Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB1-2.4010.398.2025.1.AK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-06
Teza: Dochód kościelnej osoby prawnego z tytułu otrzymania w
darowiźnie nieruchomości korzysta ze zwolnienia z podatku
dochodowego bez względu na jego przeznaczenie. W tym
zakresie kościelna osoba prawna nie ma obowiązku
prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy
Ordynacji podatkowej.
Słowa kluczowe: darowizna
grunty-darowizna gruntu
nieruchomości
osoba-kościelne osoby prawne
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4. Zwolnienia przedmiotowe-Dochody
niektórych jednostek (podmiotów)-Kościelne osoby
prawne
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 4-art. 17-ust. 1-pkt 4a

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

7 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca jest kościelną osobą prawną na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia
    17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej
    (Dz. U. z 2013 r. poz. 1169). Wnioskodawca prowadzi działalność (...) związaną z kultem
    religijnym, a także działalność (...). Wnioskodawca jest organem prowadzącym dla Szkoły 1
    (...) i Szkoły 2 (...).
    Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę darowizny w formie aktu notarialnego, na
    podstawie której (...) Szkoły 3 (...) przekaże Wnioskodawcy nieodpłatnie prawo wieczystego
    użytkowania gruntu wraz z usytuowanym na nim budynkiem, zwanym dalej nieruchomość
    - zdarzenie przyszłe.
    Nieruchomość będzie obciążona umową najmu zawartą ze (...) Szkołą 4 (...). W związku z
    zawarciem umowy darowizny, Wnioskodawca z mocy prawa przejmie obowiązki
    wynajmującego w stosunku do (...) Szkoły 4.
    Poprzez zawarcie i wykonanie umowy darowizny nastąpi powiększenie majątku
    Wnioskodawcy o wartość darowanej nieruchomości. Działalność Wnioskodawcy
    polegająca na wynajmie tej nieruchomości będzie pozostałą działalnością (działalnością
    gospodarczą) prowadzoną bezpośrednio przez Wnioskodawcę.
    Pytania
    1. Czy w związku z zawarciem i wykonaniem umowy darowizny Wnioskodawca jako
      obdarowana będzie zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego od osób
      prawnych naliczonego od wartości rynkowej nieruchomości?
    2. Czy podstawą skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1
      pkt 4a lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. 2025 poz.
      278, zwanej dalej: „u.p.d.o.p.”) będzie pisemne oświadczenie Wnioskodawcy o
      przeznaczeniu dochodu uzyskanego wskutek zawarcia i wykonania umowy darowizny
      na cele wymienione w tym przepisie bez względu na termin jego rzeczywistego
      wydatkowania na te cele.
    Państwa stanowisko w sprawie
    Pytanie 1.
    Ustawa o podatku dochodowym z dnia 15 lutego 1992 r. nie definiuje pojęcia
    nieodpłatnych świadczeń. Zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych przez
    pojęcie to należy rozumieć wszelkie sytuacje, w których podatnik uzyskuje korzyść
    ekonomiczną, z tytułu której nie wykonuje świadczenia ekwiwalentnego na rzecz
    podmiotu, od którego daną korzyść otrzymuje.
    W związku z powyższą interpretacją nabycie przez Wnioskodawcę nieruchomości spełnia
    przesłanki do uznania za nieodpłatne otrzymanie prawa wieczystego użytkowania gruntu
    wraz z usytuowanym na nim budynkiem w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p.
    Przekazanie wyżej opisanej nieruchomości w drodze darowizny spowoduje że dla
    Wnioskodawcy powstanie przychód zgodnie z art.12 ust. 1 pkt 2 u.p.d.o.p. Wartość
    przychodu będzie ustalona według cen rynkowych darowanej nieruchomości. Dniem

    uzyskania przez Wnioskodawcę tego przychodu, w związku z nabyciem nieruchomości
    będzie dzień wpisu Wnioskodawcy jako użytkownika wieczystego działki do właściwej
    księgi wieczystej.
