Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB3-2.4012.454.2019.1.AZ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2019-08-07
Teza: prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT
Słowa kluczowe: gmina; infrastruktura; odliczenia; podatek-podatek naliczony; udostępnienie; umowa
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 13 § 2a, art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 16 lipca 2019 r. (data wpływu 26 lipca 2019 r.) o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 26 lipca 2019 r. do Organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego w fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT.

W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe:

Gmina (dalej „Gmina”) jest jednostką samorządu terytorialnego będącą czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Gmina odpowiada za zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie odprowadzania ścieków. W związku z tym ponosi (oraz ponosiła w poprzednich latach) wydatki związane z budową, rozbudową i modernizacją infrastruktury w zakresie kanalizacji sanitarnej oraz oczyszczalni ścieków.

W związku ze wzrastającym zapotrzebowaniem mieszkańców gminy na infrastrukturę kanalizacyjną, zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2019 r. poz. 506, z późn. zm.), Gmina w ramach zadań własnych realizuje zadania inwestycyjne związane z budową i modernizacją sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej wraz z przepompowniami.

W tym celu Gmina dokonuje zakupów usług od podmiotów zajmujących się profesjonalnie pracami budowlanymi, usługami i dostawami. Podmioty te są czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług, a co za tym idzie, nabycie od nich usług zostaje udokumentowane fakturami, z których wynika podatek VAT. Wydatki w tym zakresie obejmują w szczególności wykonanie projektów: budowlanych i wykonawczych, kosztorysów inwestorskich, robót budowlanych, nadzorów budowlanych, dostaw. W odniesieniu do faktur dokumentujących ww. usługi nie wystąpią ograniczenia wynikające z art. 88 ustawy o VAT.

Zgodnie z przyjętą dotychczas praktyką, Gmina buduje infrastrukturę kanalizacyjną, która przyjmowana jest dokumentem OT na stan majątku Gminy, służącą do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci świadczenia usług odprowadzania ścieków. Wybudowaną infrastrukturę wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej odpłatne odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Usługi w tym zakresie w imieniu Gminy prowadzą \`(...)\` Sp. z o. o. (dalej „WZC”), na podstawie zawartej w dniu 28 grudnia 1995r. umowy o powierzenie prowadzenia eksploatacji na czas nieokreślony. WZC zobowiązane są do prowadzenia eksploatacji oczyszczalni ścieków oraz kanalizacji sanitarnej, zgodnie z obowiązującymi przepisami, normami oraz zgodnie z pozwoleniem wodno-prawnym a także do dokonywania poboru opłat za ścieki odebrane od dostawców. WZC są zarejestrowanym czynnym podatnikiem VAT i z tytułu świadczonych usług odbioru ścieków odprowadzają do właściwego urzędu skarbowego podatek VAT należny.

Nowe inwestycje w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej stanowią i stanowić będą dla Gminy odrębny środek trwały. Prace budowlane odbywać się będą etapami i nie znany jest ich termin zakończenia. Po oddaniu wybudowanych w danym roku sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej lub oczyszczalni ścieków do użytkowania, następuje początkiem każdego następnego roku przekazanie w eksploatację majątku przez Gminę na rzecz WZC. Od momentu zaplanowania inwestycji Gmina posiada zamiar wykorzystywania sieci kanalizacji sanitarnej do czynności opodatkowanych VAT w postaci świadczenia usługi polegającej na powierzeniu prowadzenia eksploatacji tej infrastruktury WZC.

Poprzez umowę powierzenia prowadzenia eksploatacji WZC korzystają z sieci i urządzeń w celu wykonywania usług odprowadzania i oczyszczania ścieków. W konsekwencji WZC bezpośrednio zawierają umowy z odbiorcami usług o przyłączenie się do sieci oraz o odbiór ścieków sanitarnych. Spółka WZC jako eksploatator tego majątku prowadzi przy jego pomocy działalność gospodarczą opodatkowaną VAT w postaci świadczenia usług odprowadzania ścieków. Sieć kanalizacji sanitarnej wykorzystywana jest przez WZC wyłącznie do czynności opodatkowanych podatkiem VAT w postaci świadczenia odpłatnych usług odprowadzania i oczyszczania ścieków.

W związku z zawartą umową Gmina wystawia i będzie wystawiała WZC faktury VAT dokumentujące wynagrodzenie z tytułu korzystania z powierzonego im majątku Gminy (tj. sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej wraz z przepompowniami oraz urządzeń i obiektów oczyszczalni ścieków). Zgodnie ze stanowiskiem Gminy wynagrodzenie (dalej: czynsz) z tego tytułu jest opodatkowane VAT według podstawowej stawki podatku VAT, a w konsekwencji wykazywane jest w rejestrach sprzedaży Gminy, w składanych deklaracjach VAT, a VAT należny odprowadzany jest do właściwego Gminie urzędu skarbowego.

Wartość czynszu ustalona jest w umowie o powierzenie prowadzenia eksploatacji co do zasady w wysokości 1/12 wartości rocznego odpisu umorzeniowego majątku Gminy i uzależniona jest od wartości oddanej do eksploatacji infrastruktury, w przypadku jej rozbudowy czy wybudowaniu nowej infrastruktury to wartość czynszu wzrasta o wartość rocznego umorzenia nowo wytworzonego środka trwałego przyjętego do eksploatacji przez WZC. Wynagrodzenie z tytułu eksploatacji sieci kanalizacyjnej umożliwia zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych. W ocenie Gminy sposób kalkulowania przez Gminę czynszu dzierżawnego uwzględnia realia rynkowe dla tego typu infrastruktury, bowiem pozwala w okresie użytkowania sieci zwrócić Gminie koszty jej wytworzenia. Wysokość czynszu wynika z umowy z dnia 28 grudnia 1995r. o powierzenie prowadzenia eksploatacji sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków w Gminie z późniejszymi zmianami. Ponadto WZC otrzymuje wynagrodzenie z tytułu wykonywania ww. umowy w wysokości 2% planowanych rocznych kosztów ujętych w taryfie pomniejszonych o planowany koszt czynszu.

Wybudowana kanalizacja sanitarna służy Gminie wyłącznie do wykonywania odpłatnie usług powierzenia prowadzenia eksploatacji sieci na rzecz WZC, co oznacza, że ponoszone przez Gminę wydatki na realizację przedmiotowej inwestycji mają związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi Gminy a nie mają związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu (w szczególności kanalizacja sanitarna nie służy Gminie i jednostkom organizacyjnym Gminy do wykonywania nieodpłatnych zadań własnych).

Zamiarem Gminy jest, aby opisany sposób gospodarowania infrastrukturą kanalizacyjną był utrzymywany w przyszłości, tj. eksploatatorem wytworzonej i nowo wybudowanej infrastruktury pozostanie WZC lub inny podmiot prowadzący tę działalność zarobkową zgodnie z właściwymi przepisami o VAT.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania:

Czy Gmina ma prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków z inwestycji zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT w JST?

Stanowisko Wnioskodawcy:

Gmina ma prawo do odliczenia w całości podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków przed centralizacją i po centralizacji rozliczeń VAT w JST.

Stosownie do treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. W świetle wskazanej regulacji prawo do odliczenia VAT naliczonego przysługuje przy łącznym spełnieniu dwóch przestanek - nabywcą towarów i usług jest podatnik VAT oraz nabywane towary i usługi są wykorzystywane przez podatnika do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej. Zamiar wykorzystywania sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków do czynności opodatkowanych VAT w postaci świadczenia usług polegających na powierzeniu prowadzenia eksploatacji tej infrastruktury na rzecz WZC, Gmina powzięła od momentu zaplanowania inwestycji, co wynika z umowy zawartej w dniu 28 grudnia 1995 r.

Jak wskazano w opisie sprawy, po oddaniu kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków do użytkowania następuje przekazanie, w ramach umowy powierzenia prowadzenia eksploatacji sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków, przez Gminę spółce WZC. Tym samym, Gmina rozpoczyna od momentu oddania sieci i urządzeń do eksploatacji wykorzystywanie jej do czynności opodatkowanych VAT. Gmina w związku z zawartą umową wystawiała i będzie wystawiać faktury VAT obciążające WZC, dokumentujące czynsz z tytułu oddania WZC sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków w eksploatację w ramach umowy. Wynagrodzenie z tego tytułu jest wykazywane w rejestrach sprzedaży Gminy oraz w składanych deklaracjach VAT. VAT należny odprowadzany jest do właściwego Gminie urzędu skarbowego. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Gminy dokonuje ona nabycia towarów i usług związanych z budową sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków jako podatnik VAT oraz wykorzystuje przedmiotowe wydatki wyłącznie do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. W konsekwencji Gminie powinno przysługiwać prawo do odliczenia VAT naliczonego w całości od wydatków związanych z budową infrastruktury kanalizacyjnej i oczyszczalni ścieków wskazanej w opisie sprawy.

Reasumując, w ocenie Gminy, Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT w JST, gdyż w wyniku centralizacji, sposób zarządzania siecią kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków nie uległ zmianie. Jak wspomniano w opisie, kanalizacja sanitarna i oczyszczalnia ścieków nie służy Gminie i jednostkom organizacyjnym Gminy do wykonywania nieodpłatnych zadań własnych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2018 r., poz. 2174, z późn. zm.), zwanej dalej ustawą. W myśl tego przepisu, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy – kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu:

1.  nabycia towarów i usług,
2.  dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.

Z powyższych przepisów wynika, że prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

Należy zauważyć, że formułując w art. 86 ust. 1 ustawy warunek związku ze sprzedażą opodatkowaną, ustawodawca nie uzależnia prawa do odliczenia od związku zakupu z obecnie wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi. Wystarczającym jest, że z okoliczności towarzyszących nabyciu towarów lub usług przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej wynika, że zakupy te dokonane są w celu ich wykorzystania w ramach jego działalności opodatkowanej.

Jednocześnie oceny, czy związek ten istnieje lub będzie istniał w przyszłości, należy dokonać w momencie realizowania zakupów, zgodnie z zasadą niezwłocznego odliczenia podatku naliczonego. Zasada ta wyraża się tym, że podatnik – aby skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego – nie musi czekać aż nabyty towar lub usługa zostaną odsprzedane lub efektywnie wykorzystane na potrzeby działalności opodatkowanej.

W każdym przypadku należy dokonać oceny, czy intencją podatnika wykonującego określone czynności, z którymi łączą się skutki podatkowoprawne, było wykonywanie czynności opodatkowanych.

Ponadto ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Podkreślić również należy, że aby podmiot mógł skorzystać z prawa do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony związany z dokonanym nabyciem towarów i usług, w pierwszej kolejności winien spełnić przesłanki umożliwiające uznanie go – dla tej czynności – za podatnika podatku od towarów i usług, działającego w ramach prowadzonej działalności gospodarczej.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, według art. 15 ust. 2 ustawy, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Stosownie do art. 15 ust. 6 ustawy, nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Analiza wskazanych powyżej przepisów prowadzi do następujących wniosków:

1.  wyłączenie organów władzy publicznej i urzędów obsługujących te organy z kategorii podatników podatku od towarów i usług ma charakter podmiotowo-przedmiotowy,
2.  w celu skorzystania przez ww. podmioty z wyłączenia z podatku, konieczne jest spełnienie dwóch kumulatywnych warunków:

*   czynności – co do zasady podlegające opodatkowaniu VAT – muszą być wykonane przez ściśle określone podmioty,
*   ponadto czynności te muszą być wykonywane w ramach sprawowanego przez te podmioty władztwa publicznego.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy, itp., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Gmina, w świetle art. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 506), wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Na podstawie art. 6 ust. 1 tej ustawy, do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Do zadań własnych gminy należy zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. wodociągów i zaopatrzenia w wodę, kanalizacji, usuwania i oczyszczania ścieków komunalnych, utrzymania czystości i porządku oraz urządzeń sanitarnych, wysypisk i unieszkodliwiania odpadów komunalnych, zaopatrzenia w energię elektryczną i cieplną oraz gaz (art. 7 ust. 1 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym).

W celu wykonywania zadań gmina może tworzyć jednostki organizacyjne, a także zawierać umowy z innymi podmiotami, w tym z organizacjami pozarządowymi (art. 9 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym). Gmina oraz inna gminna osoba prawna może prowadzić działalność gospodarczą wykraczającą poza zadania o charakterze użyteczności publicznej wyłącznie w przypadkach określonych w odrębnej ustawie (art. 9 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym).

Jednocześnie należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 5 września 2016 r. o szczególnych zasadach rozliczeń podatku od towarów i usług oraz dokonywania zwrotu środków publicznych przeznaczonych na realizację projektów finansowanych z udziałem środków pochodzących z budżetu Unii Europejskiej lub od państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu przez jednostki samorządu terytorialnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 280), jednostka samorządu terytorialnego jest obowiązana do podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi, najpóźniej od dnia 1 stycznia 2017 r.

Stosownie do art. 4 ww. ustawy jednostka samorządu terytorialnego, której jednostki organizacyjne rozliczały się jako odrębni podatnicy, wstępuje z dniem podjęcia rozliczania podatku wraz ze wszystkimi jednostkami organizacyjnymi we wszystkie przewidziane w przepisach dotyczących podatku prawa i obowiązki jednostek organizacyjnych.

Zatem należy wskazać, że od dnia dokonania centralizacji rozliczeń podatku VAT Gminy z podległymi jej jednostkami wszelkie czynności dokonywane w ramach Gminy (zarówno pomiędzy jej jednostkami budżetowymi, jak i zakładami budżetowymi) mają charakter wewnętrzny. Oznacza to, że czynności które są wykonywane przez jednostki budżetowe bądź zakłady budżetowe są czynnościami Gminy, bowiem od momentu „centralizacji” Gmina (obsługujący ją Urząd Gminy), nie działa w charakterze odrębnego od swoich jednostek organizacyjnych, podatnika podatku VAT.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Gmina odpowiada za zaspokojenie zbiorowych potrzeb wspólnoty w zakresie odprowadzania ścieków. W związku z tym ponosi (oraz ponosiła w poprzednich latach) wydatki związane z budową, rozbudową i modernizacją infrastruktury w zakresie kanalizacji sanitarnej oraz oczyszczalni ścieków. Zgodnie z przyjętą dotychczas praktyką, Gmina buduje infrastrukturę kanalizacyjną, która przyjmowana jest dokumentem OT na stan majątku Gminy, służącą do wykonywania działalności opodatkowanej podatkiem VAT w postaci świadczenia usług odprowadzania ścieków. Wybudowaną infrastrukturę wykorzystuje do prowadzenia działalności gospodarczej obejmującej odpłatne odprowadzanie i oczyszczanie ścieków. Usługi w tym zakresie w imieniu Gminy prowadzą \`(...)\` Sp. z o. o. (WZC) na podstawie zawartej w dniu 28 grudnia 1995 r. umowy o powierzenie prowadzenia eksploatacji na czas nieokreślony. Nowe inwestycje w zakresie infrastruktury kanalizacyjnej stanowią i stanowić będą dla Gminy odrębny środek trwały. Po oddaniu wybudowanych w danym roku sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej lub oczyszczalni ścieków do użytkowania, następuje początkiem każdego następnego roku przekazanie w eksploatację majątku przez Gminę na rzecz WZC. Od momentu zaplanowania inwestycji Gmina posiada zamiar wykorzystywania sieci kanalizacji sanitarnej do czynności opodatkowanych VAT w postaci świadczenia usługi polegającej na powierzeniu prowadzenia eksploatacji tej infrastruktury WZC. Przez umowę powierzenia prowadzenia eksploatacji WZC korzystają z sieci i urządzeń w celu wykonywania usług odprowadzania i oczyszczania ścieków. W związku z zawartą umową Gmina wystawia i będzie wystawiała WZC faktury VAT dokumentujące wynagrodzenie z tytułu korzystania z powierzonego im majątku Gminy (tj. sieci kanalizacji sanitarnej grawitacyjno-ciśnieniowej wraz z przepompowniami oraz urządzeń i obiektów oczyszczalni ścieków). Zgodnie ze stanowiskiem Gminy wynagrodzenie z tego tytułu jest opodatkowane VAT według podstawowej stawki podatku VAT, a w konsekwencji wykazywane jest w rejestrach sprzedaży Gminy, w składanych deklaracjach VAT, a VAT należny odprowadzany jest do właściwego Gminie urzędu skarbowego.

Przedmiotem wątpliwości Gminy jest prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci i urządzeń kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków z inwestycji zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT w JST.

Analiza treści wniosku oraz przywołanych przepisów prawa podatkowego prowadzi do stwierdzenia, że w omawianej sprawie warunki, o których mowa w art. 86 ust. 1 ustawy, będą spełnione, ponieważ Gmina jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem VAT, a zakupy inwestycyjne na budowę infrastruktury, miały i będą miały związek z wykonywanymi przez Gminę czynnościami opodatkowanymi podatkiem od towarów i usług. Z okoliczności sprawy wynika bowiem, że wybudowana kanalizacja sanitarna służy Gminie wyłącznie do wykonywania odpłatnie usług powierzenia prowadzenia eksploatacji sieci na rzecz WZC, co oznacza, że ponoszone przez Gminę wydatki na realizację przedmiotowej inwestycji mają związek wyłącznie z czynnościami opodatkowanymi Gminy a nie mają związku z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu (w szczególności kanalizacja sanitarna nie służy Gminie i jednostkom organizacyjnym Gminy do wykonywania nieodpłatnych zadań własnych). Zamiarem Gminy jest, aby opisany sposób gospodarowania infrastrukturą kanalizacyjną był utrzymywany w przyszłości, tj. eksploatatorem wytworzonej i nowo wybudowanej infrastruktury pozostanie WZC lub inny podmiot prowadzący tę działalność zarobkową zgodnie z właściwymi przepisami o VAT

Gmina wskazała, że wartość czynszu ustalona jest w umowie o powierzenie prowadzenia eksploatacji co do zasady w wysokości 1/12 wartości rocznego odpisu umorzeniowego majątku Gminy i uzależniona jest od wartości oddanej do eksploatacji infrastruktury, w przypadku jej rozbudowy czy wybudowaniu nowej infrastruktury to wartość czynszu wzrasta o wartość rocznego umorzenia nowo wytworzonego środka trwałego przyjętego do eksploatacji przez WZC. Wynagrodzenie z tytułu eksploatacji sieci kanalizacyjnej umożliwia zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych. W ocenie Gminy sposób kalkulowania przez Gminę czynszu dzierżawnego uwzględnia realia rynkowe dla tego typu infrastruktury, bowiem pozwala w okresie użytkowania sieci zwrócić Gminie koszty jej wytworzenia. Wysokość czynszu wynika z umowy z dnia 28 grudnia 1995r. o powierzenie prowadzenia eksploatacji sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków w Gminie z późniejszymi zmianami. Ponadto WZC otrzymuje wynagrodzenie z tytułu wykonywania ww. umowy w wysokości 2% planowanych rocznych kosztów ujętych w taryfie pomniejszonych o planowany koszt czynszu.

Podsumowując, w okolicznościach analizowanej sprawy, Gmina będzie uprawniona do odliczenia w całości podatku naliczonego wynikającego z faktur dokumentujących zakupy poniesione na budowę infrastruktury, bowiem zakupy te będą miały związek z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT przez odpłatne udostępnienie ww. infrastruktury na podstawie umowy o powierzenie prowadzenia eksploatacji. Prawo to będzie Gminie przysługiwało pod warunkiem niezaistnienia przesłanek negatywnych z art. 88 ustawy.

Jednocześnie należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że Gmina ma prawo do pełnego odliczenia podatku naliczonego VAT wykazanego na fakturach zakupowych dotyczących budowy sieci kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków zrealizowanych przed centralizacją i po centralizacji VAT w JST, gdyż w wyniku centralizacji, sposób zarządzania siecią kanalizacji sanitarnej i oczyszczalni ścieków nie uległ zmianie.

W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy, jest prawidłowe.

Należy zaznaczyć, że interpretację wydano na podstawie przedstawionego we wniosku opisu okoliczności sprawy, w szczególności w interpretacji przyjęto wyjaśnienia Wnioskodawcy co do elementów mających służyć do ustalenia czynszu dzierżawnego, zatem w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie ustalone, że wysokość czynszu odbiega od realiów rynkowych, czy też uniemożliwia zwrot poniesionych nakładów inwestycyjnych i skalkulowana jest na zbyt niskim poziomie lub też, że inwestycja nie jest wykorzystywana wyłącznie do czynności opodatkowanych, (a np. do realizacji zadań własnych gminy), interpretacja nie wywoła skutków prawnych.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1.  z zastosowaniem art. 119a;
2.  w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
3.  z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych (art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej).

Powyższe unormowania należy odczytywać łącznie z przepisami art. 33 ustawy z 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 2193), wprowadzającymi regulacje intertemporalne.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (…), za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, z późn. zm.).

Skargę wnosi się w dwóch egzemplarzach (art. 47 § 1 ww. ustawy) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Teodora Sixta 17, 43-300 Bielsko-Biała lub drogą elektroniczną na adres Elektronicznej Skrzynki Podawczej Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/SkrytkaESP (art. 54 § 1a ww. ustawy), w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ww. ustawy). W przypadku pism i załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego odpisów nie dołącza się (art. 47 § 3 ww. ustawy).

Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie, opinię zabezpieczającą i odmowę wydania opinii zabezpieczającej może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.