Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDSL1-1.4011.547.2025.2.DT
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-10-23
Teza: Skutki podatkowe zbycia nieruchomości nabytej w drodze
spadku i działu spadku ze spłatą.
Słowa kluczowe: nieruchomości-nieruchomość mieszkalna
spadek-dział spadku
spłata
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Źródła przychodów.-Przychód z odpłatnego zbycia rzeczy
lub praw.
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-pkt 8
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 1-ust. 7
[PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-
Rozdział 2-art. 10-ust. 5

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 8 września 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób fizycznych. Uzupełnił go Pan
    – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 24 września 2025 r. (wpływ 24 września 2025 r.).
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Jest Pan współspadkobiercą mieszkania położonego w (...). Pana matka zmarła w 2007 r.
    Pana ojciec zmarł w maju 2022 r., w wyniku czego nabył Pan kolejny udział w mieszkaniu w
    wysokości 1/4 części. W dniu (...) 2022 r. doszło do działu spadku i podziału majątku
    wspólnego pomiędzy Panem i Pana siostrą. Na mocy aktu notarialnego przyznano Panu
    własność całego mieszkania, a w zamian spłacił Pan swoją siostrę kwotą (...) zł , która
    odpowiadała wartości jej udziału w spadku. W związku z potrzebami finansowymi
    związanymi z faktem, iż jest Pan osobą z orzeczoną niepełnosprawnością w stopniu
    znacznym, w 2025 r. planuje Pan sprzedaż mieszkania za kwotę (...) zł.
    W uzupełnieniu do wniosku doprecyzował Pan opis sprawy o następujące informacje:
    Pana matka stała się właścicielem przedmiotowego mieszkania na drodze zakupu w dniu
    (...) 2004 r. Zostało ono nabyte do majątku wspólnego jej i Pana ojca (wspólność
    ustawowa).
    Spadek po Pana matce został nabyty w równych częściach przez: Pana ojca - 1/3 udziału,
    Pana siostrę - 1/3 udziału i Pana - 1/3 udziału.
    Dział spadku po matce nastąpił (...) 2018 r. W wyniku działu spadku nie uzyskał Pan
    większego udziału w masie spadkowej, niż wynikający pierwotnie z nabycia spadku. Dział
    spadku odbył się bez spłat i dopłat.
    Spadek po Pana ojcu nabyła Pana siostra i Pan, w równych udziałach po 1/2 części.
    Prowadzi Pan działalność gospodarczą w zakresie Praktyki Lekarskiej Specjalistycznej od
    (...) 2000 r. Nieruchomość będąca przedmiotem wniosku nie była wykorzystywana w
    działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy w przypadku sprzedaży mieszkania w 2025 r. obowiązek zapłaty podatku
    dochodowego od osób fizycznych będzie dotyczył tylko 1/4 udziału nabytego w 2022 r.
    po zmarłym ojcu, a pozostałe udziały (1/4 po matce nabyte w 2007 r. oraz 1/2 nabyte w
    drodze spłaty siostry w 2022 r.) nie będą stanowiły nowego nabycia dla celów art. 10
    ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Udział nabyty po matce w 2007 r. - zwolniony z PIT, bo minęło ponad 5 lat. Udział nabyty
    po ojcu w 2022 r. - podlega opodatkowaniu, sprzedaż przed końcem 2027 r. Dział spadku
    w 2022 r. nie spowodował nowego nabycia, spłata odpowiadała dokładnie wartości

    udziału siostry - brak przysporzenia majątkowego. W rezultacie opodatkowaniu PIT
    podlega tylko 1/4 udziału po ojcu w 2022 r.
    Obliczenie podatku PIT:
    Rok nabycia / Udział w mieszkaniu / Wartość udziału przy sprzedaży (...) / Koszty
    przypadające na udział / Dochód / PIT 19% - odpowiednio w tej kolejności poniżej: (...)

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części
    nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 163 ze zm.):
      Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z
      wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od
      których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
    W myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy:
      Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:
      a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,
      b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego
      oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,
      c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,
      d) innych rzeczy,
      – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i
      zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw
      majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
      kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy –
      przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w
      przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
    Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że nienastępująca w wykonaniu
    działalności gospodarczej sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości
    oraz praw określonych w tym przepisie przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem
    przychodu. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w
    nieruchomości oraz ww. praw nastąpi po upływie pięciu lat, licząc od końca roku
    kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie – nie jest źródłem
    przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych, a tym samym kwota uzyskana ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub
    udziału w nieruchomości oraz ww. praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w
    nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a-c ww.
    ustawy, co do zasady decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem
    dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia.
    Zgodnie z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub
      praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym
      przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub

      wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez
      spadkodawcę.
    Do wyliczenia 5-letniego okresu, od którego uzależnione jest opodatkowanie odpłatnego
    zbycia nieruchomości lub praw majątkowych nabytych w drodze spadku, wliczany jest
    zatem nie tylko okres własności nieruchomości (praw majątkowych) spadkobiercy, który
    dokonuje odpłatnego zbycia, ale także okres własności nieruchomości (praw
    majątkowych) spadkodawcy. Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło
    nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez
    spadkodawcę, do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez
    spadkobiercę upłynęło 5 lat – to odpłatne zbycie nie podlega opodatkowaniu.
    Zatem ustalenie daty nabycia nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości i
    ww. praw majątkowych ma istotne znaczenie dla określenia skutków podatkowych ich
    odpłatnego zbycia.
    Stosownie do art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Nie stanowi nabycia albo odpłatnego zbycia, o których mowa w ust. 1 pkt 8,
      odpowiednio nabycie albo odpłatne zbycie, w drodze działu spadku, nieruchomości
      lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8, do wysokości przysługującego
      podatnikowi udziału w spadku.
    Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera definicji pojęcia „spadek”
    ani też „nabycie w drodze spadku”, dlatego też zasadnym jest odwoływanie się do
    regulacji zawartych w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025
    r. poz. 1071).
    W myśl art. 922 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną
      lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.
    W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego:
      Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.
    Zgodnie z art. 925 ww. Kodeksu:
      Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.
    Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez
      spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych
      sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.
    Przepis art. 1035 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego
      oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w
      częściach ułamkowych z zachowaniem przepisów niniejszego tytułu.
    Wedle art. 1037 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Dział spadku może nastąpić bądź na mocy umowy między wszystkimi
      spadkobiercami, bądź na mocy orzeczenia sądu na żądanie któregokolwiek ze
      spadkobierców. Jeżeli do spadku należy nieruchomość, umowa o dział spadku
      powinna być zawarta w formie aktu notarialnego.
    Na podstawie art. 1038 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Umowny dział spadku może objąć cały spadek lub być ograniczony do części spadku.
    Natomiast z art. 195 tego Kodeksu wynika, że:

      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    W świetle art. 196 § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Powyższe oznacza, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają
    się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci)
    spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.
    Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku lub akt poświadczenia
    dziedziczenia potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego
    otwarcia.
    Z instytucją działu spadku mamy do czynienia w sytuacji, w której spadek przypada kilku
    spadkobiercom. W wyniku działu spadku prawa majątkowe objęte spadkiem przyznane
    poszczególnym spadkobiercom, przechodzą na nich, ustaje więc wspólność majątku
    spadkowego. Umowa o dział spadku lub prawomocne orzeczenie sądowe o dziale spadku
    stanowią tytuł własności rzeczy, które w dziale przypadły poszczególnym spadkobiercom.
    Na skutek działu spadku następuje konkretyzacja składników masy spadkowej
    przypadających poszczególnym spadkobiercom.
    Zgodnie z teorią prawa rzeczowego, przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy
    w drodze zniesienia współwłasności, czy działu spadku, jest nabyciem tych rzeczy.
    Natomiast, biorąc pod uwagę przyjętą linię orzecznictwa Naczelnego Sądu
    Administracyjnego, nabyciem rzeczy w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu ze
    współwłaścicieli, jeśli:
      - podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty i dopłaty lub
      - wartość otrzymanej przez daną osobę rzeczy mieści się w ramach posiadanego
        dotychczas udziału.
    Jeżeli zatem wartość nieruchomości lub prawa (udziałów w nieruchomości lub prawie)
    nabytych w wyniku działu spadku jest zgodna z udziałem posiadanym przed działem
    spadku – nie następuje nabycie, ponieważ w ten sposób nie ulega powiększeniu zarówno
    zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem, jak i stan
    jej majątku osobistego. Dział spadku, w wyniku którego udział w nieruchomości lub prawie
    nie zwiększył się, zmienia wyłącznie charakter własności. Jednakże nabycie nieruchomości
    lub prawa w drodze działu spadku (nawet jeżeli działu spadku dokonano bez spłat lub
    dopłat) w części przekraczającej udział spadkowy stanowi w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w
    związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nabycie
    nieruchomości lub prawa w tym udziale, który przekracza udział nabyty w spadku.
    Wszelkie przypadki, gdy udział danej osoby ulega powiększeniu, traktowane być muszą w
    kategorii nabycia, gdyż w ten sposób ulega powiększeniu zakres dotychczasowego
    władztwa tej osoby nad nieruchomością lub prawem. Bezsprzeczne jest, że udziały, jakie
    otrzymuje spadkobierca powyżej swojego udziału (jeżeli nabywa majątek w dziale spadku
    o wartości większej od swojego udziału w spadku) były własnością pozostałych
    spadkobierców. Spadkobierca nie miał do nich żadnych praw, aż do momentu działu
    spadku.
    Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do innych
    spadkobierców (współwłaścicieli), należy traktować jako nabycie w rozumieniu art. 10 ust.
    1 pkt 8 w związku z ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tak więc co
    do zasady, dział spadku jest formą nowego nabycia tylko wówczas, gdy w wyniku tej
    czynności prawnej podatnik otrzymuje rzecz lub prawo, którego wartość po dokonanym

