Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-2.4012.621.2025.2.DM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej; dotyczy opodatkowania
podatkiem VAT sprzedaży licytacyjnej niezabudowanej działki.
Słowa kluczowe: grunty-grunt niezabudowany
komornik-komornik sądowy
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
teren-teren niezabudowany
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 33
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 9
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 21
1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 29 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy obowiązku podatkowego w tytułu uznania transakcji
    sprzedaży nieruchomości zabudowanej za opodatkowaną podatkiem VAT.
    Uzupełnił go Pan pismem z 4 listopada 2025 r. (wpływ 5 listopada 2025 r.) – w odpowiedzi
    na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Zgodnie z wnioskiem wierzyciela komornik prowadzi egzekucję z nieruchomości (...)
    działkę nr A/1 i działkę nr A/2. Niezabudowana nieruchomość gruntowa obejmująca:
    · działkę gruntu o numerze geodezyjnym A/1 o powierzchni (...) ha,
    · działkę gruntu o numerze geodezyjnym A/2 o powierzchni (...) ha,
    położone w mieście (...), ul. (...), jednostka ewidencyjna (...), obręb (...), gmina (...), powiat
    (...), woj. (...), zapisana w Księdze Wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...).
    Działka nr A/1 nie jest zabudowana. Działka A/1 stanowi wąski pas gruntu (dłuższym
    bokiem przylega do działki nr A/2). Dłuższy bok ma około (...) m, a krótsze boki od około
    (...) cm do około (...) cm. Działka jest integralnie złączona z działką nr A/2.
    Dla obu działek prowadzona jest Księga Wieczysta (...). W Księdze Wieczystej (...) Dział (...)
    działka nr A/1 wpisana jest jako – tereny mieszkaniowe (sposób korzystania).
    Dłużnicy nabyli prawo do ww. nieruchomości w (...) r. – umowa sprzedaży z (...).
    Dłużnik (...) wykorzystywał nieruchomość do prowadzenia działalności gospodarczej –
    drukarnia.
    Data rejestracji p. (...) jako podatnika VAT to (...) r.
    Data wykreślenia rejestracji jako podatnika VAT to (...) r.
    Działalność gospodarcza została zawieszona (...) r.
    Doprecyzowanie i uzupełnienie opisu zdarzenia przyszłego
    Przedmiotem sprzedaży będzie działka niezabudowana nr A/1.
    Działka nr A/1 stanowi wąski pan gruntu (dłuższy bok ma około (...) m, a krótsze boki od
    około (...) cm do około (...) cm), dłuższym bokiem przylega do działki nr A/2 i jest z działką
    nr A/2 integralnie złączona.
    W przypadku sprzedaży, będzie sprzedawana tylko i wyłącznie z działką nr A/2. Dla obu
    działek prowadzona jest ta sama Księga Wieczysta nr (...). W Księdze Wieczystej (...) Dział
    (...) działka nr A/1 wpisana jest jako – tereny mieszkaniowe (sposób korzystania).
    Dłużnicy nabyli prawo do ww. nieruchomości w roku (...) – umowa sprzedaży z (...).

