Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-2.4012.985.2024.2.KT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-03-10
Teza: Uznanie Wnioskodawczyni za podatnika podatku VAT z tytułu
sprzedaży Nieruchomości oraz zwolnienie z opodatkowania
podatkiem VAT sprzedaży ww. nieruchomości.
Słowa kluczowe: czynności-czynności opodatkowane
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatek-podatek od towarów i usług-zwolnienia z
podatku od towarów i usług
podatnik-podatnik czynny
sprzedaż-sprzedaż zwolniona
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
1

Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10-lit. b

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

4 grudnia 2024 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku uznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości
    oraz ewentualnego zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży ww.
    nieruchomości. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 4 marca 2025
    r. (wpływ 5 marca 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego
    Wnioskodawczyni ma nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce. Wnioskodawczyni
    posiada z mężem wspólność majątkową.
    W dniu ....2010 r. Wnioskodawczyni, działająca jako przedsiębiorca prowadzący działalność
    gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej wraz ze
    Wspólniczką, również działającą jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą
    w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej – obie zaś działające jako jedyni
    wspólnicy spółki cywilnej nabyły prawo użytkowania wieczystego nieruchomości
    gruntowej oznaczonej jako działka nr 1 o pow. ... ha, położonej we wsi ... w gminie ... oraz
    własność znajdującego się na tej nieruchomości budynku, stanowiącego odrębny od
    gruntu przedmiot własności (budynek ten był już wówczas oddany do użytkowania i miał
    charakter handlowo-usługowy i stanowi do dnia dzisiejszego motel z częścią
    gastronomiczną) – dalej „Nieruchomość”.
    Wnioskodawczyni nigdy nie ujmowała Nieruchomości w ewidencji środków trwałych oraz
    wartości niematerialnych i prawnych. Nieruchomość nie podlegała amortyzacji.
    Przez pierwszych kilkanaście miesięcy Nieruchomość w całości służyła do prowadzenia
    przez Wspólniczki spółki cywilnej działalności gospodarczej – działalności gastronomicznej.
    Od ... 2012 roku Wnioskodawczyni przestała prowadzić działalność gastronomiczną w
    restauracji i wynajęła przysługujące jej 50% udziału w Nieruchomości na rzecz męża
    Wspólniczki, który tam prowadził działalność.

