Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL3.4012.487.2025.2.MC
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-09-29
Teza: Opodatkowanie podatkiem VAT dostawy nieruchomości w
trybie postępowania egzekucyjnego.
Słowa kluczowe: komornik-komornik sądowy
nieruchomości-nieruchomość zabudowana
sprzedaż
spółki
spółki-majątek spółki
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy
ogólne-Definicje
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 1.
Podatnicy i płatnicy
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III. Podatnicy,
płatnicy i przedstawiciele podatkowi-Rozdział 2.
Przedstawiciele podatkowi
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI. Podstawa
opodatkowania-Podstawa opodatkowania - dostawa
budynków lub budowli trwale związanych z gruntem lub
ich części
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 14
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 22
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-
art. 2-pkt 6
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 1-art. 5-ust. 1-pkt 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 7.-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 18
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VI-
art. 29a-ust. 8
1

[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10a
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 2

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 sierpnia 2025 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 sierpnia 2025 r. o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie braku zwolnienia od podatku VAT dostawy działki o nr 2 za
    odszkodowaniem.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 15 września 2025 r. (wpływ 22 września 2025 r.) – w
    odpowiedzi na wezwanie.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Województwo (...) (dalej: Województwo) z dniem (...) 2009 r. nabyło nieodpłatnie z mocy
    prawa (w drodze decyzji) od Skarbu Państwa działki nr 1/6, 1/7 i 1/2 położone w (...).
    Z tytułu przejęcia ww. nieruchomości Województwu nie przysługiwało prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Ostateczną decyzją nr (...) z dnia (...) 2024 r. wydaną z upoważnienia Wójta Gminy (...),
    został zatwierdzony projekt połączenia i podziału działek nr 1/2, 1/6 i 1/7 położonych w
    (...), w gminie (...), KW nr (...), w wyniku których powstała m.in. działka nr 2 o pow. (...) ha z
    przeznaczeniem pod drogę gminną.
    Zgodnie z art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami
    (t. j. Dz. U. z 2024 r., poz. 1145) ww. Gmina nabyła tę działkę na własność z mocy prawa.
    Zgodnie z art. 98 ust. 3 Województwu przysługuje odszkodowanie za utratę prawa
    własności tej działki.
    Zgodnie z operatem szacunkowym z dnia (...) 2025 r. na działce nr 2 znajduje się
    ogrodzenie w postaci siatki zakończonej drutem kolczastym, zamontowanej na słupkach
    stalowych oraz murowanego płotu i betonowej podmurówki. Ponadto na działce rosną:
    dwa klony, jeden buk oraz liczne podrosty.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka ta znajduje się
    na terenie oznaczonym symbolem (...) – droga klasy L – lokalna.
    Województwo (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i
    usług.
    W uzupełnieniu do wniosku udzielili Państwo odpowiedzi na zadane przez Organ w
    wezwaniu pytania:
    1) Czy postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia wysokości i wypłaty
      odszkodowania zostało zakończone? Jeśli tak, kiedy i z jakimi ustaleniami.
      Odp. Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia wysokości i wypłaty
      odszkodowania nie zostało zakończone. Decyzja nie została jeszcze przez organ
      wydana.
    2) W ramach jakiej czynności nabyli Państwo działki nr 1/6, 1/7 i 1/2 (opodatkowanych
      podatkiem VAT, zwolnionych od podatku VAT, niepodlegających opodatkowaniu
      podatkiem VAT) i czy otrzymali Państwo fakturę z wykazaną stawką podatku VAT przy
      nabyciu tych działek?
      Odp. Województwo (...) z dniem (...) 2009 r. nabyło nieodpłatnie z mocy prawa (w
      drodze decyzji Wojewody (...)) od Skarbu Państwa działki nr 1/6, 1/7 i 1/2 położone w
      (...). Nie była w tym przypadku wystawiona faktura.
    3) Czy działki były wykorzystywane przez Państwa wyłącznie na cele działalności
      zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z
      opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane były działki, wykonywali
      Państwo – należy podać podstawę prawną zwolnienia?
      Odp. W zakresie budynku na ww. działce nr 1/6 została zawarta w dniu (...) 2023 r.
      umowa najmu (czynsz plus 23% VAT).
    4) W związku z informacją zawartą we wniosku, iż:
      Zgodnie z operatem szacunkowym z dnia (...) 2025 r. na działce nr 2 znajduje się
      ogrodzenie w postaci siatki zakończonej drutem kolczastym, zamontowanej na
      słupkach stalowych oraz murowanego płotu i betonowej podmurówki. Ponadto na
      działce rosną: dwa klony, jeden buk oraz liczne podrosty.
      Proszę o wskazanie czy naniesienia te stanowią budynki/budowle/urządzenia
      budowalne − w rozumieniu przepisów art. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo
      budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418)?

