Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDWB.4017.2.2025.2.BB
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-27
Teza: Wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej obniżenia do
50% stawki odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych
zgodnie z art. 56a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz
prawa do złożenia wniosku o stwierdzenie nadpłaty
Słowa kluczowe: nadpłata-stwierdzenie nadpłaty
odsetki-odsetki budżetowe
odsetki-odsetki od odsetek
odsetki-odsetki od zaległości podatkowych
odsetki-odsetki ustawowe
ulga-ulga odsetkowa
zaliczka-odsetki od zaliczek
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 1-art. 7-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 25-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 6-art. 27-ust. 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział I-art. 3-pkt
5
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
10-art. 81-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
5-art. 51-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
5-art. 51-§ 2
1
Zagadnienia: Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 6 Odsteki za zwłokę i opłata prolongacyjna-
Stawka odsetek-Obniżona stawka odsetek za zwłokę
Ordynacja podatkowa-Dział III Zobowiązania podatkowe-
Rozdział 9 Nadpłata-Wniosek o stwierdzenie nadpłaty
Przepisy: [OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
5-art. 51-§ 3
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 53-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 53-§ 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 53-§ 3
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 53-§ 4
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 56-§ 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 56a-§ 1-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
6-art. 56a-§ 1-pkt 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 1-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 1-pkt 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 1-pkt 3
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 1-pkt 4
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 2-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 2-pkt 2-lit. a
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 2-pkt 2-lit. b
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 72-§ 2-pkt 2-lit. c
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 1-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 1-pkt 5
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 1-pkt 6
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 1-pkt. 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 1-pkt. 3
2

[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 1-pkt. 4
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 2-pkt 1
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 2-pkt 2
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 73-§ 2-pkt 3
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 74a
[OP][WIS] Ustawa Ordynacja podatkowa-Dział III-Rozdział
9 -art. 75-§ 3

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

łowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego w zakresie Ordynacji podatkowej jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej.
    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 września 2025 r.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawcą jest spółka akcyjna (dalej: „Spółka”), której główną działalnością jest
    wytwarzanie i zaopatrywanie w parę wodną, gorącą wodę i powietrze do układów
    klimatyzacyjnych (PKD 35.30.Z). Spółka prowadzi również działalność w zakresie
    wytwarzania, dystrybucji oraz handlu energią elektryczną. Jest zarejestrowanym, czynnym
    podatnikiem VAT.
    Rok podatkowy Spółki pokrywa się z rokiem kalendarzowym. Spółka podlega
    nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terenie Rzeczypospolitej Polskiej
    zgodnie z przepisami ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (dalej: „uCIT”).
    Zgodnie z art. 25 uCIT, Spółka ma obowiązek dokonywać miesięcznych wpłat zaliczek na
    podatek dochodowy. Wysokość zaliczki jest różnicą między podatkiem należnym od

    dochodu osiągniętego od początku roku a sumą zaliczek zapłaconych za poprzednie
    miesiące. Wpłaty te należy regulować do 20 dnia każdego miesiąca za miesiąc poprzedni.
    W marcu 2023 r., z powodu błędu rachunkowego, kwota zaliczki miesięcznej została
    obliczona na niższym poziomie niż rzeczywiste zobowiązanie podatkowe. Podobna
    sytuacja miała miejsce w maju 2023 r., gdy również błędnie obliczono wysokość zaliczki. W
    rezultacie, obie płatności za marzec i maj 2023 r. zostały dokonane w zaniżonej wysokości
    i wpłacone dopiero 26 września 2023 r. ze względu na mające w tym okresie miejsce
    zmiany kadrowe w firmie, które dotyczyły głównie pracowników odpowiedzialnych za
    obliczanie i dokonywanie wpłat zaliczek. Nowi pracownicy potrzebowali czasu na
    zapoznanie się z dokumentami oraz na wykrycie błędów związanych z nieopłaconymi
    zaliczkami.
    Za należne kwoty za marzec i maj 2023 r. naliczone zostały odsetki za zwłokę zgodnie z
    przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (dalej: „OP”). Art. 53
    OP stanowi, że od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, w tym również
    od zaległych zaliczek na podatek dochodowy, jeśli nie zostały opłacone w terminie.
