Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-1.4012.375.2020.1.MŻ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2020-08-21
Teza: W zakresie zastosowania zwolnienia od podatku VAT na pod. art. 43 ust. 1 pkt 10.
Słowa kluczowe: podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z podatku od towarów i usług
; zasiedlenie-pierwsze zasiedlenie
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1325), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 18 czerwca 2020 r. (data wpływu 30 czerwca 2020 r. o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży nieruchomości nr (X) – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 30 czerwca 2020 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku od towarów i usług sprzedaży nieruchomości nr (X).

We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina (…) (Gmina/Wnioskodawca) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług, prowadzącym od 1 stycznia 2017 r. ze swoimi jednostkami budżetowymi oraz zakładami budżetowymi scentralizowane rozliczenie z tytułu podatku od towarów i usług.

Gmina (…), jest właścicielem działki o powierzchni (…) ha. Zgodnie z operatem ewidencji gruntów i budynków Miasta (…) w skład ww. działki wchodzi użytek gruntowy o symbolach „Bi” - inne tereny zabudowane.

Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest dwoma budynkami oświatowymi z łącznikiem między budynkami i salą gimnastyczną.

Budynki główne są budynkami po koszarach austriackich z początku XX w., natomiast łącznik i sala gimnastyczna zostały dobudowane w latach dziewięćdziesiątych XX w. i stanowią ze sobą integralną całość.

Gmina weszła w posiadanie przedmiotowej nieruchomości nieodpłatnie, z dniem 1 stycznia 1994 r. w drodze decyzji Wojewody (…) z dnia 4 sierpnia 1994 r. znak (…), w związku z przyjęciem z dniem 1 stycznia 1994 r. prowadzenia szkół podstawowych przez Gminę (…), jako zadania własnego.

Nieruchomość pozostawała od dnia 23 listopada 1993 r. nieprzerwanie, nieodpłatnie w zarządzie a następnie w trwałym zarządzie jednostek oświatowych tj.:

1.  Szkoły Podstawowej (A) w (…) - decyzja z dnia 23 listopada 1993 r. Nr (1)
2.  Gimnazjum Nr (B) w (…) - decyzja z dnia 22 listopada 2001 r. nr (2),
3.  Szkoły Podstawowej Nr (C) w (…) - decyzja z dnia 10 sierpnia 2017 r. Nr (3).

Szkoła Podstawowa (A) w (…) już w dniu 1 sierpnia 1988 r. była posiadaczem przedmiotowej nieruchomości, lecz nie legitymowała się dokumentami o przekazaniu gruntów wydanych w formie przewidzianej prawem.

Część pomieszczeń w ww. budynkach była i jest nadal użytkowana przez podmioty zewnętrzne na podstawie umów najmu zawartych w latach 2016-2019 (umowy zawierane pomiędzy szkołą - Nr 14 - a najemcami) na prowadzenie działalności edukacyjnej.

Natomiast od września 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. umowy są zawarte pomiędzy Gminą a najemcami, również na cele działalności edukacyjnej. Najemcami są:

*   Niepubliczna Szkoła Podstawowa,

*   Niepubliczne Przedszkole oraz

*   Ośrodek Kształcenia (…).

Umowy te miały i mają charakter okresowy (na czas trwania roku szkolnego).

Z tytułu najmu pomieszczeń (a także za zużyte media - na podstawie odczytu liczników) Gmina, na podstawie zawartych umów, obciąża najemców FV i odprowadza z tego tytuł podatek VAT.

Prezydent Miasta (Y) decyzją z dnia 22 sierpnia 2019 r. znak (…) wygasił trwały zarząd ustanowiony w stosunku do przedmiotowej nieruchomości na rzecz Szkoły Podstawowej Nr (C) w (…), z uwagi na to, że stała się ona zbędna dla potrzeb tej jednostki w związku z wygaszeniem klas gimnazjalnych.

Gmina (…) nie ponosiła wydatków na ulepszenie przedmiotowych budynków szkolnych.

Przedmiotowa nieruchomość planowana jest do zbycia w drodze przetargu lub w drodze bezprzetargowej.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy zbycie przedmiotowej nieruchomości (zabudowanej działki Nr (X) w obrębie (Y), będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług?

