Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 2461-IBPP2.4512.900.2016.1.JJ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2017-01-13
Teza: określenie czy prawidłowe jest wliczenie kosztów pobocznych tj. opłaty parkingowej i opłaty aukcyjnej do wartości samochodu przy wyliczeniu VAT marża
Słowa kluczowe: dostawa; marża; opodatkowanie-podstawa opodatkowania; samochód
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział XII-Rozdział 4-art. 120

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r., poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Rozwoju i Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 listopada 2016r. (data wpływu 18 listopada 2016r.), uzupełnionym pismem, które wpłynęło do tut. organu 15 listopada 2016r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy prawidłowe jest wliczenie kosztów pobocznych tj. opłaty parkingowej i opłaty aukcyjnej do wartości samochodu przy wyliczeniu VAT marża – **jest nieprawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 15 listopada 2016 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek uzupełniony pismem, które wpłynęło do tut. organu w dniu 15 listopada 2016r., o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie określenia czy prawidłowe jest wliczenie kosztów pobocznych tj. opłaty parkingowej i opłaty aukcyjnej do wartości samochodu przy wyliczeniu VAT marża.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący zaistniały stan faktyczny:

Komis samochody rozpoczął działalność 13.06.2016r. od początku jest podatnikiem VAT, posiada NIP UE, rozlicza się w podatku dochodowym na zasadach ogólnych, Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu samochodami używanymi. Pierwszy zakup oraz sprzedaż w procedurze vat marża miała miejsce w lipcu 2016r. Samochody Wnioskodawca nabywa z terenu UE jak również na umowę kupna sprzedaży z Polski. Samochodów zakupionych nie rejestruje. W związku z zakupem Wnioskodawca ponosi nakłady na opłatę aukcyjną oraz opłaty parkingowe od tego samego kontrahenta dotyczące tego samego samochodu wystawione na różnych fakturach.

Do wyliczenia vat marża potrzebna jest cena nabycia. Czy właściwym jest powołanie się na definicję zawartą w Dyrektywie Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, z późn. zm.), która to wykazuje regulacje, iż dla potrzeb zastosowania procedury „VAT - marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika.

Czy oznacza to, że kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru za wszystkie usługi poboczne (tj. opłaty parkingowe oraz opłatę aukcyjną)?

Zapłata za samochód i wyżej wymienione koszty są nierozłączne, zakup jest dokonywany na aukcji internetowej poprzez licytację i nie da się zakupić pojazdu bez dodatkowych naliczonych opłat. Zapłata za wyżej wymienione transakcje następuje po otrzymaniu faktury pro forma i wymagana jest na rzecz dostawcy. Dostawcą jest firma X i na jej rzecz dokonywana jest płatność jednym przelewem. Po dokonaniu płatności Wnioskodawca otrzymuje osobną fakturę zakupu pojazdu wraz z opłatą za wyrejestrowanie i odbiór pojazdu od firmy X, osobną fakturę za opłatę parkingową od firmy X oraz osobną fakturę za aukcję od firmy Y.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie

Czy prawidłowe jest wliczenie kosztów pobocznych (tj. opłatę parkingową i opłatę aukcyjną) dotyczących tego samego samochodu od tego samego sprzedawcy do wartości samochodu przy wyliczaniu vat marża jednak uwzględnionych na różnych fakturach zakupu? Przedstawionych na fakturze proforma łącznie jako nieodłączny element zakupu tego samochodu?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Zdaniem Wnioskodawcy prawidłowe jest wliczenie do wartości samochodu usług pobocznych tj. opłaty aukcyjnej i parkingowej dot. tego samego samochodu, od tego samego kontrahenta wystawionych na innych fakturach zakupowych. Jednak przedstawionych na fakturze proforma łącznie jako nieodłączny element zakupu tego samochodu.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego jest nieprawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą lub ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają:

1.  odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
2.  eksport towarów;
3.  import towarów na terytorium kraju;
4.  wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
5.  wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy).

Dla potrzeb stosowania szczególnej procedury w zakresie dostawy towarów używanych ustawodawca w art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy określił, że przez towary używane rozumie się ruchome dobra materialne nadające się do dalszego użytku w ich aktualnym stanie lub po naprawie, inne niż określone w pkt 1-3 oraz inne niż metale szlachetne lub kamienie szlachetne (CN 7102, 7103, 7106, 7108, 7110, 7112), (PKWiU 24.41.10.0, 24.41.20.0, ex 24.41.30.0, ex 32.12.11.0, ex 32.12.12.0 i 38.11.58.0).

Przez kwotę sprzedaży rozumie się całkowitą kwotę, którą podatnik otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów od nabywcy lub osoby trzeciej, wliczając w to otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty bezpośrednio związane z tą dostawą, podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze oraz koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi podatnik obciąża nabywcę, z wyłączeniem kwot, o których mowa w art. 29a ust. 7 (art. 120 ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT).

Art. 29a ust. 7 stanowi, że podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1.  stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;
2.  udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;
3.  otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Natomiast przez kwotę nabycia rozumie się wszystkie składniki wynagrodzenia, o których mowa w pkt 5, które dostawca towarów otrzymał lub ma otrzymać od podatnika (art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy).

Powyższe regulacje wskazują więc, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru otrzymał od podatnika. Tak rozumiana cena towaru (kwota nabycia) obejmuje wszystkie koszty związane bezpośrednio z transakcją, jeżeli nabywca towaru (kupujący) ponosi ciężar tych opłat płacąc za nie dostawcy. Do kwoty nabycia, o której mowa wyżej, nie mogą zostać zaliczone koszty, które nie zostały zapłacone dostawcy towaru.

Zgodnie z art. 120 ust. 4 ustawy o VAT w przypadku podatnika dokonującego dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków nabytych uprzednio przez tego podatnika w ramach prowadzonej działalności, w celu odprzedaży, podstawą opodatkowania podatkiem jest marża stanowiąca różnicę między kwotą sprzedaży a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku.

Opodatkowanie w systemie marży jest ograniczone do pewnej kategorii towarów używanych, które podatnik nabył uprzednio w celu ich odsprzedaży. Istotne jest przy tym, od kogo towary używane zostały nabyte.

Z przedstawionego zaistniałego stanu faktycznego wynika, że komis samochody rozpoczął działalność 13.06.2016r. od początku jest podatnikiem VAT, posiada NIP UE, rozlicza się w podatku dochodowym na zasadach ogólnych, Wnioskodawca prowadzi działalność w zakresie handlu samochodami używanymi. Pierwszy zakup oraz sprzedaż w procedurze vat marża miała miejsce w lipcu 2016r. Samochody Wnioskodawca nabywa z terenu UE jak również na umowę kupna sprzedaży z Polski. Samochodów zakupionych nie rejestruje. W związku z zakupem Wnioskodawca ponosi nakłady na opłatę aukcyjną oraz opłaty parkingowe od tego samego kontrahenta dotyczące tego samego samochodu wystawione na różnych fakturach.

Zapłata za samochód i wyżej wymienione koszty są nierozłączne, zakup jest dokonywany na aukcji internetowej poprzez licytację i nie da się zakupić pojazdu bez dodatkowych naliczonych opłat. Zapłata za wyżej wymienione transakcje następuje po otrzymaniu faktury pro forma i wymagana jest na rzecz dostawcy. Dostawcą jest firma X i na jej rzecz dokonywana jest płatność jednym przelewem. Po dokonaniu płatności Wnioskodawca otrzymuje osobną fakturę zakupu pojazdu wraz z opłatą za wyrejestrowanie i odbiór pojazdu od firmy X, osobną fakturę za opłatę parkingową od firmy X oraz osobną fakturę za aukcję od firmy Y.

Wątpliwości Wnioskodawcy dotyczą kwestii ustalenia prawidłowości wliczenia kosztów pobocznych (tj. opłatę parkingową i opłatę aukcyjną) dotyczących tego samego samochodu od tego samego sprzedawcy do wartości samochodu przy wyliczaniu vat marża jednak uwzględnionych na różnych fakturach zakupu, przedstawionych na fakturze proforma łącznie jako nieodłączny element zakupu tego samochodu.

Powyższe regulacje wskazują, że dla potrzeb zastosowania procedury „VAT-marża”, przez kwotę nabycia należy rozumieć wszystko, co stanowi wynagrodzenie, które pierwotny sprzedawca towaru używanego otrzymał od podatnika (nabywcy). Oznacza to, że kwota nabycia to cena, którą podatnik zapłacił dostawcy towaru. Zatem cena ta nie zawiera innych należności (w tym kosztów napraw, części oraz należności publicznoprawnych), jeżeli zostały one poniesione przez nabywcę towaru, ale nie zostały zapłacone dostawcy.

Należy w tym miejscu wyjaśnić, że faktura pro forma nie stanowi dokumentu księgowego, który podlegałby uwzględnieniu i rozliczeniu dla celów podatkowych, jest wystawiany kontrahentowi w celu informacji o szczegółach transakcji oraz ewentualnych płatności, ofertę zawarcia transakcji, wezwanie do zapłaty, propozycję lub zapowiedź wystawienia faktury.

Faktura pro forma pełni wyłącznie funkcję informacyjną, jest zapowiedzią lub wizualizacją przyszłej faktury, sygnałem, że odbiorca wkrótce może otrzymać fakturę VAT.

Mając na uwadze przedstawiony opis sprawy oraz ww. przepisy należy stwierdzić, że określając podstawę opodatkowania (marżę) w związku ze stosowaniem procedury „VAT-marża” do dostaw towarów używanych (w tym konkretnym przypadku samochodu) Wnioskodawca winien uwzględnić kwotę nabycia ustaloną zgodnie z przepisem art. 120 ust. 1 pkt 6 ustawy o VAT, tzn. obejmującą składniki wynagrodzenia, które dostawca towaru (samochodu) otrzymał od podatnika (Wnioskodawcy), tj. kwotę jaką Wnioskodawca zapłacił dostawcy (pierwotnemu sprzedawcy – „firmie X”) za nabycie przedmiotowego pojazdu wraz z opłatą parkingową, udokumentowaną fakturą VAT, wystawioną Wnioskodawcy przez „firmę X”.

Natomiast do kwoty nabycia przedmiotowego samochodu nie można zaliczyć opłaty aukcyjnej (mimo, że nabywca poniósł jej koszt), gdyż, jak wskazano we wniosku, Wnioskodawca otrzymał fakturę VAT za aukcję od „firmy Y”, co wskazuje, że kwota ta była należna „firmie Y” a nie pierwotnemu sprzedawcy – „firmie X”.

Nie ma znaczenia w niniejszej sprawie, że transakcje wymienione we wniosku zostały ujęte na fakturze pro forma, bowiem, jak wskazano wyżej, faktura pro forma pełni jedynie funkcję informacyjną i nie stanowi dokumentu księgowego, który podlegałby uwzględnieniu i rozliczeniu dla celów podatkowych. Właściwym dokumentem potwierdzającym dokonanie sprzedaży jest faktura VAT i to faktura VAT wywołuje konsekwencje podatkowe.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy jest nieprawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga ściśle w zakresie zakreślonym pytaniem Wnioskodawcy. Stąd też nie jest przedmiotem rozstrzygnięcia czy w kwocie nabycia Wnioskodawca winien uwzględnić opłaty wymienione w opisie stanu faktycznego, inne niż wskazane w pytaniu oraz czy Wnioskodawca przy sprzedaży samochodu prawidłowo stosuje procedurę VAT-marża, gdyż nie było to przedmiotem zapytania Wnioskodawcy ani Wnioskodawca w tym zakresie nie przedstawił swojego stanowiska.

Zmiana któregokolwiek elementu zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku lub zmiana stanu prawnego powoduje, że interpretacja traci ważność, a Wnioskodawca nie może korzystać z ochrony wynikającej z tej interpretacji.

Ponadto tut. Organ informuje, że zgodnie z art. 14na pkt 2 ustawy Ordynacja podatkowa, przepisów art. 14k-14n dotyczących ochrony prawnej wynikającej z zastosowania się Wnioskodawcy do otrzymanej interpretacji nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe przedstawione we wniosku stanowią element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, tj. czynności dokonanych w ramach transakcji, które pomimo spełnienia warunków formalnych ustanowionych w przepisach ustawy, miały zasadniczo na celu osiągnięcie korzyści podatkowych, których przyznanie byłoby sprzeczne z celem, któremu służą te przepisy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Administracji Skarbowej w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.