Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.151.2025.5.DR; 0115-KDIT2.
4011.524.2025.4.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-19
Teza: W zakresie skutków podatkowych obdarowania pracowników
paczkami świątecznymi.
Słowa kluczowe: pracownik
prezent
upominki
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania-Nabycie tytułem
darowizny, polecenia darczyńcy
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania-
Wyłączenia spod ustawy PIT.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 2-ust. 1-pkt 3
[PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od
    osób fizycznych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

16 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku od spadków i darowizn oraz podatku dochodowego
    od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych obdarowania pracowników
    paczkami świątecznymi. Uzupełnili go Państwo pismem z 20 października 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Związek Zawodowy Pracowników (...) Sp. z o.o. zwrócił się do Zarządu A Sp. z o.o. (zwane
    dalej A Sp. z o.o.) z wnioskiem o przyznanie dzieciom pracowników (zatrudnionych na
    podstawie umowy o pracę) A Sp. z o.o. paczek okolicznościowych - świątecznych z okazji
    zbliżających się niedługo Świąt Bożego Narodzenia (we wniosku wskazano przedział dat
    urodzenia dzieci, którym paczki będą się należały). Zarząd A Sp. z o.o. zgodził się z
    wnioskiem organizacji związkowej i zadecydował o zakupie paczek i sfinansowaniu tego
    zakupu ze środków obrotowych Spółki. Paczki dla wszystkich uprawnionych dzieci będą
    zawierały te same produkty (słodycze, soki, zdrowe przekąski itp.) i będą w tej samej
    wartości (wartość brutto paczki nie przekroczy kwoty 1 tys. zł). Fakt przyznania paczki dla
    dzieci nie stanowi formy gratyfikacji za wykonywaną pracę i nie zależy od zaangażowania
    pracownika w pracę. Fakt przyznania paczek nie jest uregulowany w Regulaminie
    wynagradzania Spółki.
    Pytania
    1. Czy wartość brutto paczek dla dzieci będzie stanowiła dla ich rodziców – pracowników
      Spółki przychód ze stosunku pracy w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku
      dochodowym czy należałoby traktować je jako darowiznę przekazaną dla członka
      rodziny pracownika?
    2. W sytuacji uznania przyznanych paczek jako darowizny to czy ich wartość (do 1 tys. zł)
      będzie zwolniona z opłacenia podatku od spadków i darowizn z racji uznania
      pracownika za należącego do III grupy podatkowej, a tym samym gdy wartość
      własność otrzymanych praw i rzeczy nie przekroczy kwoty 5733,00 zł (określonej w art.
      9 pkt 1 (winno być: art. 9 ust. 1) ustawy o podatku od spadków i darowizn), to czy
      wartość paczek będzie podlegała zwolnieniu z tego podatku?
    3. Czy pracownik ma obowiązek zawiadomienia organów podatkowych o wartości
      otrzymanej darowizny na druku SD-Z2 jeśli w roku podatkowym jej wartość nie
      przekroczy kwoty limitu określonej dla jego grupy podatkowej (III grupy – kwota
      5733,00 zł)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Państwa zdaniem, wartość brutto paczek okolicznościowych dla dzieci pracowników
    będzie stanowiła darowiznę, a nie przychód ze stosunku pracy gdyż paczki te nie stanowią
    dodatkowej formy gratyfikacji za wykonaną przez pracownika pracę i nie mają związku z
    zaangażowaniem pracownika w wykonywaną pracę. A Sp. z o.o. nie będzie pełniła w tej
    sytuacji roli płatnika podatku.
    Z uwagi na wartość przyznawanych paczek (do 1 tys. zł) na pracowniku nie będzie ciążył
    obowiązek odprowadzenia podatku od spadków i darowizn. Z uwagi na nie przekroczenie
    limitu zwolnienia podatkowego w przypadku otrzymanych na własność praw i rzeczy dla III
    grupy podatkowej, pracownicy nie mają obowiązku zawiadamiania organów podatkowych
    o otrzymanej darowiźnie na druku SD-Z2.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od
    spadków i darowizn (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1837 ze zm.):
      Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie
      przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium
      Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem: darowizny, polecenia darczyńcy.
    Jako, że przepisy tej ustawy nie definiują pojęcia „darowizna” należy odwołać się do
    odpowiednich przepisów Kodeksu cywilnego.
    Na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 1071):
      Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na
      rzecz obdarowanego kosztem swojego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na
    przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku
    obdarowanego. Świadczenie ma charakter nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie
    zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę.
    W myśl art. 890 § 1 ww. ustawy:
      Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
      umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli
      przyrzeczone świadczenie zostało spełnione.
    Przepisy Kodeksu cywilnego przewidują zatem szczególną formę dla umowy darowizny;
    umowa taka – pod rygorem nieważności powinna zostać sporządzona w formie aktu
    notarialnego. Niezachowanie tej formy nie powoduje nieważności umowy tylko wówczas,
    gdy darowizna została spełniona.
    Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż
    zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny
    oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi polegać na
    nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz obdarowanego,
    pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści art. 889 ustawy.
    Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że Związek Zawodowy
    Pracowników A Sp. z o.o. zwrócił się do Zarządu A Sp. z o.o. z wnioskiem o przyznanie
    dzieciom pracowników (zatrudnionych na podstawie umowy o pracę) A Sp. z o.o. paczek
    okolicznościowych - świątecznych z okazji zbliżających się niedługo Świąt Bożego
    Narodzenia. Zarząd A Sp. z o.o. zgodził się z wnioskiem organizacji związkowej i
    zadecydował o zakupie paczek i sfinansowaniu tego zakupu ze środków obrotowych
    Spółki. Paczki dla wszystkich uprawnionych dzieci będą zawierały te same produkty
    (słodycze, soki, zdrowe przekąski itp.) i będą w tej samej wartości (wartość brutto paczki
    nie przekroczy kwoty 1 tys. zł). Fakt przyznania paczki dla dzieci nie stanowi formy
    gratyfikacji za wykonywaną pracę i nie zależy od zaangażowania pracownika w pracę. Fakt
    przyznania paczek nie jest uregulowany w Regulaminie wynagradzania Spółki.
    Z opisu wynika zatem, że ww. paczki świąteczne przekazywane będą pracownikom
    tytułem darowizny.
    Podatkiem od spadków i darowizn objęte są nabycia tytułem darowizny w rozumieniu art.
    888 Kodeksu cywilnego, zgodnie z którym przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje
    się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Istotną
    cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia.
    Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i
    dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z
    ustawy.

