Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPB-1-1/4510-93/16/EN
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2016-05-13
Teza: w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania wskazanego we wniosku przysporzenia majątkowego.
Słowa kluczowe: nieruchomości; zasiedzenie; zwolnienie
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-Rozdział 2

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r., poz. 613 ze zm.) oraz § 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2015 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. z 2015 r., poz. 643), Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 14 marca 2016 r. (data wpływu do tut. Biura 24 marca 2016 r.), o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania wskazanego we wniosku przysporzenia majątkowego – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 24 marca 2016 r. wpłynął do tut. Biura ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie możliwości zwolnienia od opodatkowania wskazanego we wniosku przysporzenia majątkowego.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Gmina (dalej: „Wnioskodawca”) jest jednostką samorządu terytorialnego, posiadającą osobowość prawną. Wnioskodawca nabył w drodze zasiedzenia, własność nieruchomości zabudowanej. Uprzednio ww. nieruchomość była w posiadaniu Skarbu Państwa. Nieruchomość jest zabudowana dwoma budynkami, jednym wyłączonym z eksploatacji oraz drugim, w którym znajduje się warsztat stolarski. Przedmiotowe nabycie prawa własności nastąpiło po przeprowadzeniu postępowania sądowego i zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego wydanym w listopadzie 2015 r. Postanowienie Sądu uprawomocniło się w grudniu 2015 r. Zgodnie z treścią postanowienia nabycie prawa własności nieruchomości nastąpiło z dniem 31 sierpnia 2012 r.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy Gmina ma prawo do zastosowania zwolnienia, wynikającego z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, od wartości ww. nieruchomości nabytej w drodze zasiedzenia?

Zdaniem Wnioskodawcy, ma prawo do zastosowania zwolnienia wynikającego z art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych (dalej: „Ustawa CIT”), w związku z nabyciem w drodze zasiedzenia wskazanej we wniosku nieruchomości.

Na gruncie Ustawy o CIT, konkretnie na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 6 tej ustawy, ustawodawca zwolnił jednostki samorządu terytorialnego z opodatkowania w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 198).

Zgodnie z art. 3 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, dochodami jednostek samorządu terytorialnego są:

1.  dochody własne,
2.  subwencja ogólna,
3.  dotacje celowe z budżetu państwa.

Natomiast zgodnie z regulacją art. 3 pkt 3 (winno być: art. 3 ust. 3) ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, dochodami jednostek samorządu terytorialnego mogą być również inne środki określone w odrębnych przepisach. Ponadto, na gruncie art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego, do źródeł dochodów własnych jednostek samorządu terytorialnego zaliczono również inne dochody należne Gminie na podstawie odrębnych przepisów.

Tym samym biorąc pod uwagę ww. przepisy ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego stwierdzić należy, że powstały na skutek zasiedzenia przychód Gminy w postaci nieruchomości zabudowanej może być uznany za dochód jednostek samorządu terytorialnego zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

W ocenie Wnioskodawcy należy przyjąć, iż nabycie przez jednostkę samorządu terytorialnego nieruchomości w drodze zasiedzenia na podstawie odrębnych przepisów - w tym przypadku przepisów Kodeksu cywilnego - podlega pod regulację, o której mowa w art. 4 ust. 1 pkt 12 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego i tym samym uzyskane w ten sposób przysporzenie majątkowe można zakwalifikować do innych dochodów/środków Gminy zwolnionych z podatku dochodowego od osób prawnych.

Reasumując, zdaniem Wnioskodawcy nabycie nieruchomości przez zasiedzenie jest formą nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, a wartość nieruchomości gruntowej nabytej w drodze zasiedzenia należy traktować jako wartość otrzymanej nieodpłatnie rzeczy, korzystającej ze zwolnienia na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o CIT.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.

W myśl art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.), przychodami, z zastrzeżeniem ust. 3 i 4 oraz art. 14, są w szczególności wartość otrzymanych rzeczy lub praw, a także wartość innych świadczeń w naturze, w tym wartość rzeczy i praw otrzymanych nieodpłatnie lub częściowo odpłatnie, a także wartość innych nieodpłatnych lub częściowo odpłatnych świadczeń, z wyjątkiem świadczeń związanych z używaniem środków trwałych otrzymanych przez samorządowe zakłady budżetowe w rozumieniu ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych oraz spółki użyteczności publicznej z wyłącznym udziałem jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków od Skarbu Państwa, jednostek samorządu terytorialnego lub ich związków w nieodpłatny zarząd lub używanie.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 6 ww. ustawy, zwalnia się od podatku jednostki samorządu terytorialnego w zakresie dochodów określonych w przepisach ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego.

Stosownie do treści art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 13 listopada 2003 r. o dochodach jednostek samorządu terytorialnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 198), ilekroć w ustawie jest mowa o jednostkach samorządu terytorialnego rozumie się przez to gminy, powiaty i województwa.

W myśl art. 3 ust. 1 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego dochodami jednostek samorządu terytorialnego są:

1.  dochody własne,
2.  subwencja ogólna,
3.  dotacje celowe z budżetu państwa.

Stosownie do art. 4 ust. 1 pkt 5 i 12 ww. ustawy, źródłami dochodów własnych gminy są:

*   spadki, zapisy i darowizny na rzecz gminy,
*   inne dochody należne gminie na podstawie odrębnych przepisów.

Zgodnie z art. 172 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2016 r., poz. 380), posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.

Skutkiem zasiedzenia jest pierwotne nabycie własności przez posiadacza, który może wystąpić do sądu z wnioskiem o stwierdzenie zasiedzenia. Samo nabycie własności następuje jednak z mocy samego prawa, a orzeczenie stwierdzające nabycie własności przez zasiedzenie ma jedynie charakter deklaratywny. Zasiedzenie jest zatem instytucją, która sankcjonuje trwający od dłuższego czasu stan faktyczny posiadania i jest sposobem nabywania własności. Warunkami niezbędnymi do zasiedzenia jest posiadanie samoistne i nieprzerwane oraz odpowiedni upływ czasu. Przy spełnieniu powyższych przesłanek posiadacz nabywa prawo własności. Orzeczenie sądu stwierdzające nabycie własności stanowi dowód nabycia i jest orzeczeniem deklaratywnym, czyli stwierdzającym zaistnienie pewnych faktów, na które można się powołać w celu, np. dokonania wpisu prawa własności do księgi wieczystej. Orzeczenie natomiast nie ma charakteru konstytutywnego, czyli nabycie prawa własności nie jest uzależnione od jego wydania. Nabycie nieruchomości przez zasiedzenie jest formą nieodpłatnego przysporzenia majątkowego, wartość nieruchomości gruntowej nabytej przez zasiedzenie należy traktować jako wartość otrzymanej nieodpłatnie rzeczy. Tym samym, nabycie poprzez zasiedzenie nieruchomości gruntowej, będzie stanowiło przysporzenie majątkowe, które co do zasady podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca nabył w drodze zasiedzenia, własność nieruchomości zabudowanej. Uprzednio ww. nieruchomość była w posiadaniu Skarbu Państwa. Nieruchomość jest zabudowana dwoma budynkami, jednym wyłączonym z eksploatacji oraz drugim, w którym znajduje się warsztat stolarski. Przedmiotowe nabycie prawa własności nastąpiło po przeprowadzeniu postępowania sądowego i zostało potwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego wydanym w listopadzie 2015 r. Postanowienie Sądu uprawomocniło się w grudniu 2015 r. Zgodnie z treścią postanowienia nabycie prawa własności nieruchomości nastąpiło z dniem 31 sierpnia 2012 r.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że wartość nabytej w drodze zasiedzenia nieruchomości generuje przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Przychód ten jednakże jako objęty zakresem przedmiotowym art. 4 ustawy o dochodach jednostek samorządu terytorialnego zwolniony jest od opodatkowania na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Zauważyć bowiem należy, że skoro ustawodawca zwalnia Gminę od opodatkowania przychodów uzyskanych nieodpłatnie w wyniku spadkobrania, zapisów czy darowizn to także przychód uzyskany nieodpłatnie w wyniku zasiedzenia nieruchomości jest zwolniony od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Reasumując, dochód uzyskany w związku z zasiedzeniem (nabyciem) wskazanej we wniosku nieruchomości, korzysta ze zwolnienia od opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych.

Stanowisko Wnioskodawcy należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-100 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.