Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP3/443-28/07/AB
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2007-11-08
Teza: Sprzedaż gruntu zabudowanego utwardzoną drogą dojazdową do parkingu .
Słowa kluczowe: grunty-sprzedaż gruntów; nieruchomości-sprzedaż nieruchomości; stawka-stawki podatku; towar-towar używany
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

I N T E R P R E T A C J A I N D Y W I D U A L N A

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 14 sierpnia 2007 r. (data wpływu 20 sierpnia 2007 r.), uzupełnionym pismami z dnia 12 września 2007 r. (data wpływu 18 września 2007 r.) oraz z dnia 26 października 2007 r. (data wpływu 29 października 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu zabudowanego utwardzoną drogą dojazdową do parkingu - **jest prawidłowe.**

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 20 sierpnia 2007 r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismami z dnia 12 września 2007 r. i 26 października 2007 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży gruntu zabudowanego utwardzoną drogą dojazdową do parkingu.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca jest właścicielem nieruchomości, gruntu zabudowanego i zurbanizo-wanego składających się, m.in. z działek 824/5 oraz 825/6, które w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego gminy W. z dnia 11 marca 2005 r. położone są na terenie tras i urządzeń komunikacyjnych „KD-GP”, co oznacza drogę klasy GP (główna ruchu przyśpieszonego oznaczenie dotyczy drogi krajowej Nr 94 w jej projektowanym, docelowym przebiegu). Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad oddział w K., działająca w imieniu i na rzecz Skarbu Państwa złożyła Wnioskodawcy ofertę nabycia nieruchomości położonej w obrębie M., Gmina W., stanowiącej działki przeznaczone na cele budowy drogi klasy GP w ciągu Drogi Krajowej Nr 94 na odcinku M – M, zgodnie z decyzją wojewody M. Nr 1/07 z dnia 28.03.2007 r. o „Ustaleniu Lokalizacji Drogi Krajowej”.

W przypadku odrzucenia przez Wnioskodawcę powyższej oferty, Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad oddział w K podejmie inne prawem przewidziane działania, zmierzające do pozyskania na własność Skarbu Państwa wymienionej w ofercie nieruchomości. Nieruchomość o której mowa we wniosku, stanowi grunt nabyty przez Wnioskodawcę w 1992 r. pod budowę obiektu handlowego wraz z parkingiem i drogami dojazdowymi w celu prowadzenia działalności handlowej.

Grunt, który ma być sprzedany i o którym mowa we wniosku, nie jest zabudowany budynkami. Jest to odcinek utwardzonej drogi dojazdowej do parkingu. Drogę oddano do użytkowania w 1993 r. i od tego czasu figuruje w ewidencji środków trwałych. Grunt zakupiony pod budowę drogi dojazdowej nie był powiększony o kwotę podatku VAT. Natomiast nakłady inwestycyjne poniesione na wybudowanie drogi dojazdowej w ¼ całej wartości były bez podatku VAT, a w ¾ pozostałej wartości były powiększone o kwotę podatku VAT, który był podatkiem VAT naliczonym z prawem do odliczenia od podatku VAT należnego. Od momentu wprowadzenia ww. drogi do ewidencji środków trwałych oraz w trakcie użytkowania do dnia dzisiejszego nie poniesiono wydatków na jej ulepszenie. Droga użytkowana jest od 1993 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Jaką stawkę VAT należy zastosować przy sprzedaży ww. gruntu, to jest drogi dojazdowej?

Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż ww. gruntu jako teren budowlany podlega opodatkowaniu według stawki podstawowej 22%.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzenia towarami jak właściciel. Towarami, w świetle art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, są rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Polska Klasyfikacja Obiektów Budowlanych, wprowadzona do stosowania rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) (Dz.U. Nr 112, poz. 1316 ze zm.), dokonuje klasyfikacji obiektów budowlanych rozumianych jako konstrukcje połączone z gruntem w sposób trwały, wykonane z materiałów budowlanych i elementów składowych, będące wynikiem prac budowlanych. W PKOB obiekty budowlane grupowane są w dwóch sekcjach: „Budynki” i „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w PKOB obiektami inżynierii lądowej i wodnej są wszystkie obiekty budowlane nie klasyfikowane jako budynki, tj.: drogi kołowe, drogi kolejowe, mosty, autostrady, drogi lotniskowe, zapory wodne, itp.

Natomiast w świetle ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.), budowlą jest każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: lotniska, drogi, linie kolejowe, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (art. 3 pkt 3 cyt. ustawy).

Zatem jeśli dana budowla w rozumieniu Prawa budowlanego nie została sklasyfikowana w polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych jako budynek, mieści się w sekcji „Obiekty inżynierii lądowej i wodnej”. Według Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych drogi dojazdowe zaliczone są do grupy 211, klasa 2112 – ulice i drogi pozostałe.

W związku z powyższym utwardzoną drogę dojazdową do parkingu trwale związaną z gruntem, należy uznać za budowlę w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 41 ust. 1 stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.

Natomiast w myśl art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze. Przez towary używane rozumie się:

1.  budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat,
2.  pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.

Z cyt. wyżej przepisów wynika, że warunkiem zastosowania zwolnienia jest, aby podatnikowi dokonującemu dostawy nie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zwolnienie o którym mowa wyżej dotyczy więc wyłącznie tych towarów względem których podatnik w ogóle nie miał prawa do odliczenia podatku naliczonego, co oznacza całkowity i istniejący w chwili nabycia brak prawa do odliczenia. W związku z powyższym stwierdzić należy, iż możliwość odliczenia choćby części podatku naliczonego przy nabyciu towarów pozbawia podatnika uprawnienia do zastosowania zwolnienia od podatku.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż przy nabyciu towarów i usług poniesionych na wybudowanie utwardzonej drogi dojazdowej Wnioskodawcy przysługiwało prawo do odliczenia podatku naliczonego w odniesieniu do ¾ nakładów inwestycyjnych. Zatem dostawa budowli tj. utwardzonej drogi dojazdowej do parkingu, w świetle cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie może korzystać ze zwolnienia od podatku.

Kwestię opodatkowania dostawy gruntu, na którym położone są budowle rozstrzygają przepisy art. 29 ust. 5 cyt. ww. ustawy. Zgodnie z tym przepisem, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu. Oznacza to, że do dostawy gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem. Jeżeli dostawa budynków albo budowli lub ich części korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również dostawa gruntu, na którym obiekt jest posadowiony.

Na podstawie ww. przepisów oraz przedstawionego stanu faktycznego zawartego we wniosku, dotyczącego planowanej sprzedaży budowli trwale z gruntem związanej – utwardzonej drogi dojazdowej do parkingu, w sytuacji gdy w stosunku do tej budowli przysługiwało Wnioskodawcy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, należy stwierdzić, iż zasadnym jest zastosowanie podstawowej stawki VAT 22%.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.