Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.237.2025.2.ANK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-08-13
Teza: Wydatki sfinansowane ze świadczenia interwencyjnego, na
zakup materiałów budowlanych/wykończeniowych
niezbędnych do wykonania prac remontowych w mieniu
uszkodzonym na skutek powodzi, remontu lokalu usługowego
i biura zniszczonego po powodzi, związanych z uzupełnieniem
/odtworzeniem stanu wyposażenia biura po powodzi,
sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego opinii z
oszacowania szkód powstałych w wyniku powodzi mogą
zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów
powódź
remonty
rzeczoznawca-opinia rzeczoznawcy
wyposażenie
świadczenie
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Ogólna zasada
zaliczania wydatków do kosztów uzyskania przychodów
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 maja 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie
    podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo - w odpowiedzi na
    wezwanie – pismem z 5 czerwca 2025 r. (wpływ tego samego dnia). Treść wniosku jest
    następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą pod firmą (...) i
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych – dalej CIT. Miejscem prowadzonej
    działalności gospodarczej Wnioskodawcy są m.in. (...).
    W związku z zaistniałą we wrześniu 2024 r. powodzią składniki przedsiębiorstwa
    niezbędne do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej a zlokalizowane na
    powyższych nieruchomościach uległy utracie oraz zniszczeniu - względnie uszkodzeniu.
    W związku z poniesionymi stratami spowodowanymi powodzią w miejscach prowadzonej
    działalności gospodarczej, Wnioskodawca otrzymał świadczenie interwencyjne na
    podstawie art 22a-22h Ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem
    skutków powodzi z dnia 16 września 2011 r. (Dz.U. Nr 234, poz. 1385, dalej w skrócie:
    „Ustawa powodziowa”). Środki z tego tytułu są przeznaczane na różnego rodzaju wydatki
    związane z zapewnieniem kontynuacji prowadzenia działalności gospodarczej
    Wnioskodawcy.
    W tak opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca powziął wątpliwość co do stosowania
    przepisów prawa podatkowego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazali Państwo, iż wydatki Wnioskodawcy związane z
    zapewnieniem kontynuacji prowadzenia działalności gospodarczej które są/będą
    pokrywane ze środków pochodzących z otrzymanego świadczenia interwencyjnego, o
    którym mowa we wniosku dotyczą:
    - pokrycia kosztów zakupu materiałów budowlanych/wykończeniowych niezbędnych do
      wykonania prac remontowych w mieniu Wnioskodawcy uszkodzonym na skutek
      powodzi;
    - pokrycia części kosztów remontu lokalu usługowego Wnioskodawcy zniszczonego na
      skutek powodzi (robocizna, materiały) – w pozostałej części koszty pokrywane z
      odrębnej polisy ubezpieczeniowej Wnioskodawcy;
    - pokrycia kosztów remontu biura Wnioskodawcy zniszczonego po powodzi;
    - pokrycia kosztów związanych z uzupełnieniem/odtworzeniem stanu wyposażenia biura
      Wnioskodawcy po powodzi - zakup nowych mebli do biura;
    - pokrycia kosztów sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego opinii z oszacowania
      szkód powstałych w wyniku powodzi zgodnie z wymogami przepisów dotyczących
      rozliczania świadczenia interwencyjnego tj. zgodnie z wymogiem art. 22b ustawy z dnia
      16 września 2011 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków
      powodzi (Dz. U. z 2024 r. poz. 654).
    Pytania:
    1. Czy postanowienia art. 16 Ustawy o CIT wyłączają co do zasady możliwość uznania za
      koszty uzyskania przychodów wydatki (koszty) pokryte ze środków otrzymanych z

      tytułu świadczenia interwencyjnego przyznanego Wnioskodawcy na podstawie art 22a
      - 22h Ustawy powodziowej?
