Interpretacja indywidualna
Sygnatura: 0114-KDIP1-2.4012.682.2024.1.MW
Organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Data wydania: 2025-02-14
Teza: Brak możliwości zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych dokumentów oraz prawa do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego.
Słowa kluczowe: dokumenty-dokumenty celne; dokumenty-dokumenty urzędowe; eksport; stawka-stawki podatku
Zagadnienia: Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I. Przepisy ogólne-Definicje; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku 0% - eksport towarów; Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII. Wysokość opodatkowania -Rozdział 1. Stawki-Stawka podatku przy eksporcie towarów - dokument potwierdzający wywóz towarów poza UE
Przepisy: [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział I-art. 2-pkt 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 11; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 4; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 6a; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 7; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 8; [VAT][WIS] Ustawa o podatku od towarów i usług-Dział VIII-Rozdział 1-art. 41-ust. 9

## Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 grudnia 2024 r. za pośrednictwem ePUAP wpłynął Państwa wniosek z 19 grudnia 2024
    r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy możliwości zastosowania stawki
    podatku VAT w wysokości 0% dla eksportu towarów na podstawie posiadanych
    dokumentów oraz prawa do obniżenia podstawy opodatkowania i podatku należnego.
    Treść wniosku jest następująca:

## Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca, Spółka z siedzibą w Wielkiej Brytanii, zarejestrowana w Polsce jako czynny
    podatnik VAT zgodnie z art. 96 ust. 4 ustawy VAT, zajmuje się głównie sprzedażą odzieży i
    akcesoriów.
    W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca dokonuje m.in. eksportu towarów, o
    którym mowa w art. 2 pkt 8 ustawy o VAT, tj. czynności opodatkowanej na terytorium
    Polski w rozumieniu art. 5 ust. 1 pkt 2 tejże ustawy. Towary te są transportowane z Polski
    poza Unię Europejską (dalej: „UE”) przez profesjonalnych przewoźników.
    Z przyczyn niezależnych od Wnioskodawcy, Wnioskodawca nie zawsze jest w posiadaniu
    dokumentów urzędowych wydanych przez polskie organy celne, takich jak np. komunikat
    IE-599, które potwierdzają zakończenie procedury wywozu. Dotyczy to przede wszystkim
    zbiorczych wysyłek w przypadku których zdarza się, że przewoźnik odmawia wydania
    dokumentu ze względu na ochronę danych dotyczących przesyłek eksportowych innych
    klientów.
    Dotychczas, w przypadkach braku urzędowego dokumentu Wnioskodawca z ostrożności
    obliczał podatek VAT należny metodą „w stu”, stosując podstawową stawkę VAT (23%), tj.
    właściwą dla dostaw krajowych.
    Wnioskodawca rozważa zmianę praktyki w tym zakresie. W celu potwierdzenia wywozu
    towarów poza terytorium UE, w sytuacji, w której nie będzie dysponował urzędowym
    potwierdzeniem, Wnioskodawca zamierza potwierdzić ich wywóz poza terytorium UE,
    następującymi dokumentami (dalej: „Dokumentacja”):
    a) fakturami sprzedaży;

    b) pismem od przedstawiciela nabywcy, potwierdzającym, że towary objęte fakturami
      zostały dostarczone poza terytorium RP;
    c) podpisanym i datowanym listem przewozowym (ang. delivery note);
    d) potwierdzeniem płatności za dostarczony towar.
    Spółka będzie w stanie zidentyfikować tożsamość towarów, których dotyczyć będzie
    powyższe oświadczenie oraz powiązać je z wystawioną przez siebie fakturą na podstawie
    opisu towarów lub numerów faktur.
    Zachowana będzie również pełna zgodność w zakresie opisu towarów, które są
    przedmiotem dostawy, a także ilości sztuk objętych każdą dostawą, co pozwoli
    jednoznacznie zidentyfikować transakcję.
    Pisma od przedstawicieli nabywców, potwierdzające, że towary objęte fakturami zostały
    dostarczone poza terytorium RP, będą sporządzane w języku angielskim, opatrzone datą i
    podpisem przedstawiciela nabywców, a także mogą zawierać oficjalne pieczęcie nabywcy.
    Innymi słowy, w przypadku, gdyby w przyszłości ponownie wystąpiły trudności z
    uzyskaniem urzędowego potwierdzenia eksportu, Spółka planuje korzystać z powyższego
    zbioru dokumentów jako alternatywnego potwierdzenia wywozu towarów poza UE (dalej:
    „Zdarzenie przyszłe 1.”).
    Ponadto, dysponując niezbędną Dokumentacją, Wnioskodawca planuje skorygowanie
    podstawy opodatkowania oraz kwoty podatku należnego związanego z transakcjami
    obejmującymi wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. W przeszłości, z uwagi
    na brak dokumentów urzędowych, takich jak np. komunikat IE-599, transakcje te były
    rozliczane w podatku VAT jako odpłatne dostawy towarów na terytorium kraju i
    opodatkowane według obowiązującej stawki krajowej (dalej: „Zdarzenie przyszłe 2.”).
    Pytania
    1. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym (Zdarzenie przyszłe 1.), Wnioskodawca będzie
      uprawniony do zastosowania stawki podatku, o której mowa w art. 41 ust. 4 ustawy o
      VAT, potwierdzając dostarczenie towarów poza terytorium RP za pomocą
      Dokumentacji?
    2. Czy w opisanym zdarzeniu przyszłym (Zdarzenie przyszłe 2.), dysponując
      Dokumentacją, Wnioskodawca będzie uprawniony do dokonania obniżenia podstawy
      opodatkowania oraz podatku należnego w przypadku transakcji wywozu towarów
      poza terytorium UE, które wcześniej zostały wykazane w rozliczeniach VAT jako
      dostawa krajowa opodatkowana stawką podstawową, z powodu braku dokumentów
      urzędowych?
    Państwa stanowisko w sprawie
    Zdaniem Wnioskodawcy:
    1. w przedstawionych okolicznościach Zdarzenia przyszłego 1. będzie on uprawniony do
    zastosowania stawki VAT 0% właściwej dla eksportu, w odniesieniu do towarów
    będących przedmiotem dostawy poza terytorium UE. Potwierdzenie eksportu za
    pomocą przedstawionej Dokumentacji, tj. faktur sprzedaży, podpisanego i
    datowanego listu przewozowego (delivery note), pisma od przedstawiciela nabywcy
    oraz potwierdzenia płatności za dostarczony towar, spełnia warunki, o których mowa
    w art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, umożliwiające zastosowanie stawki 0%.
    2. Zdaniem Wnioskodawcy, dysponując przedstawioną Dokumentacją, będzie on
    uprawniony do dokonania obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego

    od transakcji wywozu towarów poza terytorium UE, które w związku z brakiem
    dokumentów urzędowych, zostały wcześniej rozliczone jako dostawa krajowa
    opodatkowana stawką podstawową.
    Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy
    Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają:
    1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
    2) eksport towarów;
    3) import towarów na terytorium kraju;
    4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;
    5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Przez eksport towarów, zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy VAT, rozumie się dostawę towarów
    wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej
    przez:
    a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
    b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z wyłączeniem
    towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia lub zaopatrzenia
    statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych lub innych środków
    transportu służących do celów prywatnych
    - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
    właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Aby zatem uznać daną czynność za eksport towarów w rozumieniu przepisów ustawy o
    podatku od towarów i usług, powinny wystąpić łącznie następujące przesłanki:
    a) musi mieć miejsce jedna z czynności określonych w art. 7 ustawy VAT,
    b) w konsekwencji tej czynności musi nastąpić transport (wysyłka) towaru z terytorium
    Rzeczypospolitej Polskiej poza terytorium UE dokonany przez dostawcę lub na jego rzecz
    (eksport bezpośredni), lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub
    na jego rzecz (eksport pośredni),
    c) wywóz musi być potwierdzony przez urząd celny określony w przepisach celnych.
    W myśl przepisu art. 41 ust. 4 ustawy VAT - w eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2
    pkt 8, stawka podatku wynosi 0%.
    Dokumenty mogące stanowić potwierdzenie wywozu towarów poza terytorium UE
    wymienione zostały w artykule 41 ust. 6a ustawy o VAT. Ze względu na posłużenie się
    przez ustawodawcę sformułowaniem „w szczególności”, art. 41 ust. 6a ustawy o VAT
    stanowi jednakże katalog otwarty, w związku z czym dopuszczalnym jest zastosowanie
    przez podatnika także innych dokumentów potwierdzających wywóz, niewymienionych
    wprost w artykule.
    Stanowisko to potwierdza uzasadnienie projektu ustawy z 7 grudnia 2012 r. zmieniającej
    m.in. ustawę o VAT z dniem 1 kwietnia 2013 r. (Sejm VII kadencji, druk sejmowy 805, pkt
    35 uzasadnienia), zgodnie z którym ww. przepis określa otwarty katalog dokumentów
    potwierdzających wywóz towarów poza Unię Europejską. Tym samym wyliczenie zawarte
    w art. 41 ust. 6a ma charakter wyłącznie przykładowy.
    Podobnie orzekł Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w wyroku z 23 lutego 2021
    r. (sygn. akt I SA/Gl 1459/20, orzeczenie prawomocne), uznając, że „katalog dokumentów
    wskazany w art. 41 ust. 6a u.p.t.u. jest katalogiem otwartym, co oznacza, że podatnik dla
    wykazania eksportu może posłużyć się każdym dokumentem, który jednoznacznie i w

