Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP2-1.4011.63.2022.9.S/PP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-09
Teza: Opodatkowanie ryczałtem od przychodów
ewidencjonowanych przychodów z tytułu dzierżawy znaku
towarowego.
Słowa kluczowe: dzierżawa
ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
umowa
znak-znak towarowy
Zagadnienia: Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od
niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-
Rozdział 2 Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych-
Przychody podlegające opodatkowaniu ryczałtem od
przychodów ewidencjonowanych
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 6
[ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku
dochodowym od niektórych przychodów osiąganych
przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 12-ust. 1-pkt 4-lit. f

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 stycznia 2022 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej z 17
    stycznia 2022 r. w zakresie zryczałtowanego podatku dochodowego od niektórych
    przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wnioskodawca jest właścicielem zarejestrowanego znaku towarowego. Wnioskodawca
    zawrze umowę dzierżawy prawa do tego znaku towarowego ze spółką z ograniczoną
    odpowiedzialnością. Umowa będzie w charakterystyczny i typowy dla umowy dzierżawy
    kształtowała prawa i obowiązki stron.
    Umowa, w ramach której nastąpi odpłatne udostępnienie prawa do znaku towarowego
    będzie umową dzierżawy zawartą na podstawie przepisów Kodeksu cywilnego i będzie
    spełniała wszystkie narzucone przez ww. przepisy wymogi.
    Zgodnie z art. 693 § 1 kodeksu cywilnego, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający
    zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu
    umówiony czynsz.
    Wydzierżawiający (Wnioskodawca) zobowiąże się oddać prawa do znaku towarowego do
    używania i pobierania pożytków przez czas nieoznaczony, a dzierżawca zobowiąże się
    płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    W związku z powyższym, w ramach umowy dzierżawy, dzierżawca (spółka z ograniczoną
    odpowiedzialnością) będzie się mógł posługiwać znakiem towarowym na warunkach
    określonych w umowie i użytkować go w prowadzonej przez siebie działalności
    gospodarczej, a wydzierżawiający (Wnioskodawca) będzie otrzymywać od dzierżawcy z
    tego tytułu czynsz oznaczony w pieniądzach (miesięcznie).
    Z uwagi na m.in. odpłatny charakter czynności oraz okresowość świadczenia ww. umowę
    należy zakwalifikować jako umowę dzierżawy, a nie np. umowę licencyjną.
    Umowa dzierżawy nie zostanie zawarta w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę
    działalności gospodarczej. Znak towarowy, którego dotyczyć będzie dzierżawa stanowi
    majątek prywatny Wnioskodawcy.

## Pytanie

Czy przychód Wnioskodawcy z czynszu z umowy dzierżawy znaku towarowego będzie
    opodatkowany ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 12 ust. 1
    pkt 4 lit. f w związku z art. 2 ust. 1a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od
    niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne?
    Pana stanowisko w sprawie
    Czynsz otrzymywany na podstawie umowy dzierżawy znaku towarowego może zostać
    opodatkowany zryczałtowanym podatkiem od przychodów ewidencjonowanych w
    wysokości 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5% przychodów od nadwyżki
    ponad kwotę 100 000 zł.

    Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od
    osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1128 ze zm.), źródłami przychodów są najem,
    podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym
    również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa
    rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych
    produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
    Zgodnie z 9a ust. 6 w/w ustawy, dochody osiągane przez podatników ze źródła, o którym
    mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6, są opodatkowane w formie ryczałtu od przychodów
    ewidencjonowanych, na zasadach określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku
    dochodowym.
    Zgodnie z art. 2 ust. 1a ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku
    dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (t. j. Dz. U. z
    2021 r. poz. 1993 ze zm.), osoby fizyczne osiągające przychody, o których mowa w art. 10
    ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym, opłacają ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych.
    Zgodnie z art. 6 ust. 1a zd. 1 w/w ustawy, opodatkowaniu ryczałtem od przychodów
    ewidencjonowanych podlegają otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku
    kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w
    naturze i innych nieodpłatnych świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6
    ustawy o podatku dochodowym.
    Natomiast zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f w/w ustawy, ryczałt od przychodów
    ewidencjonowanych wynosi 8,5% przychodów do kwoty 100 000 zł oraz 12,5%
    przychodów od nadwyżki ponad kwotę 100 000 zł z tytułu wynajmu i dzierżawy m.in.
    własności intelektualnej i podobnych produktów z wyłączeniem prac chronionych prawem
    autorskim (PKWiU 77.40).
    Znak towarowy stanowi własność intelektualną. Wynika to m.in. z definicji własności
    intelektualnej, zawartej w art. 2 pkt viii ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską
    Konwencji Sztokholmskiej z 1967 r. o Ustanowieniu Światowej Organizacji Własności
    Intelektualnej. Zgodnie z tą definicją, własność intelektualna to zbiór praw odnoszących
    się w szczególności do m.in. znaków towarowych i usługowych, nazw handlowych i
    oznaczeń handlowych.
    Jednocześnie zgodnie z art. 120 ust 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności
    przemysłowej (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 324), znakiem towarowym może być każde
    oznaczenie umożliwiające odróżnienie towarów jednego przedsiębiorstwa od towarów
    innego przedsiębiorstwa oraz możliwe do przedstawienia w rejestrze znaków towarowych
    w sposób pozwalający na ustalenie jednoznacznego i dokładnego przedmiotu udzielonej
    ochrony.
    Tym samym znak towarowy spełnia przesłankę uznania go za "własność intelektualną i
    podobne produkty" w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Przedmiotem dzierżawy mogą być zgodnie z art. 709 ustawy z dnia 23.04.1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1740 ze zm., dalej: k.c.) prawa majątkowe, jeżeli ze
    względu na swoje właściwości nadają się do używania i pobierania pożytków oraz można
    nimi rozporządzać w tym zakresie.
    Należy podkreślić, że w wypadku dzierżawy praw przedmiotem dzierżawy jest prawo a nie
    rzecz a na podstawie umowy dzierżawy prawa nie dochodzi do "wydania prawa"; w
    wypadku dzierżawy prawa ma miejsce udostępnienie na warunkach umowy tego prawa.
    Umowa jaką zamierza zawrzeć Wnioskodawca będzie umową dzierżawy a nie umową
    licencyjną. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych rozróżnia przychód z
    dzierżawy rzeczy i prawa majątkowego oraz przychód z samego prawa majątkowego.
    Rozróżnienie to wynika z logicznej wykładni przepisów, wyraźnie wskazujących na dwa

