Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL1-3.4012.154.2022.1.MR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2022-06-10
Teza: Wskazanie czy posiadane przez Spółkę potwierdzenia dostaw towarów spełniają warunki do uznania dokonanych dostaw za WSTO.
Słowa kluczowe: dokumentacja-dokumentacja transakcji; dokumenty-dokumenty dostawy; dokumenty-dokumenty elektroniczne; sprzedaż-sprzedaż towarów na odległość-wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość (WSTO); towar-sprzedaż towarów
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i świadczenie usług -Dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres opodatkowania-Rozdział 3. Wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów i wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów-Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII. Procedury szczególne
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział V-Rozdział 1-art. 22a

Interpretacja indywidualna
==========================

– stanowisko prawidłowe
=======================

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług **jest prawidłowe**.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------------------

12 kwietnia 2022 r. wpłynął Państwa wniosek z 4 kwietnia 2022 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy wskazania czy potwierdzenia dostaw towarów w ramach WSTO, w formie listy przesyłek we wskazanym formacie (\`(...)\`), spełniają wymogi stawiane w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 kwietnia 2022 r. (wpływ 12 kwietnia 2022 r.) oraz pismem z 20 kwietnia 2022 r. (wpływ 20 kwietnia 2022 r.).

Treść wniosku jest następująca:

### Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca prowadzi handel poprzez sklepy internetowe własne i platformy sprzedaży internetowej takie jak: A, B, C, D i innych, a działalność ta polega na sprzedaży przez Internet artykułów dla dzieci takich jak: wózki, maty edukacyjne, foteliki samochodowe, nosidełka, bujaki oraz zabawki. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT oraz oblicza i wpłaca podatek dochodowy od osób prawnych. Nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych.

Wnioskodawca, w związku z prężnym rozwojem dokonał rejestracji do VAT w zakresie WSTO w państwie siedziby – Polsce. W związku z faktem rejestracji do unijnej procedury, Spółka chce uzyskać potwierdzenie, iż sposób udokumentowania potwierdzenia dostaw w ramach procedury unijnej WSTO jest prawidłowy, a prowadzona ewidencja i archiwizacja dokumentów związanych z dostawami w ramach WSTO, stoi w zgodzie z przepisami i wymaganiami organów podatkowych w tym zakresie, aby rozpoznać dostawę do konsumenta z Unii Europejskiej (dalej: UE) jako prowadzoną w ramach WSTO.

Stan obecny w zakresie otrzymywania i archiwizacji dokumentów potwierdzających dostawę w ramach procedury WSTO:

Spółka prowadzi sprzedaż swoich towarów w 67 krajach na świecie, przy czym w ramach UE, sprzedaż jest prowadzona we wszystkich krajach członkowskich. Wnioskodawca prowadzi sprzedaż wszystkich swoich towarów na odległość, przy czym w głównej mierze są to produkty/towary sprzedawane pod marką (…), (…). W związku z ciągłym rozwojem Spółki, rośnie liczba przeprowadzanych przez nią transakcji, a tym samym rosną także jej obowiązki w zakresie rozliczania podatków pośrednich VAT na rynkach, na których prowadzona jest sprzedaż. Dlatego też, jak wcześniej wskazano, aby uprościć model rozliczenia podatku VAT w ramach sprzedaży towarów do konsumentów z UE, Spółka dokonała rejestracji do uproszczonej procedury unijnej WSTO. Wolumen sprzedaży towarów Spółki jest duży, dlatego Spółka realizując swoją sprzedaż korzysta z usług wielu firm kurierskich lub operatorów stanowiących partnerów w zakresie logistyki kontaktowej aby sprostać wymaganiom rynku i coraz wyższym oczekiwaniom stawianym przez konsumentów w zakresie: jakości, szybkości dostaw i obsługi posprzedażowej realizowanych transakcji.

