Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPB2/436-42/13-4/AF
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-28
Teza: Należy stwierdzić, iż umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki została zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.
Słowa kluczowe: Cypr; podatek-podatek od czynności cywilnoprawnych; umowa-umowa pożyczki
Przepisy: [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1; [PCC] Ustawa o podatku od czynności cywilnoprawnych-Rozdział 1-art. 1a

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 18.01.2013 r. (data wpływu 21.01.2013 r.) uzupełnionym pismem z dnia 22.03.2013 r. (data nadania 22.03.2013 r., data wpływu 25.03.2013 r.) na wezwanie z dnia 08.03.2013 r. Nr IPPPB2/436-42/13-2/AF o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 21.01.2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie skutków podatkowych zawarcia umowy pożyczki.

W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.

Sp. z o.o. dalej („Spółka”) jest spółką prawa handlowego. Spółka prowadzi księgi rachunkowe zgodnie z przepisami ustawy o rachunkowości (Dz. U. z 2009 Nr 152 poz. 1223 t. j. ze zm.). Spółka nie jest postawiona w stan likwidacji ani nie została ogłoszona jej upadłość.

Spółka zawarła umowę pożyczki środków pieniężnych z osobą prawną mającą siedzibę na Cyprze (dalej „spółka cypryjska”).

Spółka zawarła umowę pożyczki w następujący sposób:

1.  spółka cypryjska przesłała drogą elektroniczną (w poczcie elektronicznej - e’mail) Spółce ofertę zawarcia umowy pożyczki, określając istotne warunki umowy (kwota pożyczki, wysokość oprocentowania, kapitalizacja odsetek, termin zwrotu) oraz załączając do tegoż mail’a projekt umowy pożyczki;
2.  Spółka przyjęła otrzymaną ofertę wysyłając drogą elektroniczną w formie mail’a zwrotnego spółce cypryjskiej oświadczenie o przyjęciu oferty, równocześnie wydrukowała, podpisała (na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) i przesłała pocztą do spółki cypryjskiej na Cyprze umowę, gdzie ta umowa pożyczki została podpisana zgodnie z reprezentacją spółki cypryjskiej. W umowie, jako miejsce zawarcia umowy, wskazano kraj siedziby pożyczkodawcy (Nicosia-Cyprus).

W chwili zawierania umowy pożyczki środki pieniężne znajdowały się poza granicami Polski, na rachunku bankowym spółki cypryjskiej. Po zawarciu umowy pożyczki, środki pieniężne zostały przelane na rachunek bankowy Spółki, prowadzony przez polski bank.

Pismem z dnia 08.03.2013 r. Nr IPPB2/436-42/13-2/AF wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez:

*   Sprecyzowanie, czy złożony wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczy zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego.

*   Jeżeli wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zaistniałego stanu faktycznego to należało:
    *   wskazać datę zawarcia umowy pożyczki,
    *   ponownie sprecyzować pytanie przyporządkowane do przedstawionego stanu faktycznego,
    *   przedstawić własne stanowisko do zadanego pytania odnoszącego się zaistniałego stanu faktycznego.

*   Jeżeli wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczy zdarzenia przyszłego to należało:
    *   przedstawić zdarzenie przyszłe mające być przedmiotem interpretacji indywidualnej,
    *   przedstawić własne stanowisko do zadanego pytania odnoszącego się zdarzenia przyszłego.

Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie, informując, iż wniosek dotyczy zaistniałego stanu faktycznego. Umowa pożyczki została zawarta w dniu 21 grudnia 2012 r. Wnioskodawca sprecyzował także pytanie oraz własne stanowisko.

W związku z powyższym zadano następujące pytania.

Czy zawarcie umowy pożyczki, w okolicznościach wyżej przedstawionych, spowodowało powstanie po stronie Spółki obowiązku podatkowego w PCC?

Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym nie dojdzie po jej stronie do powstania obowiązku podatkowego w PCC.

Zgodnie z przepisem art. 720 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks Cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), przez umowę pożyczki należy rozumieć umowę w ramach której dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić te samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości. Umowa pożyczki jest umową konsensualną dochodzącą do skutku poprzez zgodne oświadczenie woli stron umowy.

Natomiast, zgodnie z art. 1 ust. 4 ustawy o PCC, czynności cywilnoprawne podlegają podatkowi, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W związku z powyższym umowa pożyczki podlegałaby PCC, jeżeli w chwili jej zawarcia przedmiot pożyczki, tj. pieniądze, znajdowałyby się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, co w przedstawionym stanie faktycznym nie miało miejsca, ponieważ w chwili zawarcia umowy pożyczki pieniądze znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (na rachunku bankowym spółki cypryjskiej).

Pomimo znajdowania się pieniędzy poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej udzielona pożyczka podlegałaby PCC wówczas, gdyby pożyczkobiorca miał siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz równocześnie czynność cywilnoprawna (umowa pożyczki) została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W zaistniałym stanie faktycznym choć pożyczkobiorca (Spółka) miał siedzibę na terytorium Polski, to nie można stwierdzić aby czynność prawna została dokonana na terytorium Polski.

Fizyczne podpisanie umowy przez jedną ze stron (Spółkę) miało miejsce na terenie Polski, dlatego miejsce podpisania umowy może budzić wątpliwości. Jednakże w takiej sytuacji zastosowanie ma art. 70 § 2 Kodeksu Cywilnego, zgodnie z którym: „w razie wątpliwości umowę poczytuje się za zawartą w miejscu otrzymania przez składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu, a jeżeli dojście do składającego ofertę oświadczenia o jej przyjęciu nie jest wymagane albo oferta jest składana w postaci elektronicznej w miejscu zamieszkania albo siedziby składającego ofertę w chwili zawarcia urnowy”. Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego, oferta pochodzi od spółki cypryjskiej (składający ofertę) i została przesłana Spółce drogą elektroniczną. Po przyjęciu przez Spółkę oferty, oświadczenie w tym zakresie Spółka przesłała do spółki cypryjskiej drogą elektroniczną (e’mail) a ponadto podpisała i przesłała do spółki cypryjskiej projekt umowy pożyczki. Zatem miejscem zawarcia umowy zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego jest siedziba spółki cypryjskiej.

Nadto w otrzymanym i zaakceptowanym przez Spółkę projekcie umowy zawarty był zapis, że miejscem zawarcia umowy pożyczki jest kraj siedziby pożyczkodawcy (Nicosia-Cyprus) czyli spółki cypryjskiej.

Podobne do Spółki stanowisko Minister Finansów zaprezentował w licznych interpretacjach m.in. w interpretacjach o sygnaturze IPPB2/436-391/12-2/LS, IPPB2/436-392/12-4/MZ wydanych za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej opisanego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 09 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 101, poz. 649 ze zm.) podatkowi temu podlegają umowy pożyczki pieniędzy lub rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku.

Art. 720 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.) stanowi, że przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Do elementów znamionujących umowę pożyczki należy obowiązek jej zwrotu. Przy czym, nie tyle dotyczy to oznaczenia terminu zwrotu, ile zaznaczenia samego obowiązku zwrotu - który, jak wskazuje się w orzecznictwie, w myśl art. 720 § 1 ww. ustawy, jest elementem przedmiotowo istotnym dla tego rodzaju umowy, bez którego nie ma umowy pożyczki. W zależności od tego, jak zostanie ukształtowana przez strony umowa pożyczki, może ona przyjąć postać umowy nieodpłatnej bądź też odpłatnej, gdzie pożyczkobiorca zobowiązany będzie do zapłaty odsetek. Umowa pożyczki jest umową konsensualną. Dochodzi do skutku poprzez zgodne oświadczenia woli.

Natomiast zgodnie z art. 1 ust. 4 ww. ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych podatkowi temu podlegają czynności cywilnoprawne, jeżeli ich przedmiotem są:

1.  rzeczy znajdujące się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa majątkowe wykonywane na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej;
2.  rzeczy znajdujące się za granicą lub prawa majątkowe wykonywane za granicą, w przypadku gdy nabywca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i czynność cywilnoprawna została dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z uwagi na powyższe, należy stwierdzić, że umowa pożyczki podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeżeli w chwili zawarcia umowy jej przedmiot, tj. pieniądze znajdują się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Wówczas nie ma znaczenia, gdzie umowa zostanie zawarta i gdzie mają miejsce zamieszkania (siedzibę) strony umowy.

Pożyczka podlega również podatkowi od czynności cywilnoprawnych, jeśli pieniądze będące przedmiotem pożyczki w chwili jej zawarcia znajdują się za granicą oraz nabywca - pożyczkobiorca ma miejsce zamieszkania lub siedzibę na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a czynność zostanie dokonana na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Spółka w dniu 21 grudnia 2012 r. zawarła umowę pożyczki środków pieniężnych z osobą prawną mającą siedzibę na Cyprze (dalej „spółka cypryjska”). Spółka zawarła umowę pożyczki w następujący sposób: spółka cypryjska przesłała drogą elektroniczną (w poczcie elektronicznej - e’mail) Spółce ofertę zawarcia umowy pożyczki, określając istotne warunki umowy (kwota pożyczki, wysokość oprocentowania, kapitalizacja odsetek, termin zwrotu) oraz załączając do tegoż mail’a projekt umowy pożyczki; Spółka przyjęła otrzymaną ofertę wysyłając drogą elektroniczną w formie mail’a zwrotnego spółce cypryjskiej oświadczenie o przyjęciu oferty, równocześnie wydrukowała, podpisała (na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej) i przesłała pocztą do spółki cypryjskiej na Cyprze umowę, gdzie ta umowa pożyczki została podpisana zgodnie z reprezentacją spółki cypryjskiej. W umowie, jako miejsce zawarcia umowy, wskazano kraj siedziby pożyczkodawcy (Nicosia-Cyprus). W chwili zawierania umowy pożyczki środki pieniężne znajdowały się poza granicami Polski, na rachunku bankowym spółki cypryjskiej. Po zawarciu umowy pożyczki, środki pieniężne zostały przelane na rachunek bankowy Spółki, prowadzony przez polski bank.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż umowa pożyczki nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 1 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, ponieważ jak wskazał Wnioskodawca środki pieniężne w chwili jej zawarcia znajdowały się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz umowa pożyczki została zawarta poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.