Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-3.4010.15.2017.1.PS
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-10
Teza: w zakresie ustalenia, czy opłaty licencyjne wypłacane spółce osobowej będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; opłata-opłata licencyjna; spółki-spółka osobowa
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 15; [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3-art. 16

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2017 r. (data wpływu 14 marca2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy opłaty licencyjne wypłacane spółce osobowej będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 14 marca 2017 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia, czy opłaty licencyjne wypłacane spółce osobowej będą stanowić dla Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodu.

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe.

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej jako „Wnioskodawca” lub „Spółka") zgodniez art. 1 ust. 1 i art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Członkiem zarządu w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością posiadającej siedzibę i zarządna terytorium Rzeczpospolitej Polskiej (dalej: „Spółka z o.o.") jest podmiot X.

X. otrzyma w drodze darowizny (czynności nieodpłatnej) od osoby z I grupy podatkowejw podatku od spadków i darowizn prawo ochronne do znaku towarowego.

Nabywane przez X. prawo ochronne do znaku towarowego będzie w chwili jego nabycia podlegało ochronie wynikającej z rejestracji w Urzędzie Patentowym Rzeczypospolitej Polskiej.

W umowie darowizny zostanie wskazana wartość rynkowa prawa ochronnego na znak towarowy. Wartość wskazana w umowie darowizny będzie ustalona na podstawie wyceny dokonanej przez podmiot profesjonalnie zajmujący się dokonywaniem takich wycen – rzeczoznawcę majątkowego.

W świetle przepisu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn nabycie w drodze darowizny prawa ochronnego do znaku towarowego przez Wnioskodawcęnie będzie podlegać przepisom ustawy o podatku od spadków i darowizn.

W przyszłości X. zamierza wykorzystywać prawo ochronne na znak towarowy w prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej przez okres dłuższy niż rok.

Z tej też przyczyny, X. zamierza wprowadzić prawo ochronne do znaku towarowegodo ewidencji wartości niematerialnych i prawnych oraz rozpocząć jego amortyzację.

Możliwym jest, że X. zawrze umowę licencyjną z osobą trzecią (lub umowy licencyjnez osobami trzecimi), na podstawie których upoważni także osobę trzecią (lub osoby trzeci)do odpłatnego korzystania ze znaku towarowego w zamian za określone wynagrodzeniew postaci opłat licencyjnych.

W przyszłości X. może wnieść prawo ochronnego do znaku towarowego do spółki osobowej (dalej jako „Spółka osobowa") tytułem wkładu niepieniężnego (aportu).

Na dzień wniesienia prawa ochronnego na znak towarowy do Spółki osobowej, znak towarowy będzie nadawał się do gospodarczego wykorzystania dla potrzeb działalności gospodarczej prowadzonej przez Spółkę osobową, a jego przewidywany okres używania będzie dłuższy niż rok. Wartość prawa ochronnego na znak towarowy będzie przekraczała 3.500 zł. Prawo ochronne do znaku towarowego zostanie wprowadzone do ewidencji środków trwałychoraz wartości niematerialnych i prawnych Spółki. Istnieje prawdopodobieństwo, że Spółka osobowa, do której zostanie wniesione aportem prawo ochronne do znaku towarowego będzie udzielała na rzecz Wnioskodawcy, w której X. jest obecnie członkiem zarządu licencjina korzystanie ze znaku towarowego stanowiącego własność Spółki osobowej w zamianza miesięczne opłaty licencyjne.

Opłata licencyjna będzie uiszczana przez Spółkę na podstawie faktur wystawianych przez licencjodawcę. Opłaty licencyjne skalkulowane będą na warunkach rynkowych i będą płatnew regularnych okresach rozliczeniowych, nie dłuższych niż rok. Opłaty licencyjne będą uzależnione od wysokości przychodów z licencji (będą ustalone w oparciu o wielkość przychodów uzyskiwanych przez Wnioskodawcę z tytułu korzystania ze znaku towarowegow ramach licencji).

Podstawą prawną udzielenia licencji będzie m.in. ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej. Zgodnie z art. 163 ust. 1 Prawa własności przemysłowej uprawnionyz prawa ochronnego na znak towarowy może udzielić innej osobie upoważnienia do używania znaku, zawierając z nią umowę licencyjną.

Wnioskodawca oraz Spółka osobowa będą zarejestrowani jako czynni podatnicy VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy opłaty licencyjne wypłacane przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki osobowej z tytułu licencji znaku towarowego będą stanowić dla Spółki koszty uzyskania przychodów, które – jako koszty niezwiązane bezpośrednio z przychodami – będą potrącane w dacie ich poniesienia?