    Dłużnik (...) wykorzystywał nieruchomość (w tym niezabudowaną działkę nr A/1) do
    prowadzenia działalności gospodarczej – drukarnia.
    Data rejestracji p. (...) jako podatnika VAT to (...) r.
    Data wykreślenia rejestracji jako podatnika VAT to (...) r.
    Działalność gospodarcza została zawieszona (...) r.
    Dla objętej wyceną nieruchomości – działki nr A/1 – nie obowiązują ustalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego.
    Według ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    Miasta (...) zatwierdzonego Uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) nieruchomość położona jest na
    obszarze oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Takie też
    będzie przeznaczenie działki nr A/1 na moment sprzedaży – teren zabudowy
    mieszkaniowej jednorodzinnej
    Na moment sprzedaży, działka nr A/1 będzie przeznaczona pod zabudowę.
    Dla objętej wyceną nieruchomości – działki nr A/1 – nie obowiązują ustalenia miejscowego
    planu zagospodarowania przestrzennego.
    Według ustaleń studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego
    Miasta (...) zatwierdzonego Uchwałą nr (...) Rady Miasta (...) nieruchomość położona jest na
    obszarze oznaczonym jako teren zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.
    Dłużnik nabył prawo do nieruchomości w (...) r. – umowa kupna-sprzedaży z (...) – zakup
    zatwierdzony aktem notarialnym.
    Komornik nie ma wiedzy, czy nabycie działki nr A/1 nastąpiło w ramach czynności
    opodatkowanej, zwolnionej od podatku, czy niepodlegającej opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Komornik nie ma wiedzy, czy transakcja ta została udokumentowana fakturą z
    wykazaną kwotą podatku VAT.
    Komornik nie ma wiedzy, czy z tytułu nabycia przedmiotu sprzedaży przysługiwało
    dłużnikowi prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Komornik nie ma wiedzy, czy działka nr A/1 była wykorzystywana przez dłużnika wyłącznie
    na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Komornik nie ma wiedzy, czy dłużnik wykonywał działalność na działce nr A/1, podlegającą
    zwolnieniu z opodatkowania podatkiem VAT.
    Działka nr A/1 jest niezabudowana.
    Komornik sądowy prowadzi postępowanie egzekucyjne w sprawie (...) od (...) r. Podczas
    prowadzonego postępowania komornik przeprowadził szereg czynności w sprawie.
    Czynności te nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania niezbędnych
    informacji od dłużnika, do potwierdzenia czy w przedmiotowej sprawie będzie miało
    zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. pkt 2, 10 i 10a ustawy o
    podatku od towarów i usług.
    Pytanie ostatecznie sformułowane z 4 listopada 2025 r.
    Czy istnieje obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług obciążający czynność
    sprzedaży w trybie egzekucji sądowej niezabudowanej nieruchomości – działka nr A/1
    zapisanej w Księdze Wieczystej nr (...) prowadzonej przez Sąd Rejonowy w (...) czyniąc
    komornika sądowego płatnikiem tego podatku?
    Pana stanowisko w sprawie
    Komornik sądowy uważa, że obowiązek podatkowy powstaje, a komornik w przypadku
    skutecznej sprzedaży w drodze licytacji publicznej, będzie obowiązany jako płatnik do
    odprowadzenia podatku od towarów i usług.

    W ocenie komornika nie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (zwolnienie od podatku).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na podstawie art. 18 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Organy egzekucyjne określone w ustawie z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu
      egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2025 r. poz. 132 i 620) oraz komornicy sądowi
      wykonujący czynności egzekucyjne w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania
      cywilnego są płatnikami podatku od dostawy, dokonywanej w trybie egzekucji,
      towarów będących własnością dłużnika lub posiadanych przez niego z naruszeniem
      obowiązujących przepisów.
    Definicja płatnika została zawarta w art. 8 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja
    podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.), zgodnie z którym:
      Płatnikiem jest osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna niemająca
      osobowości prawnej, obowiązana na podstawie przepisów prawa podatkowego do
      obliczenia i pobrania od podatnika podatku i wpłacenia go we właściwym terminie
      organowi podatkowemu.
    Przepis art. 18 ustawy wprowadza szczególną na gruncie przepisów ustawy regulację,
    kiedy to należny podatek pobierany jest i odprowadzany do urzędu skarbowego przez
    płatnika, a nie przez podatnika. Płatnik pełni w tym przypadku rolę pośrednika pomiędzy
    podatnikiem a organem podatkowym, przekazując organowi środki pieniężne podatnika.
    Uzasadnione jest to charakterem odpłatnej dostawy następującej w ramach wykonywania
    czynności egzekucyjnych. Jeżeli bowiem dłużnik niesolidnie spłaca swoje zobowiązania i w
    celu wyegzekwowania należności wszczęto przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne,
    to istnieją podstawy do uznania, że nie uiści również podatku należnego w związku z
    dostawą mającą miejsce w ramach egzekucji.
    Z powołanych wyżej przepisów wynika, że komornik sądowy dokonuje transakcji w
    imieniu podatnika – dłużnika. Prowadzona przez niego sprzedaż towarów będących
    własnością dłużnika będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, gdy do
    rozliczenia tego podatku byłby zobowiązany dłużnik; w przypadku, gdy powyższa czynność
    nie podlegałaby opodatkowaniu tym podatkiem lub byłaby od niego zwolniona, komornik
    sądowy nie będzie obowiązany do odprowadzenia podatku.
    Tym samym, komornik sądowy zobowiązany jest do przestrzegania przepisów ustawy
    oraz do uwzględnienia w trakcie sprzedaży towarów okoliczności decydujących o jej
    opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Według art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Przepis art. 7 ust. 1 ustawy stanowi, że:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, (...):