Wnioskodawca korzysta w prowadzonej działalności z usług kurierskich takich firm kurierskich jak: (…). Przy czym, na terenie Belgii Spółka korzysta za pośrednictwem operatora (…) z takich firm kurierskich jak: (…), jak również z (…) za pośrednictwem operatora (…). Firmy kurierskie lub operatorzy, dostarczają Spółce potwierdzeń dokonania dostawy w ramach WSTO, przy czym w zależności od dostawcy usług dokładna forma takiego potwierdzenia może być różna w zależności od przyjętych wewnętrznych procedur danego dostawcy. Spółka otrzymuje od firm kurierskich lub operatorów:

(\`(...)\`)

W tym automatycznym procesie zawsze generowane są dwa pliki (\`(...)\`):

1) plik generowany przez Spółkę, będący zleceniem wydania towaru do operatora logistycznego,

2) plik generowany przez operatora, który potwierdza iż towar został przygotowany oraz wygenerowano dla niego etykietę przewozową.

Należy podkreślić, że Wnioskodawca nie ma możliwości ingerowania w wygenerowane dokumenty (\`(...)\`). Na podstawie tak dostarczonych potwierdzeń, w połączeniu z fakturą za usługi kurierskie i poprzez analizę zapisów w programach (\`(...)\`), Spółka jest w stanie fizycznie połączyć zapisy w raportach (\`(...)\`) i numer listu przewozowego z dokumentem WZ wystawionym w systemie (\`(...)\`).

Obecnie, Wnioskodawca prowadzi archiwizację elektroniczną dokumentów potwierdzających dostawy, w formie zestawień dołączonych do faktur za usługi.

### Pytanie

Czy potwierdzenia dostaw towarów w ramach WSTO, w formie listy przesyłek we wskazanym formacie (\`(...)\`), spełniają wymogi stawiane w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy o VAT i są wystarczające do rozpoznania transakcji WSTO?

### Państwa stanowisko w sprawie

Zgodnie z art. 22a ust. 7 i 8 ustawy o VAT, warunkiem uznania dostawy towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, w przypadku gdy towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, jest otrzymanie przez dostawcę, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dowodów, że towary zostały dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Przy czym, dowodami, o których mowa w ust. 7, są dokumenty:

1) przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez dostawcę przewoźnikowi (spedytorowi),

2) potwierdzające odbiór towarów poza terytorium kraju – jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W ocenie Wnioskodawcy, wszystkie posiadane przez Spółkę dokumenty w postaci list przesyłek w formacie (\`(...)\`) spełniają przedstawione w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy o VAT wymagania.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że przepisy opisane w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy o VAT, wskazują na obowiązek potwierdzenia przez Spółkę stosującą WSTO, że dostawa do kraju konsumpcji została dokonana, a tym samym dostawę tę można potraktować jako WSTO.

Ustawodawca, w analizowanym przepisie, nie określił zamkniętego katalogu dokumentów, jakie należałoby posiadać, aby w pełni i jednoznacznie potwierdzić, że dostawa została dokonana w ramach WSTO.

Przepis mówi co prawda o dokumentach przewozowych otrzymanych od przewoźnika, nie wskazuje jednak na formę w jakiej owe dokumenty miałyby być dostarczone. W myśl tego przepisu zatem, również dokumenty w formie zapisu elektronicznego jako pliki (..), przekazane przez firmy kurierskie, które Wnioskodawca jest w stanie powiązać z konkretnym zamówieniem, fakturą i zapłatą za dostarczone towary, spełniają wymogi stawiane podatnikom w ramach potwierdzenia WSTO, opisane w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy o VAT.

Zdaniem Wnioskodawcy, aby dopełnić obowiązku potwierdzenia dostawy w ramach WSTO, Spółka winna posiadać jednoznaczny dowód wysłania towarów do innego kraju UE i odebrania go przez Nabywcę.

