Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.831.2025.1.EW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Ustalenie, czy odszkodowanie otrzymane przez Spółkę na
podstawie decyzji Wojewody podlega opodatkowaniu
podatkiem od towarów i usług.
Słowa kluczowe: czynności-czynności podlegające opodatkowaniu
odszkodowania
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
wojewoda
wynagrodzenia
świadczenie-świadczenie usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1-pkt 3
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

6 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy wskazania, czy odszkodowanie otrzymane przez Spółkę na podstawie
    decyzji Wojewody podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawca - A. Sp. z o.o. - jest użytkownikiem wieczystym nieruchomości położonych
    w (...) (działki ewidencyjne nr 1 i 2).
    Na podstawie decyzji Wojewody (...) z dnia (...) 2024, znak (...), wydanej w oparciu o art. 30
    ust. 4 w związku z art. 30 ust. 1 i art. 34 ustawy z dnia 22 lutego 2019 r. o przygotowaniu i
    realizacji strategicznych inwestycji w sektorze (...) oraz przepisy ustawy o gospodarce
    nieruchomościami, zostało ustalone odszkodowanie w kwocie 54 362 zł za szkody
    powstałe z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości w związku z
    realizacją inwestycji pn. „(...)”.
    Decyzja zobowiązała Spółkę B. do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie 14 dni
    od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna.
    Wnioskodawca nie zawierał z Spółką B. żadnej umowy cywilnoprawnej dotyczącej
    świadczenia usług, udostępniania gruntu lub tolerowania infrastruktury. Kwota została
    przyznana jednostronną decyzją administracyjną i ma charakter rekompensaty za
    ograniczenie w sposobie korzystania z nieruchomości. Na żądanie Spółki B.
    Wnioskodawca wystawił fakturę dokumentującą otrzymanie odszkodowania, oznaczając
    transakcję jako niepodlegającą opodatkowaniu VAT.

## Pytanie

Czy odszkodowanie otrzymane przez Spółkę A. od Spółki B. na podstawie decyzji
    Wojewody (...) z dnia (...) 2024, znak (...), podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług (VAT)?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, opisane odszkodowanie nie podlega opodatkowaniu podatkiem
    VAT, ponieważ nie stanowi odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług
    w rozumieniu art. 5 ust. 1, art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.
    1. Brak odpłatnego świadczenia usług
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega odpłatne świadczenie
    usług na terytorium kraju. Warunkiem uznania czynności za usługę jest istnienie
    bezpośredniego związku pomiędzy świadczeniem a otrzymanym wynagrodzeniem

    2. W omawianym przypadku kwota wypłacona Wnioskodawcy stanowi odszkodowanie
      ustalone decyzją administracyjną, które nie jest wynagrodzeniem za świadczenie
      usług, lecz ma charakter rekompensaty za przymusowe ograniczenie praw wynikające
      z decyzji organu władzy publicznej.
    3. Charakter odszkodowawczy, nieekwiwalentny
    Otrzymane środki nie są efektem woli stron, lecz wynikają z decyzji organu, wydanej na
    podstawie przepisów o gospodarce nieruchomościami i o inwestycjach w sektorze (...).
    Wnioskodawca nie wykonuje żadnego świadczenia na rzecz Spółki B., nie zobowiązuje się
    do żadnego działania ani zaniechania - odszkodowanie nie ma charakteru
    ekwiwalentnego, a więc nie może być uznane za wynagrodzenie w rozumieniu przepisów
    o VAT.
    4. Brak podstaw do zastosowania art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy o VAT
    Przepis ten obejmuje m.in. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy
    publicznej. W analizowanej sytuacji nie dochodzi do świadczenia na rzecz innego
    podmiotu, lecz do wykonania decyzji o charakterze odszkodowawczym. Nie występuje tu
    „świadczenie” po stronie Wnioskodawcy, a jedynie bierne znoszenie skutków decyzji, co
    nie stanowi usługi w rozumieniu ustawy o VAT (por. interpretacja Dyrektora KIS z 2
    czerwca 2023 r., nr 0114-KDIP4-1.4012.191.2023.1.RMA).
    5. Praktyka organów podatkowych
    W analogicznych sprawach Dyrektor KIS potwierdzał, że odszkodowania przyznane na
    podstawie decyzji organu administracji nie podlegają VAT, np.: interpretacja 0114-KDIP4-
    1.4012.191.2023.1.RMA z 2 czerwca 2023 r., 0112-KDIL1-3.4012.212.2021.1.TK z 19 maja
    2021 r., 0114-KDIP4-3.4012.396.2020.2.MP z 25 listopada 2020 r.
    Odszkodowanie wypłacone Spółce A. przez Spółkę B. na podstawie decyzji Wojewody (...) z
    dnia (...) 2024 r. nie stanowi wynagrodzenia za usługę ani dostawę towarów, w związku z
    czym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (VAT).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne
      świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    W świetle art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
      1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na
        formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
      2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
      3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

    Definicja „świadczenia usług” ma charakter dopełniający definicję „dostawy towarów” i jest
    wyrazem realizacji zasady powszechności opodatkowania podatkiem od towarów i usług
    transakcji wykonywanych przez podatników w ramach ich działalności gospodarczej. Z
    treści art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że przez usługę należy rozumieć każde świadczenie na
    rzecz danego podmiotu. Słownik języka polskiego definiuje czasownik „świadczyć” jako
    „wykonywać coś na czyjąś rzecz”, „świadczenie” zaś to obowiązek wykonywania,
    przekazania czegoś.
    Przez świadczenie usług należy zatem rozumieć każde zachowanie się na rzecz innej
    osoby. Na zachowanie to składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie
    czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie,
    znoszenie określonych stanów rzeczy).
    Z pojęcia usługi będzie natomiast wyłączone takie świadczenie, którego treścią jest
    przeniesienie na inny podmiot prawa do rozporządzania towarami jak właściciel. Stanowi
    ono bowiem dostawę towarów. Przy ocenie charakteru świadczenia, jako usługi, należy
    mieć na względzie, że ustawa zalicza do usług każde świadczenie niebędące dostawą
    towarów. Jeśli tylko mamy do czynienia ze świadczeniem, to na gruncie ustawy o podatku
    od towarów i usług stanowi ono albo usługę, albo dostawę towarów.
    Ponadto, z treści powołanego art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy jednoznacznie wynika, że dostawa
    towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są
    wykonywane odpłatnie. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek
    prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi
    powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Pod pojęciem odpłatności dostawy towarów
    lub odpłatności świadczenia usług rozumieć należy prawo podmiotu dokonującego
    dostawy towarów lub świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy
    usługi lub osoby trzeciej zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia
    wzajemnego). W konsekwencji, usługa podlega opodatkowaniu podatkiem VAT wówczas,
    gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą a otrzymanym
    świadczeniem wzajemnym, w ten sposób, że zapłacone kwoty stanowią wynagrodzenie za
    wyodrębnioną usługę świadczoną w ramach stosunku prawnego lub dochodzi do
    wymiany świadczeń wzajemnych.
    Nie każda jednak czynność stanowiąca dostawę towarów, o której mowa w art. 7 lub
    świadczenie usług w rozumieniu art. 8 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Analizując bowiem powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa
    towarów lub świadczenie usług podlegać będą opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywane będą przez podmiot mający status podatnika,
    a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Przepis art. 15 ust. 2 ustawy stanowi, że:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Z opisu sprawy wynika, że są Państwo użytkownikiem wieczystym nieruchomości
    położonych w (...) (działki ewidencyjne nr 1 i 2). Na podstawie decyzji Wojewody (...) z (...)
    2024 r. zostało ustalone odszkodowanie w kwocie 54 362 zł za szkody powstałe z tytułu
    ograniczenia sposobu korzystania z części nieruchomości w związku z realizacją inwestycji

    pn. „(...)”. Decyzja zobowiązała Spółkę B. do wypłaty ustalonego odszkodowania w terminie
    14 dni od dnia, w którym decyzja stanie się ostateczna. Kwota została przyznana
    jednostronną decyzją administracyjną i ma charakter rekompensaty za ograniczenie w
    sposobie korzystania z nieruchomości. Na żądanie Spółki B. wystawili Państwo fakturę
    dokumentującą otrzymanie odszkodowania, oznaczając transakcję jako niepodlegającą
    opodatkowaniu VAT. Ponadto nie zawieraliście Państwo z Spółką B. żadnej umowy
    cywilnoprawnej dotyczącej świadczenia usług, udostępniania gruntu lub tolerowania
    infrastruktury.
    Państwa wątpliwości dotyczą uznania, czy odszkodowanie otrzymane od Spółki B. na
    podstawie decyzji Wojewody podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wyjaśnić należy, że przepisy podatkowe nie zawierają definicji odszkodowania. W tym
    zakresie należy posiłkować się przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na gruncie prawa cywilnego, odszkodowanie za doznaną szkodę majątkową lub
    niemajątkową uzależnione jest od zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy łączą
    obowiązek naprawienia szkody. Ponadto między zdarzeniem a zaistniałą w jego wyniku
    szkodą musi istnieć związek przyczynowy.
    Kodeks cywilny rozróżnia dwa podstawowe rodzaje odpowiedzialności:
        kontraktową, która powstaje z mocy umowy i odnosi się do przypadków
        niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 k.c.);
        deliktową, czyli wynikającą z czynów niedozwolonych (art. 415 k.c.).
    Zgodnie z treścią art. 471 Kodeksu cywilnego:
      Dłużnik obowiązany jest do naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub
      nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że niewykonanie lub nienależyte
      wykonanie jest następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie
      ponosi.
    W świetle wyżej przytoczonych przepisów, na gruncie stosunków cywilnoprawnych szkoda
    polega na nienależytym wykonaniu bądź niewykonaniu zobowiązania przez dłużnika, przy
    czym musi zaistnieć adekwatny związek przyczynowy pomiędzy działaniem lub
    zaniechaniem, a szkodą. Brak tych przesłanek powoduje, że nie mamy do czynienia ze
    szkodą, za powstanie której dłużnik zobowiązany jest do wypłaty odszkodowania.
    Istotą odszkodowań nie jest zatem płatność za świadczenie lecz rekompensata za szkodę.
    W takim przypadku nie mamy do czynienia z transakcją ekwiwalentną - świadczenie w
    zamian za wynagrodzenie, co oznacza, że otrzymane odszkodowanie nie wiąże się z
    żadnym świadczeniem ze strony podatnika. Zapłata ta nie jest też związana ze
    zobowiązaniem się otrzymującego daną kwotę do wykonania czynności, powstrzymania
    się od dokonania czynności lub tolerowania czynności lub sytuacji.
    Zatem jeżeli płatność o charakterze odszkodowawczym nie ma bezpośredniego związku z
    czynnością mającą charakter świadczenia, wówczas kwota wypłaconych odszkodowań nie
    mieści się w katalogu czynności wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy, i jako taka nie
    podlega opodatkowaniu tym podatkiem. Tym samym ustalanie statusu wypłacanej
    rekompensaty, jako podlegającej bądź niepodlegającej opodatkowaniu VAT należy oceniać
    w kontekście związku z konkretnym świadczeniem.
    Przenosząc powołane przepisy na grunt niniejszej sprawy uznać należy, że należność
    nazywana przez Państwa odszkodowaniem, wypłacona z tytułu szkód powstałych w
    związku z ograniczeniem sposobu korzystania z nieruchomości w wyniku realizacji
    inwestycji pn.: „(...)”, nie posiada cech odszkodowania za poniesioną szkodę, lecz pełni
    funkcję wynagrodzenia za usługę, świadczoną zgodnie z nakazem organu władzy

    publicznej, co wpisuje się w normę art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy, czyniąc tego rodzaju usługę
    faktycznie odpłatną.
    Otrzymane od Spółki B. odszkodowanie stanowi w rzeczywistości wynagrodzenie za
    świadczoną przez Państwa usługę, dającą wypłacającemu je wyraźne i bezpośrednie
    korzyści w postaci możliwości korzystania z nieruchomości w trakcie realizacji inwestycji.
    Niezależnie od użytej nazwy otrzymane odszkodowanie jest w rzeczywistości
    wynagrodzeniem za świadczoną usługę.
    Zatem wykonując usługi z nakazu organu władzy publicznej - Wojewody - tj. pozwalając
    Spółce B. na korzystanie z części gruntu (tolerując taką sytuację), jako podatnik
    zdefiniowany w art. 15 ust. 1 ustawy w ramach działalności, o której mowa w art. 15 ust. 2
    ustawy, świadczą Państwo usługi, które ze względu na ich odpłatny charakter podlegają
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako odpłatne świadczenie usług w myśl
    art. 5 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 1 pkt 3 ustawy.
    Podsumowując stwierdzam, że otrzymana przez Państwa należność nazwana przez
    Spółkę „odszkodowaniem” za szkody powstałe z tytułu ograniczenia sposobu korzystania z
    części nieruchomości stanowiących Państwa własność w związku z realizacją inwestycji
    pn.: „(...)” podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    W związku z powyższym Państwa stanowisko uznaję za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili we wniosku i stanu
    prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Zwrócić należy uwagę, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej
    przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie wynikające z opisu sprawy, które nie
    zostały objęte pytaniem, nie mogą być - zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej - w
    wydanej interpretacji rozpatrzone.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa na potwierdzenie swojej argumentacji
    interpretacji indywidualnych zauważam, że interpretacja z 2 czerwca 2023 r., nr 0114-
    KDIP4-1.4012.191.2023.1.RMA - wbrew Państwa opinii - potwierdza, iż „odszkodowanie”
    wypłacone Wnioskodawcy na podstawie decyzji Wojewody za poniesioną szkodę powstałą
    w związku z ograniczeniem sposobu korzystania z Działek podlega opodatkowaniu
    podatkiem VAT. W przypadku natomiast dwóch pozostałych interpretacji podali Państwo
    błędne sygnatury i błędne daty ich wydania, co uniemożliwia Organowi odniesienie się do
    tez w nich zawartych.
    Jednocześnie wskazujemy, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym podanym przez
    Państwo w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.