Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.185.2025.2.BM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-05-16
Teza: Skoro Wnioskodawca spełnia warunki określone w
rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, to w wyniku
podpisania ugody z bankiem; nie będziecie Państwo
zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób
fizycznych z tytułu umorzonej kwoty wierzytelności w
odniesieniu do wypłaconej dodatkowej transzy kredytowej.
Słowa kluczowe: kredyt-kredyt hipoteczny
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
zobowiązanie-umorzenie zobowiązania
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 1 Powstawanie zobowiąznia podatkowego-
Zaniechanie poboru podatku
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 lutego 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 17 lutego 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 18 marca 2025 r. (wpływ 24
    marca 2024 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1) Zainteresowany będący stroną postępowania:
        A.A.
    2) Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:
        B.B.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Posiadacie Państwo nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce w rozumieniu art. 3
    ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.
    2024.226 t. j. z dnia 2024.02.21).
    Dnia 23 września 2008 roku zaciągnęliście Państwo kredyt budowlano-hipoteczny nr (...)
    we frankach szwajcarskich w Banku, czyli w podmiocie, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym i który był uprawniony
    do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady
    funkcjonowania takich podmiotów, celem sfinansowania zakupu gruntu oraz domu i
    pokrycia kosztów transakcji. Kredyt był związany z realizacją Państwa własnych potrzeb
    mieszkaniowych. Kredyt przeznaczony był na finansowanie zakupu lokalu mieszkalnego,
    położonego w (...). Dla kredytowanej nieruchomości Sąd Rejonowy w (...) prowadzi księgę
    wieczystą (...), w której dokonano wpisu zabezpieczenia w postaci hipoteki ustanowionej
    na ww. nieruchomości na rzecz (...).
    W przedmiotowej nieruchomości nie prowadziliście oraz nie prowadzicie Państwo
    działalności gospodarczej. Zaciągnęliście Państwo kredyt w związku z realizacją własnych
    potrzeb mieszkaniowych. Budynek od początku niezmiennie służy celom mieszkaniowym,
    mieszkacie w nim Państwo z rodziną, nie był on udostępniany podmiotom trzecim.
    Przedmiotowy lokal nie jest przedmiotem wynajmu prywatnego, nie pełni również roli
    wirtualnego biura. Jesteście Państwo w ustroju małżeńskim oraz posiadacie dwójkę dzieci.
    W dniu 21 stycznia 2025 r. podpisaliście Państwo ugodę z bankiem celem zakończenia
    umowy i zrzeczenia się przez strony ewentualnych dalszych roszczeń. Podpisując ugodę
    zaakceptowaliście Państwo następujące warunki: bank umorzy pozostające saldo
    zadłużenia wynoszące na dzień sporządzenia ugody 155.963,06 CHF, oraz dodatkowo
    Państwo tytułem spłaty zobowiązania uiszczą kwotę 30.000,00 PLN w związku z
    rozliczeniem Umowy. Jednocześnie w załączniku do ugody bank wyliczył, że jedynie
    80,38% całkowitej pierwotnej kwoty udzielonego kredytu (413.330 CHF) można uznać za
    część przeznaczoną na cele mieszkaniowe, której umorzenie podlega zwolnieniu z
    podatku dochodowego.
    Sporządzając ww. załącznik Bank, Państwa zdaniem błędnie i niezgodnie z
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592 ze zm.) przyjął,
    że cel niemieszkaniowy stanowi pozostała kwota przekazana na rachunek kredytobiorców
    w wysokości 193.350,61 zł. Pomimo prób wyjaśnień i kwestionowania takiego
    sformułowania z Państwa strony, bank nie przychylił się do zmiany treści załącznika,
    warunkując, że takie zapisy są konieczne do podpisania ugody.

