Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-1.4012.453.2025.1.AM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-08
Teza: Nieuznanie Wnioskodawcy za podatnika podatku od towarów
i usług z tytułu planowanej sprzedaży działek.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
grunty
nieruchomości
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
podatnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
niepodlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 2-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy nieuznania Pana za podatnika podatku od towarów i usług z tytułu planowanej
    sprzedaży działek
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

1. Pan A. B. (dalej: Sprzedający, Sprzedawca, Zbywca lub Wnioskodawca) jest osobą
    fizyczną będącym polskim rezydentem podatkowym, tj. podlega na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
    Zbywca jest również czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.
    2. Sprzedający jest zarejestrowanym podatnikiem VAT - prowadzi działalność gospodarczą,
    w ramach której zajmuje się sprzedażą sprzętu do nurkowania (w wynajmowanym
    lokalu znajdującym się w (...)). Niezależnie od tego w ramach działalności gospodarczej
    jako podatnik VAT wynajmuje dwie hale magazynowe – znajdujące się na
    nieruchomości nabytej w ramach rozliczeń rodzinnych (dziedziczenie, oraz nabycie od
    córek zmarłego brata w zamian za umorzenie długów), a także wynajmuje 2 budynki
    mieszkalne znajdujące się na działce zakupionej w celach inwestycyjnych.
    3. Wnioskodawca nabył w 2007 r. w ramach rozliczeń rodzinnych własność Nieruchomości
    gruntowej (jest to odrębna nieruchomość od tych opisanych wyżej, wykorzystywanych
    przez Wnioskodawcę w ramach działalności gospodarczej) – zwaną dalej
    Nieruchomością i która jest przedmiotem niniejszego wniosku. Nabycie tej
    Nieruchomości nastąpiło od córek brata Wnioskodawcy na podstawie art. 453 kodeksu
    cywilnego – w zamian za umorzenie przez Wnioskodawcę długów zmarłego brata,
    wchodzących w skład masy spadkowej. Była to i jest nadal nieruchomość
    sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako grunty rolne, nie jest ona objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego. W latach 2015 i 2016 r. Wnioskodawca w
    celu podziału Nieruchomości uzyskał Warunki zabudowy (przewidują możliwość
    zabudowy budynkami mieszkalnymi) dla tej Nieruchomości oraz decyzję o podziale
    Nieruchomości na 8 działek i drogę dojazdową. Działki nie zostały wyłączone z produkcji
    rolnej. W 2016 roku jedna z działek została sprzedana – sprzedaż nie została
    opodatkowana podatkiem VAT. Do sprzedaży przez Wnioskodawcę pozostało 7 działek
    składających się na Nieruchomość.
    4. Następnie w 2015 r. lub 2016 r. ww. nieruchomość została podzielona na 8 działek,
    które obecnie składają się na Nieruchomości. Jednocześnie w wyniku powyższego
    podziału konieczne było wydzielenie także drogi dojazdowej. Drogi dojazdowe obecnie
    nie są utwardzone w żaden sposób.
    5. Nieruchomość nie była wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej, rolniczej
    ani w jakikolwiek inny zarobkowy sposób przez Wnioskodawcę. Nieruchomość ta nie
    jest zabudowana i porasta koniczyną. Również w momencie planowanej sprzedaży
    działki składające się na Nieruchomość nie będą zabudowane. W przeszłości była ona
    własnością matki Wnioskodawcy i wykorzystywana była w działalności rolniczej – do
    dziś pszczoły hodowane przez ojca Wnioskodawcy korzystają z użytków zielonych na tej

    Nieruchomości. Ponadto na Nieruchomości znajdują się także drzewa (w tym
    zasadzone przez Wnioskodawcę), które również w żaden sposób nie są wykorzystywane
    do działalności gospodarczej.
    6. Tak jak wskazano już powyżej, Zbywca do tej pory sprzedał ok. 10 lat temu jedynie 1 z 8
    działek wchodzących pierwotnie w skład Nieruchomości, natomiast docelowo ma
    zamiar sprzedać pozostałe 7 działek. Na chwilę obecną Sprzedający znalazł
    zainteresowanego nabyciem kolejnej jednej działki składającej się na Nieruchomości,
    natomiast nie została w tym zakresie zawarta do tej pory jakakolwiek umowa.
    Sprzedający nie wie, czy pozostałe Nieruchomości sprzeda jednemu nabywcy czy wielu
    kupującym. Wnioskodawca nie wie także, czy sprzeda je w przeciągu kilku miesięcy, czy
    kilku lub nawet kilkunastu lat. Kwestie te zależą bowiem od popytu na te działki.
    7. W celu uniknięcia wątpliwości, Wnioskodawca podkreśla, że:
        Sprzedający prowadzi działalność gospodarczą i jest zarejestrowany jako
        podatnik VAT czynny, natomiast analizowana Nieruchomość nie była nigdy
        wykorzystywana w ramach tej działalności gospodarczej, czy w jakikolwiek inny
        zarobkowy sposób – jest ona porośnięta trawą/koniczyną/drzewami/polnymi
        roślinami i nigdy nie przynosiła jakichkolwiek przychodów;
        Sprzedający nie zajmuje się sprzedażą/obrotem nieruchomościami – jego
        głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż sprzętu do (...), a ponadto
        wynajem budynków;
        Nieruchomość będąca przedmiotem niniejszego wniosku nigdy nie była
        ulepszana (np. Sprzedający jej nie wyrównywał, nie doprowadzał mediów, nie
        utwardzał drogi, itp.),
        Nieruchomość nigdy nie była wynajmowana, dzierżawiona, czy nie była
        wykorzystywana w ramach podobnego stosunku prawnego;
        Dla Nieruchomości jest procedowany od około 20 lat projekt Miejscowego Planu
        Zagospodarowania Przestrzennego – Wnioskodawca składał do niego uwagi, w
        celu ochrony wartości Nieruchomości, obecnie zaś procedowany jest Plan
        Ogólny i Wnioskodawca składał wnioski w tym samym celu;
        Wynajmowane hale oraz budynki mieszkalne znajdują się na zupełnie innych
        działkach i żadna ich część nie znajduje się na Nieruchomościach;
        Nieruchomości są niezabudowane i są nieruchomościami rolnymi;
        Sprzedający nie podejmował czynności związanych z uzbrojeniem
        Nieruchomości w media,
        Sprzedający potencjalną sprzedaż Nieruchomości ma zamiar ogłaszać za
        pomocą tablic reklamowych oraz standardowych ogłoszeń na portalach
        internetowych / w prasie, lecz bez korzystania z jakichkolwiek pośredników;
        Sprzedający nigdy nie udzielał i nie zamierza udzielać jakichkolwiek
        pełnomocnictw celem uzyskania jakichkolwiek pozwoleń, zezwoleń, czy
        zaświadczeń w kontekście Nieruchomości;
      Sprzedający nie udzielał i nie zamierza udzielać jakichkolwiek pełnomocnictw na cele
      budowlane w kontekście Nieruchomości.
    Pytania

