Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.241.2021.2.MJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2021-06-09
Teza: Skoro Wnioskodawca wyrejestrował działalność gospodarczą 2 marca 2021 r., nie osiągnie z tej działalności żadnych przychodów oraz nie zamierza w 2021 r. prowadzić działalności gospodarczej, a więc nie zamierza korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu czy jakiejkolwiek innej formy opodatkowania przysługującej prowadzeniu działalności gospodarczej, to uznać należy, że Wnioskodawca wraz z likwidacją działalności gospodarczej przestał być objęty przepisami ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne. Dla celów podatkowych podatnik pozostaje przedsiębiorcą od dnia rozpoczęcia działalności do jej zakończenia (likwidacji) ze wszelkimi konsekwencjami wynikającymi z przepisów prawnych. W przypadku zatem, jeżeli podatnik zgłosił likwidację działalności, to nie można uznać, że dla celów podatkowych jest ona kontynuowana. Tym samym Wnioskodawca wraz z małżonką będą mogli być opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów osiągniętych w 2021 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).
Słowa kluczowe: działalność-działalność gospodarcza; działalność-działalność gospodarcza-zawieszenie działalności gospodarczej; małżonek; ryczałt-ryczałt ewidencjonowany
Przepisy: [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 21; [ZPDOF] Ustawa o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne-Rozdział 2-art. 6 

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2020 r. poz. 1325 ze zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 4 marca 2021 r. (data wpływu 4 marca 2021 r.) uzupełnionym pismem z 23 kwietnia 2021 r. (data wpływu 23 kwietnia 2021 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uprawnienia do wspólnego rozliczenia małżonków za 2021 r. – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 4 marca 2021 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie uprawnienia do wspólnego rozliczenia małżonków za 2021 r.

Pismem z 23 kwietnia 2021 r. (data wpływu 23 kwietnia 2021 r.) na wezwanie telefoniczne z 16 kwietnia 2021 r. Wnioskodawca uzupełnił wniosek w terminie.

We wniosku oraz jego uzupełnieniu przedstawiono następujący stan faktyczny oraz zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca od 27 kwietnia 2019 r. pozostaje w związku małżeńskim. Małżonka nie prowadzi działalności gospodarczej, pobiera wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę.

Wnioskodawca 25 listopada 2016 zarejestrował działalność gospodarczą. Wybrał formę opodatkowania - ryczałt ewidencjonowany.

Wnioskodawca 31 grudnia 2017 r. zawiesił prowadzenie działalności. W świetle obowiązujących wówczas przepisów Wnioskodawca spodziewał się, że przy braku wznowienia działalność zamknie się po upływie 24 miesięcy. Jak Wnioskodawca dowiedział się niedawno, nie nastąpiło to, ponieważ zmieniło się prawo, zatem firma miała jeszcze w 2021 status - działalność zawieszona. Wnioskodawca 2 marca 2021 zgłosił wniosek o wyrejestrowanie działalności z datą wsteczną 31 grudnia 2019 r. (zgodnie z ustawą z 6 marca 2018 r. o CEIDG).

W roku 2021 Wnioskodawca nie miał żadnych dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca uzyskuje jedynie dochody z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę.

W 2021 r. Wnioskodawca nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, a więc nie zamierza korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu czy jakiejkolwiek innej formie opodatkowania przysługującej prowadzeniu działalności gospodarczej.

Ponadto, w uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że przez cały rok 2021 będzie pozostawał w małżeńskiej wspólności majątkowej z małżonką (…).

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

W świetle powyższego stanu, gdy zgodnie z zamiarami Wnioskodawca nie zarejestruje na nowo działalności i nie będzie miał żadnych dochodów związanych z jej prowadzeniem w 2021, małżonka również takich nie będzie miała, to czy będą mogli wspólnie rozliczyć się za rok 2021?

Zdaniem Wnioskodawcy, Jego sytuacja przy rozliczeniu za rok 2021, będzie analogiczna do sytuacji za rok 2020 podatnika, którego dotyczy interpretacja: 0114-KDIP3-2.4011.516.2020.3.AK, w której to przyznano mu prawo do wspólnego rozliczenia z małżonką za wymieniony rok.

Dodatkowo: W świetle przepisu art. 9a ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: "Podatnicy mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c. W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym został osiągnięty pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód został osiągnięty w grudniu tego roku podatkowego."

W wyroku z 3 października 2014 r., sygn. akt II FSK 2062/12, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że "w sytuacji, gdy podatnik kończy działalność gospodarczą, obojętnie czy to prowadzonej na własne nazwisko, czy to w formie spółki, z której dochody opodatkowane były na zasadach określonych w art. 30c u.p.d.o.f., przestaje istnieć przedmiot (tj. przychód z działalności gospodarczej), do którego wybór tego sposobu opodatkowania miał zastosowanie, a sam wybór przestaje mieć znaczenie prawne."

Stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w przytoczonym powyżej wyroku oznacza, że likwidacja działalności gospodarczej przez podatnika, który wcześniej złożył oświadczenie o wyborze sposobu opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest równoznaczna w skutkach prawnych ze złożeniem oświadczenia o rezygnacji z tej formy opodatkowania.

Wnioskodawca przekładając ten wniosek na swoją sytuację, uważa, że zgłoszenie przez Niego rezygnacji z prowadzenia działalności gospodarczej 2 marca 2021 jest równoznaczne w skutkach ze złożeniem oświadczenia o rezygnacji z tej formy opodatkowania na podstawie art. 9a ust. 2a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zgłoszenie nastąpiło przed uzyskaniem przez Wnioskodawcę jakichkolwiek przychodów z działalności gospodarczej (w 2021 nie osiągnął i nie spodziewa się żadnych przychodów z tego tytuły). Skutkuje to brakiem zastosowania objęcia w 2021 roku przepisami ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, tym samym brakiem przeszkód do wspólnego rozliczenia z małżonką za rok 2021.

Zatem w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym w 2021 zostaną spełnione wymienione w art. 6 ust. 2 i 8 ustawy, następujące warunki:

*   małżeństwo trwa od 2019 roku, zatem przewidywana sytuacja obejmuje pozostawanie w związku
*   przez cały 2021 będą posiadali wspólność majątkową
*   nie mają zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym oraz ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych oraz zgodnie z opisanym wyżej stanem: nie będą miały zastosowania przepisy o działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym lub podatkiem liniowym.

Zatem Wnioskodawca spodziewa się, że jeżeli sytuacja będzie wyglądała jak opisano wyżej za rok 2021, to będą mogli rozliczyć się wspólnie.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2020 r. poz. 1426 ze zm.), małżonkowie podlegają odrębnemu opodatkowaniu od osiąganych przez nich dochodów.

Jednakże art. 6 ust. 2 ww. ustawy przewiduje możliwość preferencyjnego opodatkowania dochodów osiąganych przez małżonków. Powołany przepis stanowi, że małżonkowie podlegający obowiązkowi podatkowemu, o którym mowa w art. 3 ust. 1, między którymi istnieje przez cały rok podatkowy wspólność majątkowa, pozostający w związku małżeńskim przez cały rok podatkowy mogą być, z zastrzeżeniem ust. 8, na wspólny wniosek wyrażony w zeznaniu podatkowym, opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów określonych zgodnie z art. 9 ust. 1 i 1a, po uprzednim odliczeniu, odrębnie przez każdego z małżonków, kwot określonych w art. 26 i art. 26h; w tym przypadku podatek określa się na imię obojga małżonków w podwójnej wysokości podatku obliczonego od połowy łącznych dochodów małżonków.

Stosownie do treści art. 6 ust. 2a powołanej ustawy, wniosek, o którym mowa w ust. 2, może być wyrażony przez jednego z małżonków. Wyrażenie wniosku przez jednego z małżonków traktuje się na równi ze złożeniem przez niego oświadczenia o upoważnieniu go przez jego współmałżonka do złożenia wniosku o łączne opodatkowanie ich dochodów. Oświadczenie to składa się pod rygorem odpowiedzialności karnej za fałszywe zeznania.

W myśl art. 6 ust. 3 ww. ustawy, zasada wyrażona w ust. 2 ma zastosowanie również, jeżeli jeden z małżonków w roku podatkowym nie uzyskał przychodów ze źródeł, z których dochód jest opodatkowany zgodnie z art. 27, lub osiągnął dochody w wysokości niepowodującej obowiązku uiszczenia podatku.

Zgodnie z art. 6 ust. 8 powołanej ustawy, sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2 i 4, nie ma zastosowania w sytuacji, gdy chociażby do jednego z małżonków, osoby samotnie wychowującej dzieci lub do jej dziecka mają zastosowanie przepisy art. 30c, ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, ustawy z dnia 24 sierpnia 2006 r. o podatku tonażowym lub ustawy z dnia 6 lipca 2016 r. o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Zatem w świetle ww. przepisów ustawy, z wnioskiem o wspólne opodatkowanie dochodów mogą wystąpić małżonkowie, jeżeli spełnią łącznie, określone w art. 6 ust. 2 i 8 ustawy, następujące warunki:

*   oboje podlegają nieograniczonemu obowiązku podatkowemu,

*   przez cały rok podatkowy pozostają w związku małżeńskim,

*   przez cały rok podatkowy istnieje między nimi wspólność majątkowa małżeńska,

*   żaden z małżonków nie prowadzi działalności gospodarczej opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym lub podatkiem liniowym,

*   nie mają do nich zastosowania przepisy ustawy o podatku tonażowym oraz ustawy o aktywizacji przemysłu okrętowego i przemysłów komplementarnych.

Wskazać należy, że ustawodawca wprowadzając uprawnienie polegające na możliwości wspólnego rozliczenia się małżonków, wyraźnie określił warunki jakie należy spełnić by móc z niego skorzystać. Spełnienie ww. warunków powoduje możliwość skorzystania z prawa do łącznego opodatkowania dochodów małżonków.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. z 2020 r. poz. 1905 ze zm.), opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych lub przedsiębiorstw w spadku z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 7a ust. 4 lub 14 ustawy o podatku dochodowym, z zastrzeżeniem ust. 1e i 1f, w tym również, gdy działalność ta jest prowadzona w formie spółki cywilnej osób fizycznych i przedsiębiorstwa w spadku lub spółki jawnej osób fizycznych, zwanych dalej „spółką”. Do przychodów przedsiębiorstwa w spadku nie stosuje się przepisu art. 12 ust. 10a.

W myśl art. 9 ust. 1 ww. ustawy, pisemne oświadczenie o wyborze opodatkowania w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych na dany rok podatkowy podatnik składa naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku przedsiębiorstwa w spadku – według ostatniego miejsca zamieszkania zmarłego przedsiębiorcy, do 20. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym osiągnął pierwszy przychód z tego tytułu w roku podatkowym, albo do końca roku podatkowego, jeżeli pierwszy taki przychód osiągnął w grudniu roku podatkowego.

Jednocześnie przepis art. 21 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym nakłada obowiązek składania rocznych zeznań podatkowych i nie zawiera zwolnienia z tego obowiązku podatników, którzy zawiesili wykonywanie działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym podatnicy są zobowiązani złożyć w urzędzie skarbowym zeznanie według ustalonego wzoru o wysokości uzyskanego przychodu, wysokości dokonanych odliczeń i należnego ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych – w terminie od dnia 15 lutego do końca lutego roku następującego po roku podatkowym; zeznanie złożone przed początkiem terminu uznaje się za złożone w dniu 15 lutego roku następującego po roku podatkowym.

