Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ITPB2/4511-331/16/RS
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy
Data wydania: 2016-06-27
Teza: Zwolnienie z opodatkowania skapitalizowanej renty wyrównawczej.
Słowa kluczowe: praca-stosunek pracy; praca-wypadek przy pracy; renta; renta-renta wyrównawcza; ugody
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 3

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 z późn. zm.) oraz § 5 pkt 1) rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2015 r. poz. 643) Dyrektor Izby Skarbowej w Bydgoszczy działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko - przedstawione we wniosku z dnia 29 marca 2016 r. (data wpływu 29 marca 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego - **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 29 marca 2016 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

We wniosku tym przedstawiono następujący stan faktyczny.

W dniu 25 kwietnia 2015 r. pomiędzy Wnioskodawcą a byłym pracodawcą została zawarta ugoda w trybie Kodeksu cywilnego, w której to były pracodawca zobowiązał się do wypłaty odszkodowania zasądzonego wyrokiem Sądu Okręgowego wraz z odsetkami i zwrotem poniesionych kosztów sądowych oraz skapitalizowanej renty wyrównawczej uzupełniającej w wysokości 70.665 zł 21 gr.

Przedmiotem procesu sądowego było roszczenie odszkodowawcze Wnioskodawcy wobec byłego pracodawcy w związku z wypadkiem przy pracy w wyniku którego utracił zdolność do pracy i możliwość samodzielnej egzystencji. Zdarzenie to miało miejsce na placu budowy, gdzie w trakcie prowadzonych prac płyty szalunkowe zmiażdżyły Wnioskodawcy obie nogi. Doznał wielonarządowych obrażeń wymagających kilku operacji oraz długiego pobytu na oddziałach szpitalnych. Roszczenie Wnioskodawcy zostało uznane za zasadne.

Pomimo wieloletniego leczenia oraz rehabilitacji Wnioskodawca przebywa obecnie na rencie inwalidzkiej, grupie I z całkowitym zakazem pracy.

Wnioskodawca jest pod opieką specjalistów, Jego leczenie i rehabilitacja trwa nadal, co wiąże się z dodatkowymi wysokimi kosztami. Jednocześnie w wyniku tego wypadku nie ma możliwości zarobkowania.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.

Czy w opisanej sytuacji, przyznana skapitalizowana renta wyrównawcza uzupełniająca podlega zwolnieniu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy a tym samym nie ma konieczności wykazania jej w rozliczeniu rocznym PIT za 2015 r.?

Zdaniem Wnioskodawcy, przyznana skapitalizowana renta wyrównawcza - uzupełniająca stanowi odszkodowanie z tytułu uszkodzenia ciała oraz utraty możliwości zarobkowania przy zwiększeniu wydatków na dalszą rehabilitację i leczenie. W związku z tym nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i nie ma konieczności wykazywania jej w rocznym rozliczeniu PIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe.

Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 z późn. zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są odszkodowania w postaci renty otrzymane na podstawie przepisów prawa cywilnego w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia, przez poszkodowanego, który utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej, albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość.

Zgodnie z art. 444 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2016 r., poz. 380), w razie uszkodzenia ciała lub wywołania rozstroju zdrowia naprawienie szkody obejmuje wszelkie wynikłe z tego powodu koszty. Na żądanie poszkodowanego zobowiązany do naprawienia szkody powinien wyłożyć z góry sumę potrzebną na koszty leczenia, a jeżeli poszkodowany stał się inwalidą, także sumę potrzebną na koszty przygotowania do innego zawodu.

W myśl art. 444 § 2 Kodeksu cywilnego, jeżeli poszkodowany utracił całkowicie lub częściowo zdolność do pracy zarobkowej albo jeżeli zwiększyły się jego potrzeby lub zmniejszyły widoki powodzenia na przyszłość, może on żądać od zobowiązanego do naprawienia szkody odpowiedniej renty.

W wypadkach przewidzianych w artykule poprzedzającym, sąd może przyznać poszkodowanemu odpowiednią sumę tytułem zadośćuczynienia pieniężnego za doznaną krzywdę (art. 445 § 1 Kodeksu cywilnego).

Z przedstawionego opisu stanu faktycznego wynika, że w dniu 25 kwietnia 2015 r. pomiędzy Wnioskodawcą a byłym pracodawcą została zawarta ugoda w trybie Kodeksu cywilnego, w której to były pracodawca zobowiązał się do wypłaty odszkodowania zasądzonego wyrokiem Sądu Okręgowego wraz z odsetkami i zwrotem poniesionych kosztów sądowych oraz skapitalizowanej renty wyrównawczej uzupełniającej w wysokości 70.665 zł 21 gr.

Przedmiotem procesu sądowego było roszczenie odszkodowawcze Wnioskodawcy wobec byłego pracodawcy w związku z wypadkiem przy pracy w wyniku którego utracił zdolność do pracy i możliwość samodzielnej egzystencji. Zdarzenie to miało miejsce na placu budowy, gdzie w trakcie prowadzonych prac płyty szalunkowe zmiażdżyły Wnioskodawcy obie nogi. Doznał wielonarządowych obrażeń wymagających kilku operacji oraz długiego pobytu na oddziałach szpitalnych. Roszczenie Wnioskodawcy zostało uznane za zasadne.

Pomimo wieloletniego leczenia oraz rehabilitacji Wnioskodawca przebywa obecnie na rencie inwalidzkiej, grupie I z całkowitym zakazem pracy.

Wnioskodawca jest pod opieką specjalistów, Jego leczenie i rehabilitacja trwa nadal, co wiąże się z dodatkowymi wysokimi kosztami. Jednocześnie w wyniku tego wypadku nie ma możliwości zarobkowania.

Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące uregulowania prawne uznać należy, że kwota skapitalizowanej renty wyrównawczej - uzupełniającej ustalonej na podstawie ugody zawartej z byłym pracodawcą w związku z odniesionymi w wypadku obrażeniami ciała, przez Wnioskodawcę, który utracił zdolność do pracy zarobkowej, korzysta ze zwolnienia stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji nie ma konieczności wykazywania jej w rozliczeniu rocznym za 2015 r.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, ul. Jana Kazimierza 5, 85-035 Bydgoszcz, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r. poz. 718).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Bydgoszczy Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Toruniu, ul. Św. Jakuba 20, 87-100 Toruń.