Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.503.2025.2.AP
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-20
Teza: Opodatkowanie sprzedaży działek podatkiem VAT.
Słowa kluczowe: majątek-majątek osobisty
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
podatnik-podatnik podatku od towarów i usług
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Działalność gospodarcza
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy-Podatnicy
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,
    stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

5 sierpnia 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 23 lipca 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy opodatkowania sprzedaży działek wydzielonych z działek o

    numerach 1/1, 2/1 i 3/1. Uzupełnił go Pan – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 17
    września 2025 r. (wpływ 24 września 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

W dniu (...) r. na podstawie umowy darowizny Wnioskodawca nabył od swojej mamy
    nieruchomość gruntową o powierzchni (...) ha, położoną w (...) przy ul. (...), Gmina (...) o nr
    KW (...). Mama Wnioskodawcy nabyła tę nieruchomość częściowo w drodze spadku w (...)
    roku, a częściowo w wyniku darowizny w (...). Mama darowała synowi tę nieruchomość
    ponieważ była już mocno schorowana (poruszała się na wózku), mając w chwili darowizny
    (...) lat. Chciała uregulować sprawy majątkowe.
    Otrzymana w darowiźnie nieruchomość składała się z trzech działek ewidencyjnych o nr
    ew. 1/1, 2/1 oraz 3/1.
    Wnioskodawca kilka lat temu postanowił sprzedać nieruchomość, a ze względu na fakt, że
    była to duża powierzchnia, którą trudno sprzedać w całości, dokonał podziału na 9 działek
    ewidencyjnych. W dniu (...) r. Wójt Gminy (...) wydał decyzję, w wyniku której powstało 9
    działek: 8 przeznaczonych pod zabudowę jednorodzinną, a jedna na poprawę
    zagospodarowania nieruchomości sąsiedniej. Wszystkie działki są w planie miejscowym są
    przeznaczone pod zabudowę: utrzymanie, przebudowa, rozbudowa i uzupełnienia
    istniejącej zabudowy (przeznaczenie podstawowe: zabudowa mieszkaniowo-usługowa,
    zabudowa zagrodowa; przeznaczenie uzupełniające: budynki gospodarcze i inwentarskie
    oraz garaże, obiekty i nieuciążliwe urządzenia usługowe, obiekty i sieci uzbrojenia, miejsca
    postojowe, zieleń i ogrody przydomowe, dojazdy nie wydzielone) oraz ENKV - linie
    elektroenergetyczne średniego napięcia.
    Wnioskodawca sprzedał:
                      2(...) r. działkę o pow. (...) m,
                      2(...) r. działkę o pow. (...) m,
                      2(...) r. działkę o pow. (...) m.
    Po dokonaniu tych sprzedaży, Wnioskodawca uzyskał w Urzędzie Skarbowym w (...)
    telefoniczną informację o prawdopodobnym opodatkowaniu sprzedaży podatkiem VAT.
    Ponieważ Wnioskodawca mieszka na stałe na terytorium Niemiec i nie zna się na polskim
    systemie podatkowym zlecił obsługę podatkową tych transakcji profesjonalnej firmie
    zajmującej się doradztwem oraz obsługą księgową. Biuro nie wystąpiło o interpretację
    prawa podatkowego w sprawie ewentualnego opodatkowania dokonanych sprzedaży
    podatkiem VAT, lecz zarejestrowało Wnioskodawcę jako podatnika VAT czynnego, w
    efekcie czego doszło do opodatkowania podatkiem VAT sprzedaży majątku prywatnego
    Wnioskodawcy. Po rozliczeniu podatku VAT, biuro wyrejestrowało go z rejestru VAT.
    W tej chwili Wnioskodawca planuje dokonać sprzedaży pozostałych działek
    ewidencyjnych. Na żadnej z działek nie były i nie będą dokonywane żadne nakłady
    inwestycyjne, nie będą także składane żadne wnioski o uzyskanie warunków technicznych
    przyłączy do działek. Wnioskodawca nie będzie także udzielać żadnemu nabywcy
    pełnomocnictwa do uzyskania jakichkolwiek pozwoleń związanych z ewentualną
    inwestycją.
    Wnioskodawca nie ma innych nieruchomości poza nieruchomością objętą wnioskiem o
    interpretację.
