Interpretacja indywidualna
Sygnatura: IBPP1/443-164/14/BM
Organ: Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach
Data wydania: 2014-05-26
Teza: w zakresie opodatkowania dostawy gruntów
Słowa kluczowe: dostawa; nieruchomości; opodatkowanie; podatek-podatek od towarów i usług
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41

INTERPRETACJA INDYWIDUALNA

Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z 12 lutego 2014 r. (data wpływu 17 lutego 2014 r.), uzupełnionym pismem z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 16 maja 2014 r.), o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów – **jest prawidłowe.**

UZASADNIENIE

W dniu 17 lutego 2014 r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o wydanie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania dostawy gruntów.

Ww. wniosek został uzupełniony pismem z dnia 14 maja 2014 r. (data wpływu 16 maja 2014 r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 5 maja 2014 r. znak: IBPP1/443-164/14/BM.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe:

Na podstawie notarialnej umowy darowizny nieruchomości z dnia 14 września 1995 r. Wnioskodawca i jego siostra uzyskali od ich rodziców dwie działki gruntu rolnego o nr 1424/23 o powierzchni 1.143 m2, objętej księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy oraz o nr 3034/20 o powierzchni 16.983 m2, objętej księgą wieczystą prowadzoną przez Sąd Rejonowy.

Po przekwalifikowaniu gruntów na działki budowlane w 2013 r. Wnioskodawca i jego siostra uzyskali Postanowienie Prezydenta Miasta o pozytywnym zaopiniowaniu podziału wyżej opisanych nieruchomości.

Po uzyskaniu ostatecznej Decyzji Prezydenta Miasta o podziale wyżej opisanych nieruchomości Wnioskodawca i jego siostra mają zamiar sprzedać powstałe w ten sposób działki budowlane. Jednocześnie Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi działalność gospodarczą określoną jako „Krajowy transport drogowy rzeczy” i z tego tytułu podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W uzupełnieniu z dnia 14 maja 2014 r. Wnioskodawca wskazał, że rodzice przekazali Wnioskodawcy i jego siostrze nieruchomość z własnej inicjatywy w ramach tzw. podziału majątku pomiędzy dzieci w związku z ich zaawansowanym wiekiem. Przyjmując nieruchomość Wnioskodawca nie miał wobec niej żadnych planów związanych z podziałem czy sprzedażą i stanowiła ona majątek osobisty Wnioskodawcy wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych jako teren rekreacyjny - łąka.

Zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przedmiotowych działek dokonano na wniosek Wnioskodawcy i siostry. Rada Miasta podjęła uchwałę w tej sprawie 21 marca 2013 roku. W styczniu 2014 roku Wnioskodawca rozpoczął procedurę podziału nieruchomości na mniejsze działki. Procedura nadal trwa.

Procedura nadal trwa więc podziału do tej pory nie dokonano. Wnioskodawca planuje podział całej nieruchomości na 15 działek.

Rada Miasta na wniosek Wnioskodawcy i siostry podjęła uchwałę 21 marca 2013 roku zmieniając miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Z wnioskiem wystąpił Wnioskodawca razem z siostrą w 2008 roku. Wnioskodawca i siostra planowali wtedy darowiznę części gruntów na rzecz ich dzieci, aby mogły zaspokoić w ten sposób w przyszłości swoje potrzeby mieszkaniowe.

W momencie sprzedaży działki będą miały przeznaczenie jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Wnioskodawca nie dokonywał i nie będzie dokonywać żadnego uatrakcyjnienia przedmiotowych działek. Nie uzbrajał terenu, nie wyposażał go w żadne sieci i urządzenia.

Wnioskodawca nie będzie podejmować żadnych konkretnych działań marketingowych. Jedynym sposobem na poinformowanie potencjalnych nabywców będzie umieszczenie na przedmiotowych działkach tablicy z informacją o przeznaczeniu części z nich do sprzedaży.

Poza tablicą wyżej opisaną Wnioskodawca nie będzie podejmował żadnych innych działań zmierzających do pozyskania nabywców.

Aktualnie grunt wykorzystywany był jako teren rekreacyjny - łąka. Wnioskodawca korzystał z niego wyłącznie z siostrą w celach osobistych.

Grunt nigdy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy itp. oraz Wnioskodawca nigdy nie czerpał z niego pożytków.

Wnioskodawca na przedmiotowym gruncie nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności rolniczej.

W związku z nieprowadzeniem na gruncie działalności rolniczej Wnioskodawca nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych, nie produkuje żadnych produktów rolnych.

Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży.

W latach 1999-2004 Wnioskodawca sprzedał wraz z siostrą 9 działek budowlanych, które powstały na skutek podziału jednej większej nieruchomości. Wnioskodawca nie rejestrował się jako podatnik VAT, nie składał deklaracji VAT-7 i nie odprowadzał z tego tytułu podatku VAT.

Środki ze sprzedaży części działek zostaną przeznaczone na własne potrzeby Wnioskodawcy. Dochody Wnioskodawcy (żona nie pracuje) i spodziewana wysokość emerytury Wnioskodawcy nie pozwalają Wnioskodawcy planować bezpiecznej starości w tym zabezpieczenia ewentualnych kosztów utrzymania domu, leczenia itp.

Przyczyną podjęcia decyzji o podziale i sprzedaży gruntu jest konieczność zabezpieczenia starości Wnioskodawcy i żony a także chęć zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych dziecka Wnioskodawcy. Oprócz sprzedaży Wnioskodawca planuje także darowiznę działek na jego rzecz.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie:

Czy sprzedając działki powstałe z podziału działek o numerach geodezyjnych 1424/23 i 3034/20, będących częścią majątku osobistego Wnioskodawcy, Wnioskodawca będzie podlegał opodatkowaniu podatkiem VAT?

Zdaniem Wnioskodawcy, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest łączne spełnienie dwóch przesłanek:

1.  czynność winna być ujęta w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług,
2.  musi być zrealizowana przez podmiot, który w związku z jej wykonywaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Nabycie działek przez osobę fizyczną w drodze darowizny od rodziców nie może być utożsamiane z nabyciem w celu dalszej odsprzedaży bądź wykonywanie innych czynności w ramach działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Fakt przekwalifikowania gruntu na budowlany oraz podziału na działki budowlane nie powoduje, iż czynność sprzedaży jest traktowana jako działalność gospodarcza.

Wnioskodawca uważa, że sprzedaż działek będących częścią jego majątku osobistego jako osoby fizycznej, które nie są związane z jego działalnością gospodarczą oraz nie były nabyte w celu ich odsprzedaży, nie mają charakteru handlowego, a zatem nie jest działalnością gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT i nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Towarami natomiast, w rozumieniu art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Przepisy art. 7 ust. 1 i art. 8 ust. 1 ustawy o VAT definiują pojęcie dostawy towarów i świadczenia usług za wynagrodzeniem.

Jak stanowi art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Co do zasady grunt spełnia definicję towaru wynikającą z art. 2 pkt 6 ustawy, a jego sprzedaż jest traktowana jako czynność odpłatnej dostawy towarów na terytorium kraju.

Podkreślić jednak należy, iż aby dana czynność podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, musi być wykonana przez podatnika.

Stosownie do postanowień art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W myśl art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 kwietnia 2013r., działalność gospodarcza, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Powyższe oznacza, że dostawa towarów, w tym także gruntów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonana jest przez podmiot mający status podatnika tj. prowadzącego samodzielną działalność gospodarczą w rozumieniu powołanej wyżej definicji.

Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż każdy, kto dokonuje czynności, które są konieczne do przyszłego wykorzystania nieruchomości dla celów działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ww. ustawy o VAT, powinien być uznany za podatnika podatku od towarów i usług.

Natomiast nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Z przedstawionych przepisów wynika więc, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowej, a czynność ta wykonywana jest jednorazowo lub okazjonalnie, w warunkach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru ani też nie ma związku z działalnością gospodarczą, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu cytowanego wyżej art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ze wskazanych regulacji wynika, że dostawa nieruchomości, co do zasady, jest opodatkowana podatkiem od towarów i usług. W świetle zaś definicji zawartej w art. 15 ustawy o VAT, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, dostawa towarów (w tym nieruchomości) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

W kontekście powyższego należy stwierdzić, iż nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje dostawy ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Dokonując rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie, należy wziąć pod uwagę orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości UE wydane w sprawach C-180/10 i C-181/10. Z treści wskazanych orzeczeń wynika, że za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje środki podobne do wykorzystywanych przez handlowca, tj. wykazuje aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Chodzi tu przykładowo o nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług developerskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przykładowo przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Przedstawione przez Wnioskodawcę okoliczności sprawy nie wskazują, że aktywność Wnioskodawcy dotycząca sprzedaży wydzielonych działek jest porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem.

Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca i jego siostra na podstawie umowy darowizny z dnia 14 września 1995 r. uzyskali od rodziców dwie działki gruntu rolnego o nr 1424/23 o powierzchni 1.143 m2 oraz o nr 3034/20 o powierzchni 16.983 m2.

Rodzice przekazali ww. nieruchomość z własnej inicjatywy w ramach tzw. podziału majątku pomiędzy dzieci w związku z ich zaawansowanym wiekiem. Przyjmując nieruchomość Wnioskodawca nie miał wobec niej żadnych planów związanych z podziałem czy sprzedażą i stanowiła ona majątek osobisty Wnioskodawcy wykorzystywany wyłącznie do celów prywatnych jako teren rekreacyjny - łąka.

Z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przedmiotowych działek wystąpił Wnioskodawca wraz z siostrą w 2008 r. Wnioskodawca i siostra planowali wtedy darowiznę części gruntów na rzecz ich dzieci, aby mogły zaspokoić w ten sposób w przyszłości swoje potrzeby mieszkaniowe. W styczniu 2014 roku Wnioskodawca rozpoczął procedurę podziału nieruchomości na mniejsze działki. Wnioskodawca planuje podział całej nieruchomości na 15 działek. Procedura nadal trwa.

Wnioskodawca i jego siostra mają zamiar sprzedać powstałe w ten sposób działki budowlane.

W momencie sprzedaży działki będą miały przeznaczenie jako tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej.

Wnioskodawca nie dokonywał i nie będzie dokonywać żadnego uatrakcyjnienia przedmiotowych działek. Nie uzbrajał terenu, nie wyposażał go w żadne sieci i urządzenia.

Grunt wykorzystywany był jako teren rekreacyjny – łąka a Wnioskodawca korzystał z niego wyłącznie z siostrą w celach osobistych.

Grunt nigdy nie był przedmiotem najmu, dzierżawy itp. oraz Wnioskodawca nigdy nie czerpał z niego pożytków.

Wnioskodawca na przedmiotowym gruncie nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności rolniczej i nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych, nie produkuje żadnych produktów rolnych.

Wnioskodawca wskazał ponadto, że nie będzie podejmować żadnych konkretnych działań marketingowych. Jedynym sposobem na poinformowanie potencjalnych nabywców będzie umieszczenie na przedmiotowych działkach tablicy z informacją o przeznaczeniu części z nich do sprzedaży.

Wnioskodawca nie posiada żadnych innych nieruchomości przeznaczonych w przyszłości do sprzedaży. Natomiast w latach 1999-2004 sprzedał wraz z siostrą 9 działek budowlanych, które powstały na skutek podziału jednej większej nieruchomości. Nie rejestrował się jako podatnik VAT, nie składał deklaracji VAT-7 i nie odprowadzał z tego tytułu podatku VAT.

Wnioskodawca wskazał również we wniosku, że środki ze sprzedaży części działek zostaną przeznaczone na własne potrzeby Wnioskodawcy. Dochody Wnioskodawcy (żona nie pracuje) i spodziewana wysokość emerytury Wnioskodawcy nie pozwalają Wnioskodawcy planować bezpiecznej starości w tym zabezpieczenia ewentualnych kosztów utrzymania domu, leczenia itp.

Przyczyną podjęcia decyzji o podziale i sprzedaży gruntu jest konieczność zabezpieczenia starości Wnioskodawcy i żony a także chęć zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych dziecka Wnioskodawcy.

Jeżeli zatem grunt, który Wnioskodawca otrzymał w 1995 r. wraz z siostrą w drodze darowizny, został nabyty do majątku osobistego Wnioskodawcy poza zakresem działalności gospodarczej, to sprzedaży takiego gruntu nie można uznać za przejaw działalności gospodarczej.

Należy podkreślić, że grunt, będący przedmiotem sprzedaży był wykorzystywany przez Wnioskodawcę do celów osobistych (jako teren rekreacyjny – łąka). Nie był przedmiotem najmu, dzierżawy itp. a Wnioskodawca nigdy nie czerpał z niego pożytków. Wnioskodawca na przedmiotowym gruncie nie prowadził i nie prowadzi żadnej działalności rolniczej i nie dokonuje sprzedaży produktów rolnych.

Wnioskodawca wskazał we wniosku, że wraz z siostrą planowali darowiznę części gruntów na rzecz ich dzieci, aby mogły zaspokoić w ten sposób w przyszłości swoje potrzeby mieszkaniowe. Dlatego w 2008 r. wystąpili z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie przedmiotowych działek.

Ponadto Wnioskodawca wskazał, że przyczyną podjęcia decyzji o podziale i sprzedaży gruntu jest konieczność zabezpieczenia starości Wnioskodawcy i żony a także chęć zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych dziecka Wnioskodawcy.

W tym celu Wnioskodawca wystąpił o podział całej nieruchomości na 15 działek (procedura nadal trwa), jednakże powyższych działań (stanowiących pojedyncze z przykładowo wskazanych w orzeczeniach w sprawach C-180/10 i C-181/10 okoliczności) nie można uznać za zespół środków zbliżonych do tych jakie podejmują podmioty zajmujące się profesjonalnie obrotem nieruchomościami lecz za zwykły zarząd prywatną nieruchomością.

Wobec powyższego uznać należy, że planowana sprzedaż wydzielonych niezabudowanych działek nie będzie stanowiła działalności gospodarczej podlegającej opodatkowaniu VAT, gdyż brak jest przesłanek świadczących o takiej aktywności sprzedawcy w przedmiocie zbycia tych działek, która byłaby porównywalna do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem (brak przesłanek zawodowego – stałego i zorganizowanego – charakteru takiej działalności). To wskazuje, że w takim przypadku mamy do czynienia z czynnościami mieszczącymi się w ramach zarządu majątkiem prywatnym niemających cech działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.

Tym samym nie można uznać sprzedaży przedmiotowych działek przez Wnioskodawcę za przejaw jego działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT.

W konsekwencji stwierdzić należy, że sprzedaż przedmiotowych działek nie będzie podlegała przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, a co za tym idzie z tytułu tej sprzedaży Wnioskodawca nie stanie się podatnikiem VAT.

Tym samym stanowisko Wnioskodawcy uznano za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Nadmienia się, że niniejsza interpretacja indywidualna traci swoją ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego.

Zaznaczyć należy, iż niniejsza interpretacja wydana została dla Wnioskodawcy i nie wywołuje skutków prawnopodatkowych dla siostry Wnioskodawcy.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.