    2. Czy wydatki (koszty) sfinansowane przez Wnioskodawcę ze świadczenia
      interwencyjnego otrzymanego na podstawie art 22a-22h Ustawy powodziowej mogą
      co do zasady zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w
      art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pod warunkiem, że
      spełniają ogólne kryteria kosztów podatkowych o których mowa w tym przepisie?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    W ocenie Wnioskodawcy postanowienia art. 16 Ustawy o CIT nie wyłączają co do zasady
    możliwości uznania za koszty uzyskania przychodów wydatków pokrytych ze środków
    otrzymanych z tytułu świadczenia interwencyjnego przyznanego na podstawie art 22a-22h
    Ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi z dnia
    16 września 2011 r. (Dz. U. Nr 234, poz. 1385) - w przywołanym przepisie brak jest bowiem
    jakichkolwiek postanowień wyłączających taką możliwość.
    Ad 2.
    W ocenie Wnioskodawcy, wydatki sfinansowane ze świadczenia interwencyjnego
    otrzymanego na podstawie art 22a-22h Ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych
    z usuwaniem skutków powodzi z dnia 16 września 2011 r. (Dz.U. Nr 234, poz. 1385), pod
    warunkiem spełnienia ogólnych kryteriów określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, mogą
    zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty
    poniesione w celu osiągnięcia przychodów, zachowania albo zabezpieczenia źródła
    przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 tej ustawy. W pierwszym
    rzędzie należy wskazać, że otrzymane przez wnioskodawcę na podstawie Ustawy
    powodziowej świadczenie interwencyjne nie stanowi przychodu podatkowego, ponieważ
    zgodnie z art. 22e ust. 9 Ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z usuwaniem
    skutków powodzi z dnia 16 września 2011 r. (Dz.U. Nr 234, poz. 1385, dalej w skrócie
    „Ustawa powodziowa”) w sposób wyraźny wskazano, iż: „Przychód z tytułu uzyskanego
    świadczenia interwencyjnego oraz w przypadku, o którym mowa w ust. 5, nie stanowi
    przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz
    przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.”
    W ocenie Wnioskodawcy w art. 16 ustawy o CIT brak jest jakichkolwiek przepisów
    wyłączających co do zasady możliwość uznania za koszty uzyskania przychodów wydatki
    (koszty) sfinansowane ze środków w postaci otrzymanego na podstawie Ustawy
    powodziowej świadczenia interwencyjnego. W szczególności zaliczeniu w koszty uzyskania
    przychodu wydatków pokrytych ze środków otrzymanych z tytułu świadczenia
    interwencyjnego przyznanego na podstawie Ustawy powodziowej, nie podlega już co do
    samej zasady ograniczeniu przewidzianemu w art. 16 ust. 1 pkt 58 ustawy o CIT, albowiem
    dotyczy ono wydatków sfinansowanych z dochodów (przychodów) zwolnionych od
    podatku CIT. Tymczasem jak już na wstępie wskazano - na mocy przywołanego art. 22e
    ust. 9 Ustawy powodziowej świadczenie interwencyjne wypłacone Wnioskodawcy nie jest
    zwolnione z podatku dochodowego a w ogóle nie stanowi przychodu w rozumieniu
    przepisów o podatku dochodowym od osób prawnych.
    Warto również zauważyć, że brak jest jakichkolwiek innych przepisów szczególnych, które
    wyłączałyby możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków
    sfinansowanych ze świadczenia interwencyjnego przyznanego na podstawie Ustawy
    powodziowej, co dodatkowo wzmacnia zasadność stanowiska wnioskodawcy.