      1. Czy planowane transakcje sprzedaży 7 działek składających się na Nieruchomość
        będą stanowiły czynności opodatkowane podatkiem VAT?
      2. Czy w odniesieniu do planowanej sprzedaży tych działek należy uznać
        Wnioskodawcę za podatnika VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    W ocenie Wnioskodawcy w zakresie sprzedaży opisanych działek Sprzedający nie
    powinien zostać uznany za podatnika VAT, te transakcje sprzedaży nie będą podlegały
    opodatkowaniu VAT-em. Sprzedaż tych działek będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
    Powyższe stanowisko wynika z następujących argumentów.
    1. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na
      terytorium kraju.
    2. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
      pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    3. Należy jednocześnie wskazać, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w
      rozumieniu art. 7 ustawy o VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
      usług. Aby dana czynność była opodatkowana tym podatkiem musi być wykonana
      przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od
      towarów i usług.
    4. Zgodnie z kolei z art. 15 ust. 1 ustawy VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
      organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
      samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
      rezultat takiej działalności.
    5. W myśl natomiast art. 15 ust. 2 ustawy o VAT działalność gospodarcza obejmuje wszelką
      działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
      pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
      wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności
      polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w
      sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    6. Zatem definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie VAT ma charakter
      uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów,
      które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
      gospodarczym.
    7. W związku z powyższym, dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem
      od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający
      status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do
      danej transakcji. Istotnym czynnikiem dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej
      dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest
      stwierdzenie, że dokonujący dostawy prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu
      przepisów ustawy VAT.
    8. W praktyce stosowania tych regulacji pojawiła się kwestia kryteriów jakie należy
      stosować dla ustalenia, czy w przypadkach odnoszących się do zbywania części
      majątku prywatnego czynności te są dokonywane w ramach zarządu tym majątkiem,
      czy też wykonywane są profesjonalnie, jako działalność gospodarcza.
    9. W pierwszym wypadku, osoba fizyczna dokonująca takiego zarządu majątkiem
      prywatnym nie występowałaby jako podatnik podatku od towarów i usług.
    10. Natomiast w drugim przypadku, osoba zbywająca majątek prywatny działałaby jako
      podatnik podatku od towarów i usług.

    11. W tym zakresie istotne znaczenia ma wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii
      Europejskiej (dalej: TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych J. S. przeciwko
      Ministrowi Finansów (C#180/10) oraz E. K. i H. J.-K. przeciwko Dyrektorowi Izby
      Skarbowej w Warszawie (C-181/10), z którego wynika, że czynności związane ze
      zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
      prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie
      mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
      które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy 2006/112/WE, a
      czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Natomiast, jak wyjaśnił TSUE w
      tym wyroku, inaczej jest w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania
      w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych
      przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit
      drugi Dyrektywy 2006/112/WE.
    12. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów
      angażuje podobne środki, wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości
      porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem
      prywatnym.
    13. Analogiczne stanowisko było prezentowane przez TSUE również w wyrokach C-263/11,
      C#331/14, C-72/137), a poglądy wyrażone przez TSUE zyskały pełną aprobatę
      Naczelnego Sądu Administracyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny wyrażał w tym
      zakresie pogląd, że rozstrzygnięcie, czy dany podmiot w odniesieniu do danej
      czynności, działa jako podatnik podatku od towarów i usług wymaga każdorazowo
      oceny dokonanej na gruncie stanu faktycznego konkretnej sprawy, albowiem
      odmienność stanów faktycznych zezwala jedynie na sformułowanie pewnych wskazań,
      bez możliwości tworzenia uniwersalnych wzorców kontroli. Zdaniem Naczelnego Sądu
      Administracyjnego, konieczne jest ustalenie w każdej konkretnej sprawie, że w
      odniesieniu do danej czynności podmiot występował w charakterze podatnika, tj. jako
      osoba angażująca środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, a nie osoba
      wykonująca prawo własności w stosunku do gruntu. Istotna jest więc ocena, czy z
      dokonanych w danej sprawie ustaleń wynika, że strona dokonując sprzedaży gruntów
      zachowywała się jak handlowiec (np. wyroki NSA: w składzie 7 sędziów z dnia 29
      października 2007 r., I FPS 3/07; z dnia 22 października 2013 r., I FSK 1323/12; z dnia 14
      marca 2014 r., I FSK 319/13; z dnia 16 kwietnia 2014 r. I FSK 781/13).
    14. Znaczenie pojęcia „majątku prywatnego” poszukiwać można poprzez odwołanie się do
      treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Z
      orzeczenia tego wynika, że „majątek prywatny” to taka część majątku danej osoby
      fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
      prowadzonej działalności gospodarczej.
    15. Biorąc powyższe pod uwagę należy rozważyć, czy Sprzedający dokonując odpłatnej
      dostawy (sprzedaży Nieruchomości) analizowanych 7 działek składających się na
      Nieruchomość będzie działał w ramach zarządzania swoim majątkiem prywatnym w
      postaci Nieruchomości, czy też w celu dokonania sprzedaży Nieruchomości podejmie
      aktywne działania, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez
      producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT,
      co będzie skutkować uznaniem, że dostawa (sprzedaż Nieruchomości) nastąpi w
      ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT, a
      Sprzedający będzie działał jako podatnik podatku od towarów i usług.
    16. Uznać jednak należy, że w zakresie przedmiotowej transakcji Sprzedający nie będzie
      działał w charakterze podatnika VAT, bowiem nie będzie podejmował żadnych
      czynności związanych ze sprzedażą Nieruchomości, które by miały charakter
      profesjonalnego obrotu nieruchomościami, tj. tak jak już Sprzedający wskazywał w
      opisie stanu faktycznego:

      - Sprzedający nabył Nieruchomość blisko 20 lat temu w ramach rozliczenia długów
        brata;
      - Sprzedający prowadzi wprawdzie działalność gospodarczą lecz w innym zakresie niż
        obrót nieruchomościami, natomiast działki składające się na Nieruchomość nie były
        nigdy wykorzystywane w ramach tej działalności gospodarczej, rolniczej czy w
        jakikolwiek inny zarobkowy sposób – są one porośnięte trawą/koniczyną/drzewami i
        nigdy nie przynosiły jakichkolwiek przychodów;
      - Sprzedający nie zajmuje się sprzedażą/obrotem nieruchomościami;
      - Nieruchomość nigdy nie była ulepszana, ani też nie były wykonywane czynności,
        które mogłyby podnosić jej wartość;
      - Nieruchomość nigdy nie była wynajmowana, dzierżawiona, czy nie była
        wykorzystywana w ramach podobnego stosunku prawnego;
      - Wynajmowane hale oraz budynki mieszkalne znajdują się na zupełnie innych
        działkach i żadna ich część nie znajduje się na Nieruchomości;
      - Nieruchomość jest niezabudowana i jest nieruchomością rolną;
      - Sprzedający nie podejmował czynności związanych z uzbrojeniem Nieruchomości w
        media;
      - Sprzedający potencjalną sprzedaż Nieruchomości ma zamiar ogłaszać za pomocą
        tablic reklamowych i bez korzystania z jakichkolwiek pośredników;
      - Sprzedający nigdy nie udzielał i nie zamierza udzielać jakichkolwiek pełnomocnictw
        celem
      uzyskania jakichkolwiek pozwoleń, zezwoleń, czy zaświadczeń w kontekście
      Nieruchomości;
      Sprzedający nie udzielał i nie zamierza udzielać jakichkolwiek pełnomocnictw na cele
      budowlane w kontekście Nieruchomości;
      - Zbywca do tej pory sprzedał ok. 10 lat temu jedynie 1 z 8 działek składających się
        pierwotnie na Nieruchomość, natomiast docelowo ma zamiar sprzedać pozostałe
        części Nieruchomości.
    Na chwilę obecną Sprzedający znalazł zainteresowanego nabyciem kolejnej jednej
    działki składającej się na Nieruchomości, natomiast nie została w tym zakresie zawarta
    do tej pory jakakolwiek umowa. Sprzedający nie wie, czy pozostałe Nieruchomości
    sprzeda jednemu nabywcy, czy wielu kupującym. Wnioskodawca nie wie także, czy
    sprzeda je w przeciągu kilku miesięcy, czy kilku lub nawet kilkunastu lat. Kwestie te
    zależą bowiem od potencjalnych zainteresowanych nabywców.
    17. Stwierdzenie, iż sprzedaż nieruchomości jest realizowana w ramach działalności
      gospodarczej o której mowa w ustawie o VAT wymagałoby uznania, że Sprzedający
      podejmuje aktywność charakterystyczną dla podmiotów działających w branży obrotu
      nieruchomościami, że angażuje podobne środki do tego rodzaju podmiotów.
      Tymczasem Sprzedający zamierza zbyć części Nieruchomości nabytych blisko 20 lat
      temu – w ramach rozliczeń rodzinnych. Tak długi okres posiadania nieruchomości, w
      trakcie którego nie przynosi ona żadnych dochodów nie jest charakterystyczny dla
      profesjonalnego obrotu nieruchomościami. Wręcz przeciwnie – jest to działanie
      charakterystyczne dla lokowania prywatnych środków i zarządzania majątkiem
      osobistym. Dodatkowo aktywność Sprzedającego ograniczy się w praktyce do
      zakomunikowania zamiaru sprzedaży Nieruchomości poprzez tablicę reklamową /
      ogłoszenia w sieci Internet lub prasie informujące o możliwości kupna Nieruchomości /
      ogłoszeń w Internecie. Tym samym w żadnym razie nie zostanie podjęty ciąg/szereg
      celowych działań/czynności mający na celu sprzedaż nieruchomości, który jest
      charakterystyczny dla działalności handlowej. Trudno przy tym argumentować, że

