Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDWL.4011.12.2025.2.DK
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-07-10
Teza: Skutki podatkowe umorzenia części kredytu w ramach
zawartej ugody z bankiem.
Słowa kluczowe: hipoteka
kredyt-kredyt mieszkaniowy
przychód-przychody z innych źródeł
ugody
wierzytelność-umorzenie wierzytelności
zaniechanie-zaniechanie poboru podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-Podmiot i przedmiot opodatkowania
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody z innych źródeł.
1

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychody.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 1-art. 9-ust. 2
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 9
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 11-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 20-ust. 1
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 3-art. 21-ust. 25-pkt 1

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 kwietnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 30 kwietnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 17 czerwca 2025 r. (wpływ 23 czerwca 2025 r.) –
    w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    W dniu (...) marca 2008 r., Wnioskodawca wraz z ES (żona) oraz córką JR zawarli umowę
    kredytu mieszkaniowego (...) na kwotę (...) CHF. Kredyt został wypłacony w transzach. Za
    środki uzyskane z kredytu JR nabyła 1 mieszkanie. Wnioskodawca wraz z żoną nabyli 9
    mieszkań. Posiadają oni po 1/2 udziału w nieruchomości z uwagi na rozdzielność
    majątkową.
    Na dzień (...) września 2023 r., Wnioskodawca wpłacił do Banku kwoty: (...) CHF – tytułem
    odsetek (...) – tytułem odsetek karnych (...) CHF – tytułem kapitału.
    W dniu (...) grudnia 2023 r., została zawarta Ugoda z (...) Bank (...). Jak wynika to z treści
    ugody na dzień (...).12.2023 r., saldo zadłużenia kredytobiorcy wynosiło (...) CHF. W ramach
    ugody kredytobiorcy wpłacili do Banku kwotę (...) zł, a Bank zwolnił Kredytobiorców z
    długu w pozostałym zakresie. W kwietniu 2024 roku Wnioskodawca otrzymał PIT-11 z
    Banku gdzie została wskazana kwota (...) PLN jako umorzenie zobowiązania.
    W uzupełnieniu wniosku Wnioskodawca udzielił odpowiedzi na poniższe pytania.
    1) Jaki dokładnie cel zaciągnięcia wskazanego we wniosku kredytu mieszkaniowego
      został wpisany w umowie kredytowej zawartej w 2008 r. z bankiem? Czy jest to kredyt
      mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt
      1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.
      z 2025 r. poz. 163 ze zm.)?
    Odp. W umowie kredytu jako cel kredytu został wskazany zakup lokali mieszkalnych na
    rynku pierwotnym. Był to kredyt mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o
    których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. 2/9 poz. 163 ze zm.).
    2) Czy z umowy kredytowej wynika, że kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na
      realizację/zakup więcej niż jednej inwestycji mieszkaniowej?
      Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
      inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
      1) jednego gospodarstwa domowego albo
      2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
      mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
      fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
      podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o
      podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2023 r. poz. 1774 i 1843).

    Odp. Z treści umowy kredytowej wynika, iż został on zaciągnięty na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej.
    3) Czy zakupione przez Pana za środki uzyskane z kredytu mieszkania zostały nabyte na
      podstawie odrębnych aktów notarialnych i posiadały odrębne księgi wieczyste?
    Odp. Mieszkania zostały nabyte w oparciu o jeden Akt Notarialny z dnia (...) sierpnia 2010
    roku. (...) nr (...). Dla lokali zostały założone odrębne księgi wieczyste. Jeśli Organ uzna za
    potrzebne Wnioskodawca ma możliwość dosłania skanu ww. aktu.
    4) Jeżeli kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji
      mieszkaniowej, to proszę wskazać:
    a) czy całość środków uzyskanych w związku z kredytem mieszkaniowym została
      przeznaczona na cele mieszkaniowe, jeśli nie to prosimy wskazać na jaki cel zostały
      przeznaczone pozostałe środki pieniężne;
      Odp. W związku ze wzrostem kursu CHF oraz faktem, iż Wnioskodawca był stroną
      umowy kredytu denominowanego otrzymał on nadwyżkę w wysokości (...) PLN, która
      to została przeznaczona na wykończenie mieszkań. Powyższe wynika z zaświadczenia
      Banku, które to zostało przedłożone do pierwotnego wniosku. Pozostałe transze
      zostały przekazane przez Bank do dewelopera.
