Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0112-KDIL2-3.4012.15.2017.2.ZD
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2017-05-23
Teza: Prawo do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu.
Słowa kluczowe: dane-baza danych; gmina; odliczenia; odliczenia-prawo do odliczenia; podatek-podatek naliczony; podatek-podatek naliczony-odliczanie podatku naliczonego; projekt
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-Rozdział 1-art. 15; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, z późn. zm.) Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 1 marca 2017 r. (data wpływu 6 marca 2017 r.), uzupełnionym pismem z dnia 8 maja 2017 r. (data wpływu 11 maja 2017 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 6 marca 2017 r. wpłynął do tutejszego organu ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z realizacją projektu. Wniosek uzupełniono w dniu 11 maja 2017 r. o doprecyzowanie opisu sprawy.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny.

Gmina jest zarejestrowanym i czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług składającym miesięczne deklaracje VAT-7. Gmina wraz z innymi Gminami będzie realizować projekt partnerski pn.: „Zwiększenie zdolności instytucjonalnej i skuteczności administracji publicznej poprzez rozbudowę i modernizację referencyjnych baz danych (\`(...)\`)”.

Celem głównym ww. projektu jest wzrost poziomu zadowolenia obywateli z usług świadczonych przez administrację samorządową oraz podniesienie jakości, wiarygodności i aktualności baz danych.

Celami szczegółowymi są:

*   modernizacja ewidencji gruntów i budynków – w rozumieniu § 55 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 31 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1034),
*   wyodrębnienie z bazy danych, prowadzonej jako numeryczna mapa zasadnicza, zbioru danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500 – 1:5000 (BDOT500), w celu utworzenia bazy danych zgodnej z modelem pojęciowym określonym rozporządzeniem Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 2 listopada 2015 r. w sprawie bazy danych obiektów topograficznych oraz mapy zasadniczej (Dz. U. z 2015 r., poz. 2028),
*   wdrożenie inicjalnej bazy geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu, która zostanie utworzona przez Główny Urząd Geodezji i Kartografii wraz z dostosowaniem do obowiązującego modelu pojęciowego,
*   digitalizacja zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
*   digitalizacja miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta,
*   digitalizacja innych powiązanych informacji posiadanych w formie papierowej,
*   zapewnienie jak największej liczbie baz danych otwartego dostępu do danych, w tym do danych źródłowych i surowych,
*   zwiększenie ilości i jakości świadczonych e-usług, na 3, 4 i 5 poziomie dojrzałości.

W wyniku realizacji ww. projektu powstanie:

*   zmodernizowana (w rozumieniu rozporządzenia) ewidencja gruntów i budynków, baza numerycznej mapy zasadniczej zostanie przekształcona w dwie nowe bazy danych: A (budowaną i wdrażaną w ramach projektu) oraz B (budowaną przez GUGiK, a wdrażaną w ramach projektu),
*   wykonana zostanie ortofotomapa, numeryczny model terenu i numeryczny model pokrycia terenu wraz z produktami pochodnymi (zdjęcia ukośne, chmura punktów skaningu lotniczego),
*   powstanie baza danych decyzji architektonicznych (pozwolenia na budowę, pozwolenia na rozbiórkę, decyzje lokalizacji inwestycji celu publicznego, decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu),
*   rozbudowany zostanie zbiór zdigitalizowanych dokumentów zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
*   powstanie nowy geoportal internetowy, dedykowany do realizacji transakcji zamawiania i udostępniania danych i informacji z baz danych zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
*   rozbudowana zostanie infrastruktura informatyczna (serwer blade, macierze, komputery stacjonarne, laptopy).

