Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IPPP1/443-104/13-2/ISZ
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie
Data wydania: 2013-03-21
Teza: W zakresie opodatkowania transakcji wydania nieruchomości na podstawie umowy leasingu oraz prawa do odliczenia podatku z faktury dokumentującej dostawę nieruchomości jak i z faktur dokumentujących dzierżawę Gruntu w użytkowaniu wieczystym
Słowa kluczowe: dzierżawa; leasing; nieruchomości; odliczenia-prawo do odliczenia
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 5; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 1-art. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział II-Rozdział 2-art. 7.; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział IX-Rozdział 1-art. 86; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 2-art. 43

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki przedstawione we wniosku z dnia 01.02.2013 r. (data wpływu 04.02.2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji wydania nieruchomości na podstawie umowy leasingu oraz prawa do odliczenia podatku z faktury dokumentującej dostawę nieruchomości jak i z faktur dokumentujących dzierżawę Gruntu w użytkowaniu wieczystym – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 04.02.2013 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania transakcji wydania nieruchomości na podstawie umowy leasingu oraz prawa do odliczenia podatku z faktury dokumentującej dostawę nieruchomości jak i z faktur dokumentujących dzierżawę Gruntu w użytkowaniu wieczystym.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

Wnioskodawca zawarł z B. Sp. z o.o. (dalej: „Leasingodawca”) umowy leasingu, których przedmiotem są:

1.  własność działek gruntu o numerach ewidencyjnych 5/6 oraz 5/7 położonych w PT (dalej: „Grunt we Własności”),
2.  wybudowany na powyższych działkach budynek galerii handlowej „EPT” wraz z wszelkimi instalacjami, budowlami, drogami dojazdowymi oraz urządzeniami zainstalowanymi w tej galerii, z których niektóre stanowią odrębne środki trwałe (dalej łącznie: „Galeria”).

(dalej Grunt we Własności i Galeria zwane będą łącznie: Nieruchomością”, zaś umowy leasingu Galerii i Gruntu we Własności zwane będą dalej łącznie: „Umową Leasingu”).

Dodatkowo, Leasingodawca (jako wydzierżawiający) zawarł z Wnioskodawcą (jako dzierżawcą) umowę dzierżawy gruntu w użytkowaniu wieczystym o numerze ewidencyjnym 5/5, na którym również znajduje się część Galerii (dalej: „Grunt w Użytkowaniu Wieczystym”).

Umowa Leasingu została zawarta na czas określony wynoszący 10 lat od daty podpisania protokołu zdawczo-odbiorczego potwierdzającego wydanie Nieruchomości. Umowa Leasingu zawiera postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych od Galerii będzie dokonywał korzystający, czyli Wnioskodawca. Suma opłat leasingowych dotyczących Galerii jest wyższa od wartości początkowej Galerii, zaś suma opłat leasingowych dotyczących Gruntu we Własności jest wyższa od wydatków poniesionych przez Leasingodawcę na nabycie Gruntu we Własności.

W ramach transakcji objętej Umową Leasingu Leasingodawca: (i) nabędzie Nieruchomość i Grunt w Użytkowaniu Wieczystym od spółki XXX spółka z ograniczoną odpowiedzialnością spółka komandytowo-akcyjna (dalej: „Sprzedający”- od początku swej działalności Sprzedający działał w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością: w 2010 roku został przekształcony w spółkę komandytowo-akcyjną. Wnioskodawca wskazuje, iż przedwstępna umowa nabycia od Sprzedającego Nieruchomości i Gruntu w użytkowaniu Wieczystym została podpisana przez Wnioskodawcę jako kupującego, a następnie, zgodnie z tą umową przedwstępną, Wnioskodawca wskaże Leasingodawcę jako stronę przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym. W taki sposób, na podstawie przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym zawartej pomiędzy Sprzedającym i Leasingodawcą, Leasingodawca stanie się właścicielem Nieruchomości oraz użytkownikiem wieczystym Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym), a następnie (ii) wyda Nieruchomość Wnioskodawcy zasadniczo w takim stanie, w jakim Leasingodawca uprzednio nabędzie ją od Sprzedającego. Ponadto, Leasingodawca dokona na rzecz Wnioskodawcy przeniesienia swoich praw i obowiązków wynikających z umów najmu dotyczących powierzchni komercyjnej Galerii, w które Leasingodawca wstąpi z mocy prawa nabywając uprzednio Nieruchomość od Sprzedającego (na podstawie art. 678 par. 1 Kodeksu cywilnego). Jednocześnie, Wnioskodawca przeleje na Leasingodawcę wierzytelności z umów najmu na zabezpieczenie spłaty wierzytelności Leasingodawcy względem Wnioskodawcy z tytułu m.in. Umowy Leasingu — zawarcie powyższej umowy przelewu wierzytelności z umów najmu na zabezpieczenie stanowi warunek rozpoczęcia okresu leasingu.

