Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-258/10/PK
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2010-07-15
Teza: opodatkowanie podatkiem VAT obciążenia udziałów użytkowaniem z prawem wykonywania głosu
Słowa kluczowe: faktura; opodatkowanie-przedmiot opodatkowania; podatnik
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 1 kwietnia 2010r. (data wpływu 20 kwietnia 2010r.), uzupełnionym pismem z dnia 26 kwietnia 2010r. (data wpływu 30 kwietnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT obciążenia udziałów użytkowaniem z prawem wykonywania głosu - **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2010r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o udzielenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania podatkiem VAT obciążenia udziałów użytkowaniem z prawem wykonywania głosu. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 26 kwietnia 2010r.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Aktem notarialnym z dnia 18 lipca 2007r. Wnioskodawca zawarł z Opactwem, jako właścicielem, umowę ustanowienia prawa użytkowania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością.

Opactwo posiada osobowość prawną, zaś osobą upoważnioną do reprezentowania Opactwa jest Opat. Opat działa na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 29 poz. 154 ze zm.)

Jak wynika z treści aktu notarialnego właściciel (czyli Opactwo reprezentowane przez opata) oświadczył, że jest jedynym wspólnikiem i tym samym wyłącznym właścicielem stu udziałów w Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością. Udziały, będące we władaniu właściciela stanowią całość kapitału zakładowego Biura Turystycznego Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Właściciel oświadczył, iż uchwałą Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki pod firmą Biuro Turystyczne Sp. z o.o. z dnia 17 lipca 2007 roku wyrażona została w trybie przewidzianym umową Spółki zgoda na obciążenie udziałów użytkowaniem z prawem wykonywania głosu.

Nadto właściciel oświadczył, że oddaje użytkownikowi (czyli Wnioskodawcy) w odpłatne użytkowanie wszystkie posiadane przez siebie udziały z prawem pobierania pożytków oraz prawem wykonywania głosu. Strony zgodnie ustaliły, że użytkowanie udziałów polegać będzie w szczególności na wykonywaniu przez użytkownika całego pakietu uprawnień majątkowych i niemajątkowych (organizacyjnych i korporacyjnych), składających się na treść posiadanych przez właściciela udziałów. Właściciel oświadczył, że wyraża zgodę na obciążenie posiadanych udziałów w zakresie dającym użytkownikowi m.in. prawo uczestniczenia w zysku spółki (prawo do dywidendy), prawo uczestniczenia w Zgromadzeniu Wspólników Spółki i głosowaniu na nim wedle uznania użytkownika oraz prawo uczestniczenia w procesie decyzyjnym Spółki. Umowa została zawarta na okres 20 lat.

Strony zgodnie postanowiły, że prawo do pobierania dywidendy za rok 2006 i 2007 zostaje wyłączone na rzecz osoby trzeciej wskazanej przez właściciela.

Strony ustaliły, że wynagrodzenie z tytułu użytkowania udziałów wynosić będzie za cały czas trwania umowy kwotę 3.200.000,00 (trzy miliony dwieście tysięcy 00/100) złotych. Jednakże wynagrodzenie płatne będzie w następujący sposób:

*   przez okres pierwszych 8 lat umowy, licząc od dnia 1 stycznia 2008 roku, wynagrodzenie płatne będzie z dołu, tj. do dnia 31 grudnia każdego po sobie następującego roku w wysokości 100.000 (stu tysięcy 00/100) złotych,
*   przez okres kolejnych 12 lat trwania umowy, wynagrodzenie płatne będzie z dołu, tj. do dnia 31 grudnia każdego po sobie następującego roku w wysokości 200.000 (dwustu tysięcy 00/100) złotych.

Użytkownik zobowiązuje się do zapłaty wynagrodzenia na rachunek bankowy właściciela. Dodatkowo strony zgodnie postanowiły, że wszelkie zapisy umowy będą interpretowane w sposób pozwalający użytkownikowi na korzystanie z udziałów w pełnym zakresie wynikającym z faktu wstąpienia przez niego w ogół praw majątkowych i organizacyjnych (korporacyjnych) właściciela.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy wynagrodzenie wypłacane przez wnioskodawcę Opactwu (właścicielowi udziałów) podlega obowiązkowi podatkowemu w podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, w niniejszym stanie faktycznym ustanowienie prawa użytkowania udziałów w spółce z o.o. nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, wobec czego nie rodzi obowiązku podatkowego na podstawie art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54 poz. 535 ze zm.) - zwana dalej ustawą o VAT.

Podkreślenia wymaga, iż w orzecznictwie sądowym utrwalił się pogląd, że w stanie faktycznym, jak w niniejszej sprawie, wnioskodawca ma uprawnienie do wystąpienia z wnioskiem o indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego, bowiem jest stroną umowy cywilnoprawnej, a w konsekwencji ma prawo do uzyskania od właściwego organu wykładni przepisów prawa podatkowego w sprawie jej dotyczącej (jako ewentualnej strony transakcji opodatkowanej lub nieopodatkowanej podatkiem od towarów i usług).