    odrębne źródła przychodu tj. źródło w postaci najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy
    (art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych) oraz odrębne
    źródło w postaci prawa majątkowego (art. 10 ust. 1 pkt 7 w/w ustawy).
    Wykładnia językowa i systemowa w/w przepisów wskazuje, że w przypadku gdy
    przedmiotem umowy dzierżawy (art. 693 k.c.) są prawa majątkowe to pożytki z tego prawa
    będą przychodem ze źródła przychodów oznaczonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 w/w ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych a nie art. 10 ust. 1 pkt 7. Wówczas bowiem
    pożytki prawa są bezpośrednio uzyskiwane ze źródła jakim jest umowa dzierżawy, a
    prawo majątkowe tylko pośrednio wskazuje na to źródło.
    Potwierdzenie prawidłowości powyższego stanowiska znajduje swoje odzwierciedlenie m.
    in. w treści wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08.11.2019 r. sygn. akt II
    FSK 3715/17.
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że czynsz otrzymywany na
    podstawie umowy dzierżawy znaku towarowego będzie opodatkowany zryczałtowanym
    podatkiem od przychodów ewidencjonowanych na podstawie art. 2 ust. 1a ustawy o
    zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez
    osoby fizyczne wg stawki określonej w art. 12 ust. 1 pkt 4 lit. f ustawy o zryczałtowanym
    podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.
    Interpretacja indywidualna
    4 marca 2022 r. wydałem dla Pana interpretację indywidualną znak 0114-KDIP2-
    1.4011.63.2022.1.JC, w której uznałem Pana stanowisko za nieprawidłowe.
    Interpretację doręczono Panu 7 marca 2022 r.
    Skarga na interpretację indywidualną
    30 marca 2022 r. wniósł Pan skargę na tę interpretację do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Skarga wpłynęła do mnie 4 kwietnia 2022 r.
    Wniósł Pan o uchylenie zaskarżonej interpretacji w całości.
    Postępowanie przed sądem administracyjnym
    Wojewódzki Sąd Administracyjny w (...) uchylił skarżoną interpretację wyrokiem z 14
    czerwca 2022 r. sygn. akt I SA/Rz 270/22.
    26 lipca 2022 r. wniosłem skargę kasacyjną od tego wyroku do Naczelnego Sądu
    Administracyjnego.
    Naczelny Sąd Administracyjny – wyrokiem z 10 kwietnia 2025 r. sygn. akt II FSK 924/22
    oddalił skargę kasacyjną.
    Wyrok, który uchylił interpretację indywidualną stał się prawomocny od 14 czerwca 2022 r.
    Prawomocny wyrok WSA wpłynął do mnie 12 sierpnia 2025 r.
    Ponowne rozpatrzenie wniosku – wykonanie wyroku
    Zgodnie z art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami
    administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.):
      Ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu
      sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe
      prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że
      przepisy prawa uległy zmianie.
    Wykonuję obowiązek, który wynika z tego przepisu, tj.:
        uwzględniam ocenę prawną i wskazania dotyczące postępowania, które wyraził
        Wojewódzki Sąd Administracyjny w ww. wyroku;

        ponownie rozpatruję Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej –
        stwierdzam, że stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego
    przez Pana i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania pierwotnej interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego i
        zastosuje się Pan do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element
      czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.
    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.