Dokumentami, potwierdzającymi dostawę i jednocześnie dającymi możliwość prześledzenia jej ścieżki mogą być zatem:

\- zamówienie,

\- potwierdzenie zapłaty za towar, z którego wynika jakiej dostawy/faktury lub zamówienia płatność dotyczy,

\- faktura sprzedaży, która w prosty sposób może być połączona z zamówieniem i listem przewozowym,

\- zestawienie dokonanych dostaw, przekazane w formie plików (\`(...)\`), dające możliwość połączenia innych dokumentów, takich jak: zamówienie, faktura i potwierdzenie zapłaty, w taki sposób, aby prześledzić cały proces sprzedaży od momentu złożenia zamówienia, do momentu dostarczenia towarów w ramach WSTO do kraju konsumpcji.

W opinii Spółki, posiadana dokumentacja jest wystarczająca, aby potwierdzić dostawy realizowane w ramach WSTO, poprzez wysyłki za pomocą firm kurierskich lub operatorów.

Wnioskodawca może bowiem używać zagregowanych list z których wynika, jaka dostawa/zamówienie/faktura, była realizowana na jakim numerze dostawy. Posiadanie takich zbiorczych list dostaw pod fakturą za usługi kurierskie, w opinii Wnioskodawcy, ma taką samą moc dowodową jak np. przyporządkowane indywidualnie do każdej faktury i zamówienia listy przewozowe do konkretnych dostaw. W efekcie, dokumenty te, w połączeniu z dokumentami handlowymi – zamówieniem, fakturą i dowodem zapłaty za towar, dają potwierdzenie dokonania dostawy w ramach WSTO do kraju konsumpcji w UE.

Spółka wnioskuje zatem o potwierdzenie w formie interpretacji indywidualnej, słuszności stanowiska Wnioskodawcy w ramach analizowanego zagadnienia.

Ocena stanowiska
----------------

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku **jest prawidłowe**.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej
----------------------------------------

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 931 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2) eksport towarów;

3) import towarów na terytorium kraju;

4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 1 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się przez to terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Z powyższego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają określone czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia (określanym na podstawie przepisów ustawy) jest terytorium kraju, przez które – stosownie do definicji zawartej w art. 2 pkt 1 ustawy – rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Stosownie do art. 2 pkt 3 ustawy:

Przez terytorium Unii Europejskiej rozumie się terytoria państw członkowskich Unii Europejskiej (\`(...)\`).

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (\`(...)\`).

Natomiast w myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Na podstawie art. 2 pkt 22 ustawy:

Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Natomiast zgodnie z art. 2 pkt 22a) ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość – rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub transportowanych przez dostawcę lub na jego rzecz, w tym wtedy, gdy dostawca uczestniczy pośrednio w transporcie lub wysyłce towarów, z terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, który jest:

a) podatnikiem podatku od towarów i usług lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od towarów i usług, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, o którym mowa w art. 9, lub

b) podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, którzy nie mają obowiązku rozliczania wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów odpowiadającego wewnątrzwspólnotowemu nabyciu towarów, o którym mowa w art. 9, lub

c) podmiotem niebędącym podatnikiem

– pod warunkiem że dostarczane towary nie są nowymi środkami transportu ani towarami, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2.

Na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1a) ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy.

W myśl art. 22 ust. 1a ustawy:

Przepisów ust. 1 pkt 1a-1c nie stosuje się do towarów, o których mowa w art. 120 ust. 1:

1) podlegających opodatkowaniu podatkiem na zasadach określonych w art. 120 ust. 4 i 5;

2) podlegających opodatkowaniu podatkiem od wartości dodanej w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki na zasadach odpowiadających regulacjom zawartym w art. 120 ust. 4 i 5;

3) będących przedmiotem dostawy na aukcji (licytacji) w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, jeżeli ich dostawa jest dokonywana przez organizatora aukcji (licytacji) oraz do dostawy tej zastosowano szczególne zasady opodatkowania podatkiem od wartości dodanej obowiązujące w państwie członkowskim rozpoczęcia transportu lub wysyłki, stosowane do dostaw towarów dokonywanych przez organizatora aukcji (licytacji), wyłączające uznanie dostawy towarów za czynność odpowiadającą wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów.

