Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 1462-IPPP2.4512.810.2016.1.RR
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2017-01-05
Teza: w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej świadczonych usług kosmetyki aut
Słowa kluczowe: ewidencjonowanie; kasa-kasa rejestrująca; samochód; usługi-usługi kosmetyczne; zwolnienie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XI-Rozdział 3-art. 111b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.) oraz § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów stwierdza, że stanowisko Strony przedstawione we wniosku z dnia 20 października 2016 r. (data wpływu 21 października 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej świadczonych usług kosmetyki aut – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21 października 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na kasie rejestrującej świadczonych usług kosmetyki aut.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny:

W dniu 21 września 2016 r. Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą, w ramach której świadczone będą usługi w zakresie kosmetyki aut (studio detailingowe). Jako główne usługi można wymienić:

*   renowację tapicerki skórzanej;

*   regenerację powłok lakierniczych;

*   kompleksowe czyszczenie pojazdów;

*   przygotowanie auta do sprzedaży lub eventów;

*   zabezpieczenie lakieru oraz szyb powłokami: ceramicznymi / kwarcowymi / hydrofobowymi;

*   czyszczenie oraz impregnacja dachów cabrio;

*   pranie tapicerki.

Jako rodzaj przeważającej działalności gospodarczej we wniosku CEIDG-1 Wnioskodawca zaznaczył PKD 45.20 Z, tj. Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Pozostałe rodzaje działalności to: 45.31 Z, 45.32 Z, 77.11 Z, 45.40 Z, 95.23 Z oraz 96.01 Z.

Zgodnie z § 4 pkt 2 lit. c rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących zwolnień z obowiązku ewidencjonowania nie stosuje się w przypadku świadczenia usług polegających na naprawie pojazdów silnikowych oraz motorowerów.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie:

Skoro Wnioskodawca nie zamierza wykonywać działalności gospodarczej polegającej na naprawie pojazdów silnikowych, lecz jedynie na ich konserwacji, to czy Wnioskodawca zmuszony jest do ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 4 pkt 2 lit. c?

Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ działalność, którą Wnioskodawca zamierza wykonywać nie polega na naprawie, lecz jedynie konserwacji pojazdów silnikowych, to w opinii Strony przysługuje mu prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących wymienione w § 3 ww. rozporządzenia, tym samym Wnioskodawca nie jestem zmuszony do ewidencjonowania obrotu na podstawie § 4 pkt 2 lit. c.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kas rejestrujących wynika z zapisu art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą o VAT. Zgodnie z tym przepisem, podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.

Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, że obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem jednym z podstawowych kryteriów decydujących o obowiązku ewidencjonowania sprzedaży za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń.

Stosownie do treści art. 111 ust. 3a pkt 1 ww. ustawy podatnicy prowadzący ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących są obowiązani dokonywać wydruku paragonu fiskalnego lub faktury z każdej sprzedaży oraz wydawać wydrukowany dokument nabywcy.

Kwestie dotyczące między innymi zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących oraz terminów rozpoczęcia prowadzenia tej ewidencji, ustawodawca reguluje na mocy wydawanych rozporządzeń w tym zakresie.

W stanie prawnym obowiązującym od 1 stycznia 2015 r. do 31 grudnia 2016 r., kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2014 r. poz. 1544), zwane dalej rozporządzeniem.

Zwolnienie z obowiązku instalowania kas rejestrujących zostało określone w § 2 i § 3 ww. rozporządzenia.

Powyższe zwolnienia wskazują na dwojakiego rodzaju zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących, mianowicie: zwolnienie dla określonych grup podatników (zwolnienie podmiotowe) i zwolnienie dla konkretnych czynności (zwolnienie przedmiotowe).

Stosownie do zapisu § 3 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia - zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie później jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r.:

1.  podatników, u których obrót realizowany na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych nie przekroczył w poprzednim roku podatkowym kwoty 20.000 zł, a w przypadku podatników rozpoczynających w poprzednim roku podatkowym dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli kwota obrotu z tego tytułu nie przekroczyła, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w poprzednim roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.
2.  podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. dostawę towarów lub świadczenie usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, jeżeli przewidywany przez podatnika obrót z tego tytułu nie przekroczy, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności w danym roku podatkowym, kwoty 20.000 zł.

Powyższe zwolnienie jest zwolnieniem podmiotowym, tj. dotyczącym podmiotu.

Z kolei stosownie do § 2 ust. 1 rozporządzenia – zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2016 r. czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia.

Zwolnienie zawarte w tym przepisie jest zwolnieniem przedmiotowym, tj. dotyczącym niektórych czynności wykonywanych przez podatnika.

Niezależnie od wysokości osiągniętych obrotów, czy też świadczonych czynności ustawodawca wykluczył jednak z prawa do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania sprzedaż usług i towarów, które szczegółowo zostały określone w § 4 powołanego rozporządzenia.

Z dniem 1 stycznia 2015 r. wyłączeniem ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej objęte zostały usługi: naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania), w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów i w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów (§ 4 pkt 2 lit. c-e rozporządzenia).

W przypadku podatników rozpoczynających po dniu 31 grudnia 2014 r. świadczenie usług, o których mowa w § 4 pkt 2 lit. c-j, którzy przed wykonaniem takiej usługi nie dokonywali sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, świadczenie tych usług jest zwolnione z obowiązku ewidencjonowania przez okres dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym wykonano taką usługę (ust. 6 § 9).

Z wniosku wynika, że Wnioskodawca w dniu 21 września 2016 r. rozpoczął działalność gospodarczą, w ramach której świadczone będą usługi w zakresie kosmetyki aut (studio detailingowe). Jako główne usługi można wymienić: renowację tapicerki skórzanej, regenerację powłok lakierniczych, kompleksowe czyszczenie pojazdów, przygotowanie auta do sprzedaży lub eventów, zabezpieczenie lakieru oraz szyb powłokami: ceramicznymi / kwarcowymi / hydrofobowymi, czyszczenie oraz impregnacja dachów cabrio, pranie tapicerki. Jako rodzaj przeważającej działalności gospodarczej we wniosku CEIDG-1 Wnioskodawca zaznaczył PKD 45.20 Z tj. Konserwacja i naprawa pojazdów samochodowych, z wyłączeniem motocykli. Pozostałe rodzaje działalności to: 45.31 Z, 45.32 Z, 77.11 Z, 45.40 Z, 95.23 Z oraz 96.01 Z.

Przedmiotem wątpliwości jest wskazanie, czy Wnioskodawca jest zobowiazany do ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kas rejestrujących na podstawie § 4 pkt 2 lit. c, skoro Wnioskodawca nie zamierza wykonywać działalności gospodarczej polegającej na naprawie pojazdów silnikowych, lecz jedynie na ich konserwacji.

Jak już wcześniej wskazano, w myśl § 4 pkt 2 lit. c-e rozporządzenia z dnia 4 listopada 2014 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących nie korzysta ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kasy rejestrującej świadczenie usług naprawy pojazdów silnikowych oraz motorowerów (w tym naprawy opon, ich zakładania, bieżnikowania i regenerowania), w zakresie wymiany opon lub kół dla pojazdów silnikowych oraz motorowerów i w zakresie badań i przeglądów technicznych pojazdów.

Usługi, jakie świadczy Wnioskodawca obejmują: renowację tapicerki skórzanej, regenerację powłok lakierniczych, kompleksowe czyszczenie pojazdów, przygotowanie auta do sprzedaży lub eventów, zabezpieczenie lakieru oraz szyb powłokami: ceramicznymi / kwarcowymi / hydrofobowymi, czyszczenie oraz impregnacja dachów cabrio, pranie tapicerki. Jednocześnie Strona wskazała, że nie zamierza wykonywać działalności gospodarczej polegającej na naprawie pojazdów silnikowych. Zatem stwierdzić należy, że usługi wykonywane przez Wnioskodawcę nie należą do kategorii usług określonych w § 4 pkt 2 lit. c-e rozporządzenia. Dlatego też postanowienia zawarte w ww. zapisie w stosunku do usług wykonywanych przez Wnioskodawcę nie mają zastosowania.

Zatem w stosunku do Wnioskodawcy mają zastosowanie inne regulacje zawarte w rozporządzeniu z dnia 4 listopada 2014 r.

I tak stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia w przypadku podatników korzystających ze zwolnienia, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 2, zwolnienie to traci moc po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym podatnik przekroczył obrót z tytułu dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych, w proporcji do okresu wykonywania tych czynności, w kwocie 20.000 zł.

Jak wynika z informacji zawartych w złożonym wniosku Wnioskodawca rozpoczął działalność gospodarczą polegającą na wykonywaniu ww. usług z dniem 21 września 2016 r., tym samym Wnioskodawca w przypadku świadczenia usług na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych mógł korzystać ze zwolnienia z obowiązku instalacji kasy rejestrującej do osiągnięcia limitu ustalonego proporcjonalnie do okresu prowadzonej sprzedaży, kwoty 20.000 zł.

Po przekroczeniu tego limitu Wnioskodawca stosownie do § 5 ust. 2 rozporządzenia jest zobowiązany do zainstalowania kasy rejestrującej po upływie dwóch miesięcy następujących po miesiącu, w którym Strona przekroczy obrót z tytułu świadczonych usług na rzecz podmiotów wymienionych w art. 111 ust. 1 ustawy.

W przypadku nieprzekroczenia limitu sprzedaży wskazanego w § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Wnioskodawca może korzystać ze zwolnienia wskazanego w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, jednakże nie dłużej niż do 31 grudnia 2016 r.

Jednocześnie wskazać należy, że z dniem 1 stycznia 2017 r., weszło w życie rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. W rozporządzeniu tym, w § 3 również przewidziano analogiczne zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania w danym roku podatkowym, nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2017 r.

Tut. Organ nadmienia, że dla zastosowania zwolnienia z obowiązku instalacji kasy rejestrującej nie ma znaczenia klasyfikacja działalności gospodarczej PKD prowadzona przez Wnioskodawcę, o której mowa w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 roku w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 roku nr 251, poz. 1885 oraz z 2009 roku nr 59, poz. 489).

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawczyni w zakresie przedstawionym we wniosku należy uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego; w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, dowód, że skarżący wezwał właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa (art. 57 § 1 pkt 1 - 4 ww. ustawy). Skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydana w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izby Administracji Skarbowej w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.