Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0113-KDIPT1-1.4012.938.2025.2.RG
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Zwolnienie od podatku od towarów i usług sprzedaży trzech
lokali użytkowych.
Słowa kluczowe: dostawa-dostawa towarów
lokal-lokal użytkowy
zwolnienie-prawo do zwolnienia
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa budynków, budowli
lub ich części
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział
VIII-Rozdział 2-art. 43-ust. 1-pkt 10

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.
    Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej
    22 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny z 17 września 2025 r. o wydanie
    interpretacji indywidualnej, który dotyczy zwolnienia od podatku od towarów i usług
    sprzedaży trzech lokali użytkowych.

    Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 27 października 2025 r.
    (data wpływu 30 października 2025 r.). Treść wniosku jest następująca:
    Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem
    1. Zainteresowany będący stroną postępowania:...
    2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:...

## Opis zdarzenia przyszłego

Dnia 15.05.2001 roku na podstawie aktu notarialnego wraz z małżonką ... nabył Pan trzy
    lokale użytkowe na parterze budynku wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości
    wspólnej stanowiącej grunt oraz części budynku i urządzenia które nie służą wyłącznie do
    użytku właściciela lokali, a w szczególności: fundamenty, ściany nośne, dach, klatka
    schodowa, przewody, instalacje wodne, grzewcze, elektryczne.
    Nieruchomość została zakupiona od Gminy Miasta ..., oznaczona nr geod. ....
    Zakupione lokale zostały oznaczone jako lokale: A1, A2 i A3.
    Po zakupie lokale zostały wyremontowane, koszty remontu przekroczyły znacznie ponad
    30% zakupu.
    Nakłady remontowe zostały zakończone w roku 2006, w latach następnych nie ponoszono
    już żadnych nakładów remontowych w powyższych lokalach.
    Lokale A2 i A3 były wykorzystywane do dnia 31.01.2017 roku do prowadzonej przez Pana
    działalności gospodarczej.
    Od dnia 01.02.2017 lokale A2 i A3 były wynajmowane do dnia 31.12.2024 roku.
    Od dnia 01.01.2025 roku wszystkie trzy lokale A1, A2 i A3 nie są już wynajmowane.
    Ze względu na wiek i stan zdrowia chce Pan z małżonką sprzedać przedmiotowe lokale.
    Lokale zostały zakupione przez Państwa ze środków finansowych wspólnych. Cały czas
    posiada Pan z małżonką wspólnotę majątkową małżeńską.
    Na pytania Organu:
    1. Czy jest/był Pan i/lub Pani ... jest/była czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku
    VAT?
    2. Czy nabycie przez Pana wraz z Pana małżonką lokali A1, A2 i A3 z udziałem we
    współwłasności nieruchomości wspólnej, nastąpiło w ramach transakcji:
        a) opodatkowanych podatkiem VAT,
        b) zwolnionych od podatku VAT,
        c) czy niepodlegających opodatkowaniu podatkiem VAT?
        i czy transakcja ta została udokumentowana fakturą z wykazaną kwotą podatku
        VAT?
    3. Czy z tytułu nabycia lokali przysługiwało Panu i/lub Pana żonie prawo do obniżenia
    kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