Stosownie do art. 22a ust. 1 ustawy:

Przepis art. 22 ust. 1 pkt 1a nie ma zastosowania, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1) dostawca posiada siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium jednego państwa członkowskiego;

2) towary są wysyłane lub transportowane na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1;

3) suma całkowitej wartości dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych na terytorium państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 2, oraz całkowitej wartości usług, o których mowa w art. 28k ust. 1, świadczonych na rzecz podmiotów, o których mowa w art. 28k ust. 2 pkt 2, pomniejszona o kwotę podatku lub podatku od wartości dodanej, nie przekroczyła w trakcie roku podatkowego ani w poprzednim roku podatkowym kwoty 10 000 euro lub jej równowartości wyrażonej w walucie krajowej państwa członkowskiego, o którym mowa w pkt 1, przy czym w przypadku dostawcy posiadającego siedzibę działalności gospodarczej, a w razie braku takiej siedziby – stałe miejsce zamieszkania lub zwykłe miejsce pobytu, tylko na terytorium kraju, wyrażona w złotych równowartość kwoty w euro wynosi 42 000 zł.

Art. 22a ust. 3 ustawy stanowi, że:

Dostawca, do którego ma zastosowanie przepis ust. 1, może wskazać jako miejsce dostawy miejsce, o którym mowa w art. 22 ust. 1 pkt 1a. Dostawca, którego towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, wskazuje miejsce dostawy przez złożenie zawiadomienia o takim wyborze w terminie do 10. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano tego wyboru, na zasadach określonych w art. 28p.

Jak wynika z przywołanych przepisów wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość ma miejsce jeżeli towary są wysyłane lub transportowane m.in. przez dostawcę lub na jego rzecz z jednego państwa członkowskiego (nie musi to być Polska) do innego państwa członkowskiego, a dostawa towarów musi być dokonywana na rzecz:

\- podatnika lub osoby prawnej niebędącej podatnikiem, w przypadku których nie występuje opodatkowania tego nabycia jako wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów,

\- każdej innej osoby niebędącej podatnikiem.

Przedmiotem WSTO mogą być towary wyprodukowane w UE lub towary, które zostały już dopuszczone do swobodnego obrotu w UE i które znajdują się na jej terytorium i są dostarczane nabywcom w UE. WSTO nie stosuje się w odniesieniu do:

\- nowych środków transportu,

\- towarów, które są instalowane lub montowane, z próbnym uruchomieniem lub bez niego, przez dokonującego ich dostawy lub przez podmiot działający na jego rzecz (tj. towarów, o których mowa w art. 22 ust. 1 pkt 2 ustawy),

\- dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich, antyków, towarów używanych – jednak tylko wówczas, gdy podstawę opodatkowania ustala się zgodnie z procedurami szczególnymi określonymi w art. 120 ust. 4 lub 5 ustawy.

Co do zasady miejscem dostawy (opodatkowania) w przypadku WSTO jest kraj w którym towary znajdują się w momencie zakończenia wysyłki lub transportu do nabywcy – czyli kraj konsumenta. Natomiast w sytuacji gdy są spełnione warunki określone w art. 22 ust. 1 pkt 1a ustawy, za miejsce opodatkowania dostawy towarów uznaje się kraj rozpoczęcia wysyłki/transportu towarów. Przy czym podatnik uprawniony do stosowania ww. zasady szczególnej może z niej zrezygnować (przez złożenie stosownego zawiadomienia) i rozliczać dostawy na zasadach ogólnych.

Zgodnie z art. 130a. pkt 2 ustawy (na potrzeby rozdziału 6a – Procedura unijna dotycząca niektórych dostaw towarów oraz świadczenia niektórych usług):

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, które:

a) dokonują wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość lub

b) ułatwiają dostawę towarów zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport towarów będących przedmiotem dostawy rozpoczyna się i kończy na terytorium tego samego państwa członkowskiego, lub

c) posiadają siedzibę działalności gospodarczej lub stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale nie posiadają siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium państwa członkowskiego konsumpcji oraz świadczą usługi na rzecz osób niebędących podatnikami, o których mowa w art. 28a.

