwojowe nie mogą mieć charakteru rutynowych i okresowych zmian.
    W ocenie Wnioskodawcy, przywołane przepisy pozwalają stwierdzić, że opisana wyżej
    działalność Podatnika, w zakresie tworzenia Oprogramowania, dostosowana do obecnych
    lub przyszłych potrzeb rynku, stanowi przejaw działalności badawczo-rozwojowej, w
    rozumieniu 5a pkt 38 w zw. z pkt 40 ustawy o PIT. Definicja prac rozwojowych
    jednoznacznie wskazuje na działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
    wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
    informatycznych lub oprogramowania, do projektowania i tworzenia nowych procesów,
    produktów. Zatem innowacyjna i twórcza działalność Wnioskodawcy w zakresie
    projektowania i tworzenia Oprogramowania z zastosowaniem narzędzi informatycznych i
    specjalistycznego oprogramowania wpisuje się w definicję prac rozwojowych. Opisywana
    działalność Wnioskodawcy prowadzi do stworzenia nowych rozwiązań informatycznych,
    odpowiadających potrzebom rynku, wypełniającej niszę, jak również cechującej się

    innowacyjnością oraz wykorzystaniem nowych technologii, co dodatkowo potwierdza
    okoliczność, iż przed przystąpieniem do prac nie jest znany jej dokładny wynik. Podatnik
    przed przeprowadzeniem wewnętrznych analiz, przygotowaniem oraz wdrożeniem
    stworzonego Oprogramowania nie ma pewności, czy będzie działało poprawnie oraz
    spełniało wymogi kontrahentów. W konsekwencji, potwierdza to, iż sam proces tworzenia
    Oprogramowania nie jest w żadnym stopniu mechaniczny czy zrutynizowany, ale wymaga
    określonej działalności twórczej oraz szerokiej wiedzy dotyczącej technologii, jej
    ograniczeń i możliwości stosowania. Prace rozwojowe mają także charakter systematyczny
    – tworzenie Oprogramowania do przeprowadzania automatycznych testów jest u
    Podatnika ciągłym procesem, cechującym się innowacyjnością oraz wychodzącym
    naprzeciw potrzebom kontrahentów i rynku # jest podstawą działalności Wnioskodawcy.
    Podejmowana przez Podatnika działalność spełnia również przesłankę wykorzystania
    wiedzy i umiejętności do opracowywania nowego lub ulepszonego Oprogramowania.
    Jak bowiem wskazano, stworzenie Oprogramowania wymaga posiadania odpowiedniego
    poziomu wiedzy specjalistycznej z zakresu technologii informatycznych, przeprowadzenia
    szeregu weryfikacji, tak by finalny efekt prac pełnił odpowiednie wymagania. Wykonanie
    opisywanych czynności wymaga konkretnych umiejętności, posiadanych przez Podatnika.
    Wnioskodawca pragnie również wskazać, iż spełniona jest przesłanka celu prowadzonej
    działalności badawczo-rozwojowej w postaci wykorzystania wiedzy do planowania
    produkcji oraz tworzenia i projektowania nowych, zmienionych lub ulepszonych
    produktów, procesów lub usług. Wszystkie opisane czynności o charakterze twórczym
    prowadzone są w celu stworzenia nowego Oprogramowania, dopasowanego do
    zapotrzebowania kontrahentów oraz rynku. Opisywana działalność w zakresie tworzenia
    Oprogramowania nie ma charakteru prac rutynowych, polegających na wprowadzeniu
    okresowych zmian, a skupiona jest wokół wprowadzania nowych i innowacyjnych
    rozwiązań, polegających na ciągłym tworzeniu nowych rozwiązań informatycznych (tj.
    Oprogramowania), odpowiadających na problemy z jakimi spotykają się kontrahenci oraz
    rynek. Wnioskodawca w swoich projektach rozwija fachową i specjalistyczną wiedzę oraz
    umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów
    dotyczących oprogramowania. Jak wskazano we wniosku Wnioskodawca nie świadczy
    usług polegających na wprowadzaniu okresowych i rutynowych zmian do tworzonego
    programu komputerowego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wnioskodawcy,
    spełnione są ww. przesłanki, w świetle okoliczności faktycznych przedstawionych w opisie
    stanu faktycznego oraz przywiedzionych przepisów prawa potwierdza, że działalność w
    zakresie tworzenia Oprogramowania stanowi działalność badawczo-rozwojową, o której
    mowa w art. 5a pkt 38 w zw. pkt 40 ustawy o PIT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o PIT, sprzedaż
    Oprogramowania stanowi sprzedaż kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 2 ustawy o PIT stanowi, że „Kwalifikowanymi prawami własności
    intelektualnej są: (...) 8) autorskie prawo do programu komputerowego # podlegające
    ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub ratyfikowanych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita Polska, oraz innych umów
    międzynarodowych, których stroną jest Unia Europejska, których przedmiot ochrony
    został wytworzony, rozwinięty lub ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej
    przez niego działalności badawczo-rozwojowej”.
    Przedmiotowa regulacja wskazuje, że kwalifikowanym prawem własności intelektualnej
    (dalej również: „IP”) jest:
    · autorskie prawo do programu komputerowego,
    · które podlega ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw (tj. np.
      ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst
      jednolity – Dz. U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. – dalej: „uPAiP”),

