Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.571.2025.2.JZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-12-04
Teza: Brak prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją
inwestycji w postaci budowy przydomowych oczyszczalni
ścieków wykonanej w ramach projektu.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-brak prawa do odliczenia
projekt
zadania-zadania własne
ścieki-oczyszczalnia ścieków
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 1

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 września 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który
    dotyczy braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego w związku z realizacją inwestycji. Uzupełnili go Państwo pismem z 4 listopada
    2025 r. - w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina jest czynnym, scentralizowanym podatnikiem VAT. W ramach swojej działalności
    statutowej i zadań wynikających z ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.
    U. z 2024 r. poz. 1465) Gmina prowadzi działalność zarówno w zakresie zadań własnych,
    wprost opisanych w ustawie o samorządzie gminnym, jak i w zakresie zadań zleconych, w
    oparciu o współpracę z innymi działami administracji publicznej, w tym przede wszystkim
    z administracją rządową.
    Część wykonywanych przez Gminę zadań własnych objęta jest zakresem pojęcia
    „działalność gospodarcza”, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, z uwzględnieniem
    okoliczności, o których mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT. Z tytułu wykonywania tych
    czynności Gmina występuje w obrocie gospodarczym jako podatnik VAT, który
    opodatkowuje te czynności i odpowiednio rozlicza podatek należny w składanych przez
    siebie deklaracjach. Przykładem transakcji stanowiących po stronie Gminy działalność
    gospodarczą podlegającą VAT są m.in. usługi najmu/dzierżawy nieruchomości i innych
    środków trwałych, sprzedaż nieruchomości, sprzedaż środków trwałych, usługi w zakresie
    dostarczania wody i odprowadzania ścieków.
    Gmina jest jednak przede wszystkim organem władzy publicznej realizującym określone
    zadania w oparciu o przepisy prawa z zakresu szeroko pojętej administracji publicznej. Do
    takich zadań należą m.in. zadania z zakresu ochrony środowiska (art. 7 ust. 1 pkt 1 ustawy
    o samorządzie gminnym).
    W związku z tym Gmina przystępuje do inwestycji pod nazwą: „(...)” (dalej: Inwestycja).
    Gmina poniosła już pewne koszty związane z realizacją Inwestycji oraz będzie je ponosić w
    przyszłości.
    Inwestycja polega na budowie nie więcej niż 65 przydomowych oczyszczalni ścieków
    (dalej: POŚ) na działkach stanowiących własność mieszkańców gminy (...). W oparciu o
    zawierane umowy z mieszkańcami zrealizowane na ich działkach POŚ pozostaną
    własnością Gminy przez okres 10 kolejnych lat, do czasu ich całkowitego zamortyzowania.
    Gmina występuje w tym projekcie jako inwestor, to znaczy realizuje Inwestycję poprzez
    zakupy towarów i usług od innych podatników VAT.
    Gmina, jako beneficjent programu otrzyma pomoc finansową ze środków w ramach Planu
    Strategicznego dla Wspólnej Polityki rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji I.10.10
    Infrastruktura na obszarach wiejskich oraz wdrożenie koncepcji inteligentnych wsi -
    obszar A Inwestycje w zakresie systemów indywidualnego oczyszczania ścieków.
    Gmina jest odpowiedzialna za cały proces inwestycyjny i rozliczeniowy.
    Posesje mieszkańców Gminy objęte budową przydomowych oczyszczalni ścieków znajdują
    się na terenach, na których nie ma możliwości włączenia się do sieci kanalizacji sanitarnej,
    a budowa takiej sieci byłaby ekonomicznie nieuzasadniona.
    Mieszkańcy będą zobowiązani do uiszczenia na rzecz Gminy części kosztów związanych z
    budową POŚ na swojej nieruchomości. Tym samym koszty budowy zostaną pokryte w
    części z otrzymanego przez Gminę dofinansowania (maksymalnie 75% wartości Inwestycji,
    minimalnie 30% wartości Inwestycji) oraz w części środkami uzyskanymi od mieszkańców
    (minimalnie 25% wartości Inwestycji, maksymalnie 70% wartości inwestycji).
    W okresie trwania umowy Gmina nie będzie ponosić żadnych kosztów związanych z
    eksploatacją POŚ. Właściciel nieruchomości będzie korzystać nieodpłatnie z POŚ oraz
    będzie ponosić koszty związane z jej utrzymaniem i eksploatacją - między innymi koszty
    energii elektrycznej, wywozu osadów, konserwacji, przeglądów. W okresie amortyzacji

    POŚ, czyli przez 10 lat, nadzór i kontrolę nad utrzymaniem i eksploatacją POŚ będzie
    sprawować Gmina.
    Szacowany koszt budowy jednej POŚ to około (...) PLN brutto, a Gmina planuje
    wybudować nie więcej niż 65 POŚ.
    Po zakończeniu okresu amortyzacji POŚ przejdzie na własność mieszkańców nieodpłatnie
    lub za symboliczną kwotę (np. 1 PLN), to znaczy w praktyce bez konieczności uiszczenia
    innych dodatkowych wpłat poza wcześniej dokonaną wpłatą w wysokości minimum 25%
    wartości POŚ.
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) nie zamierza regularnie świadczyć usług związanych z budową i
    udostępnianiem mieszkańcom przydomowych oczyszczalni ścieków. Obecnie realizowana
    Inwestycja jest spowodowana obiektywną koniecznością zapewnienia mieszkańcom
    Gminy (niepodłączonym do kanalizacji sanitarnej) możliwości utylizacji ścieków.
    Ewentualne kolejne budowy przydomowych oczyszczalni ścieków mogą być rozważane w
    przyszłości ale wyłącznie wtedy, gdy Gmina będzie miała możliwość pozyskania
    dofinansowania na ten cel, w wysokości co najmniej 75% kosztów takiej inwestycji.
    Podsumowując, Gmina traktuje tego rodzaju inwestycje jako wyjątkowe i incydentalne, i
    nie jest to rodzaj działalności, który Gmina planuje wykonywać regularnie.
    Realizacja inwestycji nie ma na celu osiągania przez Gminę (...) stałego dochodu czy zysku
    z tego tytułu. Tak jak Gmina wskazała we wniosku o interpretację, koszty budowy zostaną
    pokryte w części z otrzymanego przez Gminę dofinansowania (maksymalnie 75% wartości
    Inwestycji, minimalnie 30% wartości Inwestycji) oraz w części środkami uzyskanymi od
    mieszkańców (minimalnie 25% wartości Inwestycji, maksymalnie 70% wartości inwestycji).
    „Przychody” jakie Gmina uzyska w związku z tym projektem służą wyłącznie pokryciu
    związanych z tym kosztów a Gmina nie zamierza (i nie ma prawnej możliwości) realizować
    w związku z tym żadnego dochodu bądź zysku.
    Prace związane z budową przydomowych oczyszczalni ścieków będą wykonywane przez
    firmę zewnętrzną, wybraną zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień
    publicznych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1320 ze zm.).
    Zdaniem Gminy nabywane towary i usługi związane z realizacją Inwestycji będą przez
    Gminę wykorzystywane do czynności niepodlegających opodatkowaniu podatkiem od
    towarów i usług, to znaczy do czynności wykonywanych w charakterze organu władzy w
    okolicznościach, na które wskazano w wyroku z 30 marca 2023 r. wydanym przez Trybunał
    Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w sprawie C-612/21 oraz w interpretacji
    ogólnej Ministra Finansów z 2 maja 2024 r. sygn. PT1.8101.1.2023 będącej konsekwencją
    wyroku TSUE.
    Umowa z firmą zewnętrzną odpowiedzialną za zaprojektowanie i wybudowanie
    przydomowych oczyszczalni ścieków zostanie zawarta i podpisana przez Gminę (...). Firma
    zewnętrzna wystawi fakturę z tytułu realizacji Inwestycji, na której jako nabywca wskazana
    zostanie Gmina (...).
    Wkład mieszkańca będzie stanowił minimum 25% kosztów zaprojektowania i
    wybudowania przydomowej oczyszczalni ścieków, a jego finalna wysokość zależna będzie
    od tego jak wysokie dofinansowanie inwestycji otrzyma Gmina ze środków Planu
    Strategicznego dla Wspólnej Polityki rolnej na lata 2023-2027 dla interwencji I.10.10
    Infrastruktura na obszarach wiejskich oraz wdrożenie koncepcji inteligentnych wsi -
    obszar A Inwestycje w zakresie systemów indywidualnego oczyszczania ścieków. Gmina
    pragnie podkreślić, iż zakłada pozyskanie dofinansowania na maksymalnym poziomie tj.
    75%, co oznacza, że udział mieszkańca wyniesie 25% i nie będzie stanowił faktycznego
    ekwiwalentu wartości otrzymanego przez mieszkańca świadczenia. Dodatkowo, Gmina (...)
    z własnych środków pokryje koszt opracowania programu funkcjonalno-użytkowego oraz
    pełnienia funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego.

    Wartość wpłat mieszkańca będzie taka sama dla wszystkich mieszkańców.

## Pytanie

Czy w związku z realizacją powyżej opisanej Inwestycji Gminie przysługuje prawo do
    obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy, w związku z realizacją powyżej opisanej Inwestycji Gminie nie
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są
    wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych,
    podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124
    ustawy o VAT.
    Z brzmienia tego przepisu wynika, iż prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje
    podatnikom VAT w sytuacji, gdy towary i usługi przy nabyciu których został naliczony
    podatek VAT są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
    W związku z powyższym, w celu skorzystania z prawa do odliczenia podatku naliczonego
    istotne jest czy nabywane towary i usługi, przy których został naliczony podatek VAT:
        zostały nabyte przez podatnika VAT,
        pozostawały w związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi (co do zasady – nie zwolnionymi z tego podatku).
    Zgodnie z treścią art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki
    organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące
    samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub
    rezultat takiej działalności.
    Działalność gospodarcza w świetle ust. 2 przywołanego artykułu obejmuje wszelką
    działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów
    pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących
    wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające
    na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla
    celów zarobkowych.
    Jednocześnie Gmina pragnie zauważyć, iż stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, nie
    uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy
    w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji
    których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie
    zawartych umów cywilnoprawnych.
    W związku z powyższym Gmina jest podatnikiem podatku od towarów i usług w zakresie
    czynności, które Gmina wykonuje w ramach działalności gospodarczej i mają charakter
    cywilnoprawny, a więc są realizowane przez nią na podstawie umów cywilnoprawnych.
    W przeszłości zarówno władze skarbowe jak i część sądów administracyjnych stała na
    stanowisku, iż realizując przedsięwzięcia proekologiczne, czyli np. takie jak opisane w
    niniejszym wniosku o interpretację, Gminy zawierają z mieszkańcami umowy
    cywilnoprawne, a przez to czynności wykonywane w ramach takich umów i rozliczenia
    dokonywane z mieszkańcami są przedmiotem opodatkowania VAT. W konsekwencji gminy
    zobowiązane były do rozliczenia podatku należnego, oraz uprawnione były do
    odpowiedniego odliczenia podatku naliczonego.

    Sytuacja ta zmieniła się w związku z wydaniem w dniu 30 marca 2023 r. wyroku przez
    Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) w sprawie C-612/21 oraz w
    związku z wydaniem interpretacji ogólnej Ministra Finansów z 2 maja 2024 r. sygn. PT1.
    8101.1.2023 będącej konsekwencją wyroku TSUE.
    W przedmiotowym wyroku TSUE wskazał, iż stosowne regulacje z zakresu VAT „należy
    interpretować w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających
    opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za
    pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców będących
    właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych nieruchomości w takie
    systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania stałego dochodu i skutkuje
    jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot pokrywających najwyżej jedną czwartą
    poniesionych kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych”.
    We wskazane interpretacji ogólnej Minister Finansów potwierdził konieczność interpretacji
    regulacji z zakresu VAT zgodnie z przywołanym orzeczeniem. Powyższe oznacza, iż gminy
    realizujące tego rodzaju pro-ekologiczne inwestycje, w okolicznościach, które nie wskazują
    na chęć osiągniecia przez gminę stałego dochodu, nie działają w tym zakresie jako
    podatnik VAT.
    Jak zostało to wskazane na wstępie uzasadnienia stanowiska Gminy, prawo do odliczenia
    podatku naliczonego powstaje, gdy nabywane towary i usługi, przy których został
    naliczony podatek VAT:
        zostały nabyte przez podatnika VAT,
        pozostawały w związku z wykonywanymi przez podatnika czynnościami
        opodatkowanymi (co do zasady – nie zwolnionymi z tego podatku).
    Natomiast w ramach realizacji Inwestycji nabywane towary i usługi są/będą nabywane
    przez Gminę, która w tej sytuacji nie występuje w charakterze podatnika VAT, a przez to
    nie pozostają w związku z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.
    Gmina nie ma zatem prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupami
    towarów i usług przy realizacji Inwestycji.
    Wnioskodawca pragnie wskazać, iż analogiczne stanowisko prezentuje w wydawanych
    interpretacjach Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, czego przykładem jest np.
    interpretacja indywidualna z dnia 5 września 2025 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.433.2025.2.
    AK, w której przedmiotem zapytania były właśnie realizowane przez gminę POŚ.
    Mając na uwadze powyższe, Wnioskodawca wnosi o potwierdzenie prawidłowości
    wskazanego stanowiska.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w
    art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z
    2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy:

      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu:
      a) nabycia towarów i usług,
      b) dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem
        usługi.
    Z przywołanych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny,
    a towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które
    nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku VAT lub/i niepodlegających temu
    podatkowi.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,
    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną,
    ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie
    wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności
    towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej
    przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich
    wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Przy czym związek
    dokonywanych zakupów z działalnością gospodarczą może mieć charakter pośredni lub
    bezpośredni.
    O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić
    wówczas, gdy nabywane towary służą, np. dalszej odsprzedaży (towary handlowe) lub też
    nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących
    przedmiotem dostawy. Bezpośrednio wiążą się więc z czynnościami opodatkowanymi
    wykonywanymi przez podatnika. Natomiast pośredni związek nabywanych towarów i
    usług z działalnością przedsiębiorcy występuje wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się
    z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością
    gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym. Aby
    jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z
    działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy
    dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku
    dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup
    towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np.
    poprzez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa
    jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
    Powyższe regulacje oznaczają, że aby stwierdzić, czy podatnikowi podatku od towarów i
    usług przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony,
    należy zbadać związek ponoszonych wydatków z wykonywanymi przez podatnika
    czynnościami opodatkowanymi, przy czym związek ten musi mieć charakter niewątpliwy.
    Podatnik musi wykazać związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi,
    tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania
    podatkowego).

    Istnienie związku między nabywanymi towarami i usługami a transakcjami
    opodatkowanymi podatnika jest traktowane jako niezbędny wymóg powstania prawa do
    odliczenia podatku również w Dyrektywie 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11
    grudnia 2006 r. s. 1 ze zm., zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE”). Stanowisko powyższe
    znajduje również potwierdzenie w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii
    Europejskiej.
    Dyrektywa 2006/112/WE jako fundamentalną cechę podatku od wartości dodanej
    wskazuje zasadę neutralności podatku. Cechą podatku od wartości dodanej, wskazaną w
    ust. 2 art. 1 ww. Dyrektywy, jest faktyczne obciążenie ciężarem podatku od wartości
    dodanej jedynie konsumpcji towarów i usług. Z treści tego przepisu należy wnioskować, że
    podatek ten nie powinien obciążać podmiotów biorących udział w obrocie towarami i
    usługami, niebędących ich ostatecznymi odbiorcami. Ograniczenie prawa do odliczenia
    podatku przez podatnika, podobnie jak wszelkie odstępstwa od zasady powszechności
    opodatkowania, powinny mieć charakter wyjątkowy i mogą być wprowadzane jedynie na
    podstawie wyraźnych przepisów prawa.
    Zasada neutralności podatku VAT, a także kwestia pośredniego związku pomiędzy
    podatkiem naliczonym VAT a czynnościami opodatkowanymi jako warunku
    wystarczającego do zachowania prawa do odliczenia VAT były przedmiotem licznych
    orzeczeń TSUE, m.in. wyrok z 15 stycznia 1998 r. w sprawie C-37/95 (Państwo Belgijskie v.
    Ghent Coal Terminal NV), wyrok z 22 lutego 2001 r. w sprawie C-408/98 (Abbey National
    plc v. Commissioners of Customs & Excise), wyrok z 26 maja 2005 r. w sprawie C-465/03
    (Kretztechnik AG v. Finanzamt Linz), wyrok z 27 września 2001 r. w sprawie C#16/00 (CIBO
    Participations SA v. Directeur régional des impôts du Nord-Pas-de-Calais).
    TSUE podkreślał, że co do zasady, prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego
    przysługuje podatnikom wówczas, gdy istnieje bezpośredni związek poniesionych
    wydatków ze sprzedażą opodatkowaną. Jednakże, brak bezpośredniego związku z
    konkretną czynnością podlegającą opodatkowaniu nie wyklucza prawa do odliczenia
    podatku VAT w przypadku tzw. kosztów ogólnych działania podatnika, o ile koszty te mogą
    być przypisane do działalności podatnika podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Ponadto, aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o
    podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, powinien spełnić
    przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od
    towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.
    I tak, zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    W myśl art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Na mocy art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE:
      „Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu
      jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej
      działalności.

      „Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem
      wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w
      szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości
      niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.
    Przepis ten stwierdza, że wykorzystywanie własności dóbr materialnych lub
    niematerialnych do celów zarobkowych w sposób ciągły, należy w szczególności uznać za
    działalność gospodarczą.
    Wskazali Państwo, że są czynnym, scentralizowanym podatnikiem VAT. Przystępują
    Państwo do Inwestycji pod nazwą: „(...)”, która będzie dofinansowana ze środków w
    ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki rolnej na lata 2023-2027. Ponieśli już
    Państwo pewne koszty związane z realizacją Inwestycji oraz będą je Państwo ponosić w
    przyszłości.
    Inwestycja polega na budowie nie więcej niż 65 przydomowych oczyszczalni ścieków na
    działkach stanowiących własność mieszkańców gminy (...). W oparciu o zawierane umowy
    z mieszkańcami zrealizowane na ich działkach POŚ pozostaną Państwa własnością przez
    okres 10 kolejnych lat, do czasu ich całkowitego zamortyzowania.
    Realizacja inwestycji nie ma na celu osiągania przez Państwa stałego dochodu czy zysku z
    tego tytułu. Nie zamierzają Państwo regularnie świadczyć usług związanych z budową i
    udostępnianiem mieszkańcom przydomowych oczyszczalni ścieków. Obecnie realizowana
    Inwestycja jest spowodowana obiektywną koniecznością zapewnienia mieszkańcom
    Gminy (niepodłączonym do kanalizacji sanitarnej) możliwości utylizacji ścieków.
    Prace związane z budową przydomowych oczyszczalni ścieków będą wykonywane przez
    firmę zewnętrzną, wybraną zgodnie z ustawą z dnia 11 września 2019 r. Prawo zamówień
    publicznych.
    Umowa z firmą zewnętrzną odpowiedzialną za zaprojektowanie i wybudowanie
    przydomowych oczyszczalni ścieków zostanie zawarta i podpisana przez Państwa. Faktury
    wystawiane będą na Państwa.
    Wkład mieszkańca będzie stanowił minimum 25% kosztów zaprojektowania i
    wybudowania przydomowej oczyszczalni ścieków, a jego finalna wysokość zależna będzie
    od tego jak wysokie dofinansowanie inwestycji Państwo otrzymają. Zaznaczyli Państwo, iż
    zakładają pozyskanie dofinansowania na maksymalnym poziomie tj. 75%, co oznacza, że
    udział mieszkańca wyniesie 25% i nie będzie stanowił faktycznego ekwiwalentu wartości
    otrzymanego przez mieszkańca świadczenia.
    Państwa wątpliwości dotyczą kwestii prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego przy realizacji opisanej Inwestycji.
    Jak już wskazano, podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w
    aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT, jest związek dokonywanych nabyć towarów i
    usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą
    generującą podatek należny. Zatem w celu stwierdzenia, czy będzie Państwu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    przy realizacji opisanej Inwestycji, należy określić czy czynności, w związku z którymi
    dokonują Państwo zakupów towarów i usług, tj. czynności budowy przydomowych
    oczyszczalni ścieków na terenie gminy, będą wykonywane w ramach prowadzonej przez
    Państwa działalności gospodarczej, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
      podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
      kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7, w tym również:
    1) przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w
      jakiej dokonano czynności prawnej;
    2) zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
      czynności lub sytuacji;
    3) świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
      działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Jak stanowi art. 8 ust. 2a ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, działając we własnym imieniu, ale na rzecz osoby
      trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że ten podatnik sam
      otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności,
    w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak
    właściciel.
    Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów, polegające na działaniu,
    zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w
    rozumieniu ustawy. Muszą być przy tym spełnione następujące warunki:
        w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga
        strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,
        świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy
        (wynagrodzenie).
    Przy czym oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało,
    jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług będzie podlegało tylko to
    świadczenie (dostawa lub usługa), w przypadku którego istnieje konsument, tj. odbiorca
    świadczenia odnoszący z niego choćby potencjalną korzyść. Dopóki nie istnieje podmiot,
    który odnosiłby lub powinien odnosić konkretne korzyści o charakterze majątkowym
    związanym z danym świadczeniem, dopóty świadczenie to nie będzie czynnością
    podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.
    Z powołanego wyżej art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy wynika, że dostawa towarów i świadczenie
    usług co do zasady podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wówczas,
    gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2
    oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).
    Odpłatność oznacza wykonanie czynności (dostawy towarów oraz świadczenia usług) za
    wynagrodzeniem. W znaczeniu potocznym wynagrodzenie to zapłata za pracę, należność.
    Natomiast odpłatny to taki, który wymaga zapłacenia, zwrotu kosztów, płatny. Zatem pod
    pojęciem odpłatności rozumieć należy prawo podmiotu sprzedającego towar lub
    świadczącego usługę do żądania od nabywcy towaru, odbiorcy usługi lub osoby trzeciej
    zapłaty ceny lub ekwiwalentu (np. w postaci świadczenia wzajemnego).

    W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej przyjmuje się, że
    odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą
    towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym
    wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej
    formie dokonane.
    Na gruncie przepisów ustawy o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to,
    czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko
    koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk
    sprzedającego. Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę,
    wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. Przepisy nie określają formy zapłaty,
    zatem wynagrodzenie (zapłata) może mieć postać zarówno świadczenia pieniężnego, jak i
    rzeczowego (określonego w naturze), np. w przypadku dostawy towaru w zamian za
    świadczenie usługi, czy też w sytuacji zamiany towarów bądź usług.
    Reasumując, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT
    musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną
    usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją
    wykonania świadczenia. Wynagrodzenie musi być należne za wykonanie tego świadczenia.
    W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę,
    należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie
    usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy podatku od towarów i usług, podlegające
    opodatkowaniu na zasadach ogólnych.
    Jak już wskazano, aby dana czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług,
    musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem
    podatku VAT, o którym mowa w art. 15 ust. 1 ustawy, wykonującym określone czynności w
    ramach działalności gospodarczej, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy.
    Analizując charakter podejmowanych przez Państwa działań warto wskazać wyrok
    Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) z 30 marca 2023 r. w sprawie C-612/21
    – Gmina O. przeciwko Dyrektorowi Krajowej Informacji Skarbowej.
    W wyroku tym TSUE wskazał, że:
      „(...), aby czynności dokonywane przez gminę w ramach promowania odnawialnych
      źródeł energii były objęte zakresem stosowania dyrektywy 2006/112, powinny one,
      po pierwsze, stanowić dostawę lub świadczenie usług, które gmina ta wykonuje
      odpłatnie na rzecz swoich mieszkańców w rozumieniu art. 2 ust. 1 lit. a) i c) tej
      dyrektywy, a po drugie, być dokonywane w ramach działalności gospodarczej w
      rozumieniu art. 9 ust. 1 rzeczonej dyrektywy, tak aby owa gmina działała również w
      charakterze podatnika”. (pkt 24)
    Trybunał zwrócił uwagę na istotne elementy stanu faktycznego, które zaistniały w sprawie
    będącej przedmiotem ww. postępowania:
      „W tym względzie, po pierwsze, należy zauważyć, że podczas gdy przedsiębiorca
      dąży do stałego osiągania dochodu (zob. podobnie wyrok z dnia 20 stycznia 2021 r.,
      AJFP Sibiu i DGRFP Braãov, C#655/19, EU:C:2021:40, pkt 27–29 i przytoczone tam
      orzecznictwo), gmina O. wskazała we wniosku o wydanie indywidualnej interpretacji
      podatkowej, jak wynika z postanowienia odsyłającego, że nie zamierza świadczyć
      regularnie usług instalacji systemów OZE i nie zatrudnia ani nie zamierza zatrudniać
      pracowników w tym celu, co odróżnia niniejszą sprawę od spraw, w których
      świadczenia gminne miały charakter trwały. (pkt 36)
      Po drugie, z informacji przedstawionych przez sąd odsyłający wynika, że gmina O.
      wydaje się ograniczać do zaproponowania swoim mieszkańcom będącym
      właścicielami nieruchomości, którzy mogą być zainteresowani systemami OZE, w
      ramach programu regionalnego mającego na celu umożliwienie przejścia na
      gospodarkę niskoemisyjną, dostarczenia i zainstalowania u nich tych systemów OZE

      za pośrednictwem przedsiębiorstwa wybranego w wyniku przetargu, w zamian za
      ich udział nieprzekraczający 25 % kosztów podlegających dofinansowaniu
      związanych z tą dostawą i z tą instalacją, podczas gdy owa gmina płaci danemu
      przedsiębiorstwu wynagrodzenie za te same dostawę i instalację po cenie rynkowej.
      (pkt 37)
      Tymczasem Trybunał miał już okazję orzec, że jeżeli gmina odzyskuje – w drodze
      otrzymywanych przez nią wkładów – jedynie niewielką część poniesionych przez
      siebie kosztów, a pozostała część jest finansowana ze środków publicznych, taka
      różnica między tymi kosztami a kwotami otrzymanymi w zamian za oferowane usługi
      może sugerować, że wkłady te należy raczej uznać za opłatę aniżeli wynagrodzenie
      (zob. podobnie wyrok z dnia 12 maja 2016 r., Gemeente Borsele i Staatssecretaris
      van Financiën, C#520/14, EU:C:2016:334, pkt 33 i przytoczone tam orzecznictwo). W
      konsekwencji nawet biorąc pod uwagę płatności przyznane gminie O. przez dane
      województwo, które wynoszą 75 % kosztów podlegających dofinansowaniu, suma
      kwot otrzymanych od zainteresowanych właścicieli z jednej strony i od owego
      województwa z drugiej strony pozostaje strukturalnie niższa od łącznych kosztów
      faktycznie poniesionych przez tę gminę, jak wskazano w pkt 31 niniejszego wyroku,
      co nie odpowiada podejściu, jakie przyjąłby w danym wypadku instalator systemów
      OZE, który przy ustalaniu swoich cen starałby się zawrzeć w nich swoje koszty i
      osiągnąć marżę zysku. Natomiast wspomniana gmina ponosi jedynie ryzyko strat,
      nie mając perspektywy zysku. (pkt 38)
      Po trzecie, nie wydaje się ekonomicznie opłacalne, aby taki instalator systemów OZE
      obciążał odbiorców swoich dostaw towarów i świadczenia usług jedynie najwyżej
      jedną czwartą poniesionych przez siebie kosztów, oczekując jednocześnie
      rekompensaty w postaci dofinansowania za zasadniczą część pozostałych trzech
      czwartych tych kosztów. Taki mechanizm nie tylko stawiałby jego przepływy
      pieniężne w sytuacji strukturalnie deficytowej, ale ponadto stwarzałby nietypowy
      stopień niepewności dla podatnika, ponieważ kwestia, czy i w jakim zakresie osoba
      trzecia zwróci tak istotną część poniesionych kosztów, pozostaje faktycznie otwarta
      do czasu podjęcia przez tę osobę trzecią decyzji, co następuje po tym, jak sporne
      transakcje zostaną dokonane”. (pkt 39)
    Na podstawie powyższej analizy TSUE doszedł do wniosku, że:
      „W konsekwencji nie wydaje się, z zastrzeżeniem dokonania weryfikacji przez sąd
      odsyłający, by gmina O. wykonywała w niniejszym przypadku działalność o
      charakterze gospodarczym w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006
      /112. (pkt 40)
      Ponieważ gmina O., w świetle powyższych rozważań, nie wykonuje działalności
      wchodzącej w zakres stosowania dyrektywy 2006/112, nie jest konieczne ustalenie,
      czy działalność ta byłaby również wyłączona z tego zakresu stosowania na podstawie
      art. 13 ust. 1 tej dyrektywy”. (pkt 41)
    Ostatecznie Trybunał orzekł, że:
      „(...) art. 2 ust. 1, art. 9 ust. 1 i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112 należy interpretować
      w ten sposób, że dostawy towarów i świadczenia usług podlegających
      opodatkowaniu VAT nie stanowi dostarczenie i zainstalowanie przez gminę, za
      pośrednictwem przedsiębiorstwa, systemów OZE na rzecz jej mieszkańców
      będących właścicielami nieruchomości, którzy wyrazili wolę wyposażenia tych
      nieruchomości w takie systemy, jeżeli taka działalność nie ma na celu osiągania
      stałego dochodu i skutkuje jedynie zapłatą przez tych mieszkańców kwot
      pokrywających najwyżej jedną czwartą poniesionych kosztów, a pozostała część jest
      finansowana ze środków publicznych”. (pkt 42)
    Rozpatrując Państwa wątpliwości należy uwzględnić ww. wyrok w sprawie C-612/21,
    zgodnie z którym dla określenia, czy czynności wykonywane przez Państwa będą

    realizowane w ramach działalności gospodarczej zdefiniowanej w art. 15 ust. 2 ustawy,
    kluczowe jest przeanalizowanie realizowanej inwestycji pod kątem ewentualnego
    opodatkowania w świetle przesłanek w nim wskazanych, tj.:
        brak zarobkowego charakteru podejmowanych czynności – czynność nie ma na
        celu osiągnięcia stałego dochodu,
        brak równorzędnego (albo jakiegokolwiek) ekwiwalentu ekonomicznego ze strony
        ostatecznego beneficjenta inwestycji (mieszkańca Gminy),
        zgoda mieszkańca na wykonanie usługi na jego nieruchomości,
        uzyskanie dofinansowania,
        zlecenie zrealizowania inwestycji wyspecjalizowanemu podmiotowi trzeciemu.
    W Państwa sprawie przesłanki te są/będą spełnione.
    Realizują Państwo Inwestycję pod nazwą: „(...)”, która będzie dofinansowana ze środków w
    ramach Planu Strategicznego dla Wspólnej Polityki rolnej na lata 2023-2027.
    Są Państwo inwestorem zadania. Wszystkie faktury w ramach realizowanej inwestycji są
    wystawiane na Państwa. Umowa z firmą zewnętrzną odpowiedzialną za zaprojektowanie i
    wybudowanie przydomowych oczyszczalni ścieków zostanie zawarta i podpisana przez
    Państwa. Nie zamierzają Państwo regularnie świadczyć usług związanych z budową i
    udostępnianiem mieszkańcom przydomowych oczyszczalni ścieków. Realizacja Inwestycji
    nie ma na celu osiągania przez Gminę (...) stałego dochodu czy zysku z tego tytułu. Po
    zakończeniu okresu amortyzacji POŚ przejdzie na własność mieszkańców nieodpłatnie lub
    za symboliczną kwotę (np. 1 PLN).
    Zawarli Państwo umowy z mieszkańcami, które pozwalają zrealizować na ich działkach
    budowę POŚ oraz określają zasady nieodpłatnego korzystania z POŚ oraz jakie
    mieszkańcy będą ponosić koszty związane z utrzymaniem i eksploatacją POŚ. Wkład
    mieszkańca, będzie stanowił 25%-70%, w zależności od otrzymanego dofinansowania.
    A zatem sprawa, którą przedstawili Państwo we wniosku, wykazuje się licznymi analogiami
    do sprawy C-612/21, w której TSUE wydał wyrok 30 marca 2023 r.
    Państwa działania w związku z budową przydomowych oczyszczalni ścieków nie stanowią
    /nie będą stanowić odpłatnej dostawy towarów ani odpłatnego świadczenia usług w
    rozumieniu ustawy. Inwestycja realizowana jest/będzie poza zakresem działalności
    gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Realizacja Inwestycji nie podlega/nie
    będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1
    pkt 1 ustawy. Zatem świadczone przez Państwa czynności na rzecz mieszkańców,
    polegające na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków stanowią/będą stanowić
    czynności niepodlegające opodatkowaniu VAT.
    Skoro realizacja Inwestycji w zakresie budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na
    nieruchomościach Mieszkańców nie wiąże się/nie będzie wiązała się z wykonywaniem
    przez Państwa działalności gospodarczej, to nie przysługuje/nie będzie Państwu
    przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwoty podatku naliczonego
    wykazanego na fakturach dokumentujących zakupy związane z budową przydomowych
    oczyszczalni ścieków w ramach realizacji Inwestycji.
    W zakresie wydatków dotyczących realizacji Inwestycji nie jest/nie będzie spełniona
    podstawowa przesłanka wskazana w art. 86 ust. 1 ustawy warunkująca prawo do
    odliczenia podatku naliczonego, ponieważ nabywane na potrzeby realizacji Inwestycji
    dotyczącej budowy przydomowych oczyszczalni ścieków na nieruchomościach
    Mieszkańców towary i usługi nie są/nie będą wykorzystywane do czynności
    opodatkowanych podatkiem VAT.

    Zatem nie przysługuje/nie będzie Państwu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty
    podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy realizacji Inwestycji „(...)”.
    Państwa stanowisko jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    W związku z tym, że należna wpłata od niniejszego wniosku wynosi 80,00 zł, kwota 80,00 zł
    jest wpłatą nienależną, zatem stanowi nadpłatę w rozumieniu art. 14f § 2b pkt 3 Ordynacji
    podatkowej i zostanie zwrócona na wskazany przez Państwa rachunek.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
      z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):

        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.