Modernizacja, budowa i wdrażanie bazy danych służy efektowi końcowemu, którym jest zwiększenie ilości i podniesienie jakości świadczonych e-usług, wykorzystujących informacje gromadzone w tych bazach. Zmodernizowana ewidencja gruntów i budynków, zbudowana baza A i wdrożona baza B będą prowadzone jako bazy danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zdigitalizowane dokumenty będą udostępniane jako dane otwarte w sieci oraz wykorzystywane w ramach prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

W wyniku realizacji ww. projektu nie będzie różnicy w wykorzystaniu informacji zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez gminę. Efekty projektu nakierowane są na usprawnienie korzystania z danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przy pomocy komunikacji elektronicznej, a nie na realizację zadań gminy. Udostępnianie zasobu oraz wykonywanie czynności związanych z jego prowadzeniem, np. wydawanie wyrysów i wypisów z ewidencji gruntów i budynków, co do zasady jest odpłatne. Przepisem art. 40b ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ustawodawca zobowiązał organ prowadzący zasób geodezyjny i kartograficzny do pobierania opłat za sporządzanie i wydawanie wypisów oraz wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków. Natomiast w art. 40d ust. 2 precyzuje, że wysokość stawek podstawowych w odniesieniu do odpowiednich jednostek rozliczeniowych, wysokość współczynników korygujących oraz zasady ustalania tych współczynników, a także szczegółowe zasady obliczania wysokości opłaty określa załącznik do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jak się natomiast wskazuje, pobierane opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu określone w pkt 7 lub 8 art. 60 ustawy o finansach publicznych stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym (vide: uchwała NSA z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt: I OPS 1/14). Oznacza to, że opłaty te nie są odpłatnością za żadną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Jeśli chodzi o samą Gminę, to najczęściej materiały zasobu oraz wyrysy i wypisy pobierane są dla celów własnych. Zgodnie bowiem z zasadami opisanymi w ustawie o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 65, z późn. zm.), właściwe organy ewidencjonują odpowiednio zasób nieruchomości Skarbu Państwa, gminy, powiatu, województwa. Ewidencje te prowadzi się w oparciu o dane ewidencji gruntów i budynków, gdyż zgodnie z art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, dane ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Wszelkie dane o nieruchomościach będących własnością jednostki samorządu terytorialnego, jednostka ta winna zatem zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami czerpać z ewidencji zasobu nieruchomości (powiatu, gminy, województwa).

Z kolei do sporządzanych aktów notarialnych dotyczących obrotu nieruchomościami gminnymi, powiatowymi, pobierane są z ewidencji gruntów i budynków wyrysy i wypisy. Należy jednak zaznaczyć, że brak jest jakiegokolwiek przepisu prawa kształtującego wymóg przedkładania do zawarcia aktu notarialnego wyrysu i wypisu z ewidencji gruntów. Ukształtowana praktyka wskazuje, że notariusze dla celów zawarcia umowy notarialnej i precyzyjnego określenia przedmiotu transakcji, sprawdzają zgodność oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej

z oznaczeniem ewidencyjnym, jednak żaden przepis nie wskazuje, w jaki sposób ma się to odbywać. Technicznie, notariusze dokonują tego sprawdzenia w oparciu o dane wypisu, wyrys do tego celu nie jest w ogóle wykorzystywany. Co więcej, wielu notariuszy nie żąda od stron stawających do umowy przedkładania wyrysu i wypisu z ewidencji gruntów i budynków. Wyrys i wypis z ewidencji gruntów i budynków potrzebny jest natomiast – chociaż też nie zawsze – do wpisu nowego stanu prawnego w księdze wieczystej (stosownie do § 28 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów (Dz. U. z 2001.102.1122, z późn. zm.). Jednak wpis w księdze wieczystej dotyczy rejestracji nowego stanu prawnego – ukształtowanego w tym przypadku poprzez zawarcie aktu notarialnego – a nie samej czynności zawarcia umowy. Choć notariusz ma obowiązek wnioskować o wpis prawa w księdze wieczystej, to w księdze wieczystej rejestrowane są wyłącznie skutki umowy, która została sfinalizowana wcześniej. W tym kontekście, wyrys i wypis wykorzystywany jest do czynności sądowej, mimo, że jego złożenie w sądzie wieczystoksięgowym technicznie nastąpiło łącznie z aktem notarialnym. Gdyby zaś wyrys i wypis nie został przedłożony do aktu notarialnego przez żadną ze stron (niekoniecznie gminę, czy powiat) i doszłoby do zawarcia umowy, a w momencie rejestracji tej umowy w księdze wieczystej sąd stwierdziłby potrzebę wyrysu i wypisu dla celów dokonania wpisu w księdze, to zgodnie z obowiązującym prawem wezwałby strony do jego przedłożenia. Przy czym przyjęło się, że stroną tą jest strona nabywająca. Gdyby więc stroną nabywającą była gmina (powiat), to opłata za wydanie wyrysu i wypisu związana byłaby jedynie z czynnością sądową, a nie umową gospodarczą jako taką.

W piśmie z dnia 8 maja 2017 r. – stanowiącym uzupełnienie wniosku – Wnioskodawca wskazał co następuje:

1.  Projekt pn.: Z nie będzie wpływał na zmianę zakresu i celu wykorzystywania informacji pochodzących z zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W ramach projektu zostaną usprawnione mechanizmy wykorzystywania informacji zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ale będą to wciąż te same informacje, co przed uruchomieniem projektu. Projekt zakłada modernizację baz danych poprzez dostosowanie ich struktury do obowiązującego modelu pojęciowego, digitalizację zasobów, rozbudowę baz danych w formie elektronicznej, jednak wszystkie te operacje prowadzone będą na już dotychczas posiadanych zbiorach danych geodezyjnych. Innymi słowy, przed uruchomieniem projektu i po jego realizacji, materiały zasobu będą wykorzystywane w taki sam sposób, zmieni się jedynie forma ich prowadzenia (z analogowej na elektroniczną) oraz sprawność realizacji e-usług opartych na tych danych. Zadania z zakresu geodezji i kartografii realizowane są w oparciu o art. 4 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 814, z późn. zm.), w myśl którego powiat wykonuje określone ustawą zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie geodezji, kartografii i katastru. Aktem normatywnym w tym zakresie, określającym te obowiązki jest ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1629, z późn. zm.). Szczegółowe zadania Starosty zawiera art. 7d ww. ustawy. Z kolei art. 21 ust. 1 Prawa geodezyjnego i kartograficznego określa cele wykorzystywania danych ewidencji gruntów i budynków (modernizowanej w ramach projektu), natomiast art. 40 ust. 1 tej ustawy określa cele wykorzystywania pozostałych materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Dane, informacje i materiały zasobu udostępniane są co do zasady odpłatnie, co wynika z art. 40a ust. 1 i art. 40b ust. 1 ustawy. Z kolei przepis art. 40d ust. 2 precyzuje, że wysokość opłaty określają przepisy rangi ustawy. Pobierane opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu określone w pkt 7 lub 8 art. 60 ustawy o finansach publicznych stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym (vide: uchwała NSA z dnia 26 czerwca 2014 r., sygn. akt: I OPS 1/14). W związku z powyższym, jak wskazano już we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności poza zakresem działalności gospodarczej.
2.  Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach opisanego projektu wystawiane będą na każdego z Partnerów projektu w zakresie zakupów towarów i usług dotyczących danego Partnera.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy Gmina ma prawo do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją projektu o nazwie „Zwiększenie zdolności instytucjonalnej i skuteczności administracji publicznej poprzez rozbudowę i modernizację referencyjnych baz danych (\`(...)\`)”?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma on możliwości odliczenia VAT, gdyż zakres projektu ewidentnie wskazuje na związek z działaniami Gminy jako organu władzy publicznej, w szczególności: „głównym celem projektu jest zwiększenie liczby, zakresu i jakości (poziomu) usług publicznych świadczonych drogą elektroniczną w oparciu o kompleksowy system informacji przestrzennej (\`(...)\`)”, „za główny cel przyjęto wzrost poziomu zadowolenia obywateli z usług świadczonych przez administrację samorządową (\`(...)\`)”, „cel główny przekłada się na cele szczegółowe projektu którymi są – przeprowadzenie kompleksowej modernizacji ewidencji i gruntów i budynków, – cyfryzację rejestrów, ewidencji i innych zasobów źródłowych, (\`(...)\`) większa dostępność e-usług publicznych”. Wykorzystanie powstałego środka trwałego do celów działalności gospodarczej opodatkowanej Gminy może okazać się znikome lub w ogóle nie wystąpić. W procesie np. zbycia nieruchomości, oszacowania, obmiaru, procedury zamiany, może ewentualnie wystąpić związek wydatków z czynnościami opodatkowanymi Gminy w sposób pośredni. Natomiast na chwilę obecną takiej pewności nie ma.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.) w zakresie, w jakim towary i usług są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Warunek odliczenia podatku VAT dotyczący wykorzystania zakupów do czynności opodatkowanych odnosi się do „zamiaru ich wykorzystania”. W momencie nabycia towarów i usług, w celu oceny, czy powstaje prawo do odliczenia VAT, należy kierować się wyłącznie zamiarem, celem, jakiemu mają służyć dane zakupy. System odliczeń podatku naliczonego bazuje bowiem na konstrukcji tzw. odliczenia bieżącego (niezwłocznego). Zasada ta oznacza, że dla powstania prawa do odliczenia nie jest konieczne wystąpienie czynności opodatkowanych, na potrzeby których nabywane są dane towary lub usługi, lecz istotna jest intencja w momencie nabycia (np. na etapie inwestycji).

Aby można było mówić o prawie do odliczenia podatku naliczonego, dane towary lub usługi powinny być nabyte przez Gminę działającą jako podatnik VAT, tj. z zamiarem wykorzystania ich w swojej działalności gospodarczej opodatkowanej VAT (przynajmniej częściowo). W orzecznictwie sądów administracyjnych oraz TSUE podkreśla się, że związek ten zasadniczo powinien mieć charakter ścisły i bezpośredni, gdyż warunkiem powstania prawa do odliczenia VAT od nabycia towarów lub usług na wcześniejszym etapie obrotu jest, by koszt nabycia owych towarów i usług stanowił element ceny w ramach transakcji dającej prawo do odliczenia na późniejszym etapie (vide: TSUE w sprawie C-408/98 Abbey National). W projekcie zakłada się, że dane będą udostępniane jako dane otwarte o szerokim zakresie tematycznym. Zdigitalizowane dokumenty będą udostępniane, jako dane otwarte w sieci jako e-usługi oraz wykorzystywane w ramach prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Projekt w swoich założeniach ma na celu powstanie systemu informatycznego, w ramach którego oferowane będą usługi nieodpłatnie, za wyjątkiem gdy ograniczenia zostaną nałożone na dane do których dostęp i/lub pobranie ograniczone jest ustawowo i/lub wymaga uiszczenia opłaty urzędowej. Za takie opłaty urzędowe należy uznać opłaty wynikające z ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne, dotyczące udostępniania materiałów zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz wydawania wyrysów i wypisów. Uzyskane w drodze realizacji przedsięwzięcia produkty nie będą wykorzystywane do świadczenia jakichkolwiek usług odpłatnych, czy chociażby usług prowadzących do uzyskiwania przychodów. Ponadto projekt zakłada zbudowanie i uruchomienie aplikacji porównywania danych ewidencyjnych z danymi podatkowymi (podatku od nieruchomości, rolnego, leśnego). Wpływy z wymienionych podatków są dochodami gminy.

W wyniku realizacji ww. projektu nie będzie różnicy w wykorzystaniu informacji zasobu geodezyjnego kartograficznego przez gminę. Efekty projektu nakierowane są na usprawnienie korzystania z danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przy pomocy komunikacji elektronicznej, a nie na realizację zadań gminy. Udostępnianie zasobu oraz wykonywanie czynności związanych z jego prowadzeniem, np. wydawanie wyrysów i wypisów z ewidencji gruntów i budynków, co do zasady jest odpłatne. Przepisem art. 40b ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne ustawodawca zobowiązał organ prowadzący zasób geodezyjny i kartograficzny do pobierania opłat za sporządzanie i wydawanie wypisów oraz wyrysów z operatu ewidencji gruntów i budynków. Natomiast w art. 40d ust. 2 precyzuje, że wysokość stawek podstawowych w odniesieniu do odpowiednich jednostek rozliczeniowych, wysokość współczynników korygujących oraz zasady ustalania tych współczynników, a także szczegółowe zasady obliczania wysokości opłaty określa załącznik do ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Jak się natomiast wskazuje, pobierane opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu określone w pkt 7 lub 8 art. 60 ustawy o finansach publicznych stanowią niepodatkowe należnosci budżetowe o charakterze publicznoprawnym (vide: uchwała NSA Z dnia 26 czerwca 2014, sygn. akt: OPS 1/14). Oznacza to, że opłaty te nie są odpłatnością za żadną z czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem VAT w myśl przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Jeśli chodzi o samą Gminę, to najczęściej materiały zasobu oraz wyrysy i wypisy pobierane są dla celów własnych. Zgodnie bowiem z zasadami opisanymi w ustawie o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 65, z późn. zm.), właściwe organy ewidencjonują odpowiednio zasób nieruchomości Skarbu Państwa, gminy, powiatu, województwa. Ewidencje te prowadzi się w oparciu o dane ewidencji gruntów i budynków, gdyż zgodnie z art. 21 ustawy – Prawo geodezyjne i kartograficzne, dane ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę planowania gospodarczego, planowania przestrzennego, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystki publicznej, gospodarki nieruchomościami oraz ewidencji gospodarstw rolnych. Wszelkie dane o nieruchomościach będących własnością jednostki samorządu terytorialnego, jednostka ta winna zatem zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami czerpać z ewidencji zasobu nieruchomości (powiatu, gminy, województwa).

Zważywszy na powyższe w ocenie Wnioskodawcy na chwilę obecną brak podstaw do uznania, że modernizowana baza danych rejestrów publicznych będzie miała związek ze sprzedażą opodatkowaną Gminy, a co za tym idzie brak podstaw do uznania, że zachodzą przesłanki do odliczenia kwot podatku VAT naliczonego z wydatków dokumentujących projekt.

W związku z powyższym, Gmina wnosi o potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

W myśl art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2016 r., poz. 710, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższego wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Jedno z takich ograniczeń zostało wskazane w art. 88 ust. 3a pkt 2 ustawy, zgodnie z którym, nie stanowią podstawy do obniżenia podatku należnego oraz zwrotu różnicy podatku lub zwrotu podatku naliczonego faktury i dokumenty celne w przypadku, gdy transakcja udokumentowana fakturą nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

Oznacza to, że podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia w odniesieniu do podatku, który jest należny wyłącznie z tego względu, że został wykazany na fakturze w sytuacji, gdy transakcja nie podlega opodatkowaniu albo jest zwolniona od podatku.

W myśl art. 88 ust. 4 ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Zgodnie z przepisem art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza – według art. 15 ust. 2 ustawy – obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy – nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Oznacza to, że organ będzie uznany za podatnika podatku od towarów i usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.

Jak wynika z powyższego, wyłączenie organów władzy publicznej z kategorii podatnika ma charakter podmiotowo-przedmiotowy.

W świetle wskazanych unormowań jednostki samorządu terytorialnego na gruncie podatku od towarów i usług występować mogą w dwoistym charakterze:

*   podmiotów niebędących podatnikami, gdy realizują zadania nałożone na nich odrębnymi przepisami prawa, oraz
*   podatników podatku od towarów i usług, gdy wykonują czynności na podstawie umów cywilnoprawnych.

Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Bowiem tylko w tym zakresie ich czynności mają charakter działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.

Jak wskazano wyżej, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca (Gmina) jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina wraz z innymi Gminami będzie realizować projekt partnerski pn.: „Zwiększenie zdolności instytucjonalnej i skuteczności administracji publicznej poprzez rozbudowę i modernizację referencyjnych baz danych (\`(...)\`)”. Celem głównym ww. projektu jest wzrost poziomu zadowolenia obywateli z usług świadczonych przez administrację samorządową oraz podniesienie jakości, wiarygodności i aktualności baz danych.

Celami szczegółowymi są:

*   modernizacja ewidencji gruntów i budynków,
*   wyodrębnienie z bazy danych, prowadzonej jako numeryczna mapa zasadnicza, zbioru danych obiektów topograficznych o szczegółowości zapewniającej tworzenie standardowych opracowań kartograficznych w skalach 1:500 – 1:5000 w celu utworzenia bazy danych,
*   wdrożenie inicjalnej bazy geodezyjnej ewidencji sieci uzbrojenia terenu,
*   digitalizacja zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
*   digitalizacja miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego miasta,
*   digitalizacja innych powiązanych informacji posiadanych w formie papierowej,
*   zapewnienie jak największej liczbie baz danych otwartego dostępu do danych, w tym do danych źródłowych i surowych,
*   zwiększenie ilości i jakości świadczonych e-usług, na 3, 4 i 5 poziomie dojrzałości.

W wyniku realizacji ww. projektu powstanie:

*   zmodernizowana (w rozumieniu rozporządzenia) ewidencja gruntów i budynków, baza numerycznej mapy zasadniczej zostanie przekształcona w dwie nowe bazy danych,
*   wykonana zostanie ortofotomapa, numeryczny model terenu i numeryczny model pokrycia terenu wraz z produktami pochodnymi,
*   powstanie baza danych decyzji architektonicznych,
*   rozbudowany zostanie zbiór zdigitalizowanych dokumentów zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
*   powstanie nowy geoportal internetowy, dedykowany do realizacji transakcji zamawiania i udostępniania danych i informacji z baz danych zasobu geodezyjnego i kartograficznego,
*   rozbudowana zostanie infrastruktura informatyczna.

Modernizacja, budowa i wdrażanie bazy danych służy efektowi końcowemu, którym jest zwiększenie ilości i podniesienie jakości świadczonych e-usług, wykorzystujących informacje gromadzone w tych bazach. Zmodernizowana ewidencja gruntów i budynków, zbudowana baza A i wdrożona baza B będą prowadzone jako bazy danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. Zdigitalizowane dokumenty będą udostępniane jako dane otwarte w sieci oraz wykorzystywane w ramach prowadzenia państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W wyniku realizacji ww. projektu nie będzie różnicy w wykorzystaniu informacji zasobu geodezyjnego i kartograficznego przez Gminę. Efekty projektu nakierowane są na usprawnienie korzystania z danych państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego przy pomocy komunikacji elektronicznej, a nie na realizację zadań gminy. Udostępnianie zasobu oraz wykonywanie czynności związanych z jego prowadzeniem, np. wydawanie wyrysów i wypisów z ewidencji gruntów i budynków, co do zasady jest odpłatne. Najczęściej materiały zasobu oraz wyrysy i wypisy pobierane są dla celów własnych. Projekt nie będzie wpływał na zmianę zakresu i celu wykorzystywania informacji pochodzących z zasobu geodezyjnego i kartograficznego. W ramach projektu zostaną usprawnione mechanizmy wykorzystywania informacji zasobu geodezyjnego i kartograficznego, ale będą to wciąż te same informacje, co przed uruchomieniem projektu. Projekt zakłada modernizację baz danych poprzez dostosowanie ich struktury do obowiązującego modelu pojęciowego, digitalizację zasobów, rozbudowę baz danych w formie elektronicznej, jednak wszystkie te operacje prowadzone będą na już dotychczas posiadanych zbiorach danych geodezyjnych. Zarówno przed uruchomieniem projektu i po jego realizacji, materiały zasobu będą wykorzystywane w taki sam sposób, zmieni się jedynie forma ich prowadzenia (z analogowej na elektroniczną) oraz sprawność realizacji e-usług opartych na tych danych. Zadania z zakresu geodezji i kartografii realizowane są w oparciu o przepisy ustawy o samorządzie powiatowym. Dane, informacje i materiały zasobu udostępniane są co do zasady odpłatnie. Wysokość opłaty określają przepisy rangi ustawy. Pobierane opłaty za czynności geodezyjne i kartograficzne jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym. Towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności poza zakresem działalności gospodarczej. Faktury dokumentujące nabycie towarów i usług w ramach opisanego projektu wystawiane będą na każdego z Partnerów projektu w zakresie zakupów towarów i usług dotyczących danego Partnera.