Umowa Leasingu, umowa dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym oraz przedwstępna umowa nabycia od Sprzedającego Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym zostały podpisane w 2012 roku, natomiast rozpoczęcie okresu leasingu i dzierżawy, nabycie Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym przez Leasingodawcę od Sprzedającego na podstawie przyrzeczonej umowy sprzedaży Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym oraz wydanie Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym Wnioskodawcy na podstawie odpowiednio Umowy Leasingu i umowy dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym nastąpi w 2013 roku po spełnieniu określonych warunków wskazanych w Umowie Leasingu i w umowie dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym.

Zgodnie z Umową Leasingu, po upływie okresu leasingu (10 lat), Wnioskodawca będzie uprawniony do nabycia Nieruchomości od Leasingodawcy. W tym celu, w ramach operacji związanych z rozpoczęciem okresu leasingu, Leasingodawca i Wnioskodawca zawrą przedwstępną umowę nabycia przez Wnioskodawcę Nieruchomości od Leasingodawcy (projekt umowy przedwstępnej stanowi załącznik do zawartej Umowy Leasingu).

Nieruchomość i Grunt w Użytkowaniu Wieczystym będą stanowiły jeden z wielu składników majątku Leasingodawcy służących mu do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na oddawaniu tych składników majątkowych osobom trzecim do odpłatnego używania i korzystania na podstawie m.in. umów leasingu.

W ramach Umowy Leasingu, nie dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawcę m.in.:

*   umowy z zarządcą Nieruchomości,
*   umów z dostawcami mediów do Nieruchomości i dotyczących obsługi Nieruchomości,
*   należności Leasingodawcy,
*   zobowiązań Leasingodawcy,
*   środków pieniężnych Leasingodawcy na rachunkach bankowych lub w kasie,
*   umów dotyczących bieżącej obsługi Wnioskodawcy (np. umowa o usługi księgowe),
*   ksiąg oraz umowy najmu siedziby Leasingodawcy.

W momencie wydania Nieruchomości Wnioskodawcy nie dojdzie do przeniesienia na rzecz Wnioskodawcy związanych z Nieruchomością m.in.: praw i obowiązków z zabezpieczeń dostarczonych przez najemców (w tym gwarancje bankowe i kaucje zabezpieczające), jak również praw do dokumentów dotyczących tych zabezpieczeń, praw z gwarancji jakości i rękojmi dotyczących robót budowlanych i praw z zabezpieczeń gwarancji dotyczących takich robót, majątkowych praw autorskich oraz praw zależnych do projektów sporządzonych na podstawie umów z architektami, prawnej i technicznej dokumentacji dotyczącej Nieruchomości, praw i zabezpieczeń wynikających z umowy dotyczącej usunięcia kolizji z siecią elektroenergetyczną oraz pozwolenia wodnoprawnego (zgodnie z planami, elementy te będą przeniesione przez Sprzedającego na Leasingodawcę w związku z nabyciem Nieruchomości przez Leasingodawcę od Sprzedającego oraz zostaną przeniesione przez Leasingodawcę na Wnioskodawcę dopiero po upływie okresu leasingu). Ponadto, Leasingodawca uzyska - bezpośrednio od ubezpieczyciela - ubezpieczenie tytułu prawnego do Nieruchomości, które zostanie przeniesione przez Leasingodawcę na Wnioskodawcę po upływie okresu leasingu.

Umowa sprzedaży Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym pomiędzy Sprzedającym i Wnioskodawcą (lub Leasingodawcą) reguluje mechanizm rozliczenia pomiędzy tymi podmiotami czynszów najmu i opłat eksploatacyjnych należnych od najemców.

W ramach Umowy Leasingu nie dojdzie do przejścia pracowników Leasingodawcy w ramach tzw. przejścia zakładu pracy (art. 231 Kodeksu pracy) na Wnioskodawcę.

Nieruchomość nie będzie wyodrębniona organizacyjnie w strukturze Leasingodawcy na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze; nie będzie stanowić ona także oddziału Leasingodawcy wyodrębnionego w KRS.

