Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPTPB1/415-316/13-2/AG
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi
Data wydania: 2013-08-05
Teza: Czy w oparciu o przepisy art. 21 ust. 1 pkt. 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, bezzwrotna pomoc pieniężna w wysokości do 2.280,00 zł wypłacona w danym roku podatkowym pracownikowi, w związku z długotrwałą chorobą członka rodziny, jest wolna od podatku?
Słowa kluczowe: fundusz-Zakładowy Fundusz  Świadczeń Socjalnych; zapomoga-zapomoga pieniężna; zwolnienie-zwolnienie przedmiotowe
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5a rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112 poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 9 maja 2013 r. (data wpływu 10 maja 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu bezzwrotnej pomocy pieniężnej – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 10 maja 2013 r. został złożony wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania dochodu z tytułu bezzwrotnej pomocy pieniężnej.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Pracownica Wnioskodawcy w związku z chorobą męża, która spowodowała ciężką sytuację materialną rodziny, złożyła wniosek o przyznanie zapomogi pieniężnej ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Po przebytej kilka lat temu chorobie nowotworowej, u męża nastąpiły komplikacje i nawrót choroby. Wydatki związane ze schorzeniem pochłaniają większość budżetu domowego. W złożonym wniosku zainteresowana opisała swoją trudną sytuację materialną, ponadto dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego i zaświadczenie lekarskie potwierdzające przewlekły charakter choroby męża.

Wnioskodawca zgodnie z Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przeznacza środki finansowe m.in. na bezzwrotną pomoc pieniężną w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci. Osobami uprawnionymi do świadczeń z ZFŚS są m.in. pracownicy oraz członkowie ich rodzin.

W związku z powyższym przyznano pracownicy bezzwrotną pomoc pieniężną, w związku z ciężką chorobą męża w wysokości 1.500,00 zł. Przy wypłacie nie obliczono i nie pobrano zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych uznając, że wypłata zapomogi mieści się w katalogu przychodu zwolnionego z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jest to pierwsza zapomoga udzielona pracownikowi w 2013 r., o której mowa w wyżej wymienionym artykule.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy w oparciu o przepisy art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, bezzwrotna pomoc pieniężna w wysokości do 2.280,00 zł wypłacona w danym roku podatkowym pracownikowi, w związku z długotrwałą chorobą członka rodziny, jest wolna od podatku?

Zdaniem Wnioskodawcy, przy wypłacie bezzwrotnej pomocy pieniężnej w wysokości 1.500,00 zł pracownicy w związku z długotrwałą chorobą męża, płatnik prawidłowo zastosował przepis art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych i uznał, że pomoc ta jest wolna od podatku. Opodatkowaniu podlegałaby kwota przekraczająca w roku podatkowym 2.280,00 zł. Z uwagi na kwotę przyznanej pomocy przy wypłacie nie należy obliczać i pobierać podatku dochodowego od osób fizycznych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 11 ust. 1 tej ustawy, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Katalog zwolnień przedmiotowych, określony został w art. 21 ust. 1 powyższej ustawy. Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 26 ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są zapomogi otrzymane w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci – do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 2.280 zł, z zastrzeżeniem pkt 40 i 79.

W powyższym przepisie ustawodawca rozgraniczył przypadki, w związku z którymi przyznane zapomogi zwolnione są z podatku dochodowego. Jednym z takich przypadków jest „indywidualne zdarzenie losowe”, innym – „długotrwała choroba”. Przy czym przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie definiują pojęcia „zdarzenie losowe”, „zapomoga” czy „długotrwała choroba”. Zatem wykładnia tych pojęć winna odbywać się przy zastosowaniu wykładni językowej lub zgodnie ze znaczeniem jakie terminy te mają w języku potocznym.

Według słowników języka polskiego, pod pojęciem „indywidualnego zdarzenia losowego” można rozumieć wszelkie nagłe, niespodziewane, pojedyncze zdarzenia wywołane przyczynami zewnętrznymi, których nie można przewidzieć, a które są niezależne od człowieka, nawet przy zachowaniu należytej staranności jak np. kradzieże, włamania, zniszczenie domu lub mieszkania spowodowane zalaniem wodą lub pożarem, nieszczęśliwe wypadki powodujące uszczerbek na zdrowiu, śmierć.

Termin „długotrwała choroba” oznacza chorobę wymagającą długotrwałego leczenia w sposób stały lub przez długi okres, mającą długotrwały przebieg. Analizując, czy choroba jest długotrwała nie sposób odwołać się do konkretnych ram czasowych przesądzających o tym jak długo ma ona trwać, by możliwe było objęcie zapomogi wypłaconej w związku z tą chorobą zwolnieniem z opodatkowania. Z medycznego punktu widzenia długotrwałe choroby, to choroby przewlekłe, nieuleczalne, wrodzone. Do chorób długotrwałych zaliczyć należy zatem nie tylko choroby przewlekłe, ale również takie, które maja długotrwały przebieg (trwające miesiącami lub latami) i wymagające leczenia w sposób stały lub przez długi okres.

Natomiast termin „zapomoga” to bezzwrotna pomoc finansowa udzielana osobom fizycznym zwykle w związku ze zdarzeniem losowym.

Cechą charakterystyczną zapomogi jest, że jest to świadczenie jednorazowe mające na celu wsparcie finansowe osoby, która z różnych przyczyn znalazła się w trudnej sytuacji życiowej, a podstawą do zastosowania zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych jest stwierdzenie faktu wystąpienia określonego zdarzenia.

Należy zauważyć, że podmiot wypłacający zapomogę powinien każdorazowo oceniać, czy przesłanki do jej otrzymania przez podatnika mieszczą w przypadkach wymienionych w przepisie art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz, czy kwota zapomogi nie przekracza wskazanego limitu. Natomiast osoba starającą się o świadczenie z tytułu długotrwałej choroby winna ten fakt udowodnić stosownymi dowodami, bowiem ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca przyznał, a następnie wypłacił pracownicy w 2013 r., ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, zapomogę pieniężną w wysokości 1.500,00 zł. Pomoc tą przyznał z uwagi na ciężką sytuację materialną rodziny pracownicy, spowodowaną chorobą nowotworową jej męża. Pracownica wskazała bowiem, że wydatki związane z leczeniem jej męża pochłaniają większość budżetu domowego. Do wniosku dołączyła kartę informacyjną leczenia szpitalnego i zaświadczenie lekarskie potwierdzające przewlekły charakter choroby męża.

Obowiązujący u Wnioskodawcy Regulaminem Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych przewidywał możliwość wypłaty bezzwrotnej pomocy pieniężnej w przypadku indywidualnych zdarzeń losowych, klęsk żywiołowych, długotrwałej choroby lub śmierci. Osobami uprawnionymi do świadczeń z ZFŚS są m.in. pracownicy oraz członkowie ich rodzin.

Mając na uwadze informacje przedstawione we wniosku oraz powołane wyżej przepisy prawa stwierdzić należy, że bezzwrotna pomoc pieniężna wypłacona pracownicy w związku długotrwałą chorobą jej męża, ze środków Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, w wysokości 1.500,00 zł, tj. w kwocie nie przekraczającej kwoty 2.280,00 zł, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym na mocy art. 21 ust. 1 pkt 26 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec tego Wnioskodawca, jako płatnik, nie jest obowiązany do naliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy z tego tytułu.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Łodzi, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim, ul. Wronia 65, 97-300 Piotrków Trybunalski.