      dawanie ogłoszeń w Internecie nie mieści się w zakresie zarządu majątkiem
      prywatnym, bowiem osoba fizyczna chcąc zbyć majątek prywatny musi też w jakiś
      sposób zakomunikować, że zamierza się wyzbyć jakiejś jego części, a co więcej w
      niniejszym przypadku komunikacja ta osiągnie minimalne rozmiary. Jednocześnie brak
      podejmowania innych czynności związanych z profesjonalną działalnością wskazuje
      jednoznacznie, że taka sprzedaż ma wyłącznie charakter prywatny.
    18. Stanowisko takie potwierdzają również liczne interpretacje, które są wydawane w
      podobnych stanach faktycznych. Przykładowo bowiem Dyrektor Krajowej Informacji
      Skarbowej w interpretacji z dnia 1 lipca 2024 r., sygn. 0114-KDIP1-2.4012.198.2024.2.AP
      uznał, że: „Wskazali Państwo, że nie wykorzystywali Nieruchomości (składającej z
      działek ewidencyjnych o nr 1, 2, 3, 4) do żadnej działalności, w tym nie była ona
      wynajmowana ani wydzierżawiana innym podmiotom. Nie podejmowali Państwo ani
      nie podejmują żadnych czynności ukierunkowanych na sprzedaż Nieruchomości,
      takich jak ulepszenie lub uatrakcyjnienie nieruchomości, uzbrojenie gruntu,
      wystąpienie z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania
      przestrzennego. Nie podejmowali Państwo ani nie podejmują żadnych działań o
      charakterze reklamowym oraz marketingowym, nie ogłaszali w środkach masowego
      przekazu czy też lokalnych źródłach ogłoszeń sprzedaży Nieruchomości. Aktualnie nie
      korzystają, lecz także nie zamierzają Państwo korzystać z usług pośrednictwa w
      sprzedaży Nieruchomości. Nie udzielali Państwo podmiotom trzecim pełnomocnictw
      do występowania w Waszym imieniu w sprawach dotyczących przedmiotowej
      Nieruchomości. W przypadku zawarcia umowy przedwstępnej dotyczącej sprzedaży
      Nieruchomości, w jej treści nie będą zawarte żadne zapisy zobowiązujące Państwa do
      udzielenia pełnomocnictw Kupującemu do występowania w Waszym imieniu w
      sprawach, które dotyczą przedmiotowej Nieruchomości. W związku z powyższym
      stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjęli i nie zamierzają Państwo
      podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
      angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
      Działania przez Państwa podjęte należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem
      prywatnym.
      Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
      2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż
      Nieruchomości (składającej z działek ewidencyjnych o nr 1, 2, 3, 4), nie będzie
      podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek,
      aby w związku z tą transakcją uznać Sprzedających (Wnioskodawczyni oraz Uczestnika)
      za podatników tego podatku.
      W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej
      transakcji, Sprzedający będą korzystali z przysługującego im prawa do rozporządzania
      własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie
      stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
      Brak tego statusu pozbawia Sprzedających cech podatnika podatku VAT, o którym
      mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w zakresie sprzedaży udziałów w ww. Nieruchomości, a
      opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art.
      5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
      Tym samym przy sprzedaży Nieruchomości (składającej z działek ewidencyjnych o nr 1,
      2, 3, 4) nie będą Państwo występowali w charakterze podatników podatku od towarów
      i usług”.
    19. Analogicznie uznał również także Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w
      interpretacji z dnia 9 lutego 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.874.2022.2.AM: „Jak
      wynika z okoliczności sprawy Zainteresowana będąca stroną postępowania
      (Sprzedająca) zamierza sprzedać Inwestorowi, zainteresowanemu nabyciem praw do
      nieruchomości gruntowej pod inwestycję, udziały w niezabudowanej nieruchomości
      gruntowej nr (...) (przysługujące w udziale 13/32 w Nieruchomości), które nabyła na

      podstawie umowy przekazania gospodarstwa rolnego, sporządzonej w dniu (...) 1990 r.
      Pozostałymi współwłaścicielami ww. działki są:. (udział 13/32) oraz... (udział 6/32). Ww.
      udziały w Nieruchomości stanowią i zawsze stanowiły majątek osobisty Sprzedającej.
      Sprzedająca jest emerytką, nie prowadzi obecnie żadnej działalności gospodarczej, nie
      jest i nigdy nie była podatnikiem VAT, nigdy nie była rolnikiem ryczałtowym.
      Nieruchomość nie jest przez Sprzedającą ani żadnego ze współwłaścicieli
      wykorzystywana do prowadzenia działalności gospodarczej, nie jest obecnie i nie była
      przedmiotem odpłatnych umów najmu ani dzierżawy. Nieruchomość nie stanowi ani
      nie stanowiła jakiegokolwiek przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.
      Nieruchomość stanowiła część gospodarstwa rolnego. Sprzedająca nie ponosiła i nie
      zamierza ponosić żadnych nakładów finansowych w celu przygotowania gruntu do
      sprzedaży, w tym nie podejmowała żadnych czynności, które mogłyby świadczyć o
      profesjonalnym charakterze działalności polegającej na zbywaniu działek.
      Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że z całokształtu okoliczności sprawy nie
      wynika taka aktywność Zainteresowanej będącej stroną postępowania, która
      wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
      własności. Zatem należy uznać, że planowana przez Zainteresowaną będącą stroną
      postępowania sprzedaż udziału w działce nr (...) nie będzie stanowiła działalności
      gospodarczej podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Brak jest
      bowiem przesłanek świadczących o takiej aktywności Zainteresowanej będącej stroną
      postępowania w przedmiocie zbycia działki, która jest porównywalna do działań
      podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Nie występuje
      bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że dostawa udziału w
      przedmiotowej działce wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Jak wynika z
      całokształtu okoliczności sprawy, Zainteresowana będąca stroną postępowania nie
      podejmowała i nie będzie podejmowała aktywnych działań w zakresie obrotu
      nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
      wykorzystywanych przez handlowców.
      Konsekwentnie, w przedmiotowej sprawie brak jest przesłanek pozwalających uznać,
      że w związku z planowaną sprzedażą udziału w działce nr (...). Zainteresowana będąca
      stroną postępowania wystąpi w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1
      ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Działania
      podejmowane przez Zainteresowaną będącą stroną postępowania należą zatem do
      zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. W związku z tym, Zainteresowana
      będąca stroną postępowania będzie korzystała z przysługującego prawa do
      rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
      prywatnej, do której unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają
      zastosowania.
      Wobec powyższego, dokonując sprzedaży udziału we współwłasności niezabudowanej
      działki nr (...). Zainteresowana będąca stroną postępowania nie będzie działała w
      charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność
      gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem sprzedaż ww. udziału we
      współwłasności ww. działki nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od
      towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy”.
    20. Również w podobnych stanach faktycznych takie rozstrzygnięcia podejmował także
      Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej m.in. w interpretacji z dnia 9 lutego 2023 r.
      sygn. 0113-KDIPT1- 3.4012.742.2022.2.MJ, czy także w interpretacji z dnia 9 lutego 2023
      r. sygn. 0113-KDIPT1- 2.4012.880.2022.2.KW.
    21. Odnosząc się z kolei do podziału nieruchomości z roku 2015-2016 to również mając na
      uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że w żaden sposób nie zmienia to
      powyższych wniosków wskazujących, że przedmiotowa sprzedaż ma charakter
      rozporządzania majątkiem prywatnym i ww. podział w żaden sposób nie wpływa na tę
      kwalifikację i tym samym kwalifikację czynności w zakresie podatku VAT. W zakresie

      zarządzania majątkiem prywatnym mieści się bowiem też aktywność polegająca na
      podziale działek na mniejsze działki. Zarządzanie majątkiem prywatnym nie wyklucza
      podejmowania takich kroków, aby w razie zbywania majątku uzyskać lepszą cenę, czy
      w ogóle umożliwić sprzedaż majątku, bowiem zbyt duża działka mogłaby w praktyce w
      ogóle uniemożliwiać sprzedaż z uwagi na zbyt duże koszty po stronie kupującego czy
      też brak możliwości zagospodarowania tak dużej przestrzeni i tym samym szybciej
      może zostać sprzedana działka o powierzchni np. 20 arów, niż przykładowo 5
      hektarów. Zatem, nie można upatrywać aktywnych działań o charakterze
      profesjonalnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy w przypadku podziału dużej
      działki na mniejsze wraz z drogą wewnętrzną.
      Jak wskazał NSA w wyroku z 24 marca 2023 r. (I FSK 2068/22) „Dokonując kwalifikacji
      działalności związanej z obrotem nieruchomościami w celu oceny możliwości zaliczenia
      jej do działalności gospodarczej, należy uwzględnić, że przed sprzedażą nieruchomości
      właściciel może podejmować działania przygotowawcze, np. wystąpić o zatwierdzenie
      podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane i doprowadzenie do
      wydzielenia działki pod drogę oraz inicjować postępowania administracyjne w sprawie
      zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na budowlaną. Tego rodzaju działania oraz ilość
      wydzielonych działek same przez się nie dają podstaw do zakwalifikowania, że są one
      typowe dla działań „handlowca”, a więc podatnika podatku od towarów i usług”.
      Analogicznie NSA stwierdził w wyrokach z 17 marca 2023 r., sygn. akt I FSK 2290/18; 8
      grudnia 2022 r., sygn. akt I FSK 863/19; 28 sierpnia 2020 r., sygn. akt I FSK 2036/17.
    22. Powyższe stanowisko wielokrotnie potwierdzały także organy podatkowe. Przykładowo
      bowiem Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia 17 stycznia 2025
      r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.949.2024.2.KS wskazał, że: „W okolicznościach niniejszej
      sprawy działania podjęte przez Pana, polegające na podziale działki, nie przesądzają o
      prowadzeniu przez Pana działalności w formie zorganizowanej, handlowej. Jak bowiem
      wynika z przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy poza podziałem działki nr 6,
      z której powstaną działki nr 1, 2, 3, 4, 5, będące przedmiotem sprzedaży nie
      podejmował/nie będzie Pan podejmował żadnych czynności w stosunku do tych
      działek, nie planuje Pan podejmować żadnych czynności zmierzających do zwiększenia
      wartości i atrakcyjności przedmiotowych działek.
      W świetle przedstawionego we wniosku opisu sprawy, nie można zatem mówić o
      aktywnych działaniach w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
      angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez podmioty
      zajmujące się profesjonalnie tego rodzaju sprzedażą.
      Wobec powyższego należy uznać, że w okolicznościach wskazanych w opisie sprawy,
      zbycie przez Pana działek nr 1, 2, 3, 4, 5 powstałych z podziału działki nr 6, nie będzie
      stanowić działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż - w świetle
      wskazanych przez Pana okoliczności sprawy - brak jest przesłanek świadczących o
      takiej aktywności Pana w przedmiocie zbycia tychże działek, która to aktywność byłaby
      porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
      działalności).
      W przedmiotowej sprawie brak jest zatem przesłanek przesądzających o uznaniu Pana
      w zakresie sprzedaży ww. działek, za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy,
      prowadzącego działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. Zatem, w
      rozpatrywanej sprawie planowaną sprzedaż działek nr 1, 2, 3, 4, 5 powstałych z
      podziału działki nr 6, należy uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem
      prawa własności, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której
      unormowania ustawy o podatku od towarów i usług nie mają zastosowania.
      Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz opis sprawy, stwierdzam, że
      planowana przez Pana sprzedaż działek będących we współwłasności małżeńskiej nr 1,
      2, 3, 4, 5 powstałych z podziału działki nr 6, nie będzie podlegała opodatkowaniu