Należy wyjaśnić, że w przypadku, kiedy to Wnioskodawca nie powiadomił organu podatkowego o likwidacji działalności gospodarczej, obowiązek w zakresie składania zeznań podatkowych nie ustaje. Z obowiązku tego nie zwalnia fakt, że w ramach tego źródła przychodu nie są uzyskiwane żadne przychody, ani też nie są ponoszone żadne koszty, jak również, że działalność gospodarcza została zawieszona.

Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca od 27 kwietnia 2019 r. pozostaje w związku małżeńskim. Małżonka nie prowadzi działalności gospodarczej, pobiera wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę. Wnioskodawca 25 listopada 2016 zarejestrował działalność gospodarczą. Wybrał formę opodatkowania - ryczałt ewidencjonowany. Wnioskodawca 31 grudnia 2017 r. zawiesił prowadzenie działalności. W świetle obowiązujących wówczas przepisów Wnioskodawca spodziewał się, że przy braku wznowienia działalność zamknie się po upływie 24 miesięcy. Jak Wnioskodawca dowiedział się niedawno, nie nastąpiło to, ponieważ zmieniło się prawo, zatem firma miała jeszcze w 2021 status - działalność zawieszona. Wnioskodawca 2 marca 2021 zgłosił wniosek o wyrejestrowanie działalności z datą wsteczną 31 grudnia 2019 (zgodnie z ustawą z 6 marca 2018 r. o CEIDG). W roku 2021 Wnioskodawca nie miał żadnych dochodów z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Wnioskodawca uzyskuje jedynie dochody z tytułu zatrudnienia na umowę o pracę. W 2021 r. Wnioskodawca nie zamierza prowadzić działalności gospodarczej, a więc nie zamierza korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu czy jakiejkolwiek innej formie opodatkowania przysługującej prowadzeniu działalności gospodarczej. Ponadto, przez cały rok 2021 Wnioskodawca będzie pozostawał w małżeńskiej wspólności majątkowej z małżonką (…).

Wnioskodawca powziął wątpliwość czy w sytuacji zawieszenia działalności gospodarczej w dniu 31 grudnia 2017 r. oraz wyrejestrowania tej działalności 2 marca 2021 r. z datą wsteczną 31 grudnia 2019 r., Wnioskodawcy przysługuje prawo do preferencyjnego rozliczenia się wspólnie z małżonką za rok 2021.

Mając na uwadze przedstawiony opis stanu faktycznego oraz powołane przepisy prawa, zauważyć należy, że skoro Wnioskodawca wyrejestrował działalność gospodarczą 2 marca 2021 r., nie osiągnie z tej działalności żadnych przychodów oraz nie zamierza w 2021 r. prowadzić działalności gospodarczej, a więc nie zamierza korzystać z opodatkowania w formie ryczałtu czy jakiejkolwiek innej formy opodatkowania przysługującej prowadzeniu działalności gospodarczej, to uznać należy, że Wnioskodawca wraz z likwidacją działalności gospodarczej przestał być objęty przepisami ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

Dla celów podatkowych podatnik pozostaje przedsiębiorcą od dnia rozpoczęcia działalności do jej zakończenia (likwidacji) ze wszelkimi konsekwencjami wynikającymi z przepisów prawnych. W przypadku zatem, jeżeli podatnik zgłosił likwidację działalności, to nie można uznać, że dla celów podatkowych jest ona kontynuowana.

Tym samym Wnioskodawca wraz z małżonką będą mogli być opodatkowani łącznie od sumy swoich dochodów osiągniętych w 2021 r. na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (o ile zmianie nie ulegnie stan faktyczny i prawny).

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dwóch egzemplarzach (art. 47 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

W przypadku wnoszenia skargi w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego i stanu epidemii jako najwłaściwszy proponuje się kontakt z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego ePUAP.

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.