    W powyższym kontekście należy wskazać, iż w art. 30 Ustawy powodziowej zawarto szereg
    zwolnień z podatku dochodowego dla określonych w tejże ustawie świadczeń - z
    jednoczesnym wskazaniem, iż wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z tych
    przychodów (zwolnionych z podatku dochodowego) nie uważa się za koszty uzyskania
    przychodów (art. 30 ust. 1 pkt 2) Ustawy powodziowej). Przedmiotowe przepisy nie objęły
    jednak świadczenia interwencyjnego o którym mowa w art. 22a-22h Ustawy powodziowej
    - co wskazuje na konsekwentną i logiczna decyzję Ustawodawcy w tym zakresie -
    albowiem jak już wskazano powyżej zgodnie z art. 22e ust. 9 Ustawy powodziowej
    świadczenie interwencyjne nie jest zwolnione z podatku dochodowego a w ogóle nie
    stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Wobec powyższego stwierdzić należy, że wydatki sfinansowane ze świadczenia
    interwencyjnego wypłaconego na podstawie przepisów Ustawy powodziowej mogą zatem
    stanowić koszty uzyskania przychodów, o ile:
    - pozostają w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    - zostały faktycznie poniesione,
    - mają na celu osiągnięcie przychodów lub zachowanie/zabezpieczenie źródła
      przychodów. tj. na ogólnych zasadach wynikających z art. 15 Ustawy o CIT.
    Stanowisko wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych
    organów podatkowych. Przykładowo, w interpretacji Dyrektora KIS z dnia 22 stycznia 2025
    r., nr 0111-KDIB1-2.4010.694.2024.2.DK organ wskazał, że „Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop:
    Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze
    źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z
    wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Definicja sformułowana przez ustawodawcę ma charakter ogólny. Z tego względu
    każdorazowy wydatek poniesiony przez podatnika powinien podlegać indywidualnej
    analizie w celu dokonania jego kwalifikacji prawnej. Wyjątkiem jest jedynie sytuacja, gdy
    ustawa wyraźnie wskazuje jego przynależność do kategorii kosztów uzyskania przychodów
    lub wyłącza możliwość zaliczenia go do tego rodzaju kosztów. W pozostałych przypadkach
    należy natomiast zbadać istnienie związku przyczynowego pomiędzy poniesieniem kosztu
    a powstaniem przychodu ze źródła przychodu lub realną szansą powstania przychodu
    podatkowego, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła jego uzyskiwania. [...]
    podatnik ma prawo do odliczenia dla celów podatkowych wszelkich wydatków, pod
    warunkiem, że nie zostały one wymienione w art. 16 ust. 1 updop oraz że wykaże ich
    związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć wpływ na
    możliwość powstania przychodu. Przepis ten konstytuuje więc zasadę, stosownie do
    której, pomiędzy kosztem podatkowym oraz przychodami podatnika musi wystąpić
    związek przyczynowo-skutkowy. W przepisie tym ustawodawca określił katalog wydatków,
    które nawet pomimo poniesienia ich przez podatnika w celu osiągnięcia przychodów, w
    rozumieniu przepisów podatkowych, nie mogą być uznane za koszt uzyskania przychodów.
    [...] Katalog wydatków wyłączonych z kategorii kosztów podatkowych mocą art. 16 ust. 1
    updop, ma charakter zamknięty.
    Powyższa interpretacja potwierdza ugruntowane już stanowisko, że decydujące znaczenie
    dla możliwości zaliczenia wydatków do kosztów uzyskania przychodów ma istnienie
    związku z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz brak wyłączenia tych wydatków
    (kosztów) na podstawie art. 16 ustawy o CIT, niezależnie od źródła ich finansowania. Każdy
    wydatek należy analizować indywidualnie pod kątem jego związku z przychodem,
    natomiast sam fakt sfinansowania wydatku ze świadczenia interwencyjnego nie wyklucza
    możliwości zaliczenia go do kosztów uzyskania przychodu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku w zakresie pytań 1 i 2 jest
    prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniem, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia
      przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia
      źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.