    4. Czy przedmiotem remontu zakończonego w 2006 r. były wszystkie nabyte lokale, tj.
    lokal A1, lokal A2 i lokal A3?
    5. Czy od wydatków na remont wszystkich lokali przysługiwało Panu i/lub Pana żonie
    prawo do odliczenia podatku naliczonego?
    6. Czy ww. lokale były wykorzystywane przez Pana i/lub Pana żonę wyłącznie na cele
    działalności zwolnionej? Jeżeli tak, to jaką działalność zwolnioną z opodatkowania
    podatkiem VAT, do której wykorzystywane były lokale, Pan i/lub Pana żona wykonywali -
    należy podać podstawę prawną zwolnienia?
    7. Czy przedmiotem sprzedaży będzie również udział we współwłasności nieruchomości
    wspólnej?
    8. W jaki sposób był wykorzystywany przez Pana i/lub Pana żonę lokal A1 po poniesionych
    nakładach (zakończonych w 2006 roku) do dnia 31.12.2024 r.?
    9. Kto był stroną umowy najmu lokali A1, A2 i A3 tylko Pan czy Pan i Pana żona?
    odpowiedzieli Państwo:
    Ad. 1 Tak, byłem czynnym, zarejestrowanym płatnikiem podatku VAT. Żona ... nigdy nie
    była płatnikiem podatku VAT.
    Ad. 2 Nabycie nieruchomości nastąpiło w ramach transakcji zwolnionych od podatku VAT.
    Transakcja została potwierdzona fakturą VAT, gdzie zamiast kwoty podatku zapisano ZW.
    Ad. 3 Nie, nie przysługiwało mi oraz żonie prawo do obniżenia kwoty podatku, ponieważ
    transakcja była z niego zwolniona.
    Ad. 4 Tak, remont dotyczył wszystkich trzech lokali, tj. A1, A2 oraz A3.
    Ad. 5 Tak, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługiwało mnie, tj. ....
    Ad. 6 Nie, lokale nie były wykorzystywane wyłącznie na cele działalności zwolnionej od
    podatku VAT.
    Ad. 7 Tak, przedmiotem sprzedaży będzie również udział we współwłasności
    nieruchomości wspólnej.
    Ad. 8 Lokal A1 był wielokrotnie wynajmowany, a ponadto w okresie prowadzenia
    działalności gospodarczej, tj. od dnia 31.01.2017 r. był wykorzystywany jako magazyn
    wyrobów gotowych prowadzonej przeze mnie firmy. Obecnie, zgodnie z informacją
    przesłaną we wniosku jest nieużytkowany.
    Ad. 9 Stroną umowy najmu byłem tylko ja, tj. ... a od dnia 31.01.2017 r. prowadzona
    przeze mnie firma ....

## Pytanie

Czy sprzedając przedmiotowe lokale Pan i Zainteresowana niebędąca stroną
    postępowania będziecie mogli skorzystać ze zwolnienia z podatku od towarów i usług?
    Państwa stanowisko w sprawie

    Państwa zdaniem sprzedaż przedmiotowych lokali może skorzystać ze zwolnienia z tytułu
    podatku od towarów i usług.
    Swoje stanowisko motywują Państwo przepisami art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, który
    mówi, że ze zwolnienia korzysta sprzedaż nieruchomości następująca po pierwszym
    zasiedleniu, gdy od pierwszego zasiedlenia minęły 2 lata.
    Przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub
    użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub
    ich części, po ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
        podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Uważają Państwo, że przedmiotowe lokale spełniają powyższe warunki, od pierwszego
    zasiedlenia minęło już dawno 2 lata, a koszty ulepszenia znacznie przekroczyły 30% ich
    wartości zakupu.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku, jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Zgodnie z art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Natomiast w myśl art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Towarem jest także udział w prawie własności lub użytkowania wieczystego
    nieruchomości. Jest to zgodne z normami unijnymi, bowiem w myśl art. 15 ust. 2
    Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu
    podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej
    „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
      prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Zaznaczenia wymaga, że na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług,
    również zbycie udziału w towarze (np. współwłasności w częściach wspólnych budynku,

    współwłasności w nieruchomości gruntowej) stanowi odpłatną dostawę towarów.
    Powyższe potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w uchwale 7 sędziów z
    24 października 2011 r., sygn. akt I FPS 2/11.
    Problematyka współwłasności została uregulowana w art. 195-221 ustawy z 23 kwietnia
    1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071).
    Według art. 195 ustawy Kodeks cywilny:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).
    Jak stanowi art. 196 § 1 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 ww. ustawy Kodeks cywilny:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    W świetle art. 46 § 1 ustawy Kodeks cywilny:
      Nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot
      własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich
      budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu
      przedmiot własności.
    Art. 198 ustawy Kodeks cywilny stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy, podlega
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność była
    opodatkowana tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Według art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma

    charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich
    podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie
    gospodarczym.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z
    11.12.2006 s. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana
    czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z
    jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.
    Jak wynika z opisu sprawy, 15.05.2001 roku na podstawie aktu notarialnego wraz z
    małżonką ... nabył Pan trzy lokale użytkowe na parterze budynku wraz z udziałem we
    współwłasności nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt oraz części budynku i
    urządzenia, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokali, a w szczególności:
    fundamenty, ściany nośne, dach, klatka schodowa, przewody, instalacje wodne, grzewcze,
    elektryczne. Zakupione lokale zostały oznaczone jako lokale: A1, A2 i A3. Nie przysługiwało
    Panu oraz żonie prawo do obniżenia kwoty podatku, ponieważ transakcja była z niego
    zwolniona. Lokale A2 i A3 były wykorzystywane do dnia 31.01.2017 roku do prowadzonej
    przez Pana działalności gospodarczej. Od dnia 01.02.2017 lokale A2 i A3 były

    wynajmowane do dnia 31.12.2024 roku. Lokal A1 był wielokrotnie wynajmowany, a
    ponadto w okresie prowadzenia działalności gospodarczej, tj. od dnia 31.01.2017 r. był
    wykorzystywany jako magazyn wyrobów gotowych prowadzonej przez Pana firmy. Stroną
    umowy najmu był tylko Pan - ... a od dnia 31.01.2017 r. prowadzona przez Pana firma ....
    W rozpatrywanej sprawie, pomimo że ww. lokale: A1, A2 i A3 nabył Pan wraz z małżonką, z
    którą cały czas posiada Pan wspólnotę majątkową małżeńską, to jednak przedmiotowe
    lokale użytkowe były wykorzystywane wyłącznie przez Pana na cele prowadzonej przez
    Pana działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy oraz stroną umów
    najmu tych lokali był tylko Pan, zatem z tytułu dostawy ww. lokali użytkowych, to wyłącznie
    Pan będzie stroną dokonującą czynności podlegającej opodatkowaniu tym podatkiem i
    będzie występował w charakterze podatnika, o którym mowa art. 15 ust. 1 ustawy. Skoro
    bowiem lokale, będące przedmiotem sprzedaży były wykorzystywane przez Pana do
    prowadzenia działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy, to Pan w sensie
    ekonomicznym na gruncie podatku VAT jest właścicielem tych lokali i to Pan w efekcie
    dokona ich dostawy.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    trzech lokali użytkowych na parterze budynku wraz z udziałem we współwłasności
    nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt oraz części budynku i urządzenia, które nie
    służą wyłącznie do użytku właściciela lokali wystąpi Pan jako podatnik w rozumieniu art.
    15 ust. 1 ustawy, prowadzący działalność gospodarczą, w myśl art. 15 ust. 2 ustawy. W
    związku z tym dostawa trzech lokali użytkowych będzie podlegała opodatkowaniu
    podatkiem VAT, jako odpłatna dostawa towarów.
    Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub
    świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.
    W myśl art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:
      a) dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
      b) pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części
      upłynął okres krótszy niż 2 lata;
    Z powyższego uregulowania wynika, że dostawa budynków, budowli lub ich części jest
    generalnie zwolniona od podatku od towarów i usług. Wyjątek stanowi dostawa
    dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim oraz jeżeli pomiędzy
    pierwszym zasiedleniem, a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy
    niż 2 lata.
    Dla ustalenia zasad opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części kluczowym
    jest ustalenie, kiedy nastąpiło pierwsze zasiedlenie i jaki upłynął okres od tego momentu.
    W świetle art. 2 pkt 14 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o pierwszym zasiedleniu – rozumie się
      przez to oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub
      rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po
      ich:
      a) wybudowaniu lub
      b) ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o
      podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.
    Zatem, w przypadku, gdy po wybudowaniu budynek, budowla lub jego część jest
    wykorzystywana, w tym używana na potrzeby własnej działalności, okoliczność ta
    powoduje, że ma już miejsce pierwsze zasiedlenie tego obiektu.
    Jak wynika z powyższych uregulowań, zwolnienie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy
    stosuje się w odniesieniu do dostawy całości lub części budynków lub budowli, jeżeli w

