Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP1/443-760/10-4/TW
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2010-10-12
Teza: Czy należy odprowadzić podatek od towarów i usług od czynności darowizny, której przedmiotem była nieruchomość wraz z naniesionymi budynkami oraz budowlami, które do niedawna wchodziły w skład przedsiębiorstwa darczyńcy, a następnie jako środki trwałe zostały z niego usunięte, a obdarowany działał jako osoba fizyczna, która dopiero w późniejszym okresie, po wykonaniu czynności darowizny, otworzyła własną działalność gospodarczą i wykorzystuje przy tym przedmiot darowizny?
Słowa kluczowe: cel-cele osobiste; darowizna; dostawa-dostawa towarów; opodatkowanie; opodatkowanie-zakres opodatkowania; zwolnienie-zwolnienie podatkowe
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 29 czerwca 2010 r. (data wpływu 12 lipca 2010 r.) uzupełnionym pismami bez daty sporządzenia (data wpływu 24 sierpnia 2010 r.) oraz z dnia 5 października 2010 r. (data wpływu 12 października 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości wraz z budynkami i budowlami – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania darowizny nieruchomości wraz z budynkami i budowlami. Pismami bez daty sporządzenia (data wpływu 24 sierpnia 2010 r.) oraz z dnia 5 października 2010 r. (data wpływu 12 października 2010 r.) ww. wniosek został uzupełniony w zakresie przedstawionego stanu faktycznego oraz o brakujący podpis Wnioskodawcy.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży gazu płynnego na stacjach LPG oraz w butlach 11kg, która do niedawna zlokalizowana była w dwóch różnych miejscowościach na dwóch odrębnych nieruchomościach, będących jego własnością. Na każdej nieruchomości prowadzony był osobny punkt sprzedaży oraz prowadzony był oddzielny rejestr sprzedaży, ale Zainteresowany rozliczał się łącznie. Zmniejszył zakres prowadzonej działalności gospodarczej, w drodze zlikwidowania punktu sprzedaży na jednej z nieruchomości, którą następnie darował synowi, wraz z położonymi na niej budynkami oraz budowlami w postaci zbiornika, pompy i dystrybutora. Wszystkie środki trwałe znajdujące się w miejscu zlikwidowanego punktu sprzedaży zostały wycofane z jego działalności gospodarczej, przed dokonaniem darowizny.

Syn aktualnie wykorzystuje przedmiot darowizny, do swojej odrębnej działalności gospodarczej, którą dopiero otworzył, po jej dokonaniu.

Przedmiotem darowizny nie było przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, lecz nieruchomość, na której zostały naniesiony dwa odrębne budynki: magazyn butli i budynek usługowy, oraz budowle w postaci zbiornika, dystrybutora i pompy.

Na płaszczyźnie organizacyjnej przedmiotem darowizny był zespół składników tylko materialnych, przeznaczonych do określonych zadań gospodarczych, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące te zadania. Brak w nim składników niematerialnych.

Przedmiot darowizny był całkowicie wyłączony spod jego działalności gospodarczej i w momencie dokonywania czynności nie posiadał samodzielności finansowej pozwalającej na autonomiczne funkcjonowanie w obrocie gospodarczym. Przedmiot darowizny nie miał również samodzielności finansowej, kiedy był jeszcze wykorzystywany do prowadzonej działalności gospodarczej. Możliwe byłoby tylko częściowe przyporządkowanie przychodów i kosztów do przedmiotu darowizny przed jego wyłączeniem spod prowadzonej działalności gospodarczej, na podstawie prowadzonej ewidencji księgowej.

Darowizna przedmiotowych budynków wraz z urządzeniami była dokonywa w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług.

Od momentu wybudowania budynków oraz budowli nie były one oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu. Przedmiot darowizny nigdy przed jej dokonaniem nie był udostępniany w jakiejkolwiek formie osobom trzecim.