Zdaniem Wnioskodawcy, opłaty licencyjne płacone na rzecz Spółki osobowej przez Spółkęz tytułu licencji znaku towarowego będą stanowić koszty uzyskania przychodów Wnioskodawcy, które – jako koszty niezwiązane bezpośrednio z przychodami – będą potrącane w dacie ich poniesienia.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowymod osób prawnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1888 ze zm.; dalej: „updop"), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy.

Zgodnie z utrwalonym w interpretacjach organów podatkowych oraz orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, zaliczenie wydatku do kosztów uzyskania przychodów uzależnione jest od spełnienia następujących warunków: poniesienia wydatku przez podatnika, istnienia związku wydatku z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, poniesienia wydatku w celu uzyskania przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów.

Ponadto, wydatek nie może być kwalifikowany do kategorii wydatków wyraźnie wyłączonychz kosztów uzyskania przychodów mocą art. 16 ust. 1 updop.

W myśl art. 16 ust. 1 pkt 1 lit. b updop, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż grunty lub prawa wieczystego użytkowania gruntów środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części. Wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 16h ust. 1 pkt 1 updop, są jednak kosztem uzyskania przychodów, w przypadku odpłatnego zbycia środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na czas ich poniesienia.

Na podstawie art. 16b ust. 1 pkt 5 updop, licencje o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, nadające się do gospodarczego wykorzystania w dniu przyjęcia do używaniai wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane przez niego do używania na podstawie umowy licencyjnej (sublicencji), umowy najmu, dzierżawy lub umowy leasingu stanowią wartości niematerialne i prawne podlegające amortyzacji.

W świetle przytoczonych uregulowań, nabyta przez Spółkę od Spółki osobowej licencja na korzystanie ze znaku towarowego, wykorzystywana w działalności gospodarczej Wnioskodawcy, stanowić będzie – co do zasady – wartość niematerialną i prawną.

Jak stanowi art. 16g ust. 14 updop, wartość początkową praw majątkowych, w tym licencjii autorskich praw majątkowych, stanowi cena nabycia tych praw; jeżeli wynagrodzenie (opłaty) wynikające z umowy licencyjnej albo z umowy o przeniesienie innych praw majątkowych jest uzależnione od wysokości przychodów z licencji lub praw uzyskanych przez licencjobiorcę albo nabywcę, przy ustalaniu wartości początkowej praw majątkowych, w tym licencji,nie uwzględnia się tej części wynagrodzenia.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, opłaty licencyjne należne Spółce osobowej z tytułu udzielenia licencji uzależnione będą w całości od wysokości przychodów z licencji uzyskanych przez Spółkę.

W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, z uwagi na uregulowanie art. 16g ust. 14 updop, opłaty licencyjne nie będą powiększały wartości początkowej licencji po stronie Spółki.

Jednocześnie Wnioskodawca wykorzystywać będzie znak towarowy, na które Spółka osobowa udzieli jej licencji, w prowadzonej przez Spółkę działalności gospodarczej (tj. w celu osiągnięcia/zwiększenia przychodów z tej działalności). W ocenie Wnioskodawcy, spełnione będą zatem przesłanki dla uznania opłat licencyjnych na rzecz Spółki osobowej za koszty uzyskania przychodów stosownie do art. 15 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 4d updop, koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, w takim przypadku stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.

Stosownie do treści art. 15 ust. 4e updop, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów,z zastrzeżeniem ust. 4a i 4f-4h, uważa się dzień, na który ujęto koszt w księgach rachunkowych (zaksięgowano) na podstawie otrzymanej faktury (rachunku), albo dzień, na który ujęto koszt na podstawie innego dowodu w przypadku braku faktury (rachunku), z wyjątkiem sytuacji, gdy dotyczyłoby to ujętych jako koszty rezerw albo biernych rozliczeń międzyokresowych kosztów.

W ocenie Wnioskodawcy koszty uzyskania przychodów w postaci opłat licencyjnych na rzecz Spółki osobowej nie będą bezpośrednio związane z określonymi przychodami. Jako koszty tzw. „pośrednie”, opłaty licencyjne będą zatem potrącane przez Spółkę w dacie poniesieniaw rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Wnioskodawcy znajduje również potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, odpowiednio m.in.: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 16 czerwca 2015 r., sygn. IBPBI/2/4510-326/15/BD, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 8 marcia 2016 r., sygn. IPPB6/4510-19/16-4/AK.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy opłaty licencyjne płacone na rzecz Spółki osobowej przez Spółkę z tytułu licencji znaków towarowych będą stanowić koszty uzyskania przychodów Spółki, które – jako koszty niezwiązane bezpośrednio z przychodami – będą potrącane w dacie ich poniesienia.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie,w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.