Należy przypomnieć, iż na udziałach bądź akcjach może być ustanowione użytkowanie (art. 187 § 1 Kodeksu spółek handlowych oraz art. 340 § 1 Kodeksu spółek handlowych). Użytkowanie jest to prawo do korzystania z cudzej rzeczy i do czerpania z niej pożytków. Zgodnie z art. 265 § 1 Kodeksu cywilnego, przedmiotem użytkowania mogą być także prawa. W takiej sytuacji do użytkowania praw stosuje się odpowiednio przepisy o użytkowaniu rzeczy.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o Której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

W ocenie Wnioskodawcy czynność objęta stanem faktycznym nie mieści się w kategorii odpłatnej dostawy towaru. Pozostaje pytanie, czy ta czynność mieści się w pojęciu odpłatnego świadczenia usług. Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

W ocenie Wnioskodawcy umowa ustanowienia prawa użytkowania udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością nie jest także wymieniona i przez to nie mieści się w katalogu odpłatnego świadczenia usług. Wątpliwość budzi to, że ustawa wskazuje, że odpłatne świadczenie usług stanowi także zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji. Należy stwierdzić, że jest to zatem takie świadczenie, którego istotą jest zaniechanie polegające bądź na nieczynieniu, bądź też na znoszeniu określonej sytuacji. Może tu chodzić zarówno o zaniechanie w ramach stosunków obligacyjnych, ale również na płaszczyźnie prawa rzeczowego.

Jednakże, w ocenie Wnioskodawcy nie mieści się tu ustanowienie prawa użytkowania udziału.

Należy z całą stanowczością podkreślić, iż nawet gdyby czynność w opisanym stanie taktycznym uznać za odpłatne świadczenie usług (względnie za odpłatną dostawę towarów) to z uwagi na status podatnika, na którym ciążyłby obowiązek podatkowy należy stwierdzić, iż czynność ta nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Podmiotem, który oddał Wnioskodawcy w odpłatne użytkowanie wszystkie posiadane udziały w spółce z o.o. jest Opactwo, które posiada osobowość prawną na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej. Do działalności Opactwa (które jest właścicielem udziałów) stosuje się przepisy powołanej ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej, które to przepisy określają na czym polega działalność kościelnych osób prawnych i co świadczy o szczególnym charakterze tej działalności.

Zdaniem Wnioskodawcy Opactwo - właściciel udziałów w spółce z o.o., który umownie ustanowił na nich prawo użytkowania nie mieści się w definicji podatnika podatku od towarów i usług określonej w art. 15-17 ustawy o VAT. Na podstawie art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższej definicji wynika w pierwszej kolejności, że dotyczy ona podmiotów, które zajmują się działalnością w sposób profesjonalny. Świadczy o tym użycie między innymi takich sformułowań jak: producent, czyli ten kto produkuje jakieś dobra materialne; handlowiec tj. osoba zajmująca się handlem tj. działalnością polegającą na nabywaniu jakiś dóbr, usług, walorów, w celu sprzedaży, wynajmowania, ich odstępowania za jakąś cenę; usługodawca - podmiot świadczący usługi tj. działalność mającą na celu zaspokojenie wielorakich ludzkich potrzeb, mający odpowiednie kwalifikacje i dysponujący odpowiednim sprzętem, lokalem itp. Są to osoby, które mają zamiar stałego prowadzenia określonej działalności. Działają w sposób powtarzalny, wielokrotny czyli częstotliwy. W związku ze szczególnym charakterem „działalności” Opactwa, nie można tej „działalności” przypisać cech działalności gospodarczej. Skoro czynności podlegają opodatkowaniu tylko wtedy, gdy są dokonywane przez podatników podatku od towarów i usług w niniejszej sprawie nie można mówić o powstaniu obowiązku podatkowego i konieczności wystawienia faktury VAT w związku z otrzymywaniem wynagrodzenia z tytułu oddania w użytkowanie udziału w spółce z o.o.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwaną dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Przy czym przez towary należy rozumieć rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty (art. 2 pkt 6 ww. ustawy).

Jak wynika z powyższego ustawodawca w sposób enumeratywny wymienił dobra które na gruncie ustawy o VAT są towarami, a w konsekwencji obrót którym będzie uznany za dostawę towarów o której mowa w art. 7 ustawy. jak słusznie zauważa Wnioskodawca ustanowienie prawa użytkowania udziałów w spółce nie zostało wymienione w definicji towarów, a tym samym czynność taka nie może być uznana za dostawę towarów na gruncie podatku VAT.

Odnośnie zaś pojęcia usługi na gruncie podatku VAT należy zauważyć, że stosownie do art. 8 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1.  przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
2.  zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
3.  świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Także art. 24 ust. 1 Dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 str. 1 ze zm.) wskazuje, że „świadczenie usług” oznacza każdą transakcję, która nie stanowi dostawy towarów.

