Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-405/11/PH
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-05-25
Teza: Rozliczenie i wykazanie w deklaracji VAT importu usług.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość niezabudowana; nieruchomości-zbycie nieruchomości; podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług

Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 3; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 4

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2011 r. (data wpływu 28 marca 2011 r.) uzupełnionym pismem z dnia 10.05.2011 r. (data wpływu 12.05.2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia i wykazania w deklaracji VAT importu usług – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 28 marca 2011 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie rozliczenia i wykazania w deklaracji VAT importu usług.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący opis zaistniałego stanu faktycznego:

Wnioskodawca importuje akcesoria kosmetyczne z dalekiego wschodu. Spedytorem jest kontrahent niemiecki. Spedytor wystawia faktury za usługę transportową bez naliczania podatku VAT. Usługa fakturowana jest w rozbiciu na część zwiększającą wartość celną importowanego towaru czyli wartość usługi z miejsca załadunku do granicy Wspólnoty oraz część nie ujmowaną do wartości celnej czyli od granicy Wspólnoty do miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (magazyn Wnioskodawcy). Wnioskodawca przejmuje obowiązek podatkowy i wykazuje import usług tylko od tej części, która nie jest wliczona – nie zwiększa wartości celnej importowanego towaru. Import usług przelicza się na złote wg kursu średniego ogłoszonego prze NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Import usług dotyczy transportu międzynarodowego, dla którego stawka podatku wynosi 0%. W deklaracji VAT Wnioskodawca wykazuje import usług ze stawką 0% w poz. 37, 38, 39,40. W uzupełnieniu ww. wniosku Wnioskodawca wskazał, iż jest w posiadaniu dokumentów, z których wynika, iż nabywana usługa jest usługą transportu międzynarodowego czyli przewóz towarów z miejsca nadania – wyjazdu znajduje się poza terytorium Unii Europejskiej (Chiny, Korea), a miejsce przeznaczenia – przyjazdu jest na terytorium kraju (Kraków).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy rozliczenie i wykazanie w deklaracji VAT importu usług jest prawidłowe?

Zdaniem Wnioskodawcy rozliczenie i wykazanie w deklaracji VAT importu usług jest prawidłowe.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl postanowień art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Zgodnie z art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, przez import usług rozumie się świadczenie usług, z tytułu wykonania których podatnikiem jest usługobiorca, o którym mowa w art. 17 ust. 1 pkt 4.

W myśl art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne będące usługobiorcami usług świadczonych przez podatników nieposiadających siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności na terytorium kraju.

Gdy mowa jest o imporcie usług w rozumieniu art. 2 pkt 9 ustawy o VAT, nie jest istotnym, czy zagraniczny usługodawca świadczy swoją usługę faktycznie na terytorium Polski, lecz czy w świetle przepisów decydujących o miejscu świadczenia – miejscem opodatkowania jest Polska. Przepisami decydującymi w tym względzie w przedmiotowej sprawie są art. 28a – art. 28o ustawy o VAT. Dokonując zatem oceny, czy określona usługa podmiotu zagranicznego dla usługobiorcy krajowego stanowi import usług, w pierwszym rzędzie należy ustalić, gdzie w świetle powyższych przepisów, podlega opodatkowaniu ta usługa. Jeżeli zgodnie z ww. przepisami, miejscem opodatkowania usługi nie jest Polska – wówczas nie wywołuje ona w stosunku do krajowego usługobiorcy żadnych skutków na gruncie podatku od towarów i usług. Natomiast gdy przepisy te wskazują, że miejscem opodatkowania jest terytorium Polski wówczas należy ocenić, który podmiot jest z tego tytułu podatnikiem VAT.

Ogólna reguła dotycząca miejsca świadczenia usług określona została z dniem 1 stycznia 2010r. w art. 28b ustawy o VAT, wprowadzonym ustawą z dnia 23 października 2009r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 195, poz. 1504).

Generalnie, usługi opodatkowane są w miejscu, gdzie nabywca ma swoją siedzibę jeśli jest on podatnikiem, bowiem w myśl art. 28b ust. 1 ww. ustawy o VAT, miejscem świadczenia usług w przypadku świadczenia usług na rzecz podatnika jest miejsce, w którym podatnik będący usługobiorcą posiada siedzibę lub stałe miejsce zamieszkania, z zastrzeżeniem ust. 2-4 oraz art. 28e, art. 28f ust. 1, art. 28g ust. 1, art. 28i, 28j i 28n.

W przypadku zaś, gdy usługi są świadczone dla stałego miejsca prowadzenia działalności podatnika, które znajduje się w innym miejscu niż jego siedziba lub stałe miejsce zamieszkania, miejscem świadczenia tych usług jest to stałe miejsce prowadzenia działalności (art. 28b ust. 2 cyt. ustawy o VAT).

Ustęp 3 cyt. artykułu stanowi natomiast, iż w przypadku gdy usługobiorca nie posiada siedziby, stałego miejsca zamieszkania lub stałego miejsca prowadzenia działalności, o którym mowa w ust. 2, miejscem świadczenia usług jest miejsce, w którym zwykle prowadzi on działalność lub w którym ma on miejsce zwykłego pobytu.

W tym miejscu wskazać należy, że na potrzeby Rozdziału 3 „Miejsce świadczenia przy świadczeniu usług” ustawy o VAT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2010r., w art. 28a ustawodawca zawarł definicję podatnika.

W myśl art. 28a na potrzeby stosowania niniejszego rozdziału:

1.  ilekroć jest mowa o podatniku - rozumie się przez to:

1.  podmioty, które wykonują samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2, lub działalność gospodarczą odpowiadającą tej działalności, bez względu na cel czy rezultat takiej działalności, z uwzględnieniem art. 15 ust. 6,
2.  osobę prawną niebędącą podatnikiem na podstawie lit. a, która jest zidentyfikowana do celów podatku lub podatku od wartości dodanej;

3.  podatnika, który prowadzi również działalność lub dokonuje transakcji nieuznawanych za podlegające opodatkowaniu dostawy towarów lub świadczenia usług zgodnie z art. 5 ust. 1, uznaje się za podatnika w odniesieniu do wszystkich świadczonych na jego rzecz usług.

Zgodnie z art. 29 ust. 17 ustawy o VAT podstawą opodatkowania w imporcie usług jest kwota, którą usługobiorca jest obowiązany zapłacić, z wyjątkiem gdy wartość usługi została wliczona do podstawy opodatkowania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów zgodnie z art. 31 ust. 2 pkt 2 lub wartość usługi – na podstawie odrębnych przepisów - zwiększa wartość celną importowanego towaru albo w przypadku gdy podatek został rozliczony przez usługodawcę.

W myśl art. 83 ust. 1 pkt 23 stawkę podatku w wysokości 0% stosuje się do usług transportu międzynarodowego. Zgodnie z art. 83 ust. 5 pkt 1 dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług, o których mowa w ust. 1 pkt 23, są w przypadku transportu towarów przez przewoźnika lub spedytora – list przewozowy lub dokument spedytorski (kolejowy, lotniczy, samochodowy, konosament morski, konosament żeglugi śródlądowej) stosowany wyłącznie w komunikacji międzynarodowej, lub inny dokument, z którego jednoznacznie wynika, że w wyniku przewozu z miejsca nadania do miejsca przeznaczenia nastąpiło przekroczenie granicy z państwem trzecim, oraz faktura wystawiona przez przewoźnika (spedytora), z zastrzeżeniem pkt 2. W przypadku towarów importowanych – dokumentami stanowiącymi dowód świadczenia usług transportu międzynarodowego, oprócz dokumentów, o których mowa w pkt 1, jest dokument potwierdzony przez urząd celny, z którego jednoznacznie wynika fakt wliczenia wartości usługi do podstawy opodatkowania z tytułu importu towarów (art. 83 ust. 5 pkt 2 ustawy o VAT).

Stosownie do § 9 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649) obniżoną do wysokości 0% stawkę podatku stosuje się również do usług transportu towarów, jeżeli transport ten wykonywany jest w całości na terytorium kraju i stanowi część usługi transportu międzynarodowego.

Z opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca importuje akcesoria kosmetyczne z dalekiego wschodu. Spedytorem jest kontrahent niemiecki. Spedytor wystawia faktury za usługę transportową bez naliczania podatku VAT. Usługa fakturowana jest w rozbiciu na część zwiększającą wartość celną importowanego towaru czyli wartość usługi z miejsca załadunku do granicy Wspólnoty oraz część nie ujmowaną do wartości celnej czyli od granicy Wspólnoty do miejsca przeznaczenia na terytorium kraju (magazyn Wnioskodawcy). Wnioskodawca przejmuje obowiązek podatkowy i wykazuje import usług tylko od tej części, która nie jest wliczona – nie zwiększa wartości celnej importowanego towaru. Import usług przelicza się na złote wg kursu średniego ogłoszonego prze NBP na ostatni dzień roboczy poprzedzający dzień powstania obowiązku podatkowego. Import usług dotyczy transportu międzynarodowego, dla którego stawka podatku wynosi 0%. W deklaracji VAT Wnioskodawca wykazuje import usług ze stawką 0% w poz. 37, 38, 39,40. Odprawa celna importowanego towaru odbywa się na terenie kraju. Wnioskodawca jest w posiadaniu dokumentów, z których wynika, iż nabywana usługa jest usługą transportu międzynarodowego.

Odnosząc przedstawiony powyżej stan prawny do przedstawionego stanu faktycznego stwierdzić należy, iż przepisy dotyczące importu usług mają zastosowanie do tej części usługi transportowej, która na podstawie odrębnych przepisów nie zwiększa wartości celnej importowanego towaru. W myśl art. 28b ustawy o VAT, w przedmiotowej sprawie, miejscem świadczenia usługi transportowej w części, która nie zwiększa wartości celnej importowanego towaru, będzie kraj, gdzie nabywca ma swoją siedzibę. Zatem w świetle przepisu art. 17 ust. 1 pkt 4 ustawy o VAT, Wnioskodawca stanie się podatnikiem z tytułu nabycia tej usługi oraz będzie musiał wykazać import usługi transportowej.

Stawką właściwą dla opodatkowania importu przedmiotowej usługi transportowej, w sytuacji posiadania przez Wnioskodawcę stosownych dokumentów, o których mowa w art. 83 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy o VAT, jest stawka 0%.

W świetle powyższego stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

W sprawie będącej przedmiotem wniosku należy zwrócić uwagę, iż analiza załączników dołączonych do wniosku nie mieści się w ramach określonych w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8 poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W związku z powyższym, Minister Finansów nie jest uprawniony do oceny prawnej załączników dołączonych przez Wnioskodawcę.

Zaznaczenia wymaga, że organ podatkowy jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym. Wnioskodawca ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego. Podkreślenia wymaga, iż interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze stanem faktycznym podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku stanu faktycznego udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Ponadto wskazać należy, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są na pisemny wniosek zainteresowanego w jego indywidualnej sprawie. W związku z powyższym przedmiotowa interpretacja dotyczy wyłącznie Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.