      Odp. Ogrodzenie w postaci siatki zakończonej drutem kolczastym, zamontowanej na
      słupkach stalowych oraz murowanego płotu i betonowej podmurówki stanowią
      urządzenia budowlane zgodnie z Ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Dwa
      klony, buk i liczne podrosty stanowią roślinność.
    5) Jeśli na działce znajdują się urządzenia budowalne, to należy wskazać, z jakim
      budynkiem/budowlą będą one powiązane?
      Odp. Dotychczas ww. urządzenia budowlane były związane z nieruchomością sprzed
      podziału. Z uwagi na to, że działka nr 2 została przeznaczona pod drogę gminną,
      zapewne urządzenia te zostaną zlikwidowane przez nowego właściciela (zarządcę
      drogi publicznej).
    6) Czy ww. naniesienia są trwale związane z gruntem?
      Odp. Betonowa podmurówka może świadczyć o trwałym związaniu z gruntem ww.
      urządzeń.
    7) Czy ww. naniesienia zostały nabyte, czy wybudowane przez Państwa? Należy wskazać
      datę nabycia lub wybudowania.
      Odp. Ww. urządzenia zostały nabyte przez Województwo (...) na podstawie ww.
      Decyzji Wojewody (...).
    8) Czy z tytułu nabycia ww. naniesień przysługiwało Państwu prawo do obniżenia
      podatku należnego o podatek naliczony? Jeżeli nie, to należy wskazać przyczyny.
      Odp. Z tytułu ww. nabycia ww. naniesień nie przysługiwało Województwu prawo do
      obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    9) Czy z tytułu wytworzenia/wybudowania ww. naniesień przysługiwało Państwu prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego? Jeżeli nie, to
      należy wskazać przyczyny.
      Odp. Z tytułu wytworzenia/wybudowania ww. naniesień nie przysługiwało
      Województwu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego. Województwo nie budowało ww. naniesień.
    10) Jeśli naniesienia znajdujące się na działce nr 2 będą stanowić budynki/budowle lub ich
      części w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, wówczas należy wskazać:
      a) Czy nastąpiło pierwsze zasiedlenie budynków/budowli lub ich części w rozumieniu
        art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to należy wskazać
        dokładną datę.
      b) Jeżeli nastąpiło pierwsze zasiedlenie w części, to należy wskazać w jakiej części?
      c) W wyniku jakich czynności nastąpiło pierwsze zasiedlenie przedmiotowych
        budynków/budowli lub ich części?
      d) Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem budynków/budowli lub ich części a ich
        dostawą upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
      e) W przypadku wskazania, że przedmiotowe naniesienia były nabyte przez Państwa,
        to należy wskazać, czy budynki/budowle przed ich nabyciem przez Państwa były
        wykorzystywane przez poprzednich właścicieli?
      f) W jaki sposób i do jakich celów ww. naniesienia były wykorzystywane przez Państwa?
      g) Czy naniesienia były/są wykorzystywane przez Państwa wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług? Jeżeli tak, to jaką
        działalność zwolnioną z opodatkowania podatkiem VAT, do której wykorzystywane
        były ww. budynki/budowle lub ich części, wykonywali Państwo – należy podać
        podstawę prawną zwolnienia?

      h) Czy ponosili Państwo nakłady na ulepszenie budynków/budowli lub ich części w
        rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, w stosunku do których
        przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego?
      i) W jakim okresie zostały poniesione wydatki na ulepszenie budynków/budowli lub ich
        części?
      j) Jeżeli ponosili Państwo wydatki na ulepszenie, to czy wydatki te były wyższe niż 30%
        wartości początkowej ww. budynków/budowli?
      k) Jeżeli odpowiedź na pytanie h) i j) jest twierdząca, to należy wskazać:
        · Kiedy nastąpiło oddanie do użytkowania ww. naniesień po ulepszeniu?
        · Czy ulepszenia stanowiły „przebudowę” rozumianą jako dokonanie istotnych
        zmian przeprowadzonych w celu zmiany wykorzystania ww. budynków/budowli
        lub w celu znaczącej zmiany warunków zasiedlenia?
        · Czy po ulepszeniu miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. naniesień?
        · Jeżeli miało miejsce pierwsze zasiedlenie ww. naniesień po ulepszeniu, to należy
        wskazać, kiedy to nastąpiło (należy podać dzień, miesiąc i rok)?
        · Czy pomiędzy pierwszym zasiedleniem ww. naniesień po ulepszeniu, a sprzedażą
        upłynie okres dłuższy niż 2 lata?
        · Czy ulepszone naniesienia były wykorzystywane przez Państwa wyłącznie na cele
        działalności zwolnionej od podatku VAT?
    Odp. Naniesienia znajdujące się na działce nr 2 nie będą stanowić budynków, budowli lub
    ich części, stąd nie jest konieczne udzielenie odpowiedzi na pytania z pkt. 10 a-k).
    11) W przypadku gdy przedmiotem dostawy będzie działka niezabudowana budynkami
      /budowlami to czy dla tej działki na moment dostawy obowiązywał/obowiązuje
      Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego? Jeśli tak, to:
        · jakie jest przeznaczenie dla ww. działki wynikające z tego planu?
        · czy dopuszczalna jest zabudowa dla przedmiotowej działki budynkami
          /budowlami?
    Odp. Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka nr 2 na
    dzień ostateczności ww. decyzji podziałowej (w tym dniu działka ta formalnie powstała)
    znajdowała się na terenie oznaczonym symbolem (...) – droga klasy L – lokalna. Takie
    przeznaczenie obowiązuje do dnia dzisiejszego i umożliwia budowę drogi (budowli).