    b) czy nieruchomość, której dotyczył kredyt mieszkaniowy jest położona w Polsce lub
      innym państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie należącym do
      Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji Szwajcarskiej;
      Odp. Nieruchomość jest położona w Polsce.
    c) czy bank, z którym zawarł Pan umowę kredytową dotyczącą kredytu mieszkaniowego
      był podmiotem, którego działalność podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru
      nad rynkiem finansowym, uprawnionym do udzielania kredytów na podstawie
      odrębnych ustaw regulujących zasady funkcjonowania takich podmiotów;
      Odp. Tak.
    d) co składa się na kwotę zadłużenia, które umorzył bank, w szczególności czy są to:
      kwota kredytu mieszkaniowego (kapitału), odsetki (w tym odsetki skapitalizowane, i
      prowizje), opłaty (jeśli tak to czy ich poniesienie było niezbędne do zawarcia umowy
      kredytu), inne należności (proszę podać jakie?);
      Odp. Na umorzoną kwotę składały się raty kapitałowe oraz odsetkowe. Wynika to z
      treści ugody.
    e) czy kredyt został zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub
      udziale w nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w
      takim prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
      udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
      mieszkaniowej lub udziale w takim prawie;
      Odp. Tak, na lokalach została ustanowiona hipoteka.
    f) na jakiej konkretnie nieruchomości (prawie majątkowym) kredyt hipoteczny został
      zabezpieczony hipoteką − prosimy wskazać miejsce położenia tej nieruchomości i tytuł
      prawny przysługujący do niej;
      Odp. Hipoteka została ustanowiona na wszystkich lokalach nabytych przez
      Wnioskodawcę. Nieruchomości położone w Krakowie. Wnioskodawca jest
      współwłaścicielem w 1/2 udziału w nieruchomości.
    g) czy zgodnie z zawartą w 2008 r. umową kredytową wszyscy kredytobiorcy
      odpowiadają za spłatę kredytu solidarnie, a więc do pełnej wysokości;
      Odp. Tak, wszyscy kredytobiorcy odpowiadali za dług solidarnie.

    h) czy umorzenie kredytu przez bank dotyczyło wszystkich współkredytobiorców i
      skutkowało wygaśnięciem zobowiązania wobec banku w całości po stronie każdego ze
      współkredytobiorców odpowiadających solidarnie za dług;
      Odp. Tak, umorzenie dotyczyło wszystkich kredytobiorców.
    i) czy w przeszłości korzystał Pan z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych
      wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej
      inwestycji mieszkaniowej?
      Odp. Wnioskodawca nie korzystał w przeszłości z zaniechania poboru podatku od kwot
      umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    Pytania
    1) Czy umorzona kwota wskazana przez Bank w PIT-11 podlega opodatkowaniu, a jeśli
      tak to w jakim zakresie?
    2) Czy wnioskodawcy PS przysługuje, a jeśli tak to w jakim zakresie prawo do
      skorzystania z zaniechania poboru podatku w zakresie umorzonej kwoty zgodnie z
      Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania
      poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z
      kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe?
    Pytanie nr 2 wynika z uzupełnienia wniosku.
    Pana stanowisko w sprawie
    Ad. 1.
    W ocenie Wnioskodawcy umorzona przez Bank kwota nie stanowi przychodu
    Wnioskodawcy i nie podlega opodatkowaniu.
    Ad. 2.
    W ocenie Wnioskodawcy przysługuje mu prawo do skorzystania ze zwolnienia albowiem
    nigdy wcześniej nie korzystał ze zwolnienia. W ocenie Wnioskodawcy w analizowanej
    sytuacji ma zastosowanie regulacja wynikająca z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia
    11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych
    dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele
    mieszkaniowe. W tym przypadku, zgodnie z ugodą, nastąpiła zapłata kwoty (...) pln na
    rzecz Banku. Wnioskodawca nie otrzymał żadnej kwoty tytułem zwrotu.
    W ocenie Wnioskodawcy wskazać należy, że umorzona kwota nie będzie stanowić dla
    niego przychodu. Czynność ta nie spowoduje uzyskania przez Wnioskodawcę
    przysporzenia majątkowego, wzrostu majątku. Pieniądze te nie będą jego przychodem w
    rozumieniu art. 11 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Umorzenie nie
    będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku dochodowym od osób
    fizycznych. Tym samym, nie będzie miał obowiązku rozliczenia tych środków dla celów
    podatkowych.
    Własne stanowisko do pytania nr 2 wynika z uzupełnienia wniosku.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.) jest zasada
    powszechności opodatkowania, która wyrażona została w art. 9 ust. 1 tej ustawy.
    Zgodnie z jego treścią:

    Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
    wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których
    na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    Z powyższego przepisu wynika reguła, że każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną
    podlega opodatkowaniu, wyjątkiem zaś jest sytuacja, gdy dochód opodatkowaniu nie
    podlega. Wyjątki od omawianej zasady dotyczą:
    - dochodów, które zostały wprost wymienione przez ustawodawcę w art. 21, 52, 52a i 52c
      ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jako zwolnione z podatku oraz
    - dochodów, od których zaniechano poboru podatku w drodze rozporządzenia ministra
      właściwego do spraw finansów publicznych wydanego na podstawie art. 22 ustawy
      Ordynacja podatkowa (rozporządzenie takie może być wydane w przypadkach
      uzasadnionych interesem publicznym lub ważnym interesem podatników).
    W myśl art. 9 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem
    opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb,
    art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z
    wszystkich źródeł przychodów.
    Stosownie do art. 9 ust. 2 ww. ustawy:
    Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c,
    art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy
    przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym.
    Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła
    przychodów.
    Jak stanowi art. 11 ust. 1 cytowanej ustawy:
    Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji
    praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b,
    art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w
    roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych
    świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.
    Z przedstawionych przepisów wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od
    osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną.
    Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów ze źródła nad
    kosztami jego uzyskania. Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu.
    Ten z kolei definiowany jest przez ustawodawcę, czemu dał wyraz w art. 11 ust. 1 ww.
    ustawy, jako otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym
    pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych
    nieodpłatnych świadczeń. Niemniej jednak z definicji tej wywieść można również, że za
    przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym
    przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) o
    charakterze definitywnym, niemające charakteru zwrotnego.
    Za przychody należy zatem uznać każdą formę przysporzenia majątkowego, zarówno
    formę pieniężną jak i niepieniężną, w tym nieodpłatne świadczenia otrzymane przez
    podatnika. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje
    każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i
    zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie
    majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.
    O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych
    można więc mówić w każdej sytuacji gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania
    określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też
    innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia

    powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje
    określone przysporzenie majątkowe.
    Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem, przysporzeniem majątkowym i przychodem w
    rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych są nie tylko
    aktywa, które ulegają zwiększeniu u podatnika, ale także zmniejszenie jego pasywów.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła
    przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł. Stosownie
    do przepisów tej ustawy odrębnym źródłem przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt
    9:
    Inne źródła.
    W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:
    Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, uważa się w
    szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego
    wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu
    przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z
    tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z
    indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz
    osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z
    ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu
    umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14,
    dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów
    określonych w art. 12-14 i art. 17.
    Użycie w powyższym przepisie sformułowania „w szczególności”, wskazuje, że definicja
    przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii
    zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie art. 20 ust. 1 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z tym każde świadczenie mające
    realną korzyść finansową, o ile nie stanowi konkretnej kategorii przychodu zaliczanego do
    jednego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8b ww. ustawy, jest dla
    świadczeniobiorcy przychodem z innych źródeł.
    Przystępując do oceny skutków podatkowych zwolnienia Pana z długu (umorzenia
    zadłużenia) wynikającego z zaciągniętego przez Pana kredytu, wskazuję, że instytucja
    kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo
    bankowe (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1646 ze zm.).
    Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:
    Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas
    oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a
    kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w
    umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych
    terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo.
    Z kolei umorzenie wierzytelności następuje w przypadku zwolnienia z długu, czyli
    zrzeczenia się przez wierzyciela prawa do wierzytelności, bez uzyskania świadczenia ze
    strony dłużnika. Takie zrzeczenie się, pod warunkiem, że dłużnik je przyjmie, powoduje, że
    zobowiązanie wygasa.
    Zgodnie bowiem z instytucją zwolnienia z długu uregulowaną w art. 508 ustawy z dnia 23
    kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
    Zobowiązanie wygasa, gdy wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie
    przyjmuje.

    Tak więc, dla umorzenia wierzytelności konieczna jest zgoda dłużnika (np. uzyskana w
    wyniku ugody, czy poprzez oświadczenie).
    Z wyżej wymienionego przepisu Kodeksu cywilnego wynika wprost, że w sytuacji gdy
    wierzyciel zwalnia dłużnika z długu, a dłużnik zwolnienie przyjmuje dochodzi do
    wygaśnięcia zobowiązania. Instytucja zwolnienia z długu może odnosić się jedynie do
    wierzytelności istniejących. Zatem zwolnienie z długu to instytucja prawa cywilnego
    zmierzającego do umorzenia zobowiązania (zwolnienie z długu ma na celu umorzenie
    zobowiązania).
    Stosownie natomiast do art. 917 Kodeksu cywilnego:
    Przez ugodę strony czynią sobie wzajemne ustępstwa w zakresie istniejącego między
    nimi stosunku prawnego w tym celu, aby uchylić niepewność co do roszczeń
    wynikających z tego stosunku lub zapewnić ich wykonanie albo by uchylić spór
    istniejący lub mogący powstać.
    Powołana definicja ugody pozwala wyróżnić elementy konstrukcyjne tej instytucji. Po
    pierwsze, ugoda jest zawierana w sytuacji, gdy między stronami stosunku prawnego
    istnieje niepewność albo spór, co do roszczeń wynikających z tego stosunku. Po drugie,
    celem zawarcia ugody jest uchylenie tej niepewności lub sporu. Wreszcie po trzecie,
    strony dążą do osiągnięcia celu przez wzajemne ustępstwa. Tak więc nieodłącznym
    elementem ugody są wzajemne ustępstwa stron. Poza tym, zarówno w doktrynie, jak i w
    orzecznictwie podkreśla się szczególną przyczynę prawną ugody. Oznacza to, że ugoda nie
    tworzy nowego stosunku prawnego, a jedynie odnosi się do istniejącego stosunku
    prawnego stanowiącego podstawę powództwa, a tym samym podstawę zawarcia ugody.
    Otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytowej są
    obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy
    dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca
    osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych).
    Z przedstawionego przez Pana opisu sprawy wynika, że w ramach ugody dotyczącej
    kredytu mieszkaniowego kredytobiorcy wpłacili do Banku kwotę (...) zł, a Bank zwolnił
    Kredytobiorców z długu w pozostałym zakresie. Na umorzoną kwotę składały się raty
    kapitałowe oraz odsetkowe.
    Wobec tego umorzona Panu kwota wierzytelności z tytułu kredytu, stanowi dla Pana
    przysporzenie majątkowe, czyli przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym
    od osób fizycznych.
    Tym samym, umorzona Panu kwota kredytu na podstawie ugody stanowi dla Pana
    przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Umorzoną kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego należy zakwalifikować
    do przychodu z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Kwestia zaniechania poboru podatku od kwoty umorzonych wierzytelności została
    uregulowana w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe (t. j. Dz. U. z 2024
    r. poz. 102 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym w 2023 r. bowiem do zawarcia ugody
    dotyczącej kredytu doszło w 2023 r.
    Zgodnie z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów:
    1. Zarządza się zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych od kwot:
    1) umorzonych osobie fizycznej wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego, w
    przypadku gdy:

    a) kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej,
    a w przypadku więcej niż jednego kredytu mieszkaniowego - gdy kredyty mieszkaniowe
    zostały zaciągnięte na realizację wyłącznie jednej inwestycji mieszkaniowej, oraz
    b) osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie korzystała z
    zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu
    mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a inwestycji
    mieszkaniowej;
    2) otrzymanych przez osobę fizyczną świadczeń z tytułu kredytu mieszkaniowego
    udzielonego w walucie obcej lub w złotych, lecz nominowanego lub indeksowanego do
    waluty obcej, w związku z powstaniem przychodu z tytułu zastosowania ujemnego
    oprocentowania.
    2. Kwoty wierzytelności, o których mowa w ust. 1 pkt 1, obejmują:
    1) kwoty kredytu mieszkaniowego (kapitału);
    2) odsetki, w tym odsetki skapitalizowane, i prowizje;
    3) opłaty, jeżeli ich poniesienie przez kredytobiorcę było niezbędne do zawarcia umowy
    kredytu mieszkaniowego, z wyjątkiem kosztów usług dodatkowych, w szczególności
    ubezpieczeń.
    3. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zaciągnięty również na wydatki inne niż
    określone w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym
    od osób fizycznych (Dz.U. z 2021 r. poz. 1128, z późn. zm.), zaniechanie, o którym mowa
    w ust. 1 pkt 1, obejmuje kwotę wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego w
    części, w jakiej kwota kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na wydatki określone w
    art. 21 ust. 25 pkt 1 tej ustawy pozostaje do całkowitej kwoty zaciągniętego kredytu
    mieszkaniowego.
    4. W przypadku gdy kredyt mieszkaniowy został zastąpiony kredytem refinansowym lub
    gdy na jego spłatę został zaciągnięty kredyt konsolidacyjny, zaniechanie, o którym
    mowa w ust. 1 pkt 1, obejmuje odpowiednio kwotę wierzytelności z tytułu kredytu
    refinansowego lub konsolidacyjnego w części odpowiadającej kwocie wierzytelności z
    tytułu kredytu mieszkaniowego.
    5. Przez jedną inwestycję mieszkaniową, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, rozumie się
    inwestycję, której celem jest zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych:
    1) jednego gospodarstwa domowego albo
    2) więcej niż jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne
    mające zajmować wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba
    fizyczna z każdego takiego gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy
    podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku
    od spadków i darowizn (Dz.U. z 2021 r. poz. 1043).
    6. Przez jedno gospodarstwo domowe, o którym mowa w ust. 5, rozumie się
    gospodarstwo prowadzone przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo
    jeden budynek mieszkalny jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami
    stale z nią zamieszkującymi i gospodarującymi.
    7. W przypadku gdy stroną umowy kredytu mieszkaniowego na realizację jednej
    inwestycji mieszkaniowej, o której mowa w ust. 1 pkt 1 lit. a, są co najmniej dwie osoby
    fizyczne, zaniechanie poboru podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, ma zastosowanie
    wyłącznie do osób, o których mowa w ust. 1 pkt 1 lit. b.
    Natomiast z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia wynika, że:
        Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o kredycie mieszkaniowym, należy przez to
        rozumieć kredyt, który został:

        1) udzielony przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez podmiot, którego działalność
        podlega nadzorowi państwowego organu nadzoru nad rynkiem finansowym,
        uprawniony do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw regulujących
        zasady funkcjonowania takich podmiotów, oraz
        2) zabezpieczony w postaci hipoteki ustanowionej na nieruchomości lub udziale w
        nieruchomości lub prawie wieczystego użytkowania gruntu lub udziale w takim
        prawie, lub spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego lub
        udziale w takim prawie, lub prawie do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziale w takim prawie, oraz
        3) zaciągnięty na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy z dnia 26
        lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z kolei § 4 cytowanego rozporządzenia stanowi, że:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2024 r.
    § 4 omawianego rozporządzenia został zmieniony rozporządzeniem z dnia 20 grudnia
    2024 r. (Dz.U. z 2024 r. poz. 1912), które weszło w życie 24 grudnia 2024 r. i przyjął
    następujące brzmienie:
    Zaniechanie, o którym mowa w § 1 i § 2, ma zastosowanie do dochodów (przychodów)
    uzyskanych od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 grudnia 2026 r.
    Zgodnie z treścią art. 21 ust. 25 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
    Za wydatki poniesione na cele, o których mowa w ust. 1 pkt 131, uważa się:
        1) wydatki poniesione na:
        a) nabycie budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu
        mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, a
        także na nabycie gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania
        wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub
        lokalem,
        b) nabycie spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub
        udziału w takim prawie, prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni
        mieszkaniowej lub udziału w takim prawie,
        c) nabycie gruntu pod budowę budynku mieszkalnego lub udziału w takim gruncie,
        prawa użytkowania wieczystego takiego gruntu lub udziału w takim prawie, w
        tym również z rozpoczętą budową budynku mieszkalnego, oraz nabycie innego
        gruntu lub udziału w gruncie, prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału
        w takim prawie, jeżeli w okresie, o którym mowa w ust. 1 pkt 131, grunt ten
        zmieni przeznaczenie na grunt pod budowę budynku mieszkalnego,
        d) budowę, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub remont własnego budynku
        mieszkalnego, jego części lub własnego lokalu mieszkalnego,
        e) rozbudowę, nadbudowę, przebudowę lub adaptację na cele mieszkalne
        własnego budynku niemieszkalnego, jego części, własnego lokalu
        niemieszkalnego lub własnego pomieszczenia niemieszkalnego
        - położonych w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub w innym państwie
        należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo w Konfederacji
        Szwajcarskiej.
    Dochody, od których zaniechano poboru podatku nie są wykazywane w zeznaniach
    rocznych i nie podlegają opodatkowaniu oraz zgłoszeniu do urzędu skarbowego.
    Zaniechanie poboru podatku znajdzie zastosowanie do umorzonych osobom fizycznym
    kwot wierzytelności z tytułu kredytów zaciągniętych na cele mieszkaniowe i

    zabezpieczonych hipotecznie, udzielonych przed dniem 15 stycznia 2015 r. przez
    podmioty uprawnione do udzielania kredytów na podstawie odrębnych ustaw, w
    przypadku, gdy osoba fizyczna będąca stroną umowy kredytu mieszkaniowego nie
    korzystała z zaniechania poboru podatku od kwot umorzonych wierzytelności z tytułu
    kredytu mieszkaniowego zaciągniętego na realizację innej niż określona w lit. a) inwestycji
    mieszkaniowej (§ 1 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. rozporządzenia). Istotne jest, żeby kredyt
    mieszkaniowy został przeznaczony na wydatki, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z przedstawionego we wniosku opisu sprawy wynika, że w 2008 r. wraz z żoną i córką
    zawarł Pan umowę kredytu mieszkaniowego. Za środki uzyskane z kredytu córka nabyła 1
    mieszkanie. Wnioskodawca wraz z żoną nabyli 9 mieszkań. W umowie kredytu jako cel
    kredytu został wskazany zakup lokali mieszkalnych na rynku pierwotnym. Był to kredyt
    mieszkaniowy zaciągnięty na cele mieszkaniowe, o których mowa w art. 21 ust. 25 pkt 1
    ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z treści umowy
    kredytowej wynika, iż został on zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej.
    Mieszkania zostały nabyte w oparciu o jeden akt notarialny. Dla lokali zostały założone
    odrębne księgi wieczyste. W związku ze wzrostem kursu CHF oraz faktem, iż był Pan
    stroną umowy kredytu denominowanego otrzymał Pan nadwyżkę w wysokości (...) PLN,
    która to została przeznaczona na wykończenie mieszkań. Pozostałe transze zostały
    przekazane przez Bank do dewelopera. W 2023 r. została zawarta ugoda z bankiem. W
    ramach ugody kredytobiorcy wpłacili do Banku kwotę (...) zł, a Bank zwolnił
    Kredytobiorców z długu w pozostałym zakresie. Na umorzoną kwotę składały się raty
    kapitałowe oraz odsetkowe. Hipoteka została ustanowiona na wszystkich lokalach
    nabytych przez Pana. Nie korzystał Pan w przeszłości z zaniechania poboru podatku od
    kwot umorzonych wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego.
    W tym miejscu wyjaśnić należy, że przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych nie definiują pojęcia lokalu mieszkalnego, zatem dla zdefiniowania tego pojęcia
    należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 24 czerwca 1994 r. o własności lokali (t. j.
    Dz. U. z 2021 r. poz. 1048).
    Stosownie do art. 2 ust. 2 ww. ustawy:
    Samodzielnym lokalem mieszkalnym, w rozumieniu ustawy, jest wydzielona trwałymi
    ścianami w obrębie budynku izba lub zespół izb przeznaczonych na stały pobyt ludzi,
    które wraz z pomieszczeniami pomocniczymi służą zaspokajaniu ich potrzeb
    mieszkaniowych. Przepis ten stosuje się odpowiednio również do samodzielnych lokali
    wykorzystywanych zgodnie z przeznaczeniem na cele inne niż mieszkalne.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 4 ww. ustawy:
    Do lokalu mogą przynależeć, jako jego części składowe, pomieszczenia, choćby nawet
    do niego bezpośrednio nie przylegały lub były położone w granicach nieruchomości
    gruntowej poza budynkiem, w którym wyodrębniono dany lokal, a w szczególności:
    piwnica, strych, komórka, garaż, zwane dalej "pomieszczeniami przynależnymi".
    Z powyższego wynika, że do lokalu mieszkalnego mogą przynależeć inne pomieszczenia.
