Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-2.4010.445.2025.1.KW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-07
Teza: Zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów kosztów, które
podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów Spółki
Dominującej w latach podatkowych poprzedzających
utworzenie PGK i które nie zostały uwzględnione w kosztach
uzyskania przychodów w kolejnych latach podatkowych przez
Spółkę Dominującą do momentu utworzenia PGK, z
uwzględnieniem obowiązujących limitów i okresu zgodnie z
art. 15c ust. 18 ustawy o CIT.
Słowa kluczowe: grupa-podatkowa grupa kapitałowa
koszt-koszty uzyskania przychodów
koszt-wyłączenie z kosztów
limit
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3. Koszty uzyskania przychodów-Koszty
finansowania dłużnego-Koszty finansowania dłużnego w
podatkowej grupie kapitałowej
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 3-art. 15c-ust. 18

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej dotyczący podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie zaliczenia
    do kosztów uzyskania przychodów kosztów, które podlegały wyłączeniu z kosztów
    uzyskania przychodów Spółki Dominującej w latach podatkowych poprzedzających
    utworzenie PGK i które nie zostały uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów w
    kolejnych latach podatkowych przez Spółkę Dominującą do momentu utworzenia PGK, z
    uwzględnieniem obowiązujących limitów i okresu zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (dalej: „Wnioskodawca” lub „Spółka
    Dominująca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych i podmiotem
    podlegającym w Polsce opodatkowaniu od całości swoich dochodów niezależnie od
    miejsca ich osiągania (polski rezydent podatkowy).
    Wnioskodawca posiada udziały w spółkach zależnych, które prowadzą działalność
    gospodarczą m.in. w zakresie (...).
    W odniesieniu do spółek zależnych Spółka Dominująca pełni funkcję tzw. aktywnej spółki
    holdingowej. Spółka świadczy usługi wsparcia na rzecz spółek zależnych, w tym m.in. w
    zakresie (...).
    Wnioskodawca nabywa także udziały w spółkach zależnych, tj. poszukuje atrakcyjnych
    spółek do nabycia, przeprowadza ich analizy, prowadzi negocjacje, itp.
    Spółka Dominująca posiada bezpośredni udział w kapitale zakładowym spółek zależnych
    będących spółkami kapitałowymi w rozumieniu art. 4 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 września
    2000 r. – Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz. U. 2024 r. poz. 18 z późn. zm.), mającymi
    siedzibę w Polsce.
    Planowane jest utworzenie podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ust. 1
    ustawy o CIT (dalej: „PGK”), w której spółką dominującą w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1
    lit. b ustawy o CIT będzie Wnioskodawca.
    W skład PGK wejdą spółki zależne w stosunku do których Spółka Dominująca dysponuje
    co najmniej 75% bezpośrednim udziałem w kapitale zakładowym tych spółek, przy czym
    Wnioskodawca nie wyklucza, że do momentu zawarcia umowy o utworzeniu PGK Spółka
    Dominująca stanie się właścicielem udziałów (akcji) innych spółek z siedzibą w Polsce,
    które mogą również stać się stroną umowy o utworzeniu PGK, w których kapitale
    zakładowym będzie posiadała co najmniej 75% bezpośredni udział.
    W latach podatkowych poprzedzających utworzenie PGK Spółka Dominująca była
    zobowiązana do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego przekraczającej limit określony w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT.
    Jednocześnie, do chwili utworzenia PGK Spółka Dominująca nie dokonała w całości lub w
    części zaliczenia tych kwot do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust.
    18 ustawy o CIT.
    Mając na względzie powyższy opis zdarzenia przyszłego, Wnioskodawca działając na
    podstawie art. 14n § 1 pkt 1a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
    Dz.U. 2025, poz. 111 z późn. zm.; dalej: „Ordynacja podatkowa”), jako spółka dominująca
    planująca utworzenie podatkowej grupy kapitałowej (utworzenie PGK jest bowiem
    planowane w przyszłości) wnosi o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa
    podatkowego w zakresie działalności PGK.

