Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-2.4015.36.2025.2.MM
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-04-06
Teza: Skutki podatkowe przekazania Wnioskodawczyni środków
pieniężnych na podstawie umowy przechowania.
Słowa kluczowe: czynności-czynności niepodlegające opodatkowaniu
umowa-umowa przechowania
Zagadnienia: Podatek od spadków i darowizn-Rozdział 1. Przedmiot
opodatkowania-Zakres opodatkowania
Przepisy: [PSD] Ustawa o podatku od spadków i darowizn-Rozdział
1-art. 1-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowna Pani,
    stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu
    faktycznego w podatku od spadków i darowizn jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 lutego 2025 r. wpłynęło Pani uzupełnienie wniosku. Uzupełnienie to stanowiło
    odpowiedź na wezwanie z 12 lutego 2025 r. Znak : 0111-KDIB2-2.4014.18.2025.1.MM. Pani
    wniosek pierwotnie dotyczył jedynie zagadnienia z zakresu podatku od czynności
    cywilnoprawnych. W ww. uzupełnieniu rozszerzyła Pani zakres wniosku o podatek od
    spadków i darowizn, formułując w tym zakresie pytanie i przedstawiając własne
    stanowisko.
    W związku z powyższym za dzień wpływu wniosku w zakresie podatku od spadków i
    darowizn uznaje się dzień wpływu do Organu uzupełnienia rozszerzającego zakres
    wniosku o podatek od spadków i darowizn, tj. 28 lutego 2025 r.

    Uzupełniła Pani wniosek w zakresie podatku od spadków i darowizn przesyłając ponownie
    odpowiedź na wezwanie z 12 lutego 2025 r. Znak : 0111-KDIB2-2.4014.18.2025.1.MM (data
    wpływu 11 marca 2025 r.) oraz uiszczając brakującą opłatę (data wpłaty 7 marca 2025 r).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Rodzic Wnioskodawcy określony w niniejszym wniosku jako Osoba Spokrewniona wraz ze
    współmałżonkiem wspólnie prowadziła gospodarstwo domowe oraz zarządzała finansami.
    Współmałżonek Osoby Spokrewnionej zmarł w lutym 2024 r. i środki pieniężne znajdujące
    się na wspólnej lokacie terminowej stały się własnością Osoby Spokrewnionej. Osoba
    Spokrewniona zdecydowała się przekazać środki finansowe znajdujące się na lokacie wraz
    z odsetkami w łącznej kwocie 52.430,00 PLN Wnioskodawcy, będącemu najbliższym
    członkiem rodziny znajdującemu się w pierwszej grupie podatkowej. Przekazanie miało
    miejsce 18 kwietnia 2024 r. Tego samego dnia Osoba Spokrewniona przekazała
    Wnioskodawcy również kolejną kwotę 50.000,00 PLN. Przekazanie miało miejsce podczas
    wspólnej wizyty w banku, podczas której Osoba Spokrewniona poleciła Wnioskodawcy
    alokację otrzymanych środków pieniężnych w następujące instrumenty: - lokata
    terminowa, – obligacje (winno być: w fundusze).
    Dnia 14 listopada 2024 r. Wnioskodawca zwrócił Osobie Spokrewnionej środki w kwocie
    105.550,00 PLN. Niniejsza kwota przekazana Osobie Spokrewnionej przez Wnioskodawcę
    stanowiła zwrot środków otrzymanych 18 kwietnia 2024 r. powiększony o wpływy z lokaty
    oraz obligacji (winno być: o wpływ z funduszy).
    Należy wziąć pod uwagę istotne okoliczności sprawy, iż Osoba Spokrewniona jest w
    podeszłym wieku, zaznała silnego stresu w wyniku utraty współmałżonka po 60 latach
    wspólnego pożycia. W wyniku żałoby pogorszyło się samopoczucie oraz zdrowie tej osoby,
    stąd wyznaczyła osobę z najbliższej rodziny, której przekazała swoje finanse, na wypadek
    gdyby samodzielnie nie była w stanie się nimi zająć. Na co dzień Wnioskodawca opiekuje
    się Osobą Spokrewnioną poprzez załatwianie spraw, robienie zakupów i wsparcie w
    innych codziennych czynnościach. Przez cały okres opisany w stanie faktycznym Osoba
    Spokrewniona była rzeczywistym dysponentem środków przekazanych Wnioskodawcy,
    wszystkie transakcje miały miejsce z jej inicjatywy, decydowała o alokacji środków
    przekazanych Wnioskodawcy oraz stanowiła o kwotach i tytułach przelewów.
    Wnioskodawca nie odniósł żadnej korzyści z przechowania środków. Zwrot środków oraz
    decyzja Osoby Spokrewnionej o ich ponownym zarządzaniu z własnego rachunku
    bankowego została umotywowana tym, że Osoba Spokrewniona chciała uregulować
    ostatecznie swoje sprawy finansowe ze względu na podeszły wiek oraz zaprzestać
    obciążania Wnioskodawcy przechowywaniem swoich środków pieniężnych. Podczas
    wspólnej wizyty w banku Osoba Spokrewniona ustaliła tytuł przelewu zwrotnego, który
    miała otrzymać od Wnioskodawcy jako „darowizna”. Decyzja ta wynikała z tego, iż Osoba
    Spokrewniona przed wizytą w banku dowiedziała się, że otrzymanie przelewu na
    wskazaną kwotę od członka rodziny z pierwszej grupy podatkowej będzie wymagało
    zgłoszenia darowizny na druku SD-Z2. Przy tej decyzji nie został wzięty pod uwagę
    całokształt stanu faktycznego, a wyłącznie pojedyncza transakcja. W przedstawionym
    stanie faktycznym środki przekazane 18 kwietnia 2024 r. Wnioskodawcy nie miały
    znamion darowizny, zatem zwrot tych środków również nie będzie jej stanowił. Tym
    samym Wnioskodawca stwierdza, że tytuł przelewu zwrotnego był błędny i niespójny
    biorąc pod uwagę całościowy stan faktyczny. Uznanie transakcji opisanych we wniosku za
    darowiznę nie odzwierciedliłoby charakteru całokształtu transakcji ani intencji
    Wnioskodawcy oraz Osoby Spokrewnionej. Skoro pierwotny przelew od Osoby
    Spokrewnionej do Wnioskodawcy nie stanowił darowizny, zwrot tych środków też nią nie
    będzie.
    W uzupełnieniu wniosku wskazała Pani, że środki zostały Pani przekazane przez Osobę
    Spokrewnioną na podstawie umowy o przechowywanie w rozumieniu art. 835 Kodeksu