## Pytanie

Czy uzyskanie odszkodowania, w trybie art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce
    nieruchomościami z dnia 21 sierpnia 1997 r., za utratę prawa własności działki nr 2 będzie
    zwolnione z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11
    marca 2004 r. o podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Województwo (...) jest czynnym, zarejestrowanym podatnikiem od towarów i usług.
    Z tytułu nabycia nieruchomości Województwu (...) nie przysługiwało (w całości lub w części)
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zgodnie z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa
    mieniem województwa jest własność i inne prawa majątkowe nabyte przez województwo
    lub inne wojewódzkie osoby prawne.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług
    podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części a także
    wszelkie postacie energii.
    W myśl art. 7 ust 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1 tej ustawy rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak
    właściciel.
    Zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy o VAT, w przypadku dostawy budynków lub budowli
    trwale związanych z gruntem albo części takich budynków lub budowli z podstawy
    opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku dostawę terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Biorąc powyższe pod uwagę, Województwo stoi na stanowisku, że uzyskanie
    odszkodowania z ww. tytułu nie będzie podlegać zwolnieniu z podatku od towarów i usług
    na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. z uwagi na fakt, że ww.
    działka jest niezabudowana (ww. ogrodzenia nie stanowią budynków, budowli i obiektów
    małej architektury) i jest przeznaczona pod zabudowę (droga gminna).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j.
    Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    Na mocy art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również
      przeniesienie z nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w
      imieniu takiego organu lub przeniesienie z mocy prawa własności towarów w zamian
      za odszkodowanie.
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Z przywołanego powyżej przepisu art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że przeniesienie z
    nakazu organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub
    przeniesienie z mocy prawa prawa własności towarów (nieruchomości) w zamian za
    odszkodowanie stanowi dostawę towarów. W tej sytuacji bez znaczenia jest fakt, że
    dostawa nie jest de facto następstwem decyzji właściciela, lecz wynika z nakazu organu
    władzy publicznej lub z mocy samego prawa. Odszkodowanie w tym przypadku pełni
    funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę
    faktycznie odpłatną. W konsekwencji należy stwierdzić, że przeniesienie z nakazu organu
    władzy publicznej lub podmiotu działającego w imieniu takiego organu lub przeniesienie z
    mocy prawa własności towarów (w tym np. nieruchomości) w zamian za odszkodowanie –
    na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy – podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług.
    Wynagrodzenie musi mieć zatem konkretny wymiar, a więc być konkretną wielkością
    wyrażalną w pieniądzu. Dostawę można uznać za dokonaną odpłatnie, dopiero gdy

    istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru.
    Oznacza to, że przeniesienie z mocy prawa własności towarów nabiera odpłatnego
    charakteru dopiero w momencie przyznania odszkodowania i ustalenia jego wysokości.
    Jeśli zatem wywłaszczenie lub przymusowa sprzedaż następuje za wynagrodzeniem, to
    wówczas stanowi odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 w zw. z art. 7
    ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Odszkodowanie w tym przypadku pełni funkcję wynagrodzenia za przeniesienie własności
    towarów, czyniąc tego rodzaju dostawę faktycznie odpłatną.
    Jednak nie każda czynność, stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1
    ustawy, podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby dana czynność
    podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez
    podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Stosownie do treści art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Organy władzy publicznej nie będą podatnikami podatku od towarów i usług w związku z
    realizacją zadań, które podejmują jako podmioty prawa publicznego, nawet jeśli pobierają
    należności, opłaty lub składki. Organy te będą natomiast podatnikami podatku od
    towarów i usług w przypadku wykonywanych przez nie czynności na podstawie umów
    cywilnoprawnych.
    Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r.
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE.L 347 z dnia 11 grudnia 2006, str. 1, ze zm.),
    zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady, zgodnie z którym:
      Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego
      nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub
      transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają
      należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub
      transakcjami.
      Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich
      transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji,
      gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń
      konkurencji.
      W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników
      w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych
      działań sprawia, że mogą być one pominięte.

    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Analiza powyższego prowadzi zatem do stwierdzenia, że w przedmiotowej sprawie
    spełnione zostały przesłanki warunkujące uznanie opisanej transakcji za dostawę towarów
    dokonywaną przez podmiot, który w odniesieniu do niej działa w charakterze podatnika
    VAT.
    Wydając nieruchomość za odszkodowaniem Województwo nie może skorzystać z
    wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku
    wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są bowiem realizowane zadania,
    dla realizacji których organ ten został powołany. Dokonując przeniesienia prawa do
    rozporządzania nieruchomością, jak już powyżej wskazano, Województwo nie realizuje
    bowiem ani zadań własnych, ani zleconych przez organ administracji rządowej.
    Oznacza to, że dostawa taka podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Dochodzi bowiem do przeniesienia na inny podmiot – nabywcę – prawa do dysponowania
    towarem jak właściciel. Ponadto, w przedmiotowej sprawie ma miejsce odpłatna dostawa
    towarów, przy czym odszkodowanie stanowi wynagrodzenie za przeniesienie własności
    tych gruntów.
    Na podstawie art. 11a ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach
    przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz.
    311):
      Wojewoda w odniesieniu do dróg krajowych i wojewódzkich albo starosta w
      odniesieniu do dróg powiatowych i gminnych wydają decyzję o zezwoleniu na
      realizację inwestycji drogowej na wniosek właściwego zarządcy drogi.
    Artykuł 11f ust. 1 pkt 6 cyt. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych wskazuje, że:
      Decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera w szczególności
      oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają
      się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.
    Według art. 11i ust. 1 ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      W sprawach dotyczących zezwolenia na realizację inwestycji drogowej
      nieuregulowanych w niniejszej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z
      dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane, z wyjątkiem art. 28 ust. 2.
    Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzją o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zatwierdza się podział
      nieruchomości.
    Według regulacji art. 12 ust. 4 ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy
      prawa:
      1) własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych,
      2) własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do
        dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych,

      - z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się
        ostateczna.
    Analiza przywołanych regulacji prowadzi do wniosku, że w przypadku realizacji inwestycji
    drogowych w trybie przepisów ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych, decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji
    drogowej zastępuje decyzję o lokalizacji inwestycji celu publicznego, o której mowa w art.
    4 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Zgodnie z art. 12 ust. 4a ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania za nieruchomości, o których mowa w
      ust. 4, wydaje organ, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji
      drogowej.
    Na mocy art. 12 ust. 4f ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Odszkodowanie za nieruchomości, o których mowa w ust. 4, przysługuje
      dotychczasowym właścicielom nieruchomości, użytkownikom wieczystym
      nieruchomości oraz osobom, którym przysługuje do nieruchomości ograniczone
      prawo rzeczowe.
    W myśl art. 12 ust. 5 ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Do ustalenia wysokości i wypłacenia odszkodowania, o którym mowa w ust. 4a,
      stosuje się odpowiednio przepisy o gospodarce nieruchomościami, z zastrzeżeniem
      art. 18.
    Na podstawie art. 18 ust. 1 cyt. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji
    inwestycji w zakresie dróg publicznych:
      Wysokość odszkodowania, o którym mowa w art. 12 ust. 4a, ustala się według stanu
      nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej
      przez organ I instancji oraz według jej wartości z dnia, w którym następuje ustalenie
      wysokości odszkodowania.
    Zgodnie z art. 23 ww. ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji
    w zakresie dróg publicznych:
      W sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się przepisy ustawy o
      gospodarce nieruchomościami.
    W myśl art. 98 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.):
      Działki gruntu wydzielone pod drogi publiczne: gminne, powiatowe, wojewódzkie,
      krajowe – z nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek właściciela,
      przechodzą, z mocy prawa, odpowiednio na własność gminy, powiatu, województwa
      lub Skarbu Państwa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis ten stosuje się także do
      nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek użytkownika wieczystego,
      z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu wydzielonych pod drogi
      publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się
      ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się odpowiednio
      przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg publicznych.
    Przepis ten stosuje się także do nieruchomości, której podział został dokonany na wniosek
    użytkownika wieczystego, z tym że prawo użytkowania wieczystego działek gruntu
    wydzielonych pod drogi publiczne wygasa z dniem, w którym decyzja zatwierdzająca
    podział stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale prawomocne. Przepis stosuje się

    odpowiednio przy wydzielaniu działek gruntu pod poszerzenie istniejących dróg
    publicznych.
    Jak wskazuje art. 98 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Właściwy organ składa wniosek o ujawnienie w księdze wieczystej praw gminy,
      powiatu, województwa lub Skarbu Państwa do działek gruntu wydzielonych pod
      drogi publiczne lub pod poszerzenie istniejących dróg publicznych. Podstawą wpisu
      tych praw do księgi wieczystej jest ostateczna decyzja zatwierdzająca podział.
    Zgodnie z art. 98 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Za działki gruntu, o których mowa w ust. 1, przysługuje odszkodowanie w wysokości
      uzgodnionej między właścicielem lub użytkownikiem wieczystym a właściwym
      organem. Przepis art. 131 stosuje się odpowiednio. Jeżeli do takiego uzgodnienia nie
      dojdzie, na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego odszkodowanie ustala
      się i wypłaca według zasad i trybu obowiązujących przy wywłaszczaniu
      nieruchomości.
    Stosownie do art. 112 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie nieruchomości polega na pozbawieniu albo ograniczeniu, w drodze
      decyzji, prawa własności, prawa użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego na nieruchomości.
    Z mocy art. 112 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą
      być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do
      nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy.
    W myśl art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami:
      Wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa
      rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej
      odpowiadającym wartości tych praw.
    Istotą wywłaszczenia jest pozbawienie lub ograniczenie m.in. prawa własności
    nieruchomości. Dokonuje się tego za odszkodowaniem wypłaconym na rzecz osoby
    (podmiotu) wywłaszczanego, co poprzedza wydanie aktu prawnego w randze decyzji.
    Nieruchomość objęta taką procedurą staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa
    lub jednostek samorządu terytorialnego. Decyzję ustalającą wysokość odszkodowania
    wydaje organ administracji publicznej, który wydał decyzję o zezwoleniu na realizację
    inwestycji. Z tak określonych zapisów ustawowych wynika jasno, że podmiotem
    podejmującym cały katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się
    tu współdziałania, czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Z określonych zapisów ustawowych wynika jasno, że podmiotem podejmującym cały
    katalog czynności prawnych jest organ administracji. Nie wymaga się tu współdziałania,
    czy jakiejkolwiek innej inicjatywy ze strony podmiotu wywłaszczanego.
    Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami zmiana przeznaczenia wywłaszczonej
    nieruchomości z terenu niebędącego terenem przeznaczonym pod zabudowę na teren
    przeznaczony pod zabudowę odbywa się w tym samym momencie, w którym
    nieruchomość ta staje się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa lub odpowiednich
    jednostek samorządu terytorialnego. Zmiana ta nie wystąpiłaby, gdyby nie doszło do
    czynności wywłaszczenia.
    W związku z powyższym wywłaszczoną nieruchomość należy opodatkować z
    uwzględnieniem jej przeznaczenia sprzed wywłaszczenia.
    Zaznaczyć należy, że z tytułu czynności wywłaszczenia nieruchomości, użytkowania
    wieczystego lub innego prawa rzeczowego osoba wywłaszczona otrzymuje
    odszkodowanie. Zatem, w tej sytuacji ww. odszkodowanie pełni funkcję wynagrodzenia za