Sprzedający nabył Grunt we Własności i Grunt w Użytkowaniu Wieczystym jako wkłady niepieniężne w 2000 r. od dwóch podmiotów. Odnosząc się do etapu budowy i rozpoczęcia użytkowania Galerii, Wnioskodawca wskazuje, że Sprzedający nabył nakłady na budowę Galerii (tj. budowę w toku) a następnie dokończył budowę Galerii. Pozwolenie na użytkowanie budynku galerii handlowej zostało wydane w 2000 r. Sprzedającemu przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego na kosztach związanych z wybudowaniem Galerii (tj. w związku z nabyciem nakładów i poniesieniem wydatków na dokończenie budowy).

Po wybudowaniu Galerii przez Sprzedającego jej powierzchnia została wynajęta najemcom, przy czym, pomiędzy dniem wynajęcia a dniem sprzedaży Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym przez Sprzedającego na rzecz Leasingodawcy (a więc także dniem wydania Nieruchomości Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu) upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Usługi najmu powierzchni świadczone przez Sprzedającego podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT.

W okresie po wybudowaniu budynku i budowli wchodzących w skład Galerii, Sprzedający ponosił nakłady, w stosunku do których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, ale nie przekroczyły one 30% wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład Galerii. Leasingodawca nie planuje ponoszenia wydatków na ulepszenie Nieruchomości.

Leasingodawca i Wnioskodawca zamierzają skorzystać z opcji wyboru opodatkowania dostawy Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT. Z tego względu, Leasingodawca i Wnioskodawca, będąc na dzień dokonania dostawy Nieruchomości zarejestrowanymi czynnymi podatnikami VAT, złożą przed dniem dokonania dostawy Nieruchomości właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zgodne oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT dostawy Nieruchomości. Oświadczenie to będzie zawierać wszystkie elementy, o których mowa w art. 43 ust. 11 ustawy o VAT.

Wskazać należy, że możliwa jest sytuacja, iż w odniesieniu do niektórych budynków, budowli lub i ich części wchodzących w skład Galerii mogło nie dojść w przeszłości do pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż nie były one przedmiotem najmu. Wnioskodawca zakłada, że w stosunku do tych składników majątkowych lub ich części do ich pierwszego zasiedlenia powinno dojść w momencie sprzedaży Nieruchomości przez Sprzedającego na rzecz Leasingodawcy. W konsekwencji, w momencie dostawy tych składników majątkowych lub ich części przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu, nie upłyną jeszcze dwa lata od ich pierwszego zasiedlenia.

Wnioskodawca pragnie także zauważyć, że, jak wskazano powyżej, w związku z zawarciem Umowy Leasingu, Leasingodawca nabędzie Nieruchomość od Sprzedającego na podstawie przyrzeczonej umowy sprzedaży zawartej ze Sprzedającym. Wnioskodawca zakłada, że nabycie Nieruchomości przez Leasingodawcę będzie podlegało opodatkowaniu podatkiem VAT i nie będzie zwolnione z tego podatku - w celu potwierdzenia takiego traktowania VAT transakcji nabycia Nieruchomości przez Leasingodawcę, Sprzedający i Leasingodawca wystąpili z własnymi wnioskami o wydanie indywidualnych interpretacji podatkowych. Zatem, Leasingodawcy przysługiwałoby prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem Nieruchomości.

Wnioskodawca będzie używać Nieruchomości (jak i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym, na którym znajduje się część Galerii) w celu wykonywania czynności opodatkowanych VAT (głównie, świadczenia opodatkowanych VAT usług najmu).

W związku z wydaniem Nieruchomości przez Leasingodawcę na podstawie Umowy Leasingu, Wnioskodawca spodziewa się od Leasingodawcy faktury VAT dokumentującej dostawę Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu. Wnioskodawca spodziewa się również comiesięcznych faktur VAT wystawianych przez Leasingodawcę z tytułu dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym. Z tego względu, Wnioskodawca pragnie uzyskać potwierdzenie, że przysługuje mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z powyższych faktur. W tym celu, Wnioskodawca zadaje poniżej pytania zmierzające do jednoznacznego ustalenia prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego.

Wnioskodawca pragnie zaznaczyć, że również Sprzedający, jak i Leasingodawca złożyli wnioski o wydanie interpretacji podatkowych dotyczących wybranych aspektów podatkowych przedmiotowej transakcji (odpowiednio do Biur Krajowej Informacji Podatkowej w Piotrkowie Trybunalskim i Płocku).

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1.  Czy wydanie Nieruchomości przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy o VAT?
2.  Czy przedmiotem Umowy Leasingu będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 i art. 2 pkt 27e ustawy o VAT?
3.  Czy Leasingodawca i Wnioskodawca będą uprawnieni do wyboru opcji opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia?
4.  Czy dostawa Nieruchomości w ramach Umowy Leasingu w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których nie upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia, będzie podlegała obligatoryjnemu opodatkowaniu VAT?
5.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Leasingodawcę dokumentującej dostawę Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu?
6.  Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Leasingodawcę z tytułu usług dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym?

Zdaniem Wnioskodawcy:

1.  Wydanie Nieruchomości przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy o VAT.
2.  Przedmiotem Umowy Leasingu będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
3.  Leasingodawca i Wnioskodawca będą uprawnieni do wyboru opcji opodatkowania podatkiem VAT dostawy Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia.
4.  Dostawa Nieruchomości w ramach Umowy Leasingu w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których nie upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia, będzie podlegała obligatoryjnemu opodatkowaniu VAT.
5.  Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Leasingodawcę dokumentującej dostawę Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu.
6.  Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Leasingodawcę z tytułu usług dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym.

Pytanie nr 1

Zdaniem Wnioskodawcy, wydanie Nieruchomości przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem VAT, podlega m.in. odpłatna dostawa towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, w tym również wydanie towarów na podstawie umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub innej umowy o podobnym charakterze zawartej na czas określony lub umowy sprzedaży na warunkach odroczonej płatności, jeżeli umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione.

Art. 7 ust. 9 ustawy o VAT precyzuje, iż przez umowy dzierżawy, najmu, leasingu lub inne umowy o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1 pkt 2, rozumie się umowy, w wyniku których, zgodnie z przepisami o podatku dochodowym, odpisów amortyzacyjnych dokonuje korzystający oraz umowy leasingu w rozumieniu tych przepisów, których przedmiotami są grunty.

W świetle powyższego, aby umowa leasingu stanowiła dostawę towarów, muszą być spełnione następujące przesłanki: (i) umowa leasingu powinna być klasyfikowana jako umowa leasingu finansowego lub leasingu gruntów w rozumieniu przepisów o podatkach dochodowych, oraz (ii) umowa przewiduje, że w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty prawo własności zostanie przeniesione na leasingobiorcę.

Zdaniem Wnioskodawcy, Umowa Leasingu spełni wszelkie wymogi do uznania, że wydanie na jej podstawie Nieruchomości stanowi dostawę towarów dla celów VAT.

W odniesieniu do pierwszej powyższej przesłanki, jak wskazano powyżej, Umowa Leasingu Nieruchomości będzie zawarta na czas określony wynoszący 10 lat. Umowa Leasingu będzie zawierała postanowienie, że odpisów amortyzacyjnych od Galerii będzie dokonywał korzystający, czyli Wnioskodawca. Suma opłat leasingowych dotyczących Galerii będzie wyższa od wartości początkowej Galerii, zaś suma opłat leasingowych dotyczących Gruntu we Własności będzie wyższa od wydatków poniesionych przez Leasingodawcę na nabycie Gruntu we Własności. W konsekwencji, należy uznać, że Umowa Leasingu spełnia przesłanki umów leasingu, o których mowa w przepisach o podatku dochodowym. Konkluzji tej nie zmienia fakt, że z formalnego punktu widzenia odpisy amortyzacyjne od Galerii dokonywane przez Wnioskodawcę będą zaliczane do kosztów podatkowych wspólników Wnioskodawcy (z uwagi na fakt, że Wnioskodawca jest spółką osobową).

Odnosząc się do drugiej powyższej przesłanki, przewidziany przez strony Umowy Leasingu zakup przez Wnioskodawcę Nieruchomości po zakończeniu Umowy Leasingu prowadzi do konkluzji, że zostanie spełniony warunek przeniesienia prawa własności Nieruchomości w następstwie normalnych zdarzeń przewidzianych tą umową lub z chwilą zapłaty ostatniej raty. Skoro bowiem Umowa Leasingu będzie zawierała również odpowiednie zapisy zobowiązujące jej strony do zawarcia umowy przenoszącej własność Nieruchomości, przeniesienie własności przedmiotu leasingu na Wnioskodawcę będzie stanowiło naturalne następstwo zawieranej Umowy Leasingu.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wydanie Nieruchomości przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu będzie stanowiło dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 pkt 2 i ust. 9 ustawy o VAT.

Pytanie nr 2

Wnioskodawca zajmuje stanowisko, iż dla celów VAT przedmiotem umowy Leasingu będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części w rozumieniu art. 6 pkt 1 oraz art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Brak możliwości klasyfikacji Nieruchomości jako przedsiębiorstwa Leasingodawcy.

Należy zauważyć, że ustawa o VAT nie definiuje wprost pojęcia przedsiębiorstwa (tak jak ustawa o PDOP). Zgodnie jednak z poglądami prezentowanymi przez przedstawicieli doktryny, należy się w tym zakresie odwoływać do definicji przedsiębiorstwa w Kodeksie cywilnym. Sędzia NSA Janusz Zubrzycki w Leksykonie VAT 2010 (Oficyna Wydawnicza „Unimex”, Wrocław 2010) podkreśla, iż „ustawa o VAT nie określa w treści swych postanowień definicji pojęcia przedsiębiorstwo”. Przedmiotową definicję „przedsiębiorstwo” zawiera art. 551 K.c.”. Zgodnie z tym poglądem, powszechnie przyjętym w orzecznictwie sądowym oraz interpretacjach organów podatkowych, w celu określenia zakresu pojęcia przedsiębiorstwa, podobnie jak w przypadku interpretacji tego pojęcia na potrzeby ustawy o PDOP, należy odwołać się do uregulowania art. 551 Kodeksu cywilnego.

Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej. Obejmuje ono w szczególności:

*   oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa),
*   własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości,
*   prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych,
*   wierzytelności,
*   prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne,
*   koncesje, licencje i zezwolenia, patenty i inne prawa własności przemysłowej,
*   majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne,
*   tajemnice przedsiębiorstwa,
*   księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W świetle powołanej definicji, w skład przedsiębiorstwa wchodzą takie składniki materialne i niematerialne, które w sposób zorganizowany służą prowadzonej w ramach tego przedsiębiorstwa działalności gospodarczej. Ważne jest zatem, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami w ten sposób, aby przekazany zespół składników majątkowych mógł posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej. Oznacza to, że, aby mówić o transferze przedsiębiorstwa, przenoszone składniki majątkowe muszą umożliwiać prowadzenie samodzielnej działalności wyłącznie w oparciu o te składniki.

Tymczasem, w przypadku planowanej transakcji nie można mówić o zdolności przenoszonego majątku do prowadzenia samodzielnej działalności gospodarczej. Wnioskodawca podkreśla, że przedmiotem dostawy Leasingodawcy na rzecz Wnioskodawcy w ramach Umowy Leasingu będzie jedynie Nieruchomość. Dodatkowo, dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawcę umów najmu powierzchni komercyjnej Galerii, które nie doprowadzi jednak do wykreowania zorganizowanego zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej.

Wynika to choćby z faktu, że szereg elementów związanych z Nieruchomością nie będzie włączonych do dostawy dokonanej przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy. Dotyczy to m.in.:

*   umowy z zarządcą Nieruchomości,
*   umów z dostawcami mediów do Nieruchomości i dotyczących obsługi Nieruchomości, należności Leasingodawcy,
*   zobowiązań Leasingodawcy
*   środków pieniężnych Leasingodawcy na rachunkach bankowych lub w kasie,
*   umów dotyczących bieżącej obsługi Wnioskodawcy (np. umowa o usługi księgowe), ksiąg oraz umowy najmu siedziby Leasingodawcy,
*   praw i obowiązków z zabezpieczeń dostarczonych przez najemców, jak również praw do dokumentów dotyczących tych zabezpieczeń,
*   praw z gwarancji jakości i rękojmi dotyczących robót budowlanych i praw z zabezpieczeń gwarancji dotyczących takich robót,
*   majątkowych praw autorskich i praw zależnych do projektów sporządzonych na podstawie umów z architektami,
*   prawnej i technicznej dokumentacji dotyczącej Nieruchomości,
*   ubezpieczenia tytułu prawnego do Nieruchomości,
*   praw i zabezpieczeń wynikających z umowy dotyczącej usunięcia kolizji z siecią elektroenergetyczną,
*   pozwolenia wodnoprawnego.

Dostawa Nieruchomości w ramach Umowy Leasingu na rzecz Wnioskodawcy nie będzie wiązała się także z przejściem pracowników Leasingodawcy w ramach tzw. przejścia zakładu pracy (art. 231 Kodeksu pracy) na Wnioskodawcę.

W świetle powyższego, jak wynika z opisu zdarzenia przyszłego, część składników majątkowych wskazanych jako niezbędne z punktu widzenia definicji przedsiębiorstwa nie zostanie przeniesiona na Wnioskodawcę. Ponadto, nie jest możliwe zidentyfikowanie zorganizowanego zbioru składników materialnych i niematerialnych służących prowadzonej działalności, ponieważ przedmiotem transakcji będzie tylko Nieruchomość, której bez dodatkowych elementów niezbędnych dla prowadzenia działalności gospodarczej (np. umów z dostawcami mediów, umowy z zarządcą nieruchomości) nie sposób nadać przymiotu zorganizowania”. W konsekwencji, zdaniem Wnioskodawcy, przedmiot transakcji nie będzie stanowił przedsiębiorstwa.

