Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPP2/443-1844/10-2/AD
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2011-02-04
Teza: Czy Parafia może dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług lub uzyskać zwrot podatku VAT na zasadach określonych w ustawie o podatku od towarów i usług lub przepisach wykonawczych do tejże ustawy?
Słowa kluczowe: budowa; faktura; faktura-faktura VAT; koszt; kościół; nabycie; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek od towarów i usług; podatek-zwrot podatku; podmiot-podmiot niezarejestrowany; towar; usługi; wydatek; zadania; zwrot
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Parafii, przedstawione we wniosku z dnia 10 listopada 2010 r. (data wpływu 16 listopada 2010 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony lub zwrotu podatku VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 16 listopada 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie możliwości obniżenia podatku należnego o podatek naliczony lub zwrotu podatku VAT.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca (dalej Parafia) jest terytorialną jednostką Kościoła, posiadającą osobowość prawną (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej – Dz. U. z 1989 r. Nr 29, poz.154). Do zakresu działalności Parafii należy m.in.:

1.  Kult publiczny – czyli publiczne sprawowanie kultu religijnego m.in. poprzez obrządek mszy świętych w niedziele i święta w kościołach, organizowanie procesji i pielgrzymek, religijne uroczystości pogrzebowe i nabożeństwa za zmarłych;
2.  Katecheza i szkolnictwo – nauczanie religii oraz religijne wychowanie dzieci i młodzieży;
3.  Działalność charytatywno-opiekuńcza, np. organizowanie pomocy sierotom, osobom dotkniętym klęskami żywiołowymi, znajdującym się w trudnym położeniu materialnym lub zdrowotnym rodzinom i osobom: udzielanie pomocy w zapewnieniu wypoczynku dzieciom i młodzieży znajdującym się w potrzebie; krzewienie idei pomocy bliźnim i postaw społecznych temu sprzyjających, przekazywanie za granicę pomocy ofiarom klęsk żywiołowych i osobom znajdującym się w szczególnej potrzebie;
4.  Budownictwo sakralne i kościelne – realizacja inwestycji sakralnych (budowa, rozbudowa, odbudowa kościoła lub kaplicy, adaptacja innych budynków na cele sakralne).

W ramach działalności opisanej w pkt 4 Parafia będzie realizować zadanie inwestycyjne – remont wieży kościelnej w kościele filialnym w Ż. Zabezpieczenie finansowe tej inwestycji w 25% stanowić będą środki własne Parafii, a pozostałe 75% środków pozyskane zostanie w ramach działania 4.1/413 Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” z Urzędu Marszałkowskiego. W przypadku korzystania z takiego rodzaju dofinansowania podatek VAT zawarty w fakturach stwierdzających nabycie towarów/usług, jeżeli ma być odliczony lub zwrócony w jakiejkolwiek formie stanowi koszt kwalifikowany.

Parafia zarejestrowana jest w Urzędzie Skarbowym w X jako podatnik podatku dochodowego od osób prawnych, niemniej jednak korzysta w zakresie podatku ze zwolnienia przedmiotowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem wolne od podatku dochodowego od osób prawnych są dochody kościelnych osób prawnych:

1.  z niegospodarczej działalności statutowej, w tym zakresie kościelne osoby prawne nie mają obowiązku prowadzenia dokumentacji wymaganej przez przepisy Ordynacji Podatkowej,
2.  z pozostałej działalności – w części przeznaczonej na cele: kultu religijnego, oświatowo-wychowawcze, naukowe, kulturalne, charytatywno-opiekuńcze oraz na konserwację zabytków, prowadzenie punktów katechetycznych, inwestycje sakralne w zakresie: budowy, rozbudowy i odbudowy kościołów oraz kaplic, adaptacji innych budynków na cele sakralne, a także innych inwestycji przeznaczonych na punkty katechetyczne i zakłady charytatywno-opiekuńcze.

Natomiast rejestracji jako czynny podatnik VAT Parafia nie dokonywała, gdyż nie wykonuje działalności gospodarczej, tj. nie świadczy usług i nie dokonuje dostawy towarów podlegających opodatkowaniu VAT na mocy przepisów ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz.535 ze zm.). Za wykonane usługi, nabyte towary w celu realizacji inwestycji – remont wieży w Kościele filialnym w Ż. – Parafia otrzyma faktury VAT.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy Parafia może dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w tychże fakturach lub uzyskać zwrot podatku VAT na zasadach określonych w ustawie o podatku od towarów i usług lub przepisach wykonawczych do tejże ustawy?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie przysługuje mu prawo odliczenia podatku VAT zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług w związku z realizacją inwestycji – remontu wieży kościelnej w kościele filialnym w Ż. – bądź zwrot tego podatku.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług – co do zasady – w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi o którym mowa w art. 15 przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Parafia co do zasady może być uznana za podatnika, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT (jest kościelną osobą prawna), jednak trudno jest przypisać działalności wykonywanej przez Parafię cechy działalności gospodarczej, tym samym działalności wykonywanej przez Parafię nie można nadać przymiotu usług podlegających opodatkowaniu VAT. Skoro więc działalność Parafii nie podlega opodatkowaniu tymże podatkiem, Parafia nie ma obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny, a w dalszej konsekwencji nie wygeneruje podatku należnego, który mógłby zostać obniżony o podatek naliczony, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT. Nawet gdyby Parafia wykonała jakąś czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, to i tak nie mogłaby to być czynność opodatkowana związana z budynkiem Kościoła filialnego w Ż., w którym to budynku sprawowany jest wyłącznie kult publiczny (msze święte i nabożeństwa). Tym samym podatek VAT zawarty w fakturach związanych z inwestycją polegającą na remoncie wieży w tymże kościele nie byłby związany z czynnościami opodatkowanymi, co w konsekwencji wyklucza zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Podatek zawarty w fakturach związanych z inwestycją polegającą na remoncie wieży w Kościele filialnym w Ż. nie może być również zwrócony Parafii w jakiejkolwiek innej formie w oparciu o przepisy wykonawcze do ustawy o VAT – tj. rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonywania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2009 r. Nr 224, poz. 1799). Przepisy rozdziału 9 tegoż rozporządzenia dodatkowo dopuszczają możliwość dokonania zwrotu podatku naliczonego po pierwsze – zarejestrowanym podatnikom, a po drugie – o ile dokonali Ci podatnicy nabycia towarów i usług za środki finansowe bezpośrednio im przekazane na odrębny rachunek bankowy, na którym lokowane są wyłącznie środki bezzwrotnej pomocy zagranicznej, o których mowa w paragrafie 7 ust. 3 i 4 rozporządzenia. Środkami tymi jednak nie są środki, jakie Parafia otrzyma na podstawie umowy zawartej z Marszałkiem Województwa (…) w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 86 ust. 1 ustawy, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2011 r., kwotę podatku naliczonego stanowi, suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno tzw. przesłanek pozytywnych, m.in. tego że zakupy będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 4 ustawy, zgodnie z którym obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 20 (wyłączenie w przypadku Wnioskodawcy nie ma zastosowania).

Zatem, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje tylko zarejestrowanym, czynnym podatnikom podatku od towarów i usług oraz jedynie w takim przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z transakcjami opodatkowanymi podatnika, tj. takimi, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – Parafia jest terytorialną jednostką Kościoła, posiadającą osobowość prawną (art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczpospolitej Polskiej – Dz. U. z 1989 r. Nr 29, poz.154). Do zakresu działalności Parafii należy m.in.: budownictwo sakralne i kościelne – realizacja inwestycji sakralnych (budowa, rozbudowa, odbudowa kościoła lub kaplicy, adaptacja innych budynków na cele sakralne).

W ramach opisanej działalności Parafia będzie realizować zadanie inwestycyjne – remont wieży kościelnej w kościele filialnym w Ż. Zabezpieczenie finansowe tej inwestycji w 25% stanowić będą środki własne Parafii, a pozostałe 75% środków pozyskane zostanie w ramach działania 4.1/413 Wdrażanie Lokalnych Strategii Rozwoju dla operacji, które odpowiadają warunkom przyznania pomocy w ramach działania „Odnowa i rozwój wsi” z Urzędu Marszałkowskiego. Za wykonane usługi, nabyte towary w celu realizacji inwestycji Parafia otrzyma faktury VAT.

Parafia nie dokonywała rejestracji jako czynny podatnik VAT, gdyż nie wykonuje działalności gospodarczej, tj. nie świadczy usług i nie dokonuje dostawy towarów podlegających opodatkowaniu VAT na mocy przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z powołanymi wyżej przepisami, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Ponadto, art. 88 ust. 4 ustawy wyklucza odliczenie w odniesieniu do podmiotów nie będących zarejestrowanymi, czynnymi podatnikami podatku VAT. W omawianej sprawie warunek uprawniający do odliczenia nie jest spełniony, gdyż Wnioskodawca nie jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku VAT, tym samym, nabywane towary i usługi nie będą służyć czynnościom opodatkowanym tym podatkiem. Zatem, Wnioskodawca nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od realizowanych zadań.

W zakresie ww. zadań nie ma również możliwości uzyskania zwrotu podatku na zasadach określonych w rozdziale 9 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 grudnia 2010 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 246, poz. 1649). Ewentualny zwrot na podstawie tych przepisów obwarowany jest pewnymi warunkami, które podatnik winien spełnić. Wśród warunków tych ustawodawca wymienia m.in. pochodzenie środków finansowych ze źródeł określonych w § 8 ust. 3 i ust. 4 cyt. rozporządzenia, a w zakresie środków pochodzących z Unii Europejskiej podpisanie umowy o dofinansowanie przed dniem 1 maja 2004 r. Ponieważ Wnioskodawca nie spełnia tych warunków, zatem nie ma możliwości ubiegania się o zwrot podatku VAT na podstawie przepisów rozdziału 9 ww. rozporządzenia.

Reasumując, Parafia realizując zadanie inwestycyjne – remont wieży kościelnej w kościele filialnym w Ż., nie będzie mogła dokonać obniżenia podatku należnego o podatek naliczony zawarty w fakturach dokumentujących wykonane usługi i nabyte towary ani uzyskać zwrotu podatku VAT.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Tut. Organ informuje, że powołane przez Wnioskodawcę rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 24 grudnia 2009 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług obowiązywało do dnia 31 grudnia 2010 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.