    Od 2017 roku Wspólniczki ww. spółki cywilnej wynajęły całą Nieruchomość na rzecz Pani ...
    .
    Dnia ....2021 roku spółka cywilna została rozwiązana (funkcjonowała od dnia ....2010 r.).
    Następnie – w dniu ....2021 roku na podstawie umowy o podział majątku objęta była
    wspólnością łączną wspólników spółki cywilnej po rozwiązaniu spółki cywilnej, Wspólniczki
    postanowiły, że Nieruchomość przypadnie Wnioskodawczyni. Tym samym
    Wnioskodawczyni stała się w dniu ....2021 roku jedynym właścicielem Nieruchomości.
    Nieruchomość nie podlegała takiemu ulepszeniu, na które to ulepszenie wydatki, w
    rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiłyby co najmniej 30% wartości
    początkowej.
    Nieruchomość od dnia ... 2022 roku wynajmowana była Pani ..., przy czym najem ten jest
    najmem prywatnym, rozliczanym ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (8,5%).
    Nieruchomość była jedyną nieruchomością wynajmowaną przez Wnioskodawczynię.
    Najem służył w zasadzie utrzymaniu Nieruchomości w stanie niepogorszonym, a nie
    celom zarobkowym a jednocześnie miał mieć charakter tymczasowy – gdyż
    Wnioskodawczyni już wówczas nosiła się z zamiarem sprzedaży Nieruchomości i
    wyremontowania własnego domu ze środków pochodzących ze sprzedaży Nieruchomości.
    Najemca zobowiązany był dbać o Nieruchomość, dokonywać bieżących konserwacji i
    ponosić koszty związane z bieżącą eksploatacją Nieruchomości (m.in. ogrzewać).
    Gdyby Nieruchomość pozostała niewynajmowana – zwyczajnie by niszczała, co nie leżało
    w interesie Wnioskodawczyni. Wnioskodawczyni nie traktowała najmu jako sposobu na
    zarobek a jedynie dążyła do właściwego zarządu własnym majątkiem i utrzymania go w
    należytym stanie.
    Wnioskodawczyni nie podejmowała działań mających na celu zwiększenie zysków z najmu
    przez modernizację Nieruchomości lub znajdujących się na niej budynków, nie
    poszukiwała innych najemców – jedynie sporadycznie kontrolowała stan Nieruchomości i
    wywiązywanie się najemcy z obowiązków dbania o Nieruchomość.
    W dniu ....2023 roku Wnioskodawczyni sprzedała Nieruchomość dotychczasowemu
    najemcy za cenę ... zł.
    Na dzień sprzedaży Nieruchomości oraz aktualnie – Wnioskodawczyni prowadzi
    działalność gospodarczą, której przeważającym przedmiotem według klasyfikacji PKD było
    56.10.B Ruchome placówki gastronomiczne (również: 47.82.Z, 47.89.Z, 47.99.Z,56.10.A,
    56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 77.21.Z). Działalność gospodarcza Wnioskodawczyni
    opodatkowana jest ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych. Ponadto
    Wnioskodawczyni jest rolnikiem.
    Obrót nieruchomościami nigdy nie stanowił przedmiotu działalności gospodarczej
    Wnioskodawczyni. Nabywca Nieruchomości zapłacił podatek od czynności
    cywilnoprawnych z tytułu nabycia Nieruchomości
    Ponadto w uzupełnieniu na zadane w wezwaniu pytania, Wnioskodawczyni odpowiadała
    następująco:
    a) Czy jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT?
    Wnioskodawczyni wskazała, że jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT –
    status podatnika na dzień ....2025 r. – „zwolniony”.
    b) Czy Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku w całym okresie jej posiadania
    wykorzystywana była do dnia jej sprzedaży przez Panią wyłącznie do działalności
    zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z
    opodatkowania podatkiem VAT wykonywała Pani – należy podać podstawę prawną
    zwolnienia.

    Wnioskodawczyni wskazała, że od dnia nabycia do dnia wynajęcia nieruchomości
    Wnioskodawczyni prowadziła Wnioskodawczyni w niej działalność gastronomiczną. W
    żadnym roku, w którym posiadała przedmiotową nieruchomość wartość sprzedaży, z
    wyłączeniem podatku, nie przekroczyła 200.000 zł, a zatem Wnioskodawczyni była
    zwolniona od podatku od towarów i usług na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    c) Czy odprowadzała Pani należne podatki z tytułu wynajmu Nieruchomości, będącej
    przedmiotem wniosku?
    Wnioskodawczyni wskazała, że tak.
    d) Kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie motelu z częścią gastronomiczną w rozumieniu
    art. 2 pkt 14 ustawy z dnia z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Wnioskodawczyni wskazała, że nie ma takiej wiedzy – w dniu kiedy Wnioskodawczyni wraz
    ze Wspólniczką spółki cywilnej nabyła Nieruchomość, tj. w dniu ....2010 r. Nieruchomość ta
    była już zasiedlona.
    e) Czy od pierwszego zasiedlenia motelu z częścią gastronomiczną do dnia sprzedaży
    upłynął okres co najmniej dwóch lat?
    Wnioskodawczyni wskazała, że tak.
    f) Czy dokonywała Pani kiedykolwiek sprzedaży działek, jeśli tak to proszę podać odrębnie
    do każdej sprzedanej nieruchomości.
    Wnioskodawczyni wskazała, że sprzedała następujące nieruchomości:
    Lp.  Nieruchomość  Podstawa nabycia  Rok nabycia  Rok sprzedaży
    1  Dom  Zakup  1998  2006
    2  Ziemia rolna  Zakup  2002  2006
    3  Pawilon handlowy  Zakup  2002  2006
    4  Działka budowlana  Zakup  2005  2006
    5  Pawilon handlowy  Zakup  2002  2007
    6  Ziemia rolna  Darowizna  2000  2008
    7  Ziemia rolna  Zakup  2008  2009
    8  Ziemia rolna  Zakup  2008  2013
    9  Ziemia rolna z oborą  Zakup  2008  2014
    10  Ziemia rolna  Zakup  2009  2014
    11  Motel z częścią   Zakup  2010  2023gastronomiczną (przedmiotowy)
    i) Kiedy i w jaki sposób nabyła Pani te nieruchomości?
    Wnioskodawczyni wskazała, że informacja ta zawarta została w powyższej tabeli.
    ii) W jakim celu nabyła Pani te nieruchomości?
    Wnioskodawczyni wskazała:
    Lp. 1 – własne cele mieszkaniowe,
    Lp. 2, 6, 8, 9 – poszerzenie gospodarstwa rolnego (Wnioskodawczyni jest rolnikiem),
    Lp. 4,7 – ulokowanie kapitału,
    Lp. 3, 5,10 – działalność handlowa.
    iii) W jaki sposób wykorzystywała Pani te nieruchomości od momentu nabycia do chwili
    sprzedaży?
    Wnioskodawczyni wskazała:

    Lp. 1 – własne cele mieszkaniowe,
    Lp. 2, 4, 6, 7, 8, 9 – prowadzenie produkcji rolnej,
    Lp. 3, 5 – działalność handlowa,
    Lp. 10 – szczegółowo opisane we wniosku.
    iv) Kiedy sprzedała Pani te nieruchomości i co było przyczyną sprzedaży?
    Wnioskodawczyni wskazała, że daty sprzedaży wyszczególnione zostały w powyższej
    tabeli. Potrzebowała Pani środków finansowych m.in. na zakup i remont innego domu, w
    którym do tej pory mieszka, a także zakup innych gruntów rolnych, bardziej korzystnych z
    punktu widzenia profilu prowadzonej przez Wnioskodawczynię działalności rolnej.
    v) Ile działek zostało sprzedanych i jakich (niezabudowanych czy zabudowanych), jeśli
    zabudowanych to, czy były to nieruchomości mieszkalne, czy użytkowe?
    Wnioskodawczyni wskazała:
      - 1 działka zabudowana domem mieszkalnym;
      - 2 działki zabudowane pawilonem handlowym (niemieszkalny);
      - 1 działka zabudowana oborą (niemieszkalny);
      - 1 działka zabudowana przedmiotowym motelem z częścią gastronomiczną;
      - pozostałe działki niezabudowane (wszystkie o charakterze ziemi rolnej z wyjątkiem
        jednej działki o charakterze działki budowlanej).
    vi) Czy z tytułu ich sprzedaży odprowadzała Pani podatek VAT, składała deklaracje VAT-7
    oraz zgłoszenie rejestracyjne VAT-R?
    Wnioskodawczyni wskazała, że sprzedaż ww. nieruchomości nie podlegała pod podatek
    od towarów i usług.
    vii) Na co zostały przeznaczone środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości?
    Wnioskodawczyni wskazała, że z uwagi na znaczny upływ czasu od chwili sprzedaży ww.
    nieruchomości niemożliwe jest jednoznaczne wskazanie, na co konkretnie
    Wnioskodawczyni przeznaczyła środki uzyskane ze sprzedaży ww. nieruchomości. Z całą
    pewnością część przeznaczona została na zakup i remont domu oraz spłatę kredytu, część
    na zakup innych nieruchomości rolnych jak wskazano w odpowiedzi na pkt iv), a część
    przeznaczona została na bieżące wydatki.
    g) Czy posiada Pani inne działki, które w przyszłości zamierza sprzedać? Jeżeli tak, to
    proszę wskazać ile i jakie?
    Wnioskodawczyni wskazała, że posiada ziemię rolną (kilka działek). Póki Wnioskodawczyni
    jest w stanie prowadzić gospodarstwo rolne z wykorzystaniem ww. działek,
    Wnioskodawczyni nie planuje ich sprzedaży.
    Pytania
      1. Czy w związku ze sprzedażą Nieruchomości Wnioskodawczyni stała się podatnikiem
        podatku od towarów i usług?
      2. Ewentualnie, jeżeli odpowiedź na pytanie 1) jest twierdząca, czy sprzedaż
        Nieruchomości jest zwolniona z podatku od towarów i usług?
    Pani stanowisko w sprawie
      1.