    stosunku do nich powstało pierwsze zasiedlenie, przy czym okres pomiędzy pierwszym
    zasiedleniem a dostawą nie jest krótszy niż 2 lata. Wykluczenie z tego zwolnienia
    następuje w sytuacjach, gdy dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia
    lub przed nim oraz w sytuacji, gdy od momentu pierwszego zasiedlenia do chwili
    sprzedaży nie minęły co najmniej 2 lata.
    W tym miejscu należy nadmienić, że w przypadku budynków/budowli niespełniających
    przesłanek do zwolnienia od podatku na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 43
    ust. 1 pkt 10 ustawy, ustawodawca umożliwia podatnikom – po spełnieniu określonych
    warunków – skorzystanie ze zwolnienia wskazanego w pkt 10a tego przepisu.
    Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą
      zwolnieniem,
      o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:
      a) w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo
      do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
      b) dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do
      których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
      naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości
      początkowej tych obiektów.
    Jak wynika z powyższego, prawo do zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 10a ustawy, przysługuje wówczas, gdy w stosunku do obiektów, będących
    przedmiotem sprzedaży, nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego oraz dokonujący ich
    dostawy nie ponosił wydatków na ulepszenie tych obiektów, w stosunku do których miał
    prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli
    ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.
    Analiza powołanych wyżej przepisów wskazuje, że jeżeli dostawa budynków, budowli lub
    ich części będzie mogła korzystać ze zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, wówczas
    badanie przesłanek wynikających z przepisu art. 43 ust. 1 pkt 10a stanie się bezzasadne.
    Natomiast jeżeli nie zostaną spełnione przesłanki zastosowania zwolnienia od podatku na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i pkt 10a ustawy, należy przeanalizować możliwość
    skorzystania ze zwolnienia od podatku w oparciu o przepis art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Jak wynika z art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy:
      Zwalnia się od podatku dostawę towarów wykorzystywanych wyłącznie na cele
      działalności zwolnionej od podatku, jeżeli z tytułu nabycia, importu lub wytworzenia
      tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia
      kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Zwolnienie od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, dotyczy wszystkich
    towarów – zarówno nieruchomości, jak i ruchomości – przy nabyciu (imporcie lub
    wytworzeniu) których nie przysługiwało podatnikowi prawo do odliczenia podatku VAT i
    wykorzystywanych – niezależnie od okresu ich używania przez podatnika (kilka dni,
    miesięcy czy lat) – wyłącznie na cele działalności zwolnionej od podatku VAT.
    Jak wskazano wyżej, aby zastosować zwolnienie od podatku, o którym mowa w art. 43 ust.
    1 pkt 2 ustawy, dla dostawy towarów, spełnione muszą być łącznie dwa warunki wskazane
    w tym przepisie, tj.:
      towary od momentu ich nabycia do momentu ich zbycia muszą służyć wyłącznie
      działalności zwolnionej, w żadnym momencie ich posiadania nie można zmienić ich
      przeznaczenia oraz sposobu wykorzystywania;