    Natomiast Państwo stoicie na stanowisku, że kwota ta podlega zwolnieniu podatkowemu,
    ponieważ została wypłacona i spłacona jako kredyt mieszkaniowy objęty ww. umową
    kredytową.
    Umowa ta została zawarta na kwotę 413.330 CHF, co w momencie jej zawarcia stanowiło
    kwotę 820 tys. zł, tyle bowiem stanowiły Państwa zobowiązania wobec dewelopera,
    wypłacane w transzach zależnie od postępów budowy. W następstwie umocnienia się
    kursu franka wobec złotego, po wypłacie wszystkich należnych transz deweloperowi, w
    maju 2009 r. pozostała niewykorzystana kwota 69,6 tys. CHF, którą bank, bez uzgodnień,
    przelał w dniu 28 maja 2009 r. jako kwotę przeliczoną na 193.350,61 zł na konto
    Kredytobiorcy. Sprawa ta była przedmiotem reklamacji z dnia 4 czerwca 2009 r., jednak
    reklamacja nie została uwzględniona, mimo, że formalnie Państwo nie złożyliście wówczas
    dyspozycji wypłaty, a umowa kredytu nie przewidywała dodatkowej transzy. W tej sytuacji
    zastosowaliście Państwo formułę zaproponowaną przez Bank w piśmie z dnia 25 czerwca
    2009 r. - tj. spłaciliście ww. kwotę w całości, tytułem wcześniejszej spłaty kredytu,
    przelewając ją na wskazany przez Bank rachunek wcześniejszej spłaty kredytu,
    przelewając ją na wskazany przez Bank rachunek wcześniejszej spłaty kredytu
    mieszkaniowego 4 sierpnia 2009 r., kiedy to kurs franka powrócił do poziomu
    pokrywającego różnicę spreadu (dowód potwierdzenie przelewów z dnia 4 sierpnia 2009
    r.).
    Zaznaczacie Państwo, że środki te nie zostały przez Państwa wykorzystane na żadne inne
    cele niż spłata kapitału ww. kredytu mieszkaniowego i pozostawały na rachunku
    prowadzonym przez (...) do momentu, kiedy spłata kredytu mogła się odbyć bez większej
    straty na różnicy kursowej.
    W trakcie negocjacji ugody, bank zakwalifikował tę część kredytu jako przeznaczoną na
    cele niemieszkaniowe, pomimo przedstawionej przez Państwa argumentacji. Tymczasem
    według Państwa bank w ramach umowy kredytu mieszkaniowego nie mógł wypłacić
    środków na inny cel, a ten został określony jako nabycie nieruchomości kredytowanej oraz
    pokrycie kosztów transakcji. Także tytuł przelewu dodatkowej transzy: Wypłata transzy
    kredytu. Uruchomienie kredytu, dodatkowa kwota sugeruje cel mieszkaniowy, zgodny z
    umową kredytu. Wreszcie zwrot kwestionowanych środków nastąpił w formule
    wcześniejszej spłaty kredytu, a jedynym kredytem wiążącym (...) i Państwa był właśnie
    kredyt mieszkaniowy.
    Przyjęcie innej interpretacji zdarzenia z 2009 r. prowadzi do błędnego określenia stanu
    faktycznego dla obowiązku podatkowego.
    Przeznaczyliście Państwo wszystkie środki otrzymane przez bank na własne cele
    mieszkaniowe, jasno określiliście Państwo swoje potrzeby w ramach umowy z bankiem i
    deweloperem, a kwestionowaną kwotę zwróciliście niezwłocznie, kiedy to było możliwe,
    także w ramach spłaty kredytu mieszkaniowego. Dodatkowo przyjęcie innej proporcji na
    cele mieszkaniowe penalizuje podatkowo Państwa za błąd i nadgorliwość banku przy
    wypłacie dodatkowej transzy. Tymczasem już sam fakt powiększenia wartości
    zobowiązania na skutek zmian kursu waluty stanowił dodatkowe obciążenie klienta.
    Państwo nigdy wcześniej nie korzystaliście z zaniechania poboru podatku z tytułu
    umorzenia jakichkolwiek zobowiązań.
    Uzupełnienie opisu stanu faktycznego
    Wskazujecie Państwo, że kredyt zaciągnęliście na sfinansowanie zakupu gruntu oraz
    posadowionego na nim domu przy ul. (...) i pokrycie kosztów transakcji. Środki zostały
    przeznaczone na ww. wydatki. (przez lokal mieszkalny Państwo w swoim piśmie
    rozumieliście właśnie ww. grunt wraz z domem).
    Zaciągnęliście Państwo kredyt wyłącznie na zakup gruntu oraz budowanego i kosztów
    transakcyjnych na nim domu przy ul. (...). Wszystko to miało miejsce w ramach realizacji
    jednej inwestycji mieszkaniowej.