    cywilnego. Zgodnie z tym co wskazała Pani we wniosku, otrzymała Pani od Osoby
    Spokrewnionej środki pieniężne w kwocie 102.430,00 PLN, a zwróciła jej 105.550,00 PLN
    co stanowiło otrzymaną kwotę powiększoną o zysk z alokacji tych środków.
    Nie mogła Pani dysponować pieniędzmi zgodnie z własnym uznaniem.
    Dysponowała Pani pieniędzmi przez 210 dni (od 18 kwietnia 2024 r. do 14 listopada 2024
    r.) w tym czasie zaalokowała je Pani zgodnie z wolą Osoby Spokrewnionej w fundusze.
    Prawie cały okres, w którym dysponowała Pani środkami, znajdowały się one na
    funduszach i nie wydatkowała ich Pani w żaden sposób.
    Ponadto wskazała Pani, że we wniosku o interpretację indywidualną została zawarta
    błędna informacja, że pieniądze zostały umieszczone na lokacie i obligacjach, chce Pani
    sprostować - pieniądze zostały zaalokowane w fundusze.

## Pytanie

Czy należy uznać, że przelewy wskazane przez Wnioskodawcę we wniosku o wydanie
    interpretacji indywidualnej, otrzymane 18 kwietnia 2024 r. przez Wnioskodawcę od Osoby
    Spokrewnionej podlegają opodatkowaniu według stawki ustalonej na zasadach
    określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1837)?
    Pani stanowisko w sprawie
    Pani zdaniem, przelewy otrzymane 18 kwietnia 2024 r. przez Panią od Osoby
    Spokrewnionej nie podlegają opodatkowaniu według stawki ustalonej na zasadach
    określonych w art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2024 r.
    poz. 1837). Jest to uzasadnione tym, że te przelewy nie stanowią darowizny, więc nie mogą
    być opodatkowane zgodnie z zasadami dotyczącymi darowizn.
    Według interpretacji indywidualnej z 2 września 2024 r., Znak: 0111-KDIB2-
    2.4015.108.2024.1.DR daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy
    tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu
    darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu, a ponadto czynność ta musi
    polegać na nieodpłatnym świadczeniu darczyńcy (kosztem jego majątku) na rzecz
    obdarowanego, pod warunkiem, że czynność ta nie została wymieniona w treści
    cytowanego art. 889 ustawy.
    W opisanym stanie faktycznym nie doszło do złożenia zgodnych oświadczeń przez obie
    strony, a świadczenie nie zostało poniesione kosztem majątku Osoby Spokrewnionej,
    ponieważ środki zostały w całości zwrócone przez Wnioskodawcę 14 listopada 2024 r.
    wraz z wypracowaną nadwyżką.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i
    darowizn (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1873):
    Podatkowi od spadków i darowizn, zwanemu dalej „podatkiem”, podlega nabycie przez
    osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
    lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem:
      1) dziedziczenia, zapisu zwykłego, dalszego zapisu, zapisu windykacyjnego, polecenia
        testamentowego;
      2) darowizny, polecenia darczyńcy;
      3) zasiedzenia;
      4) nieodpłatnego zniesienia współwłasności;