Zdaniem Wnioskodawcy, zbycie przedmiotowej nieruchomości (zabudowanej działki Nr (X) w obrębie (Y) będzie korzystało ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2018 r. 2174 ze zm.) dalej ustawa o VAT/ustawa, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki okres upłynął od tego momentu.

Definicję pierwszego zasiedlenia zawiera art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, zgodnie z którym przez pierwsze zasiedlenie - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

W świetle orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, pierwsze zasiedlenie należy rozumieć szeroko jako „pierwsze zajęcie budynku, używanie”. W efekcie aby można było mówić o pierwszym zasiedleniu, musi dojść do zajęcia budynku, jego używania.

Zbycie przedmiotowej nieruchomości będzie zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż nastąpi po jej pierwszym zasiedleniu.

W świetle art. 2 pkt 14 ustawy, oddanie do użytkowania budynku pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub też rozpoczęcie użytkowania go na cele własne spełnia wymóg pierwszego zasiedlenia.

Gmina (…) nabyła opisywaną nieruchomość w 1994 r., w której mieściła się już Szkoła Podstawowa nr (A) w (…) i nieprzerwalnie do 2019 r. mieściły się tam publiczne jednostki oświatowe.

Jednocześnie Gmina nie poniosła wydatków na ulepszenie przedmiotowych budynków w wysokości przekraczającej 30% wartości początkowej nieruchomości.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż planowane zbycie opisywanej nieruchomości nie będzie dokonywane w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim.

Tym samym do przedmiotowych budynków spełnione będą przesłanki zastosowania zwolnienia z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki, rozstrzyga przepis art. 29a ust. 8 ustawy, zgodnie z którym w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

W związku z powyższym, zdaniem Gminy zwolnienie obejmuje również sprzedaż nieruchomości gruntowej, na której posadowione są przedmiotowe budynki.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2020 r., poz. 106, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Przez towary – na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy – rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Z powyższych przepisów wynika, że nieruchomość zarówno gruntowa, jak i zabudowana, spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jej sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22% z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust 1. Jednocześnie na podstawie art. 146aa ust. 1 pkt 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2019 r. do końca roku następującego po roku, dla którego wartość relacji, o której mowa w art. 38a pkt 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, jest nie większa niż 43% oraz wartość, o której mowa w art. 112aa ust. 5 tej ustawy, jest nie mniejsza niż - 6% stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2 i art. 110, wynosi 23%.

Przy czym, zarówno w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług, jak i w rozporządzeniach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi lub zwolnienie od podatku.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dla dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy ustawodawca przewidział zwolnienie od podatku VAT dla dostawy nieruchomości zabudowanych spełniających określone w tych przepisach warunki.

Stosownie do treści art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków, budowli, jeżeli w stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym zasiedleniem, a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.

Przez pierwsze zasiedlenie, zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy - rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z powyższego przepisu wynika, że pierwszym zasiedleniem jest pierwsze zajęcie nieruchomości do używania. „Pierwsze zasiedlenie” budynku lub jego części ma więc miejsce zarówno w sytuacji, w której po wybudowaniu budynku oddano go w najem, jak i w przypadku wykorzystywania budynku na potrzeby własnej działalności gospodarczej podatnika – bowiem w obydwu przypadkach doszło do korzystania z budynku.

W przypadku nieruchomości niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Mając powyższe na uwadze należy zauważyć, że aby dostawa budynków, budowli lub ich części mogła korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy, muszą być spełnione łącznie dwa warunki występujące w tym artykule.

W tym miejscu należy nadmienić, że dla dostawy nieruchomości, które nie spełniają przesłanek do objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 lub 10a ustawy ustawodawca przewidział możliwość zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

Stosownie natomiast do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, również prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy, w myśl którego w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Co do zasady zatem, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu według takiej stawki podatku od towarów i usług, jaką opodatkowane są budynki/budowle na nim posadowione. Oznacza to, że w sytuacji, gdy budynki, budowle lub ich części korzystają ze zwolnienia od podatku VAT, również sprzedaż gruntu (prawa wieczystego użytkowania gruntu) korzysta ze zwolnienia od podatku.

Stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza wykładnię literalną jest niedopuszczalna.

W efekcie, podatnik uprawniony jest do zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest czynnym i zarejestrowanym podatnikiem podatku VAT.

Wnioskodawca planuje sprzedaż działki zabudowanej nr (X), o pow. (…) ha. Zgodnie z operatem ewidencji gruntów i budynków Miasta (…) w skład ww. działki wchodzi użytek gruntowy o symbolach „Bi” – inne tereny zabudowane. Przedmiotowa nieruchomość zabudowana jest dwoma budynkami oświatowymi z łącznikiem między budynkami i salą gimnastyczną.

Gmina weszła w posiadanie przedmiotowej nieruchomości nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1994 r. w drodze decyzji Wojewody (…) z dnia 4 sierpnia 1994 r. znak: (…) w związku z przyjęciem z dniem 1 stycznia 1994 r. prowadzenia szkół podstawowych przez Gminę (X) jako zadania własnego.

Nieruchomość pozostawała od 23 listopada 1993 r. nieprzerwanie i nieodpłatnie w zarządzie a następnie w trwałym zarządzie jednostek oświatowych, tj.

1.  Szkoły Podstawowej nr (A) w (…) – decyzja z dnia 23 listopada 1993 r.,
2.  Gimnazjum nr (B) w (…) – decyzja z dnia 22 listopada 2001 r.,
3.  Szkoły Podstawowej nr (C) w (…) – decyzja z dnia 10 sierpnia 2017 r.

Szkoła Podstawowa nr (A) w (…) od 1 sierpnia 1988 r. była posiadaczem przedmiotowej nieruchomości, lecz nie legitymowała się dokumentami o przekazaniu gruntów wydanych w formie przewidzianej prawem. Jak wskazuje Wnioskodawca, część pomieszczeń ww. budynkach była i jest nadal użytkowana przez podmioty zewnętrzne, na podstawie umów najmu zawartych w latach 2016-2019 na prowadzenie działalności edukacyjnej. Natomiast od września 2019 r. do 31 sierpnia 2020 r. umowy są zawarte pomiędzy Gminą a najemcami, na cele działalności edukacyjnej. Z tytułu najmu pomieszczeń (a także za zużyte media) Gmina na podstawie zawartych umów, obciąża najemców fakturą i oprowadzenia z tego tytułu podatek VAT.

Wnioskodawca nie ponosił wydatków na ulepszenie przedmiotowych budynków szkolonych.

Przedmiotem wątpliwości Wnioskodawcy jest kwestia, czy sprzedaż nieruchomości zabudowanej (działki nr (X) w obrębie(Y) będzie zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności i przywołanych przepisów, należy stwierdzić, że sprzedaż budynków znajdujących się na działce nr (X) będzie korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Sprzedaż Nieruchomości nie będzie odbywać się w ramach pierwszego zasiedlenia, jak również nie będzie miała miejsca w okresie krótszym niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Zatem należy wskazać, że w analizowanym przypadku w stosunku do budynków doszło już do pierwszego zasiedlenia (zajęcia, używania) - od 1994 r. do chwili obecnej nieruchomość jest użytkowana przez najemców na podstawie zawartych umów najmu - i od tego momentu do momentu jej sprzedaży bez wątpienia upłynął okres dłuższy niż dwa lata. Ponadto, Wnioskodawca nie poniósł nakładów na ulepszenie budynków znajdujących się na nieruchomości. Zatem w analizowanym przypadku spełnione są przesłanki warunkujące zastosowanie zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Tym samym planowana sprzedaż Nieruchomości przez Wnioskodawcę będzie podlegać zwolnieniu na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy.

W konsekwencji zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy będzie miało również zastosowanie dla dostawy gruntu działki nr (X), na którym budynki są posadowione, gdyż zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy w przypadku dostawy budynków, budowli lub ich części trwale z gruntem związanych z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Reasumując, należy stwierdzić, że spełnione są warunki do zastosowania zwolnienia od podatku dla przedmiotowej dostawy wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10. W związku z tym nie dokonuje się analizy możliwości zastosowania zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10a oraz art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.

W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.

Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku.

W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193, z późn. zm.), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…) za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.). Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP(art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP. W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.