Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB3/423-846/08/AP
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2008-12-22
Teza: Czy wcześniejsze zakończenie umowy (przed upływem 5 lat) po stronie Finansującego i Korzystającego spowoduje konieczność korekty podatku dochodowego?
Słowa kluczowe: koszt-koszty uzyskania przychodów; leasing; leasing-leasing finansowy; skutki podatkowe-skutki podatkowe umowy; umowa-rozwiązanie umowy; umowa-skutki podatkowe umowy; umowa-zmiana umowy
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2008 r. (data wpływu do tut. BKIP 29 września 2008 r.) uzupełnionym w dniu 08 grudnia 2008 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku dokonania korekt w podatku dochodowym w związku z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów opłat wynikających z umów leasingu za okres ich obowiązywania w sytuacji skrócenia podstawowego okresu umowy leasingu – **jest prawidłowe**.

UZASADNIENIE

W dniu 29 września 2008 r. wpłynął do tut. BKIP ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej m.in. podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie obowiązku dokonania korekt w podatku dochodowym w związku z zaliczeniem do kosztów uzyskania przychodów opłat wynikających z umów leasingu za okres ich obowiązywania w sytuacji skrócenia podstawowego okresu umowy leasingu.

Z uwagi na braki formalne w dniu 02 grudnia 2008 r. wezwano o ich uzupełnienie. Uzupełniony wniosek wpłynął do tut. BKIP w dniu 08 grudnia 2008 r.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Spółka zawarła umowę leasingu finansowego na okres 5 lat. Przedmiotem umowy jest budynek oraz grunt. W umowie odrębnie określono wartość budynku i gruntu. Umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w okresie umowy leasingu dokonuje Korzystający. Zgodnie z postanowieniami umowy Korzystający ma możliwość w każdym momencie dokonać skrócenia czasu trwania umowy poprzez dokonanie spłaty całości swoich zobowiązań wobec finansującego wynikających z harmonogramu spłat.

Spółka chce skorzystać z możliwości wcześniejszego zakończenia umowy przez dokonanie spłaty wszystkich rat leasingowych w pełnej wysokości. Po zakończeniu umowy leasingowej nastąpi przeniesienie praw własności przedmiotu umowy na Korzystającego. W umowie leasingowej będzie umieszczony następujący zapis: „Zakończenie umowy leasingu a następnie przeniesienie prawa własności przedmiotu leasingu nastąpi z chwilą zapłaty w pełnej wysokości wszystkich rat leasingowych i innych zobowiązań wobec Finansującego ciążących na Korzystającym (np. odsetek za nieterminowe płatności itp.) w tym po zapłaceniu ceny wykupu, która składa się na ostatnią ratę. Finansujący zobowiązuje się, że po uiszczeniu przez Korzystającego wszelkich należności wraz z ceną wykupu przy braku jakichkolwiek zaległości względem Finansującego, dokona przeniesienia na rzecz Korzystającego własności przedmiotu leasingu…”.

W związku z powyższym zadano m.in. następujące pytanie:

Czy wcześniejsze zakończenie umowy (przed upływem 5 lat) po stronie Finansującego i Korzystającego spowoduje konieczność korekty podatku dochodowego?

Zdaniem Wnioskodawcy, nie występuje konieczność korygowania m.in. podatku dochodowego zarówno przez Finansującego jak i Korzystającego, gdyż skrócenie umowy leasingu nie ma żadnego wpływu na ww. należności podatkowe.

Spółka uważa, iż w podatku dochodowym skrócenie terminu umowy leasingowej nie ma wpływu na moment powstania oraz wysokość przychodu do opodatkowania. Wcześniejsze zakończenie umowy w wyniku przedterminowej spłaty wszystkich opłat leasingowych oraz przeniesienie praw własności na Korzystającego nie spowoduje żadnych zobowiązań podatkowych dla Spółki w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, gdyż istotą leasingu finansowego jest spłata wartości przedmiotu leasingu. Nabycie prawa własności przedmiotu umowy przez Korzystającego faktycznie spowoduje jedynie zaliczenie środków trwałych z leasingowanych na własne. Kosztem uzyskania przychodów są nadal odpisy amortyzacyjne zgodnie z art. 15 pkt 6.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Regulacje zawarte w rozdziale 4a ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 54, poz. 654 ze zm., określanej dalej skrótem updop) dotyczą opodatkowania stron umowy leasingu i określają skutki podatkowe występujące w trakcie trwania umowy leasingu oraz skutki podatkowe rozporządzania przedmiotem leasingu po upływie podstawowego okresu umowy.

Zgodnie z art. 17a pkt 1 updop, przez umowę leasingu rozumie się umowę nazwaną w kodeksie cywilnym, a także każdą inną umowę, na mocy której jedna ze stron, zwana „finansującym” oddaje do odpłatnego używania albo używania i pobierania pożytków na warunkach określonych w ustawie drugiej stronie, zwanej „korzystającym” podlegające amortyzacji środki trwałe lub wartości niematerialne i prawne, a także grunty.

Zgodnie z art. 17a pkt 2 wyżej cytowanej ustawy, przez podstawowy okres umowy leasingu rozumie się czas oznaczony, na jaki została zawarta umowa, z wyłączeniem czasu, na który może być przedłużona lub skrócona.

Zdefiniowany w ustawie podstawowy okres umowy leasingu stanowi zatem przedział czasowy, na jaki umowa została pierwotnie zawarta, a nie faktyczny czas trwania umowy. Niezależnie od tego, czy nastąpiłoby skrócenie okresu obowiązywania umowy w jej trakcie, podstawowym okresem umowy zawsze jest ten, który ustalony został przez strony umowy przed jej wejściem w życie. Powyższy wniosek wynika z wykładni gramatycznej art. 17a pkt 2 updop, który wyłącza z podstawowego okresu umowy czas jej przedłużenia lub skrócenia.

Zgodnie z art. 17f ust. 1 updop, który charakteryzuje umowę leasingu finansowego, do przychodów finansującego i odpowiednio do kosztów uzyskania przychodów korzystającego nie zalicza się opłat, o których mowa w art. 17b ust. 1, w części stanowiącej spłatę wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych, jeżeli są spełnione łącznie następujące warunki:

1.  umowa leasingu została zawarta na czas oznaczony,
2.  suma ustalonych w umowie leasingu opłat, pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych,
3.  umowa zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych w podstawowym okresie umowy leasingu dokonuje korzystający.

Jak wynika z powyższego, jeżeli zawarto umowę leasingu finansowego spełniającą wymienione wyżej warunki, to ponoszone na jej podstawie opłaty nie stanowią przychodu finansującego i odpowiednio kosztów uzyskania przychodów korzystającego. Dla korzystającego kosztem uzyskania przychodu będzie „odsetkowa” część opłaty leasingowej, odpisy amortyzacyjne oraz wydatki związane z bieżącą eksploatacją przedmiotu leasingu.

Regulacje, ujęte w rozdziale 4a updop, nie określają natomiast skutków podatkowych związanych ze skróceniem umowy leasingu finansowego. Zatem, w celu prawidłowego zaliczenia wydatków związanych z przedmiotem leasingu do kosztów uzyskania przychodów, oprócz spełnienia warunków umowy, należy mieć na uwadze generalną zasadę kwalifikowania wydatków do kosztów uzyskania przychodów, o której mowa w cytowanym wyżej art. 15 ust. 1 updop.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 updop kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Z powyższego wynika, że wszystkie poniesione koszty, po wyłączeniu zastrzeżonych w ustawie, są kosztami uzyskania przychodów o ile pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami lub służą zachowaniu albo zabezpieczeniu źródła przychodów. W art. 16 ust. 1 updop ustawodawca nie wymienia wśród wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów wydatków związanych z korzystaniem z przedmiotu leasingu w przypadku, gdy podstawowy okres umowy leasingu zostanie skrócony.

W świetle przedstawionego zdarzenia przyszłego, w przypadku wcześniejszego zakończenia umowy leasingu finansowego, korzystający nie musi dokonywać korekty kosztów uzyskania przychodów o poniesione w trakcie trwania umowy opłaty, pod warunkiem pozostawania ich w związku przyczynowym z uzyskiwanymi przychodami.

Należy również wskazać, iż po zakończeniu umowy leasingu i przeniesieniu praw własności przedmiotu leasingu na korzystającego, kosztami uzyskania przychodów korzystającego będą kontynuowane odpisy amortyzacyjne zgodnie z art. 15 ust. 6 updop – a nie jak wskazał Wnioskodawca „ art. 15 pkt 6” - pod warunkiem, że przedmiot umowy nie został wcześniej w całości zamortyzowany.

A zatem stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2008 r. należy uznać za **prawidłowe**.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.