      5) zachowku, jeżeli uprawniony nie uzyskał go w postaci uczynionej przez
        spadkodawcę darowizny lub w drodze dziedziczenia albo w postaci zapisu;
      6) nieodpłatnej: renty, użytkowania oraz służebności.
    Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że opodatkowaniu podatkiem od spadków i
    darowizn podlega nabycie na podstawie tytułów ściśle w ustawie określonych. Jednym z
    takich tytułów jest darowizna.
    Ustawa o podatku od spadków i darowizn nie definiuje pojęcia „darowizna”, należy
    odwołać się do odpowiednich przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego wynika, że:
    Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz
    obdarowanego kosztem swego majątku.
    Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia
    majątkowego bez ekwiwalentu i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra
    majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego. Świadczenie ma charakter
    nieodpłatny, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia
    w zamian za uczynioną darowiznę. Darowizna jest więc czynnością, której celem jest
    dokonanie aktu przysporzenia majątkowego (świadczenie musi wzbogacić
    obdarowanego), a zobowiązanie darczyńcy musi być zamierzone jako nieodpłatne.
    Do zawarcia umowy darowizny, podobnie jak każdej innej umowy, niezbędne jest zgodne
    oświadczenie złożone przez obie strony umowy. Umowa darowizny dochodzi do skutku
    dopiero z chwilą złożenia oświadczenia obdarowanego o przyjęciu darowizny. Należy
    zaznaczyć, że ustawodawca nie wymaga żadnej szczególnej formy oświadczenia
    obdarowanego o przyjęciu darowizny.
    Jak stanowi natomiast art. 890 § 1 i Kodeksu cywilnego:
    Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże
    umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone
    świadczenie zostało spełnione.
    Stosownie do art. 5 ustawy o podatku od spadków i darowizn:
    Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych.
    W myśl art. 6 ust. 1 pkt 4 ww. ustawy:
    Obowiązek podatkowy powstaje: przy nabyciu w drodze darowizny – z chwilą złożenia
    przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez
    zachowania przewidzianej formy – z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia; jeżeli
    ze względu na przedmiot darowizny przepisy wymagają szczególnej formy dla oświadczeń
    obu stron, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia takich oświadczeń.
    Przedstawiając opis stanu faktycznego wskazała Pani, że 18 kwietnia 2024 r. na podstawie
    umowy o przechowanie w rozumieniu art. 835 Kodeksu cywilnego Osoba Spokrewniona
    przekazała Pani środki pieniężne. Przekazanie środków nie miało znamion darowizny.
    Przez cały okres przechowywania środków pieniężnych nie mogła Pani dysponować
    pieniędzmi zgodnie z własnym uznaniem. To Osoba Spokrewniona była rzeczywistym
    dysponentem przekazanych Pani środków, wszystkie transakcje miały miejsce z jej
    inicjatywy i to ona decydowała o alokacji tych środków w fundusze. Nie odniosła Pani
    żadnej korzyści z przechowywania środków. Zgodnie z decyzją Osoby Spokrewnionej, 14
    listopada 2024 r. zwróciła Pani Osobie Spokrewnionej wszystkie środki otrzymane 18
    kwietnia 2024 r. powiększone o wpływy z funduszy.
    Z treści przedstawionego stanu faktycznego wynika więc, że środki pieniężne nie
    otrzymała Pani w darowiźnie lecz na przechowanie.

    Zgodnie z art. 835 ww. ustawy Kodeks cywilny:
    Przez umowę przechowania przechowawca zobowiązuje się zachować w stanie
    niepogorszonym rzecz ruchomą oddaną mu na przechowanie.
    Jak już wcześniej wskazano, opodatkowaniu podatkiem od spadków i darowizn podlegają
    wyłącznie czynności, które zostały enumeratywnie wymienione w art. 1 ustawy o podatku
    od spadków i darowizn, tj. czynności prawne, których skutkiem jest nieodpłatne nabycie
    rzeczy lub praw majątkowych przez osoby fizyczne. Otrzymanie środków pieniężnych na
    podstawie umowy o przechowanie nie jest jedną z tych czynności, które ustawodawca
    objął zakresem przedmiotowym ustawy.
    Skoro zatem środki pieniężne zostały Pani przekazane na podstawie umowy o
    przechowanie, to ich otrzymanie nie podlega uregulowaniom zawartym w ustawie o
    podatku od spadków i darowizn.
    Tym samym nie ciąży na Pani obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn z
    tytułu otrzymania środków pieniężnych od Osoby Spokrewnionej na przechowanie.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Przedmiotem niniejszej interpretacji jest ocena Pani stanowiska tylko w zakresie podatku
    od spadków i darowizn. W pozostałym zakresie wniosku, dotyczącym podatku od
    czynności cywilnoprawnych, zostanie wydana odrębna interpretacja.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
    zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
    czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
    1) z zastosowaniem art. 119a;
    2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z
    dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
    3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego ... . Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.