Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPP1/443-848a/10/DM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2010-10-21
Teza: Czy sprzedaż przedmiotowego samochodu korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, czy też powinna zostać opodatkowana tym podatkiem?
Słowa kluczowe: samochód; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.), Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 30 sierpnia 2010 r. (data wpływu 31 sierpnia 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania dostawy samochodu będącego towarem używanym - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 31 sierpnia 2010 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z opodatkowania dostawy samochodu będącego towarem używanym.

W złożonym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

W dniu 22 października 2008 r. Spółka nabyła, na podstawie faktury VAT z wykazaną 22% stawką podatku od towarów i usług, samochód posiadający homologację dla samochodu ciężarowego o dopuszczalnej ładowności 556 kg. Kierując się brzmieniem art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, Spółka odliczyła 60% wartości podatku naliczonego przy nabyciu tego pojazdu. Pozostała kwota nieodliczonego podatku od towarów i usług wraz z wartością netto, została wprowadzona do ewidencji środków trwałych w wartości początkowej nie przekraczającej 15.000 zł. Wskutek wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07 oraz pisma Ministra Finansów z dnia 13 lutego 2009 r. nr PT3/812/4/15/CZE/09/185 – z uwagi na realizowanie sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług – Spółka odliczała podatek z faktur dokumentujących zakup paliwa do tego samochodu. Obecnie Spółka zamierza sprzedać samochód, po 22 miesiącach używania go na potrzeby własnej działalności gospodarczej (sprzedaży opodatkowanej).

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy sprzedaż przedmiotowego samochodu korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, czy też powinna zostać opodatkowana tym podatkiem?

Zdaniem Wnioskodawcy, sprzedaż opisanego samochodu korzysta ze zwolnienia na podstawie § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, ze względu na spełnienie warunków w nim wskazanych, tj. nastąpi dostawa innego pojazdu samochodowego, dostawa dokonana będzie przez podatnika, któremu przy nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, pojazd jest towarem używanym w rozumieniu art. 43 ust. 2 cyt. ustawy – Spółka jest właścicielem samochodu od 22 miesięcy i w tym czasie nie był on przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu itp.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również:

1.  przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów w zamian za odszkodowanie;
2.  wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione;
3.  wydanie towarów na podstawie umowy komisu: między komitentem a komisantem, jak również wydanie towarów przez komisanta osobie trzeciej;
4.  wydanie towarów komitentowi przez komisanta na podstawie umowy komisu, jeżeli komisant zobowiązany był do nabycia rzeczy na rachunek komitenta;
5.  ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego, ustanowienie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu oraz przekształcenie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego na spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, a także ustanowienie na rzecz członka spółdzielni mieszkaniowej odrębnej własności lokalu mieszkalnego lub lokalu o innym przeznaczeniu oraz przeniesienie na rzecz członka spółdzielni własności lokalu lub własności domu jednorodzinnego;
6.  oddanie gruntów w użytkowanie wieczyste;
7.  zbycie praw, o których mowa w pkt 5 i 6.

Stawka podatku – na mocy art. 41 ust. 1 cyt. ustawy – wynosi 22 %, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast, jak stanowi § 12 ust. 1 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 224, poz. 1799), zwalnia się od podatku dostawę samochodów osobowych i innych pojazdów samochodowych, przez podatników, którym przy ich nabyciu przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy, jeżeli te samochody i pojazdy są towarami używanymi w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy.

Powyższe zwolnienie zostało obwarowane spełnieniem dwóch przesłanek, po pierwsze, prawem do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu pojazdu, na warunkach określonych w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, po drugie - uznaniem pojazdu za towar używany w rozumieniu art. 43 ust. 2 tej ustawy.

Przez towary używane rozumie się, w myśl art. 43 ust. 2 cyt. ustawy, ruchomości, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku po nabyciu prawa do rozporządzania tymi towarami jak właściciel.

Z kolei w myśl przepisu art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług obowiązującego w dacie nabycia przedmiotowego samochodu, tj. październiku 2008 r. w przypadku nabycia samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony kwotę podatku naliczonego stanowi 60 % kwoty podatku określonej w fakturze lub kwoty podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub kwoty podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca - nie więcej jednak niż 6.000 zł.

Z opisu stanu faktycznego wynika, iż w dniu 2 października 2008 r. Spółka nabyła samochód posiadający homologację dla samochodu ciężarowego o dopuszczalnej ładowności 556 kg. W związku z nabyciem tego samochodu dokonano odliczenia wg zasady określonej w ówcześnie obowiązującym art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług w wysokości 60% podatku. Pojazd wykorzystywano wyłącznie na potrzeby własnej działalności gospodarczej (sprzedaż opodatkowana) i nie był on przedmiotem umowy najmu, dzierżawy, leasingu i innych podobnych umów.

Mając powyższe na uwadze na uwadze stwierdzić należy, że zamierzona sprzedaż przedmiotowego samochodu korzystać będzie ze zwolnienia od podatku na podstawie § 12 ust. 1 pkt 5 powołanego rozporządzenia, gdyż pojazd ten stanowi towar używany w rozumieniu art. 43 ust. 2 ustawy (Spółka używała przedmiotowy samochód ponad pół roku), a także przy jego nabyciu Spółce przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 3 ustawy o podatku od towarów i usług, z którego skorzystała dokonując odliczenia w wysokości 60% podatku.

Wskazać również należy, iż skoro z wniosku nie wynika, że Spółka dokonała korekty podatku naliczonego po wyroku Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 22 grudnia 2008 r. w sprawie C-414/07, to przy dokonanej sprzedaży samochodu zostały spełnione warunki, o których mowa w § 12 ust. 1 powołanego rozporządzenia do zastosowania zwolnienia, zatem w tym konkretnym przypadku powołany wyrok nie wpływa na sposób opodatkowania sprzedaży samochodu.

Końcowo wskazać należy, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii prawa do odliczenia paliwa nabytego do opisanego we wniosku samochodu, gdyż zagadnienie to nie było przedmiotem zapytania, a także nie przedstawiono w tym zakresie własnego stanowiska w sprawie. Natomiast w zakresie ewentualnej korekty podatku naliczonego zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu datowania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, 87-100 Toruń, ul. Św. Jakuba 20.