    W uzupełnieniu udzielił Pan odpowiedzi na pytania:
    1) Jaki status podatkowy będzie posiadał Kupujący działki, o których mowa we wniosku?
      Czy jest to podmiot z siedzibą w Polsce i będzie zarejestrowany jako czynny podatnik
      VAT?

      Odp. Podmiotem kupującym działki będą osoby fizyczne posiadające obywatelstwo
      Polskie.
    2) Proszę wskazać numery ewidencyjne wydzielonych działek (odrębnie dla każdej działki)
      wraz z powierzchnią każdej z nich, w tym działek, które są przedmiotem Pana
      wątpliwości i będą podlegały sprzedaży.
      Odp. W opisie sprawy informuję , że otrzymana w darowiźnie nieruchomość składa się
      z trzech działek ewidencyjnych o nr 1/1, 2/1 , 3/1. Dokonałem podziału na 9 działek o
      numerach ewidencyjnych :
          1/2 o powierzchni (...) ha;
          2/2 o powierzchni (...) ha;
          3/2 o powierzchni (...) ha;
          4/2 o powierzchni (...) ha;
          5/2 o powierzchni (...) ha;
          6/2 o powierzchni (...) ha;
          7/2 o powierzchni (...) ha;
          8/2 o powierzchni (...) ha;
          9/2 o powierzchni (...) ha.
      W najbliższym czasie chciałbym sprzedać działki o nr. ew. 1/2 o pow. (...) ha, 2/2 o pow.
      (...) ha, 3/2 o pow. (...) ha, 6/2 o pow. (...) ha, 7/2 o pow. (...) ha oraz 8/2 o pow. (...) ha.
      Do tych działek mam wątpliwości czy sprzedaż będzie objęta opodatkowaniem VAT czy
      będą to czynności niepodlegające opodatkowaniu.
    3) W jaki sposób działki były/są wykorzystywane (użytkowane) przez Pana od momentu
      wejścia w ich posiadanie do momentu planowanej sprzedaży? Czy były/są to czynności
      zwolnione, opodatkowane, niepodlegające opodatkowaniu VAT? Jeśli były/są to cele
      prywatne (osobiste) – proszę wskazać jakie.
      Odp. Działki nie są wykorzystywane przeze mnie oraz nikt na nich nie dokonuje
      uprawy, nie były wydzierżawione, wynajmowane oraz nie były zawierane żadne
      umowy użyczenia.
    4) Czy wyżej wymienione działki, które powstały w wyniku podziału działek ewidencyjnych
      nr 1/1, 2/1 oraz 3/1, były udostępniane przez Pana osobom trzecim? Jeżeli tak, to
      należy wskazać, na podstawie jakich umów (np. najem, dzierżawa, użyczenie), czy było
      to udostępnianie odpłatne czy nieodpłatne, na rzecz jakiego podmiotu i w jakim
      okresie czasu (należy wskazać dla każdej działki)?
      Odp. Działki z których powstały działki w wyniku podziału działek ewidencyjnych o nr 1
      /1, 2/1, 3/1 nie były udostępnione osobom trzecim.
    5) Czy przy sprzedaży działek współpracuje/współpracował Pan z biurem pośrednictwa
      nieruchomościami? W jaki sposób zamierza Pan pozyskać kupujących?
      Odp. Ze względu, że mieszkam w Niemczech nie mam możliwości sprzedaży działek
      osobiście. Będę współpracował z biurem pośrednictwa nieruchomości.

## Pytanie

Czy sprzedaż tych działek będzie objęta VAT?
    Pana stanowisko w sprawie

    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż opisanych we wniosku działek nie będzie podlegała
    opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ będzie mieściła się w zarządzie majątkiem
    prywatnym, nie zostanie bowiem dokonana w ramach działalności gospodarczej
    zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 u.p.t.u.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza - mocą ust. 2 powołanego artykułu - obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Powyższe przepisy pozwalają stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu
    podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana jest przez podmiot
    mający status podatnika, działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej
    transakcji. Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem VAT jest bowiem
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
    1) po pierwsze - czynność jest ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu
      podatkiem od towarów i usług,
    2) po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
      wykonaniem działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług.
    Ustawodawca zastrzegł jednak, że musi to być działanie charakterystyczne dla
    producentów, handlowców lub usługodawców.
    W orzecznictwie podkreśla się, że do działalności gospodarczej zdefiniowanej na potrzeby
    podatku VAT można zaliczyć wyłącznie:
    1) działania cechujące się fachowością i profesjonalizmem;
    2) działania charakteryzujące się stałym, powtarzalnym charakterem (np. stypizowaniem
      działań, ciągłością współpracy);
    3) działania podporządkowane regułom opłacalności i jednocześnie stałym
      uczestnictwem w obrocie gospodarczym.
    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia,
    czyjego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową - profesjonalną (tak np. w
    wyroku WSA w Warszawie z 26 kwietnia 2019 r., III SA/Wa 2798/18 utrzymanym przez NSA
    wyrokiem z 6 kwietnia 2023 r., I FSK 1742/19). Z grona podatników wyklucza się natomiast
    te osoby, gdy dokonują sprzedaży rzeczy stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odprzedaży albo w celu wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W związku z tym, w celu ustalenia, czy podmiot działa „w charakterze podatnika VAT”
    należy każdorazowo ustalić, czy - w odniesieniu do konkretnej transakcji - podmiot działa
    w warunkach charakterystycznych dla działalności producentów, handlowców lub
    usługodawców.
    W orzecznictwie podkreśla się, że nie jest podatnikiem VAT osoba fizyczna, która dokonuje
    jednorazowych lub okazjonalnych transakcji. Sprzedaż nieruchomości znajdującej się
    majątku prywatnym nie powinna więc podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT, ponieważ
    sprzedawca nie działa w charakterze podatnika VAT.
    Dla dokonania oceny, czy osoba fizyczna może zostać uznana w danej transakcji za
    podatnika VAT, należy wziąć pod uwagę wszystkie działania związane ze sprzedażą

    nieruchomości, przy czym muszą one być ocenione w sposób kompleksowy. Ponadto przy
    dokonywaniu wykładni art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. należy brać pod uwagę kryteria określone
    przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych C-180/10 i C-181 /10. Trybunał stwierdził w nim że sprzedaż
    nieruchomości, które znajdują się w majątku prywatnym (tzn. gdy nie zostały nabyte w
    celu ich sprzedaży) nie podlega podatkowi VAT.
    Jednocześnie TSUE wskazał, że jedynie wtedy, gdy zainteresowany podejmuje aktywne
    działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy, to wówczas takie transakcje podlegają podatkowi VAT. Do
    aktywnych działań na rynku nieruchomości TSUE zaliczył angażowanie środków
    finansowych na uzbrojenie terenu. Działania takie wykraczają poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym, i w takiej sytuacji sprzedaży nieruchomości gruntowej nie
    można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    Wówczas transakcja podlega VAT. Brak jest natomiast podstaw, aby podejmowane przez
    podatnika czynności mieszczące się w zwykłym zarządzie własnym majątkiem, tzn. mające
    na celu prawidłowe, racjonalne gospodarowanie tym majątkiem, kwalifikować jako
    prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest więc, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 u.p.t.u., co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu. W związku z
    powyższym wyrokiem TSUE, w orzecznictwie wskazuje się że przy ocenie skutków
    podatkowych sprzedaży nieruchomości przez osobę fizyczną należy uwzględniać
    całokształt jej aktywności dokonywanej w związku z dokonywanymi transakcjami, a nie
    pojedyncze czynności wykonane w związku ze sprzedażą. Przy ocenie tej aktywności
    przede wszystkim należy mieć na uwadze nakłady inwestycyjne wykraczającymi poza
    standardowe działania zarządu majątkiem prywatnym.
    W opisanej we wniosku transakcji Wnioskodawca nie zaangażuje żadnych środków w
    związku z planowaną sprzedażą, nie podejmie także żadnych aktywnych działań
    związanych z transakcją, nie będzie także ponosić żadnych nakładów na nieruchomość.
    Nieruchomość nie jest także przedmiotem działalności Wnioskodawcy, nie była także
    wydzierżawiana przed sprzedażą.