    Z powodu wcześniejszego błędu rachunkowego, odsetki również zostały obliczone na
    podstawie zaniżonej kwoty, co skutkowało zapłatą odsetek w niewystarczającej wysokości.
    Z tego powodu Spółka nie zrealizowała pełnej spłaty swojego zobowiązania podatkowego.
    Zgodnie z art. 27 uCIT, podatnicy zobowiązani są do złożenia zeznania rocznego o
    wysokości osiągniętego dochodu (lub poniesionej straty) do końca trzeciego miesiąca roku
    następnego, oraz uregulowania podatku należnego lub różnicy między podatkiem
    należnym a zapłaconymi zaliczkami. Spółka złożyła zeznanie w wymaganym terminie.
    Pierwotnie zaległości nie zostały uwzględnione w zeznaniu podatkowym za 2023 r.,
    ponieważ z dokumentów księgowych wynikało, że zobowiązanie zostało w pełni pokryte.
    Zeznanie podatkowe za 2023 r. zostało złożone przez Spółkę 28 marca 2024 r. Dopiero po
    przeanalizowaniu błędów rachunkowych okazało się, że zaliczki za marzec i maj 2023 r.
    zostały źle obliczone, a zaległości nie zostały w pełni opłacone.
    Po wykryciu błędu Spółka dokonała korekty deklaracji rocznej, składając ją 24 kwietnia
    2024 r., a następnie kolejną korektę 21 sierpnia 2024 r., kiedy to zapłaciła zaległe
    zobowiązania podatkowe z odsetkami.
    Korekta deklaracji z 24 kwietnia 2024 r. dotyczyła nieistotnych różnic w przychodach i
    kosztach, które wpłynęły na pomniejszenie podstawy opodatkowania. Po tej korekcie
    różnica pomiędzy zapłaconymi zaliczkami a należnymi wyniosła nadpłatę w wysokości 10
    535 zł, mimo wcześniejszego błędu rachunkowego.
    Korekta złożona 21 sierpnia 2024 r. dotyczyła zaktualizowania wysokości zapłaconych
    zaliczek i nadpłaty, wskazując na powstałą zaległość w zapłacie zaliczek na podatek
    dochodowy za 2023 r.
    Zgodnie z art. 56 § 1 OP, stawka odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych wynosi
    200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego oraz dodatkowe 2%,
    przy czym nie może być niższa niż 8%. Spółka rozważała, czy zapłacona kwota odsetek nie
    jest wyższa niż należna zaległość podatkowa, uwzględniając możliwość obniżenia
    wysokości odsetek zgodnie z art. 56a § 1 OP, jeśli spełnione są określone warunki. Spółka
    uważa, że obniżone odsetki powinny być obliczone od zaległości powstałych w wyniku
    zapłaty zbyt niskich zaliczek na podatek dochodowy za marzec i maj 2023 r.
    Uzupełnienie wniosku
    Zaległości wskazane we wniosku powstały w roku 2023 za miesiące marzec oraz maj.
    Zaległość narastała o odsetki ustawowe do 26 września 2023 r., kiedy to Spółka podjęła
    próbę jej uregulowania, jednak przez przyjęcie zbyt niskiej podstawy obliczenia odsetek
    (wynikającej z błędu rachunkowego), Spółka opłaciła zaległość w zbyt niskiej kwocie tym
    samym nie wypełniając całości swojego zobowiązania. Odsetki obejmowały więc okres od

    marca 2023 r. do 21 sierpnia 2024 r. oraz od maja 2025 r. do 21 sierpnia 2024 r., kiedy to
    finalnie, razem z korektą zeznania podatkowego, należności zostały w pełni uregulowane.
    Podatnik zastosował podstawową stawkę odsetek wynikającą z art. 56 Ordynacji
    Podatkowej do całości powstałych zaległości – od marca 2023 r. do momentu pełnego
    uregulowania należności oraz od maja 2023 r. do momentu pełnego uregulowania
    należności.
    Pytania
    1) Czy Spółka prawidłowo zastosowała podstawową stawkę odsetek za zwłokę od
      zaległości podatkowych stanowiącą 200% podstawowej stopy oprocentowania kredytu
      lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o Narodowym Banku Polskim, i 2%
      określoną w art. 56 § 1 ustawy Ordynacja Podatkowa?
    2) Jeśli odpowiedź na pytanie nr 1 jest przecząca, to czy Spółce przysługuje prawo
      złożenia wniosku o zwrot nadpłaty odsetek?
    Państwa stanowisko w sprawie (doprecyzowane w uzupełnieniu wniosku)
    Zgodnie z art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej, stawka odsetek za zwłokę wynosi sumę 200%
    podstawowej stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej przez Narodowy
    Bank Polski, oraz 2%, przy czym nie może być ona mniejsza niż 8%.
    Natomiast art. 56a § 1 tej samej ustawy stanowi, że obniżoną stawkę odsetek za zwłokę,
    wynoszącą 50% standardowej stopy, można zastosować, jeśli spełnione są łącznie dwa
    warunki:
    1) złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy
      od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;
    2) zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.
    Zgodnie z art. 27 uCIT, termin na złożenie deklaracji podatkowej o dochodach za
    poprzedni rok upływa z końcem trzeciego miesiąca roku następującego po zakończeniu
    roku podatkowego, co oznacza, że termin złożenia deklaracji za 2023 r. minął 31 marca
    2024 r. Przepis art. 56a § 1 ustawy Ordynacja podatkowa przewiduje możliwość
    skorzystania z obniżonej stawki odsetek, jeśli korekta deklaracji zostanie złożona w ciągu 6
    miesięcy od tego terminu.
    Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Spółka złożyła dwie korekty swojej
    rocznej deklaracji podatkowej – 24 kwietnia oraz 21 sierpnia 2024 r., co oznacza, że obie
    korekty zostały dokonane w odpowiednim czasie.
    Zgodnie z art. 56a § 1 pkt 2 OP, drugą przesłanką do zastosowania obniżonej stawki jest
    zapłata zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od złożenia korekty. W omawianym przypadku
    należy uwzględnić tylko korektę złożoną 21 sierpnia 2024 r., ponieważ to właśnie po jej
    złożeniu dokonano prawidłowego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego i pełnej
    zapłaty zaległości, co miało miejsce tego samego dnia.
    W piśmie z 8 maja 2023 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (0111-KDIB2-
    1.4017.2.2023.2.KK) podkreślił, że celem przepisu art. 56a § 1 OP jest motywowanie
    podatników do dobrowolnego składania korekt deklaracji podatkowych oraz regulowania
    zaległości podatkowych. Zatem, zgodnie z tą regulacją, obniżona stawka odsetek może
    być stosowana, gdy podatnik zgłosi fakt istnienia zaległości i skoryguje deklarację, w tym
    zeznanie roczne.
    W wyroku z 13 marca 2024 r. (I SA/Łd 22/24) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
    stwierdził, że okoliczność, iż podatnik nie wykonał lub niewłaściwie wykonał obowiązek
    terminowej zapłaty zaliczek, nie stanowi podstawy do odmowy zastosowania obniżonej
    stawki odsetek. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny, który w
    wyrokach z ostatnich lat uznał, że dobrowolna zapłata odsetek za nieterminowo opłacone
    zaliczki na podatek, które pozostają do zapłaty po zakończeniu roku podatkowego,

    uprawnia do obniżenia stawki odsetek, jak określono w art. 56a § 1 OP (por. wyrok NSA z
    12 lipca 2022 r., sygn. akt II FSK 571/20).
    Wnioskodawca uważa, że spełnia wszystkie warunki określone w art. 56a § 1 OP oraz że
    interpretacje przepisów dokonane przez WSA w Łodzi i NSA wspierają tę tezę. W związku z
    dobrowolnym złożeniem korekty deklaracji podatkowej oraz dążeniem do uregulowania
    pełnych zaległości, Spółka uważa, że miała prawo do zastosowania obniżonej stawki
    odsetek za zwłokę, wynoszącej 50% stawki określonej w art. 56a § 1 OP.
    Jeśli zdanie organu pokrywa się z powyższym twierdzeniem, że Spółka nie powinna była
    zapłacić odsetek w pełnej wysokości (tj. zastosowano stawkę podstawową, mimo że
    spełniono warunki do obniżenia stawki), to Spółce powinno przysługiwać prawo do
    złożenia wniosku o zwrot nadpłaty odsetek. Zgodnie z art. 75 i 76 OP, jeżeli kwota
    uiszczona przez podatnika na poczet należności podatkowych przewyższa faktyczny ich
    wymiar, tj. powstaje nadpłata (np. w wyniku zastosowania nieprawidłowych obliczeń
    /stawek), to podatnik ma prawo do stwierdzenia nadpłaty oraz ubiegania się o zwrot
    nadpłaconej kwoty.
    W tym przypadku, przy założeniu spełnienia powyższego, Spółka mogłaby ubiegać się o
    zwrot nadpłaconych odsetek za zwłokę.
    Ponadto w uzupełnieniu wniosku, ujętym w piśmie z 24 września 2025 r., doprecyzowali
    Państwo, że Państwa zdaniem, prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za
    zwłokę określonej w art. 56a § 1 Ordynacji Podatkowej przysługiwało Państwu od
    momentu rozpoczęcia ich naliczania, tj. od marca 2023 r. oraz od maja 2023 r., aż do
    uregulowania należności w pełnej kwocie czyli do 21 sierpnia 2024 r. – ponieważ zgodnie z
    dyspozycją przepisu spełnione zostały wszelkie wskazane przesłanki do jego zastosowania
    do odsetek powstałych wskutek wskazywanych w stanie faktycznym błędów
    rachunkowych.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Na wstępie należy zaznaczyć, że pytania przedstawione przez Państwa we wniosku o
    wydanie interpretacji indywidualnej wyznaczają zakres przedmiotowy tego wniosku. W
    związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem
    wniosku (Państwa zapytań). Zatem, inne kwestie wynikające z opisu sprawy i własnego
    stanowiska, nieobjęte pytaniami, nie zostały rozpatrzone w niniejszej interpretacji.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący
      sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z
      innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art.
      24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.
    Jak stanowi art. 25 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 1b, 2a, 3-6a, art. 21, art. 22, art. 24a, art. 24d i art.
      24f, są obowiązani wpłacać na rachunek urzędu skarbowego zaliczki miesięczne w
      wysokości różnicy pomiędzy podatkiem należnym od dochodu osiągniętego od
      początku roku podatkowego a sumą zaliczek należnych za poprzednie miesiące.
    Stosownie do art. 27 ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z
      zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy
      wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać
      urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu

      osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca
      roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między
      podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych
      zaliczek za okres od początku roku.
    Zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja Podatkowa (t. j. Dz.U. z
    2025 r. poz. 111 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”):
      Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą
      skorygować uprzednio złożoną deklarację.
    Istota deklaracji korygującej polega na ponownym, tym razem poprawnym wypełnieniu
    odpowiedniego formularza i złożonych ewentualnie wraz z nim załączników. W tym celu
    na nowym formularzu zaznacza się inny cel niż złożenie deklaracji, a więc właśnie jej
    korektę.
    Stosownie do art. 3 pkt 5 Ordynacji podatkowej:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o deklaracjach - rozumie się przez to również zeznania,
      wykazy, zestawienia, sprawozdania oraz informacje, do których składania obowiązani
      są, na podstawie przepisów prawa podatkowego, podatnicy, płatnicy i inkasenci.
    W świetle art. 51 Ordynacji podatkowej:
      § 1. Zaległością podatkową jest podatek niezapłacony w terminie płatności.
      § 2. Za zaległość podatkową uważa się także niezapłaconą w terminie płatności
      zaliczkę na podatek, w tym również zaliczkę, o której mowa w art. 23a, lub ratę
      podatku.
      § 3. Przepisy § 1 i 2 stosuje się również do należności z tytułu podatków, zaliczek na
      podatki oraz rat podatków niewpłaconych w terminie płatności przez płatnika lub
      inkasenta.
    Jak stanowi art. 53 § 1, 2, 3 oraz 4 Ordynacji podatkowej:
      § 1. Od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem art. 52 § 1 pkt 2 i art. 54, naliczane
      są odsetki za zwłokę.
      § 2. Przepis § 1 stosuje się również do nieuregulowanych w terminie zaliczek na
      podatek w części przekraczającej wysokość podatku należnego za okres
      rozliczeniowy.
      § 3. Odsetki za zwłokę nalicza podatnik, płatnik, inkasent, następca prawny lub osoba
      trzecia odpowiadająca za zaległości podatkowe, z zastrzeżeniem art. 53a, art. 62 § 4,
      art. 66 § 5, art. 67a § 1 pkt 1 lub 2 i art. 76a § 1.
      § 4. Odsetki za zwłokę naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu
      płatności podatku lub terminu, w którym płatnik lub inkasent był obowiązany
      dokonać wpłaty podatku na rachunek organu podatkowego.
    W myśl art. 56 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Stawka odsetek za zwłokę jest równa sumie 200% podstawowej stopy
      oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o
      Narodowym Banku Polskim, i 2%, z tym że stawka ta nie może być niższa niż 8%.
    Natomiast art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że:
      Obniżoną stawkę odsetek za zwłokę w wysokości 50% stawki odsetek za zwłokę
      stosuje się w przypadku spełnienia łącznie następujących warunków:
      1) złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6
      miesięcy od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;
      2) zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.

    Należy wskazać, że przepisy Ordynacji podatkowej wyraźnie wskazują na dwa warunki
    jakie należy spełnić w celu możliwości skorzystania z obniżonych odsetek za zwłokę, w
    wysokości 50% stawki tych odsetek. Jest to:
    1) złożenia prawnie skutecznej korekty deklaracji, nie później niż w terminie 6 miesięcy
      od dnia upływu terminu do złożenia deklaracji;
    2) zapłaty zaległości podatkowej w ciągu 7 dni od dnia złożenia korekty.
    Ustawodawca obniżył wysokość odsetek w przypadku dobrowolnej korekty deklaracji
    złożonej przez podatnika, lecz ograniczył czasowo możliwość korzystania z tego przywileju.
    Dla zastosowania obniżonych odsetek za zwłokę w wysokości 50% stawki podstawowej
    okres sześciu miesięcy został wyznaczony jako optymalny i musi wystarczyć na wykrycie
    przez podatnika i skorygowanie błędów w deklaracjach. Ograniczenie czasowe dotyczy
    jednak wyłącznie terminu na złożenie korekty deklaracji podatkowej. Ustawodawca
    zachęca więc do samodzielnej weryfikacji prawidłowości złożonej deklaracji i - w razie
    ujawnienia błędów - złożenia w tym okresie korekty i zapłaty zaległości. Stawka obniżona
    znajdzie zastosowanie bez względu na wysokość ujawnionej zaległości.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w marcu 2023 r., ze względu na
    błędne wyliczenia, niewykryte na etapie dokonywania płatności należności podatkowych,
    kwota zaliczki miesięcznej została obliczona w niższej wysokości, niż rzeczywiste
    zobowiązanie podatkowe. Podobna sytuacja miała miejsce w maju 2023 r. Na skutek ww.
    błędów, obie płatności (za marzec oraz maj 2023 r.) uregulowane 26 września 2023 r. nie
    odpowiadały wysokości faktycznej należności podatkowej. Z powodu wcześniejszego
    błędu rachunkowego, odsetki również zostały obliczone na podstawie zaniżonej kwoty, co
    skutkowało zapłatą odsetek w niewystarczającej wysokości. 28 marca 2024 r. Spółka
    złożyła zeznanie o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku
    podatkowym. Po zidentyfikowaniu błędu rachunkowego Spółka dokonała korekty złożonej
    uprzednio deklaracji rocznej 24 kwietnia 2024 r., a następnie kolejnej korekty 21 sierpnia
    2024 r. i tego samego dnia (tj. 21 sierpnia 2024 r.) uregulowała zaległe należności
    podatkowe za 2023 rok wraz z naliczonymi odsetkami. Korekta deklaracji z 24 kwietnia
    2024 roku dotyczyła nieistotnych różnic w przychodach i kosztach, które wpłynęły na
    pomniejszenie podstawy opodatkowania. Po tej korekcie różnica pomiędzy zapłaconymi
    zaliczkami a należnymi wyniosła nadpłatę w wysokości 10 535 zł, mimo wcześniejszego
    błędu rachunkowego. Korekta złożona 21 sierpnia 2024 roku dotyczyła zaktualizowania
    wysokości zapłaconych zaliczek i nadpłaty, wskazując na powstałą zaległość w zapłacie
    zaliczek na podatek dochodowy za 2023 rok.
    Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Spółka prawidłowo zastosowała podstawową
    stawkę odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych stanowiącą 200% podstawowej
    stopy oprocentowania kredytu lombardowego, ustalanej zgodnie z przepisami o
    Narodowym Banku Polskim, i 2% określoną w art. 56 § 1 Ordynacji Podatkowej.
    Odnosząc się do powyższego, zauważyć należy, że regulacja zawarta w art. 56a § 1
    Ordynacji podatkowej ma motywować i premiować podatników posiadających zaległości
    podatkowe do dobrowolnego składania korekt deklaracji podatkowych i regulowania
    tychże zaległości. Oznacza to, że przepis art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej pozwala na
    zapłatę odsetek od zaległości podatkowych w wysokości 50% stawki podstawowej w
    sytuacji dobrowolnego zgłoszenia faktu istnienia zaległości i odpowiednim skorygowaniu
    deklaracji, w tym zeznania rocznego.
    Z obniżonej stawki odsetek za zwłokę może także skorzystać podatnik, który z własnej
    inicjatywy koryguje zeznanie podatkowe poprzez wykazanie niezadeklarowanych
    wcześniej należnych zaliczek bądź zwiększenie ich pierwotnej wysokości.
    Natomiast przepis art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej nie dotyczy przypadków, gdy wpłata
    tytułem zaległych zaliczek na podatek dochodowy (w całości lub w części) dokonywana jest
    w trakcie roku podatkowego, zanim jeszcze wysokość należnych zaliczek nie zostanie
    udokumentowana w rocznym zeznaniu podatkowym. Także w sytuacji, gdy podatnik

    składa pierwotne zeznanie podatkowe i w tym zeznaniu wskazuje (ujawnia) należne
    zaliczki na podatek dochodowy, które nie zostały zapłacone w roku podatkowym – nie są
    spełnione przesłanki art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej uprawniające do zastosowania
    obniżonej stawki odsetek. W tym przypadku, od niezapłaconych zaliczek należy naliczyć
    odsetki za zwłokę według podstawowej stawki określonej w art. 56 § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Jeżeli jednak w dalszej kolejności podatnik skoryguje zeznanie i w korekcie wykaże zaliczki
    na podatek dochodowy w kwocie wyższej niż wykazał w zeznaniu pierwotnym, wtedy do
    ujawnionej w korekcie kwoty zaliczek będzie miała zastosowanie obniżona stawka odsetek
    za zwłokę, w przypadku spełnienia pozostałych warunków określonych w art. 56a § 1
    Ordynacji podatkowej
    Z wniosku wynika jednoznacznie, że na dzień złożenia zeznania podatkowego, co
    nastąpiło 28 marca 2024 r. nie została przez Państwa wykazana zaległość podatkowa, o
    której mowa we wniosku, co zatem oznacza, że zobowiązanie w podatku dochodowym od
    osób prawnych za 2023 r. nie zostało wykazane przez Państwa w należytej wysokości.
    Właściwą wysokość zobowiązania za 2023 r. wykazali Państwo w korekcie złożonej 21
    sierpnia 2024 r., w tym też dniu dokonali Państwo zapłaty zaległego zobowiązania
    podatkowego z odsetkami.
    Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, że skoro 21 sierpnia 2024 r., a więc przed
    upływem 6-cio miesięcznego terminu, o którym mowa w art. 56a § 1 Ordynacji
    podatkowej, złożyli Państwo korektę zeznania podatkowego za 2023 r. i w tym samym
    dniu dokonali Państwo zapłaty zaległości podatkowej, spełnione zostały łącznie oba
    warunki wskazane w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej, a w konsekwencji regulacje
    wynikające z ww. przepisu mają w Państwa przypadku zastosowanie.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że od zaległości podatkowej ujawnionej w
    korygowanym rozliczeniu CIT-8 za 2023 r., na którą składa się również zaległość dotycząca
    korygowanych kwot zaliczek za marzec i maj 2023 r., Spółce przysługuje obniżona stawka
    odsetek za zwłokę na podstawie art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że stosownie do § 4 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Ministra
    Finansów z dnia 22 sierpnia 2005 r. w sprawie naliczania odsetek za zwłokę oraz opłaty
    prolongacyjnej, a także zakresu informacji, które muszą być zawarte w rachunkach (t.j. Dz.
    U. z 2021 r. poz. 703 ze zm.):
      Odsetki za zwłokę są naliczane do dnia, włącznie z tym dniem, złożenia zeznania
      podatkowego za rok podatkowy lub inny okres rozliczeniowy, a w przypadku
      niezłożenia zeznania w terminie, na ostatni dzień terminu złożenia zeznania - od
      nieuregulowanych w terminie płatności w całości lub w części zaliczek na podatek
      dochodowy.
    W związku z powyższym, prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za zwłokę
    stosownie do art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej przysługuje Spółce:
    - od zaległości podatkowej ujawnionej w korekcie zeznania CIT-8 za 2023 r. - odsetki
      liczone od 1 kwietnia 2024 r. do 21 sierpnia 2024 r., oraz
    - od zaległości podatkowej ujawnionej w korekcie zeznania CIT-8 za 2023 r. dotyczącej
      zaliczek za marzec i maj 2023 r. - odsetki liczone odpowiednio od 21 kwietnia i 21
      czerwca 2023 r. do 28 marca 2024 r. (tj. daty złożenia zeznania CIT-8 za 2023 r.).
    Należy jednocześnie zaznaczyć, że prawo do zastosowania obniżonej stawki odsetek za
    zwłokę, o której mowa w art. 56a § 1 Ordynacji podatkowej nie przysługuje Spółce w
    zakresie odsetek naliczonych przy wpłacie dokonanej przez Spółkę 26 września 2023 r., z
    uwagi na niespełnienie wymogów określonych w tym przepisie.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1, z powyższym
    zastrzeżeniem, uznano za prawidłowe.

    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest również ustalenie, czy Spółce przysługuje prawo
    złożenia wniosku o zwrot nadpłaty odsetek.
    W myśl art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Za nadpłatę uważa się kwotę:
      1) nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku;
      2) podatku pobraną przez płatnika nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      3) zobowiązania zapłaconego przez płatnika lub inkasenta, jeżeli w decyzji, o której
      mowa w art. 30 § 4, określono je nienależnie lub w wysokości większej od należnej;
      4) zobowiązania zapłaconego przez osobę trzecią lub spadkobiercę, jeżeli w decyzji o
      ich odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
      podatkowego spadkodawcy określono je nienależnie lub w wysokości większej od
      należnej.
    Zgodnie z art. 72 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Na równi z nadpłatą traktuje się:
      1) część wpłaty, która została zaliczona na poczet odsetek za zwłokę, jeżeli wpłata ta
      dotyczyła zaległości podatkowej;
      2) nienależnie zapłacone:
      a) zaległości, o których mowa w art. 52 oraz art. 52a,
      b) odsetki za zwłokę od nieuregulowanych w terminie zaliczek na podatek,
      c) opłatę prolongacyjną.
    Według art. 73 § 1 Ordynacji podatkowej:
      Nadpłata powstaje, z zastrzeżeniem § 2, z dniem:
      1) zapłaty przez podatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
      należnej;
      2) pobrania przez płatnika podatku nienależnego lub w wysokości większej od
      należnej;
      3) zapłaty przez płatnika lub inkasenta należności wynikającej z decyzji o jego
      odpowiedzialności podatkowej, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub
      w wysokości większej od należnej;
      4) wpłacenia przez płatnika lub inkasenta podatku w wysokości większej od
      wysokości pobranego podatku;
      5) zapłaty przez osobę trzecią lub spadkobiercę należności wynikającej z decyzji o
      odpowiedzialności podatkowej lub decyzji ustalającej wysokość zobowiązania
      podatkowego spadkodawcy, jeżeli należność ta została określona nienależnie lub w
      wysokości większej od należnej.
      6) (uchylony).
    Z kolei, jak stanowi art. 73 § 2 Ordynacji podatkowej:
      Nadpłata powstaje z dniem złożenia:
      1) zeznania rocznego - dla podatników podatku dochodowego;
      1a) (uchylony)
      2) deklaracji podatku akcyzowego - dla podatników podatku akcyzowego;
      3) deklaracji o wpłatach z zysku za rok obrotowy - dla jednoosobowych spółek
      Skarbu Państwa i przedsiębiorstw państwowych.

      4) (uchylony).
    Stosownie do art. 74a Ordynacji podatkowej:
      W przypadkach niewymienionych w art. 73 § 2 i art. 74 wysokość nadpłaty określa
      organ podatkowy.
    Zgodnie z art. 75 § 3 Ordynacji podatkowej:
      Jeżeli z przepisów prawa podatkowego wynika obowiązek złożenia zeznania
      (deklaracji), to podatnik, płatnik lub inkasent równocześnie z wnioskiem o
      stwierdzenie nadpłaty jest obowiązany złożyć skorygowane zeznanie (deklarację).
    Przytoczone wyżej przepisy ustanawiają regułę generalną, zgodnie z którą nieterminowe
    wykonanie zobowiązania podatkowego wywołuje powstanie zaległości podatkowej. Stan
    ten powstaje z mocy samego prawa następnego dnia po dniu, w którym upłynął termin
    płatności, i nie jest tu potrzebne podejmowanie dodatkowych działań przez organy
    podatkowe, np. wydanie decyzji stwierdzającej zaległość. Odsetki za zwłokę są
    konsekwencją powstania zaległości podatkowej. Powstają one w sytuacji, gdy np. podatnik
    zobowiązany do zapłaty podatku nie uiści go w terminie płatności. Odsetki od zaległości
    podatkowej mają charakter uzupełniający w stosunku do należności głównej – zaległości
    podatkowej, nie wystąpią samodzielnie bez zaistnienia zaległości podatkowej.
    Istota nadpłaty sprowadza się do tego, że podatnik płaci, gdy nie musi tego robić, albo
    płaci za dużo. W obu przypadkach świadczenie podatnika dokonane na rzecz wierzyciela
    podatkowego przewyższa to, czego wymaga od niego przepis prawa.
    Z przedstawionych regulacji wynika jednoznacznie, że podatnik może złożyć wniosek o
    stwierdzenie nadpłaty tylko w sytuacjach powodujących uszczerbek w jego majątku, gdy
    na skutek własnych błędów zadeklarował oraz wpłacił podatek w wysokości większej od
    należnej albo większej od pobranej.
    Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że jeżeli Spółka wpłaciła odsetki w
    zawyżonej wysokości, to Spółce przysługuje prawo do złożenia wniosku o stwierdzenie
    nadpłaty z tytułu odsetek zapłaconych w zawyżonej wysokości.
    Wobec powyższego Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Odnosząc się do powołanej we wniosku interpretacji indywidualnej oraz wyroków sądów
    administracyjnych stwierdzić należy, że zostały one wydane w indywidualnych sprawach i
    nie wiążą organu w sprawie będącej przedmiotem wniosku. Natomiast organ, mimo że w
    ocenie indywidualnych spraw podatników posiłkuje się wydanymi rozstrzygnięciami, to nie
    ma możliwości zastosowania ich wprost, ponieważ nie stanowią materialnego prawa
    podatkowego.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).

      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.