    Zakupili Państwo grunt przy ul. (...), na którym był budowany dom - była to jedyna
    inwestycja objęta kredytem.
    Kredyt został zaciągnięty na zakup domu, który w momencie zaciągania kredytu był
    budowany na gruncie przy ul. (...). Jest to ta sama nieruchomość i zarazem jedyna
    inwestycja objęta kredytem łączącym oba cele - zakup domu i gruntu.
    Pod pojęciem kosztów transakcji rozumiecie Państwo zapłatę prowizji oraz opłat
    przewidzianych warunkami kredytu. W związku z udzieleniem kredytu Kredytobiorca jest
    zobowiązany do zapłaty jednorazowej prowizji przygotowawczej w wysokości 1,20 %
    kwoty Kredytu. W tym przypadku na pokrycie kosztów transakcji/refinansowanie wkładu
    własnego przeznaczono 8 000,00 złotych (Państwo akceptują opodatkowanie tej kwoty i
    nie jest ona przedmiotem interpretacji.)
    Kredyt został zabezpieczony hipotetycznie na gruncie oraz domu, tj. na nieruchomości
    przy ul. (...), w postaci hipoteki ustanowionej na rzecz (...) w księdze wieczystej nr (...).
    Przed zawarciem ugody objęty nią kredyt nie był przewalutowany.
    Umorzenie dotyczy kwoty kapitału oraz odsetek od kapitału, nie dotyczy innych opłat.
    Państwo, tj. małżeństwo: A.A. i B.B., są jedynymi kredytobiorcami.
    Bank oszacował cele niemieszkaniowe na poziomie 19,62% kwoty udzielonego kredytu. Za
    cel niemieszkaniowy przyjęto:
    1. Pokrycie kosztów transakcji/refinansowanie wkładu własnego 8.000,00 złotych
      (Państwo akceptują opodatkowanie tej kwoty);
    2. Pozostała kwota przekazana na rachunek kredytobiorców 193.350,61 złotych (kwota ta
      jest przedmiotem niniejszej interpretacji).
    Źródło: Pisemna Informacja (...) z dnia 23 grudnia 2024 r.
    Kwota 193.350,61 zł jest częścią umorzonej kwoty.
    Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Czy mogą Państwo skorzystać ze zwolnienia o którym mowa w § 1, § 2 oraz § 3.
    Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r. poz. 592) w odniesieniu
    do kwoty 193.350,61 zł.
    Państwa stanowisko w sprawie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu)
    Kwota 193.350,61 zł została przelana przed (...) na rachunek Kredytobiorcy w dniu 28 maja
    2009 r., tytułem: „wypłata transzy kredytu. Uruchomienie kredytu, dodatkowa kwota”, co
    jednoznacznie wskazuje na cel mieszkaniowy, zgodny z umową kredytu.
    Bank w ramach umowy kredytu mieszkaniowego nie mógł wypłacić środków na inny cel, a
    ten został określony jako „nabycie nieruchomości kredytowanej oraz pokrycie kosztów
    transakcji”.
    Podkreślają Państwo, że środki te nie zostały wykorzystane przez Państwa na inne cele niż
    zakup i spłata kredytu na nabycie nieruchomości przy ul. (...) - tym samym uważacie
    Państwo, że umorzona kwota 193.350,61 zł została przeznaczona na cele mieszkaniowe w
    całości, a umorzenie jest zwolnione z opodatkowania.
    Szczegółowe uzasadnienie dotyczące przepisów podatkowych w tym zakresie zostało
    ujęte w oryginalnym wniosku z dnia 17 lutego 2025 r. i ponownie zostaje przytoczone
    poniżej:
    Państwa zdaniem spełniacie Państwo wszystkie przesłanki do skorzystania z
    przedmiotowego zwolnienia w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych.

    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 tj. z dnia 2024.02.21) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy. Zgodnie
    z jego treścią:
    „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.”
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    „Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.”
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy źródłem przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    „Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu
    zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o
    pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14, dopłaty,
    nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-
    14 i art. 17.”
    Jak dowodzi użycie sformułowania "w szczególności" definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy. O przychodzie podatkowym
    z innych źródeł będziemy mówić zatem w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią
    realne korzyści majątkowe.
    W pierwszej kolejności wskazać należy, że instytucja kredytu uregulowana została
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe (Dz. U. z 2021 r. poz. 2439
    ze zm.). Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    „Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie,

    zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty
    oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.”
    Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w
    umowie kredytowej są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia
    się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy
    bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w
    rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną kwotę kapitału na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności - mającego
    zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od 1 stycznia do 31 grudnia 2022 r.
    - została uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:
    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej, a
    w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej;
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
    udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
    waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
    kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
    ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, ze zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1
    pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej
    kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1
    tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym mowa

