Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-2/4510-697/15/MM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2015-12-23
Teza: w zakresie: czy wydatki poniesione przez Bank na kompleksową usługę organizacji konferencji dedykowanej dla obecnych i potencjalnych klientów/kontrahentów będą stanowić w całości koszty uzyskania przychodu jako wydatki o charakterze szkoleniowo-reklamowym
Słowa kluczowe: cel-cel reprezentacji i reklamy; koszt-koszty uzyskania przychodów; poczęstunki; reprezentacja; zakwaterowanie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z 14 października 2015 r., który wpłynął do tut. Biura 20 października 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Bank na kompleksową usługę organizacji konferencji dedykowanej dla obecnych i potencjalnych klientów/kontrahentów będą stanowić w całości koszty uzyskania przychodu jako wydatki o charakterze szkoleniowo-reklamowym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 października 2015 r. wpłynął do tut. Biura wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy wydatki poniesione przez Bank na kompleksową usługę organizacji konferencji dedykowanej dla obecnych i potencjalnych klientów/kontrahentów będą stanowić w całości koszty uzyskania przychodu jako wydatki o charakterze szkoleniowo-reklamowym.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Spółka akcyjna (dalej: „Wnioskodawca”, „Bank”) jest instytucją finansową, prowadzącą działalność bankową w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe.

W związku z prowadzoną działalnością Bank organizuje konferencje, w których udział biorą zaproszeni goście, w szczególności zaś potencjalni klienci, których pozyskaniem Bank jest zainteresowany.

Konferencje organizowane są poza siedzibą Banku, a niekiedy nawet poza terytorium kraju. Celem konferencji jest przede wszystkim przekazywanie informacji na temat oferty produktowej Banku oraz promowanie marki (cel reklamowy).

Założenia te są realizowane poprzez dokonywanie prezentacji produktów bankowych, omawianie i dyskutowanie bieżących zagadnień wyłaniających się w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Celem konferencji jest zapewnienie jej uczestnikom wiedzy związanej ze stosowaniem i sprzedażą produktów bankowych. Uczestnikom przekazywane są także materiały marketingowe i foldery informacyjne dotyczące oferowanych przez Bank produktów.

Z uwagi na brak własnej bazy hotelowej (centrum konferencyjnego) Bank nabywa usługi kompleksowej organizacji konferencji. W jej ramach organizator zapewnia przede wszystkim salę konferencyjną oraz niezbędne jej wyposażenie na potrzeby prowadzonej konferencji. Ponadto w trakcie przerw w konferencji przewidziana jest konsumpcja, tj. napoje (np. kawa, herbata, woda, soki), drobny poczęstunek (kanapki, ciasto), a niekiedy lunch lub obiad. W sytuacji, gdy konferencja trwa dłużej niż jeden dzień, organizator zapewnia zakwaterowanie, wyżywienie, a niekiedy nawet dowóz.

Merytoryczną część konferencji (prezentacje, odczyty, wykłady) zapewnia we własnym zakresie Bank. Pracownicy Banku, ewentualnie osoby współpracujące z Bankiem (np. wybitni pracownicy naukowi) prowadzą poszczególne prezentacje, wykłady i zajęcia w ramach konferencji.

Od podmiotów świadczących opisaną wyżej kompleksową usługę organizacji konferencji Bank otrzymuje fakturę uwzględniającą tylko jedną pozycję opisaną jako „organizacja konferencji”, bez wyszczególnienia poszczególnych elementów składających się na tę usługę. Organizatorzy wystawiają także faktury dla Banku, wyszczególniając poszczególne pozycje, np. wynajem sali konferencyjnej oraz jej wyposażenie, konsumpcja, zakwaterowanie.

Całość kosztów związanych z organizacją konferencji, w tym zakwaterowaniem i wyżywieniem uczestników ponosi Bank i wydatki te nie są w jakiejkolwiek formie przez uczestników refundowane.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wydatki poniesione przez Bank na opisaną powyżej kompleksową usługę organizacji konferencji dedykowanej dla obecnych i potencjalnych klientów/kontrahentów będą stanowić w całości koszty uzyskania przychodu jako wydatki o charakterze szkoleniowo-reklamowym?

Zdaniem Banku, wydatki poniesione przez Bank na opisaną powyżej kompleksową usługę organizacji konferencji dedykowanej dla obecnych i potencjalnych klientów/kontrahentów będą stanowić w całości koszty uzyskania przychodu jako wydatki o charakterze szkoleniowo-reklamowym.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust 1.

Z punktu widzenia dopuszczalności zaliczenia opisanych powyżej wydatków związanych z organizacją konferencji w poczet kosztów uzyskania przychodów kluczowe znaczenie ma określenie ich charakteru, tj. wskazanie czy mają one charakter reprezentacyjny czy też szkoleniowo - reklamowy.

Art. 16 ust. 1 pkt 28 ustawy o CIT stwierdza, że nie uważa się za koszty uzyskania przychodów kosztów reprezentacji w szczególności poniesionych na usługi gastronomiczne, zakupy żywności oraz napojów, w tym alkoholowych.

W przytoczonym powyżej przepisie mowa jest o kosztach reprezentacji, jednakże ustawa o CIT, ani też żadna inna ustawa podatkowa, nie definiuje tego pojęcia.

W związku z powyższym należy odwołać się do jego definicji słownikowej, zgodnie z którą reprezentacja oznacza okazałość, wystawność, wytworność w czyimś sposobie życia, związaną ze stanowiskiem, pozycją społeczną („Słownik języka polskiego” pod red. M. Szymczaka, Wydawnictwo PWN, Warszawa 1992).

Dokonując przeniesienia powyższej definicji na grunt ustawy podatkowej, organy podatkowe twierdziły m.in., że reprezentacja to przede wszystkim każde działanie skierowane do istniejących lub potencjalnych kontrahentów podatnika lub osoby trzeciej w celu stworzenia oczekiwanego wizerunku podatnika w celu ułatwienia zawarcia umowy lub stworzenia korzystnych warunków jej zawarcia. Wydatki na reprezentację to koszty, jakie ponosi podatnik w celu wykreowania swojego pozytywnego wizerunku, uwypuklenia swojej zasobności profesjonalizmu. Wydatki te jednocześnie w sposób pośredni promują firmę.

Według Słownika języka polskiego pod red. M. Szymczaka (wyd. PWN z 1996 r., tom III, s. 37), reklamą jest „rozpowszechnianie informacji o towarach ich zaletach, wartości, miejscach i możliwościach nabycia, chwalenie czegoś, zalecanie czegoś przez prasę, radio telewizję; środki (np. plakaty, napisy, ogłoszenia, itp.) służące temu celowi”. Chodzi więc o zachwalanie produktów, usług czy towarów danego producenta lub sprzedawcy, skłonienie ludzi do ich nabywania. Pojęcie „reklamy” należy rozumieć jako wszelkie celowe działania podatnika mające na celu rozpowszechnienie wiedzy o oferowanych przez niego produktach lub usługach, działania których celem jest kształtowanie popytu, poprzez poszerzenie wiedzy przyszłych nabywców o towarach bądź usługach, ich cechach i przeznaczeniu, w celu zachęcenia do nabywania towarów, bądź usług od tego właśnie a nie innego podmiotu gospodarczego (B. Brzeziński, M. Kalinowski, Podatek dochodowy od osób prawnych, Komentarz, Warszawa 1997, s. 159; zob. też wyrok NSA z dnia 10 listopada 1999 r. sygn. akt I SA/Lu 1030/98, Lex nr 46935).

Innymi słowy, reklama to działania podmiotu gospodarczego kształtujące popyt na dane towary, usługi lub markę, poprzez poszerzenie wiedzy o nich, mające na celu zachęcenie jak największej liczby potencjalnych klientów do zakupu towarów lub usług tego podmiotu gospodarczego.

W świetle przedstawionych definicji reprezentacji i reklamy, nie ulega wątpliwości, że wydatki związane z organizacją konferencji mają na celu promocję marki i produktów Banku oraz zachęcenie uczestników konferencji do ich nabywania, a zatem ma ona charakter reklamowy. Bez znaczenia w powyższym zakresie ma fakt, że ten stricte marketingowy przekaz połączony jest z zapewnieniem uczestnikom konferencji nieodpłatnie świadczeń w postaci pokrycia kosztów transportu, zakwaterowania i wyżywienia. Poniesienie tych wydatków było bowiem konieczne aby zgromadzić spodziewaną widownię i zapewnić odpowiedni przekaz reklamowy Banku i jego produktów.

Mając na uwadze powyższe, koszty przedmiotowych konferencji, szkoleń, stanowią dla Banku koszty uzyskania przychodu, jeżeli konferencje, szkolenia, sympozja przeprowadzone zostały w celu osiągnięcia przychodów stosownie do art. 15 ustawy o CIT (wydatki ponoszone przez Bank są racjonalne i wykazują związek przyczynowo - skutkowy z przychodami) oraz zostały właściwie udokumentowane dla celów podatkowych, zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o CIT.

Wnioskodawca wskazał, że organizowane przez niego konferencje mają charakter mieszany, tj. z jednej strony mają charakter reklamowy i służą pozyskaniu nowych klientów mających znaczący potencjał zakupowy, z drugiej zaś mają charakter szkoleniowy, bowiem Bank przekazuje informacje dot. zastosowania swoich produktów.

Brak jest zatem w tym zakresie jakichkolwiek elementów reprezentacji. Jednocześnie nie ulega wątpliwości, że wydatki poniesione na te cele pozostają w oczywistym związku z prowadzoną przez Bank działalnością gospodarczą i służą osiąganiu przychodów. Trafnie w tym zakresie wypowiedział się WSA w Łodzi w wyroku z dnia 22 czerwca 2012 r. sygn. akt I SA/Łd 606/12, w którym stwierdził, że „Konferencje szkoleniowe lub reklamowe kojarzone są przede wszystkim z przekazywaniem wiedzy, tj. informacji o charakterze teoretycznym i/lub praktycznym. Jeżeli trwają one kilka dni, wydatkom na ich organizację, mogą towarzyszyć koszty zakwaterowania w miejscu, w którym są organizowane, koszty wyżywienia, a także wynajmu sali konferencyjnej. Takie wydatki mogą zostać uznane za koszt uzyskania przychodów”.

Reasumując, zdaniem Banku wydatek poczyniony na zakup kompleksowej usługi polegającej na organizacji przedmiotowych konferencji w całości stanowić będzie koszt uzyskania przychodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Świętego Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.