    Zdaniem Wnioskodawczyni, w związku ze sprzedażą Nieruchomości, Wnioskodawczyni nie
    stała się podatnikiem podatku od towarów i usług. Zarówno sama sprzedaż
    Nieruchomości, jak również poprzedzający ją najem tej Nieruchomości nie wypełniają
    znamion działalności gospodarczej, określonych w art. 15 ust. 2 Ustawy o VAT.
    Zdaniem Wnioskodawczyni jej działalność nie tylko nie nosiła cechy w postaci
    zarobkowego celu, jak wspomniano w opisie stanu faktycznego – celem było utrzymanie
    Nieruchomości, niewysoki czynsz najmu stanowił jedynie „wartość dodaną”, ale również
    nie spełnia przesłanki ciągłości, a ponadto żadne z działań związanych z najmem nie było
    działaniem profesjonalnym, powtarzalnym, jakie spodziewane byłoby od osoby
    prowadzącej w tym zakresie działalność.
    Wskazać również należy, że sam najem i jeszcze uprzednie prowadzenie działalności
    gospodarczej z wykorzystaniem Nieruchomości przez Wnioskodawczynię nie mają
    automatycznego przeniesienia na późniejszą transakcję sprzedaży Nieruchomości. W
    odniesieniu bowiem do sprzedaży Nieruchomości nie zachodzą jakiekolwiek wątpliwości,
    że była to czynność jednorazowa i jej celem było jedynie zabezpieczenie interesów
    Wnioskodawczyni poprzez sprzedaż Nieruchomości w takim momencie w jakim miała ona
    jeszcze satysfakcjonującą wartość rynkową i znalazł się nabywca chętny do jej nabycia.
    Podkreślić należy, że Nieruchomość, gdy była własnością Wnioskodawczyni miała
    potencjał gospodarczy, jednak Wnioskodawczyni tego potencjału nie wykorzystywała –
    nawet nie dokonywała inwestycji na Nieruchomości celem maksymalizacji zysków ze
    sprzedaży, co tym bardziej wskazuje, że nie traktowała tej Nieruchomości i działalności z
    nią związanej w sposób profesjonalny, mogący powodować, że czynność sprzedaży
    Nieruchomości pozwoliłaby uznać Wnioskodawczynię z tego tytułu za podatnika podatku
    od towarów i usług.
      2.
    Z daleko idącej ostrożności, na wypadek, gdyby Organ podatkowy nie zgodził się ze
    stanowiskiem Wnioskodawczyni odnośnie pytania 1), zdaniem Wnioskodawczyni, nawet
    jeżeli sprzedaż Nieruchomości czyniłaby z Wnioskodawczyni podatnika podatku od
    towarów i usług, to czynność sprzedaży Nieruchomości byłaby zwolniona z podatku od
    towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT.
    Stosownie do tego przepisu zwalnia się od podatku VAT dostawę budynków, budowli lub
    ich części, z wyjątkiem gdy:
    a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
    b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął
    okres krótszy niż 2 lata.
    W odniesieniu do Nieruchomości – jej dostawa nie była dokonywana w ramach
    pierwszego zasiedlenia lub przed dniem, a także pomiędzy pierwszym zasiedleniem a
    dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres nie krótszy niż 2 lata
    Zdaniem Wnioskodawczyni przy sprzedaży budynku dokonywanej wraz z dostawą gruntu,
    będącego w użytkowaniu wieczystym, na którym jest ten budynek posadowiony, grunt
    dzieli byt prawny budynku w zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług.
    Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy
    dostawie budynku, a zatem jeżeli dostawa budynku korzysta ze zwolnienia od podatku, ze
    zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym budynek jest
    posadowiony. A zatem w przedmiotowej sprawie sprzedaż całej Nieruchomość, jeśli
    okazałoby się, że Wnioskodawczyni jest podatnikiem podatku od towarów i usług,
    podlegałaby zwolnieniu od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10
    ustawy o VAT.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie:
      - braku uznania Pani za podatnika podatku VAT z tytułu sprzedaży Nieruchomości – jest
        nieprawidłowe;
      - zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży Nieruchomości – jest
        prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 361, ze zm.) – zwanej dalej „ustawą o VAT”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy o VAT:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy o VAT:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług. Aby dana czynność podlegała opodatkowaniu, musi być wykonywana
    przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tej
    czynności.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jak wynika natomiast z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z dnia 11
    grudnia 2006 r., s. 1 ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Jednocześnie w art. 12 ust. 1 lit. b) powołanej Dyrektywy 2006/112/WE wskazano:

      Państwa członkowskie mogą uznać za podatnika każdego, kto okazjonalnie dokonuje
      transakcji związanej z działalnością, o której mowa w art. 9 ust. 1 akapit drugi, w
      szczególności dostawy terenu budowlanego.
    W myśl art. 12 ust. 3 Dyrektywy 2006/112/WE:
      Do celów ust. 1 lit. b) „teren budowlany” oznacza każdy grunt nieuzbrojony lub
      uzbrojony, uznawany za teren budowlany przez państwa członkowskie.
    Na podstawie art. 2 ust. 1 lit. a) Dyrektywy 2006/112/WE:
      Opodatkowaniu VAT podlega odpłatna dostawa towarów na terytorium państwa
      członkowskiego przez podatnika działającego w takim charakterze.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Uznanie, iż dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze
    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to

    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Kwestie dotyczące stosunków cywilnoprawnych między podmiotami, w tym kwestie
    dotyczące przeniesienia własności nieruchomości, reguluje ustawa z dnia 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.).
    Zgodnie z ogólnymi zasadami dotyczącymi sprzedaży – art. 535 Kodeksu cywilnego:
      Przez umowę sprzedaży sprzedawca zobowiązuje się przenieść na kupującego
      własność rzeczy i wydać mu rzecz, a kupujący zobowiązuje się rzecz odebrać i
      zapłacić sprzedawcy cenę.
    Moment przeniesienia własności nieruchomości został określony w art. 155 § 1 Kodeksu
    cywilnego, w myśl którego:
      Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny, przekazania nieruchomości lub inna umowa
      zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej
      przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo że
      strony inaczej postanowiły.
    Uznanie, czy dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pani zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT –
    status podatnika na dzień 03.03.2025 r. – „zwolniony”.
    W dniu 07.12.2010 r. Pani, działając jako przedsiębiorca prowadzący działalność
    gospodarczą w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej wraz ze
    Wspólniczką, również działającą jako przedsiębiorca prowadzący działalność gospodarczą
    w oparciu o wpis do ewidencji działalności gospodarczej – nabyły prawo użytkowania
    wieczystego nieruchomości gruntowej oznaczonej jako działka nr 1 o pow. ... ha, położonej
    we wsi Kobylniki w gminie Wyszogród oraz własność znajdującego się na tej
    nieruchomości budynku, stanowiącego odrębny od gruntu przedmiot własności (budynek
    ten był już wówczas oddany do użytkowania i miał charakter handlowo-usługowy i stanowi
    do dnia dzisiejszego motel z częścią gastronomiczną).
    Przez pierwszych kilkanaście miesięcy Nieruchomość w całości służyła do prowadzenia
    przez Wspólniczki spółki cywilnej działalności gospodarczej – działalności gastronomicznej.
    Od ... 2012 roku przestała Pani prowadzić działalność gastronomiczną w restauracji i
    wynajęła przysługujące jej 50% udziału w Nieruchomości na rzecz męża Wspólniczki, który
    tam prowadził działalność.
    Od 2017 roku Wspólniczki ww. spółki cywilnej wynajęły całą Nieruchomość. Dnia ....2021
    roku spółka cywilna została rozwiązana (funkcjonowała od dnia ....2010 r.). Następnie – w
    dniu ....2021 roku na podstawie umowy o podział majątku objęta była wspólnością łączną
    wspólników spółki cywilnej po rozwiązaniu spółki cywilnej, Wspólniczki postanowiły, że
    Nieruchomość przypadnie Pani. Tym samym stała się Pani w dniu ....2021 roku jedynym
    właścicielem Nieruchomości.
    Nieruchomość od dnia ... 2022 roku była wynajmowana, przy czym najem ten jest najmem
    prywatnym, rozliczanym ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (8,5%).
    Nieruchomość była jedyną nieruchomością wynajmowaną przez Panią. Najem służył w
    zasadzie utrzymaniu Nieruchomości w stanie niepogorszonym, a nie celom zarobkowym a
    jednocześnie miał mieć charakter tymczasowy – gdyż już wówczas nosiła się Pani z
    zamiarem sprzedaży Nieruchomości i wyremontowania własnego domu ze środków
    pochodzących ze sprzedaży Nieruchomości.

    Najemca zobowiązany był dbać o Nieruchomość, dokonywać bieżących konserwacji i
    ponosić koszty związane z bieżącą eksploatacją Nieruchomości (m.in. ogrzewać). W dniu ....
    2023 roku sprzedała Pani Nieruchomość dotychczasowemu najemcy.
    Przechodząc do zakresu pytania nr 1 należy podkreślić, że na mocy art. 693 § 1 ustawy
    Kodeks cywilny:
      Przez umowę dzierżawy wydzierżawiający zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz
      do używania i pobierania pożytków przez czas oznaczony lub nieoznaczony, a
      dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu umówiony czynsz.
    Tak więc dzierżawa jest umową dwustronnie obowiązującą i wzajemną, odpowiednikiem
    świadczenia wydzierżawiającego, polegającego na oddaniu rzeczy do używania i
    pobierania pożytków, jest świadczenie dzierżawcy, polegające na płaceniu umówionego
    czynszu. Umowa dzierżawy jest cywilnoprawną umową nakładającą na strony – zarówno
    wydzierżawiającego, jak i dzierżawcę – określone przepisami obowiązki.
    Zatem dzierżawa stanowi odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1
    ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na mocy przepisu
    art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Tym samym wypełnia ona określoną w art. 15 ust. 2
    ustawy definicję działalności gospodarczej.
    W tym kontekście zauważyć należy, że dzierżawa ww. Nieruchomości, objętej wnioskiem,
    spowodowała, że straciła ona charakter majątku prywatnego. Wykorzystywanie w sposób
    ciągły dla celów zarobkowych ww. Nieruchomości spowodowało, że ww. Nieruchomość
    nie była wykorzystywana przez Panią wyłącznie w ramach majątku osobistego.
    Biorąc pod uwagę treść przytoczonych przepisów oraz opis sprawy stwierdzić należy, że
    sprzedaż przez Panią Nieruchomości, objętej wnioskiem, będzie zgodnie z art. 15 ust. 1 i
    ust. 2 ustawy o VAT, dostawą dokonywaną przez podatnika w ramach prowadzonej
    działalności gospodarczej.
    Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy
    stwierdzam, że w związku ze sprzedażą Nieruchomości, objętej wnioskiem występuje Pani
    w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, prowadzącego
    działalność gospodarczą w myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT. Tym samym, czynność
    sprzedaży Nieruchomości, objętej wnioskiem podlega opodatkowaniu podatkiem VAT,
    jako odpłatna dostawa towarów na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 7 ust. 1
    ustawy o VAT.
    Wobec powyższego Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznałem za nieprawidłowe.
    Odnosząc się z kolei do kwestii, objętej zakresem pytania nr 2 wskazać należy:
    Dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może korzystać ze
    zwolnienia od tego podatku.
    Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym posadowione zostały budynki lub
    budowle rozstrzyga art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w myśl którego:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    Wobec powyższego, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej wraz
    z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli byt prawny budynków w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

    Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      1) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      2) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
        upłynął okres krótszy niż 2 lata.
    Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o VAT:
      Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu
      nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne
      budynków, budowli lub ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Jednocześnie wskazać należy, że w przypadku nieruchomości zabudowanych
    niespełniających przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej
    przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, ustawodawca umożliwia podatnikom – po
    spełnieniu określonych warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a
    tego przepisu.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
        do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
        których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
        początkowej tych obiektów.
    Z analizy powołanych wyżej przepisów wynika, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT,
    wówczas badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT
    stanie się bezzasadne.
    Jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy o VAT, należy przeanalizować możliwość skorzystania
    ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika – wyłącznie na
    cele działalności zwolnionej od podatku VAT. Niespełnienie jednego z powyższych
    warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy towarów ze zwolnienia od podatku VAT
    przewidzianego w tym artykule.
    W myśl art. 43 ust. 10 ustawy o VAT:
      Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w ust. 1 pkt
      10, i wybrać opodatkowanie dostawy budynków, budowli lub ich części, pod
      warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

      1) są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni;
      2) złożą:
        a) przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla ich nabywcy
          naczelnikowi urzędu skarbowego lub
        b) w akcie notarialnym, do zawarcia którego dochodzi w związku z dostawą tych
          obiektów
      – zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub
      ich części.
    Zgodnie z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT:
      Oświadczenie, o którym mowa w art. 43 ust. 10 pkt 2 musi również zawierać:
      1) imiona i nazwiska lub nazwę, adresy oraz numery identyfikacji podatkowej
        dokonującego dostawy oraz nabywcy;
      2) planowaną datę zawarcia umowy dostawy budynku, budowli lub ich części - w
        przypadku, o którym mowa w ust. 10 pkt 2 lit. a;
      3) adres budynku, budowli lub ich części.
    A zatem ustawodawca daje podatnikom, dokonującym dostawy budynków, budowli lub
    ich części spełniających przesłanki do korzystania ze zwolnienia od podatku wskazanego w
    art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT – po spełnieniu określonych warunków – możliwość
    rezygnacji ze zwolnienia i opodatkowania transakcji na zasadach ogólnych. Przy czym
    podkreślić należy, że niniejsze prawo zostało zawężone tylko do rezygnacji ze zwolnienia
    wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jednocześnie należy wskazać, że przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie
    definiują pojęcia „budynku”. W tym zakresie należy odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 725 ze zm.).
    I tak, w myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym – należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Stosownie do treści art. 3 pkt 2 ustawy Prawo budowlane:
      Przez budynek należy rozumieć taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z
      gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada
      fundamenty i dach.
    W świetle przedstawionych we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że sprzedaż
    budynku (motelu z częścią gastronomiczną) znajdującego się na Nieruchomości, objętej
    wnioskiem nie została dokonana w ramach pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2
    pkt 14 ustawy o VAT. Jak wynika z okoliczności sprawy pomiędzy pierwszym zasiedleniem
    a dostawą ww. budynku minął okres co najmniej 2 lat oraz nie ponosiła Pani wydatków na
    ulepszenie w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej
    30% wartości początkowej budynku.
    Zatem w odniesieniu do ww. budynku znajdującego się na Nieruchomości, objętej
    wnioskiem, zostaną spełnione przesłanki do zastosowania zwolnienia od podatku VAT
    określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT.
    Jak wskazano powyżej, grunt będący przedmiotem sprzedaży podlega opodatkowaniu
    według tych samych regulacji jak posadowione na nim budynki i budowle. W związku z
    powyższym – na podstawie art. 29a ust. 8 ustawy o VAT – sprzedaż gruntu na którym
    znajduje się ww. budynek (motel z częścią gastronomiczną), korzysta ze zwolnienia od
    podatku od towarów i usług, pod warunkiem, że strony nie wybiorą opcji opodatkowania,
    zgodnie z art. 43 ust. 10 w związku z art. 43 ust. 11 ustawy o VAT.

    Podsumowując, stwierdzam, że sprzedaż przez Panią Nieruchomości, objętej wnioskiem
    była zwolniona z opodatkowania podatkiem od towarów i usług w myśl art. 43 ust. 1 pkt
    10 ustawy o VAT w zw. z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT.
    W związku z tym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu
    prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie
    faktycznym
    Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o
    wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia
    zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Pani
    ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we
    wniosku opisu stanu faktycznego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki
    prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej
    przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym
    przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany
    któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana
    interpretacja traci swą aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pani do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),
        albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.