    W świetle przedstawionych powyżej przepisów, zarówno grunty, jak i budynki oraz
    budowle spełniają definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż
    stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Nie każda jednak czynność, która stanowi dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Określona czynność jest
    opodatkowana podatkiem VAT, jeśli zostanie wykonana przez podatnika, a więc osobę
    prowadzącą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem podatnik tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.
    Z przytoczonych regulacji prawnych wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług
    może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy
    czym czynności te powinny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność
    gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących
    usługi, włącznie z działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych
    za takie.
    Zatem dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Istotne dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z
    podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w
    rozumieniu przepisów ustawy.
    Zasadne jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, aportu, darowizny towarów stanowiących część
    majątku prywatnego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    Z opisu sprawy wynika, że komornik prowadzi postępowanie egzekucyjne przeciwko
    dłużnikowi z nieruchomości stanowiącej niezabudowaną działkę nr A/1. Prawo do ww.
    nieruchomości zostało nabyte w roku (...). Dłużnik wykorzystywał nieruchomość do
    prowadzenia działalności gospodarczej – drukarnia. Data rejestracji dłużnika jako
    podatnika VAT – (...) r. Data wykreślenia z rejestracji jako podatnika VAT – (...) r.
    W niniejszej sprawie wątpliwości Pana dotyczą obowiązku podatkowego w tytułu uznania
    transakcji sprzedaży nieruchomości niezabudowanej nr A/1 za opodatkowaną podatkiem
    VAT.
    Aby ustalić czy Pan, jako komornik sądowy, będzie zobowiązany do opodatkowania
    sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, należy dokonać analizy, czy dłużnik w
    okolicznościach opisanych we wniosku będzie podatnikiem w rozumieniu art. 15 ust. 1
    ustawy.

    Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie dojdzie do sprzedaży
    majątku wykorzystywanego przez dłużnika w prowadzonej działalności gospodarczej.
    Zatem w odniesieniu do sprzedaży w drodze egzekucji sądowej nieruchomości
    niezabudowanej, dłużnik będzie działał w charakterze podatnika podatku od towarów i
    usług, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą w
    rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    W konsekwencji, dostawa przez Pana jako komornika sądowego nieruchomości
    niezabudowanej nr A/1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, jako odpłatna dostawa towarów, o której mowa w
    art. 7 ust. 1 ustawy.
    Przy czym, wykonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, może być albo opodatkowana podatkiem VAT, albo może korzystać ze zwolnienia
    od tego podatku.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    I tak, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie przysługuje względem takiej dostawy, której
    przedmiotem jest grunt niezabudowany i jednocześnie o przeznaczeniu innym niż
    budowlane. Zatem ze zwolnienia od podatku korzystać będą dostawy gruntów o
    charakterze rolnym, leśnym, itp.
    W myśl art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o terenach budowlanych - rozumie się przez to grunty
      przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania
      przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach
      zabudowy i zagospodarowania terenu, o którym mowa w przepisach o planowaniu i
      zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 135 ust. 1 lit. k Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347, str. 1, ze
    zm.) – zwanej dalej Dyrektywą 112:
      Państwa członkowskie zwalniają dostawy terenów niezabudowanych, inne niż
      dostawy terenów budowlanych, o których mowa w art. 12 ust. 1 lit. b.
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen przeciwko
    Belastingdienst Grote Ondernemingen „teren budowlany oznacza każdy nieuzbrojony lub
    uzbrojony teren uznany przez państwa członkowskie za teren z przeznaczeniem pod
    zabudowę”.
    Tym samym, również w świetle orzeczeń TSUE za teren budowlany uznać można jedynie
    taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod zabudowę.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu
    przestrzennym (t. j. Dz. U z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:

      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego –
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego – jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy – jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W konsekwencji, generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w
    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane, czyli tereny przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
    decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach
    o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Pozostałe natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, dla których nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz nie wydano decyzji o warunkach zabudowy – są
    zwolnione od podatku VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług w kontekście
    zastosowania właściwej stawki podatku VAT przy sprzedaży gruntu nakazuje oceniać
    przeznaczenie tego gruntu wyłącznie na podstawie istniejącego planu zagospodarowania
    przestrzennego oraz wydanych decyzji o warunkach zabudowy.
    Ponadto, jeżeli przy zbyciu nieruchomości niezabudowanej wystąpią przesłanki
    uniemożliwiające zastosowanie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt
    9 ustawy, to należy przeanalizować możliwość zwolnienia dostawy w oparciu o przepis art.
    43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Mając na uwadze powyższe wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku
    VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą
    być łącznie dwa warunki wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary muszą służyć wyłącznie działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich
      posiadania nie można zmienić ich przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie choćby jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia
    dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2
    ustawy.
    W okolicznościach opisanej we wniosku sprawy wskazać także należy na art. 43 ust. 21
    ustawy, zgodnie z którym:
      Jeżeli udokumentowane działania organów egzekucyjnych lub komorników
      sądowych, o których mowa w art. 18, nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
      uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia

      warunków zastosowania do dostawy towarów, o której mowa w art. 18, zwolnień od
      podatku, o których mowa w ust. 1 pkt 2, 3 i 9-10a, przyjmuje się, że warunki
      zastosowania zwolnień od podatku nie są spełnione.
    Powyższe oznacza, że dostawa towarów dokonana w trybie egzekucji jest opodatkowana
    podatkiem od towarów i usług, jeżeli udokumentowane działania w celu potwierdzenia
    zwolnienia podjęte przez komornika lub organ egzekucyjny były z powodu braku
    informacji od dłużnika bezskuteczne.
    Z opisu sprawy wynika, że komornik prowadzi egzekucję z nieruchomości
    niezabudowanej. Wskazał Pan, że dłużnik wykorzystywał nieruchomość do prowadzenia
    działalności gospodarczej – drukarnia.
    Ponadto poinformował Pan, że nie ma wiedzy, czy transakcja nabycia działki nr A/1 była
    opodatkowana podatkiem VAT i czy została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą
    podatku VAT. Nie posiada Pan wiedzy, czy w stosunku do nieruchomości niezabudowanej
    dłużnikowi przysługiwało prawo do odliczenia i czy była ona wykorzystywana przez
    dłużnika wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Dla działki nr A/1 nie obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania
    przestrzennego. Ponadto z wniosku nie wynika z jakiego dokumentu na moment
    sprzedaży ww. działka będzie przeznaczona pod zabudowę.
    Jednocześnie wskazał Pan, że podczas prowadzonego postępowania przeprowadził szereg
    czynności w sprawie. Czynności te nie doprowadziły, na skutek braku możliwości
    uzyskania niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia czy w przedmiotowej
    sprawie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie ustawy.
    W przedmiotowej sprawie przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego nie
    pozwala stwierdzić, czy sprzedaż przez Pana w drodze licytacji w postępowaniu
    egzekucyjnym sądowym nieruchomości niezabudowanej będzie korzystała ze zwolnienia
    od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 lub pkt 2 ustawy, gdyż nie posiada Pan
    informacji (nie ma wiedzy), a które są niezbędne do dokonania takiej oceny.
    W związku z powyższym, w sprawie znajdzie zastosowanie art. 43 ust. 21 ustawy, tj.
    przyjęcie, że warunki zastosowania zwolnień nie są spełnione, o ile podjęte przez Pana
    udokumentowane działania nie doprowadziły, na skutek braku możliwości uzyskania
    niezbędnych informacji od dłużnika, do potwierdzenia spełnienia warunków zastosowania
    zwolnienia od podatku do dostawy nieruchomości niezabudowanej nr A/1.
    W konsekwencji sprzedaż w trybie egzekucji sądowej nieruchomości niezabudowanej nie
    będzie korzystała ze zwolnienia od podatku i będzie opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    Podsumowując, stwierdzam, że w związku ze sprzedażą w trybie egzekucji sądowej
    niezabudowanej nieruchomości nr A/1 (KW nr (...)) powstanie obowiązek podatkowy i
    wystąpi Pan w roli płatnika podatku VAT. Tym samym będzie Pan zobowiązany do
    obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku VAT na rachunek właściwego urzędu
    skarbowego z tytułu dokonania dostawy ww. nieruchomości niezabudowanej.
    Wobec tego stanowisko Pana należało uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

      Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do
      wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia
      przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej
      tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi
    Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Pana w złożonym wniosku. Tym samym należy zaznaczyć, że odpowiedzi na

## Pytanie

zawarte we wniosku udzielono na podstawie przedstawionego zdarzenia przyszłego, w
    szczególności, na informacji że „Dłużnik (...) wykorzystywał nieruchomość do prowadzenia
    działalności gospodarczej – drukarnia”. Zatem, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego w opisie sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.
    Jednocześnie należy podkreślić, że przedmiotowa interpretacja została wydana na
    podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w
    toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie
    określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków
    prawnych.
    Zaznaczyć jednak należy, że kwestia oceny działań podjętych przez Pana nie była
    przedmiotem oceny.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
      albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.