Budynek - magazyn butli Wnioskodawca zbudował w roku 1991 i nie przysługiwało mu od niego wówczas prawo do odliczania podatku naliczonego.

Budynek usługowy Zainteresowany zbudował w latach 1996/97, wówczas przysługiwało mu – jak wyjaśnił – prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zarówno budynki, jak i urządzenia znajdujące się na ww. nieruchomości nie były przez cały ten okres modernizowane.

Na wskazanym gruncie znajdują się również inne budowle w postaci zbiornika, pompy i dystrybutora.

Ze złożonego w dniu 24 sierpnia 2010 r. uzupełnienia do wniosku wynika, iż dostawa budynku usługowego zbudowanego w latach 1996/97 nie została opodatkowana podatkiem VAT.

Wnioskodawca poinformował również, iż od pompy i zbiorników LPG nie przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT, natomiast prawo to przysługiwało mu od dystrybutora LPG.

Dostawa budowli, tj. zbiorników, pompy, dystrybutora (przekazania na potrzeby osobiste) nie została opodatkowana podatkiem VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy należy odprowadzić podatek od towarów i usług od czynności darowizny, której przedmiotem była nieruchomość wraz z naniesionymi budynkami oraz budowlami, które do niedawna wchodziły w skład przedsiębiorstwa darczyńcy, a następnie jako środki trwałe zostały z niego usunięte, a obdarowany działał jako osoba fizyczna, która dopiero w późniejszym okresie, po wykonaniu czynności darowizny, otworzyła własną działalność gospodarczą i wykorzystuje przy tym przedmiot darowizny?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie powinien on odprowadzać podatku od towarów i usług od czynności darowizny, której przedmiotem była nieruchomość wraz z naniesionymi budynkami oraz budowlami, które do niedawna wchodziły w skład przedsiębiorstwa darczyńcy, a następnie jako środki trwałe zostały z niego usunięte, a obdarowany działał jako osoba fizyczna, która dopiero w późniejszym okresie, po wykonaniu czynności darowizny, otworzyła własną działalność gospodarczą i wykorzystuje przy tym przedmiot darowizny.

W momencie dokonywania czynności, przedmiot darowizny był już składnikiem majątku osobistego Wnioskodawcy, a darowizna była dokonywana jako czynność prawna zupełnie nie związana z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą. Nie będzie zatem miała miejsca dostawa w rozumieniu art. 5 i art. 7 oraz art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług. W konsekwencji nie wystąpi obowiązek opodatkowania przedmiotowej czynności podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Natomiast dostawa towarów mieści się w definicji sprzedaży, określonej w art. 2 pkt 22 ustawy, która stanowi, iż sprzedaż to odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W świetle postanowień art. 7 ust. 2 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa na cele inne niż związane z prowadzonym przez niego przedsiębiorstwem, w szczególności:

1.  przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia;
2.  wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, w szczególności darowizny

\- jeżeli podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności, w całości lub w części.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 ustawy, przepisu ust. 2 nie stosuje się do przekazywanych drukowanych materiałów reklamowych i informacyjnych, prezentów o małej wartości i próbek.

Art. 7 ust 4 ustawy stanowi, iż przez prezenty o małej wartości, o których mowa w ust. 3, rozumie się przekazywane przez podatnika jednej osobie towary:

1.  o łącznej wartości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 100 zł, jeżeli podatnik prowadzi ewidencję pozwalającą na ustalenie tożsamości tych osób;
2.  których przekazania nie ujęto w ewidencji, o której mowa w pkt 1, jeżeli jednostkowa cena nabycia towaru (bez podatku), a gdy nie ma ceny nabycia, jednostkowy koszt wytworzenia, określone w momencie przekazywania towaru, nie przekraczają 10 zł.