    Jak to wyżej zauważono, o statusie podatnika VAT w zakresie obrotu nieruchomościami
    decyduje aktywność sprzedawcy wykazywana na wszystkich etapach od zakupu gruntu,
    poprzez proces przygotowania do sprzedaży, aż po samą sprzedaż. Podział dużej
    nieruchomości na mniejsze działki nie świadczy o aktywności, którą można przyrównać do
    aktywności przedsiębiorcy zajmującego się obrotem nieruchomościami, na którą położył
    nacisk TSUE w wyroku z 15 września 2011 r., C-180/10 i C-181/10. TSUE odnosił się przede
    wszystkim do aktywności inwestycyjnej i wydatkowania środków finansowych na np.
    uzbrojenie działki w media.
    Jak to zauważono we wniosku, Wnioskodawca w ogóle nie będzie ponosił żadnych
    nakładów finansowych na działki, nie będzie także występował do dostawców mediów o
    potwierdzenie, czy możliwe jest przyłączenie sprzedawanych działek do sieci.
    Jak to zauważył NSA w wyroku z 30 kwietnia 2021 r. (I FSK 1269/18) dotyczącym sprzedaży
    działek podzielonych przez sprzedawcę: „Kwestia kwalifikacji sprzedaży działek na gruncie
    podatku od towarów i usług była już niejednokrotnie przedmiotem rozstrzygnięć sądów
    administracyjnych (por. m.in. wyroki NSA z: 5 listopada 2020 r. I FSK 681/18; z 5 czerwca
    2019 r. I FSK 983/17). W orzeczeniach tych wskazuje się, że przy dokonywaniu wykładni
    art. 15 ust. 1 i 2 u.p.t.u. należy nawiązać do kryteriów określonych przez Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. (...) To, czy dany podmiot działa jako podatnik podatku

    od towarów i usług wymaga oceny odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej
    sprawy. Każdorazowo należy zatem zbadać, jakie środki angażuje sprzedający w celu
    sprzedaży gruntu. Jeżeli środki te są podobne do tych, które wykorzystują handlowcy,
    wówczas strona sprzedając grunt, zachowuje się jak handlowiec (tak wyroki NSA z: 29
    października 2007 r. I FPS 3/07; 22 października 2013 r. I FSK 1323/12; 14 marca 2014 r. I
    FSK 319/13; 16 kwietnia 2014 r. I FSK 781/13; 27 maja 2014 r. I FSK 774/13 i 8 lipca 2015 r. I
    FSK 729/14). (...) W orzecznictwie NSA po wspomnianym wyżej wyroku TSUE przyjmuje się,
    że przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy uwzględniać
    działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich całokształcie, a nie
    wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te elementy, które łączą się z
    nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu
    majątkiem prywatnym (por. wyroki NSA z: 9 października 2014 r. I FSK 2145/13; 3 marca
    2015 r. I FSK 1859/13; 11 czerwca 2015 r. I FSK 716/14 i 29 listopada 2016 r. I FSK 636/15).”
    W orzecznictwie podkreśla się, że nie można wymagać, aby osoba fizyczna wyzbywała się
    swego majątku w możliwe najmniej rentowny i ekonomicznie uzasadniony sposób, aby
    tylko nie podjąć żadnych czynności zwiększających atrakcyjność gruntu lub zwiększających
    możliwość sprzedaży, które mogłoby skutkować uznaniem za podatnika VAT (tak NSA w
    wyroku z 27 kwietnia 2022 r. I FSK 1589/18).
    Jak to zauważył NSA w wyroku z 6 października 2022 r. (I FSK 1635/18) właściciel może
    przed sprzedażą nieruchomości podejmować różne działania przygotowawcze, np.
    wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki i doprowadzenie do
    wydzielenia działki pod drogę, ale tego rodzaju działania same przez się nie dają podstaw
    do kwalifikowania, że są one typowe dla działań „handlowca”, tj. podatnika podatku od
    towarów i usług (podobnie uznano w wyroku NSA z 11 stycznia 2022 r. I FSK 645/21). Brak
    bowiem takich celowych działań, jak uzbrojenie działek, które są charakterystyczne dla
    producentów i handlowców powoduje, że sprzedaż nieruchomości nie podlega podatkowi
    VAT. NSA zajmuje podobne stanowisko w wielu innych orzeczeniach, tworząc tym samym
    jednolitą linię orzeczniczą. W wyroku z 5 listopada 2020 r. I FSK 681/18 NSA wyraził pogląd,
    że: „Przed sprzedażą nieruchomości właściciel może podejmować różne działania
    przygotowawcze, np. w przypadku braku planu zagospodarowania przestrzennego
    wystąpić o wydanie decyzji w sprawie warunków zagospodarowania nieruchomości,
    wystąpić o zatwierdzenie podziału nieruchomości na mniejsze działki budowlane i
    doprowadzenie do wydzielenia działki pod drogę, oraz inicjować postępowania
    administracyjne w sprawie zmiany funkcji nieruchomości z rolnej na budowlaną. Tego
    rodzaju działania oraz ilość wydzielonych działek, same przez się nie dają podstaw do
    kwalifikowania, że są one typowe dla działań handlowca, tj. podatnika podatku od
    towarów i usług.” Podobnie uznał WSA w Warszawie w wyroku z 23 stycznia 2019 r. (VIII SA
    /Wa 761/18; utrzymanym przez NSA wyrokiem z 23 stycznia 2023 r. I FSK 789/19). WSA
    powołując się na przywołany wyżej wyrok TSUE oraz na ukształtowaną linię orzeczniczą
    stwierdził, że: „Przy ocenie działalności osoby sprzedającej nieruchomości należy
    uwzględniać działania na poszczególnych etapach aktywności sprzedającego w ich
    całokształcie, a nie wyłącznie osobno. Należy przede wszystkim mieć na uwadze te
    elementy, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe
    działania zarządu majątkiem prywatnym (tak samo wyrok NSA z 12 kwietnia 2018 r. I FSK
    45/18 i przywołane tam orzecznictwo).”
    W interpretacjach indywidualnych prawa podatkowego wyrażany jest pogląd zbieżny z
    przywołanym wyżej orzecznictwem.
    Przykładowo, w interpretacji z 11 lutego 2020 r., nr 0113-KDIPT1-3.4012.781.2019.2.KS
    dotyczącej sprzedaży gruntów podzielonych przed sprzedażą, DKIS uznał, że: „Planowana
    sprzedaż działek powstałych po podziale działki nr 1 nie będzie stanowiła działalności
    gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o
    takiej aktywności Wnioskodawcy w przedmiocie zbycia tych nieruchomości, która to
    aktywność byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie

    tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego
    charakteru takiej działalności). Planowaną sprzedaż ww. działek można uznać za czynność
    związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. W związku z tym, Wnioskodawca
    będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem,
    która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której unormowania ustawy o
    podatku od towarów i usług nie mają zastosowania. Skutkiem powyższego, sprzedaż
    działek powstałych po podziale działki nr 1 nie będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług.”
    Podobnie uznał DKIS w interpretacji z 8 grudnia 2020 r., nr 0113-KDIPT1-
    2.4012.685.2020.2.AMO, wskazując, że: „Brak jest przesłanek świadczących o takiej
    aktywności Zainteresowanego w przedmiocie zbycia opisanych działek, która byłaby
    porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju
    obrotem (brak przesłanek zawodowego - stałego i zorganizowanego charakteru takiej
    działalności). Nie wystąpił bowiem ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że
    sprzedaż wskazanych we wniosku działek wypełnia przesłanki działalności gospodarczej.
    Wnioskodawca nie podjął takich aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami,
    które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych
    przez handlowców. Zainteresowani, sprzedając przedmiotowe działki, będą korzystać
    zatem z przysługującego im prawa do rozporządzania własnym majątkiem, która to
    czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, do której nie mają zastosowania przepisy
    ustawy o podatku od towarów i usług. Tym samym transakcja zbycia działek, nie będzie
    podlegała przepisom ustawy, ponieważ przedmiotem transakcji będzie majątek osobisty.”