      przy nabyciu (imporcie, wytworzeniu) tych towarów nie przysługiwało dokonującemu
      ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Niespełnienie jednego z powyższych warunków daje podstawę do wyłączenia dostawy
    towarów ze zwolnienia od podatku VAT przewidzianego w ww. art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy.
    Analiza przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, regulujących wyżej wskazane
    prawo do zwolnienia od podatku dostaw budynków, budowli lub ich części prowadzi do
    wniosku, że w odniesieniu do tych towarów może wystąpić jedna z ww. podstaw do
    zastosowania zwolnienia od tego podatku. Istotne jest wobec tego każdorazowe
    kompleksowe zbadanie okoliczności towarzyszących danej dostawie. Zauważyć bowiem
    należy, że stosowanie zwolnień od podatku ma charakter wyjątkowy i nie podlega ani
    wykładni rozszerzającej, ani zawężającej, natomiast możliwość wychodzenia poza
    wykładnię literalną jest niedopuszczalna. W efekcie, podatnik uprawniony jest do
    zastosowania ww. preferencji, gdy charakter dokonywanych przez niego czynności, w
    sposób jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, wyczerpuje znamiona ujęte w treści
    przepisu statuującego jego prawo do zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i
    usług.
    Ponadto, zgodnie z art. 29a ust. 8 ustawy:
      W przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo
      części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się
      wartości gruntu.
    W świetle tego przepisu, przy sprzedaży budynków, budowli lub ich części, dokonywanej
    wraz z dostawą gruntu, na którym są one posadowione, grunt dzieli ich byt prawny w
    zakresie opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Oznacza to, że do dostawy gruntu
    stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich
    części trwale z gruntem związanych. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części
    korzysta ze zwolnienia od podatku, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa
    gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.
    W celu ustalenia, czy w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie zwolnienie od
    podatku, czy opodatkowanie właściwą stawką podatku VAT, należy w pierwszej kolejności
    rozstrzygnąć, czy względem lokali oznaczonych A1, A2 i A3 nastąpiło pierwsze zasiedlenie.
    Z treści wniosku wynika, że po zakupie wszystkie lokale zostały wyremontowane, koszty
    remontu przekroczyły znacznie ponad 30% zakupu. Był Pan czynnym, zarejestrowanym
    płatnikiem podatku VAT, żona nigdy nie była płatnikiem podatku VAT. W związku z
    wydatkami na remont przysługiwało Panu prawo do odliczenia podatku naliczonego.
    Nakłady remontowe zostały zakończone w roku 2006, w latach następnych nie ponoszono
    już żadnych nakładów remontowych w powyższych lokalach. Lokale A2 i A3 były
    wykorzystywane do dnia 31.01.2017 roku do prowadzonej przez Pana działalności
    gospodarczej. Od dnia 01.02.2017 lokale A2 i A3 były wynajmowane do dnia 31.12.2024
    roku. Lokal A1 był wielokrotnie wynajmowany, a ponadto w okresie prowadzenia
    działalności gospodarczej, tj. od dnia 31.01.2017 r. był wykorzystywany jako magazyn
    wyrobów gotowych prowadzonej przez Pana firmy. Od dnia 01.01.2025 roku wszystkie
    trzy lokale A1, A2 i A3 nie są już wynajmowane.
    Analiza przedstawionych we wniosku okoliczności oraz treści powołanych przepisów
    prawa prowadzi do stwierdzenia, że dostawa trzech lokali użytkowych (oznaczonych A1,
    A2 i A3) wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej stanowiących części
    budynku i urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokali, tj.: fundamenty,
    ściany nośne, dach, klatka schodowa, przewody, instalacje wodne, grzewcze, elektryczne,
    nie nastąpi w ramach pierwszego zasiedlenia, w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy, gdyż jak
    wynika z wniosku, do pierwszego zasiedlenia lokali już doszło oraz od pierwszego
    zasiedlenia do zbycia lokali upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

    Tym samym, skoro od pierwszego zasiedlenia do chwili planowanej dostawy lokali
    użytkowych (oznaczonych A1, A2 i A3) wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości
    wspólnej upłynie okres dłuższy niż 2 lata, to zostaną spełnione przesłanki do zastosowania
    zwolnienia od podatku określone w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. Jednocześnie – stosownie
    do art. 29a ust. 8 ustawy – powyższe zwolnienie będzie miało zastosowanie do sprzedaży
    udziału we współwłasności nieruchomości wspólnej stanowiącej grunt przynależny do ww.
    lokali.
    Podsumowując, sprzedaż trzech lokali użytkowych (oznaczonych A1, A2 i A3) wraz z
    udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej stanowiącej części budynku i
    urządzeń, które nie służą wyłącznie do użytku właściciela lokali, tj.: fundamenty, ściany
    nośne, dach, klatka schodowa, przewody, instalacje wodne, grzewcze, elektryczne będzie
    zwolniona od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy. W konsekwencji
    zwolnieniem tym, zgodnie z treścią art. 29a ust. 8 ustawy, objęta będzie także sprzedaż
    przynależnego do lokali udziału w gruncie.
    Tak więc, skoro sprzedaż trzech lokali użytkowych (oznaczonych A1, A2 i A3) wraz z
    udziałem we współwłasności nieruchomości wspólnej będzie korzystała ze zwolnienia od
    podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, to tym samym bezzasadnym stało się
    badanie przesłanek do zastosowania zwolnienia od podatku w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt
    10a oraz pkt 2 ustawy.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    · Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli
    skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
    · Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    · Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

przez Zainteresowanego, który
    jest stroną postępowania
    Pan ... (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej)
    ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu

    Administracyjnego w .... Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
    · w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    · w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r
    Ordynacji podatkowej.