    Z przepisu tego wynika, że poniesione wydatki, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie
    są kosztami uzyskania przychodów, o ile pozostają w związku przyczynowym z
    przychodami (tzn. wydatki takie są uzasadnione z ekonomicznego punktu widzenia,
    ponieważ w rezultacie ich poniesienia podatnik może oczekiwać zwiększenia swoich
    przychodów), w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów. Co
    istotne również, muszą być to wydatki, dzięki którym podatnik może osiągnąć przychód
    podlegający opodatkowaniu.
    Zatem, aby wydatek poniesiony przez podatnika mógł stanowić koszt uzyskania
    przychodów, muszą zaistnieć łącznie następujące przesłanki:
    - został poniesiony przez podatnika, tj. w ostatecznym rozrachunku musi on zostać
      pokryty z zasobów majątkowych podatnika (nie stanowią kosztu uzyskania
      przychodu podatnika wydatki, które zostały poniesione na działalność podatnika
      przez osoby inne niż podatnik),
    - jest definitywny (rzeczywisty), tj. wartość poniesionego wydatku nie została
      podatnikowi w jakikolwiek sposób zwrócona,
    - pozostaje w związku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą,
    - poniesiony został w celu uzyskania, zachowania lub zabezpieczenia przychodów lub
      może mieć wpływ na wielkość osiągniętych przychodów,
    - został właściwie udokumentowany,
    - nie może znajdować się w grupie wydatków, których zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o
      podatku dochodowym od osób prawnych, nie uważa się za koszty uzyskania
      przychodów.
    Pierwsza z wymienionych przesłanek odnosi się do możliwości przypisania faktu
    poniesienia kosztu do osoby podatnika. Kosztem uzyskania przychodu mogą być
    wyłącznie koszty obciążające samego podatnika – wartość ciężarów, jakie ponosi
    podatnik w toku prowadzenia działalności (funkcjonowania). Poniesienie kosztu w
    rozumieniu omawianej ustawy jest świadomym, celowym działaniem podatnika. Polega
    na faktycznym i definitywnym przesunięciu określonej wartości z jego majątku do
    majątku innego podmiotu. W szczególności, może mieć postać wydatkowania środków
    pieniężnych bądź przekazania innych wartości majątkowych.
    Przesłankę celowości kosztu uważa się za spełnioną, gdy istnieje związek przyczynowy
    pomiędzy poniesieniem danego kosztu a powstaniem lub realną szansą powstania
    przychodów podatkowych, bądź też zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła ich
    uzyskiwania. Nie ma przy tym znaczenia, czy dany wydatek przyniósł oczekiwany skutek
    w postaci osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenie ich źródła.
    Istotne jest, czy w momencie jego ponoszenia podatnik mógł – obiektywnie oceniając –
    oczekiwać takiego efektu.
    Enumeratywnie wymieniony w art. 16 ust. 1 ww. ustawy katalog kosztów
    niestanowiących kosztów podatkowych nie oznacza bowiem, że inne koszty w nim

    niewymienione tymi kosztami nie mogą być. W takim przypadku należy badać, czy dany
    koszt poniesiony został w celu uzyskania przychodów (zachowania albo zabezpieczenia
    źródła przychodów).
    Uznanie danego wydatku za koszt uzyskania przychodów jest możliwe tylko wtedy, gdy
    z prawidłowo i rzetelnie udokumentowanych zdarzeń wynika ponad wszelką
    wątpliwość, że jest to wydatek celowy i racjonalnie uzasadniony. Zatem to podatnik
    zobowiązany jest wykazać nie tylko fakt poniesienia danego wydatku, ale także jego
    celowość i racjonalność. Przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów, nie można
    uznać za koszt wydatków, których charakter budzi wątpliwości.
    Generalnie należy więc przyjąć, że kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne
    i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą,
    której celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów, w tym
    także dla zagwarantowania jego funkcjonowania.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych nie definiuje również pojęć: „źródła
    przychodów”, „zachowanie źródła przychodów”, „zabezpieczenie źródła przychodów.
    Korzystając z zasad wykładni językowej, można jednak wskazać, że zgodnie ze
    znaczeniem tych pojęć funkcjonującym na gruncie języka powszechnego (tak: http://sjp.
    pwn.pl; Słownik języka polskiego. Tom III., pod red. M. Szymczaka, Państwowe
    Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1981; A. Dąbrówka, E. Geller, R. Turczyn, Słownik
    synonimów, Warszawa 2001):
    - mianem „źródła” określane jest „to, co stanowi początek czegoś”; „przyczyna czegoś”;
      synonimami tego pojęcia są m.in. zarzewie, czynnik sprawczy, powód, pochodzenie;
    - „zachować”, „zachowywać” oznacza „pozostać w posiadaniu czegoś”, „dochować coś w
      niezmienionym stanie mimo upływu czasu lub niesprzyjających okoliczności”,
      „podtrzymać, utrzymać coś”;
    - „zabezpieczać”, „zabezpieczyć” to „zapewnić ochronę przed czymś niebezpiecznym lub
      szkodliwym”, „uczynić bezpiecznym”, „zapewnić utrzymanie się czegoś w
      dotychczasowym stanie”, „uczynić coś mocniejszym, trwalszym, odpornym na
      szkodliwe działanie czegoś”, „zapobiec niszczeniu czegoś”.
    Wobec powyższego, źródłem przychodu w rozumieniu ww. ustawy są wszelkie stany,
    zdarzenia lub czynności (a także zespoły zdarzeń lub czynności), które powodują
    uzyskiwanie przychodu – są przyczyną jego powstawania. Źródło przychodów można
    określić szeroko, w sposób ogólny (np. rodzaj działalności prowadzonej przez
    podatnika), jak i w sposób bardziej precyzyjny (np. stosunek prawny, którego stroną jest
    podatnik; składnik majątku podatnika). W szczególności, źródłami przychodów są stany,
    zdarzenia lub czynności będące powodem (podstawą, przyczyną) uzyskania przez
    podatnika przysporzeń i wartości wymienionych w art. 12 ust. 1 tej ustawy.
    Zachowaniem albo zabezpieczeniem tych źródeł są natomiast działania podejmowane
    przez podatnika odpowiednio w celu ich utrzymania (zapobieżenia ich utracie) albo
    zapobieżenia ich niszczeniu.
    Należy przy tym podkreślić, że sam fakt poniesienia danego wydatku w związku z
    prowadzoną działalnością nie jest decydujący dla uznania, że spełnia on przesłankę
    celowości, wynikającą z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    prawnych. Nie każdy bowiem wydatek ponoszony - co oczywiste - w ramach
    prowadzonej działalności ma na celu uzyskanie przychodów lub zachowanie albo
    zabezpieczenie ich źródła.
    Katalog wyłączeń z kategorii kosztów uzyskania przychodów zawarty w art. 16 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych ma charakter zamknięty. Ujęte w
    nim wyłączenia mają różny charakter i pełnią różne funkcje, w szczególności, część
    spośród nich prowadzi do bezwzględnego wyłączenia określonych rodzajów kosztów z
    kategorii kosztów podatkowych, część służy limitowaniu wysokości rozpoznawanych
    przez podatników rodzajów kosztów uzyskania przychodów (uniemożliwia zaliczenie do
    kosztów podatkowych wartości przewyższających ustalony przez ustawodawcę poziom

    wydatków), część – „przesunięciu” momentu rozpoznawania określonych kosztów,
    wykluczeniu ich związku albo powiązaniu ich z konkretnym przychodem lub momentem
    podatkowym.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca w związku z poniesionymi stratami
    spowodowanymi powodzią w miejscach prowadzonej działalności gospodarczej, otrzymał
    świadczenie interwencyjne na podstawie art 22a-22h Ustawy powodziowej. Środki z tego
    tytułu są przeznaczane na pokrycie kosztów:
    - zakupu materiałów budowlanych/wykończeniowych niezbędnych do wykonania prac
      remontowych, w mieniu Wnioskodawcy uszkodzonym na skutek powodzi,
    - remontu lokalu usługowego Wnioskodawcy zniszczonego na skutek powodzi (robocizna,
      materiały),
    - remontu biura Wnioskodawcy zniszczonego po powodzi,
    - związanych z uzupełnieniem/odtworzeniem stanu wyposażenia biura Wnioskodawcy po
      powodzi - zakup nowych mebli do biura,
    - sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego opinii z oszacowania szkód powstałych
      w wyniku powodzi.
    Wydatki te związane są z zapewnieniem kontynuacji prowadzenia działalności
    gospodarczej Wnioskodawcy.
    Zgodnie z art. 22a ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o szczególnych
    rozwiązaniach związanych z usuwaniem skutków powodzi (t. j. Dz. U. 2024 r., poz. 654 ze
    zm., dalej: „Ustawa powodziowa”)
      1. Poszkodowanemu w wyniku wystąpienia powodzi będącemu przedsiębiorcą w
      rozumieniu art. 4 ust. 1 lub 2 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo
      przedsiębiorców, który prowadził działalność gospodarczą na dzień wydania
      rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2, może być w związku z tą powodzią
      przyznane jednorazowo świadczenie interwencyjne na wsparcie dalszego
      prowadzenia działalności gospodarczej, zwane dalej „świadczeniem interwencyjnym”.
      2. Świadczenie interwencyjne może być przyznane wyłącznie przedsiębiorcy, o
      którym mowa w ust. 1, lub organizacji albo podmiotowi, albo rolnikowi, o których
      mowa w ust. 1a, którzy:
      1) ponieśli szkodę polegającą na utracie, uszkodzeniu lub zniszczeniu, bezpośrednio
      w wyniku wystąpienia powodzi, składników materialnych przedsiębiorstwa lub
      organizacji albo podmiotu, o których mowa w ust. 1a pkt 1 i 2, albo gospodarstwa
      rolnego prowadzonego przez rolnika, o którym mowa w ust. 1a pkt 3, niezbędnych
      do dalszego prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której mowa
      w ust. 1a, oraz
      2) zobowiążą się do prowadzenia działalności gospodarczej lub działalności, o której
      mowa w ust. 1a, przez okres co najmniej 6 miesięcy od dnia otrzymania świadczenia
      interwencyjnego, oraz
      3) zobowiążą się do utrzymania poziomu zatrudnienia przez okres 6 miesięcy od
      dnia wydania rozporządzenia, o którym mowa w art. 1 ust. 2.
      3. Przez utrzymanie poziomu zatrudnienia rozumie się utrzymanie liczby
      ubezpieczonych zgłoszonych do dobrowolnych ubezpieczeń społecznych,
      obowiązkowych ubezpieczeń społecznych oraz wyłącznie ubezpieczenia
      zdrowotnego.
    W myśl art. 22e ust. 9 ww. Ustawy powodziowej:
      Przychód z tytułu uzyskanego świadczenia interwencyjnego oraz w przypadku, o
      którym mowa w ust. 5, nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów o podatku
      dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów o podatku dochodowym od osób
      prawnych.

    Jak wynika z przywołanego powyżej art. 22e ust. 9 Ustawy powodziowej, przychód z tytułu
    uzyskanego świadczenia interwencyjnego nie stanowi przychodu w rozumieniu przepisów
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz przepisów ustawy o podatku
    dochodowym od osób prawnych.
    Natomiast Ustawa powodziowa nie odnosi się do zasad zaliczania do kosztów uzyskania
    przychodów wydatków sfinansowanych ze świadczenia interwencyjnego. Nie zawiera
    przepisu, który by zezwalał na zaliczenie takich wydatków do kosztów, ale i nie zawiera
    regulacji, z której by wynikało ograniczenie możliwości rozliczenia kosztów uzyskania
    przychodów z tytułu takich wydatków.
    Co istotne ograniczenie możliwości rozliczenia kosztów uzyskania przychodów w
    odniesieniu do wydatków sfinansowanych z innych zwolnionych przychodów, określonych
    w ustawie powodziowej, zostało uregulowane w art. 30 ust. 1 pkt 2 Ustawy powodziowej,
    zgodnie z którym:
      Zwalnia się od podatku dochodowego przychody poszkodowanego otrzymane na
      podstawie art. 10-12, art. 17-19 i art. 22i; wydatków i kosztów bezpośrednio
      sfinansowanych z tych przychodów nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Z przepisu tego wynika, że wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z
    przychodów poszkodowanego otrzymanych na podstawie art. 10-12, art. 17-19 i art. 22i
    Ustawy powodziowej, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów.
    Należy więc uznać, że jeśli ustawodawca miałby na celu ograniczyć możliwość zaliczania
    do kosztów uzyskania przychodów wydatków sfinansowanych ze świadczenia
    interwencyjnego, to odpowiednie zapisy znalazłyby się w treści ustawy powodziowej, co
    jednak nie ma miejsca.
    Z powyższych względów możliwość zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    wydatków sfinansowanych ze świadczenia interwencyjnego, należy oceniać przez pryzmat
    ogólnych przepisów ustawy CIT, w szczególności przepisu art. 15 ust. 1.
    W tym zakresie należy stwierdzić, że art. 16 ust. 1 ustawy CIT również nie zawiera
    ograniczenia kosztów uzyskania przychodów dla wydatków sfinansowanych ze
    świadczenia interwencyjnego określonego w ustawie powodziowej. Tym samym, o ile
    wydatki sfinansowane z takiego świadczenia wypełniają przesłanki określone w art. 15 ust.
    1 ustawy CIT, dotyczące poniesienia w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów
    lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, możliwe będzie ich
    zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów.
    Zgodzić należy się z Państwem, że decydujące znaczenie dla możliwości zaliczenia
    wydatków do kosztów uzyskania przychodów ma istnienie związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą oraz brak wyłączenia tych wydatków (kosztów) na podstawie
    art. 16 ustawy o CIT.
    Jak wynika z opisu sprawy składniki Państwa przedsiębiorstwa, które w wyniku powodzi
    uległy utracie, zniszczeniu lub uszkodzeniu są niezbędne do dalszego prowadzenia przez
    Państwo działalności gospodarczej. Zatem, biorąc pod uwagę przedstawiony przez
    Państwo opis sprawy oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa podatkowego,
    stwierdzić należy, że wymienione we wniosku wydatki sfinansowane ze świadczenia
    interwencyjnego, na zakup materiałów budowlanych/wykończeniowych niezbędnych do
    wykonania prac remontowych, w mieniu Wnioskodawcy uszkodzonym na skutek powodzi,
    remontu lokalu usługowego Wnioskodawcy zniszczonego na skutek powodzi (robocizna,
    materiały), remontu biura Wnioskodawcy zniszczonego po powodzi, związanych z
    uzupełnieniem/odtworzeniem stanu wyposażenia biura Wnioskodawcy po powodzi -
    zakup nowych mebli do biura, sporządzenia przez rzeczoznawcę majątkowego opinii z
    oszacowania szkód powstałych w wyniku powodzi wykazują związek przyczynowo-
    skutkowy z prowadzoną działalnością służą bowiem zachowaniu i zabezpieczaniu źródła
    przychodów (kontynuacji Państwa działalności gospodarczej) w nieruchomościach.

    Zatem Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 i nr 2 należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Odnosząc się do przywołanych przez Państwa interpretacji indywidualnych wskazać
    należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani
    konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego stanu faktycznego czy też
    zdarzenia przyszłego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
    interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.