Interpretacja indywidualna
Sygnatura: ILPB2/415-4/07-2/AM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu
Data wydania: 2007-08-14
Teza: Odliczenie od dochodu składki odprowadzonej do polskiego ZUS-u należnej od zagranicznych dochodów.
Słowa kluczowe: obowiązek-obowiązek podatkowy-nieograniczony obowiązek podatkowy; odliczenia-odliczenie od dochodu; odliczenia-odliczenie od podatku; opodatkowanie-unikanie podwójnego opodatkowania; składki-składki na ubezpieczenie społeczne; składki-składki na ubezpieczenie zdrowotne; umowa-umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania
Przepisy: [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 1-art. 3-ust. 1; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 26; [PIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych-Rozdział 6-art. 27b

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112 poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 09.07.2007r. (data wpływu 12.07.2007r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczania od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne zapłaconych od dochodu uzyskanego z pracy najemnej wykonywanej za granicą **\- jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 12.07.2007r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie odliczania od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne zapłaconych od dochodu uzyskanego z pracy najemnej wykonywanej za granicą.

**W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.**

W 2006r. Wnioskodawca uzyskiwał dochody ze stosunku pracy w Polsce oraz w Niemczech. Wynagrodzenie za pracę w Niemczech było wypłacane przez polskich pracodawców w Niemczech i tam był odprowadzany podatek. Ponadto pracodawcy odprowadzali składki na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne od wynagrodzenia wypłacanego w Niemczech do polskiego ZUS.

W związku z tym Wnioskodawca w zeznaniu PIT 36 za 2006r. odliczył zapłacone przez pracodawców składki na ubezpieczenie społeczne z tytułu pracy wykonywanej w Niemczech - do wysokości dochodu osiągniętego w Polsce. Wnioskodawca dokonał również odliczenia składek na ubezpieczenie zdrowotne zapłaconych od wynagrodzeń osiągniętych za granicą.

**W związku z powyższym zadano następujące pytanie:**

Czy składki odprowadzone do polskiego ZUS podlegają odliczeniu od dochodu:

1.  w części dochodów krajowych,
2.  w części dochodów zagranicznych?

Zdaniem wnioskodawcy składki odprowadzone do polskiego ZUS od dochodów podlegających opodatkowaniu zarówno w Polsce jak i w Niemczech podlegają odliczeniu od dochodu polskiego.

**W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.**

Zasadą polskiego prawa podatkowego wyrażoną w art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 roku o podatku dochodowym od osób fizycznych (tj. Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) jest nieograniczony obowiązek podatkowy. Zasada powyższa oznacza, iż osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Zgodnie jednak z treścią art. 4a w/w ustawy przepis ten stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania. Umowy mają na celu regulację sytuacji, w których może mieć miejsce podwójne opodatkowanie, przede wszystkim z tego powodu, że źródło przychodów położone jest w innym państwie, niż państwo rezydencji podatnika osiągającego przychody.

Art. 15 ust. 1 umowy międzynarodowej zawartej w dniu 14 maja 2003r. między Rządem Rzeczypospolitej Polskiej a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i majątku (Dz. U. z 2005r. Nr 12, poz. 90) stanowi, iż dochody osób fizycznych mających miejsce zamieszkania w Polsce, uzyskiwane z tytułu pracy najemnej świadczonej na terytorium Niemiec mogą być opodatkowane w Niemczech. W tym przypadku dochody uzyskane z pracy najemnej w Niemczech i tam opodatkowane podlegają – zgodnie z art. 24 umowy - zwolnieniu od podatku w państwie zamieszkania, tj. w Polsce. Ma więc zastosowanie metoda wyłączenia z progresją.

Z taką sytuacja mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Z akt sprawy wynika, że w 2006 roku podatnik uzyskał zarówno dochody w Polsce jak i w Niemczech, przy czym te drugie zostały opodatkowane w Niemczech. Kierujący podatnika do pracy w Niemczech pracodawca odprowadzał, naliczone od wypłat opodatkowanych na terenie Niemiec, składki na ubezpieczenia społeczne wynikające z przepisów ustawy z dnia 13 października 1998r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. Nr 137, poz. 887, ze zm.) oraz składkę na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, o którym mowa w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2004 r., Nr 210, poz. 2135, ze zm.) – do polskiego ZUS-u.

Stosownie do treści art. 26 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2006r., podstawę obliczenia podatku stanowi dochód po odliczeniu kwot m. in. składek określonych w ustawie o systemie ubezpieczeń społecznych, potrąconych w roku podatkowym przez płatnika ze środków podatnika, na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe. Odliczenie nie dotyczy składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, art. 52 i art. 52a i art. 52c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Art. 26 ust.1 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2000r. Nr 14, poz.176 z poźn. zmianami) zawiera zamknięty katalog dochodów zwolnionych, które pozbawiają podatnika prawa do odliczenia składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz na ubezpieczenia chorobowe. Nie zostały tam wskazane dochody zwolnione na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania.

W myśl powołanego przepisu składki na ubezpieczenie społeczne odprowadzone do polskiego ZUS-u, na podstawie ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych podlegają odliczeniu wyłącznie od dochodu podlegającego opodatkowaniu w Polsce. Dochód uzyskany i opodatkowany w Niemczech nie jest wliczany do podstawy opodatkowania w Polsce. Oznacza to, iż służy on jedynie do ustalenia stopy procentowej, według której jest obliczany podatek od dochodów uzyskanych w Polsce.

Jednakże dokonując odliczenia składek na ubezpieczenia społeczne, naliczone od dochodu osiągniętego w Niemczech, konieczne jest uwzględnienie ograniczenia, o którym mowa w art. 26 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Mianowicie Podatnik nie będzie mógł odliczyć składek od otrzymanych diet nawet, jeśli zgodnie z przepisami ZUS zostały od nich naliczone i odprowadzone składki społeczne. Wynika to z faktu, iż diety są częścią dochodu, który na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym.

Podobna sytuacja będzie miała miejsce w przypadku odliczania od podatku składki pobranej na powszechne ubezpieczenie zdrowotne. Zgodnie z art. 27b ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym w 2006 r., podatek dochodowy, obliczony zgodnie z art. 27 lub art. 30c, w pierwszej kolejności ulega obniżeniu o kwotę składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, pobranej w roku podatkowym przez płatnika zgodnie z przepisami o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.

Zgodnie z ustępem 2 art. 27b kwota składki na ubezpieczenie zdrowotne, o którą zmniejsza się podatek, nie może przekroczyć 7,75 procent podstawy wymiaru tej składki. Podatnik może, więc odliczyć składki zdrowotne opłacone w Polsce, od należnego za rok podatkowy podatku.

Również to obniżenie nie dotyczy części składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód (przychód) wolny od podatku na podstawie art. 21, art. 52 i art. 52a oraz składek, których podstawę wymiaru stanowi dochód, od którego na podstawie przepisów ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Nie będzie, więc podlegać odliczeniu składka obliczona od wynagrodzenia w części zwolnionej z podatku na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Reasumując stwierdzić należy, iż Podatnikowi przysługuje prawo odliczenia od dochodu składek na ubezpieczenie społeczne, pobranych od wynagrodzeń wypłaconych za granicą i odprowadzonych do polskiego ZUS-u, jednakże za podstawę odliczenia należy uznać tylko dochód osiągnięty i podlegający opodatkowaniu w Polsce. Podatnik może również odliczyć od podatku obliczonego zgodnie z art. 27 b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych składki na ubezpieczenie zdrowotne naliczone od dochodów zagranicznych i odprowadzone do polskiego ZUS-u.

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.