    w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające
    zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z
    każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w
    rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej inwestycji
    mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby fizyczne,
    zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie wyłącznie
    do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    W myśl § 3 rozporządzenia w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od
    niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na
    cele mieszkaniowe:
    Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to rozumieć
    kredyt, który został:
    1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność podlega
    nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym, uprawniony do
    udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania
    takich podmiotów, oraz
    2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
    nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim prawie,
    lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub udziale w takim
    prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziale w
    takim prawie, oraz
    3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca
    1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
    poniesione na:
    a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
    mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a także na
    nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
    udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem,
    b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w
    takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w
    takim prawie,
    c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie, prawa
    użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w tym również z
    rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego gruntu lub udziału w

    gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, jeżeli w
    okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten zmieni przeznaczenie na grunt pod
    budowę budynku mieszkalnego,
    d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
    mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
    e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne własnego
    budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu niemieszkalnego lub własnego
    pomieszczenia niemieszkalnego - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej
    lub w innym państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w
    Konfederacji Szwajcarskiej.
    Określając kredyt mieszkaniowy objęty zaniechaniem, rozporządzenie odwołuje się do
    wydatków, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. Przy czym zaniechanie nie powinno przysługiwać
    osobom, które zaciągnęły kredyt/kredyty na wiele odrębnych lokali, przeznaczonych na
    wynajem czy też zaspokajających potrzeby różnych gospodarstw domowych.
    Z powyższego wynika bowiem że zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do
    umorzonych osobom fizycznym kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na
    cele mieszkaniowe i zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia
    2015 r. przez podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych
    ustaw, w przypadku, gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na wydatki, o których
    mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Mając powyższe na uwadze, stoicie Państwo na stanowisku, że przysługuje Państwu
    prawo do skorzystania ze zwolnienia od umorzonej przez bank kwoty 155.963,03 CHF .
    Tak jak wyżej wskazano, podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26
    lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2024.226 tj. z dnia
    2024.02.21) jest zasada powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9
    ust. 1 tej ustawy. Zgodnie z jego treścią:
    „Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na
    podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.”
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    „Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.”
    Stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy:
    „Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art.
    30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.”
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez

    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy „właściwy w sprawach
    opodatkowania osób zagranicznych wykonuje swoje zadania”.
    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega co do zasady, każdy
    dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Również odnosząc się do powyższego wskazujecie Państwo, że umorzenie kredytu
    budowlano-hipotecznego zaciągniętego we frankach szwajcarskich będzie stanowić
    przychód po Państwa stronie, jednakże korzystacie Państwo ze zwolnienia na mocy
    obowiązującego rozporządzenia. Kredyt został zaciągnięty w celu realizacji własnych
    potrzeb mieszkaniowych, spełnia on wszystkie przesłanki o których mowa w
    rozporządzeniu.
    W ramach podpisanej ugody, bank umorzył wartość kredytu przeliczoną na 1.005.350,61
    PLN, a Państwo uiściliście kwotę 30.000,00 PLN w ramach rozliczenia umowy. Podkreślacie
    Państwo, że całe finansowanie było przeznaczone na cele mieszkaniowe.
    Ostatnia wypłata środków kredytu w wysokości 193.350,61 zł, dokonana w maju 2009 r.
    była niepotrzebna, a nadwyżka wynikała z umocnienia kursu CHF. Bank przeliczył środki
    na złotówki i wypłacił je bez Państwa zgody. Środki te zostały niezwłocznie zwrócone do
    banku jako nadpłata kredytu. Pomimo tego, bank zakwalifikował ten procent kredytu
    spłaconego wcześniej jako środki na cele niemieszkaniowe, co jest sprzeczne z
    rzeczywistym przeznaczeniem środków. Podkreślacie Państwo, że środki te nie zostały
    wykorzystane na inne cele, co potwierdza zasadność uznania całości kredytu za
    przeznaczone na cele mieszkaniowe w całości, a umorzenie za zwolnione z
    opodatkowania. Zgodnie z tym całość uzyskanych środków przez Państwa stanowiła
    zaspokojenie własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Według definicji dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad kosztami jego
    uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei
    definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1, jako otrzymane lub
    postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości
    pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych
    świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za przychody
    podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem
    majątkowym o charakterze definitywnym, nie mające charakteru zwrotnego.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik, czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia
    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów, uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Mając powyższe na uwadze umorzona część kredytu zgodnie z zawartą ugodą będzie
    stanowić przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, który będzie korzystać ze
    zwolnienia zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz.
    U. z 2022 r. poz. 592).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

    Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
      Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art.
      24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka
      sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku
      podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną, jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika.
    Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde
    działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    Źródła przychodów
    Przepis art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zawiera katalog źródeł
    przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Źródłami przychodów są inne źródła.
    Stosownie do art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
      Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
      szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu
      emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w
      rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty
      uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz
      wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także
      dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki
      pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane
      z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w
      art. 14, dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
      określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Jak dowodzi użycie sformułowania „w szczególności” definicja przychodów z innych źródeł
    ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody
    inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy.