Stosownie do art. 130a pkt 2a) ustawy:

Przez państwo członkowskie konsumpcji rozumie się:

a) w przypadku wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość – państwo członkowskie zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy,

b) w przypadku dostaw towarów dokonanych przez podatnika ułatwiającego takie dostawy zgodnie z art. 7a ust. 2, jeżeli wysyłka lub transport towarów będących przedmiotem takich dostaw rozpoczyna się i kończy na terytorium tego samego państwa członkowskiego – to państwo członkowskie,

c) w przypadku świadczenia usług – państwo członkowskie, na terytorium którego ma miejsce świadczenie usług.

Na podstawie art. 130a pkt 2b) ustawy:

Przez państwo członkowskie identyfikacji rozumie się państwo członkowskie:

a) w którym podatnik posiada siedzibę działalności gospodarczej albo

b) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, albo

c) w którym podatnik posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej, które wybiera w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej, jeżeli nie posiada siedziby działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, ale posiada więcej niż jedno stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej, albo

d) rozpoczęcia wysyłki lub transportu towarów, a w przypadku większej liczby takich państw członkowskich – państwo członkowskie, które podatnik wybiera w celu złożenia zgłoszenia informującego o zamiarze skorzystania z procedury unijnej, pod warunkiem że nie posiada siedziby działalności gospodarczej lub stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Unii Europejskiej.

W myśl art. 130a pkt 3 ustawy:

Przez procedurę unijną rozumie się rozliczenie VAT należnego z tytułu czynności określonych w pkt 2 lit. a-c państwu członkowskiemu konsumpcji za pośrednictwem państwa członkowskiego identyfikacji.

Zgodnie z art. 130b ust. 1 ustawy:

Podatnik może złożyć zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury unijnej w państwie członkowskim identyfikacji. Procedura unijna ma zastosowanie do wszystkich dostaw towarów lub każdego świadczenia usług objętych tą procedurą, dokonywanych przez podatnika na terytorium Unii Europejskiej.

Ww. przepisy wprowadzają procedurę tzw. One Stop Shop (OSS). Procedura ta ma na celu uproszczenie obowiązków w zakresie podatku VAT nałożonych na podatników dokonujących dostaw towarów i świadczących usługi osobom niebędącym podatnikami (konsumentom) na terytorium UE, poprzez umożliwienie im:

˗ elektronicznej rejestracji dla celów podatku VAT w jednym państwie członkowskim;

˗ deklarowania i płacenia należnego podatku VAT w ramach jednej elektronicznej kwartalnej deklaracji;

˗ współpracy z administracją podatkową państwa członkowskiego siedziby działalności gospodarczej, nawet jeśli dokonywane dostawy/świadczenie usług mają charakter transgraniczny.

Na podstawie ww. procedury podatnicy, m.in. dokonujący WSTO, nie muszą rejestrować się do celów podatku VAT we wszystkich państwach członkowskich, w których dokonywane są dostawy. Zamiast tego podatek VAT należny od tych transakcji mogą zadeklarować i zapłacić w jednym państwie członkowskim (państwie członkowskim identyfikacji) za pośrednictwem OSS. Korzystanie z tej procedury ma charakter fakultatywny.