    podziale przekracza wartość udziału jaki pierwotnie podatnikowi przysługiwał w dzielonej
    masie spadkowej.
    Za datę nabycia nieruchomości lub prawa – w przypadku ich sprzedaży, które przypadły
    danej osobie w wyniku działu spadku lub zniesienia współwłasności nieruchomości lub
    prawa, należy przyjąć więc datę ich pierwotnego nabycia, jeżeli wartość otrzymanej przez
    daną osobę nieruchomości lub prawa w wyniku działu lub zniesienia współwłasności
    mieści się w udziale, jaki przysługuje tej osobie w majątku objętym współwłasnością oraz
    dział spadku został dokonany bez spłat i dopłat.
    Organ podkreśla, że dział spadku jest czynnością dokonywaną wyłącznie między samymi
    spadkobiercami dziedziczącymi po tym samym spadkodawcy. Dział spadku jest czynnością
    wtórną, wynikającą z podziału majątku spadkowego, a zatem nie jest tą samą czynnością
    co zniesienie współwłasności.
    Z opisu sprawy wynika, że jest Pan współspadkobiercą mieszkania położonego w (...) .
    Pana matka stała się właścicielem przedmiotowego mieszkania w drodze zakupu (...) 2004
    r. Zostało ono nabyte do majątku wspólnego jej i Pana ojca (wspólność ustawowa). Pana
    matka zmarła w 2007 r. Dział spadku po matce nastąpił (...) 2018 r. W wyniku działu
    spadku nie uzyskał Pan większego udziału w masie spadkowej, niż wynikający pierwotnie z
    nabycia spadku. Dział spadku odbył się bez spłat i dopłat.
    Pana ojciec zmarł w (...) 2022 r. W dniu (...) 2022 r. doszło do działu spadku i podziału
    majątku wspólnego pomiędzy Panem i Pana siostrą. Na mocy aktu notarialnego
    przyznano Panu własność całego mieszkania, a w zamian spłacił Pan swoją siostrę kwotą,
    która odpowiadała wartości jej udziału w spadku. W 2025 r. planuje Pan sprzedaż
    mieszkania.
    Biorąc pod uwagę fakt, że opisane we wniosku mieszkanie zostało nabyte wspólnie przez
    Pana rodziców w ramach trwania małżeństwa, należy odnieść się do kwestii stosunków
    majątkowych pomiędzy małżonkami, które zostały uregulowane w ustawie z dnia 25
    lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 2809 ze zm.).
    Przepis art. 31 § 1 tego Kodeksu stanowi, że:
      Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy
      wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe
      nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich
      (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą
      do majątku osobistego każdego z małżonków.
    Z kolei jak stanowi art. 35 ww. Kodeksu:
      W czasie trwania wspólności ustawowej żaden z małżonków nie może żądać
      podziału majątku wspólnego. Nie może również rozporządzać ani zobowiązywać się
      do rozporządzania udziałem, który w razie ustania wspólności przypadnie mu w
      majątku wspólnym lub w poszczególnych przedmiotach należących do tego majątku.
    W myśl art. 43 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:
      Oboje małżonkowie mają równe udziały w majątku wspólnym.
    Przedmiotami majątkowymi w rozumieniu tego przepisu są wszelkie prawa majątkowe
    zarówno bezwzględne (prawo własności rzeczy oraz inne prawa rzeczowe), jak i
    względne (np. przysługujące małżonkom wierzytelności). Wspólność ustawowa
    obejmuje wszelkie przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje
    małżonków lub przez jednego z nich.
    Z ww. przepisu wynika, że wspólność małżeńska została ukształtowana jako wspólność
    łączna. Charakteryzuje się ona tym, że w czasie jej trwania małżonkowie nie mają
    określonych udziałów w majątku wspólnym, nie mogą więc rozporządzać udziałami, a
    także nie mogą żądać podziału majątku objętego wspólnością ustawową. Obojgu

    małżonkom przysługuje pełne prawo do całości majątku wspólnego. Wspólność ta jest
    wspólnością masy majątkowej i obejmuje cały zbiór praw majątkowych, takich jak
    własność i inne prawa rzeczowe czy wierzytelności.
    Kwestia określenia momentu nabycia nieruchomości i praw majątkowych była
    przedmiotem uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z 15 maja 2017 r., sygn. akt II
    FPS 2/17, w której sąd stwierdził, że: „Dla celów opodatkowania podatkiem dochodowym
    od osób fizycznych, odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w
    art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób
    fizycznych (Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176, ze zm.) nabytych przez współmałżonka w
    wyniku dziedziczenia, datą ich nabycia lub wybudowania w rozumieniu tego przepisu jest
    dzień nabycia (wybudowania) tych nieruchomości i praw majątkowych do majątku
    wspólnego małżonków”.
    W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w przypadku nabycia
    nieruchomości przez małżonków pozostających w majątkowej wspólności małżeńskiej
    przewidzianej w art. 31 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy nie
    ma możliwości określenia tego, w jakich częściach nastąpiło nabycie nieruchomości, o
    którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Nie jest możliwe nabycie nieruchomości w określonym udziale przez małżonków
    pozostających we wspólności majątkowej małżeńskiej i działających jednocześnie, co
    wynika z istoty wspólności małżeńskiej. Wspólność małżeńska (łączna) to wspólność
    bezudziałowa, a w czasie jej trwania małżonkowie nie mogą rozporządzać swoimi
    prawami do majątku wspólnego jako całości. Nie mogą także rozporządzać udziałem w
    jakimkolwiek przedmiocie należącym do tego majątku.
    Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro, z uwagi na wspólność majątkową,
    nie można wyodrębnić udziałów, które małżonkowie posiadali w chwili nabycia
    nieruchomości w małżeństwie, to nie można też przyjąć, że pięcioletni termin biegnie od
    daty nabycia nieruchomości w drodze spadku. Dla oceny skutków podatkowych
    odpłatnego zbycia nieruchomości kluczowy jest moment poniesienia wydatku na nabycie
    tego składnika do majątku wspólnego i to, że tego wydatku – w momencie jego
    poniesienia – nie można przypisać jednemu bądź drugiemu małżonkowi w udziałach o
    określonej wielkości.
    W świetle powyższego, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do nabytego bezpośrednio przez
    Pana udziału w mieszkaniu w spadku po rodzicach, należy liczyć od daty jego nabycia
    przez Pana rodziców do wspólności majątkowej małżeńskiej, tj. od 2004 r., zgodnie z art.
    10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Ponownie należy wskazać, że jeżeli w wyniku dokonanego działu spadku, przedmiotem
    którego były nieruchomości lub prawa majątkowe, udział w nich zwiększa się, tj.
    przekracza wartość udziału dotychczas posiadanego, to data działu spadku będzie
    również datą nabycia tego udziału, o który uległ powiększeniu udział w nich po dokonaniu
    tej czynności. Wobec tego nabycie w wyniku działu spadku części majątku, który należał do
    innych spadkobierców (współwłaścicieli), należy więc traktować jako nabycie w rozumieniu
    art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych.
    Skoro zatem w wyniku działu spadku dokonanego w 2022 r. uzyskał Pan w zamian za
    wynagrodzenie udział w nieruchomości należący do Pana siostry, to nabył Pan udział w
    nieruchomości przekraczający udział jaki przysługiwał Panu w wyniku spadkobrania.
    W świetle powyższego, pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych, w odniesieniu do nabytego przez Pana udziału
    w mieszkaniu w wyniku działu spadku i podziału majątku wspólnego, należy liczyć od
    końca roku kalendarzowego, w którym miał miejsce dział spadku tj. od 2022 r., zgodnie z
    art. 10 ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

    Wobec powyższego, planowane odpłatne zbycie w 2025 r. lokalu mieszkalnego, w części
    którą nabył Pan bezpośrednio w wyniku spadku po rodzicach nie będzie stanowić źródła
    przychodu podlegającego opodatkowaniu – zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10
    ust. 5. Natomiast w części, którą nabył Pan w drodze dokonanego w 2022 r. działu spadku
    i podziału majątku wspólnego ponad pierwotny udział w spadku, będzie stanowiło źródło
    przychodu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 7 ustawy o
    podatku dochodowym od osób fizycznych. Bowiem sprzedaż w 2025 r. w tej części
    zostanie dokonana przed upływem pięciu lat licząc od końca roku kalendarzowego, w
    którym dokonano działu spadku.
    Dochód z odpłatnego zbycia lokalu mieszkalnego w części odpowiadającej udziałowi
    nabytemu w wyniku działu spadku w 2022 r. ponad udział nabyty przez Pana w wyniku
    spadkobrania, podlega opodatkowaniu na zasadach wynikających z art. 30e ww. ustawy.
    Wskazać należy, że w myśl art. 30e ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób
    fizycznych:
      Od dochodu z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1
      pkt 8 lit. a-c podatek dochodowy wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
    Stosownie do art. 30e ust. 2 ww. ustawy:
      Podstawą obliczenia podatku, o której mowa w ust. 1, jest dochód stanowiący
      różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw
      określonym zgodnie z art. 19, a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d,
      powiększoną o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1
      pkt 1, dokonanych od zbywanych nieruchomości lub praw.
    Zgodnie z uregulowaniami zawartymi w art. 19 ust. 1 ww. ustawy:
      Przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości lub praw majątkowych oraz innych
      rzeczy, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8, jest ich wartość wyrażona w cenie
      określonej w umowie, pomniejszona o koszty odpłatnego zbycia. Jeżeli jednak cena,
      bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od wartości rynkowej tych rzeczy lub
      praw, przychód ten określa organ podatkowy w wysokości wartości rynkowej.
      Przepis art. 14 ust. 1 zdanie drugie stosuje się odpowiednio.
    Ustalenie kosztów uzyskania przychodu odbywa się zgodnie z art. 22 ust. 6c lub 6d ustawy
    o podatku dochodowym od osób fizycznych, w zależności od tego, czy zbywaną
    nieruchomość lub prawo nabyto odpłatnie, czy nieodpłatnie.
    W myśl art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:
      Koszty uzyskania przychodu z tytułu odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10
      ust. 1 pkt 8 lit. a-c, z zastrzeżeniem ust. 6d, stanowią udokumentowane koszty
      nabycia lub udokumentowane koszty wytworzenia, powiększone o
      udokumentowane nakłady, które zwiększyły wartość rzeczy i praw majątkowych,
      poczynione w czasie ich posiadania.
    Podstawą obliczenia podatku jest dochód, stanowiący różnicę pomiędzy przychodem z
    odpłatnego zbycia nieruchomości określonym zgodnie z art. 19 ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych (tj. wartością wyrażoną w cenie określonej w umowie
    sprzedaży pomniejszoną o koszty odpłatnego zbycia) a kosztami uzyskania przychodu
    ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
    Tut. organ informuje, że kosztem uzyskania przychodu może być m.in. udokumentowana
    (faktyczna) kwota spłaty na rzecz drugiego spadkobiercy, ponieważ mieści się ona w
    kategorii kosztów nabycia, o których mowa w art. 22 ust. 6c ustawy o podatku
    dochodowym od osób fizycznych. W momencie przeprowadzenia działu spadku jeden
    spadkobierca nabywa udział w nieruchomości, który wcześniej należał do drugiego

    spadkobiercy, a drugi spadkobierca traci udział w nieruchomości za odpłatnością. Spłata
    na rzecz drugiego spadkobiercy jest zatem niejako ceną nabycia udziału w nieruchomości,
    który należał wcześniej do drugiego spadkobiercy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się
    będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Pana w złożonym wniosku. W
    związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona interpretacja traci swoją aktualność.
    Nadmieniam, że nie mam możliwości sprawdzenia prawidłowości podanych przez Pana
    kwot, przeprowadzania wyliczeń, przeliczeń, w tym ustalenia wysokości podatku, z uwagi
    na fakt, że przepis art. 14b ustawy Ordynacja podatkowa nakłada na Organ podatkowy
    obowiązek udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania
    przepisów prawa podatkowego.
    W związku z tym Organ wydający interpretację nie sprawdza prawidłowości
    przedstawionych we wniosku wartości liczbowych oraz nie zajmuje się weryfikacją
    prawidłowości przedstawionych w nim kwot i wyliczeń. Prawidłowość, bądź
    nieprawidłowość przedstawionych w opisie sprawy kwot i wyliczeń podlega weryfikacji
    przez właściwy organ podatkowy w toku, np. postępowania kontrolnego, postępowania
    podatkowego, czy też czynności sprawdzających.
    Zgodnie z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym,
    na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej,
    a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego, ponieważ
    prawidłowość rozliczenia podatków podlega weryfikacji przez organ podatkowy.
    Tym samym w przedmiotowej interpretacji nie potwierdzono prawidłowości
    zaprezentowanych przez Pana kwot.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna
    (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z
    dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
      · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
      · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
        Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie
        ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa