Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP4-3.4012.637.2025.2.APR
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2026-01-02
Teza: Opodatkowanie odpłatnych usług w zakresie odprowadzania
ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych oraz prawo do
odliczenia części podatku VAT naliczonego związanego z
Wydatkami inwestycyjnymi dotyczącymi infrastruktury
kanalizacyjnej przy zastosowaniu wskazanego sposobu
określenia proporcji, określonego w oparciu o Metodę
ilościową.
Słowa kluczowe: gmina
odliczenia-odliczenie częściowe
usługi-usługi w zakresie gospodarki ściekami oraz
wywozu i unieszkodliwiania odpadów, usługi sanitarne i
pokrewne
współczynnik-prewspółczynnik
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II. Zakres
opodatkowania-Rozdział 2. Dostawa towarów i
świadczenie usług -Świadczenie usług
Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX. Odliczenie
i zwrot podatku. Odliczenie częściowe-Rozdział 1.
Odliczenie i zwrot podatku-Odliczenie podatku
naliczonego-Odliczenie podatku naliczonego z tytułu
nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do
1

celów działalności gospodarczej jak i do celów innych niż
działalność gospodarcza (prewspółczynnik)
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-
Rozdział 2-art. 8-ust. 1
[VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-
Rozdział 1-art. 86-ust. 2a

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 października 2025 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej,
    który dotyczy:
        opodatkowania odpłatnych usług w zakresie odprowadzania ścieków na rzecz
        Odbiorców zewnętrznych,
        prawa do odliczenia części podatku VAT naliczonego związanego z Wydatkami
        inwestycyjnymi dotyczącymi infrastruktury kanalizacyjnej przy zastosowaniu
        wskazanego sposobu określenia proporcji, określonego w oparciu o Metodę
        ilościową.
    Uzupełnili go Państwo pismem z 1 grudnia 2025 r. (wpływ 1 grudnia 2025 r.) - w
    odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:
    Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Gmina (...) [dalej: Gmina lub Wnioskodawca] jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem
    podatku od towarów i usług [dalej: VAT].
    W strukturze organizacyjnej Gminy znajdują się jednostki budżetowe [dalej: Jednostki]. W
    świetle ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od
    towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na
    realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii
    Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu
    przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. poz. 1454 ze zm.), z dniem 1 stycznia
    2017 r. doszło do scentralizowania rozliczeń VAT Gminy i Jednostek. W związku z tym, od
    tego dnia Jednostki nie funkcjonują jako odrębni od Gminy podatnicy VAT.
    Gmina jest właścicielem infrastruktury kanalizacyjnej, przy pomocy której Wnioskodawca
    prowadzi działalność polegającą na odprowadzaniu ścieków. Gmina świadczy usługi
    odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz innych podmiotów
    prywatnych i publicznych [dalej łącznie: Odbiorcy zewnętrzni] oraz odbiera ścieki z miejsc,
    w których mieszczą się Jednostki i innych miejsc wykorzystywanych do realizacji zadań
    własnych Gminy [dalej: Odbiorcy wewnętrzni].
    W strukturze organizacyjnej Gminy nie funkcjonuje wyodrębniony zakład budżetowy ani
    jednostka budżetowa, do zadań której należałyby czynności związane z odprowadzaniem
    ścieków. Działalność w zakresie odprowadzania ścieków, Gmina wykonuje samodzielnie,
    poprzez wydzielony referat w ramach Urzędu Gminy.
    W związku z prowadzoną działalnością w zakresie odprowadzania ścieków Gmina w 2025
    r. rozpoczęła realizację i realizuje projekt związany z uporządkowaniem gospodarki wodno-
    ściekowej na terenie Gminy pn. „(...)” [dalej: Inwestycja] w skład, której to Inwestycji
    wchodzi m.in. zadanie:

    (i) „(...)” [dalej: Zadanie 1].
    Zadanie 1 jak i cała Inwestycja jest dofinansowana z środków Krajowego Planu Odbudowy
    dla przedsięwzięć w ramach inwestycji (...) „(...)”.
    W ramach realizacji Zadania 1, Gmina poniesie szereg wydatków, w tym wydatki na
    opracowanie kompletnej dokumentacji projektowej w oparciu o Program Funkcjonalno-
    Użytkowy do SWZ, na roboty budowlane na podstawie projektu budowlanego i
    wykonawczego wykonawcy oraz usługi pełnienia funkcji inspektora nadzoru
    inwestorskiego nad Zadaniem 1 [dalej łącznie: wydatki inwestycyjne ponoszone przez
    Gminę obecnie i w przyszłości w związku z realizacją Zadania 1, jako: Wydatki
    inwestycyjne]. W ramach robót zostanie wykonany odcinek grawitacyjnej kanalizacji
    sanitarnej, przyłącza ciśnieniowe, przyłącza grawitacyjne, montaż studzienek rewizyjnych.
    Wydatki inwestycyjne związane z realizacją Zadania 1 będą każdorazowo dokumentowane
    wystawianymi przez dostawców/wykonawców na Gminę fakturami VAT, na których Gmina
    oznaczona będzie jako nabywca przedmiotowych towarów i usług.
    Za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej Gmina świadczy głównie odpłatne usługi
    odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców Zewnętrznych, na podstawie stosownych
    umów cywilnoprawnych. Jednocześnie, w minimalnym zakresie infrastruktura
    kanalizacyjna wykorzystywana jest przez Gminę również na potrzeby własne, tj. w celu
    odprowadzania ścieków od Odbiorców wewnętrznych.
    Powyżej opisany sposób wykorzystania infrastruktury kanalizacyjnej będzie miał
    zastosowanie również do infrastruktury kanalizacyjnej powstałej w ramach Inwestycji -
    będzie ona bowiem wykorzystywana przez Gminę, od momentu oddania do użytkowania,
    na potrzeby odprowadzania ścieków od Odbiorców zewnętrznych, na podstawie
    stosownych umów cywilnoprawnych zawartych z tymi Odbiorcami zewnętrznymi oraz w
    minimalnym zakresie także na potrzeby własne Gminy tj. w celu odbierania ścieków od
    Odbiorców wewnętrznych (m.in. budynku po byłej szkole i budynku OSP położonego na
    terenie miejscowości A).
    W przypadku Wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną Gmina
    nie potrafi dokonać ich jednoznacznego, bezpośredniego przyporządkowania do
    czynności odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców zewnętrznych, które to czynności
    Gmina traktuje jako opodatkowane VAT lub czynności odbioru ścieków od Odbiorców
    wewnętrznych, które to czynności Gmina traktuje jako pozostające poza zakresem VAT.
    Sposób określania proporcji, o którym mowa w art. 86 ust. 2a Ustawy o VAT [dalej:
    Prewspółczynnik], skalkulowany dla Urzędu Gminy na 2025 r. na bazie Rozporządzenia w
    oparciu o dane z 2024 r., wynosi 4%.
    W tym względzie należy zauważyć, że Prewspółczynnik Urzędu Gminy kalkulowany na
    bazie Rozporządzenia w mianowniku wzoru proporcji zawiera dochody wykonane urzędu
    obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego. W tym zakresie dochody Gminy
    wynikające ze sprawozdania RB-27S na rok 2024, stanowiące podstawę do obliczenia
    dochodów wykonanych urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego w
    rozumieniu Rozporządzenia (a więc dochody które są m.in. podstawą do obliczenia
    Prewspółczynnika Urzędu Gminy metodą wynikającą z Rozporządzenia) obejmują m.in.
    następujące pozycje: podatek od nieruchomości, podatek rolny, podatek od czynności
    cywilnoprawnych, udział w podatku dochodowym od osób fizycznych, część oświatową
    subwencji ogólnej, część wyrównawczą subwencji ogólnej, dotacje celowe na realizację
    zadań zleconych z zakresu administracji rządowej oraz innych zadań zleconych gminie,
    oraz dofinansowanie na budowę/remonty dróg.
    Infrastruktura kanalizacyjna, w tym infrastruktura kanalizacyjna wytworzona w ramach
    Zadania 1, wykorzystywana jest, była i będzie do odprowadzania ścieków. W związku z
    tym, Gmina rozważa odliczenie VAT od Wydatków inwestycyjnych w oparciu o proporcję,
    która ustalana będzie na podstawie liczby metrów sześciennych ścieków, które są

    odprowadzane od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych. Zgodnie z
    założeniami proporcja ta ma być ustalana jako roczna ilość odprowadzonych (odebranych)
    ścieków (mierzona w metrach sześciennych) za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od
    Odbiorców zewnętrznych w łącznej rocznej ilości odprowadzonych (odebranych) ścieków
    za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców
    wewnętrznych [dalej: Metoda ilościowa].
    W ocenie Gminy Metoda ilościowa opiera się na jednoznacznych kryteriach. Gmina
    dysponuje bowiem odpowiednią aparaturą w postaci wodomierzy (liczników),
    spełniających wszystkie wymagania prawne dla tego typu urządzeń, zainstalowanych w
    ramach/na sieci wodno-kanalizacyjnej Gminy, która pozwala ustalić jaka ilość ścieków jest
    i będzie odprowadzana za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od poszczególnych
    Odbiorców zewnętrznych oraz od Odbiorców wewnętrznych.
    W przypadku nielicznych Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych nie
    zamontowano wodomierzy (liczników). W tej części ilość dostarczanej wody oraz
    odprowadzanych ścieków ustalana jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody
    wynikających z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w
    sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody. Rozporządzenie to zostało wydane w
    oparciu o ustawę z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
    odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2023 r. poz. 537) i zgodnie z jego par. 1 ustala ono
    „przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące
    podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku wodomierza głównego”.
    Należy w tym miejscu wyjaśnić, że zgodnie z powszechnie przyjętym podejściem dla
    potrzeb rozliczenia zużycia ścieków przyjmuje się, że zużycie ścieków równe jest zużyciu
    wody, co oznacza, że w budynkach korzystających zarówno z dostaw wody, jak i usług
    odbioru ścieków wskazanie wodomierza (licznika) rejestruje zarówno zużycie wody, jak i
    ścieków. Podobnie w budynkach bez wodomierzy (liczników) - przeciętne normy zużycia
    wody wskazują również zużycie ścieków.
    Przykładowo, w 2024 r. całkowita ilość ścieków odprowadzonych (odebranych) przez
    Gminę od Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych z użyciem infrastruktury
    kanalizacyjnej wyniosła 44 328 metrów sześciennych, w tym ilość ścieków
    odprowadzonych (odebranych) od Odbiorców zewnętrznych wyniosła 41 984 metrów
    sześciennych, a od Odbiorców wewnętrznych 2 344 metrów sześciennych.
    W związku z tym, udział liczby metrów sześciennych odprowadzanych (odebranych)
    ścieków od Odbiorców zewnętrznych z użyciem infrastruktury kanalizacyjnej w całkowitej
    ilości metrów sześciennych odprowadzanych (odebranych) ścieków od Odbiorców
    zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych z użyciem infrastruktury kanalizacyjnej za 2024
    r. wyniósł 95% (94,71% przed zaokrągleniem). Tym samym, Prewspółczynnik skalkulowany
    na bazie Metody ilościowej dla potrzeb działalności Gminy w zakresie odprowadzania
    ścieków na 2025 r., w oparciu o dane za 2024 r., również wynosi 95% (94,71% przed
    zaokrągleniem).
    Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego
    Wydatki inwestycyjne, o których mowa we wniosku o interpretację, są/będą bezpośrednio
    i wyłącznie związane z infrastrukturą kanalizacyjną.
    Poniżej Wnioskodawca wskazuje przesłanki jakimi kierowała się Gmina, uznając że
    wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji (tzw. Prewspółczynnika), czyli Metoda
    ilościowa, jest/będzie najbardziej reprezentatywny - najbardziej odpowiada/będzie
    odpowiadał specyfice wykonywanej przez Wnioskodawcę działalności oraz dokonywanych
    przez niego nabyć:
    a) Metoda ilościowa zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę
      podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części podatku naliczonego (tu: od
      Wydatków inwestycyjnych) proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach

      działalności gospodarczej (tu: działalności w zakresie odprowadzania i oczyszczania
      ścieków) czynności opodatkowane (tu: opodatkowane VAT odprowadzanie ścieków) -
      należy bowiem zauważyć, iż zaprezentowany sposób kalkulacji Prewspółczynnika
      pozwala obniżyć VAT naliczony od Wydatków inwestycyjnych poprzez odniesienie ich
      wykorzystania do opodatkowanego VAT odprowadzania ścieków wykonywanego przez
      Gminę w ramach działalności gospodarczej w zakresie odprowadzania ścieków (w
      oparciu o wskazania liczników, na podstawie których zasadniczo określana jest ilość
      odprowadzonych ścieków, kalkulowane też jest wynagrodzenie Urzędu Gminy należne
      jej od Odbiorców zewnętrznych z tytułu świadczenia na ich rzecz przedmiotowych
      usług odprowadzania ścieków, które to usługi podlegają opodatkowaniu VAT).
    b) Metoda ilościowa obiektywnie (tu: w oparciu o obiektywne dane - wyliczone na
      podstawie liczników oraz wyjątkowo przeciętnych norm zużycia wody) odzwierciedla
      część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą (tu:
      działalność gospodarczą w zakresie odprowadzania ścieków) oraz na cele inne niż
      działalność gospodarcza. Należy bowiem wskazać, że zasadniczo każdy Odbiorca
      zewnętrzny, od którego będą odprowadzane ścieki, posiada/będzie posiadał licznik,
      który wskazuje/będzie wskazywał ilość ścieków odprowadzonych (odebranych) od
      danego Odbiorcy zewnętrznego. Tożsame liczniki są/będą również zamontowane
      zasadniczo u każdego Odbiorcy wewnętrznego. W przypadku natomiast nielicznych
      Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych nie zamontowano wodomierzy
      (liczników). W tej części ilość dostarczanej wody oraz odprowadzanych ścieków
      ustalana jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody wynikających z
      Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w sprawie określenia
      przeciętnych norm zużycia wody. Rozporządzenie to zostało wydane w oparciu o
      ustawę z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
      odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2023 r. poz. 537) i zgodnie z jego par. 1 ustala ono
      „przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące
      podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku wodomierza głównego”. Tym
      samym, rozpatrywany przez Gminę Prewspółczynnik, kalkulowany w oparciu o Metodę
      ilościową, najpełniej odzwierciedla, na bazie obiektywnych danych, tj. danych z
      liczników, przeciętnych norm zużycia wody, część Wydatków inwestycyjnych, którą
      proporcjonalnie należy przypisać na działalność gospodarczą w zakresie
      odprowadzania ścieków oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    c) Należy zauważyć, że Metoda ilościowa eliminuje niezgodne z zasadą neutralności
      skutki kalkulacji Prewspółczynnika według Rozporządzenia i zastosowania tak
      wyliczonego Prewspółczynnika, a mianowicie nie różnicuje prawa do odliczenia VAT od
      Wydatków inwestycyjnych w zależności od formy organizacyjnej, w której prowadzona
      jest gospodarka wodno-ściekowa, tj. w zależności od tego, czy odprowadzaniem
      ścieków zajmuje się bezpośrednio Urząd Gminy, jednostka budżetowa Gminy czy
      zakład budżetowy - sposób kalkulacji Prewspółczynnika w myśl Rozporządzenia jest
      bowiem inny dla każdej z tych jednostek i tym samym inny jest zakres prawa do
      odliczenia VAT - mimo że w każdym przypadku sposób wykorzystania wybudowanej
      infrastruktury ściekowej i Wydatków inwestycyjnych do opodatkowanej VAT
      działalności gospodarczej jest taki sam.
    W konsekwencji, w ocenie Wnioskodawcy sposób obliczenia proporcji (tzw.
    Prewspółczynnika) według Metody ilościowej zapewnia obniżenie kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku
    naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
    gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków
    przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność
    gospodarcza.
    Zdaniem Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji (tj. według Metody
    ilościowej), który oparty jest na ilości odebranych ścieków, zapewnia/będzie zapewniał

    dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w
    odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane.
    Zdaniem Gminy, wskazany we wniosku sposób obliczenia proporcji (tj. według Metody
    ilościowej) obiektywnie odzwierciedla/będzie odzwierciedlał część wydatków przypadającą
    odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
    wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy
    z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.
    Poniżej Wnioskodawca wskazuje przesłanki potwierdzające ocenę Wnioskodawcy, że
    sposób określenia proporcji wynikający z rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17
    grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystywania nabywanych
    towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników
    (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), [dalej: Rozporządzenie] jest/będzie mniej reprezentatywny
    od zaproponowanego (tj. według Metody ilościowej) we wniosku:
    a) Sposób kalkulacji Prewspółczynnika według wzoru właściwego dla Urzędu Gminy
      przewidzianego w Rozporządzeniu opiera się bowiem na określonych założeniach,
      które w ocenie Gminy nie mają odzwierciedlenia w omawianych okolicznościach. W
      szczególności rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu
      kategorii dochodu wykonanego (Rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie
      wzorów w odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu gminy,
      jednostki budżetowej i zakładu budżetowego, bez podziału na poszczególne rodzaje
      działalności) opiera się na założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze
      działalności podejmowanej przez jednostkę samorządu terytorialnego (tu: Gminę).
      Taki wniosek wynika już z samego uzasadnienia do nowelizacji Ustawy o VAT
      wprowadzającej przepisy w zakresie kalkulacji Prewspółczynnika. Uznaje się tam
      bowiem, że propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu rozliczenia dla kategorii
      podmiotów wskazanych w Rozporządzeniu, w tym jednostek samorządu
      terytorialnego, była usprawiedliwiana cechami relewantnymi jednostek samorządu
      terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują działania pozostające poza systemem
      VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie podejmują działania opodatkowane VAT.
      Tymczasem w przypadku działalności Gminy w zakresie odprowadzania ścieków
      mamy do czynienia z sytuacją zasadniczo odmienną. Specyfika tego rodzaju
      działalności przejawia się w odwrotnej proporcji czynności opodatkowanych w
      stosunku do niepodlegających VAT. Działalność w zakresie odprowadzania ścieków
      jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania podejmowane
      w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. Powyżej opisaną
      specyfikę działalności w zakresie odprowadzania ścieków odzwierciedla wskazana we
      Wniosku wysokość Prewspółczynnika skalkulowanego na bazie Metody ilościowej w
      oparciu o dane za 2024 r., który wyniósł 95 % (94,71 % przed zaokrągleniem).
      Natomiast Prewspółczynnik Urzędu Gminy, skalkulowany na bazie Rozporządzenia - w
      oparciu o dane z 2024 r, wynosi 4 % co odzwierciedla założenie o zasadniczo
      „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez Gminę.
    b) Sposób kalkulacji Prewspółczynnika wskazany w Rozporządzeniu nie odpowiada
      najbardziej specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie
      odprowadzania ścieków i dokonywanych przez nią nabyć w tym zakresie również
      dlatego, iż przyjęty w Rozporządzeniu wzór - zmierzający do porównania proporcji
      obrotu z działalności gospodarczej do obrotu całkowitego utożsamianego z
      wysokością dochodu wykonanych - zakłada, że wszelkie dotacje (czy inne źródła
      finansowania) pozostają wyłącznie w związku z działalnością nieopodatkowaną urzędu
      gminy. Wartość dofinansowania (występującego tu w różnych postaciach) powiększa
      bowiem obrót całkowity, co w konsekwencji powoduje konieczność jego
      uwzględnienia w mianowniku ustalonego wzoru i obniżenie wysokości
      Prewspółczynnika (a zatem ograniczenie zakresu dopuszczalnych odliczeń podatku

      naliczonego).Taki sposób traktowania dotacji (lub innych źródeł finansowania), tj.
      traktowanie ich jako związanych z wyłącznie działalnością niepodatkowaną, nie
      odzwierciedla specyfiki działalności Gminy w zakresie odprowadzania ścieków, która w
      przeważającej mierze jest działalnością gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu i
      opodatkowaną VAT, a działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają
      tu znaczenie marginalne. Mamy tu zatem do czynienia z sytuacją zgoła odmienną od
      ww. założeń prawodawcy, który na taką właśnie okoliczność przewidział art. 86 ust. 2h
      Ustawy o VAT.
    c) Ponadto wskazać należy, że Urząd Gminy otrzymuje dochody także z działalności o
      zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli działalność polegająca na odbiorze
      ścieków. W sytuacji gdy wśród dochodów Urzędu Gminy pojawiają się dochody z
      innych tytułów (z tytułu innej, niezwiązanej z gospodarką ściekową działalności
      przewidzianej w statucie), włączanie ich w kalkulację proporcji czyni ją
      niereprezentatywną w odniesieniu do wydatków na infrastrukturę kanalizacyjną - tak
      skalkulowany Prewspółczynnik nie uwzględnia specyfiki nabyć związanych z
      działalnością, jaką jest odbiór ścieków.
    d) Sposób określenia Prewspółczynnika zgodnie z Rozporządzeniem powoduje również
      niezgodne z zasadą neutralności skutki na gruncie VAT w zakresie prawa do
      odliczenia, ponieważ różnicuje zakres prawa do odliczenia VAT od wydatków
      kanalizacyjnych w zależności od formy organizacyjnej, w której prowadzano jest
      gospodarka wodno-ściekowa tj. w zależności od tego, czy odprowadzaniem ścieków
      zajmuje się bezpośrednio Urząd Gminy, jednostka budżetowa Gminy czy zakład
      budżetowy - sposób kalkulacji Prewspółczynnika w myśl Rozporządzenia jest bowiem
      inny dla każdej z tych jednostek i tym samym inny jest zakres prawa do odliczenia VAT
      - mimo że w każdym przypadku sposób wykorzystania wybudowanej infrastruktury
      ściekowej i wydatków kanalizacyjnych do opodatkowanej VAT działalności
      gospodarczej jest taki sam.
    Pytania
    1. Czy w przedstawionych okolicznościach odpłatne odprowadzanie ścieków przez Gminę
      od Odbiorców zewnętrznych stanowi/będzie stanowić działalność gospodarczą oraz
      czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze zwolnienia z VAT?
    2. Czy w przedstawionych okolicznościach Gmina jest i będzie uprawniona do odliczenia
      VAT od Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu Prewspółczynnika określonego w
      oparciu o Metodę ilościową?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Ad 1.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach odpłatne odprowadzanie
    ścieków przez Gminę od Odbiorców zewnętrznych stanowi/będzie stanowić działalność
    gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT, niekorzystające ze
    zwolnienia z VAT.
    Ad 2.
    Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionych okolicznościach Gmina jest i będzie
    uprawniona do odliczenia VAT od Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu
    Prewspółczynnika określonego w oparciu o Metodę ilościową.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Ad 1.
    Stosownie do art. 5 ust. 1 pkt 1 Ustawy o VAT opodatkowaniu podatkiem od towarów i
    usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium
    kraju.

    Zgodnie z art. 7 ust. 1 Ustawy o VAT przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1
    pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.
    Z kolei w świetle art. 8 ust. 1 Ustawy o VAT przez świadczenie usług, o którym mowa w art.
    5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub
    jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy
    towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
        przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę,
        w jakiej dokonano czynności prawnej;
        zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania
        czynności lub sytuacji;
        świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu
        działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
    Art. 8 ust. 2a Ustawy o VAT stanowi, iż w przypadku, gdy podatnik, działając we własnym
    imieniu, ale na rzecz osoby trzeciej, bierze udział w świadczeniu usług, przyjmuje się, że
    ten podatnik sam otrzymał i wyświadczył te usługi.
    Podatnikami według art. 15 ust. 1 Ustawy o VAT są osoby prawne, jednostki organizacyjne
    niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność
    gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Jednocześnie nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów
    obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi
    przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności
    wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych (art. 15 ust. 6 Ustawy o
    VAT).
    Z powyższych unormowań Ustawy o VAT wynika zatem, że by dane świadczenie mogło
    zostać uznane za usługę w rozumieniu Ustawy o VAT, niezbędnym jest, aby:
        świadczenie to nie stanowiło dostawy towarów;
        pomiędzy świadczącym a odbiorcą istniał stosunek zobowiązaniowy, tj. aby
        świadczący zobowiązał się do określonego zachowania a odbiorca do zapłaty
        wynagrodzenia;
        istniał bezpośredni beneficjent (konsument) świadczenia, tj. podmiot który uzyskuje
        zindywidualizowaną korzyść ze świadczenia;
        istniał związek pomiędzy otrzymanym wynagrodzeniem a spełnionym
        świadczeniem, tj. aby wynagrodzenie to było należne w zamian za wskazane
        świadczenie;
        w przypadku organów władzy publicznej - świadczenie było wykonywane w reżimie
        cywilnoprawnym, tj. aby organ ten nie działał w charakterze władzy publicznej.
    W świetle powyższego, w ocenie Gminy wszelkie przesłanki zostaną spełnione, aby
    twierdzić, że w przedstawionych okolicznościach odpłatne odprowadzanie ścieków za
    pomocą infrastruktury kanalizacyjnej przez Gminę od Odbiorców zewnętrznych stanowi i
    będzie stanowić działalność gospodarczą oraz odpłatne świadczenie usług po stronie
    Gminy podlegające opodatkowaniu VAT. W szczególności odprowadzanie ścieków przez
    Gminę odbywa i będzie odbywać się na podstawie umów cywilnoprawnych zawartych z

    Odbiorcami zewnętrznymi, na podstawie których to umów Gmina w zamian za
    odprowadzanie ścieków będzie otrzymywać od Odbiorców zewnętrznych odpowiednie
    wynagrodzenie.
    Jednocześnie, zdaniem Wnioskodawcy w analizowanym przypadku do odpłatnego
    odprowadzania ścieków za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej przez Gminę od
    Odbiorców zewnętrznych nie będzie można zastosować zwolnienia z VAT, ponieważ ani
    Ustawa o VAT ani przepisy wydane na podstawie tej ustawy nie przewidują zwolnienia z
    VAT w tym względzie.
    Prawidłowość powyższej konkluzji, w przypadku zbliżonym do przypadku Gminy,
    potwierdza m.in. interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej
    [dalej: DKIS] z 13 grudnia 2024 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.700.2024.2.KFK, interpretacja
    DKIS z 20 maja 2024 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.219.2024.1.MC, interpretacja DKIS z 22
    sierpnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.382.2023.1.AG oraz interpretacja DKIS z dnia 15
    maja 2023 r., sygn. 0111-KDIB3-2.4012.173.2023.1.AR, w której Organ rozstrzygnął, że
    „Mając zatem na względzie przywołane przepisy prawa oraz opis sprawy należy stwierdzić,
    że wykonywanie przez Państwa odpłatnych usług w zakresie odprowadzania ścieków od
    Odbiorców zewnętrznych będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług według
    właściwej dla nich stawki. Tym samym oznacza to, że ww. usługi nie będą korzystały ze
    zwolnienia od podatku VAT”.
    Ad 2.
    (i) Stan prawny
    W myśl art. 86 ust. 2a Ustawy o VAT w przypadku nabycia towarów i usług
    wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności
    gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów
    osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których
    mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych
    towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę
    podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia
    zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
    gospodarczej, zwanym dalej ,,sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b Ustawy o VAT, sposób określenia Prewspółczynnika
    najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i
    dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
        naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
        proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
        czynności opodatkowane oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
        działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem
        celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz
        celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym mowa w tym
        przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie
        jest możliwe.
    Zgodnie z ust. 2c analizowanego artykułu, przy wyborze sposobu określenia
    Prewspółczynnika można wykorzystać w szczególności następujące dane:

        średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością
        gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach
        działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
        działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
        przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
        działalnością;
        roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
        działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
        działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
        charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
        działalności innej niż gospodarcza;
        średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
        ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i
        poza tą działalnością.
    W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a,
    przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy (art. 86 ust. 2d Ustawy o VAT).
    Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę
    do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 Ustawy o VAT stosuje się
    odpowiednio (art. 86 ust. 2g Ustawy o VAT).
    Zgodnie z art. 86 ust. 2h Ustawy o VAT, w przypadku gdy podatnik, dla którego sposób
    określenia Prewspółczynnika wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że
    wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia
    Prewspółczynnika nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej
    reprezentatywny sposób określenia Prewspółczynnika. Na podstawie powyższej delegacji,
    zostało wydane Rozporządzenie.
    Rozporządzenie określa w przypadku niektórych podatników sposób określania
    Prewspółczynnika uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazuje dane, na
    podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem
    Prewspółczynnika (§ 1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia).
    (ii) Analiza Wnioskodawcy
    A. Niereprezentatywność Prewspółczynnika kalkulowanego zgodnie z przepisami
      Rozporządzenia w przypadku Wydatków inwestycyjnych
    Na bazie powyższych uregulowań Gmina może zastosować inny sposób określenia
    Prewspółczynnika niż ten określony na bazie Rozporządzenia (czyli niż Prewspółczynnik
    obliczony dla Urzędu Gminy w oparciu o wzór wskazany w Rozporządzeniu), jeżeli ten inny
    sposób będzie bardziej reprezentatywny, tj. będzie bardziej odpowiadać specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności - tu w zakresie odprowadzania ścieków oraz
    dokonywanych przez nią Wydatków inwestycyjnych.
    W ocenie Gminy sposób kalkulacji Prewspółczynnika, który został zawarty w
    Rozporządzeniu, nie może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie odprowadzania ścieków i
    dokonywanych przez Wnioskodawcę nabyć w tym zakresie.

    Sposób kalkulacji Prewspółczynnika według wzoru właściwego dla Urzędu Gminy opiera
    się bowiem na określonych założeniach, które w ocenie Gminy nie mają odzwierciedlenia
    w omawianych okolicznościach. W szczególności rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu
    globalnym przy uwzględnieniu kategorii dochodu wykonanego (Rozporządzenie przyjmuje
    jedynie zróżnicowanie wzorów w odniesieniu do poszczególnych jednostek
    organizacyjnych - urzędu, jednostki budżetowej i zakładu budżetowego, bez podziału na
    poszczególne rodzaje działalności) opiera się na założeniu o zasadniczo
    „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez jednostkę samorządu
    terytorialnego (tu: Gminę).
    Taki wniosek wynika już z samego uzasadnienia do nowelizacji Ustawy o VAT
    wprowadzającej przepisy w zakresie kalkulacji Prewspółczynnika. Uznaje się tam bowiem,
    że propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu rozliczenia dla kategorii podmiotów
    wskazanych w Rozporządzeniu, w tym jednostek samorządu terytorialnego, była
    usprawiedliwiana cechami relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z
    natury rzeczy wykonują działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym
    minimalnym tylko zakresie podejmują działania opodatkowane VAT.
    Tymczasem w przypadku działalności Gminy w zakresie odprowadzania ścieków mamy do
    czynienia z sytuacją zasadniczo odmienną. Specyfika tego rodzaju działalności przejawia
    się w odwrotnej proporcji czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających
    VAT. Działalność w zakresie odprowadzania ścieków jest bowiem w głównej mierze
    działalnością gospodarczą, zaś działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach
    mają tu znaczenie marginalne. Powyżej opisaną specyfikę działalności w zakresie
    odprowadzania ścieków odzwierciedla wskazana we Wniosku wysokość Prewspółczynnika
    skalkulowanego na bazie Metody ilościowej w oparciu o dane za 2024 r., który wyniósł
    95% (94,71% przed zaokrągleniem). Natomiast Prewspółczynnik Urzędu Gminy,
    skalkulowany na bazie Rozporządzenia - w oparciu o dane z 2024 r, wynosi 4% co
    odzwierciedla założenie o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności
    podejmowanej przez Gminę.
    Sposób kalkulacji Prewspółczynnika wskazany w Rozporządzeniu nie odpowiada
    najbardziej specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie odprowadzania
    ścieków i dokonywanych przez nią nabyć w tym zakresie również dlatego, iż przyjęty w
    Rozporządzeniu wzór - zmierzający do porównania proporcji obrotu z działalności
    gospodarczej do obrotu całkowitego utożsamianego z wysokością dochodu wykonanych -
    zakłada, że wszelkie dotacje (czy inne źródła finansowania) pozostają wyłącznie w związku
    z działalnością nieopodatkowaną urzędu gminy. Wartość dofinansowania (występującego
    tu w różnych postaciach) powiększa bowiem obrót całkowity, co w konsekwencji
    powoduje konieczność jego uwzględnienia w mianowniku ustalonego wzoru i obniżenie
    wysokości Prewspółczynnika (a zatem ograniczenie zakresu dopuszczalnych odliczeń
    podatku naliczonego).
    Taki sposób traktowania dotacji (lub innych źródeł finansowania), tj. traktowanie ich jako
    związanych z wyłącznie działalnością niepodatkowaną, nie odzwierciedla specyfiki
    działalności Gminy w zakresie odprowadzania ścieków, która w przeważającej mierze jest
    działalnością gospodarczą, podlegającą opodatkowaniu i opodatkowaną VAT, a działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne. Mamy tu
    zatem do czynienia z sytuacją zgoła odmienną od ww. założeń prawodawcy, który na taką
    właśnie okoliczność przewidział art. 86 ust. 2h Ustawy o VAT.
    Ponadto wskazać należy, że Urząd Gminy otrzymuje dochody także z działalności o
    zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli działalność polegająca na odbiorze
    ścieków. W sytuacji gdy wśród dochodów Urzędu Gminy pojawiają się dochody z innych
    tytułów (z tytułu innej, niezwiązanej z gospodarką ściekową działalności przewidzianej w
    statucie), włączanie ich w kalkulację proporcji czyni ją niereprezentatywną w odniesieniu
    do wydatków na infrastrukturę kanalizacyjną - tak skalkulowany Prewspółczynnik nie
    uwzględnia specyfiki nabyć związanych z działalnością, jaką jest odbiór ścieków.

    Podsumowując, w opinii Wnioskodawcy, sposób określenia Prewspółczynnika wskazany w
    Rozporządzeniu nie może zostać uznany za reprezentatywny, tj. za najbardziej
    odpowiadający specyfice wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie
    odprowadzania ścieków i dokonywanych przez nią Wydatków inwestycyjnych.
    B. Reprezentatywność Prewspółczynnika skalkulowanego Metodą ilościową w przypadku
      Wydatków inwestycyjnych
    W świetle uwag zawartych w pkt. A powyżej, w ocenie Wnioskodawcy za bardziej
    reprezentatywną metodę kalkulacji Prewspółczynnika, w celu odliczenia VAT od Wydatków
    inwestycyjnych, należy uznać Metodę ilościową.
    Po pierwsze, Metoda ilościowa zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o
    kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części podatku naliczonego (tu: od
    Wydatków inwestycyjnych) proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach
    działalności gospodarczej (tu: działalności w zakresie odprowadzania i oczyszczania
    ścieków) czynności opodatkowane (tu: opodatkowane VAT odprowadzanie ścieków) -
    należy bowiem zauważyć, iż zaprezentowany sposób kalkulacji Prewspółczynnika pozwala
    obniżyć VAT naliczony od Wydatków inwestycyjnych poprzez odniesienie ich
    wykorzystania do opodatkowanego VAT odprowadzania ścieków wykonywanego przez
    Gminę w ramach działalności gospodarczej w zakresie odprowadzania ścieków (w oparciu
    o wskazania liczników, na podstawie których określana jest ilość odprowadzonych
    ścieków, kalkulowane też jest wynagrodzenie Urzędu Gminy należne jej od Odbiorców
    zewnętrznych z tytułu świadczenia na ich rzecz przedmiotowych usług odprowadzania
    ścieków, które to usługi podlegają opodatkowaniu VAT).
    Po drugie, Metoda ilościowa obiektywnie (tu: w oparciu o obiektywne dane - wyliczone na
    podstawie liczników oraz wyjątkowo przeciętnych norm zużycia wody) odzwierciedla część
    wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą (tu: działalność
    gospodarczą w zakresie odprowadzania ścieków) oraz na cele inne niż działalność
    gospodarcza. Należy bowiem wskazać, że zasadniczo każdy Odbiorca zewnętrzny, od
    którego będą odprowadzane ścieki, posiada/będzie posiadał licznik, który wskazuje
    /będzie wskazywał ilość ścieków odprowadzonych (odebranych) od danego Odbiorcy
    zewnętrznego. Tożsame liczniki są/będą również zamontowane u zasadniczo każdego
    Odbiorcy wewnętrznego.
    W przypadku natomiast nielicznych Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych
    nie zamontowano wodomierzy (liczników). W tej części ilość dostarczanej wody oraz
    odprowadzanych ścieków ustalana jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody
    wynikających z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w
    sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody. Rozporządzenie to zostało wydane w
    oparciu o ustawę z dnia 7 czerwca 2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym
    odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2023 r. poz. 537) i zgodnie z jego par. 1 ustala ono
    „przeciętne normy zużycia wody dla poszczególnych odbiorców usług, stanowiące
    podstawę ustalania ilości pobranej wody w razie braku wodomierza głównego”.
    Tym samym, rozpatrywany przez Gminę Prewspółczynnik, kalkulowany w oparciu o
    Metodę ilościową, najpełniej odzwierciedla, na bazie obiektywnych danych, tj. danych z
    liczników, przeciętnych norm zużycia wody, część Wydatków inwestycyjnych, którą
    proporcjonalnie należy przypisać na działalność gospodarczą w zakresie odprowadzania
    ścieków oraz na cele inne niż działalność gospodarcza. W rezultacie najpełniej realizuje też
    dyspozycję art. 86 ust. 1 „w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15,
    przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
    (...)”, który to przepis wyznacza ramy stosowania art. 86 ust. 2a i nast. i który przy wykładni
    tych przepisów żadną miarą nie może być pomijany.
    Po trzecie, należy zauważyć, że Metoda ilościowa eliminuje niezgodne z zasadą
    neutralności skutki kalkulacji Prewspółczynnika według Rozporządzenia i zastosowania tak

    wyliczonego Prewspółczynnika, a mianowicie nie różnicuje prawa do odliczenia VAT od
    Wydatków inwestycyjnych w zależności od formy organizacyjnej, w której prowadzona jest
    gospodarka wodno-ściekowa, tj. w zależności od tego, czy odprowadzaniem ścieków
    zajmuje się bezpośrednio Urząd Gminy, jednostka budżetowa Gminy czy zakład
    budżetowy - sposób kalkulacji Prewspółczynnika w myśl Rozporządzenia jest bowiem inny
    dla każdej z tych jednostek i tym samym inny jest zakres prawa do odliczenia VAT - mimo
    że w każdym przypadku sposób wykorzystania wybudowanej infrastruktury ściekowej do
    opodatkowanej VAT działalności gospodarczej jest taki sam.
    W rezultacie, uwzględniając powyższą argumentację, należy stwierdzić, że
    Prewspółczynnik kalkulowany Metodą ilościową najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej przez Gminę działalności w zakresie odprowadzania ścieków i
    dokonywanych przez Gminę Wydatków inwestycyjnych, ponieważ spełnia warunki
    przewidziane w art. 86 ust. 2b Ustawy o VAT.
    W konsekwencji w ocenie Wnioskodawcy za reprezentatywną metodę kalkulacji
    Prewspółczynnika, w celu odliczenia VAT od Wydatków inwestycyjnych, należy uznać
    Metodę ilościową.
    C. Interpretacje indywidualne i orzecznictwo sądów administracyjnych
    Prawidłowość stanowiska Gminy w bardzo zbliżonych sytuacjach do przypadku
    Wnioskodawcy potwierdzają interpretacje wydawane przez DKIS, w tym interpretacja DKIS
    z 13 grudnia 2024 r. sygn. 0112-KDIL3.4012.700.2024.2.KFK, z 20 maja 2024 r. sygn. 0112-
    KDIL3.4012.219.2024.1.MC, DKIS z 22 sierpnia 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.581.2023.1.JSZ, oraz interpretacja DKIS z 7 sierpnia 2023 r. sygn. 0113-KDIPT1-
    2.4012.427.2023.1.AM. Przykładowo w interpretacji z 21 lipca 2020 r., sygn. 0113-KDIPT1-
    1.4012.329.2020.2.AKA DKIS uznał, że „Zatem mając na uwadze przedstawiony opis
    sprawy należy stwierdzić, że w związku z wykorzystaniem przez Gminę infrastruktury
    kanalizacyjnej do działalności gospodarczej oraz działalności innej niż gospodarcza, Gmina
    w celu obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie
    wydatków inwestycyjnych oraz bieżących objętych wnioskiem, może zastosować
    prewspółczynnik metrażowy kalkulowany na bazie wzoru uwzględniającego udział
                  3odebranych ścieków w m od podmiotów spoza struktury organizacyjnej Gminy, tj.
                                                    3podmiotów zewnętrznych (działalność gospodarcza, czynności opodatkowane) - ilość m
                                                    3ścieków odebranych od podmiotów zewnętrznych w całości odebranych ścieków w m
        3(ilość w m ścieków odebranych od podmiotów zewnętrznych oraz od podmiotów
    wewnętrznych czynności niepodlegające VAT) w danym roku kalendarzowym”. Tożsame
    stanowisko DKIS przedstawił m.in. w interpretacji indywidualnej z 15 stycznia 2021 r. sygn.
    0113-KDIPT1-3.4012.861.2020.1.MWJ, interpretacji indywidualnej z 16 września 2020 r.
    sygn. 0111-KDIB3-2.4012.452.2020.2.MGO, z 10 lipca 2020 r., sygn. 0111-KDIB3-
    2.4012.360.2012.2.MD oraz z interpretacji indywidualnej z 5 czerwca 2020 r., sygn. 0112-
    KDIL1-2.4012.80.2020.2.NF oraz w interpretacji indywidualnej z 14 maja 2020 r., sygn.
    0111-KDIB3-2.4012.199.2019.2.AZ.
    Ponadto, należy zauważyć, że prawidłowość podejścia Wnioskodawcy w podobnych
    sytuacjach do przypadku Gminy potwierdzają liczne orzeczenia Naczelnego Sądu
    Administracyjnego [dalej: NSA], jak i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych. Tytułem
    przykładu:
        w wyroku z 15 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1293/19 NSA wskazał, że „cechy
        konstrukcyjne systemu VAT uzasadniają więc wykładnię ww. przepisów
        dopuszczającą możliwość określenia proporcji odliczenia w odniesieniu do
        konkretnego rodzaju działalności wykonywanej przez Gminę. Podejście takie
        uwzględnia złożoną strukturę działań realizowanych przez jednostkę samorządu

        terytorialnego i urzeczywistnia uprawnienie podatnika do wyboru metody
        najbardziej reprezentatywnej, pozwalając na poszukiwanie klucza odpowiadającego
        specyfice realizowanej działalności i dokonywanych nabyć, a w rezultacie na
        odliczenie podatku w proporcji możliwie najbardziej odpowiadającej związkowi
        zakupów z działalnością opodatkowaną (...). Podkreślić należy, iż Gmina wskazuje
        dlaczego proponowana przez nią metoda jest bardziej reprezentatywna.
        Prewspółczynnik obliczony przez Gminę opiera się na jednoznacznych i jasnych
        kryteriach obrazujących specyfikę działalności wodno-kanalizacyjnej i, co kluczowe
        z punkty widzenia wymogów ustawowych, pozwala na obiektywne ustalenie
        struktury sprzedaży tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i
        nieopodatkowanymi w tym”;
        w wyroku z 28 stycznia 2020 r., sygn. akt I FSK 1114/19, NSA w odniesieniu do
        prawidłowości wyboru Prewspółczynnika obliczonego zgodnie z Metodą ilościową
        uznał, że „proponowana przez Gminę metoda uwzględnia specyfikę działalności, o
        której mowa w art. 86 ust. 2b ustawy o podatku od towarów i usług. Z
        zaproponowanego przez Gminę klucza wynika bowiem, że Gminie będzie
        przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT z tytułu wydatków związanych z
        Infrastrukturą w oparciu o sposób określenia proporcji za pomocą rzeczywistego
        prewspółczynnika opartego na kryterium ilości wody dostarczonej do odbiorców
        zewnętrznych oraz ścieków odprowadzonych do ogółu wszystkich transakcji/zużyć
        (tj. zarówno transakcji zewnętrznych podlegających VAT i potrzeb własnych
        niepodlegających VAT)”;
        podobne wnioski zaprezentował NSA w wyroku z 22 stycznia 2020 r., sygn. akt I SA
        /Łd 688/19 podkreślając, że „o ile prewspółczynnik proponowany w rozporządzeniu
        odpowiada charakterowi określonych obszarów działalności gminy, to nie
        uwzględnia specyfiki polegającej na odprowadzaniu ścieków. Tymczasem, ze
        względu na specyfikę działalności wodnokanalizacyjnej mamy do czynienia z
        sytuacją zasadniczo odmienną od powyżej zakładanej. Specyfika tego rodzaju
        działalności przejawia się w odwrotnej proporcji czynności opodatkowanych w
        stosunku do niepodlegających opodatkowaniu. Dostarczenie wody i
        odprowadzanie ścieków jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą,
        zaś działania podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie
        marginalne. Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi
        na relację czynności opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być
        przypisane wyłącznie do działań niepodlegających opodatkowaniu. Nie można
        dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z działalnością gospodarczą,
        gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę działalności gminy (zob. A.
        Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT - System Informacji Prawnej LEX).
        Nie można racjonalnie zakładać, że korzystanie z dotacji (np. na pokrycie wydatków
        inwestycyjnych w zakresie sieci wodno-kanalizacyjnej) będzie służyło jedynie
        realizacji czynności nieopodatkowanych. Z tego względu ujęcie tego rodzaju
        dofinansowania po stronie rocznych całkowitych obrotów z działalności wodno-

        kanalizacyjnej prowadziłoby do uzyskania wyniku odbiegającego od faktycznych
        proporcji między działaniami podlegającymi i niepodlegającymi opodatkowaniu w
        zakresie działalności polegającej na odprowadzaniu ścieków, zakłócając tym samym
        neutralność podatku od towarów i usług. W rezultacie o ile prewspółczynnik
        proponowany w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów
        działalności gminy, to nie uwzględnia specyfiki polegającej na odprowadzaniu
        ścieków (...). Przyjęty w rozporządzeniu sposób kalkulacji prewspółczynnika
        powoduje, iż w zależności od tego czy przedmiotowa infrastruktura znajdowałaby
        się w urzędzie obsługującym jednostkę samorządu terytorialnego, jednostce
        budżetowej bądź zakładzie budżetowym, to prawo do odliczenia podatku
        naliczonego od wydatków związanych z przedmiotową infrastrukturą przy
        zastosowaniu prewspółczynnika właściwego dla jednostki/zakładu kształtowałoby
        się na innym poziomie, mimo że obiektywny zakres wykorzystania infrastruktury
        nie uległby żadnej zmianie. W konsekwencji, zakres prawa do odliczenia zgodnie z
        rozporządzeniem byłby uzależniony od formy organizacyjno-prawnej jednostki
        organizacyjnej wykorzystującej infrastrukturę, a nie od obiektywnych kryteriów. W
        przypadku proporcji zaproponowanej przez gminę, niezależnie od tego, jaka
        jednostka będzie wykorzystywała infrastrukturę zakres prawa do odliczenia będzie
        identyczny”.
    Reasumując, uwzględniając powyżej dokonaną analizę, zdaniem Wnioskodawcy w
    przedstawionych okolicznościach Gmina jest i będzie uprawniona do odliczenia VAT od
    Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu Prewspółczynnika określonego w oparciu o
    Metodę ilościową.
    Mając na uwadze przedstawione wyżej argumenty, Wnioskodawca wnosi jak na wstępie.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady opodatkowania podatkiem od towarów i usług definiuje ustawa z dnia 11 marca
    2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwana dalej
    „ustawą”.
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy:
      Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa
      towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
    W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:
      Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
      przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    Natomiast, z art. 8 ust. 1 ustawy wynika, że:
      Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde
      świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej
      niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu
      art. 7 (...).
    Z tak szeroko sformułowanej definicji wynika, że przez świadczenie usług należy przede
    wszystkim rozumieć określone zachowanie podatnika na rzecz odrębnego podmiotu,

    które zasadniczo wynika z dwustronnego stosunku zobowiązaniowego. Stronami tego
    stosunku są:
        odbiorca (nabywca) usługi, oraz
        podmiot świadczący usługę.
    Świadczenie jest odpłatne, gdy istnieje stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a
    odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi wypłacane jest wynagrodzenie. Musi istnieć
    bezpośredni związek pomiędzy świadczoną usługą i przekazanym za nią wynagrodzeniem.
    Oznacza to, że ze stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa,
    musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę.
    Przepisy dotyczące funkcjonowania podatku VAT w krajach członkowskich Unii
    Europejskiej podlegają harmonizacji na zasadach określonych Dyrektywą Rady 2006/112
    /WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości
    dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 str. 1 ze zm.), zwaną dalej Dyrektywą 2006/112/WE.
    Uszczegółowieniem zasad obowiązywania i funkcjonowania podatku VAT określonych w
    Dyrektywie 2006/112/WE są wyroki Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE).
    W przytoczonych przepisach została zrealizowana zasada powszechności opodatkowania
    wyrażona w art. 1 Dyrektywy 2006/112/WE. Definicja świadczenia usług stanowi
    dopełnienie definicji dostawy towarów. To pozwala stwierdzić, że opodatkowaniu
    podatkiem VAT podlegają wszystkie czynności odpłatnego obrotu profesjonalnego.
    Aby czynność była opodatkowana podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana
    przez podatnika.
    Na mocy art. 15 ust. 1 ustawy:
      Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości
      prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o
      której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
    Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy:
      Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców
      lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz
      rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność
      gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu
      towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów
      zarobkowych.
    Konieczność implementacji przepisów prawa wspólnotowego do prawa krajowego
    wymusiła na ustawodawcy odrębne określenie statusu organów władzy publicznej.
    Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy:
      Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących
      te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa,
      dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych
      na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
    Oznacza to, że organ władzy publicznej będzie uznany za podatnika podatku od towarów i
    usług w dwóch przypadkach, tj. gdy wykonuje czynności inne niż te, które mieszczą się w
    ramach jego zadań oraz, gdy wykonuje czynności mieszczące się w ramach jego zadań, ale
    czyni to na podstawie umów cywilnoprawnych.
    Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do wniosku, że wyłączenie organów
    władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od

    towarów i usług ma charakter wyłącznie podmiotowo przedmiotowy. W celu skorzystania
    przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku konieczne jest spełnienie dwóch
    kumulatywnych warunków:
        czynności - co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT - muszą być wykonane
        przez ściśle określone podmioty,
        ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te
        podmioty władztwa publicznego.
    W związku z powyższym należy podkreślić, że tylko spełnienie ww. warunków łącznie daje
    możliwość legalnego wyłączenia z kategorii podatników podatku od towarów i usług na
    mocy art. 15 ust. 6 ustawy.
    Kryterium podziału stanowi charakter wykonywanych czynności: czynności o charakterze
    publicznoprawnym wyłączają te podmioty z kategorii podatników, natomiast czynności o
    charakterze cywilnoprawnym skutkują uznaniem tych podmiotów za podatników podatku
    od towarów i usług, a realizowane przez nie odpłatne dostawy towarów i świadczenie
    usług podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, np. czynności sprzedaży,
    zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itp., umów prawa cywilnego
    (nazwanych i nienazwanych).
    Rolę gminy szczegółowo określa ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.
    j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1153 ze zm.). Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną
      odpowiedzialność.
    W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:
      Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym,
      niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.
    Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym:
      Zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W
      szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w
      wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania
      czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania
      odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz.
    Wskazali Państwo, że są Państwo zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Są
    Państwo właścicielem infrastruktury kanalizacyjnej, przy pomocy której prowadzą
    Państwo działalność polegającą na odprowadzaniu ścieków. Świadczą Państwo usługi
    odprowadzania ścieków na rzecz mieszkańców, przedsiębiorców oraz innych podmiotów
    prywatnych i publicznych (Odbiorcy zewnętrzni) oraz odbierają Państwo ścieki z miejsc, w
    których mieszczą się Jednostki i innych miejsc wykorzystywanych do realizacji Państwa
    zadań własnych (Odbiorcy wewnętrzni).
    Działalność w zakresie odprowadzania ścieków wykonują Państwo samodzielnie, poprzez
    wydzielony referat w ramach Urzędu Gminy.
    Za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej świadczą Państwo głównie odpłatne usługi
    odprowadzania ścieków na rzecz Odbiorców Zewnętrznych, na podstawie stosownych
    umów cywilnoprawnych.
    Państwa wątpliwości w pierwszej kolejności dotyczą ustalenia, czy odpłatne
    odprowadzanie ścieków przez Państwa od Odbiorców zewnętrznych stanowi/będzie
    stanowić działalność gospodarczą oraz czynności podlegające opodatkowaniu VAT,
    niekorzystające ze zwolnienia od podatku VAT.

    Usługi odprowadzania ścieków od Odbiorców zewnętrznych świadczą Państwo odpłatnie
    w ramach umów cywilnoprawnych. Zatem w odniesieniu do tych usług nie działają/nie
    będą Państwo działać jako organ władzy publicznej. Wyklucza to skorzystanie z
    wyłączenia, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy. Działają/będą Państwo działać w roli
    podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, a ww. czynności - jako usługi zdefiniowane
    w art. 8 ust. 1 ustawy - podlegają/będą podlegać opodatkowaniu podatkiem VAT.
    Zwolnienie od podatku możliwe jest tylko wówczas, gdy wynika to wprost z ustawy lub
    przepisów wykonawczych do niej.
    Odpłatne świadczenie usług odprowadzania ścieków nie zostało przez ustawodawcę
    wymienione wśród usług zwolnionych od podatku, w konsekwencji odbiór ścieków od
    Odbiorców zewnętrznych podlega opodatkowaniu według stawki VAT właściwej dla tych
    usług.
    Świadczenie przez Państwa odpłatnych usług odprowadzania ścieków od Odbiorców
    zewnętrznych jest/będzie opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Czynności te nie
    korzystają/nie będą korzystać ze zwolnienia od podatku VAT.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.
    Państwa wątpliwości dotyczą również prawa do odliczenia części podatku naliczonego od
    Wydatków inwestycyjnych przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji wyliczonego w
    oparciu o Metodę ilościową.
    Podstawowe zasady odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1
    ustawy. W myśl tego przepisu:
      W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności
      opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do
      obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem
      art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy:
      Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur
      otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
    Z przywołanych wyżej przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego
    o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone
    warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy
    towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do
    wykonywania czynności opodatkowanych, tzn. takich, których następstwem jest
    określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
    Z art. 86 ust. 1 ustawy wynika, że odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest
    związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Ta zasada wyklucza możliwość
    dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie
    są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających
    opodatkowaniu VAT. Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego
    może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany
    jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z
    pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są
    wykorzystywane do wykonywania czynności nieopodatkowanych podatkiem VAT.
    W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego
    określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowo-prawne, było wykonywanie
    czynności opodatkowanych.
    Ustawodawca przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości
    lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych,

    wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych,
    określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają
    podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
    Obowiązkiem podatnika jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju
    sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Podatnik ma zatem obowiązek odrębnego
    określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z
    otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania tzw. alokacji podatku.
    Wyrażoną w cytowanym art. 86 ust. 1 ustawy generalną zasadę uprawniającą do
    odliczenia podatku naliczonego, uzupełniają regulacje zawarte w art. 86 ust. 2a-2h ustawy.
    Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy:
      W przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów
      wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż
      działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie
      art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o
      którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do
      działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o
      której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu
      wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej,
      zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”. Sposób określenia proporcji
      powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
      działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy:
      Sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez
      podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli:
        1) zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
          naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
          proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności
          gospodarczej czynności opodatkowane oraz
        2) obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na
          działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z
          wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8
          ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 - w przypadku, o którym
          mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności
          gospodarczej nie jest możliwe.
    Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy:
      Przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności
      następujące dane:
        1) średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących
          prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością;
        2) średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z
          działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych
          przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą
          działalnością;
        3) roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z
          działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej
          działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym
          charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika
          działalności innej niż gospodarcza;

        4) średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w
          ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności
          gospodarczej i poza tą działalnością.
    Stosownie do art. 86 ust. 2d ustawy:
      W celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust.
      2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy.
    Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy:
      Proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w
      górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a, 10 i 10c-10g stosuje
      się odpowiednio.
    W myśl art. 86 ust. 2h ustawy:
      W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują
      przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami
      wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej
      odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez
      niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia
      proporcji.
    Jak stanowi art. 86 ust. 22 ustawy:
      Minister właściwy do spraw finansów publicznych może, w drodze rozporządzenia,
      określić w przypadku niektórych podatników sposób określenia proporcji uznany za
      najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej przez tych podatników
      działalności i dokonywanych przez nich nabyć oraz wskazać dane, na podstawie
      których jest obliczana kwota podatku naliczonego z wykorzystaniem tego sposobu
      określenia proporcji, uwzględniając specyfikę prowadzenia działalności przez
      niektórych podatników i uwarunkowania obrotu gospodarczego.
    Na podstawie powyższej delegacji, zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z
    dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania
    nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych
    podatników (t. j. Dz. U. z 2021 r. poz. 999), zwane dalej rozporządzeniem.
    Na mocy § 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia:
      Rozporządzenie:
        1) określa w przypadku niektórych podatników sposób określania zakresu
          wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności
          gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice wykonywanej
          przez tych podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć, zwany
          dalej ,,sposobem określenia proporcji'';
        2) wskazuje dane, na podstawie których jest obliczana kwota podatku naliczonego
          z wykorzystaniem sposobu określenia proporcji.
    Podatnikami, do których odnoszą się przepisy zawarte w rozporządzeniu, są jednostki
    samorządu terytorialnego, samorządowe instytucje kultury, państwowe instytucje kultury,
    uczelnie publiczne, instytuty badawcze.
    Zgodnie z § 2 pkt 8 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o jednostkach organizacyjnych jednostki
      samorządu terytorialnego - rozumie się przez to:
        a) urząd obsługujący jednostkę samorządu terytorialnego,
        b) jednostkę budżetową,
        c) zakład budżetowy.

    Rozporządzenie wprowadza wzory, według których będą wyznaczane sposoby określenia
    proporcji, uznane za najbardziej odpowiadające specyfice wykonywanej przez tych
    podatników działalności i dokonywanych przez nich nabyć.
    W myśl § 3 ust. 1 rozporządzenia:
      W przypadku jednostki samorządu terytorialnego sposób określenia proporcji ustala
      się odrębnie dla każdej z jednostek organizacyjnych jednostki samorządu
      terytorialnego.
    Dla jednostek samorządu terytorialnego takich jak gmina nie ustala się jednego sposobu
    określenia proporcji (prewspółczynnika) dla całej jednostki (gminy) jako osoby prawnej,
    tylko odrębne sposoby (prewspółczynniki) dla poszczególnych jej jednostek
    organizacyjnych.
    W myśl § 3 ust. 2 rozporządzenia:
      Jako sposób określenia proporcji uznaje się w przypadku urzędu obsługującego
      jednostkę samorządu terytorialnego sposób ustalony według wzoru:
                                                  X = A
                                                  x 100
                                                  /DUJST
      gdzie poszczególne symbole oznaczają:
      X - proporcję określoną procentowo, zaokrągloną w górę do najbliższej liczby
      całkowitej,
      A - roczny obrót z działalności gospodarczej zrealizowany przez urząd obsługujący
      jednostkę samorządu terytorialnego, stanowiący część rocznego obrotu jednostki
      samorządu terytorialnego z działalności gospodarczej,
      D   - dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu UJST
      terytorialnego.
    Zgodnie z § 2 pkt 4 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o obrocie - rozumie się przez to podstawę
      opodatkowania, o której mowa w art. 29a, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5
      ustawy, w zakresie:
        a) dokonywanych przez podatników:
          - odpłatnych dostaw towarów na terytorium kraju,
          - odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju,
          - eksportu towarów,
          - wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów,
        b) odpłatnych dostaw towarów lub świadczenia usług poza terytorium kraju, które
          podlegałyby opodatkowaniu podatkiem gdyby były wykonywane na terytorium
          kraju.
    W myśl § 2 pkt 9 rozporządzenia:
      Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o dochodach wykonanych urzędu
      obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego - rozumie się przez to dochody
      obejmujące dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz
      środki pochodzące ze źródeł zagranicznych, w rozumieniu ustawy o finansach
      publicznych - wynikające ze sprawozdania rocznego z wykonania budżetu jednostki
      samorządu terytorialnego, pomniejszone o:

        a) dochody, o których mowa w art. 5 ust. 2 pkt 4 lit. b-d i pkt 5 ustawy o finansach
          publicznych,
        b) zwrot różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy, lub zwrot kwoty
          podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 8 pkt 1 ustawy,
        c) dochody wykonane jednostki budżetowej powiększone o kwotę stanowiącą
          równowartość środków przeznaczonych na wypłatę przez tę jednostkę, na
          podstawie odrębnych przepisów, zasiłków, zapomóg i innych świadczeń o
          podobnym charakterze na rzecz osób fizycznych, celem realizacji zadań
          jednostki samorządu terytorialnego,
        d) środki finansowe pozostające na wydzielonym rachunku, o którym mowa w art.
          223 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, odprowadzone na rachunek budżetu
          jednostki samorządu terytorialnego,
        e) wpłaty nadwyżki środków obrotowych zakładu budżetowego,
        f) kwoty stanowiące równowartość środków, innych niż stanowiące zapłatę, o
          której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy, przekazanych zakładom budżetowym,
          innym jednostkom sektora finansów publicznych oraz innym osobom prawnym
          lub jednostkom organizacyjnym nieposiadającym osobowości prawnej, z
          wyłączeniem kwot, które zostały zwrócone, celem realizacji przez te podmioty
          zadań jednostki samorządu terytorialnego,
        g) odszkodowania należne jednostce samorządu terytorialnego, pomniejszone o
          kwoty odszkodowań stanowiących zapłatę, o której mowa w art. 29a ust. 1
          ustawy.
    Zgodnie z § 3 ust. 5 rozporządzenia:
      Dochody wykonane urzędu obsługującego jednostkę samorządu terytorialnego,
      dochody wykonane jednostki budżetowej oraz przychody wykonane zakładu
      budżetowego nie obejmują odpowiednio dochodów lub przychodów uzyskanych z
      tytułu:
        1) dostawy towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku
          dochodowym są zaliczane odpowiednio przez jednostkę samorządu
          terytorialnego lub jednostkę organizacyjną jednostki samorządu terytorialnego
          do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających
          amortyzacji, oraz gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli są
          zaliczane odpowiednio do środków trwałych jednostki samorządu
          terytorialnego lub jednostki organizacyjnej jednostki samorządu terytorialnego
          - używanych na potrzeby prowadzonej przez te jednostki działalności;
        2) transakcji dotyczących:
          a) pomocniczych transakcji w zakresie nieruchomości i pomocniczych transakcji
          finansowych,
          b) usług wymienionych w art. 43 ust. 1 pkt 7, 12 i 38-41 ustawy, w zakresie, w
          jakim transakcje te mają charakter pomocniczy.
    Wyłączenie powyższych transakcji z dochodów wykonanych urzędu obsługującego
    jednostkę samorządu terytorialnego (mianownik proporcji) zapewnia spójność z
    wyłączeniem tych transakcji z obrotu z działalności gospodarczej (licznik proporcji) i ma na
    celu „oczyszczenie” kwoty dochodów przyjmowanej do wyliczenia proporcji z danych,
    które mogłyby zniekształcić proporcję.
    Zaproponowana metoda ma charakter „obrotowy”, polegający na ustaleniu udziału
    „obrotów” z tytułu działalności gospodarczej w całkowitym „obrocie” z tytułu działalności
    gospodarczej oraz działalności pozostającej poza sferą VAT.

    Powołany wyżej przepis art. 86 ust. 2a ustawy wprost określa, co stanowi kwotę podatku
    naliczonego w przypadku nabycia towarów i usług, wykorzystywanych zarówno do celów
    wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych.
    Cele prowadzonej działalności gospodarczej należy rozpatrywać w kontekście definicji
    działalności gospodarczej, określonej w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. W związku z
    prowadzeniem działalności gospodarczej u podatnika mogą wystąpić działania czy
    sytuacje, które nie generują opodatkowania VAT. „Towarzyszą” one działalności
    gospodarczej i nie stanowią obok niej odrębnego przedmiotu działalności podatnika. Nie
    podlegają one opodatkowaniu VAT, jednakże ich występowanie nie oznacza, że u
    podatnika występują czynności wykonywane poza działalnością gospodarczą. Za czynności
    zrównane z czynnościami wykonywanymi w ramach działalności gospodarczej uznaje się
    także nieodpłatną dostawę towarów lub nieodpłatne świadczenie usług na cele osobiste,
    w przypadkach o których mowa w art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2 ustawy. Uzasadnia to fakt, że
    chociaż czynności te z definicji nie mają związku z działalnością gospodarczą, w
    przypadkach określonych w tych przepisach następuje obowiązek naliczenia VAT.
    Natomiast przez cele inne, rozumie się sferę działalności danego podmiotu niebędącą
    działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 i 3 ustawy (przykładowo działalność
    podmiotu w charakterze organu władzy czy nieodpłatną działalność statutową).
    Z powołanych powyżej przepisów wynika, że w celu odliczenia podatku naliczonego
    podatnik powinien w pierwszej kolejności przyporządkować ponoszone wydatki do
    poszczególnych rodzajów działalności (opodatkowanej podatkiem VAT, zwolnionej od
    podatku i niepodlegającej opodatkowaniu tym podatkiem). W przypadku zakupów
    bezpośrednio związanych z działalnością opodatkowaną, podatnik, na podstawie art. 86
    ust. 1 ustawy, odlicza podatek naliczony w całości. Natomiast w sytuacji, gdy takie
    przyporządkowanie nie jest możliwe, a wydatki służą zarówno do celów wykonywanej
    przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność
    gospodarcza, podatnik winien ustalić proporcję, o której mowa w art. 86 ust. 2a ustawy
    oraz (w przypadku wystąpienia także czynności zwolnionych od podatku) w art. 90 ust. 2 i
    3 ustawy.
    Uprawnienie do dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego nie przysługuje więc w przypadku nabycia towarów i usług, które nie są
    wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich
    wykorzystania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu
    podatkowi.
    Z przedstawionych przez Państwa informacji wynika, że w związku z prowadzoną
    działalnością w zakresie odprowadzania ścieków w 2025 r. rozpoczęli Państwo realizację i
    realizują Państwo Inwestycję. W zakresie przedmiotowej Inwestycji realizowane jest
    Zadanie 1, polegające na budowie kanalizacji sanitarnej. W ramach robót zostanie
    wykonany odcinek grawitacyjnej kanalizacji sanitarnej, przyłącza ciśnieniowe, przyłącza
    grawitacyjne, montaż studzienek rewizyjnych. W ramach realizacji Zadania 1, poniosą
    Państwo szereg wydatków, w tym wydatki na opracowanie kompletnej dokumentacji
    projektowej w oparciu o Program Funkcjonalno-Użytkowy do SWZ, na roboty budowlane
    na podstawie projektu budowlanego i wykonawczego wykonawcy oraz usługi pełnienia
    funkcji inspektora nadzoru inwestorskiego nad Zadaniem 1 (Wydatki inwestycyjne). Ww.
    Wydatki inwestycyjne są/będą bezpośrednio i wyłącznie związane z infrastrukturą
    kanalizacyjną.
    W przypadku Wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, nie
    potrafią Państwo dokonać ich jednoznacznego, bezpośredniego przyporządkowania do
    czynności odprowadzania ścieków od Odbiorców zewnętrznych, które to czynności
    traktują Państwo jako opodatkowane VAT lub czynności odbioru ścieków od Odbiorców
    wewnętrznych, które to czynności traktują Państwo jako pozostające poza zakresem VAT.
    Infrastruktura kanalizacyjna, w tym infrastruktura wykonywana w ramach Zadania 1,
    wykorzystywana jest, była i będzie do odprowadzania ścieków. W związku z tym rozważają

    Państwo odliczenie VAT od Wydatków inwestycyjnych w oparciu o proporcję, która
    ustalana będzie na podstawie liczby metrów sześciennych ścieków, które są
    odprowadzane od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych. Zgodnie z
    założeniami proporcja ta ma być ustalana jako roczna ilość odprowadzonych (odebranych)
    ścieków (mierzona w metrach sześciennych) za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od
    Odbiorców zewnętrznych w łącznej rocznej ilości odprowadzonych (odebranych) ścieków
    za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od Odbiorców zewnętrznych oraz Odbiorców
    wewnętrznych (Metoda ilościowa).
    W Państwa ocenie Metoda ilościowa opiera się na jednoznacznych kryteriach. Dysponują
    Państwo odpowiednią aparaturą w postaci wodomierzy (liczników), spełniających
    wszystkie wymagania prawne dla tego typu urządzeń, zainstalowanych w ramach/na sieci
    wodno-kanalizacyjnej Gminy, która pozwala ustalić jaka ilość ścieków jest i będzie
    odprowadzana za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od poszczególnych Odbiorców
    zewnętrznych oraz od Odbiorców wewnętrznych.
    W przypadku nielicznych Odbiorców zewnętrznych i Odbiorców wewnętrznych nie
    zamontowano wodomierzy (liczników). W tej części ilość dostarczanej wody oraz
    odprowadzanych ścieków ustalana jest na podstawie przeciętnych norm zużycia wody
    wynikających z Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 14 stycznia 2002 r. w
    sprawie określenia przeciętnych norm zużycia wody.
    Zgodnie z powszechnie przyjętym podejściem dla potrzeb rozliczenia zużycia ścieków
    przyjmuje się, że zużycie ścieków równe jest zużyciu wody, co oznacza, że w budynkach
    korzystających zarówno z dostaw wody, jak i usług odbioru ścieków wskazanie
    wodomierza (licznika) rejestruje zarówno zużycie wody, jak i ścieków. Podobnie w
    budynkach bez wodomierzy (liczników) - przeciętne normy zużycia wody wskazują również
    zużycie ścieków.
    W Państwa opinii, Metoda ilościowa zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku
    należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części podatku
    naliczonego (od Wydatków inwestycyjnych) proporcjonalnie przypadającej na
    wykonywane w ramach działalności gospodarczej (działalności w zakresie odprowadzania
    i oczyszczania ścieków) czynności opodatkowane (opodatkowane VAT odprowadzanie
    ścieków). Zaprezentowany sposób kalkulacji Prewspółczynnika pozwala obniżyć VAT
    naliczony od Wydatków inwestycyjnych poprzez odniesienie ich wykorzystania do
    opodatkowanego VAT odprowadzania ścieków wykonywanego przez Państwa w ramach
    działalności gospodarczej w zakresie odprowadzania ścieków (w oparciu o wskazania
    liczników, na podstawie których zasadniczo określana jest ilość odprowadzonych ścieków,
    kalkulowane też jest wynagrodzenie Urzędu Gminy należne jej od Odbiorców
    zewnętrznych z tytułu świadczenia na ich rzecz przedmiotowych usług odprowadzania
    ścieków, które to usługi podlegają opodatkowaniu VAT).
    Metoda ilościowa obiektywnie (w oparciu o obiektywne dane - wyliczone na podstawie
    liczników oraz wyjątkowo przeciętnych norm zużycia wody) odzwierciedla część wydatków
    przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą (działalność gospodarczą w
    zakresie odprowadzania ścieków) oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    Wskazali Państwo, że rozpatrywany przez Państwa Prewspółczynnik, kalkulowany w
    oparciu o Metodę ilościową, najpełniej odzwierciedla, na bazie obiektywnych danych, tj.
    danych z liczników, przeciętnych norm zużycia wody, część Wydatków inwestycyjnych,
    którą proporcjonalnie należy przypisać na działalność gospodarczą w zakresie
    odprowadzania ścieków oraz na cele inne niż działalność gospodarcza.
    W Państwa ocenie zaproponowany indywidualny sposób obliczenia proporcji tj. według
    Metody ilościowej, który oparty jest na ilości odebranych ścieków, zapewnia/będzie
    zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego

    wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
    przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
    opodatkowane.
    Państwa zdaniem, wskazany sposób kalkulacji Prewspółczynnika według wzoru
    właściwego dla Urzędu Gminy przewidzianego w Rozporządzeniu opiera się na założeniu o
    zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez jednostkę
    samorządu terytorialnego (Gminę). Tymczasem w przypadku Państwa działalności w
    zakresie odprowadzania ścieków mamy do czynienia z sytuacją zasadniczo odmienną.
    Specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji czynności
    opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność w zakresie
    odprowadzania ścieków jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś
    działania podejmowane w innych niż gospodarczych celach mają tu znaczenie marginalne.
    Specyfikę działalności w zakresie odprowadzania ścieków odzwierciedla wskazana we
    Wniosku wysokość Prewspółczynnika skalkulowanego na bazie Metody ilościowej w
    oparciu o dane za 2024 r., który wyniósł 95% (94,71% przed zaokrągleniem). Natomiast
    Prewspółczynnik Urzędu Gminy, skalkulowany na bazie Rozporządzenia - w oparciu o
    dane z 2024 r, wynosi 4% co odzwierciedla założenie o zasadniczo „niegospodarczym”
    charakterze działalności podejmowanej przez Państwa.
    Ponadto jak Państwo wskazali, Urząd Gminy otrzymuje dochody także z działalności o
    zupełnie innym rodzaju i innej specyfice, aniżeli działalność polegająca na odbiorze
    ścieków. W sytuacji gdy wśród dochodów Urzędu Gminy pojawiają się dochody z innych
    tytułów (z tytułu innej, niezwiązanej z gospodarką ściekową działalności przewidzianej w
    statucie), włączanie ich w kalkulację proporcji czyni ją niereprezentatywną w odniesieniu
    do wydatków na infrastrukturę kanalizacyjną - tak skalkulowany Prewspółczynnik nie
    uwzględnia specyfiki nabyć związanych z działalnością, jaką jest odbiór ścieków.
    W przedmiotowej sprawie, przy odliczaniu podatku naliczonego wynikającego z faktur
    dokumentujących Wydatki inwestycyjne, w pierwszej kolejności powinny znaleźć
    odpowiednie zastosowanie regulacje art. 86 ust. 2a#2h ustawy.
    W przypadku, gdy nabywane towary i usługi, wykorzystywane są zarówno do celów
    wykonywanej działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza,
    w sytuacji gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest
    możliwe (a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie będącej przedmiotem złożonego
    wniosku), podatnik zobowiązany jest do wydzielenia podatku naliczonego przy
    zastosowaniu współczynnika (proporcji) umożliwiającego odliczenie podatku naliczonego
    w prawidłowej wysokości, zgodnie z zasadami określonymi w art. 86 ust. 2a-2h ustawy. Co
    istotne, jak wynika z wyżej cytowanego przepisu art. 86 ust. 2a ustawy, sposób określenia
    proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika
    działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Z uwagi na różnorodność i bogactwo życia gospodarczego wybór sposobu, według
    którego dokonuje się tego proporcjonalnego przypisania, należy do podatnika. Przepisy
    ustawowe wymagają jedynie, aby odpowiadał on najbardziej specyfice wykonywanej przez
    podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć. Będzie to spełnione, jeśli
    sposób ten:
        zapewni dokonanie odliczenia podatku naliczonego wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą (co do zasady dotyczącej czynności
        opodatkowanych VAT), oraz
        obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadających na działalność
        gospodarczą oraz na cele inne (z wyjątkiem celów prywatnych) - gdy przypisanie
        tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.

    Sposób określenia proporcji, jak wyżej wskazano, powinien najbardziej odpowiadać
    specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
    Oznacza to, że podatnik zobowiązany jest do wyodrębnienia takiej części podatku
    naliczonego, którą można przypisać prowadzonej działalności gospodarczej. Warto
    nadmienić, że zastosowane przez podatnika metody, czy też sposoby, na podstawie
    których dokona on wydzielenia odpowiedniej kwoty podatku naliczonego, muszą
    odpowiadać wartościom faktycznym i rzeczywistym. Ciężar rzetelnego ustalenia, jaka
    część podatku naliczonego związana jest z prowadzoną działalnością gospodarczą, a jaka
    część wykorzystywana jest dla potrzeb innych niż prowadzona działalność gospodarcza,
    spoczywa zawsze na podatniku.
    Przy czym, korzystając z delegacji ustawowej zawartej w art. 86 ust. 22 ustawy, Minister
    Finansów, w cyt. wyżej rozporządzeniu z dnia 17 grudnia 2015 r., określił dla jednostek
    samorządu terytorialnego - w tym dla urzędu obsługującego jednostkę samorządu
    terytorialnego - sposób określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług
    do celów działalności gospodarczej uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanych przez te jednostki działalności i dokonywanych przez nie nabyć.
    W tym miejscu warto wskazać wyrok z 19 grudnia 2018 r., sygn. akt I FSK 1448/18 wskazał,
    że:
      Skoro sposób określenia proporcji powinien odpowiadać specyfice wykonywanej
      przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, to oczywistym jest,
      że wobec różnorodności zdarzeń gospodarczych nie jest możliwe wskazanie jednego
      sposobu do zastosowania przez wszystkich podatników. Z tego względu
      ustawodawca określił w ustawie o VAT jedynie wymagania, którym powinien on
      czynić zadość, nakreślił cele, jakie za jego pomocą należy osiągnąć. Są one
      następujące: obniżenie kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego
      wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie
      przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności
      opodatkowane, obiektywnie odzwierciedlenie części wydatków przypadających
      odpowiednio na działalność gospodarczą oraz inne cele niż działalność gospodarcza
      (art. 86 ust. 2b pkt 1 i 2 ustawy o VAT). Konsekwentnie ustawodawca „podpowiedział”
      jedynie dane, które można wykorzystać, żeby ten cel osiągnąć (art. 86 ust. 2c ustawy
      o VAT).
    Ustawodawca na mocy art. 86 ust. 2h ustawy, daje podatnikom możliwość zastosowania
    innego sposobu określenia proporcji niż wskazują przepisy art. 86 ust. 22 ustawy o VAT,
    jednak tylko w sytuacji, gdy wybrany sposób jest bardziej reprezentatywny. Zatem
    podatnik może zastosować inną metodę tylko i wyłącznie, gdy wybrana przez niego
    metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym, najbardziej odpowiada specyfice
    wykonywanej działalności.
    W wyroku z 26 czerwca 2018 r. sygn. akt I FSK 219/18, Naczelny Sąd Administracyjny
    podkreślił, że zasadne są racje zmierzające do podważenia adekwatności wzoru z
    rozporządzenia w odniesieniu do działalności wodno-kanalizacyjnej. Zwrócił w tym
    kontekście uwagę na to, że przyjęta w rozporządzeniu, akcie wykonawczym, metoda
    obliczania proporcji według klucza obrotu oparta jest na określonych założeniach. Po
    pierwsze, rozpatrywanie udziału obrotów w ujęciu globalnym przy uwzględnieniu kategorii
    dochodu wykonanego (rozporządzenie przyjmuje jedynie zróżnicowanie wzorów w
    odniesieniu do poszczególnych jednostek organizacyjnych - urzędu, jednostki budżetowej
    i zakładu budżetowego bez podziału na poszczególne rodzaje działalności) opiera się na
    założeniu o zasadniczo „niegospodarczym” charakterze działalności podejmowanej przez
    jednostkę samorządu terytorialnego. Taki wniosek wynikał już z samego uzasadnienia do
    nowelizacji w zakresie odliczania podatku naliczonego w odniesieniu do towarów i usług
    wykorzystywanych do celów mieszanych. Propozycja przyjęcia „urzędowego” sposobu
    rozliczenia dla omawianej kategorii podmiotów była bowiem usprawiedliwiana cechami
    relewantnymi jednostek samorządu terytorialnego, które z natury rzeczy wykonują

    działania pozostające poza systemem VAT i w pewnym minimalnym tylko zakresie
    podejmują działania opodatkowane.
    Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na to, że w przypadku działalności wodno-
    kanalizacyjnej, specyfika tego rodzaju działalności przejawia się w odwrotnej proporcji
    czynności opodatkowanych w stosunku do niepodlegających VAT. Działalność wodno-
    kanalizacyjna jest bowiem w głównej mierze działalnością gospodarczą, zaś działania
    podejmowane w innych niż gospodarczy celach mają tu znaczenie marginalne.
    Przyznawane w tym obszarze dotacje mają charakter celowy i z uwagi na relację czynności
    opodatkowanych do nieopodatkowanych nie mogą być przypisane wyłącznie do działań
    pozostających poza VAT. Nie można dotacji z zasady traktować jako niemającej związku z
    działalnością gospodarczą, gdyż jest ona celowa i może dotować właśnie tę sferę
    działalności gminy (zob. A. Bartosiewicz, Komentarz do art. 86 ustawy o VAT - System
    Informacji Prawnej LEX). W rezultacie NSA wskazał, że o ile pre-współczynnik
    proponowany w rozporządzeniu odpowiada charakterowi określonych obszarów
    działalności gminy, to nie uwzględnia specyfiki działalności wodno-kanalizacyjnej.
    Zatem mogą Państwo zastosować inną metodę tylko i wyłącznie w sytuacji, gdy wybrana
    przez Państwa metoda jest bardziej reprezentatywna i tym samym najbardziej odpowiada
    specyfice wykonywanej działalności. Dokonując wyboru sposobu określenia proporcji
    należy w szczególności mieć na uwadze charakter działalności prowadzonej przez
    jednostkę, a także sposób finansowania tego podmiotu.
    Wobec tego, przedstawiony przez Państwa sposób określenia proporcji w tym
    konkretnym przypadku może zostać uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych nabyć. Z uwagi na Państwa
    wyjaśnienia oraz przedstawiony sposób określenia proporcji dotyczący Wydatków
    inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną, należy stwierdzić, że zapewnia
    /będzie on zapewniał dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku
    naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego
    proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej
    czynności opodatkowane.
    Wskazana przez Państwa metoda daje możliwość obiektywnego i najbardziej rzetelnego
    wyodrębnienia części wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy rodzaj
    działalności, do wykonywania której infrastruktura kanalizacyjna jest/będzie
    wykorzystywana. W świetle powyższych okoliczności wskazany przez Państwa sposób
    określenia proporcji może być uznany za najbardziej odpowiadający specyfice
    wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych przez Państwa nabyć, gdyż są
    Państwo w stanie precyzyjnie określić ilości metrów sześciennych odprowadzanych
    ścieków od Odbiorców zewnętrznych oraz ilości metrów sześciennych odprowadzonych
    ścieków od Odbiorców wewnętrznych.
    Wobec tego, w świetle przedstawionych okoliczności oraz Państwa wyjaśnień wskazany
    przez Państwa sposób określenia proporcji ustalany jako roczna ilość odprowadzonych
    (odebranych) ścieków (mierzona w metrach sześciennych) za pomocą infrastruktury
    kanalizacyjnej od Odbiorców zewnętrznych w łącznej rocznej ilości odprowadzonych
    (odebranych) ścieków za pomocą infrastruktury kanalizacyjnej od Odbiorców
    zewnętrznych oraz Odbiorców wewnętrznych (Metoda ilościowa), jest/będzie metodą
    gwarantującą, że zakres wykorzystywania do działalności gospodarczej nabywanych
    towarów i usług będzie odzwierciedlony w sposób obiektywny i pełny. Dokonując bowiem
    analizy przedstawionego we wniosku zagadnienia dotyczącego odliczenia podatku
    naliczonego związanego z Wydatkami inwestycyjnymi dotyczącymi infrastruktury
    kanalizacyjnej według indywidualnie ustalonego przez Państwa sposobu określenia
    proporcji, należy mieć na względzie, że w sytuacji, gdy wskazany przez Państwa sposób
    określenia proporcji opiera się na jednoznacznych i jasnych kryteriach (tj. ustalony jest na

    podstawie faktycznej ilości odprowadzonych ścieków), pozwala to na obiektywne ustalenie
    struktury sprzedaży, tj. proporcji między czynnościami opodatkowanymi i
    nieopodatkowanymi w tym obszarze.
    Zatem, w związku z wykorzystaniem/przyszłym wykorzystaniem przez Państwa
    infrastruktury kanalizacyjnej, zarówno w celu odpłatnego świadczenia usług w zakresie
    odprowadzania (odebrania) ścieków od Odbiorców zewnętrznych, jak i w celu
    odprowadzania (odebrania) ścieków od Odbiorców wewnętrznych, przysługuje/będzie
    Państwu przysługiwało prawo do odliczenia części podatku naliczonego wynikającego z
    faktur dokumentujących Wydatki inwestycyjne związane z infrastrukturą kanalizacyjną,
    obliczonego przy zastosowaniu sposobu określenia proporcji określonego w oparciu o
    Metodę ilościową.
    Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest prawidłowe.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy:
        stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia, oraz
        zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który
        obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy pokrywa z opisem podanym przez Wnioskodawcę.
    Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia
    przyszłego).
    Sposób określenia proporcji oparty na kryterium ilości ścieków odebranych od Odbiorców
    zewnętrznych w sumie ilości ścieków odebranych ogółem został przez Państwa oceniony
    jako najbardziej reprezentatywny. Jeżeli jednak w toku postępowania podatkowego,
    kontroli podatkowej bądź kontroli celno#skarbowej zostanie ustalone, że:
        metoda ta nie zapewni dokonania odliczenia podatku naliczonego od Wydatków
        inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną wyłącznie w części
        przypadającej na działalność gospodarczą, oraz
        nie będzie obiektywnie odzwierciedlała części wydatków przypadających na
        działalność gospodarczą oraz na inne cele, a więc nie będzie metodą najbardziej
        odpowiadającą specyfice wykonywanej przez Państwa działalności i dokonywanych
        przez Państwa nabyć
    - wówczas interpretacja nie wywoła skutków prawnych w zakresie przysługującego
    Państwu prawa do odliczenia podatku naliczonego od Wydatków inwestycyjnych
    związanych z infrastrukturą kanalizacyjna.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz.

        111 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa
        sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia
        przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
        1) z zastosowaniem art. 119a;
        2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
        ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
        3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...), ul. (...), (...). Zasady zaskarżania interpretacji
    indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed
    sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.