    W związku z tym każde świadczenie mające realną korzyść finansową, o ile nie stanowi
    konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do jednego ze źródeł wymienionych w art. 10
    ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Umorzenie wierzytelności
    Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2488 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy,
      Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na
      czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony
      cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych
      w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
      terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia
    kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne
    przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych).
    Tym samym, umorzoną Państwu kwotę na podstawie ugody należy zakwalifikować do
    przychodu z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Zaniechanie poboru podatku
    Jednakże zgodnie z § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w
    sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów
    (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 102) w aktualnie obowiązującym brzmieniu zmienionym
    Rozporządzeniem Ministra Finansów z 20 grudnia 2024 r. (Dz. U. 2024 poz. 1912):
        1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od
          kwot:
        1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
          przypadku gdy:
        a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
          mieszkaniowej, a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego -
          gdy kredyty mieszkaniowe zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej
          inwestycji mieszkaniowej, oraz
        b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
          zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
          kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a
          inwestycji mieszkaniowej;
        2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
          udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub
          indeksowanego do waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu
          zastosowania ujemnego oprocentowania.
        2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
        1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
        2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;

        3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia
          umowy kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w
          szczególności ubezpieczeń.
        3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki
          inne niż określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o
          podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1128, z późn.
          zm.), zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności
          z tytułu kredytu mieszkaniowego w części, w jakiej kwota kredytu
          mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 tej
          ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu mieszkaniowego.
        4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem
          refinansowym lub gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny,
          zaniechanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę
          wierzytelności z tytułu kredytu refinansowego lub konsolidacyjnego w części
          odpowiadającej kwocie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego
        5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a,
          rozumie się inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
        1) jednego gospodarstwa domowego albo
        2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
          mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna
          osoba fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I
          grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983
          r. o podatku od spadków i darowizn (Dz. U. z 2021 r. poz. 1043).
        6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
          gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal
          mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub
          wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
        7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
          inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie
          osoby fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma
          zastosowanie wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów
      (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Stosownie do § 4a tego rozporządzenia:
      Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, w przypadku pożyczek, o których mowa w §
      3 ust. 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia
      2025 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Natomiast w myśl § 3 komentowanego rozporządzenia:
        1. Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
          rozumieć kredyt, który został:
        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
          podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
          uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw
          regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
          nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
          prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub

          udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
          lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
        2. Za kredyt mieszkaniowy uważa się również pożyczkę, o ile spełnia warunki
          określone w ust. 1.
    Zgodnie z treścią ww. art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się wydatki
      poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
          mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu,
          a także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
          wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem
          lub lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
          udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
          mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
          prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
          tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
          gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub
          udziału w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt
          ten zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
          mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
          własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
          niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        f) położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
          należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
          Szwajcarskiej.
    Zatem zaniechanie poboru podatku do umorzonych osobom fizycznym kwot
    wierzytelności z tytułu kredytów znajdzie zastosowanie, jeżeli zostaną spełnione łącznie
    następujące przesłanki:
    1. kredyt był zaciągnięty na realizację inwestycji mieszkaniowej;
    2. kredyt był udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmioty uprawnione do
      udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw;
    3. kredyt był zabezpieczony hipotecznie;
    4. kredytobiorca nie korzystał wcześniej z umorzenia zobowiązania z tytułu innego
      kredytu na własne cele mieszkaniowe zabezpieczonego hipotecznie.
    Państwa skutki podatkowe z tytułu umorzenia wierzytelności
    Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.