      podatkiem od towarów i usług, a Pan dokonując sprzedaży ww. działek nie będzie
      działał w charakterze podatnika podatku od towarów i usług, o którym mowa w art. 15
      ust. 1 ustawy. Tym samym, nie będzie Pan miał obowiązku naliczenia oraz zapłaty
      podatku VAT z tytułu sprzedaży ww. działek”.
    23. Analogicznie Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał w interpretacji z dnia 23
      maja 2022 r., sygn. 0112-KDIL1-2.4012.115.2022.2.ST uznając, że: „W niniejszej sprawie
      brak będzie przesłanek świadczących o takiej aktywności Wnioskodawcy w
      przedmiocie zbycia udziału w nieruchomościach, która byłaby porównywalna do
      działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak
      przesłanek zawodowego - stałego zorganizowanego charakteru takiej działalności). Nie
      wystąpi bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzą, że sprzedaż będzie
      wypełniać przesłanki działalności gospodarczej. Wnioskodawca nie podejmie takich
      aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o
      angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców.
      Działania podejmowane przez Wnioskodawcę w stosunku do nieruchomości należą do
      zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Jak bowiem wynika z opisu sprawy -
      jedyna aktywność jaką Wnioskodawca podejmie w stosunku do działki nr 1, z której
      powstaną przedmiotowe nieruchomości, to jej podział. Wnioskodawca wskazał
      również, że bierze pod rozwagę możliwość zawarcia przedwstępnych umów sprzedaży,
      jednak postanowienia umów przedwstępnych nie będą przewidywały możliwości
      podejmowania przez kupujących jakichkolwiek czynności względem działek, przez
      okres od zawarcia przedwstępnej umowy sprzedaży do dnia zawarcia umowy
      przenoszącej własność. Wnioskodawca zamierza dokonywać sprzedaży udziału w
      działkach za pośrednictwem biura nieruchomości.
      W tym miejscu należy wskazać na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w
      Gdańsku z 6 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 234/16, w którym sąd stwierdził, że:
      „Uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy dla czterech działek powstałych w wyniku
      podziału działki siedliskowej, a także sprzedaż za pośrednictwem portali internetowych
      oraz biura nieruchomości nie stanowi o zawodowej działalności skarżącej. (...)
      Korzystanie z biura nieruchomości czy portali internetowych przy sprzedaży
      nieruchomości przemawia raczej za tym, że skarżąca nie zajmuje się profesjonalnym
      obrotem nieruchomościami. Trudno przy tym wyobrazić sobie w jaki inny sposób
      mogłaby znaleźć potencjalnych nabywców działek”.
      Zatem w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca sprzedając swój udział w działkach
      powstałych z podziału działki gruntu nr 1 będzie korzystać z przysługującego mu prawa
      do rozporządzania własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze
      prywatnej, do której nie będą miały zastosowania przepisy ustawy.
      W konsekwencji dokonując sprzedaży udziału w działkach powstałych z podziału działki
      gruntu nr 1, Wnioskodawca będzie korzystał z przysługującego mu prawa do
      rozporządzania majątkiem osobistym, co nie jest wykonywaniem działalności
      gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak tego statusu będzie pozbawiał
      Wnioskodawcę cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, w
      zakresie sprzedaży udziału w przedmiotowych nieruchomościach, a dostawę udziału w
      działkach powstałych z podziału działki gruntu nr 1 cech czynności podlegającej
      opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
      Podsumowując, Wnioskodawca przy dostawie udziału w działkach powstałych z
      podziału działki gruntu nr 1 nie będzie działał w charakterze podatnika podatku VAT
      zdefiniowanego w art. 15 ust. 1 ustawy, a w konsekwencji sprzedaż ta nie będzie
      podlegała opodatkowaniu tym podatkiem”.
    24. Tak samo uznał również Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z dnia
      23 maja 2022 r. sygn. 0112-KDIL1-2.4012.117.2022.2.WP.

    25. Powyższych wniosków nie zmienia również ta okoliczność, że Wnioskodawca przed
      podziałem Nieruchomości na mniejsze działki uzyskał decyzję o warunkach zabudowy
      dla tej Nieruchomości – było to bowiem niezbędne dla dokonania podziału
      Nieruchomości. Jak wspomniano – Nieruchomość nie jest objęta miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego. Zgodnie zaś z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce
      nieruchomościami „Podziału nieruchomości można dokonać, jeżeli jest on zgodny z
      ustaleniami planu miejscowego. W razie braku tego planu stosuje się przepisy art. 94”.
      Natomiast w myśl art. 94 ust. 1 tej ustawy, podziału nieruchomości nieobjętej planem
      miejscowym można dokonać jeśli będzie on zgodny z warunkami określonymi w
      decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Zatem w celu dokonania
      podziału w praktyce niezbędne było uzyskanie warunków zabudowy (dla całej
      Nieruchomości) – stąd wystąpienie o taką decyzję było tylko przygotowaniem do
      podziału. Wnioskodawca nie uzyskał natomiast i nie zamierza występować o warunki
      zabudowy dla poszczególnych 7 działek składających się na Nieruchomość. W
      konsekwencji wystąpienie o warunki zabudowy należy traktować jako element
      procedury podziału nieruchomości – która jest uznawana za realizację zarządu
      majątkiem prywatnym i samodzielnie nie jest argumentem dla uznania Wnioskodawcy
      za podatnika VAT.
      Stanowisko to potwierdza w pełni interpretacja Dyrektora KIS z 27 maja 2025 r. (0115-
      KDIT3.4011.390.2025.1.PS) – zapadła na gruncie zbliżonego stanu faktycznego w
      którym m.in. „Wnioskodawca nabył działkę nr 1 w 2005 roku, która była użytkowana
      rolniczo przez 20 lat. Działka została podzielona na mniejsze części (działki nr 1/1 i nr 1
      /2) ze względu na wiek wnioskodawcy oraz ograniczenia wprowadzone przez gminę.
      Działka nr 1/1 została ponownie podzielona na osiem działek pod zabudowę
      jednorodzinną oraz jedną działkę na dojście (nr 1/11). Wnioskodawca uzyskał warunki
      zabudowy dla tych działek, ale nie będzie występował o pozwolenia na budowę, co
      pozostawił przyszłym nabywcom. Działki są położone na terenie, dla którego gmina nie
      posiada miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i nie mają walorów
      turystycznych.”, i w której uznano wnioskodawcę za niedziałającego w charakterze
      podatnika VAT przy sprzedaży kilku działek powstałych w efekcie dokonanego podziału
      poprzedzonego uzyskaniem decyzji o warunkach zabudowy – z uwagi na brak
      miejscowego planu zagospodarowania. Ten sam wniosek potwierdził zresztą NSA w
      wyroku z 9 marca 2016 r. (II FSK 1423/14) wskazując m.in. „do naturalnych zachowań
      należy lokowanie wolnych środków finansowych w różne dobra, które w określonej
      perspektywie czasowej mogą zostać korzystnie spieniężone. Do takich dóbr należą m.
      in. nieruchomości. Samo tylko wyodrębnienie z jednej nieruchomości działek gruntu,
      powiązane także z koniecznością uprzedniego uzyskania stosownych decyzji
      administracyjnych (zatwierdzenie podziału, ustalenie warunków zabudowy - w
      przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego) nie wykracza
      poza działania mieszczące się w zwykłym zarządzie własnymi sprawami majątkowymi”.
    26. Również wnioski dotyczące procedowanego planu zagospodarowania przestrzennego
      / planu ogólnego składane przez Wnioskodawcę nie sprawiają, że należałoby go uznać
      za podatnika podatku VAT. Tego rodzaju aktywność jest przejawem uczestniczenia
      społeczeństwa w tworzeniu aktów prawa miejscowego i nie wykracza poza zwykły
      zarząd własnym majątkiem, do którego zaliczyć należy dbanie o utrzymanie przez
      nieruchomość jej wartości – niekorzystne zmiany w planach miejscowych mogłyby
      bowiem obniżyć tą wartość.
    27. Mając zatem powyższe na uwadze, że Sprzedający nie będzie podejmował działań
      porównywalnych do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
      obrotem - należy uznać, że Sprzedający w odniesieniu do transakcji sprzedaży każdej z
      7 działek składających się na Nieruchomość nie będzie działał jako podatnik VAT w
      rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, a w konsekwencji nie będzie obowiązany do
      wystawienia faktury wraz z właściwą stawką VAT dokumentującej sprzedaż towarów

      (Nieruchomości) – gdyż żadna z tych transakcji nie będzie podlegała opodatkowaniu
      VAT-em.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług określa ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą” lub „ustawą o VAT”.
    Art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Art. 2 pkt 6 i pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:
        6) towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie
        energii;
        22) sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne
        świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz
        wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Nieruchomość gruntowa spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej
    sprzedaż stanowi dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Art. 46 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071):
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Zatem na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości
    gruntowych (działek), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której
    mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Jednak nie każda czynność stanowiąca dostawę w rozumieniu art. 7 ustawy podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby czynność była opodatkowana, musi
    być wykonana przez podatnika, działającego w ramach działalności gospodarczej.
    Art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.

    Aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność
    podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie
    działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny. Pozwala
    uznać za podatnika każdy podmiot, który prowadzi określoną działalność występując w
    profesjonalnym obrocie gospodarczym. Status podatnika VAT wynika również z
    okoliczności dokonania czynności, które podlegają opodatkowaniu tym podatkiem. Tym
    samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą sprzedaż, majątku
    osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego posiadania w celu
    jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością gospodarczą.
    Właściwe jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników podatku VAT w przypadku,
    gdy dokonują sprzedaży, przekazania lub darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. W tym kontekście, nie
    jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje
    jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna
    zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie
    określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej,
    również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.
    Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do wykorzystania nieruchomości
    dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, jest uznany za
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem wykorzystywanie majątku należącego do danej osoby stanowi działalność
    gospodarczą, jeżeli jest dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych.
    Podstawowym kryterium dla opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy
    działanie to można uznać za wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów
    zarobkowych, czy majątek nabyty został i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy
    też z przeznaczeniem do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy,
    jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy. Zasadne jest odwołanie się w niej do
    treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które
    dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od
    wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności
    gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to taka część
    majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana
    dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że
    podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar
    wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego
    wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia
    własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z
    dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który
    stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb
    własnych.
    Kwestia opodatkowania sprzedaży działek była przedmiotem orzeczenia Trybunału
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych
    Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina
    Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).
    Z treści orzeczenia TSUE w sprawach C-180/10 i C-181/10 wynika, że czynności związane
    ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za
    prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie
    mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie,
    które znajdują się poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi

    działalność gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed
    sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej
    ceny łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich.
    W powyższym wyroku TSUE stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła
    działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i
    przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od
    woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika
    podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006
    /112, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli
    sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby. Okoliczność, że
    osoba ta jest „rolnikiem ryczałtowym” w rozumieniu art. 295 ust. 1 pkt 3 dyrektywy 2006
    /112, zmienionej dyrektywą 2006/138, jest w tym zakresie bez znaczenia.
    W rozumieniu statusu podatnika może pomóc orzeczenie Naczelnego Sądu
    Administracyjnego z 29 października 2007 r., sygn. akt I FPS 3/07. NSA stwierdził, że
    formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, a także okoliczność,
    że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo, lecz z zamiarem
    częstotliwości, nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego
    ustalenia, czy w odniesieniu do konkretnej czynności podmiot ten występował w
    charakterze podatnika podatku VAT.
    Jak wyjaśniono wyżej, w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z dokonanej wyżej analizy przepisów wynika, że warunkiem opodatkowania danej
    czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze – czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

    Dostawa towarów (np. gruntów) podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot mający status podatnika, a
    dodatkowo działający w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Dla
    określenia, że konkretnej dostawy dokonuje podatnik podatku VAT, istotne jest
    stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Dopiero po zdefiniowaniu podmiotu jako podatnika VAT – co do zasady – mają
    zastosowanie przepisy ustawy o podatku od towarów i usług dla określenia jego praw i
    obowiązków. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako
    podatnik podatku VAT, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu spraw wynika, że nabył Pan w 2007 r. w ramach rozliczeń rodzinnych własność
    nieruchomości gruntowej (Nieruchomość). Nieruchomość jest niezabudowana i jest
    nieruchomością rolną. Nabycie tej Nieruchomości nastąpiło od córek Pana brata na
    podstawie art. 453 kodeksu cywilnego – w zamian za umorzenie przez Pana długów
    zmarłego brata, wchodzących w skład masy spadkowej. Jest to nieruchomość
    sklasyfikowana w ewidencji gruntów jako grunty rolne, nie jest ona objęta miejscowym
    planem zagospodarowania przestrzennego.
    W latach 2015 i 2016 r. w celu podziału Nieruchomości uzyskał Pan warunki zabudowy
    (przewidują one możliwość zabudowy Nieruchomości budynkami mieszkalnymi), dla tej
    Nieruchomości oraz decyzję o podziale Nieruchomości na 8 działek i drogę dojazdową.
    Działki nie zostały wyłączone z produkcji rolnej. Jednocześnie w wyniku powyższego
    podziału konieczne było wydzielenie także drogi dojazdowej. Drogi dojazdowe obecnie nie
    są utwardzone w żaden sposób.
    W 2016 roku jedna z działek została sprzedana – sprzedaż nie została opodatkowana
    podatkiem VAT. Do sprzedaży pozostało 7 działek składających się na Nieruchomość.
    Nieruchomość nie była przez Pana wykorzystywana w ramach działalności gospodarczej,
    rolniczej ani w jakikolwiek inny zarobkowy sposób.
    Obecnie znalazł Pan zainteresowanego nabyciem kolejnej jednej działki składającej się na
    Nieruchomość, natomiast nie została w tym zakresie zawarta do tej pory jakakolwiek
    umowa. Nie wie Pan, czy pozostałe Nieruchomości sprzeda jednemu nabywcy, czy wielu
    kupującym oraz czy sprzeda je w przeciągu kilku miesięcy, czy kilku lub nawet kilkunastu
    lat. Kwestie te zależą bowiem od popytu na te działki.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą i jest zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    natomiast Nieruchomość nie była nigdy wykorzystywana w ramach tej działalności
    gospodarczej, czy w jakikolwiek inny zarobkowy sposób – jest ona porośnięta trawą
    /koniczyną/drzewami/polnymi roślinami i nigdy nie przynosiła jakichkolwiek przychodów.
    Nie zajmuje się Pan sprzedażą/obrotem nieruchomościami. Głównym przedmiotem Pana
    działalności jest sprzedaż sprzętu do nurkowania, a ponadto wynajem budynków
    znajdujących się na innej nieruchomości nie objętej zakresem wniosku.
    Nieruchomość przeznaczona do sprzedaży nigdy nie była ulepszana (np. nie wyrównywał
    Pan tych gruntów, nie doprowadzał mediów, nie utwardzał drogi, itp.), nie była nigdy
    wynajmowana, dzierżawiona oraz nie była wykorzystywana w ramach podobnego
    stosunku prawnego.
    Dla Nieruchomości procedowany jest od około 20 lat projekt Miejscowego Planu
    Zagospodarowania Przestrzennego – składał Pan do niego uwagi, w celu ochrony wartości
    Nieruchomości, obecnie procedowany jest Plan Ogólny i również składał Pan wnioski w
    tym samym celu.

    Nie podejmował Pan czynności związanych z uzbrojeniem Nieruchomości w media.
    Sprzedaż Nieruchomości ma Pan zamiar ogłaszać za pomocą tablic reklamowych oraz
    standardowych ogłoszeń na portalach internetowych / w prasie, lecz bez korzystania z
    jakichkolwiek pośredników.
    Nigdy nie udzielał i nie zamierza Pan udzielać jakichkolwiek pełnomocnictw celem
    uzyskania jakichkolwiek pozwoleń, zezwoleń, czy zaświadczeń odnośnie Nieruchomości, w
    tym również na cele budowlane dotyczące Nieruchomości.
    Ma Pan wątpliwości, czy planowane transakcje sprzedaży 7 działek składających się na
    Nieruchomość będą stanowiły czynności opodatkowane oraz czy w odniesieniu do ich
    sprzedaży należy uznać Pana za podatnika.
    Analiza sprawy w kontekście przywołanych przepisów oraz wyroku TSUE w sprawach
    połączonych C#180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana przez Pana
    sprzedaż Nieruchomości składającej się z 7 działek nie będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług, ponieważ nie wystąpią przesłanki, aby w związku z tą
    sprzedażą uznać Pana za podatnika, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy. Z
    przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego nie wynika taka aktywność, która
    wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa
    własności.
    Z okoliczności sprawy wynika, że dokonał Pan pewnych czynności w związku z
    Nieruchomością, które mogą być związane z jej planowaną sprzedażą. Jednak uzyskanie
    warunków zabudowy w celu dokonania podziału Nieruchomości, wydzielenie drogi
    dojazdowej, zgłoszenie uwag do projektu Miejscowego Planu Zagospodarowania
    Przestrzennego lub Planu Ogólnego oraz umieszczenie ogłoszenia o sprzedaży na tablicy
    reklamowej, portalach internetowych lub prasie, przez osobę, która nie zajmuje się
    profesjonalnie obrotem nieruchomościami, nie inwestowała własnych środków
    finansowych w celu podniesienia wartości Nieruchomości oraz nie prowadziła działań
    marketingowych związanych z nieruchomością nie może przesądzać o uznaniu tej osoby
    za podatnika podatku od towarów i usług w myśl art. 15 ust. 1 ustawy.
    Zatem należy uznać, że w stosunku do Nieruchomości nie podejmuje Pan ciągu działań,
    które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami. Nie wystąpiły
    przesłanki zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru Pana działalności w
    zakresie obrotu nieruchomościami. Zatem czynności, które podejmuje Pan w celu
    sprzedaży działek objętych zakresem wniosku, nie świadczą o Pana aktywności jako
    podatnika podatku VAT. Nie wykonywał Pan czynności typowych dla profesjonalnego
    obrotu nieruchomościami, które wykonują handlowcy, w szczególności działań mających
    uatrakcyjnić Nieruchomość dla potencjalnych nabywców ani działań marketingowych. W
    związku z planowaną sprzedażą Nieruchomości nie wykorzystuje i nie zamierza Pan
    wykorzystywać pośredników. Ponadto Nieruchomość opisana we wniosku nigdy nie była
    wykorzystywana przez Pana w działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2
    ustawy.
    Całokształt okoliczności przedstawionych we wniosku wskazuje, że Pana aktywność w
    pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem prywatnym, a stanowisko to pozostaje w
    zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE w sprawach C-180/10, C#181/10.
    Zatem dokonując sprzedaży Nieruchomości składającej się z 7 niezabudowanych działek
    będzie Pan korzystał z przysługującego prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, co
    nie jest wykonywaniem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży Nieruchomości, a dostawę – cech czynności podlegającej
    opodatkowaniu, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zatem Pana stanowisko w zakresie pytań nr 1 i 2 jest prawidłowe.

    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r., sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r., sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r., sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r., sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r., sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytań).
    Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniami nie mogą być -
    zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - rozpatrzone. W przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swą aktualność.
    Gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli
    celno#skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy od przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy interpretacja nie wywoła skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.