    Mając na uwadze powyższe informacje, należy stwierdzić, że przekazywane Pracownikom
    paczki świąteczne, które nie będą dodatkową formą gratyfikacji za wykonaną pracę, co do
    zasady będą podlegały opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn.
    W myśl natomiast art. 5 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn:
      Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    Zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy:
      Opodatkowaniu podlega nabycie, od jednego zbywcy, własności rzeczy i praw
      majątkowych o czystej wartości przekraczającej:
      1) 36 120 zł – jeżeli nabywca jest osoba zaliczona do I grupy podatkowej;
      2) 27 090 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej;
      3) 5 733 zł – jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do III grupy podatkowej.
    Należy zgodzić się z Państwa stanowiskiem, iż z uwagi na wartość przyznawanych paczek
    świątecznych (do 1 tys. zł), pracownicy nie mają obowiązku zawiadamiania organów
    podatkowych o otrzymanej darowiźnie na druku SD-Z2.
    Przechodząc na grunt ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) należy wyjaśnić, że zgodnie z wyrażoną w
    art. 9 ust. 1 tej ustawy zasadą powszechności opodatkowania:
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Treść powyższego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody uzyskane przez podatnika, z
    wyjątkiem tych, które zostały enumeratywnie wymienione w katalogu zwolnień
    przedmiotowych zawartym w powyższej ustawie, bądź, od których zaniechano poboru
    podatku.
    W myśl art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie
      realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art.
      19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji
      podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość
      otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Przy czym, ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
    Stosownie art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:
      Źródłami przychodów są stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy
      stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni
      zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.
    Zgodnie z art. 32 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Zakłady pracy będące osobami fizycznymi, osobami prawnymi oraz jednostkami
      organizacyjnymi nieposiadającymi osobowości prawnej są obowiązane jako płatnicy
      obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które
      uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, z
      pracy nakładczej lub ze spółdzielczego stosunku pracy, z zasiłków pieniężnych z
      ubezpieczenia społecznego wypłacanych przez zakłady pracy lub z tytułu udziału w
      nadwyżce bilansowej wypłacanej w spółdzielniach pracy.
    Jak natomiast wynika z art. 12 ust. 1 ww. ustawy:

      Za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz
      spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz
      wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło
      finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze,
      wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody,
      ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy
      ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za
      pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń
      częściowo odpłatnych.
    Treść tego przepisu wskazuje, że do przychodów pracownika zaliczyć należy praktycznie
    wszystkie otrzymane przez niego świadczenia, które mógł on otrzymać od pracodawcy. Są
    nimi bowiem nie tylko wynagrodzenia, czyli świadczenia wprost wynikające z zawartej
    umowy o pracę, ale również wszystkie inne przychody (świadczenia), niezależnie od
    podstawy ich wypłaty, jeżeli w jakikolwiek sposób wiążą się z faktem wykonywania pracy.
    Oznacza to, że do przychodów pracownika ustawodawca zaliczył nie tylko pieniądze, ale
    także wartość świadczeń w naturze, czy świadczeń nieodpłatnych otrzymanych od
    pracodawcy.
    Tak szerokie zdefiniowanie pojęcia przychodu pracownika wskazuje, iż w każdym
    przypadku, w którym uzyska on realną korzyść, będzie powstawał obowiązek zwiększenia
    jego przychodu, z wyjątkiem świadczeń określonych w katalogu zwolnień
    przedmiotowych, zawartych w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ustawodawca do przychodów ze stosunku pracy zalicza bowiem nie tylko otrzymane
    pieniądze, ale i świadczenia, które przybrały postać rzeczy (produktu), wykonania usługi,
    bądź udostępnienia rzeczy lub praw.
    Na mocy art. 12 ust. 3 powyższej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo
      odpłatnych ustala się według zasad określonych w art. 11 ust. 2-2b.
    Stosownie zaś do art. 11 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Wartość pieniężną świadczeń w naturze, z zastrzeżeniem ust. 2c oraz art. 12 ust. 2-
      2c, określa się na podstawie cen rynkowych stosowanych w obrocie rzeczami lub
      prawami tego samego rodzaju i gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich
      stanu i stopnia zużycia oraz czasu i miejsca ich uzyskania.
    Z kolei, zgodnie z treścią art. 11 ust. 2a cytowanej ustawy:
      Wartość pieniężną innych nieodpłatnych świadczeń ustala się:
        1) jeżeli przedmiotem świadczenia są usługi wchodzące w zakres działalności
          gospodarczej dokonującego świadczenia - według cen stosowanych wobec
          innych odbiorców;
        2) jeżeli przedmiotem świadczeń są usługi zakupione - według cen zakupu;
        3) jeżeli przedmiotem świadczeń jest udostępnienie lokalu lub budynku - według
          równowartości czynszu, jaki przysługiwałby w razie zawarcia umowy najmu tego
          lokalu lub budynku;
        4) w pozostałych przypadkach - na podstawie cen rynkowych stosowanych przy
          świadczeniu usług lub udostępnianiu rzeczy lub praw tego samego rodzaju i
          gatunku, z uwzględnieniem w szczególności ich stanu i stopnia zużycia oraz
          czasu i miejsca udostępnienia.
    Jednocześnie należy zauważyć, iż przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie zawierają legalnej definicji nieodpłatnych świadczeń, o których mowa w art.
    11 ust. 1 i 2-2b oraz art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Rozumienie tego pojęcia zostało jednak wypracowane w orzecznictwie.

    Zagadnienie nieodpłatnego świadczenia oraz kwestię rozróżnienia go, jako przychodu
    związanego ze stosunkiem pracy, od darowizny podjął Trybunał Konstytucyjny, w wyroku z
    8 lipca 2014 r., sygn. akt K 7/13. W orzeczeniu tym Trybunał Konstytucyjny wskazał, że nie
    wszystkie świadczenia otrzymywane przez pracowników od pracodawców można uznać za
    przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. „W ocenie
    Trybunału jest oczywiste, że pracodawcy (poza wyjątkowymi sytuacjami) nie dokonują
    darowizn na rzecz swoich pracowników. Jednocześnie jest oczywiste, że wynagrodzenie za
    pracę może przybierać nie tylko pieniężną postać, lecz także postać różnego rodzaju
    świadczeń, które – nawet nieujęte w umowie o pracę – w praktyce są postrzegane, jako
    jego element. Gdyby się zdarzyło, że pracodawca rzeczywiście chce obdarować
    konkretnego pracownika, np. z okazji jubileuszu zatrudnienia wręcza mu zegarek,
    wówczas korzyść tę należałoby potraktować, jako podlegającą ustawie z 28 lipca 1983 r. o
    podatku od spadków i darowizn [...]. A zatem to nie zamiar obdarowania stanowi
    kryterium odróżnienia świadczeń pracodawcy, o których wartość należy podnieść
    podlegający opodatkowaniu dochód pracownika, od tych, które jego dochodu nie
    zwiększają. Kryterium tym musi być obiektywna ocena, czy świadczenie leżało w interesie
    pracownika, a jest tak wtedy, gdy stanowi ono realne przysporzenie majątkowe (korzyść),
    którego efekt jest uchwytny w jego majątku”.
    Niezależnie od powyższego wyjaśnić należy, że w art. 2 ustawy o podatku dochodowym od
    osób fizycznych przewidziane zostały sytuacje, w których uzyskanie korzyści majątkowej
    mieszczącej się w definicji przychodu nie spowoduje powstania obowiązku podatkowego
    w podatku dochodowym od osób fizycznych. Wśród wyłączeń zawartych w tym przepisie,
    w ust. 1 pkt 3 wskazane zostały przychody podlegające przepisom o podatku od spadków i
    darowizn.
    Stosownie bowiem do art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Przepisów ustawy nie stosuje się do przychodów podlegających przepisom o
      podatku od spadków i darowizn.
    W realiach opisanej przez Państwa sprawy świadczenia w postaci paczek
    okolicznościowych z okazji Świąt Bożego Narodzenia dla dzieci pracowników,
    przekazywane pracownikom tytułem darowizny, będą podlegały opodatkowaniu
    podatkiem od spadków i darowizn. Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na
    podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będą
    stanowiły one dla Państwa pracowników przychodu w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych.
    W związku z powyższym jako płatnik nie będą Państwo zobowiązani do obliczenia i
    pobrania zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych, na podstawie art. 32 ust. 1
    ww. ustawy.

## Dodatkowe informacje

Interpretacja ta została wydana dla Państwa i w Państwa indywidualnej sprawie zgodnie z
    dyspozycją art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej. Pracownicy chcący uzyskać interpretację
    indywidualną w zakresie skutków podatkowych otrzymania paczek świątecznych, winni
    wystąpić z odrębnymi wnioskami i uiścić stosowną opłatę.
    Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie

      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
      dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.