    Zgodnie z tym artykułem, wydatkiem uznawanym za cel mieszkaniowy jest m.in. budowę,
    rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku mieszkalnego, jego
    części lub własnego lokalu mieszkalnego.
    Przedstawili Państwo informacje, z których wynika, że:
    1) 23 września 2008 r. zawarliście Państwo umowę kredytu na cele mieszkaniowe tj.
      kredyt był przeznaczony na sfinansowanie zakupu gruntu oraz posadowionego na nim
      domu oraz pokrycie kosztów transakcji (przy czym wskazaliście Państwo, że koszty
      transakcji nie są przedmiotem interpretacji).
    2) Kredytu udzielił podmiot, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu
      nadzoru nad rynkiem finansowym uprawniony do udzielania kredytów na podstawie
      odrębnych ustaw regulujących funkcjonowanie takich podmiotów - był to (...);
    3) Kredyt został zabezpieczony hipoteką;
    4) Nie korzystali Państwo wcześniej z umorzenia kredytu;
    5) 21 stycznia 2025 r. podpisaliście Państwo ugodę z Bankiem celem zakończenia umowy
      i zrzeczenia się przez strony ewentualnych dalszych roszczeń.
    Powzięliście Państwo wątpliwość, czy możecie skorzystać ze zwolnienia, o którym mowa w
    § 1, § 2 oraz § 3 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (Dz. U. z 2022 r.
    poz. 592) w odniesieniu do kwoty 193.350,61 zł.
    Główną przesłaną do skorzystania z zaniechania poboru podatku jest przeznaczenie tego
    kredytu na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych.
    Katalog wydatków stanowiących „własne cele mieszkaniowe” podatnika wymieniony w art.
    21 ust. 25 ustawy ma charakter zamknięty - jest to wyliczenie enumeratywne.
    Wydatkowanie przychodu na własne cele mieszkaniowe oznacza, według stanowiska
    prezentowanego w orzecznictwie i doktrynie, że celem podatnika jest realizacja potrzeby
    zapewnienia sobie tzw. „dachu nad głową”.
    Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru
    podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem
    hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, w ust. 3 pkt 3 odsyła do art. 21 ust. 25 pkt
    1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków
    mieszkaniowych.
    W przedmiotowej sprawie Państwa kredyt został zaciągnięty na sfinansowanie zakupu
    gruntu oraz posadowienie na nim domu i pokrycie kosztów transakcji i na ten cel bank
    wypłacił Państwu środki w transzach zależnie od postępów budowy.
    Na skutek umocnienia się kursu franka wobec złotego, po wypłacie wszystkich należnych
    transz deweloperowi pozostała niewykorzystana kwota 69.600 CHF, którą bank Państwu
    wypłacił. Państwo przeznaczyli dodatkową transzę na wcześniejszą spłatę kredytu. Środki
    te pozostawały na rachunku prowadzonym przez bank aż do momentu wcześniejszej
    spłaty, zgodnie z formułą zaproponowaną przez bank po wcześniejszej reklamacji.
    Zatem kredyt został zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25
    pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto środki nie zostały
    przez Państwa wykorzystane na żadne inne cele niż spłata kapitału ww. kredytu
    mieszkaniowego.
    Skoro spełniają Państwo warunki określone w rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11
    marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele

    mieszkaniowe, to w wyniku podpisania ugody z bankiem - nie będziecie Państwo
    zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu umorzonej
    kwoty wierzytelności w odniesieniu do wypłaconej dodatkowej transzy kredytowej.
    Tym samym Państwa stanowisko w powyższym zakresie jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego
    obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia;
    Wydając interpretacje indywidualną tutejszy Organ nie dokonuje wyliczeń. Zgodnie
    bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, bowiem
    prawidłowość takiego wyliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy w
    postępowaniu podatkowym. Dlatego też, tutejszy Organ nie odniósł się do kwot
    wskazanych we wniosku.
    Organ podkreśla, że procedura wydawania indywidualnych interpretacji przepisów prawa
    podatkowego nie podlega regułom przewidzianym dla postępowania podatkowego, czy
    kontrolnego. Organ wydający interpretacje opiera się wyłącznie na opisie stanu
    faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku - nie prowadzi
    postępowania dowodowego. Postępowanie w sprawie wydania interpretacji indywidualnej
    ma na celu wyjaśnienie wątpliwości co do sposobu zastosowania przepisów prawa
    podatkowego materialnego do określonego stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego.
    Przedmiotem interpretacji wydanej na podstawie art. 14b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997
    r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.) jest sam przepis prawa. Rolą
    postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów podatkowych nie
    jest ustalanie stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego), stanowi to bowiem domenę
    ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek
    udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on
    dla siebie korzystne skutki prawne. Organ nie prowadzi postępowania dowodowego,
    ograniczając się do analizy okoliczności podanych we wniosku.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy
        zastosują się do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Pan - A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania - art. 14r § 2 Ordynacji
    podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...).
    Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002
    r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze
    zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54
    § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia
    interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.