## Pytanie

Czy po utworzeniu PGK będzie ona mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów
    koszty finansowania dłużnego, które podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania
    przychodów Spółki Dominującej w latach podatkowych poprzedzających utworzenie PGK i
    które nie zostały uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów w kolejnych latach
    podatkowych przez Spółkę Dominującą do momentu utworzenia PGK, z uwzględnieniem
    obowiązujących limitów i okresu zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 15c ust. 18 ustawy o CIT, powstała w
    przyszłości PGK będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów
    kosztów finansowania dłużnego, które podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania
    przychodów Spółki Dominującej w latach podatkowych poprzedzających utworzenie PGK i
    które nie zostały uwzględnione w kosztach uzyskania przychodów w kolejnych latach
    podatkowych przez Spółkę Dominującą do momentu utworzenia PGK, z uwzględnieniem
    obowiązujących limitów i okresu zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z brzmieniem art. 7a ust. 1 ustawy o CIT w podatkowych grupach kapitałowych
    dochodem ze źródła przychodów jest nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek
    tworzących grupę uzyskanych z danego źródła przychodów nad sumą ich strat
    poniesionych z tego źródła przychodów. Jeżeli za rok podatkowy suma strat poniesionych
    z danego źródła przychodów przez spółki wchodzące w skład podatkowej grupy
    kapitałowej przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica stanowi stratę
    podatkowej grupy kapitałowej poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i straty spółek
    oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3.
    Z kolei w myśl art. 15c ust. 1 ustawy o CIT podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są
    obowiązani wyłączyć z kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w
    części, w jakiej nadwyżka kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze
    wskazanych kwot:
    1) kwotę 3 000 000 zł albo
    2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
    [(P - Po) - (K - Am - Kfd)] × 30%
    w którym poszczególne symbole oznaczają:
    P - zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których dochody
    podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
    Po - przychody o charakterze odsetkowym,
    K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
    ustępu,
    Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
    podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
    Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
    finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń wynikających z
    niniejszego ustępu.
    Jednocześnie, w myśl szczególnej regulacji dedykowanej PGK, w przypadku podatkowych
    grup kapitałowych kwota obliczona zgodnie z ust. 1 zwiększa dochód (zmniejsza stratę)
    podatkowej grupy kapitałowej. Przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio (art. 15c ust. 2
    ustawy o CIT).

    Na podstawie art. 15c ust. 11 ustawy o CIT w przypadku podatkowej grupy kapitałowej
    przy wyliczaniu nadwyżki kosztów finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę także
    kosztów finansowania dłużnego i przychodów o charakterze odsetkowym wynikających z
    umów, których stroną są wyłącznie spółki wchodzące w skład takiej grupy, przy czym w
    myśl art. 15c ust. 15 w przypadku podatkowej grupy kapitałowej kwota wskazana ust. 1
    pkt 1 (tj. 3.000.000 zł) odnosi się do podatkowej grupy kapitałowej.
    Zgodnie z treścią art. 15c ust. 18 ustawy o CIT koszty finansowania dłużnego wyłączone w
    roku podatkowym z kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15c ust. 1 podlegają
    zaliczeniu do takich kosztów w następnych 5 latach podatkowych, zgodnie z zasadami
    określonymi w ust. 1-17 oraz w ramach obowiązujących w danym roku limitów
    wynikających z tych przepisów.
    Jednocześnie, art. 15c ust. 19 pkt 2 ustawy o CIT statuuje, że przepisu art. 15c ust. 18
    ustawy o CIT nie stosuje się do spółek wchodzących uprzednio w skład podatkowej grupy
    kapitałowej w odniesieniu do kosztów finansowania dłużnego wyłączonych z kosztów
    uzyskania przychodów w czasie funkcjonowania tej podatkowej grupy.
    Tym samym, po zakończeniu funkcjonowania PGK, Spółka Dominująca oraz spółki zależne
    nie będą miały prawa do rozpoznania w kosztach uzyskania przychodów nadwyżki
    kosztów finansowania dłużnego nierozliczonych w ramach PGK. Treść tego przepisu nie
    ogranicza jednak możliwości rozliczenia przez PGK kosztów finansowania dłużnego
    wyłączonych z kosztów podatkowych przez spółki ją tworzące przed jej powstaniem.
    W ocenie Wnioskodawcy, wyłączone z kosztów podatkowych przed powstaniem PGK
    koszty finansowania dłużnego, jako część kosztów Spółki Dominującej mającej wejść w
    skład PGK, powinny podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na poziomie
    PGK przy uwzględnieniu limitów oraz terminów określonych w art. 15c ust. 18 ustawy o
    CIT. Przepis ten stanowi generalną zasadę i brak jest podstaw, żeby wyłączać arbitralnie
    jego stosowanie w pewnych przypadkach, np. w tej będącej przedmiotem niniejszego
    wniosku.
    Gdyby intencją ustawodawcy było wprowadzenie ograniczenia stosowania art. 15c ust. 18
    ustawy o CIT do przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego, to – zakładając
    racjonalność prawodawcy – wprowadziłby wprost regulację zakazującą „ukosztowienia” na
    poziomie PGK wyłączonych przed jej powstaniem kosztów finansowania dłużnego.
    Tym samym, Wnioskodawca uważa, że z uwagi na przysługujące Spółce Dominującej
    uprawnienie wynikające z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT, Spółka Dominująca na etapie
    kalkulacji swojego indywidualnego wyniku podatkowego, który następnie jest
    konsolidowany z indywidualnymi wynikami podatkowymi pozostałych spółek tworzących
    PGK, ma prawo z owego uprawnienia skorzystać i zaliczyć do kosztów podatkowych
    nieodliczone w poprzednich latach podatkowych koszty finansowania dłużnego.
    W doktrynie i judykaturze ugruntowane jest stanowisko, że przepisy prawa podatkowego
    należy interpretować ściśle oraz zgodnie z ich literalnym brzmieniem (pierwszeństwo
    wykładni literalnej/gramatycznej).
    Przykładowo, w wyroku z dnia 15 listopada 2019 r., sygn. akt II FSK 3972/17, Naczelny Sąd
    Administracyjny wprost stwierdził, że: „Wskazać również należy na regułę, że wyjątków nie
    należy interpretować rozszerzająca (exceptiones non sunt extendendae). Zgodnie z tą
    zasadą nie można wykorzystywać systemowych i funkcjonalnych reguł interpretacyjnych
    do przełamania - przez rozszerzenie zakresu modyfikatora - jednoznacznego językowo
    przepisu modyfikującego przepis centralny (M. Zieliński, Wykładnia prawa. Zasady, reguły,
    wskazówki, Warszawa 2017, s. 302).
    Zatem, jeśli art. 15c ust. 19 ustawy o CIT nie przewiduje wyłączenia stosowania art. 15c
    ust. 18 ustawy o CIT w odniesieniu do kosztów finansowania dłużnego wyłączonych z

    kosztów uzyskania przychodów przez spółki wchodzące w skład PGK w czasie przed
    funkcjonowaniem podatkowej grupy kapitałowej to nie ma podstaw prawnych do ich
    wyłączenia.
    Co więcej, skoro przepis art. 15c ust. 19 ustawy o CIT zawiera zamknięty katalog wyjątków
    w zakresie stosowania art. 15c ust. 18 ustawy o CIT, to posiłkując się argumentacją z
    przeciwieństwa (argumentum a contrario) w pozostałych przypadkach reguła ta powinna
    obowiązywać, w tym również w przypadku zaliczenia kosztów finansowania dłużnego do
    kosztów podatkowych PGK.
    Art. 15c ust. 19 ustawy o CIT nie można interpretować rozszerzająco i rozciągać go na
    sytuacje nie objęte jego hipotezą, gdyż przepis ten nie odnosi się do kwestii rozliczania
    kosztów finansowania dłużnego przed powstaniem PGK.
    Ponadto, według Wnioskodawcy, odmienna wykładnia stanowiłaby de facto analogię na
    niekorzyść podatnika, która zarówno w doktrynie prawa podatkowego, jak i orzecznictwie
    sądów administracyjnych jest zakazana.
    Zakaz stosowania takiej wykładni został wyrażony expressis verbis w wyroku Naczelnego
    Sądu Administracyjnego z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt II FSK 568/20: „milczenie”
    ustawodawcy co do opodatkowania określonych zdarzeń faktycznych, niezależnie z
    jakiego powodu ono wynika, jest traktowane jako obszar wolny od opodatkowania i
    zakazane jest wówczas stosowanie analogii (podobnie ten sam sąd w wyroku z dnia 5
    lutego 2020 r., sygn. akt II FSK 675/18).
    Co więcej, ani organy podatkowe ani sądy administracyjne nie mają prawa zastępować
    ustawodawcy w tworzeniu prawa ani stosować wykładni prawotwórczej (wykładnia contra
    legem). Jak wynika z art. 217 Konstytucji RP, w polskim systemie podatkowym obowiązuje
    wyłączność ustawowa, tzn. bezpośrednio w ustawie powinny zostać uregulowane
    wszystkie istotne elementy podatkowoprawnego stanu faktycznego (por. wyroki
    Trybunału Konstytucyjnego z dnia 1 września 1998 r., sygn. U. 1/98).
