Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.572.2025.2.RST
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-21
Teza: Opodatkowanie sprzedaży niezabudowanej działki bez
uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
Słowa kluczowe: czynności-czynności nieopodatkowane podatkiem od
towarów i usług
nieruchomości-część wspólna nieruchomości
nieruchomości-nieruchomość niezabudowana
nieruchomości-sprzedaż nieruchomości
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 1. Przepisy ogólne -Czynności
podlegające opodatkowaniu
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Dostawa towarów
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII.
Wysokość opodatkowania -Rozdział 2. Zwolnienia -
Zwolnienia przedmiotowe-Dostawa terenów
niezabudowanych innych niż tereny budowlane
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział III-
Rozdział 1-art. 15-ust. 2

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 września 2025 r. wpłynął Pana wniosek z 27 marca 2025 r., o wydanie interpretacji
    indywidualnej w zakresie opodatkowania sprzedaży niezabudowanej działki nr 1 o
    powierzchni 0,1495 ha, działki o nr 2 o powierzchni 0,1479 ha, udziału wynoszącego 2/26
    części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę o nr 4 o powierzchni 0,2548
    ha oraz udziałów wynoszących po 1/6 części we współwłasności działki gruntu nr 3 o
    powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5 o powierzchni 0,043 ha, bez uwzględnienia zwolnienia z
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT. Uzupełnił go Pan - w odpowiedzi na wezwanie pismami,
    które wpłynęły 15 i 20 października 2025 r. Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawcy przysługuje prawo własności do nieruchomości stanowiącej
    niezabudowaną działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 1, o powierzchni 0,1495 ha
    (jeden tysiąc czterysta dziewięćdziesiąt pięć metrów) o sposobie korzystania określonym
    jako grunty orne („R”) oraz do niezabudowanej działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2
    o powierzchni 0,1479 ha o sposobie korzystania określonym jako grunty orne (,,R”),
    położonych w (...), dla których to między innymi działek gruntu Sąd Rejonowy (...) Wydział
    Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
    A.A. oświadcza, że jest współwłaścicielem w udziale wynoszącym 2/26 (dwa łamane przez
    dwadzieścia sześć) części we współwłasności nieruchomości, stanowiącej niezabudowaną
    działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha o sposobie
    korzystania określonym jako grunty orne („R”), położonej w (...), dla której to działki gruntu
    Sąd Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
    A.A. oświadcza, że jest on współwłaścicielem w udziale wynoszącym po 1/6 jeden łamane
    przez sześć) części we współwłasności nieruchomości, stanowiącej niezabudowaną działkę
    gruntu o numerze ewidencyjnym 3 o powierzchni 0,0436 ha (czterysta trzydzieści sześć
    metrów kwadratowych), o sposobie korzystania określonym jako grunty orne („R”) oraz
    niezabudowaną działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 5, o powierzchni 0,0432 ha
    (czterysta trzydzieści dwa metry kwadratowe), o sposobie korzystania określonym jako
    grunty orne („R”), położonych w (...), dla których to między innymi działek gruntu Sąd
    Rejonowy (...) Wydział Ksiąg Wieczystych prowadzi księgę wieczystą o numerze (...).
    Opisane powyżej działki gruntu i udziały we współwłasności działek gruntu o numerach
    ewidencyjnych 1, 2, 4, 3 i 5 Wnioskodawca nabył na podstawie okazanej przy niniejszym
    akcie w wypisie Umowy darowizny i umowy o dożywocie, zawartej 2 lutego 1995 roku
    przed notariuszem w (...), za numerem Rep. (...), będąc kawalerem, aktualnie jest żonaty i
    umów rozszerzających wspólność majątkową małżeńską nie zawierał, które to dożywocie
    wygasło wskutek śmierci dożywotników i zostało wykreślone z KW.
    Zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla części wsi (...) i (...) -
    I Etap, zatwierdzonego Uchwałą nr (...) Rady Gminy (...) z 24 września 2018 roku (Dz. Urz.
    (...) z dnia (...) 2018 roku ze zm.) oraz Uchwałą nr (...)/2019 Rady Gminy (...) z 29 marca 2019
    roku, zmieniająca uchwałę nr (...)/18 Rady Gminy (...) z 24 września 2018 roku w sprawie
    uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części wsi
    (...) i (...) - I etap (Dz. Urz. Woj. (...)), działki gruntu o terenach ewidencyjnych 3, 1, 2 i 5 mają
    przeznaczenie - teren zabudowy jednorodzinnej, a działka gruntu o numerze
    ewidencyjnym 4 - teren pod drogę wewnętrzną.
    Zgodnie z zaświadczeniem wydanym 24 maja 2024 roku z upoważnienia Wójta Gminy (...)
    przez Kierownika Referatu (...), znak pisma: (...), działki o numerach 1, 2, 4, 3 i 5 nie są