Przez próbkę, o której mowa w ust. 3, rozumie się niewielką ilość towaru reprezentującą określony rodzaj lub kategorię towarów, która zachowuje skład oraz wszystkie właściwości fizyczne, fizykochemiczne i chemiczne lub biologiczne towaru, przy czym ilość lub wartość przekazywanych (wręczanych) przez podatnika próbek nie wskazuje na działanie mające charakter handlowy (art. 7 ust. 7 ustawy).

Z analizy cytowanych wyżej przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem VAT podlega nieodpłatne przekazanie towaru należącego do przedsiębiorstwa podatnika, z którym wiąże się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, o ile podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tego towaru, z wyjątkiem przekazania towarów stanowiących drukowane materiały reklamowe i informacyjne, bądź spełniających warunki do uznania ich za prezenty o małej wartości lub próbki. Jeżeli natomiast podatnik nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, to nieodpłatne przekazanie tych towarów pozostaje neutralne podatkowo (podatnik nie musi dokonać ich opodatkowania).

Podatnikami podatku od towarów i usług, w myśl art. 15 ust. 1 ustawy są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży gazu płynnego i dokonał likwidacji punktu sprzedaży na jednej z nieruchomości, którą następnie darował synowi.

Zainteresowany wskazał, iż przedmiotem darowizny nie było przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 Kodeksu cywilnego, lecz nieruchomość, na której zostały naniesione dwa odrębne budynki: magazyn butli i budynek usługowy, oraz budowle w postaci zbiornika, dystrybutora i pompy.

Wnioskodawca wskazał, że przed dokonaniem darowizny wszystkie środki trwałe wchodzące w skład likwidowanego punktu sprzedaży wycofał z działalności gospodarczej.

Ponadto uszczegółowił, iż przedmiotem darowizny była nieruchomość wraz z:

*   budynkiem (magazynem butli zbudowanym w roku 1991). Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z tym budynkiem,
*   budynkiem usługowym zbudowanym w latach 1996/97 i innymi budowlami w postaci zbiornika, pompy i dystrybutora. Zainteresowanemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego tylko od budynku oraz dystrybutora LPG.

Wyjaśnić zatem należy, iż opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega, co do zasady, odpłatna dostawa towarów (rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel), a także wszelkie inne przekazanie towarów bez wynagrodzenia, a w szczególności przekazanie na cele osobiste oraz darowizna pod warunkiem, że podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych czynności w całości lub w części.

Z kolei kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga przepis art. 29 ust. 5 ustawy. Na podstawie tego przepisu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady, grunt będący przedmiotem dostawy jest opodatkowany według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki (budowle) na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku, również dostawa gruntu korzysta z tego zwolnienia.

Biorąc pod uwagę powyższe przepisy oraz dane przedstawione we wniosku stwierdzić należy, iż czynność przekazania środków trwałych związanych z przedsiębiorstwem na potrzeby własne (inaczej wycofanie z działalności gospodarczej) była czynnością wcześniejszą niż darowizna, zatem czynność ta zawierała przesłanki do zweryfikowania pod względem warunków zawartych w art. 7 ust. 2 ustawy.

Ponieważ tylko w przypadku dwóch środków trwałych przysługiwało Wnioskodawcy będącemu podatnikiem podatku od towarów i usług, prawo do odliczenia podatku naliczonego od podatku należnego, dlatego też tylko w tych przypadkach, tj. przekazania nieruchomości w części dotyczącej budynku usługowego zbudowanego w latach 1996/97 oraz budowli w postaci dystrybutora miała miejsce – w momencie przekazania majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności na potrzeby osobiste – czynność podlegająca opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Natomiast przekazanie na potrzeby własne nieruchomości wraz z budynkiem (magazynem butli zbudowanym w roku 1991) oraz budowli w postaci zbiornika i pompy, nie podlega ustawie o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy. W przedstawionych okolicznościach nie została bowiem spełniona przesłanka art. 7 ust. 2 ustawy, dotycząca istnienia prawa do odliczenia podatku naliczonego przez Wnioskodawcę.

