Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPBI/1/415-1290/10/ESZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2011-03-15
Teza: Czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza obejmująca m.in. usługi świadczenia dyżurów lekarskich kontraktowych może być opodatkowana na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych tj. podatkiem liniowym według stawki 19%?
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-pozarolnicza działalność gospodarcza; lekarze; opodatkowanie-forma opodatkowania; podatek-podatek liniowy
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 20 grudnia 2010r. (data wpływu do tut. Biura 27 grudnia 2010r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 19% stawki tzw. podatku liniowego do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 27 grudnia 2010r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zastosowania 19% stawki tzw. podatku liniowego do opodatkowania dochodów uzyskiwanych z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Wnioskodawca jest zatrudniony na podstawie stosunku pracy na stanowisku zastępcy kierownika Działu Medycyny Paliatywnej Centrum Onkologii. Ponadto prowadzi działalność gospodarczą - prywatną praktykę lekarską. W ramach stosunku pracy, do zakresu obowiązków Wnioskodawcy (zgodnie z zawartą umową o pracę) należy:

*   staranne prowadzenie dokumentacji medycznej pacjentów powierzonych jego opiece,
*   przygotowywanie dokumentów niezbędnych przy wypisie lub w razie śmierci pacjenta oraz przygotowywanie wyciągów z historii choroby,
*   przeprowadzanie wstępnego obchodu, uczestniczenie w obchodzie prowadzonym przez Kierownika Działu, referowanie stanu zdrowia pacjentów powierzonych jego pieczy oraz notowanie podczas obchodu zleceń Kierownika Działu,
*   udzielanie świadczeń zdrowotnych w Poradni będącej integralną częścią Działu,
*   branie udziału w naradach lekarskich,
*   zapisywanie leków w receptariuszach i przedstawianie ich do podpisu Kierownika Działu,
*   udzielanie na zlecenie Kierownika Działu rodzinom informacji o stanie zdrowia pacjentów,
*   wykonywanie zabiegów zleconych przez Kierownika Działu,
*   przestrzeganie zasad etyczno - deontologicznych,
*   przestrzeganie zasad sanitarno - epidemiologicznych, utrzymywanie porządku i czystości na swoim stanowisku pracy.

Z kolei w ramach prowadzonej prywatnej praktyki lekarskiej, Wnioskodawca uzyskuje przychody z tytułu wizyt prywatnych w gabinecie lekarskim, badań lekarskich i orzecznictwa dla firm, prowadzenia badań klinicznych i badań obserwacyjnych, oceniania bezpieczeństwa i skuteczności terapii, konsultacji onkologicznych w ramach "Programu profilaktyki raka piersi", szkoleń i wykładów dla firm farmaceutycznych oraz dyżurów lekarskich kontraktowych. W ramach dyżurów lekarskich kontraktowych, na podstawie umowy zawartej ze Centrum Onkologii, Wnioskodawca udziela świadczeń zdrowotnych w zakresie medycyny paliatywnej. Zgodnie z zawartą umową Wnioskodawca w czasie pełnienia dyżurów wykonuje (tylko) czynności służące zachowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia pacjentów. W ramach świadczonych dyżurów lekarskich kontraktowych, Wnioskodawca dokonuje również wpisów w dokumentacji medycznej pacjentów.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy prowadzona przez Wnioskodawcę działalność gospodarcza obejmująca m.in. usługi świadczenia dyżurów lekarskich kontraktowych może być opodatkowana na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. „podatkiem liniowym” według stawki 19%?

Zdaniem Wnioskodawcy, uzyskiwane przez niego dochody z tytułu świadczenia kontraktowych dyżurów lekarskich w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być opodatkowane zgodnie z zasadami określonymi w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej jako: ustawa).