Stanowisko to jest także powszechnie akceptowane przez organy podatkowe. Zostało ono potwierdzone m.in. w interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 sierpnia 2012 r. (sygn. IPPP2/443-284/12-3/RR), czy w interpretacji tego organu z dnia 6 marca 2012 r. (sygn. IPTPP2/443-850/11-21/PR).

Powyższej konkluzji nie zmienia fakt, że na Wnioskodawcę przejdą prawa i obowiązki z umów najmu. Gdyby bowiem Wnioskodawca wybrał inny niż leasing sposób finansowania nabycia Nieruchomości (np. kredyt lub pożyczkę), wówczas nabyłby Nieruchomość bezpośrednio od Sprzedającego, a stroną umów najmu dotyczących Nieruchomości stałby się z mocy prawa jako właściciel Nieruchomości. Wówczas, przejście praw i obowiązków z umów najmu stałoby się jedynie określonym przepisami Kodeksu cywilnego skutkiem zbycia rzeczy będącej przedmiotem najmu, a nie efektem dodatkowego umownego przeniesienia tych praw i obowiązków. Z tego względu, przeniesienie, w ramach transakcji obejmującej Umowę Leasingu, praw i obowiązków z umów najmu będzie jedynie operacją uzupełniającą, która jednak jest niezbędna do urzeczywistnienia założeń biznesowych, w których to Wnioskodawcy (jako korzystającemu) będą przypadać pożytki cywilne rzeczy (tj. czynsz najmu), co wynika z samej istoty i ekonomicznej treści leasingu nieruchomości.

Brak możliwości klasyfikacji Nieruchomości jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa Leasingodawcy.

Zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, stosownie do art. 2 pkt 27e ustawy o VAT, jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem Ministerstwa Finansów, aby zespół składników majątkowych (materialnych i niematerialnych) mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu powyższej definicji, muszą zostać spełnione łącznie następujące przesłanki:

*   istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań,
*   zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie,
*   składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych,
*   zespół tych składników może stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze.

W świetle powyższego, aby uznać dany zespół składników majątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, składniki te muszą być wyodrębnione w istniejącym przedsiębiorstwie na płaszczyźnie organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej. Stanowisko takie jest powszechnie akceptowane przez organy podatkowe, sądy administracyjne oraz przedstawicieli doktryny prawa podatkowego i w praktyce nie rodzi żadnych wątpliwości.

Należy zauważyć, iż zgodnie z interpretacjami organów podatkowych, wyodrębnienie organizacyjne oznacza, iż zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowi odrębną jednostkę organizacyjną w strukturze przedsiębiorstwa, np. dział, wydział, oddział oraz, że takie organizacyjne wydzielenie powinno być dokonane na podstawie statutu, regulaminu lub aktu o podobnym charakterze (por. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 18 sierpnia 2012 r. sygn. IPPP2/443-284/12-3/RR).

Wyodrębnienie finansowe, z kolei, oznacza sytuację, w której sposób prowadzenia ewidencji rachunkowej przedsiębiorstwa pozwala na przyporządkowanie majątku, przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a ściślej do realizowanych przez nią zadań gospodarczych. Nie należy jednak utożsamiać tego pojęcia z pełną samodzielnością finansową.

Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość - obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.

Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, następujące okoliczności jednoznacznie wskazują, że przedmiot planowanej Umowy Leasingu nie będzie stanowić zorganizowanej części przedsiębiorstwa Leasingodawcy:

*   na przedmiot transakcji składa się jedynie Nieruchomość (dodatkowo, na Wnioskodawcę przenoszone są jedynie prawa i obowiązki z umów najmu),
*   Nieruchomość nie jest wyodrębniona organizacyjnie w strukturze Leasingodawcy na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze; nie stanowi ona także oddziału Leasingodawcy wyodrębnionego w KRS,
*   nabywane aktywa są tylko sumą poszczególnych środków trwałych, nie będących zorganizowanym zespołem składników powiązanych organizacyjnie,
*   w ramach transakcji nie dojdzie do przeniesienia na Wnioskodawcę praw z kluczowych umów (w tym umów z dostawcami mediów i dotyczących obsługi Nieruchomości),
*   nabywane aktywa nie są w stanie samodzielnie funkcjonować, gdyż nie posiadają potencjalnej zdolności do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy; Wnioskodawca nie będzie mógł tylko i wyłącznie w oparciu o te składniki prowadzić działalności gospodarczej,
*   Wnioskodawca nie przejmie w ramach transakcji pracowników, ani zobowiązań czy należności Leasingodawcy.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, wydawane aktywa nie są wyodrębnionym organizacyjnie, finansowo i funkcjonalnie zespołem składników przeznaczonych do realizacji określonych zadań, który mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. W efekcie, przedmiot transakcji nie stanowi zorganizowanej części przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.

Konkluzję tę wzmacnia także fakt, że Nieruchomość będzie stanowiła jeden z wielu składników majątku Leasingodawcy służących mu do prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na oddawaniu tych składników majątkowych osobom trzecim do odpłatnego używania i korzystania na podstawie m.in. umów leasingu.

W kontekście powyższego, należy także zaznaczyć, że w świetle obecnych regulacji, przedsiębiorstwo (czy też jego zorganizowana część) nie może być przedmiotem umowy leasingu w rozumieniu art. 7091 Kodeksu cywilnego. Przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część nie jest ani rzeczą, ani nawet zbiorem rzeczy, co wynika wprost z przytoczonej wyżej definicji przedsiębiorstwa na gruncie Kodeksu cywilnego jako zbioru składników materialnych, jak i niematerialnych. Oznacza to, iż również z tego powodu, dostawa Nieruchomości przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy nie może być traktowana jako zbycie przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części.

Podsumowując, przedmiotem planowanej transakcji dla celów ustawy o VAT będą składniki majątkowe niestanowiące przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa.

Pytanie nr 3

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że Leasingodawca i Wnioskodawca będą uprawnieni do wyboru opcji opodatkowania podatkiem VAT planowanej dostawy Nieruchomości, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części w stosunku, do których upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem, gdy:

1.  dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,
2.  pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Stosownie do art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przez pierwsze zasiedlenie rozumie się oddanie do użytkowania, w wykonaniu czynności podlegających opodatkowaniu, pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi budynków, budowli lub ich części, po ich:

1.  wybudowaniu lub
2.  ulepszeniu, jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30 % wartości początkowej.

Jednocześnie, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, możliwa jest rezygnacja ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, i wybór opodatkowania dostawy budynków, budowli lub ich części pod warunkiem, że dokonujący dostawy i nabywca budynku, budowli lub ich części:

1.  są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni,
2.  złożą, przed dniem dokonania dostawy tych obiektów właściwemu dla nabywcy naczelnikowi urzędu skarbowego, zgodne oświadczenie, że wybierają opodatkowanie dostawy budynku, budowli lub ich części.

Warto także zaznaczyć, że na mocy 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwolnieniu z VAT podlega dostawa budynków budowli lub ich części nieobjęta zwolnieniem, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10, pod warunkiem, że:

1.  w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,
2.  dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Jak wskazano w opisie zdarzenia przyszłego, po wybudowaniu Galerii przez Sprzedającego jej powierzchnia została wynajęta najemcom, przy czym, pomiędzy dniem wynajęcia a dniem sprzedaży Nieruchomości i Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym przez Sprzedającego na rzecz Leasingodawcy (a wiec także dniem wydania Nieruchomości Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu) upłynie okres dłuższy niż 2 lata. Usługi najmu powierzchni świadczone przez Sprzedającego podlegały opodatkowaniu podatkiem VAT.

W okresie po wybudowaniu budynku i budowli wchodzących w skład Galerii, Sprzedający ponosił nakłady w stosunku, do których przysługiwało mu prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, ale nie przekroczyły one 30% wartości początkowej poszczególnych środków trwałych wchodzących w skład Galerii. Leasingodawca nie planuje ponoszenia wydatków na ulepszenie Nieruchomości.

W rezultacie, co do zasady, doszło do pierwszego zasiedlenia Galerii w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, przy czym od pierwszego zasiedlenia do dnia wydania Nieruchomości Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu upłynie okres dłuższy niż 2 lata.

W świetle powyższego, zdaniem Wnioskodawcy, zasadniczo dostawa Nieruchomości przez Leasingodawcę na rzecz Wnioskodawcy na podstawie Umowy Leasingu będzie podlegała zwolnieniu z VAT zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, lecz Sprzedający i Wnioskodawca będą uprawnieni do skorzystania z opcji opodatkowania podatkiem VAT dostawy budynków, budowli lub ich części na podstawie art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

W świetle powyższego, Leasingodawca i Wnioskodawca będą uprawnieni do wyboru opcji opodatkowania podatkiem VAT planowanej dostawy Nieruchomości, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT, w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części w stosunku, do których upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia.

Pytanie nr 4

Zdaniem Wnioskodawcy, dostawa Nieruchomości w ramach Umowy Leasingu w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których nie upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia, będzie podlegała obligatoryjnemu opodatkowaniu VAT.

Dotyczyć to może tych powyższych składników majątkowych lub ich części, które nie były w przeszłości przedmiotem najmu - w rezultacie, na moment dostawy w ramach Umowy Leasingu upłynie okres krótszy niż 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia w rozumieniu art. 2 pkt 14 ustawy o VAT, gdyż takim pierwszym zasiedleniem powinna być sprzedaż tych składników przez Sprzedającego na rzecz Leasingodawcy.

Zakładając, że dostawę tych składników majątkowych w ramach Umowy Leasingu należy traktować odrębnie od dostawy innych aktywów, których pierwsze zasiedlenie miało miejsce dawniej niż 2 lata temu (przy czym obie grupy tych składników mogą znajdować się na jednej działce gruntu), dostawa składników majątkowych lub ich części, w stosunku, do których nie upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia nie będzie podlegała zwolnieniu z VAT na podstawie cytowanych powyżej art. 43 ust. 1 pkt 10, ani art. 43 ust. 1 pkt 10a, a więc będzie podlegała obligatoryjnemu opodatkowaniu VAT.

Zastosowania nie znajdzie art. 43 ust. 1 pkt 10, gdyż na moment dostawy w ramach Umowy Leasingu upłynie okres krótszy niż 2 lata od pierwszego zasiedlenia. Z kolei, brak możliwości zastosowania zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT wynika z faktu, że Leasingodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z nabyciem powyższych składników majątkowych (co powinno zostać potwierdzone w indywidualnej interpretacji podatkowej wydanej na rzecz Leasingodawcy).

W świetle powyższego, dostawa Nieruchomości w ramach Umowy Leasingu w odniesieniu do tych budynków, budowli lub ich części, w stosunku do których nie upłynęły 2 lata od ich pierwszego zasiedlenia, będzie podlegała obligatoryjnemu opodatkowaniu VAT.

Pytanie nr 5

Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktury VAT wystawionej przez Leasingodawcę dokumentującej dostawę Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu.

Jak wskazano powyżej, w związku z wydaniem Nieruchomości przez Leasingodawcę na podstawie Umowy Leasingu, Wnioskodawca spodziewa się od Leasingodawcy faktury VAT dokumentującej dostawę Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca będzie używał Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (wynajem powierzchni komercyjnej). Nie zachodzi także żadna okoliczność wyłączająca prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 88 ustawy o VAT. W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego z otrzymanej faktury dokumentującej leasing Nieruchomości na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Natomiast zgodnie z ust. 11 tego artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę, może on obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego związanego z dostawą Nieruchomości na podstawie Umowy Leasingu w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma fakturę VAT dokumentującą tę dostawę lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Pytanie nr 6

Zdaniem Wnioskodawcy, będzie on uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Leasingodawcę z tytułu usług dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym.

Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca spodziewa się comiesięcznych faktur VAT wystawianych przez Leasingodawcę z tytułu dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15 ustawy o VAT, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Jak wskazano powyżej, Wnioskodawca będzie używał Nieruchomość, w tym Galerię, a więc także znajdujący się pod nią Grunt w Użytkowaniu Wieczystym do wykonywania czynności opodatkowanych VAT (wynajem powierzchni komercyjnej). Nie zachodzi także żadna okoliczność wyłączająca prawo do odliczenia VAT na podstawie art. 88 ustawy o VAT.

W konsekwencji, Wnioskodawcy będzie przysługiwało prawo do odliczenia w całości podatku VAT naliczonego z otrzymanych faktur dokumentujących usługę dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym na podstawie art. 86 ust. 1 w związku z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT.

Zgodnie z art. 86 ust. 10 pkt 1 ustawy o VAT, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę albo dokument celny z zastrzeżeniem pkt 2-5 oraz ust. 11, 12, 16 i 18. Natomiast zgodnie z ust. 11 tego artykułu, jeżeli podatnik nie dokona obniżenia kwoty podatku należnego w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał fakturę, może on obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wnioskodawca nabędzie prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego wynikającego z faktur wystawionych przez Leasingodawcę z tytułu usług dzierżawy Gruntu w Użytkowaniu Wieczystym w rozliczeniu za okres, w którym otrzyma daną fakturę VAT dokumentującą świadczenie usług dzierżawy lub w rozliczeniu za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.