    W sytuacji, gdy pomieszczenia typu miejsce postojowe, garaż czy np. komórka lokatorska
    są ściśle powiązane z lokalem mieszkalnym i nie stanowią odrębnej nieruchomości
    nabytej odrębnym aktem notarialnym, wówczas można przyjąć, że jako całość stanowią
    lokal mieszkalny mieszczący się w katalogu wydatków, o którym mowa w art. 21 ust. 25
    ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Z § 1 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe wynika, że w
    przypadku kredytu mieszkaniowego, kredyt powinien zostać zaciągnięty na realizację
    jednej inwestycji mieszkaniowej.

    Przy czym, przez jedną inwestycję mieszkaniową, rozumie się inwestycję, której celem jest
    zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych: jednego gospodarstwa domowego albo więcej niż
    jednego gospodarstwa domowego, w przypadku gdy osoby fizyczne mające zajmować
    wspólnie jeden budynek mieszkalny, nie mniej niż jedna osoba fizyczna z każdego takiego
    gospodarstwa, są osobami zaliczonymi do I grupy podatkowej w rozumieniu art. 14 ust. 3
    pkt 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
    Natomiast, przez jedno gospodarstwo domowe, rozumie się gospodarstwo prowadzone
    przez osobę fizyczną zajmującą jeden lokal mieszkalny albo jeden budynek mieszkalny
    jednorodzinny, samodzielnie lub wspólnie z innymi osobami stale z nią zamieszkującymi i
    gospodarującymi.
    Zatem, z ww. rozporządzenia wynika wprost, że aby kwota umorzona osobom fizycznym
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego zaciągniętego na własne cele mieszkaniowe
    mogła skorzystać z zaniechania poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie tego rozporządzenia, kredyt hipoteczny powinien zostać zaciągnięty na jedną
    inwestycję mieszkaniową – tj. w przedmiotowej sprawie powinien dotyczyć jednej
    nieruchomości.
    Natomiast, w przedmiotowej sprawie – jak wskazał Pan w opisie sprawy - w umowie
    kredytu jako cel kredytu został wskazany zakup lokali mieszkalnych na rynku pierwotnym.
    Pan i żona nabyli 9 mieszkań. Dla lokali zostały założone odrębne księgi wieczyste.
    Hipoteka została ustanowiona na wszystkich lokalach nabytych przez Pana.
    W przedmiotowej sprawie kluczowe są omówione powyżej definicje jednej inwestycji
    mieszkaniowej i jednego gospodarstwa domowego.
    W związku z powyższym w Pana przypadku przedmiotem kredytowania był zakup kilku
    nieruchomości (kilku lokali mieszkalnych). Kredytem sfinansowano więc kilka inwestycji
    mieszkaniowych.
    Nie nabył bowiem Pan w celu zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych swojego
    gospodarstwa domowego jednego lokalu mieszkalnego albo jednego budynku
    mieszkalnego jednorodzinnego, lecz kilka lokali mieszkalnych posiadających odrębne
    księgi wieczyste.
    Reasumując, stwierdzam, że kwota wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego
    zaciągniętego w 2008 r., która została Panu umorzona przez bank w 2023 r., stanowi dla
    Pana przychód w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, klasyfikowany do źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20
    ust. 1 ww. ustawy, podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skoro kredyt zaciągnięty w 2008 r. dotyczył kilku inwestycji mieszkaniowych, tj. kilku lokali
    mieszkalnych, zaniechanie poboru podatku dochodowego od osób fizycznych na
    podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie
    zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów)
    związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe nie znajdzie
    zastosowania do przychodu związanego z umorzeniem wierzytelności z tytułu tego
    kredytu.
    W konsekwencji, od przychodu, który uzyskał Pan w związku z umorzeniem kwoty
    wierzytelności z tytułu kredytu hipotecznego, jest Pan zobowiązany do zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

    Ponadto, wskazuję, że z uwagi na to, że interpretacje prawa podatkowego wydawane są w
    indywidualnej sprawie zainteresowanego, co wynika z art. 14b § 1 ustawy Ordynacja
    podatkowa – niniejsza interpretacja dotyczy wyłącznie Pana. Nie wywołuje skutków
    prawnych dla innych osób (np. pozostałych współkredytobiorców).
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
      (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji po datkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
        zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
        czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach
    wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.