    Istotne jest również to, że inna interpretacja komentowanych przepisów mogłaby
    doprowadzić do zaburzenia zasady budzenia zaufania podatników do organów
    podatkowych oraz państwa, które swoimi decyzjami reprezentują.
    Na koniec Wnioskodawca pragnie podkreślić, że kwestia wyłączenia możliwości zaliczenia
    do kosztów uzyskania przychodów przez PGK wydatków na finansowanie dłużne
    poniesionych przez jej członków przed utworzeniem PGK była przedmiotem analiz sądów
    administracyjnych, które potwierdzały taką możliwość, np. wyrok Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 listopada 2024 r., sygn. akt I SA/Po 366/24, w
    którym sąd skonstatował, że: „Istotnym jest przy tym, że wartość nadwyżki kosztów
    finansowania dłużnego w podatkowej grupie kapitałowej opiera się na wartości
    indywidualnie poniesionych kosztów przez poszczególnych członków grupy, do których
    należy zaliczyć także koszty finansowania dłużnego poniesione w poprzednich latach
    podatkowych przez spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej. W tym stanie
    rzeczy rację należy przyznać Skarżącej, że w realiach badanej sprawy koszty finansowania
    dłużnego poniesione przed powstaniem PGK przez jej członków, jako część kosztów
    Spółek wchodzących w skład tej grupy, powinny podlegać zaliczeniu do kosztów uzyskania
    przychodów przy uwzględnieniu limitów oraz terminów określonych w art. 15c ust. 18 u.p.
    d.o.p. Zdaniem Sądu, gdyby wolą ustawodawcy było ograniczenie prawa PGK do zaliczenia
    do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego poniesionych przez
    członków grupy przed jej powstaniem, wówczas takie ograniczenie zostałoby wprost
    uregulowane w ustawie, podobnie jak to ma miejsce w przypadku rozliczeń po
    zakończeniu funkcjonowania podatkowej grupy kapitałowej. (...) Wobec powyższego
    wbrew stanowisku wyrażonemu w zaskarżonej interpretacji, brak jest przeciwskazań do
    zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego, które
    zostały wyłączone z kosztów uzyskania przychodów przez Spółki z Grupy w latach
    poprzedzających rejestrację PGK, z uwagi na ograniczenia przewidziane w art. 15c ust. 1 u.

    p.d.o.p., przy uwzględnieniu limitów określonych w art. 15c ust. 1 i nast. u.p.d.o.p.
    właściwych dla PGK oraz terminów, o których mowa w art. 15c ust. 18 u.p.d.o.p. Na
    uwzględnienie zasługują zatem zarzuty obrazy prawa materialnego wskazanych w punkcie
    1 petitum skargi oraz przepisów O.p. i art. 217 Konstytucji RP”.
    Podsumowując, Zdaniem Wnioskodawcy, powstała w przyszłości PGK będzie uprawniona
    do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania dłużnego, które
    podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów Spółki Dominującej w latach
    podatkowych poprzedzających utworzenie PGK i które nie zostały uwzględnione w
    kosztach uzyskania przychodów w kolejnych latach podatkowych przez poszczególne
    spółki do momentu utworzenia PGK, z uwzględnieniem obowiązujących limitów i okresu
    zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 1a ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1074 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):
      Podatnikami mogą być również grupy co najmniej dwóch spółek prawa handlowego
      mających osobowość prawną, które pozostają w związkach kapitałowych, zwane
      dalej „podatkowymi grupami kapitałowymi”.
    W ustawie o CIT zawarto szczegółowe rozwiązania dotyczące rozliczeń podatkowych w
    ramach podatkowej grupy kapitałowej.
    W myśl art. 7a ust. 1 ustawy o CIT:
      W podatkowych grupach kapitałowych dochodem ze źródła przychodów jest
      nadwyżka sumy dochodów wszystkich spółek tworzących grupę uzyskanych z
      danego źródła przychodów nad sumą ich strat poniesionych z tego źródła
      przychodów. Jeżeli za rok podatkowy suma strat poniesionych z danego źródła
      przychodów przez spółki wchodzące w skład podatkowej grupy kapitałowej
      przekracza sumę dochodów uzyskanych z tego źródła, różnica stanowi stratę
      podatkowej grupy kapitałowej poniesioną ze źródła przychodów. Dochody i straty
      spółek oblicza się zgodnie z art. 7 ust. 2 i 3.
    Stosownie do postanowień art. 7 ust. 2 ustawy o CIT:
      Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b,
      art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego
      źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym.
      Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest
      stratą ze źródła przychodów.
    W myśl art. 15c ust. 1 ustawy o CIT:
      Podatnicy, o których mowa w art. 3 ust. 1, są obowiązani wyłączyć z kosztów
      uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego w części, w jakiej nadwyżka
      kosztów finansowania dłużnego przekracza wyższą ze wskazanych kwot:
      1) kwotę 3 000 000 zł albo
      2) kwotę obliczoną według następującego wzoru:
      [(P – Po) – (K – Am – Kfd)] x 30%
      w którym poszczególne symbole oznaczają:
      P -zsumowaną wartość przychodów ze wszystkich źródeł przychodów, z których
      dochody podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym,
      Po - przychody o charakterze odsetkowym,

      K - sumę kosztów uzyskania przychodów bez pomniejszeń wynikających z niniejszego
      ustępu,
      Am - odpisy amortyzacyjne, o których mowa w art. 16a-16m, zaliczone w roku
      podatkowym do kosztów uzyskania przychodów,
      Kfd - zaliczone w roku podatkowym do kosztów uzyskania przychodów koszty
      finansowania dłużnego nieuwzględnione w wartości początkowej środków trwałych
      oraz wartości niematerialnych i prawnych, przed dokonaniem pomniejszeń
      wynikających z niniejszego ustępu.
    Zgodnie z art. 15c ust. 2 ustawy o CIT:
      W przypadku podatkowych grup kapitałowych kwota obliczona zgodnie z ust. 1
      zwiększa dochód (zmniejsza stratę) podatkowej grupy kapitałowej. Przepis ust. 7
      stosuje się odpowiednio.
    Stosownie do postanowień art. 15c ust. 11 ustawy o CIT:
      W przypadku podatkowej grupy kapitałowej przy wyliczaniu nadwyżki kosztów
      finansowania dłużnego nie bierze się pod uwagę także kosztów finansowania
      dłużnego i przychodów o charakterze odsetkowym wynikających z umów, których
      stroną są wyłącznie spółki wchodzące w skład takiej grupy.
    W świetle art. 15c ust. 15 ustawy o CIT:
      W przypadku podatkowej grupy kapitałowej kwota wskazana w ust. 1 pkt 1 odnosi
      się do podatkowej grupy kapitałowej.
    Jak wynika z art. 15c ust. 2 i 15 ustawy o CIT, w przypadku podatkowych grup kapitałowych
    kwota obliczona zgodnie z ust. 1, zwiększa dochód (zmniejsza stratę) podatkowej grupy
    kapitałowej oraz odnosi się do PGK.
    W myśl art. 15c ust. 18 ustawy o CIT:
      Koszty finansowania dłużnego wyłączone w roku podatkowym z kosztów uzyskania
      przychodów zgodnie z ust. 1 podlegają zaliczeniu do takich kosztów w następnych 5
      latach podatkowych, zgodnie z zasadami określonymi w ust. 1-17 oraz w ramach
      obowiązujących w danym roku limitów wynikających z tych przepisów.
    Zasada ta – w myśl art. 15c ust. 19 pkt 2 ustawy o CIT – nie znajduje zastosowania w
    stosunku do spółek wchodzących uprzednio w skład podatkowej grupy kapitałowej – w
    odniesieniu do kosztów finansowania dłużnego wyłączonych z kosztów uzyskania
    przychodów w czasie funkcjonowania tej podatkowej grupy.
    Jak wynika z opisu sprawy Wnioskodawca jest spółką z ograniczoną odpowiedzialnością,
    podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Posiada udziały w spółkach
    zależnych, które prowadzą działalność gospodarczą m.in. w zakresie (...).
    W odniesieniu do spółek zależnych Wnioskodawca pełni funkcję tzw. aktywnej spółki
    holdingowej. Spółka świadczy usługi wsparcia na rzecz spółek zależnych, w tym m.in. w
    zakresie (...). Spółka nabywa także udziały w spółkach zależnych, tj. poszukuje atrakcyjnych
    spółek do nabycia, przeprowadza ich analizy, prowadzi negocjacje, itp. Wnioskodawca
    posiada bezpośredni udział w kapitale zakładowym spółek zależnych będących spółkami
    kapitałowymi w rozumieniu Kodeksu spółek handlowych, mającymi siedzibę w Polsce.
    Planowane jest utworzenie podatkowej grupy kapitałowej, o której mowa w art. 1a ust. 1
    ustawy o CIT, w której spółką dominującą w rozumieniu art. 1a ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o
    CIT będzie Wnioskodawca.
    W skład PGK wejdą spółki zależne w stosunku do których Wnioskodawca dysponuje co
    najmniej 75% bezpośrednim udziałem w kapitale zakładowym tych spółek, przy czym
    Wnioskodawca nie wyklucza, że do momentu zawarcia umowy o utworzeniu PGK Spółka
    stanie się właścicielem udziałów (akcji) innych spółek z siedzibą w Polsce, które mogą

    również stać się stroną umowy o utworzeniu PGK, w których kapitale zakładowym będzie
    posiadała co najmniej 75% bezpośredni udział.
    W latach podatkowych poprzedzających utworzenie PGK Wnioskodawca był zobowiązany
    do wyłączenia z kosztów uzyskania przychodów nadwyżki kosztów finansowania dłużnego
    przekraczającej limit określony w art. 15c ust. 1 ustawy o CIT. Jednocześnie, do chwili
    utworzenia PGK Spółka nie dokonała w całości lub w części zaliczenia tych kwot do
    kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15c ust. 18 ustawy o CIT
    Przedmiotem Państwa wątpliwości jest ustalenie czy po utworzeniu PGK będzie ona mogła
    zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów koszty finansowania dłużnego, które podlegały
    wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy w latach podatkowych
    poprzedzających utworzenie PGK i które nie zostały uwzględnione w kosztach uzyskania
    przychodów w kolejnych latach podatkowych przez Spółkę do momentu utworzenia PGK,
    z uwzględnieniem obowiązujących limitów i okresu zgodnie z art. 15c ust. 18 ustawy o CIT.
    Jak wskazano powyżej art. 15c ust. 18 ustawy o CIT nie stosuje się m.in. do spółek
    wchodzących uprzednio w skład podatkowej grupy kapitałowej – w odniesieniu do
    kosztów finansowania dłużnego wyłączonych z kosztów uzyskania przychodów w czasie
    funkcjonowania tej podatkowej grupy. Zatem przepis ten nie znajdzie zastosowania w
    analizowanej sprawie, bowiem Wnioskodawca nie wchodził uprzednio w skład podatkowej
    grupy kapitałowej, lecz był spółką niezależną.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazać należy, że ustawodawca nie przewidział
    szczególnych rozwiązań dla spółki, która przed wejściem w skład PGK nie odliczyła
    wszystkich kosztów finansowania dłużnego. Podkreślić należy, że przepis art. 15c ustawy o
    CIT przewiduje szczególne zasady rozliczeń kosztów finansowania dłużnego dla PGK. Takie
    szczególne zasady przewidują przepisy ust. 2, 11, 15, 19 art. 15c ustawy o CIT. Zatem
    nieuprawnione byłoby wskazywanie na prawo do kontynuacji odliczeń kosztów, które
    zostały poniesione przez spółkę przed jej wstąpieniem do PGK, przez taką PGK, z uwagi na
    odmienność zasad rozliczeń przyznanych PGK w stosunku do pozostałych podatników.
    W świetle powyższego Państwa stanowisko, zgodnie z którym powstała w przyszłości PGK
    będzie uprawniona do zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów kosztów finansowania
    dłużnego, które podlegały wyłączeniu z kosztów uzyskania przychodów Wnioskodawcy w
    latach podatkowych poprzedzających utworzenie PGK i które nie zostały uwzględnione w
    kosztach uzyskania przychodów w kolejnych latach podatkowych przez poszczególne
    spółki do momentu utworzenia PGK, z uwzględnieniem obowiązujących limitów i okresu –
    należało uznać za nieprawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Państwa i stanu
    prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    stanu faktycznego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym,
    w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu
    sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    W odniesieniu do powołanych przez Państwa wyroków sądów należy stwierdzić, że zostały
    wydane w indywidualnych sprawach podmiotów i nie wiążą w sprawie będącej
    przedmiotem wniosku. Zostały wydane w określonym stanie faktycznym i w tych
    sprawach rozstrzygnięcia w nich zawarte są wiążące, nie mogą one zatem przesądzać o
    niniejszym rozstrzygnięciu. Natomiast organy mimo, że w ocenie indywidualnych spraw
    podatników posiłkują się wydanymi wyrokami sądów administracyjnych, to nie mają
    możliwości zastosowania ich wprost z tego powodu, że nie stanowią one materialnego
    prawa podatkowego. Każdą sprawę organ jest zobowiązany rozpatrywać indywidualnie.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
      Państwo do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
      będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności
      będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j.
    Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA) w terminie
    trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.