    W ocenie Wnioskodawcy, sprzedaż otrzymanej w drodze darowizny nieruchomości, w
    warunkach opisanych wyżej, nie wykracza poza zwykły, racjonalny zarząd majątkiem
    prywatnym i nie nosi cech aktywności wykonywanej zawodowo, w sposób profesjonalny,
    w związku z czym transakcje nie będą podlegały podatkowi VAT. Wnioskodawca nie
    podejmie żadnych działań podejmowanych zwykle przez podmioty zajmujące się
    profesjonalnie handlem działkami budowlanymi w związku z przygotowaniem
    nieruchomości do sprzedaży, nie będzie uzbrajać działek, nie wystąpi o promesę na
    doprowadzenie mediów. Nie udzieli także nikomu pełnomocnictwa w tym zakresie.
    Działki objęte zakresem wniosku nie stanowią składnika majątkowego działalności
    gospodarczej ani towaru handlowego nabytego w celu sprzedaży, nie były także
    wykorzystywane w celach zarobkowych.
    Rejestracja Wnioskodawcy jako podatnika VAT dokonane przez biuro rachunkowe po
    dokonaniu sprzedaży trzech działek w roku (...) i (...), była błędna, jednak Wnioskodawca z
    uwagi na to, że mieszka na stałe w Niemczech i nie zna polskiego systemu podatkowego
    nie potrafił tego zweryfikować. Uznał, ze biuro rachunkowe wie lepiej od niego, jak te
    transakcje powinny zostać rozliczone. Dopiero teraz Wnioskodawca zorientował się, że ów
    fakt rejestracji był niepotrzebny, ponieważ nie stał się podatnikiem VAT z tytułu sprzedaży
    prywatnego majątku. Jednocześnie Wnioskodawca zastrzega, że przedmiotem wniosku
    nie jest ewentualna nadpłata z tego tytułu. Chciałby jedynie uzyskać potwierdzenie
    swojego stanowiska odnośnie do braku obowiązku rozliczenia VAT z tytułu planowanej
    sprzedaży pozostałych działek.
    Reasumując, brak podstaw do uznania, że opisana we wniosku planowana sprzedaż
    działek znajdujących się w majątku prywatnym wykracza poza zwykły zarząd majątkiem
    prywatnym i stanowi działalność gospodarczą opodatkowaną VAT. Z podanych wyżej
    powodów należy uznać, że planowana sprzedaż nieruchomości nie podlega podatkowi od
    towarów i usług.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
    (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Zgodnie z przedstawionymi przepisami, grunty spełniają definicję towaru wynikającą z art.
    2 pkt 6 ustawy, a ich sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów
    na terytorium kraju, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Natomiast w myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim

    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan właścicielem nieruchomości, składającej się z działek o
    nr ew. 1/1, 2/1 oraz 3/1, które łącznie stanowią nieruchomość gruntową o powierzchni (...)
    ha, położoną w (...) przy ul. (...) o nr (...). Nieruchomość otrzymał Pan w dniu (...) r. na
    podstawie umowy darowizny. Kilka lat temu postanowił Pan sprzedać nieruchomość, a ze
    względu na fakt, że była to duża powierzchnia, którą trudno sprzedać w całości, dokonał
    Pan podziału na 9 działek ewidencyjnych:
        1/2 o powierzchni (...) ha;
        2/2 o powierzchni (...) ha;
        3/2 o powierzchni (...) ha;
        4/2 o powierzchni (...) ha;
        5/2 o powierzchni (...) ha;
        6/2 o powierzchni (...) ha;
        7/2 o powierzchni (...) ha;
        8/2 o powierzchni (...) ha;
        9/2 o powierzchni (...) ha.
    W najbliższym czasie chciałby Pan sprzedać sześć działek o nr. ew. 1/2 o pow. (...) ha, 2/2 o
    pow. (...) ha, 3/2 o pow. (...) ha, 6/2 o pow. (...) ha, 7/2 o pow. (...) ha oraz 8/2 o pow. (...) ha.
    W związku z tym powziął Pan wątpliwości, czy sprzedaż sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3
    /2, 6/2, 7/2 oraz 8/2 będzie opodatkowana podatkiem VAT.
    Aby rozstrzygnąć, czy sprzedaż sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7/2 oraz 8/2
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, należy ustalić czy w
    odniesieniu do tej czynności, będzie spełniał Pan przesłanki do uznania za podatnika
    podatku od towarów i usług.
    Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o podatku od towarów i usług ma
    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym. Tym samym, nie jest działalnością handlową, a zatem i gospodarczą
    sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty ani też wykorzystany w trakcie jego
    posiadania w celu jego odsprzedaży i nie jest związany z prowadzoną działalnością
    gospodarczą.
    Wobec tego, zasadnym jest wykluczenie z grona podatników podatku VAT osób fizycznych
    w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów
    stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej.
    W tym kontekście, nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba
    fizyczna dokonuje jednorazowych, okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana
    ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej
    działalności gospodarczej. Jednakże każdy, kto dokonuje czynności, które zmierzają do
    wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy, jest uznany za podatnika podatku od towarów i usług. Zatem
    wykorzystywanie majątku prywatnego stanowi działalność gospodarczą, jeżeli jest
    dokonywane w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Podstawowym kryterium dla
    opodatkowania sprzedaży nieruchomości jest ustalenie, czy działanie to można uznać za

    wykorzystywanie majątku w sposób ciągły do celów zarobkowych, czy majątek został
    nabyty i faktycznie wykorzystany na potrzeby własne, czy też z przeznaczeniem do
    działalności gospodarczej.
    W kwestii opodatkowania dostawy nieruchomości istotne jest, czy zbywca w celu
    dokonania sprzedaży podjął aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami,
    angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i
    usługodawcę, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za
    podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za
    podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpiła w ramach zarządu
    majątkiem prywatnym.
    W tym miejscu należy zaznaczyć, że co prawda pojęcie „majątku prywatnego” nie
    występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy o VAT, jednakże wynika ono z
    wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, dokonanej przez TSUE w sprawie C-291/92
    (Finanzamt Uelzen V. Dieter Armbrecht). Przedmiotowe orzeczenie dotyczyło
    opodatkowania sprzedaży - przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości
    dodanej - części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a
    służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej
    osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb
    prowadzonej działalności gospodarczej.
    Ze wskazanego orzeczenia C-291/92 wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania
    danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości (lub jej części)
    wyłącznie do celów osobistych. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości
    mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.
    Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03
    Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie
    wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    W zakresie opodatkowania transakcji sprzedaży nieruchomości wypowiedział się Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu z 15 września 2011 r. w sprawach
    połączonych C-180/10 i C-181/10. TSUE orzekł, że czynności związane ze zwykłym
    wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie
    działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić
    kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się
    poza zakresem zastosowania Dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność
    gospodarczą. Podobnie – zdaniem Trybunału – okoliczność, że przed sprzedażą
    zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny
    łącznej. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania
    majątkiem prywatnym zainteresowanego.
    Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem, za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego
    pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg
    powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu
    wystąpienia pojedynczych z nich. W konsekwencji dla rozstrzygnięcia, czy podmiot w

    związku z realizacją określonej czynności występuje w charakterze podatnika wymaga
    każdorazowo oceny okoliczności faktycznych danej sprawy. Ocenie podlegać muszą
    przede wszystkim działania, jakie podejmuje zbywca w celu dokonania sprzedaży.
    Wskazał Pan, że w dniu (...) r. na podstawie umowy darowizny otrzymał Pan nieruchomość
    gruntową o powierzchni (...) ha, położoną w (...) przy ul. (...), składającą się z działek o nr
    ew. 1/1, 2/1 oraz 3/1. W (...) r. dokonał Pan podziału tej nieruchomości na 9 działek
    ewidencyjnych:1/2 o powierzchni (...) ha, 2/2 o powierzchni (...) ha, 3/2 o powierzchni (...)
    ha, 4/2 o powierzchni (...) ha, 5/2 o powierzchni (...) ha, 6/2 o powierzchni (...) ha, 7/2 o
    powierzchni (...) ha, 8/2 o powierzchni (...) ha, 9/2 o powierzchni (...) ha. W (...) i (...) r.
    sprzedał Pan trzy z nich: 4/2, 5/2 i 9/2. W tej chwili planuje Pan dokonać sprzedaży
    pozostałych działek ewidencyjnych.
    Działki nie są wykorzystywane przez Pana lub inne osoby do uprawy, nie były
    wydzierżawione, wynajmowane oraz nie były zawierane żadne umowy użyczenia ich
    dotyczące. Działki nie były udostępnione osobom trzecim.
    Wszystkie działki w planie miejscowym są przeznaczone pod zabudowę: utrzymanie,
    przebudowa, rozbudowa i uzupełnienia istniejącej zabudowy (przeznaczenie podstawowe:
    zabudowa mieszkaniowo-usługowa, zabudowa zagrodowa; przeznaczenie uzupełniające:
    budynki gospodarcze i inwentarskie oraz garaże, obiekty i nieuciążliwe urządzenia
    usługowe, obiekty i sieci uzbrojenia, miejsca postojowe, zieleń i ogrody przydomowe,
    dojazdy nie wydzielone) oraz ENKV - linie elektroenergetyczne średniego napięcia.
    Na żadnej z działek nie były i nie będą dokonywane żadne nakłady inwestycyjne, nie będą
    także składane żadne wnioski o uzyskanie warunków technicznych przyłączy do działek.
    Nie będzie Pan także udzielać żadnemu nabywcy pełnomocnictwa do uzyskania
    jakichkolwiek pozwoleń związanych z ewentualną inwestycją.
    Ze względu na Pan miejsce zamieszkania w Niemczech przy sprzedaży działek będzie Pan
    współpracował z biurem pośrednictwa nieruchomości.
    Jak już wyżej wskazałem, istotnym dla określenia, czy w odniesieniu do konkretnej
    dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie, że prowadzi on
    działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Dopiero po zdefiniowaniu
    podmiotu jako podatnika VAT - co do zasady - mają dla określenia jego praw i obowiązków
    zastosowanie przepisy ustawy. Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej
    czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga zatem oceny
    każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy.
    Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że skala zaangażowania Wnioskodawcy w
    odniesieniu do sprzedaży sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7/2 oraz 8/2 nie
    wykracza poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.
    W analizowanej sprawie brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności, która
    byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie obrotem
    nieruchomościami. Nie wystąpił bowiem taki ciąg zdarzeń, który jednoznacznie
    przesądziłby, że sprzedaż przez Pana opisanych sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7
    /2 oraz 8/2 wypełni przesłanki działalności gospodarczej.
    Wskazał Pan, że nie wykorzystywał działek o nr 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7/2 oraz 8/2 do
    działalności rolniczej, nie były one wynajmowane ani wydzierżawiane innym podmiotom.
    Nie podejmował Pan, ani nie podejmuje żadnych czynności ukierunkowanych na sprzedaż
    działek, poprzez dokonanie na nich nakładów inwestycyjnych, nie będą także składane
    żadne wnioski o uzyskanie warunków technicznych przyłączy do działek. Nie udzieli Pan
    także nabywcom pełnomocnictw do występowania w Pana imieniu w sprawach
    dotyczących przedmiotowych działek.
    W związku z powyższym stwierdzić należy, że w tym konkretnym przypadku nie podjął i
    nie zamierza Pan podjąć aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które
    świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez

    handlowców. Działania przez Pana podjęte należą do zakresu zwykłego zarządu
    majątkiem prywatnym.
    Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroków TSUE z 15 września
    2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż
    sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7/2 oraz 8/2, wydzielonych z działek o nr 1/1, 2/1
    oraz 3/1, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak
    jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku.
    W okolicznościach wskazanych w opisie zdarzenia przyszłego, dokonując omawianej
    transakcji, będzie Pan korzystał z przysługującego Panu prawa do rozporządzania
    własnym majątkiem, która to czynność oznacza działanie w sferze prywatnej, co nie
    stanowi wykonywania działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Brak
    tego statusu pozbawia Pana cech podatnika podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1
    ustawy, w zakresie sprzedaży sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7/2 oraz 8/2, a
    opisaną dostawę cech czynności podlegających opodatkowaniu, o którym mowa w art. 5
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Tym samym przy sprzedaży sześciu działek o nr ew. 1/2, 2/2, 3/2, 6/2, 7/2 oraz 8/2,
    wydzielonych z działek o nr 1/1, 2/1 oraz 3/1, nie będzie występował Pan w charakterze
    podatnika podatku od towarów i usług.
    Zatem Pana stanowisko należy uznać za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Podkreślamy, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we
    wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania
    podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony
    odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.