Jak wynika z wniosku państwem identyfikacji Wnioskodawcy jest Polska i złożył On zgłoszenie informujące o zamiarze skorzystania z procedury szczególnej rozliczania VAT. Zatem może on dokonywać rozliczenia podatków w ramach OSS w Polsce.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Spółka) prowadzi handel poprzez sklepy internetowe własne i platformy sprzedaży internetowej takie jak: A, B, C, D i innych, a działalność ta polega na sprzedaży przez Internet artykułów dla dzieci takich jak: wózki, maty edukacyjne, foteliki samochodowe, nosidełka, bujaki oraz zabawki. Spółka jest czynnym podatnikiem VAT oraz oblicza i wpłaca podatek dochodowy od osób prawnych. Nabywane przez Wnioskodawcę towary i usługi służą w całości do wykonywania czynności opodatkowanych. Wnioskodawca, w związku z prężnym rozwojem dokonał rejestracji do VAT w zakresie WSTO w państwie siedziby – Polsce. Spółka prowadzi sprzedaż swoich towarów w 67 krajach na świecie, przy czym w ramach UE, sprzedaż jest prowadzona we wszystkich krajach członkowskich. Wolumen sprzedaży towarów Spółki jest duży, dlatego Spółka realizując swoją sprzedaż korzysta z usług wielu firm kurierskich lub operatorów stanowiących partnerów w zakresie logistyki kontaktowej aby sprostać wymaganiom rynku i coraz wyższym oczekiwaniom stawianym przez konsumentów w zakresie: jakości, szybkości dostaw i obsługi posprzedażowej realizowanych transakcji. Wnioskodawca korzysta w prowadzonej działalności z usług kurierskich takich firm kurierskich jak: (…). Przy czym, na terenie Belgii Spółka korzysta za pośrednictwem operatora (…) z takich firm kurierskich jak: (…), jak również z (…) za pośrednictwem operatora (…). Firmy kurierskie lub operatorzy, dostarczają Spółce potwierdzeń dokonania dostawy w ramach WSTO, przy czym w zależności od dostawcy usług dokładna forma takiego potwierdzenia może być różna w zależności od przyjętych wewnętrznych procedur danego dostawcy. Spółka otrzymuje od firm kurierskich lub operatorów:

(\`(...)\`)

W tym automatycznym procesie zawsze generowane są dwa pliki (\`(...)\`):

1) plik generowany przez Spółkę, będący zleceniem wydania towaru do operatora logistycznego,

2) plik generowany przez operatora, który potwierdza iż towar został przygotowany oraz wygenerowano dla niego etykietę przewozową.

Wnioskodawca nie ma możliwości ingerowania w wygenerowane dokumenty. Na podstawie tak dostarczonych potwierdzeń, w połączeniu z fakturą za usługi kurierskie i poprzez analizę zapisów w programach (\`(...)\`), Spółka jest w stanie fizycznie połączyć zapisy w raportach (\`(...)\`) i numer listu przewozowego z dokumentem WZ wystawionym w systemie (\`(...)\`). Obecnie, Wnioskodawca prowadzi archiwizację elektroniczną dokumentów potwierdzających dostawy, w formie zestawień dołączonych do faktur za usługi.

Wątpliwości Wnioskodawcy w analizowanej sprawie dotyczą wskazania, czy potwierdzenia dostaw towarów w ramach WSTO, w formie listy przesyłek we wskazanym formacie (\`(...)\`), spełniają wymogi stawiane w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy.

W tym miejscu należy wskazać, że na podstawie art. 22a ust. 7 ustawy:

Warunkiem uznania dostawy towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej sprzedaży towarów na odległość za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów do nabywcy, w przypadku gdy towary w momencie rozpoczęcia ich wysyłki lub transportu znajdują się na terytorium kraju, jest otrzymanie przez dostawcę, przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dowodów, że towary zostały dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

Zgodnie z art. 22a ust. 8 ustawy:

Dowodami, o których mowa w ust. 7, są dokumenty:

1) przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przez dostawcę przewoźnikowi (spedytorowi),

2) potwierdzające odbiór towarów poza terytorium kraju

\- jeżeli dokumenty te łącznie potwierdzają dostarczenie towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

W myśl art. 22a ust. 9 ustawy:

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 8, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, dokumentami wskazującymi, że dostawa towarów została dokonana na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, mogą być również inne dokumenty otrzymywane przez dostawcę w tego rodzaju dostawie towarów, w szczególności:

1) korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2) dokument potwierdzający zapłatę za towar, a w przypadku gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie – inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania.