    sposób niebudzący wątpliwości potwierdza wywóz towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej. Podatnik powinien więc posiadać w swojej dokumentacji dowód wiarygodny,
    potwierdzający faktyczne dokonanie wywozu towarów poza terytorium Unii Europejskiej, z
    którego musi wynikać tożsamość towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu”.
    Analogiczne stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w
    wyroku z 5 grudnia 2023 r. (sygn. akt I SA/Rz 401/23, orzeczenie nieprawomocne)
    stanowiąc, że „brak jest w obowiązujących przepisach uzasadnienia dla stanowiska
    wywodzącego z art. 41 ust. 6a u.p.t.u. bezwzględny wymóg posiadania dokumentu
    celnego w postaci komunikatu IE 599”. Zdaniem Wnioskodawcy, w przytoczonym wyroku
    sąd uznał za nieuprawnione stanowisko organu interpretacyjnego, zgodne z którym
    wyłącznie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne, odpowiednio polskie
    lub innych państw członkowskich UE, dają podstawę do zastosowania stawki VAT w
    wysokości 0% względem eksportu towarów.
    Należy również zauważyć, że konieczność posiadania określonych dokumentów celem
    zastosowania zwolnienia z VAT pozostawałaby w sprzeczności z założeniami wspólnego
    systemu podatku VAT, zgodnie z którym co do zasady podatkowi nie powinny podlegać
    transakcje, w których ostateczna konsumpcja ma miejsce poza UE. Zgodnie bowiem z art.
    146 ust. 1 pkt a oraz art. 131 Dyrektywy 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w
    sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L. z 2006 r. Nr 347,
    str. 1 z późn. zm., dalej: „Dyrektywa”), państwa członkowskie zwalniają z podatku od
    towarów i usług m.in. dostaw towarów wysyłanych lub transportowanych przez
    sprzedawcę poza terytorium Wspólnoty; zwolnienia te stosuje się bez uszczerbku dla
    innych przepisów wspólnotowych i na warunkach ustalanych przez państwa członkowskie
    w celu zapewnienia prawidłowego i prostego stosowania tych zwolnień oraz zapobieżenia
    wszelkim możliwym przypadkom uchylania się od opodatkowania, unikania
    opodatkowania i nadużyć.
    Zgodnie z poglądem wyrażonym przez TSUE w wyroku z 28 marca 2019 r. (sygn.: C-275
    /18), „artykuł 146 ust. 1 lit. a w zw. z art. 131 dyrektywy Rady 2006/112/WE (...) należy
    interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego
    uzależniał zwolnienie z podatku od wartości dodanej przewidziane dla towarów
    przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii Europejskiej od przesłanki, aby towary
    te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne, że zostały
    spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności przesłanka
    faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Tym samym odwołując się do stanowiska TSUE, w ocenie Spółki, stawka 0% VAT ma
    zastosowanie w eksporcie towarów na podstawie art. 146 ust. 1 pkt a oraz art. 131
    Dyrektywy pod warunkiem spełnienia następujących przesłanek:
        prawo do rozporządzania towarem jak właściciel jest przeniesione na nabywcę;
        towar jest wysłany poza UE;
        w wyniku wysyłki towar fizycznie opuszcza UE.
    Wśród powyższych przesłanek TSUE nie wymienił objęcia towarów procedurą celną
    wywozu, w związku z czym nieuzasadnionym byłoby uzależniać prawo do zastosowania
    stawki 0% VAT od odpowiedniego dokumentu wydanego przez właściwe organy celne.
    Ponadto TSUE zwrócił uwagę na konieczność przestrzegania przez państwa członkowskie
    ogólnych zasad prawa stanowiących część porządku prawnego UE, a w szczególności
    zasady proporcjonalności. W związku z powyższym przepis krajowy uzależniający prawo
    do zwolnienia z VAT od przesłanek formalnych, mimo faktycznego transportu towarów
    poza terytorium RP wykracza poza to, co niezbędne dla zapewnienia prawidłowego
    poboru podatku.

    Tym samym zdaniem Spółki, odmowa przysługującego jej prawa do zastosowania stawki
    0% VAT w przypadku faktycznego wywozu towaru poza UE z powodu braku określonego
    dokumentu stanowiłoby nie tylko naruszenie przepisów prawa wspólnotowego, ale także
    zasady neutralności podatku VAT oraz zasady proporcjonalności.
    Na przywołany wyrok TSUE powołał się m.in. NSA w wyroku z 21 lipca 2020 r. (sygn. akt I
    FSK 2022/17, orzeczenie prawomocne) stanowiąc, że „sama okoliczność, że eksporter nie
    objął danych towarów procedurą wywozu, nie oznacza, że taki wywóz faktycznie nie
    nastąpił. Objęcie procedurą wywozu Trybunał ocenił jako obowiązek formalny, który nie
    wchodzi w zakres wspólnego systemu VAT, lecz procedury celnej i samo w sobie
    nieprzestrzeganie tego obowiązku nie wyklucza, że spełnione są przesłanki
    materialnoprawne uzasadniające przyznanie zwolnienia. Podsumowując, z analizowanego
    wyroku TSUE wynika, że w przypadku eksportu towarów nie jest kluczowe posiadanie
    określonych dokumentów czy też objęcie towarów określoną procedurą, lecz sam fakt
    wywozu towarów poza granice Unii Europejskiej.”
    Również WSA w Gliwicach w wyroku z 25 kwietnia 2024 r. (sygn.: I SA/Gl 1355/23,
    orzeczenie nieprawomocne) orzekł, że „jeśli okoliczność wywozu poza UE zostanie
    wykazana innymi dowodami, w tym ustalona w sposób bezsporny w ramach toczącego się
    postępowania podatkowego, organy podatkowe nie mogą takiej okoliczności pomijać,
    stosując do takiego wywozu stawkę jak dla obrotu krajowego, gdyż takie działanie nie
    tylko narusza zasadę neutralności, lecz jest nieadekwatne do poczynionych przez organy
    podatkowe ustaleń faktycznych i w konsekwencji przybiera formę sankcji podatkowej, a
    nie opodatkowania faktycznej czynności podlegającej VAT. W konsekwencji błędne jest
    stanowisko, że jedynie dokumenty urzędowe, w których właściwe organy celne (polskie
    lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE,
    dają podstawy do zastosowania stawki VAT w wysokości 0% względem eksportu towarów
    (...).”
    W podobnym duchu WSA w Gliwicach orzekł w wyroku z dnia 5 listopada 2024 r. (sygn. I SA
    /Gl 223/24, orzeczenie nieprawomocne), w następstwie skargi na interpretację
    indywidualną.
    Reasumując, w myśl powyższego, przesłanką dla zastosowania stawki 0% VAT nie jest
    zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze. Stawce 0% podlega
    bowiem fakt wywozu towaru poza terytorium UE, natomiast dokumenty mogące stanowić
    jego potwierdzenie wymienione w artykule 41 ust. 6a ustawy o VAT stanowią katalog
    otwarty, w związku z czym udokumentowanie eksportu nastąpić może także w innej
    formie.
    Analiza przytoczonych linii orzeczniczych oraz interpretacyjnych w kontekście należytego
    wykazania wywozu towaru poza UE wskazuje natomiast na następujące cechy dokumentu:
        wiarygodność,
        jednoznaczne potwierdzenie faktycznego wywozu towaru poza UE,
        określenie tożsamości towaru będącego przedmiotem dostawy i wywozu.
    W odniesieniu do zaprezentowanego stanowiska Wnioskodawcy, należy podkreślić, że
    oświadczenie nabywcy o otrzymaniu towarów stanowi wystarczające narzędzie
    dowodowe w kontekście wykazania faktycznego wywozu towarów poza terytorium Unii
    Europejskiej, o ile spełnia określone kryteria dotyczące wiarygodności i jednoznaczności.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6a ustawy o VAT, dokumenty potwierdzające wywóz towarów mogą
    obejmować szeroki katalog dowodów, a do tego katalogu ustawodawca odnosi się jedynie
    w sposób przykładowy, umożliwiając stosowanie również innych dokumentów, które
    potwierdzają faktyczne wyprowadzenie towarów z terytorium UE.

    Oświadczenie nabywcy, które Wnioskodawca planuje uzyskać, może pełnić funkcję
    dowodu faktycznego wywozu, szczególnie jeśli zawiera elementy, które pozwalają na
    jednoznaczne przypisanie towarów do danej transakcji, np. poprzez wskazanie numeru
    faktury, opisu towaru lub innych identyfikatorów. Takie oświadczenie stanowić będzie
    dokument, który pozwoli na powiązanie dostawy towaru z wysyłką poza granice Unii
    Europejskiej, a tym samym umożliwi wykazanie spełnienia materialnych przesłanek
    zwolnienia z VAT, przewidzianych w art. 41 ust. 4 ustawy o VAT oraz w art. 146 ust. 1 lit. a
    Dyrektywy 2006/112/WE.
    Zatem oświadczenie to, jako dokument wiarygodny i odpowiednio powiązany z fakturą
    sprzedaży, pozwala na spełnienie kluczowej przesłanki dotyczącej wywozu towarów poza
    terytorium UE. Dodatkowo, możliwość połączenia oświadczenia z fakturą, która zawiera
    szczegółowy opis towarów, pozwala na jednoznaczne wykazanie tożsamości towaru, co
    stanowi istotny element weryfikacji eksportu. Co więcej, zgodnie z orzecznictwem, dla
    wykazania eksportu towarów wystarczający jest każdy dokument, który w sposób
    jednoznaczny potwierdza fakt wywozu, w tym oświadczenia czy inne obiektywne dowody.
    W odniesieniu do zaproponowanych zdarzeń przyszłych, uzyskanie oświadczenia nabywcy
    od niezależnych kontrahentów stanowi dodatkowy element dokumentacji, który w
    połączeniu z fakturą sprzedaży i innymi elementami (np. podpisanym listem
    przewozowym, pismem od przedstawiciela nabywcy, czy potwierdzeniem płatności)
    umożliwia dokładne wykazanie, że towar został fizycznie wywieziony poza terytorium UE,
    czym pozwala na wykazanie spełnienia materialnej przesłanki warunkującej zastosowanie
    stawki VAT 0%.
    Zatem uzyskane w przyszłości oświadczenie, wraz z pełną dokumentacją potwierdzającą
    wysyłkę towaru poza UE, w sposób jednoznaczny wykazuje dokonanie wywozu towarów,
    co stanowi podstawę do zastosowania stawki VAT 0% zgodnie z przepisami ustawy o VAT.
    Dokumentacja ta umożliwia w sposób niebudzący wątpliwości udokumentowanie wywozu
    towarów, a zatem zastosowanie stawki VAT 0% na podstawie art. 41 ust. 4 ustawy o VAT.
    Powyższe pozostaje spójne z szeregiem interpretacji wydanych przez tut. Organ, tj.:
        interpretacją z 15 lutego 2023 r., sygn.: 0113-KDIPT1-2.4012.862.2022.1.PRP;
        interpretacją z 20 lipca 2022 r., sygn.: 0113-KDIPT1-2.4012.386.2022.1.JS;
        interpretacją z 14 lipca 2022 r., sygn.: 0114-KDIP1-2.4012.307.2022.1.RM;
        interpretacją z 24 stycznia 2022 r. sygn.: 0113-KDIPT1-2.4012.873.2021.1.PRP.
    Wobec powyższego, stanowisko Wnioskodawcy znajduje oparcie w przepisach prawa,
    orzecznictwie oraz interpretacjach podatkowych. Wnioskodawca, posługując się
    przedstawioną dokumentacją, spełni materialne przesłanki zastosowania stawki VAT 0% w
    przypadku eksportu towarów (Zdarzenie przyszłe 1) oraz będzie uprawniony do
    dokonania korekty podstawy opodatkowania i podatku należnego (Zdarzenie przyszłe 2).

## Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

## Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U.
    z 2024 r. poz. 361 ze zm.), zwanej dalej ustawą:
        Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”,
        podlegają:
        1) odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;
        2) eksport towarów;

        3) import towarów na terytorium kraju;
        4) wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium
        kraju;
        5) wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
    Z powołanego przepisu wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą
    opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko
    w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.
    Według art. 2 pkt 1 i 5 ustawy:
        Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej,
        z zastrzeżeniem art. 2a.
        Przez terytorium państwa trzeciego rozumie się terytorium państwa niewchodzące
        w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a ust. 1 i 3.
    Na mocy art. 7 ust. 1 ustawy:
        Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się
        przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).
    W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:
        Przez towary rozumie są rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
    Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy:
        Przez eksport towarów rozumie się dostawę towarów wysyłanych lub
        transportowanych
        z terytorium kraju poza terytorium Unii Europejskiej przez:
        a) dostawcę lub na jego rzecz, lub
        b) nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju lub na jego rzecz, z
        wyłączeniem towarów wywożonych przez samego nabywcę do celów wyposażenia
        lub zaopatrzenia statków rekreacyjnych oraz turystycznych statków powietrznych
        lub innych środków transportu służących do celów prywatnych
        - jeżeli wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej jest potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:
        Przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie
        usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę
        towarów.
    Należy zauważyć, że art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy przewiduje, że opodatkowaniu podatkiem
    od towarów i usług podlega eksport towarów, jednak z uwagi na terytorialny charakter
    podatku VAT, opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności, których miejscem
    świadczenia jest terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które w przypadku dostaw towarów
    wysyłanych lub transportowanych wyznacza art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy.
    Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:
        Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub
        transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę
        trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki
        lub transportu do nabywcy.
    Podkreślić należy, że zarówno w treści ustawy o VAT, jak i przepisach wykonawczych do
    niej, ustawodawca przewidział opodatkowanie niektórych czynności stawkami obniżonymi.
    Stosownie do art. 41 ust. 4 ustawy:

        W eksporcie towarów, o którym mowa w art. 2 pkt 8 lit. a, stawka podatku wynosi
        0%.
    Zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy:
        Stawkę podatku 0% stosuje się w eksporcie towarów, o którym mowa w ust. 4 i 5,
        pod warunkiem że podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za dany okres rozliczeniowy otrzymał dokument potwierdzający
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej.
    Na podstawie art. 41 ust. 6a ustawy:
        Dokumentem, o którym mowa w ust. 6, jest w szczególności:
        1) dokument w formie elektronicznej otrzymany z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych albo potwierdzony przez właściwy
        organ celny wydruk tego dokumentu;
        2) dokument w formie elektronicznej pochodzący z systemu teleinformatycznego
        służącego do obsługi zgłoszeń wywozowych, otrzymany poza tym systemem, jeżeli
        zapewniona jest jego autentyczność;
        3) zgłoszenie wywozowe na piśmie utrwalonym w postaci papierowej złożone poza
        systemem teleinformatycznym służącym do obsługi zgłoszeń wywozowych albo
        jego kopia potwierdzona przez właściwy organ celny.
    Według art. 41 ust. 7 ustawy:
        Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 6, nie został spełniony, podatnik nie
        wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za dany okres
        rozliczeniowy, lecz
        w okresie następnym, stosując stawkę podatku 0%, pod warunkiem otrzymania
        dokumentu wymienionego w ust. 6 przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za ten następny okres. W przypadku nieotrzymania tego dokumentu
        w terminie określonym w zdaniu poprzednim mają zastosowanie stawki właściwe
        dla dostawy tego towaru na terytorium kraju.
    Stosownie do art. 41 ust. 8 ustawy:
        Przepis ust. 7 stosuje się w przypadku, gdy podatnik posiada dokument celny
        potwierdzający procedurę wywozu.
    Jak stanowi art. 41 ust. 9 ustawy:
        Otrzymanie przez podatnika dokumentu potwierdzającego wywóz towaru poza
        terytorium Unii Europejskiej w terminie późniejszym niż określony w ust. 6 i 7
        upoważnia podatnika do dokonania korekty podatku należnego w rozliczeniu za
        okres rozliczeniowy, w którym podatnik otrzymał ten dokument.
    Ponadto, na podstawie art. 41 ust. 11 ustawy:
        Przepisy ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio w eksporcie towarów, o którym mowa
        w art. 2 pkt 8 lit. b, jeżeli podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji
        podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym dokonał dostawy towarów, otrzymał
        dokument, o którym mowa w ust. 6, z którego wynika tożsamość towaru będącego
        przedmiotem dostawy i wywozu. Przepisy ust. 7 i 9 stosuje się odpowiednio.
    Aby uznać daną czynność za eksport towarów muszą wystąpić łącznie następujące
    przesłanki:

        ma miejsce dostawa towarów wysyłanych lub transportowanych z terytorium kraju
        poza terytorium Unii Europejskiej przez dostawcę lub na jego rzecz (eksport
        bezpośredni) lub przez nabywcę mającego siedzibę poza terytorium kraju, lub na
        jego rzecz (eksport pośredni),
        wywóz towaru poza terytorium Unii Europejskiej musi zostać potwierdzony przez
        właściwy organ celny określony w przepisach celnych.
    Niespełnienie jakiejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek powoduje, że nie dochodzi
    do eksportu towarów w rozumieniu przepisów ustawy.
    Z kolei aby możliwe było opodatkowanie eksportu towarów stawką podatku w wysokości
    0%, konieczne jest spełnienie warunku dotyczącego otrzymania przez podmiot
    potwierdzenia wywozu towarów przez organ celny określony w przepisach celnych.
    Spełnienie tego warunku ma gwarantować, że faktycznie nastąpił wywóz towarów i że bez
    ich powrotnego przywozu nie będą one przedmiotem dostawy na terytorium kraju, która
    poprzez zastosowanie stawki 0% byłaby faktycznie nieopodatkowana.
    Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca - Spółka z siedzibą w Wielkiej Brytanii,
    zarejestrowana jest w Polsce jako czynny podatnik VAT. Spółka zajmuje się głównie
    sprzedażą odzieży i akcesoriów. W ramach prowadzonej działalności Spółka dokonuje m.
    in. eksportu towarów, które są transportowane z Polski poza Unię Europejską przez
    profesjonalnych przewoźników. Spółka nie zawsze jest w posiadaniu dokumentów
    urzędowych wydanych przez polskie organy celne, takich jak np. komunikat IE-599, które
    potwierdzają zakończenie procedury wywozu. Dotyczy to przede wszystkim zbiorczych
    wysyłek, w przypadku których zdarza się, że przewoźnik odmawia wydania dokumentu ze
    względu na ochronę danych dotyczących przesyłek eksportowych innych klientów.
    Dotychczas, w przypadkach braku urzędowego dokumentu Spółka stosowała stawkę VAT
    właściwą dla dostaw krajowych. Wskazali Państwo, że Spółka rozważa zmianę praktyki w
    tym zakresie i w celu potwierdzenia wywozu towarów poza terytorium UE, w sytuacji, w
    której nie będzie dysponowała urzędowym potwierdzeniem, Spółka zamierza potwierdzić
    ich wywóz poza terytorium UE, następującymi dokumentami („Dokumentacja”), tj.:
    a) fakturami sprzedaży;
    b) pismem od przedstawiciela nabywcy, potwierdzającym, że towary objęte fakturami
    zostały dostarczone poza terytorium RP;
    c) podpisanym i datowanym listem przewozowym (delivery note);
    d) potwierdzeniem płatności za dostarczony towar.
    Państwa wątpliwości w analizowanej sprawie dotyczą określenia, czy Spółka będzie miała
    prawo do zastosowania stawki podatku VAT 0% właściwej dla eksportu na podstawie
    posiadanej Dokumentacji, tj. faktur sprzedaży, pisma od przedstawiciela nabywcy
    potwierdzającego, że towary objęte fakturami zostały dostarczone poza terytorium RP,
    podpisanego i datowanego listu przewozowego (delivery note) oraz potwierdzenia
    płatności za dostarczony towar. Państwa zdaniem, ww. dokumenty są wystarczające do
    zastosowania stawki VAT w wysokości 0% właściwej dla eksportu, na podstawie art. 41 ust.
    6a ustawy.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości dotyczących prawa do opodatkowania
    dokonywanych dostaw z zastosowaniem stawki VAT w wysokości 0% należy wskazać, że
    zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki 0% do eksportu
    towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do złożenia deklaracji
    podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego wywóz towarów
    poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż
    stanowiącą eksport towarów stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo posiadać
    dokument, który w sposób jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły

    terytorium Unii Europejskiej. Przykładowy katalog takich dokumentów znajduje się w art.
    41 ust. 6a ustawy. Przy tym, zauważyć należy, że nie jest to katalog zamknięty, na co
    wskazuje użyty w tym przepisie zwrot „w szczególności”. Niemniej jednak, pomimo tego,
    że katalog dokumentów wymienionych w art. 41 ust. 6a ustawy ma charakter otwarty, nie
    można przyjąć, że mogą to być inne dowody niż dokumenty „urzędowe”, w których
    właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich UE) potwierdziły wywóz
    towarów poza UE.
    W powołanym przez Państwa wyroku z dnia 28 marca 2019 r., w sprawie C-275/18 TSUE
    stwierdził, że: „(...) art. 146 ust. 1 lit. a) w związku z art. 131 dyrektywy VAT w ten sposób,
    że sprzeciwia się on temu, aby przepis prawa krajowego uzależniał zwolnienie z VAT
    przewidziane dla towarów przeznaczonych do wywozu poza terytorium Unii od przesłanki,
    aby towary te zostały objęte procedurą celną wywozu, w sytuacji, w której jest bezsporne,
    że zostały spełnione materialnoprawne przesłanki zwolnienia, w tym w szczególności
    przesłanka faktycznego wyprowadzenia danych towarów z terytorium Unii”.
    Należy jednak podkreślić, że ww. wyrok zapadł w okolicznościach, w których podmiot
    wysyłał przedmioty kolekcjonerskie poza terytorium Unii Europejskiej pocztą i był w stanie
    wykazać ten fakt za pomocą dokumentów wydanych przez służby pocztowe. W takich
    okolicznościach TSUE stwierdził, że „(...) brak poszanowania formalnego wymogu objęcia
    towarów przeznaczonych do wywozu procedurą wywozu nie może prowadzić do tego, że
    eksporter traci prawo do zwolnienia w eksporcie, o ile zostało wykazane faktyczne
    wyprowadzenie danych towarów z terytorium Unii” (pkt 38 wyroku).
    Do powyższego orzeczenia TSUE odwołał się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 21
    lipca 2020 r. sygn. akt I FSK 2005/17. Sprawa będąca przedmiotem rozstrzygnięcia NSA
    także dotyczyła podatnika, który dokonując sprzedaży za pośrednictwem Poczty Polskiej
    poza terytorium Unii Europejskiej, nie dopełnił wymagań formalnych w postaci zgłoszeń
    celnych wywozowych i w związku z tym nie posiadał dokumentów potwierdzających
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej.
    Podkreślić należy, że w sprawie będącej przedmiotem ww. rozstrzygnięcia ani organy
    podatkowe, ani sąd I instancji nie zakwestionowały samego faktu wywozu towarów poza
    obszar UE. Jedynym powodem odmowy prawa do zastosowania stawki 0% była
    okoliczność braku dokonywania przez podatnika zgłoszeń celnych wywozowych, a w
    konsekwencji braku dokumentów potwierdzających wywóz towarów poza terytorium UE
    przez właściwy urząd celny.
    Jak wskazał NSA, w świetle wyżej cytowanego orzeczenia TSUE, dla zastosowania stawki
    VAT 0% w eksporcie kluczowy jest fakt wywozu poza terytorium UE (przesłanka
    materialna), a nie zgromadzenie określonych dokumentów w konkretnej procedurze
    (przesłanka formalna). W konsekwencji - w ocenie NSA - „(...) nie można odmówić
    podatnikowi prawa do zastosowania stawki 0% VAT wyłącznie na tej podstawie, że nie
    posiada on określonego dokumentu potwierdzającego eksport towarów poza UE, jeśli
    eksport ten faktycznie nastąpił, która to okoliczność jak wskazano wyżej nie była przez
    organy kwestionowana.”
    Należy podkreślić, że zarówno wyrok TSUE C-275/18 jak również wyrok NSA sygn. akt I FSK
    2005/17 zapadły w szczególnych okolicznościach związanych z wywozem towarów poza
    terytorium UE, który był wykonywany przez operatora pocztowego, tj. podmiotu
    uprawnionego do wykonywania działalności pocztowej na podstawie odrębnych
    przepisów. Zinstytucjonalizowany charakter działalności ww. podmiotów pozwala na
    przyjęcie, że dokumenty wygenerowane przez operatora pocztowego, także w jego
    systemie elektronicznym, mają przymiot dokumentu „urzędowego”, a tym samym jeżeli
    potwierdzają wywóz towarów poza terytorium UE mogą stanowić dokument, o którym
    mowa w art. 41 ust. 6a ustawy.

    W tym miejscu wskazać należy, że co do zasady zgłoszenia wywozowe towarów z obszaru
    celnego UE składane są w formie elektronicznej z wykorzystaniem Automatycznego
    Systemu Eksportu (AES).
    Zgłoszenie celne (wywozowe) w postaci komunikatu IE-515 jest składane przez
    zgłaszającego do właściwego urzędu wywozu. Z kolei urząd wyprowadzenia, tj. urząd celny
    graniczny, przez który towar opuszcza obszar celny Unii Europejskiej niezwłocznie po tym,
    jak towar opuścił obszar celny UE przesyła do urzędu wywozu (urzędu, w którym zostało
    złożone zgłoszenie celne) komunikat IE-518 zawierający wyniki kontroli przeprowadzonej
    w urzędzie wyprowadzenia. Po otrzymaniu przez urząd wywozu komunikatu IE-518,
    System AES generuje automatycznie komunikat IE-599 i przesyła go zgłaszającemu.
    Komunikat IE-599 jest dokumentem celnym potwierdzającym, także dla celów
    podatkowych, wywóz towarów poza terytorium UE przez wskazanego w zgłoszeniu
    wywozowym eksportera. Dodatkowo należy zaznaczyć, że komunikat IE-599 może być
    wydany nie tylko przez administrację celną krajową, ale także przez inne unijne organy
    celne, jeśli odprawa celna wywozowa (eksportowa) miała miejsce na terenie innego
    państwa członkowskiego.
    Zatem, dokumentem potwierdzającym wywóz towarów poza terytorium UE jest:
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany w systemie AES,
        wydruk ww. komunikatu potwierdzony przez właściwy organ celny,
        elektroniczny komunikat IE-599 otrzymany poza systemem AES, jeżeli jest
        zapewniona jego autentyczność.
    Nadmieniam także, że od dnia 31 października 2024 r. nastąpiło ogólnopolskie
    uruchomienie systemu AES/ECS2 PLUS, w którym nie funkcjonuje już komunikat IE 599. W
    związku z tym, na terytorium Polski nie jest już wydawany komunikat IE 599, gdyż został
    on zastąpiony komunikatem CC599C, który pełni jednak taką samą rolę jak jego
    poprzednik, tj. jest dokumentem celnym stanowiącym potwierdzenie wywozu towaru.
    Dokumentem, o którym mowa w art. 41 ust. 6a ustawy uprawniającym do zastosowania
    stawki VAT 0% przy eksporcie będzie również zgłoszenie wywozowe w formie papierowej
    złożone poza systemem teleinformatycznym lub kopia takiego zgłoszenia potwierdzona
    przez właściwy urząd celny. We wszystkich ww. przypadkach są to dokumenty o
    charakterze „urzędowym” wygenerowane w systemie AES lub potwierdzone przez
    właściwy urząd celny.
    Z powyższego wynika więc, że pomimo tego, że katalog dokumentów wymienionych w art.
    41 ust. 6a ustawy jest katalogiem otwartym, nie można zastosować stawki VAT w
    wysokości 0% względem eksportu towarów na podstawie dowodów innych niż dokumenty
    „urzędowe”, w których właściwe organy celne (polskie lub z innych państw członkowskich
    UE) potwierdziły wywóz towarów poza terytorium UE.
    Mając na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy
    należy uznać, że żaden z dokumentów wskazanych przez Państwa, tj. faktury sprzedaży,
    pisma od przedstawicieli nabywcy potwierdzające, że towary objęte fakturami zostały
    dostarczone poza terytorium RP, podpisane i datowane listy przewozowe (delivery note)
    oraz potwierdzenie płatności za dostarczony towar nie ma charakteru urzędowego.
    Dokumenty te będą mieć jedynie charakter informacyjny, gdzie inny podmiot
    gospodarczy, a nie właściwy organ celny krajowy lub innego państwa członkowskiego,
    będzie potwierdzał wywóz towarów poza terytorium UE.
    Tym samym, dokumenty wskazane we wniosku nie będą dokumentami potwierdzającymi
    wywóz towarów poza terytorium UE, o których mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy. W
    konsekwencji na podstawie ww. dokumentów nie będą mieli Państwo prawa do
    zastosowania stawki VAT 0% przewidzianej dla eksportu towarów.