    · wytworzone, rozwinięte lub ulepszone przez podatnika,
    · w ramach prowadzonej przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej.
    W konsekwencji, dla uznania programu komputerowego za kwalifikowane prawo
    własności intelektualnej spełnić należy łącznie ww. przesłanki.
    Zgodnie z art. 1 ust. 1 uPAiP „Przedmiotem prawa autorskiego jest każdy przejaw
    działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalony w jakiejkolwiek postaci,
    niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia (utwór)”. Artykuł 1 ust. 2
    uPAiP wskazuje, że: „W szczególności przedmiotem prawa autorskiego są utwory: 1)
    wyrażone słowem, symbolami matematycznymi, znakami graficznymi (literackie,
    publicystyczne, naukowe, kartograficzne oraz programy komputerowe); (...)”. Natomiast,
    art. 1 ust. 3 uPAiP stanowi, że: „Utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili
    ustalenia, chociażby miał postać nieukończoną”. Przedmiotowe regulacje wskazują, że
    autorskie prawo jest prawem przysługującym twórcom do utworów, tj.
    zindywidualizowanych rozwiązań, utrwalone w jakiejkolwiek postaci niezależnie od
    wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia, wyrażone w dowolny sposób, w tym
    słowem, symbolami matematycznymi oraz znakami graficznym. W szczególności, art. 1
    ust. 3 uPAiP wskazuje, że przedmiotem prawa autorskiego są takie utwory jak stworzone
    przez autora programy komputerowe. Regulacje ustawy o PIT oraz uPAiP nie definiują
    pojęcia programu komputerowego. Zasadnym wydaje się sięgnięcie do regulacji unijnych
    w tym kontekście. Zgodnie z postanowieniami Dyrektywa Rady z dnia 14 maja 1991 r. w
    sprawie ochrony prawnej programów komputerowych (91/250/EWG) , która wskazuje iż
    do celów niniejszej dyrektywy pojęcie „program komputerowy” obejmuje programy w
    jakiejkolwiek formie, włącznie z programami zintegrowanymi ze sprzętem
    komputerowym; pojęcie to obejmuje również przygotowawcze prace projektowe
    prowadzące do rozwoju programu komputerowego z zastrzeżeniem, że charakter prac
    przygotowawczych jest taki, że program komputerowy może korzystać z nich na
    późniejszym etapie. Powyższe wskazuje, że programem komputerowym jest każdy kod
    źródłowy, wytworzony przez autora. Tym samym, pojęcie programu komputerowego, na
    potrzeby uPAiP jest szerokie. Stanowisko to potwierdził Trybunał Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej w wyroku z dnia 2 maja 2012 r. w sprawie SAS Institute Inc. przeciwko World
    Programming Ltd. (sygn. C-406/10), gdzie wskazał, że „Zatem przedmiot ochrony
    dyrektywy 91/250 obejmuje formy wyrażenia programu komputerowego, jak również
    przygotowawcze prace projektowe pozwalające na, odpowiednio, powielanie lub
    późniejsze stworzenie takiego programu (ww. wyrok w sprawie Bezpečnostní softwarová
    asociace, pkt 37). Trybunał wniósł z tego, że kod źródłowy i kod obiektowy programu
    komputerowego stanowią formy jego wyrażenia, które w związku z tym zasługują na
    objęcie ich ochroną przyznawaną programom komputerowym przez prawo autorskie na
    podstawie art. 1 ust. 2 dyrektywy 91/250”.
    Prowadzi to do wniosku, że kod źródłowy tworzony przez Wnioskodawcę w ramach
    prowadzonej działalności stanowi program komputerowy w rozumieniu przepisów
    dotyczących praw autorskich. W konsekwencji, Oprogramowanie (tj. kod źródłowy)
    wytwarzane przez Podatnika podlega ochronie prawnej określonej przez przepisy ustawy
    z dnia 4 lutego 1994 r. o prawach autorskich i prawach pokrewnych, tekst jednolity – Dz.
    U. 2019 r. poz. 1231 ze zm. Mając na względzie powyższe, w przedmiotowym przypadku,
    sprzedaż wytwarzanego przez Podatnika Oprogramowania stanowi sprzedaż
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 ustawy o
    PIT, tj.:
    · stanowi autorskie prawo do programu komputerowego przysługujące Wnioskodawcy,
    · podlega ochronie prawnej z mocy prawa,
    · jest wytwarzane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej przez niego działalności
      gospodarczej,

    · wytwarzanie Oprogramowania stanowi przejaw prowadzonej przez podatnika
      działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o PIT.
    Ad 3.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 5 w zw. z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT,
    koszty wskazane we wniosku stanowią koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem
    Oprogramowania i należy je po odpowiednim alokowaniu uwzględnić we wzorze Nexus.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT, wysokość kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej ustala się jako iloczyn: (i) dochodu z
    kwalifikowanego prawa własności intelektualnej osiągniętego w roku podatkowym i (ii)
    wskaźnika tzw. nexus, w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie
    poniesione przez podatnika na:
    a. prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową związaną
    z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
    b. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu niepowiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3 ustawy o PIT,
    c. nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym prawem
    własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu powiązanego w
    rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4 ustawy o PIT,
    d. nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 5 ustawy o PIT „Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza
    się kosztów, które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, w szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
    nieruchomościami”. W konsekwencji, dla określenia wysokości dochodu z kwalifikowanych
    prawa własności intelektualnej konieczne jest określenie wysokości:
    1) przychodów uzyskanych przez podatnika w roku podatkowym z tytułu sprzedaży
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej oraz
    2) kosztów bezpośrednio związanych z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej.
    Zgodnie objaśnieniami podatkowymi z dnia 15 lipca 2019 r. dotyczącymi preferencyjnego
    opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej – IP BOX
    dalej; „Objaśnienia IP Box”, „(...) do kosztów, o których mowa we wskaźniku nexus, czyli do
    kosztów, które zostały określone w powyżej wskazanych literach, nie zalicza się kosztów,
    które nie są bezpośrednio związane z kwalifikowanym IP, w szczególności odsetek, opłat
    finansowych oraz kosztów związanych z nieruchomościami. Kosztami nieujętymi we
    wskaźniku nexus będą na przykład koszty utrzymania nieruchomości, w której
    prowadzona jest działalność́ badawczo-rozwojowa zmierzająca do wytworzenia
    kwalifikowanego IP, czy też odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup tej nieruchomości.
    Zgodnie z wyjaśnieniami OECD w akapicie 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5
    istotne jest to, aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są, lub ze swej natury
    nie mogą̨ być, bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem
    konkretnych kwalifikowanych IP. OECD jako przykład braku możliwości ustalenia
    bezpośredniego związania kosztu z kwalifikowanymi IP podaje koszt budynku (nabycia,
    utrzymania etc.), w którym wytwarzane są kwalifikowane IP. Taki koszt jest kosztem
    pośrednio związanym z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem kwalifikowanego IP
    i dlatego nie może zawierać się we wskaźniku nexus. 119. Należy zauważyć, że zgodnie z

    akapitem 39 Raportu OECD BEPS Plan Działania nr 5 koszty kwalifikowane winny być
    uwzględniane we wskaźniku niezależnie od metody ich ujmowania w kosztach
    podatkowych, zgodnie z ogólnymi zasadami podatkowymi. Dlatego też koszty dla celów
    kalkulacji wskaźnika należy rozumieć szerzej (funkcjonalnie w kontekście ww. Raportu
    OECD), niż w odniesieniu do ustalania kosztów uzyskania przychodów na gruncie
    pozostałych przepisów ustawy o CIT oraz ustawy o PIT”. Powyższe regulacje oraz
    objaśnienia Ministerstwa Finansów do IP Box wskazują, że przez koszty bezpośrednio
    związane z wytworzeniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej, które
    uwzględnia się przy kalkulacji:
    1. wysokości dochodu opodatkowanego preferencyjną stawką podatku dochodowego,
    2. wartości wskaźnika nexus, należy rozumieć koszty funkcjonalnie powiązane z
      wytwarzaniem kwalifikowalnego prawa własności intelektualnej.
    Dla uznania danego kosztu za bezpośrednio związany z wytworzeniem IP konieczne jest
    wykazanie związku funkcjonalnego kosztu z procesem tworzenia IP, tj. czy dany wydatek
    jest funkcyjnie powiązany z wytworzeniem IP przez podatnika. W związku z powyższym, w
    celu określenia czy koszty ponoszone przez Wnioskodawcę stanowią koszty bezpośrednio
    związane z IP konieczne jest ustalenie ich związku z wytworzeniem IP. Jak wskazano w
    stanie faktycznym, podatnik ponosi szereg kosztów bezpośrednio związanych z
    wytwarzaniem Oprogramowania, tj. wydatki na:
    1) zakup i wypożyczenie sprzętu komputerowego oraz elektronicznego;
    2) księgowość;
    3) składki na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy;
    4) usługi telekomunikacyjne i dostęp do Internetu;
    5) usługi szkoleniowe i literatura specjalistyczna i dostęp do subskrypcji, dotyczących
      oprogramowania;
    6) koszty eksploatacji samochodu osobowego.
    Powyższe wydatki funkcjonalnie bezpośrednio powiązane są z wytwarzaniem przez
    Podatnika Oprogramowania. Powyższe wydatki ponoszone przez Wnioskodawcę są
    również kosztami w rozumieniu art. 22 w zw. z art. 23 ustawy o PIT i mają na celu
    osiągnięcie przychodów lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów # tj.
    prowadzonej przez niego pozarolniczej działalności gospodarczej. Jednocześnie, w
    zakresie wydatków związanych z wytwarzaniem Oprogramowania oraz w zakresie
    pozostałych obszarów działalności gospodarczej, podatnik dokonuje podziału tych
    kosztów i przypisania ich wg klucza przychodowego, tj. wg proporcji przychodów ze
    sprzedaży Oprogramowania do pozostałych przychodów związanych z działalnością
    gospodarczą. Mając na względzie powyższe, w ocenie Wnioskodawcy, ponoszone wydatki,
    w zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie danego Oprogramowania bądź części
    Oprogramowania, przy zachowaniu odpowiedniej metodyki alokacji opisanej we wniosku,
    należy uznać za koszty faktycznie poniesione na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej wskazanym powyżej (oznaczone jako lit. a we wskaźniku z art. 30ca ust. 4
    ustawy o PIT). Powyższe rozumienie znajduje potwierdzenie w stanowiskach organów
    podatkowych. Przykładowo:
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 24 grudnia 2019 r. (nr
      0113-KDIPT2-3.4011.586.2019.2.SJ) wskazał, że: „Jak wskazuje Wnioskodawca we
      wniosku, w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej musi ponosić
      wydatki na zakup sprzętu komputerowego i akcesoriów, które są mu niezbędne do
      wykonania Oprogramowania – wytwarzania przedmiotów kwalifikowanych praw
      własności intelektualnej. Bezpośredni związek z działalnością badawczo-rozwojową