    przeniesienie własności ww. towarów, a tym samym dostawa ta stanowi czynność
    odpłatną.
    Jak wynika za przedstawionego opisu sprawy, Województwo jest czynnym,
    zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług. Województwo z dniem (...)
    2009 r., nabyło nieodpłatnie z mocy prawa (w drodze decyzji) od Skarbu Państwa działki nr
    1/6, 1/7 i 1/2. Z tytułu przejęcia ww. nieruchomości Województwu nie przysługiwało prawo
    do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Nie była w tym
    przypadku wystawiona faktura. Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane przez
    Państwa wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    Ostateczną decyzją z dnia (...) 2024 r. wydaną z upoważnienia Wójta Gminy, został
    zatwierdzony projekt połączenia i podziału działek nr 1/2, 1/6 i 1/7, w wyniku których
    powstała m.in. działka nr 2 o pow. (...) ha z przeznaczeniem pod drogę gminną. Zgodnie z
    art. 98 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami Gmina nabyła tę działkę na
    własność z mocy prawa. Zgodnie z art. 98 ust. 3 Województwu przysługuje odszkodowanie
    za utratę prawa własności tej działki. Postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia
    wysokości i wypłaty odszkodowania nie zostało zakończone. Decyzja nie została jeszcze
    przez organ wydana.
    Państwa wątpliwości dotyczą zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9
    ustawy dostawy ww. nieruchomości za odszkodowaniem.
    W pierwszej kolejności zaznaczyć należy, że ani organ władzy publicznej ani urząd
    obsługujący ten organ wydając nieruchomość za odszkodowaniem nie może skorzystać z
    wyłączenia z opodatkowania na podstawie art. 15 ust. 6 ustawy. W przypadku
    wywłaszczenia nieruchomości za odszkodowaniem nie są realizowane zadania, dla
    realizacji których organy te zostały powołane. Zatem, w przedmiotowym zakresie nie
    występowali Państwo jako podmiot prawa publicznego, lecz jako właściciel. Państwa
    sytuacja w odniesieniu do kwestii własności nieruchomości jest taka sama jak innych
    podmiotów, dokonujących dostawy nieruchomości.
    W konsekwencji należy wskazać, że dokonując zbycia nieruchomości w postaci działki nr 2,
    działać będą Państwo jako podatnik w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzący
    działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Tym samym, przeniesienie przez Państwa własności opisanej we wniosku działki na rzecz
    Gminy w zamian za odszkodowanie, które pełni funkcję wynagrodzenia, stanowić będzie
    odpłatną dostawę towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy, podlegającą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Wskazać należy, że dokonywana czynność, która podlega opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług może albo być opodatkowana właściwą stawką podatku, albo może
    korzystać ze zwolnienia od tego podatku.
    Przechodząc zatem do kwestii zastosowania zwolnienia od podatku VAT dla dostawy ww.
    działki, za ustalonym odszkodowaniem, wskazać należy, że:
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny
      budowlane.
    Stosownie do art. 2 pkt 33 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o terenach budowlanych – rozumie się
      przez to grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem
      zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu – zgodnie z
      decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w
      przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
    Powyższe oznacza, że generalnie opodatkowane podatkiem VAT są dostawy, których
    przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w

    przypadku tych ostatnich opodatkowane są wyłącznie te, których przedmiotem są tereny
    budowlane (przeznaczone pod zabudowę). Pozostałe natomiast dostawy gruntów
    niezabudowanych, będących gruntami leśnymi, rolnymi itp., nieprzeznaczonymi pod
    zabudowę – są zwolnione od podatku VAT.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 ze zm.):
      Kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym
      uchwalanie gminnych aktów planowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód
      wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów
      zamkniętych ustalonych przez organ inny niż minister właściwy do spraw transportu,
      należy do zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
    W myśl art. 4 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
      określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w
      drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przy czym:
      1. lokalizacje inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego,
      2. sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym
    planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego
    decyduje o kwalifikacji gruntu. W sytuacji, gdy dla danego terenu nie obowiązuje plan
    zagospodarowania przestrzennego, istotna jest decyzja o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu.
    Z zapisów wyżej cytowanego przepisu wynika, że przez decyzję o warunkach zabudowy i
    zagospodarowaniu terenu należy rozumieć zarówno decyzję o lokalizacji inwestycji celu
    publicznego, jak i decyzję o warunkach zabudowy.
    Ponadto, zgodnie z art. 2 ust. 5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o inwestycji celu publicznego – należy przez to rozumieć
      działania o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym,
      wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje
      międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar
      metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz
      źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy
      z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2023 r. poz. 344,
      z późn. zm.).
    W tym miejscu warto wyjaśnić, że stosownie do treści wyroku Trybunału Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej z dnia 28 marca 1996 r. w sprawie C-468/93 Gemeente Emmen – „teren
    budowlany” oznacza każdy nieuzbrojony lub uzbrojony teren uznany przez państwa
    członkowskie za teren z przeznaczeniem pod zabudowę.

    Zatem, także w świetle orzeczeń Trybunału Sprawiedliwości, za teren budowlany uznać
    można jedynie taki, który regulacjami prawa krajowego został przeznaczony pod
    zabudowę.
    Wprowadzony do ustawy o podatku od towarów i usług art. 2 pkt 33, odpowiada więc
    także treści orzeczenia, gdyż cechę przeznaczenia pod zabudowę ustalić należy na
    podstawie określonych wprost w ustawie dokumentów prawa miejscowego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości.
    Podkreślić należy, że analiza powołanego wyżej przepisu art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy
    wskazuje jednoznacznie, że zwolnienie od podatku VAT obejmuje zbycie nieruchomości
    niezabudowanych (gruntów) wyłącznie w sytuacji, gdy nie są one przeznaczone pod
    zabudowę. Elementem, który determinuje możliwość skorzystania ze zwolnienia od
    podatku VAT przy zbyciu gruntów jest przeznaczenie gruntu na cele inne niż budowlane.
    Jak Państwo wskazali, na działce nr 2 znajduje się ogrodzenie w postaci siatki zakończonej
    drutem kolczastym, zamontowanej na słupkach stalowych oraz murowanego płotu i
    betonowej podmurówki. Ponadto, na działce rosną: dwa klony, jeden buk oraz liczne
    podrosty. Ww. urządzenia zostały nabyte przez Województwo na podstawie ww. Decyzji
    Wojewody. Z tytułu ww. nabycia ww. naniesień nie przysługiwało Województwu prawo do
    obniżenia podatku należnego o podatek naliczony. Województwo nie budowało ww.
    naniesień. Jak Państwo wskazali, ogrodzenie w postaci siatki zakończonej drutem
    kolczastym, zamontowanej na słupkach stalowych oraz murowanego płotu i betonowej
    podmurówki stanowi urządzenia budowalne zgodnie z ustawą Prawo budowlane. Jak
    wskazano w opisie sprawy, betonowa podmurówka może świadczyć o trwałym związaniu
    z gruntem ww. urządzeń. Dotychczas ww. urządzenia budowlane były związane z
    nieruchomością sprzed podziału. Z uwagi na to, że działka nr 2 została przeznaczona pod
    drogę gminną, urządzenia te zostaną zlikwidowane przez nowego właściciela (zarządcę
    drogi publicznej).
    Ponadto, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego działka nr 2,
    na dzień ostateczności decyzji podziałowej (w tym dniu działka ta formalnie powstała)
    znajdowała się ona na terenie oznaczonym symbolem (...) – droga klasy L – lokalna. Takie
    przeznaczenie obowiązuje do dnia dzisiejszego i umożliwia budowę drogi (budowli).
    Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują pojęcia „budowli” czy
    „urządzenia budowlanego”. W tym zakresie należy więc odnieść się do przepisów ustawy z
    dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 418).
    W myśl art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym - należy przez to rozumieć
      budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami
      zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem,
      wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.
    Jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o budowli – należy przez to rozumieć każdy obiekt
      budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty
      liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne,
      wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice
      reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje),
      ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub
      urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje
      uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla

      pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także
      części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni
      jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń)
      oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem
      technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.
    Stosownie zaś do art. 3 pkt 3a ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie liniowym należy przez to rozumieć obiekt
      budowlany, którego charakterystycznym parametrem jest długość, w szczególności
      droga wraz ze zjazdami, droga kolejowa, wodociąg, kanał, gazociąg, ciepłociąg,
      rurociąg, linia i trakcja elektroenergetyczna, linia kablowa nadziemna i, umieszczona
      bezpośrednio w ziemi, podziemna, wał przeciwpowodziowy oraz kanalizacja
      kablowa, przy czym kable zainstalowane w kanalizacji kablowej, kable zainstalowane
      w kanale technologicznym oraz kable telekomunikacyjne dowieszone do już
      istniejącej linii kablowej nadziemnej nie stanowią obiektu budowlanego lub jego
      części ani urządzenia budowlanego.
    Zgodnie z art. 3 pkt 9 ustawy Prawo budowlane:
      Ilekroć w ustawie jest mowa o urządzeniach budowlanych – należy przez to rozumieć
      urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające możliwość
      użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
      instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także
      przejazdy, ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki.
    Urządzenia budowlane stanowią urządzenia techniczne związane z obiektem
    budowlanym, zapewniające możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego
    przeznaczeniem, nie są to samodzielne budowle zdefiniowane w art. 3 pkt 3 ww. ustawy
    Prawo budowlane, które uznaje się za towar na gruncie podatku od towarów i usług.
    Jednakże, urządzenia te należy traktować, jako elementy przynależne do budynku/budowli
    i opodatkować łącznie z budynkiem/budowlą, z którym są powiązane, a tym samym należy
    przypisać zwolnienie dla sprzedawanego obiektu budowlanego znajdującego się na tej
    samej działce, co urządzenie techniczne. Brak podstaw do stosowania przepisów ustawy o
    podatku od towarów w zakresie zwolnienia od podatku VAT, dla ww. urządzeń w
    oderwaniu od budynków/budowli, do których przynależą, gdyż w świetle obowiązujących
    przepisów nie mają one samodzielnego bytu.
    Powyższe koreluje z Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 10
    sierpnia 2021 r. o sygn. akt III SA/Wa 119/21:
    „(...) zgodnie z art. 3 pkt 9 Prawa budowlanego przez urządzenia budowlane należy
    rozumieć urządzenia techniczne związane z obiektem budowlanym, zapewniające
    możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, jak przyłącza i urządzenia
    instalacyjne, w tym służące oczyszczaniu lub gromadzeniu ścieków, a także przejazdy,
    ogrodzenia, place postojowe i place pod śmietniki. W świetle tego przepisu, ogrodzenie
    nie jest budowlą lecz jedynie urządzeniem budowlanym. Odnosząc się do twierdzenia, że
    «ogrodzenie działki zabudowanej budynkiem jest urządzeniem budowlanym, zaś w
    przypadku, gdy grunt jest niezabudowany, ogrodzenie jest samodzielną budowlą», NSA
    stwierdził, że pogląd taki nie znajduje uzasadnienia w przepisach ustawy Prawo
    budowlane”.
    Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że jak wynika z opisu
    sprawy oraz w świetle przywołanych przepisów znajdujące się na przedmiotowej działce,
    opisane we wniosku, ogrodzenie nie stanowi budowli. Ustawa Prawo budowlane w
    cytowanym powyżej art. 3 pkt 9 wymienia wprost ogrodzenia i place postojowe w katalogu
    urządzeń budowlanych. Skoro zatem, są to urządzenia budowlane, a nie budowle, to
    prawidłowo należy przyjąć, że do dostawy działki nr 2 (na której znajduje się ogrodzenie)

    nie mają zastosowania zwolnienia z opodatkowania określone w przepisach art. 43 ust. 1
    pkt 10 oraz art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy. Przepisy te odnoszą się bowiem do dostawy
    budynków, budowli lub ich części.
    Jak wyżej wskazano, decydujące znaczenie przy interpretacji pojęć użytych w ustawie o
    podatku od towarów i usług ma walor i skutki ekonomiczne danej czynności
    opodatkowanej, a nie jego definicja w innej ustawie.
    W niniejszej sprawie, z opisu zdarzenia przyszłego opisanego we wniosku o wydanie
    interpretacji nie wynika, że celem ekonomicznym dostawy będzie sprzedaż ogrodzenia. To
    oznacza, że w tym przypadku art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy, nie może mieć
    zastosowania.
    W związku z tym analizując opis zdarzenia przyszłego przedstawiony we wniosku oraz
    okoliczność, iż ogrodzenie nie stanowi budowli, należy przyjąć, że w niniejszej sprawie
    przedmiotem obrotu jest działka niezabudowana.
    Zatem, w odniesieniu do powyższych przepisów oraz powołując się na przytoczone
    fragmenty wyroku NSA, wskazać należy, że działka nr 2, na której znajduje się opisane we
    wniosku ogrodzenie, stanowi działkę niezabudowaną.
    W tym miejscu należy przywołać przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks
    cywilny (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1061 ze zm.):
    Zgodnie z art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Z powyższej definicji wynika, że na gruncie polskiego prawa można wyodrębnić trzy
    rodzaje nieruchomości w sensie prawnym:
    · grunty (stanowiące część powierzchni ziemskiej),
    · budynki trwale z gruntem związane (tzw. nieruchomości budynkowe),
    · części tych budynków (tzw. nieruchomości lokalowe).
    Stosownie natomiast do treści art. 47 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego:
      Część składowa rzeczy nie może być odrębnym przedmiotem własności i innych
      praw rzeczowych.
      Częścią składową rzeczy jest wszystko, co nie może być od niej odłączone bez
      uszkodzenia lub istotnej zmiany całości albo bez uszkodzenia lub istotnej zmiany
      przedmiotu odłączonego.
    Jak stanowi art. 48 Kodeksu cywilnego:
      Z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu
      należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak
      również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Tak więc rzecz, która stała się częścią składową innej rzeczy (rzeczy nadrzędnej), traci
    samodzielny byt prawny i dzieli losy prawne rzeczy nadrzędnej. Zgodnie zatem z zasadą
    „superficies solo cedit”, gdy władający gruntem poniósł nakłady na tę nieruchomość, stają
    się one własnością właściciela gruntu.
    W niniejszej sprawie mamy do czynienia z sytuacją zbycia przez Państwa gruntu, na
    którym znajdują się naniesienia w postaci siatki zakończonej drutem kolczastym,
    zamontowanej na słupkach stalowych oraz murowanego płotu i betonowej podmurówki,
    które – jak Państwo wskazali – stanowią urządzenia budowlane w myśl ustawy Prawo
    budowlane. Ww. urządzenia zostały nabyte przez Województwo na podstawie Decyzji

