Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/436-216/12/DSZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2013-03-05
Teza: Zawarcie przez Wnioskodawcę (pożyczkobiorcę) umowy pożyczki poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sytuacji, w której pieniądze będące przedmiotem tej umowy w chwili jej zawarcia znajdowały się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a na Wnioskodawcy wobec braku takiego wymogu nałożonego przez ustawodawcę, nie ciąży obowiązek rejestrowania jej w urzędzie skarbowym.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; podatek-podatek od towarów i usług; terytorium-terytorium państwa trzeciego; terytorium-terytorium Polski
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 27 listopada 2012 r. (data wpływu 6 grudnia 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 grudnia 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Wnioskodawca prowadzi działalność usługowo – handlową w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych, sprzedaży hurtowej i detalicznej kwiatów roślin oraz sprzedaży napojów alkoholowych i bezalkoholowych prowadzonej w wyspecjalizowanych sklepach. Dla celów działalności prowadzona jest podatkowa księga przychodów i rozchodów. Wnioskodawca jest również podatnikiem podatku od towarów i usług. Zamierza rozszerzyć prowadzoną działalność o usługi hotelarskie. W tym celu planuje zakupić działkę budowlaną na której będzie budował pensjonat.

Środki na zakup działki pochodzą z pożyczki pieniężnej nieoprocentowanej. Umowa zawarta została na terytorium Niemiec w dniu 17 listopada 2012 r. pomiędzy Wnioskodawcą a obywatelem Jordanii. Jest to pierwsza tego typu umowa pomiędzy obiema stronami, lecz Wnioskodawca zamierza zawierać kolejne już w okresie budowy pensjonatu.

W dniu podpisania umowy pożyczki środki pieniężne nie zostały przelane na konto Wnioskodawcy – nastąpi to w ciągu 14 dni. Pieniądze zostaną przelane z konta w Jordanii na konto w Polsce.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

1.  Czy od zawartej umowy pożyczki Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłacenia podatku od czynności cywilnoprawnych?
2.  Jeżeli powstanie zobowiązanie podatkowe to moment podatkowy powstanie w chwili zawarcia umowy pożyczki czy w chwili wpływu środków pieniężnych na konto?
3.  Jeżeli nie powstanie zobowiązanie podatkowe, czy taką umowę pożyczki rejestrować należy w Urzędzie Skarbowym właściwym dla Wnioskodawcy?

Zdaniem Wnioskodawcy jest on zwolniony z płacenia podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 pkt 2) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Stosownie zaś do art. 1 ust. 4 ww. ustawy czynności cywilnoprawne podlegają omawianemu podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Tym samym, jeżeli przedmiotem umowy pożyczki są pieniądze znajdujące się w chwili jej zawarcia za granicą, aby czynność ta podlegała podatkowi od czynności cywilnoprawnych spełnione muszą zostać łącznie dwie przesłanki: pożyczkobiorca winien mieć miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna winna zostać dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego, wynika, że Wnioskodawca zawarł w dniu 17 listopada 2012 r. umowę pożyczki z obywatelem Jordanii. W dniu zawarcia umowy pieniądze znajdowały się za granicą na koncie bankowym w Jordanii, zaś sama umowa zawarta została na terytorium Niemiec.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż zawarcie przez Wnioskodawcę (pożyczkobiorcę) umowy pożyczki poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w sytuacji, w której pieniądze będące przedmiotem tej umowy w chwili jej zawarcia znajdowały się poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z brzmieniem art. 1 ust. 4 pkt 2 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, a na Wnioskodawcy wobec braku takiego wymogu nałożonego przez ustawodawcę, nie ciąży obowiązek rejestrowania jej w urzędzie skarbowym.

Tym samym bezprzedmiotowym jest rozstrzyganie kwestii zawartych w pytaniu nr 2.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, ul. Staromłyńska 10, 70 – 561 Szczecin po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.