      ma również używanie samochodu osobowego. Wobec powyższego, za prawidłowe
      należy uznać stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym, ponoszone wydatki w
      zakresie w jakim przeznaczane są na wytworzenie Oprogramowania, w tym obliczone
      według powyższej proporcji przychodów ze zbycia Oprogramowania do przychodów
      ogółem, należy uznać za koszty prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę
      działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych”.
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 29 listopada 2019 r. (nr
      0114-KDIP3-2.4011.469.2019.2.AC) wskazał, że: „Zatem przyjąć należy, że jeżeli
      podatnik poniósł rzeczywiście wydatki w postaci dostępu do Internetu, usług
      telekomunikacyjnych, oprogramowania dodatkowego np. antywirusowego, koszty
      związane z samochodem osobowym, które kwalifikują się jako koszty prowadzonej
      przez niego działalności badawczo-rozwojowej to wydatki związane z wytworzeniem w
      ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za koszty faktyczne
      poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego działalność
      badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, z
      zastrzeżeniem ust. 5 art. 30ca ustawy o PIT”.
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 8 kwietnia 2020 r. (nr
      0112-KDIL2-1.4011.79.2020.2.KF) wskazał, że: „Reasumując, wydatki ponoszone przez
      Wnioskodawcę na dzierżawę komputera osobistego wraz z oprogramowaniem od
      Spółki, zakup sprzętu komputerowego wraz z oprogramowaniem oraz dostęp do
      Internetu, a także # przy zachowaniu wskazanej przez Wnioskodawcę proporcji #
      koszty związane z leasingiem operacyjnym i eksploatacją samochodu osobowego,
      usługami księgowymi, usługami telekomunikacyjnymi, zakupem artykułów biurowych
      oraz wydatki na tzw. zaplecze techniczne (obejmujące opłaty za możliwość korzystania
      z infrastruktury technicznej Spółki oraz obsługę sekretarską) # mogą stanowić koszty,
      o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych,
      jako koszty związane z bezpośrednio przez niego prowadzoną działalnością badawczo-
      rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej”.
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 27.10.2020 r. (nr 0115-
      KDWT.4011.69.2020.2.MK) wskazał, że: „W odniesieniu do składek na ubezpieczenie
      społeczne należy wskazać, że mogą one stanowić koszty uzyskania przychodów, pod
      warunkiem że nie zostaną odliczone przez Wnioskodawcę od dochodu po zakończeniu
      roku podatkowego (art. 26 ust. 13a ustawy o podatku dochodowym od osób
      prawnych)”. „Wobec powyższego, poniesione w związku z prowadzoną przez
      Wnioskodawcę działalnością badawczo-rozwojową, koszty składek na ubezpieczenia
      społeczne, usług księgowych, amortyzacji i użytkowania samochodu oraz zakupu
      komputera mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
      rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej dla potrzeb
      wyliczenia wskaźnika nexus, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o PIT i mogą
      zostać ujęte pod literą „a” tego wskaźnika”.
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 27.02.2020 r. (nr 0114-
      KDIP3-1.4011.570.2019.3.MG) wskazał, że: „(...) należy zgodzić się także ze
      stanowiskiem Wnioskodawcy odnośnie pytania Nr 5, dotyczącego uznania, że składkę
      na fundusz pracy, którą Wnioskodawca opłaca, można uznać za związaną
      bezpośrednio z wytworzeniem kwalifikowanego IP. (....). W związku z powyższym
      Wnioskodawca będzie mógł obowiązkową składkę na Fundusz Pracy ująć w
      dodatkowej ewidencji, którą Wnioskodawca zaprowadzi na potrzeby IP Box”.
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 5.05.2020 r. (nr 0114-
      KDIP2-1.4011.11.2020.2.MR) wskazał, że: „Wobec powyższego, koszty poniesione
      /ponoszone przez Wnioskodawcę, które związane są z zakupem sprzętu, licencje na

      oprogramowanie mogą stanowić koszty faktycznie poniesione na działalność
      badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      czyli koszty bezpośrednio związane z wytworzeniem kwalifikowanego prawa własności
      intelektualnej”.
    · „Dyrektor Krajowej Informacji Podatkowej” w interpretacji z dnia 8.06.2020 r. (nr 0112-
      KDIL2-2.4011.229.2020.2.IM) wskazał, że: „Zatem wydatki ponoszone przez
      Wnioskodawcę na licencje na oprogramowanie, sprzęt komputerowy, szkolenia i
      kursy, książki, koszty związane z eksploatacją samochodu (wymiana opon,
      serwisowanie i naprawy, polisa), koszty związane z telefonem, koszty związane z
      prowadzeniem biura (z wyjątkiem wynajmu biura, remontem i polisą), koszty
      księgowości i usług prawnych, przy zachowaniu właściwej proporcji, mogą stanowić
      koszty, o których mowa w lit. a wzoru z art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, prowadzonej bezpośrednio przez Wnioskodawcę
      działalności badawczo-rozwojowej związanej z kwalifikowanym prawem własności
      intelektualnej”.
    Ad 4.
    Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, Wnioskodawca jest
    uprawniony do zastosowania stawki podatku 5% w stosunku do dochodu ze sprzedaży
    Oprogramowania.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT „Podatek od osiągniętego przez podatnika w
    ramach pozarolniczej działalności gospodarczej kwalifikowanego dochodu z
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania”.
    Artykuł 30ca ust. 1 i następne ustawy o PIT wskazują, że dla zastawania 5% stawki podatku
    dochodowego konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek, tj.:
    1) prowadzenie przez podatnika działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu ustawy
      o PIT;
    2) wytwarzanie w ramach działalności kwalifikowalnych praw własności intelektualnej;
    3) uzyskiwane dochodu z kwalifikowanych prawa własności intelektualnej;
    4) określenie wysokości dochodu jaki może być objęty preferencyjną stawką podatku za
      pomocą wskaźnika nexus, dla każdego IP odrębnie;
    5) prowadzenie odrębnej ewidencji operacji finansowych związanych z kwalifikowanymi
      prawami własności intelektualnej.
    Spełnienie powyższych przesłanek powoduje, że po zakończeniu roku podatkowego
    podatnik ma prawo do skorzystania z 5% stawki podatku dochodowego w stosunku do
    dochodów związanych ze sprzedażą IP. W przedmiotowym przypadku podatnik:
    1) prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której prowadzi działalność badawczo-
      rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT;
    2) w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej wytwarza kwalifikowalne
      prawa własności intelektualnej, tj. Oprogramowanie;
    3) Oprogramowanie sprzedaje na rzecz kontrahentów, z tytułu czego uzyskuje przychody;
    4) dokonuje alokacji Kosztów IP (tj. bezpośrednio związanych z wytworzeniem IP) do
      przychodów ze sprzedaży Oprogramowania, przez co określa dochód ze sprzedaży
      Oprogramowania oraz jest w stanie obliczyć wartość nexus dla każdego
      Oprogramowania;
    5) wysokość dochodu, jaki może rozliczyć przy zastosowaniu stawki 5% wynika z
      odrębnie prowadzonej ewidencji.

    W związku z powyższym Wnioskodawca spełnia wszystkie przesłanki do zastosowania 5%
    stawki podatku dochodowego. Stanowisko Podatnika znajduje potwierdzanie w licznych
    interpretacjach organów podatkowych. Przykładowo:
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 5 listopada 2019 r., nr
      0115-KDIT2-1.4011.338.2019.2.MK, wskazał: „Przenosząc powyższe na grunt
      rozpatrywanej sprawy należy więc stwierdzić, że uzyskany przez Wnioskodawcę
      dochód z tytułu odpłatnego przeniesienia na zleceniodawcę całości praw autorskich
      do programu komputerowego, który stanowi utwór prawnie chroniony i został
      wytworzony w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się
      do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z
      preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 25 października 2019 r. nr
      0114-KDIP3-3.4011.386.2019.3.MG, wskazał: „Mając powyższe na uwadze, dochód z
      odpłatnego zbycia kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, tj. autorskiego
      prawa do programu komputerowego, które stanowi utwór prawnie chroniony i
      zostało wytworzone w ramach prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej,
      kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca
      może skorzystać z preferencyjnego opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki
      5%”.
    · Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 30 października 2019 r. nr
      0112-KDIL3-2.4011.345.2019.2.MKA, wskazał: „Odnosząc przepisy podatkowe do
      przedstawionego opisu sprawy, należy wskazać, że: 1. Wnioskodawca tworzy, rozwija i
      ulepsza oprogramowanie komputerowe w ramach indywidualnej działalności
      gospodarczej, 2. Wnioskodawca tworzy, rozwija i ulepsza oprogramowanie w
      bezpośrednio prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej spełniającej definicje
      wskazane w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, 3. rozwijanie lub
      ulepszanie oprogramowania stworzonego przez inne osoby przez Wnioskodawcę
      następuje w oparciu o udzieloną mu w tym celu niewyłączną licencję, zgodnie z
      umową zawartą ze Spółką, 4. wytwarzane, rozwijane i ulepszane przez Wnioskodawcę
      oprogramowanie ma charakter twórczy, 5. wytwarzane, rozwijane i ulepszane
      oprogramowanie podlega ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i
      prawach pokrewnych, 6. Wnioskodawca będzie posiadał szczegółową ewidencję
      pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną, zgodną z
      wymogami art. 30cb ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
      pozwalającą na monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych, 7.
      Wnioskodawca dokonuje przeniesienia praw autorskich do wytworzonego
      oprogramowania za co otrzymuje wynagrodzenie. Należy także wskazać, że
      oprogramowanie – definiowane jako ogół informacji w postaci zestawu instrukcji,
      zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych przeznaczonych dla
      komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak utwór literacki z
      art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych (t.j. Dz.
      U. z 2019 r, poz. 1231 ze zm.). Stąd oprogramowanie może być uznane za
      kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od
      osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie lub ulepszeniem jest wynikiem
      prac badawczo-rozwojowych. Mając powyższe na uwadze, dochód z tytułu
      przeniesienia praw do opisanego przez Wnioskodawcę oprogramowania, które
      stanowi utwór prawnie chroniony i zostało wytworzone w ramach prowadzonej
      działalności badawczo-rozwojowej, kwalifikuje się do dochodów z kwalifikowanego IP
      w rozumieniu art. 30ca ust. 7 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób
      fizycznych. To oznacza, że Wnioskodawca może skorzystać z preferencyjnego
      opodatkowania dochodów z tego tytułu wg stawki 5%”.

    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie swojego stanowiska w
    sprawie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 163) stanowi, że:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych jednym ze źródeł przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
    W myśl art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej
      działalności gospodarczej – oznacza to działalność zarobkową:
        a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,
        b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,
        c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych
        - prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób
        zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych
        przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.
    Stosownie natomiast do treści art. 5b ust. 1 ww. ustawy:
      Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie
      spełnione są następujące warunki:
        1) odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich
        wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów
        niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności,
        2) są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych
        przez zlecającego te czynności,
        3) wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z
        prowadzoną działalnością.
    Zgodnie z art. 5a pkt 38 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności badawczo-rozwojowej oznacza to
      działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe,
      podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz
      wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.
    W myśl art. 5a pkt 39 ww. ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych oznacza to:
        a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018
        r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz. U. z 2024 r. poz. 1571, 1871 i
        1897),
        b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r.
        – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

    Z kolei w definicji prac rozwojowych zawartej w art. 5a pkt 40 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych wskazano, że oznaczają one:
      prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o
      szkolnictwie wyższym i nauce.
    Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i
    nauce:
      Badania naukowe są działalnością obejmującą:
        1) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające
        przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i
        obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie
        komercyjne;
        2) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy
        oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów
        lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.
    Natomiast stosownie do art. 4 ust. 3 ww. ustawy:
      Prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i
      wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi
      informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i
      tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z
      wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do
      nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.
    Z okoliczności przedstawionych we wniosku wynika, że przedmiotem Pana działalności
    jest wytwarzanie programów komputerowych. Obecnie pracuje Pan nad budowaniem
    nowej aplikacji (...). Wytwarzając autorskie prawa do programu komputerowego korzysta
    Pan z nowoczesnych języków programowania i technologii, takich jak (...).
    Na wstępie trzeba podkreślić, że z pracami badawczo-rozwojowymi mamy do czynienia
    wówczas, gdy wykorzystuje się dostępną wiedzę z dziedziny nauki, technologii oraz innej
    wiedzy i umiejętności do tworzenia nowych lub ulepszenia istniejących produktów/usług.
    Wobec powyższego ocena, czy prowadzone przez Pana prace programistyczne stanowią
    działalność badawczo-rozwojową, dokonana zostanie w kontekście wskazanych przez
    Pana efektów tych prac (programów opisanych we wniosku).
    Z ustawowej definicji zawartej w regulacjach ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi mieć charakter twórczy. Jak
    podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań
    podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność – zespół działań podejmowanych w
    jakimś celu), powstania czegoś (twórczy – mający na celu tworzenie, tworzyć – powodować
    powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha
    twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o
    charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu.
    Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje
    tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się
    od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której
    stopień nie ma znaczenia”. Zatem twórczość działalności badawczo-rozwojowej może
    przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących
    dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym
    stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.
    We wniosku i jego uzupełnieniu wskazał Pan, że wytwarzane oprogramowania oparte są
    na indywidualnych, autorskich pomysłach i obejmują m.in. zaprojektowanie algorytmu,
    czynność programowania (tworzenia kodu źródłowego) oraz weryfikację, modyfikację i
    udoskonalanie dostępnych rozwiązań programistycznych. Tworzy Pan i rozwija

    oprogramowanie w oparciu o autorskie i indywidualne pomysły, a prace nad
    oprogramowaniem nie polegają wyłącznie na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz
    narzędzi i technologii. Powstające oprogramowanie jest nowym wytworem Pana intelektu,
    dzięki któremu przyczynia się do wzbogacenia dotychczasowego stanu rzeczy o nowe
    treści. Działalność na rzecz Kontrahenta polega na tworzeniu nowych zastosowań, które
    wcześniej w ramach działalności prowadzonej przez niego nie miały miejsca. Prowadzone
    prace rozwojowe nad Oprogramowaniem nie mają charakteru rutynowych i okresowych
    zmian wprowadzanych do produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych. Prace
    realizowane przez Pana nie są również projektami powtarzalnymi – każda nowa
    funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności odpowiedniego
    zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prowadzonych prac nad
    Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy stanowiący Oprogramowanie.
    Wytwarzane oprogramowania zawsze są utworami w rozumieniu przepisów o prawie
    autorskim: zawsze odznaczają się rzeczywiście oryginalnym, twórczym charakterem,
    zawsze są kreacją nowej, nieistniejącej wcześniej wartości niematerialnej; nie są efektem
    pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności
    programistycznych i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające
    charakter powtarzalny; nie są jedynie „techniczną”, a „twórczą” realizacją szczegółowych
    projektów zlecanych przez Kontrahentów.
    Zatem prowadzona przez Pana działalność w zakresie tworzenia wymienionych
    programów komputerowych ma twórczy charakter.
    Kolejnym kryterium działalności badawczo-rozwojowej jest prowadzenie tej działalności w
    sposób systematyczny. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN, słowo
    systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący
    stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany,
    według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku
    z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w
    sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się
    do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą
    definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie
    działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem słowo
    systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny,
    zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest
    prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace
    badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z
    charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji
    mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium
    „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w
    tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od
    istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości.
    Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt
    badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i
    zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w
    sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.
    Wskazał Pan, że działania w zakresie wytwarzania Oprogramowania prowadzone są w
    metodyczny sposób, co wynika ze specyfiki tworzenia programu komputerowego, tj.
    określenie celu jaki ma on spełniać, ustalenie sposobu dojścia do danego celu (dobór
    odpowiednich rozwiązań programistycznych oraz technologii), zaplanowanie prac,
    weryfikacja, zakończenie. W ramach działalności gospodarczej prowadzi Pan w sposób
    systematyczny prace twórcze w celu tworzenia nowych zastosowań przy wykorzystaniu
    zasobów wiedzy. Działalność podejmowana jest przez Pana w sposób systematyczny,
    zaplanowany, uporządkowany i metodyczny. Początkowo określa, a w następnej
    kolejności bazuje na przyjętym przez siebie, sprawdzonym systemie pracy.
    Systematyczność ta polega na używaniu specjalistycznych metodologii do wyznaczania

    zadań oraz definiowania ich zakresu, estymacji zasobów oraz czasu niezbędnego do
    realizacji tych zadań, a na podstawie tego # planowania, w którym momencie powinny
    zostać zrealizowane. Dla każdego projektu przyjmuje Pan harmonogram, według którego
    realizowane są poszczególne etapy prac oraz zapewnia odpowiednie zasoby techniczne
    (np. w postaci sprzętu komputerowego). Działalność w zakresie tworzenia i modyfikacji
    oprogramowania ma charakter ciągły i zorganizowany.
    Zatem kolejne kryterium definicji działalności badawczo-rozwojowej, tj. prowadzenie
    działalności w sposób systematyczny, w odniesieniu do wskazanych przez Pana
    programów komputerowych jest spełnione.
    Powyżej omówione dwa kryteria działalności badawczo-rozwojowej dotyczą charakteru i
    organizacji prowadzenia tej działalności, podczas gdy ostatnie, trzecie kryterium, dotyczy
    rezultatu prowadzenia tej działalności, tj. zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania
    zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań. W konsekwencji – głównym zadaniem
    dla zarządzającego projektem badawczo-rozwojowym jest zlokalizowanie i
    zidentyfikowanie zasobów wiedzy przed rozpoczęciem działań projektowych; zasobów w
    ujęciu funkcjonalnym i celowościowym, czyli podlegającym zwiększeniu oraz możliwym i
    właściwym do wykorzystania zwiększonej wiedzy do nowych zastosowań. Lokalizacja i
    identyfikacja wiedzy obejmuje szereg działań, w tym określenie stanu wiedzy, miejsca,
    sposobu jej wykorzystania oraz selekcji pod względem przydatności do realizacji celu
    projektu.
    Z opisu sprawy wynika, że możliwość pozyskiwania zleceń oraz współpracy z
    kontrahentami w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jest ściśle uzależniona
    od Pana umiejętności i wiedzy w zakresie projektowania i wdrażania nowych/ulepszonych
    rozwiązań związanych z tworzeniem Oprogramowania. Ekspercka wiedza oraz
    doświadczenie pozwalają na opracowanie i wdrażanie całkowicie nowych lub znacznie
    ulepszonych technologicznie rozwiązań dla kontrahentów. Realizowane przez Pana prace
    w zakresie rozwoju Oprogramowania mają charakter twórczy i innowacyjny, gdyż poprzez
    łączenie i wykorzystanie dostępnych zasobów wiedzy i umiejętności w zakresie technologii
    informatycznych, tworzone są zupełnie nowe elementy Oprogramowania, które mają
    sprostać wymogom rynku, klientów oraz postępowi technologicznemu.
    W uzupełnieniu wniosku dodał Pan, że tworzy i rozwija oprogramowanie w oparciu o
    autorskie i indywidualne pomysły, a prace nad oprogramowaniem nie polegają wyłącznie
    na wykorzystaniu określonej wiedzy oraz narzędzi i technologii. Powstające
    oprogramowanie jest nowym wytworem Pana intelektu, dzięki któremu przyczynia się do
    wzbogacenia dotychczasowego stanu rzeczy o nowe treści. Wskazał Pan również, że przed
    rozpoczęciem działalności posiadał doświadczenie i wiedzę zdobytą podczas branżowych
    studiów wyższych na A, (...). Pana doświadczenie obejmuje (...). Za pomocą technologii,
    jakich Pan używa: (...) nieustannie rozwija Pan swoje umiejętności oraz poszerza wiedzę
    zdobytą. Do tworzenia oprogramowania wykorzystuje Pan niemal całą wiedzę zdobytą
    podczas studiów, z wykonanych kursów i przeczytanych książek dotyczących
    programowania oraz doświadczenia. Wykorzystuje Pan wszystkie technologie, w jakich się
    kształcił oraz wcześniej pracował.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że wykorzystuje Pan istniejące zasoby wiedzy w celu
    tworzenia nowych zastosowań. Ponadto sam Pan wskazał w opisie sprawy, że Pana
    działania zmierzają do zwiększenia oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia
    nowych zastosowań.
    Kluczowe jest również zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie,
    które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności, tj.:
    - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy
      Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz
    - prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

    Prace rozwojowe polegają na nabywaniu, łączeniu, kształtowaniu i wykorzystywaniu
    dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności – przy czym użyty przez ustawodawcę spójnik „i”
    wskazuje, że aby uznać działania za prace rozwojowe konieczne jest zaistnienie wszystkich
    tych czynności, tj.:
    · nabycia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · łączenia dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · kształtowania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności;
    · wykorzystania dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności.
    Prace rozwojowe bazują zatem na dostępnej wiedzy – w zależności od celów, jakie
    przyjęto dla prowadzenia prac, będzie to wiedza z określonej dziedziny lub dziedzin. Prace
    te obejmują kolejno:
    · nabycie wiedzy i umiejętności, czyli pozyskanie wiedzy/umiejętności, zapoznanie się z
      wiedzą, zrozumienie jej;
    · łączenie wiedzy i umiejętności, czyli znalezienie takich zależności pomiędzy wiedzą z
      różnych zakresów, dziedzin lub wiedzy wynikającej z różnych badań naukowych oraz
      pomiędzy umiejętnościami, które są istotne z punktu widzenia postawionych celów
      badań rozwojowych;
    · kształtowanie wiedzy i umiejętności, czyli takie „ułożenie” efektów nabywania i łączenia
      wiedzy i umiejętności lub takie sformułowanie wniosków płynących z tych procesów,
      aby można je było wykorzystać dla realizacji postawionych celów prac rozwojowych;
    · wykorzystanie wiedzy i umiejętności, czyli ich użycie, posłużenie się nimi dla osiągnięcia
      celów prac rozwojowych.
    Co istotne, całość ww. czynności służy:
    · planowaniu produkcji oraz
    · projektowaniu i tworzeniu zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów
      lub usług.
    Chodzi przy tym o konkretne produkty, konkretne procesy lub konkretne usługi albo
    konkretne rodzaje produktów, procesów lub usług. Podmiot prowadzący prace rozwojowe
    organizuje je z uwzględnieniem specyfiki konkretnych produktów, procesów lub usług –
    od niej zależą potrzeby prowadzenia prac rozwojowych i ich zakres.
    Jednocześnie ustawodawca wyłączył z definicji prac rozwojowych działalność obejmującą
    rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do produktów, procesów lub usług, nawet
    jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń. O tym, jakie zmiany do produktów, procesów
    lub usług mają charakter rutynowy (wykonywany często i niemal automatycznie) i
    okresowy (powtarzający się, występujący co pewien czas) będzie każdorazowo decydował
    charakter konkretnych produktów, procesów bądź usług.
    Jak wskazuje Pan we wniosku, realizowane prace nie są projektami powtarzalnymi – każda
    nowa funkcjonalność wymaga indywidualnego podejścia, tj. w szczególności
    odpowiedniego zasobu wiedzy i znajomości technologii. W wyniku prowadzonych prac
    nad Oprogramowaniem powstaje nowy kod źródłowy stanowiący Oprogramowanie. We
    wniosku wskazuje Pan, że pracując nad wytworzeniem oprogramowania nabywa, łączy,
    kształtuje i wykorzystuje dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności dotyczące narzędzi
    informatycznych i istniejących programów w celu wytworzenia nowych, ulepszonych
    zastosowań w postaci nowoczesnych i unikalnych systemów oraz aplikacji. W ramach
    działalności zdobywa Pan, poszerza i łączy interdyscyplinarną wiedzę z zakresu tworzenia
    oprogramowania w celu optymalizacji i dalszego rozwijania stworzonych systemów i
    aplikacji. Zasobami wiedzy, które wykorzystuje Pan przy planowaniu projektów, są
    technologie informatyczne, czyli wiedza o oprogramowaniu i narzędziach

    informatycznych, występujących zarówno w ogólnym stanie nauki, jak i w środowisku, w
    którym funkcjonować ma program przez Pana wytworzony. Wykorzystuje Pan i rozwija
    wiedzę i umiejętności z zakresu informatyki i oprogramowania komputerowego
    (projektowania, tworzenia i rozwoju oprogramowania), a także matematyki, logiki. Nowe
    kombinacje narzędzi i technologii pozwalają na wytworzenie aplikacji o niewystępującej
    wcześniej specyfikacji i jakości.
    Produkty, usługi, procesy oparte były na następujących rozwiązaniach wiedzy,
    technicznych i technologicznych: (...). Łączy Pan wiedzę teoretyczną z praktyczną w
    szczególności w zakresie pisania skryptów w językach programowania. Oprogramowania,
    które Pan stworzył nie istniały dotychczas w działalności Zleceniodawcy, stąd jest to
    innowacyjne w obrębie działalności Zleceniodawcy. Nowy lub ulepszony charakter
    oprogramowania nie jest wynikiem działalności obejmującej wprowadzanie rutynowych i
    okresowych zmian do tych produktów, procesów lub usług.
    Zatem powyższe pozwala uznać, że opisana działalność w zakresie tworzenia
    wymienionych programów komputerowych spełnia warunki do uznania jej za prace
    rozwojowe.
    W konsekwencji, mając na uwadze przedstawione okoliczności sprawy, Pana działalność
    polegająca na tworzeniu i rozwoju programów komputerowych spełnia definicję
    działalności badawczo-rozwojowej w rozumieniu art. 5a pkt 38 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Należy przy tym podkreślić, że działalnością badawczo-rozwojową nie jest całość usług
    świadczonych przez Pana ani też całość prowadzonej przez Pana działalności
    programistycznej, ale wyłącznie te działania, które ściśle dotyczą tworzenia innowacyjnych
    rozwiązań służących stworzeniu nowego produktu – takich jak te, które zostały
    wymienione we wniosku i jego uzupełnieniu oraz w warunkach działalności opisanych we
    wniosku i jego uzupełnieniu.
    Przedsiębiorcy osiągający dochody generowane przez prawa własności intelektualnej od 1
    stycznia 2019 r. mogą korzystać z preferencyjnej stawki w podatku dochodowym.
    Zgodnie z art. 30ca ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatek od osiągniętego przez podatnika w ramach pozarolniczej działalności
      gospodarczej kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej wynosi 5% podstawy opodatkowania.
    W myśl art. 30ca ust. 2 ww. ustawy:
      Kwalifikowanymi prawami własności intelektualnej są:
        1) patent,
        2) prawo ochronne na wzór użytkowy,
        3) prawo z rejestracji wzoru przemysłowego,
        4) prawo z rejestracji topografii układu scalonego,
        5) dodatkowe prawo ochronne dla patentu na produkt leczniczy lub produkt
        ochrony roślin,
        6) prawo z rejestracji produktu leczniczego i produktu leczniczego weterynaryjnego
        dopuszczonych do obrotu,
        7) wyłączne prawo, o którym mowa w ustawie z dnia 26 czerwca 2003 r. o ochronie
        prawnej odmian roślin (Dz. U. z 2021 r. poz. 213),
        8) autorskie prawo do programu komputerowego

        - podlegające ochronie prawnej na podstawie przepisów odrębnych ustaw lub
        ratyfikowanych umów międzynarodowych, których stroną jest Rzeczpospolita
        Polska, oraz innych umów międzynarodowych, których stroną jest Unia
        Europejska, których przedmiot ochrony został wytworzony, rozwinięty lub
        ulepszony przez podatnika w ramach prowadzonej przez niego działalności
        badawczo-rozwojowej.
    Na mocy art. 30ca ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podstawę opodatkowania stanowi suma kwalifikowanych dochodów z
      kwalifikowanych praw własności intelektualnej osiągniętych w roku podatkowym.
    Należy przyjąć, że dochody z kwalifikowanego IP mogą być opodatkowane na
    preferencyjnych zasadach w takim zakresie, w jakim kwalifikowane IP wytwarza dochody
    w efekcie prac badawczo-rozwojowych prowadzonych przez podatnika. Innymi słowy,
    skorzystanie z preferencji IP BOX jest możliwe w sytuacji występowania związku między
    dochodem kwalifikującym się do preferencji a kosztami faktycznie poniesionymi w celu
    jego uzyskania.
    Stosownie natomiast do art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      ustala się jako iloczyn dochodu z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej
      osiągniętego w roku podatkowym i wskaźnika obliczonego według wzoru:
                          (a + b) x 1,3
                          a + b + c + d
      w którym poszczególne litery oznaczają koszty faktycznie poniesione przez podatnika
      na:
      a – prowadzoną bezpośrednio przez podatnika działalność badawczo-rozwojową
      związaną z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej,
      b – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      niepowiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 3,
      c – nabycie wyników prac badawczo-rozwojowych związanych z kwalifikowanym
      prawem własności intelektualnej, innych niż wymienione w lit. d, od podmiotu
      powiązanego w rozumieniu art. 23m ust. 1 pkt 4,
      d – nabycie przez podatnika kwalifikowanego prawa własności intelektualnej.
    Na podstawie art. 30ca ust. 5 ww. ustawy:
      Do kosztów, o których mowa w ust. 4, nie zalicza się kosztów, które nie są
      bezpośrednio związane z kwalifikowanym prawem własności intelektualnej, w
      szczególności odsetek, opłat finansowych oraz kosztów związanych z
      nieruchomościami.
    Stosownie natomiast do treści art. 30ca ust. 7 powołanej ustawy:
      Dochodem (stratą) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej jest obliczony
      zgodnie z art. 9 ust. 2 dochód (strata) z pozarolniczej działalności gospodarczej w
      zakresie, w jakim został osiągnięty:
        1) z opłat lub należności wynikających z umowy licencyjnej, która dotyczy
        kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;
        2) ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej;

        3) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej uwzględnionego w cenie
        sprzedaży produktu lub usługi;
        4) z odszkodowania za naruszenie praw wynikających z kwalifikowanego prawa
        własności intelektualnej, jeżeli zostało uzyskane w postępowaniu spornym, w tym
        postępowaniu sądowym albo arbitrażu.
    Na mocy art. 30ca ust. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy korzystający z opodatkowania zgodnie z ust. 1 tego artykułu są obowiązani
      do wykazania dochodu (straty) z kwalifikowanego prawa własności intelektualnej w
      zeznaniu za rok podatkowy, w których osiągnięto ten dochód (poniesiono stratę).
    Na podstawie art. 30cb ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Podatnicy podlegający opodatkowaniu na podstawie art. 30ca są obowiązani:
        1) wyodrębnić każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej w
        prowadzonych księgach rachunkowych;
        2) prowadzić księgi rachunkowe w sposób zapewniający ustalenie przychodów,
        kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty), przypadających na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej;
        3) wyodrębnić koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4, przypadające na każde
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, w sposób zapewniający określenie
        kwalifikowanego dochodu;
        4) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności
        intelektualnej – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje więcej niż jedno
        kwalifikowane prawo własności intelektualnej, a w prowadzonych księgach
        rachunkowych nie jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2 i 3;
        5) dokonywać zapisów w prowadzonych księgach rachunkowych w sposób
        zapewniający ustalenie dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
        w odniesieniu do tego produktu lub tej usługi albo do tych produktów lub tych
        usług – w przypadku gdy podatnik wykorzystuje jedno kwalifikowane prawo
        własności intelektualnej lub większą liczbę tych praw w produkcie lub usłudze
        albo w produktach lub usługach, a w prowadzonych księgach rachunkowych nie
        jest możliwe spełnienie warunków, o których mowa w pkt 2-4.
    Stosownie do treści art. 30cb ust. 2 ww. ustawy:
      Podatnicy prowadzący podatkową księgę przychodów i rozchodów wykazują
      informacje, o których mowa w ust. 1, w odrębnej ewidencji.
    Zgodnie z art. 30cb ust. 3 powołanej ustawy:
      W przypadku gdy na podstawie ksiąg rachunkowych lub ewidencji, o której mowa w
      ust. 2, nie jest możliwe ustalenie dochodu (straty) z kwalifikowanych praw własności
      intelektualnej, podatnik jest obowiązany do zapłaty podatku zgodnie z art. 27 lub art.
      30c.
    Zatem, podatnik, który osiągnął w ciągu roku dochód z kwalifikowanego IP i decyduje, że
    wobec tego dochodu będzie stosował 5% stawkę podatku, jest zobowiązany do wykazania
    tego dochodu w zeznaniu rocznym składanym za rok, w którym ten dochód został
    osiągnięty.
    Ponadto należy wskazać, że podatnik, który ma zamiar skorzystać z ww. preferencji jest
    zobowiązany prowadzić szczegółową ewidencję w sposób umożliwiający obliczenie

    podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-
    rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej
    powstałymi w wyniku przeprowadzenia tych prac.
    Jak wcześniej rozstrzygnięto, Pana działalność w zakresie tworzenia programów
    komputerowych spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w
    ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W opisie sprawy wskazał Pan, że zarówno w przypadku tworzenia, jak i rozwijania
    oprogramowania efekty Pana pracy są odrębnymi programami komputerowymi, które
    podlegają ochronie na podstawie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych. Potwierdził Pan również, że „części programu komputerowego”, o których
    mowa w opisie sprawy, stanowią zawsze nowe odrębne programy komputerowe i wobec
    tego stanowią odrębne prawa własności intelektualnej, które podlegają ochronie zgodnie
    z art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, do których przenoszone są
    autorskie prawa majątkowe. Wynagrodzenie otrzymane przez Pana będzie przychodem z
    tytułu sprzedaży praw autorskich do Oprogramowania. Wartość wynagrodzenia za
    przeniesienie poszczególnych praw autorskich do Oprogramowania jest każdorazowo
    określana na koniec okresu rozliczeniowego na podstawie Pana zaangażowania w prace
    nad Oprogramowaniem lub wynika bezpośrednio z umowy. Zgodnie z umową zawartą z
    kontrahentem, w przypadku stworzenia lub dostarczenia kontrahentowi produktu
    będącego utworem w rozumieniu ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i
    prawach pokrewnych, zobowiązał się Pan do przenoszenia w całości na kontrahenta
    jakichkolwiek praw autorskich lub innych praw własności intelektualnej na polach
    eksploatacji powstałych w związku z Pana działalnością. Nabycie praw autorskich
    majątkowych następuje bez jakichkolwiek ograniczeń. Przejście praw autorskich na
    kontrahenta następuje z chwilą powstania oprogramowania. Przeniesienie każdego z
    majątkowych praw autorskich do Oprogramowania następuje zgodnie z wymogami
    przewidzianymi w przepisach ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, w
    szczególności z zachowaniem art. 41 oraz art. 53 ww. ustawy.
    Ponadto z treści wniosku wynika, że od 2023 r. prowadzi Pan odrębną od podatkowej
    księgi przychodów i rozchodów szczegółową ewidencję, o której mowa w art. 30cb ustawy
    o PIT. W związku z tym, że przepisy nie narzucają podatnikom konkretnej formy
    ewidencjonowania zdarzeń na cele stosowania preferencji, sporządzana jest ona techniką
    komputerową w postaci arkusza kalkulacyjnego, obejmującego comiesięczne zestawienie
    dokumentów. W ewidencji wyodrębnione jest każde kwalifikowane prawo własności
    intelektualnej. Prowadzona odrębna ewidencja pozwala na:
    a) wyodrębnienie każdego kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    b) ustalenie przychodów, kosztów uzyskania przychodów i dochodu (straty),
      przypadających na każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej,
    c) wyodrębnienie kosztów, o których mowa w art. 30ca ust. 4 ustawy o podatku
      dochodowym od osób fizycznych, przypadających na każde kwalifikowane prawo
      własności intelektualnej w sposób zapewniający określenie kwalifikowanego dochodu.
    Zamierza Pan skorzystać z preferencyjnego opodatkowania stawką 5% w odniesieniu do
    kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej (IP Box),
    uregulowanego w art. 30ca ustawy o PIT za rok 2023 oraz za lata kolejne.
    Należy także wskazać, że oprogramowanie – definiowane, jako ogół informacji w postaci
    zestawu instrukcji, zaimplementowanych interfejsów i zintegrowanych danych
    przeznaczonych dla komputera do realizacji wyznaczonych celów – podlega ochronie jak
    utwór literacki z art. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach
    pokrewnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 24); dalej: „ustawa o PAIPP”.

    Stąd oprogramowanie może być uznane za kwalifikowane IP, w świetle art. 30ca ust. 2 pkt
    8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeśli jego wytworzenie, rozszerzenie
    lub ulepszenie jest wynikiem prac badawczo-rozwojowych.
    Zgodnie z art. 74 ust. 2 ustawy o PAIPP:
      Ochrona przyznana programowi komputerowemu obejmuje wszystkie formy jego
      wyrażenia. Idee i zasady będące podstawą jakiegokolwiek elementu programu
      komputerowego, w tym podstawą łączy, nie podlegają ochronie.
    Mając powyższe na uwadze, autorskie prawo do programu komputerowego,
    wytwarzanego samodzielnie przez Pana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest
    kwalifikowanym prawem własności intelektualnej w rozumieniu art. 30ca ust. 2 pkt 8
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przychody z tytułu przenoszenia
    autorskich praw majątkowych do programów komputerowych na Zleceniodawcę mieszczą
    się w kategorii przychodów ze sprzedaży kwalifikowanego prawa własności intelektualnej,
    które są podstawą do ustalenia dochodu z kwalifikowanego IP (art. 30ca ust. 7 pkt 2
    ustawy).
    Tym samym, na podstawie art. 30ca ust. 1 ww. ustawy, może Pan zastosować stawkę
    opodatkowania 5% do kwalifikowanego dochodu osiągniętego z kwalifikowanych praw
    własności intelektualnej za lata objęte wnioskiem, tj. za rok 2023 oraz za lata kolejne, jeżeli
    przedstawione okoliczności sprawy oraz stan prawny nie ulegną zmianie.
    Należy podkreślić, że wysokość kwalifikowanego dochodu z kwalifikowanego IP ustala się
    jako iloczyn:
    - dochodu z kwalifikowanego IP osiągniętego w roku podatkowym i
    - wskaźnika nexus obliczonego według specjalnego wzoru określonego w art. 30ca ust. 4
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Przechodząc do Pana wątpliwości dotyczących uznania ponoszonych wydatków za koszty
    konieczne do wyliczenia wskaźnika, o którym mowa w art. 30ca ust. 4 w zw. z art. 30ca ust.
    5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy zauważyć, że istotne jest to,
    aby ze wskaźnika nexus wykluczyć koszty, które nie są lub ze swej natury nie mogą być,
    bezpośrednio związane z wytworzeniem, rozwinięciem lub ulepszeniem konkretnych
    kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ustalając wskaźnik nexus, należy pamiętać, aby istniał związek między:
    - wydatkami poniesionymi przez podatnika w związku z wytworzeniem kwalifikowanego
      prawa własności intelektualnej,
    - kwalifikowanym prawem własności intelektualnej oraz
    - dochodami uzyskiwanymi z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.
    Ta szczególna metoda ujmowania kosztów we wskaźniku ma zastosowanie jedynie dla
    celu, jakim jest kalkulacja tego wskaźnika.
    Należy również pamiętać, że wskaźnik nexus jest obliczany oddzielnie dla dochodów z
    poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej. W związku z tym powinien
    Pan również ustalić odrębnie koszty faktycznie poniesione na działalność badawczo-
    rozwojową związaną z danym prawem.
    Przyjąć należy zatem, że jeżeli podatnik poniósł rzeczywiście wydatki, które kwalifikują się
    jako koszty prowadzonej przez niego działalności badawczo-rozwojowej, to wydatki
    związane z wytworzeniem w ramach tej działalności kwalifikowanego IP należy uznać za
    koszty faktycznie poniesione przez podatnika na prowadzoną bezpośrednio przez niego
    działalność badawczo-rozwojową związaną z kwalifikowanym prawem własności
    intelektualnej, z zastrzeżeniem art. 30ca ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.

    Wobec powyższego, wydatki wskazane w opisie sprawy, przy zachowaniu właściwej
    proporcji, mogą stanowić koszty, o których mowa w literze „a” wzoru z art. 30ca ust. 4
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, uwzględnione przy wyliczaniu
    wskaźnika nexus dla poszczególnych kwalifikowanych praw własności intelektualnej, w
    zakresie, w jakim służyły/będą służyły prowadzeniu działalności badawczo-rozwojowej,
    której efektem było/będzie powstanie kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
    · stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie
      zaistnienia zdarzenia, oraz
    · zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu
      wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny/zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym podanym przez
    wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    interpretacja traci swoją aktualność.
    Niniejszą interpretację wydano w oparciu o opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    przedstawionego we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej
    interpretacji przepisów podatkowych nie jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego), stanowi to bowiem domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To
    na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności
    faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi
    postępowania dowodowego, ograniczając się do analizy okoliczności podanych we
    wniosku. W stosunku do tych okoliczności wyraża swoje stanowisko, które zawsze musi
    być jednak ustosunkowaniem się do poglądu (stanowiska) prezentowanego w danej
    sprawie przez wnioskodawcę. Jeżeli w toku ewentualnego postępowania organ uzna, że
    zdarzenie opisane we wniosku różni się od zdarzenia występującego w rzeczywistości,
    wówczas wydana interpretacja nie będzie Pana chroniła.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
      interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.