    objęte uproszczonym planem urządzenia lasu dla lasów, jak też decyzją, o której mowa w
    art. 19 ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 roku o lasach. Działka posiada dostęp do
    drogi publicznej.
    Nieruchomość nie jest aktualnie wykorzystywana na cele działalności gospodarczej.
    Przedmiotem sprzedaży będzie działka 1, o powierzchni 0,1495 ha; działka gruntu o
    numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udział wynoszący 2/26 części we
    współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o
    powierzchni 0,2548 ha oraz udziały wynoszące po 1/6 części we współwłasności działek
    gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni
    0,0432 ha.
    Wnioskodawca zamierza sprzedać Spółce prawo własności niezabudowanej
    nieruchomości składającej się z działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu o
    numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we
    współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o
    powierzchni 0,2548 ha oraz udziałów wynoszących po 1/6 części we współwłasności
    działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o
    powierzchni 0,0432 ha.
    Co ważne działki są wydzierżawione Spółce mającej dokonać jej zakupu pod działalność
    gospodarczą. Ponadto kupujący podejmie szereg działań związanych z nieruchomością, co
    zostanie opisane poniżej. Kupująca Spółka planuje na działkach wybudować obiekt
                                    2handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z miejscami
    parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym terenie
    działalność gospodarczą.
    W akcie notarialnym nr (...)/2024 z 20 czerwca 2024 r. - umowa przedwstępna, kupująca
    nieruchomość Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z
    inwestycją na tej działce. To jest Spółka zobowiązuje się do:
    1) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z
      której będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej Nieruchomości
      jednokondygnacyjnym obiektem handlowo-usługowym o powierzchni zabudowy nie
                2mniejszej niż 650 m wraz z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc
      postojowych.
    2) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji wydanej przez właściwy
      organ lub zarządcę drogi zezwalającej na lokalizację zjazdu na przedmiotową
      nieruchomość lub pozwolenia na budowę przedmiotowego zjazdu według koncepcji
      Kupującej Spółki na zasadzie prawo i lewoskrętu dla pojazdów o masie powyżej 25
      ton, bez konieczności przebudowy układu drogowego, wraz z niezbędnymi
      dokumentami umożliwiającymi obsługę komunikacji, a także uzyskania zapewnienia
      zarządcy drogi o niewprowadzeniu ograniczeń tonażowych utrudniających obsługę
      komunikacyjną nieruchomości.
    3) Niestwierdzenia ponadnormatywnego zanieczyszczenia nieruchomości skutkującego
      koniecznością rekultywacji.
    4) Potwierdzenia badaniami geotechnicznymi możliwości posadowienia na
      Nieruchomości budynków przy zastosowaniu tradycyjnych technologii budowlanych.
    5) Uzyskania prawomocnej, ostatecznej oraz wykonalnej decyzji o podziale działki nr 1, o
      powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni
      0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we współwłasności nieruchomości
      stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz
      udziałów wynoszących po 1/6 części we współwłasności działek gruntu o numerach
      ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha zgodnie
      z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.

    6) Uzyskania warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji
      deszczowej oraz przyłącza energetycznego.
    7) Uzyskania warunków technicznych usunięcia kolizji infrastruktury technicznej z
      planowanym obiektem handlowo-usługowym.
    8) Uzyskania promesy na sprzedaż każdego rodzaju alkoholu w planowanym obiekcie
      handlowo-usługowym.
    Tym samym w momencie uzyskania przez Kupującego powyższych decyzji i pozwoleń
    Wnioskodawca zobowiązuje się sprzedać działkę 1, o powierzchni 0,1495 ha; działkę
    gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udział wynoszący 2/26 części
    we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4,
    o powierzchni 0,2548 ha oraz udziały wynoszące po 1/6 części we współwłasności działek
    gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni
    0,0432 ha.
    Na zakończenie należy podkreślić, że:
    1) Wnioskodawca nigdy nie udostępniał ww. działek osobom trzecim na podstawie umów
      cywilnoprawnych, w szczególności nie oddawał w najem ani dzierżawę.
    2) W stosunku do działki Wnioskodawca nie ponosił jakichkolwiek nakładów w celu jej
      uatrakcyjnienia.
    3) W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca nigdy samodzielnie nie podejmował
      żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego
      przekazu, w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu.
    4) Powyższa nieruchomość nigdy nie była wykorzystywana przez Wnioskodawcę w
      działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    5) Działka, która ma być przedmiotem sprzedaży nie jest zabudowana.
                                                26) Wnioskodawca obecnie dzierżawi działkę 1 i 2 o powierzchni łącznej 2974 m Spółce,
      która planuje je zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń.
    Wnioskodawca oświadcza, iż udziela Kupującemu pełnomocnictwa z prawem do
    udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi organami
    administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń opisanych wyżej, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz sieci kanalizacji deszczowej sieci
    kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na
    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Sprzedawca oświadcza, że przez cały okres obowiązywania umowy przedwstępnej
    niniejsze pełnomocnictwo jest nieodwołalne i nie wygasa wskutek śmierci któregokolwiek
    z mocodawców.
    Ponadto Sprzedawca oświadcza, że wyraża zgodę na dysponowanie przez Kupującego
    Nieruchomością opisaną w opisie powyżej na cele budowlane w rozumieniu art. 33 ust. 2
    pkt 2 w związku art. 3 ust. 11 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo Budowlane, w
    zakresie wystąpienia z wnioskiem o pozwolenie na budowę, uzyskanie zgód, opinii itp.
    oraz udostępnią Kupującemu nabywaną Nieruchomość, będącą przedmiotem umowy,
    celem przeprowadzenia badań gruntu. Po przeprowadzeniu badań i niezbędnych
    czynności teren zostanie przywrócony do stanu pierwotnego przez Kupującego.
    Sprzedawca oświadcza, że wyraża zgodę na usytuowanie przez Kupującego własnym
    kosztem i staraniem na nabywanej Nieruchomości tymczasowego przyłącza

    energetycznego zgodnie z warunkami technicznymi przyłączenia do sieci oraz treścią
    umowy przyłączeniowej zawartej z operatorem.
    Jednocześnie Kupujący oświadcza, że w przypadku nie zawarcia przez strony umowy
    przyrzeczonej sprzedaży usunie własnym kosztem i staraniem usytuowane na działce
    gruntu urządzenia i przywróci teren do stanu pierwotnego.
    W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan, że:
        działka służyła celom prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe
        oraz przestrzeń do składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Nie służyła
        w działalności gospodarczej. Nie były to czynności opodatkowane podatkiem VAT
        (art. 5 ustawy o VAT nie podlegają pod opodatkowanie). Była tez dzierżawa
        zwolniona z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT;
        działki będące przedmiotem sprzedaży, były przez Pana - w całym okresie ich
        posiadania - wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu
        podatkiem VAT;
        działki nr 6, 3 i 5 są przedmiotem umowy dzierżawy z kupującą Spółką. Dzierżawa
        zawarta na czas nieoznaczony i ma charakter odpłatny. Umowa dzierżawy zawarta
        20 czerwca 2024 r.;
        dzierżawa zawarta jest na czas nieoznaczony i ma charakter odpłatny. Czynsz
        dzierżawy wynosi 30 zł/miesięcznie;
        miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, obejmujący działki nr 1, 2, 4, 3 i
        5, nie został uchwalony lub zmieniony na Pana wniosek;
        przed podpisaniem umowy przedwstępnej ze Spółką Kupującą, nie oddawał Pan
        działki i/lub udziałów w działkach nr 1, 2, 4, 3 i 5, w najem, dzierżawę albo do
        używania na podstawie innych umów o podobnym charakterze.

## Pytanie

Czy sprzedaż niezabudowanej działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu o
    numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we
    współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o
    powierzchni 0,2548 ha oraz udziału wynoszącego po 1/6 części we współwłasności działek
    gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni
    0,0432 ha jest opodatkowana bez uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT?
    Pana stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy sprzedaż niezabudowanej działki 1, o powierzchni 0,1495 ha;
    działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego
    2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze
    ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału wynoszącego po 1/6 części we
    współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha
    oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług.
    Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (Dz. U. z 2022 r. poz. 1570 ze zm.), zwanej dalej, ustawą, lub, ustawą o
    VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów
    i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    Przez towary, stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy, rozumie się rzeczy oraz ich części, a także
    wszelkie postacie energii.

    W tym miejscu należy wyjaśnić problematykę współwłasności. Problematyka ta została
    uregulowana w art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z
    2023 r. poz. 1610 ze zm.).
    Ze współwłasnością mamy do czynienia wtedy, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje
    niepodzielnie kilku osobom (art. 195 Kodeksu cywilnego). W przypadku współwłasności
    nieruchomości określonej w częściach ułamkowych, każdy ze współwłaścicieli ma
    określony ułamkiem udział w nieruchomości. Podkreślić należy, że współwłaściciel ma
    względem swego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu na charakter udziału,
    każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody pozostałych
    współwłaścicieli (art. 198 ustawy - Kodeks cywilny). Rozporządzanie udziałem polega na
    tym, że współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Wnioskodawca przypomina, iż na mocy art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o
    której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania
    towarami jak właściciel, (...). W świetle powyższej definicji sprzedaży nie każda jednak
    czynność stanowiąca dostawę towarów jest opodatkowana podatkiem VAT.
    Z opodatkowaną dostawą, w rozumieniu art. 7 ustawy o VAT mamy do czynienia pod
    warunkiem wykonania jest przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Natomiast działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem, podatnik, tych wszystkich podmiotów, które prowadzą
    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych. Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie
    wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem
    trwania. Zatem czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie
    działalności gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy należy stwierdzić, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy mamy do czynienia z podatnikiem podatku VAT jest stwierdzenie,
    że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy. Jak wskazano
    wyżej, działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
    lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły,
    majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

    Czyli podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie
    dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z
    działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością
    producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z działalnością rolniczą i
    wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Warunkiem opodatkowania
    danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów, jest
    spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu
    czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie -
    czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest
    podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Zdaniem Wnioskodawcy przejawem takiej aktywności w zakresie obrotu
    nieruchomościami, można mówić, gdy czynności wykonane przez sprzedającego
    przybierają formę zorganizowaną może to być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod
    zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe
    podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie
    decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu
    zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności
    gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym
    charakterze.
    Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej
    przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z
    nich. Wnioskodawca stwierdza, że w celu dokonania sprzedaży ww. gruntu podejmował
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust.
    2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania go za podmiot prowadzący działalność
    gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i
    usług.
    Przypomnijmy, iż na działce nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działce gruntu o numerze
    ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziale wynoszącym 2/26 części we
    współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o
    powierzchni 0,2548 ha oraz udziale wynoszącym po 1/6 części we współwłasności działek
    gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni
    0,0432 ha od momentu nabycia do momentu zbycia nie prowadzono żadnych działalności
    gospodarczych.
    W stosunku do ww. nieruchomości Wnioskodawca samodzielnie nigdy nie podejmował
    żadnych działań marketingowych, nie ogłaszał sprzedaży w środkach masowego przekazu,
    w szczególności nie ogłaszał sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Jak to wskazano w
    opisie powyżej działka nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działka gruntu o numerze
    ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udział wynoszący 2/26 części we
    współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o
    powierzchni 0,2548 ha oraz udziały wynoszące po 1/6 części we współwłasności działek
    gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni
    0,0432 ha oznaczone są w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jako
    teren zabudowy jednorodzinnej a działka gruntu o numerze ewidencyjnym 4 - teren pod
    drogę wewnętrzną. Tym samym z planu zagospodarowania przestrzennego wynika, iż są
    to tereny inne niż te, które ustawodawca wymienia w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Ponadto należy podkreślić, iż doszło do udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń na budowę obiektu handlowego
    z parkingiem, w szczególności składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i
    postanowień, dokonania wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki
    nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni

    0,1479 ha; udziale wynoszącym 2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej
    działkę gruntu o numerze ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziale
    wynoszącym po 1/6 części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych
    3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha warunków technicznych
    dotyczących przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej
    oraz sieci elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia wniosków o wydanie
    przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskaniem decyzji na lokalizację zjazdu
    publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania oraz odbioru.
    Wnioskodawca uważa, iż warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od
    towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność
    ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związek z jej
    wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    W myśl art. 96 ww. Kodeksu, umocowanie do działania w cudzym imieniu może opierać
    się na ustawie (przedstawicielstwo ustawowe) albo na oświadczeniu reprezentowanego
    (pełnomocnictwo).
    Stosownie do art. 98 ww. Kodeksu, pełnomocnictwo ogólne obejmuje umocowanie do
    czynności zwykłego zarządu. Do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu
    potrzebne jest pełnomocnictwo określające ich rodzaj, chyba że ustawa wymaga
    pełnomocnictwa do poszczególnej czynności.
    Stosownie do art. 99 § 1 Kodeksu cywilnego, jeżeli do ważności czynności prawnej
    potrzebna jest szczególna forma, pełnomocnictwo do dokonania tej czynności powinno
    być udzielone w tej samej formie. W myśl § 2 powołanego artykułu, pełnomocnictwo
    ogólne powinno być pod rygorem nieważności udzielone na piśmie.
    Na mocy art. 108 ww. Kodeksu, pełnomocnik nie może być drugą stroną czynności
    prawnej, której dokonuje w imieniu mocodawcy, chyba że co innego wynika z treści
    pełnomocnictwa albo że ze względu na treść czynności prawnej wyłączona jest możliwość
    naruszenia interesów mocodawcy. Przepis ten stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy
    pełnomocnik reprezentuje obie strony.
    Z regulacji art. 109 ww. Kodeksu wynika, że przepisy działu niniejszego stosuje się
    odpowiednio w wypadku, gdy oświadczenie woli ma być złożone przedstawicielowi. Czyli
    jak wynika z przepisów art. 95 do art. 109 Kodeksu cywilnego, pełnomocnictwo - to
    jednostronne oświadczenie osoby (mocodawcy), na mocy którego inna osoba
    (pełnomocnik) staje się upoważniona do działania w imieniu mocodawcy.
    Zatem każda czynność wykonana przez pełnomocnika w imieniu mocodawcy i w zakresie
    udzielonego pełnomocnictwa wywoła skutki bezpośrednio w sferze prawnej mocodawcy.
    Czyli składania wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania
    wszelkich czynności związanych z uzyskaniem na terenie działki nr 1, o powierzchni 0,1495
    ha; działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziale
    wynoszącym 2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o
    numerze ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziale wynoszącym po 1/6
    części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni
    0,0436ha oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha warunków technicznych dotyczących
    przyłączenia do sieci wodociągowej, kanalizacyjnej, kanalizacji deszczowej oraz sieci
    elektroenergetycznej, uzyskania decyzji na lokalizację zjazdu publicznego, w praktyce
    wywołuje skutki dla Kupującego. Tym samym Wnioskodawca twierdzi, iż dokonywał on
    czynności, które zazwyczaj dokonuje profesjonalny sprzedawca.
    Zdaniem Wnioskodawcy w tej sytuacji zachowuje się jak podatnik podatku VAT
    wymieniony w art. 15 ww. ustawy. Kupujący będzie bowiem w jego imieniu dokonywał
    szeregu określonych czynności w związku ze sprzedażą działki nr 1, o powierzchni 0,1495
    ha; działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479ha; udziału
    wynoszącym 2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o

    numerze ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziałach wynoszących po 1/6
    części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni
    0,0436ha oraz 5, o powierzchni 0,0432 ha.
    Przechodząc do możliwości zwolnienia działek jako terenów innych niż tereny budowlane
    zdaniem Wnioskodawczyni nie znajdzie ono tutaj zastosowania. Wnioskodawca uważa
    bowiem, iż w związku z podjętymi działaniami tereny te utracą taki charakter, a także
    obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego nie są tereny wymienione w
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Przez tereny budowlane - w świetle art. 2 pkt 33 ustawy - rozumie się grunty przeznaczone
    pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w
    przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i
    zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym.
    Należy zauważyć, że w myśl art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i
    zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2020 r. poz. 293), kształtowanie i prowadzenie
    polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalenie studium uwarunkowań i
    kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów
    zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza
    terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do
    zadań własnych gminy.
    Jak stanowi art. 4 ust. 1 ww. ustawy - ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie
    inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. W
    przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - na podstawie
    ust. 2 powołanego przepisu - określenie sposobów zagospodarowania i warunków
    zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania
    terenu, przy czym:
        lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji
        inwestycji celu publicznego;
        sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala
        się w drodze decyzji o warunkach zabudowy.
    O przeznaczeniu nieruchomości stanowią zatem akty prawa miejscowego. Miejscowy plan
    zagospodarowania przestrzennego - jako źródło prawa miejscowego, a w przypadku jego
    braku decyzja o warunkach zabudowy - jako akt indywidualny prawa administracyjnego.
    W związku z powyższym, ustawa o podatku od towarów i usług nakazuje oceniać
    przeznaczenie określonego gruntu wyłącznie w oparciu o istniejący plan
    zagospodarowania przestrzennego oraz wydane decyzje o warunkach zabudowy
    nieruchomości. Wnioskodawca podkreśla, iż na moment sprzedaży działki będą objęte
    decyzją o warunkach zabudowy wydaną w oparciu o udzielone pełnomocnictwo. Tym
    samym, ww. działki będą stanowiły teren budowlany zdefiniowany w art. 2 pkt 33 ustawy i
    w rezultacie ich sprzedaż nie będzie korzystała ze zwolnienia od podatku na podstawie
    art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Zdaniem Wnioskodawcy przy zbyciu Nieruchomości wystąpią przesłanki uniemożliwiające
    zastosowanie zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o
    VAT. W konsekwencji Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działki nr 1, o powierzchni 0,1495
    ha; działki gruntu o numerze ewidencyjnym 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału
    wynoszącego 2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu o
    numerze ewidencyjnym 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału wynoszącego po 1/6

    części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni
    0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha stanowiących teren budowlany będzie
    opodatkowana podatkiem VAT i nie korzysta ze zwolnienia z VAT.
    Na zakończenie w związku z tym, iż działki nie korzystają ze zwolnienia Wnioskodawca
    będzie musiał ich sprzedaż udokumentować fakturą VAT. W przypadku bowiem sprzedaży
    opodatkowanej dokumentem potwierdzającym ich nabycie w świetle ustawy o podatku od
    towarów i usług jest faktura. W tym bowiem przypadku kupującym jest Spółka, a więc
    czynny podatnik podatku od towarów i usług i zgodnie z 106b ustawy o VAT taką
    transakcję Wnioskodawca musi udokumentować fakturą.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od
    towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach - rozumie się przez to rzeczy
      oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Według art. 2 pkt 22 ustawy:
      Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną
      dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport
      towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
    Należy więc przyjąć, że w oparciu o definicję zawartą w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie
    nieruchomości gruntowych (działki), traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy
    towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy.
    Towarem jest także udział w prawie własności. Jest to zgodne z normami unijnymi,
    bowiem w myśl art. 15 ust. 2 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm.), zwanej dalej „2006/112/WE”:
      Państwa członkowskie mogą uznać za rzeczy:
      1) określone udziały w nieruchomości,
      2) prawa rzeczowe dające ich posiadaczowi prawo do korzystania z nieruchomości,
      3) udziały i inne równoważne udziałom tytuły prawne dające ich posiadaczowi
        prawne lub faktyczne prawo własności lub posiadania nieruchomości lub jej części.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że problematyka współwłasności została uregulowana w
    art. 195-221 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
    1071 ze zm.), zwanej dalej Kodeksem cywilnym.
    Na mocy art. 195 Kodeksu cywilnego:
      Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom
      (współwłasność).

    Współwłasność nie jest instytucją samodzielną, lecz stanowi odmianę własności i
    charakteryzuje się tym, że własność rzeczy (ruchomej lub nieruchomej) przysługuje kilku
    podmiotom. Do współwłasności stosuje się - jeśli co innego nie wynika z przepisów
    poświęconych specjalnie tej instytucji - przepisy odnoszące się do własności.
    Należy zatem uznać, że udział każdego ze współwłaścicieli jest ze swej istoty szczególną
    postacią prawną własności.
    Jak stanowi art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo
      współwłasnością łączną.
    Na podstawie art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego:
      Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika.
      Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy niniejszego działu.
    Przepis art. 198 Kodeksu cywilnego stanowi, że:
      Każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez zgody
      pozostałych współwłaścicieli.
    Współwłaściciel ma względem swojego udziału pozycję wyłącznego właściciela. Ze względu
    na charakter udziału, każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem bez
    zgody pozostałych współwłaścicieli. Rozporządzanie udziałem polega na tym, że
    współwłaściciel może zbyć swój udział.
    Stosownie natomiast do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7
    ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana
    czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot,
    który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług,
    zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.
    Należy zauważyć, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że
    do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby
    czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności
    będzie działał jako podatnik.
    Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny,
    pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą

    określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto,
    działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów
    zarobkowych.
    Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie
    majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem,
    czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności
    gospodarczej.
    Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana
    będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim
    charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu
    do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług
    jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów
    ustawy.
    Na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudzień 2006 str. 1, ze zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności. „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów,
      handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i
      wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność
      gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie w sposób ciągły, majątku
      rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od
    towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności
    opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną
    jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób
    świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
    wolnych zawodów lub uznanych za takie.
    Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle
    powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie:
        po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających
        opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
        po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej
        wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
    Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy
    dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku
    osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź
    wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został
    wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.
    W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten,
    kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które
    nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy
    zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego.
    Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności
    gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie
    tych czynności.

    Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika
    prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym
    zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności
    określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej
    czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu
    przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych,
    działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe
    formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o
    opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru,
    prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego
    rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność
    „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie
    stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.
    Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, o
    powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu nr 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego
    2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 4, o
    powierzchni 0,2548 ha oraz udziału wynoszącego po 1/6 części we współwłasności działek
    gruntu nr 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha, istotne jest czy w
    celu dokonania ich sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu
    nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta,
    handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to
    koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w
    rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.
    Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością,
    powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym
    obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i
    gospodarczą, sprzedaż majątku osobistego, który nie został nabyty w celu jego
    odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został
    wykorzystany do działalności gospodarczej.
    Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w
    sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz
    Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-
    181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie
    mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba
    i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między
    czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania
    dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.
    Inaczej jest natomiast - wyjaśnił Trybunał - w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje
    aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do
    wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9
    ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu
    dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w
    przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się
    profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego
    zarządu majątkiem prywatnym.
    Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy
    o VAT, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w której zasadnym jest
    odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter
    Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą
    podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do
    prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek
    prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią
    przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze

    wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej
    nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach
    majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np.
    wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to
    zostało również w wyroku TSUE z dnia 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt
    Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane
    dla zaspokojenia potrzeb własnych.
    Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie
    posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w
    ramach majątku osobistego.
    Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik
    podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności
    faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży,
    przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj.
    majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych
    czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie
    przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady
    bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem
    prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.
    Z treści złożonego wniosku wynika, że przysługuje Panu prawo własności niezabudowanej
    działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu nr 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału
    wynoszącego 2/26 części we współwłasności nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr
    4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału wynoszącego po 1/6 części we współwłasności
    działek gruntu nr 3, o powierzchni 0,0436 ha oraz nr 5, o powierzchni 0,0432 ha. W
    stosunku do ww. działek nie ponosił Pan jakichkolwiek nakładów w celu ich
    uatrakcyjnienia. Nigdy samodzielnie nie podejmował Pan żadnych działań
    marketingowych, nie ogłaszał Pan sprzedaży w środkach masowego przekazu, w
    szczególności nie ogłaszał Pan sprzedaży w Internecie, prasie, radiu. Działki służyły celom
    prywatnym, w szczególności jako zabezpieczenie majątkowe oraz przestrzeń do
    składowania przedmiotów o charakterze osobistym. Działki nigdy nie były wykorzystywane
    przez Pana w działalności gospodarczej. Zamierza Pan sprzedać Spółce prawo własności
    niezabudowanej działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu nr 2, o powierzchni
    0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we współwłasności nieruchomości
    stanowiącej działkę gruntu nr 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału wynoszącego po 1/6
    części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych 3, o powierzchni
    0,0436 ha oraz 5, o powierzchni 0,0432 ha. Kupująca Spółka planuje na Nieruchomości
                                              2wybudować obiekt handlowo-usługowy o powierzchni zabudowy min. 650 m wraz z
    miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc postojowych oraz prowadzić na tym
    terenie działalność gospodarczą.
    Obecnie dzierżawi Pan działki/udziały w działkach nr 1, 2, 4, 3 i 5 o powierzchni łącznej
        22974 m Spółce, która planuje je zakupić po uzyskaniu ww. pozwoleń. Umowa dzierżawy
    została zawarta na czas nieoznaczony i ma charakter odpłatny. Przed podpisaniem
    umowy przedwstępnej ze Spółką Kupującą nie oddawał Pan działek/udziałów w działkach
    nr 1, 2, 4, 3 i 5 w najem, dzierżawę albo do używania na podstawie innych umów o
    podobnym charakterze. Udzielił Pan natomiast Kupującej Spółce pełnomocnictwa z
    prawem do udzielania dalszych pełnomocnictw, do występowania przed wszelkimi
    organami administracji publicznej oraz do podejmowania wszelkich działań faktycznych i
    prawnych, niezbędnych dla uzyskania decyzji i pozwoleń, w szczególności składania
    wniosków oraz odbioru wymaganych decyzji i postanowień, dokonania wszelkich
    czynności związanych z uzyskaniem na terenie przedmiotowej Nieruchomości warunków
    technicznych, dotyczących przyłączenia do oraz sieci kanalizacji deszczowej sieci
    kanalizacyjnej, wodociągowej, elektroenergetycznej, w szczególności do złożenia
    wniosków o wydanie przedmiotowych warunków oraz ich odbioru, uzyskania decyzji na

    lokalizację zjazdu publicznego, w szczególności do złożenia wniosków w celu jej uzyskania
    oraz odbioru.
    Podpisana została także przedwstępna umowa sprzedaży Nieruchomości. Kupująca
    Spółka zobowiązała się do załatwienia wszystkich formalności związanych z inwestycją na
    tej Nieruchomości. Kupująca Spółka zobowiązuje się m.in. do uzyskania przez Kupującą
    Spółkę prawomocnej, ostatecznej i wykonalnej decyzji o warunkach zabudowy, z której
    będzie wynikać możliwość zabudowy nabywanej Nieruchomości jednokondygnacyjnym
                                                  2obiektem handlowo usługowym o powierzchni zabudowy nie mniejszym niż 650 m wraz
    z miejscami parkingowymi w ilości minimum 20 miejsc parkingowych, do uzyskania
    warunków technicznych przyłączy - kanalizacji sanitarnej, wodnej, kanalizacji deszczowej
    oraz przyłącza energetycznego.
    Na tle powyższego opisu sprawy Pana wątpliwości sprowadzają się do ustalenia, czy
    sprzedaż niezabudowanej działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu nr 2, o
    powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we współwłasności
    nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału
    wynoszącego po 1/6 części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych
    3, o powierzchni 0,0436 ha oraz 5, o powierzchni 0,0432 ha jest opodatkowana bez
    uwzględnienia zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT.
    Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać,
    że doszło do podpisania przedwstępnej umowy sprzedaży Nieruchomości
    niezabudowanej będącej przedmiotem wniosku i tym samym do udzielenia Kupującej
    Spółce pełnomocnictwa do podejmowania wszelkich działań faktycznych i prawnych,
    niezbędnych dla uzyskania decyzji umożliwiających budowę obiektu handlowo-
    usługowego wraz parkingiem zgodnie z planami inwestycyjnymi Kupującej Spółki.
    Uzyskanie tych decyzji i pozwoleń jest warunkiem zrealizowania właściwej umowy
    sprzedaży. Te czynności nastąpią w sensie chronologicznym po sobie jeszcze przed
    zawarciem definitywnej umowy sprzedaży.
    Udzielenie pełnomocnictwa przyszłemu Kupującemu umożliwiające podjęcie czynności
    mających na celu dostosowanie gruntu do potrzeb Kupującego (pozwolenia, przyłącza itp.)
    nie jest staraniem Sprzedawcy, który przykładowo stara się grunt uzbroić czy uzyskać
    określone pozwolenia, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla
    potencjalnych nabywców.
    Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym
    rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.), jednak starania
    pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać
    kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy,
    aby podnieść jego cenę. W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że nabywca
    (Kupująca Spółka) sam się zgłosił. Pan nie musi już podejmować działań, aby zachęcić
    kogokolwiek do jego nabycia.
    Ponadto z analizy całokształtu okoliczności sprawy oraz informacji zawartych we wniosku
    wynika, że Nieruchomość będąca przedmiotem sprzedaży została udostępniona na rzecz
    Kupującej Spółki na mocy umowy dzierżawy, zawartej w związku z przedwstępną umową
    sprzedaży, wyłącznie w celu uzyskania przez Kupującą niezbędnych zgód i pozwoleń, tj.
    umożliwienia Kupującej zrealizowania warunków, od których uzależniono zawarcie
    definitywnej umowy sprzedaży. Zatem na obie te umowy należy patrzeć jako na elementy
    tego samego przedsięwzięcia. Podkreślić należy, że podjęte przez kupującą Spółkę
    działania nie prowadzą do podwyższenia atrakcyjności Nieruchomości lecz przyszły
    nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, w celu przystosowania działek
    gruntu do zrealizowania własnych potrzeb.
    Tym samym samo udzielenie pełnomocnictwa kupującej Spółce do wykonania
    określonych czynności w celu dostosowania gruntu do potrzeb nabywcy i dzierżawa
    gruntu na rzecz kupującego (nabywcy) przed sprzedażą, po zawarciu umowy

    przedwstępnej nie powoduje, że zostanie Pan z tego powodu uznany za podatnika
    podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą.
    W związku z powyższymi okolicznościami stwierdzić należy, że w odniesieniu do sprzedaży
    przez Pana Nieruchomości będącej przedmiotem wniosku nie wystąpił ciąg zdarzeń, które
    jednoznacznie przesądzają, że sprzedaż Nieruchomości wypełnia przesłanki działalności
    gospodarczej. Nie podjął Pan takich aktywnych działań w zakresie obrotu
    nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do
    wykorzystywanych przez handlowców. Całokształt okoliczności przedstawionych we
    wniosku wskazuje, że Pana aktywność w pełni mieści się w granicach zarządu majątkiem
    prywatnym, a stanowisko to pozostaje w zgodzie z przywołanym wyrokiem TSUE C-180
    /10, C-181/10.
    Dokonując sprzedaży niezabudowanej działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki gruntu
    nr 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we współwłasności
    nieruchomości stanowiącej działkę gruntu nr 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału
    wynoszącego po 1/6 części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych
    3, o powierzchni 0,0436 ha oraz 5, o powierzchni 0,0432 ha, będzie Pan korzystał z
    przysługującego Panu prawa do rozporządzania majątkiem osobistym, która to czynność
    oznacza działanie w sferze prywatnej do której nie mają zastosowania przepisy ustawy o
    podatku od towarów i usług i nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15
    ust. 2 ustawy. Tym samym, nie będzie Pan podatnikiem podatku VAT, o którym mowa w
    art. 15 ust. 1 ustawy, w odniesieniu do powyższej transakcji, a dostawa ta nie będzie
    podlegała opodatkowaniu VAT na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    W konsekwencji, sprzedaż niezabudowanej działki nr 1, o powierzchni 0,1495 ha; działki
    gruntu nr 2, o powierzchni 0,1479 ha; udziału wynoszącego 2/26 części we współwłasności
    nieruchomości stanowiącej działkę nr 4, o powierzchni 0,2548 ha oraz udziału
    wynoszącego po 1/6 części we współwłasności działek gruntu o numerach ewidencyjnych
    3, o powierzchni 0,0436 ha oraz 5, o powierzchni 0,0432 ha nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. W związku z powyższym, nie
    znajduje uzasadnienia rozstrzygnięcie kwestii korzystania ze zwolnienia ww. czynności na
    podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy.
    Wobec powyższego Pana stanowisko uznałem za nieprawidłowe.
    Niniejsze rozstrzygnięcie jest spójne z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów
    administracyjnych (por. wyroki NSA z 6 listopada 2024 r. sygn. akt I FSK 1014/21, z 24
    października 2024 r. sygn. akt I FSK 265/21, z 11 października 2024 r. sygn. akt I FSK 364
    /21, z 21 października 2024 r. sygn. akt I FSK 347/21, z 23 lipca 2024 r. sygn. akt I FSK 1677
    /20, z 10 września 2024 r. sygn. akt I FSK 1675/20).

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który
    obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Przedmiotowa interpretacja rozstrzyga w zakresie zastosowania przepisów regulujących
    podatek od towarów i usług względem Pana, a nie wywiera skutku prawnego dla innych
    współwłaścicieli gruntu.
    Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe
    tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji
    pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku.
    W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego
    we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k - 14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu
    Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa
    z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.
    U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.