    Wojewody. Jak Państwo wskazali, naniesienia znajdujące się na działce nr 2 nie będą
    stanowić budynków, budowli lub ich części. Z tytułu nabycia ww. naniesień nie
    przysługiwało Województwu prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.
    Województwo nie budowało ww. naniesień. Ponadto, zgodnie z miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego działka nr 2 znajduje się na terenie oznaczonym
    symbolem (...) – droga klasy L – lokalna. Takie przeznaczenie obowiązuje do dnia
    dzisiejszego i umożliwia budowę drogi (budowli).
    Tak więc, w przypadku dostawy działki niezabudowanej o nr 2, na której usytuowane są –
    jak Państwo wskazali – urządzenia budowlane, dla której w miejscowym planem
    zagospodarowania przestrzennego określono przeznaczenie oznaczone symbolem (...) –
    droga klasy L – lokalna i takie przeznaczenie obowiązuje do dnia dzisiejszego i umożliwia
    budowę drogi (budowli), nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1
    pkt 9 ustawy.
    Zatem, dostawa działki nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, gdyż przepis ten stosuje się tylko do dostawy terenów
    niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę, a w
    przedstawionej sytuacji grunt ten jest przeznaczony pod zabudowę.
    Z uwagi na fakt, że w przedmiotowej sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające
    zastosowanie zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, to należy przeanalizować czy
    zaistnieją przesłanki dające prawo do zastosowania zwolnienia wynikającego z przepisu
    art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Wskazać należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43
    ust. 1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki
    wskazane w tym przepisie, tj.:
    · towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania,
    · brak prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu (imporcie,
      wytworzeniu) tych towarów.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Z opisu sprawy wynika, Województwo nabyło nieodpłatnie z mocy prawa (w drodze
    decyzji) od Skarbu Państwa działki nr 1/6, 1/7 i 1/2. Z tytułu przejęcia ww. nieruchomości
    nie była wystawiona faktura. Przedmiotowe działki nie były wykorzystywane przez
    Państwa wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku od towarów i usług.
    NSA w wyroku z 28 lutego 2013 r., sygn. akt I FSK 627/12 wskazał, że: „zwolnienie, o
    którym mowa w art. 136 lit. b) dyrektywy 2006/112/WE, a więc również wynikające z art.
    43 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u., przysługuje tylko wtedy gdy podatnik nie ma prawa do odliczenia
    podatku na skutek ograniczeń i zakazów przewidzianych przepisami dyrektywy lub u.p.t.
    u., co wynika np. ze związku ze sprzedażą zwolnioną od podatku (por. art. 86 i art. 88

    ustawy), a więc nie ma zastosowania, gdy brak odliczenia podatku w poprzedniej fazie
    obrotu wynika z faktu, że dana czynność w ogóle nie podlegała opodatkowaniu (por.
    wyrok ETS z dnia 8 grudnia 2005 r. w sprawie C-280/04 Jyske Finanse A/S) oraz gdy
    podatnik, mając prawo do odliczenia podatku naliczonego, z uprawnienia tego nie
    skorzystał”.
    W wyroku, na który powołuje się Naczelny Sąd Administracyjny, Trybunał Sprawiedliwości
    Unii Europejskiej stwierdził, że ze zwolnienia z VAT nie będzie korzystać dostawa towarów,
    w stosunku do których podatnik nie odliczył VAT naliczonego z powodów innych niż ściśle
    określone w art. 136 Dyrektywy 2006/112/WE. Tym samym, przepis art. 136 Dyrektywy
    2006/112/WE wskazuje zatem, że w przypadkach, w których przy nabyciu towaru VAT w
    ogóle nie wystąpił, nie można uznać, że mamy do czynienia z brakiem prawa do odliczenia
    VAT.
    Powyższe oznacza, że zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, nie może
    mieć zastosowania do zbycia towaru przez podatnika, jeżeli transakcja sprzedaży w
    wyniku której nabył on wcześniej ten towar nie była opodatkowana podatkiem od
    towarów i usług.
    W związku z powyższym, w okolicznościach niniejszej sprawy nie można mówić, że
    przysługiwało Państwu prawo do odliczenia podatku naliczonego przy nabyciu
    przedmiotowej nieruchomości lub że takie prawo nie przysługiwało, skoro dostawa nie
    była objęta tym podatkiem. Ponadto – jak Państwo wskazali – nie wykorzystywali Państwo
    tej działki wyłącznie do czynności podlegających zwolnieniu z podatku VAT.
    Tym samym, nie zostały spełnione warunki, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy,
    niezbędne do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w tym przepisie.
    Mając na uwadze powyższe oraz obowiązujące w tym zakresie przepisy stwierdzam, że
    dostawa działki nr 2 nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 i pkt 2 ustawy, gdyż jak wskazano powyżej nie zostały spełnione
    warunki do zastosowania ww. zwolnień od podatku w stosunku do dostawy ww. działki.
    Zatem dostawa działki nr 2, za którą otrzymają Państwo wynagrodzenie w postaci
    odszkodowania, będzie opodatkowana podatkiem VAT z zastosowaniem właściwej stawki
    podatku od towarów i usług.
    W związku z powyższym, Państwa stanowisko uznałem za prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego.
    Panoszą Państwo ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym jego
    przedstawieniem. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na
    wynikającym z treści wniosku opisie sprawy, w szczególności na informacji, iż:
    · „Ogrodzenie w postaci siatki zakończonej drutem kolczastym, zamontowanej na
      słupkach stalowych oraz murowanego płotu i betonowej podmurówki stanowią
      urządzenia budowlane zgodnie z Ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane”.
    · „Naniesienia znajdujące się na działce nr 2 nie będą stanowić budynków, budowli lub ich
      części”.
    W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-
    skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym
    zakresie skutków prawnych.

    W sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona
    odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy
      z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
      Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
      zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
      interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.