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy, dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza) są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania przewidzianych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 9a ust. 2 ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są zobowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Zgodnie z art. 9a ust. 4 ustawy, wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Stosowanie do treści art. 9a ust. 3, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadających czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym - w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

Zatem możliwość opodatkowania podatkiem liniowym jest wyłączona w stosunku do podatników, którzy uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik wykonuje w ramach stosunku pracy. A contrario, dopuszczalne jest opodatkowanie podatkiem liniowym przychodów z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego pracodawcy, jeżeli są różne od tych, które są wykonywane w ramach stosunku pracy. Dla określenia, czy usługi te odpowiadają czynnościom wchodzącym w zakres wykonywanej pracy, istotna jest klasyfikacja statystyczna tych usług i prowadzonej przez podatnika działalności. Fakt, że wykonywanie zawodu lekarza polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych, w szczególności badaniu stanu zdrowia, rozpoznawaniu chorób i zapobieganiu im, leczeniu i rehabilitacji chorych, udzielaniu porad lekarskich, a także wydawaniu opinii i orzeczeń lekarskich (art. 2 ust. 1 ustawy o zawodzie lekarza) nie oznacza, że świadczenia zdrowotne rozumiane jako działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich wykonywania, w szczególności związane z badaniem, poradą lekarską i leczeniem (art. 3 pkt 1 i 2 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej) realizowane przez lekarza, jako pracownika lub podmiot prowadzący działalność gospodarczą mają zawsze ten przedmiot, zakres czy sposób prowadzenia lub ich udzielania.

Twierdzenie, że czynności polegające m.in. na wykonywaniu czynności służących zachowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia pacjentów w ramach dyżurów lekarskich są tożsame z czynnościami podejmowanymi w ramach stosunku pracy a polegającymi na ogólnej opiece szpitalnej nad pacjentami poprzez m.in. (zgodnie z zakresem czynności wynikającym z umowy o pracę) prowadzenie i przygotowywanie dokumentacji medycznej, przeprowadzanie wstępnego obchodu i uczestniczenie w nim, udzielanie świadczeń zdrowotnych w poradni, branie udziału w naradach, zapisywanie leków, informowanie o stanie zdrowia pacjentów, jest błędne. Istotą pracy etatowej na oddziale jest ustalanie planu leczenia, modyfikowanie dawek leków, włączanie nowych leków, umawianie i przeprowadzanie konsultacji, interpretowanie wyników badań i zlecanie kolejnych – przydatnych choremu, prowadzenie wpisów do dokumentacji medycznej. Natomiast istotą pracy na dyżurze lekarskim jest interwencja w sytuacjach zagrażających życiu i przy ewidentnym pogorszeniu stanu zdrowia, a więc nie mieści się w konkretnych ramach czasowych i trudno mówić o jakimkolwiek planowaniu.

Co prawda, Wnioskodawca wykonuje swoje zadania wynikające ze stosunku pracy oraz świadczy usługi w postaci kontraktowych dyżurów lekarskich na rzecz tego samego szpitala, jednakże ta okoliczność sama w sobie nie przesądza o zaistnieniu przesłanki wyłączającej stosowanie opodatkowania z art. 30c ustawy. Wykonywanie przez lekarza prowadzącego indywidualną praktykę lekarską działalności gospodarczej na rzecz szpitala, aktualnego pracodawcy, w postaci świadczenia usług polegających na udzielaniu określonych w łączącej strony umowie cywilnoprawnej świadczeń zdrowotnych na rzecz osób do nich uprawnionych, nie odpowiada czynnościom wykonywanym przez lekarza (Wnioskodawcę) w ramach stosunku pracy, o ile umowa o pracę nie obejmuje tego rodzaju czynności.

Dopiero ustalenie, że świadczone w ten sposób usługi na rzecz szpitala odpowiadają czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy, wyłącza możliwość opodatkowania podatkiem liniowym dochodów uzyskanych z tak prowadzonej działalności gospodarczej. W realiach niniejszej sprawy stosunek pracy nie obejmuje tylko czynności służących zachowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia pacjentów, a więc trudno uznać, że świadczenie takich usług odpowiada czynnościom wykonywanym w ramach zatrudnienia w oparciu o umowę o pracę. Warto przy tym zauważyć, że praca świadczona na podstawie zawartej umowy o pracę, obejmuje ogólną opiekę szpitalną (co jest pojęciem znacznie szerszym) oraz przyjmowanie pacjentów w poradni przyszpitalnej. Z kolei lekarz prowadzący indywidualną praktykę lekarską nie świadczy usług szpitalnych i nie prowadzi działalności w zakresie szpitalnictwa. Usługi i działalność w tym zakresie prowadzą m.in. szpitale.

Zwrot „odpowiadający czynnościom wykonywanym w ramach stosunku pracy” należy odnieść do czynności zatrudnienia obowiązków powierzonych przez pracodawcę i wykonywanych faktycznie przez pracownika na konkretnym stanowisku pracy, a nie do wszystkich czynności jakie pracownik może wykonywać np. z racji posiadanych kwalifikacji. W przepisie art. 9a ust. 3 ustawy, nie ma mowy o czynnościach innych niż wykonywanych w ramach stosunku pracy. W sytuacji, gdy stosunek pracy lekarza (Wnioskodawcy) obejmuje wyłącznie wykonywanie obowiązków na konkretnym stanowisku, zakres tych obowiązków i wynikające z nich czynności, a nie faktycznie podejmowane działania w ramach tych czynności, stanowi o zastosowaniu art. 9a ust. 3 ustawy. Tym samym usługi zdrowotne świadczone przez lekarza prowadzącego działalność gospodarczą w formie indywidualnej praktyki lekarskiej na rzecz szpitala, w którym jest zatrudniony, wyłączają możliwość opodatkowania tak uzyskanych przychodów na podstawie art. 30c ustawy tylko wówczas, gdy usługi te odpowiadają czynnościom wykonywanym w ramach istniejącego stosunku pracy. Jeżeli natomiast praca świadczona przez lekarza, jako pracownika szpitalowi, jako pracodawcy nie obejmuje czynności wchodzących w zakres łączącej obie strony umowy cywilnoprawnej (dyżurów lekarskich), to nie można uznać, że usługi świadczone przez lekarza na rzecz szpitala, nie obejmujące lecznictwa szpitalnego, są tożsame z czynnościami wykonywanymi w ramach stosunku pracy. Ponadto samo przyjęcie, że lekarz, co wynika ze specyfiki wykonywanego zawodu, leczy - czy to w ramach stosunku pracy czy indywidualnej praktyki lekarskiej, prowadziłoby do błędnego twierdzenia, że są to czynności tożsame i odpowiadają sobie nawzajem.

Warto również podkreślić, iż sprawowanie dyżurów lekarskich na podstawie umowy cywilnoprawnej, nad pacjentami objętymi opieką szpitalną (w ramach stosunku pracy) nie ma istotnego znaczenia dla zaistnienia przesłanki z art. 9a ust. 3 ustawy, gdyż samo sprawowanie dyżurów kontraktowych polegających na wykonywaniu czynności służących zachowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, nie może z przyczyn faktycznych odpowiadać czynnościom szpitalnym wykonywanym w ramach stosunku pracy. Wyłączenie, o którym mowa w art. 9a ust. 3 ustawy, nie dotyczy przecież posiadanych kwalifikacji, uprawnień, czy wypełniania obowiązków koniecznych do wykonywania określonego zawodu, lecz jest ograniczone do konkretnych czynności wykonywanych w ramach stosunku pracy przez podatnika świadczącego usługi na rzecz pracodawcy.

Leczenie szpitalne, leczenie w poradni, czy sprawowanie dyżurów lekarskich mimo, że często wymagają podejmowania tych samych lub podobnych procedur, działań czy środków leczniczych, zawierających się w czynności „leczenia", nie są tożsame.

Na poparcie swojego stanowiska Wnioskodawca powołał wyrok WSA w Gliwicach z dnia 6 kwietnia 2009r. sygn. akt I SA/Gl 1001/08.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Na wstępie zaznaczyć należy, iż z uwagi na fakt, iż przedmiotem złożonego wniosku jest zdarzenie przyszłe, niniejszą interpretację oparto o przepisy prawa podatkowego, w brzmieniu obowiązującym w 2011r., tj. obowiązującym w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2010r. Nr 51 poz. 307 ze zm.), dochody osiągnięte przez podatników ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (pozarolnicza działalność gospodarcza), są opodatkowane na zasadach określonych w art. 27, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, chyba że podatnicy złożą właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

W myśl art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania, a jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego - do dnia poprzedzającego dzień rozpoczęcia tej działalności, nie później jednak niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.

Zgodnie z art. 9a ust. 4 ww. ustawy, wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Stosownie do treści art. 9a ust. 3 ww. ustawy, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadające czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym, w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.

W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30 i 30d, wynosi 19 % podstawy obliczenia podatku.

Zgodnie z powyższym, możliwość opodatkowania „podatkiem liniowym” jest wyłączona w stosunku do podatników, którzy uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik, lub przynajmniej jeden z jego wspólników (w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki osobowej), wykonywał, bądź wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.

Podkreślenia wymaga fakt, iż w świetle wyżej wskazanego przepisu wykonywanie przez podatnika w ramach prowadzonej działalności gospodarczej jakiejkolwiek usługi, obejmującej swoim zakresem chociażby część czynności wykonywanych na rzecz pracodawcy w ramach stosunku pracy, wyklucza możliwość opodatkowania tzw. podatkiem liniowym. Istotnym na gruncie przedmiotowej sprawy jest zatem zdefiniowanie jakiego rodzaju czynności wykonuje Wnioskodawca w ramach stosunku pracy oraz w ramach prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca jest zatrudniony na stanowisku zastępcy kierownika Działu Medycyny Paliatywnej Centrum Onkologii, a do jego obowiązków w ramach stosunku pracy należy: staranne prowadzenie dokumentacji medycznej pacjentów powierzonych jego opiece, przygotowywanie dokumentów niezbędnych przy wypisie lub w razie śmierci pacjenta oraz przygotowywanie wyciągów z historii choroby, przeprowadzanie wstępnego obchodu, uczestniczenie w obchodzie prowadzonym przez Kierownika Działu, referowanie stanu zdrowia pacjentów powierzonych jego pieczy oraz notowanie podczas obchodu zleceń Kierownika Działu, udzielanie świadczeń zdrowotnych w Poradni będącej integralną częścią Działu, branie udziału w naradach lekarskich, zapisywanie leków w receptariuszach i przedstawianie ich do podpisu Kierownika Działu, udzielanie na zlecenie Kierownika Działu rodzinom informacji o stanie zdrowia pacjentów, wykonywanie zabiegów zleconych przez Kierownika Działu, przestrzeganie zasad etyczno - deontologicznych, przestrzeganie zasad sanitarno - epidemiologicznych, utrzymywanie porządku i czystości na swoim stanowisku pracy.

Natomiast w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, Wnioskodawca udziela m.in. świadczeń zdrowotnych w zakresie medycyny paliatywnej. Zgodnie z zawartą w ramach tej działalności gospodarczej umową Wnioskodawca w czasie pełnienia dyżurów w ww. Centrum Onkologii, wykonuje (tylko) czynności służące zachowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia pacjentów. W ramach świadczonych dyżurów lekarskich kontraktowych, Wnioskodawca dokonuje również wpisów w dokumentacji medycznej pacjentów.

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, iż jeżeli w istocie czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy, nie są tożsame z czynnościami, które będzie wykonywać na podstawie umowy kontraktowej, tj. z udzielanymi świadczeniami zdrowotnymi w zakresie medycyny paliatywnej, a zatem nie będą zachodzić okoliczności, o których mowa w art. 9a ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, to dochody uzyskiwane przez Wnioskodawcę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej mogą być opodatkowane tzw. podatkiem liniowym, na zasadach określonych w art. 30c tej ustawy.

Jednakże wskazać należy, iż ocena w tym zakresie wymaga wiedzy specjalistycznej i może nastąpić w toku ewentualnego postępowania podatkowego. Jednak mając na uwadze treść przepisu art. 14b Ordynacji podatkowej, w przedmiotowej sprawie tut. organ wydając interpretację prawa podatkowego nie jest uprawniony do przeprowadzenia postępowania dowodowego, które wskazałoby na fakt, czy czynności wykonywane przez Wnioskodawcę w ramach stosunku pracy, są tożsame z czynnościami, które będzie wykonywać w ramach prowadzonej działalności gospodarczej na podstawie umowy kontraktowej. Do postępowania w sprawie wydania pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego nie mają bowiem zastosowania przepisy o postępowaniu podatkowym, a postępowanie dowodowe jest częścią postępowania podatkowego.

Opodatkowanie wykonywanych usług tzw. podatkiem liniowym leży natomiast w interesie podatnika, więc to po jego stronie spoczywa obowiązek wykazania, iż nie spełnia przesłanek wynikających z art. 9a ust. 3 ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach, ul. Prosta 10, 25-366 Kielce, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.