Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB5/423-139/09-2/AJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2009-06-12
Teza: 1. Czy w przypadku, gdy na dzień zbycia udziałów przez Spółkę, wynikająca z ksiąg rachunkowych S wartość nieruchomości i praw wchodzących w skład majątku nieruchomego będzie niższa niż 50% sumy wszystkich aktywów S (wynikającej z bilansu S sporządzonego na dzień takiej transakcji), dochód Spółki stanowiący nadwyżkę uzyskanego przychodu ze zbycia udziałów w S nad wydatkami poniesionymi na ich nabycie, będzie mógł być opodatkowany w Polsce na podstawie art. 13 ust. 1 UPO ? 2. Czy w związku z faktem, że S prowadzi działalność operacyjną w zakresie spedycji, transportu i logistyki, w której wykorzystywane są posiadane przez Spółkę nieruchomości, nawet w przypadku gdy na dzień zbycia udziałów przez Spółkę, wynikająca z ksiąg rachunkowych S wartość nieruchomości i praw wchodzących w skład majątku nieruchomego będzie wynosiła przynajmniej 50% sumy wszystkich aktywów S (wynikającej z bilansu S sporządzonego na dzień takiej transakcji), dochód Spółki stanowiący nadwyżkę uzyskanego przychodu ze zbycia udziałów w S nad wydatkami poniesionymi na ich nabycie, będzie mógł być opodatkowany w Polsce na podstawie art. 13 ust. 1 UPO ?
Słowa kluczowe: aktywa; majątek; nieruchomości; obrót; rezydent podatkowy; skutki podatkowe; spółki-spółka kapitałowa; Szwecja; udział-zbycie udziałów; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 10 (uchylony); [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 11 (uchylony); [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 3; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 4; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 1-art. 7; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2-art. 12; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 21; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 5-art. 22

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 20.03.2009 r. (data wpływu 23.03.2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziałów w polskiej spółce kapitałowej, której część majątku stanowią nieruchomości, przez szwedzkiego rezydenta podatkowego w zakresie:

*   stwierdzenia, iż w sytuacji w której na dzień transakcji łączna wartość gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli wynikająca z bilansu S (sporządzonego na ten dzień) będzie niższa od 50% sumy bilansowej S nie powstanie u Spółki obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, „dostarczanie danych o sprzedaży farb, lakierów i innych produktów w formie rocznego raportu sprzedaży – **uznaje się za prawidłowe,**
*   stwierdzenia, iż w procesie analizy, czy majątek spółki, w której podmiot posiada udziały, składa się głównie z nieruchomości należy uwzględnić („dodać”) również posiadane ewentualnie przez ten podmiot udziały lub inne prawa w podmiotach, których majątek składa się głównie z nieruchomości – **uznaje się za nieprawidłowe,**
*   stwierdzenia, czy charakter prowadzonej działalności przez dany podmiot ma wpływ na powstanie obowiązku podatkowego z tytułu obrotu udziałami tego podmiotu – **uznaje się za nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 23.03.2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie skutków podatkowych zbycia udziałów w polskiej spółce kapitałowej, której część majątku stanowią nieruchomości, przez szwedzkiego rezydenta podatkowego.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka jest podmiotem prawa szwedzkiego i podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Spółka posiada siedzibę na terenie Szwecji i podlega na terenie Szwecji nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W swoich aktywach Spółka posiada udziały w podmiocie polskim S Sp. z o.o. (dalej: S). Spółka jest w posiadaniu 93,5% kapitału zakładowego S.

Przedmiotem działalności firmy S, której Spółka jest udziałowcem, jest działalność usługowa w zakresie spedycji, transportu krajowego i międzynarodowego oraz logistyki.

S posiada w swoich aktywach trwałych majątek nieruchomy w postaci gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli stanowiących ok. 35% wartości bilansowej wszystkich aktywów S. Wycena tych nieruchomości w bilansie S odpowiada ich wartości historycznej (z ewentualnym uwzględnieniem efektów ustawowego przeszacowania) pomniejszonej o dokonane odpisy amortyzacyjne. Należy dodać, iż S nie posiada w swoim majątku udziałów lub innych praw w podmiotach, których majątek składa się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z nieruchomości lub praw wchodzących w skład majątku nieruchomego.

Spółka rozważa odpłatne zbycie części lub całości posiadanych udziałów w S na rzecz innego podmiotu zagranicznego.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy w przypadku, gdy na dzień zbycia udziałów przez Spółkę, wynikająca z ksiąg rachunkowych S wartość nieruchomości i praw wchodzących w skład majątku nieruchomego będzie niższa niż 50% sumy wszystkich aktywów S (wynikającej z bilansu S sporządzonego na dzień takiej transakcji), dochód Spółki stanowiący nadwyżkę uzyskanego przychodu ze zbycia udziałów w S nad wydatkami poniesionymi na ich nabycie, będzie mógł być opodatkowany w Polsce na podstawie art. 13 ust. 1 UPO ?
2.  Czy w związku z faktem, że S prowadzi działalność operacyjną w zakresie spedycji, transportu i logistyki, w której wykorzystywane są posiadane przez Spółkę nieruchomości, nawet w przypadku gdy na dzień zbycia udziałów przez Spółkę, wynikająca z ksiąg rachunkowych S wartość nieruchomości i praw wchodzących w skład majątku nieruchomego będzie wynosiła przynajmniej 50% sumy wszystkich aktywów S (wynikającej z bilansu S sporządzonego na dzień takiej transakcji), dochód Spółki stanowiący nadwyżkę uzyskanego przychodu ze zbycia udziałów w S nad wydatkami poniesionymi na ich nabycie, będzie mógł być opodatkowany w Polsce na podstawie art. 13 ust. 1 UPO ?

Zdaniem Wnioskodawcy:

Ad. 1

Zgodnie z brzmieniem art. 13 ust. 1 UPO, zyski osiągane przez osobę prawną mającą siedzibę w Szwecji z przeniesienia własności akcji lub innych praw w spółce, mogą być opodatkowane również w Polsce w przypadku, gdy majątek tej spółki składa się głównie z majątku nieruchomego.

Zasadniczo całość dochodów Spółki, podlegającej nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Szwecji, jest opodatkowana w Szwecji. Jednocześnie, zgodnie z brzmieniem art. 13 ust. 1 UPO, zyski z przeniesienia własności udziałów w S posiadanych przez Spółkę, stanowiących 93,5% kapitału zakładowego S, mogłyby być opodatkowane również w Polsce, wyłącznie w przypadku, gdyby majątek S składał się głównie z majątku nieruchomego położonego w Polsce.

W opinii Spółki, zastosowane w regulacji sformułowanie „majątek składający się głównie z majątku nieruchomego” należy rozpatrywać i uwzględniając wartości nieruchomości spółki S tzn. gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli wynikające z bilansu S sporządzonego na dzień sprzedaży udziałów. Wartości te ustalane są przez S zgodnie z dyspozycją art. 2a ust. 1 pkt 1 Ustawy o rachunkowości według cen nabycia lub kosztów wytworzenia, lub wartości przeszacowanej (po aktualizacji wyceny środków trwałych), pomniejszonych o odpisy amortyzacyjne lub umorzeniowe.

W opinii Spółki, o „majątku składającym się głównie z majątku nieruchomego” (w rozumieniu art. 13 ust. 1 UPO) można mówić w przypadku, gdy łączna wartość gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli wynikająca z bilansu danego podmiotu (sporządzonego na dzień przeniesienia własności udziałów w tym podmiocie) przekracza 50% jego sumy bilansowej aktywów wyznaczonej na podstawie bilansu podmiotu, którego udziały są sprzedawane. Do wartości majątku nieruchomego należy dodać również posiadane ewentualnie przez ten podmiot udziały lub inne prawa w podmiotach, których majątek składa się głównie z nieruchomości (przy czym ustalenie konieczności uwzględniania w takiej kalkulacji danych udziałów powinno odbywać się na podstawie analizy majątku podmiotu, w którym posiadane są te udziały, przeprowadzonej w sposób wskazany powyżej).

Prezentowane przez Spółkę stanowisko dotyczące przedmiotowej kwestii można odnaleźć w licznych pozycjach polskiej oraz międzynarodowej literatury podatkowej.

I tak np. zgodnie z poglądem przedstawionym przez Józefa Banacha w pozycji „Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania”, zysk przeniesienia tytułu własności akcji lub innych praw w spółce jest zrównany z dochodami z nieruchomości i może być opodatkowany w kraju położenia tych nieruchomości tylko wówczas, gdy mienie tej spółki składa się głównie z majątku nieruchomego, podczas gdy „(\`(...)\`) punktem wyjścia dla tego rodzaju rozstrzygnięcia, powinno być zawsze ustalenie wielkości majątku nieruchomego położonego na terytorium danego państwa, w całym majątku spółki. Ustalenia tego dokonujemy w oparciu o dane bilansowe (\`(...)\`) z uwagi na użyte w tym miejscu określenie „głównie”, wielkość ta nie powinna być nigdy ustalana poniżej 50% księgowej wartości majątku” (J. Banach, Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Wydanie 2, Wydawnictwo CH. Beck, Warszawa 2002, komentarz do artykułu 13, str. 273-274). Również wydany przez OECD komentarz do modelowej konwencji o unikaniu podwójnego opodatkowania prezentuje podobne stanowisko.

Zgodnie z treścią komentarza w celu określenia czy majątek danej spółki składa się głównie z majątku nieruchomego należy porównać wartość tych nieruchomości z wartością całokształtu mienia należącego do spółki, nie uwzględniając jej długów i innych zobowiązań (bez względu na zabezpieczenie hipoteką nadanych nieruchomościach)” (Modelowa Konwencja w sprawie podatku od dochodu i majątku, Wersja skrócona 15 lipca 2005 r., Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2006, komentarz do artykułu 13, str. 207, nb. 28.4).

Podobne stanowisko prezentują również Marcin Jamroży i Adrian Cloer w pozycji „Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami”. Według autorów,,(\`(...)\`) wielkością graniczną jest udział majątku nieruchomego położonego w danym państwie w całym majątku spółki w wysokości przekraczającej 50% co odpowiada zaleceniom KM-OECD w wersji z 2002 r. Wyliczenie tego udziału powinno nastąpić poprzez odniesienie wartości majątku nieruchomego do wartości całego majątku spółki, bez uwzględniania długów oraz innych zobowiązań, nawet jeżeli te zobowiązania są zabezpieczone na majątku nieruchomym. (…) W powszechnej opinii podstawą obliczeń tego udziału są dane bilansowe, niezależnie od przyjętej metody wyceny. Do pozycji aktywów, uwzględnionych w obliczeniach, należą: wartość budynków i budowli, środków trwałych w budowie oraz inwestycji długoterminowych w nieruchomości” (M. Krawczyk w: M, Jamroży, A. Cloer, Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania z Niemcami, Wydawnictwo CH. Beck, Warszawa 2007, komentarz do artykułu 13, str. 283-284, nb. 9).

Na podstawie powyższego w odniesieniu do pierwszego pytania zadanego przez Wnioskodawcę w przedmiotowym wniosku Spółka zajęła stanowisko zgodnie z którym w przypadku sprzedaży posiadanych udziałów w S na rzecz innego podmiotu zagranicznego, w sytuacji w której na dzień transakcji łączna wartość gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli wynikająca z bilansu S (sporządzonego na ten dzień) będzie niższa od 50% sumy bilansowej S nie powstanie u Spółki obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce.

Ad. 2

Niezależnie od poruszonej kwestii związanej z ustaleniem czy majątek podmiotu, którego udziały podlegają zbyciu, majątku składającym się głównie z majątku nieruchomego Spółka w kontekście drugiego pytania stwierdziła, że wykonywana przez S działalność obejmuje świadczenie usług w zakresie spedycji, transportu krajowego i międzynarodowego oraz logistyki.

Posiadane przez S nieruchomości są przy tym co do zasady (poza jednostkowymi przypadkami starych, nieużywanych przez S nieruchomości) wykorzystywane dla celów prowadzenia wskazanej powyżej działalności. Na nieruchomościach tych zlokalizowane są terminale logistyczne oraz budynki administracyjno - biurowe S.

Jednocześnie Spółka zwróciła uwagę na prezentowane w literaturze przedmiotu stanowisko, zgodnie z którym w przypadku, gdy majątek podmiotu, w którym zbywane są udziały, składa się wprawdzie nawet w większości z majątku nieruchomego, lecz nie prowadzi on działalności polegającej głównie na dysponowaniu tym majątkiem nieruchomym, to zbycie jej udziałów lub akcji nie powinno być opodatkowane w tym państwie, w którym nieruchomości są usytuowane.

Zdaniem Spółki działalność S, polegająca na świadczeniu usług spedycyjnych, transportowych i logistycznych nie może być uznana za działalność związaną przede wszystkim z dysponowaniem majątkiem nieruchomym, co, zdaniem Józefa Banacha w pozycji „Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, niezależnie od wartości majątku nieruchomego mogłoby przesądzać o braku możliwości określenia S jako spółki, której majątek składa się głównie z majątku ruchomego.

Jak podaje autor: „(\`(...)\`) charakter prowadzonej działalności gospodarczej powinien więc mieć również znaczenie przy ustalaniu powyższej kwestii. Tym samym określenie „głównie z majątku ruchomego” winno być rozstrzygane poprzez ustalenie, czy majątek nieruchomy posiadany przez spółkę, stanowi zwykły element prowadzonej przez nią działalności. Jeżeli bowiem spółka, na której majątek składa się głównie majątek nieruchomy, prowadzi działalność polegającą głównie na dysponowaniu tym majątkiem nieruchomym, lub gdy prowadzi wprawdzie inną działalność, lecz wielkość zaangażowanych w nią środków wskazuje na jej fakultatywność w stosunku do posiadanego przezeń majątku nieruchomego, to zbycie jej udziałów lub akcji winno być opodatkowane w tym państwie, w którym nieruchomości są usytuowane” (J. Banach, Polskie umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, Wydanie 2, Wydawnictwo CH. Beck, Warszawa 2002, komentarz do artykułu 13, str. 274).

Z uwagi na fakt, iż działalność S posiada wyraźnie charakter odmienny od czystego dysponowania posiadanymi nieruchomościami, Spółka w odniesieniu do drugiego pytania stoi na stanowisku, iż nawet w przypadku gdyby na dzień zbycia udziałów przez Spółkę, wynikająca z ksiąg rachunkowych S wartość nieruchomości i praw wchodzących w skład majątku nieruchomego przekraczała 50% sumy wszystkich aktywów S, (wynikającej z bilansu S sporządzonego na dzień takiej transakcji), dochód Spółki stanowiący nadwyżkę uzyskanego przychodu ze zbycia udziałów w S nad wydatkami poniesionymi na ich nabycie nie będzie opodatkowany w Polsce na podstawie art. 13 ust. 1 UPO.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 1 w zakresie:

*   stwierdzenia, iż w sytuacji w której na dzień transakcji łączna wartość gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli wynikająca z bilansu S (sporządzonego na ten dzień) będzie niższa od 50% sumy bilansowej S nie powstanie u Spółki obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce, „dostarczanie danych o sprzedaży farb, lakierów i innych produktów w formie rocznego raportu sprzedaży – uznaje się za prawidłowe,
*   stwierdzenia, iż w procesie analizy, czy majątek spółki, w której podmiot posiada udziały, składa się głównie z nieruchomości należy uwzględnić („dodać”) również posiadane ewentualnie przez ten podmiot udziały lub inne prawa w podmiotach, których majątek składa się głównie z nieruchomości – uznaje się za nieprawidłowe.

Jednocześnie w świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego w odniesieniu do pytania oznaczonego nr 2 w zakresie stwierdzenia, czy charakter prowadzonej działalności przez dany podmiot ma wpływ na powstanie obowiązku podatkowego z tytułu obrotu udziałami tego podmiotu - uznaje się za nieprawidłowe.

Ad. 1

W myśl art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2000 r., Nr 54, poz. 654 ze zm.) podatnicy, jeżeli nie mają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej siedziby lub zarządu, podlegają obowiązkowi podatkowemu tylko od dochodów, które osiągają na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 powołanej ustawy przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód bez względu na rodzaj źródeł przychodów, z jakich dochód ten został osiągnięty; w wypadkach, o których mowa w art. 21 i 22, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

Dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą (art. 7 ust. 2 ww. ustawy).

Stosownie do treści art. 10 ust. 1 cytowanej ustawy dochodem (przychodem) z udziału w zyskach osób prawnych, z zastrzeżeniem art. 12 ust. 1 pkt 4a i 4b, jest dochód (przychód) faktycznie uzyskany z tego udziału (akcji) (…).

Przepis ten niewątpliwie obejmuje swoim zakresem przedmiotowym dochód z tytułu odpłatnego zbycia udziałów w polskiej spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Ustawodawca w treści art. 22 ust. 1 ww. ustawy ustanowił podatek dochodowy od dochodów (przychodów) z dywidend oraz innych przychodów z tytułu udziału w zyskach osób prawnych mających siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w wysokości 19 % uzyskanego przychodu. Jednocześnie należy zauważyć, iż na podstawie art. 22a ww. ustawy przepisy art. 20-22 stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska. Podkreślenia wymaga, iż umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania stanowią zespół norm kolizyjnych i samodzielnie nie nakładają obowiązku podatkowego.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 Konwencji między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Rządem Królestwa Szwecji w sprawie unikania podwójnego opodatkowania i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania w zakresie podatków od dochodu, podpisanej w Sztokholmie dnia 19 listopada 2004 r. (Dz. U z 2006 r. Nr 26 poz. 193) zyski osiągane przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Umawiającym się Państwie z przeniesienia tytułu własności majątku nieruchomego, o którym mowa w artykule 6, i położonego w drugim Umawiającym się Państwie, albo z przeniesienia własności akcji lub innych praw w spółce, której majątek składa się głównie z majątku nieruchomego, mogą być opodatkowane w tym drugim Państwie.

W opinii tut. Organu podatkowego pojęcie „majątek składa się głównie z majątku nieruchomego” oznacza, iż wartość księgowa nieruchomości - gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli (nie uwzględniając długów i ciężarów oraz innych zobowiązań, w tym hipotecznych, związanych z tymi nieruchomościami) stanowi ponad 50% wartości aktywów spółki.

Zatem stanowisko Wnioskodawcy, iż w przypadku sprzedaży posiadanych udziałów w S na rzecz innego podmiotu zagranicznego, w sytuacji, w której na dzień transakcji łączna wartość gruntów, praw użytkowania wieczystego oraz budynków i budowli wynikająca z bilansu S (sporządzonego na ten dzień) będzie niższa od 50% sumy bilansowej S nie powstanie u Spółki obowiązek zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych w Polsce należy uznać za prawidłowe.

Jednocześnie należy zauważyć, iż analizowana umowa polsko - szwedzka nie zawiera klauzuli rozszerzającej zakres art. 13 ust. 1 umowy na majątek nieruchomy posiadany „pośrednio”, czyli przez podmioty, w których spółka, której udziały są przedmiotem zbycia, jest udziałowcem lub akcjonariuszem. W opinii tut. Organu podatkowego brak sformułowania „bezpośrednio lub pośrednio” (w odniesieniu do majątku nieruchomego posiadanego przez podmiot, którego udziały stanowią przedmiot obrotu) w treści art. 13 ust. 1 powołanej umowy wyklucza możliwość uwzględnienia w procesie analizy - czy majątek spółki, w której podmiot posiada udziały, składa się głównie z nieruchomości - również posiadanych ewentualnie (przez ten podmiot) udziałów lub innych praw w podmiotach, których majątek składa się głównie z nieruchomości. Zatem stanowisko Spółki w tym zakresie należy uznać za nieprawidłowe mimo, iż zgodnie z opisem stanu faktycznego w majątku S brak jest „udziałów lub innych praw w podmiotach, których majątek składa się głównie, bezpośrednio lub pośrednio, z nieruchomości lub praw wchodzących w skład majątku nieruchomego”.

Ad. 2

Powołany wyżej artykuł 13 ust. 1 umowy polsko – szwedzkiej nie odnosi się do rodzaju działalności gospodarczej, którą prowadzi spółka, w której podatnik posiada udziały, lecz wprost do charakteru posiadanego przez tą spółkę majątku.

Wykładnia językowa analizowanego artykułu wskazuje, iż brak jest podstaw do przyjęcia, iż rodzaj prowadzonej działalności może mieć wpływ na powstanie obowiązku podatkowego w tym przypadku.

Nadto zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD w Sprawie Podatku od Dochodu i Majątku (Dom Wydawniczy ABC, Warszawa 2006) do art. 13 nie ma znaczenia, czy przedmiotem działalności spółki, której majątek składa się głównie z majątku nieruchomego, jest budowa, zarządzanie i sprzedaż majątku nieruchomego, czy też spółka koncentruje się na innej działalności, w której majątek nieruchomy stanowi znaczną cześć majątku spółki.

Co prawda zgodnie z Komentarzem do Konwencji Modelowej OECD (nr brzeg. 28.7 Komentarza do art. 13) Państwa mogą (fakultatywnie) tak ukształtować postanowienia umowy, aby z ogólnej zasady wyłączyć nieruchomości, w których prowadzona jest działalność gospodarcza (np. hotele), ale musi to być jednoznacznie określone w umowie. Analizowana umowa nie zawiera jednak tego typu postanowień.

Reasumując, w świetle przedstawionego stanu faktycznego i powołanych przepisów prawa, mimo okoliczności, że podmiot, którego Wnioskodawca jest udziałowcem, prowadzi działalność operacyjną w zakresie spedycji, transportu i logistyki, w której wykorzystywane są posiadane przez niego nieruchomości, w przypadku gdy na dzień zbycia udziałów (w tym podmiocie) przez Spółkę, wynikająca z ksiąg rachunkowych wartość nieruchomości i praw wchodzących w skład majątku nieruchomego będzie wynosiła ponad 50% sumy wszystkich aktywów tego podmiotu (wynikającej z bilansu sporządzonego na dzień takiej transakcji), dochód Spółki stanowiący nadwyżkę uzyskanego przychodu ze zbycia udziałów w tym podmiocie nad wydatkami poniesionymi na ich nabycie, będzie podlegał opodatkowaniu w Polsce na podstawie wyżej powołanych przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych w zw. z art. 13 ust. 1 polsko - szwedzkiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy w zakresie pytania oznaczonego nr 2 należy uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1 Maja 10, 09-402 Płock.