    Powstanie również dochód zgodnie z art. 7 ust. 1 u.p.d.o.p. Całość dochodu, jaki
    nieruchomość przyniesie zostanie przeznaczona wyłącznie na cele kultu religijnego,
    oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na
    konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w
    zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptację innych
    budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty
    katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze, tj. na cele wymienione w art.17 ust. 1
    pkt 4a lit. b u.p.d.o.p.
    W przypadku darowizny nieruchomości powstaje dochód w postaci majątku, którego nie
    można fizycznie, jak pieniądze wydatkować. Ponieważ w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b u.p.d.o.
    p. mowa jest o przeznaczeniu nie zaś o przekazaniu, czy wydatkowaniu dochodu na
    określone w tym przepisie cele, dla spełnienia przesłanek określonych ww. przepisie
    wystarczy aby wolą Wnioskodawcy było, że nieruchomość będzie służyła celom
    określonym w tym przepisie. Jeśli Wnioskodawca otrzyma opisaną wyżej nieruchomość na
    podstawie umowy darowizny w formie aktu notarialnego i jednocześnie uzyskany w taki
    sposób dochód przeznaczy na cele, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4 a lit. b u.p.d.o.p.
    to nie będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób prawnych.
    W art. 17 ust. 1b u.p.d.o.p. mowa jest o przeznaczeniu a nie przekazaniu lub
    wydatkowaniu dochodu na określone w tym przepisie cele. Przepis ten stanowi m.in., iż
    zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody na
    cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie ma zastosowanie, jeżeli dochód
    jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w tym
    przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych i
    prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków
    niestanowiących kosztów uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Powyższe stwierdza Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 11 grudnia 2013 r. sygn. akt
    II FSK 3033/11.
    Pytanie 2.
    Podstawą skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4a
    lit. b u.p.d.o.p. będzie pisemne oświadczenie Wnioskodawcy o przeznaczeniu dochodu
    uzyskanego wskutek zawarcia i wykonania umowy darowizny na cele wymienione w tym
    przepisie bez względu na termin jego rzeczywistego wydatkowania na te cele.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    Opodatkowanie osób prawnych uregulowane zostało w ustawie z dnia 15 lutego 1992 r. o
    podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej:
    „ustawy o CIT”), której art. 1 ust. 1 stanowi, że:
    Ustawa reguluje opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów osób prawnych i
    spółek kapitałowych w organizacji.

    W świetle art. 7 ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła
    Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1966 ze zm.):
    Osobami prawnymi są następujące terytorialne jednostki organizacyjne Kościoła:
    1) metropolie;
    2) archidiecezje;
    3) diecezje;
    4) administratury apostolskie;
    5) parafie.
    Kościelne osoby prawne, stosownie do art. 1 ustawy o CIT są podatnikami podatku
    dochodowego od osób prawnych. Jednocześnie, nie zostały one wymienione przez
    ustawodawcę w treści art. 6 ust. 1 ustawy o CIT jako podmioty, które zwolnione są od
    podatku.
    Ponadto, zgodnie z art. 55 ust. 1, 2 i 3 ustawy o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego
    w Rzeczypospolitej Polskiej:
    1. Majątek i przychody kościelnych osób prawnych podlegają ogólnym przepisom
      podatkowym z wyjątkami określonymi w ust. 2-6.
    2. Kościelne osoby prawne są zwolnione od opodatkowania z tytułu przychodów ze
      swojej działalności niegospodarczej. W tym zakresie osoby te nie mają obowiązku
      prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy o zobowiązaniach
      podatkowych.
    3. Dochody z działalności gospodarczej kościelnych osób prawnych oraz spółek, których
      udziałowcami są wyłącznie te osoby, są zwolnione od opodatkowania w części, w
      jakiej zostały przeznaczone w roku podatkowym lub w roku po nim następującym na
      cele kultowe, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, działalność
      charytatywno-opiekuńczą, punkty katechetyczne, konserwację zabytków oraz na
      inwestycje sakralne, o których mowa w art. 41 ust. 2, i te inwestycje kościelne, o
      których mowa w art. 41 ust. 3, których przedmiotem są punkty katechetyczne i
      zakłady charytatywno-opiekuńcze, jak również remonty tych obiektów.
    W rezultacie, podmioty te podlegają ogólnym regułom podatkowym przewidzianym w
    ustawy o CIT.
    Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT:
    Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę
    dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych
    źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b,
    przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
    Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
    art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła
    przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty
    uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Nie każdy dochód w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o CIT podlega opodatkowaniu.
    Katalog dochodów podlegających zwolnieniu z opodatkowania zawiera art. 17 ust. 1
    ustawy o CIT.
    Na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT:
    Przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności: wartość
    otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym

    wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także
    wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem
    świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez
    samorządowe zakłady budżetowe i instytucje gospodarki budżetowej w rozumieniu
    ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności
    publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków
    od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w
    nieodpłatny zarząd lub używanie.
    Jak stanowi art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT:
    Wolne od podatku są dochody kościelnych osób prawnych:
        a) z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby
          prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez
          przepisy Ordynacji podatkowej,
        b) z pozostałej działalności - w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego,
          oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz
          na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje
          sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic,
          adaptację innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji
          przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.
    Należy wskazać, że ustawa podatkowa nie definiuje pojęcia „niegospodarcza działalność
    statutowa”. W celu określenia zakresu tego pojęcia należy zdefiniować znaczenie
    poszczególnych słów.
    I tak, działalnością jest: 1. „zespół działań podejmowanych w jakimś celu”, 2.
    „funkcjonowanie czegoś lub oddziaływanie na coś” (Słownik języka polskiego PWN). W
    związku z czym działalność statutowa to każda działalność, która została określona,
    dopuszczona, przewidziana w statucie (a szerzej aktach prawa odnoszących się do ustroju
    i funkcjonowania danej jednostki).
    Natomiast w myśl art. 3 pkt 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.):
    Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej – rozumie się przez to każdą
    działalność zarobkową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. – Prawo
    przedsiębiorców (Dz. U. z 2021 r. poz. 162 i 2105 oraz z 2022 r. poz. 24, 974 i 1570), w
    tym wykonywanie wolnego zawodu, a także każdą inną działalność zarobkową
    wykonywaną we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek, nawet gdy inne
    ustawy nie zaliczają tej działalności do działalności gospodarczej lub osoby wykonującej
    taką działalność – do przedsiębiorców.
    Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.):
    Działalnością gospodarczą jest zorganizowana działalność zarobkowa, wykonywana we
    własnym imieniu i w sposób ciągły.
    Powyższe oznacza, że działalność, która nie spełnia kryteriów przedstawionych wyżej nie
    może stanowić działalności gospodarczej. Natomiast działalność statutowa to każda
    działalność, która została określona, dopuszczona, przewidziana w statucie.
    Pojęcie „niegospodarcza działalność statutowa” należy więc rozumieć jako przeciwieństwo
    działalności gospodarczej w rozumieniu Ordynacji podatkowej, zaś dodanie przymiotnika
    „statutowa” oznacza ograniczenie zwolnienia dochodów kościelnej osoby prawnej tylko do
    dochodów z takiej działalności niegospodarczej, która znajduje odzwierciedlenie w prawie
    wewnętrznym danego Kościoła, czy związku wyznaniowego.

    W świetle powyższych przepisów dochody z każdej działalności wynikającej z istoty
    funkcjonowania kościelnej osoby prawnej niebędącej działalnością gospodarczą
    (działalność statutowa) korzystają ze zwolnienia od podatku dochodowego. Natomiast
    dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko, jeżeli
    zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowane na cele wymienione w art. 17 ust. 1 pkt
    4a lit. b ustawy o CIT.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy:
    1) w związku z zawarciem i wykonaniem umowy darowizny Wnioskodawca jako
    obdarowana będzie zobowiązana do zapłacenia podatku dochodowego od osób
    prawnych naliczonego od wartości rynkowej nieruchomości,
    2) podstawą skorzystania ze zwolnienia podatkowego, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt
    4a lit. b ustawy o CIT będzie pisemne oświadczenie Wnioskodawcy o przeznaczeniu
    dochodu uzyskanego wskutek zawarcia i wykonania umowy darowizny na cele
    wymienione w tym przepisie bez względu na termin jego rzeczywistego wydatkowania
    na te cele.
    Na podstawie przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz lit. b ustawy o CIT należy rozróżnić
    wyłącznie „niegospodarczą działalność statutową” oraz „inną działalność”. Opodatkowanie
    dochodów kościelnych osób prawnych uzależnione jest od sposobu uzyskania, a także
    celu przeznaczenia tych dochodów. Kościelne osoby prawne oprócz niegospodarczej
    działalności statutowej mogą również prowadzić działalność gospodarczą uregulowaną
    przepisami ustawy Prawo przedsiębiorców.
    Niegospodarczą działalność statutową kościelnej osoby prawnej stanowi każda
    działalność, niebędąca działalnością gospodarczą i będąca działalnością wynikającą z
    samej istoty Kościoła i specyfiki jego działalności. Dochody uzyskiwane z niegospodarczej
    działalności statutowej są wolne od podatku, bez względu na cel ich przeznaczenia i
    ostatecznego wydatkowania. W zakresie takiej działalności kościelna osoba prawna nie
    jest zobowiązana do prowadzenia dokumentacji wymaganej przez Ordynację podatkową.
    Natomiast dochody z pozostałej działalności są zwolnione z podatku dochodowego tylko
    jeżeli zostaną przeznaczone, a następnie wydatkowe na cele wymienione w art. 17 ust. 1
    pkt 4a lit. b ustawy o CIT. W zakresie tego rodzaju działalności zwolnienie z obowiązku
    prowadzenia dokumentacji wymaganej przez Ordynację podatkową nie obowiązuje.
    W myśl art. 17 ust. 1a ustawy o CIT:
    Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody
    na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, nie dotyczy:
    1) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na wytwarzaniu wyrobów przemysłu
    elektronicznego, paliwowego, tytoniowego, spirytusowego, winiarskiego,
    piwowarskiego, a także pozostałych wyrobów alkoholowych o zawartości alkoholu
    powyżej 1,5%, oraz wyrobów z metali szlachetnych albo z udziałem tych metali lub
    dochodów uzyskanych z handlu tymi wyrobami; zwolnieniem objęte są jednak dochody
    podmiotów, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-8 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. -
    Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce, uzyskane z działalności polegającej na
    wytwarzaniu wyrobów przemysłu elektronicznego;
    1a) dochodów uzyskanych z działalności polegającej na oddaniu środków trwałych lub
    wartości niematerialnych i prawnych do odpłatnego używania na warunkach
    określonych w art. 17a-17k;
    2) dochodów, bez względu na czas ich osiągnięcia, wydatkowanych na inne cele niż
    wymienione w tych przepisach.
    Kolejny warunek omawianego zwolnienia ustawodawca wprowadził w art. 17 ust. 1b
    ustawy o CIT zgodnie z którym:

    Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1, dotyczące podatników przeznaczających dochody
    na cele statutowe lub inne cele określone w tym przepisie, ma zastosowanie, jeżeli
    dochód jest przeznaczony i - bez względu na termin - wydatkowany na cele określone w
    tym przepisie, w tym także na nabycie środków trwałych oraz wartości niematerialnych
    i prawnych służących bezpośrednio realizacji tych celów oraz na opłacenie podatków
    niestanowiących kosztu uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 5a.
    Zatem przepis ten wprowadza ograniczenie zakresu zwolnienia wskazanego w art. 17 ust.
    1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT tylko do dochodu, który podatnik nie tylko przeznaczy na cele
    określone w ww. przepisie, ale i wydatkuje na te cele. Istotne jest to, że samo
    przeznaczenie dochodu na cele wskazane w art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o CIT nie
    wystarczy dla zachowania prawa do zwolnienia, gdyż wydatkowanie dochodu na inny cel,
    to zwolnienie unicestwi. Jest tu charakterystyczne to, że art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. b ustawy o
    CIT w istocie tylko określa cele, które uzasadniać mogą zwolnienie od podatku, o ile
    podatnik osiągnie dochód. Nie określa on żadnych innych warunków tego zwolnienia.
    Czyni to natomiast ustawodawca w powołanym wyżej przepisie art. 17 ust. 1a pkt 2
    ustawy o CIT, z którego wynika, że samo tylko przeznaczenie dochodu na określony w
    przepisach cel nie jest wystarczające do zwolnienia, o ile dochód nie będzie wydatkowany
    na ten cel.
    Ustawodawca wprowadził w tym przepisie ułatwienie dla podatników w korzystaniu ze
    zwolnienia, bowiem postanowił, że wydatkowanie dochodu może nastąpić - po uprzednim
    jego (lub równoczesnym) przeznaczeniu - w czasie znacznie późniejszym od momentu
    jego osiągnięcia i przeznaczenia. Jednakże wprowadził przy tym warunek rozwiązujący -
    pozbawiający podatnika zwolnienia w przypadku jego wydatkowania na inny niż
    preferowany cel ustawowy.
    Należy podkreślić, że zwolnienie przedmiotowe o jakim mowa w powołanych wcześniej
    przepisach, jest wyjątkiem od konstytucyjnej zasady powszechności opodatkowania. Z
    tego względu musi być interpretowane ściśle, zgodnie z literalnym brzmieniem przepisu, z
    którego ono wynika.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca zamierza zawrzeć umowę darowizny w formie
    aktu notarialnego, na podstawie której (...) Szkoły 3 (...) przekaże Wnioskodawcy
    nieodpłatnie prawo wieczystego użytkowania gruntu wraz z usytuowanym na nim
    budynkiem. Nieruchomość będzie obciążona umową najmu zawartą ze Szkołą 4 (...). W
    związku z zawarciem umowy darowizny, Wnioskodawca z mocy prawa przejmie obowiązki
    wynajmującego w stosunku do Szkoły 4 (...).
    Odnosząc wyżej cytowane przepisy prawa podatkowego do opisu sprawy stwierdzić
    należy, że z tytułu otrzymanego w darowiźnie prawa wieczystego użytkowania gruntu wraz
    z usytuowanym na nim budynkiem od Szkoły przez Wnioskodawcę na podstawie art. 12
    ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT powstanie przychód z nieodpłatnie otrzymanych praw i rzeczy.
    Powstały z tego tytułu dochód będzie korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od
    osób prawnych na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a ustawy o CIT. Jak wskazano powyżej
    w myśl art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody kościelnych osób
    prawnych z niegospodarczej działalności statutowej; w tym zakresie kościelne osoby
    prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy
    Ordynacji podatkowej.
    W świetle powyższego przepisu dochód kościelnej osoby prawnego z tytułu otrzymania w
    darowiźnie nieruchomości korzysta ze zwolnienia z podatku dochodowego bez względu
    na jego przeznaczenie. W tym zakresie kościelna osoba prawna nie ma obowiązku
    prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji podatkowej.
    Zatem Państwa stanowisko w zakresie:

    - zwolnienia z podatku dochodowego dochodu z tytułu otrzymanego w darowiźnie prawa
    wieczystego użytkowania gruntu wraz z usytuowanym na nim budynkiem od Szkoły
    przez Wnioskodawcę – jest prawidłowe,
    - podstawy prawnego tego zwolnienia – jest nieprawidłowe,
    - sposobu dokumentowania przeznaczenia dochodu z tytułu otrzymanej w darowiźnie
    nieruchomości – jest nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Odnosząc się do przywołanego przez Państwa wyroku należy zaznaczyć, że orzeczenia
    sądowe są wiążące jedynie w sprawach, w których zapadły. Natomiast organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami
    sądów i innych organów, to nie ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie
    stanowią materialnego prawa podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
    Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
    Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
    (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.