Uwzględniając powołane wyżej przepisy art. 5 i art. 8 cyt. ustawy, wskazać należy, iż każde odpłatne świadczenie polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu, czy określonym zachowaniu mieści się w definicji usługi. Pojęcie usługi według ustawy o podatku od towarów i usług jest bowiem szersze od definicji usługi w rozumieniu klasyfikacji statystycznych. Oznacza to, że w definicji tej mieszczą się również określone zachowania, które nie zostały sklasyfikowane w PKWiU, o której mowa w art. 8 ust. 3 powołanej ustawy. Usługa w rozumieniu ust. 1 powołanego wyżej artykułu oraz art. 24 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE, to transakcja gospodarcza, co oznacza, iż stosunek prawny łączący strony musi wiązać się ze świadczeniem wzajemnym. Przy czym najistotniejsze wydaje się sposób w jaki zostały zdefiniowane usługi, a mianowicie jest to definicja negatywna czyli za usługę uznaję się każdą czynność która nie jest dostawą towarów w tym również czynności wymienione w pkt 1-3 ww. artykułu 8.

Ponadto aby uznać dane świadczenie za odpłatne świadczenie usług, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Musi istnieć bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem. Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.

Zdaniem tut. organu w świetle przytoczonych przepisów ustanowienie prawa użytkowania udziałów za które przez właściciela udziałów jest pobierana opłata jak też mając na uwadze, iż istnieje bezpośredni związek pomiędzy ww. świadczeniem i przekazanym wynagrodzeniem, jak też istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym a odbiorcą, powyższe ustanowienie winno być rozpoznane jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Przy czym aby dane świadczenie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT konieczne jest, tak jak to zauważa Wnioskodawca, aby było świadczone przez podatnika podatku VAT.

Stosownie do art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Gdzie przez działalność gospodarcza rozumie się wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z powyższego wynika, że podatnikiem może być w zasadzie każdy samodzielny podmiot prawny, niezależnie od jego formy organizacyjno-prawnej. Przy czym podatnikiem dany podmiot będzie tylko w odniesieniu do czynności opodatkowanych, które wykonał w ramach działalności gospodarczej. Powyższe przepisy nie czynią żadnego wyjątku, w zakresie uznania za podatnika, dla kościelnych osób prawnych na co zwraca uwagę Wnioskodawca. O tym czy dany podmiot należy uznać za podatnik czy też nie decyduje wyłącznie sposób prowadzenia działalności.

W kontekście rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że dla działalności gospodarczej polegającej na wykorzystywaniu swego majątku decydujące znaczenie ma stałość, ciągłość wykorzystywania swego majątku. Przepis art. 15 ust. 2 zdanie drugie ustawy stanowi bowiem, że działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Wykorzystywanie towarów lub wartości niematerialnych i prawnych ma miejsce przede wszystkim poprzez oddanie ich w stosunki obligacyjne takich jak najem towarów, udzielenie licencji do korzystania z danej wartości niematerialnej i prawnej czy jak w analizowanym przypadku ustanowienie prawa użytkowania udziałów. W tym przypadku ustawa nie wprowadza wymogu częstotliwości wykorzystywania, lecz ciągłości wykorzystywania. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku trzeba rozumieć takie wykorzystanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania, czyli jak to ma miejsce w tym przypadku.

Warto też zauważyć, że przyjęcie stanowiska Wnioskodawcy odnośnie nieuznania kościelnej osoby prawnej za podatnika ze względu na jej charakter naruszało by podstawową zasadę podatku VAT sprzeciwiającej się naruszeniu konkurencji, a która została wyrażona w motywie 7 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006r. gdzie stwierdza się, iż wspólny system VAT powinien pozwolić na osiągnięcie neutralnych warunków konkurencji, w takim znaczeniu, że na terytorium każdego państwa członkowskiego podobne towary i usługi podlegają takiemu samemu obciążeniu podatkowemu, bez względu na długość łańcucha produkcji i dystrybucji.

W świetle powyższego Opactwo należy uznać za podatnika podatku VAT z tytułu ustanowienie prawa użytkowania udziałów.

Mając na uwadze, że ustanowienie prawa użytkowania udziałów będzie stanowiło usługę na gruncie ustawy o VAT, a podmiot ją świadczący z tego tytułu będzie działał jako podatnik, to świadczenie tej usługi należy udokumentować fakturą VAT, gdyż stosownie do art. 106 ust. 1 podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 16.

Podsumowując, ustanowienie prawa użytkowania udziałów za które właściciel pobiera opłaty należy uznać za świadczenie usług, a podmiot czerpiący pożytki w sposób ciągły dla celów zarobkowych z powyższego tytułu będzie rozpoznany jako podatnik VAT, co za tym idzie świadczenie ww. usługi będzie podlegało opodatkowaniu podatkowi VAT i podlegało udokumentowaniu fakturą VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ocena prawna stanowiska Wnioskodawcy w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych została przedstawiona w odrębnym rozstrzygnięciu.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.