    W konsekwencji stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 1, z którego wynika, że
    będziecie Państwo uprawnieni do zastosowania stawki podatku VAT 0% do eksportu
    towarów za pomocą posiadanej Dokumentacji, tj. faktur sprzedaży, pisma od
    przedstawiciela nabywcy potwierdzającego, że towary objęte fakturami zostały
    dostarczone poza terytorium RP, podpisanego i datowanego listu przewozowego (delivery
    note) oraz potwierdzenia płatności za dostarczony towar należy uznać za nieprawidłowe.
    Ponadto Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia czy Spółka dysponując Dokumentacją
    będzie uprawniona do obniżenia podstawy opodatkowania oraz podatku należnego w
    przypadku transakcji wywozu towarów poza terytorium UE, które z powodu braku
    dokumentów urzędowych zostały wykazane przez Spółkę w rozliczeniach VAT jako
    dostawa krajowa opodatkowana stawką podstawową.
    Odnosząc się do Państwa wątpliwości wskazanych w pytaniu nr 2 (Zdarzenie przyszłe 2)
    należy wskazać, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o VAT, możliwość zastosowania stawki
    0% do eksportu towarów uwarunkowana jest posiadaniem, przed upływem terminu do
    złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, dokumentu potwierdzającego
    wywóz towarów poza terytorium Unii Europejskiej. Zatem, jak już ustaliłem w odpowiedzi
    na pytanie nr 1, aby mogli Państwo opodatkować sprzedaż stanowiącą eksport towarów
    stawką podatku w wysokości 0% muszą Państwo posiadać dokument, który w sposób
    jednoznaczny potwierdza, że wysyłane towary opuściły terytorium Unii Europejskiej.
    Dokumentem uprawniającym Spółkę do zastosowania stawki 0% będzie dokument
    wydany przez administrację celną krajową lub państwa innego niż Polska, potwierdzający
    wywóz towarów poza obszar celny UE, przy założeniu, że jest to komunikat IE-599
    (obecnie zastąpiony komunikatem CC599C), bądź inny dokument „urzędowy”, w którym
    urząd celny innego państwa członkowskiego potwierdza wywóz towarów poza terytorium
    UE i który został określony przepisami tego państwa. Dokumenty, za pomocą których
    zamierzacie Państwo potwierdzać wywóz towarów poza terytorium UE (Dokumentacja)
    nie będą dokumentami potwierdzającymi wywóz towarów poza terytorium UE. Nie będą
    spełnione więc przesłanki, o których mowa w art. 41 ust. 6 i ust. 6a ustawy.
    W związku z powyższym Spółka nie będzie uprawniona do obniżenia podstawy
    opodatkowania oraz podatku należnego w przypadku transakcji wywozu towarów poza
    terytorium UE, które z powodu braku dokumentów urzędowych zostały wykazane przez
    Spółkę w rozliczeniach VAT jako dostawa krajowa z zastosowaniem właściwej stawki
    podatku.
    Tym samym Państwa stanowisko w zakresie pytania oznaczonego nr 2 również jest
    nieprawidłowe.
    Odnosząc się do powołanych przez Państwa wyroków i interpretacji należy wskazać, że
    zarówno wyroki jak i interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach
    i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na
    różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z
    indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu.
    Przytoczone orzeczenia Organ potraktował jako element Państwa argumentacji, lecz nie
    mogły mieć one wpływu na ocenę prawną rozpatrywanej sprawy. Nie negując powołanego
    orzeczenia jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa
    podatkowego należy zwrócić uwagę, że organ podatkowy jest zobowiązany traktować
    indywidualnie każdą sprawę. Tym samym, powołane wyroki nie mogą wpłynąć na ocenę
    prawidłowości rozstrzygnięcia przyjętego w przedmiotowej sprawie

## Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia
    Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego,
    który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

    Informujemy, że wydając interpretację nie przeprowadzamy postępowania dowodowego i
    opieramy się wyłącznie na elementach zdarzenia przedstawionych we wniosku. Wszystkie
    gromadzone dokumenty na okoliczność przemieszczania towarów z Polski do innego
    kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź
    kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.
    Ponadto należy zauważyć, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający
    wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego
    przedstawienia stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany
    przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym
    przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
    Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy
    rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie
    z opisem stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego) podanym przez Wnioskodawcę w
    złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek
    elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą
    aktualność.
    Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji
        Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb
        ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.
        111). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja
        będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do
        interpretacji.
        Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub
      zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem
      czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:
      1) z zastosowaniem art. 119a;
      2) w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5
      ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
      3) z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.
        Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:
      Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w
      decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej
      praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

## Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego
    Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje
    ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
    (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”).
    Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę
    należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej
    (art. 53 § 1 PPSA):
        w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa
        Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

        w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na
        adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS
        /SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).
    Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia
    przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do
    zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz
    powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

## Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji
    podatkowej.