Na tle powyższego Wnioskodawca ma wątpliwości, czy przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją projektu.

Jak wynika z powołanych powyżej przepisów prawa, rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane przez zarejestrowanego, czynnego podatnika podatku VAT w ramach działalności gospodarczej do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że usługi związane z realizacją projektu będą wykorzystywane przez Wnioskodawcę wyłącznie do czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej. Co prawda Zainteresowany będzie pobierać opłaty za udostępnienie danych z zasobu geodezyjnego i kartograficznego na podstawie art. 40a i 40b ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r., poz. 1629, z późn. zm.), będą to jednak opłaty administracyjne, które jako dochody budżetu jednostki samorządu terytorialnego spełniające kryterium dochodu określone w ustawie o finansach publicznych stanowią niepodatkowe należności budżetowe o charakterze publicznoprawnym.

W kontekście powyższego należy uznać, że Wnioskodawca działając jako organ władzy publicznej w zakresie wykonywania czynności związanych z udostępnianiem państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego oraz pobieraniem opłat za ww. czynności nie występuje jako podatnik podatku od towarów i usług. Tym samym uregulowane przepisami prawa opłaty pobierane za ww. czynności nie są objęte podatkiem od towarów i usług.

Uwzględniając zatem powołany wyżej art. 86 ust. 1 ustawy, należy stwierdzić, że w omawianej sprawie warunki uprawniające do odliczenia podatku naliczonego nie są spełnione, gdyż Wnioskodawca realizując opisany projekt nie działa w charakterze podatnika VAT, a efekty realizacji tego projektu nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Zatem Zainteresowany nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków związanych z realizacją przedmiotowego projektu.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Wnioskodawca nie ma prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją projektu pn.: „Zwiększenie zdolności instytucjonalnej i skuteczności administracji publicznej poprzez rozbudowę i modernizację referencyjnych baz danych (\`(...)\`)”. Powyższe wynika z faktu, że w analizowanym przypadku nie są spełnione – wskazane w art. 86 ust. 1 ustawy – przesłanki warunkujące prawo do odliczenia podatku naliczonego, tj. Zainteresowany nie działa jako podatnik VAT i wydatki związane z realizacją zadania nie służą do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Tut. organ nadmienia, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania) Zainteresowanego. Inne kwestie przedstawione w opisywanym stanie sprawy, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto tut. organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, niniejsza interpretacja została wydana w oparciu o opis sprawy, w tym w szczególności o informację, że towary i usługi nabyte w ramach realizowanego projektu będą wykorzystywane wyłącznie do czynności pozostających poza zakresem działalności gospodarczej. Zatem w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy udzielona odpowiedź straci swą aktualność.

Zgodnie z art. 14na Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k–14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała.