Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0111-KDIB2-1.4010.450.2025.1.AJ
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-11-28
Teza: Ustalenie, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do
zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w
zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o
podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość
aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w
ustawy nie przekracza 50% wartości.
Słowa kluczowe: spółki-spółka holdingowa
udział-zbycie udziałów w spółce
zwolnienie-zwolnienie podmiotowo-przedmiotowe
Zagadnienia: Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5, 5a, 5b, 6b. Podstawa opodatkowania i
wysokość podatku-Stawka podatku-Opodatkowanie
spółek holdingowych-Zwolnienie dochodów spółki
holdingowej z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji)
krajowej spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej
na rzecz podmiotu niepowiązanego
Przepisy: [CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5b-art. 24m-ust. 1
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5b-art. 24m-ust. 2
[CIT] Ustawa o podatku dochodowym od osób prawnych-
Rozdział 5b-art. 24o

## Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

dłowe
    Szanowni Państwo,
    stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego
    zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

30 września 2025 r., wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji
    indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie
    ustalenia, czy Wnioskodawca będzie uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym
    mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku
    dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość aktywów będących nieruchomościami w
    rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Spółka S.A. z siedzibą w (...) (dalej: „Wnioskodawca”, „Spółka”) to spółka prawa
    handlowego, której głównym przedmiotem działalności jest świadczenie usług na rzecz
    podmiotów powiązanych (dalej: „(...)” lub „Grupa”), jako tzw. centrum usług wspólnych.
    Spółka jest podatnikiem podlegającym nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu od
    wszystkich przychodów (dochodów) bez względu na źródło ich pochodzenia, zgodnie z art.
    3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych
    (dalej: „ustawa o CIT”), a jednocześnie:
    - nie tworzy podatkowej grupy kapitałowej,
    - nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
      ustawy o CIT,
    - prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą,
    - 100% akcji Wnioskodawcy posiadają osoby fizyczne będący obywatelami
      Rzeczpospolitej Polski i mający na jej terenie miejsce stałego zamieszkania.
    Wnioskodawca jest spółka nadrzędną w ramach Grupy tzn. jest udziałowcem
    (akcjonariuszem) - pośrednio lub bezpośrednio - podmiotów wchodzących w skład Grupy.
    Działalność gospodarcza Grupy skupia się na obrocie energią elektryczną oraz
    wytwarzaniu energii elektrycznej pochodzącą z odnawialnych źródeł energii, a także
    usługach towarzyszących, zmierzających przede wszystkim do budowania własnych źródeł
    energii elektrycznej.
    Wnioskodawca jest właścicielem m.in. spółek (...) Sp. z o.o. (dalej: „Spółka A”) oraz (...) Sp. z
    o.o. (dalej: „Spółka B”) [dalej łącznie „SPV”] które wytwarzają energię elektryczną w ramach
    farm wiatrowych.
    Obie SPV są podatnikami podlegającymi nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu
    od wszystkich przychodów (dochodów) bez względu na źródło ich pochodzenia, zgodnie z
    art. 3 ust. 1 ustawy o CIT.
    Wnioskodawca posiada nieprzerwanie przez okres dwóch ostatnich lat ponad 10%
    udziałów zarówno w Spółce A oraz Spółce B, a jednocześnie żadna z tych spółek

    - nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji wspólnego
      inwestowania oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do otrzymania
      świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub innego
      podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym lub praw o
      podobnym charakterze,
    - nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową.
    Wnioskodawca obecnie jest w trakcie poszukiwania nabywcy - podmiotu niepowiązanego -
    należących do niego udziałów w obu SPV.
    Na aktywa SPV (farmy wiatrowe) składają się przede wszystkim:
    - zespoły elektryczno-wiatrowe (turbiny wiatrowe), składające się z min. łopat z układem
      sterowania, przekładni, generatora prądu zmiennego z układem sterowania, układu
      obrotu gondoli, transformatora mocy, rozdzielni prądu zmiennego, układów i
      systemów wspomagających, szaf sterowniczo-kontrolnych z oprzyrządowaniem,
      instalacji energetycznych i oświetleniowych, gondoli stanowiącej obudowę wspólną
      dla wszystkich zespołów zamontowanych wewnątrz;
    - wieże, na których zamontowane są turbiny wiatrowe,
    - fundamenty wież,
    - linie średniego napięcia,
    - stacje transformatorowe składające się m.in. z szaf rozdzielczych, urządzeń
      pomiarowych, transformatorów, konwerterów, kabli kanałów kablowych - Spółka A
      dysponuje jedną stacją transformatorową będącą budowlą, natomiast Spółka B
      dwoma stacjami transformatorowymi umieszczonymi w budynkach,
    - drogi i place postojowe.
    Pojedyncze elektrownie wiatrowe (tzw. wiatraki) są skonstruowane w ten sposób, iż wieża
    jest w sposób trwały przymocowana do fundamentu, który jest trwale związany z
    gruntem. Wieża jest stalowa, w kształcie rury i na niej umiejscowione jest urządzenie
    przekształcające energię wiatru w energię elektryczną tj. turbina wiatrowa. Głównym
    elementem turbiny wiatrowej jest wirnik, dzięki któremu jest dokonywana konwersja
    energii wiatru na energię mechaniczną, która następnie jest przekształcana za pomocą
    generatora w energię elektryczną.
    Powyższe wyliczenie elementów inwestycji należy traktować jako przykładowe, a nie
    wyczerpujące wyliczenie wszystkich elementów. Zasadniczo jednak elementy inwestycji
    można podzielić na budowle, urządzenia/maszyny i budynki, które nie powinny ulegać
    istotnym zmianom w stosunku do opisanych powyżej.
    Podkreślenia wymaga, że pomimo że poszczególne elementy farmy wiatrowej są
    posadowione na gruncie i mogą być z nim trwale związane, w szczególności poprzez
    fundamenty, to grunty, na których zostały zrealizowana inwestycje SPV:
    - nie są własnością Spółki A,
    - mają charakter mieszany, przy czym grunty, które są własnością Spółki B stanowią
      jedynie 1,95% wartości wszystkich aktywów (wliczając w to wartość części
      składowych).
    Jednocześnie, elementy elektrowni wiatrowej i inne pozostałe składniki majątku
    sklasyfikowane dla celów bilansowych jako urządzenia techniczne i maszyny, mogą zostać

    w łatwy sposób rozmontowane i nie są trwale związane z gruntami będącymi własnością
    osób trzecich, które SPV - z zastrzeżeniem dotyczącym Spółki B wskazanym powyżej -
    wynajmuje/dzierżawi w celu prowadzenia działalności gospodarczej.

## Pytanie

Czy Wnioskodawca w opisanym zdarzeniu przyszłym będzie uprawniony do zastosowania
    zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego
    1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość aktywów będących
    nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy - w opisanym zdarzeniu przyszłym - będzie On uprawniony do
    zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy z
    dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób prawnych, jeżeli wartość
    aktywów będących nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50%
    wartości bilansowej wszystkich aktywów odpowiednio Spółki A oraz Spółki B.
    Uzasadnienie
    Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 roku o podatku dochodowym od osób
    prawnych (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278, dalej: „ustawa o CIT”) podatnicy, jeżeli mają
    siedzibę lub zarząd na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi
    podatkowemu od całości swoich dochodów, bez względu na miejsce ich osiągania.
    Zgodnie z art. 3 ust. 4 wartość aktywów ustala się na ostatni dzień miesiąca
    poprzedzającego miesiąc uzyskania przychodu.
    Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy o CIT przedmiotem opodatkowania podatkiem
    dochodowym (dalej: „podatek CIT”) jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z
    zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.
    Zgodnie z art. 24m ust. 1 pkt 2 ustawy o CIT, ilekroć w mowa jest o spółce holdingowej,
    oznacza to spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, prostą spółkę akcyjną albo spółkę
    akcyjną będącą podatnikiem, o którym mowa w art. 3 ust. 1, spełniającą łącznie
    następujące warunki:
    a) posiada bezpośrednio na podstawie tytułu własności co najmniej 10% udziałów (akcji)
      w kapitale spółki zależnej,
    b) nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową,
    c) nie korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a
      ustawy o CIT, d) prowadzi rzeczywistą działalność gospodarczą,
    d) udziałów (akcji) w tej spółce nie posiada, pośrednio lub bezpośrednio, udziałowiec
      (akcjonariusz) mający siedzibę lub zarząd lub zarejestrowany lub położony na
      terytorium lub w kraju:
      - wymienionym w przepisach wydanych na podstawie art. 11j ust. 2 ustawy o CIT,
        wskazanym w unijnym wykazie jurysdykcji niechętnych współpracy do celów
        podatkowych przyjmowanym przez Radę Unii Europejskiej,
      - o którym mowa w art. 86a § 10 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku -
        Ordynacja podatkowa,

      - z którym Rzeczpospolita Polska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, w
        szczególności umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, albo Unia
        Europejska nie ratyfikowała umowy międzynarodowej, stanowiącej podstawę do
        uzyskania od organów podatkowych tego państwa informacji podatkowych.
    Natomiast art. 24m ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, stanowi, że ilekroć mowa jest o spółce
    zależnej, oznacza to spółkę spełniającą łącznie następujące warunki:
    a) co najmniej 10% udziałów (akcji) w kapitale tej spółki posiada bezpośrednio na
      podstawie tytułu własności spółka holdingowa,
    b) (uchylona),
    c) nie posiada tytułów uczestnictwa w funduszu inwestycyjnym lub w instytucji
      wspólnego inwestowania oraz innych praw majątkowych związanych z prawem do
      otrzymania świadczenia jako założyciel (fundator) lub beneficjent fundacji, trustu lub
      innego podmiotu albo stosunku prawnego o charakterze powierniczym lub praw o
      podobnym charakterze,
    d) nie jest spółką tworzącą podatkową grupę kapitałową.
    Art. 24o ust. 1 ustawy o CIT stanowi zaś, że zwalnia się od podatku dochodowego dochody
    osiągnięte przez spółkę holdingową z tytułu odpłatnego zbycia udziałów (akcji) krajowej
    spółki zależnej lub zagranicznej spółki zależnej na rzecz podmiotu niepowiązanego, o
    którym mowa w art. 11a ust. 1 pkt 3 ustawy o CIT, pod warunkiem złożenia przez spółkę
    holdingową właściwemu dla niej naczelnikowi urzędu skarbowego, na co najmniej 5 dni
    przez dniem zbycia, oświadczenia o zamiarze skorzystania ze zwolnienia.
    Przy czym art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, zastrzega, że zwolnienie, o którym mowa w art. 24o
    ust. 1 ustawy o CIT, nie ma zastosowania do zbycia udziałów (akcji) krajowej spółki
    zależnej lub zagranicznej spółki zależnej, jeżeli co najmniej 50% wartości aktywów tych
    spółek, bezpośrednio lub pośrednio, stanowią nieruchomości położone na terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej lub prawa do takich nieruchomości, przy czym przepis art. 3 ust.
    4 ustawy o CIT stosuje się odpowiednio do określenia wartości aktywów.
    Art. 44 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 roku - Kodeks cywilny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 1071,
    dalej: „kodeks cywilny”), stanowi, że mieniem jest własność i inne prawa majątkowe.
    Zgodnie z art. 46 § 1 kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej
    stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem
    związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią
    odrębny od gruntu przedmiot własności.
    Jak stanowi art. 47 § 1 kodeksy cywilnego, część składowa rzeczy nie może być odrębnym
    przedmiotem własności i innych praw rzeczowych. Przy czym zgodnie z art. 47 § 3 kodeksu
    cywilnego, przedmioty połączone z rzeczą tylko dla przemijającego użytku nie stanowią jej
    części składowych.
    Natomiast - na podstawie art. 48 kodeksu cywilnego - do części składowych gruntu należą
    w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa
    i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.
    Z kolei, treść prawa własności została unormowana w art. 140 kodeksu cywilnego, zgodnie
    z którym, w granicach określonych przez ustawy i zasady współżycia społecznego
    właściciel może, z wyłączeniem innych osób, korzystać z rzeczy zgodnie ze społeczno-
    gospodarczym przeznaczeniem swego prawa, w szczególności może pobierać pożytki i
    inne dochody z rzeczy. Ponadto, jak stanowi przepis, właściciel w tych samych granicach
    może rozporządzać rzeczą.

    Na podstawie art. 191 kodeksu własność nieruchomości rozciąga się na rzecz ruchomą,
    która została połączona z nieruchomością w taki sposób, że stała się jej częścią składową.
    Innymi słowy art. 191 kodeksu cywilnego wyraża ogólną zasadę, że połączenie rzeczy
    ruchomej z nieruchomością w taki sposób, że stała się ona jej częścią składową, powoduje
    rozciągnięcie własności nieruchomości również na tę rzecz. Od prawa własności należy
    odróżnić użytkowanie rzeczy na podstawie umowy dzierżawy.
    Zgodnie z art. 693 § 1 kodeksy cywilnego, przez umowę dzierżawy wydzierżawiający
    zobowiązuje się oddać dzierżawcy rzecz do używania i pobierania pożytków przez czas
    oznaczony lub nieoznaczony, a dzierżawca zobowiązuje się płacić wydzierżawiającemu
    umówiony czynsz. Dzierżawca ma wyłącznie prawo do korzystania z rzeczy, nie ma
    natomiast prawa rozporządzania rzeczą i nie ma prawa posiadania samoistnego rzeczy.
    Mając na uwadze powyższe Wnioskodawca stoi na stanowisku, że - w opisanym zdarzeniu
    przyszłym - będzie On uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o
    ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli wartość aktywów będących
    nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości bilansowej
    wszystkich aktywów odpowiednio Spółki A oraz Spółki B.
    Stanowisko Spółki jest wynikiem analizy treści art. 24o ust. 3 ustawy o CIT w zderzeniu z
    definicją nieruchomości zawartej w kodeksie cywilnym.
    Jak wynika bowiem z przytoczonych powyżej przepisów kodeksu cywilnego poszczególne
    elementy farmy wiatrowej skonstruowane na cudzym gruncie i trwale związane z tym
    gruntem (budynki i budowle) mogą stanowić jedynie część nieruchomości gruntowej
    stanowiącej własność osoby trzeciej (tu: wydzierżawiającego) lub też w przypadku braku
    trwałego związania z gruntem mogą stanowić ruchomości, to tym samym nie będą
    stanowiły nieruchomości (majątku nieruchomego) należącego do SPV.
    Stanowisko powyższe znajduje potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych Dyrektora
    Krajowej Informacji Skarbowej (dalej: „DKIS”).
    W interpretacji z 2 maja 2024 roku, sygn.: 0114-KDIP2-1.4010.137.2024.1.DK, DKIS
    stwierdził że: „(...) zgodnie z przepisami k.c. poszczególne elementy farmy wiatrowej
    skonstruowane na cudzym gruncie i trwale związane z tym gruntem (budynki i budowle)
    mogą stanowić alternatywnie część nieruchomości gruntowej stanowiącej własność osoby
    trzeciej (wydzierżawiającego, wynajmującego lub innej osoby, której przysługuje prawo
    własności gruntu) lub też w przypadku braku trwałego związania z gruntem mogą
    stanowić ruchomości, to tym samym nie będą stanowiły nieruchomości (majątku
    nieruchomego) należącego do SPV.”
    Podobne stanowisko wynika interpretacji indywidualnej z 4 grudnia 2023 r., sygn. 0114-
    KDIP2- 1.4010.554.2023.1.MW, w której DKIS wskazał, że: „z uwagi na powyższe Spółki
    Projektowe nie są z pewnością właścicielem dzierżawionych nieruchomości gruntowych.
    Spółki Projektowe nie dysponują w stosunku do tych nieruchomości prawem własności, o
    którym mowa w art. 44 k.c. Z perspektywy polskiego prawa Spółki Projektowe nie
    dysponują ponadto prawem własności części składowych nieruchomości, które mogą to
    stanowić alternatywnie nieruchomość należącą do wydzierżawiającego (lub innej osoby,
    której przysługuje prawo własności gruntu) w myśl zasady superticies solo cedit bądź
    alternatywnie mogą stanowić ruchomości Spółek Projektowych. Powyższe oznacza, że nie
    można zakwalifikować ich jako majątek nieruchomy Spółek Projektowych.”
    W tożsamy sposób sprawa została przedstawiona w interpretacji indywidualnej z 15
    listopada 2023 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.524.2023.1.MW, w której DKIS za prawidłowe
    uznał stanowisko, zgodnie z którym: „mieniem należących do spółki SPV z pewnością nie
    są nieruchomości gruntowe użytkowane przez tę spółkę na podstawie umów dzierżawy -
    SPV nie dysponuje w stosunku do tych nieruchomości prawem własności, o którym mowa
    w art. 44 k.c. wymaganym dla uznania go za „mienie należące” do tej spółki. Z perspektywy
    Kodeksu Cywilnego dla celów kwalifikacji jako majątku nieruchomego SPV nie są także
    elementy farmy fotowoltaicznej posadowione na takich nieruchomościach, które mogą

    stanowić alternatywnie część nieruchomości gruntowej stanowiącej własność osoby
    trzeciej (wydzierżawiającego) zgodnie z zasadą superficies solo cedit określoną w art. 191
    k.c. lub też alternatywnie mogą stanowić ruchomości należące do SPV.”
    Natomiast interpretacji indywidualnej z 12 czerwca 2023 roku, sygn. 0111-KDWB-
    4010.11.2023.1. APA, DKIS uznał za prawidłowe stanowisko, zgodnie z którym: „Należy
    zauważyć, że SPV posiadająca farmę fotowoltaiczną nie spełnia definicji spółki
    nieruchomościowej w rozumieniu nowelizacji ustawy o CIT, ponieważ spółka ani nie jest
    prawnym właścicielem nieruchomości, na której farma fotowoltaiczna jest położona, a
    elementy farmy fotowoltaicznej nie będą uważane za nieruchomość (majątek nieruchomy)
    należącą do SPV, ani nie zostało spełnione określone w ustawie o CIT kryterium
    określonego źródła wpływów podatkowych.”
    Niezależnie, Wnioskodawca podkreśla, że w jego ocenie dla celów odkodowania pojęcia
    „nieruchomości”, o którym mowa w art. 24o ust. 3 ustawy o CIT nie powinno się natomiast
    brać pod uwagę przedmiotu opodatkowania podatkiem od nieruchomości na podstawie
    ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (dalej: „UPOL”).
    Przepisy UPOL nakładają opodatkowanie podatkiem od nieruchomości na grunty, budynki
    i budowle. Niemniej, pozostają one bez wpływu na definicję „nieruchomości” w
    rozumieniu art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, jako że definiują jedynie przedmiot
    opodatkowania innym podatkiem.
    Stanowisko Wnioskodawcy znajduje m.in. potwierdzenie w indywidualnej interpretacji
    Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 19 grudnia 2019 roku, sygn. 0114-KDIP2-
    1.4010.410.2019.2.JC, w której wskazano, że: „nieruchomość zdefiniowana w k.c. nie jest
    tożsama z przedmiotem podatku od nieruchomości. Każdy obiekt budowlany (z wyjątkiem
    obiektów małej architektury) podlega opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości nawet
    wówczas, gdy nie stanowi nieruchomości ani też jej części składowej. Wobec tego należy
    przyjąć, że przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości jest szerszy niż
    definicja „nieruchomości”, o której mowa w art. 46 k.c., tj. przedmiotem podatku są
    budynki, budowle i grunty, bez względu na to czy stanowią nieruchomość w rozumieniu
    art. 46 k.c.”
    W związku z powyższym Wnioskodawca stoi na stanowisku, że - w opisanym zdarzeniu
    przyszłym - będzie On uprawniony do zastosowania zwolnienia, o którym mowa w art. 24o
    ust. 1 w zw. z art. 24o ust. 3 ustawy o CIT, jeżeli wartość aktywów będących
    nieruchomościami w rozumieniu w/w ustawy nie przekracza 50% wartości bilansowej
    wszystkich aktywów odpowiednio Spółki A oraz Spółki B.

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.
    Odstępuję od uzasadnienia prawnego tej oceny.

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem
    zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z
    powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku
    opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
    - Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z
    dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2025 r. poz. 111 ze zm.).
    Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie
    zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się
    Państwo do interpretacji.
    - Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe
    będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, będących
    przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy
        z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
    - Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
    Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
    decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki
    interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA).
    Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji
    indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):
    - w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
      Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
    - w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres
      Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP
      (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.

    Podstawą prawną dla odstąpienia od uzasadnienia interpretacji jest art. 14c § 1 Ordynacji
    podatkowej.