Ww. przepisy określają warunki, które muszą być spełnione aby opodatkować WSTO w kraju konsumenta. Przy czym dotyczą one wyłącznie sytuacji gdy towar jest dostarczany z terytorium kraju.

Należy jednocześnie zaznaczyć, że przepisy ustawy nie uzależniają uznania dostawy towarów w ramach WSTO za dostawę dokonaną na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów, od otrzymania przez dostawcę oryginałów dowodów (dokumentów) w formie papierowej, potwierdzających, że towary te zostały dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów. Skoro przepisy nie stanowią o formie dowodów (dokumentów), każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, email, ksero, skan lub faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy.

Z treści wniosku wynika, że firmy kurierskie lub operatorzy, dostarczają Spółce potwierdzeń dokonania dostawy w ramach WSTO, przy czym w zależności od dostawcy usług dokładna forma takiego potwierdzenia może być różna w zależności od przyjętych wewnętrznych procedur danego dostawcy. Wnioskodawca wskazał, że będzie w posiadaniu:

(\`(...)\`)

W tym automatycznym procesie zawsze generowane są dwa pliki (\`(...)\`):

1) plik generowany przez Spółkę, będący zleceniem wydania towaru do operatora logistycznego,

2) plik generowany przez operatora, który potwierdza iż towar został przygotowany oraz wygenerowano dla niego etykietę przewozową.

Wnioskodawca nie ma możliwości ingerowania w wygenerowane dokumenty. Na podstawie tak dostarczonych potwierdzeń, w połączeniu z fakturą za usługi kurierskie i poprzez analizę zapisów w programach (\`(...)\`), Spółka jest w stanie fizycznie połączyć zapisy w raportach (\`(...)\`) i numer listu przewozowego z dokumentem WZ wystawionym w systemie (\`(...)\`). Z okoliczności sprawy wynika również, że przekazane przez firmy kurierskie dokumenty w formie zapisu elektronicznego jako pliki (\`(...)\`), Spółka jest w stanie powiązać z konkretnym zamówieniem, fakturą i zapłatą za dostarczone towary.

Mając na uwadze powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że posiadane przez Spółkę ww. dowody łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na odległość do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego zakończenia wysyłki lub transportu towarów.

**W związku z powyższym, wskazane we wniosku potwierdzenia dostaw towarów w ramach WSTO, w formie listy przesyłek we wskazanym formacie (\`(...)\`), spełniają wymogi stawiane w art. 22a ust. 7 i 8 ustawy i są wystarczające do rozpoznania transakcji WSTO.**

Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje
--------------------

### Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Tutejszy organ wskazuje, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisie sprawy oraz we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem, nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone. W szczególności, wydając przedmiotową interpretację – zgodnie z przedstawionym przez Wnioskodawcę stanem faktycznym – jako element opisu sprawy przyjęto, że dostawy realizowane przez Wnioskodawcę spełniają warunki do uznania ich za WSTO. Powyższe zostało przyjęte jako element przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu sprawy i nie było przedmiotem oceny.

Organ zastrzega także, że rozstrzygnięcie czy dokumenty, którymi dysponuje podatnik rzeczywiście potwierdzają dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów na odległość może być stwierdzone ostatecznie jedynie w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celnoskarbowej, przeprowadzonej przez właściwy organ podatkowy, a nie w postępowaniu dotyczącym wydania interpretacji indywidualnej.

Należy również zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Jednocześnie nadmienia się, że zgodnie z powołanym wyżej art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, wyczerpujący opis stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) winien wynikać z wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, a nie z dołączonych do niego dokumentów. W związku z tym załączone przez Wnioskodawcę do wniosku dokumenty (załączniki) nie były przedmiotem merytorycznej analizy.

Należy również podkreślić, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

### Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1) z zastosowaniem art. 119a;

2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację
--------------------------------------------------------

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej jako „PPSA”.

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji
-----------------------------------------

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540 ze zm.).