Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-3.4012.1028.2025.2.ALN
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-12
Teza: Skutki podatkowe realizacji inwestycji dotyczącej budowy
przydomowych oczyszczalni ścieków.
Słowa kluczowe: odliczenia-odliczenie od podatku
odliczenia-odliczenie podatku naliczonego od zakupu
opodatkowanie-podstawa opodatkowania
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - zasady
ogólne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

24 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w
    zakresie skutków podatkowych realizacji inwestycji dotyczącej budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków. Uzupełnili go Państwo o opłatę 21 lipca 2025 r. Treść wniosku jest
    następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Gmina A jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej
    VAT). Wykonuje zadania dla których została powołana na podstawie przepisów ustawy z
    dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Do zakresu działania Gminy zgodnie z art. 6
    ust. 1 ustawy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym niezastrzeżone
    ustawami na rzecz innych podmiotów. Art. 7 ust. 1 pkt 3 stanowi zaś, iż zaspokajanie
    zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy - w szczególności zadania
    te obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i
    oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń
    sanitarnych.
    Gmina A, jako jednostka samorządu terytorialnego planuje złożyć wniosek o przyznanie
    pomocy w ramach (...) . Nabór wniosków planowany jest na styczeń 2026 r.
    Zakres zadania będzie obejmował budowę przydomowych oczyszczalni ścieków (dalej
    POŚ) spełniających norm (...) na nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców
    Gminy A, położonych na terenie ich gospodarstw domowych. Oczyszczalnie będą
    budowane na nieruchomościach mieszkańców, którzy zadeklarują chęć udziału w
    projekcie i dokonają wpłaty wkładu własnego. Wpłata zostanie wniesiona na podstawie
    umowy cywilnoprawnej pomiędzy Gminą, a właścicielem nieruchomości na której mają
    zostać wybudowane POŚ. Poza tą wpłatą Gmina nie pobierze od mieszkańca innych wpłat,
    w tym za przeniesienie prawa własności oczyszczalni z Gminy na mieszkańca po upływie
    okresu trwałości projektu oraz za użytkowanie oczyszczalni przez mieszkańca. Mieszkańcy
    będą użytkować wybudowane na terenie ich nieruchomości oczyszczalnie od momentu
    ich wybudowania i w całości ponosić koszty ich utrzymania i eksploatacji POŚ (w tym
    zobowiązani będą do ponoszenia kosztów zużywanej energii elektrycznej oraz do
    opróżniania i wywozu osadu na własny koszt).
    Poziom dofinansowania może wynieść do 75% kosztów kwalifikowalnych, limit pomocy na
    obszar gminy 1,5 mln przy czym właściciel nieruchomości będzie zobowiązany do
    zapewnienia wkładu własnego w wysokości co najmniej 25% kosztów kwalifikowalnych, do
    których należeć będą: koszty dokumentacji projektowej, zakup i montaż POŚ, koszt
    nadzoru inwestorskiego i inne koszty niezbędne do prawidłowej realizacji zadania.
    W chwili obecnej nie jest znany dokładny udział ani wysokość wpłaty jaką będą wnosili
    mieszkańcy. Wysokość wpłaty uzależniona będzie od kwoty inwestycji po rozstrzygnięciu
    postępowania i wysokości otrzymanego dofinansowania po pozytywnym rozpatrzeniu
    wniosku przez Samorząd Województwa B.
    Gmina przeprowadzi procedurę wyboru wykonawcy zadania objętego dofinansowaniem
    oraz zawrze z nim stosowną umowę. Będzie również sprawowała nadzór nad realizacją
    prac i przeprowadzi odbiór robót związanych z budową przydomowych oczyszczalni.
    Okres realizacji inwestycji planowany jest na lata 2026-2027.
    Gmina będzie właścicielem wybudowanych oczyszczalni od dnia ich wybudowania do
    dnia, w którym upłynie tzw. okres trwałości projektu tj. do dnia, w którym upłynie 5 lat od
    dnia otrzymania przez Gminę ostatniej transzy dofinansowania projektu. Po tym dniu
    staną się one własnością mieszkańców, na których terenie gospodarstw zostaną one
    wybudowane, przy czym przeniesienie prawa własności na tych mieszkańców zostanie

    określone w umowie zawartej pomiędzy mieszkańcem a Gminą. Za przeniesienie prawa
    własności Gmina nie przewiduje pobrania od mieszkańca żadnej dodatkowej opłaty.
    Wydatki poniesione na wybudowanie POŚ zostaną udokumentowane fakturami VAT
    wystawionymi na Gminę (ze wskazaniem Gminy jako nabywcy).
    Celem budowy POŚ nie jest stałe i zorganizowane wykonywanie działalności Gminy w
    celach zarobkowych na warunkach, w jakich wykonują je podmioty gospodarcze, lecz
    interes społeczny. W przypadku braku uzyskania przez Gminę powyższego
    dofinansowania ze środków dotacji celowej Gmina nie będzie realizowała budowy
    oczyszczalni. Opisana budowa POŚ jest działaniem incydentalnym, tj. Gmina nie zamierza
    kontynuować budowy oczyszczalni w przyszłości w ramach innych przedsięwzięć ze
    środków własnych, natomiast zakłada możliwość realizacji takiej budowy w przypadku,
    gdy poziom dofinansowania takiej budowy z innych źródeł (np. dotacje, wpłaty
    mieszkańców) powodowałby, że finansowanie tej budowy ze środków własnych Gminy
    byłoby niewielkie w stosunku do całkowitych kosztów budowy.
    Pytania
    1) Czy Gminie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
      wskazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z
      budową przydomowych oczyszczalni ścieków?
    2) Czy otrzymana przez Gminę dotacja celowa na dofinansowanie budowy
      przydomowych oczyszczalni ścieków powinna zostać opodatkowana podatkiem VAT?
    3) Czy wpłaty mieszkańców na udział własny do budowy przydomowych oczyszczalni
      ścieków będą objęte podatkiem VAT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    1) Gminie A nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
      wskazanego na fakturach dokumentujących zakup towarów i usług związanych z
      budową przydomowych oczyszczalni ścieków.
    2) Otrzymana przez Gminę dotacja celowa na dofinansowanie budowy przydomowych
      oczyszczalni ścieków nie będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    3) Wpłaty mieszkańców na udział własny do budowy przydomowych oczyszczalni ścieków
      nie będą objęte podatkiem VAT.
    Ad. 1
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym
    mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty
    podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art.
    124.
    Z treści tej regulacji wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom podatku VAT w sytuacji, gdy towary i usługi, przy nabyciu których został
    naliczony podatek, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Nabycie towarów i usług w związku z budową POŚ nie będzie miało związku z prowadzoną
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust 2 ustawy o VAT.
    W konsekwencji Gminie A nie będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT,
    bowiem nie zostanie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala na
    odliczenie podatku naliczonego, czyli związek nabywanych towarów i usług z czynnościami
    opodatkowanymi.
    Ad. 2 i 3

    Zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3
    i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę ,
    którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu
    sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi
    dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi
    bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez
    podatnika.
    W myśl art. 29a ust. 6 ustawy o VAT, podstawa opodatkowania obejmuje:
    1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty
      podatku;
    2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia,
      pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub
      usługobiorcy.
    Przepis art. 29a ust. 1 ustawy o VAT jest odpowiednikiem art. 73 ww. Dyrektywy 2006/112
    /WE Rady, zgodnie z którym: w odniesieniu do dostaw towarów i świadczenia usług innych
    niż te, o których mowa w art. 74-77, podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co
    stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za
    dostawę towarów lub świadczenie usług, od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej,
    włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi zatem wynagrodzenie,
    które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów
    albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub
    która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Dla określenia, czy dane dotacje (subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze) są ,
    czy też nie są opodatkowane, istotne są szczegółowe warunki ich przyznawania,
    określające cele realizowanego w określonej formie dofinansowania. Kryterium uznania
    dotacji za stanowiącą podstawę opodatkowania jest zatem stwierdzenie, że dotacja
    dokonywana jest w celu sfinansowania konkretnej czynności podlegającej opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług. Natomiast dotacje niedające się powiązać z konkretnymi
    czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, nie stanowią
    podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy o VAT. Co istotne,
    subwencja (dotacja, dofinansowanie) nie funkcjonuje samodzielnie, nie podlega
    opodatkowaniu jako odrębna kwota, lecz wyłącznie w odniesieniu do czynności, do której
    jest wypłacana. Jeżeli czynność, do której dopłata jest przyznawana nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to i dopłata do tej czynności nie stanowi
    elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania. W
    analizowanym przypadku nie wystąpi związek pomiędzy otrzymanym dofinansowaniem
    oraz wpłatami mieszkańców a czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem
    VAT. Jak bowiem wskazano wyżej, w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków, Gmina A nie będzie wykonywała działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy o VAT. Działania w związku z budową przydomowych oczyszczalni ścieków
    nie będą stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
    podatkiem VAT.
    W konsekwencji dotacja otrzymana przez Gminę A oraz wpłaty mieszkańców z
    przeznaczeniem na wsparcie finansowe w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni
    ścieków nie będzie zwiększać podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1
    ustawy o VAT.
    Tym samym, ww. dofinansowanie oraz wpłaty mieszkańców nie będą podlegać
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT.
    Analogiczne stanowisko zostało przedstawione przez Dyrektora Krajowej Informacji
    Skarbowej w piśmie z dnia 26 marca 2024 r. nr 0114-KDIP4-3.4012.49.2024.1.MKA, z dnia

    30 października 2024 r. nr 0114-KDIP4-1.4012.471.2024.1.RMA, z dnia 20 listopada 2024 r.
    nr 0111-KDIB3-2.4012.545.1.KK.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie informuję, że dla spójności interpretacji udzielam w pierwszej kolejności
    odpowiedzi na pytania nr 2 i 3, a następnie na pytanie nr 1.
    Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
      6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
      energii,
      22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową
      dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
        1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
          formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
        2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
          czynności lub sytuacji;
        3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
          działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Art. 8 ust. 2a ustawy:

      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu ale na rzecz osoby trzeciej,
      bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam otrzymał i
      wyświadczył te usługi.
    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i
    odzwierciedla zasadę powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji, które są wykonywane przez podatników w ramach ich działalności
    gospodarczej.
    Usługą jest tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument,
    odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. Przez świadczenie
    usług należy więc rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej osoby, które nie jest
    dostawą. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Aby czynność podlegała opodatkowaniu, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze
    przyczynowym pomiędzy jej wykonaniem a otrzymanym świadczeniem wzajemnym. W
    ten sposób zapłacone kwoty stanowią rzeczywiste wynagrodzenie za wyodrębnioną
    czynność w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do wymiany świadczeń wzajemnych.
    Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia. Wynagrodzenie
    musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo, aby podmiot sprzedający towar lub
    świadczący usługę żądał zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego) od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych w dyrektywie 2006/112/WE
    Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej
    (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 r. str. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112
    /WE”. Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT
    określonych w Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Kwestia odpłatności była wielokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć TSUE. W dorobku
    orzecznictwa Trybunału przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje
    bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym
    wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie – jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu
    – to jednak nie musi być w tej formie dokonane.

    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług nie ma znaczenia, czy kwota
    uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt
    wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Zatem, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi
    istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a
    świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania
    świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia. W
    przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jednocześnie, aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być
    wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku
    VAT.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.
      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Z przepisu tego wynika, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153).
    Art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    Art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności, zadania własne obejmują sprawy wodociągów i zaopatrzenia w wodę,
      kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i
      porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów
      komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, że gmina działa w charakterze podatnika
    VAT, gdy wykonuje we własnym imieniu i na własny rachunek czynności spełniające
    definicję działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Art. 29a ust. 1 ustawy:
      Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119
      oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy
      towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy,
      usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i
      innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę
      towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.
    Art. 29a ust. 6 ustawy:
      Podstawa opodatkowania obejmuje:
        1) podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem
          kwoty podatku;
        2) koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i
          ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od
          nabywcy lub usługobiorcy.
    Art. 29a ust. 7 ustawy:

      Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:
        1) stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
        2) udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych
          w momencie sprzedaży;
        3) otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych
          wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i
          ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji
          na potrzeby podatku.
    Podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi więc wynagrodzenie,
    które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów
    albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub
    która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku.
    Samo otrzymanie jakiejkolwiek zapłaty lub dofinansowania (dotacji, dopłaty, subwencji)
    nie stanowi żadnej czynności ani zdarzenia opodatkowanego. Jeżeli czynność, za którą
    wnoszona jest opłata lub do której jest przyznawana dopłata, nie jest czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem VAT, to zapłata / dopłata do tej czynności nie
    stanowi elementu ceny oraz nie może być włączona do podstawy opodatkowania.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT. Będą
    Państwo realizowali zadanie polegające na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków
    (dalej POŚ) na nieruchomościach stanowiących własność mieszkańców Gminy A,
    położonych na terenie ich gospodarstw domowych. Oczyszczalnie będą budowane na
    nieruchomościach mieszkańców, którzy zadeklarują chęć udziału w projekcie i dokonają
    wpłaty wkładu własnego. Wpłata zostanie wniesiona na podstawie umowy cywilnoprawnej
    pomiędzy Państwem, a właścicielem nieruchomości na której mają zostać wybudowane
    POŚ. Poza tą wpłatą nie pobiorą Państwo od mieszkańca innych wpłat. Poziom
    dofinansowania może wynieść do 75% kosztów kwalifikowalnych, przy czym właściciel
    nieruchomości będzie zobowiązany do zapewnienia wkładu własnego w wysokości co
    najmniej 25% kosztów kwalifikowalnych, do których należeć będą: koszty dokumentacji
    projektowej, zakup i montaż POŚ, koszt nadzoru inwestorskiego i inne koszty niezbędne
    do prawidłowej realizacji zadania. Będą Państwo właścicielem wybudowanych oczyszczalni
    od dnia ich wybudowania do dnia, w którym upłynie tzw. okres trwałości projektu tj. do
    dnia, w którym upłynie 5 lat od dnia otrzymania przez Państwa ostatniej transzy
    dofinansowania projektu. Po tym dniu staną się one własnością mieszkańców, na których
    terenie gospodarstw zostaną one wybudowane, przy czym przeniesienie prawa własności
    na tych mieszkańców zostanie określone w umowie zawartej pomiędzy mieszkańcem a
    Państwem. Za przeniesienie prawa własności nie przewidują Państwo pobrania od
    mieszkańca żadnej dodatkowej opłaty. Celem budowy POŚ nie jest stałe i zorganizowane
    wykonywanie przez Państwa działalności w celach zarobkowych na warunkach, w jakich

    wykonują je podmioty gospodarcze, lecz interes społeczny. W przypadku braku uzyskania
    przez Państwa powyższego dofinansowania ze środków dotacji celowej nie będą Państwo
    realizowali budowy oczyszczalni.
    Państwa wątpliwości dotyczą m.in. opodatkowania otrzymanej dotacji oraz wpłat
    mieszkańców związanych z budową przydomowych oczyszczalni ścieków (pytania nr 2 i 3).
    Wytyczne do oceny charakteru podjętych przez Państwa działań znajdują się w wyroku
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21
    – Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one,
      po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje
      odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika (pkt 24)”.
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca dąży
      do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r., AJFP
      Sibiu i DGRFP Braãov, C-655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały.
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE
      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za ich
      udział nieprzekraczający 25% kosztów podlegających dofinansowaniu związanych z
      tą dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu przedsiębiorstwu
      wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej.
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez
      siebie kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka
      różnica między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi
      może sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie
      (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris
      van Financiën, C-520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75% kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego

      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku,
      co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów
      OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i
      osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat, nie
      mając perspektywy zysku.
      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy
      pieniężne w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy
      stopień niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba
      trzecia zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta
      do czasu podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne
      transakcje zostaną dokonane” (pkt 36-39).
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112.
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy” (pkt 40#41).
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować w
      ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających opodatkowaniu
      VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za pośrednictwem
      przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących właścicielami
      nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
      systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
      jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
      poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”
      (pkt 42).
    Aby określić czy budowa przydomowych oczyszczalni ścieków będzie przez Państwa
    realizowana w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowa jest analiza przesłanek wskazanych w wyroku TSUE, tj.:
    · brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na celu
      osiągnięcia stałego dochodu,
    · brak równorzędnego ekwiwalentu ekonomicznego ze strony ostatecznego beneficjenta
      inwestycji (mieszkańca gminy),
    · zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
    · finansowanie ze środków publicznych,

    · zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W Państwa sprawie przesłanki te są spełnione.
    Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach mieszkańców będzie
    zrealizowana w ramach konkretnego zadania inwestycyjnego. Inwestycja będzie
    dofinansowana ze środków publicznych, wnioski o dofinansowanie rozpatruje Samorząd
    Województwa. Jeśli dofinansowanie nie zostanie Państwu przyznane, to nie będą Państwo
    realizować tej budowy. Zaznaczyli Państwo również, że nie zamierzają budować
    przydomowych oczyszczalni ścieków w ramach innych przedsięwzięć, jeśli wiązałoby się to
    z zaangażowaniem środków własnych.
    Mieszkaniec podpisze z Państwem umowę, w której zobowiąże się do partycypacji w
    kosztach realizacji projektu. Wkład własny wnoszony przez mieszkańca będzie stanowił
    około 25% kosztów kwalifikowalnych inwestycji związanej z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków, podczas gdy do 75% tych kosztów pokryje dofinansowanie.
    Przeprowadzą Państwo procedurę wyboru wykonawcy zadania i zawrą z nim umowę.
    Faktury będą wystawiane na Państwa.
    A zatem okoliczności sprawy, które przedstawili Państwo we wniosku, są podobne do
    okoliczności sprawy C-612/21, w której TSUE wydał wyrok 30 marca 2023 r.
    Państwa działania w związku z realizacją inwestycji polegającej na budowie przydomowych
    oczyszczalni ścieków nie będą stanowić odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego
    świadczenia usług w rozumieniu ustawy. Czynności, wykonywane przez Państwa na rzecz
    Mieszkańców, polegające na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków, nie będą
    stanowić działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy oraz nie będą
    podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1
    ustawy.
    Wpłaty, które otrzymają Państwo od mieszkańców, będą stanowić ich wkład własny w
    realizację inwestycji – budowę przydomowej oczyszczalni ścieków na nieruchomości.
    Zatem wpłaty mieszkańców nie będą stanowiły zapłaty za czynności podlegające
    opodatkowaniu, w konsekwencji nie będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług jako element ceny.
    Analogicznie, skoro wykonywane przez Państwa czynności w ramach inwestycji, nie będą
    stanowić dostawy towarów ani świadczenia usług podlegających opodatkowaniu, to
    również środki z dotacji, które planują Państwo przeznaczyć na realizację Projektu, nie
    mogą podlegać opodatkowaniu jako element ceny.
    Państwa stanowisko w zakresie pytań nr 2 i 3 jest prawidłowe.

    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia podatku naliczonego
    wskazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków (pytanie nr 1).
    Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
        a) nabycia towarów i usług,
        b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
          usługi.
    Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje,
    gdy:
    · odliczenia dokonuje zarejestrowany czynny podatnik podatku od towarów i usług,
    · towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami
    opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyłącza jednocześnie możliwość odliczania
    podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, czyli zwolnionych od podatku VAT oraz
    niepodlegających opodatkowaniu.
    Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje pod warunkiem, że:
    · spełnione zostały przesłanki pozytywne, wynikające z art. 86 ust. 1 ustawy oraz
    · nie zaistniały przesłanki negatywne, określone w art. 88 ustawy.
    Treść art. 88 ustawy określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego od towarów i usług
    zakupionych na potrzeby wykonania określonej czynności, podmiot musi wykonywać tę
    czynność jako podatnik podatku od towarów i usług, który działa w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.

    Podstawowym warunkiem odliczenia podatku VAT jest związek nabytych towarów i usług
    ze sprzedażą generującą podatek należny. W omawianej sprawie związek taki nie
    występuje.
    Nie będą Państwo realizować inwestycji w ramach swojej działalności gospodarczej, o
    której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy – nie będą Państwo świadczyć odpłatnych usług ani
    odpłatnie dostarczać towarów. Budowa przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach zainteresowanych mieszkańców zrealizowana zostanie w ramach
    czynności niepodlegających opodatkowaniu.
    W konsekwencji nie będzie spełniona podstawowa pozytywna przesłanka, która pozwala
    na odliczenie podatku naliczonego, czyli związek nabywanych towarów i usług z
    czynnościami opodatkowanymi.
    Zatem nie będzie Państwu przysługiwało prawo do odliczenia VAT naliczonego
    wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy towarów i usług związanych z budową
    przydomowych oczyszczalni ścieków.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili, i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle
    związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego).
    Ponoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Państwa
    w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;

        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
          ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.