Następnie darowizna wszystkich ww. budynków i budowli była wykonywana poza prowadzoną działalnością gospodarczą i dotyczyła już majątku osobistego Wnioskodawcy, tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Dla przedmiotowej sprawy istotne jest czy ww. przekazanie na potrzeby osobiste Wnioskodawcy, które podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, korzysta ze zwolnienia z tego podatku.

Wyjaśnić należy, iż podstawowa stawka podatku – w myśl art. 41 ust. 1 ustawy – wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Jednakże zarówno w treści ustawy, jak i przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewiduje dla niektórych czynności obniżone stawki lub zwolnienie od podatku.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Analizując powyższe wydaje się, że na potrzeby definicji pierwszego zasiedlenia należy przyjąć, iż oddanie do użytkowania jest sformułowaniem odnoszącym się do faktycznej czynności przekazania budynku, budowli lub ich części w wykonaniu dostawy, dzierżawy, najmu lub innej czynności podlegającej opodatkowaniu np. darowizny.

Oddanie budynku, budowli lub ich części do użytkowania w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu musi nastąpić na rzecz pierwszego nabywcy lub użytkownika.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie od podatku od towarów i usług stosuje się w odniesieniu do sprzedaży całości budynków, budowli lub ich części, jeżeli w momencie ich dostawy są one już zasiedlone, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem a ich dostawą jest dłuższy niż 2 lata.

Natomiast art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy stwierdza, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

W myśl art. 43 ust. 7a ustawy, warunku, o którym mowa w ust. 1 pkt 10a lit. b, nie stosuje się, jeżeli budynki, budowle lub ich części w stanie ulepszonym były wykorzystywane przez podatnika do czynności opodatkowanych przez co najmniej 5 lat.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że darowizna budynku usługowego zbudowanego w latach 1996/97 wraz z budowlą (dystrybutorem) była dokonywa w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług. Budynek jak i ww. urządzenie znajdujące się na przedmiotowej nieruchomości nie były przez cały ten okres – od budowy – modernizowane.

Od momentu wybudowania nie były one oddane do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegającej opodatkowaniu. Przedmiot darowizn nigdy przed jej dokonaniem nie był udostępniany w jakiejkolwiek formie osobom trzecim.

Jednakże z opisu sprawy wynika, iż w tym przypadku Zainteresowanemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego. Natomiast dostawa ww. budynku usługowego oraz dystrybutora na moment przekazania na własne potrzeby nie została opodatkowana podatkiem VAT.

Powołany powyżej przepisy art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, wskazuje, że zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, pod warunkiem że w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Przepis ten nie wymaga zatem skorzystania z prawa do odliczenia lecz wskazuje, na sam fakt przysługiwania tego prawa. W tym przypadku czynność przekazania na potrzeby osobiste nieruchomości wraz z budynkiem usługowym i budowlą nie korzysta ani ze zwolnienia od podatku VAT uregulowanego w art. 43 ust. 1 pkt 10, ani pkt 10a ustawy.

Czynność ta odbywała się bowiem odpowiednio w ramach pierwszego zasiedlenia, a Wnioskodawcy przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

W związku z powyższym, Zainteresowany zobowiązany był opodatkować podatkiem VAT przekazanie na własne potrzeby nieruchomości wraz z budynkiem usługowym zbudowanym w latach 1996/97 i dystrybutorem.

Reasumując, w przedmiotowej sprawie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług przekazanie na potrzeby własne Wnioskodawcy środków trwałych w postaci budynku usługowego i dystrybutora, w przypadku których przysługiwało Zainteresowanemu prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Czynność ta wykonywana przez podatnika podatku od towarów i usług nie korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a.

Natomiast następnie dokonywana darowizna ww. budynku i budowli nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług z uwagi na niewykonanie tej czynności przez podatnika podatku od towarów i usług w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W przypadku budynku - magazynu butli oraz budowli - zbiornika i pompy, przekazanie ich na potrzeby osobiste, a następnie darowizna synowi nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.